polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Дэкрэт рэгламентуе выкарыстанне магіі непаўналетнімі чараўнікамі і вядзьмаркамі, у той час як статут аб сакрэтнасці забараняе чарадзеям выкарыстоўваць магію ў прысутнасці маглаў або ў магланаселеных раёнах.
Як правіла, чараўніка, заўважанага ў парушэнні першы раз, адпускаюць з папярэджаннем, у той час як у надзвычайных сітуацыях сектар барацьбы з неправамерным выкарыстаннем магіі робіць больш сур'ёзныя меры пакарання.
Дакладная ступень улады, якой валодае старэйшы намеснік міністра, невядомая, аднак той факт, што яму дазволена прысутнічаць на слуханнях Візэнгамота разам з міністрам і кіраўніком Аддзела забеспячэння магічнага правапарадку, дазваляе выказаць здагадку, што гэта вельмі высокая пасада.
Калі гэта так, то аўтарытэт канфедэрацыі чараўнікоў павінен быць незалежным ад кантролю Міністэрства, аднак той факт, што Дамблдора бесцырымонна зрушылі з гэтай пасады, даказвае істотны ўплыў міністра на канфедэрацыю.
Група анулявання выпадковага чараўніцтва: Гэта група чараўнікоў, абавязкам якіх з'яўляецца ліквідацыя наступстваў «выпадковага чараўніцтва»:магія дзяцей, якія яшчэ не ўмеюць кантраляваць свае здольнасці, або магія дарослых чараўнікоў, якія не падпарадкоўваюцца закону.
Штаб-кватэра сціральнікаў памяці: Сціральнікі памяці — гэта супрацоўнікі Міністэрства магіі, абавязкам якіх з'яўляецца змяненне памяці маглаў, якія сталі сведкамі падзей магічнага паходжання.
Упершыню гэтыя чараўнікі так названыя ў шостай кнізе, хоць падобная практыка мадыфікацыі памяці згадвалася і ў папярэдніх раманах (напрыклад, сціральнікі памяці прысутнічалі на Чэмпіянаце свету па квідычу ў чацвёртай кнізе).
У пятай кнізе «Гары Потэр і Ордэн Фенікса» Кінгслі Шэкльбалт сцёр з памяці Марыетты Эджком усе ўспаміны пра Армію Дамблдора, як раз калі яна збіралася выдаць іх таямніцу прафесарцы Амбрыдж.
Камітэт па выпрацоўцы тлумачэнняў для маглаў: Дадзенае падраздзяленне займаецца выпрацоўкай тлумачэнняў магічных здарэнняў, якія не могуць быць выпраўленыя з дапамогай магіі або ўспаміны аб якіх не могуць быць цалкам выдалены з памяці маглаў.
Тым не менш, магічныя судовыя органы выяўляюць прыкметнае адсутнасць цікавасці ў наяўнасці доказаў, якія пацвярджаюць віну або невінаватасць падазраванага, і часта грунтуюцца на асабістых предубеждениях ў вынясенні прысуду .
Такая сітуацыя вельмі далёкая ад рэчаіснасці, бо тыя ж кентаўры, лічачы сябе нашмат больш разумнымі істотамі, чым людзі, аддаюць перавагу не мець з імі нічога агульнага, і гобліны таксама дрэнна ладзяць з чараўнікамі; «пераканаўча выглядаў толькі прыніхана-подабастрастны хатні эльф.» Таблічка ля фантана абвяшчае, што ўсе кінутыя ў яго манеткі перадаюцца шпіталю Святога Мунга.
Бартэміюса Краўча старэйшага, былога кіраўніка Аддзела забеспячэння магічнага правапарадку, разглядалі як цалкам верагодную кандыдатуру на пасаду міністра, аднак ён «падмачыў» сваю рэпутацыю ў выніку суда над сваім сынам.
І міністр, і Міністэрства ў цэлым з'яўляюцца вельмі успрымальнымі і залежнымі ад меркавання Супольнасці, на якое яны імкнуцца паўплываць з дапамогай магічнай прэсы, у прыватнасці газеты «Штодзённы Вяшчун».
Міністр па справах магіі прадстаўляецца кожнаму новаму прэм'ер-міністру маглаў, перыядычна наведвае яго і інфармуе аб падзеях Магічнай Супольнасці, якія ў той ці іншай ступені могуць закрануць свет маглаў.
На працягу падзей апошняй кнігі кіраўніком Аддзела быў смерцежэр Якслі, які заняў месца Піюса Тыкнэсі, які ў сваю чаргу атрымаў гэтую пасаду пасля жорсткай смерці Амеліі Боўнс ад рукі Вальдэморта.
Па характары сваёй дзейнасці аддзел міжнароднага магічнага супрацоўніцтва падобны з «маглаўскім» брытанскім Міністэрствам замежных спраў і па справах Садружнасці, з той толькі розніцай, што ў свеце чараўнікоў няма эквівалента паняццю «Садружнасць», і аддзел створаны з мэтай забеспячэння супрацоўніцтва чараўнікоў, у той час як яго «маглаўскі» аналаг не мае такіх ўзнёслых мэтаў.
Сектар барацьбы з неправамерным выкарыстаннем магіі вызначае здзяйсненне чараўніцтва непаўналетнімі з дапамогай адмысловай замовы, накладзенага на непаўналетніх чараўнікоў, магчыма, адразу пасля нараджэння або пасля заканчэння першага курса ў Хогвартсе.
Аднак такая структура не супярэчыць арганізацыі брытанскага Парламента, дзе судовыя лорды, якія сядзяць у Палаце лордаў і дзейнічаюць як апошняя судовая інстанцыя, таксама з'яўляюцца членамі заканадаўчага органа.
Нягледзячы на тое, што выпадкі выкарыстання магіі непаўналетнімі звычайна разглядаюцца сектарам па барацьбе з неправамерным выкарыстаннем магіі, у кнізе «Гары Потэр і Ордэн Фенікса» справа Гары разбіралася поўным складам Візенгамота.
У пятай кнізе падчас бітвы ў Міністэрстве Атрыюм быў моцна пашкоджаны — падлога пацарапаная, стол аховы спалены, а фантан практычна разбураны, таму што калі Вальдэморт змагаўся з Дамблдорам, апошні зачараваў фантан так, што ўсе яго статуі ажылі і сталі на абарону Гары і Дамблдора ад замоваў Вальдэморта.
Аб адміністрацыйным кіраванні ў іншых дзяржавах вядома няшмат, аднак некаторыя высокапастаўленыя замежныя чыноўнікі, уключаючы балгарскага міністра магіі, прысутнічалі на чэмпіянаце свету па квідычу ў кнізе «Гары Потэр і Кубак агню».
У 1946 годзе ў склад зямлі Брандэнбург на тэрыторыі савецкай зоны акупацыі Германіі ўвайшлі акругі Патсдам і Франкфурт, якія ўваходзілі ў прускі Брандэнбург на заходнім беразе Одэра.
У маі 1945 года Вальтэр Ульбрыхт даручыў фарміраванне правінцыйнай адміністрацыі Бернхарду Бехлеру, некалі члену НСДАП, які ўступіў у савецкім палоне ў Саюз германскіх афіцэраў.
Камуніст Генрых Рау змяніў у Прэзідыуме Гёрнле, Рэмак, які адмовіўся падпісаць распараджэнне аб правядзенні зямельнай рэформы ад 6 верасня 1945 года, быў зняты загадам Савецкай ваеннай адміністрацыі ў Германіі, на яго месца быў прызначаны Франк Шляйзенер .
У эпоху Нідэрландскай буржуазнай рэвалюцыі, пачынаючы з 1556 года аж да аддзялення Рэспублікі Злучаных правінцый у 1581 годзе, яе правы на Паўночныя Нідэрланды становяцца спрэчнымі.
Ядром, вакол якога на працягу шасці стагоддзяў фарміраваліся яго землі, было Бургундскае герцагства «ў вузкім сэнсе» , якое ў 884 годзе заснаваў Рыхард Заступнік — Рыхард , граф Ацёнскі .
21 сакавіка 1356 года ён ажаніўся з адзінай дачкой і спадчынніцай Людовіка , графа Фландрскага Маргарытай — яна ж герцагіня Брабанта і Лімбурга, графіня Фландрыі, Артуа, Невера, Рэтэля, маркграфіня Антверпена і сеньёра Мехелена, чый пасаг і дынастычныя шлюбы забяспечылі Бургундыі трывалую аснову для росквіту.
У 1380 годзе Філіп Смелы разам з Людовікам Анжуйскім, Людовікам Бурбонам і герцагам Берыйскім Жанам увайшоў у рэгенцкі савет, створаны пры каралі Карлу , які ўзышоў на французскі трон у 12-гадовым узросце.
У абматораных колавых пар тармазныя дыскі не напрэсоўваюцца на вось паміж коламі (паколькі месца паміж коламі, як правіла, займае рухавік або іншыя часткі хадавой сістэмы), дыскі прымацоўваюцца балтамі на колы з знешняга і ўнутранага бакоў .
З прычыны высокіх патрабаванняў па трываласці і надзейнасці, што прад’яўляюцца да колавых пар, распрацаваны і існуюць правілы фарміравання і рамонту колавых пар, якія строга нарміруюць ўвесь тэхналагічны працэс: токарную і фрэзерную апрацоўку нарыхтовак (у прыватнасці, нават радыусы галтэляў, клас чысціні апрацаванай паверхні), тэмпературныя рэжымы пры фарміраванні колавых пар, допускі, пасадкі і г. д.
На маторвагонным рухомым саставе колавыя пары прычапных вагонаў маюць неабматораныя восі — па канструкцыі яны падобныя на вагонную колавую пару; абматораныя восі маюць колавыя пары аналагічныя па канструкцыі лакаматыўнай.
Пры ім горад быў добраўпардканы: з’явіўся вадаправод, которы быў вельмі рэдкім для такіх маленькіх гарадоў, як Ягор’еўск, горад быў электрыфікаваны, былі пабудаваныя Троіцкая і Аляксандра-Неўская царквы.
Праз Ягор’еўск праходзіць лінія Вялікага кольца Маскоўскай чыгункі Васкрасенск-Ягор’еўск-Іллінскі Пагост, дзе знаходзіцца адзіны ў Ягор’еўску пасажырскі прыпыначны пункт Ягор’еўск-2 , праз каторы праходзяць прыгарадныя паязды на , Васкрасенск, Маскву, Дзеткава.
У Ягор’еўску таксама ёсць аўтавакзал, з каторага ходзяць аўтобусы на Маскву, Шатуру, Кураўское, Арэхава-Зуева, пасёлкі, сёла і вёскі гарадской акругі Ягор’еўск і розныя часткі г. Ягор’еўск.
Некаторыя гісторыкі мастацтва звязваюць іх паходжанне з падобнымі копцкімі дэкаратыўнымі кніжнымі старонкамі, і яны таксама выразна пазычаюцца сучаснымі ўпрыгожваннямі з металаканструкцый.
Скураны кніжны абклад з цісненнем з Кутбертава евангелля ўяўляе сабой простую дывановую старонку з іншага матэрыялу, і ацалелыя крышкі каштоўнага абкладу — металічны рэлікварый, або так званы кумдах — ён падобны на абклад , створанага ў блізкі перыяд.
Пазначэнне «дывановыя старонкі» выкарыстоўваецца для апісання падобных старонак у хрысціянскіх, ісламскіх або яўрэйскіх манускрыптах, якія ўтрымліваюць мала тэксту або наогул не ўтрымліваюць яго і напаўняюцца выключна дэкаратыўнымі матывамі.
У чэрвені 1906 года з’ехаў за мяжу ў Бельгію і Францыю, адкуль у лістападзе 1906 года вярнуўся ў Пецярбург, дзе працаваў пад прозвішчамі «Рэно», «Гурняк», «Абрамаў».
5 чэрвеня 1907 года арыштаваны ў Пецярбургу на заводзе Крэйтана пад прозвішчам «Постнікаў» і адданы ваенна-акруговаму суду па абвінавачванні ва ўдзеле ў ваеннай арганізацыі.
Пасля вызвалення неадкладна з’ехаў у Фінляндыю, зноў прыняў удзел у партыйнай працы, быў зноў арыштаваны на Фінляндскім вакзале і, адседзеўшы месяц у турме, 6 снежня 1907 года быў вызвалены і высланы на радзіму ў Люблін.
Як ўхіляючыся ад службы афіцэр, быў адпраўлены ў Харкаў, дзе прасядзеў у турме да красавіка 1916 года, калі быў мабілізаваны і адпраўлены ў дзеючую армію з «суправаджальнай», у якой патрабавалася прыняць меры супраць прапаганды з яго боку.
У сваёй працы «Гутаркі аб праве і дзяржаве» атаясамліваў прымус, які ажыццяўляецца дзяржавай, з эксплуатацыяй і на падставе гэтага рабіў выснову аб тым, што савецкае права, як і буржуазнае, з’яўляецца эксплуататарскім — адсюль адна з задач сацыялістычнага будаўніцтва — згортванне прававой формы Савецкай дзяржавы.
У 1909 годзе напісаў брашуру «У пошуках артадоксіі», у якой тэарэтычна рваў з сацыял-дэмакратыяй, ацэненую ў 1937 годзе партыйным кіраўніцтвам як «маючая сіндыкалісцкі ўхіл».
Мікала́й Васі́льевіч Крыле́нка (партыйная мянушка — Абрам; , с. Бяхцеева, Смаленская губерня — , Растрэльны палігон «Камунарка», Маскоўская вобласць) — савецкі дзяржаўны і партыйны дзеяч, Вярхоўны галоўнакамандуючы расійскай арміі пасляКастрычніцкай рэвалюцыі 1917 года.
Хасэ Марыя Бермудас дэ Кастра, кіраўнік праекта «Атапуэрка», якое ўваходзіць у спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА, кажа, што мяркуючы па ўсім, у старажытных людзей не было недахопу ў ежы.
Таксама ў 2010 годзе, у Англіі былі знойдзеныя інструменты і рэшткі, узростам 950 тыс. гадоў, якія дазваляюць меркаваць, што з'яўляецца найбольш раннім чалавекам, які пражываў у Паўночнай Еўропе.
Пасля рэстайлінгу 1992 года змяніліся абрысы фар і ліхтароў, рассейвальнікі пярэдніх паваротнікаў сталі белымі, памяняліся выштампоўкі на бакавінах, а радыятарная рашотка стала эліптычнай формы.
Таксама ў доме дзейнічалі Сафійскае брацтва і царкоўна-археалагічны камітэт, а пазней музей (у 1911 годзе яго старшынёй быў І. Глебаў, а загадчыкам «старажытнасховішча» — К. Міхалоўскі) і навуковы цэнтр.
Пасля 1939 года і далучэння Заходняй Беларусі да БССР, у будынку знаходзіліся пераважна навучальныя ўстановы: у 1946 годзе — дом піянераў, з 1947 годзе, а з 1952 года пасля рэканструкцыі — медінстытут.
У склад раёна ўключаны 29 сельсаветаў: Асарэвіцкі, Баршчоўскі, Бярозкаўскі, Верхняжарскі, Галкаўскі, Гдзенскі, Калыбанскі, Камарынскі, Капоранскі, Карлаўскі, Кацічаўскі, Крукоўскі, Кулажынскі, Лукаедаўскі, Малочкаўскі, Масаноўскі, Міхалёўскі, Ніжняжарскі, Пасудавіцкі, Перасяцінскі, Піркаўскі, Радзінскі , Савіцкі, Старастэфаноўскі, Стараялчанскі, Сувідавіцкі, Уласоўскі, Чыкалавіцкі, Ялчанскі .
30 снежня 1927 года ў выніку рэарганізацыі і ўзбуйнення сельсаветаў у раёне зацверджана 15 сельсаветаў: Асарэвіцкі, Баршчоўскі, Верхняжарскі, Гдзенскі нацыянальны ўкраінскі, Калыбанскі, Камарынскі, Капоранскі нацыянальны рускі, Крукоўскі, Лукаедаўскі нацыянальны ўкраінскі, Ніжняжарскі, Піркаўскі, Радзінскі , Сцепаноўскі , Чыкалавіцкі, Ялчанскі , адначасова Савіцкі сельсавет перададзены ў склад Брагінскага раёна.
У 1937 годзе Верхняжарскі, Гдзенскі, Лукаедаўскі, Ніжняжарскі нацыянальныя ўкраінскія сельсаветы і Капоранскі нацыянальны рускі сельсавет рэарганізаваны ў беларускія сельсаветы.
25 снежня 1962 года раён скасаваны: гарадскі пасёлак Камарын, Асарэвіцкі, Верхняжарскі, Гдзенскі, Калыбанскі, Крукаўскі, Піркаўскі, Сцепаноўскі, Ялчанскі сельсаветы перададзены Брагінскаму раёну; Баршчоўскі і Радзінскі сельсаветы — Хойніцкаму раёну.
Так, 2 кастрычніка 2020 года Еўрапейскі Саюз унёс у Чорны спіс Еўрасаюза Дзмітрыя Балабу, Леаніда Жураўскага, Міхаіла Дамарнацкага, Максіма Міховіча — камандзіраў адпаведна мінскага, віцебскага, гомельскага і брэсцкага АМАП.
На запыт «Радыё Свабода» ў 2014 годзе пасля публікацыі сайту газеты «Салідарнасць» пра тое, што ў беларускім АМАПе працаўладковаюцца былыя супрацоўнікі ўкраінскага «Беркуту», прэс-сакратар МУС Канстанцін Шалкевіч адказаў адмоўна, бо «МУС не каментуе нізкаякасныя сачыненні на вольную тэму, размешчаныя ў інтэрнэце».
АМАП — спецыяльнае падраздзяленне міліцыі палка Патрульна-паставой службы Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь, якое прыцягваецца для рашэння задач забеспячэння правапарадку, у тым ліку на масавых акцыях і мерапрыемствах, задушэнні масавых беспарадкаў, аховы аб’ектаў, таксама адной з задач АМАПа з’яўляецца забеспячэнне сілавой падтрымкі органаў следства, унутраных спраў, дзяржаўнай бяспекі.
Але праз тое, што ў Мінскай вобласці праводзіцца вялікая колькасць масавых мерапрыемстваў, забеспячэнне правапарадку на дзевяць гадоў стала абавязкам асабовага склада тэрытарыяльных падраздзяленняў унутраных спраў — участковых інспектараў, аператыўнікаў, супрацоўнікаў іншых службаў.
У лістападзе 2020 года Святлана Ціханоўская абвясціла пра запуск працэсу міжнароднага прызнання структур ГУБАЗіК і АМАП тэрарыстычнымі арганізацыямі ў сувязі з учыненымі імі злачынствамі ў час задушэння пратэстаў супраць фальсіфікацыі выбараў і гвалту з боку рэжыму Лукашэнкі.
Пасля дзяржаўнага перавароту ў маі 1926 года, здзейсненага Юзафам Пілсудскім, быў прызначаны прэм’ер-міністрам і займаў гэту пасаду тройчы на працягу чатырох гадоў з некаторымі перапынкамі, у час якіх Пілсудскі сам фармальна займаў гэту пасаду.
У 1930 г. Барталь сышоў з палітыкі і вярнуўся да акадэмічнай працы — стаў рэктарам Львоўскай палітэхнікі, а неўзабаве яму была прысуджана ганаровая ступень доктара навук і ён быў прыняты ў члены Польскай матэматычнай асацыяцыі.
Уваходзіць у склад культурна-тэрытарыяльнай аўтаноміі «Лужыцкая пасяленчая вобласць», на тэрыторыі якой дзейнічаюць заканадаўчыя акты зямель Саксоніі і Брандэнбурга, якія садзейнічаюць захаванню лужыцкіх моў і культуры лужычан.
Баўтцэн — культурны цэнтр лужычан, сядзіба цэнтральнага кіраўніцтва іх нацыянальнай арганізацыі «Домавіна» , аднайменнага сербалужыцкага выдавецтва, Сербалужыцкага інстытута, Музея лужыцкіх сербаў.
Але толькі ў апошняй чвэрці стагоддзя сталі ажыццяўляцца глыбокія і сістэматычн даследаванні, якія даказалі — у Атапуэрцы археолагі выйшлі на самыя важныя ў Еўропе сведчанні эвалюцыі чалавечага роду.
Сьера-дэ-Атапуэрка — месца археалагічных раскопак у раёне горада Бургас , абвешчанае Культурным аб'ектам асаблівай каштоўнасці і Сусветнай спадчынай з прычыны выяўлення ў гэтым рэгіёне унікальных палеанталагічных і археалагічных знаходак, якія праліваюць святло на эвалюцыю чалавека.
У наступныя гады былі выяўленыя сведчанні таго, што меў здольнасці да абстрагірвання, выпрацоўцы сімволікі і духоўныя памкненні — было знойдзена двухбаковае ашэльскае рубіла з ружовага кварцу , якое не нясе слядоў выкарыстання і змешчана ў пахаванні.
Іншай сенсацыйнай знаходкай былі нядрэнна захаваныя слыхавыя костачкі, стрэмячка і кавадлачка, якія дазволілі навукоўцам зрабіць выснову, што і , і гейдэльбергскі чалавек маглі ўспрымаць тую частату, на якой вядуцца зносіны з дапамогай мовы.
Узрост чалавечага зуба і сківіцы , знойдзеных у Атапуэр ў пячоры Сіма дэль Элефантэ , ацэньваецца ў 1,2 млн гадоў, узрост першай фалангі мезенца левай кісці ацэньваецца ў 1,2—1,3 млн гадоў.
У чэрвені 1944 года Ленінградскі фронт пры актыўным удзеле Балтыйскага флоту, Ладажской і Анежскай ваенных флатылій паспяхова ажыццявіў Выбаргскую аперацыю, у выніку якой разам з Волхаўскім фронтам стварыў умовы для вываду Фінляндыі з вайны на баку Германіі.
Вызваліўшы кантынентальную частку Эстоніі, войскі Ленінградскага фронту ва ўзаемадзеянні з Балтыйскім флотам у перыяд з 27 верасня па 24 лістапада ачысцілі ад праціўніка астравы Маанзундскага архіпелага.
1 красавіка 1945 года ў склад Ленінградскага фронту перададзена частка войскаў расфарміраванага 2-га Прыбалтыйскага фронту (у т. л. 6-я гвардзейская армія, 10-я гвардзейская армія, 15-я паветраная армія), створана Курляндская група войскаў, на якую была ўскладзена задача па працягу блакады ліквідацыі курляндскай групоўкі войскаў праціўніка.
У далейшым, упартай абаронай, спалучаўшайся з наступальнымі дзеяннямі, яны пры садзейнічанні Волхаўскага фронту і Балтыйскага флоту выматалі і абяскровілі праціўніка, прымусілі яго перайсці да абароны, канчаткова сарваўшы планы гітлераўскага камандавання па захопу Ленінграда.
У студзені-лютым 1944 года Ленінградскі фронт ва ўзаемадзеянні з Волхаўскім, 2-м Прыбалтыйскім франтамі і Балтыйскім флотам разграмілі групу нямецкіх армій «Поўнач» пад Ленінградам і Ноўгарадам, вызвалілі Ленінград ад варожай блакады, Ленінградскую і частку Калінінскай вобласці, уступілі на тэрыторыю Эстоніі.
Дырэктывай Стаўкі Вярхоўнага Галоўнакамандавання 001199 ад 23 жніўня 1941 года ў мэтах зручнасці ў кіраванні Паўночны фронт падзелены на два фронты: Карэльскі фронт і Ленінградскі фронт, з падначаленнем Карэльскага фронту Стаўцы Вярхоўнага Галоўнакамандавання.
1 верасня Стаўка ВГК паказала камандаванню Ленінградскага фронту на тое, што абарона подступаў да Ленінграду вядзецца недастаткова арганізавана і ўпарта і запатрабавала прыняць больш дзейсныя меры па ўзмацненні абароны горада.1 верасня 1941 г. 06 г. 40 хв.
Размежлиния паміж Карэльским і Ленінградскім франтамі ўстаноўлена па лініі: Васкрасенскае, Радогшча, Яромина Гара, Свірыца, Сортавала, Варкаўс, усё пункты для Карэльскага фронту ўключна.
Ленінградскі фронт застаецца ў складзе: 23-й, 8-й і 48-й армій, Чырванагвардзейскага УР, Капорскай і Паўднёвай аператыўных груп і ўсіх часцей і ўстаноў у межах Ленінградскага фронту.
Пасля смерці Атона Рэнье і Ламберт , якіх падтрымліваў кароль Францыі Лотар, вырашылі скарыстацца беспарадкамі ў Імперыі і напалі на Латарынгію ў 973 годзе, разбіўшы прыхільнікаў імператара, вярнуўшы на некаторы час сабе Эно.
Але неўзабаве Феран, імкнучыся зладзіцца з фландрскай знаццю, парваў з Францыяй і далучыўся да англа-вельфскай кааліцыі, якую ўзначальвалі імператар Атон Браўншвайгскі і кароль Англіі Іаан Беззямельны.
А ў 1202 годзе ён разам з малодшымі братамі Генрыхам і Эсташам адправіўся ў Чацвёрты крыжовы паход, рэгентам Фландрыі Філіпа Намюрскага, а рэгентам Эно — свайго пабочнага брата Вілема дэ Вершына.
Яшчэ ў 1235 годзе кароль Францыі Людовік дамогся прымірэння паміж Маргарытай і Жанам, старэйшым з Авенаў, прадугледзеўшы няроўны падзел спадчыны: Авены атрымлівалі дзве сёмыя, а Дамп’еры — пяць сёмых.
У 1245 годзе імператар Фрыдрых дараваў Маргарыце яшчэ і маркграфства Намюр, але яно знаходзілася ў закладзе ў французскага караля за вялікую пазыку, якую кароль пазычыў імператару Канстанцінопаля Балдуіну .
Смерць Карла Лысага і смуты, якія пачаліся ў Францыі пасля смерці Людовіка Коснаязыкага 10 красавіка 879 года дазволілі каралю Усходне-Франкскага каралеўства Людовіку Малодшаму далучыць Латарынгію цалкам да Германіі.
24 верасня 1256 года графіня Маргарыта і яе сыны Авены пры пасродніцтве караля Людовіка заключылі Перонскі дагавор, паводле якога за Авенамі было канчаткова замацавана графства Эно, а за Дамп’ерамі — Фландрыя.
З прычыны сваёй доўгай гісторыі прысутнасці ў рэгіёне , грэчаскае насельніцтва Міжземнамор'я мела адну з самых складаных дэмаграфічных сітуацый у Еўропе канца стагоддзя, што тлумачылася наступнымі фактарамі.
Старажытнагрэчаская каланізацыя, актыўнае прасоўванне эліністычнай культуры ў часы Аляксандра Македонскага, другі залаты век элінізму ў часы грэка-рымскага адзінства пад сцягамі Рыма, і, нарэшце, захаванне Усходне-Рымскай імперыі спрыяльна адбіліся на становішчы грэчаскага насельніцтва рэгіёна, умацаваўшы пазіцыі грэчаскай мовы.
Жыццё і побыт сярэдневяковых грэкаў, верагодна, таксама арыенталізуецца да такой ступені пад уплывам ісламу, што грэкі самі імкнуцца да ўсходніх моў і культур, а таму грэчаская мова і культура страчваюць прывабнасць у вачах іншых народаў імперыі.
У выніку асіміляцыйных працэсаў Малая Азія, якая была амаль цалкам хрысціянскай і грэкамоўнай яшчэ ў стагоддзі, да пачатку ператвараецца ў мусульманскі цюркамоўны эмірат, дзе грэчаскае насельніцтва прысутнічала галоўным толькі на вузкай прыбярэжнай паласе на поўначы і захадзе паўвострава, а ўнутры захоўваецца толькі ў выглядзе шэрагу ізаляваных анклаваў т.з.
Энозіс — ірэдэнтысцкі рух за ўз'яднанне з гістарычнай радзімай, а таксама ідэйныя і ваенныя ўстаноўкі на далучэнне да суверэннай Грэцыі ў — стагоддзях у рэгіёнах з пераважна грэка-хрысціянскім насельніцтвам, што знаходзіліся пад уладай іншых дзяржаў (у першую чаргу, Асманскай імперыі, пазней Турцыі, а таксама Вялікабрытаніі, Італіі, Балгарыі, Албаніі і інш.).
Ідэі энозіса ў першую чаргу адказвалі інтарэсам грэчаскіх меншасцей, што складалі большасць насельніцтва некаторых рэгіёнаў на тэрыторыі суседніх з Грэцыяй дзяржаў, у першую чаргу ў барацьбе супраць турэцкай няволі; у самой Грэцыі такія памкненні таксама знаходзілі нацыянал-патрыятычны водгук, узыходзячы да традыцыйнай рэваншысцкай канцэпцыі аднаўлення грэчаскай дзяржавы ў гістарычных межах Візантыйскай імперыі — Вялікай ідэі .
Асноўным бібліятэчна-інфармацыйным рэсурсам бібліятэкі застаецца бібліятэчны фонд, які ўключае выданні ў розных фарматах і на розных носьбітах: кнігі, перыёдыку, аўдыёвізуальныя і электронныя дакументы.
Грузавы паветраразмеркавальнік 483, які ўяўляе сабой удасканаленую версію паўсюдна ўжо замененага паветраразмеркавальнік 270, можа працаваць у раўнінным і горным рэжымах (забяспечваецца бесступенькавы, то ёсць адразу поўны, ці ступеністы водпуск тармазоў адпаведна), а таксама ў парожнім, сярэднім і гружаным рэжымах для тармажэння з розным ціскам ў тармазных цыліндрах вагонаў, якія маюць розную загрузку.
Паміж грузавым паветраразмеркавальнікам і тармазным цыліндрам магчымая ўстаноўка грузавога аўтарэжыма, які аўтаматычна рэгулюе ціск у тармазным цыліндры у залежнасці ад загрузкі цягніка, пры гэтым рэжымны перамыкач фіксуецца ў становішчы «гружаны» альбо «сярэдні» .
Галоўная частка спыняе дадатковую разрадку магістралі пасля зніжэння ціску на 0,05 , напаўняе тармазной цыліндр з запаснага рэзервуара да ціску, адпаведнага зніжэння ціску ў залатніковай камеры і высілку рэжымных спружын.
Паветраразмеркавальнік хутка спрацоўвае ў цягніку любой даўжыні дзякуючы дадатковай службовай разрадцы магістралі на абмежаваны ціск у пачатковы перыяд тармажэння; пры гэтым перакрываюцца зарадныя адтуліны.
На тралейбусах, аўтобусах і электрацягніках ўстаноўлены дзвярныя паветраразмеркавальнікі для кіравання аўтаматычнымі дзвярыма, на пнеўмарухавіках электравозаў серыі — спецыяльныя воздухораспределители.
На чыгуначным рухомым саставе большасці чыгунак свету усталяваны тармазны паветраразмеркавальнік, прызначаны для ажыццяўлення ўсіх відаў пнеўматычнага тармажэння і водпуску тормазу, а таксама для замяшчэння электрадынамічнага тармажэння пнеўматычным пры неэфектыўнасці электрычнага тармажэння альбо пры несборе электрычнай схемы ў рэжым тармажэння.
Аднак яго далейшая барацьба супраць Цюркскага каганата скончылася яго смерцю на полі бою ў 711 г. У 722 г. ад енісейскіх кіргізаў у імперыю Тан было накіравана пасольства, што сведчыць пра захаванне імі пэўнай самастойнасці нават пасля паражэння Барсбека.
Калі Віткамп падзяліўся сваёй ідэяй з прэзідэнтам «Аякса» Япам ван Прагам, той сустрэў прапанову з запалам, і неўзабаве пад патранажам газеты Віткампа пачалася падрыхтоўка да турніру.
Міхаэль ван Праг, бацька Япа, і Віткамп адправіліся ў Цюрых на сустрэчу з дзеючым прэзідэнтам УЕФА Артэміа Франкі, але той адмовіў ім у афіцыйнай падтрымцы турніру з прычыны гадавой дыскваліфікацыі саперніка «Аякса» — «Рэйнджэрс» — у выніку непрыстойных паводзін заўзятараў клуба з Глазга.