polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
3 ліпеня 1970 года ў склад Соржыцкага сельсавета перададзены 10 населеных пунктаў (Бардашы, Беркава, Дуброва, Жавуры, Качана, Кудзяны, Ліхошына, Макраны, Светагорава і Сініцы).
8 красавіка 2004 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Пліскага сельсавета (20 населеных пунктаў: вёскі Абухава, Александрова, Бузаны, Вядзерава, Данілаўка, Жаркі, Жыгалы, Замашэнне, Застарынне, Клішы, Купіна, Латыгава, Латышы, Навасёлкі, Панкратава, Плісы, Прыдзвінне, Пясочная, Руда і Шуты).
У 9 гадзін 15 хвілін 25 верасня 2-я і 4-я арміі Францыі перайшлі ў атаку пасля моцнага агнявога налёту артылерыі і мінамётаў па першай і другой лініях акопаў, маючы ў першым эшалоне 18, а ў другім — 8 дывізій і ў ваенным рэзерве кавалерыйскія карпусы.
1-ы эшалон меў задачу імклівым кідком авалодаць першай і другой пазіцыяй, другі эшалон — развіць прарыў да ракі Эна, кавалерыйскія карпусы — весці наступленне па тылах цэнтральных нямецкіх войскаў на паўднёвы захад.
У такім баявым парадку атакуючыя хвалі трох карпусоў 2-й арміі і 2-гі каланіяльны корпус 4-й арміі да канца 25 верасня на 12-кіламетровым участку авалодалі акопамі першай пазіцыі і, выйшаўшы да другой, залеглі.
Другая пазіцыя нямецкай абароны, чыгуначныя вузлы і артылерыйскія батарэі праціўніка падвяргаліся ўздзеянню агню дывізіёнаў корпуснай і армейскай цяжкай артылерыі, абсталяванай дальнабойнымі 120-мм і 155-мм гарматамі.
У адпаведнасці з задумай аперацыі саюзнікі намячалі нанесці два магутных удару па сыходзячыхся напрамках: 2-й і 4-й французскімі арміямі ў Шампані і 10-й французскай і 1-й англійскай — на Артуа, з тым, каб прарваць абарону і стварыць умовы для акружэння і разгрому нямецкіх войскаў у паўночных дэпартаментах Францыі.
У ноч на 26 верасня 3-я армія генерала Айнэма заняла пазіцыю па ўсёй лініі і спробы прарыву раніцай гэтай пазіцыі 11-м, 14-м армейскімі і 2-м каланіяльным карпусамі французскай арміі былі адбітыя.
2-я армія генерала Петэна і 4-я армія генерала Лангля мелі ў сваім складзе кожная па пяць армейскіх і аднаму кавалерыйскаму корпусу і 6 авіяэскадрылей, а ўсяго — 32 пяхотных і 5 кавалерыйскіх дывізій, да 200 самалётаў, 950 лёгкіх, 750 цяжкіх і 740 траншейных гармат і мінамётаў.
Праз агентурныя дадзеныя і авіяцыйную разведку нямецкае камандаванне да сярэдзіны верасня даведалася аб падрыхтоўцы наступу, і прыняло меры да ўзмацнення 6-й і 3-й нямецкіх армій рэзервамі пяхоты, артылерыі і авіяцыі.
Левафланговыя карпусы 4-й арміі поспеху не мелі, 1-ы каланіяльны корпус 2-й арміі і 7-ы корпус 4-й арміі праніклі ў нямецкія акопы першай і другой лініі і завязалі ўпартыя траншейные баі.
Восеньская аперацыя ў Шампані і Артуа, якая рыхтавалася доўга, скрупулёзна і старанна, з тым, каб ажыццявіць «буйны стратэгічны прарыў, які будзе мець неабходным следствам вызваленне нацыянальнай тэрыторыі» Францыі, не ўвянчалася поспехам.
Пасля моцнага агнявога налёту артылерыі і мінамётаў па першай і другой лініях акопаў, маючы ў першым эшалоне 18, а ў другім 8 дывізій і ў ваенным рэзерве кавалерыйскія карпусы, перайшлі ў атаку французскія войскі генералаў Петэна і Лангля.
28 і 29 верасня злучэнні 2-й і 4-й армій па загаду генерала Касцельно працягвалі атакі, аднак перадавыя падраздзяленні былі знішчаны або ўзятыя ў палон, а астатнія часці адбітыя агнём і контратакамі з вялікімі стратамі.
Навучанне за бюджэтны кошт прадугледжвае год адпрацоўкі на прадпрыемстве ў Мінску: ААТ «Белэлектрамантаж», «Прамтэхмантаж», «Кіраўніцтва механізацыі 79», Трэст 15 «Спецбуд», ЗАТ «Электрасервісбуд» і Беларуская асацыяцыя міжнародных аўтаперавозчыкаў.
Пасля 9 класаў на працягу 3 гадоў вучняў рыхтавалі на: электрагазазваршчыкаў на аўтаматычных машынах; электрамантажнікаў па асвятляльных і сілавых сетках, электраабсталяванні; слесараў па рамонце аўтамабіляў; вадзіцеляў аўтамабіляў катэгорыі С .
Пасля 11 класаў вучні атрымлівалі спецыяльнасці: на працягу года — машыніста маставога крана, стропальшчыка, электраманцёра электраабсталявання, аўтаслесара і вадзіцеля аўтамабіля катэгорыі С для міжнародных перавозак; на працягу года і 6 месяцаў — машыніста аўтамабільнага крана.
Мінскі дзяржаўны прафесійна-тэхнічны каледж мантажных і пад’ёмна-транспартных работ — сярэдняя спецыяльная навучальная ўстанова Беларусі, заснаваная ў Мінску ў 1954 годзе ў якасці тэхнічнага вучылішча 2.
Вылучаюцца зоны: выветраных парод, магутнасцю 0,5—2,5 м; закранутых выветрываннем, магутнасцю 0,2—3,5 м; свежых парод, ускрытая магутнасць 36—44,5 м. Ускрышныя пароды — пяскі, супескі, кара выветрывання выветралыя крышталічныя пароды магутнасцю 1,4—9 м. Карысная тоўшча ускрышныя пароды абводненыя.
Плануецца штогод здабываць у кар’еры «Надзея» да 4 тыс. куб.м гранітных блокаў, якія будуць выкарыстоўваць для аздаблення фасадаў будынкаў і інтэр’ераў у будаўнічай галіне, а таксама пастаўляцца на экспарт.
1 красавіка 1970 года тагачасны генеральны сакратар Камуністычнай партыі, Сальвадор Каэтана Карпіа выйшаў са складу КПС і стварыў разам з «прафсаюзным крылом» партыі першую самастойную ўзброеную арганізацыю левай апазіцыі: «Народныя сілы вызвалення імя Фарабунда Марці» .
На прэзідэнцкіх выбарах 1931 года перамогу атрымаў падтрыманы камуністамі Артура Арауха, аднак у снежні гэтага жа года, пасля ваеннага пераварота, да ўлады прыйшоў генерал Максіміліян Эрнандэс Марцінес.
Марцінеса ў якасці прыватных асоб, а не членаў партыі і выкарыстоўваць прадастаўленую сітуацыю як магчымасць для прыцягнення новых прыхільнікаў, вядзення агітацыі і растлумачальнай праграмы партыі насельніцтву.
У перыяд з лютага 1961 да пачатку 1964 года КПС з’яўлялася прыхільнікам узброенай барацьбы, аднак у сакавіку 1964 г. на з’ездзе было прынята рашэнне аб прыходзе да ўлады парламенцкіх шляхам, праз перамогу на выбарах, узмацненні грамадскаго і палітычнага ўзаемадзеяння з насельніцтвам.
Пасля звяржэння дыктатуры Марцінеса 9 мая 1944 камуністы атрымалі магчымасць некаторы час дзейнічаць адкрыта, шэраг актывістаў ўвайшлі ў кіраўніцтва створанай рабочай партыі «Нацыянальны саюз працаўнікоў» .
Станам на 1938 год, у складзе камуністычнай партыі (пры наяўнасці адзінага кіраўніцтва ў асобе Цэнтральнага камітэта) вылучыліся тры «плыні», якія ўзначальвалі Мігель Мармоль, Танья Дыяс і Ампарыта Куасадэлупа.
Аднак у адрозненні ад большасці іншых краін Афрыкі, дзе адбываецца эрозія глебаў, гэтыя 15 % выкарыстоўваюцца з розумам — з мэтай аховы глебаў і эфектыўнага вядзення сельскай гаспадаркі прымяняюцца перадавыя агратэхнічныя дасягненні.
Гэта прывяло да выдатных вынікаў: ПАР цалкам забяспечвае ўнутраныя харчовыя патрэбы, а таксама з'яўляецца адным з вядучых пастаўшчыкоў сельгаспрадукцыі — адной садавіны краіна экспартуе каля 140 відаў.
На раслінаводства, асабліва на вегетацыю найважнейшай для ПАР кукурузы, адмоўна ўплывае глабальнае пацяпленне, якое ўжо выклікала дэфіцыт водных рэсурсаў, але, на думку навукоўцаў, горшае наперадзе.
У вялікай колькасці разводзяць коз, у асноўным — 75 % — ангорскіх, чыя шэрсць высока цэніцца на Захадзе (да 50 % сусветнай вытворчасці мохера прыпадае на Паўднёва-Афрыканскую Рэспубліку).
У параўнанні з такімі пераважна экстэнсіўнымі падгалінамі, як развядзенне буйной рагатай жывёлы і авечкагадоўля, птушкагадоўля і развядзенне свіней носяць больш інтэнсіўны характар і распаўсюджаныя на фермах паблізу буйных гарадоў — Прэторыі, Яганэсбурга, Дурбана, Пітэрмарыцбурга, Кейптаўна і Порт-Элізабэт.
узяцце і даследаванні узораў грунту; спецыялісты спадзяюцца знайсці ў гэтым рэгіёне матэрыялы, выбітыя з верхніх слаёў месяцовай мантыі, што дапаможа праліць святло на яе геалагічную гісторыю.
На месяцаходзе усталяваны таксама геарадар, які дазваляе зандаваць пласт рэгаліту, спяктрометр малюнкаў, які працуе ў бачным і блізкім інфрачырвоным дыяпазонах, аналізатар энергічных нейтральных атамаў і шэраг іншых прыбораў.
Энергазабеспячэнне абсталявання місіі ажыццяўляецца цеплавымі блокамі — радыяцыйнымі крыніцамі цяпла і радыёізатопнымі крыніцамі электраэнергіі, якія выкарыстоўваюць энергію альфа-распаду ізатопа плутонію-238.
Пасля прылунення 3 студзеня 2019, у 06:40 мск апарат зрабіў першы ў свеце здымак паверхні адваротнага боку Месяца, зняты з блізкай адлегласці, і перадаў яго на Зямлю праз спадарожнік-рэтранслятар «Цюэцяа».
Паколькі з адваротным бокам Месяца адсутнічае прамая бачнасць, для арганізацыі сувязі з апаратамі выкарыстоўваецца ретрансляцыйны спадарожнік «Цюэцяа», які быў запушчаны з касмадрома Січан 20 мая 2018 года ў кропку Лагранжа 2 ракетай-носьбітам «Чанчжэн-4С».
«Чан’э-4» з'яўляецца часткай Месяцавай праграмы Кітая, працягам і дублёрам місіі «Чан’э-3» (у ходзе якой у канцы 2013 года на Месяц быў паспяхова дастаўлены месяцаход «Юйту»).
Астэрыкс — галоўны персанаж серыі французскіх коміксаў «Прыгоды Астэрыкса», напісаных Рэнэ Гасіні і намаляваных Альберта Удэрза, гальскі герой, што вядзе адважную барацьбу з рымскімі захопнікамі.
Тут адразу ж адкрылася шырокае поле дзейнасці: давялося урэгуляваць і перабудаваць цэлую частку горада, цэнтральны раён «Багатая крыніца», у тым ліку на 1892 год ім было ўрэгулявана да тысячы двароў, праведзены новыя вуліцы, уладкаваны маставыя і конная чыгунка.
Тэрыторыя былога Підкаменьскага ключа знаходзілася ў межах Вараняцкага і Галагора-Крэменецкага кражу, які, цягнучыся з захаду на ўсход, нагадвае горны хрыбет з вышынямі, якія перавышаюць 400 м над узроўнем мора.
Прадстаўнікамі бакоў былі: падстараста крэменецкі Ян Катоўскі, Якуб Дмухоўскі — ад пазоўніка Ледухоўскага; Пётр Падгорацкі — ад жонкі ваяводы падольскага Ядвігі Алескай, жонкі Марцына.
У 1471 г. на каралеўшчыну Підкамінь, якая знаходзілася ў часовым карыстанні шляхціца Пятра Цеброўскага «татарскім спосабам» напалі родныя браты Ян Сененскі-Алескі з братамі разам з 60-цю сваімі людзьмі з Золачэва і Алеска.
Дзякуючы геаграфічнаму размяшчэнню, спрыяльнаму для пражывання людзей клімату і багатай на ваду, урадлівым глебам, расліннаму і жывёльнаму свету, ландшафту, гэтая тэрыторыя здаўна прыцягвала сюды насельніцтва, пачынаючы са старажытных часоў.
Надзвычайна сухія ўмовы характэрныя для узбярэжнай паласы — гэта так званы клімат берагавых пустынь гаруа, сфармаваны халодным Бенгельскім цячэннем, якое да таго ж робіць яго халаднейшым за клімат аналагічных шырот ў Паўночнай Афрыцы.
Незадоўга да абвяшчэння незалежнасці, ўрад Паўднёвага Судана распрацаваў Канстытуцыю, якая была падпісана прэзідэнтам у дзень 9 ліпеня 2011, стаўшы такім чынам блізнюком Незалежнасці.
Найбуйнейшая партыя, якой належаць 160 крэслаў Нацыянальнай Асамблеі — Народная армія вызвалення Судана, былое паўстанцкае войска, што вяла рэй барацьбы за незалежнасць і па набыцці яе атрымала ўладу.
Законам забараняецца дзейнасць, што стварае пагрозу пагаршэння стану або знікнення нерухомых матэрыяльных каштоўнасцяў, абмяжоўваецца або забараняецца дзейнасць, у выніку якой ствараецца пагроза існаванню ці тэхнічнаму стану каштоўнасцяў.
Фінансаванне аховы і зберажэнне гісторыка-культурнай спадчыны ажыццяўляецца за кошт дзяржаўных выдаткаў, сродкаў уласнікаў ці карыстальнікаў каштоўнасцяў, а таксама сродкаў, што спаганяюцца з парушальнікаў рэжыму ўтрымання каштоўнасцяў і патрабаванняў закону, і інш.
Ахове падлягаюць найбольш адметныя матэрыяльныя аб’екты і нематэрыяльныя праявы чалавечай творчасці, што маюць выдатньм духоўньм, эстэтычныя і дакументальныя вартасці і ўзяты пад ахову дзяржавы ў парадку, вызначаным заканадаўствам.
Дзейнасць па ахове ўключае: навукова-даследчую работу , падрыхтоўку і выданне заканадаўчых актаў (прызнанне пэўнага аб’екта помнікам гісторыі і культуры; прыняцце законаў, якія рэгламентуюць дзеянні ў адносінах да гісторыка-культурнай спадчыны; распрацоўка нарматыўных актаў пра парадак уліку, захавання і рэстаўрацыі мастацкіх і гістарычных каштоўнасцяў, кансервацыю і рэстаўрацыю помнікаў, папулярызацыю каштоўнасцяў як гістарычнай спадчыны і набытку).
закон «Аб ахове гісторыка-культурнай спадчыны», паводле якога дзяржаўная палітыка Беларусі ў галіне ўліку і аховы гісторыка-культурнай спадчыны вызначаецца Вярхоўным Саветам і ажыццяўляецца Кабінетам Міністраў праз спецыялізаваны дзяржаўны орган аховы спадчыны — Дзяржаўную інспекцыю па ахове гісторыка-культурнай спадчыны .
Выпрацоўку навукова-метадычнай палітыкі ў галіне ўліку, аховы, зберажэння, выкарыстання і аднаўлення гэтай спадчыны ажыццяўляе Беларуская рэспубліканская навукова-метадычная рада ла пытаннях гісторыка-культурнай спадчыны.
Ахова гісторыка-культурнай спадчыны — сістэма дзяржаўных і грамадскіх мерапрыемстваў арганізацыйнага, прававога і эканамічнага характару, накіраваных на зберажэнне, утрыманне і рацыянальнае выкарыстанне культурнай спадчыны.
У дзяржаву ўключаліся ўсе тэрыторыі, дзе пражывалі і мелі колькасную перавагу беларусы (Міншчына, Беласточчына, Віленшчына, Віцебшчына, Гродзеншчына, Магілёўшчына, Палессе, Полаччына і Смаленшчына).
Інфармацыю аб супрацоўніцтве Алеся Бажко з савецкімі спецыяльнымі службамі пацвярджаў былы выкладчык Гродзенскага педінстытута Браніслаў Ржэўскі: КДБ падаслала Бажко да Ржэўскага, калі той аднойчы быў выкліканы ў Мінск, нібы для ўдакладнення праграмы па беларускай літаратуры — тры дні Бажко ўвіхаўся каля Ржэўскага, а потым змест іх размоў быў прыгаданы на допытах Ржэўскага, якія праводзілі супрацоўнікі КДБ у 1957 годзе.
Па іншай інфармацыі Віталь Губарэвіч быў асуджаны не адразу, а толькі праз нейкі час, калі ў вячэрняй школе, дзе той вучыўся, нехта выкалаў вочы партрэту Сталіна, у чым быў абвінавачаны Віталь Губарэвіч, які атрымаў 10 гадоў канцлагераў.
У прыватнасці, краіна пярэчыла супраць абвешчаных ЗША планаў па падрыхтоўцы і абсталяванню трыццацітысячных пагранічных сіл , якія, па сцвярджэнні Анкары, уяўлялі сабой прамую пагрозу для яе бяспекі.
Турэцкі прэзідэнт Р. Эрдаган сказаў: «Краіна, якую мы называем саюзнікам, настойвае на фармаванні тэрарыстычнай арміі на нашых межах. Каго гэтая "тэрарыстычная армія" ліча мішэнню, акрамя Турцыі? Наша місія складаецца ў тым, каб "задушыць" яе яшчэ да таго, як яна народзіцца».
20 студзеня генштаб УС Турцыі абвясціў аб пачатку ваеннай аперацыі «Аліўкавая галіна» ў сірыйскім раёне Афрын «у мэтах забеспячэння стабільнасці і бяспекі на паўночным захадзе Сірыі».
У гэты дзень над прымежнай з Сірыяй турэцкай правінцыяй Хатай з’явіліся самалёты ВПС Турцыі, якія перасеклі мяжу і нанеслі ўдары па пазіцыях курдскіх атрадаў народнай самаабароны.
Пасля таго як горны масіў Берсайя перайшоў пад кантроль турэцкіх падраздзяленняў і Сірыйскай свабоднай арміі , аб’яднаныя сілы турак і ССА пачалі ўмацоўваць захопленыя пазіцыі, баючыся магчымых контратак з боку атрадаў народнай самаабароны .
Паступала інфармацыя аб тым, што да пратурэцкіх апазіцыйных фарміраванняў далучацца члены брыгады ССА «Аль-Хамза», сфарміраванай пераважна з этнічных курдаў, якія пражываюць у раёне горада Азааз.
ВПС Турцыі і турэцкія артылерыйскія падраздзялення працягвалі нанеслі ўдары па пазіцыях курдскіх узброеных фарміраванняў у раёнах населеных пунктаў Басуфан, Джандарыс, Бюльбюль, Раджу і Афрын.
За некалькі дзён да наступлення Турцыя і пратурэцкая Свабодная сірыйская армія (у асноўным — радыкальныя ісламісты пад сцягам Свабоднай сірыйскай арміі) абмяняліся артылерыйскім агнём з баевікамі уздоўж турэцка-сірыйскай мяжы ля Афрына.
Да аперацыі супраць курдскіх узброеных фармаванняў далучылася яшчэ адна сірыйская апазіцыйная ўзброеная групоўка — «Файлак аш-Шам», баевікі якой прыбылі ў раён баявых дзеянняў вечарам 20 студзеня.
Згодна з інфармацыяй навінавага партала , разгортваліся баі і ў горада Бюльбюль, у выніку якіх Сірыйская свабодная армія панесла вялікія страты — па заяве турэцкіх СМІ, дзякуючы таму, што курды ўжылі хімічную зброю .
27 студзеня генштаб УС Турцыі паведаміў, што ў рамках ваеннай аперацыі турэцкія ўзброеныя сілы ліквідавалі 394 «тэрарыстаў» і знішчылі 340 аб’ектаў «тэрарыстычных арганізацый».
Аперацыя «Аліўкавая галіна» — ваенная аперацыя ўзброеных сіл Турцыі і пратурэцкіх узброеных фармаванняў сірыйскай апазіцыі на поўначы Сірыйскай Арабскай Рэспублікі супраць альянсу і курдскіх узброенных атрадаў.
16 лютага стала вядома аб істотным зруху ў адносінах паміж сірыйскімі ўладамі і курдамі: па паведамленні ліванскага тэлеканала -, сірыйскі ўрад і курды дамовіліся аб тым, што ў бліжэйшы час на тэрыторыю Афрына для «адлюстравання нападу Турцыі» будуць уведзеныя сірыйскія войскі.
9 лютага Сірыйскі цэнтр маніторынгу за выкананнем правоў чалавека паведамляў, што недалёка ад Афрына, адзначаліся інтэнсіўныя перастрэлкі паміж курдскімі атрадамі апалчэння і Сірыйскай свабоднай арміяй.
Тым часам пратурэцкія радыкалы ўзялі пад кантроль некалькі стратэгічных пазіцый у раёне гарадоў Раджу і Бюльбюль, а таксама захапілі населеныя пункты Аль-Мухамад і Дарвіш Убасі.
11 лютага 1972 года Дравяніцкі сельсавет перайменаваны ў Астравецкі, цэнтр сельсавета перанесены ў гарадскі пасёлак Астравец, у склад сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў Гудагайскага сельсавета, 3 населеныя пункты Ізабелінскага сельсавета, а таксама 6 населеных пунктаў , якія знаходзіліся ў адміністрацыйным падпарадкаванні Астравецкага пассавета.
26 лютага 2013 года сельсавет быў скасаваны, населеныя пункты Ажуройсці, Баяры, Вялікія Якентаны, Дайлідкі, Малыя Якентаны, Міжаны, Мілайшуны, Новыя Якентаны, Падпруддзе, Субялі, Свіршчына, Тракелі, Юзуліна перададзеныя ў склад Гервяцкага сельсавета; населеныя пункты Альгіняны, Гуры, Дзірмуны, Едаклані, Ізабеліна, Келёйці, Ліпнішкі, Малі, Мацканы, Навікі, Радзюлі, Філіпаны перададзеныя ў склад Гудагайскага сельсавета; вёскі Бялькішкі і Кавалі ўвайшлі ў склад горада Астравец.
Археалагічныя і антрапалагічныя даследаванні пачаліся неўзабаве пад кіраўніцтвам прафесара антрапалогіі Арыса Пуліанаса, які ўстанавіў, што знойдзенаму архантрапу каля 700 тысяч гадоў, адпаведна ён з'яўляецца найстаражытным чалавекам Еўропы.
Сярод акамянеласцяў даследчыкамі былі знойдзеныя парэшткі львоў, гіен, мядзведзяў, пантэр, сланоў, насарогаў, плейстацэнавага мегацэрына , бізонаў, а таксама 25 відаў птушак, 16 відаў грызуноў і 17 відаў рукакрылых.
Хоць прадстаўнік урада Лівіі ў Трыпалі заявіў, што «вельмі малая група паўстанцаў увайшла ў Эз-Завію, але была спынена нашымі ўзброенымі сіламі», шэраг інфармагенцтваў пацвердзіў развіццё наступленне рэвалюцыянераў у самім горадзе.
У гэты ж дзень паўстанцы заявілі, што ім удалося адбіць ва ўрадавых войскаў горад Тыджы — апошні аплот лаялістаў у раёне гор Нафуса і пачаць баі за Бадр — горад, які адкрывае шлях да прыбярэжнага горада Зувара, населенаму, як і горы Нафуса, пераважна амазігамі.
20 мая 1960 года да сельсавета далучана частка скасаванага Навікоўскага сельсавета (10 населеных пунктаў: Бонькі, Вусы, Дворышча, Доўгія, Заграмадзіна, Кавалеўшчына, Саўчонкі, Узрэчча, Юдзіна і пасёлак цагельнага завода), у склад Бікложскага сельсавета перададзены 25 населеных пунктаў (Асінаўка, Бараўцы, Бараўцы-Крывіна, Верхняе Крывіна, Дабрыгоры, Дубавое, Дубраўка, Кошчава, Красныя Буднікі, Крывіна, Крывое Сяло, Макаравічы, Малое Крывіна, Малыя Маскалёнкі, Мікіцёнкі, Навумаўка, Новыя Ранчыцы, Паліцы, Пірагі, Пліскунова, Рудыя, Русілкі, Стары Марыянфельд, Старыя Ранчыцы і Хмяльнік).
13 студзеня 1984 года ў склад Каўлякоўскага сельсавета перададзены 20 населеных пунктаў (вёскі Альшанікі, Бондарава, Бонькі, Вусы, Гаравыя, Дворышча, Доўгія, Заграмадзіна, Заручэўе, Кавалеўшчына, Мамойкі-, Мурашкі, Полькавічы, Саўчонкі, Узрэчча, Харакова, Харкавічы, Юдзіна, Яцукі і пасёлак Заводскі), цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Дразды, сельсавет перайменаваны ў Драздоўскі.
8 красавіка 2004 года ўтвораны зноў, у склад сельсавета ўключаны 34 населеныя пункты (Алейнікі, Аскершчына, Бабаедава, Баброўшчына, Берасні, Буй, Быстры, Варахобкі, Галыні, Галькі, Ганчарова 1, Ганчарова 2, Гаўрыліна, Давыдкавічы, Дразды, Жарабікова, Забар’е, Залужжа, Ільягова, Камоскі, Лабачова, Лукашоўка, Мамойкі, Папоўшчына, Паручнікі, Пяцігарск, Радзюкі, Сенькаўшчына, Слабодка, Стрыжава, Траяны, Трубіліна, Філіпінкі і Янаўшчына) скасаванага Драздоўскага сельсавета і 12 населеных пунктаў (вёскі Доўгае, Жахоўшчына, Заполле, Касарэўшчына, Ліцвякі, Новае Вадапоева, Папкі, Сасняны, Свяча, Старое Вадапоева, Чаўнышкі і Шышова) скасаванага Свячанскага сельсавета.
У старажытнаяўрэйскай традыцыі ёсць такая легенда: калі Яхве папрасіў Адама даць імёны ўсім жывёлам, аднарог быў першым, хто яго атрымаў, і, такім чынам, ён быў узведзены да найвышэйшага рангу.
«» напісаў чатыры песні для гэтага , дзве з якіх сталі каверамі: адна — рок-версіяй хіта Ланы Дэль Рэй « » на беларускай мове, другая — песняй « » « » з альбома «», пераспяванай на роднай мове пад назвай «- ».
Рэліз атрымаў хвалебную ацэнку ад Сяргея Будкіна, заснавальніка музычнага парталу «Тузін Гітоў»: «Глыбіня ў тэкстах і далікатнасць у падачы. Кожны з чатырох трэкаў заслугоўвае ўвагі і, безумоўна, шчыльных ратацый».
У тым жа годзе Ілля Маліноўскі, музычны рэдактар той жа радыёстанцыі, ужо прыадчыняў таямніцу аб рыхтаваным да выпуску сінглу «», перазапісанага ў творчым перакладзе на беларускую спеву «» з альбома « » «», але які яшчэ нідзе не выконваўся.
Тым не менш апошні на дадзены момант музычны твор ад гурта быў прадстаўлены 9 верасня 2015 года ў якасці кароткага «» кліпа, і, відавочна, асноўны фокус музыкаў быў ссунуты ў бок сваіх новых пабочных праектаў, у прыватнасці «» Алега Вяля.
Гурт выпусціў пазітыўна сустрэты «Тузін Гітоў» дэбютны самотнік « » і перамог у песенным конкурсе , дарабіў яго незавершаную кампазіцыю, што разам дазволіла намінавацца па лініі ўзнагарод «Тузін Гітоў» на «Адкрыццё года» ў 2014 годзе.
Уручэнне яе ўзнагарод адбылося 12 снежня 2014 года, і «» быў абвешчаны ў складзе выканаўцаў на гала-канцэрце, але ў самы апошні момант перад сваім выступам басіст Генадзь «Дроп-рэ» Лукашанец пашкодзіў палец, якім ён граў.
На прыкладзе міні-альбома « » Сяргей Будкін, заснавальнік «Тузін Гітоў» і аўтар «Будзьма беларусамі!», пісаў, што ў творчасці гурта захавалася разыначка, якая была ўласцівая музыцы « », з той толькі розніцай, што гучанне новага калектыву Алега Вяля стала мякчэй.
Утвораны ў 1998 годзе і вядомы пераважна па свайму англамоўнаму рэпертуару, ён здабыў пэўны поспех, за сваю гісторыю выдаў поўнафарматны альбом «», а таксама з тузін сінглаў і самотнікаў, адзначыўшыся прызавым удзелам у шэрагу музычных спаборніцтваў.
Алег Клімаў як карэспандэнт газеты «Культура» рэфлектаваў наконт заняпаду гурта, які «шчыра шкада згінуў заўчасна», у 2017 годзе, выказваючы думку, што Алег Вяль не дацярпеў да таго моманту, каб яго дзецішча «трывала ўмацавалася на клубнай канцэртнай сцэне».
Рафіева — Любімава; забудова мікрараёна ў жылым раёне «Тарон-4» у г. Кіравакан Армянскай ССР; комплекс будынкаў: аддзяленне сувязі, АТС, ЖЭК, пассавет, аддзяленне міліцыі, Ашчадбанк у г. Чайкоўскі Пермскай вобласці ; катэджы ў Беларусі і інш.
У 1901—1903 гадах друкаваўся таксама ў перыядычных выданнях на ідыш «Арбайтер фрайнд» і «Идише экспресс», «Хацефира», «Хашилоах», «Ахиасаф» и «Хаэшколь» і ў рускіх выданнях.
Пасля пераносу Брэст-Літоўска ў 1835 годзе за 2 км на ўсход Трышынскія могілкі сталі найбліжэйшымі да горада, і прадстаўнікі розных хрысціянскіх канфесій сталі стыхійна хаваць на іх сваіх нябожчыкаў.
Пастаўлены абеліскі на брацкай магіле савецкіх воінаў, што загінулі ў барацьбе супраць ворагаў Савецкай улады, на магіле 24 жыхароў Брэста, якія загінулі ў першы дзень Вялікай Айчыннай вайны, і на магіле савецкіх грамадзян, расстраляных нямецка-фашысцкімі акупантамі ў 1941—1944 гадах.
Спецыяльна для маленькіх асабістых кніг, напрыклад, часасловаў, скура часта падаўжалася ў бакі, што давала дадатковую абарону для рукапісу, калі ён не выкарыстоўваўся — свабодныя краі маглі абгортвацца вакол, і часта некалькі спражак або шнуркоў надзейна зачынялі кнігу.
Пасавыя кнігі ўпершыню з’явіліся ў канцы стагоддзя і захоўвалі папулярнасць да , часам становячыся паказнымі каштоўна-інкруставанымі прэзентацыйнымі кнігамі, і страцілі папулярнасць у канцы стагоддзя, калі друкаваныя кнігі сталі значна больш распаўсюджанай з’явай.
Спіс 150 прыкладаў «паказвае прапорцыю прадстаўніцтва ў жывапісе і ў скульптуры амаль роўныя.» Тым не менш, толькі 23 сярэднявечныя пасавыя кнігі захавалася ў іх першапачатковым пераплёце.
Многія пасавыя кнігі былі без прыкрас; Аднак, іншыя маюць латуневыя вуглавыя элементы, малюнкі, праколы шылам, рамесныя зашпількі, і, магчыма, фамільны герб або іншы знак на пярэдняй панэлі.
27 красавіка 1922 года ў складзе РСФСР была ўтворана Якуцкая АССР, якая ўключыла ў сябе Якуцкую губерню без раёна Ніжняй Тунгускі, , Хатанга-Анабарскі раён Енісейскай губерні, Алёкмінска-Сунтарскую воласць Кірэнскага павета Іркуцкай губерні і ўсе астравы Паўночнага Ледавітага акіяна, размешчаныя паміж мерыдыянамі 84 і 140½ усходняй даўгаты.