polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
16 сакавіка 1987 года да пассавета далучана тэрыторыя скасаванага Васілевіцкага сельсавета (17 вёсак: Асташа, Васілевічы, Вусенікі, Галавенчыцы, Гарачкі, Дзмісевічы, Кадыш, Каўняны, Кодзеўцы, Навасады, Нямнова, Самборы, Сінявічы, Сонічы, Шадзінцы, Шынкаўцы і Ятвезь), 20 верасня 2002 года — тэрыторыя скасаванага Лойкаўскага сельсавета (15 вёсак: Белічаны, Белыя Балаты, Беражаны, Васарабы, Войтаўцы, Забрачаны, Зарачанка, Келбаскі, Лінкі, Лойкі, Монькаўцы, Плоскаўцы, Плябанскія, Селіванаўцы, Шэмбелеўцы).
4 сакавіка 1960 года да сельсавета далучана частка скасаванага Болецкага сельсавета (19 населеных пунктаў: Багамазава, Буракова, Ваўненкі, Вокшава, Грыбалі, Заазер’е, Зайцы, Казырова, Кашчыха, Круглікі, Лапушніца, Міроненкі, Нова-Болецк, Новая Вёска, Перадзелка, Працінцы, Ушакова, Шэцікі і Яроненкі).
8 красавіка 2004 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Вярэцкага сельсавета (14 вёсак: Вярэчча, Дубрава, Забарок, Загуззе, Заналючык, Зарэчча, Казловічы, Канашы, Кручкі, Нізкія, Ноўка, Стаі, Стырыкі, Сяло).
Першыя звесткі пра гэта сустракаюцца ў краязнаўчай літаратуры па гісторыі Мінска пачатку ХХ стагоддзя, але дакладных дакументальных пацверджанняў гэтай гіпотэзы ў архіўных дакументах не знойдзена.
Акрамя таго, на супрацьлеглым баку Бернардзінскага завулка знаходзілася сядзіба Друцкіх-Любецкіх, якая з 1811 па 1818 гады належала вядомаму мінскаму грамадскаму і культурнаму дзеячу Яну Ходзьку, які таксама быў масонам і адыгрываў значную ролю ў дзейнасці мінскай масонскай ложы.
Амаль аднолькавыя паводле архітэктурнага вырашэння тры яго фасады — паўднёва-ўсходні, паўночна-ўсходні і паўднёва-заходні — былі вылучаны неглыбокімі рызалітамі, два з якіх былі завершаны трохвугольнымі франтонамі.
Пасля смерці Траяна Ключынскага дом разам з зямельным пляцам і гаспадарчымі пабудовамі перайшоў у спадчыну да яго дачкі Анастасіі з Ключынскіх па мужу Якубоўскай, якой у спадчыну дастаўся «мураваны трохпавярховы дом, са скляпамі, стайняй, вазоўняй, лядоўняй і пляцам, а таксама з агароджай… па Семінарыйскім завулку пад 398 у першай частцы і квартале ў горадзе Мінску».
Дом Зімніцкіх, тады ўжо на Петрапаўлаўскім завулку, ў дакументах сярэдзіны ХІХ стагоддзя быў пазначаны як мураваны трохпавярховы жылы дом, альбо двухпавярховы на сутарэннях.
У канцы ХІХ стагоддзя ўладальнікам будынка разам з зямельным пляцам стаў дваранін Вікенцій Нядведзкі, а ў пачатку ХХ стагоддзя пасля яго смерці ўся маёмасць перайшла да яго ўдавы Марцэлі Нядведзкай, якая валодала гэтым будынкам да 1920 года.
У пачатку ХІХ стагоддзя дом Ключынскага, узведзены на ўзгорку, вылучаўся сярод невысокай жылой забудовы гэтага раёна і добра праглядаўся з розных кропак горада, адыгрываючы своеасаблівую ролю ў сілуэце гістарычнага цэнтра Мінска.
На сходзе «беларусаў-дэмакратаў» 23 красавіка была выказана думка пра стварэнне Саюза беларускай дэмакратыі з-за нязгоды з пастановамі з’езда беларускіх нацыянальных арганізацый і непрызнаннем Беларускага нацыянальнага камітэта ў Мінску ў якасці кіруючага цэнтра нацыянальнага руху.
У праграме беларускаму пытанню адведзены 3 пункты з 10; «поўнае яднанне Беларусі з астатняй Расіяй з шырокім самакіраваннем на дэмакратычных пачатках»; «захаванне цэласці тэрыторыі Беларусі з горадам Вільняй як галоўным яе культурным цэнтрам»; «выкладанне ў навучальных установах на агульнадзяржаўнай рускай мове, роднай і таму зусім зразумелай для ўсіх беларусаў».
Саюз супрацоўнічаў з сялянскімі і настаўніцкімі арганізацыямі, падзяляў іх погляды на асноўныя праблемы грамадска-палітычнага жыцця, іх рэзалюцыі выкарыстоўваў з мэтай ідэйна-палітычнай барацьбы супраць беларускага руху; яго прадстаўнікі ўдзельнічалі ў з’ездзе беларускіх арганізацый у Віцебску, прысутнічалі на нарадзе прадстаўнікоў беларускіх арганізацый у Петраградзе.
На выбарах ва Устаноўчы сход Саюз аб’яднаўся з Беларускай народнай грамадой, Магілёўскім беларускім камітэтам і Аршанскім беларускім народным камітэтам, выставіўшы 5 кандыдатаў (В. А. Аляхновіч, К. М. Бароўскі, Д. С. Гулевіч, П. В. Каранкевіч, В. А. Міхалёнак) з 15, уключаных у спіс 8 па Магілёўскай выбарчай акрузе.
Саюз беларускай дэмакратыі — грамадска-палітычная арганізацыя заходнерусісцкага кірунку, якая дзейнічала ў Гомелі ў красавіку—лістападзе 1917 г. Ініцыятарам стварэння саюза выступіла група работнікаў асветы і дзяржаўных служачых, эвакуіраваных з Вільні.
Лічынкі віду ўтрымліваюць каля 200 000 гетэратрофных бактэрый, што былі цікавыя для навукоўцаў, якія шукаюць мікраарганізмы або ферментаў, здольныя функцыянаваць у асяроддзі арганічнага растваральніку.
У той час як лічынкі звычайна павольна плаваюць каля паверхні масла, кончыкі іх паветраных трубак адлюстроўваюцца ў выглядзе дробных кропак над паверхняй плёнкі, яны здольныя апускацца на больш працяглы тэрмін.
Лічынкі гэтага віду харчуюцца мёртвымі казуркамі і іншымі членістаногімі, якія запасяцца ў , што робіць адзіным вядомым відам насякомых, якія развіваюцца ў сырой нафце, рэчыве, якое ў норме валодае высокай таксічнасцю для насякомых.
Апрацоўка і аналіз відарысаў, як правіла, сканцэнтравана на 2-відарысах: як пераўтварыць адзін відарыс у іншы, напрыклад, з дапамогай папіксельных аперацый, такіх як павышэнне кантраснасці, лакальных аперацый, такіх як экстракцыя межаў або выдаленне шуму, або геаметрычных пераўтварэнняў, такіх як паварот відарыса.
Гэта таксама азначае, што знешнія ўмовы, такія як асвятленне, можа быць і часта больш кантралюецца ў сістэмах машыннага зроку, чым у камп’ютарным зроку увогуле, што можа дазволіць выкарыстоўваць розныя алгарытмы.
Нарэшце, распазнаванне ўзораў з’яўляецца сферай, якая выкарыстоўвае розныя метады для здабывання інфармацыі з сігналаў ў цэлым, у асноўным, з дапамогай статыстычных падыходаў і штучных нейронных сетак.
Узровень аўтаноміі вар’іруецца ад цалкам аўтаномных транспартных сродкаў, да транспартных сродкаў, дзе сістэмы на аснове камп’ютэрнага зроку падтрымліваюць кіроўцу або пілота ў розных сітуацыях.
Цалкам аўтаномныя транспартныя сродкі, як правіла, выкарыстоўваюць камп’ютэрны зрок для навігацыі, гэта значыць, для асэнсоўвання свайго знаходжання, або для стварэння карты свайго атачэння і для выяўлення перашкод.
Ужыванне вар’іруюцца згодна задачам, ад прамысловых сістэм машыннага зроку, якія, скажам, інспектуюць бутэлькі праходзячыя па вытворчай лініі, да даследаванняў у вобласці штучнага інтэлекту і камп’ютараў або робатаў, якія могуць асэнсоўваць свет вакол іх.
Машынны зрок, як правіла, адносіцца да працэсу аб’яднання аўтаматызаванага аналізу відарысаў з іншымі метадамі і тэхналогіямі, каб забяспечыць аўтаматызаваны кантроль і кіраванне робатамі ў прамысловым прымяненні.
У шматлікіх прымяненнях камп’ютарнага зроку камп’ютары папярэдне запраграмаваны для вырашэння канкрэтнай задачы, але метады, заснаваныя на навучанні ў бягучым часе становіцца ўсё больш распаўсюджанай з’явай.
Акрамя таго, некаторыя з навучальных метадаў, заснаваных на распрацаваных у рамках камп’ютарнага зроку (напрыклад, нейронавай сеткі і выявы і мастацкага аналізу на аснове глыбокага вывучэння і класіфікацыі) грунтуюцца на біялогіі.
Сучасныя ваенныя канцэпцыі, такія як «разуменне полю бою», прадугляджваюць, што розныя датчыкі, уключаючы аптычныя сэнсары, даюць багаты набор інфармацыі аб баявой сцэне, які можа быць выкарыстана для падтрымкі стратэгічных рашэнняў.
Прымяненне камп’ютарнага зроку ў медыцынскай галіне, таксама ўключае ў сябе паляпшэнне якасці відарысаў, якія аналізуюцца чалавекам — ультрагукавых малюнкаў або рэнтгенаўскіх малюнкаў, напрыклад — шляхам памяншэння ўплыву шуму.
Некаторыя галіны даследавання камп’ютарнага зроку цесна звязаны з вывучэннем біялагічнага бачання — на самай справе, гэтак жа, як многія галіны даследаванняў ШІ цесна звязаны з даследаваннем чалавечага свядомасці і выкарыстаннем назапашаных ведаў, каб інтэрпрэтаваць, інтэграваць і выкарыстоўваць візуальную інфармацыю.
Задачы камп’ютарнага гледжання ўключаюць у сябе спосабы атрымання, апрацоўкі, аналізу і разумення лічбавых малюнкаў, а таксама здабывання шматмерных дадзеных з рэальнага свету, каб выпрацаваць колькасную або знакавую інфармацыю, напрыклад, у форме прыняцця рашэнняў.
Разуменне ў гэтым кантэксце азначае трансфармацыю візуальных вобразаў у апісанне навакаольнага свету, якое можа ўзаемадзейнічаць з іншымі мысліцельнымі працэсамі і выклікаць адпаведныя дзеянні.
Задачы камп’ютарнага зроку уключаюць у сябе метады для атрымання, апрацоўкі, аналізу і разумення лічбавых відарысаў з вылучэннем мнагамерных даных з рэальнага свету каб выдаць колькасную або сімвальную інфармацыю, у тым ліку у форме вырашэнняў.
На гэтае разуменне відарысаў можа глядзець як на вылучэнне сімвальнай інфармацыі з даных відарыса выкарыстоўваючы мадэлі пабудаваныя з дапамогай геаметрыі, фізікі, статыстыкі і тэорыі навучання.
Нарэшце, значная частка галіны прысвечана аспекту рэалізацыі камп’ютарнага зроку: як існуючыя метады могуць быць рэалізаваны ў розных камбінацыях праграмных і апаратных сродкаў, або, як гэтыя метады могуць быць зменены для таго, каб атрымаць хуткасць апрацоўкі, не губляючы занадта шмат працы?
Даследаванні, праведзеныя ў 1970-х гадах фарміравалі першыя асновы для многіх алгарытмаў камп’ютарнага зроку, якія існуюць сёння, у тым ліку здабывання краёў з відарыса, маркіровак ліній, без шматграннага і шматграннага мадэлявання, прадстаўлення аб’ектаў як міжзлучэнняў невялікіх структур, аптычнага патоку, і ацэнкі руху.
Інфармацыя аб навакольным асяроддзі можа быць забяспечана з дапамогай сістэмы камп’ютарнага зроку, дзеючай у якасці датчыка бачання і прадастаўлення робату інфармацыі высокага ўзроўню аб навакольным асяроддзі.
Кожная з апісаных вышэй абласцей прымянення выкарыстоўвае дыяпазон задач камп’ютарнага зроку: больш ці менш пэўныя праблемы вымярэння ці праблемы апрацоўкі, якія могуць быць вырашаны з выкарыстаннем розных метадаў.
Класічная праблема ў галіне камп’ютарнага зроку, апрацоўкі малюнкаў і машыннага зроку складаецца ў вызначэнні таго, ці ўтрымоўвае дадзеныя выявы нейкі канкрэтны аб’ект, функцыю або актыўнасць.
Падгаліны камп’ютарнага зроку ўключаюць у сябе рэканструкцыю сцэн, выяўленне падзей, відэаадсочванне, ідэнтыфікацыя аб’ектаў, арыентацыя ў трохмернай прасторы, навучэнне, індэксаванне, ацэнка руху і рэстаўрацыя відарысаў.
Асноўныя крыніцы паступлення валюты ў 2005 годзе: прыбыткі ад турызму — 6,4 млрд долараў, экспарт вуглевадароднай сыравіны — 5,3 млрд долараў, паступленні ад Суэцкага канала — 3,5 млрд долараў, грашовыя пераводы егіпцян якія працуюць за мяжой — 3 млрд долараў.
У структуры ВУП на вытворчыя галіны прыпадае 52 % (у тым ліку сельская гаспадарка — 14 %, здабыўная і апрацоўчая прамысловасці — 33 %, будаўніцтва — 5 %), сферу фінансаў і паслуг — 48 % .
У дакладзе ААН па праблемах «чалавечага развіцця» за 2004 год Егіпет па зводнаму паказчыку «узроўню і якасці жыцця» застаўся на 120 месцы сярод 177 дзяржаў, апынуўшыся ў разрадзе «крытычных краін» з пункта гледжання маёмаснага расслаення грамадства.
На эканоміцы негатыўна адбіліся падзеі арабскай вясны — у выніку хваляванняў і палітычнай нестабільнасці знізіўся прыток замежных інвестыцый і паменшылася колькасць турыстаў, што вылілася ў скарачэнні валютных рэзерваў і дэвальвацыі фунта.
За часам прэзідэнцтва Насэра пераважала дзяржаўная форма ўласнасці, аднак пры Садату і Мубараку Егіпет павярнуўся да рынкавых адносін і сёння ўдзельная вага прыватнага сектару ў ВУП складае каля 75 %.
У аналітычнай справаздачы па выніках назірання за выбарамі ў Палату прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу было адзначана, што выбары дэпутата у цэлым не адпавядалі шэрагу ключавых міжнародных стандартаў правядзення дэмакратычных і свабодных выбараў, а таксама выбарчаму заканадаўству Рэспублікі Беларусь.
Найперш гэтыя высновы абумоўлены адсутнасцю роўнага доступу да дзяржаўных СМІ для ўсіх кандыдатаў, адсутнасцю бесстаронніх выбарчых камісій, фактамі выкарыстання адміністрацыйнага рэсурсу на карысць праўладных кандыдатаў, фактамі прымусу выбарцаў да ўдзелу ў датэрміновым галасаванні, закрытасцю шэрагу выбарчых працэдур для назіральнікаў.
Традыцыйна найбольшыя аргументы для крытыкі даюць непразрыстыя працэдуры падліку галасоў, што дае падставы для сур’ёзных сумневаў адносна адпаведнасці вынікаў такога падліку рэальнаму волевыяўленню выбарцаў.
Міжнародныя назіральнікі Парламенцкай асамблеі АБСЕ і БДІПЧ АБСЕ па выніках назірання прыйшлі да высновы, што выбары ў Палату прадстаўнікоў Беларусі не адпавядалі важным міжнародным дэмакратычным стандартам.
У сваёй папярэдняй ацэнцы Міжнародная місія БДІПЧ АБСЕ па назіранні за выбарамі заявіла, што парламенцкія выбары характарызаваліся агульным занядбаннем фундаментальных свабод сходаў, асацыяцый і выказвання.
Акрамя таго, місія БДІПЧ АБСЕ адзначае, што агітацыйная дзейнасць ажыццяўлялася ў скарочаным аб’ёме і абмежавальных умовах, якія ў цэлым не мелі на ўвазе змястоўнай або канкурэнтнай палітычнай барацьбы.
Выбары дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу сёмага склікання былі прызначаны Указам прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 5 жніўня 2019 г. У адпаведнасці з дзеючым заканадаўствам Рэспублікі Беларусь выбары дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў і выбары прэзідэнта павінны былі адбыцца ў 2020 годзе — выбары дэпутатаў не пазней верасня 2020 г., а выбары прэзідэнта не пазней жніўня 2020 г. Яшчэ за два гады да прызначэння выбараў старшыня ЦВК Лідзія Ярмошына заяўляла ў СМІ, што не выключае перанос адной з выбарчых кампаній 2020 г. на больш ранні тэрмін.
У красавіку 2019 г. Аляксандр Лукашэнка ў сваім традыцыйным штогадовым Пасланні да беларускага народа і Нацыянальнага сходу заявіў, што выбары дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў і членаў Савета Рэспублікі адбудуцца ў 2019 годзе.
Сярод удзельнікаў парламенцкіх выбараў афіцыйна зарэгістраваныя партыі Рэспублікі Беларусь, а таксама шэраг незарэгістраваных партый, грамадскіх аб’яднанняў і беспартыйных кандыдатаў.
Для эфектыўнага кіравання чыгуначным транспартам і забеспячэння патрэбаў гаспадаркі і насельніцтва ў перавозках Кабінет Міністраў Украіны 14 снежня 1991 года выдаў пастанову «Аб стварэнні Дзяржаўнай адміністрацыі чыгуначнага транспарту Украіны».
У 2010 годзе «Укрзалызныця» ўводзіць прэміум-паслугу, паездкі ў вагонах-салонах, такое падарожжа каштуе як 11 квіткоў у спальным вагоне, а таксама розныя спадарожныя выдаткі дадаткова.
Маўрысіа Макры і яго ліберальна-кансерватыўная партыя «Рэспубліканскае рашэнне» ў складзе кааліцыі «Давайце зменім» прыйшлі да ўлады ў 2015 годзе на фоне грамадскай незадаволенасці палітыкай Кіршнер.
Пазней гэту частку з мэтай русіфікацыі колішняга Вялікага Княства Літоўскага перайменавалі ў Сувораўскую , у часы міжваеннай Польскай Рэспублікі — у вуліцу Святой Ганны, цяпер яна носіць імя Майроніса.
Архітэктурныя дамінанты вуліцы — кляштарныя комплексы бернардзінцаў з касцёлам Святых Францішка і Бернарда і бернардзінак з касцёлам Святога Міхаіла Арханёла, касцёл Святой Ганны і палац Лапацінскіх, помнікі архітэктуры — стагоддзяў.
Пад час судовага працэсу былі дапушчаныя грубыя фальсіфікацыі, Івана Бабіча асудзілі як паўналетняга, дзеля чаго наўмысна напісалі нібыта ён нарадзіўся ў 1929 г. Іван Бабіч тлумачыў, чаму атрымаў менавіта 25 гадоў, у той час як іншыя шараговыя сябры атрымалі 10: «Маю віну асабліва абцяжарыла «зброя».
У 1946 г. далучыўся да нелегальнай беларускай арганізацыі «За Беларусь», якая пазней улілася да Саюза беларускіх патрыётаў: студэнты вырашылі папулярызаваць беларускую мову і культуру, ідэю незалежнасці Беларусі.
Пра свой удзел у арганізацыі Іван Бабіч успамінаў так: «Мы мала што паспелі зрабіць. Ды і задачы ставілі перад сабой галоўным чынам культурна-асветніцкія: адстойваць сваю нацыянальную адметнасць, мову, культуру, гісторыю, свае традыцыі».
У лютым 1947 года савецкія спецслужбы пачалі арышты ўдзельнікаў арганізацыі: да пастаўскай групы ўвайшоў афіцэр МДБ Алег Стахоўскі, які падштурхоўваў да тэрарызму, выдаваўшы сябе за ўдзельніка антысавецкай арганізацыі.
Але ў глыбоцкай педнавучальні таксама быў свой агент МДБ — Канстанцін Талапіла, які спрычыніўся да арышту Івана і Марыі Бабічаў: абое былі арыштаваныя 8 верасня 1947 г. падчас верагоднай спробы выезду ў Польшчу на станцыі Навадруцак каля Глыбокага.
Сястра Марыя Бабіч успамінала: «Перад смерцю, прадчуваючы свой канец, ён папрасіў нас, родных, каб паклалі яго ў труну з выявай «Пагоні» і бел-чырвона-белага сцягу, а на помніку напісалі: «Хай сняцца сны аб Беларусі».
Станоўчы водгук ад Дзмітрыя Падбярэзскага атрымаў спеў «Шэрая поўсць», па яго словах надзвычай ударны нумар з выразна падкрэсленай рокавай асновай, аднак неадназначную рэакцыю выклікаў трэк «Спейце, хлопцы», у якой цытата з песні «Радзіма мая дарагая» кампазітара Уладзіміра Алоўнікава ў гітарным сола падалася яму залішне просталінейнай.
Упершыню свет пабачыў смурфаў у журнале коміксаў « » 23 кастрычніка 1958 года, у 1980-х пачаў выпускацца анімацыйны серыял «», менавіта тады ў англамоўным свеце адбыўся ўсплёск папулярнасці гэтых маленькіх істот.
У рамках «Сусветнага дня смурфаў» ўсіх прыхільнікаў работ Пейо з усяго свету запрасілі на смурфамерапрыемствы, каб, сярод іншага, усталяваць новы сусветны рэкорд у «Кнізе рэкордаў Гінэса»: самая шматлікая група людзей у касцюмах смурфаў за суткі.
Для гэтага вышку ўкарацілі амаль на 40 метраў, правёўшы раніцай 13 ліпеня ўнікальную аперацыю — над вежай павіс верталёт, мантажнікі замацавалі тросы і праз хвіліну машына, падняўшы секцыю, перанесла яе на спецыяльна абсталяваную пляцоўку ў раёне Камсамольскага возера.
Хоць дэмантаж можна было здзейсніць і пры дапамозе «паўзучага» крана, які выкарыстоўваўся ў такіх выпадках, але на гэта б спатрэбілася шмат часу і падняць шматтонны груз на такую вышыню было практычна немагчыма.
Таму ўпершыню ў Мінску гэту аперацыю ўзяў на сябе верталёт «МІ-10К», прызначаны для мантажных прац (выконваў гэту працу вопытны маскоўскі экіпаж у складзе Ф. Бялушкіна, Селіверстава, Правалава і вядучага інжынера А. Чубарава).
Вучонаму належаць працы па атамнай і малекулярнай спектраскапіі і люмінесцэнцыі, спектраскапіі уранілаў, па распрацоўцы метадаў і апаратуры па спектральным даследаванні працэсаў утварэння комплексаў уранілу ў водных і арганічных растворах.
Займаўся вывучэннем уздзеяння міжмалекулярных узаемадзеянняў на спектраскапічныя характарыстыкі раствораў складаных арганічных злучэнняў, у тым ліку, даследаваннем спектральных, кінетычных і палярызацыйных эфектаў, абумоўленых неаднастайным пашырэннем узроўняў энергіі.
У склад НСА ўваходзяць армянскія атрады апалчэння, алавіцкія і шыіцкія ваенныя арганізацыі, арабскія хрысціянскія міліцыі, друзскія народныя міліцыі, атрады апалчэння лагера палесцінскіх бежанцаў «Ярмук», асірыйска-арамейскія апалчэнцы, апалчэнні шэрагу бедуінскіх плямёнаў Сірыйскай пустыні і шэраг арганізацый сірыйскіх курдаў.
Выдання і лічаць, што стварэнне апалчэння прайшло паспяхова, так як яно гуляе вырашальную ролю ў паляпшэнні ваеннага становішча ўрадавых войскаў у Сірыі з лета 2012 года, калі многія аналітыкі прагназавалі падзенне Асада і яго ўрада.
Многія з навабранцаў уступаюць у НСА з пачуцця помсты за членаў сваіх сем’яў, забітых баевікамі, або для процідзеяння ісламісцкім тэрарыстам, якія жорстка пераследуюць немусульман і наогул усіх, хто не жадае жыць па законах шарыяту.
Нацыянальныя сілы абароны — добраахвотніцкія ваенізаваныя фармаванні, створаныя сірыйскім урадам падчас грамадзянскай вайны ў Сірыі пры садзейнічанні Ірана, па ўзоры іранскага апалчэння «Басідж» і праіранскай шыіцкай брыгады «Ліва аль-Бакір».
Толькі ў 1925 г. пад кіраўніцтвам камуністычнай партыйнай арганізацыі Мазыра фабрыка была адрамантавана, запрацавала і атрымала назву «Чырвоны Мазыранін» — у гонар таварыскай дапамогі мазырскіх рабочых пры аднаўленні прадпрыемства.
Прыватнае прадпрыемства па перапрацоўцы гародніны і садавіны з уласных плантацый і садоў і вырабу кандытарскай прадукцыі заклаў ва ўласным маёнтку Нароўлі дваранін Расійскай імперыі Эдвард Артуравіч Горват .
«Чырво́ны Мазыра́нін» — прадпрыемства харчовай прамысловасці ў Нароўлі, адкрытае 1 жніўня 1925 г. на базе кандытарскай фабрыкі, заснаванай у 1913 г. ва ўласным нараўлянскім маёнтку дваранінам Расійскай імперыі Эдвардам Артуравічам Горватам .
Найвялікшым венесуэльскім пісьменнікам стагоддзя быў экс-прэзідэнт Ромул Гальегас , творы якога прысвечаны ўзаемаадносінам чалавека і прыроды; яго раман «Донна Барбара» заваяваў міжнароднае прызнанне.
Да ліку найбольш значных сучасных празаікаў адносяцца Мігель Атэра Сільва , аўтар шэрагу раманаў сацыяльнай тэматыкі, а таксама выдатнага гістарычнага рамана «Лопе дэ Агіэе, Князь Свабоды» ; і Артура Услар П'етра , таксама выбітны крытык і аўтар кароткіх апавяданняў; вядомасцю карыстаецца яго гістарычны раман пра эпоху барацьбы за незалежнасць Венесуэлы «Пунсовыя дзіды» .
З іншых народных танцаў папулярнасцю карыстаюцца тона льянера ; пасілья, разнавіднасць крэольскага вальса; мернгі, агульны для ўсёй антыльскай зоны жанр афраамерыканскага фальклору; і «тангіта», венесуэльскае аргенцінскае танга.
Мяркуючы па гэтай працы, да дна старажытнарымскага арыгінала ў той час быў прылеплены шкляны дыск з галавой Прыама, які па ўсёй бачнасці, паходзіў ад іншай вазы і які закрываў расколіну ў аснаванні .
Уяўляе сабой дэкаратыўную пасудзіну 25 см у вышыню і 56 см у абхваце з дзвухслойнага цёмна-сіняга і белага непразрыстага шкла, на якім метадам разьбы выкананы рэльеф з выявай сямі фігур багоў і смяротных.
Паміж 1778 і 1780 годам брытанскі пасланнік ў Неапалі Уільям Гамільтан купіў вазу ў гандляра антыкварыятам Джэймса Байрса, які ў сваю чаргу купіў яе ў Карнеліі Барберыні-Калона, прынцэсы Палестрыны.
«Калі ты апошні раз пакідаў будынак? А нехта пасля цябе выходзіў вонкі? Я не ведаю, чаму комплекс ізаляваны. Я не ведаю, хто ў нас за галоўнага. Не думаю, што фраза „пайду дахаты“ зараз ставіцца да нашай працы».
«Але я выявіў некалькі рэчаў, прыкладам, на гэтых тэрміналах надпісы могуць выводзіцца не палітарна, а адразу цалкам. Пакуль мы працуем на абсталяванні дваццацігадовай даўнасці, у іх аднекуль знайшліся сродкі на тое, каб выбудаваць Цэнтр развіцця».
Вялікая колькасць інфармацыі пра тое, як раней выглядала гульня, пра тэхнічныя аспекты і змену геймплэя распрацоўнікі ўключылі ў сістэму галасавых каментарыяў, якая ўпершыню з’явілася ў гульнях «» з праектам «».
Так, распрацоўнікі расказваюць, што прамалёўка выявы, бачнай праз партал, выконваецца для першых дзевяці ітэрацый: рухавічок «» падтрымлівае до дзевяці адлюстраванняў, а ілюзія бясконцасці дасягаецца шляхам капіявання выявы першага партала ў дзявяты.
Чэл мае ўсходні разрэз вока, цёмныя валасы, сабраныя ў невялікі пучок, апранута ў памяранцавую адзежу з надпісам «», а да яе галёнак прымацаваны адмысловыя прылады, якія дазваляюць унікнуць пашкоджанняў пры падзенні з любой вышыні.
Па меры праходжання гульні задання робяцца ўсё складаней, прымушаюць камбінаваць розныя прыёмы, такія як перасоўванне грузавога куба на кнопку, выкарыстанне энергетычнага шара ў якасці крыніцы энергіі, выкарыстанне з’явы захавання кінетычнай энергіі і іншыя.
Апроч таго парталы, адкрытыя на падлозе і столі насупраць адзін аднаго, ствараюць эфект «бясконцага падзення» — гулец, які ўвайшоў у партал, пачынае свабодна падаць, пралятаючы праз «бясконцы» лік партальных праходаў з пастаянным паскарэннем, пакуль не дасягне ўсталяванай скорасці падзення.
Машына баіцца хуткага канца і ўсяляк спрабуе выкруціцца, наколькі ёй можа хапіць яе камп’ютарнага інтэлекту, аднак, сама таго не ведаючы, выдае інфармацыю пра тое, што яна знішчыла ўсю лабараторыю, выпусціўшы ў памяшканні нейратаксіны.
Потым нехта з механічным гукам падыходзіць ззаду да Чэл і мужчынскім камп’ютарызаваным голасам кажа: «Дзякуем вам за прыняцце позы чакання распарадчыка вечарыны», пасля чаго адцягвае яе з месца.
Фразы, што вымаўляюцца камп’ютарам, шмат у чым смешныя для чалавечага ўспрымання, яны часам наіўныя і дурныя; прыкладам, на адным з этапаў голас старанна, але непраўдападобна імітуе «стан поўнай дэпрэсіі і роспачы».
Спаборніцкія карты прапануюць гульцу выпрабавання з абмежаваннямі трох відаў: на мінімальную колькасць крокаў , на мінімальную колькасць адкрытых парталаў і на мінімальны час праходжання , пры гэтым самі тэставыя камеры змен не перажываюць.
Яно было падпісана як «07 Святочны падвал» і паказвала калядную абстаноўку: елка з міні-фігуркамі персанажаў гульні « 2», Куба-кампаньёна ў шапцы Санта-Клаўса, каляднымі шкарпэткамі з лагатыпамі трох новых гульняў набору « », а таксама славуты торт.