polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
У 1954 г. ажаніўся, а ў 1956 г. атрымаў дазвол вярнуцца ў Беларусь: «У родных мясцінах я, на вялікі жаль, убачыў непрыкрытую непрыязнасць з боку чыноў. Мала што змянілася ў нас, хоць ужо і адбыўся з'езд КПСС. Я вярнуўся назад у пасёлак Ларуковая».
Да 1840 г. пастаўлены 35 будынкаў: тры каменныя трохпавярховыя корпусы — вучэбны, канцылярскі і кватэрны, а таксама майстэрня, аранжарэя, сялянскі лазарэт, лазня і іншыя гаспадарчыя пабудовы.
25 мая 1925 г. інстытут заключыў дагавор з Белдзяржбудам на выкананне будаўнічых і рамонтных работ тэрмінам да 15 кастрычніка 1925 г. Кіраваў будаўнічымі работамі прысланы з Мінска ўпаўнаважаны Белдзяржбуда К. Ш.
Інтэрнацыянальнай і вучэбных карпусоў былі распрацаваны архітэктарам Г. Лаўровым у 1929—1933 гг. Будынкі маюць блізкае падабенства з іншымі работамі Г. Лаўрова, асабліва карпусамі БДУ.
У пярэдняй частцы корпуса танка найбольш распаўсюджанай мадыфікацыі .3 справа размешчана аддзяленне кіравання, у якім знаходзіцца кіроўца, а з левага боку размешены боепрыпасы, скрыня для захоўвання маёмасці і бак для пітной вады.
Першае баявое прымяненне «Цэнтурыёна» адбылося ў Карэйскай вайне, з тых часоў ён прымаў удзел у многіх іншых канфліктах, у прыватнасці у В’етнамскай вайне і шэрагу блізкаўсходніх войнаў.
Якаў Іванавіч Галухін (, в. Сахараўка Горацкага раёна Магілёўскай вобласці — , в. Сахараўка Горацкага раёна) — Герой Сацыялістычнай Працы , Заслужаны механізатар БССР , дэпутат Вярхоўнага Савета СССР 11-га склікання, дэлегат 15 з’езда прафсаюзаў СССР .
У верасні 1862 паступіў у духоўную семінарыю ў Камянцы-Падольскім, адкуль у 1863 яго пераслалі навучацца ў Духоўную акадэмію ў Санкт-Пецярбургу, якую скончыў 20 чэрвеня 1867 са ступенню майстра тэалогіі.
Розныя рэгіёны краіны маюць характэрны мясцовы этнічны субстрат: брэтонскі на паўночным захадзе, аксітанскі на паўднёвым захадзе, скандынаўскі на поўначы, нямецкі на захадзе, лігурыйскі на паўднёвым усходзе.
14 лістапада 1945 г. была перайменаваная вялікая колькасць населеных пунктаў і адміністрацыйна-тэрытарыяльных адзінак вобласці з мэтою зменьшыць прысутнасць румынскіх, турэцкіх і другіх іншамоўных элементаў у тапаніміцы рэгіёна, зрабіўшы яе максімальна савецкай .
Пасля захопу румынскімі і нямецкімі войскамі, з 19 ліпеня 1941 г. да 25 жніня 1944 г. тэрыторыя Ізмаільскай вобласці знаходзілася пад уладай Румыніі ў складзе губернатарства Бесарабія.
У другой палове 2017 года гуляў за казахстанскі клуб «Актабэ», а ў лютым 2018 года перайшоў у краснаярскі «Енісей», якому па выніках сезона 2017/18 дапамог упершыню ў гісторыі выйсці ў расійскую Прэм’ер-лігу.
Па выніках сезона 2009/10 «Эйпен» выйшаў у Про Лігу, аднак на наступны год зноў апынуўся ў другім дывізіёне, пасля чаго Абрадавіч перайшоў у іншы бельгійскі клуб «Бусу Дур».
8 кастрычніка 2015 года «Яндэкс» ажыццявіў поўны рэдызайн «КиноПоиска» у стылі сэрвісаў «Яндэкса», дадаўшы агрэгатар анлайн-кінатэатраў з магчымасцю прагляду платных і бясплатных фільмаў, даступных праз партнёраў сайта .
Падобнае новаўвядзенне дазволіла «Яндэксу» стварыць новую мадэль манетызацыі на сайце і атрымліваць ўзнагароджанне за кожны прагляд відэа на сайце, а таксама працэнт ад аплочанай падпіскі або куплі кантэнту.
З-за падобнай прывязкі профіляў на адкрытых персанальных старонках карыстальнікаў сайта сталі выводзіцца імёны акаўнтаў «Яндэкса», а таксама імёны карыстальнікаў, названыя ў «пашпартах» Яндэкса.
Пасля негатыўных і крытычных водгукаў карыстальнікаў, прадстаўнікі «Яндэкса» паабяцалі вярнуць стары варыянт дызайну сайта на іншым дамене і падтрымліваць яго да таго часу, пакуль новая версія не будзе канчаткова дапрацавана.
Энцыклапедыя: сэрвіс дае інфармацыю аб кінафільмах, тэлесерыялах, у тым ліку кадры, трэйлеры, постэры, шпалеры, а таксама даныя пра асоб, звязаных з кіно- і тэлевытворчасцю: акцёраў, рэжысёраў, прадзюсараў, сцэнарыстаў, аператараў, кампазітараў, мастакаў і мантажораў.
У лістападзе 2018 года «КиноПоиск» і анлайн-кінатэатр запусцілі сумесную падпіску, у якую ўваходзіць доступ да серыялаў на , да платнага кантэнту «КиноПоиска», плюс доступ да сэрвісаў Яндекс.
Заснавальнікаў праекта Віталя Тацыя і Дзмітрыя Суханава запрасілі кансультантамі для распрацоўкі новай версіі сайта, але ў выніку паказалі толькі фінальную версію новага сайта 25 верасня праз піяр-мэнэджэра кампаніі.
У 2018 годзе ў анлайн-кінатэатры «КиноПоиска» былі эксклюзіўна даступныя такія серыялы як «Касл-Рок», «Адкрыццё ведзьмаў», «Маніфест», «Цудоўныя Медычы», «Спадчына», «Цуд: Слёзы Мадоны».
З 20 па 23 кастрычніка 2016 года «КиноПоиск» праводзіў форум у кінатэатры «Акцябр», на якім праходзілі глядацкія паказы расійскіх і замежных карцін, -праектаў, а таксама серыі пітчынгаў і дзелавых сустрэч прадстаўнікоў кінаіндустрыі.
У красавіку 2017 года карыстальнікі «КиноПоиска» прымалі ўдзел у шоў ТВ-3 «Быть или не быть», а таксама галасавалі за пілоты новых серыялаў, выбіраючы які з іх будзе запушчаны ў вытворчасць.
У студзені 2018 года «Яндэкс» дадаў магчымасць бясплатнага прагляду фільмаў на галоўнай старонцы пошукавіка, а таксама на іншых сэрвісах: «Кинопоиске», «Яндекс. Видео» і «Телепрограмме».
Па словах відавочцаў, некаторым лётчыкам, выпрыгнуўшым з падпаленых самалётаў, атрымалася з дапамогай мясцовых жыхароў адыйсці ад праціўнікаў, а загінуўшыя пілоты былі пахаваныя.
Адкрыты у 1976 годзе ў гонар подзвігу 49 воінаў і партызан, у тым ліку 19 лётчыкаў 130-га хуткаснага, 207 і 212-га далёкага дзеяння бамбардзіровачных авіяпалкоў, якія нанеслі ўдары па нямецка-фашысцкім захопнікам і загінулі .
У палату прадстаўнікоў выбіраецца 300 дэпутатаў ад 11 аднамандатных акруг і 200 ад партый па прапарцыянальнай сістэме, у палату саветнікаў — 152 дэпутаты ад 47 прэфектур і 100 па прапарцыянальнай сістэме ад усёй краіны.
Галоўным саюзнікам Японіі пасля другой сусветнай вайны сталі ЗША, якія застаюцца найбуйнейшым гандлёвым партнёрам Японіі, а амерыканскія ваенныя базы ахоўваюць бяспеку краіны ўзыходзячага сонца.
У 1999 годзе адбыліся візіты ў Токіа беларускай урадавай дэлегацыі пад кіраўніцтвам кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь Міхаіла Мясніковіча, а таксама дэлегацыі прадстаўнікоў дзелавых колаў нашай краіны для ўдзелу ў Канферэнцыі па гандлёва-эканамічным супрацоўніцтве і прыцягненню інвестыцый у эканоміку Рэспублікі Беларусь на базе Японскай арганізацыі знешняга гандлю ДЖЭТРА.
Брыгада была размешчана на тэрыторыі Віленскай зямлі — адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкі са сталіцай у Вільні з мэтай аховы яго ўсходняй мяжы і заступіла на службу 27 кастрычніка 1924 года.
Даўжыня ўчастка памежнай паласы, якая пачыналася на поўдні ад мястэчка Ракаў і ішла да стыку польска-савецка-латвійскай мяжы на захад ад Лявонпаля, вызначанай для аховы брыгадай, складала 344 км, глыбіня дасягала 30 км.
Брыга́да Ко́рпуса ахо́вы паме́жжа «Віле́йка» — трэцяя брыгада Корпуса аховы памежжа часоў міжваеннай Польскай Рэспублікі, якая размяшчалася ў 1924—1929 гадах у Вілейцы.
Знаходзіцца яна ва ўнікальным месцы, дзе сустракаюцца воды Паўднёвага акіяна, востраў з дзеючым вулканам і шэльфаваы ледавік ; і ўсё навокал названа ў гонар Джэйса Рома, яго караблёў і спадарожнікаў.
Калі ля валынскага Шацка таксама працякала рака з назвай тыпу *Шаць, дык назва была б звязаная з літоўскім «дубец, галінка, доўгая тонкая жэрдзь», «шпаркі, увішны, гарэзлівы», * «гарэза» , «бушаваць, ятрыцца».
Пасёлак размешчаны ў маляўнічай мясцовасці ў заходняй частцы Валынскага Палесся, у атачэнні азёр, якія зазвычай называюць Шацкімі (Чорнае Вялікае, Свіцязь, Пулемецкае, Лукы, Люцымер, Самынец, Карасінец, Азярцо).
Ужо праз некалькі гадоў інстытут вырас у вучэбна-паліграфічны камбінат імя М. А. Скрыпніка, у які ўваходзілі інжынерна-тэхналагічны, інжынерна-эканамічны і мастацка-канструктарскі факультэты.
Як член Міжнароднай асацыяцыі паліграфічных навучальных устаноў ВНУ акадэмія прымае ўдзел у стварэнні адзінай еўрапейскай адукацыйнай прасторы падрыхтоўкі спецыялістаў для выдавецтваў і паліграфіі, цесна супрацоўнічае з вядучымі навучальнымі ўстановамі і паліграфічнымі прадпрыемствамі еўрапейскіх краін.
Акадэмія падтрымлівае цесныя сувязі з такімі навучальнымі ўстановамі: Оксфард-Брукс універсітэт, Лейпцыгскі і Берзький універсітэты, Варшаўская палітэхніка, Маскоўскі дзяржаўны універсітэт друку, заключаны пагадненні аб супрацоўніцтве з фірмамі «Гейдельберг», «Ман Роланд», «Адаст», «Колбус».
Да структуры акадэміі належаць: 5 факультэтаў з 20 кафедрамі; падрыхтоўчае аддзяленне; вылічальны цэнтр; навучальны аддзел; выдавецтва; навукова-даследчая частка з адпаведнымі навуковымі лабараторыямі і аддзелам аспірантуры і дактарантуры; спецыялізаваны вучоны савет з абароны кандыдацкіх і доктарскіх дысертацый; аддзел міжнародных сувязяў, вучэбна-вытворча-эксперыментальная друкарня.
Марыну Золатаву абвінавацілі паводле часткі 2 артыкулу 425 Крымінальнага кодэксу Рэспублікі Беларусі з-за атрымання доступу да платнай стужцы навін Беларускага тэлеграфнага агенцтва без аплочанай падпіскі.
25 мая 2021 года дзевять арганізацый (Праваабарончы цэнтр «Вясна», Беларуская асацыяцыя журналістаў, Беларускі Хельсінскі камітэт, Беларускі ПЕН-цэнтр і іншыя) выступілі з сумеснай заяваю і прызналі яе палітычный зняволенай.
У чэрвені 2011 года, калі востра стаяла пытанне аб закрыцці незалежных газет «Наша Ніва» і «Народная Воля», на прэс-канферэнцыі прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі выступіла ў абарону гэтых выданняў.
Кампанія «Лейланд», уцягнутая ў вытворчасць танка «Цэнтурыён», улічыла гэтыя высновы пры распрацоўцы прататыпаў дызайну новага танка, якія былі затым адпраўленыя ў Ваеннае міністэрства Вялікабрытаніі.
На першых перадсерыйны машынах выявілася недастатковая хуткасць і манеўранасць, што з’яўлялася вынікам магутнага браніравання ў спалучэнні з абмежаванымі магчымасцямі шматпаліўнага рухавіка 60, што было самым істотным недахопам новай машыны.
што прывяло да павелічэння хуткасці і манеўранасці да патрабаванага ўзроўню і першыя серыйныя танкі сталі паступаць у войскі пад індэксам .2, пазней ў 1971 і 1976 гадах рухавікі зноў замяняліся на яшчэ больш магутныя — 750 л.з.
Ролі ў беларускім рэпертуары тэатра імя Максіма Горкага: лейтэнант Наганаў, палкоўнік Кусонскі, паліцай Зыль («Брэсцкая крэпасць», «Галоўная стаўка», «Дзеля жыцця» Канстанціна Губарэвіча), Гарачун , Дробыш, Хазяінаў , Чарвякоў і інш.
Ролі ў класічным рэпертуары: Мікіта , Пратасаў, Бардзін, Ягор Булычоў, Бубнаў, Жан («Дзеці сонца», «», «», «» Максіма Горкага, «Букееў і кампанія» паводле п’есы «Якаў Багамолаў» Максіма Горкага), Актавій Цэзар, Банка , барон Бэрлі і інш.
Псіхалагічна паглыблена раскрыў характары Аарне , Бернарда Шоу , Дасбергена Мустафаева («Узыходжанне на Фудзіяму» Чынгіза Айтматава і К. Мухамеджанава), Гартмана , Фушэ і інш.
Пастаўленыя ім спектаклі вызначаліся акцёрскім ансамблем, пластычнай выразнасцю і рэжысёрскім вынаходніцтвам, стылістычнай своеасаблівасцю і адзінствам, дакладна распрацаванымі масавымі сцэнамі.
Дынамічнаму развіццю рэжысёрскага мастацтва садзейнічалі вялікі рускі рэжысёр К. Станіслаўскі , У. Неміровіч-Данчанка , У. Меерхольд (прынцыпы ўмоўнага тэатра, біямеханіка, адкрытая палітычныя тэндэнцыёзнасць, эксперыменты ў форме спектакля і г. д), Я.
Тэатральны рэжысёр — асоба ў тэатры, якая паводле сваёй творчай задумы кіруе работай усіх удзельнікаў пастаноўкі , знітоўвае ўсе элементы спектакля і падпарадкоўвае іх раскрыццю ідэйна-мастацкай сутнасці драматычнага твора.
Рэжысёрская задума ўключае ідэйнае вытлумачэнне п’есы, вызначэнне яе жанру, стылю і адпаведна манеру акцёрскага выканання, характарыстыку персанажаў, вырашэнне спектакля ў часе і прасторы , а таксама прынцыпы мастацкага афармлення спектакля .
Рэжысёрскае мастацтва прайшло шлях ад спалучэння ў адной асобе драматурга, выканаўцы і рэжысёра да трансфармацыі рэжысёра як асноўнага творчага інтэрпрэтатара і арганізатара сцэнічнага твора.
Апошнія вывэржэнні зафіксаваны ў 1962 г., 1964 г. і 1990 г. Бухта Кыска на ўсходнім узбярэжжы лічыцца адным з найбольш прыдатных месцаў для стаянак марскіх суднаў на поўначы Ціхага акіяна.
Неўзабаве пасля вяртання з Венгерскага паходу прызначаны камандуючым 2-м рэзервовым кавалерыйскім корпусам, а 6 снежня 1851 — генералам ад кавалерыі і зацверджаны корпусным камандзірам, а 31 снежня быў прызначаны членам Ваеннага Савета.
17 жніўня 1861 прызначаны шэфам Літоўскага Уланскага эрцгерцага аўстрыйскага Альберта палка, а 13 лістапада — другім шэфам Марыупальскага гусарскага яго высокасці прынца Фрыдрыха Гесэн-Касэльскага палка.
Па вяртанні расійскіх войскаў з-за мяжы пераведзены 1 сакавіка 1815 у лейб-гвардыі Конна-егерскі полк, а праз год быў прызначаны ад’ютантам да генерал-маёра Бенкендорфа і пераведзены ў лейб-гвардыі Гусарскі полк.
Прызначаны 2 жніўня 1830 камандзірам 2-й брыгады гэтай жа дывізіі, у 1831 прыняў з ёй удзел у задушэнні паўстання 1830—1831 і за адрозненне пры штурме Варшавы быў узнагароджаны залатой шабляй з алмазнымі ўпрыгожваннямі і з надпісам «За адвагу».
Ваенную службу пачаў у 1807 юнкерам у пскоўскім драгунскім палку і праз тры гады прызначаны прапаршчыкам, пасля чаго быў пераведзены ў Сібірскі грэнадзёрскі полк, у якім і прыняў удзел у вайне 1812 года.
Прызначаны 20 сакавіка 1832 камандзірам лейб-гвардыі Конна-егерскага палка, неўзабаве прызначаны камандзірам 1-й брыгады 2-й лёгкай кавалерыйскай дывізіі, з пакіданнем камандзірам палка.
Прыняўшы ўдзел у Венгерскім паходзе 1849, асабліва адрозніўся ў бітвах 3 ліпеня пры в. Дука і 5 ліпеня пад Вайценам ля в. Рэтшагу, за што і быў узнагароджаны ордэнам Аляксандра Неўскага.
Гвалт на глебе гамафобіі і трансфобіі, гамафобны гвалт, гвалт па прыкмеце сексуальнай арыентацыі і гендарнай ідэнтычнасці — акты фізічнага ці псіхічнага гвалту, накіраваныя на прадстаўнікоў ЛГБТІ (гомасексуальных, бісексуальных, трансгендарных і інтэрсекс людзей) і выкліканыя гамафобнымі і трансфобнымі матывамі.
Акрамя прамых актаў фізічнага гвалту, у першую чаргу, цялесных пашкоджанняў і сексуальнага гвалту, да гвалту на глебе гамафобіі можна аднесці і іншыя дзеянні — псіхалагічнае запалохванне, пагрозы і шантаж, якія маюць пад сабой гамафобную глебу, а таксама і гамафобныя абразы, мобінг, булінг і іншыя праявы псіхалагічнага гвалту на глебе нянавісці да прадстаўнікоў ЛГБТ.
Паводле тых жа даных, у 17 % усіх выпадкаў злачынстваў на глебе нянавісці (трэцяе месца пасля злачынстваў на глебе расавай і рэлігійнай непрыязнасці) матывам гвалту становіцца сексуальная арыентацыя ахвяры.
Толькі ўзнікненне эпідэміі СНІДу і з’яўленне праектаў па прафілактыцы ВІЧ сталі спрыяць з’яўленню розных прэвентыўных кампаній і адукацыйных праектаў, накіраваных, у тым ліку, і на папярэджанне гамафобнага гвалту.
Псіхолаг і гісторык размяжоўвае гвалт на глебе гамафобіі і праявы дыскрымінацыі з боку прыватных асоб, інстытуцый, грамадства ці дзяржавы ў дачыненні да ЛГБТ, адносячы да падобных актаў гамафобнага гвалту толькі дзеянні фізічнага ці псіхічнага гвалту, класіфікавальныя ў якасці каральных крымінальных злачынстваў.
У Беларусі найбольш рэзанансным стаў напад на 33-гадовага Міхаіла Пішчэўскага ў маі 2014 года, у выніку якога ён атрымаў цяжкія траўмы, з-за якіх давялося выдаліць каля 20 % галаўнога мозгу.
Фізічны і псіхічны гвалт на глебе гамафобіі і трансфобіі з’яўляюцца праявай злачынстваў на глебе нянавісці, калі ахвяра выбіраецца выключна з прычыны яе прыналежнасці да пэўнай сацыяльнай групы, у гэтым выпадку ЛГБТ.
Фізічны гвалт у дачыненні да ЛГБТ і асоб, прылічаных да іх, можа мець розныя формы і, асабліва ў выпадках папушчальніцтва ўрада ці наяўнасці антыгомасексуальнай дзяржаўнай палітыкі, можа прыводзіць да цяжкіх цялесных пашкоджанняў.
ААН прылічае да гвалту на глебе гамафобіі таксама і прымусовае лячэнне ў мэтах «змянення» сексуальнай арыентацыі, анальны агляд мужчын-геяў для «доказу» іх гомасексуальнасці, прымусовую стэрылізацыю трансгендарных асоб.
У 1994 Мексіка першай з лацінаамерыканскіх краін была прынятая ў АЭСР, што робіць гонар яе гаспадарцы, нягледзячы на тое, што Мексіка па ключавых паказчыках — другая з канца ў АЭСР пасля Чылі.
У 1856 годзе паступіў у Мінска-Магілёўскую духоўную рымска-каталіцкую семінарыю, пасля сканчэння трох курсаў як адзін з лепшых пераведзены за скарбовы кошт у Рымска-каталіцкую духоўную акадэмію ў Санкт-Пецярбург.
30 ліпеня 1905 года біскуп Шэмбак памёр, Дзенісевіч другім разам выконваў абавязкі адміністратара, што працягнулася амаль тры гады, бо кандыдатуру новага мітрапаліта не ўдавалася ўзгадніць праз грамадска-палітычныя закалоты у Расіі пасля рэвалюцыі 1905 года.
Стэфан Дзенісевіч, або Стафан Данісевіч , Чарэйская воласць Сенненскага павета Магілёўскай губерні — 3 снежня 1913, Смаленск) — каталіцкі біскуп, тройчы займаў пасаду апостальскага адміністратара Магілёўскай архідыяцэзіі.
Ёсць музычная школа, два дзіцячыя садкі на 300 месцаў, прафесійны ліцэй, а таксама спартыўная школа , сярод выпускнікоў якой — срэбраны алімпійскі прызёр на байдарках і каноэ Міхаіл Слівінскі і нямала майстроў спорту.
Дабратвірская цеплавая электрастанцыя — найбуйнейшае ў рэгіёне электрапрадпрыемства, першынец у Заходняй Украіне, 50 адсоткаў вырабленай электраэнергіі экспартуецца ў Польшчу больш за дзесяць гадоў і дае 60 адсоткаў бюджэту раёна.
У перыяд халоднай вайны СССР так ці інакш падтрымліваў абодва ваюючыя бакі, больш актыўна Індыю, з якой у СССР было наладжана даўняе ваенна-тэхнічнае супрацоўніцтва, у меншай ступені Пакістан, дзе вяліся праграмы развіцця прадпрыемстваў пакістанскай цяжкай прамысловасці пры ўдзеле савецкіх інжынераў і куды пастаўляліся савецкія танкі, што выклікала заканамерны пратэст індыйскага боку.
Сёння ваенныя пастаўкі ў Пакістан ажыццяўляюць ЗША, а ў Індыю — Расія, але пры гэтым Пакістан праяўляе павышаную цікавасць да магчымага ваенна-тэхнічнага супрацоўніцтва з Масквой, а амерыканцы робяць спробы выцесніць расіян з індыйскага рынку ўзбраенняў.
У лютым 2019 года адбылася эскалацыя канфлікту з-за здзейсненага 14 лютага ў Джаму і Кашмір тэракту, у выніку якога загінулі 45 супрацоўнікаў Сіл цэнтральнага рэзерву паліцыі Індыі.
У адказ на напад Індыя нанесла авіяўдар па лагеры тэрарыстычнай групоўкі «Джаіш-е-Мухамад» з падкантрольнай Пакістану часткі Кашміра; у адказ пакістанская авіяцыя правяла бамбардзіроўка тэрыторыі каля ваенных аб’ектаў уздоўж лініі кантролю ў Кашміры.
У 1984 г. пачаўся памежны канфлікт на ледавіку Сіачэн, характэрнай асаблівасцю якога было тое, што асноўную частку страт абодва бакі неслі не ў выніку дзеянняў праціўніка, а ад цяжкіх кліматычных умоў.
Выступаючы ў 2002 годзе перад студэнтамі МГІМО, брытанскі намеснік міністра замежных спраў Майкл Джэй паказаў, што Масква і Лондан цесна супрацоўнічаюць для прадухілення вайны паміж двума ядзернымі дзяржавамі — Індыяй і Пакістанам.
«Мы павінны працягваць работу ў гэтым кірунку», — падкрэсліў ён, а таксама выказаў сваю ўдзячнасць прэзідэнту РФ Уладзіміру Пуціну за яго дапамогу ў разрадцы напружанасці паміж гэтымі двума краінамі.
Пра арышт Вера Касмовіч успамінала так: «Пасадзілі мяне адразу ў адзіночную камеру. Я сядзела ў ёй адна паўтары месяцы. Выклікалі на допыты, асабліва ўначы. Удзень нельга было нават да ложка гэтага прыперціся. За гэты час мяне выклікалі да Цанавы. Першы раз я трымалася і нічога ім не сказала, а другі раз мне стала зразумела, што ім усё вядома, і я прызналася ў тым, што ведала. Пасля гэтага прызнання мяне перавялі да жанчын… Потым дайшла чарга да родаў, і мяне перавезлі ў турэмны шпіталь. 14 траўня 1949 году я нарадзіла дачушку. Роды былі надта цяжкія. І вось калі мяне пасля родаў увялі ў палату, тыя жанчыны далі імя маёй дачушцы. Так было неяк прынята — калі дзяўчынка родзіцца, то Людміла, калі хлопчык — Руслан».
Пра суд успамінала так: «Судзілі мяне і абвінавачвалі за ўдзел у нашай падпольнай арганізацыі Саюз змагання за незалежнасць Беларусі. Кіраўніком гэтай арганізацыі быў Іван Раманчук. Са сваёй групай ён быў на нелегальным становішчы. Я, па праўдзе казаць, ня ведала пра гэтую арганізацыю, пакуль не выйшла замуж за майго мужа нябожчыка Яўгена Касмовіча. Але я была прыхільная да гэтай ідэі, а яна зарадзілася ў мяне з 42 году, калі я 14-гадовай дзяўчынкай упершыню пакінула сваю родную хату і пайшла пешшу ў наш цудоўны гістарычны горад Нясвіж, каб здаць уступныя іспыты ў беларускую настаўніцкую семінарыю. І з таго часу, з тых нясвіжскіх крыніц у маю душу і сэрца ўлілася нацыянальная свядомасць».
Дагавор аб ліквідацыі ракет сярэдняй і меншай далёкасці — дагавор паміж СССР і ЗША, падпісаны Міхаілам Гарбачовым і Рональдам Рэйганам 8 снежня 1987 года падчас савецка-амерыканскай сустрэчы на ​​вышэйшым узроўні ў Вашынгтоне.
Дагавор упершыню ў гісторыі дазволіў ліквідаваць цэлы клас узбраенняў: бакі абавязаліся знішчыць усе комплексы балістычных і крылатых ракет наземнага базавання сярэдняй і меншай далёкасці, а таксама не вырабляць, не выпрабоўваць і не разгортваць такія ракеты ў будучыні.
У адпаведнасці з Дагаворам бакі на працягу трох гадоў павінны былі знішчыць усе пускавыя ўстаноўкі і ракеты наземнага базавання з радыусам дзеяння ад 500 да 5500 кіламетраў, уключаючы ракеты як на еўрапейскай, так і на азіяцкай тэрыторыі СССР.
Вучэбна-выхаваўчы працэс ва ўніверсітэце забяспечвае 650 навукова-педагагічных работнікаў, у тым ліку: 113 дактароў навук, прафесараў, 387 кандыдатаў навук, дацэнтаў, сярод іх: 45 дзейсных членаў галіновых акадэмій навук Украіны і замежных краін; 31 заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі Украіны, заслужаныя работнікі адукацыі, вынаходнікі, эканамісты і архітэктары Украіны.
Універсітэт - вышэйшая навучальная ўстанова ўзроўню акрэдытацыі, якая прадастаўляе адукацыйныя паслугі з атрыманнем вышэйшай адукацыі на ўзроўні кваліфікацыйных патрабаванняў бакалаўра - па 32 напрамках падрыхтоўкі і магістра - па 47 спецыяльнасцях, у тым ліку для замежных грамадзян.
Нацыянальны ўніверсітэт воднай гаспадаркі і прыродакарыстання — украінская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова ступеня акрэдытацыі са статусам нацыянальнага ўніверсітэта, размешчаны ў горадзе Роўна, буйны навуковы і адукацыйны цэнтр.
У склад універсітэта таксама ўваходзяць лакальныя цэнтры дыстанцыйнага навучання — Паўднёвы , Паўночны , Закарпацкі , Заходні , Усходні, 5 каледжаў, дзейнічае кафедра ваеннай падрыхтоўкі.
У выніку рэалізацыі другога этапа рэфармавання КАП улетку 1937 года была ліквідавана трэцяя стралковая і ўтворана другая кулямёная рота, а ў 1938 ці ў 1939 годзе планавалася ўтварыць школьную стралковую роту, што так і не было здзейснена.
Неўзабаве штаб падраздзялення быў перамешчаны з Сіняўцы ў мястэчка Сноў, дзе размясціўся ў будынку колішняга палаца Рдултоўскіх і працягнуў падпарадкоўвацца камандаванню другой памежнай брыгады.
Батальё́н Ко́рпуса ахо́вы паме́жжа «Сноў» — дваццаць сёмы рэзервовы батальён Корпуса аховы памежжа часоў міжваеннай Польскай Рэспублікі, які размяшчаўся ў Снове ў 1927—1939 гадах.
Пасля вызвалення Кіева Р. С. Чабатароў узначальвае кафедру паразіталогіі і інвазійных хвароб, а потым на пасадах дырэктара і загадчыка кафедрай паразіталогіі Львоўскага ветэрынарнага інстытута.
Неаднаразова выбіраўся дэпутатам раённых Саветаў, быў членам Пленума секцыі жывёлагадоўлі і ветэрынарыі Заходняга аддзялення УАСГНІЛ, членам праўлення Усесаюзнага таварыства паразітолагаў пры Акадэміі навук СССР, старшынёй Беларускага аддзялення Усесаюзнага таварыства ветэрынарных работнікаў .
Першыя згадкі пра мястэчка, выяўленыя ў гістарычных крыніцах, адносяцца да 1366 г. Тады яшчэ вёска ўваходзіла як валасны цэнтр у склад Бэлзскага княства, якім з 1364 да 1377 гг. валодалі літоўскія князі.
У Другую сусветную вайну пасля адыхода немцаў працягнуў вучобу ў Глыбоцкай СШ 1, дзе падчас навучання прапанаваў сваім сябрам з Глыбоцкага педагагічнага вучылішча стварыць падпольную арганізацыю на ўзор Таварыства філаматаў, каб «разам трымацца беларускай справы, пашыраць свой уплыў сярод астатніх».
Гэта было выклікана ў тым ліку і татальнай русіфікацыяй школы: «Руская мова дзяржаўная. Яе павінны ведаць і разумець усе. Вы кажаце, патрэбна Беларуская. Навошта яна, калі мясцовае насельніцтва добра разумее па-руску» — гэтак Алесь Юршэвіч пазней успамінаў словы настаўніка гісторыі Беларусі, які размаўляў і навучаў па-руску.
Разам з сябрамі стварае Саюз беларускіх патрыётаў, складае тэкст прысягі сяброў СБП, якая грунтавалася на маральных абавязках: «Я, уступаючы ў Саюз беларускіх патрыётаў, прысягаю перад Бацькаўшчынай і беларускім народам, што заўсёды буду верны ідэалам свабоды і незалежнасці Беларусі. Калі ж па слабасці сваёй або па злому намеру я парушу гэтую прысягу і выдам тайну сяброў, хай пакарае мяне Бог ганебнай смерцю здрадніка Радзімы».