polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Пазней для прысуджэння навуковых ступеней былі ўстаноўлены: прадстаўленне друкаванага аўтарэферата дысертацыі , абавязковасць папярэдняй публікацый па тэме дысертацыі і абмежаванне аб'ёму дысертацыі .
У 70-80-х гадах кваліфікацыя спецыялістаў ажыццяўлялася па галінах: біялагічныя, ветэрынарныя, геаграфічныя, геолага-мінералагічныя, медыцынскія, псіхалагічныя , сельскагаспадарчыя, тэхнічныя, фармацэўтычныя, фізіка-матэматычныя, хімічныя і юрыдычныя навукі, а таксама мастацтвазнаўства і архітэктура.
У Францыі і краінах, якія выкарыстоўваюць французскую сістэму вышэйшай адукацыі, тытул доктара ахоплівае некалькі ступеней, самая нізкая з якіх доктар трэцяга цыкла (фр. — такім цыклам лічацца 5-ты і 6-ты гады навучання ва ўніверсітэце), наступныя — доктар універсітэта (фр. ', які запачаткаваны ў 1897 годзе і прысуджаецца па выніках абароны дысертацыі і, як аблегчаная адносна патрабаванняў, прызначаецца галоўным чынам іншаземцам) і дзяржаўны доктар - тут патрабуецца прадстаўленне дзвюх друкаваных дысертацый — галоўнай на тэму, выбраную дысертантам, і дадатковай на тэму, вызначаную факультэтам.
«Палажэннем аб вучоных ступенях» 1864 года прадугледжвалася папярэдняя публікацыя магістарскай і доктарскай дысертацый, а з 1884 года дысертацыі сталі прадстаўляцца толькі ў друкаваным выглядзе накладам не менш за 300 асобнікаў, аўтарэферат дысертацыі не публікаваўся, аднак патрабаваўся дадатак да дысертацыі ў выглядзе тэзісаў аб'ёмам не больш чатырох старонак.
Права выдачы дыпломаў навуковых ступеней, якое раней належала інстытутам і ўніверсітэтам, былі перададзеныя адміністрацыйным органам: спачатку Кваліфікацыйным камісіям пры Наркаматах, АН СССР, рэспубліканскіх і галіновых акадэмія, а ў 1934 годзе заснаванай Вышэйшай атэстацыйнай камісіі па хадайніцтве ВНУ і навукова-даследчых устаноў.
У большасці замежных краін найменне доктарскай ступені не адлюстроўвае дэталёвай спецыялізацыі: найбольш распаўсюджана ступень доктар філасофіі, якая не азначае спецыялізацыю яго носьбіта менавіта ў філасофіі, а можа адносіцца да шырокага спектра як гуманітарных, так і прыродазнаўчых навук, фізікі і матэматыкі, філалогіі і інш.
Ва ўніверсітэтах Вялікабрытаніі і краін, якія традыцыйна выкарыстоўваюць брытанскую сістэму арганізацыі ўніверсітэтаў, вучоная ступень доктар філасофіі з'яўляецца найвышэйшай, але прысуджаецца таксама ганаровая ступень доктар навук для значных і заслужаных навукоўцаў.
Вучоная ступень кандыдата навук прысуджаецца саветам па абароне дысертацый на падставе публічнай абароны кандыдацкай дысертацыі, рашэнне якога зацвярджаецца Прэзідыумам ВАК у форме пастановы адкрытым або тайным галасаваннем і ўступае ў сілу з дня яго прыняцця саветам па абароне дысертацый.
Суіскальнікам вучонай ступені кандыдата навук з'яўляецца асоба з вышэйшай адукацыяй, якая здала кандыдацкія залікі і кандыдацкія экзамены па агульнаадукацыйных дысцыплінах, а таксама кандыдацкі экзамен па спецыяльнай дысцыпліне, адпаведнай спецыяльнасці і галінам навукі, па якіх падрыхтавана і прадстаўлена да абароны дысертацыя.
Падрыхтоўка навуковых работнікаў вышэйшай кваліфікацыі арганізуецца ў рамках аспірантуры і дактарантуры з мэтай забеспячэння ўмоў, неабходных для падрыхтоўкі і абароны дысертацый на суісканне вучонай ступені адпаведна кандыдата навук і доктара навук.
Дзяржаўнае рэгуляванне ў галіне атэстацыі навуковых, у тым ліку навукова-педагагічных, работнікаў вышэйшай кваліфікацыі ажыццяўляецца Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь і Вышэйшай атэстацыйнай камісіяй.
З 60-х гадоў стагоддзя рукапісныя дысертацыі змяніліся друкаванымі, таксама, у адрозненне ад краін Заходняй Еўропы, стала практыкавацца іх публікацыя ў Вучоных запісках і Працах універсітэтаў і навуковых таварыстваў, а таксама ў галіновых часопісах.
Пры карпаратыўнай арганізацыі ўніверсітэтаў ступень магістра давала права на замяшчэнне пасады выкладчыка толькі ў сценах пэўнага ўніверсітэта, тады як прысваенне ступені доктара было перадумовай самастойнага вядзення навуковай і даследчай працы.
У стагоддзі з'яўляюцца першыя друкаваныя дысертацыі, а ў стагоддзі, з ператварэннем універсітэтаў у дзяржаўныя ўстановы, была ўведзена працэдура абароны дысертацый на калегіяльным пасяджэнні вучонага савета.
Папярэдняя экспертыза ва ўстанове адукацыі, якая рэалізуе адукацыйныя праграмы паслядыпломнай адукацыі, альбо ў арганізацыі, якая рэалізуе такія адукацыйныя праграмы, па месцы выканання дысертацыйнага даследавання або па напрамку ВАК у іншай установе адукацыі.
Навуковая ступень — ступень кваліфікацыйнай сістэмы ў навуцы, якая дазваляе ранжыраваць навуковых дзеячаў і навукова-педагагічных работнікаў у пэўнай галіне навукі на асобных этапах акадэмічнай кар'еры.
Зараз у Беларусі прысвойваюць навуковыя ступені кандыдата і доктара навук, як правіла, пасля адпаведных этапаў навучання ў вну або па завяршэнні адукацыі ў яго даследчым падраздзяленні і публічнай абароны спецыяльнай навуковай працы .
Гэтыя чатыры ступені адпавядаюць традыцыйнай структуры сярэдневяковых універсітэтаў, якія звычайна складаліся з факультэтаў юрыспрудэнцыі, медыцыны, тэалогіі і філасофіі (на апошнім вывучаліся ўсе тыя навукі, якія нельга было аднесці да першых трох).
Права прысуджаць ступень доктара першапачаткова было прадастаўлена пяці ўніверсітэтам: Харкаўскаму, Маскоўскаму, Дзерптскаму і Казанскаму, а таксама Віленскаму ўніверсітэту, які меў асаблівую юрысдыкцыю.
У многіх акадэмічных установах свету чалавеку ў знак прызнання яго навуковых або іншых заслуг пачынаючы з стагоддзя можа быць прысуджана ганаровая ступень доктара дадзенай установы , што не патрабуе абароны дысертацыі, але і не дае правоў звычайнага доктара.
Вывучаў уплыў легіравальных элементаў і мадыфікавальных дадаткаў на працэс крышталізацыі і ўласцівасці высокатрывалага чыгуна з шарападобным графітам, а таксама ўплыў алюмінію, тытану, малібдэну, вальфраму і ванадыю на фазавы склад, структуру і ўласцівасці гарачатрывалых сплаваў на жалезнай і нікелевай асновах.
Разведчык 933-га стралковага палка малодшы сяржант Уладзімір Пасікаў на чале групы разведчыкаў у ноч на 31 мая 1944 года на паўночным захадзе ад румынскага горада Ясы пракраўся на вышыню, якую абараняў вораг.
Камандзір аддзялення, узвода пешай разведкі 933-га стралковага палка сяржант Уладзімір Пасікаў з разведчыкамі даручанага яму аддзялення 21 жніўня 1944 года ў баі за населены пункт Варавешцій, размешчаны ў дзесяці кіламетрах на захад ад румынскага горада Ясы, гранатамі і агнём з аўтаматаў знішчыў да дзесяці варожых пехацінцаў, а чацвярых узяў у палон.
12-13 студзеня 1945 года камандзір аддзялення, узвода пешай разведкі 933-га стралковага палка сяржант Уладзімір Пасікаў пры вызваленні польскага горада Хмельнік асабістым прыкладам першым падняў байцоў у атаку і першым уварваўся ў варожую траншэю, у баях забіў шасцярых праціўнікаў, а дваіх узяў у палон.
Загадам па 254-й стралковай дывізіі ад 14 чэрвеня 1944 года за мужнасць і адвагу праяўленыя ў баях малодшы сяржант Пасікаў Уладзімір Марковіч узнагароджаны ордэнам Славы 3-й ступені.
Андронаўскую культуру звычайна звязваюць з міграцыямі індаеўрапейскага насельніцтва, хаця расійскія археолагі імкнуцца паказаць, што на ўзроўні лакальных культур удзел таксама прымалі продкі уграў і самадыйцаў.
Вывучэнне помнікаў Андронаўскай археалагічнай культуры пачалося з даследавання магільняў каля вёскі Андронава на поўдні сучаснага Краснаярскага края ў 1914 г. Даў назву і вылучыў у якасці самастойнай расійскі археолаг С. А. Цеплаухаў у 1927 г.
Акумулятары за паўтара стагоддзя эвалюцыі так і не дасягнулі шчыльнасці энергіі і кошту, супастаўнай з гаручым палівам, аднак і гэтага ўжо дастаткова, каб амаль на роўных канкураваць з аўтамабілямі на бензіне.
Аднак, у адрозненне ад АЗС, месцазнаходжання зарадных станцый не маюць гэтак строгіх абмежаванняў і могуць размяшчацца ў больш зручных месцах, напрыклад, на паркоўках каля супермаркетаў, і могуць быць больш распаўсюджаныя, чым аўтазаправачныя станцыі.
Аднак варта ўлічыць, што выпрацоўка бензіну таксама патрабуе электрычнасці , таму па меры памяншэння сусветнага спажывання бензіну магутнасці электрастанцый будуць пераразмяркоўвацца ў бок энергазабеспячэння электрамабіляў.
Для эфектыўнага ацяплення салона машыны сярэдніх памераў трэба каля 2-3 кВт цеплавой магутнасці, у той час як ёмістасць батарэі - складае каля 16 кВт·г, і ўключаная печ можа істотна адбіцца на яго запасе ходу.
Больш высокая экалагічнасць, з прычыны адсутнасці неабходнасці прымянення нафтавага паліва, антыфрызаў, маторных алеяў, а таксама фільтраў для гэтых вадкасцяў; адсутнасць шкодных выхлапаў у месцы знаходжання аўтамабіля (выкіды небяспечных рэчываў па-ранейшаму адбываюцца ў працэсе генерацыі электрычнасці на электрастанцыях, калі не выкарыстоўваюцца альтэрнатыўныя крыніцы энергіі, як, напрыклад, сонечная энергія ў сеткі аўтамабільных заправак «»).
Прастата канструкцыі (прастата электрарухавіка і трансмісіі; адсутнасць неабходнасці ў пераключэнні перадач з прычыны высокай прыстасоўвальнасці крутоўнага моманту ТЭД да зменаў знешняй нагрузкі, нізкай устойлівай частоты кручэння вала электрарухавіка, магчымасці яго рэверсіравання) і кіравання, высокая надзейнасць і даўгавечнасць экіпажнай часткі у параўнанні з звычайным аўтамабілем.
РУЗ з’яўляецца крыніцай узнікнення дынамічных нагрузак і круцільных ваганняў у трансмісіі аўтамабіля і крыніцай вібрацый, якія перадаюцца апорнай канструкцыі аўтамабіля, на электрамабілі ЦЭР дынамічна ўраўнаважаны.
Простая магчымасць рэалізацыі поўнага прывада і тармажэння шляхам прымянення схемы «матор-кола», што дазваляе, апроч іншага, лёгка рэалізаваць сістэму павароту ўсіх чатырох колаў, аж да становішча, перпендыкулярнага кузаве электрамабіля.
27 кастрычніка 2010 года электрамабіль « » канвертаваны з мікравэна 2 здзейсніў рэкордны прабег на адной зарадцы з Мюнхена ў Берлін даўжынёй 605 км ва ўмовах рэальнага руху па дарогах агульнага карыстання, пры гэтым былі захаваны і дзейнічалі ўсе дапаможныя сістэмы, уключаючы ацяпленне.
Сярод прыкладаў сонцамабіляў можна назваць прататыпы , , канцэпт-кар - (зрэшты, энергіі, якую назапашваюць сонечныя батарэі, хапае ў ім хіба што на сілкаванне бартавой электронікі), італьянскі , а таксама , які ў 2012 годзе здзейсніў кругасветны марафон.
Дзякуючы малой масе (карбонавы кузаў дазволіў дамагчыся вагі 260 кг, сам кузаў важыць 85 кг) і аэрадынамічна дасканалай форме кузава , удалося дамагчыся максімальнай хуткасці 120 км/г.
Зразумела, рэзкі шум працуючага магутнага электрарухавіка цяжка з чым-то зблытаць, шум электрапрывадаў тралейбуса (у асноўным, паветраных кампрэсараў і вентылятараў ў старых мадэлях), механічных перадач , электракара, цягніка метро шырока вядомы, так што электрамабілю неабходна звычайнае для транспарту шумапрыглушэнне.
Аднак пры выкарыстанні маламагутных рухавікоў, як, напрыклад, у трамваях, шум сапраўды практычна адсутнічае і на некаторых якія выпускаюцца электрамабілях штучна павышаюць узровень шуму пры хуткасцях да 30 км/г.
У Англіі на базе 44 быў створаны электрамабіль са змяшанай сістэмай сілкавання ад акумулятарных батарэй і ад гідразійна-паветраных ПЭ з удзельнай магутнасцю 160 Вт/кг Пры разгоне асноўная нагрузка клалася на батарэі, у астатніх рэжымах — на паліўныя элементы, подзараджаючыя акумулятарную батарэю.
Таму Каліфарнійскім Камітэтам Паветраных Рэсурсаў было прынята рашэнне — у 1998 годзе 2 % прадаваных у Каліфорніі аўтамабіляў не павінны вырабляць выхлапаў, а да 2003 годзе — 10 %.
Спецыяльны рэкордны электрамабіль з кулепадобным кузавам 29 красавіка альбо 1 мая 1899 года, кіраваны гоншчыкам Камілам Жанаццы, першым пераадолеў 100-кіламетровы бар’ер хуткасці на сушы.
Існуе мноства канструкцый электрамабіляў на сонечных батарэях, так званых «сонцамабіляў», аднак іх агульнай праблемай з’яўляецца нізкі ККД батарэй (звычайна каля 10-15 %, перадавыя распрацоўкі дазваляюць дамагчыся 30 %), што не дазваляе запасіць значная колькасць энергіі за дзень, скарачаючы сутачны прабег; да таго ж сонечныя элементы бескарысныя ноччу і ў пахмурнае надвор’е.
Характэрнай асаблівасцю электрамабіляў, аснашчаных ПЭ , з’яўляецца тое, што маса энергасілавой устаноўкі не змяняецца пры змене яе энергаёмістасці, а павелічэнне запасу ходу можа быць дасягнута за кошт павелічэння масы паліва ў паліўных баках .
Батарэі размяшчаюцца на шасі аўтамабіляў часцей за ўсё такім чынам, каб мелася магчымасць: ажыццяўляць хуткую замену батарэй, акумулятараў, лёгкага доступу да выводным загваздкамі і адтулінам для залівання электраліта.
Прынцыповая схема акумулятарнага электрамабіля ў агульным выпадку наступная: акумулятарная батарэя праз сілавую электраправодку і сістэму рэгулявання цягавага электрарухавіка злучаецца з ЦЭР, які, у сваю чаргу, праз карданны вал перадае галоўнай перадачы круцільны момант.
У чэрвені 2013 года з невялікім інтэрвалам гоначнымі электрамабілямі японскай кампаніі і 12/69 брытанскай кампаніі былі ўсталяваныя чарговыя сусветныя рэкорды хуткасьці сярод электрамабіляў — 300 км/г і 330 км/г адпаведна.
Такім чынам, з аднаго боку, ПЭ дазваляюць істотна павысіць запас ходу электрамабіля, але, з іншага боку, паліва для іх мае высокі кошт, а таксама можа быць таксічным і пры перапрацоўцы ў ПЭ вылучаць у атмасферу шкодныя рэчывы.
А. М. Абрамовіч займаўся распрацоўкай праблем прававога забеспячэння дзяржаўнага кіравання інвестыцыйнымі працэсамі на агульнадзяржаўным і рэгіянальных узроўнях, узаемаадносін цэнтральных і мясцовых органаў дзяржаўнага кіравання, уздзеяння мясцовых органаў улады на вырашэнне рэспубліканскіх і рэгіянальных праблем, канцэпцыі прававога статуса асобы ў перыяд пабудовы грамадзянскай супольнасці і прававой дзяржавы.
У ноч на 26 чэрвеня 1944 года ў раёне 28 км на поўнач ад горада Цярнопаль малодшы сяржант Ціхановіч на чале групы сапёраў у зрабіў праход у мінным полі праціўніка, абясшкодзіў до 30 мин. Загадам ад 4 ліпеня 1944 года малодшы сяржант Ціхановіч Міхаіл Рыгоравіч узнагароджаны ордэнам Славы 3-й ступені.
Міхаіл Рыгоравіч Ціхановіч — савецкі вайсковец, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, поўны кавалер ордэна Славы, камандзір аддзялення 603-га асобнага сапёрнага батальёна старшы сяржант — на момант прадстаўлення да ўзнагароджання ордэнам Славы 1-й ступені.
8 верасня 1992 года, падчас першага святкавання Дня беларускай вайсковай славы, па ўсёй краіне – у Мінску, Гродне, Брэсце і іншых гарадах – прайшла масавая акцыя прыняцця прысягі на вернасць Беларусі вайскоўцаў і вайскоўцаў запасу.
Я, грамадзянін Саюза Совецкіх Сацыялістычных Рэспублік, верны сын гераічнага беларускага народа, прысягаю, што не пашкадую ні сіл, ні самога жыцця для справы вызвалення майго народа ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў і катаў і не складу зброі да таго часу, пакуль родная беларуская зямля не будзе ачышчана ад нямецка-фашысцкай погані.
Я, грамадзянін Рэспублікі Беларусь , урачыста клянуся быць адданым свайму народу, свята выконваць Канстытуцыю Рэспублікі Беларусь, выконваць патрабаванні вайсковых статутаў і загады камандзіраў і начальнікаў.
Я, жаўнер Беларускай Краёвай Абароны, прысягаю на Ўсемагутнага Бога і жаўнерскі гонар, што буду верна служыць свайму беларускаму народу, сумленна і прыкладна выконваць усе загады сваіх камандзіраў і начальнікаў.
Я прысягаю, што не выпушчу з рук зброі да тых пор, пакуль ня будзе ўстаноўлены поўны спакой і бясьпека ў нашых сёлах і гарадох, пакуль ня будзе зьнішчаны на нашай зямлі апошні вораг беларускага народу.
Акрамя таго, тут знаходзілася кандытарская крама, заснаваная вядомым мінскім кандытарам турэцкім падданым Ахмедам Офлі, які ў канцы — пачатку стагоддзяў адчыніў у Мінску некалькі кандытарскіх крам пад назвамі «Канстанцінопальскія».
У 1969 годзе ў Еўпатарыйскае трамвайнае ўпраўленне прызначаны новы кіраўнік — Іван Аляксандравіч Пяцецкі, які нязменна прапрацаваў на гэтай пасадзе да сваёй смерці ў 2006 годзе.
У 2011 годзе Саўмін АР Крым зацвердзіў праект развіцця транспарту, у якім прадугледжваецца будаўніцтва трамвайных шляхоў у мястэчку Заазёрнае, мікрараён Ісмаіл-Бі, і пасёлак Прыбярэжнае.
Адкрытая ў 1914 годзе, яна да гэтага часу карыстаецца вялікай папулярнасцю ў адпачывальнікаў, нягледзячы на тое, што ў апошнія гады адзначаецца значнае павелічэнне перавозак маршрутнымі таксі.
З канца стагоддзя мініяцюра пачынае адыгрываць выключна бачную ролю, паколькі экспансія сталічнага мастацтва была найцяснейшым чынам звязана з пранікненнем рукапісаў у самыя аддаленыя вобласці шырокай імперыі.
Пазбаўленыя абрамленняў альбо ўпісаныя ў вузкія рамкі, яны размяшчаюцца ў выглядзе маленечкіх малюнкаў на палях і ў тэксце, утвараючы разам з апошнім строгае кампазіцыйнае адзінства.
Кнігі, створаныя ў канцы першага тысячагоддзя нашай эры на Брытанскіх астравах лічацца адным з найбольш яркіх помнікаў у агульнай спадчыне кельцкай культуры, з’яўляючыся прыкметным укладам у сусветную мастацкую культуру ў цэлым.
Він разглядаў тэрмадынамічна працэс сціску выпраменьвання, зняволены ўсярэдзіне ідэальна люстранай пасудзіны, пры памяншэнні аб'ёму апошняга і, беручы пад увагу змену частаты выпраменьвання, якое адлюстроўваецца ад люстэрк,якая рухаецца , прыйшоў да высновы, што спускальная здольнасць чорнага цела мае выгляд:
памерам 40 х 50 м. З усходу, паўднёвага і паўночнага ўсходу па краі прасочаны вал вышынёй да 2,5 м. шырынёй у аснове 4-5 м. Схілы стромкія, у выглядзе тэрас , размешчаны на 10-15 м ніжэй за пляцоўку.
Камандзір аддзялення той жа дывізіі і арміі 1-га Беларускага фронту чырвонаармеец Сафонаў 30 красавіка 1945 года ў час ліквідацыі групоўкі праціўніка на паўднёвым усходзе ад Берліна уварваўся ў размяшчэнне ворага, з асабістай зброі знішчыў 13 праціўнікаў і разам з іншымі разведчыкамі 9 пехацінцаў захапіў у палон.
Разведчык 374-й асобнай разведвальнай роты чырвонаармеец Сафонаў у ноч на 19 верасня 1944 года, знаходзячыся ў групе пошуку ў раёне ракі Нараў, непрыкметна падабраўся да агнявой кропкі, захапіў у палон гітлераўца, які даў каштоўныя звесткі аб варожай абароне.
З 14 студзеня па 1 лютага 1945 года неаднаразова ўдзельнічаў у разведцы ў раёне горада Лідзбарк-Варміньскі, дзейнічаў знаходліва і мужна, знішчыўшы гранатамі і агнём з аўтамата 12 варожых салдат і афіцэраў, захапіў ручны кулямёт і 10 аўтаматаў.
Кліп распавядае пра простую дзяўчыну, якая спрабуе расказаць свайму суседу-аднакласніку пра сваё каханне, але трывае няўдачу ў канкурэнцыі з яго невыноснай папулярнайдзяўчынай-капітанам групы падтрымкі.
У адным з інтэрв'ю Тэйлар Свіфт прызналася, што ідэя напісаць гэтую песню прыйшла да яе, калі яна ўбачыла, як яе сябар, у якога яна таемна была закаханая, сварыцца са сваёй дзяўчынай па тэлефоне.
Археолагамі Луісам, Мэры і Джонатанам Лікі на тэрыторыі цясніны на працягу 30—60-х гадоў стагоддзя вяліся маштабныя раскопкі, пры гэтым найбольш важныя адкрыцці, частка з якіх стала істотнай прыступкай у справе даследавання паходжання чалавека, зробленыя імі ў 1959—1963 гадах.
У гэтых магнітах сілкаванне абмоткі ажыццяўляецца ад крыніцы пераменнага току, магнітны паток перыядычна змяняецца па велічыні і кірунку, а аднанакіраваная сіла прыцягнення змяняецца толькі па велічыні, у выніку чаго сіла прыцягнення пульсуе ад нуля да максімальнага значэння з падвоенай частатой адносна частаты сілкавальнага току.
Улічваючы крайнюю дарагоўлю такога скрутка — большасць егіпцян маглі дазволіць сабе толькі фрагмент з «Кнігі мёртвых» без малюнкаў, можна з упэўненасцю судзіць пра сацыяльнае становішча і багацце Ані.
Археалагічныя даследаванні і сведчанні паказваюць, што традыцыя манументальных твораў мастацтва не існавала, затое давалася перавага «рухомаму» мастацтву для асабістага спажывання, часта з практычнай функцыяй — зброя, вупраж для коней, прылады працы, ювелірныя ўпрыгажэнні — зашпількі для адзення.
Пасля хрысціянізацыі, мастацтва перыяду перасялення паступова развілося ў розныя школы мастацтва Ранняга Сярэднявечча ў Заходняй Еўропе, якія часта класіфікуюцца па рэгіёнам, напрыклад астраўное мастацтва і мастацтва Каралінгаў, і пасля якіх распаўсюдзіліся агульнакантынентальныя стылі Раманскага мастацтва і ў рэшце рэшт готыка.
Вывучэнне паўночнаеўрапейскага ці «германскага» зоаморфнага арнаментавання было пачата шведам Бернхардам Салінам, а вынікі выкладзены ў яго працы 1904 года, Ён вызначыў перыяд звярынага мастацтва ад каля 400 да 900 года і падзяліў яго на тры фазы: Стылі , і .
Спрэчка адносна паходжання гэтых розных фаз яшчэ працягваецца: з аднаго боку, лічыцца, што яны паўсталі як трэнды народнага мастацтва ў познерымскіх правінцыях, з другога — што яны з’яўляюцца працягам больш старажытных традыцый качавых народаў азіяцкіх стэпаў.
Стыль паўстаў пасля заняпаду стылю І дзесьці ў 560—570 гг. Ён характарызуецца выявамі цэлых жывёл, але іх целы падоўжаныя ў «стужкі», што пераплецены ў сіметрычныя формы без уліку натуралізму.
Пасля 700 пачалі развівацца мясцовыя стылі і пра агульнагерманскі стыль ужо гаворка не ідзе: стыль у класіфікацыі Саліна існаваў пераважна ў Скандынавіі, а яго развіццё часта называюць мастацтвам вікінгаў або паўночным мастацтвам.
Асноўнымі стылямі ў нямецкім мастацтве з’яўляецца паліхромны стыль, які зарадзіўся ў готаў, якія пасяліліся вакол Чорнага мора, і звярыны стыль, які быў распаўсюджаны ў Скандынавіі, паўночнай Германіі і Англіі.
Для падрыхтоўкі студэнтаў таксама функцыянуюць Цэнтр еўрапейскай адукацыі, Цэнтр падрыхтоўкі да ЕГЭ, Цэнтр вучэбна-вытворчага трэнінгу, Падрыхтоўчае аддзяленне для іншаземцаў і асоб без грамадзянства, Цэнтр развіцця кар'еры, Цэнтр дыстанцыйнага навучання, Навукова-даследчы фінансавы інстытут, Цэнтр трансферу тэхналогій, бізнес-інкубатар, Цэнтр педагагічных і псіхалагічных даследаванняў, Вышэйшая школа педагагічнага майстэрства, Цэнтр кіравання якасцю, Цэнтр падрыхтоўкі вучэбна-метадычных выданняў, вучэбна-вытворчае аб'яднанне, Цэнтр прававой га абароны, Навукова-тэхнічны цэнтр сертыфікацыі прадукцыі, паслуг і сістэм якасці і інш.
Згодна з пастановай Савета Міністраў УССР 50 ад 14.01.1959 г. Філіял быў перададзены ў падпарадкаванне Харкаўскім інстытута савецкага гандлю, у тым жа годзе - Данецкі інстытут савецкага гандлю.
Інстытут вышэйшай кваліфікацыі з'яўляецца структурным падраздзяленнем КНГЭУ, які прадастаўляе паслугі, у тым ліку, міжнароднага ўзроўню па падрыхтоўцы высокакваліфікаваных спецыялістаў (праграмы МВА, другой вышэйшай адукацыі, перападрыхтоўкі і павышэння кваліфікацыі).
У склад універсітэта, акрамя базавай установы размешчанага ў Кіеве, уваходзяць 6 навучальных інстытутаў, 9 каледжаў і 3 вышэйшыя камерцыйных вучылішча, размешчаных у Кіеве, Харкаве, Вінніцы, Чарнаўцах, Хмяльніцкім, Ужгарадзе, Коломыя, Арлове, Жытоміры, Адэсе.
У першы дзень савецкага наступу на Харкаўскім накірунку танкавы батальён капітана Шастакова з ходу фарсіраваў раку Бабка, захапіў два вузлы варожага супраціўлення каля вёскі Непакрытае Ваўчанскага раена Харкаўскай вобласці Украінскай ССР, узяў шмат палонных.
За ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм, указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 5 лістапада 1942 года капітану Шастакову Міхаілу Дзянісавчу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.
У красавіку 1939 года адноўлены ў кадрах Чырвонай Арміі і прызначаны камандзірам вучэбнай роты ў 18-ю лёгкую танкавую брыгаду, са жніўня 1939 года — памочнік начальніка 1-й часткі штабу 43-й аўтабранятанкавай брыгады.
Каралеве прыйшлося даспадобы жыццё пры англійскім двары: яна палюбіла музыку і танцы, завяла ручнога папугая і праводзіла дні, гуляючы ў карты са сваімі фрэйлінамі і прымяраючы раскошныя ўборы.
Новы герцаг меў вельмі строгія паняцці пра жаночую сціпласць, і калі прынцэс афіцыйна прадставілі Уотану і Барнсу, на іх былі настолькі грувасткія сукенкі і шчыльныя галаўныя ўборы, што тым не ўдалося разглядзець знешнасць дзяўчын.
Але пасланцам караля Крысціна адказала, што яна зусім не прагне выходзіць замуж за Генрыха, бо «яго Вялікасць так хутка пазбавіўся ад ранейшых каралеў, … што яе саветнікі лічаць, быццам яе стрыечная бабуля была атручаная, а другая жонка бязвінна пакарана смерцю, а трэцяя страціла жыццё з-за няправільнага догляду за ёй пасля родаў», і дадала, што будзь у яе дзве галовы, то «адну б яна падала яго Міласці».
У чэрвені 1540 года Томас Кромвель быў арыштаваны па абвінавачванні ў дзяржаўнай здрадзе і адпраўлены ў Таўэр, а Ганну адправілі ў Рычманд, нібы з-за набліжэння эпідэміі чумы.
Фармальнай нагодай для разводу паслужылі дакументы, якія датычыліся першых заручын Ганны з герцагам Латарынгскім, заява караля, што «яго ажанілі супраць волі», і адсутнасць перспектывы з’яўлення спадчыннікаў з-за няздольнасці Генрыха ўступаць з жонкай у інтымныя зносіны.