polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Складае заяўкі на неабходныя харчовыя тавары, паўфабрыкаты і сыравіну, забяспечвае іх своечасовае атрыманне са сховішча, кантралюе тэрміны, асартымент, колькасць і якасць іх паступлення і рэалізацыі.
Кулінар вырабляе разлік сыравіны і выхаду гатовай прадукцыі, складае меню, заяўкі на прадукты і паўфабрыкаты, ажыццяўляе прыгатаванне страў, выконвае процеживание, замешванне, драбненне, формовку, фарширование, начынне вырабаў, рэгулюе тэмпературны рэжым, вызначае гатоўнасць страў, вырабаў па кантрольна-вымяральных прыборах, а таксама па вонкавым выглядзе, паху, колеры, густу, вырабляе мастацкае афармленне страў і кандытарскіх вырабаў, вырабляе порцирование страў.
Нягледзячы на тое, што кухар на прадпрыемствах грамадскага харчавання карыстаецца усталяванымі рэцэптамі страў, ён можа ўносіць у іх змены ў залежнасці ад якасці сыравіны і кантынгенту спажыўцоў.
У 2012 годзе стаў пераможцам конкурсу «Звезда „Вконтакте“ — Пятый канал» у намінацыі «Найлепшы хіп-хоп праект», пасля якога выступіў са сваёй песняй «Вдохновение» на адной з галоўных эстрадных пляцовак Санкт-Пецярбурга — у канцэртнай зале «Кастрычніцкі».
Архітэктура Беларусі канца — пачатку ст.» , «Гісторыя архітэктуры Беларусі, дакастрычніцкі перыяд» , падручнік для ВНУ «Гісторыя архітэктуры Беларусі» , «Беларускі экватар» , «Архітэктурныя помнікі Беларусі» , «Атлас помнікаў архітэктуры і мемарыяльных комплексаў Беларусі» , «Помнікі архітэктуры і горадабудаўніцтва Беларусі» , «З гісторыі беларускай архітэктуры» — у кнізе «Навука і чалавецтва» , «Архітэктура канца — пачатку ст.» — у кнізе «Усеагульная гісторыя архітэктуры» .
У ліпені 1992 года адбыўся візіт Прэзідэнта Румыніі ў Мінск; у лютым 1993 года — візіт Міністра замежных спраў Румыніі ў Мінск; у маі 1995 года — візіт Прэм'ер-міністра Рэспублікі Беларусь у Бухарэст.
У верасні 1997 у Вільнюсе, прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка ў рамках міжнароднай канферэнцыі сустрэўся з румынскім калегам; у лістападзе 1999 сустрэча паўтарылася падчас саміта АБСЕ.
ключавым мерапрыемствам на двухбаковым палітычным трэку стаў афіцыйны візіт у Рэспубліку Беларусь Міністра замежных спраў Румыніі Т. Мелешкану , падчас якога ён сустрэўся з кіраўніком беларускага МЗС і Прэм'ер-міністрам.
Падчас правядзення падрыхтоўчых мерапрыемстваў да ваенных вучэнняў ваенна-палітычнае кіраўніцтва краін-членаў НАТА і іншых еўрапейскіх дзяржаў перыядычна хвалявалі мэты і парадак правядзення мерапрыемства.
Палітычныя, грамадскія і ваенныя дзеячы, аналітыкі, ваенныя эксперты выказваюць перасцярогі, што расійскія войскі, прыехаўшы на вучэнні ў Беларусь, могуць застацца ў краіне і нават распачаць баявыя дзеянні супраць суседняй з Беларуссю Украінай.
17 ліпеня 2017 г. міністр абароны Рэспублікі Беларусь А. А. Раўкоў паведаміў, што Беларусь запросіць больш за 80 міжнародных назіральнікаў, «каб яны на свае вочы пераканаліся, што вучэнні не вырашаюць тых задач, пра якія яны заяўляюць».
Міністр замежных спраў Расійскай Федэрацыі С. В. Лаўроў наступным чынам выказаўся пра заклапочанасць некаторых палітыкаў вучэннямі: «Цяжэйшую бздуру цяжка сабе ўявіць — т.б., калі гаворка ідзе пра палітыкаў, якія прэтэндуюць на нейкую рэспектабельнасць у ЕС. Чуткі, што мы нібыта рыхтуемся да ўвядзення войск у Беларусь пад выглядам вучэнняў, ужо былі шмат разоў абвергнутыя — і з расійскага боку, і з боку кіраўніцтва Рэспублікі Беларусь».
Згодна з сцэнарам на вучэннях «Захад-2017» будзе распрацаваная мадэль канфлікту паміж «Паўночнымі» і «Заходнімі» (кааліцыя трох дзяржаў-агрэсараў: Вейшнорыі, Весбарыі і Лубеніі).
Паводле сцэнарыя, «Заходнія» спрабуюць раскалоць саюз Беларусі і Расіі, пагоршыць сацыяльна-эканамічную абстаноўку ў першай, дамагчыся там змены кіраўніцтва і, выкарыстоўваючы ўсё гэта, захапіць частку Беларусі і стварыць там дзяржаву пад назвай «Вейшнорыя».
Дырэктар даследаванняў Расіі ў Амэрыканскім інстытуце прадпрымальніцтва ў Вашынгтоне Леан Арон сказаў тэлеканалу , што «Расія падае як сціплыя вайсковыя манеўры з удзелам не болей чым 13 тысяч вайскоўцаў, але ўсё паказвае на тое, што гэта могуць быць найбуйнейшыя вайсковыя вучэнні ў постсавецкай гісторыі».
На думку Арона, не выключана, што ў выпадку спробы анексавання Беларусі Расіяй шмат хто з беларускіх афіцэраў можа перайсці на бок Масквы: «Справа ў тым, што беларускія афіцэры лічаць, што калі Беларусь будзе далучана да Расіі, то яны не толькі атрымаюць лепшыя зарплаты, але і стануць часткай вайсковай звышдзяржавы, замест таго каб заставацца ў такой засцянковай арміі».
29 жніўня пасля публікацыі інфармацыі аб умоўных праціўніках, падзелу тэрыторыі Беларусі і існаванні Вейшнорыі зявіліся жарты пра Вейшнорыю як асобную краіну са сталіцамі ў Гародне, Смаргоні, Лідзе і адпаведнай тэрыторыі, пра мірны і добразычлівы характар вейшнорскага насельніцтва.
На думку беларускага ваеннага эксперта А. Алесіна вучэнні «Захад-2017» не пагражаюць ні Беларусі, ні Украіне, а нервовасць вакол вучэнняў ствараецца штучна, каб на страхах людзей зарабіць сабе палітычныя дэвідэнды.
Захад-2017 — сумеснае стратэгічнае вучэнне Узброеных сіл Рэспублікі Беларусь і Расійскай Федэрацыі, запланаванае з 14 па 20 верасня 2017 г. Вучэнні пад агульнай назвай «Захад» праводзяцца войскамі Беларусі і Расіі раз на 2 гады, пачынаючы з 2009 г., калі паміж кіраўніцтвам краін было падпісана адпаведнае пагадненне.
Практычная адпрацоўка пытанняў тэхнічнага прыкрыцця аб'ектаў на даручаных участках вайскова-аўтамабільных дарог, эвакуацыі, рамонту і аднаўлення няспраўных узораў тэхнікі і ўзбраення, разгортвання палявога магістральнага трубаправода, а таксама ўчасткаў масавай запраўкі тэхнікі.
Як паведаміла Міністэрства абароны, Беларусь запрасіла на вучэнні назіральнікаў з 7 краін і 6 міжнародных арганізацый (ААН, АБСЕ, НАТА, АДКБ, СНД, Міжнароднага камітэта Чырвонага крыжа).
Цяпер пераўтвараецца ў жыццё​ план, распрацаваны міністэрствам​ прамысловасці, энергіі і турызму, з мэтай пераўтварыць Эль-Ера ў першы ў свеце востраў, які поўнасцю забяспечвае сябе аднаўляльнай энергіяй.
У працэсе натурнага даследавання высветлілася, што вуглы чацверыка былі надкладзены для чатырохсхільнага даху, завяршэнні васьмерыка пад барабанам тады ж былі разабраныя, былі пашыраны аконныя праёмы чацверыка, прыдзела і прытвора.
Заказчыкамі з’яўляюцца пскоўскія пасаднікі Якаў Іаннаў Кратоў — купецкі стараста, заказчык храма Веры, Любові і Надзеі і маці іх Сафіі, Іаан Захар’ін Путкоў — значны палітычны дзеяч Пскова і Зіновій Міхайлавіч.
«…Практычная дзейнасць камуністычнага рэжыму, інфармацыйная хлусня партыйнай прэсы, уся дыктатарская атмасфера, парушэнні Усеагульнай Дэкларацыі Правоў Чалавека падштурхнулі мяне нагадаць рэжыму пра гэта сваімі артыкуламі. Я пачаў пісаць».
Паводле дакументаў следства, Лагодзіч «выношваў пачуццё крыўды за рэпрэсію свайго бацькі — памагатага нямецкіх акупантаў» і з-за таго ў 1959—61 пісаў улёткі і лісты з заклікамі змагацца супраць камуністаў і савецкай улады, дасылаў іх у дзяржаўныя ўстановы Мінска і іншых гарадоў, раскідваў у грамадскіх месцах.
Як адзначаў Лагодзіч, існавала практыка дыскрымінацыі прызыўнікоў з заходніх абласцей Беларусі, якія жылі да 1939 у складзе польскай дзяржавы і ў 1940-х гадах не былі яшчэ да канца саветызаваныя.
У канцы 1980-х і ў 1990-я гады публікаваўся ў незалежнай прэсе, браў актыўны ўдзел у дэмакратычным руху — быў адным са стваральнікаў Беларускага дэмакратычнага аб’яднання «Ветэран» і кіраўніком яго пінскага аддзялення, сябрам Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі .
Мікалай Васільевіч Лагодзіч (6 снежня 1928, вёска Радаўня Іванаўскага раёна Брэсцкай вобласці — 1 красавіка 2009, Пінск) — іншадумца, палітычны вязень у БССР, удзельнік дэмакратычнага руху ў часы «перабудовы» і ў незалежнай Беларусі.
7 жніўня 1942 года Сталінградскі фронт быў падзелены на два: уласна Сталінградскі і Паўднёва-Усходні, але ўжо 10 жніўня 1942 года Сталінградскі фронт, застаючыся пад сваім найменнем, быў падпарадкаваны Паўднёва-Усходняму фронту.
У другой палове 1943 года колькасць франтоў стала памяншацца і да канца Вялікай Айчыннай вайны склала 8 фронтов (Ленінградскі, 1-ы, 2-і і 3-і Беларускія, 1-ы, 2-і, 3-і і 4-ы Украінскія).
Упершыню рэшткі . былі знойдзены ў 2013 годзе ў Паўднёва-Афрыканскай Рэспубліцы, мясцовасці «Калыска чалавецтва» ў пячоры пад назвай камандай пад кіраўніцтвам палеаантраполага Лі Бергера з Універсітэта Вітватэрсранда ў ПАР.
20 жніўня 1924 года падзелены на 12 сельсаветаў: Аболецкі, Алёнавіцкі, Гальцаўскі , Коханаўскі, Малотынскі , Палюдаўскі , Пярэвалачненскі , Роска-Сялецкі , Сіманаўскі , Смальянскі, Тумініцкі , Шыбецкі.
8 ліпеня 1931 года скасаваны, Аболецкі, Алёнавіцкі, Палюдаўскі , Пярэвалачненскі , Сіманаўскі сельсаветы і мястэчка Коханава перададзены Талачынскаму раёну; Гальцаўскі , Малотынскі , Роска-Сялецкі , Тумініцкі , Шыбецкі сельсаветы і мястэчка Смальяны — Аршанскаму раёну.
Раён уключаў гарадскі пасёлак Коханава і 11 сельсаветаў: Гальцаўскі, Роскасялецкі, Смалянскі, Тумініцкі, Шыбецкі сельсаветы Аршанскага раёна, Аболецкі, Алёнавіцкі, Коханаўскі, Палюдаўскі, Пярэвалачненскі, Сіманаўскі сельсаветы Талачынскага раёна.
17 снежня 1956 года раён скасаваны, Сальніцкі, Смалянскі, Тумініцкі сельсаветы перададзены ў склад Аршанскага раёна, Аболецкі, Алёнавіцкі, Жукнеўскі, Коханаўскі, Пярэвалачненскі, Сіманаўскі сельсаветы і гарадскі пасёлак Коханава — у склад Талачынскага раёна.
У Рускай арміі існавалі пасады НШ, як бліжэйшы супрацоўнік галоўнакамандуючага, які замяняе яго ў выпадку хваробы або смерці, — начальнік штаба, а штаб галоўнакамандуючага складаўся з трох аддзелаў:
Пасаду начальніка штаба палка прадугледжвае штатнае званне падпалкоўніка, у прамым падначаленні звычайна знаходзяцца намеснік начальніка штаба палка, старшы памочнік начальніка штаба палка, памочнік начальніка штаба палка, начальнік разведкі палка і начальнік палка сувязі .
Іван Лявонцьевіч Ткачоў — савецкі вайсковец, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, поўны кавалер ордэна Славы, старшыня стралковай роты 1179-га стралковага палка старшы сяржант — на момант прадстаўлення да ўзнагароджання ордэнам Славы 1-й ступені.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 24 сакавіка 1945 года за ўзорнае выкананне заданняў камандавання ў баях з нямецка-варожымі захопнікамі старшы сяржант Ткачоў Іван Лявонцьевіч узнагароджаны ордэнам Славы 1-й ступені.
28 жніўня 1944 года ў раёне хутара Місловас старшы сяржант Ткачоў падчас контрнаступлення праціўніка тайна пранік у яго размяшчэнне, знішчыў разлік агнявой кропкі і з захопленага кулямёта прыцэльным агнём забіў больш за 10 салдатаў і аднаго афіцэра.
Ю́рый Міха́йлавіч Плескачэ́ўскі — беларускі дзяржаўны дзеяч, былы Старшыня Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхналогіях Рэспублікі Беларусь, член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Рэспублікі Беларусь , доктар тэхнічных навук , Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь , прафесар .
З 2005 года галоўны навуковы супрацоўнік Інстытута цепла- і масаабмену імя А. В. Лыкава Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, адначасова з 2007 года загадчык кафедры Беларускага нацыянальнага тэхнічнага універсітэта.
З дапамогай шлюбу ён здолеў пашырыць свае валоданні ў Заходняй Сібіры і пачаць актыўную знешнюю палітыку, у тым ліку паходы на ўсход Еўропы, выступаў у якасці пасрэдніка паміж нагайцамі і Вялікім Княствам Маскоўскім.
Зыбкі пясок бяспечны сам сабою, аднак у сувязі з тым, што ён істотна абмяжоўвае магчымасць перасоўвання, той, хто ўграз у ім, робіцца безабаронным ад іншых небяспек: прыліву, сонечнага апрамянення, драпежнікаў, абязводжвання і іншых.
Даная з'ява была створана і ў лабараторных умовах: група вывучэння фізікі вадкасцей пры нідэрландскім Універсітэце Твэнце на чале з Дэтлафам Лазе стварыла дзейную мадэль «сухога балота» ў празрыстым плексігласавым кантэйнеры вышынёй 60 см з падмуркам 20х20 см, запоўненым дробным пяском .
Зыбкія пяскі — пяскі, перанасычаныя паветрам , вільгаццю ўзыходных крыніц і здольныя з прычыны гэтага засмоктваць углыб прадметы, якія патрапяць у іх; разнастайныя па сваёй прыродзе, але заўсёды пазбаўленыя драбназёмістага дамешку.
Архівы царкоўных устаноў і рэгесты Рымскай Курыі сведчаць, што яшчэ ў самым пачатку сярэдніх вякоў адбываўся жывы абмен пасланняў паміж кіраўніком Каталіцкай Царквы і яе членамі; але няма згадак пра існаванне спецыяльнага царкоўнага інстытута ганцоў ці кур'ераў.
Дзякуючы выдатнай сетцы дарог, бяспецы і парадку паведамленняў, а таксама шырокаму ліставанню паміж грамадзянскімі і ваеннымі ўладамі, на станцыях дзяржаўнай пошты развіўся вельмі жывы рух.
З апісанняў Герадота і Ксенафонта вядома, што пры Кіры на найважнейшых дарогах былі ўсталяваныя паштовыя станцыі, якія знаходзіліся адна ад адной на аднолькавых адлегласцях, якія складалі сярэдні дзённы прабег каня.
З узнікненнем рабаўладальніцкіх дзяржаў на Старажытным Усходзе, кіраўнікі якіх мелі патрэбу ў пастаяннай інфармацыі аб становішчы ва ўласнай краіне і на падуладных ім тэрыторыях, паштовая сувязь стала набываць арганізаваны характар.
Патрэбнасць у атрыманні звестак з іншых мясцовасцей і краін зыходзіць да глыбокай старажытнасці і першапачаткова задавальнялася з дапамогай ганцоў, якія прыносілі паведамленні, як вусныя, так і пісьмовыя ці сімвалічныя па форме.
Далейшае развіццё грамадства, найперш гандлю і рамёстваў, а таксама навукі і культуры, спрыяла павышэнню зацікаўленасці ў перадачы паведамленняў і прывяло да з'яўлення шматлікіх і разнастайных службаў пасыльных і поштаў гарадоў, якія абслугоўвалі гэтых купцоў і рамеснікаў.
У старажытных дзяржавах Месапатаміі, Егіпта, Грэцыі, Персіі, Кітая, Рымскай імперыі існавала добра наладжаная дзяржаўная паштовая сувязь: пісьмовыя паведамленні перасылаліся з пешымі і коннымі ганцамі па прынцыпе эстафеты.
Вера Віктараўна Кіперман (, народжаная Галушка; нар. , Днепрадзяржынск, Днепрапятроўская вобласць), больш вядомая пад псеўданімам Вера Брэжнева — украінская поп-спявачка, актрыса, тэлевядучая, былая ўдзельніца поп-гурта «ВІА Гра» .
19 лютага 2011 года ў Кіеве адбылася шостая штогадовая цырымонія ўзнагароджання пераможцаў намінацыі «Найпрыгажэйшыя людзі Украіны-2010», Вера Брэжнева стала пераможцай у намінацыі «Найпрыгажэйшая жанчына Украіны».
Пры зборы касцяных рэшткаў не былі выяўленыя ні прылады, ні рэшткі спадарожнай фаўны, што зрабіла немагчымым вызначыць узрост знаходкі і выклікала працяглыя жорсткія спрэчкі аб прыродзе неандэртальскага чалавека.
Хоць у кнізе не закраналася пытанне аб паходжанні чалавека, было відавочна, што чалавек няўмольна падводзіцца пад тыя ж універсальныя законы эвалюцыі, якія ляжаць у аснове развіцця ўсяго астатняга расліннага і жывёльнага свету.
Неўзабаве гэтую думку развіў у сваіх працах Томас Хакслі, а нямецкі біёлаг Эрнст Геккель, у кнізе «Натуральная гісторыя сусвету» паспрабаваў аднавіць радаслоўнае дрэва чалавецтва, упершыню абвясціўшы існаванне ў мінулым прамежкавай формы, якая злучае антрапоідных малпаў і чалавека, названай ім — пітэкантрапам .
У 1891-93 гадах на востраве Ява ў даліне ракі Бенгаван, недалёка ад вёсачкі Трыніл, галандскі палеантолаг і антраполаг Эжэн Дзюбуа знайшоў верхнюю частку чэрапной каробкі, галёначную костку і зуб істоты, якую ён назваў .
У 1912 годзе, на пасяджэнні Лонданскага Каралеўскага геалагічнага таварыства, палеантолаг-аматар Чарлз Доўсан і Артур Сміт Вудвард, заявілі аб знаходцы, зробленай некалькі гадоў таму недалёка ад Пілтдаўна .
На працягу многіх гадоў, тут працавала міжнародная каманда навукоўцаў: Ёган Гунар Андэрсан, Біргер Болін , Дэвідсан Блэк , Пэй Вэнь-чжун , Ота Станскі , Уолтар Грэнджэр і інш.
У першай палове 19 стагоддзя французскімі і англійскімі даследчыкамі (Мак Інеры, Турналь, Крыстоль, Шмерлінг, Бушу дэ Петр, Х'ю Фальконер), пры правядзенні земляных работ і пры раскопках у пячорах, былі знойдзеныя апрацаваныя каменныя прылады і рэшткі старажытных людзей.
Часта гэтыя знаходкі размяшчаліся ў адных пластах з косткамі вымерлых жывёл, але адсутнасць метадаў датыроўкі і недасканаласць тэхналогіі раскопак не давалі магчымасць іх поўна і пісьменна апісаць для далейшых даследаванняў.
У 1809 годзе французскі прыродазнавец і эвалюцыяніст Жан Батыст П'ер Антуан Ламарк у сваёй кнізе «Філасофія заалогіі» выказаў меркаванне, што чалавек, мог узнікнуць ад найбольш дасканалай з малпаў.
Выкладчык каледжа Райманд Дарт, які прэпараваў і вывучыў знаходку, выявіў, што зубы «Бэбі з Таунга» былі малочнымі, а пастаянныя карэнныя толькі пачалі прарэзацца, такім чынам яго ўзрост не перавышаў 7 гадоў.
У гэты ж час, працамі Жофруа Сэнт-Ілера, Іагана Готфрыда Гердэра і нямецкага паэта і філосафа Ёгана Вольфганга Гётэ, былі закладзены філасофскія абгрунтавання зменлівасці ў жывой прыродзе і падабенства арганізма чалавека з арганізмамі жывёл.
Першыя знаходкі выкапняў гамінід часта здзяйснялі выпадковыя людзі, не звязаныя з навукай, але ўжо з пачатку 20 стагоддзя сталі арганізоўвацца спецыяльныя экспедыцыі, якія ставяць сваёй мэтай пошукі выкапнёвых продкаў чалавека.
Ажыццяўляў ва ўсталяваных законам межах нагляд за судовай дзейнасцю судоў СССР і саюзных рэспублік, вывучаў практыку прымянення судамі заканадаўства і даваў кіруючыя тлумачэнні па пытаннях яго выкарыстання.
Пасля распаду СССР Вярхоўны Суд СССР, разам з іншымі вышэйшымі органамі дзяржаўнай улады СССР, быў скасаваны, яго архівы перададзены ў Дзяржаўны архіў Расійскай Федэрацыі, а будынак па вуліцы Кухарская, дом 15, заняў Вярхоўны Суд Расійскай Федэрацыі.
Па большай частцы існуючыя вызначэнні «вынаходства» звяртаюцца да паняццяў аб навізне, аб нярэчыўнай прыродзе вынаходства, аб штучным характары вынаходства (у тым сэнсе, што яна павінна быць прадуктам чалавечай дзейнасці), аб творчым характары намаганняў, накіраваных на стварэнне вынаходства, аб наяўнасці ў вынаходстве пачатку, які пераўтварае матэрыю і т. п. Як можна бачыць, любыя вызначэння, якія абапіраюцца на гэтак размытыя катэгорыі, тлумачаць невыразнае праз яшчэ больш невыразнае.
Таму будзе лагічней выводзіць змест катэгорыі «вынаходства» з агульных палажэнняў заканадаўства аб выніках інтэлектуальнай дзейнасці па рэшткавым прынцыпе пасля прымянення спецыяльных палажэнняў, якія ўстанаўліваюць, што не з'яўляецца вынаходствам.
Аднак такія характэрныя рысы аўтарскага права, як адсутнасць якіх-небудзь фармальнасцяў для ўзнікнення правоў і, па сутнасці, экстэрытарыяльнае дзеянне аўтарскіх правоў на падставе міжнародных дагавораў, для патэнтнага права зусім не характэрныя.
Альтэрнатыўнае вызначэнне вынаходцтва — створаны чалавекам сродак для кіравання сіламі прыроды, з дапамогай якога па-новаму і нетрывіяльным чынам вырашаецца якая-небудзь праблема ў любой вобласці чалавечай дзейнасці.
Вынаходства — рашэнне тэхнічнай задачы, якое адносіцца да матэрыяльнага аб'екту — прадукту, ці працэсу ажыццяўлення дзеянняў над матэрыяльным аб'ектам з дапамогай матэрыяльных сродкаў — спосабу.
Аднак, спецыялісты ў сферы кіравання і навукоўцы ўжо неаднаразова адзначалі мэтазгоднасць уключэння Дублянаў у склад тэрыторыі, падпарадкаванай Львоўскаму гарадскому савету, што неабходна для далейшага развіцця.
Так, пасля Другой сусветнай вайны Дубляны належалі да Львоўскага сельскага раёна, пасля да Бруховіцкага раёна, у 1958—1960 гадах — да Кулікоўскага, далей да Несцераўскага, Каменка-Бугскага, зноў Несцераўскага раёна.
Палац уладароў Кноса («Стары палац», пасля 2000 да н.э., зруйнаваны каля 1700 да н.э.; «Новы палац», 17—15 ст. да н.э.) — шматпавярховае збудаванне з параднымі, жылымі і гаспадарчымі памяшканнямі.
Залы і пакоі Кноскага палаца, знаходзячыся на розных узроўнях, злучаныя лесвіцамі і пераходамі, асветленыя і зацемненыя, стваралі ўражанне рухомасці, зменлівасці, не ўласцівай архітэктуры Старажытнага Усходу.
Цэнтральную частку палаца займаў прамавугольны ў плане брукаваны двор памерам 60 28 м, на захад ад яго — парадныя залы і гаспадарчыя памяшканні, на ўсход — жылыя пакоі (шмат'ярусныя, размяшчаліся паводле складанага асіметрычнага сотападобнага плана, з сістэмай каналізацый, калонамі т. зв. крыцкага ордара).
З лістапада 1942 года — першы намеснік начальніка 1-га аддзела НКУС СССР, начальнік, першы намеснік начальніка 6-га Упраўлення НКДБ СССР , начальнік Упраўлення аховы 2 МДБ СССР , начальнік Галоўнага ўпраўлення аховы МДБ СССР .
У верасні 1919 года пераведзены ў органы УЧК, працаваў пад непасрэдным кіраўніцтвам Дзяржынскага ў цэнтральным апараце, быў работнікам асобага аддзела, старшым упаўнаважаным актыўнага аддзялення аператыўнай часткі.
Уладзі́мір Яго́равіч Мацюшко́ў — беларускі дзяржаўны дзеяч, былы Старшыня Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхналогіях Рэспублікі Беларусь, доктар тэхнічных навук, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь, прафесар.
З 1968 года ў інстытуце фізікі Акадэміі навук БССР: стажор-даследчык, старшы інжынер-канструктар, загадчык сектара Спецыяльнага канструктарска-тэхналагічнага бюро з вопытнай вытворчасцю Інстытута фізікі.
Да верасня 1943 года памочнік камандзіра 270-га знішчальнага авіяцыйнага палка па паветрана-стралковай службе 203-й знішчальнай авіяцыйнай дывізіі 1-га Штурмавога Авіяцыйнага Корпуса 5-й Паветранай Арміі Стэпавага фронту старшы лейтэнант Шут зрабіў 315 баявых вылетаў, правёў 86 паветраных баёў, асабіста збіў 14 і ў групе 1 самалёт праціўніка.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 4 лютага 1944 года за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым адвагу і геройства старэйшаму лейтэнанту Шут Мікалаю Канстанцінавічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка».
19 красавіка 1945 года каля германскага населенага пункта Мюльрозэ старшы разведчык 998-га гарматнага артылерыйскага палка яфрэйтар Мікалай Мамянкоў выявіў чатыры варожых гарматы і падрыхтаваныя да нападу бронетранспарцёры з пяхотай.
Мікалай Трафімавіч Мамянкоў (, Благадаць, Слаўгарадскі раён, Магілёўская вобласць — , Кемераўская вобласць) — савецкі ваенны дзеяч, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, поўны кавалер ордэна Славы, старшы разведчык 998-га гарматнага артылерыйскага палка 3-й артылерыйскай дывізіі прарыву 5-й гвардзейскай арміі 1-га Украінскага фронту, яфрэйтар.
17 лютага 1945 года старшы разведчык 998-га гарматнага артылерыйскага палка яфрэйтар Мікалай Мамянкоў разведаў і пазначыў на карце пярэдні край абароны праціўніка і яго агнявыя кропкі каля германскага населенага пункта Окліц, а на наступны дзень па яго дадзеных была праведзена паспяховая артылерыйская падрыхтоўка.
Старэйшы разведчык 998-га гарматнага артылерыйскага палка яфрэйтар Мікалай Мамянкоў 16 студзеня 1945 года ў баі за польскі горад Шчэкоціны разведаў замаскіраваную варожую батарэю 150-міліметровых гармат і скарэктаваў агонь нашай артылерыі.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 мая 1946 года за ўзорнае выкананне заданняў камандавання ў баях з нямецка-варожымі захопнікамі яфрэйтар Мамянкоў Мікалай Трафімовіч узнагароджаны ордэнам Славы 1-й ступені, стаўшы поўным кавалерам ордэна Славы.
Загадам па 3-й артылерыйскай дывізіі прарыву ад 6 лютага 1945 года за мужнасць і адвагу, праяўленыя ў баях, яфрэйтар Мамянкоў Мікалай Трафімовіч узнагароджаны ордэнам Славы 3-й ступені.
Загадам па 5-й гвардзейскай арміі ад 12 красавіка 1945 года за мужнасць і адвагу, праяўленыя ў баях яфрэйтар Мамянкоў Мікалай Трафімовіч узнагароджаны ордэнам Славы 2-й ступені.
У цэнтральным і паўночна-ўсходнім раёнах Еўрапейскай часткі Расіі, Урала і Сібіры пад сад найбольш прыдатныя паўднёвыя, паўднёва-заходнія і заходнія схілы крутасцю 5 — 8, абароненыя ад пануючых вятроў.
За 2-3 гады да закладкі прамысловага пладовага саду ствараюць садаахоўныя і ветраахоўныя поласы, якія паслабляюць усушальнае дзеянне вятроў, перашкаджаюць эрозіі грунту і снегу, ствараюць лепшыя ўмовы для росту і ўраджайнасці дрэў, абараняюць плады ад абсыпання пры моцных вятрах ў перыяд паспявання.
За ўмелае кіраўніцтва палком і асабістую мужнасць і гераічнасць, выяўленыя ў баях, Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 1 ліпеня 1944 года гвардыі падпалкоўніку Наканечнікаву Аляксандру Георгіевічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «3алатая Зорка» .
Друкавалася ў часопісах «Першацвет», «Немига литературная», «Маладосць», «», «Мінская школа», «Полымя», Мінкульт, у выданні чэшскіх сюрэалістаў «Аналогон», часопісах «Крещатик» , маскоўскім «Воздухе», сеткавых выданнях «Полутона», , Литура, Прайдзісвет, . і інш.
Гэта невялікая паэма, дзе паэтычна апісаны сад Райхенаўскага манастыра, напісана, з аднаго боку, як перайманне антычных літаратурных помнікаў, з якімі ён быў добра знаёмы , з іншага — на аснове яго ўласнага вопыту.