polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Пасля перамогі над сваім праціўнікамі ў Германіі, каранацыі германскай каронай у Ахене і звяржэння Атона на Чацвёртым Латэранскім саборы Фрыдрых палічыў сябе досыць моцным, каб парушыць умову аб паасобным кіраванні імперыяй і Сіцыліяй.
Па словах сведак падчас польска-ўкраінскіх баявых дзеянняў яўрэйская міліцыя інфармавала ўкраінцаў аб дзейнасці польскіх войскаў, і нават адстрэльвала ваюючых палякаў, можа, таму, што была не ў стане адрозніць салдат ад звычайных злачынцаў, тым больш, што салдаты выкарыстоўвалі шмат розных тыпаў абмундзіравання.
У канцы снежня 1879 года Браза, па даручэнні французскага ўрада і на яго субсідыі, распачаў другое сваё падарожжа і заснаваў станцыю Франсвіль на рацэ Пасэ, недалёка ад упадзення яе ў Агавэ, а 3 верасня 1880 гады станцыю Бразавіль, на правым беразе Конга, прыняў вобласць караля Макока, паміж Лаўсонам і Стэнлі-Пулем, пад абарону Францыі, спусціўся ўніз па Конга і 7 лістапада 1880 года сустрэўся са Стэнлі ў Мдамбі-Мбонга.
Падчас трэцяга свайго падарожжа ў краіны, якія ляжаць па цячэнні Агавэ, і ў Французскае Конга, якое ён распачаў 18 снежня 1880 года са Сен-Марыі-дэ-Габон, ён заснаваў станцыю дэ л’Аліма на вярхоўях гэтай ракі і ў кастрычніку 1881 года з Франсвіля дабраўся да берага паблізу Ланданы.
Граф П’етра-Паала Саварн’ян дзі Брацца , на французскі манер П’ер Саварн’ян дэ Браза — італа-французскі падарожнік, пачынальнік французскага панавання па верхнім цячэнні Агавэ і на Конга; заснавальнік горада Бразавіль.
Да гэтага часу, плошча гаспадаркі складала каля 30 га, у тым ліку, пладовы гадавальнік — 6,6 га, фруктовы сад — 2,3 га, дэндралагічнае аддзяленне — 1,8 га, парк — 2 га, вішнёвы сад, пчальнік і пабудовы — 2,3 га, агарод — 2,6 га.
Дзяржаўная навуковая ўстанова «Усерасійскі навукова-даследчы інстытут селекцыі пладовых культур» — навуковая ўстанова Расійскай акадэміі сельскагаспадарчых навук — найстарэйшае памалагічная і садоўніцкая ўстанова Расіі.
15 верасня 1843 года Трэці Дэпартамент Міністэрства дзяржаўных маёмасцяў, на падставе загаду П. Д. Кісялёва, выдаў загад за 12506 з прапановай заснаваць у Арлоўскай губерні драўняны гадавальнік або казённы сад.
Функцыянуюць 3 сярэдніх прафесійных навучальных установы: Дыліжанскі каледж пры Міністэрстве адукацыі і навукі , Дыліжанскі дзяржаўны медычны коледж і Дзяржаўны каледж мастацтваў з музычным ухілам , дзіцячая музычная і мастацкая школы.
Улічваючы вышэйзгаданыя акалічнасці, у 1921 годзе ў Дыліжане быў адкрыты першы ў Арменіі супрацьсухотны дыспансэр, а праз некаторы час — дыспансэр-шпіталь, якія дзейнічалі аж да 1980-х гадоў.
Шпіталь спецыялізаваўся на лячэнні сухотаў лёгкіх, па-за лёгкавымі сухотамі, захворваннямі страўнікава-кішачнага гасцінца, жоўцевых праток, печані і жоўцевым пузыром, захворваннямі падстраўнікавай залозы.
Дыліжану, кліма-бальнеалагічнаму горнаму санаторыі, размешанаму ў сярэднегорнай зоне, уласціва мяккае, умеранае цёплае лета, сонечная цёплая зіма, сухое і цёплае надвор’е цягам усяго года, і разам з тымчасам даволі частыя дажджы.
З 1970- гадоў дзеюць санаторыі «Горная Арменія», «Дыліжан», якія мелі 120 месцаў, рэспубліканскі супрацьсухотны санаторый, які меў 120 месцаў, а таксама больш 20 дамоў адпачынку і пансіянатаў, што належаць розным ведамствам і прыватным асобам.
У газеце было вельмі шмат карыкатур, часта парнаграфічных, а таксама скаргаў на яўрэяў, якія замінаюць жыць арыйцам: пацыент псіхіятрычнай лякарні жаліўся, што яго туды незаслужана ўпяклі яўрэі, пакупнік пісаў, што яму не прынеслі кашулю з крамы, што належыць яўрэю, і гэтак далей у кожным нумары.
У 1921 годзе, калі Гітлер з'ехаў з Мюнхена ў Берлін наладжваць кантакты з лідарамі нацысцкіх арганізацый поўначы Германіі, шэраг членаў НСДАП, улучаючы яе заснавальніка Антона Дрэкслера, звінавацілі Гітлера ў дыктатарстве і спрабавалі ўсталяваць кантакты з СПГ.
Неўзабаве Штрэйхер змог знайсці з лідарам нацыянал-сацыялістаў агульную мову (Гітлер вырашыў, што яму ўсё адно, якія людзі яго атачаюць, абы яны дапамагалі яго справе) і 8 кастрычніка 1922 года ўліўся разам з членамі СПГ у шэрагі НСДАП.
Шахт адкрыта заяўлялі, што ён сваімі непрыстойнымі артыкуламі і маральным абліччам (Штрэйхер актыўна займаўся скупкай канфіскаванай яўрэйскай маёмасці) наносіць руху значна больш шкоды, чым карысці.
З іншага боку, Гітлер практычна заўсёды яго падтрымваў, кажучы: «Я не лічу, што заданне палітычнага кіраўніка складаецца ў тым, каб паспрабаваць палепшыць чалавечы матэрыял, што ляжыць гатовым у яго руках».
«Магчыма, знойдуцца адзін ці два чалавекі, якім не падабаецца форма носа Штрэйхера. Але ў той дзень, калі ён ляжаў шэрагам са мной на маставой Фельдхернхале, я пакляўся, што не кіну яго, пакуль ён не кіне мяне», — казаў пра яго пасля Гітлер.
У 1928 годзе яго звольнілі са школы за прапаганду антысеміцкіх ідэй, але гэта не перашкодзіла яго далейшай кар'еры: у 1929 годзе ён стаў гаўляйтарам з'яднанай Франконіі і быў абраны ў баварскі парламент ад нацыстаў, а ў 1933 годзе і ў Рэйхстаг.
Юліус Штрэйхер (Штрэйхер; ; 12 лютага 1885, Флейнхаўзен блізу Аўгсбурга, Баварыя — 16 кастрычніка 1946, Нюрнберг), гаўляйтар Франконіі, галоўны рэдактар антысеміцкай і антыкамуністычнай газеты «Штурмавік» , ідэолаг расізму.
120 гульцоў — усе, акрамя ўладальнікаў уалдкард і ўдзельнікаў адкладзеных матчаў стартавага раўнда, — пачалі турнір з адзінага кваліфікацыйнага раўнда ў фармаце матча на выбыванне, які праходзіў на працягу трох дзён з 31 мая па 2 чэрвеня 2016 года на арэне Гільд Хол у Прэстане, Англія.
Пры гэтым матчы з удзелам дзеючага пераможцы , чэмпіёна свету і двух лідараў сярод кітайскіх снукерыстаў гуляліся ўжо ў першы дзень турніру на асноўнай арэне, у выніку чаго лічыліся матчамі асноўнай стадыі.
Такім чынам, у асноўную стадыю праз кваліфікацыю прайшлі 60 снукерыстаў, да якіх далучыліся 8 удзельнікаў адкладзеных матчаў 1/64 фіналу, а таксама яшчэ чацвёра ўладальнікаў уайлдкард, якія гулялі ў папярэднім уайлдкард раўндзе супраць чацвярых выпадковых гульцоў з 32 ніжэйшых сеяных, якія прайшлі кваліфікацыю.
Такім чынам, 56 пераможцаў кваліфікацыйнага этапа, 4 пераможцы матчаў уалдкард раўнда і 4 пераможцы адкладзеных матчаў кваліфікацыйнага этапа гулялі ў асноўнай стадыі на выбыванне, пачынаючы з 1/32 фіналу.
Лёсаванне турніру прадвызначала немагчымасць сустрэчы гульцоў топ-32 раней за 1/16 фіналу, гульцоў топ-16 раней за 1/8 фіналу, гульцоў топ-8 раней чвэрцьфіналаў, гульцоў з першай чацвёркі сеяных раней паўфіналу і двух першых сеяных раней фіналу .
Шэсць раўндаў асноўнай стадыі (а таксама ўайлдкард раўнд і адкладзеныя кваліфікацыйныя паядынкі) праходзілі на працягу сямі дзён (гульні ўайлдкард раўнда, адкладзеных матчаў і 1/32 фіналу былі расцягнутыя на два дні) у юйшаньскай сярэдняй школе 1.
Пераможцам турніру стаў Алістэр Картэр, які перайграў на сваім шляху да тытула Ліама Хайфілда ў кваліфікацыі , Майка Дана , Сцюарта Бінэма , валійца Дэніэла Уэлса , шатландца Джона Хігінса ў чвэрцьфінале , тайца Цепчаю Ун-Ну ў паўфінальным матчы і Джо Пэры ў фінальным паядынку з лікам 10:8.
У 2016 годзе на удзельнічаў 21 дэбютант: Кайрэн Уілсан , Лука Брэсэль , Робі Уільямс , Дэвід Грэйс , Олівер Лайнс , Сцюарт Кэрынгтан , Крыс Уэйклін , Дэніэл Уэлс , Чжан Юн , Джэймс Кэхіл , Алан Тэйлар , Дуэйн Джонс , Майкл Джорджыу, Сэм Крэйгі, Тор Чуан Леонг, Хамад Міа, Чжан Аньда, Хуан Цзяхаа, Ху Хаа, Сюй Сы і Лю Іцы.
Першы нумар атрымаў дзеючы чэмпіён Шон Мёрфі, які займаў чацвёртае месца ў рэйтынгу на момант пасеву, а другі нумар атрымаў чэмпіён свету Марк Сэлбі, які быў лідарам сусветнага рэйтынгу.
Турнір праходзіў пад эгідай сусветнай асацыяцыі прафесійнага більярда і снукера і ўваходзіў у каляндар мэйн-тура, а таксама з'яўляўся трэцім рэйтынгавым турнірам снукернага сезона 2016/2017.
У асноўнай стадыі прынялі ўдзел 60 удзельнікаў, якія выйгралі матчы кваліфікацыйнага раўнда, 8 удзельнікаў адкладзеных матчаў кваліфікацыі, а таксама 4 уладальнікі ўайлдкард.
На 2016 удзельнічалі чацвёра кітайскіх аматараў, якія атрымалі ўайлдкард ад арганізатараў: Хуан Цзяхаа, Ху Хаа, Сюй Сы і Лю Іцы, кожны з якіх быў дэбютантам спаборніцтва.
Падлога пабудовы земляная, каля паўднёва-заходняй сценкі і ў паўднёвым куце размяшчаліся 2 ачагі ў акруглых ямах дыяметрам каля 0,5 м, глыбінёй 0,35 і 0,15 м, змесціва складалася з перапаленых камянёў і попелу.
У жытле і ніжнім слоі культурнага пласта сабрана больш за 100 фрагментаў ляпных таўстасценных гаршкоў з храпавой паверхняй і прамымі шыйкамі, упрыгожаных па вянцах пальцавымі ўцісканнямі, а таксама фрагменты глянцаванага посуду паморскай культуры — ст.
Штопар у авіяцыі — асаблівы, крытычны рэжым палёту самалёта , які выяўляецца ў зніжэнні яго па стромкай сыходнай спіралі малога радыусу з адначасовым кручэннем адносна ўсіх трох яго восяў; некіраваны рух самалёта на закрытычных вуглах атакі.
Агульны прынцып ўсіх метадаў: спыніць кручэнне, павялічыць хуткасць, аднавіць эфектыўнасць рулёў, спыніць зрыў патоку на абедзвюх кансолях крыла, перавесці апарат у нармальны палёт са зніжэннем і наборам хуткасці.
Упершыню наўмысны ўвод самалёта ў штопар на аэраплане «Ньюпор-» ажыццявіў 24 верасня 1916 расійскі вайсковы лётчык Канстанцін Канстанцінавіч Арцэулаў, унук мастака-марыніста Івана Айвазоўскага.
Самалёт можа ўвайсці ў штопар міжвольна з-за памылкі лётчыка, ці можа быць уведзены наўмысна для азнаямлення лётчыка з асаблівасцямі паводзін самалёта ў штопары, навучання тэхніцы ўваходу і выхаду са штопару і як выкананне адной з фігур пілатажнага комплексу.
У працэсе лётных выпрабаванняў доследных самалётаў, штопарныя характарыстыкі якіх яшчэ невядомыя, для забеспячэння надзейнага выйсця з ўжо развітага штопару выкарыстоўваюцца супрацьштопарныя парашуты або ракеты.
калі дзейнік і выказнік выражаны лічэбнікамі або адзін з іх выражаны назоўнікам у назоўным склоне, а другі — лічэбнікам ці колькасна-іменным спалучэннем (Чатыры і два — шэсць альбо Плошча Гродна — сто сорак два квадратныя кіламетры);
калі пасля аднародных членаў перад абагульняльным словам ужыта пабочнае слова або спалучэнне слоў словам, адным словам, карацей кажучы, то працяжнік ставіцца перад пабочным словам, а пасля яго — коска (Начны лес, ціхі, ледзь улоўны гул маразявых сосен, цішыня лясных нетраў — адным словам, усё настройвала на роздум );
калі аднародныя члены сказа стаяць у сярэдзіне сказа пасля абагульняльнага слова, то перад імі ставіцца двукроп'е, а працяжнік — пасля іх (Хутка ўсё: неба, і дарога, і чэзлыя балотныя хмызнякі — патанула ў снежнай завірусе );
калі ўстаўная канструкцыя знаходзіцца паміж часткамі, дзе павінна ставіцца коска, або ў канцы самой устаўной канструкцыі ёсць гэты знак прыпынку, то коска спалучаецца з працяжнікам і ставіцца перад другім працяжнікам (Каб дабрацца да надзелу цёткі Насці — так завуць жонку бацькавага брата, — трэба прайсці каля будкі, у якой яшчэ нядаўна яны жылі. );
паміж часткамі складаназлучанага сказа, калі ў другой частцы падкрэсліваецца вынік у адносінах да першай, калі перадаецца нечаканасць, хуткая змена падзей або супрацьпастаўленне (Пытаўся, шукаў — і ні слыху ў адказ, ні следу нідзе, ні далёкага рэха );
Формула Эйлера ўпершыню была прыведзена ў артыкуле англійскага матэматыка Роджэра Котса «Лагаметрыя» , апублікаваным у часопісе «Філасофскія працы Каралеўскага таварыства» ў 1714 годзе і перадрукавана ў кнізе «Гармонія мер» , якая была выдадзена ў 1722 годзе, ужо пасля смерці аўтара.
Эйлер апублікаваў формулу ў яе звыклым выглядзе ў артыкуле 1740 года і ў кнізе «Уводзіны ў аналіз бесканечна малых» , пабудаваўшы доказ на роўнасці бесканечных раскладанняў у ступенныя рады правай і левай частак.
Правёў раскопкі на старажытным селішчы ў Асвеі Верхнядзвінскага раёна, гарадзішчы каля вёскі Глаты Расонскага раёна, могільніках каля вёсак Туржэц і Гарадзішча Полацкага раёна; даследаваў пахавальны склеп Павалішыных у вёсцы Янкавічы Расонскага раёна.
У выніку ягоных археалагічных даследаванняў былі адкрыты і ўнесены ў спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь унікальныя у еўрапейскім маштабе помнікі археалогіі Полацка — старажытныя пасады.
У 1999 годзе скончыў гісторыка-філалагічны факультэт Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «Гісторыя» і застаўся працаваць ва ўніверсітэце на кафедры гісторыі і сацыялогіі.
Адначасовае ўтварэнне некалькіх крышталічных фаз, у ходзе эўтэктычнай крышталізацыі абумоўлівае магчымасць іх кааператыўнага росту, пры выкананні дадатковых умоў, перш за ўсе, частковай крышталяграфічнай узгодненасці рашотак эўтэктычных фаз.
Тэмпература сістэмы пры гэтых працэсах будзе адрознівацца ад раўнаважкай (у пераважнай большасці практычных выпадкаў вельмі нязначна — на дзесятыя ці сотыя долі градуса Цэльсія), паколькі для фазавых ператварэнняў неабходны тэрмадынамічны стымул — пераахаладжэнне або перагрэў.
Працаваў трэнерам-выкладчыкам СДЮШАР Мінскай вобласці, займаў шэраг кіруючых пасад у дзяржаўных і камерцыйных арганізацыях, з 2007 года ў дырэктараце нацыянальных каманд, у 2008—2010 гг. — памочнікам Міністра спорту і турызму Беларусі.
На адкрыцці Летніх Паралімпійскіх гульняў 2016 у Рыа-дэ-Жанэйра, якое адбылося 7 верасня на стадыёне «Маракана», Андрэй Фомачкін выйшаў разам з беларускай камандай са сцягам Расіі, чыя каманда была раней у поўным складзе дыскваліфікавана Міжнародным паралімпійскім камітэтам на падставе дакладу Мак-Ларэна, дзе сцвярджалася, што ўжыванне допінгу падтрымлівалася ў Расіі на дзяржаўным узроўні.
Скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя Куйбышава, пазней Інстытут павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кіруючых працаўнікоў і спецыялістаў фізічнай культуры, спорту і турызму.
У 1936 годзе геолаг А. П. Дэме хін, які вывучаў базальты ракі Раздан, выявіў на вяршыні ўзгорка Кармір-Блур адломак каменя з клінапісным надпісам, на якім атрымалася прачытаць імя ўрарцкага цара Русы , сына .
Стала ясна, што Кармір-Блур уяўляе археалагічную цікавасць, хоць гэты ўзгорак да 1936 года выкарыстоўваўся мясцовымі жыхарамі навакольных сёл у якасці каменяломні для гаспадарчых патрэб.
У выніку раскопаў былі выяўлены рэшткі грандыёзнай крэпасці Тэйшэбаіні плошчай звыш 4 гектараў, рэшткі ўрарцкіх жылых кварталаў і сляды даўрарцкіх селішчаў эпохі энеаліта і ранняй бронзы — стагоддзяў да н. э.
Высілкі Русы не мелі вялікага поспеху, і Урарту працягвала здаваць пазіцыі, паступова губляючы кантроль над былым цэнтрам краіны паблізу возера Ван, змяншаючы адміністрацыйна-гаспадарчую дзейнасць у Закаўказзе.
кіраўнікі Урарту канчаткова губляюць кантроль над цэнтрам краіны, і губляюць пазіцыі ў Закаўказзе: пакідаюць без бою горад Эрэбуні, потым губляюць у бою горад Аргішціхінілі, і Тэйшэбаіні робіцца апошняй апорай Урарту.
Аднак скіфская тэорыя на сённяшні дзень з'яўляецца сярод даследчыкаў больш пашыранай і пацвярджаецца выяўленнем пры археалагічных раскопах крэпасці вялікага ліку наканечнікаў стрэл скіфскага тыпу.
Усярэдзіне крэпасці знаходзілася рэзідэнцыя кіраўніка, што складалася з палат і калоннай залы, невялікае сховішча клінапісных таблічак, а таксама вялікая колькасць гаспадарчых памяшканняў, у прыватнасці майстэрні па вырабе кунжутнага алею, бровар, збожжасховішча, каморы для захоўвання мяса і малочных прадуктаў , каморы для зброі, жалезных вырабаў, ганчарных вырабаў і да т.п.
У гэтай даліне цара Русы калі хто-небудзь прымусіць канал абрасіць штосьці, казляня хай будзе зарэзанае богу Халдзі, авечка — хай будзе прынесена ў ахвяру богу Халдзі, авечка — богу Тэйшэба, авечка — богу .
Усе гаспадарчыя каморы апячатваліся індывідуальным друкам: праз дзверныя вушкі прасоўвалася вяроўка, канцы якой устаўляліся ў камяк мокрай гліны, а потым па камяку гліны пракатваліся адказнай асобы.
Руса, сын Аргішці, кажа: Хто гэты надпіс знішчыць, хто яго паб'е, хто яе са свайго месца выкіне, хто ў зямлю закапае, хто ў ваду кіне, хто іншы скажа: «Я ўсё гэта здзейсніў», хто маё імя на ім знішчыць і сваё імя паставіць, будзь ён жыхар краіны Біяінілі ці жыхар варожай краіны, хай багі Халдзі, Тэйшэба, Шывіні, усе багі не пакінуць на зямлі ні яго імя, ні яго сям'і, ні яго нашчадкаў.
Пасля пяці месяцаў пасля высадкі на станцыю ўрываюцца рабаўнікі з Луанды, Макола дагаворваецца з імі аб продажы неграў-працаўнікоў Кампаніі ў абмен на слановую костку, і ноччу луандцы іх забіраюць, схапіўшы таксама і выпадковых тубыльцаў Гобілы.
Апавяданне пачынаецца з прыбыцця двух еўрапейцаў, былога тэлеграфіста Каера і былога кавалерыста Карлье, якія працуюць на невядомую Вялікую Гандлёвую Кампанію, на аддаленую гандлёвую станцыю ў афрыканскіх джунглях.
Нягледзячы на пачатковую зацікаўленасць у рабоце, еўрапейцы хутка страчваюць энтузіязм, цалкам давяраюць кіраванне станцыяй Маколе, а самі цэлымі днямі лічаць час да вяртання парахода, абмяркоўваць прачытаныя кнігі і газеты, што засталіся ад нябожчыка-папярэдніка, ды разважаюць пра сваю цывілізацыйную місію.
З астатніх навін можна вылучыць новы тып прадметаў, бірулькі, якія могуць адказваць за пасіўныя ці актыўныя эфекты, калі знаходзяцца пры гульцы; а таксама новыя тыпы пакояў і магчымасць «Суперсакрэтнага пакоя» з'яўляцца на ўсіх паверхах.
Паводле слоў Мак-Мілена, гульня дакранаецца такіх тэматык, як жорсткае дачыненне да дзяцей, палавая ідэнтычнасць, дзетагубства, грэбаванне, самагубства, аборт, а таксама як рэлігія можа нашкодзіць дзіцяці — тэматык, якія звычайна імкнуцца ўнікаць.
Такое рашэнне заахвоціла Эдмунда Мак-Мілена пахваліць за свабоду, якую ён падае распрацоўнікам па-за залежнасцю ад утрымання гульняў , і некалькі гульнявых супольнасцей адгукнуліся пра рэзка негатыўна.
Працаваў намеснікам старшыні, старшынёй прафкама студэнтаў, навуковым супрацоўнікам Мінскага радыётэхнічнага інстытута; дацэнтам кафедры вылічальных метадаў і праграмавання, намеснікам дэкана факультэта інфармацыйных тэхналогій і кіравання, дэканам факультэта радыётэхнікі і электронікі, дэканам факультэта інфармацыйных тэхналогій і кіравання, прарэктарам па навучальнай рабоце ўстановы адукацыі «Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт інфарматыкі і радыёэлектронікі».
Працавала эканамістам па працы ў калгасе «Новы свет» Расонскага раёна Віцебскай вобласці; намеснікам старшыні, начальнікам аддзела эканомікі Расонскага раённага аграпрамысловага аб'яднання; намеснікам начальніка ўпраўлення, начальнікам аддзела эканомікі сельскай гаспадаркі, намеснікам старшыні, загадчыкам аддзела эканомікі, рыначных адносін і прыватызацыі Расонскага раённага выканаўчага камітэта; галоўным эканамістам, намеснікам генеральнага дырэктара па эканоміцы, генеральным дырэктарам ААТ «Оршабудматэрыялы»; намеснікам старшыні Аршанскага гарадскога выканаўчага камітэта; старшынёй Аршанскага гарадскога Савета дэпутатаў.
З 1994 года намеснік старшыні Камітэта архітэктуры, горадабудаўніцтва і землеўпарадкавання Мінскага гарвыканкама, з 1997 г — Галоўны саветнік упраўлення будаўніцтва Апарату Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.
Асноўныя працы: праекты планіроўкі і забудовы сельскіх пасёлкаў — Натальеўск Чэрвеньскага , Крупіца Мінскага , Агарэвічы Ганцавіцкага , Ваверка Лідскага , Лошніца Барысаўскага , Доры Валожынскага раёна .
Калі армяна-кілікійскі цар Ашын і Каталікос Канстанцін Кесарацы прымусілі кіраўнікоў кілікійскіх епархій Армянскай царквы прыняць рашэнні Сіскага сабору 1307 года пра прыняцце дагматычных і абрадавых змен для уніі з Рымам, патрыярх Іерусаліма Саргіс, жадаючы захаваць чысціню веравучэння Армянскай царквы, набыў у султана Егіпта грамату пра вывад свайго пасада з-пад адміністрацыйнай улады каталікасата Кілікійскай Арменіі і з 1311 года пачаў незалежна весці свае справы.
Да 1930 года Армянская Іерусалімская Патрыярхія мела епархіі ў Ліване і Сірыі, аднак пасля генацыду армян у Турцыі, дзеля захавання інстытута Кілікійскага Каталікасата ААЦ, гэтыя епархіі па просьбе Каталікоса ўсіх армян былі часова перададзены Кілікійскаму каталікасату.
На некаторых самалётах рэалізавана сістэма рэверсу цягі з дапамогай змены кроку вінта, калі пры прызямленні падчас прабегу ўсталёўваюць адмоўны вугал нахілу лопасцяў, такім чынам, вектар цягі вінта змяняе кірунак на адваротны.
Зрэшты, супраціў патоку незафлюгаванага паветранага вінта настолькі вялікі, што на многіх турбавінтавых самалётах для эфектыўнага тармажэння ў палёце або пры прабегу на пасадцы цалкам дастаткова ўсталяваць малы крок вінта простым перакладам вагара кіравання цягай рухавіка на мінімальную цягу.
Каб абараніць вінт ад сыходу на гэты мінімальны крок у палёце (што прывядзе да рэзкага тармажэння, зрыву патоку на крыле за вінтом і ў неспрыяльных умовах да аварыі), ва ўтулцы вінта часта усталёўваецца залатніковы прамежкавы ўпор , які ўключаецца перад узлётам і выключаецца пасля дотыку.
Аднак пры маленькай хуткасці руху і вялікім кроку вінта на лопасцях будзе фарміравацца зрыў патоку, і хуткасць руху будзе павялічвацца вельмі павольна, бо лопасці будуць проста змешваць паветра, ствараючы вельмі маленькую цягу.
Наадварот, у выпадку маленькага кроку і высокай хуткасці палёту лопасці будуць захопліваць малы аб'ём паветра, хуткасць паветранага патоку, створанага вінтом, будзе набліжацца да хуткасці руху набягаючага паветра, рэшткі якога будуць ўразацца ў вінт і тармазіць палёт.
На адносна сучасных турбавінтавых рухавіках самалётаў і верталётаў усталяваная аўтаматыка, якая падтрымлівае частату кручэння паветранага вінта пастаяннай, за кошт бесперапыннага карэктавання вугла ўсталёўкі лопасцяў вінта, а значыць, і нагрузкі на рухавік.
Крок вінта — адна з асноўных тэхнічных характарыстык паветранага або вяслярнага вінта, якая залежыць ад вугла ўсталёўкі яго лопасцяў адносна плоскасці кручэння пры іх кругавым руху ў газавым або вадкасным асяроддзі — гэта адлегласць, паступальна пройдзеная вінтом, увінчвальным ў цвёрды асяродак, за адзін поўны абарот .
Пры сваім наведванні горада ў 1539 годзе імператар ацаніў магчымасці палявання ў наваколлях, а маёнткі, якія знаходзіліся на гэтай тэрыторыі, выкупіў і вырашыў уключыць іх у так званыя маёнткі каралеўскай палаты.
Гэты вядомы экстрасэнс з дапамогай дубчыка вызначыў ва ўнутраным двары замка месца моцнай крыніцы, якая сапраўды была выяўлена на глыбіні 96,7 м. Адкрыццё мінеральнай вуглякіслай вады прывяло да адкрыцця ў 1908 годзе першага курортнага сезона.
Праз дзесяцігоддзі праўнучка банкіра Харыклея пераехала сюды жыць разам са сваім мужам князем Філіпам Эрнстам Гогенлоэ-Шылінгсфюрстам , сынам германскага канцлера Хлодвіга Гогенлоэ.
Дзякуючы зручнаму размяшчэнню над ракой і мяккаму клімату, першыя паселішчы на тэрыторыі сучасных Подзебрадаў з’явіліся ў раннім палеаліце, археалагічныя раскопкі пацвярджаюць наяўнасць паселішчаў лужыцкай культуры ў бронзавым веку , і латэнскай культуры ў жалезным веку.
Да 1960 года Подзебрады былі цэнтрам Подзебрадскага раёна, але ў час адміністрацыйнай рэформы 1960 года і скарачэння колькасці адміністрацыйных адзінак, Подзебрады былі ўключаны ў склад раёна Німбурк, хоць і захавалі шырокую аўтаномію.
У канцы красавіка 2019 г. дэпутатка заявіла пра намер зноў удзельнічаць у парламенцкіх выбарах, патлумачыўшы: «Той факт, што выбары будуць праведзены датэрмінова, безумоўна, не парадаваў, бо дзесяць месяцаў працы выпадаюць. Але з іншага боку, можна ўступаць у новую выбарчую парламенцкую кампанію і ізноў пазмагацца за мандат, каб выканаць тыя задачы, якія стаяць перада мной, як перад старшынёй ТБМ».
На прапанову зрабіць «усё магчымае, каб не дапусціць датэрміновага роспуску парламента пад маркай клопату пра „нацыянальную бяспеку“», Алена Анісім 21 траўня 2019 г. адказала: «У сённяшняй сітуацыі я лічу больш важным накіраваць свае намаганні на агучванне і вырашэнне надзённых пытанняў арганізацыі і грамадства».
З 14 траўня 1991 года — у Інстытуце мовазнаўства імя Якуба Коласа Акадэміі навук Беларусі (цяпер філіял ДНУ «Цэнтр даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры НАН Беларусі»), працуе на пасадзе навуковага супрацоўніка аддзела лексікалогіі і лексікаграфіі, аўтар-укладальнік некалькіх слоўнікаў.
Скончыла Залужскую сярэднюю школу з залатым медалём у 1978 г. У тым жа годзе паступіла ў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт на філалагічны факультэт аддзялення беларускай мовы і літаратуры, які скончыла ў 1983 г. У часе вучобы працуе гідам-перакладчыкам з групамі з Чэхаславакіі, якія суправаджала з паездкамі па рэспубліках СССР.
Як яна сама патлумачыла, гэтае рашэнне было для яе спантанным: «Прачытаўшы чарговую спасылку, у якой была спроба дыскрэдытаваць як маё імя, так і дзейнасць арганізацыі, я вырашыла адрэагаваць… ні з кім параіцца не паспела, і з мужам у тым ліку».
Ален, які перамог на у сакавіку, адкрыў лік з брэйкам у 69 балаў, але кітаец дамінаваў у наступных партыях і выйграў чатыры ачкі запар з серыямі ў 54, 86 і 50 ачкоў, зрабіўшы лік 4:1.