polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Міністэрства ўнутраных спраў Расійскай імперыі — орган дзяржаўнай выканаўчай улады Кабінета Міністраў Расійскай імперыі, які ажыццяўляў адміністрацыйна-распарадчыя функцыі ў сферах дзяржаўнай бяспекі, грамадскай бяспекі, аховы правапарадку, кіраўніцтва мясцовымі органамі ўлады, барацьбы з злачыннасцю, аховы месцаў пазбаўлення волі, дазвольнай сістэмы, цэнзуры ў сродках масавай інфармацыі і кнігавыдання.
Асаблівае становішча МУС сярод іншых міністэрстваў абумоўліваецца не толькі шматлікасцю, разнастайнасцю і важнасцю яго функцый, але і тым акалічнасцю, што яно ведае перш за ўсё паліцыю, а прымусовае ажыццяўленне ўсіх наогул распараджэнняў ўрада, да якога б міністэрству яно ні ставілася, здзяйснялася, па агульнаму правілу, паліцыяй.
Прадметы яго ведамства: справаводства па асабістаму складу МУС, частка інспектарскай; справы па дваранскім выбарах, па пытаннях аб правах стану, аб збудаванні помнікаў і аб адкрыцці для гэтага падпісак; загадванне архіўнай часткай усяго міністэрствы і інш.
Медалём «За будаўніцтва Байкала-Амурскай магістралі» ўзнагароджваюцца актыўныя ўдзельнікі будаўніцтва Байкала-Амурскай чыгуначнай магістралі, чыгуначнай лініі Бам — Тында — Беркакіт, другога шляху чыгуначнай лініі Тайшэт — Лена, аб'ектаў вытворчай базы і жыллёва-грамадзянскага прызначэння за добрую працу на будаўніцтве, высакаякаснае выкананне праектна-пошукавых работ, добрасумленную працу на прадпрыемствах, ва ўстановах і арганізацыях, якія абслугоўваюць непасрэдна будаўніцтва і будаўнікоў.
7 мая 1945 года ў баях за тактычна важную вышыню ля германскага горада Штрыгау, размешчанага ў дваццаці двух кіламетрах на поўнач ад германскага горада Вальдэнбург, і бліжэйшыя населеныя пункты старэйшы сяржант Назар Юшкоўскі, першым падняў байцоў узвода ў атаку, з малымі стратамі выканаў баявую задачу: уварваўся на ўскраіну Штрыгау і вызваліў яго ўсходнюю частку.
Аўтаматчык 783-га стралковага палка яфрэйтар Назар Юшкоўскі 5 лютага 1945 года, дзейнічаючы ў баявым ачапленні, у раёне горада Гроткау, першым заўважыў групу праціўніка, якая спрабавала атакаваць падраздзяленне з фланга.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 29 чэрвеня 1945 года за ўзорнае выкананне заданняў камандавання ў баях з нямецка-фашысцкімі захопнікамі старшы сяржант Юшкоўскі Назар Логвінавіч узнагароджаны ордэнам Славы 1-й ступені, стаўшы поўным кавалерам ордэна Славы.
У перыяд з 16 па 18 сакавіка 1945 года ў баях за горад Нейсе памочнік камандзіра ўзвода стралковай роты 783-га стралковага палка малодшы сяржант Назар Юшкоўскі ўзначаліў атаку байцоў узвода і знішчыў да дзесяці праціўнікаў.
Загадам па 229-й стралковай дывізіі ад 15 лютага 1945 года за мужнасць і адвагу, праяўленыя ў баях, яфрэйтар Юшкоўскі Назар Логвінавіч узнагароджаны ордэнам Славы 3-й ступені.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 6 красавіка 1945 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і выяўленыя пры гэтым адвагу і геройства» палкоўнік Васіль Матронін пасмяротна быў ганараваны высокім званнем Героя Савецкага Саюза.
18 жніўня 1944 года дывізія Матроніна паспяхова прарвала нямецкую абарону і вызваліла горад Бельск Падляскі, знішчыўшы каля 1 пяхотнага палка, захапіўшы больш за 30 кулямётаў і 11 артылерыйскія гарматы, узяўшы ў палон каля 200 салдат і афіцэраў праціўніка.
У ліпені 2019 года, калі ў клуба пачаліся фінансавыя праблемы, разам з іншымі ігракамі асноўнага складу разарваў кантракт, аднак застаўся ў камандзе і згуляў у двух яе апошніх матчах (у Кубку Беларусі — 28 ліпеня супраць «Клецка» і 3 жніўня супраць БАТЭ), у якіх «Тарпеда» было прадстаўлена пераважна ігракамі моладзевага складу.
З’яўляецца працягам праспекта Машэрава, пачынаецца ад Кобрынскага моста, з поўначы прымыкаюць вуліца Кастрычніцкая, завулак Палявы, вуліцы Сікорскага, Серая, Дэпутацкі завулак, вуліцы Зялёная, Жураўліная, Калініна, Фруктовая, Трышынская, з поўдня — вуліцы Генерала Папова, Дзмітрыя Данскога, Спакойная, Шаўчэнкі, далей перасякае вуліцу Піянерскую — 28 ліпеня, з поўдня прымыкаюць вуліцы Шлюзавая, Мухавецкая, Багданчука, Васняцова, з поўначы — вуліца Савецкай Канстытуцыі, перасякае Партызанскі праспект, з поўначы прымыкае вуліца Гаўрылава, перасякае вуліцу Гродзенскую — Лакціёнава, на скрыжаванні з якой узведзена двухузроўневая развязка.
Мінскі будаўнічы тэхнікум адроджаны прыказам Усесаюзнага камітэта па справах вышэйшай школы пры СНК СССР пры Міністэрстве жыллёва-грамадзянскага будаўніцтва БССР 594 ад 26 ліпеня 1945 г. Тэхнікум не меў свайго будынка, заняткі праводзіліся ў СШ 35 па вул.
У лістападзе 1926 г. пры Мінскім архітэктурна-дарожна-будаўнічым тэхнікуме быў адкрыты двухгадовы вячэрні рабочы тэхнікум з архітэктурна-будаўнічым і механічным аддзяленнямі, які праз два гады быў пераведзены ў Віцебскі палітэхнікум.
Тэарэтычная падрыхтоўка навучэнцаў спалучалася з практычнымі заняткамі, якія праводзіліся ў навучальных майстэрнях, а затым на прадпрыемствах і будоўлях, каб па заканчэнні навучальнай установы будучыя тэхнікі маглі праектаваць нескладаныя збудаванні, ажыццяўляць кіраўніцтва працамі.
У красавіку 1928 г. Мінскі архітэктурна-дарожна-будаўнічы тэхнікум быў аб'яднаны з Мінскім дзяржаўным гідратэхнічным тэхнікумам і ператвораны ў Мінскі дзяржаўны палітэхнікум.
Імага харчуюцца нектарам розных відаў травяністых і хмызняковых раслін, закіслым сокам дрэў і пераспелымі пладамі, ахвотна садзяцца на вільготную глебу па краях лужын і вадаёмаў, а таксама на экскрыменты жывёл.
У канцы 1934 года Канстанцін Бранкузі прыняў прапанову Жаночай лігі жудеца Горж пабудаваць помнік у гонар салдат, якія загінулі каля ракі Жыу пры абароне горада ад нямецкіх войскаў у 1916 годзе.
Асаблівую вядомасць Далмау-і-Генер атрымаў як стэнограф: ён выпусціў першыя дзве пласцінкі для вывучэння каталонскай мовы з галасамі Пумпеу Фабры і Мерсе Родореда, а таксама псіхалагічныя апавяданні і зборнікі заданняў «Пасіўнае паліглотства» і «Лінгвістычныя тлумачэнні» .
Даследаванні Далмау сталі знакам для педагагічнай лінгвістыкі заняцца пытаннямі, звязанымі з інтэрлінгвістыкай, прота-эсперанталогіяй, педагогікай, сацыялінгвістыкай і філасофіяй мовы.
Быў вядомым паліглотам і сусветна прызнаным эсперантистом, працаваў рэдактарам часопіса « » і прэзідэнтам Каталонскай федэрацыі эсперанта, у якой быў адным з вядучых ідэолагаў разам з Фрэдэрыкам Пухула-і-Валес.
Прапанова аб пасіўным паліглотстве заключаецца ў развіцці і актыўным выкарыстанні ўласнай мовы, агульнаўжывальнай і размоўнай лексікі і імкненні зводзіць памылкі да мінімуму, але пры гэтым толькі з пасіўным выкарыстаннем як мага большай лексікі з іншых моў.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета РФ ад 2 сакавіка 1992 года 2424-1 медаль пакінуты ў сістэме ўзнагарод РФ да ўступлення ў сілу Указа Прэзідэнта РФ ад 2 сакавіка 1994 года 442 «Аб дзяржаўных узнагародах Расійскай Федэрацыі».
за выдатныя поспехі ў баявой і палітычнай падрыхтоўцы, у засваенні новай баявой тэхнікі і ў падтрыманні высокай баявой гатоўнасці воінскіх часцей і іх падраздзяленняў і за іншыя заслугі падчас праходжання сапраўднай ваеннай службы;
З 4 чэрвеня 1944 года да 14 верасня 1957 года медаль «За баявыя заслугі» ўручалася таксама за выслугу 10 гадоў у шэрагах Чырвонай Арміі, Ваенна-Марскога Флоту, органах унутраных спраў і дзяржаўнай бяспекі.
У адрозненне ад адваротнага боку, на бачнай частцы кратары значна меншага памеру: кратар Баі, найбуйнейшы кратар бачнага паўшар’я , значна меншы за кратары на нябачным з Зямлі боку, яны могуць перавышаць па памерах некаторыя месяцавыя моры, а ўдарны кратар Басейн Паўднёвы полюс — Эйткен большы за кратар Баі ў 25 разоў (ён размешчаны на паўднёвым месячным полюсе, і вялікая частка яго адносіцца да адваротнага боку).
Вярчэнне Месяца вакол восі і вакол Зямлі супадаюць не зусім дакладна: вакол Зямлі Месяц абарочваецца са зменнай кутняй хуткасцю з-за эксцэнтрысітэту месяцавай арбіты — паблізу перыгея рухаецца хутчэй, паблізу апагея павольней.
«Морамі» на Месяцы называюцца цёмныя вобласці, якія з’яўляюцца адносна роўнымі ўчасткамі паверхні спадарожніка, пакрытымі застылай лавай, у супрацьлегласць светлым абласцям — «мацерыкам», якія пакрыты рэгалітам, пылам, камянямі.
Паводле дадзеных, атрыманых са спадарожнікаў, абодва бакі Месяца маюць гравітацыйныя анамаліі, але калі на адваротным боку хаатычна раскіданыя як станоўчыя, так і адмоўныя анамаліі, то на бачнай частцы маюцца пераважна станоўчыя анамаліі гравітацыйнага поля, яны ствараюцца выхадамі шчыльных парод і выразна лакалізаваны ў прасторы.
Таксама існуе фізічная лібрацыя, абумоўленая ваганнем спадарожніка вакол становішча раўнавагі ў сувязі са зрушэннем цэнтра цяжару ядра, а таксама ў сувязі з дзеяннем прыліўных сіл з боку Зямлі.
Медалём «За ўмацаванне баявой садружнасці» узнагароджваліся ваеннаслужачыя, работнікі органаў дзяржаўнай бяспекі, унутраных спраў і іншыя грамадзяне дзяржаў-удзельніц Варшаўскага дагавора, а таксама іншых сацыялістычных і іншых дружалюбных дзяржаў за заслугі ва ўмацаванні баявой садружнасці і ваеннага супрацоўніцтва.
Узнагароджанне медалём «За ўмацаванне баявой садружнасці» ажыццяўлялася ад імя Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР Міністрам абароны СССР, Міністрам унутраных спраў СССР, Старшынёй Камітэта дзяржаўнай бяспекі СССР.
Сярод выпускнікоў — Шарль Гарнье, які стварыў у сярэдзіне стагоддзя эклектычны гібрыд розных гістарычных стыляў, які атрымаў па імі школы назву «боз-ар»; Марсель Лодс, адным з першых выкарыстаў у масавым жыллёвым будаўніцтве металічны і жалезабетонны каркас, запоўнены зборнымі бетоннымі плітамі, адзіную модульную сістэму, патокавую арганізацыю прац; Жуль Пелешэ, які пабудаваў будынак Музея Боўза.
Сярод яе выпускнікоў — Морыц Даніэль Опенгайм, Буланжэ, Бушэ, Фраганар, Давід, Энгр, Жэрыко, Дэлакруа, Дэга, Манэ, Рэнуар, Сёра, Х'юбер Панскарм, Поль Жазеф Шэнавар, Эміль Мюнье, Арыстыд Круазі, Уільям Стот, Хасэ Хуліа дэ Соза Пінту і многія іншыя выдатныя мастакі.
Уручэнне медаля «За адвагу на пажары» выконвалася ад імя Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР старшынямі, намеснікамі старшыняў і членамі Прэзідыумаў Вярхоўных Саветаў саюзных і аўтаномных рэспублік, старшынямі, намеснікамі старшыняў і членамі выканаўчых камітэтаў краявых, абласных, раённых і гарадскіх Саветаў народных дэпутатаў па месцы жыхарства ўзнагароджаных, а ваеннаслужачым — ваенным камандаваннем.
Медаль пры дапамозе вушка і кольца злучаецца з пяцівугольнай калодачкай, абцягнутай крэпавай шаўковай муаравай стужкай шырынёй 24 мм з васільковымі палоскамі па яе краях шырынёй 3 мм кожная, абрамленая белымі палоскамі шырынёй 1 мм кожная.
Ва ўмовах жорсткай барацьбы за чытачоў, галоўнаму рэдактару раздзелу аб веласпорце Арманда Кунэ італьянскай спартыўнай газеты , прыйшла ідэя стварыць велагонку для прыцягнення да падпісчыкаў выдання.
Гульнявы працэс такіх гульняў заключаецца, перш за ўсё ў кіраванні танкам, якое ажыццяўляецца пры дапамозе клавіятуры (у выпадку з гульнямі, прызначанымі для персанальнага камп’ютара) або геймпада .
Нярэдка маюцца тактычныя элементы, напрыклад, камандаванне ўласным падраздзяленнем (з дапамогай прызначаных клавіш гулец аддае каманды выгляду «ісці за мной», «атакаваць бліжэйшую мэту», «спыніцца» і г. д).
Адметная асаблівасць аркадных сімулятараў — істотна спрошчанае кіраванне, у той час як у рэалістычным сімулятары гульцу неабходна выконваць мноства дзеянняў, якія ўласцівыя кіраванню танкам у рэальным жыцці .
Вырашальнымі фактарамі як у стварэнні, так і роспуску Федэрацыі была значная розніца паміж колькасцю афрыканскага і еўрапейскага насельніцтва, і значная колькасць еўрапейцаў у Паўднёвай Радэзіі, у параўнанні з паўночнымі пратэктаратам.
Палітычным лідарам еўрапейскага насельніцтва ў Федэрацыі быў Годфры Марцін Хагінс, 1-ы віконт Малверн, прэм’ер-міністр ЦАФ першыя тры гады яе існавання, да гэтага былы на працягу 23-х гадоў прэм’ер-міністрам Паўднёвай Радэзіі.
Федэрацыя афіцыйна спыніла сваё існаванне 31 снежня 1963 года, калі Паўночная Радэзія атрымала незалежнасць ад Вялікабрытаніі ў якасці новай дзяржавы Замбія, а Ньясаленд атрымаў незалежнасць як новая дзяржава Малаві.
12 красавіка 1918 года Савет Народных Камісараў РСФСР прыняў дэкрэт «Пра помнікі рэспублікі», а 30 ліпеня 1918 года зацвердзіў спіс імёнаў гістарычных дзеячаў, манументы якіх належала ўсталяваць у гарадах Расіі.
Да гэтага моманту ў майстэрні Мяркурава ўжо былі дзве гатовыя гранітныя статуі з гэтага спіса — Ф. М. Дастаеўскага, выкананая ў 1914 годзе на заказ мільянера Шарова, і Л. М. Талстога, выкананая ў 1912 годзе.
Мяркураў прапанаваў Массавету гэтыя ўжо гатовыя статуі і адмысловая камісія, якую ўзначальваў А. В. Луначарскі, ухваліла іх па ўяўленні памагатага наркама маёмасцей рэспублікі Н. Вінаградава.
Асобы, якія знаходзяцца ў цяжкай жыццёвай сітуацыі, якія вызваленыя ад выплаты збору мясцовымі Саветамі дэпутатаў або па іх даручэнні мясцовымі выканаўчымі або распарадчымі органамі.
Станам на верасень 2015 г., па даных «Расстата», не мелі афіцыйнага працаўладкавання 19,4 млн чалавек , у тым ліку 4,0 млн чалавек беспрацоўных і 15,4 млн чалавек, як мяркуецца, занятых у нефармальным сектары .
Пятроўская «Табель аб рангах», вызначаючы месца ў іерархіі дзяржаўнай службы, у некаторай ступені давала магчымасць вылучыцца таленавітым людзям з ніжэйшых саслоўяў, «…каб тым ахвоту падаць да службы і іншым гонар, а не нахабнікам і дармаедам атрымліваць», — абвяшчаў адзін з апісальных артыкулаў закона.
У маі 2015 года «Распраца», выконваючы даручэнне Урада РФ «аб зніжэнні нелегальнай занятасці», прапанаваў увесці «сацыяльны плацёж» для працаздольных катэгорый расейцаў, якія не працуюць, але і не стаяць на ўліку ў цэнтры занятасці.
Па словах намесніка кіраўніка «Роструда» Міхаіла Іванкова, плацеж будзе спаганяцца з усіх грамадзян, якія дасягнулі 18-гадовага ўзросту, за выключэннем афіцыйна працаўладкаваных, зарэгістраваных беспрацоўных, студэнтаў, пенсіянераў і іншых ільготных катэгорый.
У 1951 годзе выйшлі Пастанова Савета міністраў СССР ад 19 ліпеня 1951 года «Аб мерах па ліквідацыі жабрацтва ў Маскве і Маскоўскай вобласці і ўзмацненні барацьбы з антыграмадскімі, паразітычнымі элементамі» і неапублікаваны Указ Вярхоўнага Савета СССР ад 23 ліпеня 1951 года «Аб мерах барацьбы з антыграмадскімі, паразітычнымі элементамі».
Пад паняцце іншага паразітычнага ладу жыцця, якое вядзецца на працягу доўгага часу падпадалі тыя выпадкі, калі асоба ўхіляецца ад грамадска карыснай працы і жывуць на непрацоўныя даходы больш чатырох месяцаў запар або ў агульнай складанасці на працягу года і ў гэтай сувязі яму зроблена афіцыйнае папярэджанне пра недапушчальнасць такога ладу жыцця.
2 красавіка 2015 года Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь А. Лукашэнкам быў падпісаны Дэкрэт 3 «Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства», згодна з якім устаноўлены абавязак грамадзян Беларусі, пастаянна пражываючых у рэспубліцы замежных грамадзян і асоб без грамадзянства, якія не ўдзельнічалі ў фінансаванні дзяржаўных расходаў або ўдзельнічалі ў такім фінансаванні менш 183 каляндарных дзён у мінулым годзе, па выплаце збору ў памеры 20 базавых велічынь.
12 Канстытуцыі РСФСР Прэзідыум Вярхоўнага Савета РСФСР прыняў указ «Аб узмацненні барацьбы з асобамі, якія ўхіляюцца ад грамадска-карыснай працы і вядуць антыграмадскі паразітычны лад жыцця».
Пры гэтым, у прыватнасці, дармаедамі прызнаваліся і высылаліся інжынер-тэхнолаг, які спыніў працу, абсталяваў трусагадоўчую ферму і стаў жыць за кошт прынесеных ёю даходаў, пажарны, які займаўся сваім зямельным участкам і гандляваў на рынку гароднінай і садавіной.
Аднак у адпаведнасці з артыкулам 9 Канстытуцыі СССР 1936 г. і артыкулам 17 Канстытуцыі СССР 1977 года, усё ж дапускалася рэгуляваная дзяржавай індывідуальная працоўная дзейнасць у сферы саматужна-рамесных промыслаў, сельскай гаспадаркі, бытавога абслугоўвання насельніцтва, а таксама іншыя віды дзейнасці, заснаваныя выключна на асабістай працы грамадзян і членаў іх сем’яў.
асобы вышэйшага, старэйшага, сярэдняга, малодшага кіраўнічага і радавога саставу міліцыі, якія характарызуюцца станоўча і якія знаходзяцца да 21 лістапада 1967 года на службе ў органах, установах і навучальных установах Міністэрства аховы грамадскага парадку СССР;
Названым медалём маглі таксама узнагароджвацца асобы вышэйшага, старэйшага, сярэдняга, малодшага кіраўнічага і радавога саставу іншых службаў і падраздзяленняў Міністэрства аховы грамадскага парадку СССР, актыўна спрыяючыя органам міліцыі ў іх дзейнасці.
Узнагароджанне юбілейным медалём і яе ўручэнне ажыццяўлялася ад імя Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР міністрам аховы грамадскага парадку СССР, міністрамі аховы грамадскага парадку саюзных і аўтаномных рэспублік, начальнікамі ўпраўленняў аховы грамадскага парадку выканкамаў краявых, абласных, гарадскіх Саветаў дэпутатаў працоўных, дарожных аддзелаў міліцыі і навучальных устаноў Міністэрства аховы грамадскага парадку СССР.
Юбіле́йны меда́ль «50 гадо́ў саве́цкай мілі́цыі» заснаваны Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 20 лістапада 1967 года ў азнаменаванне 50-годдзя савецкай міліцыі.
У пачатку стагоддзя, калі медзярыт атрымаў у Вялікім Княстве Літоўскім дастатковае распаўсюджванне, выдаецца «Панегірык братоў Скарульскіх» , а ў 1621 годзе — серыя эмблематычных ксілаграфій Тамаша Макоўскага.
Традыцыйны 5-прыватны баявы шчыт заключаны ў авальную рамку з гравіраваным тэкстам: «Ян Караль Хадкевіч віленскі ваявода, гетман ВКЛ, Лівонскі губернатар, граф на Шклове, Мышы і Быхаве».
Медзярыт актыўна выкарыстоўваў Лявонцій Тарасевіч, які пачынаў сваю дзейнасць у Беларусі: партрэты падстолія ашмянскага Георгія Землі, К. С. Радзівіла, смаленскага біскупа Багуслава Корвін-Гасеўскага , гравюра з выявай іконы Маці Божай Жыровіцкай .
Хоць у Віленскім універсітэце гравюра карысталася меншай папулярнасцю, чым жывапіс, тым не менш, тут адкрыліся кафедра графікі, кіраваная бярлінцам Ізідором Вейсам, добра ведаўшым тэхніку металагравюры.
Адным з паспяховых вучняў Сандэрса стаў ураджэнец Аршаншчыны Міхал Падалінскі, аўтар афортаў, партрэтаў прафесараў універсітэта, партрэта канцлера ВКЛ Льва Сапегі, зробленага па маляўнічаму партрэту стагоддзя.
Даследчыкі адзначаюць як з'яву ў гравюры стагоддзя яго медзярыты да кнігі «Манархія Турэцкая, апісаная Рыко» ― цыкл свецкіх гравюр з дэталёвай выявай зброі, ваеннага рыштунку, адзення, жывёл і інш.
Характэрнымі рысамі магілёўскай школы з'яўляюцца лаканічная лінеарная, пластычна выразная гравіроўка, прастата кампазіцыйнай пабудовы, адсутнасць падрабязных дэталяў, перавага формы над архітэктурным фонам.
У Вільні пачалі працаваць некалькі літаграфных майстэрняў, з якіх вылучалася майстэрня мастака Юзафа Азяіблоўскага, вядомага сваімі працамі, у прыватнасці партрэтамі-гравюрамі вялікага князя Альгерда, Жыгімонта Аўгуста, літаграфіяй «Славянскі нявольнік» і інш.
З часам у кнігах з'яўляюцца гравюры-партрэты: Боны Сфорца, Жыгімонта ; у выданні А. Гваньіні « » ― партрэты вялікіх князёў літоўскіх Трайдзеня, Віценя, Міндоўга, Ягайлы, Гедыміна, Вітаўта, Альгерда, Свідрыгайлы, Аляксандра Ягелончыка.
У 2017 годзе там прайшла выстаўка «Радзівілы: лёс краіны і роду», дзе, разам з маляўнічымі, былі прадстаўлены і партрэты-гравюры са збору музея і прыватнай калекцыі Мацея Радзівіла з Варшавы: 14 князёў з роду Радзівілаў, Марыя Радзівіл, Луіза Радзівіл Гогенцолерн, Людвіка Караліна Радзівіл і гравюра «Прыезд Януша Радзівіла ў Вільну ў 1653 годзе».
Параўноўваючы ксілаграфіі кніг Скарыны з лепшымі венецыянскімі гравюрамі эпохі Адраджэння, У. В. Стасаў адзначаў, што «тая вытанчанасць малюнка, тое майстэрства гравюры, якія на кароткі час прамільгнулі ў выданнях венецыянскіх і скарынаўскіх, ніколі ўжо больш не паўтарыліся ні ў адным выданні царкоўнаславянскага друку на працягу ўсёй другой паловы ― усяго і першай паловы стагоддзяў».
Па ініцыятыве магілёўскага губернатара А. С. Дамбавецкага у 1882―1884 гадах выйшла кніга «Вопыт апісання Магілёўскай губерні ў гістарычных, фізіка-геаграфічных, этнаграфічных, прамысловых, сельска-гаспадарчых, лясных, вучэбных, медыцынскіх і статыстычных адносінах, з двума картамі губерні і 17 разьбянымі гравюрамі на дрэве відаў і тыпаў».
Гістарычную і мастацкую каштоўнасць маюць «партрэты» гарадоў Напалеона Орды, які стварыў вялікую серыю малюнкаў і акварэляў беларускіх гарадоў, на аснове якой варшаўскі мастак А. Місуровіч у 1873―1883 гадах выканаў 260 літаграфій.
У 1919 годзе беларускі бібліёграф Рамуальд Зямкевіч у часопісе «Беларускае жыццё» упершыню апублікаваў партрэт-гравюру Васіля Цяпінскага 1576 года, знойдзеную ў бібліятэцы Святаполк-Завадскіх ў Крошыну.
Тым часам, у Аквітаніі пераемнік Лупа Эд Вялікі, імя якога сустракаецца ў гістарычных крыніцах пачынаючы прыкладна з 700 года, замацаваў сваю ўладу над большасцю абшчын паміж Луарай і Пірэнеямі, і, здаецца, заслужыў калі не каралеўскі тытул, то, прынамсі, званне «першага ў Аквітаніі», як яго называюць некаторыя сучасныя яму аўтары, тым самым ён стаў сапернікам Піпіна ў барацьбе за ўладу.
Медалём «За аднаўленне вугальных шахт Данбаса» ўзнагароджваюцца рабочыя, служачыя, інжынерна-тэхнічныя і гаспадарчыя работнікі за выдатную працу, высокія вытворчыя паказчыкі і заслугі ў аднаўленні вугальнай прамысловасці Данбаса.
Спісы прадстаўленых да ўзнагароджання медалём «За аднаўленне вугальных шахт Данбаса» разглядаюцца і зацвярджаюцца ад імя Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР Міністрамі вугальнай прамысловасці заходніх раёнаў і будаўніцтва паліўных прадпрыемстваў.
Уручэнне медаля «За аднаўленне вугальных шахт Данбаса» вырабляецца ад імя Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР выканаўчымі камітэтамі абласных Саветаў дэпутатаў працоўных па месцы жыхарства ўзнагароджаных.
загінуўшыя або прапаўшыя без вестак пры абароне СССР ці пры выкананні іншых абавязкаў ваеннай службы, альбо пры выкананні доўгу грамадзяніна СССР па выратаванні чалавечага жыцця, ахове сацыялістычнай уласнасці і сацыялістычнага правапарадку, а таксама памерлыя ў выніку ранення, кантузіі, калецтва або захворвання, атрыманых пры названых абставінах, альбо з прычыны працоўнага калецтва або прафесійнага захворвання.
Падчас удзелу ў «Х-фактар» выконваў песні Стаса Шурынса, Тома Оделла, Адэль, Джамалы, Валерыя Меладзэ, Юрка Юрчанка і гуртоў «Акіян Эльзы», «», «бой», «», « » і «Скрабін».
Канстанцін Мікалаевіч Бачароў — украінскі спявак, пераможца шостага сезона ўкраінскага вакальнага шоу «-Фактар», фіналіст Нацыянальнага адбору Украіны на 62-гі песенны конкурс «Еўрабачанне».
Апошняй сумеснай працай заснавальнікаў гурта стала напісанне ў тым жа 1996 музыкі да спектакля драматурга Сяргея Кавалёва «Заложнца кахання» паводле сярэднявечнай рыцарскай аповесц «Аб княжанн Гвдона яго сыне, слаўным рыцары Баве» .
Праз год, у 1997, з падачы Змітра Несцюка — заснавальніка аднаго з першых у Беларусі рыцарскага клуба «Ордэн Сэрца Дракона», Войніч і Басай, набраўшы вядомых музыкаў — ударніка Цімура Велітоўскага і джаз-гітарыста Віталія Лойку, а таксама клавішніка і ды-джэя Андрэя Хвісевіча — аднавілі рэпетыцыі гурта ў электрычным варыянце з тым жа назовам.
Электрычны «Камэлот» нават з’ездзіў з канцэртамі ў Данію і Польшчу, запісаў некаторыя новыя і старыя песні, што не ўвайшлі ў першы альбом «Краіна Талераў», які у 1998 годзе быў часткова нанава перазведзены, цалкам адмайстраваны і выпушчаны кампаніяй В. Супрановіча «БМА» на .
Хаця рэпетыцыі праходзілі ўжо пасля заняткаў, моцныя гукі з-пад даху будынку былой партшколы і «патлатыя» хлопцы яўна не студэнцкага выгляду сталі выклікаць занепакоенасць у новага кіраўніцтва філфаку.
У канцы 1980-х ён пазнаёміўся з бардам Змітром Сідаровічам, які вучыўся ў Беларускім палітэхнічным інстытуце і чые песні ўжо спяваў беларускі рок-гурт «Грамада» (адна з іх — «Які ж я беларус?» — нават увайшла ў хіт-парад газеты «Чырвоная змена»).
Але праз адсутнасць грошай у дзяржаўнай сферы эканомікі, дзе працавалі амаль усе ўдзельнікі гурта, Кішкін, Войніч ды Сідаровіч сталі працаваць «літаратурнымі неграмі» на маскоўскія раскручаныя імёны пісьменнікаў-дэтэктыўшчыкаў і аўтараў фэнтэзі.
Андрэ́й Міха́йлавіч Ме́льнікаў — бард , літаратар, заснавальнік фэстаў беларускай аўтарскай песні «Аршанская бітва», «Талькаўскі фэст», аўтар больш за 2 дзясяткі альбомаў на тэму нацыянальнага адраджэння і жыцця ў постсавецкіх рэаліях.
23 мая 1976 года ў адным з пакояў управы адбылося адкрыццё грамадская гарадской бібліятэкі, якую падчас навучання ў гімназіі наведваў пісьменнік Антон Паўлавіч Чэхаў і гісторык Павел Пятровіч Філеўскі.