polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Удзельнікі акцыі пратэсту скандавалі «Жыве Беларусь!», «Баста!», «Не дэкрэту нумар тры! Лукашэнка, ухадзі», а таксама «Нет зарплаты, есть налог — депутату в кошелек!» і «Настоящий дармоед — тот, кто выдумал декрет».
Пратэстоўцы прынялі рэзалюцыю «Марша недармаедаў», у якой адзначаецца, што Дэкрэт 3 не адпавядае Канстытуцыі і міжнародным абавязацельствам Беларусі, парушае правы чалавека, прадугледжвае сацыяльна несправядлівы збор і прымяненне прымусовай працы.
Таксама яны запатрабавалі адмяніць дэкрэт і вызваліць з-пад адміністрацыйнага арышту ўсіх затрыманых удзельнікаў пратэстаў да 25 сакавіка, прыняць новы эканамічны курс, арыентаваны на стварэнне новых рабочых месцаў, адмяніць кантрактную сістэму, правесці сумленныя і свабодныя выбары.
13 сакавіка ў судзе Цэнтральнага раёна Гомеля па абвінавачванні ва ўдзеле ў акцыі пратэсту супраць Дэкрэта 3, які адбыўся ў Гомелі 19 лютага, завочна былі асуджаныя Віктар Рубцоў і відэаблогер Максім Філіповіч.
Яе ўдзельнікі прынялі рэзалюцыю, якая змяшчае патрабаванні спыніць будаўніцтва АЭС у Астраўцы і засваенне чарнобыльскіх зямель і прамысловая вытворчасць прадуктаў харчавання на іх, вярнуць праграмы сацыяльнай абароны ліквідатарам аварыі на ЧАЭС.
Эканамічныя праблемы ў Рэспубліцы Беларусь, адсутнасць структурных рэформаў, а таксама шэраг іншых фактараў (сярод якіх і расійская інтэрвенцыя ва Украіну і далейшая дэвальвацыя расійскага рубля) істотна паўплывалі і на курс беларускага рубля, прывялі да падзення пакупніцкай здольнасці насельніцтва, росту беспрацоўя і г.д.
2 красавіка 2015 года Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь Аляксандр Лукашэнка выдаў Дэкрэт 3 «Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства», які ўстанавіў абавязак грамадзян Беларусі, замежных грамадзян, якія ўвесь час пражываюць у краіне, і асоб без грамадзянства, якія не ўдзельнічалі ў фінансаванні дзяржаўных расходаў ці ўдзельнічалі ў такім фінансаванні менш як 183 каляндарныя дні ў мінулым годзе, выплаціць збор у памеры 20 базавых велічынь.
У афіцыйных беларускіх СМІ было адзначана, што мэты, якія былі высунуты арганізатарамі несанкцыянаванай акцыі ў Мінску, не былі падтрыманы ў беларускім грамадстве, а асобныя ўдзельнікі акцыі наўмысна паводзілі сябе правакацыйна.
Гарадскія ўлады папярэдзілі аб тым, што ўсе несанкцыянаваныя сходы людзей у горадзе прызнаюцца незаконнымі, адпаведна, іх удзельнікі падпадаюць пад дзеянне адміністрацыйнага кодэкса.
Юрась Губарэвіч, Анатоль Лябедзька і Віталь Рымашэўскі былі асуджаны на 15 сутак арышту па абвінавачванні ў арганізацыі несанцыяванага марша «Я не дармаед», Вольга Кавалькова атрымала 7 сутак арышту.
Пасля былі затрыманыя таксама лідар АГП Анатоль Лябедзька, сустаршыня БХД Віталь Рымашэўскі, старшыня руху «За свабоду» Юрась Губарэвіч, сацыял-дэмакрат Алесь Абрамовіч, актывістка БХД Вольга Кавалькова і журналіст БелаПАН Сяргей Каралевіч.
Напярэднані, 3 сакавіка 2017 года на выхадзе з пад’езда ўласнага дома была затрымана міліцыяй і змешчана ў псіхіятрычную лячэбніцу Наталля Папкова, актывістка «Маладой Беларусі» і адна з арганізатараў вулічных акцый пратэсту ў Брэсце.
18 сакавіка ў Мазыры, каб выказаць незадавальненне Дэкрэтам 3, эканамічнай сітуацыяй у горадзе і краіне, на акцыю пратэсту на плошчу Леніна, нягледзячы на дождж і мокры снег, стыхійна выйшла некалькі дзясяткаў чалавек.
23 сакавіка ў судзе Ленінскага раёна Мінска павінны былі адбыцца суды над Мікалаем Статкевічам і Уладзімірам Някляевым за несанцыянаваны «Марш абураных беларусаў», які прайшоў 17 лютага ў сталіцы.
Раніцай 5 сакавіка пад Івацэвічамі затрымалі машыну, у якой на акцыю пратэсту ехалі лідары Аб’яднанай грамадзянскай партыі Анатоль Лябедзька і Беларускай хрысціянскай дэмакратыі Віталь Рымашэўскі, а таксама актывісты Мікалай Казлоў і Вольга Кавалькова .
Пазней на заяўнікаў «Марша недармаедаў» — каардынатара-актывіста Беларускай хрысціянскай дэмакратыі Алега Аксёнава і актывіста Аб’яднанай грамадзянскай партыі Уладзіміра Шанцава — былі складзены пратаколы адміністрацыйнага правапарушэння па абвінавачванні ў арганізацыі несанкцыянавага шэсця.
У парку Жылібера сабралася каля 1.000 чалавек, пасля ўдзельнікі мітынгу выйшлі на плошчу да помніка Леніна, намеснік старшыні Гродзенскага гарвыканкама запрашала пратэстуючых на перамовы ў залу, разлічаную на 250 месцаў, плёну яе прапанова не мела, мітынг на плошчы прадоўжыўся.
На акцыі прысутнічалі лідары БХД Павал Севярынец і Віталь Рымашэўскі, кіраўнік руху «За свабоду» Юрась Губарэвіч, лідары партый БНФ Аляксей Янукевіч і АГП Анатоль Лябедзька.
За два дні да пратэсту міліцыя афіцыйна папярэдзіла мясцовага актывіста Рыгора Крывіцкага, які падаў заяўку на пікет 26 сакавіка ў Мазырскі райвыканкам, каб ён не выходзіў на плошчу.
Калі ў кіеўскім метро былі прыбраны надпісы на рускай мове, станцыя «Палац спорту» доўгі час заставалася адзінай у Кіеве, дзе на шляхавых сценах назва станцыі было ўказана і на рускай мове, нароўні з украінскім.
Сярэдняя зала пры дапамозе эскалаторного тунэлю з трехстужачным аднамаршавым эскалатарам злучаны з падземным вестыбюлем, які выходзіць у падземны пераход, які выходзіць на Спартыўную плошчу і Эспланадную вуліцу.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 21 красавіка 1943 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм» старшына Іван Козіч быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка» за нумарам 918.
Друкавала перадавіцы афіцыёзнага зместу, афіцыйныя ўрадавыя матэрыялы, хроніку, агляды рускіх газет і часопісаў, аб'явы; мела рубрыкі: «Па Расіі», «3 жыцця губерні», «Земскае і прыходскае жыццё», «Тэатр і музыка», «Замежныя весткі», «Бібліяграфічны аддзел».
Пасля Лютаўскай рэвалюцыі 1917 г. перайшла на памяркоўна-ліберальную пазіцыю, крытыкавала негатыўныя бакі «дарэвалюцыйнага ладу», адзначыла ролю тэатра ў псіхалагічнай падрыхтоўцы рэвалюцыі.
У 2001 годзе удзельнічаў у фестывалях «Рок-кола» (дзе перамог у намінацыях «найлепшы гурт», «найлепшы гітарыст» і «найлепшы барабаншчык»), «Рок-апоўнач» (які праходзіў у рамках фэстываля «Славянскі базар» у Віцебску), «Рок супраць наркотыкаў» і «Рок немаўля».
Лівінгстан быў праціўнікам «Закона аб замежных мяцежніках», уведзенага ад імя амерыканскіх маракоў, і раскрытыкаваў у 1800 годзе прэзідэнта за тое, што ён дазволіў выдачу брытанскаму ўраду Джонатана Робінса, які здзейсніў забойства на англійскім фрэгаце, а затым збег у Паўднёвую Караліну і хлусіў, што быў амерыканскім грамадзянінам.
Калі ўлетку 1803 года горад ахапіла жоўтая ліхаманка, Лівінгстан праявіў мужнасць і энергічнасць у намаганнях па прадухіленні распаўсюду хваробы і дапамогі гараджанам, якія жылі ў нястачы.
У Кангрэсе Лівінгстан быў адным з лідараў апазіцыі з «Дагавору Джэя», заклікаючы прэзідэнта ЗША Джорджа Вашынгтона даць Кангрэсу дэталі перамоў па мірным дагаворы з каралеўствам Вялікабрытанія, на што прэзідэнт адказаў адмовай.
Пасля таго як дзве беларускія спартсменкі не былі дапушчаны да ўдзелу ў эстафеце 4х400 метраў з прычыны недастатковай колькасці допінг-проб, беларускае спартыўнае кіраўніцтва ўключыла ў спіс удзельніц Крысціну Ціманоўскую, якая не ўдзельнічала ў спаборніцтвах на данай дыстанцыі на прафесійным узроўні.
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў 17 жніўня 2020 года разам з іншымі спартсменамі Нацыянальнай каманды Рэспублікі Беларусь па лёгкай атлетыцы і членамі калектыва Рэспубліканскага цэнтра па лёгкай атлетыцы асудзіла гвалт і назвала дзеянні сілавых структур незаконнымі і непрымальнымі.
1 жніўня беларуская дэлегацыя адхіліла Крысціну Ціманоўскую ад далейшага ўдзелу ў Алімпійскіх гульнях «у сувязі з эмацыйна-псіхалагічным станам» і паспрабавала пасадзіць спартсменку на самалёт, каб вывезці ў Мінск.
У зваротах у рэзкай форме выказваецца пра нацыянальную палітыку, якая праводзілася ў савецкімі ўладамі Беларусі, пра адміністрацыйныя абмежаванні выкарыстання беларускай мовы ў сферы адукацыі, культуры і публічнага жыцця.
Акрамя таго, арганізуе напісанне студэнтамі Гродзенскага педагагічнага інстытута заяў пра становішча нацыянальнай школы (інфармацыя — паводле ўспамінаў тагачаснага студэнта, цяпер вядомага ў Беларусі настаўніка Алеся Белакоза).
Паводле ўспамінаў Вячаслава Анушкевіча, пасля таго, як адну з напісаных па-беларуску навуковых прац Браніслава Ржэўскага зноў не прынялі да друку, у адным з зваротаў ён напісаў: «Што вы робіце, вы ж губіце ў Беларусі ўсю адукацыйную сыстэму, вы хаваеце беларускую мову. Як гэта магчыма, што ўсе школы ў вёсцы на беларускай мове, у гарадох ёсць на расейскай, а інстытуты ўсе на расейскай, ніводнага няма на беларускай».
21 лютага 1957 г. праведзены паўторны ператрус, у выніку якога з асабістай бібліятэкі былі канфіскаваны кнігі, пераважна выдадзеныя ў міжваенны перыяд у Заходняй Беларусі, кнігі беларускіх антыкамуністычных аўтараў , а таксама польскія кнігі.
Пазней Браніслаў Ржэўскі расказваў Міколе Грышану, што КДБ да яго падаслала маладога паэта Алеся Бажко, калі той аднойчы быў выкліканы ў Мінск, нібы для ўдакладнення праграмы па беларускай літаратуры.
20 мая 1959 г. накіраваў ліст да Старшыні Камісіі заканадаўчых прапановаў Савета Саюза Д. С. Палянскаму на тую ж тэму, які публікаваўся ў Бюлетэні БГА «Ветэраны Адраджэньня» 1 2004.
Пасля вяртання ў Гродна Ржэўскі апынуўся ў цяжкай атмасферы ізаляцыі — ён пісаў літаратуразнаўчыя артыкулы і рэцэнзіі, але публікаваць іх было забаронена; шлях у вышэйшую школу для яго быў закрыты.
Такім чынам, атрымаўся наступны склад гурта: Віктар Ступчык — бас-гітара; Андрэй Дзяменьцьеў — гітара; Дзяніс Вячэрскі — клавішы; Зміцер Гунько — ударныя; Уладзімір Гнутаў — вакал; Яўген Цылікаў - гітара, а таксама аўтар усіх песень і ідэйны натхняльнік праекта.
Далей адбыліся змены ў складзе, у выніку якіх усе ідэі Яўгена Цылікава паступова накіраваліся ў створаны новым клавішнікам Андрэем Вараб'ёвым праект , гэтыя ідэі падтрымаў і сам Яўген.
На 2003 год каманда мела наступны склад: Дзяніс Вячэрскі — вакал; Яўген Цылікаў — гітара, бэк-вакал, музыка і тэксты; Юрась Сушчынскі — гітара; Зміцер Астроўскі — бас-гітара; Аляксей Яфрэменка — ударныя.
У 1939—1941 гадах на партыйнай рабоце ў Выканкаме Камінтэрна, у 1941—1947 гадах ва Упраўленні прапаганды і агітацыі ЦК УКП , таксама з 1943 года загадваў створанай па яго ініцыятыве кафедрай гісторыі рускай філасофіі на філасофскім факультэце МДУ.
У 1949—1970 гадах вёў навукова-выкладчыцкую працу ва Уральскім універсітэце (загадваў кафедрай дыялектычнага і гістарычнага матэрыялізму Уральскага дзяржаўнага універсітэта ў 1949—1953 гадах), МДУ (у 1957—1963 гадах загадваў кафедрай гісторыі марксісцка-ленінскай філасофіі на філасофскім факультэце МДУ), Інстытуце філасофіі АН СССР.
У 1971 годзе стаў першым у гісторыі лаўрэатам прэміі імя Г. В. Пляханава «за працы „Г. В. Пляханаў і яго працы па гісторыі філасофіі“ , і „Ленінізм, філасофскія традыцыі і сучаснасць“ ».
Парк Перамогі ці парк культуры і адпачынку «Перамога» (афіцыйна — муніцыпальная аўтаномная ўстанова культуры «Парк Перамогі») — парк культуры і адпачынку ў горадзе Валгадонску Растоўскай вобласці, размешчаны ў старой частцы горада.
У выніку «славянскай» іміграцыі, распачатай у 18 — 19 стагоддзях і працягнем ў савецкі перыяд, а таксама масавым перасяленнем і гвалтоўнай міграцыяй насельніцтва на тэрыторыю Казахстана, казахі ператварыліся ў нацыянальнае меншасць на сваёй уласнай радзіме.
Заяўкі ад асоб, якія ўжо знаходзяцца ў краіне, павінны быць пададзеныя праз Камітэт па міграцыі Міністэрства працы і сацыяльнай абароны насельніцтва ў г. Астана або мясцовыя дэпартаменты.
Разам з тым, выразныя прававыя крытэрыі ўключэння сем'яў оралманов ў квоту пакуль яшчэ не былі замацаваны ні ў законе «Аб міграцыі насельніцтва», ні ў спадарожных нарматыўна-прававых актах.
Оралманы ж, не ўключаныя ў квоту, могуць, тым не менш, падаваць дакументы на набыццё казахстанскага грамадзянства, а таксама атрымаць льготы, якія прадстаўляюцца ўсім оралманам, па-за залежнасці ад уключэння іх у квоту.
Створана і ўдасканальваецца інфармацыйная база дадзеных «Оралман», якая ў далейшым будзе інтэграваная ў ствараную адзіную інфармацыйную сістэму сацыяльнай сферы, што дазволіць аператыўна аказваць этнічным імігрантам поўны пералік сацыяльных паслуг.
Рэалізуюцца ў цэнтрах праграмы адаптацыі прадугледжваюць кансультаванне па прававых пытаннях, навучанне дзяржаўнай мове і па жаданні — рускай мове, прафесійную падрыхтоўку, перападрыхтоўку і павышэнне кваліфікацыі.
Перавозіцца груз абапіраецца на спецыяльныя лажаменты — так званыя «конікі»: пярэдняй сваёй часткай — на конікі цягача, а задняй — на конікі роспуску; пры гэтым вага грузу часткова перадаецца тягачу, а часткова — апорнай раме і колах роспуску.
Па тыпу грузавы платформы у айчыннай практыцы прычэпы прынята падзяляць на бартавыя, самаскідныя, прычэпы-роспускі, прычэпы-цыстэрны, прычэпы-фургоны, прычэпы-цяжкавозы, легкавыя прычэпы, спецыяльныя прычэпы.
Псіхіятр Аляксандр Валашановіч, кансультант Рабочай камісіі па расследаванні выкарыстання псіхіятрыі ў палітычных мэтах, засведчыў Кукабаку як здаровага, але сам адкрыў сваё імя толькі пасля ад’езду на Захад.
Некаторы час Кукабака жыў у Маскве, але потым вярнуўся ў Бабруйск, дзе напісаў нарыс „Скрадзеная Бацькаўшчына“ , прысвечаны новай для яго тэме планавай русіфікацыі Беларусі: »…Калі спускаўся па чыгуначным пераездзе… пабачыў надпіс: «Берегись поезда!» і адразу ўзгадаў: тут жа 25 год таму было напісана «Сцеражыся цягніка!», і толькі ўнізе расійскі пераклад.
3 красавіка 1978 напісаў артыкул «Абарона правоў чалавека і разрадка — непадзельныя», прысвечаны тэме пашырэння праблематыкі правоў чалавека па-за межы ўнутраных справаў кожнага ўраду, інтэрнацыялізацыі гэтай праблемы.
Пашыраў таксама «Адкрыты ліст міністру аховы здароўя СССР», скіраваны супраць выкарыстання псіхіятрыі ў палітычна-рэпрэсіўных мэтах, распаўсюджваў таксама Ўсеагульную дэкларацыю правоў чалавека.
Гэты суд «за сістэматычны распаўсюд заведама хлуслівых прыдумак, якія ганьбяць савецкі дзяржаўны і грамадскі лад» асудзіў яго паводле артыкулу 67-1 КК БССР да 6 гадоў пазбаўлення волі з высылкай на 4 гады з адбываннем пакарання ў папраўча-працоўнай калоніі ўзмоцненага рэжыму.
Актыўнымі ў арганізацыі абароны Кукабакі былі таксама такія прадстаўнікі беларускай дыяспары як Згуртаванне Беларусаў Вялікабрытаніі , Свецік Карзанеўскі , беларускія эмігранты ў Новай Зеландыі.
Віктар Некіпелаў і ўдзельнік Працоўнай камісіі па расследаванню выкарыстання псіхіятрыі ў палітычных мэтах Аляксандр Падрабінек вызначылі гэта як «новы факт псіхіятрычнай сваволі ў Савецкім Саюзе» і звярнуліся з лістамі-пратэстамі ў Міністэрства аховы здароўя СССР і непасрэдна ў лякарню.
У жніўні 1968 годзе быў выкліканы ў Дарніцкі ваенкамат Кіева, дзе заявіў, што «калі накіруеце ў Чэхаславакію, павярну аўтамат супраць вас: саўдзельнікам злачынства савецкага ўраду не буду, выступлю на баку чэхаславацкага народу».
Пасля звароту да першага намесніка старшыні Вярхоўнага Савету БССР Станіслава Шушкевіча ў жніўні 1990 Прэзідыум Вярхоўнага суда БССР 10 снежня 1990 адмяніў вердыкт Судовай калегіі па крымінальных справах Магілёўскага абласнога суду ад 21 чэрвеня 1979 і пастанову судовай калегіі па крымінальных справах Вярхоўнага суда БССР ад 24 ліпеня 1979; справа была спыненая «паводле матываў адсутнасці… складу злачынства».
У прыватнасці, 22 кастрычніка 1981 года ў арыентаванай на беларусаў замежжа газеце «Голас Радзімы» з’явіўся артыкул «Выпакутаваны ідал», у якім Кукабаку бэсцілі як «невука», «напаўпісьменнага адшчапенца», «чалавека з хваравітым уяўленнем», на яго ўзводзіліся абсалютна беспадстаўныя абвінавачанні ў захапленні «новым парадкам» Гітлера і ўдзеле ў чорным гандлі антыкварыятам.
З успамінаў 1990 года: «У мяне звычайная біяграфія звычайнага, простага чалавека… Мае погляды фармаваліся выключна на аснове асабістага досведу. Я не слухаў замежныя перадачы, не чытаў самвыдатаўскае літаратуры, нават не ведаў, што такая ўвогуле існуе. Таму маё грамадзянскае „сталенне“ праходзіла даволі павольна… Я… толькі дзесьці на мяжы свайго 30-годдзя пачаў сур’ёзна раздумваць аб рэвалюцыі і яе выніках, аб тым, у імя якой будучыні краіна забрала мільёны жыццяў…»
З пастановы суду: «На вечарынцы пад Новы год у жаночым інтэрнаце… усхваляў жыццё народу за мяжою і паклёпнічаў на становішча рабочага класу ў СССР»; «У лютым 1970 году пад час прыборкі тэрыторыі радыёзаводу… варожа адгукаўся пра лозунг: „Жыць і працаваць па-ленінску“… У 1971 Кукабака быў накіраваны ў спецпсіхлякарню ў горад Сычоўка Смаленскай вобласці, а праз 3 гады быў пераведзены ўва Уладзімірскую псіхлякарню.
4 лістапада 1970 Судовая калегія па крымінальных справах Уладзімірскага абласнога суда пастанавіла, што яго дзеянні «ўяўляюць асаблівую грамадскую небяспеку» і накіравала яго на прымусовае псіхіятрычнае «лячэнне».
Міха́сь Ігна́тавіч Кукаба́ка — беларускі і савецкі дысідэнт, аўтар публіцыстычных матэрыялаў, якія ў 1970-1980-я распаўсюджваліся праз самвыдат і замежныя радыёстанцыі; шматразовы палітычны вязень.
Верхні фотасінтэзавальны аэробны слой — паверхня росту, утвораная аўтатрофнымі фотасінтэзавальнымі цыянабактэрыямі і аэробнымі гетэратрофамі, якія ўтылізуюць кісларод, які вылучаецца цыянабактэрыямі і арганічныя злучэнні адмерлых мікраарганізмаў.
Прамежкавы слой, утвораны фотасінтэзавальнымі мікраарганізмамі — факультатыўнымі анаэробамі, якія выкарыстоўваюць святло, што прайшоло праз слой над імі, і гетэратрофнымі факультатыўнымі аэробамі.
Фотасінтэзавальныя бактэрыі прамежкавага слоя ўтрымліваюць фотасінтэзавальныя пігменты, якія маюць максімум паглынання святла ў спектральных абласцях, якія адрозніваюцца ад максімуму паглынання цыянабактэрыяльнага хларафілу.
На працягу ўсяго архею і пратэразою яны былі найбольш масавымі з парод бясспрэчна біягеннага паходжання, і, такім чынам, з'яўляюцца адным з найстаражытных сведчанняў існавання і распаўсюджанасці жыцця на Зямлі.
Цыянабактэрыяльныя маты — высокаінтэграваныя пракарыётныя супольнасці, часта звязаныя сінтрафічнымі адносінамі, у якія ўваходзяць фотасінтэзавальны цыянабактэрыі, факультатыўныя аэробы і анаэробы.
Пілоны і шляхавыя сцены абліцаваныя белым мармурам з стужкамі з квадратнай чырвонай смальты розных адценняў, якая ўзмоцняе візуальны кантраст з падлогай выканана з светла-шэрага паліраванага граніту і габра.
У рэпертуары тэатра было больш за 20-і п'ес на аснове знакамітых класічных казак: «Папялушка», «Залаты Ключык», «Бураціна», «Агністы клінок», «Чароўная лямпа Аладзіна», «Дзяўчынка з запалкамі», «І зноў Андэрсан» і іншых.
Вышэйшае партыйнае кіраўніцтва імкнулася знайсці выйсце на шляхах перабудовы кіравання народна-гаспадарчым комплексам, пераводу яго на інтэнсіўнае развіццё, некатторай дэмакратызацыі грамадскага жыцця.
Гаварылася пра сур’ёзныя пралікі і недахопы ў кіраўніцтве эканомікай рэспублікі, рэзка крытыкаваліся Савет Міністраў, Дзяржплан, міністэрствы, ведамствы, галіновыя аддзелы ЦК.
Дэлегаты гаварылі пра неабходнасць цэласнага гаспадарчага механізму, у аснове якога ляжалі б эканамічныя інтарэсы, паслядоўнае ўкараненне гаспадарчага разліку, матэрыяльная зацікаўленасць і адказнасць работнікаў.
Асаблівая ўвага звярталася на паляпшэнне ўмоў працы, жыцця, побыту людзей, стварэнне здаровага маральна-псіхалагічнага клімату ў працоўных калектывах, выхаванне ў работнікаў высокай дысцыпліны і адказнасці.
Верхняя частка пано ўключае 5 кампазіцый на тэму гісторыі развіцця тэатра: «Народны тэатр», «Класіка», «Тэатр рэвалюцыі», «Новы тэатр», «Тэатр, які аб’ядноўвае ўсе мастацтвы».
Скульптурна-жывапісныя кампазіцыі «Антычная трагедыя», «Дзіанісьеўскае шэсце», «Народны тэатр батлейка», «Рэпетыцыя ў масках» выкананы на сценах кулуараў і над уваходамі ў партэр.
У рашэнні драматычнага тэатра злучаюцца дзве супрацьлеглыя тэндэнцыі: да ўзбуйнення будынка і пошуку тэм, якія збліжаюць яго з гістарычнай забудовай — выкарыстанне складаных пластычных прыёмаў і дробнага маштабу чляненняў, якія складаюць аддаленыя гатычныя асацыяцыі.
Гурт дэбютаваў у 2003 годзе аднайменным альбомам — «», у назве якога была спецыяльна зроблена памылка, што на думку музыкаў павінна адлюстроўваць умоўнасць сучаснага гарадскога асяроддзя, вясковае паходжанне большасці сучасных гараджан.
3 сакавіка 2013 года гурт выпусціў альбом рэміксаў на 10 песняў першага альбома, якія 10 дыджэяў перапрацавалі ў 10 кірунках электроннай музыкі: прагрэсіўны хаўс, брэйкбіт, клубны хаўс, транс, глітч, біг-біт, трэп, дабстэп, чылаўт, хаўс.
Свае рэміксы прапанавалі дыджэі: Віталь «», Павел Верхні , Дзяніс Валько , Максім Кавалёў, Аляксей «Спэйсмэн», Тацяна Сілін « », Антон Шчурок «», Ілля Басько , Альберт Сіпаў і Станіслаў Жванік .
Пры канцы студзеня 2015 года ў гурце засталіся 2 першапачатковыя ўдзельнікі — Уладзімір Боська і Ілля Басько, і дадаліся 4 новыя: скрыпач Яўген Шэлепень, бас-гітарыстка Маргарыта Мядзвецкая, гітарыст Андрэй Марчанка і ударнік Гера Ступакоў.
У пачатку лістапада 2011 года былыя ўдзельнікі гурта «Моцарт», які існаваў з 2003 году, стварылі новы гурт « .» на чале са спеваком і аўтарам песняў Уладзімірам Боськам (нар. 24 верасня 1984 года, Маладзечна, Мінская вобласць, Беларуская ССР).
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 14 верасня 1945 года за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з японскімі мілітарыстамі і паказаныя пры гэтым мужнасць і гераізм, маёру Пачтарову Цімафею Аляксеевічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медаля «Залатая Зорка».
Алжас Сулейменаў, які лічыцца ў Казахстане духоўным заснавальнікам нацыянал-патрыятычнага руху, у той час з’яўляўся дэпутатам вярхоўнага савета КазССР (да гэтага першым сакратаром Праўлення Саюза пісьменнікаў Казахстана), паставіў пытанне аб прыпыненні дзейнасці палігона.
Замкнёнае план нумарацыі ўсталёўвае фіксаванае колькасць лічбаў, як назначаецца кожнаму тэлефоне, у той час як адкрыты план нумарацыі мае зменную даўжыню тэлефонных нумароў, прысвоеных станцый.
Многія планы нумарацыі падпадзяляюць на іх тэрыторыю абслугоўвання ў геаграфічных рэгіёнах, пазначаных спецыяльным прэфіксам, часта званы код горада, які з'яўляецца фіксаванай даўжыні або зменнай даўжыні набор лічбаў, якія ўтвараюць найбольш значную частку паслядоўнасці набору, каб дасягнуць тэлефоннага абанента.
Закрыты план нумарацыі мае на ўвазе, акрамя іншага, стандартную даўжыню абаненцкага нумара, і ў закрытым плане нумарацыі ва ўсіх выпадках выкарыстоўваецца поўны набор нумара, уключаючы званкі ўнутры зоны і мясцовыя выклікі.
Тэлефо́нны пла́н нумара́цыі — ўяўляе сабой тып нумарацыі схемы, якая выкарыстоўваецца ў галіне тэлекамунікацый для прызначэння тэлефонных нумароў абаненцкіх тэлефонных апаратаў або іншых канчатковых кропак тэлефаніі.
Аднак паўсюднае выкарыстанне мабільных тэлефонаў, якія дазваляюць аднолькава лёгка захоўваць і поўныя і кароткія нумары ў нататніку істотна спрашчае абанентам выкарыстанне нумароў у закрытым плане.
Званкі з мабільных тэлефонаў адрозніваюцца тым, што набор +1 на іх пакуль яшчэ не неабходны, але большасць мабільных тэлефонаў лёгка праграмуюцца і дадаюць прэфікс да набіраць нумары аўтаматычна.
У іншых краінах (напрыклад Францыі, Бельгіі, Швейцарыі і ў Паўднёва-Афрыканскай Рэспублікі) код выхаду патрабуецца і для ўнутраных званкоў - як мясцовых ўнутры зоны, так і ўнутры краіны:
1 лістапада 2008 года ў клубе “” Руся ў якасці ўдзельніцы фальклорнага гурта - выступіла на прэзентацыі самотніка , што замацавала яе ў стане вакалісткі ў новым гурце Ірэны Катвіцкай, лідара раскіданага , а сам пераход адбыўся падчас конкурснага праекту «Залатая акустыка» за месяц да таго ў сувязі з працяглым творчым адпачынкам з-за ператрубацый у складзе.
Музыканты з’явіліся на зборным канцэрце ў падтрымку выпуску серыі складанак «Песьні свабоды», на які сабраліся ўдзельнікі , Крама, ., і шэрагу іншых знакамітых беларускіх рок-калектываў, які адбыўся на плошчы Бангалор 25 жніўня 2006 года.
У ходзе сваіх даследаванняў Віктар Чачын распрацаваў методыку разліку універсальных камер; выявіў заканамернасці пластычнага дэфармавання металаў пры нагружэнні; распрацаваў аптымальныя тэхналагічныя рэжымы апрацоўкі матэрыялаў у залежнасці ад умоў эфектыўнага выкарыстання ўдарных хваляў, гідрапатоку і квазістатычнага ціску.
Новыя тэхналагічныя працэсы, даследаваныя і ўкаранёныя ў вытворчасць пры ўдзеле Віктара Чачына, забяспечвалі высокую прадукцыйнасць, зніжэнне працаёмкасці работ, дазвалялі скараціць ручную працу высокакваліфікаваных рабочых.