polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
«Завадныя песні, разлічаныя на шырокага слухача, якія чапляюцца, — пісала пра гурт у 2007 годзе на фоне іх выступлення разам з брыт-поп гуртом « » Алена «» Сабалеўская з «.» і дадавала ў параўнальным аналізе брыт-рокераў: — Кожная кампазіцыя падобная на папярэднюю запамінальным танцавальным рытмам, упрыгожаным цяжкімі гітарамі».
Павел Чэк Калодкін ад Задзіночання беларускіх студэнтаў у справаздачы з «Рока за Бобров–2012» прыпісаў музыкаў да плыні «гламурнага рока» і заўважыў, што кампазіцыі, што яны граюць, «даўно ўжо сыграны і прыдуманы не імі».
У рэцэнзіі самотніка 2007 года « » Алена «» Сабалеўская з музычнага партала «.» пісала: «Ствараецца ўражанне, што слухаеш замежны гурт: добрая англійская, саўнд у духу брытанскіх рокераў . Дужа пазнаецца ўплыў такіх калектываў, як „“, „“, „“».
Зміцер Падбярэзскі, музычны аглядальнік сайта «.», у 2012 годзе звярнуў увагу на англамоўныя песні, тагачасны творчы прынцып калектыву, і выказаў думку, што « » цалкам могуць скласці канкурэнцыю сваім англамоўным западным калегам на хвалях «распешчаных дзяржаўным рэгуляваннем» радыёстанцый Беларусі.
У той жа час Віталь Маціеўскі разгортваў тэму і для «СБ. Беларусь сегодня» на пытанне Аляксандра Ружачкі і Валянціна Пяпяляева такім манерам, што гурт проста пяе «на любімай мове выканання — англійскай»: «Адсюль, можа, ідзе і нейкае непрыманне. Маўляў, „зноў на англійскай?“ А мы пра гэта нават не задумваліся. Мы ж у дзяцінстве слухалі „“, „“. Што мы тады разумелі ў іх тэкстах? Проста слухалі сэрцам»; так што, «калі кагосьці раздражняе англійская, зайдзіце на наш сайт, перакладзіце тэксты песень і ўсё зразумееце. А мы ўжо будзем рыхтаваць матэрыял для наступнага англамоўнага альбома».
Сяргей Філімонаў, аўтар тэлевізійнай праграмы «Відзьмо-невідзьмо», на рубяжы 2012–2013 гадоў узважваў «няроўную» барацьбу за ўзнагароды на айчыннай рок-сцэне паміж «» і « »; яны жа сутыкаліся летам 2012 года на разагрэву гурта «Би-2» на фестывалі « » у Магілёве, дзе « », па сведках відавочцаў, пацешыў магіляўчан «прыгожым гітарным рок-н-ролам на добрай англійскай мове».
Пасталеўшыя пост-брыт-поперы адзначалі для «.», што з гэтым дыскам гурт прадоўжыў самаўдасканалівацца ў тэхнічным і творчых вымярэннях, але тыя ж гітарныя партыі для альбома трэба будзе перапісаць.
Па выніках святкавання пяцігоддзя творчай дзейнасці для партала «.» было адзначана, што праца над маючым адбыцца другім альбомам, на які ўжо назапашана і запісана з тузін песень, будзе працягнута і, замест першапачатковага акна ў красавіку, кружэлку трэба чакаць у верасні 2011 года.
Максім Мястоўскі тлумачыў: «Насамрэч, мы яго ўжо запісалі. Але прыйдзецца перапісаць усе песні нанова»; Віталь Матіеўскі дадаў: «Мы не будзем выпускаць альбом у красавіку, як планавалі. Мы вырашылі зрабіць паўзу і папрацаваць над якасцю запісу».
На наступны год Андрэй Чарніцкі, заснавальнік «.», у артыкуле пра студзеньскі трыб’ют «2» залічыў брыт-рок калектыў у шэраг гуртоў, якія «заслужана занялі сваё месца ў сталічным мэйнстрыме».
Гедрус Клімкявічус, арганізатар «2», так аргументваў запрашэнне музыкаў гурта выступіць на фестывалі ў 2010 годзе: «Яны яшчэ знаходзяцца на пачатку шляху, але мы бачым у іх патэнцыял».
У 2010 годзе Марына Весялуха з газеты «Літаратура і мастацтва» абагуліла ацэнкі англамоўнага гурта, пра які кажуць «ніколі б не падумаў, што яны беларусы», і якога выдзяляе «вытанчанасць, стыль, еўрапейскае гучанне песень, простыя, на першы погляд, мелодыі і словы».
Ён жа ўжо як аўтар «СБ. Беларусь сегодня» у 2012 годзе адзначыў, што гурт развіваецца і з часу выхада альбома «» не толькі «маладзенькія паненкі», але ўжо і юнакі «знойдуць у кампазіцыях ансамбля нямала цікавага».
10 верасня 2014 года гурт выдае сінгл «Танцуй» і ў каментары для Еўрапейскага радыё для Беларусі Віталь Маціеўскі кажа, што поўнафарматнага альбома трэба будзе пачакаць, а пакуль калектыў будзе выдаваць песні паштучна.
Музычныя актыўнасці гурта за год (выпуск максі-сінгла, аншлагавыя канцэрты ў беларускіх клубах, міні-тур па Украіне) дазволілі яму ўвайсці ў лік «лепшых англамоўных камандаў краіны», па ацэнцы Сяргея Будкіна, заснавальніка «Тузін Гітоў», і намінавацца на «Рок-Каранацыі–2008» па лініі партала як «Адкрыццё года», каб у выніку заняць трэцяе месца.
У пачатку лета 2018 года Віталь Маціеўскі прадставіў публіцы свой англамоўны сольны электронны праект «», і, як было сказана на радыё «Мінская хваля», новы гурт будзе медыумам для аўтарскай творчасці і будзе існаваць паралельна з « ».
Падчас паўстання 1794 года выпускаў білонныя шасціграшовікі, дзесяціграшовікі, срэбраныя чатырохграшовікі, васьміграшовікі і талеры, а таксама залатыя дукаты, паўстаніслаўдоры і станіслаўдоры.
Пасля закрыцця манетнага двара станкі, архіў і нумізматычная калекцыя былі адпраўленыя ў Санкт-Пецярбург, а яго будынак выкарыстоўвалася для вайсковых патрэб, у 1907 годзе быў цалкам разабраны, яго месца было адведзена пад будаўніцтва будынка Дзяржаўнага Банка Расіі.
Да 1944 года Варшаўскі манетны двор прапрацаваў пад кантролем нямецкіх акупантаў, а 12 верасня 1944 года немцы адступаючы ўзарвалі будынак Варшаўскага манетнага двара і яго дзейнасць на некаторы час была спынена.
Аганес Мкртычавіч Зардаран — армянскі савецкі жывапісец, Народны мастак Армянскай ССР , сапраўдны член Акадэміі майстэрстваў СССР , член-карэспандэнт Акадэміі мастацтваў СССР , прафесар Ерэванскага педагагічнага інстытута імя Х.
У 1933 годзе наведвае заняткі ў майстэрнях Акадэміі майстацтваў Тыфліса, але неўзабаве развязвае працягнуць адукацыя ў Арменіі — у Ерэванскім мастацкім тэхнікуме, у класікаў армянскага малярства С. Аракеляна і В. Гайфеджана.
У 1958 годзе карціна Зардарана «Вясна», у якой высокі знак вясны ў прыродзе, жыцці ўвасабляўся ў пэўнай выяве маладой дзяўчыны, атрымала вялікі срэбны медаль на сусветнай выставе ў Бруселі.
Творы Зардарана захоўваюцца ў Дзяржаўнай Траццякоўскай галерэі, Музеі мастацтва народаў Усходу , Дзяржаўнай маляўнічай галерэі Арменіі і ў многіх музеях Расіі і іншых краін СНД.
Дзяўчатам выкладалі Закон Божы, чытанне і пісьмо на рускай і славянскай мовах, рускую і славянскую граматыку, чыстапісанне, арыфметыку, маляванне, ўсеагульную і рускую гісторыю, геаграфію, рукадзелле, царкоўныя спевы, прывучалі да вядзення хатняй гаспадаркі, працы ў садзе і агародзе.
З-за больш высокага ўзроўню выкладання і, адпаведна, прэстыжу ў Полацкім вучылішчы навучаліся дачкі святароў, а ў Свята-Еўфрасіннеўскім духоўным вучылішчы ў Полацку дачкі дзячкоў і дзякаў.
Для расследавання абставінаў паражэння 9 верасня 1941 года на Паўночна-Заходні фронт прыбыла камісія ўпаўнаважаных Стаўкі Вярхоўнага Галоўнакамандавання ў складзе Н. А. Булганіна, Л. З. Мехліса і К. А. Мерацкова.
У 1970 годзе, пасля таго як за 17 гадоў кіраўніцтва ён змог павялічыць капіталаўкладанні з 8 да 50 мільёнаў долараў, Манукяна абралі пажыццёвым прэзідэнтам гэтай дабрачыннай арганізацыі.
17 ліпеня 2007 года ў знак прызнання яго заслуг перад Армянскай Апостальскай Царквой і армянскім народам яго пыл разам з пылам яго жонкі Мары Манукян быў перапахаваны ў Першапасадным Святым Эчміядзіне.
Алекс Манукян (, ; 28 чэрвеня 1901 Смірна, Асманская імперыя — 10 ліпеня 1996, Дэтройт, ЗША) — амерыканскі бізнесмэн, тэхнолаг і філантроп, прэзідэнт Армянскага ўсеагульнага дабрачыннага саюза .
Выявіў у складзе касмічнага выпрамянення інтэнсіўны паток хуткіх пратонаў, інтэнсіўную генерацыю пратонаў хуткімі нейтронамі, адкрыў ліўні новага тыпу — так званыя «вузкія ліўні», атрымаў першыя ўказанні на існаванне часціц з масамі, прамежкавымі паміж масай мюона і пратона, выказаў ідэю пра існаванне ў складзе касмічнага выпрамянення вялікай колькасці нестабільных часціц і г.д.
Арлова, уладзіў падарожжа А. Сахарава і А. Бонэр у Арменію, меў цесныя кантакты з майстрамі мастацтва , сябраваў з Міхаілам Зошчанкам, Дзмітрыем Шастаковічам і Львом Ландау.
Арцём Ісакавіч Аліханьян чэрвеня 1908 года, Тыфліс — 25 лютага 1978 года, Масква) — выдатны армянскі, савецкі фізік, член-карэспандэнт Акадэміі навук СССР , акадэмік Акадэміі навук Армянскай ССР .
Паводле Рымберта, 15 тысяч жыхароў Апуоле абараняліся на працягу васьмі дзён, але затым вырашылі здацца: куршы заплацілі выкуп срэбрам за кожнага чалавека ў крэпасці, заявілі аб сваёй лаяльнасці ў адносінах да Швецыі, і аддалі 30 заложнікаў, каб гарантаваць, будучыя выплаты.
У зоне дзеяння яе перадатнікаў знаходзіцца значная частка Растоўскай агламерацыі насельніцтвам 2,2 млн чалавек, што ўключае ў сябе апроч Растова-на-Доне, такія буйныя гарады, як Батайск, Азоў, Аксай.
У цяперашні час існуе пяць дзеючых філіялаў Мастацкага Музея Эстоніі: Мастацкі Музей Кадрыёрг , Музей Нігулистэ, Музей Адамсан-Эрыка, Дом-музей Крысціяна Рауда і Мастацкі музей Куму.
Але заўсёды аддавала перавагу ісці непракладзенымі шляхамі — знаходзіць невядомыя перліны еўрапейскай музыкі, падбіраць новыя для армянскага слухача ансамблі інструментаў, як скрыпка і орган, скрыпка і гітара… Але асаблівае месца ў рэпертуары Цыцыкян займала музыка маладых армянскіх кампазітараў.
Дзяцінства праведзенае ў Ленінградзе, гэты прыгожы горад, пакінуў велізарны след на фармаванні скрыпачкі як асобы, чалавека і музыканта: шчырая, тонкая манера ў выканальніцтве, асцярожнае, трапятлівае дачыненне да гістарычнай спадчыны, інтэлігентная, паважлівая манера камунікавання з сябрамі, калегамі, студэнтамі.
Семіраміда загадала жрацу Мірасу ўваскрэсіць цара, і той, паклаўшы цела на вяршыні гары Аменпркіч, стаў выклікаць сабакагаловых духаў-аралезаў, якія ажыўлялі паміраючых ваяроў, залізваючы ім раны.
Армяне паверылі яе словам і спынілі баявыя дзеянні, пасля чаго Семіраміда пакінула Арменію, паверыўшы словам Міраса, быццам дух Ара ўзяты багамі на Каўказскія горы і адтуль перанясецца ў Вавілон да сэрца царыцы, што яго заваявала.
Паводле апошніх, Арам з'яўляўся заснавальнікам з'яднанага армянскага царства і быў першым армянскім кіраўніком, які насіў тытул «цара цароў», які, найхутчэй, пазначаў сюзерэнства над астатнімі кіраўнікамі Арарацкага царства.
Выява Ары Выдатнага зрабіла значны ўплыў на армянскае мастацтва і літаратуру, натхніўшы многіх армянскіх пісьменнікаў і мастакоў на стварэнне шэрага твораў, такіх як трагедыя Наіры Зар'яна «Ара Выдатны».
Праціўніку ўдалося здзейсніць абыход і акружыць дывізію, але 24 жніўня дывізія выйшла з акружэння, заняўшы абарону ў 5-8 км на ўсход ад раённага цэнтра Залучча, дзе праціўнік зноў атачыў дывізію.
Загадам НКА 01827 ад 28 красавіка 1940 года адноўлены ў шэрагах РСЧА і быў прызначаны спачатку выкладчыкам тактыкі Вышэйшай ваеннай школы штабной службы, затым Ваеннай акадэміі імя М. В. Фрунзэ, у якой выкладаў да 1941 года.
У яго была адна шыя з двума галовамі, нашыйнікі на шыі і хвасце, распасцёртымі крыламі, хвост у форме флёр-дэ-ліс, галавы большай за крылы па памерах, лапамі з трыма пальцамі на кожнай, з арлом, які знаходзіўся ўнутры круга .
З па стагоддзе гэты арол Няманічаў, за аснову якога ўзяты арол Свяшчэннай Рымскай імперыі, мяняў сваё аблічча і неўзабаве стаў адрознівацца ад першапачатковай выявы : дзве шыі, аброжкаў не было, хвост у форме ліста з дрэва, галовы меншыя за крылы па памерах, на лапах па 4 пальцы, крылы складзеныя .
Арол Няманічаў адлюстроўваўся на элементах арнаменту ў манастыры Жыча , у Касцёле Багародзіцы Левішкі , на адзенні Ёвана Олівера , на вышыўцы з манастыра Велучэ , на малюнку манастыра Рэсава , на талерках Івана Чарноевіча і на выявах многіх кляштараў і цэркваў .
Ордэнам Белага Арла каралеўскім загадам, узнагароджваліся сербскія і югаслаўскія грамадзяне за дасягненні ў галіне міру або вайны, ці за асаблівыя заслугі перад каронай, дзяржавай і нацыяй, паміж 1883 і 1945 гадамі.
Уладальнік Дыплома пераможцы ў намінацыі «Адраджэнне і развіццё нацыянальных традыцый» агляду-конкурсу аматарскай творчасці сярод прадпрыемстваў, арганізацый, устаноў Цэнтральнага раёна г. Гомеля 2014 года.
За выдатную арганізацыю і правядзенне аперацыі супраць праціўніка ў моры і супраць яго ўзбярэжжа, дасягнутыя поспехі ў знішчэнні сіл флоту праціўніка або яго берагавых баз і ўмацаванняў у выніку раптоўнага і рашучага нанясення удараў, заснаваных на поўным узаемадзеянні ўсіх сіл і сродкаў флоту;
За праява ініцыятывы і рашучасці ў кіраўніцтве аперацыяй або боем, у выніку чаго разгромлены колькасна праўзыходзячы праціўнік, а свае сілы захавалі баяздольнасць і цалкам вырашылі пастаўленую задачу;
Сярод узнагароджаных таксама Чырвонасцяжная Дняпроўская ваенная флатылія, 2-я Канстанцкая брыгада паляўнічых за падводнымі лодкамі Чарнаморскага флоту, а таксама тры брыгады тарпедных катараў.
Кавалерамі двух ордэнаў Ушакова ступені пасля вайны сталі былы камандуючы Дунайскай ваеннай флатыліяй віцэ-адмірал Г. М. Халасцякоў і марскія лётчыкі генерал-палкоўнік авіяцыі М. І.
Але уручаны ордэнскі знак 1 быў камандуючаму Чырвонасцяжным Балтыйскім флотам віцэ-адміралу У. П. Трыбуцу, узнагароджанаму указам ад 22 ліпеня 1944 года, гэтым жа ўказам кавалерамі ордэна Ушакова ступені стаў Наркам ВМФ адмірал флоту М. Г. Кузняцоў, яго намеснік адмірал І.
Заснаваны указам Прэзідыума ВС СССР ад 3.03.1944 аб заснаванні ваенных ордэнаў: ордэна Ушакова і ступені і ордэнам Нахімава і ступені, адначасова з ордэнам Нахімава спецыяльна для ўзнагароджання афіцэраў Ваенна-Марскога Флоту.
У агульнай складанасці ордэнамі Ушакова ступені былі ўзнагароджаны: Адміралы Флоту Савецкага Саюза — 3 , маршал авіяцыі — 1, адміралы — 12, генерал-палкоўнікі — 4, віцэ-адміралы — 4, генерал-лейтэнант — 1, контр-адмірал — 1, адмірал ВМС Вялікабрытаніі — 1, злучэнняў ВМФ — 8, навучальных устаноў ВМФ — 2.
Ордэнам Ушакова ўзнагароджваліся афіцэры Ваенна-Марскога Флоту за выдатныя поспехі ў распрацоўцы, правядзенні і забеспячэнні марскіх актыўных аперацый, у выніку чаго ў баях за Радзіму была дасягнута перамога над колькасна праўзыходзячым ворагам.
«Адступаючы, руская армія пакінула Ноўгарад і замацавалася на абарончым рубяжы Ліпна — Нярэдзіца — Кірылаў — Кавалёва — Волатава, гэта значыць па рэчышчы Волхаўца. Супрацьстаянне двух сіл працягвалася года паўтара, у гэты час старажытныя храмы на лініі нашай абароны, пераўтвораныя ў доўгачасовыя агнявыя кропкі, падвяргаліся сістэматычнаму артылерыйскаму абстрэлу. Адной з першых, яшчэ ў жніўні — кастрычніку 1941 года, загінула Нярэдзіца. Яна была разбурана больш чым напалову: уцалелі толькі тыя часткі будынка, якія апынуліся пад заваламі паваліўшыхся купалоў, скляпенняў і верхніх сцен. Загінуў і весь — за вельмі нешматлікімі выключэннямі — роспіс храма. Была спалена вёска Нярэдзіца. Цалкам разбурана Гарадзішча з Благавешчанскай царквой».
Пасля рэстаўрацыі Н. К. Рэрых, як быццам прадчуваючы нядобрае, пісаў, звяртаючыся да мастакоў: «Спяшайцеся, таварышы, замаляваць, зняць, апісаць прыгажосць нашай даўніны. Непрыкметна набліжаецца канец яе. Захавайце цудоўныя абломкі мінулага для будучых будынкаў жыцця».
Сярод іншых шматлікіх знаходак, за вынятай падсыпкай пад падлогу былі выяўленыя ўчасткі першапачатковага жывапісу 1199 года і грабніца з астанкамі маскоўскага князя Афанасія Данілавіча, нашчадка Рурыкавічаў, брата Івана Каліты і ўнука Аляксандра Неўскага, пахаванага тут, па летапісных крыніцах, у 1322 годзе.
Мячэць займае плошчу ў 9000 квадратных метраў і з'яўляецца адным з самых старажытных месцаў набажэнства ў ісламскім свеце; таксама яна стала правобразам для ўсіх пазнейшых па часе будаўніцтва мячэцяў у Магрыбе.
Акрамя сваёй мастацкай і архітэктурнай значнасці, Вялікая мячэць у Кайруане згуляла, на думку туніскага ўніверсітэцкага выкладчыка і гісторыка ісламу Мухамеда Тальбі, «галоўную ролю ў ісламізацыі ўсяго мусульманскага Захаду, у тым ліку Іспаніі, і распаўсюджванні малікіцтва».
Могиленко, А. Ф. Применение иммунокорректоров в профилактике и лечении неспецифической бронхопневмонии телят / А. Ф. Могиленко // Актуальные проблемы ветеринарной и зоотехнической науки в интенсификации животноводства : материалы конференции, посвященной 70-летию МВА, / Московская ветеринарная академия им.
Могиленко, А. Ф. Коррекция нарушений иммунной защиты и аутоиммунных процессов в организме бычков, больных остеодистрофией / А. Ф. Могиленко // Новое в диагностике, лечении и профилактике болезней молодняка сельскохозяйственных животных : межвузовский сборник научных трудов / Московская ветеринарная академия им.
Могиленко, А. Ф. Иммунный статус бычков при различных технологиях выращивания / А. Ф. Могиленко // Технология получения и выращивания здорового молодняка сельскохозяйственных животных и рыбопосадочного материала : тезисы докладов Республиканской научно-практической конференции / Академия аграрных наук Республики Беларусь, Витебский ветеринарный институт.
Са жніўня 1967 года па жнівень 1968 года — старэйшы ветурач-эпізаатолаг Жабінкаўскай райветстанцыі Брэсцкай вобласці, са жніўня 1968 па снежань 1969 года — намеснік начальніка Жабінкаўскай райветстанцыі Брэсцкай вобласці.
У ліпені 1833 года ў горад Таганрог прыехаў прапаршчык Аляксандр Якаўлевіч Ласкін разам з будаўнічым атрадам для складання каштарыса і правядзенню прац па ўпарадкаванасці гавані і Пушкінскай набярэжнай.
Тэрмін «расстралянае Адраджэнне» ўпершыню прапанаваў літаратуразнавец Юрый Лаўрыненка, выкарыстаўшы яго як назву для лепшых тэкстаў украінскай паэзіі і прозы 1920—1930-х гадоў.
У яе ўвайшлі творы не толькі расстраляных у літаральным сэнсе слова, але і тых, хто перайшоў да афіцыёзнай літаратуры і апявання палітыкі СССР , знаходзіліся ў зняволенні ; многія з яшчэ жылі ў час складання анталогіі.
У гэты дзень былі расстраляныя Лесь Курбас, Мікалай Куліш, Мацвей Яворскі, Уладзімір Чахоўскі, Валяр’ян Падмагільны, Павел Філіповіч, Валяр’ян Палішчук, Клім Палішчук, Рыгор Эпік, Міраслаў Ірчан, Марк Вараны, Міхаіл Казарыс, Алекса Слісарэнка, Міхаіл Ялавы і іншыя — усяго больш за сто прадстаўнікоў украінскай інтэлігенцыі.
Расстраля́нае адраджэ́нне , таксама Чырвоны рэнесанс — духоўна-культурнае і літаратурна-мастацкае пакаленне 1920-х гадоў ва Украіне, якое дало высокамастацкія творы ў галіне літаратуры, філасофіі, жывапісу, музыкі, тэатра, і якое было знішчана ў час сталінскіх рэпрэсій.
Менавіта ВАПЛІТЕ ў асобе Міколы Хвылявага пачало знакамітую літаратурную дыскусію 1925—1928-х гадоў і перамагло ў ёй, даказаўшы наяўнасць і неабходнасць нацыянальнай, спецыфічнай украінскай літаратуры, арыентаванай на Еўропу, а не на СССР.
хваробы органаў шыі і грудной клеткі — пухліны шыі, павелічэнне лімфатычных вузлоў, рак лёгкіх, пнеўманія і плеўрыт, інфаркт міякарда, рак стрававода, пухліны міжсцення, дыяфрагмальная кіла, гастраэзафагеальны рэфлюкс;
хваробы органаў брушной поласці — рак страўніка, раскелінная хвароба страўніка, раздзіманне страўніка , крывацёк з страўнікава-кішачнага тракта, рак падстраўнікавай залозы, панкрэатыт, павелічэнне печані або касы, асцыт, жоўцевакаменная хвароба, кішачная непраходнасць, перытаніт;
Ікаўку выклікае стымуляцыя канчаткаў блукальнага нерву, а таксама дыяфрагмальных і сімпатычных нерваў, якія іннервуюць органы грудной клеткі, брухавінную паражніну, вуха, нос і горла, або стымуляцыя цэнтра ікаўкі ў ЦНС.
У залежнасці ад клінічнай карціны: паказчыкі функцыі печані, узровень кальцыя, МРТ галавы, КТ грудной клеткі, паяснічная пункцыя, гастраскапія, эзафагаманаметрыя, спіраграфія, бронхаскапія, ЭЭГ.
Апроч жылых, жыллёва-гаспадарчых і гаспадарчых аб’ектаў, у Парку знаходзяцца таксама сакральныя будынкі (каталіцкі касцёл стагоддзя, дзве бойкаўскія цэрквы стагоддзя, адна лемкаўская царква стагоддзя і некалькі маляўнічых капліц), грамадскія будынкі і прамысловыя будынкі .
Гэта быў першы этнаграфічны парк, заснаваны ў Польшчы пасля Другой сусветнай вайны, які, дзякуючы замежным кантактам, атрымаў яшчэ ў 1970-я гады статут самастойнай навуковай і адміністрацыйнай установы разам з першым у гісторыі польскай музейнай дзейнасці статутам скансэна.
Характарызуючы маскоўскую ваенную групоўку, сканцэнтраваную каля Смаленска, ён зазначаў, што яна мае намер пачаць наступ на перакопскіх і чэраміскіх татараў, корпус якіх рухаўся на Смаленск і Полацк.
У лісце ад 1 чэрвеня 1574 ахарактарызавана размяшчэнне аб’яднаных ваенных фарміраванняў — татараў і маскоўцаў, іх гатоўнасць да баявых дзеянняў ва ўрочышчы Авечыя Лужкі і ў вярхоўях Акі.
У лісце да М. Радзівіла за 16 чэрвеня 1574 года Ф. Кміта-Чарнобыльскі падаў, на падставе данясенняў агентаў, дэталёвае апісанне ваеннай перадыслакацыі ў раён Серпухава і ўзбярэжжа Акі.
Лісты Кміты-Чарнабыльскага — 30 лістоў-данясенняў Філона Кміты-Чарнабыльскага за 1573—1574 гады, дасланых з Оршы ў Вільню, якія з’яўляюцца гістарычнымі дакументам эпохі, помнікам старажытнай беларускай літаратуры.
Ф. Кміта-Чарнобыльскі акумуляваў звесткі, апрацоўваў іх, а затым дасылаў сінтэзаваныя даклады Панам-Радзе Вялікага Княства Літоўскага і найбольш уплывовым дзяржаўным асобам.
У мастацкай форме, яскрава перадаў Ф. Кміта-Чарнобыльскі атмасферу палітычнага крызісу ў Вялікім Княстве Літоўскім у перыяд безгаспадарання, які ўзнік пасля ад’езду Генрыха Валуа.
У лісце за 5 жніўня 1574, адрасаваным А. Валовічу, ён падкрэсліваў, што ў перыяд пасля ад’езду манарха ўсё ў краіне пайшло наперакасяк: пачаўся бедлам, парушыліся грамадкая мараль і традыцыі, зніклі справядлівасць, сумленнасць, ахвярнасць, цнатлівасць, а замест іх запанавалі — бяспраўе, эгаізм, зласлівасць, скнарасць.
У іншым лісце за 18 жніўня 1574 Ф. Кміта-Чарнобыльскі падаў больш стрыманае вытлумачэнне ад’езду Генрыха Валуа, выказваючы спадзяванне на яго хуткае вяртанне ў Княства пасля пахавання брата.
Ён яскрава апісаў сітуацыю ў заваяваным маскоўскім войскам Смаленска: паведаміў пра прыбыццё ў горад вялікай колькасці варожых сіл, якія з дапамогай узбороеных прыставаў пачалі зганяць у горад людзей з наваколляў, з мэтай прымусіць іх адбудоўваць астрог — адзін з галоўных элементаў абарончай сістэмы горада.
Але ў сукупнасці апісанні пасольстваў уключаюць восем асноўных частак: раскрыццё намераў і планаў манархаў накіраваць дыпламатычную місію ў іншую краіну; пералік складу пасольстваў, «почата», купцоў і іншых удзельнікаў місіі; акрэсленне паўнамоцтваў кіраўнікоў; апісанне храналогій перамяшчэння і маршрутаў, перыпетыяў і складанасцей паслоў у дарозе; асвятленне асноўных пытанняў, якія абмяркоўваліся падчас дыскусій, раскрыццё характару аргументаў, якія выказваліся кожным з бакоў, узаемных прэтэнзій і ўльтыматумаў; падсумаванне візітаў, фармуляванне асноўных вынікаў дыпламатычных місій, дасягнутыя пагадненні.
У цэнтры ўвагі Ф. Кміты-Чарнобыльскага — міждзяржаўныя дачыненні паміж Вялікім Княствам Літоўскім, Маскоўскім княствам, Швецыяй, Польшчай, Францыяй, Астраханскім і Казанскім царствамі, Крымскім ханствам, Ватыканам.
Пісьменнік выказаў сваё стаўленне да ганебнага ўчынка манарха, ахарактарызаваў яго як найвялікшую абразу гонару шляхты ВКЛ, зазначыўшы, што падобнага факту, калі манарх пакідаў сваіх падданых, гісторыя яшчэ не ведала.
Пісьменнік гаворыць пра кадравыя рашэнні і змены ў кіраванні Ноўгарадам Вялікім, куды намеснікам быў накіраваны сын маскоўскага князя: «А сына, де, старшого князя великий посадил на царстве на Новегороде Великом».
Эпісталярная спадчына Ф. Кміты-Чарнобыльскага належыць да сінкрэтычных помнікаў пісьменства; у іх спалучаюцца эпічны і публіцыстычны пачаткі, літаратурна-мастацкі і гістарычны дыскурсы.
У публіцыстычных устаўках Ф. Кміта-Чарнобыльскі, побач з разнастайнымі самаацэнкамі і апраўданнямі, уздымаў грамадска-палітычныя праблемы, прапаноўваў напрамкі змен ваенна-абарончай дактрыны ВКЛ.
Пісьменнік шырока распавядаў пра ваенныя злучэнні Маскоўскага княства: іх склад паводле нацыянальнасці, рэгіёны фарміравання, тыпы ваенных аддзелаў, іх перадыслакацыі і перамяшчэнні, колькасць, віды ўзбраенняў.
Святы Беларусі — святы ў Рэспубліцы Беларусь у азнаменаванне падзей, якія маюць асаблівае гістарычнае альбо грамадска-палітычнае значэнне для краіны і якія аказалі істотны ўплыў на развіццё беларускай дзяржавы і грамадства.
Маса сучасных гранат 0,3-1,2 кг, радыус паражэння фугасных да 20 м, асколасных да 200 м. Гранаты з'явіліся ў 16 стагоддзі, з 17 стагоддзя імі ўзбройвалі спецыяльныя падраздзяленні пяхоты — грэнадзёраў.
Штучная трава — сінтэтычнае пакрыццё, якое выкарыстоўваецца як заменнік натуральнага газона ў рэгіёнах , дзе адсутнічаюць умовы для фотасінтэзу траў спартыўнай селекцыі або ва ўмовах інтэнсіўнай эксплуатацыі.
У час Другой сусветнай вайны нямецкі Афрыканскі корпус выкарыстоўваў пустыню як палігон для адпрацоўкі дзеянняў войскаў у час вайны ў пустынных умовах, у ёй жа размяшчалася авіябаза люфтвафэ Удэтфельд; таксама перад бітвай пад Кшываплотамі падчас польскай кампаніі вермахта тут размяшчаўся дапаможны батальён пяхоты легіянераў Войска Польскага.