polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Пасольствы амаль усіх краін размяшчаюцца ў раёне Вялікага Тэль-Авіва — за выключэннем Балівіі і Парагвая, чые пасольствы размяшчаюцца ў прыгарадзе Іерусаліма Мевасерет-Цыён, і чатырох консульстваў у самім горадзе.
Кангрэс ЗША яшчэ ў 1995 годзе прыняў Акт аб пасольстве ў Іерусаліме, паводле якога, пры выкананні адпаведных умоў, пасольства ЗША мусіць быць перанесена з Тэль-Авіва ў Іерусалім.
Рэзалюцыя Генеральнай Асамблеі ААН 181 ад 29 лістапада 1947 года, вядомая пад назвай «Рэзалюцыя аб падзеле Палесціны», прадугледжавала, што міжнародная супольнасць возьме пад свой кантроль будучыню Іерусаліма пасля заканчэння брытанскага мандата .
У час першага перамір’я, якое пачалося 11 чэрвеня 1948 года, пасланец ААН Фольке Бернадот рэкамендаваў бакам варыянт, які змяшчаў, у прыватнасці, адмову ад інтэрнацыяналізацыі Іерусаліма і ўключэнне яго ў склад пашыранай Трансіарданіі.
Каманда экспертаў, сабраная тагачасным ізраільскім Прэм’ер-міністрам Эхудам Баракам у 2000 г., прыйшла да высновы, што горад павінен быць падзелены, таму што Ізраілю не ўдалося дасягнуць там ніводнай са сваіх нацыянальных мэт.
Апытанне, праведзенае ў чэрвені 2013 г., выявіла, што 74 % ізраільскіх яўрэяў адпрэчваюць ідэю палесцінскай сталіцы ў любой частцы Іерусаліма, хоць 72 % насельніцтва лічаць яго падзеленым горадам.
Апытанне, праведзенае ў 2011 г. сярод арабскіх жыхароў Усходняга Іерусаліма Палесцінскім цэнтрам грамадскай думкі і амерыканскім Блізкаўсходнім цэнтрам Пехтэр для Савета па міжнародных адносінах, выявіла, што 39 % арабаў, якія жывуць ва Усходнім Іерусаліме, аддалі перавагу б ізраільскаму грамадзянству — супраць 31 %, якія выбралі грамадзянства Палесціны.
У Палесцінскай дэкларацыі аб незалежнасці Арганізацыі вызвалення Палесціны 1988 г. сцвярджаецца, што Іерусалім з’яўляецца сталіцай дзяржавы Палесціна; у 1997 годзе Палесцінскі заканадаўчы савет прыняў, а ў 2002 годзе Старшыня Палесцінскай нацыянальнай адміністрацыі Ясір Арафат падпісаў Асноўны закон, у якім Іерусалім абвяшчаецца сталіцай дзяржавы Палесціна .
Ізраіль упершыню разгледзеў магчымасць ператварэння Усходняга Іерусаліма ў сталіцу Палесціны на саміце ў Табе ў 2001 годзе, хоць гэтыя перамовы завяршыліся без пагаднення, і з тых часоў гэтая магчымасць Ізраілем не разглядалася.
У Рэзалюцыі 478, аднагалосна прынятай 20 жніўня 1980 г. у адказ на Закон аб Іерусаліме ўсімі членамі Савета Бяспекі ААН за выключэннем ЗША , заяўлена, што «Закон аб Іерусаліме» ўяўляе сабой «парушэнне міжнароднага права», з’яўляецца «несапраўдным, і мусіць быць неадкладна ануляваны».
Гэта рэзалюцыя «рашучым чынам» асудзіла прыняцце гэтага закона і адмову Ізраіля выконваць адпаведныя рэзалюцыі Савета Бяспекі, і заклікала краіны-ўдзельніцы вывесці свае дыпламатычныя прадстаўніцтвы са «Свяшчэннага горада» ў якасці карнай меры.
У 1951 годзе «Пагаджальная камісія ААН распачала сваю апошнюю энергічную спробу выступіць пасроднікам паміж бакамі канфлікту і высунала шэраг пэўных прапаноў, што тычацца бежанцаў, кампенсацыі, перагляду тэрытарыяльных пытанняў і пагадненняў аб перамір’і, у мэтах забеспячэння свабоды доступу да Святых месцаў у раёне Іерусаліма. Аднак Камісія зноў прыйшла да высновы, што адсутнасць гатовасці бакоў рэалізоўваць адпаведныя рэзалюцыі і ўлічваць змены, якія адбыліся на месцах, не дазваляюць прыступіць да ўрэгулявання палесцінскага пытання».
Ізраіль аспрэчвае той факт, што анексія Іерусаліма была парушэннем нормаў міжнароднага права — роўна як і вызначэнне тэрыторыі Заходняга берага р. Іардан , як «акупаванай», настойваючы на міжнародным тэрміне «спрэчная тэрыторыя».
У якасці асноўных аргументаў на карысць гэтай пазіцыі прыводзяцца абарончы характар Араба-ізраільскай вайны 1948 года і Шасцідзённай вайны, адсутнасць прызнанага міжнароднага суверэнітэту над гэтымі тэрыторыямі да 1967 года і гістарычнае права яўрэйскага народа на зямлю Ізраіля.
6 снежня 2017 года прэзідэнт ЗША Дональд Трамп афіцыйна прызнаў Іерусалім сталіцай Ізраіля і даў указанне Дзярждэпартаменту пачаць падрыхтоўку да пераносу пасольства ЗША ў Іерусалім.
30 ліпеня 1980 года Закон аб Іерусаліме, пададзены Геўлай Коэн, быў падтрыманы прэм’ер-міністрам Менахемам Бегінам і ў гэты ж дзень быў прыняты пераважнай большасцю Кнэсета ў якасці Асноўнага закона.
Вобласці рознагалоссяў уключаюць пытанні аб тым, ці можа палесцінскі сцяг быць падняты над зонамі, размешчанымі пад палесцінскім кіраваннем, і аб спецыфіцы ізраільскіх і палесцінскіх тэрытарыяльных граніц.
28 кастрычніка 2009 г. Генеральны сакратар Арганізацыі Аб’яднаных Нацый Пан Гі Мун перасцярог, што, калі яны маюць намер дамагчыся міру, Іерусалім мусіць стаць сталіцай як Ізраіля, так і Палесціны.
Цірольскі ландтаг, у якім нароўні з духавенствам, дваранствам і гараджанамі, былі прадстаўлены і свабодныя сяляне, быў, верагодна, найбольш уплывовым сярод усіх саслоўных прадстаўніцтваў аўстрыйскіх зямель таго часу.
Ландтаг выступіў супраць баварскіх прэтэнзій на Ціроль і заявіў, што ў выпадку ўзнікнення пагрозы разрыву цірольскага прастола з Габсбургамі, саслоўі будуць мець права адхіліць ад улады манарха і абраць новым графам аднаго з прадстаўнікоў аўстрыйскага дому.
Прычына гэтай здзелкі не зусім ясная: магчыма Сігізмунд меў недахоп грашовых сродкаў для падтрымання дарагога герцагскага двара ў Інсбруку, або ён імкнуўся заручыцца падтрымкай уплывовай Бургундыі супраць Швейцарскага саюза, які набыў моц у апошнія гады і прэтэндаваў на частку альпійскіх уладанняў Габсбургаў.
Тым не менш, калі фінансавае забеспячэнне дзяржавы нармалізавалася, Сігізмунд вырашыў выкупіць у Бургундыі старажытныя габсбургскія тэрыторыі, а калі Карл Смелы адмовіўся, заключыў у 1474 годзе анты-бургундскі саюз са Швейцарыяй і вольнымі гарадамі Эльзаса .
Сігізмунд правёў радыкальную манетную рэформу, пачаўшы чаканіць у першыя ў свеце паўнаважкія манеты са срэбра: цірольскі талер, які хутка выцесніў венскі крэйцэр з абароту і стаў узорам для многіх наступных еўрапейскіх манет.
На момант смерці свайго бацькі Сігізмунду было толькі дванаццаць гадоў, таму рэгентам Ціроля і Пярэдняй Аўстрыі стаў стрыечны брат маладога герцага кароль Германіі і будучы імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі Фрыдрых .
З’езд ухваліў дзейнасць СНК БССР, у тым ліку па ўтварэнню СССР, зацвердзіў пастановы ЦВК СНК БССР аб уступленні Беларускай ССР у Саюз ССР; адобрыў праект Канстытуцыі СССР даручыў ЦВК прывесці ў адпаведнасць Канстытуцыю БССР з Канстытуцыяй СССР.
тў рашэнне працоуных Гомельскай, Віцебскай і Смаленскай губерняў уключыць у склад БССР раёны гэтых губерняў з большасцю беларускага насельніцтва, даручыў ураду БССР падрыхтаваць з адпаведнымі органамі ўлады РСФСР СССР аб’яднанне зацвердзіць яго на Надзвычайным Усебеларускім з’ездзе Саветаў.
З’езд прыняў рашэнне аб плане ўвядзення Усеагульнага навучання і ліквідацыі непісменнасці насельніцтва Беларусі; прызнаў неабходным перагледзець сістэму народнай асветы , звярнуў увагу на развіццё культурна-асветніцкай работы сярод працоўнага сялянства, умацаванне сеткі культурна-асветніцкіх устаноў.
У пачатку 1990-х гадоў была пракладзеная сумешчаная каляіна 1520 мм і 1435 мм на ўчастку Шэштокай - Моцкава і каляіна 1435 мм на ўчастку ад Моцкава да мяжы з Польшчай, што дазволіла арганізаваць паведамленне з Польшчай у абыход тэрыторыі Беларусі.
Сярод іх фірмовы цягнік Вільнюс - Масква (з 12 снежня 2015 года ўключаны ў склад аднаго з цягнікоў паведамленнем Калінінград - Масква) , цягнікі фарміравання Беларускай чыгункі Мінск - Вільнюс, Літоўскіх чыгунак Вільня - Мінск і цягнікі Расійскай чыгункі, наступныя ў Калінінград.
Рост складаў 1,5—1,8 м, вага 45-80 кг. Паводле антрапалагічных даследаванняў 2012 года, быў не варыяцыяй Чалавека ўмелага, а прадстаўніком паралельнай лініі ў эвалюцыі старажытных людзей.
Корпус абараняе ядры ад ўварвання цвілі і насякомых, але гэтая абарона можа быць пашкоджана яшчэ на дрэве з-за дрэннага кіравання фруктовым садам, птушкамі або ўжо пасля збору ўраджаю, што робіць фісташкі больш схільнымі да заражэння.
У некаторых выпадках, ураджай можна апрацаваць, каб зрабіць забруджванне ніжэй мер парогаў бяспекі харчовых прадуктаў; у іншых выпадках, цэлая партыя фісташак павінна быць знішчана з-за забруджвання афлатаксінам.
Фісташкавыя дрэвы адчуваюць сябе дрэнна ва ўмовах высокай вільготнасці і схільныя да каранёвай гнілі ўзімку, калі яны атрымліваюць занадта шмат вады, а глеба мае не дастаткова вольнага сліву.
Пасля лушчэння і сушкі, фісташкі сартуюцца ў адпаведнасці з адкрытай ці закрытай абалонкай, а затым пракальваюцца або апрацоўваюцца адмысловымі машынамі для вытворчасці фісташкавых ядраў.
У ліпені 2003 года амерыканскае зацвердзіла першы кваліфікаваны пералік відаў насення, якія зніжаюць рызыку сардэчна-сасудзістых захворванняў: «Навуковыя дадзеныя сведчаць аб тым, але не даказваюць, што ўжыванне 1 унцыі большасці арэхаў, такіх, як фісташкі, як частка дыеты з нізкім утрыманнем насычаных тлушчаў і халестэрыну, можа знізіць рызыку сардэчна-сасудзстых захворванняў».
Гэтыя механізмы ўключаюць у сябе высокія ўзроўні амінакіслаты аргініну ( аксіду азоту — злучэння, якое вызывае дылатацыю крывяносных сасудаў); высокія ўзроўні і монаненасычаных тлустых кіслот; і палепшаная функцыя клетак праз некалькі механізмаў, у тым ліку скарачэнне цыркулючых узроўняў акісленага халестэрыну і супрацьзапаленчых хімічных сігналаў.
Плады буйныя (звычайна ў некалькі разоў буйней, чым у іншых відаў гэтага роду) касцянкі, ад амаль лінейна-ланцэтных, вузка або шырока-яйкападобных да амаль круглявых, даўжынёй 0,8—1,5 см, шырынёй 0,6—0,8 см, у папярочным перасеку амаль круглыя або няправільна авальныя.
Каляплоднік лёгка аддзяляльны , крэмавы, жоўта-крэмавы, ружовы, чырвоны, цёмна-чырвоны або цёмна-фіялетавы; амаль заўсёды з касым аснаваннем, з аднаго боку звычайна тупа кілеваты.
Тычынкавыя кветкі ў густых, складаных, даволі шырокіх мяцёлках, даўжынёй 4-6 см; калякветнік з трох — пяці даўгаватых, плёнкавых, няроўных лісточкаў даўжынёй 2-2,5 мм; тычынак 5-6, амаль сядзячыя, з даўжынёй 2-3 мм.
Песцікавыя кветкі ў больш рэдкіх і вузкіх мяцёлках, прыкладна такой жа даўжыні, як і тычынкавыя; калякветнік з трох — пяці даўгаватых, няроўных, крыху больш шырокіх, чым у тычынкавых кветак, лісточкаў даўжынёй 2-4 мм.
Лісточкі амаль сядзячыя, скурыстыя, шчыльныя, гладкія, светла-зялёныя, зверху голыя, бліскучыя, знізу матавыя, тонка апушаныя ці амаль голыя, шырока эліптычныя або круглява-яйкападобныя, радзей шырокаланцэтныя, даўжынёй 5-11 см, шырынёй 5-6 см. Хвосцік тонка апушаны ці амаль голы, некрылаты.
Семядолі пладоў фісташкі маюць прыемны арэхавы смак, духмяныя, выкарыстоўваюцца ў ежу як ласунак у свежым, засоленым і падсмажаным выглядзе, а таксама для кандытарскіх вырабаў: , кульфі, , , , , пахлаву, фісташкавы шакалад, халву, лукум, і , у тым ліку мартадэлу.
З-за высокага ўтрымання ў іх тлушчу і нізкага ўтрымання вады, арэхі і асабліва ядры схільныя да самаразагрэва і пры захоўванні разам з валокнамі ці кудзелістымі матэрыяламі, якія напітваюцца алеем.
мець зерне формы, блізкай да кубічнай (паляпшаецца зносаўстойлівасць зерня і размеркавальная здольнасць прызмы, але адначасова зніжаецца яе агульная апорная здольнасць: прызма «распаўзаецца» пад нагрузкай);
На друзавы і азбеставы баласт ўкладваюцца галоўныя пуці, стрэлачныя гарлавіны і асобныя стрэлачныя пераводы, прыёма-адправачныя пуці, па якім прадугледжаны безупынны пропуск цягнікоў, пуці на гарбах горак і горачныя стрэлачныя пераводы, а таксама некаторыя дэпоўскія пуці.
Ад канструкцыі і якасці баластнага пласта залежаць агульны стан пуці, узровень дапушчальных хуткасцяў руху цягнікоў, тэрміны службы ўсіх элементаў верхняй будовы пуці , выдаткі на бягучы догляд пуці і ўся сістэма яго рамонтаў.
Лічыцца, што надпіс зроблены па загадзе Полацкага князя Барыса Усяславіча ў 1102-1106 гады майстрам па імені Вараціша, таму што па меркаванні гісторыкаў у дадатак да вышэйпрыведзенага надпісу на камені маюцца амаль зацертыя часам словы «Воротишин Хрестъ» — адсюль і назва валуна.
Пра гэты камень таксама захавалася легенда: «Кажуць, што каля валуна вельмі часта раптоўна з'яўляўся залаты конь, які скакаў вакол яго і так жа ж раптоўна знікаў. Людзі палічылі гэта знакам, маўляў, пад каменем схавана золата. Два браты вырашылі спраўдзіць. Але пакуль адзін спаў, другі хуценька пачаў падкопваць камень, спадзеючыся, што ўсё знойдзенае золата дастанецца яму аднаму. Золата дзяцюк не знайшоў, а камень ссунуўся ў яму і ад таго часу ледзь узвышаецца над зямлёй».
Рухавікі змешанага ўзбуджэння (частка абмоткі ўзбуджэння ўключаецца паслядоўна з якарам, а другая частка — паралельна абмотцы якара або паслядоўна злучаным абмотцы якара і першай абмоткі ўзбуджэння, у залежнасці ад патрабаванай нагрузачнай характарыстыкі).
Прынцыповае адрозненне складаецца ў тым, што ў сінхронных машынах першая гармоніка магнітарухаючай сілы статара рухаецца са хуткасцю кручэння ротара (дзякуючы чаму сам ротар круціцца са хуткасцю кручэння магнітнага поля ў статары), а ў асінхронных — заўсёды ёсць розніца паміж хуткасцю кручэння ротара і хуткасцю кручэння магнітнага поля ў статары .
У ротара электрарухавіка з кантактнымі кольцамі ў пазах знаходзіцца трохфазны абмотка, падобная на абмотку статара, уключаную, напрыклад, зоркай; пачатку фаз злучаюцца з трыма кантактнымі кольцамі, замацаванымі на вале.
Асабліва гэта тычыцца простых па канструкцыі і трывалых трохфазных асінхронных рухавікоў з коратка-замкнёнымі ротарамі, якія надзейней і танней за ўсіх электрычных рухавікоў і практычна не патрабуюць ніякага догляду.
Пры сілкаванні абмотак статара ад трохфазнай сеткі атрымліваецца круцячаяся поле, так як токі ў фазах абмоткі, якія зрушаныя ў прасторы на 120 сябар адносна аднаго ссунутыя па фазе сябар адносна сябра на 120.
Найбольш распаўсюджаныя магнітаэлектрычныя рухавікі, якія па тыпу спажыванай энергіі падзяляецца на дзве вялікія групы — на рухавікі пастаяннага току і рухавікі пераменнага току (таксама існуюць універсальныя рухавікі, якія могуць харчавацца абодвума відамі току).
10 жніўня 3-і Прыбалтыйскі фронт атакаваў армейскі корпус Вермахта, які знаходзіўся на левым крыле 18-й арміі, і прарваў Марыенбургскую лінію абароны на ўчастку Чудскае возера — Пячоры — Алукснэ.
Прасоўваючыся на поўдзень ад Тарту ўздоўж чыгункі Пскоў — Рыга, войскі 3-га Прыбалтыйскага фронту прымусілі адступіць абараняўшуюся тут 18-ю армію праз Валгу на паўднёвы захад.
23 верасня 3-і Прыбалтыйскі фронт заняў горад Валміера і яшчэ больш за 80 іншых населеных пунктаў, у тым ліку Кярстна, Мяэкюла, Сурэсільма, Чумпі, Рэнцэны, Яуніерцэны і чыгуначныя станцыі Піксары і Саулэ.
У ноч з 5 на 6 кастрычніка войскі 2-га і 3-га Прыбалтыйскіх франтоў аднавілі наступленне на Рыгу і ў ходзе пераследу 18-й арміі да 10 кастрычніка выйшлі на знешні абарончы абвод горада.
Для прарыву на гэтым участку дырэктывай Стаўкі ВГК ад 18 красавіка з злучэнняў левага крыла Ленінградскага фронту быў утвораны 3-і Прыбалтыйскі фронт, камандуючым якім стаў генерал-палкоўнік Іван Масленнікаў.
У канцы лютага — пачатку сакавіка 1944 год сіламі 42-й, 54-й і 67-й арміі Ленінградскага фронту была здзейсненая спроба прарыву лініі «Пантэра» ў раёне Пскоў — Остраў, скончыўшаяся няўдачай.
Таксама стаіць адзначыць яго галоўныя і запамінальныя ролі ў такіх папулярных фільмах як: «Нешта», «Уцёкі з Нью-Ёрка», «Касцяны тамагаўк», «Довад смерці», а таксама «Агідная васьмёрка».
Пасля бою пад Няменчынам, расійскія атрады под камандаваннем палкоўніка Кірэева і падполкоўніка Левіца (чатыры роты Нарвенскага і две роты Пскоўскага палкоў колькасцю 1 170 чалавек), якія былі рэшткамі расійскага гарнізону Вільні, адступілі на Міхалішкі.
Віленскі камендант палкоўнік Якуб Ясінскі, жадаючы ліквідаваць пагрозу Вільне з боку расійскага войска, 5 мая вырушыў з Вільні двума шчыльнымі калонамі упраць палкоўніка М. Дзеева.
Войска канфедэратаў складалася з 1-га, 3-га, 4-га і 7-га пяхотных палкоў , 1-й і 3-й конных брыгад, 1-га палка стражы татарскай Кіркора пад камандаваннем падпалкоўніка Бараноўскага.
Томэк пытае ў маці свайго сябра: «Чаму людзі плачуць?» Атрымаўшы яшчэ адно фальшывае паштовае паведамленне, Магда ўступае ў канфлікт з супрацоўнікамі пошты, якія абвінавачваюць яе ў вымаганні.
Апантанасць Томэка больш арыентавана на яе паўсядзённую дзейнасць, а не на яе сексуальнае жыццё; калі ён бачыць, што ў яе адбываюцца сексуальныя адносіны з мужчынам, то прыбірае тэлескоп і не глядзіць.
«Каро́ткі фільм пра каха́нне» — польская псіхалагічная драма, знятая ў 1988 годзе рэжысёрам Кшыштафам Кеслёўскім на аснове ўласнага сцэнарыя, напісанага ў суаўтарстве з Кшыштафам Пясевічам.
Прэм’ера фільма ў Польшчы адбылася ў верасні 1988 года на Фестывалі польскага мастацкага кіно, дзе фільм быў адзначаны 5 узнагародамі, у тым ліку прэміяй «Залатыя львы» за найлепшы фільм .
Але неўзабаве Эду прыйшлося адбіваць новыя набегі арабаў, якія ўрываліся з Іспаніі, для чаго ён быў вымушаны звярнуцца па дапамогу да Карла Мартэла, які разбіў арабскую армію ў бітве пры Пуацье.
Неўзабаве аквітанцы зноў паўсталі — гэтым разам супраць Карла Лысага, звярнуўшыся па дапамогу да яго брата Людовіка Нямецкага, які адправіў у Аквітанію для кіравання каралеўствам свайго сына Людовіка Малодшага.
Толькі ў 834 годзе імператар Людовік памірыўся са старэйшымі сынамі, Піпін быў адноўлены ў ранейшым статусе караля Аквітаніі, пасля чаго ён вярнуўся ў Аквітанію і заняўся кіраваннем сваім каралеўствам, дзе яму зноў давялося душыць мяцеж у Гасконі.
Пазней Гунальд паўстаў, але ў 742 і 745 гадах быў разбіты сынамі Карла Мартэла, Піпінам Кароткім і Карламанам, пасля чаго сышоў у манастыр, пакінуўшы свой «прынцыпат» сыну Вайферу.
На генеральным сойме ў Ахене ў 837 годзе, у прысутнасці Піпіна і Людовіка Баварскага, адбылася цырымонія апяразвання Карла мячом і тут жа імператар абвясціў пра стварэнне новага герцагства — Нейстрыі, у якое ўвайшлі шэраг тэрыторый на поўнач ад Луары, якія раней належалі Піпіну.
У 844 годзе Піпін, пазбавіўшыся падтрымкі пакаранага смерцю Карлам Бернара Септыманскага, заклікаў на дапамогу нармандскага ярла Оскара, суправадзіўшы яго ад Гароны да Тулузы, даючы магчымасць разрабаваць яе.
Усевялікае Войска Данское — дзяржава , абвешчаная Колам Выратавання Дона 18 мая 1918 года на тэрыторыі казацкай Вобласці Войска Данскога пасля ліквідацыі Данской Савецкай Рэспублікі ў выніку ўстанаўлення казацкімі атрадамі кантролю над Новачаркаскам 10 мая 1918 года.
Пётр Красноў знаходзіўся ў добрых асабістых адносінах з гетманам Украінскай Дзяржавы Паўлам Скоропадским; у 1918 годзе абмяркоўваўся праект аб’яднання Украінскай Дзяржавы, Усевялікага Войска Данскога і Кубанскай Народнай Рэспублікі на федэратыўных пачатках.
Дзяржаўныя экзамены на медыцынскім факультэце склаў у красавіку 1917 г., пасля чаго атрымаў прызначэнне ў хірургічнае аддзяленне Кіеўскага чыгуначнага шпіталя, пазней — 1-га шпіталя Усерасійскага земскага саюза, дзе прайшоў шлях ад ардынатара да галоўнага лекара.
Рашэнне аб яго напрамку ў Кіеў з правамі генеральнага консула ў Кіеве і дыпламатычнага прадстаўніка пры МЗС Украінскай Дзяржавы на звароты Аляксандра Цвікевіча Народны Сакратарыят БНР прыняў 15 чэрвеня 1918 года.
Нарадзіўся ў Пскове, дзе сям’я Трамповічаў знаходзілася з-за ўздзелу дзеда ў нацыянальна-вызваленчым паўстанні 1863—1864 гадоў, які з сям’ёй быў высланы з Вільні ў Віцебск, а неўзабаве ў Пскоў.
Артэфакты дадзенай культуры знаходзілі на шырокіх абшарах Паўночнай Еўропы ад усходняй Англіі да Літвы і ад паўднёвай Нарвегіі да Пікардыі, уключаючы ў сябе тэрыторыі паўночна-ўсходняй Францыі, Галандыі, Вялікабрытаніі, Ірландыі, паўднёвай Швецыі, паўночнай Германіі, Польшчы, Эстоніі, Фінляндыі.
Маглемазіянскае мастацтва характарызуюць тыя ж самыя геаметрычныя ўзоры, якія характарызуюць берберскае мастацтва Паўночнай Афрыкі, а рэалістычныя выявы жывёл фактычна ідэнтычныя іберыйскаму мастацтву і паходзяць, па Дж.
Цэнтральная частка фасаду кінатэатра «Слава» больш за ўсё нагадвае галоўны фасад будынка Скакавога таварыства, які знаходзіцца ў Маскве, на Бегавой вуліцы, выбудаванага ў 1903—1905 гадах.
Пярэднія крылы ланцэтападобныя або вузка-ланцэтападобныя, з завостранай вяршыняй, іх афарбоўка ў лугава-лясных відаў часцей за ўсё чарнаватая або цёмна-бурая, нярэдка з масляністымі або слабым металічным бляскам , тады як у стэпавых і асабліва пустынных відаў яна светлая.
Вусені адносна тонкія верацёнападобныя, вельмі рухомыя, жывуць пад спляценнем з шаўкавічных нітак або ў сплеценым лісці на раслінах, некаторыя — у трубчастых хадах на глебе пад нізкарослымі раслінамі з прылеглым да зямлі лісцем.
Гэты манускрыпт з'яўляецца вельмі яркім прадстаўніком групы так званых «астраўных Евангелляў» — рукапісных кніг, створаных ірландскімі манахамі ў — стагоддзях і змяшчае мноства мініяцюр, выкананых у кельцка-англасаксонскім стылі.
Першым са скарыністаў А. Мыльнікаў давёў, што чэшскую Прагу асветнік абраў месцам дзейнасці з-за развітай традыцыі друку і падабенства моў, а таксама абгрунтаваў, што адным з важнейшых фактараў было ўладарства дынастыі Ягелонаў адначасова ў Празе, Вільні і Кракаве.
У 1990-я гады А. Мыльнікаў заняўся распрацоўкай новага міждысцыплінарнага кірунку — этнічнай імагалогіі — прысвяціў гэтаму фундаментальны праект, вынікам якога стаў двухтомнік «Карціна славянскага свету».
У абодвух частках кнігі А. Мыльнікаў актыўна карыстаўся беларускай праблематыкай, выказаў шмат думак наконт лакалізацыі назвы Беларусь у Еўропе, сэнсу паняцця «літвінаў» ВКЛ, Літвы як гістарычнай назвы сучаснай Беларусі.
Па сканчэнні ўніверсітэта на выдатна А. Мыльнікаў быў накіраваны на працу ў Расійскую нацыянальную бібліятэку, дзе за 20 гадоў прайшоў пасады ад бібліятэкара да загадчыка аддзелу рукапісаў.
Навуковым кіраўніком А. Мыльнікава быў прафесар Інакенцій Якаўкін, адзін з найвыдатнейшых знаўцаў Вялікага Княства Літоўскага, складальнік хрэстаматыі «Законодательные акты ВКЛ» .
З парады свайго кіраўніка А. Мыльнікаў вывучаў славянскія мовы і помнікі права, такія як «Статут ВКЛ 1529 году», «Законнік» сербскага цара Стэфана Душана, «Выклад чэшскага земскага права» пана Андржэя з Дубы.
Хацеў стаць гісторыкам, у 1947 годзе паступіў на юрыдычны факультэт Ленінградскага дзяржаўнага ўніверсітэта, бо ў сталінскі час гістарычны факультэт ЛДУ быў «кузняй партыйных кадраў», а прафесура, якая хацела займацца навукай, перайшла ў галіну гісторыі дзяржавы і права.
Агулам А. Мыльнікаў аўтар 12 манаграфій і больш за 500 навуковых прац, пад яго рэдакцыяй выйшла 75 кніг, апаніраваў пры абароне больш за 50 кандыдацкіх і доктарскіх дысертацый.
Ма Чжаньшань, які стаў міністрам абароны Маньчжоу-го і губернатарам Хэйлунцзяна, з незадавальненнем адчуваў недавер і кантроль японцаў, ён быў павінен па ўсіх пытаннях дамагацца ўхвалы японскіх кансультантаў.
Сабраўшы ўраджай, у верасні, калі баі праходзілі на поўдні Маньчжурыі, ён вырашыў далучыцца да Ма Чжаньшаня, назваў свае войскі Хэйлунцзянскай арміяй нацыянальнага выратавання і рушыў на ўсход.
Атрады, якія намагаліся блакаваць горад, былі знішчаны, пасля чаго быў сабраны 30-тысячны корпус японцаў і калабарацыяністаў, што 28-га лістапада атакаваў ля Цыцыкара арміі Ма Чжаньшаня і Су Бінвэня.
Галоўную антыяпонскую сілу ўяўлялі войскі самаахвотнікаў, створаныя падчас уварвання вернымі Гаміньдану генераламі Дзін Чаа і Ван Дэлінем: Армія самаабароны Цзіліня і Кітайская народная армія нацыянальнага выратавання .
Пакуль на поўначы японцы пераследавалі ў глухмені Сунгары адыходзілых добраахвотнікаў, на поўдні гаміньданаўскі генерал Лі Хайцзін захапіў горад Нун'ань блізка Сіньцзіна і напаў на канвой, што скіроўваўся ў арсенал Гірына.
Акцыі братэрстваў «Чырвоная страла» і «Вялікі меч» працягваліся аж да восені 1933-га, хоць рэлігійная схільнасць да веры ў загаворы, якія бароняць іх ад куль, рабілі ратнікаў не вельмі грознай сілай.
У 1815/1816 гадах для лепшай арганізацыі значна дзяржавы, якая значана павялічылася па памеры, у Прусіі была праведзена адміністрацыйная рэформа, якая прадугледжвала поўную перабудову правінцыйнага падзелу і заснаванне пасады обер-прэзідэнта ў правінцыях.
Тут выпускаліся чыгун, свінец, цынк, срэбра, Галоўныя пункты чыгуна- і сталеліцейнай вытворчасці знаходзіліся ў Эсэне, Обергаўзене, Дуйсбургу, Дзюсельдорфе, Кёльне, Дойцы, Эшвайлеры і Нойнкірхене.
Правінцыя славілася сваімі стальнымі вырабамі, вытворчасцю бляхі, іголак, шарсцяных вырабаў, шаўковых, паўшаўковых, баваўняных і льняных тканін, скуры, шкляных вырабаў, фаянсавага посуду, кафлі, мазаікі і г.д.
Пасля доўгіх дэбатаў аб магчымасці стварэння новай незалежнай дзяржавы на тэрыторыі былых Рэйнскай правінцыі і правінцыі Вестфалія, а таксама Саарскай вобласці, гэта ідэя ўсё ж была адхілена.