polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Да снежня 1943 года старшына Васіль Сідзельнікаў камандаваў агнявым узводам 1007-га лёгкага артылерыйскага палка 46-й лёгкай артылерыйскай брыгады 12-й артылерыйскай дывізіі прарыву 4-га артылерыйскага корпуса прарыву 65-й арміі Беларускага фронту.
21 снежня 1943 г. узвод Сідзельнікава адбіваў нямецкую контратаку ў раёне вёскі Гарохавічы Калінкавіцкага раёна, знішчыўшы 7 нямецкіх танкаў і вялікую колькасць салдат і афіцэраў праціўніка.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 29 сакавіка 1944 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм» старшыня Васіль Сідзельнікаў пасмяротна быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза.
Пасля смерці князя Уладзіміра Святаславіча ў 1015 г. ягоны сын Святаслаў Уладзіміравіч , даведаўшыся аб забойстве сваіх братоў Барыса і Глеба, вырашыў бегчы ў Венгрыю, адкуль па легендзе паходзіла ягоная жонка.
ад дзеяслова «сколоть» — існуе легенда, якая базуецца на інфармацыі Лаўрэнцьеўскага летапісу, што тут у 1015 г. ад рукі брата Святаполка загінуў тураўскі князь Святаслаў Уладзіміравіч, сын Уладзіміра Вялікага, з жонкай Параскай і дружыннікамі.
Размешчаны ў ціхай зацішнай упадзіне, акружанай з усіх бакоў гарамі: з захаду — гара Карчанка , з поўначы — Дабрана , з усходу — Клыва , з паўночнага ўсходу — Чудзілава , на поўдні — Зялемін , далей на поўдзень віднеюцца вяршыні Кіеўца і Крамянной .
Ва ўсіх трох "нагах" трайніка зямная кара разыходзіцца з хуткасцю 1-2 см у год, што суправаджаецца землетрасеннямі і глыбокімі расколінамі ў сотні метраў даўжынёй, а дно даліны апускаецца ўсё глыбей.
Першыя крокі ў накіраванні стварэння міжнароднай арганізацыі былі ў 1909 годзе, калі асацыяцыі хакея Англіі і Бельгіі ўзаемна прызналі адзін аднаго ў мэтах рэгулявання міжнародных хакейныя сувязей.
7 студзеня 1924 года ў Парыжы прадстаўніцамі сямі краін (Аўстрыі, Бельгіі, Венгрыі, Іспаніі, Францыі, Чэхаславакіі і Швейцарыі) была ўтворана Міжнародная федэрацыя хакея на траве .
У 1982 годзе ў склад ФІХ увайшла Міжнародная федэрацыя жаночых асацыяцый хакея на траве , утвораная ў 1927 і , якая аб'ядноўвала на 1979 год нацыянальныя жаночыя хакейныя асацыяцыі з 31 краіны.
Хрысціянскі камунізм можа лічыць радыкальным напрамкам хрысціянскага сацыялізму: хрысціянскія камуністы могуць не згаджацца з многімі палажэннямі марксізму, у тым ліку і з антырэлігійнай кропкай гледжання многіх марксістаў, аднак пры гэтым яны падтрымліваюць эканамічныя і экзістэнцыяльныя аспекты марксісцкай тэорыі (у тым ліку і тэорыю аб эксплуатацыі працоўнага класа капіталістамі, выманні дадатковага кошту ў форме прыбытку і выкарыстанні наёмнай працы як інструмента для чалавечага адчужэння, што ў сукупнасці спрыяе ўзмацненню свавольства ўладаў).
Хрысціянскі камунізм выступае за барацьбу супраць капіталізму і садзіць імі прагнасці, эгаізму і сляпых амбіцый, заклікаючы чалавецтва вярнуцца да такіх каштоўнасцей, як міласэрнасць, дабрыня і справядлівасць.
Хрысціянскі сацыялізм прапануе для вырашэння карэнных праблем сучаснасці людзям выкарыстоўваць маральнае ўдасканаленне, хрысціянскую любоў і супрацоўніцтва класаў, а такія з’явы як капіталізм, эгаізм і эксплуатацыя цалкам знішчыць.
Васіля і Іаана Златавуста («што можа быць неразумней, як сеяць без зямлі, без дажджу і без сахі? Тыя, хто займаецца такім земляробствам, збіраюць толькі куколь, якія будуць кінутыя ў агонь вечны»; «атрымліваць даход без працы, значыць быць ліхвярам» і г. д.), больш за крайнія з каталіцкіх сацыялістаў заадно з ростам асуджаюць увогуле ўсякі прыбытак на прамысловы капітал.
Прэзідэнты Уга Чавес ў Венесуэле і Рафаэль Карэа ў Эквадоры неаднаразова заяўлялі аб сваёй блізкасці да тэалогіі вызвалення і хрысціянскага сацыялізму, а Фернанда Луга, абраны ў 2008 г. прэзідэнтам Парагвая ад левацэнтрысцкай кааліцыі, сам з’яўляецца былым біскупам.
Згодна з тэалогіяй дадзенага кірунку, хрысціянскае выратаванне недасягальна без эканамічнага, палітычнага, сацыяльнага і ідэалагічнага вызвалення як значнай прыкметы чалавечай годнасціФларэль Рыфэйскі Пра беднасць Хрыста і апосталаў.
Пісання і бацькоў царквы, а з 1891 г. — яшчэ і на выдадзеную Папам Львом энцыкліку « », дзе кіраўнік каталіцкай царквы, прызнаючы наяўнасць сацыяльнага зла і бачачы ў сучасным грамадстве, «з аднаго боку, усемагутнасць багацця, з другога — бяссілле беднасці», патрабуе ад каталіцкага духавенства энергічнай работы на карысць народа.
Так, аб роўнасці народаў кажуць наступныя вершы Дзеянні 2:7-11: «У мноства што ўверавалі, было адно сэрца і адна душа; і ніхто нічога з маёнтка свайго не называў сваім, а ўсё ў іх было супольнае».
У Злучаных Штатах хоць і нельга адзначыць цэлай партыі хрысціянскіх сацыялістаў, маюцца, аднак, асобныя постаці з асяроддзя духавенства, якія, зацікавіўшыся лёсам рабочых, выступілі ў якасці іх абаронцаў на практычным ці тэарэтычна ніве.
У 1919 годзе Парэчча атрымала статус самастойнай парафіі, а касцёл быў пашыраны і ўпрыгожаны (былі дабудаваны капліцы, якія ўтварылі трансепт, і галоўны фасад), што дадало неагатычнаму вобліку святыні рысы стылю мадэрн.
У 1957 годзе станцыя атрымала назву «Крапоткінская» па былым плошчы Крапоткінская Брама і Крапоткінскай вуліцы , названых у гонар Пятра Аляксеевіча Крапоткіна — географа і вандроўніка, тэарэтыка анархізму, народжанага ў гэтым раёне.
Станцыя адкрыта 15 мая 1935 года ў складзе першай пускавой пляцоўкі Маскоўскага метрапалітэна з 13 станцый — «Сакольнікі» — «Парк культуры» з адгалінаваннем «Ахотны рад» — «Смаленская».
У 2011 годзе Дарожка ва ўсіх асабістых гонках юніёрскіх турніраў трапляў у топ-20 на чэмпіянаце свету сярод юніёраў у Нове-Места-на-Мораве яго лепшым вынікам было дзесятае месца ў спрынце, а на юніёрскім чэмпіянаце Еўропы ў Валь-Рыдана — восьмае месца ў гонцы пераследвання.
У міжнародных спаборніцтвах упершыню прыняў удзел у 2009 годзе на чэмпіянаце свету сярод юніёраў у Кэнмары, заняў 14-е месца ў спрынце і пасьюце і 28-е месца ў індывідуальнай гонцы.
Пасля завяршэння сезона 2014/15 гадоў Мышэнка ўпершыню быў выкліканы ў склад моладзевай зборнай Украіны, дзе ў першым жа матчы атрымаў пашкоджанне нагі, з-за якога быў вымушаны прапусціць да 1,5 месяцаў.
Таксама фармальныя правілы задаюць выбар паміж щ і щь (калі толькі гаворка ідзе не пра раздзяляльны мяккі знак: мощью): з щь пішуцца пераважна загадны лад дзеясловаў , а таксама назоўны і вінавальны склоны адзіночнага ліку назоўнікаў жаночага роду .
Щ, щ — літара шэрагу славянскіх кірылічных алфавітаў: 27-я ў рускім , але сустракаюцца таксама кароткае мяккае , дыялектнае і састарэлае ), 26-я ў балгарскім ) і 30-я ў украінскім ); выкарыстоўваецца таксама ў пісьменнасцях некаторых неславянскіх народаў.
У адных выпадках яно ўзнікла шляхам палаталізацыі спалучэння перад паднябеннымі галоснымі ці перад , у другіх — з , у трэціх перанесена з царкоўнаславянскай у шматлікіх запазычаннях, накшталт пища , народнае пича), трепещу, клевещу ), нощь, пещь, мощь, мощи і , пар. народныя ночь, печь, мочь) і г.д.
У кірыліцы звычайна лічыцца 25-й па парадку (калі гаворка ідзе пра стараславянскую азбуку, дзе Щ прынята ставіць перад Ц) ці 28-й (у царкоўнаславянскай азбуцы, дзе, як і ў рускай, стаіць пасля Ш), выглядае як і лікавага значэння не мае; у глаголіцы па ліку 26-я, выглядае як і мае лікавае значэнне 800.
У стараславянскай чытаецца як , таму што літара паводле паходжання запісвае балгарскі рэфлекс праславянскага спалучэння * (наогул, стараславянскія напісанні праз щ і шт лічацца раўнапраўнымі і ўзаемазамяняльнымі), у царкоўнаславянскай — па-рознаму, у залежнасці ад вымаўлення мясцовага насельніцтва.
У агульнапрынятым правапісе ў некаторых словах гук ці блізкі да яго адлюстроўваецца пасродкам розных літараспалучэнняў: (веснушчатый, мужчина, счастье, извозчик, жёстче, звёздчатый, дождь, счётчик, расчёска, рассказчик, счёты).
У старым напісанні хвост кірылічнай літары Щ звычайна працягвае яе сярэднюю мачту; у расійскім грамадзянскім шрыфце зроблены такім жа, як у літары Ц; у далейшым меў і мае некалькі розных формаў у залежнасці гарнітуры, але звычайна пабудаваны аднолькава з Ц таго ж шрыфта.
Адрозненне рускіх напісанняў Ш і Щ дазволіла ўгледзець у хвосціку літары Щ дыякрытычны знак і пабудаваць з яго дапамогай некаторыя літары для кірылічных пісьменнасцей, што ствараліся ў СССР для розных народаў: Җ, Қ, Ң, Ҷ, Ҳ, Ҭ, Ӷ, Ӌ, Ԥ.
Даліны паўднёвага Лаоса і схілы гор Чыангшон параслі вечназялёнымі вільготнымі трапічнымі лясамі, у якіх дамінуюць дыптэракарпавыя, пальмы, пладовыя дрэвы, бамбук, дрэвападобная папараць.
Тым не меней, з-за адмовы некаторых клубаў «Паперпрам» працягваў прэтэндаваць на павышэнне, аднак у студзені 2022 года АБФФ паміж «Паперпрамам» і «Маладзечна» абрала для ўдзелу ў Першай лізе маладзечанскі клуб.
У лютым 2022 года, пасля таго як «Крумкачы» адмовіліся ад удзелу ў Першай лізе ў сезоне 2022, гомельскі клуб атрымаў прапанову далучыцца да Першай лігі, але вырашыў застацца ў Другой лізе.
Аднак, атрымаўшы ўпэўненую перамогу ў гомельскім дывізіёне Другой лігі, «Паперпрам» выбыў з далейшай барацьбы ўжо на стадыі 1/8 фіналу, саступіўшы па суме двух матчаў мінскім «Крумкачам».
16 лютага 2023 года «Паперпрам» быў дапушчаны да ліцэнзавання для ўдзелу ў Першай лізе, а 10 сакавіка разам з іншымі клубамі атрымаў ліцэнзію, такім чынам афіцыйна далучыўшыся да Першай лігі ў сезоне 2023.
Прэм’ер-міністр Ірака Рашыд Алі аль-Гайлані, начальнік іракскага генеральнага штаба Амін Закі Сулейман і пранямецкая нацыяналістычная групоўка «Залаты квадрат» на чале з палкоўнікамі Салах ад-Дзінам ас-Сабахам, Махмудам Сальманам, Фахмі Саідам і Камілем Шабібам 1 красавіка 1941 года ажыццявілі ваенны пераварот, накіраваны супраць Вялікабрытаніі.
Увечары 6 мая іракцы пачалі адступаць ад Хабаніі, кінуўшы масу ўзбраення, боепрыпасаў і транспартных сродкаў (уключаючы адзін італьянскі танк, 10 браневікоў «Крослі» і 79 грузавікоў).
2 мая ў пяць часоў раніцы брытанскія ВВС сіламі 33 самалётаў і 8 бамбардзіроўшчыкаў «Велінгтон» нанеслі ўдар па іракскім войскам, якія размяшчаліся паблізу Хабаніі.
Улічваючы стан «Чарнаморца» пасля сыходу многіх ключавых выканаўцаў і галоўнага трэнера каманды Рамана Грыгарчука, Філімонаў, дзеянні якога былі далёкія ад ідэалу, меў пастаянную гульнявую практыку і давер выканаўцы абавязкаў галоўнага трэнера — Аляксандра Бабіча.
З 1857 года афіцэры за баявыя заслугі сталі атрымліваць знак да ордэна з мячамі і бантамі ў адрозненне ад чыноўнікаў грамадзянскіх ведамстваў, якія знаходзіліся на тэатры ваенных дзеянняў і атрымлівалі знак толькі з мячамі.
У выніку ордэн стаў уручацца як класным чынам грамадзянскага ведамства, якія праслужылі 35 гадоў — крыж з надпісам на пярэднім боку: «35 лет» , так і чынам ваенна-сухапутнага ведамства, якія праслужылі ў афіцэрскіх званнях 25 гадоў — крыж з бантам і надпісам «25 лет», для чыноў марскога ведамства, якія здзейснілі 18 марскіх кампаній і пабылі хоць бы ў адной бітве — крыж з бантам і надпісам «18 кампаний», а тым, хто здзяйсніў 20, хоць і не бываў у бітве — крыж з бантам і надпісам «20 кампаний».
Хоць статут ордэна дазваляў узнагароджанне, пачынаючы з ніжэйшых чыноў, паступовасць уручэння ўзнагарод прывяла да таго, што кавалерамі 1-й ступені маглі стаць асобы, якія былі ў грамадзянскіх ці ваенных чынах не ніжэй за трэці клас паводле Табеля аб рангах , 2-й ступені — не ніжэй за чацвёрты клас , 3-й ступені — не ніжэй за пяты клас і 4-й ступені — не ніжэй за сёмы клас .
Заснаваны ў гонар князя Уладзіміра Хрысціцеля ў 1782 годзе і з’яўляўся да 1917 года ўзнагародай для шырокага круга ваенных у чыне ад падпалкоўніка і чыноўнікаў сярэдняга рангу.
Сталіцай княства быў Трыр, з 1629 года галоўная рэзідэнцыя курфюрста знаходзілася ў замку Філіпсбург у Эрэнбрайтштайне каля Кобленца, а з 1786 года — у Палацы курфюрстаў у самым Кобленцы.
Цвентыбольд, незаконнанароджаны сын Арнульфа Карынтыйскага, якога бацька зрабіў каралём Латарынгіі, меў вострую патрэбу ў саюзніках супраць свавольнай знаці і таму ў 898 годзе дараваў архібіскупу Ратбаду поўны імунітэт ад падаткаў на ўсёй тэрыторыі архібіскупства.
Пасля гібелі Цвентыбольда ў 900 годзе Людовік Дзіцё ў сваю чаргу падараваў архібіскупу трырскаму права ўводзіць уласныя мыты ў Трыры і ваколіцах, і права чаканкі ўласнай манеты.
У 772 годзе Карл Вялікі дараваў біскупу Віямаду поўны імунітэт ад юрысдыкцыі мясцовага графа для падпарадкаваных яму цэркваў і манастыроў, а таксама вёсак і замкаў, што належалі Сабору Святога Пятра ў Трыры.
Пасля падзелу Каралінгскай імперыі, які адбыўся ў Вердэне ў 843 годзе, Трыр дастаўся Лотару, а пасля падзелу ўладанняў Лотара у 870 годзе ў Мерсене — увайшоў у склад Усходне-Франкскага каралеўства, якое пасля развілося ў Германію.
Асаблівай увагай К. Шараў дарыў французскую барочную і рамантычную музыку (Л.-Н. Клерамбо, Ж.-А. Гілен, Л. Маршан, С. Франк, А. Гільман, Ш.-М. Відор, К. Сен-Санс , Л. В’ерн).
Акрамя Мінску, Канстанцін Шараў канцэртаваў ва ўсіх канцэртных залах Беларусі (Полацкі Сафійскі сабор, Гродзенскі кафедральны касцёл, Віцебская філармонія, канцэртная зала і кафедральны касцёл у Пінску, касцёлы ў Магілёве, Брэсце, Паставах і іншых населеных пунктах), а таксама праводзіў замежныя гастролі .
Пасля заканчэння кансерваторыі Канстанцін Шараў двойчы стажыраваўся ў Цурыху ў Жана Гію, удзельнічаў у міжнародных фестывалях і конкурсах, у тым ліку ў 1982 г. атрымаў Гран-Пры на Міжнародным фестывалі « » у Лодзі .
Да 1 верасня 2012 года ў даных Рэгістра народанасельніцтва МУС Эстоніі колькасць рэзідэнтаў з нявызначаным грамадзянствам складала 92 351 чалавек ; 120 989 чалавек былі грамадзянамі іншых дзяржаў.
У цяперашні час большасць першапачатковых неграмадзян сталі грамадзянамі Эстоніі, частка атрымала грамадзянства іншых краін, астатнія з’яўляюцца апатрыдамі, афіцыйнае эстонскае найменне — «асобы з нявызначаным грамадзянствам» .
Неграмадзяне, якія пражываюць у Эстоніі на падставе часовага віду на жыхарства, абавязаны рэгістравацца ў выпадку выезду з ЭР на тэрмін звыш за 183 дзён, у выпадку нерэгістрацыі іх від на жыхарства анулюецца.
Рашэнне аб увядзенні ў практыку інстытута перадачы асуджаных было прынята на Кангрэсе ААН у 1975 г. У 1978 г. шэраг сацыялістычных краін падпісалі ў Берліне Канвенцыю аб перадачы асоб, асуджаных да пазбаўлення волі, для адбыцця пакарання ў дзяржаве грамадзянамі якой яны з'яўляюцца.
У 1985 г., Кангрэс ААН па папярэджанні злачыннасці і абыходжанні з правапарушальнікамі прыняў Тыповае пагадненне ААН аб перадачы зняволеных-замежнікаў і Рэкамендацыі па абыходжанні з зняволеннымі-замежнікамі.
Перадача асуджанага — від міжнароднай прававой дапамогі па крымінальных справах, пры якім асуджаны да пазбаўлення волі ў адной дзяржаве аддаецца на падставе хадайніцтва дзяржаве яго грамадзянства для далейшага выканання апошняй прызнанага прыгавору, вынесенага ў першай дзяржаве.
Некаторыя надмагіллі і агароджы — пачатку стагоддзяў выкананы на высокім мастацкім узроўні з каштоўных матэрыялаў і прадстаўляюць мастацтва пінскіх скульптараў, разьбяроў па камені, ліцейшчыкаў і кавалёў.
Могілкі ўключаюць у сябе каталіцкія, праваслаўныя, яўрэйскія, агульнагарадскія і воінскія пахаванні, на іх пахаваны беларускія і польскія рэлігійныя, культурныя і грамадска-палітычныя дзеячы.
На могілках пахаваны прадстаўнікі вядомых родаў Агінскіх, Бутрымовічаў, Ордаў, Скірмунтаў, маці вядомага польскага журналіста Рышарда Капусцінскага, маці архітэктара Івана Жалтоўскага, бацькі біскупа Пінскай дыяцэзіі Казіміра Букрабы.
Недиванна сотня — два вядучыя — добраахвотнік батальёнаў «Січаслаў» і «Дняпро-1» Яўген Назаранка і кулямётчык, старшы стралок 30-й асобнай механізаванай брыгады Леанід Астальцаў — на канапэ перад тэлевізарам яны глядзяць навіны і даюць ім свае каментарыі.
Право на гідність — кіраўнік Цэнтра па барацьбе з карупцыяй Віталь Шабунін аналізуе дзейнасць улады, звяртае ўвагу на супярэчлівыя дзеянні чыноўнікаў і распавядае пра закулісныя дамоўленасці.
Акрамя міжнародных і амерыканскіх навін, украінская служба асвятляе асноўныя падзеі ва Украіне, палітыку ЗША ў дачыненні да Украіны, навіны ўкраінскай дыяспары, дае магчымасць выказацца ўкраінскім і амерыканскім палітыкам, дыпламатам, грамадскім дзеячам і іншым.
З самага пачатку эфіру прысутнічала назва «тэлеканал навін 24», пазней гэта фраза была скарочана да цяперашняй назвы «24 канал», якая выкарыстоўваецца ў абноўленым лагатыпе кампаніі і на афіцыйным сайце тэлеканала «24.».
Улетку 2017 года тэлеканал стаў пляцоўкай для відэаблогераў — журналістаў і экспертаў у розных галінах, якія мелі магчымасць падзяліцца сваімі думкамі і ведамі з шырокай тэлевізійнай аўдыторыяй:
Эфірнае вяшчанне: Львоў і вобласць, Івана-Франкоўск і вобласць, Цярнопаль і вобласць, Хмяльніцкі і вобласць, Канатоп і Сумская вобласць, Луганск, Севастопаль, Еўпаторыя, Нежын.
На юніёрскім чэмпіянаце Еўропы 2009 у Уфе выйграла сярэбраны медаль у эстафеце, у камандзе з Дар’яй Юркевіч і Марыяй Казлоўскай, а ў асабістых спаборніцтвах стала 32-й у індывідуальнай гонцы, 21-й у спрынце і 12-й у гонцы пераследвання.
Таксама ў 2009 годзе выйграла срэбра ў змешанай эстафеце на чэмпіянаце свету сярод юніёраў па летнім біятлоне, у камандзе з Карынай Савосік, Сяргеем Руцэвічам і Уладзімірам Чапеліным.
Першымі турнірамі для спартсменкі сталі юніёрскі чэмпіянат свету 2008 у Рупольдынгу і юніёрскі чэмпіянат Еўропы 2008 у Нове-Места-на-Мораве, на абодвух спаборніцтвах Толкач не трапіла ў топ-30 у асабістых відах.
Выпускніца Віцебскага вучылішча алімпійскага рэзерву, першы трэнер — Салапаеў Генадзь Мікалаевіч, таксама займалася ў трэнераў Ірыны Іванаўны і Уладзіміра Анатольевіча Махлаевых, Фёдара Анатольевіча Свабоды.
У гэтым разуменні гісторыя царквы да 1054 года з’яўляецца часткай гісторыі Сусветнай Праваслаўнай Царквы, ад якой, на погляд праваслаўных, у выніку шэрагу памылак і скажэнняў праваслаўнага вучэння і Сімвала веры адкалолася Каталіцкая царква.
Хоць Каталіцкая Царква ў Заходняй Еўропе перажывае ўжо шматгадовы крызіс нават у краінах, якія лічацца традыцыйна каталіцкімі , Ян Павел шматразова казаў аб магчымай «вясне Царквы», гэта значыць аб адраджэнні ў стгагоддзі разам з расчараваннем у матэрыяльных каштоўнасцях.
Да верасня 1943 года гвардыі капітан Аляксандр Красікаў быў начальнікам штаба 62-га гвардзейскага кавалерыйскага палка 16-й гвардзейскай кавалерыйскай дывізіі 7-га гвардзейскага кавалерыйскага корпуса 61-й арміі Цэнтральнага фронту.
19 верасня 1943 года галаўны атрад палка на чале з Красікавым паспяхова разведаў брод праз раку Сноў і, пераправіўшыся праз яе, без страт са свайго боку вызваліў сяло Клачкова Чарнігаўскага раёна Чарнігаўскай вобласці Украінскай ССР, нанесшы ворагу вялікія страты ў жывой сіле і баявой тэхніцы.
У ноч з 27 на 28 верасня 1943 года полк Красікава паспяхова пераправіўся праз Днепр у раёне вёскі Ніўкі Брагінскага раёна Гомельскай вобласці Беларускай ССР і захапіў плацдарм на яго заходнім беразе.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 студзеня 1944 года за «ўзорнае выкананне баявога задання камандавання ў барацьбе з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм» гвардыі капітан Аляксандр Красікаў пасмяротна быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза.
У іх, як правіла, удзельнічаюць спартсмены, якія толькі пачынаюць кар’еру, альбо тыя, хто не трапляе ў асноўную каманду з-за зніжэння сваіх вынікаў — часам нават алімпійскія чэмпіёны і чэмпіёны свету .
У краінах, дзе канкурэнцыя за месца ў зборнай вельмі высокая, многія біятланісты і біятланісткі так і «вандруюць» усю сваю міжнародную кар’еру паміж Кубкам Еўропы і Кубкам свету, не маючы магчымасці замацавацца ў асноўны камандзе.
Міжнародны саюз біятланістаў быў заснаваны 2 ліпеня 1993 года ў Лондане, пасля таго, як было прынята рашэнне аб выключэнні біятланістаў з Міжнароднага саюза па сучасным пяцібор’і і біятлоне , у якім яны знаходзіліся з 1953 года.
У перыяд паміж Кангрэсам за дзейнасць Міжнароднага саюза біятланістаў адказвае Выканаўчы камітэт , які збіраецца як мінімум два разы ў год, а таксама па меры неабходнасці прыняцця тых ці іншых рашэнняў.
У Выканаўчы камітэт уваходзяць 10 членаў: Прэзідэнт, Першы Віцэ-прэзідэнт і 7 віцэ-прэзідэнтаў, якія курыруюць розныя напрамкі працы МСБ, а таксама Генеральны сакратар, які ажыццяўляе бягучае кіраўніцтва дзейнасцю арганізацыі, але не мае права голасу на пасяджэннях Выканаўчага камітэта.
Кангрэс сцвярджае змены ў Канстытуцыі Міжнароднага Саюза Біятланістаў, Дысцыплінарных правілах, Правілах правядзення мерапрыемстваў і спаборніцтваў і іншых Правілах МСБ; прымае рашэнні аб паўнапраўным сяброўстве ў арганізацыі; вызначае месца правядзення чэмпіянатаў свету і наступнага Кангрэса.
Штаб-кватэра Міжнароднага саюза біятланістаў адкрыта 12 снежня 1993 года і знаходзіцца з гэтага часу ў аўстрыйскім горадзе Зальцбургу (афіцыйна зарэгістраваная як штаб-кватэра міжнароднай арганізацыі ў адпаведнасці з патрабаваннямі аўстрыйскага заканадаўства ў 1999-м).
Аўтар адзначыў высокую рэгулябельнасць і колькасць бонусаў гульні, у сувязі з чым ён адзначыў зручную функцыю захавання прагрэсу праходжання, пахваліў увядзенне новага элемента — Ёшы, які кардынальна змяніў геймплэй (апроч іншага, некаторыя сакрэты можна было атрымаць толькі пры дапамозе Ёшы), аднак паскардзіўся, што ў гульню не патрапілі касцюмы з « 3.», назваўшы гэта «ганьбай».
Рэцэнзент падсумаваў артыкул словамі: «На нашу думку, гэта лепшая гульня серыі — велізарная колькасць кантэнту, у спалучэнні з прыгожым візуальным шэрагам і музыкай, якая стала класічнай, дапамагаюць станавіцца адной з найвялікшых гульняў усіх часоў».
У аглядзе партала «» адзначалася важнасць поспеху гульні для папулярызацыі кансолі « », адзначалася зручнае новаўвядзенне з ячэйкай «запаснога прадмета» і эвалюцыя стылю гульні з уводам дыназаўра Ёшы.
Аднак, рэцэнзент паскардзіўся на графічнае афармленне гульні, якое стварае адчуванне злёгку мадэрнізаванай папярэдняй часткі франшызы (Міямота падтрымліваў гэтае меркаванне і па яго адчуваннях графіку можна было б зрабіць лепш).
У дадатак да пауэр-апаў з папярэдніх частак франшызы, такім як «Супер грыб» і «Агністая кветка» , быў дададзены новы бонусны касцюм — «Чароўны плашч» — з дапамогай якога Марыа можа лятаць і парыць.
Пасля поспеху « » гульня была выпушчана ў спецыяльнай версіі зборніка « -» пад назвай « - + », які быў выдадзены ў 1993 годзе ў на тэрыторыі ЗША і Еўропы як частка камплекта « » — разам з прыстаўкай « ».
Калі Ёшы спрабуе з’есці суперніка, то ён, перш чым праглынуць, утрымлівае яго ў роце на працягу вызначанага перыяду часу; у гэты момант ён можа выплюнуць сваю ахвяру і патрапіць ёй у іншых ворагаў.
Калі Ёшы ўтрымлівае каляровыя панцыры купа ў роце, то ён атрымлівае спецыяльныя здольнасці: сіні панцыр дазваляе Ёшы лятаць, пры дапамозе жоўтага ён пускае віхор, які паражае ворагаў вакол яго, а чырвоны панцыр дазваляе Ёшы вывяргаць тры вогненных шара.
У гульні прысутнічае вялікая колькасць схаваных сакрэтаў, такіх як скарачэння шляху, бонусныя ўзроўні і г. д. Усяго ў гульні 74 гульнявых зонаў і 96 выхадаў з іх; як і ў « . 3» — гульнявы ўзровень магчыма прайсці некалькімі спосабамі.
Праектныя назвы станцыі — «Крымская» і «Крымская плошча», — злучаны з запланаванай у Генеральным плане рэканструкцыі Масквы пракладкай новай магістралі — «Усходняга праменя», што ідзе ад Палаца Саветаў па лініі Астожанкі да паўднёва-заходніх ускраін горада і ўтваральнага на скрыжаванні з Садовым кольцам вялікую плошчу з рабочай назвай Крымская.
Сваю назву атрымала па буйным аб'екце, размешчаным недалёка ад станцыі — Цэнтральнаму парку культуры і адпачынку імя Горкага (тут парушана геаграфічная сувязь, бо сам парк культуры знаходзіцца на процілеглым беразе Масквы-ракі).
Да верасня 1943 года гвардыі старэйшы сяржант Тачмамед Ніязмамедаў быў памочнікам камандзіра кулямётнага ўзвода 3-га эскадрону 60-га гвардзейскага кавалерыйскага палка 16-й гвардзейскай кавалерыйскай дывізіі 7-га гвардзейскага кавалерыйскага корпуса Цэнтральнага фронту.
У ноч з 27 на 28 верасня 1943 года ўзвод Ніязмамедава пераправіўся праз Дняпро у раёне вёскі Ніўкі Брагінскага раёна Гомельскай вобласці Беларускай ССР і прыняў актыўны ўдзел у баях за захоп і ўтрыманне плацдарма на яго заходнім беразе.
30 верасня 1943 года ў раёне вёскі Галкі таго ж раёна Ніязмамедаў на чале кулямётнага разліку адбіў нямецкую контратаку, толькі асабіста знішчыўшы каля 10 салдатаў і афіцэраў праціўніка.