polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
На паседжанні Цэнтральнай выбарчай камісіі 12 лютага 2019 пасля вызначэння камісіі па акругах на акупаваных і непадкантрольных тэрыторыях было канчаткова зацверджаны пералік тэрытарыяльных выбарчых акругаў, якія ў асноўным супадаюць з ТВА на Парламенцкіх выбарах 2012 года.
Выбары Прэзідэнта Украіны 2019 — чарговыя выбары Прэзідэнта Украіны, першы тур якіх адбыўся 31 сакавіка 2019, згодна з зацвярджаным каляндарным планам выбараў Цэнтральнай выбарчай камісіяй Украіны.
Людовік аб’яднаўся з аўстрыйскімі Габсбургамі, якія прэтэндавалі на Карынтыю, а Роберт Неапалітанскі — са сваім сваяком венгерскім каралём Карлам Робертам і польскім каралём Уладзіславам Лакетком.
Урэшце ў 1344 годзе ў Авіньёне ў прысутнасці Папы Рымскага быў заключаны мірны дагавор, паводле якога кароль чэшскі Ян і германскі імператар Карл, вымаглі Клімента вывесці чэшскую царква з-пад юрысдыкцыі майнцкага арцыбіскупа.
Але Ян іх горка расчараваў, за амаль 20 гадоў уладарства, кароль не прабыў у Чэхіі і году, а ездзіў з месца на месца, ваюючы то за французаў супраць англічан, то за нямецкі Тэўтоўтонскі ордэн у Прусіі і Літве.
Кіраўніком каралеўскай рады Яна Люксембургскага стаў біскуп Пётр Аспельт, іншыя радцы былі ў асноўным нячэшскага паходжання — Альбрэхт Гагенлоэ, Філіп Фалькенштайн, Генрых Фульдскі і іншыя.
Калі ён даведаўся пра большыя шанцы на абранне аўстрыйскай герцаг Фрыдрых, што было небяспечна для Чэхіі, то пачаў кампанію, якая забяспечыла імперскую карону Людовіку Баварскаму, які ў адказ даў чэшскаму каралеўству шэраг важных саступак.
З-за занятасці свайго бацькі Іаган паспрабаваў адкласці каранацыю, але пад ціскам знаці, урэшце, нядзеляй 7 лютага 1311 года быў каранаваны у каралі чэшскія пад імем Ян ў базыліцы святога Віта.
Кароль быў сталым госцем Папы Рымскага і французскіх каралёў, з якімі заключыў некалькі выгадных шлюбных дагавораў, Ян далучыў да Чэхіі Эгерланд — як падзяку Людовіка за падтрымку ў атрыманні імперскай кароны.
25 чэрвеня 1976 года да сельсавета далучана частка скасаванага Белакорацкага сельсавета (9 населеных пунктаў: вёскі Баркі, Прыбарныя, Яцкава-Замосныя, Яцкава-Канчане, Яцкава-Карчомныя, Яцкава-Млынавыя, Яцкава-Падрэззе, Яцкава-Пяскі, пасёлак Першамайскі).
У стагоддзі ішло далейшае развіццё, рухавікамі якога былі Джэйн Осцін, гатычная пісьменніка Мэры Шэлі, дзіцячы пісьменнік Льюіс Кэрал, Сёстры Бронтэ, Чарлз Дыкенс, натураліст Джэймс Хардзі, рэаліст Джордж Эліат, паэты Уільям Блэйк і Уільям Уордсварт.
Англійскія пісьменнікі стагоддзя уключаюць фантаста Гэрберта Уэлса, дзіцячых пісьменнікаў Рэдзьярда Кіплінга, Алана Мілна і Энід Блайтан, супярэчлівага Дэвіда Лоўрэнса, мадэрністку Вірджынію Вулф, прароцкага раманіста Джорджа Оруэла, папулярных Самерсэта Моэма і Грэма Грына, пісьменніцу дэтэктываў Агату Крысці, Яна Флемінга , паэтаў Томаса Эліата, Філіпа Ларкіна і Тэда Хьюза, фэнтэзійных пісьменнікаў Джона Толкіна, Клайва Льюіса і Джоан Роўлінг.
Унёсак Шатландыі ўключае дэтэктыўнага пісьменніка Артура Конана Дойла , рамантычную літаратуру Вальтэра Скота, дзіцячага пісьменніка Джэймса Бары , прыгодніцкія творы Роберта Льюіса Стывенсана і знакамітага паэта Роберта Бёрнса.
Гурт мае за плячыма дзесяцігадовы досвед канцэртнай дзейнасці і актыўна выступае ў клубах, на вялікіх сцэнах, міжнародных блюзавых фестывалях у Польшчы, Грузіі, Сербіі, Чэхіі, Беларусі і Расіі.
Па выніках галасавання тэлегледачоў, Дзіма Білан увайшоў у лік фіналістаў і атрымаў права прадстаўляць краіну ў фінальным туры конкурсу «Еўрабачанне 2008», які прайшоў 24 мая ў Бялградзе.
Інстытут нацыянальнай памяці — Камісія па расследаванню злачынстваў супраць польскага народа ) — дзяржаўная гісторыка-архіўная ўстанова, якая займаецца вывучэннем дзейнасці органаў дзяржбяспекі Польшчы ў перыяд 1944—1990 гг., а таксама органаў бяспекі Трэцяга Рэйха і СССР з мэтай расследавання злачынстваў у адносінах да польскіх грамадзян у гэты перыяд, а таксама ажыццяўлення люстрацыйных працэдур.
улік, назапашванне, захоўванне, апрацоўку, публікацыю, забеспячэнне захаванасці і доступу да дакументаў дзяржаўных органаў бяспекі Польшчы за перыяд з 22 ліпеня 1944 г. па 31 ліпеня 1990 г., а таксама органаў бяспекі Трэцяга Рэйха і СССР, якія тычацца:
Камісія працягвае дзейнасць створанай у 1945 Галоўнай камісіі па даследаванню нямецкіх злачынстваў у Польшчы , якая з моманту стварэння актыўна ўзаемадзейнічала з Камісіяй ААН па расследаванню ваенных злачынстваў з штаб-кватэрай у Лондане.
У адпаведнасці з законам Польскай Рэспублікі ад 15 сакавіка 2007 г., на Інстытут нацыянальнай памяці ўскладзена ажыццяўленне люстрацыйных працэдур у дачыненні да грамадзян Польшчы, якія трапляюць пад дзеянне закона аб люстрацыі.
Уладальнік яшчэ аднаго маёнтка — Цэтнэрыўкі — Ігнат Цэнтнер — з дапамогай французскага архітэктара П’ера Дэні Ґібо заклаў парк з экзатычнымі раслінамі — ён стаў асновай сучаснага батанічнага саду Львоўскага ўніверсітэта.
Назва Лычакіў шырока прадстаўлена ў тапаніміі раёна — яго цэнтральная вуліца называецца Лычакіўская, акрамя таго тут знаходзіцца Лычакіўскія могілкі, якія размешчаны побач з Лычакіўскім паркам.
Аднак у асноўным гэтая частка Львова мела забаўляльна-рэкрэацыйнае і лекавальнае значэнне для горада — тут размяшчаліся шматлікія паркі, у прыватнасці на працягу 1908—1914 гг. на Кайзэрвальдзе дзейнічаў першы ва Украіне парк атракцыёнаў са шматлікімі забаўкамі, тут знаходзіліся розныя медыцынскія ўстановы.
Яго жыхары займаліся агародніцтвам, млынарствам і пекарствам (адсюль паходзяць сучасныя назвы вуліц Львова — Пякарская, Мучная, Крупярская і інш.), мужчыны былі рамізнікамі, а жанчыны наймаліся ў заможныя львоўскія сем’і на хатнюю працу.
Лычакіўскі раён — раён горада Львова, які ахоплівае ўсходнюю частку горада: мясцовасці Вынныкы, Вэлыкі Крыўчыці, Знэсіння, Кайзэрвальд, Лычакіў, Маёрыўка, Пагулянка, Прафесарская калонія, Фылыпіўка, Цэтнэрыўка, Шцілерыўка, Ялівэць і часткова Пасікы.
На першым этапе арганізацыі гэтага вайсковага ўтварэння ў 1925 годзе быў сфармаваны 18-ы кавалерыйскі эскадрон, які ў сакавіку наступнага года стаў падпарадкоўвацца камандаванню шостай памежнай брыгады.
Яго задачай з’яўляліся правядзенне пераследаў, патруляванне памежных тэрыторыяў удзень і ўначы, а таксама падтрымліванне сувязі паміж ротамі і стражніцамі і арганізацыя суправаджэння паштовых перадачаў.
Падчас частковай вайсковай мабілізацыі, праведзенай 23 сакавіка 1939 г., падраздзяленне было перагрупавана ў раён Велюня, дзе быў арганізаваны падрыхтоўчы полк кавалерыі Корпуса аховы памежжа, падпарадкаваны камандаванню чацвёртай акругі КАП.
Пасля таго, як падрыхтоўчы полк быў перафармаваны ў 1-ы кавалерыйскі полк Корпуса аховы памежжа, у маі 1939 года кавалерыйскі эскадрон «Друя» быў ліквідаваны, а яго капітан, ротмістр Гвідон Саломан, стаў начальнікам гаспадарчага эскадрона пры гэтым палку.
Таксама, у ходзе рэалізацыі правіла, паводле якога адзінкі Корпуса называліся ў згоднасці з мясцовасцямі іх размяшчэння, эскадрон атрымаў назву «Друя», хаця нумарацыя часткі працягвала захоўвацца і была канчаткова скасавана ў 1931 г.
Кавалеры́йскі эскадро́н Ко́рпуса ахо́вы паме́жжа «Дру́я» — васямнаццаты кавалерыйскі эскадрон Корпуса аховы памежжа часоў міжваеннай Польскай Рэспублікі, які знаходзіўся ў Друі ў 1925—1939 гадах.
Да будынка палаца (гл. мастак-дэкаратар — Л. Агрэсці; у інтэр’ерах — фрэскі Т. Цукары, Дж. Муцыяна, А. Тэмпесты і інш.) прылягае тэрасны парк, у якім раскрываецца ідэя ўзаемадзеяння вады, каменя і зялёных насаджэнняў: пракладзены пад горадам тунэльны акведук забяспечваў падвод вады для мноства фантанаў (Нептуна, Драконаў, Птушак, Савы, Аргана, Авальны і інш.; фантан Бік’еронэ, 1660—1661, Дж. Л. Берніні), вадаспадаў, гротаў, німфеяў, рыбных сажалак.
Многія творы скульптуры, у тым ліку антычныя статуі, рэльефы, калоны з Вілы Адрыяна і творы, якія імітуюць іх, увасаблялі складаную іканаграфічную праграму, якая прыпадабняла парк да міфалагічнага саду Гесперыд і праслаўляла заказчыка ў якасці новага Геракла.
Сярод мноства помнікаў антычнасці: , старажытнарымскі храм Весты (1 ст. да н.э., у Сярэднявеччы — царква Санта-Марыя-дэла-Ратонда) — толас на субструкцыях і , акведукі , , руіны амфітэатра Блеса , .
17 мая 1998 года на сустрэчы з прэзідэнтам ЗША Білам Клінтанам, якая праходзіла ў Бірмінгеме, прэзідэнт Расіі Барыс Ельцын адрэкамендаваў Аяцкава, які яго суправаджаў, амерыканскаму кіраўніку як свайго наступніка на найвышэйшай дзяржаўнай пасадзе Расіі.
Аднак ужо на наступны дзень, 18 мая, Сяргей Ястржэмбскі, які быў у той час прэс-сакратаром Ельцына, фактычна нівеляваў гэту заяву прэзідэнта, сказаўшы, што словы Ельцына пра Аяцкава-наступніка варта расцэньваць «з пункту гледжання здаровага гумару» і «прэзідэнт сказаў пра гэта паўжартам».
У 1994—1996 гадах — абраны дэпутат Савета Федэрацыі Федэральнага сходу Расійскай Федэрацыі ад Саратаўскай вобласці, з 1996 па 2000 год — член Савета Федэрацыі Федэральнага Сходу Расійскай Федэрацыі , член Камітэта па бяспецы і абароне.
З 18 кастрычніка 1999 года па 8 жніўня 2001 года — член Камісіі пры прэзідэнце Расійскай Федэрацыі па ўзаемадзеянні федэральных органаў дзяржаўнай улады і органаў дзяржаўнай улады суб’ектаў Расійскай Федэрацыі пры правядзенні канстытуцыйна-прававой рэформы ў суб’ектах Расійскай Федэрацыі.
Жыццё ў лагеры было невыноснае, кармілі дрэнна, а рады зняволеных радзелі з кожным днём: вяртаючыся з цяжкай працы на лесапавале часта таго ці іншага вялі назад пад рукі, а назаўтра на працу ён ужо не выходзіў.
У 1950 г. разам з іншымі палітычнымі быў этапаваны ў Карагадзінскую вобласць, дзе чуў сябе лепей і сустрэўся з іншымі паплечнікамі па арганізацыі: Антонам Фурсам, Уладзімірам Лысёнкам і Віктарам Стахоўскім.
У выхадныя дні палітзняволеныя збіраліся на літаратурныя сустрэчы, Алег Табола далучыўся да беларускай групы, усе сходы якой праходзілі канспіратыўна, а групоўка складалася ня больш чым з 3 чалавек: як толькі адміністрацыя лагеру даведвалася аб групоўках, сяброў раздзялялі і вывозілі ў іншыя лагеры.
«Здаралася ў лагеры сустракаць сваіх землякоў, якія цураліся нас, лічачы сябе палякамі. На пытанне: „Якой вы нацыянальнасці?“ Адказвалі: „Паляк“. А жылі іх бацькі і дзяды, напрыклад, у Глыбоцкім раёне. Даводзілася падрабязна тлумачыць, што Янка Купала і Якуб Колас таксама былі каталікамі, але гэта не замінала ім быць свядомымі беларусамі. Чыталі хлопцам верш Янкі Купалы „Ворагам Беларушчыны“. Паслухаўшы нас, хлопцы пагаджаліся, ніколі ўжо нам не пярэчылі і былі нашымі сябрамі.».
У 1961 г. уладкаваўся на працу на аўтабазу «Мінгандальаўтатранс», дзе працаваў да 1997 г. і за ўвесь час атрымоўваў толькі падзякі, а яго здымак заўсёды быў на «Дошцы гонару» і ў «Кнізе пашаны».
У сваіх успамінах Алег Табола пісаў, што напад немцаў на СССР у 1941 г. фактычна ўратаваў ягоную сям’ю ад высылкі ў Сібір, а пасля ўсталявання нямецкіх акупацыйных уладаў адабраная саветамі зямля была павернутая.
«Цяжка было ня толькі матэрыяльна. Рэч у тым, што ўсе вучэбныя прадметы выкладаліся на расейскай мове, якой мы ніколі не вучылі і ня ведалі. Дыктанты пісалі на адзінку. Беларуская мова і літаратура ішла ў нас паспяхова. Настаўнікі былі расейцы. У студэнтаў паўставала пытанне. Чаму ў Беларусі на роднай мове напісана толькі шыльда на вучылішчы? Тут жа ўзнікала і другое пытанне: чаму ў праграме беларускай літаратуры зніклі ўсе лепшыя творы нашых класікаў? Гэта цяпер я разумею, з якой мэтай усё гэта рабілі. Трэба ж было ўладам прынізіць і беларускіх аўтараў і іх творы.».
Узімку 1945 г., маючы 16 гадоў, далучыўся да падпольнай моладзевай беларускай арганізацыі Саюз беларускіх патрыётаў: з арганізацыяй яго пазнаёміў Цярэнцій Еўдакімаў, але да афіцыйнай прысягі не дайшло з невядомых прычынаў.
У лютым 1947 года савецкія спецслужбы пачалі арышты сябраў Саюза беларускіх патрыётаў, да чаго спрычынілася здрада: да пастаўскай групы СБП увайшоў афіцэр МДБ Алег Стахоўскі, выдаўшы сябе за сябра-антысаветчыка, і падштурхоўваў да тэрарызму.
Розныя тыпы маквісаў найбольш тыповыя ў сучасных краінах Міжземнамор’я, дзе яны прыйшлі на змену лясам, высечаным чалавекам яшчэ ў часы антычнасці, хоць маюцца і карэнныя масівы маквісаў.
Найбольш распаўсюджаныя па схілах гор і пагоркаў у міжземнаморскім клімаце, асабліва ў кантынентальных раёнах Балканскага і Пірэнейскага паўвостраваў, на астравах Крыт, Корсіка, Сіцылія і інш.
У склад маквіса ўваходзіць вялікая колькасць відаў, але пераважаюць калючыя кусты , радзей сустракаюцца дрэвы вышыней 8-10 м. Віды: фісташкі, сунічнае дрэва, ядловец, масліна, ладаннікі, мірт і іншыя.
Маквіс (таксама ў залежнасці ад мовы крыніцы: макі ад , мак’я ад , макія ад ) — зараснікі вечназялёных жорсткалісцевых і калючых кустоў, нізкарослых дрэў і высокіх траў у засушлівых субтрапічных рэгіёнах.
Вакальная камерная музыка беларускіх кампазітараў ахоплівае рамансы і вакальныя цыклы (Л. Абеліёвіч, А. Багатыроў, Г. Гарэлава, Дз. Лукас, Р. Пукст, Дз. Смольскі, Э. Тырманд, Л. Шлег).
Таварыства выдавала часопіс «Каторга и ссылка» , біябібліяграфічны слоўнік «Деятели революционного движения в России» , «Бюллетень Центрального совета Всесоюзного обшества бывших политкаторжан и ссыльнопоселенцев» , у якіх ёсць біяграфічныя артыкулы і звесткі пра дзеячаў, чый лёс быў звязаны з Беларуссю.
Мястэчка размешчана на тэрыторыі фізіка-геаграфічнага краю «Валынскае Палессе» ў хвойна-шыракалістнай фізіка-геаграфічнай зоне змешаных лясоў, якую таксама называюць Украінскім Палессем і якая з'яўляецца вільготнай і ўмерана цёплай.
Неўзабаве яму было даверана кіраванне ўсім батальёнам 1-га пяхотнага палка, на пасадзе галоўнакамандуючага якога Цясара працаваў да ліпеня 1917 г. Хутка ўзрастаў ранг званняў афіцэра: 29 верасня 1914 г. ён атрымаў тытул паручніка, а менш чым праз год — капітана, што, верагодна, было звязана з атрыманым ім раненнем у бітве пад Анэліным.
Увосень 1913 года падчас аднаго з выступаў акругі ў Сасноўцы завязалася калатніна з ужываннем агястрэльнай зброі, у выніку якой Цясара быў затрыманы паліцыяй, аднак яму ўдалося збегчы з пастарунка і пакінуць Дамброву.
Навучаўся ў варшаўскім рэальным вучылішчы і школе імя Вітольда Урублеўскага, якую скончыў у 1909 г. Падчас вучобы удзельнічаў у студэнцкім руху за незалежнасць: уваходзіў у таемныя самаадукацыйныя суполкі, далучыўся да школьнага страйку 1905 г. Завяршыў вышэйшую адукацыю ў львоўскай паліэхніцы на факультэце машынабудавання.
У наступныя гады служыў на пасадах камандзіра 35-га рэзервовага палка, 2-га палка 2-й пяхотнай дывізіі легіёнаў , другой пяхотнай брыгадай легіёнаў і трыццатай пяхотнай дывізіі ў Кобрыне .
12 траўня 1929 г. быў звольнены з пасады камандзіра дывізіі і прызначаны кіраўніком буйнога вайсковага фармавання — Корпуса аховы памежжа, дзе працаваў да кастрычніка наступнага года, пакуль не быў адпраўлены на службу ў акруговы корпус 10 у Пшэмыслі.
Стані́слаў Цяса́ра (; 24 чэрвеня 1891, Бяла Падляска, Царства Польскае — 9 сакавіка 1933, Пшэмысль, Польская Рэспубліка) — польскі ваенны дзеяч, брыгадны генерал Войска Польскага, камандзір шэрагу вайсковых адзінак, у тым ліку другі кіраўнік Корпуса аховы памежжа .
16 сакавіка 1927 г. польскі прэзідэнт Ігнацы Масціцкі па прапанове маршала Юзафа Пілсудскага прызначыў Станіслава Цясару брыгадным генералам са старшынствам ад 1 студзеня 1927 г. і 12-м нумарам у адпаведным корпусе.
Выявіў і вывучыў з’яву вадкаполымнага гарэння, а таксама злучэнні, здольныя да самараспаўсюджвальнага высокатэмпературнага раскладання — асобай форме гарэння, на аснове якіх прапанаваў хімічныя генератары кіслароду, азоту, хлору.
Удзельнік КВЗ у камандах «Запарожжа — Крывы Рог — Транзіт», «Зборная Крывога Рога» і «95-ты квартал», у апошняй з іх Уладзімір Зяленскі быў капітанам, акцёрам і аўтарам большасці нумароў.
Уладзімір Зяленскі ўдзельнічаў у вытворчасці больш за двух дзясяткаў кінафільмаў і тэлесерыялаў як акцёр (у прыватнасці «Каханне ў вялікім горадзе», «8 першых спатканняў», «Я, ты, ён, яна»), прадзюсар (напрыклад «Сваты», «Я буду побач», «Каханне ў вялікім горадзе 3»), сцэнарыст , а таксама быў акцёрам дубляжу .
Тэлесерыял абвінавачвалі ў палітычнай рэкламе, першыя серыі трэцяга сезона серыяла выйшлі непасрэдна перад выбарамі прэзідэнта Украіны, у якіх Уладзімір Зяленскі ўдзельнічаў як вылучэнец аднайменнай партыі.
Яго сапернік у другім туры выбараў, дзейны тады Прэзідэнт Украіны Пятро Парашэнка, заявіў 19 красавіка ў часе дэбатаў паміж кандыдатамі на НСК «Алімпійскі», што Уладзімір Зяленскі прымярае вобраз героя з серыяла «Слуга народа», аднак насамрэч прадстаўляе інтарэсы збеглага алігарха Ігара Каламойскага.
У лютым 2013 года падпісаў кантракт з расійскім клубам «Мардовія», застаўся ў камандзе і на сезон 2013/14, калі «Мардовія» выбыла з Прэм’ер-лігі, і дапамог ёй вярнуцца ў элітны дывізіён.
У другой палове 2004 года на правах арэнды гуляў у Беларусі за «Зорку-БДУ», пасля перайшоў у літоўскі «Каўнас», адкуль аддаваўся ў арэнды ў іншыя літоўскія клубы — «Нявежыс», «Шылуце», «Вільнюс».
Вядучую ролю ў ім адыгрывае транспартнае машынабудаванне, якое спецыялізуецца на вытворчасці аўтамабіляў (канцэрны «Пежо-Сітраэн» — 6-ы ў свеце і другі ў Еўропе аўтаканцэрн і «Рэно»), авіяцыйнай і ракетнай тэхнікі, у меншай ступені — суднаў .
У 2010-х Францыя штогод вырабляе каля 2 млн аўтамабіляў (2,2 млн і 10-е месца ў свеце ў 2018, у 1990-х французскі аўтапрам быў чацвёртым у свеце) Па вытворчасці прадукцыі авіяракетнай прамысловасці Францыя лідзіруе ў Еўропе.
Францыя — адзін з найбуйнейшых у свеце вытворцаў хімічнай і нафтахімічнай прадукцыі, у тым ліку каўстычнай соды, сінтэтычнага каўчуку, пластмас, мінеральных угнаенняў, фармацэўтычных тавараў .
Усё гэта час ад часу выліваецца ў вулічныя пратэсты, самымі масавымі з якіх у бягучым дзесяцігоддзі стаў Рух жоўтых камізэлек, што распачаўся ў канцы 2018 пасля чарговага павышэння цаны на бензін.
Структурная кампазіцыя замка адлюстроўвае ўладкаванне феадальнага грамадства, якому ён служыў: наверсе абацтва і кляштар, што сімвалізуюць Бога; ніжэй — пакоі феадальных уладароў; пад імі — крамы і дамы рамеснікаў; а за сцяной, на самым нізе, — хаціны рыбакоў і агароднікаў.
Згодна з дзяржаўнай праграмай барацьбы са злачыннасцю загадам МУС Украіны ад 22 лістапада 1993 г. на базе Львоўскага вучылішча ўнутраных спраў і Львоўскага аддзялення завочнага факультэта Украінскай акадэміі ўнутраных спраў быў створаны Львоўскі інстытут унутраных спраў пры Украінскай акадэміі ўнутраных спраў.
Згодна з Пастановай Кабінета міністраў Украіны ад 23 снежня 2005 года Львоўскі юрыдычны інстытут Кіеўскага нацыянальнага універсітэта ўнутраных спраў рэарганізаваны ў Львоўскі дзяржаўны універсітэт унутраных спраў.
У 1989 г. Львоўская спецыяльная сярэдняя школа міліцыі МУС СССР аб’яднаная са Львоўскай спецыяльнай сярэдняй школай міліцыі па падрыхтоўцы начальніцкага складу МУС СССР у Львоўскую спецыяльную сярэднюю школу міліцыі і начальніцкага складу МУС СССР.
У 1955 г. навучальная ўстанова рэарганізавалася ў сярэднюю спецыяльную школу для падрыхтоўкі аператыўных работнікаў міліцыі з сярэдняй юрыдычнай адукацыяй, якая рыхтавала аператыўных і следчых работнікаў.
Згодна з загадам МУС СССР ад 8 лютага 1947 г. школа ажыццяўляла падрыхтоўку спецыялістаў у аддзяленні аператыўнага нагляду і на дзевяцімесячных курсах перападрыхтоўкі аператыўнікаў.
Галоўны — трох’ярусны: у першым ярусе знаходзіўся абраз Маці Божай Эйсмантаўскай у сярэбранай шаце (ужо ў сярэдзіне стагоддзя абраз лічыўся цудадзейным, а касцёл меў статус Марыйнага санктуарыя), у другім ярусе — абраз Маці Божай Чэнстахоўскай, у трэцім — абраз Імя Марыі.
Касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі і Святога Яна Непамука — рымска-каталіцкі храм у аграгарадку Вялікіх Эйсмантах Бераставіцкага раёна Гродзенскай вобласці, помнік эклектычнай архітэктуры.
Падчас Міжнароднай канферэнцыі 1970 г. салідарнасці з нацыянальна-вызваленчага руху партугальскіх калоній, якая праходзіла ў Рыме, Нету , Кабрал і душ Сантуш былі прынятыя Папам Паўлам .
Кансоль больш сканцэнтравана на хмарных вылічэннях і функцыях сацыяльных сетак, а таксама магчымасцях запісваць і перадаваць відэакліпы або скрыншоты гульнявога працэсу або трансляваць гульню ў прамым эфіры, за дапамогай сэрвісаў і .
Арыгінальную версію замяніла ў 2016 годзе, што мае меншы форм-фактар і падтрымлівае відэа высокага дынамічнага дыяпазону 10, а таксама падтрымку прайгравання відэа ў фармаце 4 і маштабаванне выявы гульняў ад 1080 да 4.
Высокапрадукцыйная мадэль — , была прадстаўлена ў чэрвені 2017 года і выпушчана ў лістападзе; яна валодае палепшанымі тэхнічнымі характарыстыкамі і падтрымкай рэндэрынгу гульняў з дазволам 4.
Выйшла ў Паўночнай Амерыцы, часткі краін Еўропы, Аўстраліі і Паўднёвай Амерыцы ў лістападзе 2013 года, а таксама ў Японіі, Кітаі і ў іншых еўрапейскіх краінах у верасні 2014 года.
Для абноўленай кансолі было заяўлена больш высокую прадукцыйнасць, дынамічнае маштабаванне карцінкі для падтрымання частоты кадраў, палепшаную фільтраванне тэкстур, захоп відэа ў 4 60 кадраў у секунду.
Назву было прадастаўлена абмежаванай партыі . Яна адрозніваецца асаблівым дызайнам (графітавых колер, мечанымі тэкстурамі і зялёныя надпісы на самой кансолі і геймпад), падстаўкай для вертыкальнай ўстаноўкі, і скрынкай, створанай у стылі першай .
Па рашэнні Міністэрства ўнутраных спраў СССР у маі 1954 г. тут было размешчана Кіеўскае пажарна-тэхнічнае вучылішча, пазней перайменаванае ў Львоўскае пажарна-тэхнічнае вучылішча МУС СССР.
Ва ўніверсітэце ажыццяўляецца падрыхтоўка спецыялістаў для падраздзяленняў Дзяржаўнай службы Украіны па надзвычайных сітуацыях, міністэрстваў і ведамстваў, якія займаюцца пытаннямі бяспекі чалавека.
Будынак універсітэта першапачаткова быў пабудаваны як Дом інвалідаў у 1855-1863 гг. архітэктарам Тэафілам Хансэнам па распараджэнні аўстрыйскага імператара Франца Іосіфа, які быў ўрачыста адкрыты 4 кастрычніка 1863 г. Пабудова прызначалася для ўтрымання і прытулку 500 інвалідаў.
А 22 ліпеня таго ж года новы касцёл пад тытулам Маці Божай Тройчы Цудоўнай быў урачыста кансэкраваны тагачасным Апостальскім нунцыем у Беларусі Дамінікам Грушоўскім, гродзенскім біскупам Аляксандрам Кашкевічам і пінскім біскупам Казімірам Велікасельцам.
На чэрвеньскіх выбарах ісламісты зноў пацярпелі паразу, але, перш чым новы парламент здолеў сабрацца, баевікі пры падтрымцы атрада з горада Місурата атакавалі міжнародны аэрапорт Трыпалі, спрабуючы адбіць яго ў сіл Хафтара.
У красавіку 2011 года камандуючым узброеных сіл рэвалюцыянераў быў Абдул Фатах Юніс, яго памочнікам быў Амар Эль-Харэры, які з’яўляецца камандуючым штаба, а Хафтар стаў трэцім сярод старэйшага каманднага складу, камандуючым сухапутнымі сіламі ў званні генерал-лейтэнанта.
У 1969 годзе, будучы 26-гадовым кадэтам, Халіфа Хафтар удзельнічаў у арганізаваным Муамарам Кадафі перавароце, які зрынуў манархію, і ў рэшце рэшт стаў адным з вышэйшых афіцэраў і галоўных набліжаных лідара Лівіі.
У 1977—1978 гадах ён скончыў вышэйшыя афіцэрскія курсы «Выстрал» у СССР, а ў 1983 годзе быў слухачом курсаў у Акадэміі імя М. В. Фрунзе і, як і многія арабскія вышэйшыя афіцэры таго часу, вывучаў рускую мову.
Пасля ўварвання ЗША ў Ірак у 2003 годзе Кадафі, да таго адзін з самых лютых ворагаў Амерыкі, пагадзіўся адмовіцца ад праграмы па распрацоўцы ядзернай зброі і зрабіў крокі да збліжэння з Вашынгтонам.
14 лютага 2014 года Хафтар выступіў па тэлебачанні, абвясціўшы аб роспуску парламента і стварэнні «прэзідэнцкага камітэта» і кабінета, якія будуць кіраваць краінай да новых выбараў, хоць было незразумела, як яму ўдасца рэалізаваць свае намеры.
З канца 1949 і па сённяшні дзень галоўнымі палітычнымі сіламі з'яўляюцца дзве партыі: Хрысціянска-дэмакратычны саюз , што выступае блокам з Хрысціянска-сацыяльным саюзам у Баварыі і Сацыял-дэмакратычная партыя Германіі .
Усе палітычныя працэсы кантралюе прыняты ў 1949 годзе Асноўны закон ФРГ — фактычна, Канстытуцыя — які дэкларуе грамадзянам краіны захоўванне правоў чалавека, вяршэнства права, падзел уладаў.
калі ў склад першапачатковай правінцыі (якая складалася з Лікаоніі, Пісідыі, Памфіліі, паўднёва-ўсходняй Фрыгіі і Кілікіі Трахеі, за выключэннем яе берагавой лініі, якая кішэла піратамі) была ўключана і Кілікія Педыяда пасля кампаніі Гнея Пампея Вялікага.
У нядзелю 17 кастрычніка 1937 года у Драздоўшчыне з нагоды 13-годдзя прыняцця памежнай службы адбылося пасвячэнне касцёла святой Троіцы, збудаванага пры падтрымцы Корпуса аховы памежжа і прыхаджанаў каталіцкай супольнасці празароцкай гміны, а пасля ў прысутнасці віленскага ваяводы Людвіка Бацянскага батальёну быў ўрачыста перададзены станкавы кулямёт, падараваны праз ахвяраванні мясцовых жыхароў у рамках праграмы Фонда нацыянальнай абароны.