polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Акцэнты былі пастаўлены на тое, каб аднаўляць натуральныя працэсы ў прыродных экасістэмах; аднаўляць гідралагічны рэжым парушаных тэрыторый; вывучаць рэакцыю розных відаў жывёл на змяненне памераў запаведнай тэрыторыі; прасоўваць нацыянальны парк на міжнародным узроўні як значную прыродную тэрыторыю.
ФЗТ аказвае лагістычную падтрымку прыродаахоўным зонам планеты, спансіруе праекты па ахове жывёл, якія знаходзяцца ў небяспечным стане, арганізуе экалагічныя адукацыйныя праграмы для шырокіх колаў насельніцтва, кансультуе прыродаахоўныя арганізацыі.
Для экасістэмы Белавежскай пушчы дуб чырвоны з'яўляецца небяспечным амерыканскім інтрадуцэнтам, з якім змагаюцца на тэрыторыі ў 1300 га, дзе расце больш за 40 000 асобнікаў гэтай расліны: гэты від выцясняе натуральныя для Беларусі чарэшчаты і скальны дубы.
Пачынаючы з песень для мясцовых груп , , , ён дамогся супрацоўніцтва з аддзяленнем Чэшскага Радыё ў Астраве і папулярнымі спявачкамі рэгіёну — Верай Шпінаравай і Марыяй Роттровой.
Парадаксальна, але ў той момант, калі Ногавіца не меў магчымасці выдаваць свае песні, а сродкі масавай інфармацыі ігнаравалі яго, ён здолеў заваяваць месца ў першай дзясятцы выканаўцаў у апытанні .
Па зразумелых прычынах яго песні выклікалі незадаволенасць камуністычнай цэнзуры, і, падобна многім іншым выканаўцам, песні якіх ўтрымлівалі палітычны падтэкст, ён сустрэў шмат перашкод на шляху выказвання свайго меркавання.
Новы дыск быў запісаны 12 снежня 2010 года на дабрачынным канцэрце ў царкве Святога Духа ў Астраве пры ўдзеле Роберта Кусьмерскі , Паўлы Коваловой і Веранікі Лінхартавай , і носіць назву .
У цяперашні час універсітэт налічвае 8 факультэтаў(фізіка-матэматычны, натуральных навук, педагогікі, псіхалогіі і дэфекталогіі, замежных моў, гісторыі, прафесійнай адукацыі, пачатковай адукацыі і фізічнай культуры і дапрызыўнай ваеннай адукацыі) і 52 кафедры.
Ташкенцкі дзяржаўны педагагічны інстытут імя Нізамі створаны на базе факультэта педагогікі Сярэднеазіяцкага дзяржаўнага ўніверсітэта згодна з загадам камісарыята па народнай адукацыі Рэспублікі Узбекістан 1364 ад 14 верасня 1935 года.
Вяночак пурпуровы або радзей белы, на ніжняй унутранай паверхні трубкі з белай плямай, на якой размешчана некалькі пупуровых кропкавых плям, 3-4 см даўжынёй, трубчата-званочкавы, звонку голы, усярэдзіне на ніжняй губе са шматлікімі, доўгімі, вялікімі, адтапыранымі валасінкамі, якія амаль закрываюць уваход у трубку вяночка, адгін вельмі кароткі, верхняя губа адгіну з расцягнутымі нязначнымі двума долямі, ніжняя трохкутная, тупая, роўная каля траціны даўжыні вяночка.
Лісце аксаміцістае, зверху цёмна-зялёнае і рассеяна пакрыта валаскамі, знізу сіваватае, лямцавае ад доўгіх, мнагаклеткавых, часта ападальных і залозістых валасінак, з моцна выступаючым сеткаватым жылкаваннем, край ліста нераўнамерна гародкавы, радзей пілаваты.
Разеткавае і ніжняе сцябловае лісце 12-20 см даўжынёй і 3-7 см шырынёй, яйкападобнае або даўгавата-яйкападобнае, завостранае, рэзка адцягнутае ў доўгі, 3-11 см, хвосцік.
У раёне дзейнічае некалькі прамысловых прадпрыемстваў, з якіх найбольш вядомымі з’яўляюцца: , ЗАТ «Абалонь», ЗАТ «Чинбар», ЗАТ Завод «Маяк», Хлебакамбінат 10, электрадэпо Абалонь і іншыя прадпрыемствы.
Акрамя таго распаўсюджаныя сеткі папулярных украінскіх супермаркетаў, дробныя крамы і раённыя кірмашы, а гэтак жа рынак Пэтрыўка, ля аднайменнай станцыі метро, вядомы гэтак жа як кніжны рынак.
Эканомікай Расійскай савецкай рэспублікі кіраваў агульнагаспадарчы, жорстка цэнтралізаваны, бюракратызаваны орган — Вышэйшы савет народнай гаспадаркі, утвораны 2 снежня 1917 г. ВСНГ меў у падпарадкаванні глаўкі, цэнтральныя ўпраўленні — «цэнтры», пастаянныя і часовыя спецыяльныя органы.
і на Беларусі, — губернскія і павятовыя саўнаргасы — СНГ, якія пад кантролем мясцовых Саветаў рабочых, салдацкіх і сялянскіх дэпутатаў павінны былі ажыццяўляць «арганізацыю і рэгуляванне эканамічнага жыцця».
На тэрыторыі беларускіх губерняў у адпаведнасці з першай Канстытуцыяй ССРБ на СНГ ускладалася кіраўніцтва асобнымі галінамі прамысловасці (паліўнай, лясной, будаўнічых матэрыялаў, харчасмакавай і інш.).
СНГ меў правы канфіскацыі, рэквізіцыі, прымусовага сіндыцыравання розных галін прамысловасці і гандлю, правядзення іншых мерапрыемстваў у вытворчасці і размеркавання прамысловай прадукцыі, а таксама дзяржаўных фінансаў.
Пасля перайменавання СНГ БССР у ВСНГ БССР, апошні, з’яўляючыся адным з наркаматаў рэспублікі, непасрэдна падпарадкоўваўся ЦВК і СНК БССР, адначасова быў органам ВСНГ СССР на тэрыторыі БССР, дырэктывамі якога кіраваўся ў сваёй дзейнасці.
ВСНГ БССР складаў і даваў на зацвярджэнне эканамічнай нарадзе і ВСНГ СССР вытворчы план і бюджэт прамысловасці, якая яму падпарадкоўвалася, распрацоўваў праекты заканадаўства рэспублікі па прамысловасці даводзіў да групавых упраўленняў праграму выпуску прамысловай прадукцыі на год і інш.
У гэты час у непасрэдным падпарадкаванні ВСНГ БССР знаходзіліся 122 прадпрыемствы , 113 з іх уваходзілі ў структуру 9 трэстаў, астатнія дзейнічалі як аўтаномныя гаспадарчыя адзінкі.
У снежні 1930 г. з мэтай узмацнення адзінаначалля і спрашчэння структуры ВСНГ БССР замест трэстаў і аператыўных груп створаны 12 вытворчых аб’яднанняў, якія дзейнічалі ва ўмовах гаспадарчага разліку.
Вышэйшы Савет Народнай Гаспадаркі Беларускай ССР — дзяржаўны орган адміністрацыйна-каманднага кіравання прамысловасцю Беларусі ў 1923—1932 гг. Створаны 4 снежня 1923 года паводле пастановы Прэзідыума Цэнтральнай выканаўчай камісіі і СНК БССР аб перайменаванні Савета народнай гаспадаркі ССРБ.
у выніку скарачэння насельніцтва і вынішчэння бізонаў усе тэрытарыяльныя групы гэтага народа апынуліся ў залежнасці ад дапамогі з боку ўладаў ЗША і Канады і былі вымушаны падпісаць мірныя пагадненні.
санітарна-экалагічнае (зялёныя насаджэнні сярод забудоў, уключаючы прамысловыя зоны, зніжаюць узровень шуму, затрымліваюць пыл і аэразолі, садзейнічаюць памяншэнню канцэнтрацыі дыму і шкодных газаў у атмасферы, павелічэнню іанізацыі паветра, наяўнасці кіслароду і фітагенных злучэнняў, якія валодаюць бактэрыцыднымі уласцівасцямі і знішчаюць узбуджальнікаў хвароб чалавека і жывёл, змяншаюць яркасць сонечнага святла і радыяцыйную тэмпературу і інш.),
Сучаснае азеляненне ажыццяўляецца на аснове навукова-абгрунтаваных прынцыпаў і нарматываў: прадугледжваецца раўнамернае размеркаванне зялёных масіваў сярод забудовы ўсіх відаў, сувязь іх паміж сабой і з прыгараднымі лясамі і вадаёмамі, максімальнае захаванне існуючых насаджэнняў і інш.
Фарміраванне сістэмы азелянення ў розных населеных месцах залежыць ад іх геаграфічнага становішча, мясцовых кліматычных і прыродна-ландшафтных умоў (наяўныя лясныя масівы, асаблівасці рэльефу і глеб, размяшчэнне вадаёмаў), памераў, народна-гаспадарчага профілю і планіровачнай структуры гарадоў і пасёлкаў.
Зялёныя насаджэнні падзяляюцца на агульныя , абмежаваныя (у дварах школьных, дашкольных, лячэбных, навукова-даследчых і інш. устаноў, у жылых раёнах) і спецыяльныя (вакол прамысловых прадпрыемстваў, водаахоўныя, проціпажарныя, супрацьэразійныя і інш.).
Абсталяванне станцыі цалкам адпавядае яе ранейшай назве: пілоны з тарцамі з нержавеючай сталі абліцаваныя чырвонай смальтай, у тарцы цэнтральнай зале - кампазіцыя з выявай чырвонаармейца, шляхавыя сцены з чырвонымі зоркамі - эмблемамі Чырвонай і Савецкай Арміі на дзверцах кабельных шаф.
Улетку 2015 года, згодна з рашэннем Кіеўская рада "Аб замене камуністычнай сімволікі на будынках і збудаваннях, на станцыі Палац Украіна закрыты мазаічнае пано Чырвонаармеец і дзве чаканкі - Зорка Чырвонай арміі і Зорка Савецкай арміі.
Лідскі ўніверсітэт, або Універсітэт Лідса — адзін з найбуйнейшых універсітэтаў Вялікабрытаніі, у якім працуе каля 7500 пастаянных супрацоўнікаў і навучаецца 32 тыс. вочных студэнтаў.
У наш час Лідскі ўніверсітэт з'яўляецца адной з лепшых навучальных устаноў у Вялікабрытаніі, якія лідыруюць у такіх абласцях як электроніка, вытворчасць прадуктаў харчавання, гарадское планаванне і транспарт, хімія фарбавальнікаў, выкладанне англійскай і замежных моў.
Пасля зняволення пагаднення які камандаваў армянскімі войскамі ў Зангезуры генерал Дро пакінуў Зангезур, аднак яго памагатыя — камандуючы Капанскім раёнам Гарэгін Нждэ і камандуючы Сісіянскім раёнам Пагос Тэр-Даўцян — адмовіліся прызнаваць пагадненне, асцерагаючыся, што Зангезур будзе аддадзены Савецкаму Азербайджану.
Лютаўскае паўстанне ў Арменіі адцягнула на сябе сілы бальшавікоў, на некаторы час даўшы Зангезуру адхланне; увесну, з паразай Лютаўскага паўстання, у Зангезур адступілі сілы паўстанцаў.
28 верасня 1943 года Гусараў адным з першых пераправіўся праз Дняпро ў раёне вёскі Мішурын Рог Верхнядняпроўсага раёна Днепрапятроўскай вобласці Украінскай ССР, захапіў плацдарм і адбіваў шматлікія варожыя кантратакі разам са сваім аддзяленнем.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 22 лютага 1944 года за «мужнасць і гераізм, выяўленыя падчас фарсіравання Дняпра і ў баях на захопленым плацдарме» гвардыі сяржант Рыгор Гусараў пасмяротна быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза.
За час свайго ўдзелу ў баях ён зрабіў 120 баявых вылетаў на штурмоўку і паветраную разведку вялікіх колькасцяў баявой тэхнікі і жывой сілы праціўніка, дастаўку боепрыпасаў і вывазу параненых з акружэння пад Вязьмай.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 18 жніўня 1945 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання па знішчэнні жывой сілы і тэхнікі праціўніка і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм» капітан Ігнат Казлоўскі быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медаля «Залатая Зорка» за нумарам 8883.
У ходзе аднаго з баёў у самы адказны момант бою капітан Неўскі асабіста ўзначаліў рэзервовую батарэю і накіраваў яе агонь на ўчастак абароны праціўніка каля вёскі Пшэбораў, дзе да гэтага часу намеціліся самыя вялікія поспехі.
Да канца студзеня 1945 года артылерыйскі дывізіён разам са стралковымі падраздзяленнямі выйшаў да ракі Одэр на поўнач ад Франкфурта і сваімі дзеяннямі спрыялі захопу плацдарма на заходнім беразе ракі.
У ёй дывізіён капітана Неўскага удзельнічаў у магутнай артылерыйскай падрыхтоўцы, якая папярэднічала наступу, і на сваім участку дакладным агнём знішчыў да 60 % агнявых кропак ворага, што значна палегчыла стралковым падраздзяленням прарыў варожай абароны.
У баях пра прарыве нямецкай абароны на поўдзень ад горада Лебус арганізаваў цеснае ўзаемадзеянне артылерыі з пяхотай, дамогся забеспячэння выканання пастаўленай камандаваннем задачы, быў узнагароджаны ордэнам Суворава ступені.
26 красавіка дывізіён пад камандаваннем маёра Неўскага удзельнічаў у авалоданні горадам , а затым, здзейсніўшы рывок, выйшаў да ракі Эльбы ў раёне горада Магдэбург, дзе 1 мая 1945 года артылерысты і пехацінцы сустрэліся з арміяй ЗША.
У Рабоча-сялянскай Чырвонай арміі з верасня 1940 года, быў прызваны Гжацкім райваенкаматам , служыў чырвонаармейцам у 533-м зенітна-артылерыйскім палку Кіеўскай Асобай ваеннай акругі, 23 лютага 1941 года прыняў прысягу.
Мікалай Арсенцевіч Неўскі (22 лютага 1922 года, Гомель, РСФСР — 27 кастрычніка 1989 года, Ленінград, СССР) — савецкі артылерыст, палкоўнік Савецкай Арміі, удзельнік , , Люблін-Брэсцкай, Вісла-Одэрскай і Берлінскай аперацый Вялікай Айчыннай вайны.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 21 лютага 1945 года за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецка-фашысцкімі захопнікамі і паказаныя пры гэтым мужнасць і гераізм капітану Неўскаму было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.
Работа над гербам вялася два гады, у ёй удзельнічалі не толькі прадстаўнікі органаў улады і дзяржслужачыя, але і шырокае кола гарадской грамадскасці — настаўнікі, школьнікі, ветэраны, мастакі, прадстаўнікі самых розных прафесій.
Геральдычнай службе былі прадстаўлены дзясяткі праектаў герба Жлобіна, якія ў той ці іншай меры адпавядалі густам яго жыхароў, адлюстроўвалі гісторыю горада, яго сучасны стан, прыродныя асаблівасці краю.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 29 чэрвеня 1945 года за «умелае камандаванне стралковым палком, узорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм» падпалкоўнік Аляксандр Жук быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка» за нумарам 7486.
Паводле рашэнняў Усебеларускага з’езда Саветаў ён пераўтвораны ў Камісарыят дзяржаўнага кантролю ССРБ, 27 лютага 1919 года яго функцыі перайшлі да Наркамата дзяржаўнага кантролю ЛітБелССР.
Народны камісарыят РСІ ССРБ з’яўляўся органам дзяржаўнага кантролю на яе тэрыторыі, а таксама паўнамоцным прадстаўніком Народны камісарыят РСІ РСФСР, атрымаў рэвізійна-інспекцыйныя правы ў адносінах да ўсіх устаноў, якія знаходзіліся на тэрыторыі савецкай Беларусі, але падпарадкоўваліся дзяржаўным органам РСФСР.
У красавіку 1923 года ў сувязі з прынятым з’ездам РКП рашэннем аб аб’яднанні партыйнага і дзяржаўнага кантролю, РСІ і ЦКК КП Б аб’ядналіся ў адзіны кантрольны орган — ЦКК РСІ Беларусі, а 1 жніўня 1923 года была зацверджана новая структура Наркамата РСІ БССР, якая складалася з двух цэнтральных упраўленняў: агульнага і аператыўнага.
3 лістапада 1924 года ЦВК БССР зацвердзіў новае Палажэнне аб Наркамаце РСІ БССР, у якім адзначалася, што РСІ — асноўны орган Савецкай улады па правядзенні ў жыццё мерапрыемстваў па ўдасканаленні дзяржапарату, прыстасаванню яго да задач сацыялістычнага будаўніцтва.
На 1 студзеня 1921 года структура НК РСІ БССР складалася з эканамічнай інспекцыі з секцыямі (тэхніка-прамысловай; харчовай і сельскагаспадарчай; каштарыснай-касавай) і аддзелаў (адміністрацыйна-судовага; сацыяльна-культурнага; аховы працы і аховы здароўя).
Зарэчча — назва рэгіёна ў Пярэдняй Азіі, а таксама правінцыі ў складзе Новаасірыйскай, Новававілонскай і Ахеменідскай імперый, тэрыторыя якога прыкладна супадае з цяперашнім Левантам.
Сам тэрмін і ў акадскай і ў арамейскай мовах азначае адно і тое ж — «за ракой» ці «цераз раку», і мае на ўвазе тэрыторыі на заходнім беразе Еўфрата з месапатамскага і персідскага пунктаў гледжання, і шырока выкарыстоўваецца ў біблейскіх кнігах Ездры і Неяміі.
Заходняя і ўсходняя часткі вельмі неаднастайнай дзяржавы персаў, падзеленыя ракой Еўфрат, былі розныя ў культурным і эканамічным планах: заходнія тэрыторыі, Зарэчча, больш залежалі ад сувязяў з Міжземнамор’ем, чым ад унутраных абласцей Азіі і самой Персіі.
Эрык Эрыксан, які працаваў у адной з амерыканскіх рэзервацый дакота ў 1930-я гг., заўважаў, што, нягледзячы на тое, што ў гэты час асноўным заняткам было земляробства, індзейцы працягвалі выхоўваць дзяцей як паляўнічых.
Сталыя кантакты з французскімі гандлярамі і місіянерамі пачаліся з 1659 г. У 1730 - 1750 гг. землі дакота падвергліся экспансіі ўзброеных агнястрэльнай зброяй аджыбвэ, што прывяло да частковага зыходу дакота на захад і ўсход, а таксама ды вылучэння лакота.
Адкрыццё станцыі ў складзе ўчастка планавалася на 2007 -2008 год, аднак праз тэхнічныя праблем і недахопу фінансавання будаўніцтва некалькі разоў прыпынялася і тэрмін адкрыцця перанеслі спачатку на 2009, а затым на 2010 год.
Платформа злучаная чатырохстужачным аднамаршавым эскалатарам злучаны з падземным вестыбюлем, які выходзіць у падземны пераход пад Галасіеўскім праспектам да Нацыянальнай бібліятэкі імя Вярнадскага і Цэнтральнага аўтавакзала, да Галасіеўскай плошчы, праспекта Валерыя Лабаноўскага і Навукі.
27 снежня 1962 года ў склад сельсавета ўключаны 10 населеных пунктаў Курынскага сельсавета (Астраўскія, Белікава, Брылі, Вайцяхі, Гаркава, Калінка, Лунькі, Сабалёва, Хатоля і Штанова), якія былі перададзены 25 снежня 1962 года ў склад Лёзненскага раёна.
Адкрытыя мірныя дамовы, адкрыта абмеркаваныя, пасля якіх не будзе ніякіх таёмных міжнародных пагадненняў якога-небудзь роду, а дыпламатыя заўсёды будзе дзейнічаць адкрыта і на вачах ува ўсіх.
Абсалютная свабода суднаходства на морах па-за тэрытарыяльных водах як у мірны, так і ваенны час, акрамя выпадкаў, калі некаторыя моры будуць часткова або цалкам зачыненыя ў міжнародным парадку для выканання міжнародных дагавораў.
Ліквідацыю, наколькі гэта магчыма, усіх эканамічных бар'ераў і ўстанаўленне роўнасці ўмоў для гандлю ўсіх нацый, якія стаяць за мір і аб'ядноўваюць свае намаганні да яго падтрымання.
Вольнае, чыстасардэчнае і абсалютна непрадузятае вырашэнне ўсіх каланіяльных спрэчак, заснаванае на строгім захаванні прынцыпу, што пры вырашэнні ўсіх пытанняў, якія тычацца суверэнітэту, інтарэсы насельніцтва павінны мець аднолькавую вагу ў параўнанні са справядлівымі патрабаваннямі таго ўрада, правы якога павінны быць вызначаны.
Вызваленне ўсіх рускіх тэрыторый і такое вырашэнне ўсіх закранаючых Расію пытанняў, якое гарантуе ёй самае поўнае і свабоднае садзейнічанне з боку іншых нацый у справе атрымання поўнай і бесперашкоднай магчымасці прыняць незалежнае рашэнне адносна яе ўласнага палітычнага развіцця і яе нацыянальнай палітыкі і забеспячэнне ёй ветлівага прыёму ў супольнасці свабодных нацый пры тым вобразе праўлення, які яна сама для сябе абярэ.
Стаўленне да Расіі з боку нацый, яе сясцёр, у будучыя месяцы будзе выпрабавальным каменем іх добрых пачуццяў, разумення імі яе патрэб і ўменні аддзяліць іх ад сваіх уласных інтарэсаў, а таксама паказчыкам іх мудрасці і бескарыслівасці іх сімпатый.
Уся французская тэрыторыя павінна быць вызвалена і акупіраваныя часткі вернутыя, а зло, нанесенае Францыі Прусіяй у 1871 годзе ў дачыненні да Эльзас-Латарынгіі, якое парушала ўсеагульны мір амаль што 50 гадоў, павінна быць выпраўлена, каб мірныя адносіны маглі зноў быць устаноўлены ў інтарэсах усіх.
Турэцкія часткі Асманскай імперыі, у сучасным яе складзе, павінны атрымаць забяспечаны і трывалы суверэнітэт, але іншыя нацыянальнасці, якія цяпер знаходзяцца пад уладай туркаў, павінны атрымаць недвухсэнсоўную гарантыю існавання і абсалютна непарушныя ўмовы аўтаномнага развіцця.
Павінна быць створана незалежная Польская дзяржава, якая павінна ўключаць у сябе ўсе тэрыторыі з бясспрэчна польскім насельніцтвам, якому павінен быць забяспечаны свабодны і надзейны доступ да мора, а палітычная і эканамічная незалежнасць якога, роўна як і тэрытарыяльная цэласнасць, павінны быць гарантаваныя міжнароднай дамовай.
Чатырнаццаць пунктаў Вільсана — праект мірнага дагавора, завяршальнага Першую сусветную вайну, распрацаваны прэзідэнтам ЗША Вудра Вільсанам і прадстаўлены Кангрэсу 8 студзеня 1918 года.
Міхаіл Ільіч Калдубаў (1898, вёска Айраны, Расійская імперыя, цяпер Вільнюскі раён, Літва — 1967, , СССР) — савецкі ваенны дзеяч, гвардыі генерал-маёр, Герой Савецкага Саюза.
Сіндзітай былі атрыманы праз памяншэнне колькасці штрыхоў у кюдзітай, няспрошчаным эквіваленце традыцыйных кітайскіх знакаў, якія таксама называюцца , шляхам альбо замены , паказваючы он'ёмі іншым знакам з такім жа чытаннем, але з меншай колькасцю штрыхоў, альбо замены складанага кампанента знака прасцейшым.
У адрозненне ад спрошчанай кітайская, якая была прынятая да ўсіх сімвалаў, спрашчэнні ў сіндзітай былі афіцыйна прынятыя толькі да сімвалаў у спісах Тоё кандзі і Дзёё кандзі, тады як , афіцыйна засталіся ў форме кюдзітай.
Альтэрглабалізм (таксама вядомы як альтэрнатыўная глабалізацыя, або анты-мандыялізм — глабальныя рухі за справядлівасць) — грамадскі рух, які з'явіўся ў стагоддзі і ставіць сваёй мэтай альтэрнатыўныя шляхі глабалізацыі.
Альтэрглабалісты адпрэчваюць еўрапейска-амерыканскую ліберальную мадэль глабалізацыі, мяркуючы, што яна часта працуе на шкоду, ці не ў поўнай меры спрыяе развіццю чалавечых каштоўнасцей, такіх як ахова навакольнага асяроддзя, сацыяльная справядлівасць, ахова працы, абарона культур карэнных народаў і правоў чалавека, і спрабуюць знайсці іншыя шляхі развіцця працэсу.
Замест гэтага яны бачаць свой рух як альтэрнатыву таму, што яны называюць неаліберальнай глабалізацыяй, у якой міжнародныя інстытуты (Сусветная гандлёвая арганізацыя, Сусветны банк, Міжнародны валютны фонд і г.д.) і буйныя карпарацыі працуюць на ўзбагачэнне развітых краін свету, практычна не зважаючы на згубныя наступствы сваіх дзеянняў на людзей і навакольнае асяроддзе ў меней развітых краінах, краінах, урады якіх часта занадта слабыя ці занадта карумпаваныя, каб неяк супрацьстаяць ці рэгуляваць іх дзейнасць.
Гэты рух не варта блытаць з пралетарскім інтэрнацыяналізмам, высунутым камуністамі, таму што альтэрглабалісты не абавязкова з'яўляюцца праціўнікамі свабоднага рынку, выступаючы супраць пэўных відаў рыначнай дзейнасці, якія часта прыводзяць да парушэнняў правоў чалавека.
Большасць членаў гэтага руху пазбягаюць «антыглабалісцкага» ярлыка, як зневажальнага і няправільнага, таму што яны актыўна падтрымліваюць дзейнасць чалавецтва ў глабальным маштабе і не выступаюць супраць эканамічнай глабалізацыі.
У цэлым складае ўсходнюю палову Армянскага нагор'я — каўказскую частку , цалкам ці часткова ўключае 6 яго гістарычных правінцый: Арарат, Гугарк, Сюнік, Арцах, горныя вобласці Утыка, а таксама два гавары правінцыі Васпуракан — Нахчаван і Гохтн, якія галоўным чынам адпавядаюць сучаснай Нахічэванскай АР.
Пасля падзелу рэгіёна паміж Асманскай імперыяй і Персіяй па міры 1639 года, тэрмін быў уведзены географамі, гісторыкамі і вандроўнікамі для пазначэння той часткі армянскіх земляў, якая адышла да Персіі , што ўключала ў сябе адміністрацыйныя адзінкі Чухур-Саад і Карабах .
Тэрмін «Усходняя Арменія» ўпершыню быў ужыты ў канцы стагоддзя, калі Армянскае царства, што стала арэнай суперніцтва паміж Рымскай імперыяй і Сасанідскім Іранам, было падзелена ў 387 годзе на Усходнюю і Заходнюю.
Усходняя Арменія , Закаўказская Арменія, таксама Перс-Арменія для перыяду — вв., Руская Арменія для перыяду — пачатку стагоддзяў — тэрмін, якім у гістарыяграфіі пазначаюцца ўсходнія вобласці гістарычнай Арменіі.
На першыя часы ў Заходняй Арменіі і Усходняй Арменіі, была захавана намінальная ўлада армянскіх цароў, але ўжо ў 428 годзе яна была скасавана, і апошні прадстаўнік дынастыі армянскіх Аршакідаў — Арташэс , быў пазбыты царскага прастола.
З 1887 года пабываў у Нідэрландах, Бельгіі, Іспаніі, Польшчы, Украіне , дзе ён быў некалькі разоў у якасці выхавальнік, Славеніі, Харватыі, Афрыцы, краінах Далёкага Усходу.
У краме Капылова мяса было, але пакупнікі звярнулі ўвагу, што на ім ёсць «маленькія белыя чарвякі» (прыганяты крамы Я. Вараб'ёў пасля даў сведчанні, што мяса было ад зарэзу 11 ці 12 чэрвеня).
Па дарозе назад ён стыкнуўся з рыбацкай лодкай і быў змушаны затрымацца для аказання дапамогі пацярпелым, на што пайшло тры гадзіны, а саму пашкоджаную лодку ўзяць на буксір, што зменшыла хуткасць мінаносца.
Паколькі халадзільных камер у тыя часы яшчэ не было, мяса, што праляжала спачатку цэлы дзень у краме, а потым усю ноч на борце мінаносца, улічваючы гарачае чэрвеньскае надвор'е, несумнеўна трапіла на борт браняносца да раніцы наступнага дня ўжо нясвежым, што пацвярджаецца наступнымі сведчаннямі вахтавых афіцэраў прапаршчыка Н. С. Ястрабава і малодшага артылерыйскага афіцэра мічмана Б.
Пры гэтым трэба мець на ўвазе, што ў апісваны час дзённы рацыён рускага матроса быў удвая даражэй ваеннага, а па ўмовах жыцця на флоце і за адсутнасці халадзільнай тэхнікі «мяса з чарвякамі на караблях Чарнаморскага флота ў тыя часы было з'явай нярэдкай, заўсёды абыходзілася без канфліктаў…».
Прагучалы стрэл быў успрыняты як сігнал да пачатку актыўных дзеянняў: артылерыйскі кватэрмайстар У. Г. Вакуленчук першым стрэліў у свайго непасрэднага камандзіра — старэйшага артылерыйскага афіцэра лейтэнанта Л. К. Неупакоева.
Выйдучы да матросаў і пазнаўшы ад іх прычыну, паВОДЛЕ якой яны адмаўляюцца ад абеду, камандзір карабля выклікаў старэйшага лекара з кают-кампаніі і загадаў яму другасна агледзець боршч.
Бачачы зацятасць матросаў, камандзір загадаў выклікаць варту — матросы добра ведалі, што гэта азначае — пасля выкліку варты звычайна праводзіўся папрозвішчавы запіс парушальнікаў дысцыпліны, што азначала немінучую адплату.
Магчыма, разумеючы, што калі ўсе матросы перабягуць на бок дысцыплінаванай часткі каманды, тое няма каго будзе пакараць за спробу бунту, ён вырашыў, у навучанне, перапісаць прозвішчы і пакараць тых, якія замарудзіліся, а дакладней, астатніх у шыхце матросаў.
Непапулярная вайна на Далёкім Усходзе з Японіяй нясла Расіі паражэнне за паражэннем як на сушы (здача крэпасці Порт-Артур у самым пачатку года, няшчасце бітвы за Мукдэн у сакавіку), так і на моры — у маі 1905 года ў Цусімскай бітве Расійскаму імператарскаму флоту на Далёкім Усходзе была нанесена знішчальная параза.