polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Разлік быў атакаваны трыма варожымі танкамі, аднак атака была адбітая, нягледзячы на тое, што ў баі загінуў наводчык, астатнія байцы былі параненыя, гармата было моцна пашкоджана, а сам Апарын быў кантужаны.
У кастрычніку 1939 года быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію Барабінскім раённым ваенным камісарыятам, служыў у памежных войсках НКУС СССР, у Находкінскім пагранатрадзе, быў стралком, кулямётчыкам, затым старшыной марскога пагранпаста «Шамора».
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 30 кастрычніка 1943 года за «мужнасць і гераізм, праяўленыя на фронце барацьбы з нямецка-фашысцкімі захопнікамі» старэйшы сяржант Максім Апарын быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка».
Ледзь падпалены самалёт закрануў фюзеляжам балотных купін, і Краснапёраў паспеў выскачыць з самалёта і ледзь адбегчы ў бок, прагрымеў выбух… Праз плаўні, па прасёлкавых дарогах некалькі дзён дабіраўся да сваіх.
Ім асабіста знішчана 6 танкаў, 70 аўтамашын, 35 павозак з грузам, 10 гармат, 3 мінамёты, 5 кропак зенітнай артылерыі, 7 кулямётаў, 3 цягача, 5 дзотаў, склад з боепрыпасамі, патоплены катэр, самаходная баржа, знішчаны дзве пераправы праз Кубань.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 4 студзеня 1944 года за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецка-фашысцкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм малодшаму лейтэнанту Краснапёраву Сяргею Леанідавічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медаля «Залатая Зорка» .
Сяргей Леанідавіч Краснапёраў — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, камандзір звяна 502-га штурмавога авіяцыйнага палка 214-й штурмавой авіяцыйнай дывізіі 4-й паветранай арміі Паўночна-Каўказскага фронту, старшы лейтэнант.
У 2004 годзе Аляксей, які ў той час яшчэ быў іграком, паспяхова скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт фізічнай культуры па спецыяльнасці «трэнер по футболе» і атрымаў права на трэнерскую дзейнасць.
Пасля таго, як Алег Дулуб пакінуў пасаду галоўнага трэнера, прайграўшы гульні за Суперкубак і Кубак Беларусі брэсцкаму «Дынама», быў пастаўлены выконваючым абавязкі галоўнага трэнера каманды.
Хоць расказаная Нізамі прытча ўказвае на моц псіхалагічнага ўнушэння, містычная прырода водару ружы служыць у якасці метафары, як у паэме Нізамі, так і ў класічных тэкстах сярэдневяковай персідскай паэзіі.
«Скарбніца таямніц» (; таксама выкарыстоўваецца транслітарацыя арыгінальнай назвы, «Махзан аль-асрар») — першая паэма класіка персідскай паэзіі Нізамі Гянджэві з яго зборніка «Хамсэ», напісаная паміж 1173 і 1179 гадамі на персідскай мове.
5 снежня 1991 года загадам Дзяржкампрама Рэспублікі Беларусь у сувязі з ліквідацыяй Міністэрства мясцовай прамысловасці БССР, Беларускі праектны інстытут «Белмясцпрампраект» пераназваны ў інстытут «Белпрамбудпраект» Дзяржкампрама РБ.
26 лістапада 1945 года Пастановай 1782—310 Савета Народных Камісараў БССР і Цэнтральнага Камітэта КП Беларусі створана гасразліковая кантора для распрацоўкі канструкцый, тэхналогій і тэхнічных умоў вытворчасці вырабаў шырокага спажывання пры Наркаммясцпраме БССР.
У 1954—1964 гг. былі запраектаваны і пабудаваны цагельні, якія задавольваюць патрэбнасць сельскага будаўніцтва ў цэгле, распрацаваны праекты фабрыкаў мастацкіх вырабаў у гг. Мінску, Гродне, Магілёве.
З 1815 г. — зноў у Полацку, дзе спачатку на працягу года рыхтаваўся да складання апошніх зарокаў у доме ІІІ прабацыі , а потым у 1817—1820 гг. займаў пасаду прафесара фізікі і трыганаметрыі Полацкай езуіцкай акадэміі.
У 1986 годзе, пасля датэрміновых прэзідэнцкіх выбараў, вынікі якіх былі спрэчнымі (абодва кандыдаты заяўлялі аб сваёй перамозе і фальсіфікацыях з боку апанентаў), у краіне ўспыхнулі пратэсты супраць дыктатуры Маркаса, ініцыяваныя асноўнай праціўніцай Маркаса — Карасон Акіна, удавой забітага лідара апазіцыі, гэтыя пратэсты перараслі ў беспарадкі.
А. Чарняўскай ляжаць у наступных галінах: оптаэлектроніка, нанафатоніка, нанобиаінфарматыка, метады аналізу, кіравання і апрацоўкі інфармацыі, мадэлі і метады дыягностыкі складаных гетэрагенных сістэм.
Эліна Аляксандраўна вядзе вялікую педагагічную працу: чытае курсы «Дазіметрыя і радыяцыйная бяспека», «Статыстычныя метады апрацоўкі інфармацыі ў ядзерна-фізічным эксперыменце», «Апрацоўка эксперыментальных дадзеных у сучасных пакетах у дачыненні да АЭС», «Нейтронных сеткі», «Лічбавая апрацоўка малюнкаў».
Удзельнічае ў міжнародных навукова-адукацыйных праектах, якія фінансуюцца Еўрапейскай камісіяй: / (Германія – Беларусь, -, , у якіх задзейнічаны навуковыя і адукацыйныя арганізацыі наступных краін: Германія, Францыя, Венгрыя, Англія, Польшча, Балгарыя, Турцыя, Расійская Федэрацыя, Украіна, Казахстан, Узбекістан, Кіргізія, Таджыкістан, Беларусь).
Тут ён пазнаёміўся са сваёй будучай жонкай Таццянай Уладзіміраўнай, тады яшчэ маладой дзяўчынай, якая пасля заканчэння Сталінскай школы прадаўцоў горада Данецка была накіравана на працу ў Рубежнае.
Ілюстраваў кнігі М. Семп-Шажынскага, Юзафа Бакі, Джорджа Оруэла, Г. Херлінга-Грудзінскага, Аляксандра Вата, С. Баранчака, Кнігу Іова, Евангелле ад Марка і Апакаліпсіс у перакладах Чэслава Мілаша.
17 верасня Еўрапейскі парламент заклікаў нацыянальныя спартыўныя федэрацыі-краін ченаў ЕС адклікаць рашэнне аб правядзенні чэмпіянату свету па хакеі 2021 года ў Беларусі з-за «парушэнняў правоў чалавека».
Першапачаткова кіраўнік Федэрацыі хакея Расіі Уладзіслаў Траццяк выступаў за захаванне ЧС-2021 у Мінску, але ў канцы жніўня ён жа заявіў, што Расія гатовая прыняць чэмпіянат свету па хакеі 2021 года ў выпадку яго пераносу з іншай краіны.
17 жніўня 2020 года прэм’ер-міністр Латвіі Артурс Крыш’яніс Карыньш заявіў, што з-за бягучай палітычнай сітуацыі ў Беларусі Латвія не можа праводзіць чэмпіянат разам з ёй, і заклікаў перанесці беларускую частку турніру ў іншую краіну.
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2021 года — 85-ы чэмпіянат свету быў запланаваны ў 2021 годзе адразу ў дзвюх краінах: Беларусі і Латвіі , але ў студзені 2021 года Беларусь была пазбаўлена права прымаць турнір.
5 студзеня 2021 года нямецкае выданне « » апублікавала адкрыты ліст Сашы Філіпенкі да старшыні Міжнароднай федэрацыі хакея Рэнэ Фазеля, у якім пісьменнік задае нязручныя пытанні па правядзенні чэмпіянату свету па хакеі з шайбай у Мінску.
17 лістапада, напярэдадні пасяджэння праўлення ІІХФ, дзе прымуць канчатковае рашэнне па ЧС-2021, прадстаўнікі Свабоднага аб’яднання спартсменаў Беларусі запісалі відэазварот да кіраўніцтва ІІХФ з мэтай адмяніць ЧС-2021 у Мінску.
18 верасня прэзідэнт ІІХФ Рэнэ Фазель заявіў, што «трывожна бачыць тое, што адбываецца ў Беларусі», і што «мы сутыкнуліся з палітычным ціскам, які ставіць пад сур’ёзны сумнеў правядзенне ЧС-2021 у Мінску».
11 студзеня Рэнэ Фазель выправіўся на сустрэчу з Аляксандрам Лукашэнкам, у прыватнасці, падчас якой прайшло абмеркаванне чэмпіянату свету, але затым быў раскрытыкаваны і вымушаны апраўдвацца.
Знаходзіцца каля сучаснага горада Багерхат, які адносіцца да акругі Кхулна, на паўднёвым захадзе Бангладэш, прыблізна ў 25 кіламетрах на паўднёвы усход ад Кхулны і 320 кіламетрах на паўднёвы захад ад Дакі.
Супольна комплекс уключае ў сябе каля 360 будынкаў мячэцяў, палацаў, маўзалееў, жылых і грамадскіх аб'ектаў, рэзервуараў для прэснай вады, злучаных сеткай мастоў і брукаваных дарог, якія некалі звязвалі Багерхат з іншымі гарадамі.
Акрамя гэтых масштабных помнікаў сярэднявечнай архітэктуры і культуры іслама, комплекс Халіфатабада ўключае ў сябе мячэці Сінгар, Бібі Бегні і Чунакхола; мячэці Раза Кхода, Зіндавір і Ранвіяпур.
Некаторыя будынкі мелі ўласныя назвы, гэтак у архіўных дакументах згадваецца «аддадзены ў 1829 годзе Эканоміяй Архірэйскага дома ў арэнднае ўтрыманне мяшчаніну Румеру дом, вядомы як Гіндзейская камяніца».
Ад 1926 года вуліцу планавалі пераназваць у гонар Францішка Скарыны, аднак у сувязі з пачаткам палітыкі русіфікацыі і масавых сталінскіх рэпрэсій у 1933 годзе яе перайменавалі ў гонар расійскага пралетарскага паэта Дзям’яна Беднага.
Павел Антонавіч Гарошак нарадзіўся 10 чэрвеня 1925 года ў вёсцы Башкірскай АССР РСФСР СССР (цяпер вёска Фёдараўскага раёна Рэспублікі Башкартастан Расійскай Федэрацыі) у сялянскай сям’і.
У верасні 1941 года П. А. Гарошак паступіў у Стэрлітамакскую фельчарскую школу, з другога курсу якой ў 1943 годзе быў прызваны ў рады Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі Фёдараўскім райваенкаматам Башкірскай АССР і накіраваны на курсы кулямётчыкаў у Рыжскае пяхотнае вучылішча, якое знаходзілася ў эвакуацыі ў Стэрлітамаке.
У Сеціве часта сустракаецца інфармацыя, што перад выхадам на пенсію падпалкоўнік запасу П. А. Гарошак займаў пасаду міністра юстыцыі БССР, але гэты факт з’яўляецца шырока распаўсюджанай памылкай.
У 1947 годзе ў яго сценах зноў пачала працаваць прадзільная фабрыка танкасуконнага камбіната, якая стала сапраўдным перадавіком вытворчасці і неаднаразова выйгравала сацспаборніцтвы, і заставалася на вядучых пазіцыях лёгкай прамысловасці Савецкага Саюза.
Тонкасуконны камбінат — адзін з будынкаў горада Гродна, надзелены статусам гісторыка-культурнай спадчыны, пабудаванае ў 1867 годзе як махоркавага фабрыка вядомым гарадзенскім прамыслоўцам Шэрэшэўскім, сёння месціцца ў цэнтры горада на беразе ракі Нёман на вуліцы Маставой.
Цяпер жывёлы, якія размаўляюць, і чароўныя істоты былі выцесненыя ў паўднёвыя лясы, якія разрасліся вакол Кэр-Параваля і аддзялялі Нарнію ад Акіяна, грознай тэльмарынцам.
Фармальна Адзінокія выспы прысягнулі тэльмарскім каралям, але дэ-факта губернатары кіравалі там, не лічачыся з законамі ні старой, ні новай Нарніі, ператварыўшы выспы ў галоўны нявольніцкі рынак Тархістана.
Прынц Каспіян пазнае ад свайго настаўніка доктара Карнэліюса, што яму пагражае гібель ад яго дзядзькі караля Міраза, які забіў да гэтага яго бацькі і верных яму лордаў, паколькі ў Міраза нарадзіўся сын.
Калі ў роспачы Нікабрык прапануе пры дапамозе ведзьмы і пярэваратня выклікаць Белую Вядзьмарку, з’яўляецца Трам з каралямі Нарніі і ў сутычцы забівае Нікабрыка, пярэваратня і ведзьму.
апісанні , кароткія паведамленні, аўтарэфераты, рэфераты, тэзісы дакладаў і паведамленняў, якія распаўсюджваюцца ў выглядзе публікацый, а таксама і непублікуемыя — справаздачы пра навукова-даследчыя працы, дысертацыі.
У сакавіку ўцёк з транспарту і дабраўся да Уладавы, скуль праз некалькі тыдняў сышоў у лес, дзе навязаў кантакт з камендантам раёна Арміі Краёвай Клеменсам Панасюком і ўвайшоў у склад партызанскага аддзела Тадэвуша Быхаўскага, узяўшы сабе псеўданім «Ястраб».
18 ліпеня разам з аддзелам Стэфана Брушка з НУС на трасе Холм — Люблін Лявон Тарашкевіч затрымаў аўтамабіль сястры Баляслава Берута Зоф’і Малеўскай з мужам, сынам і нявесткай.
22 кастрычніка 1946 года разам з аддзелам Юзафа Струга захапіў пастарункі грамадскай міліцыі ў Мілеяве, Лэнчнай і Цыцаве, раззброіў аддзел Войскаў аховы граніцы на трасе Уладава — Холм, пасля завалодаў Уладавай, дзе заняў пастарунак міліцыі і разбіў сядзібу аддзела грамадскай бяспекі, вызваліўшы каля 100 вязняў.
У лістападзе 1946 аб’яднаныя аддзелы «Ястраба», «Ардона» і капітана Здзіслава Бронскага ў ваколіцах Сверчава правялі бой з апергрупай КУБ, у якой загінулі 18 салдат бяспекі і 32 параненыя.
11 лютага 1946 года адбылася сутычка з аддзелам КУБ, які праводзіў аблаву ў ваколіцах вёскі Мар’янка; апошні страціў некалькі салдат забітымі, двое афіцэраў і 12 шарагоўцаў паланёнымі.
Род Тарашкевічаў паходзіў з Вялікага Княства Літоўскага, а стрыечны дзядзька Лявона, Браніслаў Тарашкевіч , быў беларускім грамадзкім і палітычным дзеячам, філолагам, сузаснавальнікам і кіраўніком Беларускай сялянска-работніцкай грамады.
У навагоднюю ноч 1946/1947 аддзел «Ястраба» браў удзел у атацы аб’яднаных аддзелаў СіН капітана Лявона Солтысіка на Радзынь Падляскі, а назаўтра разбіў аддзел МГБ-КУБ у Акалеве.
Як акцёр ён рэалізаваў сапраўды народны характар, узнавіў найярчэйшыя, пазнавальныя, блізкія, смешныя і чалавечныя вобразы ў самых значных спектаклях: «Усё яго жыццё», «Жаніцьба Бальзамінава», «Фантазіі паводле Гогаля», «Выкраданне Алены», «Мілы хлус», « …Забыць Герастрата!» і цэлым шэрагу іншых.
У суаўтарстве з заслужаным артыстам Беларусі Уладзімірам Грыцэўскім Бяспалы паставіў спектаклі «Тэатр купца Япішкіна», «Апошняя жанчына сеньёра Хуана», «Востраў нашай Любові і Надзеі», «Навечна ў памяці», «Поле бітвы» і інш.
Фла́гман фло́ту 1-га ра́нгу — воінскае званне Марскіх Сіл Рабоча-Сялянскай Чырвонай Арміі Саюза ССР было ўведзена Пастановай ЦВК СССР і СНК СССР ад 22 верасня 1935 года і зацверджана пастановай Савета Народных Камісараў СССР 2591 для Марскіх Сіл РСЧА СССР ад 22 верасня 1935 года і абвешчана загадам Народнага Камісара абароны 144 ад 26 верасня 1935 года.
Тое, што яго адрознівае, гэта, галоўным чынам, спектр яркіх колераў, асабліва іх выдатна захаваны стан, і вытанчанасць формаў, дзе стылізаваныя фігуры страцілі свой іератызм, а ў малюнку з’явіўся рух, что павялічвае дынамізм выяў.
Другія назвы рукапісу Беатус-дэ-Факунда па імені , Беатус Сан-Ісідра-дэ-Леон па назве - месца, дзе рукапіс знаходзіўся першапачаткова, або Другі Беатус Нацыянальнай Бібліятэкі па Нацыянальнай бібліятэцы Іспаніі ў Мадрыдзе, дзе ён захоўваецца ў цяперашні час.
Яго фундатарамі былі манарх Фердынанд і яго жонка Санча, пад чыім валадараннем адбылося ўз’яднанне Леона і Кастыліі ў 1037 годзе, якія заказалі гэты твор сярод шэрагу іншых, што выклікалі рэлігійную і палітычную цікавасць.
Кодэкс быў перапісаны ў Леоне у 1047 майстрам па імені Факунда, лічыцца, што ён працаваў без памочнікаў, паколькі агульны стыль тэксту вытрыманы аднолькавым, у тым ліку і ў буквіцах і загалоўках.
Так, у 80-я гг. стагоддзя хваля пазасудовых пакаранняў смерцю падазраваных у гандлі наркотыкамі пракацілася па Інданезіі, калі за два гады — з 1983-га па 1985-ы — былі забітыя тысячы чалавек.
У 2002 годзе прэзідэнт Філіпін Глорыя Макапагал-Ароя падпісала закон, які прадугледжваў узмацненне жорсткасці пакаранняў уладальнікам наркотыкаў, увёўшы смяротнае пакаранне за ўладанне 10 г гераіну ці 50 г метамфетаміну.
У адказ філіпінскі прэзідэнт Радрыга Дутэртэ зрабіў некалькі рэзкіх заяў у адрас ААН, ЗША і ЕС, заклікаў не ўмешвацца ва ўнутраныя справы яго краіны і прыгразіў выйсці з ААН.
Да 2011 года сінгл Юліі быў выкарыстаны і падтрыманы шэрагам вядомых дыджэяў, так, Пол Окенфолд выкарыстаў у яго эпізодзе 094 « !», а Джэймс Грант — у яго радыё-шоў .
Улетку 1999 года пачаўся судовы працэс у дачыненні да Пашыняна, газету якога абвінавацілі ў публікацыі паклёпніцкага матэрыялу ў адрас жонкі дэпутата армянскага парламента Арташэса Гегамяна і згадванні прозвішча Норыка Айвазяна, прафесара Ерэванскага дзяржуніверсітэта і кандыдата ў дэпутаты парламента.
1 студзеня 1919 года згодна з пастановай І з’езда КП Беларусі яны ўвайшлі ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала мястэчка разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
Побач з Харэўскім дзейнічалі беларускія аддзелы Сяргея Хмары і атамана Рудога, а таксама аддзел вядомага савецкага чэкіста Кірылы Арлоўскага, які імкнуўся стварыць з суседзямі «агульны штаб».
Яку́б Харэ́ўскі (сапр. Якуб Новік, 1900, в. Харава, цяпер Пружанскі раён, Брэсцкая вобласць, Беларусь — 2 красавіка 1968, Рыу-Гранды, Бразілія) — беларускі падпольнік, атаман, адзін з кіраўнікоў антысавецкага руху супраціву ў Беларусі .
У ноч з 26 на 27 верасня 1943 года Лебедзеў адным з першых пераправіўся праз Дняпро у раёне вёскі Неданчычы Рыпкынскага раёна Чарнігаўскай вобласці Украінскай ССР і прыняў актыўны ўдзел у баях за захоп і ўтрыманне плацдарма на яго заходнім беразе.
Да верасня 1943 года гвардыі малодшы сяржант Віктар Лебедзеў камандаваў аддзяленнем 218-га гвардзейскага стралковага палка 77-й гвардзейскай стралковай дывізіі 61-й арміі Цэнтральнага фронту.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 студзеня 1944 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм» малодшы сяржант Віктар Лебедзеў пасмяротна быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза.
Персідскі ўплыў спарадзіў унікальную і важную разнавіднасць індыйскай каліграфіі, хоць у Індыі ўжо існавала мноства каліграфічных традыцый, а індыйскае пісьмо ў корані адрознівалася ад пісьма, што выкарыстоўваецца ў арабскіх і персідскіх традыцыях.
Пётр Машэраў, выступаючы на партактыве, з гэтай нагоды заявіў, што «кампетэнтныя органы ўскрылі антысавецкі нарыў», што з «асобамі, якія рэгулярна наведвалі кватэру члена Саюза пісьменнікаў Л.Вакулоўскай, дзе сістэматычна наладжваліся п'янкі і вяліся злобныя антысавецкія размовы», пачалі праводзіцца прафілактычныя размовы.
У 1945 годзе скончыла сярэднюю школу, пасля паступіла ў Кіеўскую школу кінаакцёраў, пасля закрыцця школы ў 1948 годзе перавялася на рускае аддзяленне акцёрскага факультэта Кіеўскага тэатральнага інстытута.
Арганізатар, сцэнарыст і рэжысёр найбуйнейшых святаў і фестываляў, якія праводзяцца РОО «Русское общество» і Брэсцкім абласным аддзяленнем Саюза пісьменнікаў Беларусі (фестывалі рускай паэзіі ў Беларусі «Созвучье слов живых», прысвечаныя Дням славянскага пісьменства і культуры, Брэсцкае абласное свята «Паэтычны вянок Берасцейшчыны», прысвечанае Сусветнаму дню паэзіі і інш.).
Прымала актыўны ўдзел у працы Краснаярскага гарадскога літаб’яднання «Диалог», якім кіравала паэтка Аіда Фёдарава, і з’яўлялася членам Дзіўнагорскага гарадскога літаб’яднання «Потомки Ермака» — кіраўнік: сакратар Краснаярскай краявой пісьменніцкай арганізацыі паэт Уладлен Белкін .
У 1972 годзе скончыла Абаканскае педагагічнае вучылішча , у 1991 — Санкт-Пецярбургскі гуманітарны ўніверсітэт прафсаюзаў (арганізатар-метадыст культурна-асветніцкай працы вышэйшай кваліфікацыі).
У высока ўзнятых цэнтральнай і паўднёвай частках платформы крышталічныя пароды фундамента выходзяць на паверхню і, чаргуючыся з дакембрыйскімі складкаватымі ўтварэннямі , ствараюць непаўторны рэльеф "шапад" Бразільскага пласкагор'я, з вышынямі да 3 км над у.м.
Бразілія мяжуе з усімі краінамі Паўднёвай Амерыкі — з Венесуэлай, Гаянай, Сурынамам і Французскай Гвіянай на поўначы, з Калумбіяй на паўночным захадзе, з Балівіяй і Перу на захадзе, з Аргенцінай і Парагваем на паўднёвым захадзе і з Уругваем на поўдні — за выключэннем Эквадора і Чылі.
У 1890 годзе ён накіраваўся ў Нгіла, адтуль павярнуў на паўночны ўсход і поўнач, прайшоў краіну паміж верхнім цячэннем Санага і Мбам, дзе знайшоў запасы слановай косці і квітнеючы гандаль з Сярэднім Суданам, і праз Адамауа дасягнуў у студзені 1891 года Ібі-на-Бінуэ.
У 1893 году лейтэнант фон-Штэтэн прайшоў тыя ж месцы, дзе быў за тры гады да таго Морген, і заключыў з султанам Адамауа дагавор, па якім толькі немцам дазвалялася ўладкоўваць калоніі ў Адамауа.
Каб забяспечыць для Германіі вобласці па верхнім цячэнні Санагі і Мбам, восенню 1893 года ўтварылася арганізацыя -, з капіталам у 200 000 марак, якая пачала сваю дзейнасць з пабудовы калоній пры Ідыа і Балінга на Санаге і з вывазу слановай косці, каучуку, пладоў алейнай пальмы і скур.
Французскі Камерун атрымаў незалежнасць 1 студзеня 1960 года, першым прэзідэнтам стаў Ахмад Ахіджа, лідар партыі Камерунскі саюз , галоўнай палітычнай сілы ва ўсходнім Камеруне, лідар камерунскіх нацыянальна-дэмакратычнай партыі Джон Нгу Фонча да 1970 года займаў пасаду віцэ-прэзідэнта.
Артылеры́йская падрыхто́ўка — дзеянні артылерыі, прызначаныя для знішчэння або падаўлення агнявых сродкаў праціўніка, жывой сілы, абарончых збудаванняў і іншых аб’ектаў праціўніка перад наступам сваіх войскаў.
Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Мар’інагорскі навучальна-педагагічны комплекс дзіцячы сад — сярэдняя школа» — установа сярэдняй адукацыі ў г. Мар’іна Горка Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.
У праекце адзначалася неабходнасць самавызначэння развіцця канфесіі і яе прадстаўніцтваў пад кіраўніцтвам дыяцэзіяльных біскупаў, што тычылася стварэння парафій, кляштароў і дыяцэзій, адсутнасць неабходнасці рэгістрацыі таварыстваў.
У сямейным праве прадугледжавалася прызнанне законным шлюбу, узятага ў рымска-каталіцкай царкве, калі адзін з будучых супружнікаў з’яўляўся каталіком, незалежна ад веравызнання другога, пры гэтым скасаванне шлюбу некаталіцкім органам не лічылася паўнаважным.
Праект рэформы быў прадстаўлены Часоваму ўраду 10 красавіка 1917 г. і была створана камісія з удзелам прадстаўнікоў духавенства і зацікаўленых міністэрстваў для перагляду нарматыўнай базы дзейнасці рымска-каталіцкай царквы пад кіраўніцтвам С. Катлярэўскага.
Па выніках дзейнасці камісіі быў распрацаваны законапраект «Аб змене дзеючых законапалажэнняў па справах рымска-каталіцкай царквы ў Расіі», разгледжаны ўрадам 10 ліпеня і зацверджаны 25 жніўня .
Прадугледжвалася выдаваць фіксіраваную суму ад утворанага ў выніку аб’яднання обер-пракуратуры і дэпартамента духоўных спраў іншаземных веравызнанняў Міністэрства веравызнанняў, аднак кампенсацыя канфіскаваных маёмасцяў і сродкаў не агаворвалася.
Рымска-каталіцкую калегію планавалася замяніць з’ездам рымска-каталіцкіх дыяцэзіяльных кіраўнікоў, таму яе сфера дзейнасці абмяжоўвалася адміністрацыйна-тэрытарыяльнымі і фінансавымі справамі.
Яе ўзначальваў магілёўскі мітрапаліт, пад кіраўніцтвам якога дзейнічалі пракурор, два засядацелі і па аднаму прадстаўніку ад кожнай дыяцэзіі , чым забяспечваўся ўдзел вышэйшага кліру ў кіраўніцтве царквой на агульнадзяржаўным узроўні і абмяжоўваліся магчымасці яе развіцця.
У функцыі калегіі ўваходзілі збор і рэгістрацыя звестак аб каталіцкіх храмах і кляштарах Расіі, вырашэнне спраў асоб, якія выказалі жаданне прыняць манаства, а таксама асоб, якія жадалі перайсці ў каталіцтва з ісламу, іўдаізму і паганства (пераход у каталіцтва з праваслаўя да 1905 года быў у Расіі забаронены).
Мэтай стварэння калегіі было жаданне расійскіх уладаў як мага мацней абмежаваць уплыў Ватыкана на расійскіх каталікоў і перадаць у вядзенне калегіі большасць з тых пытанняў, па якіх кананічнае права Каталіцкай царкве загадвае звяртацца да Святога Прастолу.
У прыватнасці была ўведзеная прамая забарона на непасрэдную перапіску з каталіцкім кіраўніцтвам у Рыме як для святароў, так і для простых свецкіх — усе спрэчныя пытанні ў жыцці Каталіцкага Касцёла ў Расіі павінны былі вырашацца толькі праз духоўную калегію.
Гэтая сітуацыя была катэгарычна непрымальная для Святога Прастола — 21 кастрычніка 1867 года Папа Пій абнародаваў энцыкліку , у якой асудзіў Рымска-каталіцкую духоўную калегію як нелегітымны орган улады і забараніў расійскім каталіцкім біскупам прымаць удзел у яе працы.
Канфлікт быў вырашаны кампрамісным шляхам: у 1873 годзе расійскія ўлады пагадзіліся выключыць з вядзення калегіі тыя пытанні, на якіх настойваў Рым, і ператварыць калегію ў непасрэдна адміністрацыйную ўстанову.
Хоць калегія лічылася дарадчым органам пры мітрапаліце магілёўскім, які дэ-факта быў кіраўніком Каталіцкай царквы Расіі, яе паўнамоцтвы былі досыць шырокія, у прыватнасці яна мела права судзіць епіскапаў , прымаць апеляцыі па шлюбаразводных працэсах і вырашаць іншыя пытанні духоўнага суду вышэйшай інстанцыі.
Рашэнні калегіі зацвярджаліся Галоўным упраўленнем духоўных спраў іншаземных веравызнанняў , Міністэрствам духоўных спраў і народнай асветы , дэпартаментам духоўных спраў іншаземных веравызнанняў Міністэрства ўнутраных спраў .
З 1846 года Рымска-каталіцкая духоўная калегія месцілася ў будынку па адрасе Набярэжная ракі Фантанкі, дом 118 у былой сядзібе паэта Г. Р. Дзяржавіна, перабудаванай для патрэб калегіі ў 1848—1850 гадах па праекту архітэктара А. М. Гарнастаева .
Будынак калегіі стаў адной з частак каталіцкага архітэктурнага комплексу, які займаў квартал на поўдзень ад Фантанкі, куды ўваходзілі таксама Сабор Успення Прасвятой Дзевы Марыі, рэзідэнцыя архібіскупа, памяшканні каталіцкай семінарыі і размешчаны паміж імі «Польскі сад».
Магілёўская кансісторыя была вышэйшым адміністрацыйным органам Каталіцкай царквы ў Расіі ў 1775—1801 гадах, яна вырашала пытанні, звязаныя з хіратоніяй, катэхезай, эканамічныя і судовыя справы.
Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі Рымска-каталіцкая духоўная калегія была ліквідаваная 23 студзеня 1918 года дэкрэтам Савета народных камісараў РСФСР «Аб аддзяленні царквы ад дзяржавы і школы ад царквы».
У 1949 годзе пераехаў у Мінск, працаваў у Дзяржаўным выдавецтве БССР, у рэдакцыі часопіса «Советская Отчизна», загадчыкам літаратурнай часткі Рускага драматычнага тэатра, на кінастудыі і культуры Беларусі.
Аўтар зборнікаў вершаў «Сверстники» , «В пути» , аповесці для юнацтва «Друзья-товарищи» , раману пра жыццё студэнцкай моладзі напярэдадні і ў першыя месяцы Вялікай Айчыннай вайны «Прощайте, любимые» , аповесці для дзяцей «Новый учитель» , юмарыстычных апавяданняў.