polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Паводле гэтых дадзеных, МІТ рэгулярна размяшчае праплочаныя матэрыялы, без якіх-небудзь паметак аб іх рэкламным характары ў агульным у 23 выданнях, сярод якіх ёсць і агульнарасійскія: «Аргументы и факты», «Новые вести», «Известия», «Труд», «Собеседник», «Литературная газета», «Комсомольская правда», «Росбалт», «Независимая газета», «Российская газета», «Мой район», «Версия», а таксама шэраг электроных выданняў.
Частку заказных матэрыялаў была прысвечана выбарам Мэра Масквы ў 2013 годзе і выбарам у Масгардуму, пры гэтым некаторыя з гэтых навін былі ў перапісцы супрацоўнікаў МІТ яшчэ да іх публікацыі ў названых СМІ.
Па ацэнцы інтэрнэт-выдання «», размяшчэнне праплачаных матэрыялаў пад выглядам журналісцкіх артыкулаў трактуецца КК РФ як «махлярства», з улікам выдзеленых сум — махлярства ў асабліва буйных памерах.
Там прэм'ер падпісаны на галоўнага рэдактара тэлеканала Маргарыту Сіманьян, пісьменніка Сяргея Мінаева, акаўнт прэс-цэнтра Міхаіла Хадаркоўскага, апазіцыянера Аляксея Навальнага, былога кіраўніка Мінфіна Аляксея Кудрына, віцэ-прэм'ера Аркадзя Дварковіча, журналіста Алега Кашына, гумарыстаў Гарыка Харламава, Міхаіла Галусцяна і Паўла Волю, галоўнага рэдактара радыёстанцыі «Эхо Москвы» Аляксея Венядзіктава, бізнэсоўца Міхаіла Прохарава, дэпутата Дзярждумы Аляксандра Хінштэйна, лідара ЛДПР Уладзіміра Жырыноўскага.
У самога акаўнта, зарэгістраванага ў чэрвені 2010 года, усяго 187 чытачоў, у ліку адзіных пяці твітаў ёсць запіс «Рашэбнік зборніка задач па фізіцы аўтары гладкоў исачэнкава луцэвіч слесар» са спасылкай на рэсурс, які настойліва не рэкамендуе адкрываць.
Тэматыка ў асноўным прысвечана праектам «Россия Сегодня», таксама ў масіве ёсць дадзеныя аб фінансах і актывах (сярод якіх — купля элітнай кватэры ў 204 квадратных метраў на Каляровым бульвары за 162 мільёна рублёў у лютым 2014 года), аспрэчванне ўведзеных ЕЗ персанальных санкцый, купля гатовай дыпломнай працы і прафесійных навукоўцаў артыкулаў для жонкі.
Сярод суразмоўцаў журналіста апынуліся загадчыца сектара сацыяльнай філасофіі Інстытута філасофіі РАН Валянціна Фядотава , эканаміст Мікіта Крычаўскі, медыяменеджар Арам Габрэлянаў, пранкер Ваван, міністр культуры Уладзімір Мядзінскі.
Акрамя гэтага, у рэдакцыйную палітыку «Известий» актыўна ўмешваецца першы намеснік кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта Аляксей Громаў — наўпрост і праз кіраўнікоў (якія надалей публікаваліся як аўтарскія матэрыялы, у прыватнасці — намесніка галоўнага рэдактара Барыса Мяжуева).
У канцы снежня «Шалтай-Балтай» апублікаваў лісты, якія, як сцвярджаецца, былі выяўлены ў электроннай пошце намесніка начальніка кіравання ўнутранай палітыкі адміністрацыі прэзідэнта Цімура Пракапенкі са снежня 2013-га па сакавік 2014-га.
Таксама меркаваныя супрацоўнікі ўпраўлення ўнутранай палітыкі Адміністрацыі прэзыдэнта Расеі адсочвалі дзеянні апазіцыянера Аляксея Навальнага ў інтэрнэце, рыхтавалі занатоўкі аб рэдакцыйнай палітыцы незалежных выданняў, з абсалютнай сур'ёзнасцю вывучалі здзеклівыя твіты і дэматыватары звычайных карыстальнікаў сацыяльных сетак і абмяркоўвалі магчымасць блакавання непажаданых рэсурсаў.
31 сакавіка 2015 года група выклала для вольнага спампоўкі СМС-перапіску за 2011-2014 гады намесніка кіраўніка Упраўлення Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі па ўнутранай палітыцы Цімура Пракапенкі.
У перапісцы прысутнічаюць спробы чыноўніка ўздзейнічаць на многія вядомыя СМІ («Газету.ру», «Коммерсантъ», «Слон», «Лунту.ру», «РБК», «КП», «Росбалт», «Фонтанка.ру», «Бизнес », «») праз членаў іх рэдакцый, а таксама абмеркаванне з кіраўніцтвам Раскамнагляду мэтаў далейшых блакаванняў, што сведчыць аб поўнай афіляванасці ведамства з адміністрацыяй прэзідэнта.
У ёй утрымліваюцца лісты ад бізнэсоўца Канстанціна Малафеева (лабіраваў ўключэнне тэлеканала «Спас» ў другі мультыплекс лічбавага эфірнага тэлевяшчання) і Міхаіла Ксянзова.
Асаблівая ўвага нададзена перапісцы генеральнага дырэктара радыёстанцыі «Эхо Москвы» Міхаіла Дзёміна, у якой ён абмяркоўваў апытанні на сайце радыёстанцыі, ўзгадненне публікуюцца блогаў, асобнай рэкламы і тэкстаў, пазбаўленне ліцэнзіі пецярбургскага «Эха», памер бюджэту станцыі і невыкананне дамоўленасцяў аб зарплаце, а таксама ўзгадненне промаролікаў «Антыкрызіснага маршу» з удзелам Барыса Нямцова і Міхаіла Касьянава.
Прычынай гэтага стаў развязак Смольніцкага раёнага суда Санкт-Пецярбурга аб задавальненні пазову грамадзяніна РФ Ігара Асадчага аб прызнанні інфармацыі на дадзеным сайце забароненай да распаўсюджванню згодна з законам «Аб персанальных дадзеных», па якому гэтая інфармацыя павінна быць выдаленая.
Ананімны інтэрнацыянал — хакерская групоўка, якая праславілася публікацыяй дакументаў для ўнутранага карыстання па ўнутранай палітыцы РФ, а таксама асабістай паштовай перапіскі, якая належыць членам ўрада і шэрагу дэпутатаў.
У траўні 2014 года група выклала серыю лістоў розных чыноўнікаў, якія лябіруюць інтарэсы камбіната харчавання «Канкорд», саўладальнік якога Яўген Прыгожын, па дадзеных хакераў, актыўна займаецца палітыкай, а яго структуры — «сачэннем і арганізацыяй правакацый супраць апазіцыянераў і СМІ» пры дапамозе «Агенцтва інтэрнэт-даследаванняў».
У перапісцы супрацоўнікаў агенцтва Дзяніса і Ігара Асадчых трымалі справаздачу па інфармацыйнаму праекту з навінавымі парталамі і сацыяльнымі сеткамі, у тэксце загадвалася акцэнтаваць увагу на ваеннай і палітычнай моцы Расеі ў сусветным прасторы «для з'яўлення панічнага страху перад Расеяй як перад самай магутнай сусветнай дзяржавай».
Упершыню група праявіла сябе 31 снежня 2013 года, калі апублікавала тэкст навагодняга звароту прэзідэнта РФ Уладзіміра Пуціна, прычым не першапачатковага варыянту , а зачытанага ім з Далёкага Усходу, куды ён прыбыў дапамагчы пацярпеламу ад стыхійнага бедства мясцоваму насельніцтву.
Аб самім звароце шырокай публіцы тады вядома не было, і ў выніку часткі рэгіёнаў РФ паказалі «традыцыйны» запіс, а іншым — прамую гаворку прэзідэнта з Хабараўска, пазней прэс-сакратар Пуціна Дзмітрый Пяскоў растлумачыў гэта тэхнічнай недапрацоўкай.
Акрамя Анікеева, затрыманы яшчэ пяць чалавек, сярод іх адзін з кіраўнікоў Цэнтра Інфармацыйнай Бяспекі ФСБ Сяргей Міхайлаў і яго намеснік Дзмітрый Дакучаеў, а таксама былы кіраўнік аддзела расследаванняў камп'ютэрных інцыдэнтаў «Лабараторыі Касперскага» Руслан Стаянаў.
У снежні 2015 года ў сваім твітэры «Шалтай-балтай» апублікаваў скрыншоты дакументаў, якія па іх словах ўяўляюць сабой інструкцыю па «сліву» пратэсту дальнабойшчыкаў супраць сістэмы «Платон».
Асноўнай заданнем у ім паказаны адкол максімальнай колькасці прыхільнікаў, што дазволіць «звесці астаніх да ўзроўню дробнай групы, якая не прадстаўляе пагрозы ні для грамадства і ўлады, ні цікавасці для СМІ».
Чжан Сюэлян, быўшы кіраўніком Паўночна-Усходняй арміі, нягледзячы на ​​ фармальнае прызнанне вяршэнства Чан Кайшы пасля Паўночнага вызвольнага паходу, быў вельмі варожа настроены ў адносінах да Гаміньдана.
Група японскіх афіцэраў (палкоўнікі Сэйсіра Ітагакі і Кэндзі Даіхара, падпалкоўнік Кандзі Ісівара, маёр Такаёсі Танака) 31 сакавіка 1931 года, паставіўшы ў вядомасць камандаванне, узгаднілі план правакацыі і наступнай атакі на Бэйдаін і Мукдэн.
Часткі Імператарскай арміі Японіі ахоўвалі дарогу на тэрыторыі Ляадунскага паўвострава да мяжы з Кітаем на поўдзень ад Мукдэна, у якой знаходзіўся кітайскі сямітысячны гарнізон крэпасці Бэйдаін пад камандаваннем Чжан Сюэляна.
Мукдэнскі інцыдэнт - падрыў чыгункі каля Мукдэна і наступ Квантунскай арміі Японіі на кітайскія пазіцыі, што стала пачаткам захопу Маньчжурыі і прадвесцем Другой сусветнай вайны на Далёкім Усходзе.
Асноўныя станцыі размяшчаюцца ў вузлах перасячэння найважнейшых магістральных ліній з магутнымі вагонапатокамі і вялікай мясцовай працай, у раёнах масавай пагрузкі і выгрузкі грузаў пры неабходнасці сартавання вагонапатокаў.
Для выканання аперацый з цягнікамі прадугледжваюць паркі прыёму цягнікоў, якія паступаюць у перапрацоўку, паркі адпраўлення сфармаваных цягнікоў, а таксама асобныя паркі і шляхі для прыёму і адпраўлення транзітных грузавых цягнікоў.
Размяшчаюцца сартавальныя станцыі ў раёнах масавай пагрузкі і выгрузкі грузаў, у месцах сыходжання магістраляў, на падыходах да буйных прамысловых цэнтраў, марскіх і рачных партоў, у месцах выхаду з здабываючых басейнаў.
Сартавальная станцыя — тэхнічная чыгуначная станцыя, прызначаная для расфарміравання і фарміравання розных катэгорый цягнікоў у адпаведнасці з планам фарміравання з асобных вагонаў, выканання аперацый па пропуску транзітных цягнікоў без перапрацоўкі, тэхнічнага абслугоўвання і камерцыйнага агляду саставаў цягнікоў і ліквідацыі выяўленых няспраўнасцяў вагонаў, змены лакаматываў і лакаматыўных брыгад.
На сеткі чыгунак краін СНД сартавальныя станцыі размешчаны нераўнамерна, у сілу гістарычна склалўшыхся размяшчэнняў прамысловых цэнтраў і гарадоў у розных раёнах сеткі, характары, памерах і гушчыні вагонапатокаў паміж імі.
Асноўная задача сартавальнай станцыі — выкананне перапрацоўкі вагонапатокаў і фарміраванне цягнікоў у аптымальным рэжыме, з тым, каб знаходжанне вагона на станцыі было па часе мінімальным і тэхналагічна абгрунтаваным.
Спробы рускіх казакаў накласці на падданых енісейскіх кіргізаў ясак прывялі да супраціўлення і паходаў на рускія валоданні ў 1678 г., 1683 г. і 1691—1692 гг. У 1692 г. казакі з Краснярска захапілі Тубінскае княства і знішчылі значную частку мясцовых кіргізаў.
У гісторыкаў і археолагаў няма адзінай думкі, або старажытныя кіргізы сфарміраваліся на базе Таштыкскай культуры ў выніку асіміляцыі тубыльцаў качэўнікамі, або былі адным з качавых плямён, пераселеных у Мінусінскую катлавіну гунамі.
Нашчадкі ацалелых енісейскіх кіргізаў апынуліся ў адзіным прававым становішчы з астатнімі цюркскімі насельнікамі далучанага края, у дачыненні якога расійская імперская адміністрацыя ўжывала супольную назву «мінусінскія татары».
16 лютага 1945 года ў баях за населены пункт Вангнікен і за плацдарм на левым беразе ракі Штрадзік малодшы сяржант Клопаў з кулямёта знішчыў каля двух дзясяткаў праціўнікаў, падавіў агнявую кропку.
У красавіку 1945 года пры прарыве абарончай мяжы на подступах да горада Кенігсберга малодшы сяржант Клопаў са сваім аддзяленнем пад агнём зрабіў праход у мінным полі праціўніка, асабіста абясшкодзіў да дваццаці процітанкавых і паўтара дзясятка супрацьпяхотных мін.
10 студзеня 1945 года ў раёне населенага пункта Дрэвенінгкен сапёр-кулямётчык 20-га асобнага штурмавога інжынерна-сапёрнага батальёна малодшы сяржант Клопаў на чале групы разгараджэння у непасрэднай блізкасці ад праціўніка зрабіў праход у драцяной загародзе і мінным полі.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 29 чэрвеня 1945 гады за ўзорнае выкананне заданняў камандавання ў баях з нямецка-варожымі захопнікамі малодшы сяржант Клопаў Аніс Андрэевіч узнагароджаны ордэнам Славы 1-й ступені.
клас — «пазадарожныя», «паўнапрывадныя» пагрузчыкі ўсіх тыпаў (гэта значыць прызначаныя для працы ў складаных дарожных умовах і на цяжкіх пакрыццях, асабліва добра яны сябе зарэкамендавалі ва ўмовах Расіі і Беларусі).
Пэўны штуршок развіццю гэтай галіны дала Першая сусветная вайна, падчас якой недахоп працоўнай сілы прывёў да таго, што адразу некалькі распрацоўшчыкаў пачалі незалежна весці распрацоўкі тэхнікі для складскіх аперацый.
Амерыканская кампанія пастаўляла пагрузчыкі для патрэб арміі ЗША, пасля Другой сусветнай вайны яны засталіся працаваць у Еўропе на аднаўленні разбураных гарадоў і сталі легендарны дзякуючы сваёй магутнасці і надзейнасці.
Вілачны пагрузчык з процівагай — выгляд спецыяльнага складскога падлогавага транспарту, прызначанага для ўзняцця, перамяшчэння, разгрузкі, пагрузкі, складзіравання палетаў, паддонаў і іншых розных грузаў пры дапамозе вілаў або іншых рабочых прыстасаванняў .
Асаблівасцямі яго канструкцыі было тое, што, уласна, гіраскоп, раскручваемы трохфазным асінхронным рухавіком, не размяшчаўся на гармаце, але кіраваў ланцугамі сілкавання помпы гідраўлічнага прывада сілавой часткі.
Для сілкавання гіраскопа ў танку ўсталёўваўся пераўтваральнік пастаяннага току ГКЗ-Т на аснове электрарухавіка пастаяннага току 24 У і генератара трохфазнай сеткі напругай 60 У і частатой 275 Гц.
Пры нязначна узрослай, дзякуючы вежы, агульнай бронеахове, , але недастатковай, у параўнанні з цяжкімі танкамі праціўніка, танк Т-34-85 практычна не страціў ранейшай рухомасці і манеўранасці — галоўнай перавагі сярэдняга танка ў паядынках з танкамі «Тыгр» і «Пантэра».
Як баявая машына танк Т-34-85 з'явіўся класічным прыкладам спалучэння канструктыўна-тэхналагічных рашэнняў, якія ў сваёй сукупнасці забяспечылі найлепшую адпаведнасць тактыка-тэхнічным патрабаванням, што прад'яўляюцца да «крэйсерскага» танка ў «Пераломны перыяд» Другой сусветнай вайны.
Пасля вайны Т-34-85 склаў аснову танкавых войскаў Савецкай арміі аж да сярэдзіны 1950-х гадоў, да масавага паступлення ў танкавыя войскі Савецкай Арміі найноўшых сярэдніх танкаў Т-54.
Пасля вайны Т-34-85 у значных колькасцях пастаўляліся ў дзяржавы Еўропы і Азіі, дзе выкарыстоўваліся ва ўзброеных канфліктах, уключаючы Карэйскую і Шасцідзённую войны і шэраг іншых.
У 2006 годзе абараніў дысертацыю на саісканне вучонай ступені кандыдата палітычных навук па спецыяльнасці «тэорыя палітыкі, гісторыя і метадалогія палітычнай навукі» ў Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.
Праз Барыслаў працякаюць прытокі Тысменіцы — патокі Раточынка, Крушальніца, Безназоўны, Ропны, Панэрлянка, Лошань і іншыя, якія падчас паводак моцна разліваюцца, наносячы значны ўрон гораду.
У яго склад уваходзіў гарадскі пасёлак Чырвоная Слабада і 11 сельсаветаў: Бялевіцкі, Бучацінскі, Жывагладовіцкі, Жыліхаўскі, Замагільскі, Акцябрскі, Малышэвіцкі, Макранскі , Семежаўскі, Смоліцкі, Чапліцкі.
20 жніўня 1924 года падзелены на 12 сельскіх саветаў: Бялевіцкі, Бучацінскі, Жываглодавіцкі, Жыліхаўскі, Замагільскі, Макранскі, Малышэвіцкі, Семежаўскі, Смоліцкі, Старыцкі , Чапліцкі, Чырвонаслабодскі.
Паўстанцкая армія адышла на эшалонах за Дняпро і накіравалася на ўз’яднанне з арміяй Пятлюры да горада Мазыр (які быў захоплены атаманам Ерашэвічам 27 сакавіка пры садзейнічанні атрада тульскіх паўстанцаў).
Выступленне 67-га і 68-га палкоў 2-й брыгады 8-й стралковай дывізіі Чырвонай Арміі пачалося як спантанны бунт чырвонаармейцаў, незадаволеных прымусовай мабілізацыяй і адпраўкай на фронт.
На наступны дзень з іх былі адабраныя ў якасці заложнікаў найбольш вядомыя партыйныя работнікі і кіраўнікі: Сямён Камісараў , Іван Ланге , Сяргей Бочкін , Леў Файншмідт , Песя Каганская , Мікалай Білецкі , гарадскі ваенны камісар Якаў Фрыд, камісар аддзелу юстыцыі Барыс Аўэрбах-Падгорны, супрацоўнік Земаддзела і актыўны ўдзельнік вобыскаў ПЧК Зэлік Песін і іншыя.
Група партыйных і савецкіх работнікаў з атрадам УЧК, інтэрнацыяналістамі і міліцыяй спрабавалі супраціўляцца «арміі Рускай народнай рэспублікі» ў гасцініцы «Савой», але пасля пачатку артылерыйскага абстрэлу неўзабаве здаліся і былі змешчаныя ў турму.
Стракапы́таўскае паўста́нне — антысавецкае ўзброеннае выступленне 24—29 сакавіка 1919 года ў Гомелі 67-га і 68-га палкоў 2-й брыгады 8-й стралковай дывізіі пад кіраўніцтвам штабс-капітана царскай арміі меншавіка Уладзіміра Стракапытава.
Таксама тут знойдзеныя рэшткі Чалавека прамаходзячага узростам 1,6 млн гадоў, якому ўласцівыя больш складаныя алдувайскія прылады, названыя «індустрыяй Карары»; знойдзены і пазнейшыя прылады ашэльскай культуры.
Новыя знаходкі ў Каобі-Фора, зробленыя Міў і Луізай Лікі , вельмі падобныя да - 1470, што дазволіла аўтарам адкрыцця гаварыць аб існаванні тут 1,95—1,78 млн гадоў таму яшчэ аднаго віду роду Людзі , які адрозніваецца і ад Чалавека ўмелага , і ад Чалавека рудольфскага .
Краіны Восі, ва ўмовах вайны адчуваючыя дэфіцыт узбраення, не маглі прадаць Аргентыне бронетэхніку, нягледзячы на тое, што прэзідэнт Рамон Касцілья звяртаўся да Гітлеру з просьбай паставіць танкі і самалёты наўзамен уступлення Буэнас-Айрэса ў вайну супраць ЗША і Вялікабрытаніі.
Ва ўмовах пагрозы магчымага амерыкана-бразільскага ўварвання ў краіне пачалася ўзмоцненая распрацоўка і вытворчасць ваеннай тэхнікі і рыштунку — рухавікі «Гаўчо», бамбавікі «Калькін», навучальныя самалёты і -, джып «Ньянду» і іншае.
Выпуск танка быў пачаты ў 1944 годзе, аднак паколькі з заканчэннем Другой сусветнай вайны на сусветны рынак узбраенняў у значных колькасцях паступілі параўнальна танныя і больш сучасныя «Шерманы», вытворчасць «Наўэля» была спынена пасля выпуску 16 адзінак.
З 2004 г. супрацоўнічае з Рэспубліканскім інстытутам кантролю ведаў спачатку ў якасці аўтара тэставых матэрыялаў, а з 2006 г. — у якасці запрошанага эксперта, за што неаднаразова атрымлівала падзякі ад кіраўніцтва РІКВ.
На філалагічным факультэце БДУ Таццяна Мікалаеўна чытае лекцыйны курс і вядзе практычныя заняткі па сучаснай рускай мове, аўтарскі курс па спецыялізацыі «Лінгвастылістычны аналіз тэксту», кіруе спецсемінарам «Граматычная стылістыка тэксту».
Валынец Таццяна Мікалаеўна — мовазнавец, доктар філалагічных навук , прафесар , аўтар шматлікіх навуковых прац па функцыянальнай граматыцы і лінгвістыцы тэксту, школьных і універсітэцкіх падручнікаў па рускай і беларускай мовах.
Сваёй навуковай і педагагічнай дзейнасцю прафесар Т. Н. Волынец унесла і ўносіць вялікі ўклад у лінгвістычную навуку і спрыяе павышэнню міжнароднага аўтарытэту філалагічнага факультэта БДУ і беларускага мовазнаўства ў цэлым.
22 студзеня ў баі па ліквідацыі акружанай групіроўкі праціўніка ў горадзе Познань пры штурме крэасці Цытадзель гвардыі старшы сяржант Перавознікаў разам з байцамі скрытна пранікнуў у дом, дзе знішчыў 14 варожых салдатаў і афіцэраў.
Памошнік камандзіра ўзвода 244-га гвардзейскага стралкаовага палка (82-я гвардзейская стралковая дывізія, 8-я гвардзейская армія, 1-ы Беларускі фронт) гвардыі старшы сяржант Перавознікаў 19 жніўня 1944 года падчас бою на паўднёвым захадзе ад горада Магнушаў адным з першых уварваўся ў траншэю праціўніка, з асабістай зброі ліквідаваў 6 гітлераўцаў.
Разведчык таго ж палка Перавознікаў у складзе групы захопу 21 снежня 1944 года ў раёне населеннага пункта Зосін пранікнуў у размяшчэнне ворага, гранатамі знішчыў двух кулямётчыкаў, прыкрыў адыход групы разведчыкаў, захапіў у палон гітлераўца.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 мая 1946 года за мужнасць, адвагу і гераізм гвардыі старшы сяржант Перавознікаў Мікіта Іосіфавіч узнагароджаны ордэнам Славы 1-й ступені.
20 жніўня 1924 года падзелены на 14 сельсаветаў: Дабравольшчынскі, Дуброўскі, Каралёва-Слабадскі, Коўчыцкі, Любанскі, Парыцкі, Ракшынскі, Раманішчаўскі , Сцяпскі, Чыркавіцкі, Чэрнінскі, Шацілкаўскі, Шчадрынскі, Якімава-Слабадскі.
8 ліпеня 1931 года да раёна далучаны Валосавіцкі, Кабыльшчынскі, Ламавіцкі, Людвінаўскі сельсаветы скасаванага Азарыцкага раёна, 25 ліпеня 1931 года — Давыдаўскі нацыянальны яўрэйскі сельсавет былога Азарыцкага раёна.
16 ліпеня 1954 года скасаваны Дабравольшчынскі, Дуброўскі, Каралёваслабадскі, Кіцінскі, Коўчыцкі, Ракшынскі, Сцяпскі сельсаветы, утвораны Дворышчанскі і Краснаўскі сельсаветы.
Камандзір кулямётнага разліку Павел Рубіс пры наступе на чыгуначную платформу «Клаўс-Пусен», размешчаную на поўнач ад горада Мемель — літоўскі горад Клайпеда, 13 студзеня 1945 знішчыў 130 праціўнікаў і варожы станковы кулямёт разам з разлікам.
Камандзір разліку кулямётнай роты роты 417-га стралковага палка сяржант Павел Рубіс ў раёне вёскі Пазолі, размешчанай у шаснаццаці кіламетрах на паўднёвым усходзе ад латвійскага горада Елгава, пры фарсіраванні ракі Ліелупе, прыкрываючы агнём кулямёта пераправу, 14 верасня 1944 года вывеў са строю два варожыя кулямёты з разлікамі.
Павел Іванавіч Ру́біс (7 лютага 1923, Расонскі раён, Віцебская вобласць — 10 красавіка 1996) — савецкі вайсковец, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, поўны кавалер ордэна Славы, камандзір разліку кулямётнай роты 417-га стралковага палка 43-й арміі 1-га Прыбалтыйскага фронту, сяржант.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 29 чэрвеня 1945 года за ўзорнае выкананне заданняў камандавання ў баях з нямецка-варожымі захопнікамі сяржант Рубіс Павел Іванавіч узнагароджаны ордэнам Славы 1-й ступені, стаўшы поўным кавалерам ордэна Славы.
Курсант вучэбнай роты 156-й стралковай дывізіі Павел Рубіс ў баі за вёску Філіпенкі, размешчаную ў трох дзясятках кіламетрах на паўночны захад ад горада Віцебска, 26 снежня 1943 г. знішчыў больш за дзесяць праціўнікаў.
Слуга, магчыма, карлік па імі Скарлет, выпаў разам з гаспадаром, спрабуючы яго выратаваць: ён схапіў Генрыха за рукаў, аднак слуга важыў занадта мала, каб утрымаць дужага і фізічна развітага Генрыха ад падзення.
У 1213 годзе прыхільнікі пляменніка Генрыха Тэабальда , спасылаючыся нібы на папскага легата, заявілі, што ануляванне шлюбу Ізабелы і Анфруа дэ Тарона было несапраўдным, а значыць, дочкі Генрыха мусяць лічыцца бастардамі.
Паколькі ўжо было вядома пра цяжарнасць каралевы ад Конрада, шлюб апынуўся скандальным, аднак вяселле было палітычна важнай падзеяй: каралеве быў неадкладна патрэбен новы муж, каб абараніць каралеўства.
Да канца 1944 года ваяваў у складзе 51-й інжынерна-сапёрнай Днепрадзяржынскай Чырванасцяжнай ордэна Кутузава 2-й ступені брыгады, быў камандзірам аддзялення 2-га інжынерна-сапёрнага батальёна.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 24 сакавіка 1945 года за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і геройства старэйшаму сяржанту Судзілоўскаму Мікалаю Пятровічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка».
Першапачаткова «маргінал» — малюнкі і арнаменты, якія ўпрыгожваюць палі сярэднявечнага ілюстраванага рукапісу, а часам нават надпіс на іх, якая магла зусім не адпавядаць агульнай канцэпцыі афармлення кнігі.
Гарызантальнае апярэнне у нармальнай аэрадынамічнай схеме, мае адмоўную пад'ёмную сілу, то ёсць у гарызантальным палёце для стварэння станоўчага кута нападу апорнага крыла стабілізатар як бы апускае хваставую частку самалёта ўніз.
Гэта тлумачыцца тым, што пры страце хуткасці або вялікім вугле атакі зрыў паветранага патоку адбываецца перш на пярэднім гарызантальным апярэнні , і самалёт злёгку апускае нос , тым самым прадухіляючы зрыў струменя на асноўным крыле і пераводзячы ЛА ў рэжым кіраванага пікіравання.
Самалёты, пабудаваныя па аэрадынамічнай схеме «качка», маюць тэндэнцыю, якая ў адным выпадку з'яўляецца годнасцю, а ў іншым - сур'ёзным недахопам, якая называецца «тэндэнцыя да кляўка».
Гэта рэзка памяншае пад'ёмную сілу на ПГО, што суправаджаецца самаадвольным апусканнем носа самалёта — «кляўком», які на вышыні перашкаджае звальванню, але вельмі небяспечны пры ўзлёце і пасадцы.
З ужываннем ЭДСУ усе палажэнні ПГО на розных рэжымах палёту, якія прыводзяць да "кляўка", абмяжоўваюцца камп'ютарам, па-за залежнасці ад кіраўнікоў уздзеянняў пілота на органы кіравання ЛА.
Існуе меркаванне, што размешчанае спераду НЕ спрыяе павелічэння эфектыўнай плошчы рассейвання самалёта, а таму лічыцца непажаданым для знішчальнікаў пятага пакалення (напр., амерыканскі -22 і расейскія ПАК ФА выкарыстоўвае паваротныя часткі наплываў крыла ў якасці ПГО), выкананых з захаваннем тэхналогій радыёлакацыйнай малапрыкметнасці.
Ліквідаваць гэты недахоп можна на стадыі праектавання ЛА пераносам ПГО з зоны агляду (напрыклад за кабіну пілота, як на "Рафалях", "Міражах", "Еўрофайтэрах", "Саабах" і інш ЛА).
Вядучае прадпрыемства транспартнага машынабудавання — завод фірмы « » (з 2006 кантрольны пакет акцый належыць расійскай кампаніі «Трансмашхолдынг»; вытворчасці пасажырскіх вагонаў і вагонаў-рэфрыжэратараў, камплектуючыя чыгуначнага і гарадскога рэйкавага транспарту).
Сярод іншых пабудоў Эрдмансдорфа ў стылі класіцызму: ансамблі палацаў , (1780—1781; цяпер Дзяржаўная карцінная галерэя з калекцыяй нямецкага, фламандскага і галандскага жывапісу 15-20 стст.), тэатры і жылыя дамы.
Пад канец лістапада 1931 года камандуючы Квантунскім арміяй Сігэру Хондзё адправіў 10000 пяхотнікаў у 13 эшалонах і эскадрыллю бамбардзіроўшчыкаў з Мукдэна ў Цзіньчжоу.
Яны знаходзіліся ў дзвюх сістэмах акопаў вакол Цзіньчжоу: пярэдні край знаходзіўся ў 30 кіламетрах на поўнач ад горада, часткова праходзіў па рацэ Талін; другая лінія акопаў цалкам атачала горад.
7 мая 1952 года пачаў фармавацца 21-ы полк ПНАС — на базе 71-га асобнага радыётэхнічнага батальёна ПНАС, 3-й роты 78-га асобнага радыёбатальёна ПНАС, 10-га асобнага радыёбатальёна ПНАС, асобных радыётэхнічных узводаў 107-й і 175-й знішчальных авіяцыйных дывізій.