polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Абвінавачваўся ў прыналежнасці да «антысавецкай арганізацыі правых у Беларусі, у якую быў завербаваны ў лютым 1936 года першым сакратаром ЦК КП Б М. Ф. Гікалам» і «меў заданне шукаць новых членаў з ліку кіруючых работнікаў камсамола рэспублікі, ствараць з іх баявыя групы для арганізацыі тэрарыстычных актаў супраць кіраўнікоў партыі і савецкага ўрада».
Разам з Максам Планкам, Альбертам Эйнштэйнам і Нільсам Борам належыць да кола так званых «бацькоў-заснавальнікаў» квантавай фізікі, якія ў пачатку стагоддзя стварылі новы падмурак сучаснай фізікі ў выглядзе сучаснай тэарэтычнай фізікі з яе галоўным напрамкам — квантаваю механікай і тэорыяй адноснасці.
Зомерфельд абагульніў тэорыю Бора на выпадак эліптычных арбіт з улікам рэлятывісцкіх паправак і растлумачыў тонкую структуру спектраў вадароднага атама, пабудаваў квантавую тэорыю нармальнага эфекта Зеемана, усталяваў шэраг спектраскапічных заканамернасцей, увёў галоўны, азімутальны, магнітны, унутраныя квантавыя лікі і адпаведныя правілы адбору.
Акрамя таго, Зомерфельд развіў паўкласічную тэорыю металаў, займаўся праблемамі класічнай электрадынамікі , электроннай тэорыі, спецыяльнай тэорыі адноснасці, гідрадынамікі і інжынернай фізікі, матэматычнай фізікі.
Нягледзячы на велізарны аўтарытэт і дасягненні ў галіне квантавай тэорыі атама, сам Зомерфельд так і не быў узнагароджаны Нобелеўскай прэміяй, хоць вылучаўся на яе 84 разы ў 1917—1951 гадах.
Метабалічная: сінтэз (сурфактанту, гепарыну, гістаміну, лейкатрыенаў, простагландынаў), актывацыя і інактывацыя біялагічна актыўных рэчываў, пры ўдзеле альвеалацытаў, тучных клетак і эндатэлію капіляраў лёгкіх).
Голасаўтварэнне: нервовы апарат дыхальнай сістэмы, мышцы галасавой шчыліны і верхніх дыхальных шляхоў, а таксама мышцы грудной клеткі ўдзельнічаюць у маўленчай дзейнасці чалавека.
Асноўныя функцыі гэтых аддзелаў — гэта правядзенне ўдыхаемага і выдыхаемага паветра ў лёгкія і з лёгкіх — для паветраносных шляхоў і забеспячэнне абмену газаў паміж атмасферным паветрам і крывёю — для зоны газаабмену.
Ахоўная: з удыхаемым паветрам у лёгкія трапляюць мікрачасціцы пылу, якія затрымліваюцца слізістай абалонкай дыхальных шляхоў і затым выдаляюцца з лёгкіх з дапамогай ахоўных рэфлексаў і механізмаў мукацыліярнага ачышчэння.
Ваенна-паветраная акадэмія з'яўлялася адной з вядучых ваенных устаноў прафесійнай адукацыі ў вобласці падрыхтоўкі ваенных кадраў вышэйшага звяна для Ваенна-паветраных сіл і рыхтавала авіяцыйныя кадры для прызначэння на пасады камандзіраў і начальнікаў штабоў авіяцыйных частак і злучэнняў, часцей авіяцыйнага тылу, сувязі і радыётэхнічнага забеспячэння, старэйшых штурманаў авіяцыйных частак і злучэнняў, афіцэраў штабоў авіяцыйных аб'яднанняў.
А. Гагарына каля 700 Герояў Савецкага Саюза (у тым ліку тройчы Герой Савецкага Саюза Кажадуб І. М. і 39 двойчы Герояў Савецкага Саюза), больш за 10 лётчыкаў-касманаўтаў Расіі і замежныя касманаўты — Фам Туан, Зігмунд Ен, Уладзімір Рэмек.
У складзе акадэміі станам на 1990 год існавалі 2 асноўныя факультэты па трох камандна-штабных, адной штабной і адной штурманскай спецыяльнасцях; факультэт завочнага навучання; факультэт перападрыхтоўкі і павышэння кваліфікацыі афіцэрскага складу, ад'юнктура, 26 кафедраў, навучальныя лабараторыі і кабінеты.
Ваенна-паветраная акадэмія ажыццяўляла падрыхтоўку камандных кадраў для Ваенна-паветраных сіл; з'яўлялася навуковым цэнтрам па распрацоўцы праблем аператыўнага мастацтва і тактыкі ваенна-паветраных сіл, тактыкі родаў авіяцыі.
29 сакавіка 1940 года са складу акадэміі вылучыліся аператыўны, камандны і штурманскі факультэты, утварыўшы Ваенную акадэмію камандна-штурманскага складу з месцазнаходжаннем у пасёлку Моніна Маскоўскай вобласці.
У асяроддзі беларускай эміграцыі існаваў раскол паводле палітычна-грамадскай прыналежнасці, таму ў Саўт-Рыверы хавалі і хаваюць прыхільнікаў БЦР, у Іст-Брансуіку прыхільнікаў Рады БНР.
Ідэя Палаца міру нарадзілася падчас дыскусіі паміж расійскім юрыстам-міжнароднікам і дыпламатам і амерыканскім гісторыкам і дыпламатам Эндру Дыксанам Уайтам аб неабходнасці ўзвядзення асобнага будынка, дзе размяшчалася б створаная на першай Гаагскай мірнай канферэнцыі Пастаянная палата трацейскага суда.
Пала́ц мі́ру — афіцыйная рэзідэнцыя Міжнароднага суда ААН і Пастаяннай палаты трацейскага суда, размешчаная ў цэнтры Гаагі прыкладна за 2 км на паўночны захад ад палацавага комплексу Біненхоф.
І такога роду спадары, нічога не здольныя сур'ёзна прадумаць, яшчэ менш здольныя што-небудзь прадбачыць, абвінавачваюць апазіцыю ў «бессаромнасці» і на падставе гэтага абвінавачвання арыштоўваюць, высылаюць і нават расстрэльваюць.
Пасля Лютаўскай рэвалюцыі вёў у Петраградзе працу па арганізацыі рабочай міліцыі і салдацкіх камітэтаў; затым быў камандзіраваны ў Екацерынаслаў, дзе працаваў у якасці сакратара партыйнага камітэта і члена прэзідыума гарадскога савета.
У адной з сваіх кніг, Вадзім Кожынаў, спасылаючыся на ўспаміны Хрушчова, паказваў на тое, што, Якаўлеў быў ахарактарызаваны Мехлісам, як чалавек, якому яўрэйскае паходжанне перашкаджала разумець рускіх у некаторых бытавых пытаннях.
Навясная палуба — ідзе вышэй верхняй палубы ад носа на большай частцы даўжыні судна, але не даходзіць да кармы; часам можа называцца палубай падоўжанага або падоўжанага палубака; назва паходзіць ад маючагася на старадаўніх караблях сапраўднага тканевага навеса, які зачыняе верхнюю палубу ў непагадзь.
Палуба пераборак павінна быць трывалай і непранікальнай ва ўсіх умовах эксплуатацыі, у тым ліку аварыйных выпадках, абсталяваная воданепранікальнымі закрыццямі і ушчыльненнем ўсіх адтулін — люкаў, гарлавін, праходаў трубаправодаў, электракабелей і г. д.
Паркавы ўчастак служыць для падрыхтоўкі ЛА да вылету, іх запраўкі, падвескі боепрыпасаў і т. п. Тут размяшчаюцца таксама самалётаўздымальнікі, ліфты для падачы боепрыпасаў, пасты забеспячэння ЛА электраэнергіяй, вадкасцямі і газамі.
Па́луба — архітэктурны элемент судна, гарызантальнае перакрыцце ў корпусе або надстройках, якое абапіраецца на борты, пераборкі і пілерсы і якае складаецца з набору і насцілу ; падзяляе ўнутраную прастору корпуса карабля на памяшкання па вертыкалі.
Кінематограф Паўночнай Македоніі атрымаў у спадчыну доўгую гісторыю, якая бярэ пачатак у 1905 годзе, аднак македонскае кіно пачало станавіцца значным толькі пасля Другой сусветнай вайны і абвяшчэння Народнай Рэспублікі Македоніі ў складзе Югаславіі.
У 1994 годзе кінематограф Македоніі быў прадстаўлены за мяжой фільмам рэжысёра Мілчы Манчэўскага «Перад дажджом», які атрымаў намінацыю на «Оскар» за «Найлепшы фільм на замежнай мове» і быў узнагароджаны Залатым ільвом Венецыянскага фестываля.
Двое фатографаў здымалі, у асноўным, кароткія дакументальныя фільмы, засяроджваючы ўвагу на традыцыях, паўсядзённым жыцці, а таксама значных падзеях, як, напрыклад, візіт у Македонію султана Мехмеда у 1911 годзе.
Сын эрцгерцага Аўстрыйскага Франца Карла і прынцэсы Сафіі Баварскай Максіміліян атрымаў тытул Імператара Мексікі пры падтрымцы Напалеона у час французскай інтэрвенцыі ў Мексіку 1861—1867 гадоў.
Сустрэўшы суръёзнае супраціўленне з боку ўзброеных сіл, лаяльных зрынутаму прэзідэнту Беніта Хуарэсу, Напалеон быў вымушаны адвесці Французскі экспедыцыйны корпус у 1866 годзе, што прывяло да падзення Другой мексіканскай імперыі.
Зняцце адбіткаў з літаграфіі было забаронена самім Манэ ў 1869 годзе, аднак у 1944 годзе іх было зроблена каля 50 асобнікаў, і некаторыя з іх цяпер захоўваюцца ў Метраполітэн-музеі і Інстытуце мастацтваў Стэрлінга і Франсін Кларк.
«Расстрэл імператара Максіміліяна» — серыя прац Эдуарда Манэ 1867—1869 гадоў, якія адлюстроўваюць сцэну пакарання смерцю праз расстрэл Максіміліяна , кіраўніка Другой Мексіканскай Імперыі, якая праіснавала менш за 4 гады.
Найбольш вядомая карціна ў серыі, якая цяпер захоўваецца ў Мангеймскім Кунстгале, падпісана Манэ ў левым ніжнім вугле і датавана 19 чэрвеня 1867 года — часам намаляванай падзеі, а не фактычнай датай завяршэння карціны.
Насау-Зіген разлічваў прыняць удзел у Трыццацігадовай вайне, аднак яна неўзабаве скончылася, і ён прыняў прапанову курфюрста Брандэнбурга стаць яго намеснікам у Юліх-Клевэ-Бергу.
Манумент быў узведзены побач з брацкай магілай, у якой 14 красавіка 1945 года былі перапахаваныя 13 савецкіх вайскоўцаў, якія загінулі пад Талінам у ходзе Талінскай аперацыі 1944 года падчас Вялікай Айчыннай вайны і раней пахаваных у іншых частках горада.
Бронзавы салдат — нефармальная назва помніка савецкім воінам, загінулым у Вялікай Айчыннай вайне, якая стала агульнаўжывальнай у сувязі з кампаніяй па яго пераносу з цэнтра Таліна на Вайсковыя могілкі і звязанымі з гэтым падзеямі.
Так, у спісе паселішчаў Мінскай губерні за 1870 год у Бабруйскім павеце значыцца вёска Каралеўская Слабада, якая ўваходзіла ў склад аднайменнага маёнтка, які належаў памешчыку Станіславу Прушаноўскаму.
У цяперашні час на тэрыторыі Краснаўскага сельсавета Светлагорскага раёна Гомельскай вобласці ёсць два паселішчы з такой назвай — Каралеўская Слабада 1 і Каралеўская Слабада 2, якія налічваюць адпаведна 48 і 141 жыхара .
З дастатковай доляй імавернасці можна дапусціць, што ў Казіміра мог быць такі ж лёс як у некаторых гарадоў, якія некалі развіваліся, але з часам заняпалі, як напрыклад, Малеч , які да нядаўняга часу меў статус вёскі .
У чырвоным полі іспанскага шчыта звернуты направа залаты леў у кароне, са срэбнымі зубамі і кіпцюрамі, у правай лапе трымае срэбны меч з залатой рукаяццю, над каронай залатая васьміпрамянёвая зорка.
Днепра-дзвінская культура Беларускага Падзвіння адрозніваецца ад аднакультурнай вобласці Верхняга Падняпроўя шэрагам адметных рыс: перавага слоікападобных форм посуду і арнаментаваных гаршкоў; працяглае выкарыстанне вырабаў з косці і каменю; наяўнасць вялікай колькасці прадметаў, звязаных з балцкім уплывам (касцяныя шпількі, жалезныя сякеры, сярпы, бранзалеты, шпількі, фібулы і іншыя), а таксама спецыфічных вырабаў, характэрных толькі для тэрыторыі паўночнай Беларусі (сярпы з прамавугольнай спінкай, шпількі з вялікай галоўкай, некаторыя ўпрыгожанні з косці і іншыя).
Асаблівасць звязана і са значнай роляй жывёлагадоўлі ў гаспадарцы насельніцтва днепра-дзвінскай культуры, са спецыфічнымі рысамі ўзвядзення жылля , з адсутнасцю знешняга ўплыву з боку паўднёвых культур, таму днепра-дзвінская культура пріснавала на тэрыторыі паўночнай Беларусі як заходнедзвінскі варыянт у адносна чыстым выглядзе да 5 ст.
Сярод знаходак пераважаюць вырабы з каменю (каменныя клінападобныя і свідраваныя сякеры, зерняцёркі, таўкачы, тачыльныя брускі і іншыя), касцяныя і рагавыя прылады палявання, дэталі адзення і ўпрыгожанні, нешматлікія бронзавыя ўпрыгожанні.
У залежнасці ад асаблівасцей і змен, што назіраліся ў характары гарадзішчаў, матэрыяльнай культуры сацыяльна-эканамічным жыцці насельніцтва, час існавання днепра-дзвінскай культуры на тэрыторыі Беларусі падзяляецца на 3 храналагічныя перыяды.
У ранні перыяд насельніцтва будавала гарадзішчы на ўзвышаных месцах каля вады на тэрыторыях з узгоркава-азёрным ландшафтам, іх пляцоўкі не ўмацоўваліся, падсыпаліся толькі краі і рабіліся драўляныя агароджы.
Маляваў для сталічных часопісаў «Нива» , «Всемирная иллюстрация» , «Стрелы» , «Скандал» і «Огонёк» , для газет «Новое время», «Биржевыя ведомости» і «Санкт-Петербургский листок», для паштовак Абшчыны святой Яўгеніі.
Маляваў гістарычныя і ваенныя сцэны: «Вяртанне А. В. Суворава на радзіму пасля Швейцарскага паходу» , «Хвацкая справа эскадрону -скага палка ў жніўні 1914 г.» , «Бой аэрапланаў у паветры» , «Сілуэты фронту і тылу» .
З 1926 года кансультант будаўніча-транспартнай секцыі Дзяржплана БССР, з 1929 года начальнік сектара Галоўдартранса БССР, у 1931—1938 гадах загадчык секцыяй Беларускага навукова-даследчага аўтадарожнага інстытута.
Галоўны рэдактар «Беларускай думкі» ў рашэнні Еўрапейскага савета ад 15 кастрычніка 2012 года быў названы адным з самых уплывовых дзеячаў на ніве прапаганды ў Беларусі, які падтрымаў і апраўдаў рэпрэсіі супраць дэмакратычнай апазіцыі і грамадзянскай супольнасці, якія сістэматычна асвятляюцца ў негатыўнай і зневажальнай форме з выкарыстаннем фальсіфікаванай інфармацыі.
Вучыўся ў аспірантуры Рэспубліканскага інстытута вышэйшай школы БДУ, дзе ў 2003 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Фарміраванне аднапартыйнай сістэмы ў Беларусі » .
Слова Урад не сустракаецца ні ў Дагаворы аб утварэнні СССР, ні ў Канстытуцыі СССР 1924 года; аднак словазлучэнне Урад Саюза Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік ужывалася ўжо ў назвах афіцыйных друкаваных органаў Саўнаркама СССР на працягу ўсяго часу іх існавання .
Выразы «ўрад», «савецкі ўрад» і іх вытворныя ў кантэксце Савецкага Саюза ўжываліся ў мінулым і выкарыстоўваюцца ў цяперашні час, як правіла, нефармальна — часцяком для абазначэння ўсёй сукупнасці органаў дзяржаўнай улады і кіравання СССР.
Крупіца ў калгасе «Новы быт» Мінскага раёна , клубы ў Смілавічах, Рудзенску, Радашковічах, Лагойску, Петрыкаве , жылыя дамы ў эксперыментальна-паказальных пасёлках, цэнтральных сядзібах калгасаў «Чырвоная змена», «Прагрэс», саўгаса імя М. І.
Стары ў гэтым выпадку можа прадстаўляць Платона ці Арыстоцеля, араб — Авіцэну, Ібн Рушда ці іншага навукоўца Залатога веку ісламу, юнак — навуку Адраджэння, якая сыходзіць каранямі ў мінулае і ўзіраецца ў цемру пячоры, якая захоўвае невядомыя сакрэты, якая ў сваю чаргу можа сімвалізаваць канцэпцыю Платонавай пячоры.
На гэтай пасадзе яна выступала за наданне роўных правоў аднаполым парам, стаўшы адным з першых высокапастаўленых палітыкаў Вялікабрытаніі, якія публічна выказалі сваю падтрымку легалізацыі аднаполых шлюбаў.
Але пасля правядзення рэферэндуму, на якім перамаглі еўраскептыкі, і абвяшчэння прэм’ер-міністра Дэвіда Кэмерана пра сваю хуткую адстаўку, высунула сваю кандыдатуру на пасаду кіраўніка Кансерватыўнай партыі і, такім чынам, прэм’ер-міністра Вялікабрытаніі.
Чыгу́начны мадэлі́зм — від чыгуначнага хобі, у якім можна вылучыць наступныя напрамкі: калекцыяніраванне цацачных або маштабных чыгуначных мадэляў і іх аксесуараў ; аднаўленне ў мініяцюры гістарычных станцый, чыгуначных ліній і г. д. (аматары гэтага кірунку часцяком вядуць архіўны пошук з мэтай дакладнейшай рэканструкцыі пэўнага аб’екта); стварэнне мадэляў лакаматываў і вагонаў; садовыя і паркавыя мадэлі чыгунак буйнога маштабу, у тым ліку тых, якія выкарыстоўваюцца ў мэтах забавы і адпачынку для перавозкі пасажыраў на саставах з кіраванымі непасрэдна лакаматывамі.
У прамысловых аб’ёмах яны сталі выпускацца з 1891 года нямецкай фірмай (у тым ліку іх чыгунка была пастаўлена нават у імператарскую сям’ю Раманавых у Зімовы Палац), якая з цягам часу і ўстанавіла большасць маштабных стандартаў чыгуначных мадэляў.
Да пачатку стагоддзя многія вядучыя кампаніі-вытворцы чыгуначных мадэляў прыйшлі ў заняпад і абанкруціліся; пры гэтым індустрыя налічвае мноства дробных фірмаў, якія спецыялізуюцца на тых ці іншых мадэлях або аксесуарах.
Ён з'яўляецца часткай адзінага адбітка, які змяшчае таксама дату адпраўлення, назву і часам дзяржаўную прыналежнасць арганізацыі-адпраўшчыка, часам невялікія тэксты рэкламнага і агітацыйнага характару.
Наступнай краінай, якая пачала выкарыстоўваць франкатыпы, была Новая Зеландыя ў 1904 г. Далейшае распаўсюджванне франкатыпаў адбылося па сканчэнні Першай сусветнай вайны: з 1922 г. франкіравальныя машыны ўвяла Вялікабрытанія, з 1923 г. — Германія і Швейцарыя, з 1924 г. — Францыя і г. д. Вялікае значэнне для распаўсюджвання франкатыпаў мелі рашэнні Сусветнага паштовага кангрэса , якія дазволілі іх выкарыстанне ў міжнародных паштовых зносінах.
Аднак у той час ліставанне не дасягала маштабаў, дастатковых для акупнасці механізацыі ручной працы па франкіроўцы паштовых адпраўленняў, таму пераважная большасць такіх спроб абмяжоўвалася кароткатэрміновымі эксперыментамі.
Усведамляючы неабходнасць механізацыі працэсу, арганізацыя часта заключае дагавор з паштовым ведамствам і атрымлівае права самастойнай франкіроўкі сваіх паштовых адпраўленняў з дапамогай спецыяльных франкіравальных машын.
Франкаты́п — вынік механічнага франкіравання паштовых адпраўленняў, як правіла, ад буйных дзяржаўных ведамстваў, камунальных службаў, навуковых устаноў, дзелавых структур, грамадскіх арганізацый і г. д. Уяўляе сабой адбітак знака паштовай аплаты разам або побач з каляндарным паштовым штэмпелем.
З 1973 года ў інстытуце высокіх тэмператур — загадчык аддзела комплексных праблем энергетыкі, Адначасова ў 1973—1985 гг. старшыня Навуковага савета па комплексным праблемам энергетыкі АН СССР, намеснік акадэміка-сакратара Аддзялення фізіка-тэхнічных праблем энергетыкі АН СССР.
Л. А. Мяленцьеву належаць навуковы працы па тэарэтычных асновах і метадах аптымізацыі структуры паліўна-энергетычнага комплексу, матэматычным мадэліраванні, аптымізацыі і кіраванню ў энергетыцы, развіццю цеплавой энергетыкі і інш.
На Джыра-2013 Майка паказаў шэраг выдатных вынікаў і да апошняга этапу змагаўся з калумбійцам Карласам Бетанкурам за белую майку лепшага маладога гоншчыка, але на апошнім горным этапе саступіў яму 41 секунду, стаўшы другім у маладзёжнай класіфікацыі і сёмым у генеральнай класіфікацыі.
У ліпені Рафал змагаўся за перамогу на родным Туры Польшчы, некалькі дзён быў лідарам агульнага заліку, але ў выніку стаў чацвёртым, выйграўшы ў якасці суцяшэння майку лепшага ў ачковай класіфікацыі.
Калі Касіяпея аднойчы пахвалілася, што яна пераўзыходзіць прыгажосцю нерэід, абураныя багіні звярнуліся да Пасейдона просьбай адпомсціць ёй, і ён наслаў марскую пачвару на Эфіопію, якая пагражала гібеллю падданым Кефея.
Тэма выратавання Андрамеды адлюстравана ў літаратуры — у творах Лопэ дэ Вэгі, Г. Сакса, П. Кальдэрона, і выяўленчым мастацтве — на малюнках на антычных вазах, фрэсках у Пампеі, палотнах П'ера дзі Козіма, Тыцыяна, Рубенса, Рэмбранта, Шасерыё і Дарэ і інш.
Андрамеда — дзеючая асоба п’есы Сафокла «Андрамеда» , трагедый Еўрыпіда, Фрыніха Малодшага, Лікафрона, Лівія Андроніка, Энія і Акцыя «Андрамеда», а таксама камедыі Антыфана «Андрамеда».
Напрыклад, калі маецца элемент «Напісаць праектную справаздачу», наступнае дзеянне можа быць такім: «Напісаць ліст Майклу з прапановай пра сустрэчу» ці: «Патэлефанаваць Мары для таго, каб даведацца пра патрабаванні да справаздачы».
Ліст чакання — Калі дзеянне было дэлегавана камусьці ці калі чакаецца некаторая вонкавая падзея, перш чым праект можа быць прасунуты, гэта адсочваецца ў сістэме і перыядычна высвятляецца, ці патрабуецца дзеянне ці трэба паслаць напамінак.
Па здагадцы Алана шматлікія з правалаў, з якімі мы сутыкаемся, былі выкліканы недастатковым 'першапачатковым' планаваннем (гэта значыць, калі яшчэ высвятлялася, што неабходна дасягнуць і якія пэўныя дзеянні для гэтага неабходны).
Такім чынам, інфармацыя пра «наступныя пэўныя дзеянні», кантэкстна злучаных з дадзеным момантам і месцам, можа паслужыць вонкавай падтрымкай, якая гарантуе, што мы зробім сабе правільныя напамінкі ў патрэбны час.
Прадуктыўнасць без стрэсу пачынаецца з працэсу разгрузкі розуму, які складаецца ў фіксацыі ўсяго больш-менш важнага на паперы ці іншым носьбіце — у тым, што Алан заве кошыкам (: фізічная скрыня для прыёму паведамленняў, электронная паштовая скрыня, дыктафон, ноўтбук, кішэнны камп'ютар, ці іх камбінацыя.
патрабуе, каб, прынамсі, штотыдзень праводзіўся агляд па ўсіх дзеяннях, праектам і «адкладзеным» элементам для таго, каб пераканацца, што любыя новыя задачы ці хуткія падзеі ўведзены ў сістэму, і што ўсё актуальна.
Бачанне, атрыманае з гэтых аглядаў, дазваляе кіраваць асабістымі прыярытэтамі, якія, у сваю чаргу, вызначаюць прыярытэт таго, ці трэба выконваць і калі выконваць пэўныя задачы і даручэнні, сабраныя падчас працэсу кіравання працоўным працэсам.
заснавана на прынцыпе, які абвяшчае, што чалавек павінен вызваліць свой розум ад запамінання бягучых задач (бываюць выключэнні ў выпадках, калі некалькі задач па розных праектах узаемазлучаныя), перанясучы самі задачы і напамінкі пра іх на вонкавы носьбіт.
Як сцвярджае Дэвід Алан, калі такую сістэму зрабіць простай для здзяйснення неабходных дзеянняў, то чалавек будзе меней пахілены іх адкладаць ці «перагружацца» занадта вялікай колькасцю «растуленых цыклаў».
Каляндар важны для кантролю над сустрэчамі і даручэннямі; аднак, Алан рэкамендуе, каб каляндар быў зарэзерваваны толькі для тых рэчаў, якія павінны быць зроблены ў строга пэўны тэрмін, ці для сустрэч і даручэнняў з зададзеным часам і месцам.
у перакладзе з англ. — «давядзенне спраў да завяршэння», аднак часцей і няправільна — «як прывесці справы ў парадак») — методыка падвышэння асабістай эфектыўнасці, створаная Дэвідам Аланам і апісаная ім у аднайменнай кнізе, першае выданне якой выйшла ў 2001 годзе і было перакладзена на 23 мовы.
Аднак у 1947 годзе мастацтвазнавец Дыега Ангула паказаў, што іканаграфія карціны адносіцца да міфа пра Арахну з «Метамарфоз» Авідзія, паводле якога ткачыха Арахна кінула выклік самой Афіне ў майстэрстве ткацтва і, перамогшы ў спаборніцтве, была ператворана багіняй у павука за ганарыстасць і кашчунскія выявы багоў.
Да органаў, непасрэдна падначаленых Міністэрству юстыцыі, былі аднесены дванаццаць упраўленняў Міністэрства юстыцыі БССР пры абласных Саветах дэпутатаў працоўных, такое ж колькасць абласных судоў і калегій адвакатаў, пастаянна дзеючыя 3-месячныя курсы па перападрыхтоўцы судовых выканаўцаў і сакратароў народных судоў, Навукова-даследчая крыміналістычная лабараторыя.
На Юрыдычную камісію ўскладаўся абавязак па выданні Збору законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў БССР, а таксама па падрыхтоўцы да выдання кодэксаў БССР.
5 лістапада 1970 года Прэзідыумам Вярхоўнага Савета БССР прыняты Указы «Аб стварэнні саюзна-рэспубліканскага Міністэрства юстыцыі Беларускай ССР», «Аб стварэнні аддзелаў юстыцыі выканаўчых камітэтаў абласных Саветаў дэпутатаў працоўных», «Аб прызначэнні тав. Здановіча А. А. Міністрам юстыцыі Беларускай ССР».
Пастановай ЦК КПБ і Савета Міністраў БССР ад 17 верасня 1970 года 290 «Аб мерах па паляпшэнню работы судовых і пракурорскіх органаў» было прызнана мэтазгодным стварэнне саюзна-рэспубліканскага Міністэрства юстыцыі БССР, аддзелаў юстыцыі ў абласцях і скасаванне Юрыдычнай камісіі пры Савеце Міністраў БССР.
Як і альвеацыты 1-га тыпу, альвеалацыты 2-го тыпу размешчаны на базальнай мембране; гэтыя клеткі выпрацоўваюць сурфактант — паверхнева-актыўнае рэчыва, якое высцілае знутры альвеолы і перашкаджае іх спадзенню.
Зварот да гістарычнай тэматыкі, пераасэнсаванне праблем нацыі і дзяржавы, здабыткі этнічнай культуры, шматгранны духоўны свет сучасніка вызначалі сутнасць і змест літоўскай літаратуры гэтага перыяду .
Супярэчлівасць чалавечай прыроды, права чалавека на выбар паказаны ў драмах «Каханне, джаз і чорт» і «Барбара Радзівіл» , праблемы сучаснай вёскі, сялянскага лёсу — у прозе , , , псіхалагічныя праблемы выхавання моладзі — у творах Р.Кашаўскаса, пратэст супраць псеўдарэаліст.
У 1970—1980-я гг. раскрыўся творчы талент пісьменнікаў Альгімантаса Балтакіса, , Альфонсаса Малдоніса, Юсцінаса Марцінкявічуса, , асноўны змест твораў якіх — філасофскі роздум пра лёс нацыі, праблемы ўрбанізацыі і інш.
адраджэннем у 1980—90-я г. Сучасныя тэндэнцыі прадстаўлены шматлікімі постмадэрнісцкімі творамі, насычанымі Умоўнымі вобразамі, паэтыкай міфаў , розныя спосабы адлюстравання вызначаюць прозу Ю.
майстэрствам, вытанчанасцю мовы (В.Бра- зюнас, АГрьібаўскас, Д.Каёкас, Э.Келміц- кас, В.Кукулас, АМарчэнас, Н.Міляў- скайтэ, С.Парульскіс, Г.Цэшкайтэ і інш.).
У паэзіі і драме пераважаў сімвалізм (Юргіс Балтрушайціс, Пятрас Вайчунас, Вінцас Крэве, , , Баліс Сруога), у творчасці футурыстычнай групоўкі «Чатыры вятры» — рысы экспрэсіянізму і рэалізму.
Пашырыўся жанрава-стылявы, ідэйна-тэматычны дыяпазон твораў рэалістычнага кірунку, вырас іх мастацкі ўзровень: псіхалагічны раман «У цені алтароў» , гістарычны раман «Лёс Шымонісаў» , празаічныя творы Антанаса Вянцлавы, , , Ёнаса Марцінкявічуса, В. Рамонаса, Пятраса Цвіркі і інш.
Тут выходзілі газеты «Наша доля», «Наша ніва», жылі, бралі ўдзел у грамадска-літаратурным жыцці Францішак Багушэвіч, Адам Гурыновіч, Янка Купала, Якуб Колас, Цётка, Змітрок Бядуля, прыязджаў Максім Багдановіч, адбываліся сустрэчы літоўскіх і беларускіх пісьменнікаў, мастакоў, артыстаў.
Пачынальнікам літоўскай мастацкай літаратуры лічыцца Крысціёнас Данелайціс, аўтар паэмы «Поры года», напісанай ім у 1760—1770 гадах, але выдзенай толькі ў 1818 годзе, ужо пасля смерці паэта.
У гады нямецка-фашысцкай акупацыі ствараліся высокамастацкія творы: лірычныя вершы і паэмы Саламеі Нерыс, апавяданні Пятраса Цвіркі, зборнікі філасофскай лірыкі , Юргіса Балтрушайціса, .