polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Былога імператара як палоннага прывезлі ў Рым і, правядучы па гарадскіх вуліцах, зняволілі на дзяржаўнай віле ў мястэчку Тры Корчмы на Апіевай дарозе, каб мець закладніка на той выпадак, калі Галерый вырашыць пайсці на Італію.
Падлога платформенных ўчастка і вестыбюляў выканана з шліфаваных пліт граніту Пакастоўскага і А , край платформы - з шэрага тэрмаапрацаванага граніту, шутц-лінія - з вохрыста керамічнай пліткі з аб'ёмнай фактурай, дазваляе адчуць яе людзям з недахопамі зроку.
Платформа з абодвух тарцоў злучаная лесвіцамі і ліфтам для пасажыраў з абмежаванымі магчымасцямі з двума падземнымі вестыбюля, сумешчаны з падземнымі пераходамі на Васількоўскай вуліцы і Амурскай плошчы.
У пачатку 1970-х гадоў у савецкай архітэктуры яшчэ дамінавала ідэя аб пазбаўленні збудаванняў «архітэктурных празмернасцяў», таму станцыя была пабудавана па тыпавым праекце са зборных жалезабетонных элементаў.
Вылучаюцца бікарбанаты — кіслыя солі, бязводныя і водныя звычайныя карбанаты, а таксама карбанаты, якія маюць дадатковыя аніёны , ці С, а таксама складаныя карбанаты, якія маюць аніёны 2 ці 3.
У пачатку стагоддзя тэрыторыя звярынцы была густа забудавана невялікімі дамамі і сядзібамі, але ў чэрвені 1918 года ў выніку выбухаў звярынецкіх артылерыйскіх складоў амаль увесь тутэйшы жыллёвы фонд быў разбураны.
19 лютага 2013 года серыйная вытворчасць Ту-154 была спынена — на Самарскім авіяцыйным заводзе «Авіякор» (былы Куйбышаўскі авіяцыйны завод, які будаваў Ту-154 пачынаючы з 1970-х гадоў) быў выпушчаны апошні самалёт сямейства з завадскім нумарам 998, дадзены борт перададзены міністэрству абароны РФ.
Ту-154 (па кадыфікацыі НАТА: — «Бесклапотны», на слэнгу савецкіх пілотаў — «Паўрубель», «Туполь», «Вялікая Тушка», або «Аўрора») — рэактыўны пасажырскі самалёт з трыма рухавікамі, разлічаны на 152—180 пасажыраў, для авіяліній сярэдняй працягласці, распрацаваны ў 1960-х гадах у СССР у доследным канструктарскім бюро «Туполев».
У будынку 9 у 1917—1918 гадах пражываў мастак М. Жук, а ў 10 — журналіст М. Кісялёў, у гасцях у якога бывалі пісьменнік А. Купрын, філосаф М. Бярдзяеў, кампазітар М. Лысенка.
У будынку 12-А жыў урач-педыятр, мецэнат і калекцыянер Д. Сігалаў, у будынку 21 — урач Н. Валковіч і дырэктар Александроўскай гарадской бальніцы А. Ляскоў, у якога неаднаразова спыняўся яго брат М. Ляскоў.
Знойдзены ганчарныя гаршкі, пярсцёнкападобныя і сяміпрамянёвыя скроневыя кольцы, пацеркі (дробны бісер, шкляныя пазалочаныя цыліндрычныя і бочачкападобныя, сердалікавыя біпірамідальныя, бурштынавыя прызматычныя, металічныя), авальнае і абаранкападобныя крэсівы, лірападобныя спражкі, каса, серп, прасліцы.
Асабліва багаты курган з двайным пахаваннем, дзе знойдзены крыж-складзень, паясны кручок з выявамі конскіх галовак, бронзавыя спражка і паясное кольца з інкруставаным раслінным і геаметрычным арнаментам, крэсівы, жалезныя паясныя кольцы і інш.
Першаадкрывальнікам жанру з'яўляецца група з Лос-Анджэлеса, якая пачынае выконваць амерыканскую народную музыку і песні Боба Дылана ў тыповай рок-инструментовке, пад моцным уплывам і іншых груп «брытанскага ўварвання».
Музычнае змест стылю выяўляецца моцнай вакальнай складнікам і, адносна, «чыстым» (без выкарыстання розных дадатковых электронных эфектаў і прыстасаванняў, якія скажаюць гук) падыходам да выкарыстання электрагітар, як, напрыклад, джэнгл-гучанне 12-струннай гітары групы .
Яго ідэя палягала ў тым, каб «узяць стары мюзікл, але пакласці ў яго аснову сапраўднае жыццё, дзе ўсё не заўжды добра складваецца» і аддаць гонар творчым людзям, якія адпраўляюцца ў Лос-Анджэлес у пагоні за марай.
Шазэл сказаў, што «яны абодва пра змаганне быць артыстам і замірэнне вашых летуценняў з патрэбай быць чалавекам. „Ла-Ла Лэнд“ толькі нашмат менш жорсткі ў гэтым»․ Ён казаў, што абодва фільмы адлюстроўваюць яго ўласны досвед у якасці рэжысёра, які пракладае сабе шлях па кар’ерных усходах Галівуда.
Стоўн любіць мюзіклы з 8 гадоў, калі яна ўпершыню ўбачыла «» і сказала, што «ўрывацца ў песню было маёй сапраўднай марай», і што яе любімым фільмам з’яўляецца рамантычная камедыя Чарлі Чапліна «».
Каб дапамагчы свайму акцёрскаму складу і здымачнай групе настроіцца на патрэбны лад, Шазэл праводзіў штопятніцу вечарам паказы класічных фільмаў, якія натхнілі яго, у тым ліку «Шэрбурскія парасоны», «Спяваючыя пад дажджом», «» і «».
Шазэл хацеў зрабіць Лос-Анджэлес асноўным месцам дзеяння свайго фільма, каментуючы, што «ёсць нешта вельмі паэтычнае ў гэтым горадзе, пра які я думаю, горадзе, які будуецца людзьмі з нерэальнымі марамі і людзьмі, што паставілі на кон усё».
Здымкі фільма афіцыйна стартавалі ў горадзе 10 жніўня 2015 года і праходзілі ў больш чым 60 месцах Лос-Анджэлеса, улучаючы трамвай «Лёт анёлаў» у цэнтры горада, дамы на Галівудскіх узгорках, мост Каларада-стрыт, тэатр Рыяльта ў Паўднёвай Пасадыне, студыю .
Годам пазней, калі «Апантанасць» атрымала пяць намінацый на «Оскар», у тым ліку за «Найлепшы фільм», і атрымала 50 мільёнаў долараў у сусветным пракаце пры бюджэце ў 3,3 мільёна, Шазэл са сваім праектам сталі цікавымі для студый.
К. Сіманс, Саноя Мідзуна, Джэсіка Рот, Калі Эрнандэс, Фін Уітрак, Розмары ДэВіт, Джон Леджэнд, Джэйсан Фукс, Мігэн Фэй — далучыліся ў ліпені і жніўні 2015 года.
Падол быўцалкам перапланаваны, узбуйнены кварталы, замест звілістых, вузкіх завулкаў пракладзены прамыя вуліцы — лініі (старажытную канфігурацыю захавалі толькі некалькі вуліц — Борычэў Ток, Пакроўская, Прітыўска-Мікольская).
Распасціраецца ўздоўж правага берага Дняпра і Кіеўскай гавані, пад гарамі Старакіеўскай, Замкавай, Шчэкавіцай і Юркавіцай, паміж пешаходным мостам праз Дняпро і Заводскай вуліцай.
2021 год — Ганаровая грамата ад «Цэнтра даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры Нацыянальная акадэміі навук Беларусі» за плённую навукова-асветніцкую дзейнасць, папулярызацыю дасягненняў беларускіх літаратуразнаўцаў у сродках масавай інфармацыі і ў сувязі з 90-годдзем з дня заснавання Інстытута літаратуразнаўства імя Янкі Купалы.
Публікавалася ў анталогіі «Агледзіны», альманахах «Панядзелак», «Літаратурны квартал», «Дзень паэзіі-2005», у часопісах «Першацвет», «Маладосць», «Крыніца», «Беларуская думка», «Полымя», «Беларусь», газеце «Літаратура і мастацтва» і іншых выданнях.
Пасля ўзыходжання на пасад Тацыт прызначыў Фларыяна на пасаду і адправіўся разам з ім у паход супраць готаў, якія пераплылі праз Чорнае мора, уварваліся ў малаазіяцкія правінцыі і дайшлі да Кілікіі.
Вядомыя імёны і пазыўныя некаторых байцоў: грамадскі актывіст Ян Мельнікаў, былыя палітвязні Эдуард Лобаў і Васіль Парфянкоў, а таксама асобы з пазыўнымі: «Рустам Док», «Шляхціч», «Зубр», «Ваяр», «Тур».
Прымала ўдзел у баявых дзеяннях на баку Украіны спачатку ў складзе Добраахвотніцкага Украінскага Корпуса «Правага сектара», а пасля ў складзе разнастайных фармаванняў Украінскай Добраахвотніцкай Арміі і Узброеных сілах Украіны.
9 сакавіка 2022 года падчас уварвання Расіі ва Украіну Тактычная група «Беларусь» у сваіх сацыяльных сетках заявіла пра аб’яднанне ў батальён імя Кастуся Каліноўскага, які пазней быў ператвораны ў полк.
Гэтыя памылкі маглі быць як яўнымі для хатніх сюзанэ, што застануцца ў сям'і — няроўнае шво, ніткі рознага адцення колеру ў адным элеменце, так і вельмі тонкімі і амаль незаўважнымі для сюзанэ, прызначаных для пасагу або падарункаў сваякам — розны малюнак у кожным куце дывана, неаднолькавыя кветкі ў паўторным арнаменце, «забытыя» элементы.
Сюзанэ, сюзані — від дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, які ўяўляе сабой ручную вышыўку па баваўнянай тканіне шаўковымі ці баваўнянымі ніткамі, распаўсюджаны ў Таджыкістане, Узбекістане і Іране.
Звычайнымі узорамі сюзанэ з'яўляюцца насценныя дываны прамавугольнай формы, якія часам складаюцца з некалькіх сшытых паміж сабою частак, але гэтая тэхніка можа выкарыстоўвацца і на іншых тэкстыльных вырабах: абрусах, покрыўках, коўрыках для малітвы і гэтак далей.
Першымі на дапамогу тым, хто апынуўся пад руінамі, кінуліся супрацоўнікі суседніх прадпрыемстваў і цэхаў, пасля на месца здарэння прыбылі прадстаўнікі экстраных службаў, якім даводзілася разбіраць завалы голымі рукамі да прыезду пад’ёмных кранаў.
Сакратар парткама завода Уцікаў і старшыня Мінскага абкама прафсаюза работнікаў радыё- і электрычнай прамысловасці Андрэеў атрымалі строгія вымовы і былі звольненыя, першы сакратар Цэнтральнага райкама КПБ Яршоў і другі сакратар Мінскага гаркама КПБ Ляпёшкін атрымалі вымовы.
Сцябло паўзучае, аблісцвенае, месцамі укараняецца ў вузлах; яго даўжыня ў дарослай расліны складае ад 20 да 60 см. Лісце супраціўнае, даўжынёй ад 9 да 25 мм і шырынёй ад 5 да 20 мм, на кароткіх хвосціках .
Ліставыя пласцінкі яйкападобна-круглявыя або амаль круглыя , зрэдку злёгку сэрцападобныя; могуць быць як тупымі, так і завостранымі; цэльнакрайнія, з дробнымі рэдкімі цёмнымі залозкамі, светла-зялёныя, шаўкавістыя навобмацак.
У Еўразіі расліна распаўсюджана ад Атлантыкі на захадзе да Малой Азіі і Каўказа на ўсходзе — і ад Міжземнамор’я на поўдні прыкладна да 62 паўночнай шыраты ў Швецыі і Фінляндыі.
Ён высока ацаніў «важныя поспехі Турцыі ў прыняцці стандартаў ЕС і правядзенні рэформаў, якія пераглядаюць ўнутранае заканадаўства», і нагадаў, што Канстанцінопальскі Патрыярхат «заўсёды падтрымліваў еўраперспектывы» турэцкай дзяржавы.
Патрыя́рх Варфаламе́й (, , свецкае імя Дымі́трыяс Архандо́ніс, , ; 29 лютага 1940, Зейтынлі-кёю, востраў , Турцыя) — епіскап Канстанцінопальскай праваслаўнай царквы; з 22 кастрычніка 1991 — 232-і Архіепіскап Канстанцінопаля — Новага Рыма і Сусветны Патрыярх, прадстаяцель Канстанцінопальскай Праваслаўнай Царквы.
З 1930 па 1933 гг. вучыўся ў Маскоўскай дзяржаўнай яўрэйскай тэатральнай студыі пры Дзяржаўным яўрэйскім тэатры ў Маскве, якой кіраваў народны артыст СССР Саламон Міхоэлс.
5 студзеня 1950 года «Асобая нарада» прыгаварыла яго да 10 гадоў лагераў за «ўдзел у антысавецкай нацыяналістычнай сіянісцкай арганізацыі на тэрыторыі СССР і за распаўсюджванне нелегальных рукапісаў».
У час працы ў сельскай школе ў Верашчаках пачаў пісаць вершы на ідыш і ў восень 1925 года ў газеце «Дэр Векер» з’явіліся яго першыя вершы на ідыш, а на працягу года было надрукавана каля дваццаці вершаў.
Вучоны сакратар савета па абароне дысертацый па гістарычных навуках пры Беларускім дзяржаўным універсітэце, член савета па абароне дысертацый па культуралогіі мастацтвазнаўству пры Беларускім дзяржаўным універсітэце культуры і мастацтваў.
Працаваў на розных пасадах у Беларускім дзяржаўным музеі Вялікай Айчыннай вайны, Нацыянальным гістарычным музеі Рэспублікі Беларусь, з 1993 г. — дацэнт, а з 2004 г. — прафесар Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.
Групы шахцёраў пачалі падтрымліваць, ухваляць і ўдзельнічаць у розных прайдах па ўсёй Вялікабрытаніі; на канферэнцыі Лейбарысцкай партыі Вялікабрытаніі ў Борнмуце ў 1985 годзе ўпершыню была прынята рэзалюцыя аб падтрымцы партыяй правоў ЛГБТ, у значнай ступені дзякуючы галасам Нацыянальнага саюза гарнякоў; групы шахцёраў былі аднымі з самых актыўных прыхільнікаў ЛГБТ-супольнасці ў кампаніі 1988 года супраць артыкула 28.
Група падавала дапамогу шахтам у Паўднёвым Уэльсе, таму што яе члены лічылі, што прэзідэнт несправядліва непрапарцыйна размяркоўваў ахвяраванні на карысць больш баявых калектываў шахт у Кенце і Ёркшыры.
У тэзісах «Задачы прафсаюзнага руху ў Беларусі» давалася ацэнка палітычнага і эканамічнага становішча ССРБ, высоўвалася задача ўстанаўлення цеснай сувязі «паміж органамі гаспадарчай дыктатуры рабочага класа і яго прафесіянальнымі аб'яднаннямі».
Адзначалася, што галоўная задача прафсаюзаў — усімі сіламі садзейнічаць адраджэнню і ўмацаванню сацыялістычнай гаспадаркі «шляхам прымусовай мабілізацыі на нацыяналізаваныя прадпрыемствы», збіраць кваліфікаваныя кадры рабочых, якія, ратуючыся ад голаду і беспрацоўя, разышліся па вёсках і мястэчках.
Ставілася задача ўстанавіць пралетарскі кантроль над дзейнасцю саматужных майстэрняў і накіраваць іх работу на абслугоўванне грамадскіх патрэб, а не прыватнага рынку, выхоўваць у мас свядомыя адносіны да сацыялістычнай уласнасці, весці бязлітасную барацьбу з працоўным дэзерцірствам, правільна арганізоўваць выкананне працоўнай павіннасці, павышаць дысцыпліну, прафесійна-тэхнічную адукацыю, клапаціцца пра паляпшэнне матэрыяльнага становішча і культурнага ўзроўню рабочых.
Адзначалася, што «прафесійныя саюзы Беларусі робяцца неад'емнай часткай магутных арганізаваных агульнарускіх вытворчых саюзаў і ўсяго міжнароднага Камуністычнага Інтэрнацыянала прафесійных саюзаў».
3 мэтай пазбаўлення ад партыйнага бюракратызму з'езд рэкамендаваў рэгулярна праводзіць партыйныя сходы з абавязковай прысутнасцю кіруючых работнікаў, разгортваць дыскусіі ўнутры партыі па ўсіх пытаннях савецкага і партыйнага будаўніцтва.
Прапаноўвалася наладзіць выданне агульнапартыйнага дыскусійнага лістка для членаў КП Б, устанавіць больш цесныя адносіны кіруючых работнікаў з радавымі членамі партыі, забяспечыць удзел апошніх у рабоце партыйных камітэтаў.
Для выхавання камуністаў і ўсіх працоўных рэкамендавалася выкарыстаць найперш дзяржаўныя органы камуністычнай прапаганды камітэты палітычнай асветы, аддзелы Наркамасветы і Цэнтрадруку, палітаддзелы Наркамзема, усе ваенна-палітычныя органы, неадкладна стварыць сетку партыйна-савецкіх школ, адкрыць павятовыя партшколы, найперш у Барысаве і Бабруйску, потым у Мазыры, Слуцку, Ігумені, а таксама аднавіць работу Цэнтральнай школы ў Мінску.
У тэзісах указвалася, што для ўмацавання дысцыпліны неабходна, каб усе без выключэння члены партыі наведвалі партыйныя і прафсаюзныя сходы, удзельнічалі ў суботніках, дзейнасці атрадаў асобага назначэння.
У тэзісах справаздачы ЦБ КП Б гаварылася пра ліквідацыю аб'яднанага ЦК Кампартыі Літвы і Беларусі, аднаўленне ССРБ у сувязі з вызваленнем ад польскай акупацыі і абвяшчэннем незалежнасці Літвы, неабходнасць барацьбы з уплывам яўрэйскіх партый Бунд і Паалей-Цыён і беларускіх эсэраў на працоўных горада і вёскі, магчымасць прыняцця на агульных падставах у КП Б былых членаў Беларускай камуністычнай арганізацыі ў сувязі з іх заявамі аб поўным арганізацыйным і ідэйным разрыве з гэтай арганізацыяй, часовае ўстрыманне, зыходзячы з канкрэтных умоў Беларусі, ад нацыяналізацыі сярэдняга і дробнага гандлю і інш.
Адзначалася, што ва ўмовах пераходу ад «вялікай рэвалюцыйнай вайны да малой вайны», якая вялася ў форме барацьбы з сялянскімі выступленнямі, КП Б накіроўвае сваю палітыку на ўмацаванне пазіцый сацыялізму ў эканоміцы Беларусі і саюзу рабочага класа і сялянства.
Сцвярджэнне, што значная частка працоўных зразумела «неабходнасць напружання ўсіх сіл краіны, што рабочыя і сяляне з кожным днём усё цясней яднаюцца вакол сваёй Камуністычнай партыі», ва ўмовах усё больш нарастаючага супраціўлення сялян палітыцы «ваеннага камунізму» было занадта аптымістычным.
Паміж членамі партыі няма і не можа быць адрознення ні па паходжанні, ні па сацыяльным становішчы, а толькі па ступені іх актыўнасці ў партыйнай рабоце, адданасці, вытрыманасці, палітычнай свядомасці, рэвалюцыйнай вопытнасці.
Разам з тым адзначалася неабходнасць барацьбы з прыватным гандлем, спекуляцыяй, супраць уладальнікаў прыватных прадпрыемстваў, «прымяняючы да гэтых катэгорый асоб самыя рашучыя рэпрэсіўныя меры».
Падкрэслівалася, што ўключэнне пралетарскіх і паўпралетарскіх пластоў насельніцтва, усіх працоўных у справу гаспадарчага і культурнага будаўніцтва пашырыць сацыяльную базу савецкай улады і ўмацуе яе пазіцыі.
Прысутнічалі 63 дэлегаты ад 1700 членаў партыі з 6 паветаў былой Мінскай губерні і г. Мінска, а таксама 5 дэлегатаў з рашаючым голасам ад ЦК Камуністычнага саюза моладзі Беларусі .
У тэзісах «Па арганізацыйным пытанні» вызначаліся статус і прынцыпы пабудовы Кампартыі Беларусі: «КП Б ёсць абласная арганізацыя РКП , якая праводзіць у жыццё прынцыпы і тактыку РКП , дапасоўвае яе да мясцовых умоў і ў агульным і цэлым падпарадкоўваецца дырэктывам ЦК РКП ».
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 29 кастрычніка 1943 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм» сяржант Мікалай Давідовіч быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медаля «Залатая Зорка» за нумарам 1194.
Пад яго кіраўніцтвам распрацаваны першапачатковы тэкст праекта новага ГПК Рэспублікі Беларусь і праекта Закона Рэспублікі Беларусь ад 9 ліпеня 1999 года «Аб міжнародным арбітражным судзе».
З 1953 года працаваў спачатку ў Мінскім юрыдычным інстытуце, а пасля пераўтварэння яго ў факультэт — на юрыдычным факультэце Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, у тым ліку з 1974 па 1978 і з 1981 па 1994 гады — загадчыкам кафедры грамадзянскага працэсу і працоўнага права.
Адмаўляючы на ​​словах сваю прарасійскую арыентаванасць, ён здзейсніў першы свой афіцыйны візіт у Маскву, дзе паабяцаў Уладзіміру Пуціну, што краіна разарве дагавор аб асацыяцыі з ЕС, спыніць збліжэнне з НАТА і ўступіць у Еўразійскі эканамічны саюз.
Не маючы большасці ў парламенце і канфліктуючы з урадам, Ігар Дадон сутыкнуўся з тым, што раз за разам яго часова адхілялі ад выканання прэзідэнцкіх паўнамоцтваў, каб правесці ў жыццё рашэнне, з якім ён быў не згодны.
Так, 2 студзеня 2018 г. Канстытуцыйны суд часава прыпыніў паўнамоцтвы Ігара Дадона ў сувязі з тым, што ён паўторна адхіліў кандыдатуры 4 міністраў і 2 віцэ-прэм’ераў, прапанаваныя прэм’ер-міністрам П. Філіпам.
У ходзе у Кішынёве ў студзені 2016 г. Ігар Дадон разам з Андрэем Нэстасэ і Рэната Усатым каардынаваў дзеянні пратэстнага руху і выступаў у якасці аднаго з лідараў апазіцыі на перамовах з прадстаўнікамі кіруючай большасці.
Вядомы скандальнымі выказваннямі пра Віктара Цоя, Міхаіла Гаршанёва, Фёдара Емяльяненку, РПЦ і , а таксама канфліктамі з расійскімі рэп-выканаўцамі, такімі як , , Баста, Птаха.
У верасні 1942 года палкоўнік Гаўрыла Станіслававіч Здановіч быў прызначаны на пасаду камандзіра , якая ў складзе Паўднёва-Заходняга фронту ў лютым 1943 года ў ходзе вызваляла горада Краснадон, і , а ў кастрычніку таго ж года ў ходзе вызваліла горад Запарожжа, за што загадам Вярхоўнага Галоўнакамандуючага І.
З заканчэннем Вялікай Айчыннай вайны генерал-маёр Гаўрыла Станіслававіч Здановіч прымаў удзел у савецка-японскай вайне, падчас якой умела кіраваў баявымі дзеяннямі частак 203-й Запарожскай стралковай дывізіі .
Гаўрыла Станіслававіч Здановіч (10 красавіка 1900 года, в. Крывошын, цяпер Ляхавіцкі раён, Брэсцкая вобласць, Беларусь — 6 ліпеня 1984 года, Варонеж) — савецкі ваенны дзеяч, генерал-маёр.
У 1920 годзе скончыў камандныя курсы пры штабе 14-й арміі ў Крэмнеьчуке, у 1931 годзе — Ваенную акадэмію імя М. В. Фрунзе, у 1933 годзе — Акадэмічныя курсы ўдасканалення тэхнічнага складу пры .
Асірацеўшы, выхоўваўся ў дзіцячым прытулку ў вёсцы Салоніца ў Палтаўскай вобласці, дзе скончыў 6-ы клас пачатковай школы, атрымаў адукацыю шаўца і пачаў працаваць чаляднікам.
На гэтай пасадзе ў 1914 годзе, неўзабаве пасля ўступлення Германіі ў вайну, сфармаваў у складзе 2-й арміі групу з 3-х карпусоў , якая налічвала каля 100 тысяч чалавек, прызначэннем якой стала ўзяцце горада Льежа, што і было зроблена 16 жніўня.
Карл фон А́ймэн — прускі генерал, удзельнік франка-прускай вайны, камандуючы 3-й нямецкай арміяй падчас Першай сусветнай вайны, ваенны міністр Прусіі адказны за падрыхтоўку прускай арміі ў перадваенны перыяд.
Акрыяўшы ад знясілення пасля вайны з Поўднем, урад ЗША 6 снежня 1875 года прад'явіў індзейцам ультыматум, паводле якога тыя павінны былі да 1 лютага 1876 г. прыйсці ў спецыяльныя агенцтвы, да якіх яны прыпісаны .
Вайна за Чорныя Узгоркі , таксама вядомая як Вялікая вайна сіу — вайна ЗША супраць індзейцаў сіу і шаенаў, якія пражывалі на паўночным захадзе Вялікіх раўнін, у 1876—1877 гг. Скончылася паланеннем індзейцаў з наступнай перапраўкай у рэзервацыі.
Пасля распаду Расійскай Імперыі, а потым Закаўказскай Дэмакратычнай Федэратыўнай Рэспублікі Азербайджанская Дэмакратычная Рэспубліка абвясціла тэрыторыю Нагорнага Карабаха часткай нядаўна ўтворанай дзяржавы.
Некалькіх гадоў статус рэгіёна не быў канчаткова вызначаны, пакуль у 1923 годзе з армянанаселенай часткі Нагорнага Карабаха не была ўтворана Аўтаномная вобласць Нагорнага Карабаха у складзе Азербайджанскай ССР.
Кіраўніцтва АзССР вінавацілі ў захаванні эканамічнай адсталасці рэгіёна, грэбаванні развіццём праў, культуры і ідэнтычнасці армянскай меншасці ў Азербайджане, стварэнні штучных перашкод для культурных сувязей паміж Нагорным Карабахам і Арменіяй.
Аб’ёмна-прасторавая кампазіцыя храма мае падоўжна-выцягнутую планіровачную і дынамічна-вертыкальную кампазіцыю: прамавугольны прытвор-трапезная далучаны да цэнтральнага 8-граннага аб’ёму-ратонды, які пераходзіць у 5-гранную апсіду.
Два надпісныя абразы «Маці Божая Чанстахоўская» (15 — 16 ст., на адвароце надпіс: "Сей образ чудотворной иконы Пресвятой Божией Матери подновлен третий раз в 1879 году, первые же два раза была обновлена в 1562 и 1809 году, как это видно было из надписи. Сама же икона сия написана Митрополитом Всероссийским Петром в 13 веке. Подновлена священником Пигулевским) і «Маці Божая Адзігітрыя» (18 — 19 ст., унізе надпіс: «сей образъ надал раб божий Петрековец Бродницки со женою Евдотиею в здравий спасений до церкви Бродницкой року 1777»).
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 19 чэрвеня 1943 года за «ўмелае камандаванне стралковым палком, узорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм» гвардыі палкоўнік Павел Казакевіч пасмяротна быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза.
Павел Канстанцінавіч Казакевіч (, в. Забашавічы, Барысаўскі павет, Мінская губерня — , Харкаўская вобласць, УССР) — палкоўнік Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза .
знойдзена шмат фрагментаў чорнаглянцаванага паліванага і шклянога посуду, тэракотавая і паліхромная паліваная кафля, гліняныя пісанкі, вырабы з жалеза і косці, дэталі арбалетаў, тыглі і ліцейныя формы, асколкі гарматных ядраў, 6 наканечнікаў стрэл 1-й паловы — сярэдзіны ст.
Тут былі выяўлены невялікае прасліца з надрапанымі на ім літарамі Ѯ, А, І і Л, асколак візантыйскага куфля, распісанага золатам, крыжы-машчавікі — першай паловы стагоддзя, рэшткі скуранога абутку, мноства жаночых упрыгажэнняў, зброя, а таксама кавалачак бяросты з прастаўленым на ёй знакам княжацкага трызубца.
Сярод знаходак — бронзавы крыж-энкалпіён з надпісам «Богородица помогай», фрагмент берасцяной граматы, пісалы з надрапанымі літарамі НТА, Ж, РВ, шахматныя фігуры з дрэва і косці , асколкі шклянога келіха з арабскім надпісам, рэшткі разбітых званоў, сагнуты наканечнік вялікай рагаціны — стагоддзяў
Интеллектуальный трансфер на рубеже — вв.: переводы на русский язык работ по народному образованию и просветительским движениям в Англии // Европа, Россия, Азия: сотрудничество, противоречия, конфликты: материалы Всероссийской научно-практической конференции, 29 ноября 2012 года / отв.
На пути к «монархической федерации»: развитие конституционного процесса в ходе первого объединения Германии // Современные тенденции в исследовании и преподавании новой и новейшей истории зарубежных стран: материалы Всероссийской научно-практической конференции, 24 ноября 2010 г. — Рязань: РГУ им.
Многопартийная система как элемент конституционного строя Германской империи // Белорусская германистика: актуальные научные проблемы и этапы развития: материалы Республиканской научно-теоретической конференции, г. Минск, 2 декабря 2008 г. — Минск: БГПУ, 2008.
Женская и гендерная история: открытый проект; Женский и детский труд в странах Западной Европы и США в веке; И.Арманд и А.Коллонтай: феминизм, коммунизм и женский вопрос в послереволюционной России // *Женщины в истории: возможность быть увиденными: Сб.
Проблема «Пол, гендер, политика» в американских и британских исследованиях; Гендерные аспекты политической теории; Представительство женщин в законодательных и исполнительных органах власти США ; Республиканская партия США: гендер и внутрипартийная жизнь // Айчынная і сусветная гісторыя: сучасныя погляды і метады даследаванняў: Зб.
28 студзеня 2017 года суд у Нью-Ёрку прыняў пастанову, якое дае магчымасць часова знаходзіцца на тэрыторыі ЗША асобам, якія прыляцелі ў краіну з адкрытымі візамі і якія падпадаюць пад дзеянне міграцыйнага ўказа прэзідэнта Дональда Трампа.