polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
У сюжэце кажацца, што ў імкненні абагнаць даследчы цэнтр «Чорная мёза» навукоўцы « » працавалі над высокай тэхналогіяй, што змяшчаецца на борце карабля «Барэй» , але грэбавалі мерамі бяспекі, і карабель знік разам з камандай.
У гульні досыць важным аб’ектам 17-га ўзроўню Лабараторыі з’яўляецца Уцяжараны Грузавы Куб-кампаньён , які адрозніваецца ад іншых шматлікіх кубоў намаляваным у цэнтры кожнай яго грані ружовым сэрцайкам.
Па ходзе ўзроўню гулец можа трапіць у памяшканні, што не з’яўляюцца часткай тэставай камеры, у якіх можна сустрэць сляды знаходжання папярэдніх падыспытных; насценныя малюнкі і надпісы наводзяць на думку, што шмат хто з іх, , сур’ёзна лічылі Куб сваім лепшым сябрам.
Гэта часта выкарыстоўваецца пры рашэнні галаваломак, калі парталы трэба адкрываць так, каб перад уваходам у адзін партал гулец набіраў кінетычную энергію, а пасля выхаду з іншага выдаткоўваў яе на пераадоленне перашкоды.
Бліжэй да фінальных тэстаў, калі ў руках гераіні знаходзіцца ўжо паўнавартасная партальная гармата, у адным з гладкіх і чыстых пакояў дзяўчына знаходзіць праход за сцяну ў невялікае памяшканне з трубамі, рашоткамі, завадскім дапаможным становішчам.
Перад тым як анансаваць працяг гульні, 3 сакавіка 2010 года «» абнавіла канцоўку «», у якой да гульца, што ляжыць на зямлі, падыходзіць робат — распарадчык вечарыны — і адцягвае яго назад у Лабараторыю.
Пад канец дзевятнаццатага тэсту, калі Чэл удаецца выратавацца ад полымя, «» просіць яе пакласці партальную прыладу і легчы побач на жывот — у «паставу чакання распарадчыка вечарыны», які нібы адвядзе яе на гэту вечарыну.
Спачатку, пасля таго як персанаж гульца ратаваўся ад агню і здзяйсняў уцёкі, робат-распарадчык павінен быў увесь час ісці за ім, увесь час хаваючыся і дарэмна чакаючы, калі персанаж гульца ляжа на падлогу ў «паставе чакання распарадчыка вечарыны».
У галасавых каментарыях гульні распрацоўнікі адзначаюць, што гульцы спачатку мяркуюць, што партал адкрываецца ў , аднак у «» прадстаўлены менавіта чарвяточыны, у сувязі з чым першыя некалькі заданняў з’яўляюцца ўступнымі і служаць мэце навучыць гульца гэтай канцэпцыі.
Апроч таго, распрацоўнікі хацелі, каб гулец адчуў сябе ў бяспецы ўсярэдзіне партала, таму партал, які зачыняецца, не можа забіць галоўную гераіню ці знішчыць гульнявы аб’ект, а толькі выштурхвае іх.
Паколькі да самага фіналу гулец не ведае, што Лабараторыя закінута, а адзінай, апроч гераіні, разумнай істотай у ёй з’яўляецца камп’ютар, абсталяваны штучным інтэлектам, паводзіны «» выглядаюць цынічна і нячула.
Апроч гэтага, гулец бачыць сцены па-за полем зроку камер назірання, на якіх іншыя ўцекачы пакінулі выявы і надпісы: фатаграфіі людзей, замест твараў якіх — малюнак Куба-кампаньёна з анёльскімі крыламі, замалёўкі звычайных Грузавых Кубоў, турэляў і энергетычных шароў, адбіткі далоняў; просьбы пра дапамогу, фразы «Торцік — хлусня», засечкі пра мінулыя дні і іншае.
Пазней стваральнікі « », што выступалі пад назвай « », уладкавалі прэзентацыю сваёй гульні ў офісе « », падчас якой, паводле слоў Дага Ламбардзі, расчулены дырэктар Гэйб Ньюэл, не дачакаўшыся канца дэманстрацыі, падхапіўся з крэсла, ледзь не абняў студэнтаў і заявіў, што ім неадкладна варта увайсці ў склад «».
Размешчаны на плоскай паверхні, адзін з парталаў працуе па прынцыпе праходу ў сцяне, аднак, увойдучы ў партал, гулец выходзіць не з іншага боку сцяны, а праз другі партал, які можа знаходзіцца на любой іншай плоскай паверхні.
У прыладу стварэння парталаў таксама ўбудаваны спрошчаны від маніпулянта энергетычнага поля нулявога ўзроўню з гульні «- 2», які дазваляе падымаць прадметы і перамяшчаць іх у прасторы ў непасрэднай блізкасці ад сябе.
Гульнявы працэс заснаваны на рашэнні галаваломак з дапамогай пераноснай прылады, якая дазваляе ствараць на плоскіх паверхнях парталы — два злучаныя разрывы матэрыі, праз якія можна імгненна перамяшчацца ў прасторы самому ці пераносіць прадметы.
Характэрна, што спачатку шэраг навінавых рэсурсаў прыняў «: » за чаканы працяг гульні, аднак пазней маркетынгавы дырэктар «» Даг Ламбардзі удакладніў, што новая гульня з’яўляецца толькі дадаткам да арыгінальнага «».
Вырашаў усе пытанні мясцовага значэння, зыходзячы з агульнадзяржаўных інтарэсаў і інтарэсаў грамадзян, кіраваў дзейнасцю раённых у горадзе Саветаў народных дэпутатаў, удзельнічаў у абмеркаванні пытанняў абласнога, рэспубліканскага і агульнасаюзнага значэння.
Кіраваў на тэрыторыі Гродна дзяржаўным, гаспадарчым і сацыяльна-культурным будаўніцтвам; зацвярджаў планы эканамічнага і сацыяльнага развіцця, мясцовы бюджэт і справаздачы аб іх выкананні; ажыццяўляў кіраўніцтва над падпарадкаванымі яму дзяржаўнымі органамі, прадпрыемствамі, установамі і арганізацыямі; забяспечваў выкананне законаў, ахову дзяржаўнага і грамадскага парадку, правоў грамадзян; садзейнічаў умацаванню абараназдольнасці краіны.
У межах сваіх паўнамоцтваў забяспечваў комплекснае эканамічнае і сацыяльнае развіццё на тэрыторыі горада; ажыццяўляў кантроль за выкананнем заканадаўства размешчанымі на яго тэрыторыі прадпрыемствамі, установамі і арганізацыямі вышэйстаячага падпарадкавання, каардынаваў і кантраляваў іх дзейнасць у вобласці землекарыстання, аховы прыроды, будаўніцтва, выкарыстання працоўных рэсурсаў, вытворчасці тавараў народнага спажывання, сацыяльна-культурнага, бытавога і іншага абслугоўвання насельніцтва.
Па пытаннях, разгледжаных на сесіях, Савет прымае рашэнні, якія абавязковыя для выканання гарадскім выканаўчым камітэтам, адміністрацыямі раёнаў горада, іншымі размешчанымі на тэрыторыі горада дзяржаўнымі органамі, а таксама прадпрыемствамі, арганізацыямі, установамі і аб’яднаннямі незалежна ад падпарадкаванасці і формаў уласнасці, службовымі асобамі і грамадзянамі.
Савет арганізуе сваю працу на аснове рэгламенту, у якім вызначаецца парадак падрыхтоўкі, занясенні і разгляды пытанняў на пасяджэннях Савета і яго камісій, галасаванні па прыманых рашэннях, фарміраванні і дзейнасці камісій Савета, заслухоўванні справаздач аб іх працы, разглядзе дэпутацкіх запытаў, арганізацыі папярэдняга абмеркавання насельніцтвам важных пытанняў мясцовага значэння і рашэнні іншых пытанняў арганізацыі працы Савета і яго камісій, а таксама адказнасць дэпутатаў у адпаведнасці з заканадаўствам Рэспублікі Беларусь за сістэматычны неўдзел у працы Савета без уважлівых прычын.
Кіравалася ў сваёй дзейнасці Канстытуцыямі СССР і БССР, пастановамі ЦК КПСС і ЦК КПБ, «Законам Беларускай Савецкай Сацыялістычнай рэспублікі аб гарадскім, раённым у горадзе Савеце народных дэпутатаў Беларускай ССР» і інш.
Для папярэдняга разгляду і падрыхтоўкі пытанняў, якія адносяцца да распараджэння Савета, а таксама арганізацыі кантролю за выкананнем рашэнняў Савета і вышэйстаячых дзяржаўных органаў гарадскі Савет з ліку дэпутатаў абірае пастаянныя камісіі.
Савет ажыццяўляе сваю дзейнасць праз сесіі, прэзідыум, пастаянныя і часовыя камісіі, а таксама шляхам рэалізацыі дэпутатамі сваіх паўнамоцтваў у парадку, пастаўленым заканадаўствам Рэспублікі Беларусь.
Савет забяспечвае на тэрыторыі горада ўзгодненую дзейнасць органаў тэрытарыяльнага грамадскага самакіравання, у сваёй дзейнасці зыходзіць з інтарэсаў грамадзян, якія пражываюць на тэрыторыі, і агульнадзяржаўных інтарэсаў, удзельнічае ў абмеркаванні пытанняў рэспубліканскага значэння, што закранаюць інтарэсы горада і гараджан, уносіць па іх свае прапановы ў вышэйстаячыя органы.
Ва ўказе, падпісаным старшынёй ЦВК БССР Аляксандрам Чарвяковым, гаварылася: «Адзначаючы выдатныя заслугі Аб’яднанай Беларускай ваеннай школы імя ЦВК БССР у справе падрыхтоўкі чырвоных камандзіраў, Прэзідыум ЦВК пастанаўляе: Узнагародзіць Аб’яднаную Беларускую ваенную школу ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга».
3 ліпеня 1941 года, на падставе дырэктывы ГШ ЧА 638/орг, было перадыслацыравана ў горад Ульянаўск і пераіменавана ў 2-е Ульянаўскае Чырвонасцяжнае танкавае вучылішча імя М. І.
Кожны капіміст можа прыдумаць і вырабіць сімвал капімізму самастойна, і гэты сімвал таксама будзе лічыцца сімвалам капімізму, але ў рэлігійных абрадах — прыняцце капімізму, абрады капіравання, прысвячэнне ў оперы неабходна выкарыстоўваць толькі афіцыйны сімвал капімізму.
Сярод яго ўдзельнікаў і члены Саюза пісьменнікаў Беларусі: Ніна Кавалёва ,Наталля Ніканчук , дзіцячы паэт Анатоль Прохараў , журналіст, паэт і гумарыст Міхаіл Уласенка , члены Саюза беларускіх пісьменнікаў: Лідзія Мініч , краязнаўца,літаратуразнаўца і публіцыст Уладзімір Ліўшыц , член Міжнароднага саюза пісьменнікаў Аляксандр Клачкоў .
Члены аб’яднання актыўна ўдзельнічаюць у міжнародных, рэспубліканскіх, абласных і раённых святах, фестывалях, форумах, конкурсах: Рэспубліканскім свяце «Дзень беларускага пісьменства», Нацыянальным музейным форуме «Музеі Беларусі», Міжнародным літаратурным форуме «Славянская лира» , Міжнародным фестывалі народнай творчасці «Порубежье» ; міжнародных літаратурных конкурсах «Славянская лира», памяти К. Сіманава, памяці А. Пушкіна; у міжнародным літаратурным конкурсе праваслаўных аўтараў «По слову Твоему» , абласным фестывалі паэзіі і аўтарскай песні «Пісьмянкоў луг» , рэгіянальным фестывалі «Дрыбінскія таржкі» , раённых літаратурных конкурсах і святах.
Аматарскае аб’яднанне «Роднае слова» створана пры Горацкім гісторыка-этнаграфічным музеі з 1990 года па ініцыятыве дырэктара музея, кандыдата філасофскіх навук, дацэнта, публицыста, літаратуразнаўца Уладзіміра Ліўшыца.
Упершыню хецкія запісы, якія сведчылі пра існаванне Арцавы былі выяўлены толькі ў 1927 г. Большасць сучасных даследчыкаў лічаць, што яна месцілася на паўднёвым захадзе Анатоліі, аднак існуе меркаванне, што ў склад Арцавы ўключаліся і больш паўночныя тэрыторыі.
Кулыкіў — пасёлак гарадскога тыпу ў складзе Жоўкіўскага раёна Львоўскай вобласці Украіны на рэках Думныця і Кулыкіўка, размешчаны ў 10 км на поўнач ад Львова на аўтадарозе Львоў-Чэрванаград-Ковель.
Вярнуўся ў Навагрудак у 1945 г., у гэты час ягоны брат Яўген ужо знаходзіўся ў савецкім канцлагеры як лейтэнант 1-й беларускай дывізіі СС: яго разам з іншымі беларусамі амерыканцы выдалі саветам.
Эўдам быў прызначаны Аляксандрам Македонскім у камандаванне войскаў, якія заставаліся ў Індыі, пасля забойства прызначанага Аляксандрам сатрапа Філіпа яго ўласнымі наймітамі ў 326 г. да н.э.
Аляксандр накіраваў лісты ў Індыю Эўдаму, а таксама Таксілу, загадваючы ім узяць на сябе адказнасць за раён, які раней быў пад Філіпам, пакуль Аляксандр не мог паслаць сатрапа кіраваць раёнам.
«Антыгон, цяпер, калі такім чынам быў выкліканы прарыў у лініі праціўніка, атакаваў атрад кавалерыі, наносячы ўдар з флангу войскам, якія былі размешчаны з Эўдамам на левым флангу. Паколькі атака была нечаканай, ён хутка збіў з панталыку тых, хто сутыкнуўся з ім, знішчыўшы многіх з іх».
Пасля смерці Аляксандра, Эўдам эфектыўна кантраляваў паўночныя індыйскія тэрыторыі Аляксандра, пакуль ён не стаў удзельнічаць у войнах дыядохаў, падчас якіх ён быў схоплены і забіты Антыгонам.
Пасля здушэння нацыянальна-вызваленчага паўстання 1863—1864 гадоў у 1864 годзе Мураўёў-Вешальнік з мэтай русіфікацыі земляў колішняга Вялікага Княства Літоўскага загадаў перайменаваць вуліцу ў Благавешчанскую .
Архітэктурныя дамінанты вуліцы — комплекс кляштара дамініканцаў з касцёлам Святога Духа ў стылі віленскага барока, касцёл Найсвяцейшай Тройцы, палацы Бжастоўскіх, Гурэцкіх, Завішаў і Пацеяў, помнікі архітэктуры — стагоддзяў.
Згодна з апытаннем 2011, 68 % жыхароў Канады — хрысціяне, з іх большая палова — каталікі, яшчэ дзве пятых — пратэстанты (найбуйнейшая пратэстанцкая дэнамінацыя — Аб'яднаная царква Канады, следам ідуць англікане і баптысты).
Японія валодае буйнымі вытворчымі магутнасцямі, і ў ёй знаходзяцца некалькі найбуйнейшых вытворцаў механічных транспартных сродкаў, электронікі, станкоў, сталі, суднаў, хімічных рэчываў, тэкстылю і харчовых прадуктаў.
Спецыфіка японскага капіталізму заключаецца ў існаванні сістэмы кэйрэцу — буйных фінансава-прамыловых груп, такіх як , і інш; пажыццёвым наёме і кар'ерным росце ў межах аднаго прадпрыемства; а таксама ў такіх метадах мэнэджменту як "Таятызм" , што прадугледжвае бесперапыннае ўдасканаленне і павагу да спажыўцоў.
Да слабых бакоў эканомікі адносіцца дзяржаўная запазычынасць, якая ў 2016 склала 239% ВУП — найвышэйшы працэнт у свеце — і не дазваляе Японіі заняць высокае месца ў крэдытных рэйтынгах.
Канадскія Кардыльеры пачынаюцца ад горных хрыбтоў на мяжы з Аляскай, якія дасягаюць вышыні ў 2000—2700 м. З басейна р. Ліярд у паўднёвым кірунку ідуць Скалістыя горы, якія далінамі рэк дзеляцца на два мерыдыянальна размешчаныя хрыбты; іх заходнія схілы пакрытыя хвойнымі лясамі, усходнія аголеныя і скалістыя; асобныя вяршыні пераўзыходзяць па вышыні 4000 м. Заходні хрыбет завецца ў паўночнай частцы Карыбу, на поўдні ён падзяляецца на асобныя галіны.
На ўсходзе субарктычны пояс выгінаецца далёка на поўдзень і амаль што замыкае Гудзонаў заліў — "мех з лёдам", які разам з халоднымі цячэннямі і ёсць галоўныя віноўнікі панавання тундры на шыраце Кіева.
Па паўднёвым і заходнім узбярэжжы Гудзонава заліва вышыня мясцовасці не перавышае 200 м. Паласа нізіны цягнецца і ўздоўж паўночнага ўзбярэжжа Канады, далёка ўдаючыся ў глыб мацерыка па даліне р. Макензі.
Абмываецца Атлантычным, Ціхім і Паўночным Ледавітым акіянамі, мяжуе з ЗША на поўдні і на паўночным захадзе, таксама мае марскія межы з Даніяй на паўночным усходзе і Францыяй на ўсходзе.
20 верасня 2002 года ў склад Васілішкаўскага сельсавета перададзены 22 населеныя пункты (Біцеўцы, Вялікая Нявіша, Даліняны, Догелі, Драбушы, Збражкі, Казулішкі, Карэвічы, Кронькі, Лычкаўцы, Малая Нявіша, Малыя Казлы, Прымакі, Псярцы, Рагелеўцы, Стадаляны, Трайгі, Трудавая, Хадэлі, Шайбакі, Шэрмічы, Яскевічы).
Пасля заканчэння Валынскай духоўнай семінарыі ў 1877 годзе паступіў у Пецярбургскую ваенна-медыцынскую акадэмію, якую паспяхова скончыў у 1882 годзе на казённы кошт і быў накіраваны на ваенную службу.
Даўней сыры рапсавы алей, які валодае выяўленым гарчычным густам і таму малапрыдатны ў ежу, выкарыстоўваўся для асвятлення, а затым, з распаўсюджваннем паравых машын, атрымаў шырокае ўжыванне ў якасці змазачных, паколькі добра прыставаць да металічных дэталяў і не змываўся з іх вадой і парай.
У 2007 годзе РУП «БелТАПАЗ» аказваецца ў дзясятцы лепшых заводаў Міністэрства прамысловасці і становіцца Лаўрэатам прэміі 3-й ступені Міністэрства прамысловасці РБ у галіне якасці, стварэння і ўкаранення сістэмы высокаэфектыўных метадаў у адпаведнасці з Міжнародным стандартам серыі 9000.
Прадпрыемства выпускае больш за 100 мадыфікацый самацэнтруючых спіральна-рэечных такарных патронаў, займаецца апрацоўкай дэталяў МТЗ, што складае 28,1 % ад агульнага аб’ёму і вырабляе тавары народнага спажывання — садова-агародны інструмент.
17 сакавіка 1995 года выбітнымі беларускімі навукоўцамі і пісьменнікамі як з Беларусі, так і замежжа быў створаны і зарэгістраваны Міжнародны Фонд «Беларускі кнігазбор», галоўнай мэтай якога было — збор матэрыялаў і падрыхтоўка да друку аднайменнага 200-томнага кніжнага праекта.
Сярод заснавальнікаў Фонда былі: Н. Гілевіч, Р. Барадулін, С. Шушкевіч, Р. Гарэцкі, В. Зуёнак, А. Вярцінскі, Г. Бураўкін, А. Клышка, К. Цвірка, Г. Вінярскі, В. Кіпель, Я.
Пад канец 2018 года Аб’яднанне спыніла сваю дзейнасць, але каардынаванне працы па зборы і апрацоўцы матэрыялаў, па падрыхтоўцы да друку кніг праекта «Беларускі кнігазбор» працягвае ПУП «Кнігазбор».
У 1977 годзе ў склад сельсавета з Квасоўскага сельсавета перададзены вёскі Баранава, Грыўкі і Кругляны, з Каробчыцкага сельсавета — вёскі Вішнявец, Гібулічы, Кашэўнікі і Солы.
21 жніўня 1989 года да сельсавета далучана частка скасаванага Каробчыцкага сельсавета (7 населеных пунктаў: вёскі Бросты, Вялікая Альшанка, Каменка, Копанькі, Малахавічы, Малая Альшанка і пасёлак Фабрычны).
Праект стварэння «горада ведаў» , прадстаўлены Атле і Лафантэнам, быў падтрыманы бельгійскім урадам, які разлічваў, што гэта падмацуе прэтэнзіі Бельгіі на тое, каб прыняць Лігу нацый у Брусэлі.
Экспазіцыя складалася з шаснаццаці дыдактычных залаў, бібліяграфічнай картатэкі, якая змяшчала дванаццаць мільёнаў картак, а таксама музея прэсы, у якім захоўваліся 200 тыс. асобнікаў газет з усяго свету, выпушчаных у перыяд паміж 1895 і 1914 гадамі.
утрымліваў фонды і шырокія калекцыі архіваў: Міжнародны музей прэсы, Універсальны іконаграфічны рэпертуар , Універсальны даведнік дакументацыі, Энцыклапедыю , якая складаецца са зборніка схем, канцэптуалізаваных Полем Атле, у тым ліку , асабістыя працы Анры Лафантэна і Поля Атле, тэматычныя зборнікі па фемінізму, пацыфізму і анархізму, а таксама архівы валанцёрскай групы «сябры ».
Сёння адноўлены ў музеі прапануе зірнуць на Сетку, якой бы яна магла б быць: доўгія шэрагі высоўных скрынь з мільёнамі індэксных картак Атле, якія паказваюць на архіў у заднім пакоі, набітым кнігамі, плакатамі, фатаграфіямі, газетнымі выразкамі і ўсялякімі іншымі артэфактамі.
Атле распачаў распрацоўку новых тэхналогій, якія дапамаглі б справіцца з інфармацыйнай перагрузкай, паклаўшы ў іх аснову свайго роду камп’ютар на аснове паперы, абсталяваны коламі і спіцамі, якія б рухалі дакументы па паверхні стала.
Ён падрабязна апісаў магчымасць электроннага захоўвання інфармацыі ў кнізе «» , у якой ён выклаў сваё бачанне «механічнага калектыўнага мозгу», які б змяшчаў у сабе ўсю інфармацыю свету, даступную праз глабальную тэлекамунікацыйную сетку.
Інстытут ў Гаазе, які ствараецца аўстрыйскім філосафам і сацыёлагам Ота Нейратам у супрацоўніцтве з Полем Атле, быў таксама зачынены з-за эміграцыі Нейрата ў Англію падчас нямецкага ўварвання ў Нідэрланды.
Ідэю Атле аб стварэнні ўтапічнага горада, прысвечанага міжнародным інстытутам, шмат у чым натхніла публікацыя ў 1913 годзе нарвежска-амерыканскім скульптарам Хендрыкам Крысціянам Андэрсанам і французскім архітэктарам Эрнэстам Хебрарам ўражлівай серыі планаў - для Сусветнага цэнтра камунікацыі .
Найбольш прадуманымі планамі былі: дызайн Мунданеума і Сусветнага горада Ле Карбюзье ў Жэневе побач з палацам Лігі Нацый, праект Віктара Буржуа ў Тэрвурэне побач з Музеем Конга, зноў Ле Карбюзье на левым беразе ў Антверпене , Морыс Хейманс ў заліве Чэсапік паблізу ад Вашынгтона і Станіслас Ясінскі і Рафаэль Дэлвіл на левым беразе Антверпена .
Праз некаторы час інфармацыйныя рэсурсы дазволілі запусціць пошукавы сэрвіс, якім мог скарыстацца любы чалавек у свеце, адправіўшы запыт па пошце або тэлеграфам — нешта накшталт аналагавай пошукавай сістэмы.
У гэтых розных праектах праграма Сусветнага Горада заставалася больш ці менш фіксаванай, уключаючы сусветны музей, сусветны універсітэт, сусветны бібліятэчны і дакументацыйны цэнтр, офісы для міжнародных асацыяцый, офісы і пасольствы для народаў, алімпійскі цэнтр, жылы раён і парк, звязаныя Авеню нацый.
У 2012 годзе музей і абвясцілі аб сваім супрацоўніцтве ў прысутнасці прэм’ер-міністра Бельгіі Эліа Дзі Рупа, каб падкрэсліць ролю, якую граюць заснавальнікі , Поль Атле і Анры Лафантэн, у якасці піянераў сеткі Інтэрнэт.
16 лістапада 1965 года, за некалькі дзён да афіцыйнага заканчэння, Сабору ён і яго 40 калег-біскупаў сабраліся ноччу ў катакомбах Дамітылы, правялі там еўхарыстыю і падпісалі так званы «Катакомбны дагавор».
Дагавор утрымліваў 13 артыкулаў, якія заклікаюць епіскапат Рымскай Каталіцкай царквы змяніць сваё стаўленне да праблемы сусветнай беднасці і перайсці да практыкі жыцця ў евангельскай сціпласці — без ганаровых званняў, прывілеяў і дэманстрацыі перавагі.
Дагавор канчаўся заклікам «узяць прыклад сарака братоў-біскупаў і знайсці сваё прызначэнне ў ціхім і сціплым служэнні тым дзвюма трэцямі чалавецтва, якія да гэтага часу знаходзяцца ў культурнай, маральнай і літаральнай галечы, адкрыць сябе ўсім бяздольным, нягледзячы на ​​іх фармальную веру і рэлігійнасць».
Таксама пры яго дапамозе, калі Камара ў 1952 годзе заняў пасаду дапаможнага біскупа Рыа-дэ-Жанейра, былі заснаваныя дзве сацыяльныя арганізацыі — Каталіцкі саюз працуючых жанчын і Працоўны легіён вобласці Сеара.
Частка бразільскага епіскапату ўступіла ў перамовы з ваеннай хунтай аб магчымасці адхілення арцыбіскупа Элдэра Камары за яго падтрымку зямельнай рэформы, а ягоны блізкі сябра і калега, святар Антоніа Энрыке Перэйра Нету, быў забіты невядомымі.
Элдэр Песоа Камара — бразільскі каталіцкі біскуп, арцыбіскуп Алінды і Рэсіфі, адзін з арганізатараў Нацыянальнай канферэнцыі біскупаў Бразіліі і яе генеральны сакратар да 1964 года.
Прыхільнік тэалогіі вызвалення і хрысціянскага сацыялізму, падчас дваццацігадовай бразільскай ваеннай дыктатуры стаў у апазіцыю да ваеннага рэжыму і выступаў за негвалтоўнасць і захаванне правоў чалавека, прапаведаваў пазіцыю «царква бліжэй да бяздольных і пацярпелых», а таксама праводзіў прагрэсіўныя рэформы ў царкве.
Як перакананы прыхільнік тэалогіі вызвалення, ён заставаўся арцыбіскупам дыяцэзіі Алінды і Рэсіфі з 1965 па 1984 год, у перыяд, калі ў краіне адбылося некалькі ваенных пераваротаў.
Крытыкі Камары сцвярджалі, што ён палітызаваў царкоўную дабрачыннасць і сваім аўтарытэтам спрыяў розным узброеным паўстанняў, якія затапілі Паўднёвую і Лацінскую Амерыку ў сямідзесятыя і васьмідзесятыя гады.
У 1959 годзе ён заснаваў філянтрапічную арганізацыю «Банк промыслу Божага» ў правінцыі Рыа-дэ-Жанейра для барацьбы з беднасцю і галечай, задачай якой стала выдача пазык незабяспечанаму насельніцтву.
23 лютага 1976 года ў склад сельсавета з Поразаўскага пассавета перададзены 7 населеных пунктаў (вёскі Вялікія Баброўнікі, Вялікая Каланая, Малая Каланая, Наркавічы, Сакольнікі, Стасюцічы і хутары Сакольнікі), у склад Свіслацкага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў .
20 ліпеня 1992 года 7 населеных пунктаў (вёскі Вялікія Баброўнікі, Вялікая Каланая, Малая Каланая, Наркавічы, Сакольнікі, Стасюцічы і хутар Сакольнікі) вернуты ў склад Поразаўскага пассавета.
Новыя функцыі: «Капіраванне сегментаў крывых» (капіраванне, устаўка і дубліраванне сегментаў існуючых крывых), «аднаўлялае кланаванне» (згладжванне недахопаў шляхам зліцця іх з навакольнымі тэкстурамі і колерамі), «выпрастаць відарыс» , палепшаны інструмент «нож» (падзел аб'ектаў па прамой лініі, лініі свабоднай формы, а таксама па лініях Без'е), новае дыялогавае акно «мяжы і люверсы»;
Вучонаму належаць навуковы працы па даследаваннях абменных рэакцый катыёнаў і аніёнаў у глебе, вызначэнні ролі вокіслаў жалеза і алюмінію ў сорбцыі фасфат-іёнаў глебамі, торфам і глінамі, вывучэнні каліевага жыўлення раслін.
Сяргей Несцеравіч Івано́ў (, Валынцава, Горацкі павет, Магілёўская губерня, Расійская імперыя — ) — беларускі вучоны ў галіне глебазнаўства, доктар сельскагаспадарчых навук , член-карэспандэнт Акадэміі навук БССР , Акадэміі сельскагаспадарчых навук БССР , прафесар .
З пачаткам Вялікай Айчыннай вайны С. Н. Іваноў у Чырвонай Арміі, удзельнік абароны Масквы, вызвалення Беларусі, баёў за ўзяцце Кёнігсберга і Шчэціна (маёр, намеснік камандзіра 5-а асобнага батальёна хімічнай абароны па палітычнай частцы).
арганізацыя правядзення тэарэтычных і практычных сімпозіумаў, круглых сталоў, канферэнцый, семінараў па страхавым справе, накіраваных на павышэнне кваліфікацыі і прафесійнага майстэрства спецыялістаў, занятых у сферы страхавання;
інфармацыйнае забеспячэнне дзейнасці страхоўшчыкаў, а таксама дапамогу ва ўсталяванні і пашырэнні дзелавых кантактаў членаў БАС з замежнымі страхавымі арганізацыямі і іх аб’яднаннямі.
Беларуская асацыяцыя страхоўшчыкаў — некамерцыйная арганізацыя, створаная страхавальнікамі і страхавымі брокерамі з мэтай каардынацыі дзейнасці сваіх членаў, абароны іх інтарэсаў, сумеснага вырашэння задач у сферы страхавання.
Функцыямі Асацыяцыі з’яўляюцца падрыхтоўка прапаноў па ўдасканаленні заканадаўства і распрацоўка метадычных матэрыялаў па пытаннях страхавання, садзейнічанне ўкараненню новых відаў страхавання, інфармацыйнае забеспячэнне дзейнасці страхоўшчыкаў, а таксама дапамогу ва ўсталяванні і пашырэнні дзелавых кантактаў членаў БАС з замежнымі страхавымі арганізацыямі і іх аб’яднаннямі.
Створана ў адпаведнасці з пунктам 40 Палажэння аб страхавой дзейнасці ў Рэспубліцы Беларусь, зацверджанага Дэкрэтам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 28.09.2000 20 «Аб удасканаленн рэгулявання страхавой дзейнасці» і Палажэннем аб аб’яднанні страхоўшчыкаў, зацверджаным пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 30.03.2001 437.
За час кіравання горадам было створана мноства новых музеяў і помнікаў, у тым ліку помнікі Ефрасінні Полацкай, Сімяону Полацкаму, Усяславу Чарадзею, памятны знак Геаграфічны цэнтр Еўропы, помнік літары «Ў».