polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Нягледзячы на перамогу, нямецкія войскі адступілі з выгаднай мяжы, калі да іх дайшла вестка, што французскія перадавыя падраздзяленні абыходзяць з поўначы і ўсходу да Каміны, а група брытанскіх войскаў з захаду з Кетэ Крачы.
Напярэдадні ліпеньскага крызісу губернатар Тагаленда, герцаг Адольф Фрыдрых Мекленбургскі знаходзіўся ў Германіі, яго абавязкі выконваў намеснік, маёр Ганс-Георг фон Дорынг.
Быў галосным Магілёўскага губернскага камітэта па справах земскай гаспадаркі , ганаровым міравым суддзёй па Рагачоўскаму павету і Гомельскаму павету , ганаровым папячыцелем Рагачоўскай настаўніцкай семінарыі.
Алё́на Уладзі́міраўна Хрусталё́ва — казахстанская біятланістка, удзельніца Алімпійскіх гульняў 2010 года ў Ванкуверы, Алімпійскіх гульняў 2002 года, трохразовая чэмпіёнка Еўропы.
Бацька Алёны, калі ёй было 11 гадоў і яна яшчэ вучылася ў Краснаярску, вырашыў аддаць дачку ў біятлон, так як трэнеры, якія працавалі ў лыжных гонках, не спадабаліся яму з-за жорсткай сістэмы навучання.
Механічная канструкцыя з рухомымі дэталямі «размаўляла» на ўсіх распаўюджаных у той час мовах і адказвала на любыя пытанні наведвальнікаў: «Голова немедленно отвечала внятно, громко, логично, с полным знанием обстоятельств и обстановки спрашивавшего, так что тот приходил просто в ужас. Какова должна была быть вера в мудрость и почти сверхъестественную силу иезуитов, когда никому не приходило на мысль, что за стеною сидел опытный механик, приводивший в движение глаза и все лицо головы и отвечавший за нее. Все верили, никто не смел сомневаться, а если у кого и являлись подозрения, тот не смел и пикнуть».
Нягледзячы на арыстакратычнае паходжанне і высокую пасаду бацькі, дзевяцігадовы Фёдар быў адпраўлены ў Полацкі езуіцкі калегіум, дзе пад кіраўніцтвам Грубера пачаў прафесійна займацца жывапісам.
У чэрвені 1799 г. Грубер сустрэўся ў Санкт-Пецярбургу з імператарам, які запэўніў яго ў сваім намеры падтрымліваць Таварыства Ісуса, бачачы ў езуіцкім ордэне сродак барацьбы з уплывам Французскай рэвалюцыі.
Адпаведнае папскае брэвэ было выдана 7 сакавіка 1801 г. У ім пантыфік прызнаваў кананічнасць езуіцкіх структур у Расіі і пагаджаўся на тое, каб генеральны вікарый Таварыства Ісуса ў Расіі і яго пераемнікі насілі тытул «Генерал ордэна ў Расіі».
У 1787 годзе стаў кіраўніком велізарнымі маёнткамі святлейшага князя Рыгора Пацёмкіна-Таўрычаскага, фаварыта расійскай імператрыцы Кацярыны Вялікай, на тэрыторыі Рэчы Паспалітай.
Акрамя таго, Папа надзяліў Таварыства ўсімі паўнамоцтвамі, каб засноўваць калегіумы, даваць юнацтву асвету, рэлігійнае і навуковае выхаванне, а таксама з дазволу мясцовых ардынарыяў выкладаць таемствы.
Апублікаванне брэвэ стала станоўчым адказам нядаўна абранага рымскага пантыфіка на просьбу імператара Паўла І аднавіць Таварыства Ісуса, каб спыніць паток бязбожнасці, асветніцкіх ідэй і якабінства, што прарываюцца ў межы расійскай дзяржавы.
распрацавана тэорыя ідэальнага тыпу нарматыўных прававых актаў і ажыццёўлена тыпалогія нарматыўных прававых актаў у іерархічнай, галіновай і федэратыўнай структурах заканадаўства; сфармуляваная ідэя і абгрунтаваны механізм утварэння многоструктурности сістэмы заканадаўства;
распрацавана тэорыя вяршэнства закона ва ўмовах падзелу ўлады, вызначаны суадносіны аб’ектыўнага сацыяльнага закона і закона юрыдычнага, сфармуляваны гносеологические і логіка — прававыя параметры вяршэнства закона, вызначаны межы дзеяння заканадаўца і суадносіны закона з актамі выканаўчай улады;
распрацавана тэорыя крыніц сучаснага беларускага права, праведзена іх універсальная класіфікацыя, сфармуляваны асновы канстытуцыйнага інстытута крыніц права і прапанавана новая тыпалогія прававых сістэм, вызначаны асноўныя кірункі развіцця і сістэматызацыі крыніц беларускага права, абгрунтаваныя асноўныя шляхі ўдасканалення адзінага прававога класіфікатара.
Прафесар, доктар юрыдычных навук Сільчанка М.У з’яўляецца заснавальнікам і кіраўніком навукова — педагагічнай школы па тэорыі права і прыкладных прававых даследаваннях; падрыхтаваў трынаццаць кандыдатаў юрыдычных навук, трох лаўрэатаў і дзесяць пераможцаў рэспубліканскага конкурсу студэнцкіх навуковых работ.
Канта ў 1975 г., аспірантуру Інстытута дзяржавы і права АН СССР у 1981 г., дактарантуру Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта ў 1992 г. З 1 верасня 1982 года працаваў старэйшым выкладчыкам, дацэнтам, загадчыкам кафедры тэорыі і гісторыі дзяржавы і права, загадчыкам кафедры тэорыі дзяржавы і права, дэканам юрыдычнага факультэта Гродзенскага дзяржаўнага універсітэта імя Я.
Мікалай Уладзіміравіч Сільчанка (, пасёлак Чырвоны Свет, Буда-Кашалёўскі раён, Гомельская вобласць, БССР — ) — беларускі юрыст, доктар юрыдычных навук, прафесар кафедры тэорыі і гісторыі дзяржавы і права Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.
29 лістапада 2019 года стаў першым намеснікам прэм’ер-міністра Беларусі, працаваў на пасадзе да 3 чэрвеня 2020 года, пасля чаго быў празначаны намеснікам Кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.
Каталіцкі святар Каміла Торэс (добра вядомы як універсітэцкі прафесар, прыхільнік раўнапраўя і паслядоўны марксіст, крытычна ставіўся да сацыяльнай несправядлівасці ў Калумбіі), будучы прыхільнікам тэалогіі вызвалення, далучыўся да групы для ажыццяўлення ідэй на практыцы, праз рэвалюцыйную барацьбу.
Лічыцца, што менавіта Мануэлю Перэсу належыць адна з самых галоўных роляў у фарміраванні канчатковай ідэалогіі, якая ўяўляе сабой сумесь геварызму і тэалогіі вызвалення, закліканую вырашыць праблему сацыяльнай несправядлівасці, беднасці і палітычнай нестабільнасці ў традыцыях хрысціянства і камунізму, выкарыстоўваючы пры гэтым метады партызанскай вайны.
З’яўляецца другой па колькасці ўзброенай паўстанцкай групоўкай у Калумбіі, саступаючы толькі Рэвалюцыйным узброеным сілам Калумбіі , і мае ў сваіх шэрагах, па стане на 2013 год, да 3 тыс. байцоў .
АНВ удзельнічала ў абмеркаванні магчымасці далучэння да мірных перамоваў, якія праводзіліся ўрадам Андрэса Пастрана з 1998 па 2002 з РУСК, але ўрадавая ініцыятыва стварэння дэмілітарызаванай зоны на поўдні дэпартамента Балівар для АНВ была спыненая пад ціскам ультраправых Сіл самаабароны Калумбіі.
14 жніўня 2009 года ў Свята-Успенскім саборы Жыровіцкага мужчынскага манастыра Мітрапалітам Мінскім і Слуцкім Філарэтам, Патрыяршым Экзархам усяе Беларусі пастрыжаны ў мантыю з нарачэннем імені Антоній, у гонар прападобнага Антонія Рымляніна, Наўгародскага цудатворца.
З кастрычніка 2005 года па ліпень 2006 года, пасля заканчэння 2-га курса МінДА, камандзіраваны ў Швейцарыю для праходжання навучання ў Вышэйшым інстытуце праваслаўнага багаслоўя пры Праваслаўным цэнтры Усяленскага Патрыярхату ў Шамбезі .
З кастрычніка 2010 года па чэрвень 2011 года праходзіў навучанне ў Агульнацаркоўнай аспірантуры і дактарантуры імя святых раўнаапостальных Кірыла і Мяфодзія на кафедры «Кіравання і кананічнага права» па праграме павышэння кваліфікацыі.
31 жніўня 2009 года Указам Мітрапаліта Філарэта прызначаны клірыкам Свята-Духава кафедральнага сабора г. Мінска з даручэннем нясення послуху асабістага сакратара Патрыяршага Экзарха ўсяе Беларусі.
Квота ў памеры мінімум 75 % беларускай музыкі ў радыёэфіры Беларусі была ўсталявана Палажэннем Міністэрства інфармацыі Беларусі ў 2005 годзе і выклікала бурлівую рэакцыю як сярод радыёстанцый і , так і з боку слухачоў.
Напрыклад, Алег Хаменка, які вёў аўтарскую праграму пра беларускую музыку на «Аўтарадыё», лічыць, што гэта была адзіная з радыёстанцый, якая давала больш як 75 % музыкі беларускіх аўтараў, і ў гэтым сэнсе «Аўтарадыё» паказальнае ў параўнанні з астатнімі станцыямі.
17 студзеня 2017 года ў лісце актывісту з Ліды Валерыю Мінецу ў адказ на яго патрабаванне да мясцовай радыёстанцыі «Тваё радыё» ставіць у эфір і беларускую музыку Міністэрства інфармацыі паведаміла, што дзеючае заканадаўства не ўтрымлівае нормаў пра абавязковую квоту беларускай музыкі ў радыэфіры.
Найлепшым фільмам і пераможцай яшчэ ў трох намінацыях прызнана карціна Альфонса Куарона «Рома», найбольшую ж колькасць узнагарод, а менавіта 7, атрымала стужка Ёргаса Ланцімаса «Фаварытка».
2 жніўня пачалося поўнамаштабнае ўварванне: нямецкія войскі рухаліся праз паўднёва-ўсходнюю частку краіны, перасякаючы раку Мозель у Рэміхе і Васербіліге, у накірунку сталіцы — Люксембурга.
2 жніўня 1914 года канцлер Германіі Тэабальд фон Бэтман-Гольвег заявіў, што акупацыя Люксембурга апраўданая з ваеннага пункту гледжання, паколькі Францыя мела намер уварвацца ў Люксембург раней.
У чэрвені 1914 года аўстрыйскі эрцгерцаг Франц Фердынанд быў забіты сербскім нацыяналістам, што прывяло да пагаршэння адносін паміж Аўстра-Венгрыяй і Сербіяй, а затым і да вайны паміж імі.
Пасля аб’яўлення Францыяй вайны Германіі, 3 жніўня, нямецкае камандаванне прыняло рашэнне аб рэалізацыі плана Шліфена, які прадугледжваў абыход асноўных сіл французскай арміі праз тэрыторыю нейтральных дзяржаў і выхад да Парыжу.
27 верасня 1943 года ўзвод Куманева пераправіўся праз Днепр у раёне сяла Мысы Рыпкінскага раёна Чарнігаўскай вобласці Украінскай ССР і прыняў актыўны ўдзел у баях за захоп і ўтрыманне плацдарма на яго заходнім беразе, што садзейнічала паспяховай пераправе асноўных сіл палка.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 студзеня 1944 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм» гвардыі лейтэнант Павел Куманёў пасмяротна быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза.
Энергетыка Малдовы традыцыйна базуецца на цеплавых электрастанцыях , гідраўлічныя станцыі на Днястры даюць больш за 12 % элетраэнергіі, на альтэрнатыўныя крыніцы прыходзіцца толькі 1,2 % .
Замест выкарыстання сталых патокаў даных паміж станцыямі, злучанымі паміж сабой у выглядзе пункт-пункт калі пакеты перадаюцца паўторна ў выпадку памылак, працуе у бязадрасным рэжыме з выкарыстаннем ненумераваных пакетаў - 25.
У рэшце, большасць пакетаў трапляе ў адкуль пакеты накіроўваюцца ў інтэрнэт- сістэму і становяцца даступнымі ўсім карыстальнікам сервероў - або інтэрнэт-сайтаў, распрацаваных на іх аснове.
Здавалася б, што выкарыстанне нязвязаных і ненумераваных пакетаў без пацверджання і паўторнай перадачы на агульным, а часам і перагружаным канале прывядзе да зніжэння надзейнасці сістэмы і страты пакетаў, але гэта не так, таму што пакеты перадаюцца для ўсіх і шмат разоў паўтараюцца кожным дыджыпітэрам.
Гэта азначае, што ўсе дыджыпітэры і станцыі ў радыёабсягу атрымліваюць копію пакетаў, а затым ажыццяўляюць іх перадачу ўсім астатнім дыджыпітэрам і станцыям у межах іх радыёахопу.
Пакет можа ўтрымліваць каардынаты аб’екта, сімвал, які будзе адлюстроўвацца на карце і мноства дадатковых палёў для вышыні, курса, хуткасці, выпраменьванай магутнасці, вышыні антэны над узроўнем мора , каэфіцыента ўзмацнення антэны і галасавой частаты.
Акрамя тыповых значкоў, якія абазначаюць фіксаванае месцазнаходжанне і мабільны , ёсць значкі станцыі надвор'я , дыджыпітэр , і /, станцыі - (з дапамогай якой можна адправіць кароткае паведамленне па электроннай пошце), грамадзянскай абароны, выратавальных сродкаў, сістэмы і да т.п.
Ёсць таксама значкі для «аб'ектаў», зарэгістраваных у пэўнай вобласці, такія як: аматарскі рэпіцер, лакальны лічыльнік трафіку дадзеных, крушэнне, эпіцэнтр землятрусу, мясцовыя ўмовы надвор'я і г.д.
Даныя могуць быць адлюстраваны на карце, якая можа паказваць станцыі, аб’екты, шляхі перасоўвання рухаючыхся аб’ектаў, метэаралагічныя станцыі, звесткі для пошуку і ратавання і вынікі пеленгацыі.
Акрамя таго, усе такія даныя, як правіла, трапляюць у інтэрнэт-сістэму праз прыёмнікі, падключаныя да інтэрнэту і распаўсюджваюцца па ўсім свеце для ўсеагульнага і неадкладнага доступу.
Дастаўка гэтых паведамленняў з'яўляецца глабальнай, паколькі - размяркоўвае ўсе пакеты для ўсіх іншых ў свеце, і пакет фактычна вернецца праз радыёэфір праз любы , які знаходзіцца каля меркаванага карэспандэнта.
Ім таксама прапануецца выдаліць налады, якія выклікаюць паўтор на занадта вялікіх адлегласцях, каб рэзка паменшыць лік паўтораў ланцуга для таго, каб прадухіліць засмечанне радыёабмену пры спробе дабрацца да аддаленых станцый.
Са з’яўленнем новых «разумных» ТС, станцыі могуць мадыфікаваць каманду «» у «-» атрымліваецца, што пакеты з кірункам 2-2 будуць паўтарацца праз першую станцыю як 2-2, але потым кірунак будзе зменены да 2-1 для наступнай станцыі.
Як ужо згадвалася, пакет, які перадаецца кожнай радыёстанцыяй , змяшчае разнастайную інфармацыю, у тым ліку і каманду, якая рэгулюе распаўсюджванне па радыёканале, гэта значыць, на колькі станцыі будуць яго паўтараць для таго, каб пакрыць больш ці менш буйныя адлегласці.
Для таго, каб атрымаць надзейнае злучэнне, вы павінны правільна ўсталяваць каманды кірунку , што дазваляе вашым пакетам паўтарацца праз колькасць «» станцый і/або дыджыпітэраў, якія яго атрымліваюць.
Перадузятае стаўленне да справы выклікала станоўчую рэакцыю губернскага начальства ў форме неаднаразовых зваротаў да кіраўніцтва МУС: «Васіль Вукалаў адрозніваецца поўным веданнем спраў, што на яго ўскладаюцца, і акуратным выкананнем службовых абавязкаў».
Зацвердзілі В. Вукалава на пасадзе Валагодскага губернскага архітэктара толькі 26 чэрвеня 1900 года, але займаў ён яе нядоўга, паколькі ўжо 18 мая 1901 года быў пераведзены ў Віцебскую губерню.
У ноч з 27 на 28 верасня 1943 года Маркоўскі на чале перадавой групы пераправіўся праз Дняпро у раёне населенага пункта Старая Ёлча Брагінскага раёна Гомельскай вобласці Беларускай ССР і прыняў актыўны ўдзел у баях за захоп і ўтрыманне плацдарма на яго заходнім беразе.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 студзеня 1944 года за «мужнасць і гераізм, праяўленыя пры фарсіраванні Дняпра і ўтрыманні плацдарма на яго правым беразе» гвардыі чырвонаармеец Веніямін Маркоўскі пасмяротна быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза.
У гонар Маркоўскага названы вуліцы ў Салаіры і Камароўцы, ПТВ у Гур’еўске, устаноўлены бюсты ў вёсцы Заўялава Алтайскага краю, вёсцы Масляніна Новасібірскай вобласці і ў Камароўцы.
У гэты перыяд Ломцеў (які выпусціў у 1932 годзе першы савецкі «цытатнік» з выказваннямі Леніна на тэму мовы) удзельнічаў у ідэалагічнай барацьбе на два фронты — у дыскусіі супраць марыстаў і ў палітычных «праработках», якія стаялі на пазіцыі традыцыйнай лінгвістыкі супрацоўнікаў ўласнага інстытута (славісты А. М. Селішчаў і М. М. Карынскі, а таксама вучань Селішчава, малодшы таварыш Ломцева па «Языкофронту» С. Б. Бернштэйн пры яго ўдзеле выганяліся з НИЯЗа).
Пасля вымушанага самароспуску «Языкофронта» і ліквідацыі НИЯЗа ў 1933 годзе Ломцеў не мог працаваць ў Маскве або Ленінградзе: працаваў у Інстытуце мовазнаўства АН Беларускай ССР і выкладаў у БДУ .
У сваіх пошуках Ломцеў разам з лінгвістамі маладога пакалення 1950-1970-х гадоў актыўна выкарыстоўваў матэматычны апарат: так, у аснове яго тэорыі сінтаксісу ляжыць разуменне сказу як функцыянальнага прэдыка прадметных зменных , тэорыі фаналогіі — матэматычная логіка , а апісанне узроўняў мовы апелюе да камбінаторыкі і тэорыі мностваў .
Аспірант РАНДГН , актыўны ўдзельнік групы «Языкофронт», якая выступала з левых пазіцый супраць «новага вучэння аб мове» (асабіста Ломцеў, зрэшты, некаторыя палажэнні марызму ў гэты перыяд прымаў і быў схільны да «дагматычнага тэарэтызавання» не менш, чым яго апаненты, а пасля сам прыняў удзел у апошняй марысцкай кампаніі 1948—1950 гадоў).
Ломцеў апублікаваў звыш 140 навуковых прац, у тым ліку 16 манаграфій, па ўсіх абласцях русістыкі (ад фанетыкі да сінтаксісу, а таксама па беларускай мове: яго спадчына вельмі нераўнацэнная і цярпіць ад эклектычнага змешвання канцэпцый (так, у 1949 годзе ён спрабаваў спалучыць вучэнне Мара з фаналагічнай тэорыяй).
Ломцеў, які ўсё жыццё быў перакананым ідэйным марксістам, з часоў «Языкофронта» (калі, па ўспамінах П. С. Кузняцова, ён пісаў граматыку, дзе «назоўнік адлюстроўваў рэчаіснасць праз класавую свядомасць») імкнуўся паслядоўна звязаць свае тэорыі з марксісцка-ленінскай дыялектыкай, у прыватнасці, т. зв.
Ідэя пабудовы адмысловага «марксісцкага мовазнаўства» пасля дыскусіі 1950 года стала фактычна неактуальнай, і Ломцеў быў ці не адзіным, хто сур’ёзна працягваў распрацоўваць яе і пазней.
Ломцеў быў супярэчлівай асобай: жывая цікаўнасць да найноўшых дасягненняў у лінгвістыцы, логіцы, матэматыцы спалучаліся ў ім з недахопам элементарнай адукацыі і культуры маўлення, ад чаго многія сучаснікі ўспрымалі яго іранічна.
Працаваў рэдактарам Магілёўскага абласнога камітэта па тэлебачанню і радыёвяшчанню , спецыяльным карэспандэнтам, загадчыкам аддзела рэдакцыі абласной газеты «Магілёўскія ведамасці» пад кіраўніцтвам Рыгора Кісяля, які ўваходзіў у перадвыбарчы штаб Аляксандра Лукашэнкі.
Пасля прэзідэнцкіх выбараў 1994 года працаваў вядучым спецыялістам упраўлення грамадска-палітычнай інфармацыі Адміністрацыі прэзідэнта Рэспублікі Беларусь , старшынёй Магілёўскага абласнога тэлерадыёаб’яднання , першым намеснікам старшыні Белтэлерадыёкампаніі , старшынёй Белтэлерадыёкампаніі .
Даніленка ж у сваім доказе абапіраецца ў тым ліку на абсалютна новыя дадзеныя, атрыманыя ў час вывучэння грэчаскай каланізацыі на Таманскім паўвостраве Баспорскай археалагічнай экспедыцыяй Дзяржаўнага Гістарычнага музея Расіі супольна з Еўразійскім аддзелам Германскага археалагічнага інстытута.
Прычым абодва вусці падавалі сабой падзеленыя вялікім востравам два вялікіх водных рукавы, якія можна атаясамліваць з Ванаквіслам і Танаквіслам — двума рукавамі Танаіса — упамянёнымі ў старажытных скандынаўскіх сагах як месца рассялення ванаў і асаў.
Сямібратняе гарадзішча — сіндскае гарадзішча, размешчанае ў нізоўях ракі Кубані (прыкладна ў 12 км к захаду ад ст. Варэнікоўскай, 45,1 градусаў паўночнай шыраты, 37,5 градусаў усходняй працягласці) Крымскага раёна Краснадарскага краю.
Доўгі час даследчыкі беспаспяхова спрабавалі звязать месцазнаходжанне Асгарда з наваколлямі сучаснага расійскага горада Азоў, бо ён размешчаны ў месцы ўпадання ракі Дон у Азоўскае мора, на што паказвалі сярэдневяковыя крыніцы.
тэхналогія электрахімічнага аблогі двухслаёвага кампазіцыйнага пакрыцця нікель — бор — алмаз / жалеза ў вытворчасці аграначных дыскаў для паліравання і шліфавання алмазнай сыравіны ў мэтах атрымання брыльянтаў ;
Узначалены Т. В. Гаеўскай НДІ ФХП БДУ на працягу многіх гадоў з’яўляўся галаўной арганізацыяй-выканаўцам дзвюх дзяржаўных навукова-тэхнічных праграм : «Фармацэўтычныя субстанцыі і лекавыя сродкі» і «Хімічныя тэхналогіі і вытворчасці» , а таксама дзяржаўнай праграмы «Інавацыйныя біятэхналогіі» і дзяржаўнай праграмы навуковых даследаванняў "Хімічныя рэагенты і матэрыялы, прыродна-рэсурсный патэнцыял ".
У выніку даследаванняў па атрыманню кампазіцыйных пакрыццяў са сплаваў нікеля з борам атрымалася распрацаваць шэраг тэхналагічных працэсаў, якія абароненыя патэнтамі Рэспублікі Беларусь і Расіі і ўкаранёны ў серыйную вытворчасць на 12 прадпрыемствах нашай рэспублікі і СНД.
У 2012 годзе НДІ ФХП БДУ прызнаны пераможцам конкурсу «На лепшую арганізацыю вынаходніцкай дзейнасці і кіраванне інтэлектуальнай уласнасцю» і узнагароджаны дыпломам Нацыянальнага цэнтра інтэлектуальнай уласнасці.
У 2015 годзе ўдастоены ўзнагароды Сусветнай арганізацыі інтэлектуальнай уласнасці «Лепшаму прадпрыемству ў сферы інтэлектуальнай уласнасці» за ўклад у эфектыўнае стварэнне і выкарыстанне аб’ектаў інтэлектуальнай уласнасці.
Пад кіраўніцтвам Таццяны Васільеўны інстытут чатыры разы станавіўся пераможцам рэспубліканскага спаборніцтва за дасягненне найлепшых вынікаў у выкананні асноўных мэтавых паказчыкаў прагнозу сацыяльна-эканамічнага развіцця Рэспублікі Беларусь сярод арганізацый навукі і навуковага абслугоўвання і ўказамі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь быў занесены на рэспубліканскую Дошку гонару.
З’яўляецца аўтарам больш за 300 навуковых прац, у тым ліку 1 манаграфіі, 137 артыкулаў (з іх 35 апублікаваныя ў перыядычных выданнях краін далёкага замежжа), а таксама 48 патэнтаў і аўтарскіх пасведчанняў на вынаходніцтвы; ўзнагароджана знакам «Вынаходнік СССР».
Навуковыя інтарэсы ставяцца да вобласці даследавання механізмаў і кінетыкі рэакцый хімічнага і электрахімічнага асаджэнне з раствораў невысакародных і высакародных металаў, распрацоўкі працэсаў атрымання пакрыццяў з металаў, сплаваў і кампазітаў.
Тацця́на Васі́льеўна Гае́ўская — дырэктар установы БДУ «Навукова-даследчы інстытут фізіка-хімічных праблем» , загадчыца лабараторыі хіміі тонкіх плёнак НДІ ФХП БДУ, кандыдат хімічных навук, дацэнт, заслужаны работнік БДУ.
Навукова-даследчую працу Т. В. Гаеўская спалучае з грамадскай дзейнасцю, з’яўляючыся членам навукова-тэхнічных саветаў розных дзяржаўных праграм, членам рэдкалегіі часопіса «Веснік БДУ. Серыя 2, Хімія. Біялогія. Геаграфія» і іншых выданьняў.
Аўстра-Венгерская імперыя развальвалася: 26 верасня Чэхаславацкі нацыянальны савет у Парыжы абвясціў стварэнне чэхаславацкай дзяржавы на чале з Томашам Масарыкам, 4 кастрычніка ў Заграбе сфармаваўся Нацыянальны савет харватаў, сербаў і славенцаў, 21 кастрычніка 1918 года нямецкамоўныя дэпутаты рэйхсрата абвясцілі сябе Часовым нацыянальным сходам нямецкай Аўстрыі, а праз тыдзень, 30 кастрычніка, абвясцілі яе далучэнне да Германскай рэспублікі ў якасці састаўной часткі Германіі.
З 1999 года працаваў у дзяржаўнай канцылярыі намеснікам начальніка фінансавай, грашова-крэдытнай і знешнеэканамічнай службы, пазней — кіраўніком групы развіцця малога і сярэдняга бізнесу агульнай праграмы Урада Грузіі і ;
30 снежня 2015 года Георгій Квірыкашвілі стаў прэм’ер-міністрам Грузіі, пасля таго як парламент Грузіі на пленарным пасяджэнні зацвердзіў яго кандыдатуру і падтрымаў прапанаваны ім склад Урада.
З 1981 г. — інжынер, малодшы навуковы супрацоўнік галіновай НІЛ магнітнай і гама-рэзананснай спектраскапіі, а з 1985 г. — малодшы навуковы супрацоўнік НІЛ ядзернай оптыкі пры кафедры ядзернай фізікі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта; адначасова выкладаў на кафедры медыцынскай фізікі Мінскага медыцынскага інстытута .
З 1986 года Лабко Аляксандр Сяргеевіч — навуковы, старшы навуковы супрацоўнік, з 1994 года — вучоны сакратар, а з 2000 года — намеснік дырэктара па навуковай рабоце НДУ «Інстытут ядзерных праблем» БДУ.
Лабко А. С. — удзельнік эксперыментаў па вывучэнні параметрычнага рэнтгенаўскага выпраменьвання зараджаных часціц у крышталях, у тым ліку прыярытэтных у свеце — па выяўленні выпраменьвання ад пратонаў і выпраменьвання ў рэжыме шматхвалявай генерацыі.
Пасля падзення Рабесп'ера ён стаў членам Камітэта грамадскага выратавання (у 1795 годзе: з 5 сакавіка па 3 ліпеня і са 2 жніўня па 26 кастрычніка — роспуск Канвента) і браў удзел у мірных перамовах, якія адбываліся ў Базелі з Прусіяй і Іспаніяй.
Пасля вяртання ў Францыю Сіес быў абраны дырэктарам на месца Рэбеля і ў час падрыхтоўкі да перавароту 18 брумера стаяў на баку Банапарта, якому аказаў вельмі істотную падтрымку сваім уплывам на дэпутатаў; ён жа склаў праект новай канстытуцыі, істотна, зрэшты, зменены Банапартам.
Ён склаў клятву, якую далі дэпутаты 20 чэрвеня 1789 года, — не разыходзіцца, пакуль Францыі не будзе дадзена новая канстытуцыя; ім жа прапанавана было дэпутатам прыняць для Генеральных Штатаў назву нацыянальнага сходу .
Да гэтага часу адносіцца з'яўленне шэрагу брашур, напісаных Сіесам з нагоды склікання Генеральных Штатаў: гэтыя сачыненні Сіеса аказалі вельмі моцны ўплыў на народ, асабліва брашура « » і памфлет «’ -?» , які змяшчаў вядомыя радкі: «Што такое трэцяе саслоўе? Усё. Чым яно было дагэтуль пры існым парадку? Нічым. Што яно патрабуе? Стаць чым-небудзь».
У 1768 г. улады выдалілі езуітаў з Пармскага герцагства і П’ячэнцы, і Франчэска разам з братам Гаэтана з’язджае ў Балонню, потым у Модэну і, нарэшце, у Верону, дзе вывучаў тэалогію, перакладаў з грэчаскай і быў асвечаны на ксяндза.
Праз некаторы час пасля скасавання ордэна, у 1783 г. разам з роднымі братамі Джузэпэ Анджаліні і Гаэтана Анджаліні прыехаў у Беларусь, дзе езуіты працягнулі сваю дзейнасць са згоды Кацярыны ІІ.
Унёсак Ф.Анджаліні ў культурнае жыццё высока ацэньвае польская даследчыца Ірэна Кадульская: «Дзякуючы Анджаліні на полацкую сцэну прыйшла найлепшая традыцыя еўрапейскай драмы. З ягоным імем звязаны і пералом у рэпертуарнай палітыцы: на ордэнскую сцэну былі дапушчаныя ў нязмененым выглядзе п’есы, якіх раней тут не хацелі бачыць. Творчасць Анджаліні надала смеласці маладому драматургу — Яну Мігановічу, які праз дваццаць гадоў узновіць тут працу над перакладамі Эўрыпіда і Сафокла.»
Арганізатар навукова-практычных канферэнцый, культурна-асветніцкіх мерапрыемстваў у Літаратурным музеі Максіма Багдановіча , на кафедры беларускай філалогіі Беларускага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта .