polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
У 2002 годзе падчас візіту ў Індыю тагачасны міністр абароны ЗША Дональд Рамсфелд заявіў пра ўдзел у супрацьстаянні ў Кашміры міжнародных тэрарыстычных арганізацый, у прыватнасці, Аль-Каіды, аднак трывалых доказаў на карысць гэтага нададзена не было.
У гэтым жа годзе паводле сцвярджэнняў разведкі ЗША ў кантраляванай Пакістанам частцы Кашміра існавалі спецыяльныя лагеры, на базе якіх атрады Талібана і Аль-Каіды рыхтавалі ісламісцкіх баевікоў Афганістана да пранікнення ў індыйскую частку рэгіёна.
У 2001 годзе амерыканскі некамерцыйны даследчы цэнтр паведаміў, што пры ўдзеле замежных баевікоў мясцовы свецкі пратэст у Джаму і Кашміры шмат у чым перарос у міжнародны тэрарыстычны рух.
У гэтым жа годзе з прычыны тэрарыстычнага акту 11 верасня ў ЗША прымусілі амерыканскае кіраўніцтва заклікаць Пакістан спыніць практыку спрыяння пранікненню баевікоў у індыйскую частку Кашміра, а тэракт у снежні гэтага ж года, падчас якога адбыўся напад на будынак парламента Індыі і які звязваўся з Пакістанам, падштурхнуў да разгортвання ўзброеных сілаў Пакістана і Індыі і пагрозаў выкарыстання ядзернай зброі між гэтымі краінамі.
У дыпламатычным дачыненні ўлады Пакістана падкрэсліваюць невыкананне Індыяй рэзалюцый Савета Бяспекі ААН, у якіх ставілася рэкамендацыя аб правядзенні рэферэндума ў Кашміры, на якім было б пастаўлена пытанне аб дзяржаўнай прыналежнасці рэгіёна.
Пакістанскія органы ўлады адзначаюць шырокае выкарыстанне смяротнага пакарання, што здзяйсняецца індыйскімі ўзброенымі сіламі ў Кашміры па-за судовым расследаваннем, аднак паводле сцвярджэнняў індыйскіх органаў улады дадзеныя забойствы ажыццяўляюцца ў выніку антытэрарыстычных аперацый.
З 1948 года пры ААН была ўтворана Місія ваенных назіральнікаў ААН у Індыі і Пакістане, пасля чаго 21 красавіка гэтага ж года Савет Бяспекі ААН рэзалюцыяй 47 абавязаў скараціць індыйскі кантынгент у княстве, Пакістан быў абавязаны спрыяць вываду пламеннага апалчэння, пасля чаго паводле планаў арганізацыі ў рэгіёне меў прайсці рэферэндум аб лёсе княства.
Тым не менш, Індыя і Пакістан не здолелі дамовіцца наконт перамір’я з прычыны рознагалоссяў адносна ўмоў працэдуры і ступені дэмілітарызацыі, у прыватнасці, не было абумоўлена пра роспуск арміі Азад Кашміра падчас перамір’я або падчас рэферэндума.
Некаторыя іншыя праваабарончыя арганізацыі прадстаўляюць сведчанні аб забойстве некалькіх соцень жыхароў індыйскай часткі Кашміра прадстаўнікамі індыйскіх узброеных сілаў падчас дэманстрацый, пазбаўлення волі або нявыбарчага прымянення сілы.
У галіне дэмакратычных інстытутаў афіцыйная Індыя настойвае на існаванні мірных і легальных метадаў палітычнай барацьбы, пры дапамозе якіх маюць рэалізоўвацца ў тым ліку патрабаванні насельніцтва Кашміра.
У адрас Пакістана ўрад Індыі, спасылаючыся на звесткі праваабарончых арганізацый, высоўвае абвінавачанні ў сферы поўнага выканання грамадзянскіх свабод і асноўных правоў чалавека, а таксама эканамічнага развіцця рэгіёна.
Так, з канца 1970-х гг. да 1988 года ўрад Індыі згарнуў дэмакратычныя рэформы ў рэгіёне, праз што былі абмежаваныя мажлівасці да мірнага волевыяўлення, у выніку чаго ў індыйскай частцы рэгіёна ўзрасла падтрымка ваенізаваных радыкальных арганізацый.
У 1984 годзе паміж Індыяй і Пакістанам з ініцыятывы апошняй краіны распачаўся ўзброены канфлікт, мэтай якога было ўзяцце арміяй Пакістана пад кантроль ледніка Сіячэн, што з’яўляецца адным з найвышэйшых пунктаў індыйскага Кашміра і да сутыкнення кантраляваўся Індыяй.
Баявыя дзеянні працягваліся ў высакагорнай мясцовасці з выкарыстаннем спецыяльных падраздзяленняў войскаў абедзвюх краін да 1987 года і скончыліся пераходам большай часткі ледніка пад фактычны кантроль Індыі.
Неафіцыйна гэтая частка рэгіёна вядома як Аксай-Чын, гэтыя тэрыторыі цалкам кантралююцца КНР пасля інда-кітайскай вайны 1962 года; у адміністрацыйна-тэрытарыяльным дачыненні рэгіён падзелены між Сінцзян-Уйгурскім і Тыбецкім аўтаномнымі раёнамі.
Так, у 1947 годзе між Пакістанам і Індыяй разгарэўся канфлікт з прычыны водакарыстання ракі Інд у сельскагаспадарчых і энергетычных мэтах, аднак у гэтым жа годзе канфлікт быў вырашаны дзякуючы працы Сірыла Рэдкліфа, паводле рашэння якога рэчышча Інду размяжоўвалася на дзве роўназначныя часткі.
Пры прыняцці гэтай дарожнае карты ў склад Пакістана мусілі былі б адысці Кашмірская даліна і іншыя сумежныя раёны на поўнач ад ракі Чынаб , іншыя раёны, дзе ў насельніцтве пераважалі асобы іншых вызнанняў , планавалася перадаць Індыі.
Нядаўнія сутычкі на Лініі кантролю адбыліся 11 жніўня 2014 года, падчас якіх пакістанскія вайскоўцы абстралялі дзесяць індыйскіх памежных пастоў, у выніку чаго былі параненыя два індыйскія салдаты.
У 1987 годзе адбыліся выбары ў Заканадаўчы сход штата Джаму і Кашмір, аднак некаторыя з вынікаў выбараў былі пастаўленыя пад сумнеў, што прывяло да разгортвання ўзброеных паўстанцкіх рухаў, дзейнасць якіх у той ці іншай ступені працягваецца і да цяперашняга часу.
Паводле сцвярджэнняў урадавых органаў Індыі, узброены рух у штаце ў значнай ступені быў інспіраваны ўзброенымі групоўкамі з Афганістана, якія праніклі на індыйскія тэрыторыі рэгіёна па заканчэнні савецкага ўварвання ў гэтую краіну 1979—1989 гг.
Частка рэзалюцыі Савета Бяспекі ААН 1373, якая забараняе інфармацыйную або палітычную ці дыпламатычную падтрымку ўзброеным паўстанцам, на думку афіцыйнай Індыі, парушаецца з боку Пакістана ў выглядзе падтрымкі такіх тэрарыстычных арганізацый як Джаіш-э-Магамад і Лашкар-э-Тайба; урад Індыі лічыць патрэбным кантроль за выкананнем гэтай рэзалюцыі.
Генерал-лейтэнант індыйскай арміі Г. Панах, аднак, выключыў магчымасць прысутнасці ў індыйскай частцы рэгіёна суполак Аль-Каіды і яе цеснага кантакту з рэгіянальнымі ісламісцкімі групоўкамі, такімі як Лашкар-э-Тайба і Джаіш-Магамед, разам з тым, паводле сцвярджэнняў Панаха, індыйскі ўрад мае інфармацыю аб цесным дачыненні Аль-Каіды да тэрарыстычных актаў у Джаму і Кашміры.
У адным з уласных інтвэрв’ю былы прэзідэнт Пакістана Первез Мушараф прызнаў факт аказання дапамогі пры фарміраванні гэтых груповак і дапушчэння іх існавання з боку ўладаў краіны, прычынай чаго сталі планы аб прымусовым прыцягненні Індыі да перамоў.
У 2009 годзе тагачасны прэзідэнт Пакістана Асіф Зардары прызнаўся ў стварэнні з боку Пакістана ўзброеных груповак, мэтай чаго з’яўлялася прадстаўленне інтарэсаў краіны ў Кашміры і барацьба супраць індыйскіх сілаў у рэгіёне.
Падобнага пераканання прытрымліваўся таксама былы прэм’ер-міністр Індыі Манмахан Сінгх, які ў 2010 годзе адзначаў гатоўнасць да вырашэння кашмірскага пытання пасля заканчэння аказання падтрымкі тэрарыстам з боку Пакістана.
Іншыя краіны свету прытрымліваліся падобных пунктаў гледжання: так, СССР выказваўся на падтрымку Індыі, разглядаючы Азад Кашмір як акупаваныя тэрыторыі Індыі, кіраўніцтва ЗША выказвалася аб нявырашанай праблеме, фактычна падтрымліваючы Пакістан.
5 студзеня наступнага года да прысягі быў прыведзены новы галоўны міністр штата Амар Абдула — член Індыйскага Нацыянальнага Кангрэсу, які выступіў у кааліцыі з праіндыйскай партыяй Нацыянальная канферэнцыя Джаму і Кашміра, якая перамагла на выбарах.
Цягам наступных некалькіх гадоў Савет Бяспекі прыняла чатыры абноўленых рэзалюцыі, якія абавязвалі Індыю і Пакістан здзейсніць сінхронны вывад войскаў, з мэтай чаго арганізацыяй было высунута 11 пунктаў па дэмілітарызацыі рэгіёна.
Пасля падзелу Брытанскай Індыі кіраўніцтва Пакістана разлічвала на ўключэнне пераважна мусульманскага туземнага княства Джаму і Кашмір у склад краіны, але дадзеная тэрыторыя кіравалася індуісцкім магараджай Гары Сінгхам.
Паводле індыйскага заканадаўства, уся тэрыторыя гістарычнага рэгіёна Кашмір, у тым ліку ўласна кантраляваная краінай яго частка, з’яўляюцца тэрыторыяй індыйскага штата Джаму і Кашмір, які быў утвораны ў 1956 годзе пасля прыняцця закона аб новым адміністрацыйна-тэрытарыяльным падзеле краіны.
Кашмі́рскі канфлі́кт — канфлікт, узніклы як тэрытарыяльная спрэчка паміж урадамі Пакістана і Індыі, а таксама мясцовымі паўстанцкімі групоўкамі над гістарычным рэгіёнам Кашмір, які месціцца на поўначы Індастана.
Налічваецца прыкладна 1,5 млн уцекачоў з індыйскай часткі Кашміра, якія былі вымушаны эміграваць у рэгіёны Кашміра, кантраляваныя Пакістанам, таксама былі вымушаныя эміграваць каля 506 тыс. асоб, якія належаць да гістарычнай касты кашмірскіх брахманаў.
Напрыканцы снежня 1999 года кашмірскімі тэрарыстамі быў збіты індыйскі самалёт, віна ў гэтым кіраўніцтвам Індыі была ўскладзеная на Пакістан, кіраўніцтва якой заявіла аб намеры дабівацца прызнання апошняй краіны «тэрарыстычнай дзяржавай».
Падчас свайго выступу ў сакавіку 2009 года цяперашні галоўны міністр штата Джаму і Кашмір Амар Абдула заявіў, што на тэрыторыі штата дзейнічае каля 800 баевікоў, з якіх толькі прыкладна траціна з’яўляецца мясцовымі жыхарамі.
Летам 1885 года Абай прымаў удзел у распрацоўцы стэпавага становішча, вядомага ў народзе як «96 артыкулаў Абая», або «Чарское становішча», паколькі надзвычайны з'езд «цюбе», беям якога быў абраны Абай, праходзіў на беразе ракі Чар у мястэчку Карамола.
У з'ездзе прымала удзел больш за 100 беяў з Каркаралінскага, Паўладарскага, Сяміпалацінскага, Усць-Каменагорскага паветаў і Зайсанскага прыстаўства — прадстаўнікі ўсіх родаў Сярэдняга жуза, дзе Абай прапанаваў свой праект рэформы звычайнага права, які быў прыняты аднагалосна.
21 снежня 2011 года ў склад сельсавета перададзены населеныя пункты Васькоўка, Заходы, Казусёўка, Малышкавічы, Мацяёўка, Сураў, Якубаўка, якія ўваходзілі ў склад Родненскага сельсавета.
2 чэрвеня 2023 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Родненскага (7 населеных пунктаў: аграгарадок Малышкавічы, вёскі Васькоўка, Заходы, Казусёўка, Мацяёўка, Сураў і Якубаўка) і Мілаславіцкага (18 населеных пунктаў: вёскі Арцёмаўка, Васілёўка, Галічы, Завідаўка, Іванава Слабада, Касперка, Лядзешня, Мікалаеўка, Недзведзь, Післяціна, Пожар, Пуцімель, Пятроўка, Сабалёўка, Сакалоўка, Селішча, Стайкі і Фядотава Буда) сельсаветаў.
Сельсавет размешчаны на паўднёвым усходзе раёна, мяжуе з Мілаславіцкім, Гусаркаўскім і Родненскім сельсаветамі Клімавіцкага раёна, Пралетарскім сельсаветам Касцюковіцкага раёна, Бярозкаўскім і Забялышынскім сельсаветамі Хоцімскага раёна і Кузьміцкім сельскім паселішчам Ершыцкага раёна Смаленскай вобласці Расійскай Федэрацыі.
Ніжнетагільскі музей выяўленчых мастацтваў — музей малярства, адзін з двух самых вялікіх музеяў горада Ніжняга Тагіла і другі па велічыні і значнасці музей выяўленчых мастацтваў у Свярдлоўскай вобласці .
Скончыў у 1977 г. Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі па спецыяльнасці «Грашовы зварот і крэдыт», а таксама ў 1985 г. факультэт эканамістаў-міжнароднікаў Акадэміі знешняга гандлю ў Маскве — па спецыяльнасці «Міжнародныя эканамічныя адносіны» з веданнем замежнай мовы.
Генадзь Станіслававіч Алейнікаў (10 лістапада 1947, Мінск, БССР, СССР — 13 верасня 2017, Мінск, Беларусь) — беларускі эканаміст, старшыня праўлення Нацыянальнага банка Рэспублікі Беларусь .
Прымае меры па ахове суверэнітэту Рэспублікі, яе незалежнасці і тэрытарыяльнай цэласнасці, забяспечвае ўзгодненае функцыянаванне і ўзаемадзеянне ўсіх органаў дзяржаўнай улады;
Прэзідэнт Прыднястроўя засноўвае дзяржаўныя ўзнагароды, ўсталёўвае ганаровыя і спецыяльныя званні, узнагароджвае дзяржаўнымі ўзнагародамі, прысвойвае ганаровыя званні Прыднястроўя, вышэйшыя воінскія і спецыяльныя званні, вышэйшыя кваліфікацыйныя класы і класныя чыны.
Прадстаўляе Вярхоўнаму Савету кандыдатуры для прызначэння на пасады старшыняў Канстытуцыйнага, Вярхоўнага, Арбітражнага судоў, а таксама кандыдатуру пракурора Прыднястроўскай Малдаўскай Рэспублікі; ўносіць у Вярхоўны Савет прапанову аб вызваленні ад пасады Пракурора, прызначае двух суддзяў Канстытуцыйнага суда ісуддзяў іншых судоў;
Дэбютаваў на дарослым ўзроўні 16 ліпеня 2017 года ў матчы першага тура Прэм’ер-лігі супраць луганскай «Зары» , выйшаўшы ў стартавым складзе і на 63 хвіліне быў заменены на Гора Малакяна.
Дзявочая плява — тканкавая зморшчына са слізістай абалонкі похвы, злучальнатканкавых і цягліцавых валокнаў, сасудаў і нерваў, якая размешчана пры ўваходзе ў похву паміж і яе поласцю і абмяжоўвае уваход у яе.
Формы плявы надзвычай разнастайныя, але часцей за ўсё сустракаюцца дзве асноўныя формы, абумоўленыя лакалізацыяй адтуліны: колцападобная або цыркулярная пры цэнтральным размяшчэнні адтуліны і паўмесяца- ці серпападобная, калі адтуліна лакалізуецца эксцэнтрычна, часцей у верхняй частцы, бліжэй да мочаспускальнай адтуліны.
Агляд яе трэба рабіць на гінекалагічным крэсле, паколькі ў некаторых асоб яе даследаванне выклікае пэўныя цяжкасці, магчымыя непажаданыя абвінавачванні і прэтэнзіі да эксперта, часам можа ўзнікнуць неабходнасць пацверджання факту даследавання дадзенай асобы, таму што ў практыцы бываюць выпадкі падмены агляданага іншай асобай.
Падставай для ўстанаўлення палавой недатыкальнасці можа быць абвінавачванне ў распусных дзеяннях, у справах аб згвалтаванні або замаху на яго, часам — прыцягненне да адказнасці за паклёп, абразу, напрыклад, пры несправядлівым абвінавачванні ў з пэўнай або многімі асобамі.
Двухразовы лаўрэат прэміі «Оскар» за фільмы «Гатэль „Гранд Будапешт“» і «Форма вады», а таксама сяміразовы намінант на гэтую прэмію за фільмы «Каралева», «Загадкавая гісторыя Бенджаміна Батана», «Неверагодны містар Фокс», «Прамова караля», «Арго», «Філамена» і «Гульня ў імітацыю».
Інтарэсы Дэспла ахоплівалі вялікі абсяг музычных жанраў, ад французскай класікі пачатку стагоддзя, у прыватнасці музыка Равэля і Дэбюсі, да сучаснага джаза і паўночнаамерыканскай і афрыканскай музыкі.
Першапачаткова яны ўяўлялі сабою цяпліцы, аднак у выніку яму даручылі праектаванне і ўзвядзенне Крыштальнага палаца для Сусветнай выстаўкі 1851 г. З 1830-х гг. на паўднёвым захадзе Нідэрландаў пачалося будаўніцтва камерцыйных цяпліц для вырошчвання вінаграду.
У эпоху позняга Адраджэння, што суправаджалася вялікімі геаграфічнымі адкрыццямі і з’яўленнем у Еўропе новых экзатычных раслін, у італьянскіх батанічных садах пачалі ўзводзіць пабудовы з шырокімі шклянымі вокнамі.
Першая такая цяпліца «Кліматрон» была пабудавана ў батанічным садзе Сент-Луіса ў 1960 г. У апошнія гады свайго жыцця Рычард Бакмінстэр Фулер, уладальнік патэнта геадэзічнага купала, праектаваў буйную купальную цяпліцу для вытворчасці прадуктаў харчавання на працягу года толькі з дапамогай сонечнай энергіі.
Геадэзічныя купалы з'яўляюцца вельмі ўстойлівымі і пры гэтым досыць лёгкімі, выкарыстоўваюць сонечнае святло больш эфектыўна, чым іншыя цяпліцы, але патрабуюць значных намаганняў для кантролю ўнутранага клімату.
Закрытасць цяпліцы ад вонкавых умоў дазваляе болей эфектыўна выкарыстоўваць яе ўнутраную прастору, суадносна павялічваць вытворчасць, мінімізаваць рызыкі, павялічваць прыбытак, праводзіць болей дзейсную прафілактыку хвароб і шкоднікаў.
Дзякуючы магчымасці кантролю мікраклімату цяпліцы ўзводзяць у пустынях для абароны парасткаў ад абязвожвання і траваедных істот, эканоміі вады пры абрашэнні, паляпшэння апустыненых глебаў, а таксама ў тропіках, дзе цяпліцы ахоўваюць расліны ад вільгаці, залішніх ападкаў, патагенаў і г. д.
Памернасць ўяўляе сабой максімальны лік лінейна незалежных элементаў прасторы, гэта значыць, звяртаючыся да грубага геаметрычнага апісання, лік напрамкаў, невыразным адзін праз другі з дапамогай толькі аперацый складання і множання на скаляр.
Абагульненне паняцця «вектар» да элемента вектарнай прасторы любой прыроды не толькі не выклікае змяшэння тэрмінаў, але і дазваляе ўразумець ці нават прадбачыць шэраг вынікаў, справядлівых для прастор адвольнай прыроды.
У гэтай гульні, акрамя Коўтуна, за асноўную каманду «Металіста» дэбютаваў яшчэ шэраг іграком, што стала магчымым дзякуючы байкоту лідарамі каманды старту вясновай часткі чэмпіянату Украіны з-за невыканання клубам кантрактных абавязацельстваў перад імі.
Дэбют мега-мас-старту адбыўся 30 сакавіка 2013 года у абласным цэнтры зімовых відаў спорту «Жамчужына Сібіры» (які размешчаны прыблізна ў 40 кіламетрах на паўднёвы-захад ад Цюмені) у рамках спаборніцтваў «Прыз Губернатара Цюменскай вобласці».
Мега-мас-старт (ці Мегамас-старт, або Мега мас-старт, на , даслоўна вялікі масавы старт) — дысцыпліна ў біятлоне, у якой могуць прыняць удзел да 60 спартсменаў, як у жанчын, так і ў мужчын.
У унікальнай дысцыпліне на старт выходзілі зоркі сусветнага біятлона: Кайса Мякярайнен, Дар’я Домрачава, Уле-Эйнар Б’ёрндален, Мартэн Фуркад, Антон Шыпулін і іншыя.
Дах склада высокі, прамавугольны, чатырохкантовы, пакрыты каванымі лістамі жалеза дыяметрам 0,7 м і пераходны з паўночнага і паўднёвага бакоў у больш пакатыя паветкі, над якімі з абодвух бакоў ёсць невялікія круглявыя вокны-мансарды.
Верхні і Ніжні правіянцкія склады ўяўляюць сабою адзін архітэктурны комплекс, што знаходзіцца ў абалоне ракі Тагіл, на беразе Тагільскай сажалкі, ад якога іх адлучае толькі ЦПКіА ім.
У 1937 годзе ў музеі з'явіўся аддзел прыроды, фонд якога фармаваўся за кошт збіральніцкіх і экспедыцыйных прац саміх супрацоўнікаў музея і ад падарункаў розных прадпрыемстваў, арганізацый і прыватных асоб горада.
У 1989 годзе Верхні склад быў перададзены Краязнаўчаму музею, і на базе аддзела прыроды быў створаны «Музей прыроды і навакольнага асяроддзя», які стаў складнікам Ніжнетагільскага музея-запаведніка «Горназаводскі Урал».
Музей прыроды і аховы навакольнага асяроддзя размешчаны ў горадзе Ніжнім Тагіле , у гістарычным будынку стагоддзя Верхні правіянцкі склад, які разам з Ніжнім правіянцкім складам уваходзіць у комплекс будынкаў Правіянцкія склады, самы стары будынак горада.
На першым паверсе музея пададзены ўзоры мінералаў Горнаўральскай акругі і каменярэзныя вырабы Урала, на другім можна ўбачыць экспазіцыі флоры і фаўны, адменная ўвага надаецца экспазіцыі пра праблемах экалогіі ў Ніжнім Тагіле і акрузе, а таксама «Палеанталагічная» зала.
Калі раней дапускаліся 30 лепшых спартсменаў агульнага заліку Кубка свету, то цяпер да гонцы дапускаюць 25 спартсменаў згодна з агульным залікам Кубка свету, а таксама 5 спартсменаў, якія не ўваходзяць у гэты лік, але якія набралі найбольшую колькасць ачкоў за бягучы этап.
На Алімпійскіх гульнях і чэмпіянатах свету ў мас-старце удзельнічаюць усе прызёры бягучых Гульняў у спрынце, гонцы пераследу і індывідуальнай гонцы, 15 лепшых у агульным заліку Кубка свету, астатнія дабіраюцца па набраных ачках на бягучых Алімпійскіх гульнях .
Мэтай пітчара з'яўляецца такое пападанне мяча ў страйк-зону (шырыня якой вызначаецца па шырыні пласцінцы "дома", а вышыня супадае з адлегласцю паміж каленямі і сярэдзінай тулава бэтара), пры якой бэтар альбо б'е і не трапляе па мячу, альбо ўвогуле не б'е, бо памылкова лічыць, што мяч не пройдзе праз страйк-зону — за такую памылку бэтару налічваюцца страйкі і пасля трох ён павінны сысці з гульні — трапіць у "аўт".
Таксама пітчар павінны і не прамахнуцца міма страйк-зоны — калі бэтар здолее распазнаць гэту памылку, то пітчару будзе залічаны "бол" і пасля чатырох болаў бэтар зойме першую базу, а калі яна ўжо была занятая ранарам, то і той здолее заняць наступную пазіцыю.
Дзякуючы ўвядзенню гэтых азначэнняў (а таксама дзякуючы ўсведамленню важнасці некаторых ужо існаўшых паняццяў) многія праблемы, якія здаваліся да таго невырашальнымі, удалося разбіць на некалькі больш простых частак.
Агульная гіпотэза функтарыяльнасці яшчэ далёкая ад даказанасці, аднак адзін яе прыватны выпадак стаў зыходным пунктам для частковага доказу тэарэмы аб мадулярнасці, праведзенага Эндру Уайлсам, і наступнага доказу Вялікай тэарэмы Ферма.
Доктарская дысертацыя прысвечана ў асноўным аналітычнай тэорыі , але скора пасля яе абароны ён пачаў працаваць у галіне тэорыі прадстаўленняў, знайшоўшы прымяненне нядаўніх вынікаў Харыш-Чандры да тэорыі аўтаморфных форм.
Апроч матэматыкі, захапляецца вывучэннем замежных моў, як дзеля лепшага разумення замежных матэматычных публікацый, так і «дзеля забавы»; у прыватнасці, вывучыў нямецкую і рускую мовы, захапляецца рускай літаратурай.
Таксама ў гэтым годзе панарамы з’явіліся ў гарадах Крыму , Каменскім, Дняпры, Данецку, Івана-Франкоўску, Чарнаморску, Львове, Макееўцы, Адэсе, Магілёве, Харкаве, Чарнаўцах, Камянец-Падольскім, Екацярынбургу, Ніжнім Ноўгарадзе, Казані, Краснадары, Пярмі, Самары, Цюмені, Чалябінску, Омску, Уфе, Валгаградзе, Варонежы, Саратаве, Мурманску і ў курортаў Краснадарскага края ад Анапы да Сочы.
5 красавіка — 12 новых гарадоў на панараме: Данецк, Дняпро, Івана-Франкоўск, Каменскае, Львоў, Макееўка, Адэса, Магілёў, Харкаў, Чарнаўцы, Чарнаморск і Прыпяць.
На чэмпіянаце Еўропы сярод юніёраў 2016 года ў Паклюцы, Віктар выйграў два залатыя медаля — у індывідуальнай гонцы і спрынце, а ў гонцы пераследвання з-за няўдалай стральбы адкаціўся на восьмае месца.
У 2014 годзе на чэмпіянаце Еўропы сярод юніёраў у Нове-Места-на-Мораве заняў 18-е месца ў спрынце і 17-е ў гонцы пераследвання, а ў змешанай эстафеце зборная Беларусі адстала на круг.
У 2016 годзе Віктар Крыўко прымаў удзел у чэмпіянаце Еўропы сярод дарослых, заняў дзесятае месца ў спрынце, 11-е — у гонцы пераследвання, 15-е — у мас-старце і дзевятае — у сінгл-міксце.
Знойдзены ляпная гладкасценная і штрыхаваная кераміка, слабапрафіляваныя і слоікавыя пасудзіны, жалезныя нажы з выгнутай і прамой спінкай, навершы дзяржанняў якіх мелі -падобныя і спіралепадобныя завіткі, бронзавыя трубачкі, жалезныя шылы, гліняныя біканічныя прасліцы з вялікімі адтулінамі.
вышынёй 0,7 м, шырынёй 4 м знаходзіцца з паўночна-ўсходняга боку пляцоўкі, за ім роў глыбінёй 2 м і шырынёй каля 6 м, другі і трэці валы з 2 равамі – з паўднёва-заходняга боку пляцоўкі.
Вышыня валоў 1 м, шырыня 5 – 7 м, глыбінёй равоў 0,5 – 0,6 м, шырынёй 6—7 м. Культурны пласт 0,3 – 1 м. Знойдзены фрагменты рабрыстых і слоікавых штрыхаваных пасудзін, косці жывёл і шлакі.
тэарэтыка-метадычныя асновы сістэмы эколага-арыентаванага фізічнага выхавання студэнтаў, рэалізацыя якой дазваляе ўдасканальваць фізкультурна-аздараўленчую работу ў адукацыйнай прасторы ўстановы вышэйшай адукацыі з улікам экалагічнага недабрабыту ў рэгіёне;
рацыянальны змест заняткаў па фізічнай культуры, якія спрыяюць паляпшэнню фізічнага стану, што павышае ўстойлівасць арганізма студэнтаў да ўздзеяння шкодных фактараў загазаваным хімічнымі рэчывамі паветранай асяроддзя;
магчымасці «экалагічнай чысткі» арганізма студэнтаў сродкамі фізічнай культуры ва ўмовах установы вышэйшай адукацыі пры выкарыстанні методыкі дэтаксікацыі у працэсе заняткаў па фізічнаму выхаванню і аздараўленча-рэабілітацыйных мерапрыемстваў.
31 студзеня 2018 года абараніў дысертацыю «Тэарэтыка-метадычныя асновы фізічнага выхавання студэнтаў, якія навучаюцца ў экалагічна неспрыяльных умовах» на суісканне вучнай ступені доктара педагагічных навук па спецыяльнасці «Тэорыя і методыка фізічнага выхавання, спартыўнай трэніроўкі, аздараўленчай і адаптыўнай фізічнай культуры» у Беларускім дзяржаўным універсітэце фізічнай культуры.
Тэма кандыдацкай дысертацыі: "Прафесійна-прыкладная фізічная падрыхтоўка студэнтаў па спецыяльнасці «Хімічная вытворчасць» па спецыяльнасці «Тэорыя і методыка фізічнага выхавання, спартыўнай трэніроўкі і аздараўленчай, фізічнай культуры».
Віктар Міхайлавіч Наскалаў ( г., Навашахцінск, Растоўская вобласць, РСФСР — 2019 г., Наваполацк, Віцебская вобласць, Беларусь) — беларускі вучоны ў галіне тэорыі і методыкі фізічнага выхавання і спорту, педагог.
Пры гэтым пасеў чэмпіянату прадвызначаў немагчымасць сустрэчы гульцоў з нумарамі пасеву з 17 па 80 раней за другі кваліфікацыйны раўнд, гульцоў з нумарамі пасеву з 17 па 48 раней за трэці раўнд, а снукерысты з нумарамі пасеву з 17 па 32 увогуле не маглі патрапіць адзін на аднаго ў кваліфікацыі.
16 пераможцаў трэцяга кваліфікацыйнага раўнда і 16 гульцоў, якія трапілі на чэмпіянат без кваліфікацыі, гулялі ў асноўнай стадыі на выбыванне, пачынаючы з 1/16 фіналу, дзе члены дзвюх гэтых груп гулялі паміж сабой.
Лёсаванне турніру прадвызначала немагчымасць сустрэчы гульцоў топ-16 раней за 1/8 фіналу, гульцоў топ-8 раней чвэрцьфіналаў, гульцоў з першай чацвёркі сеяных раней паўфіналу і двух першых сеяных раней фіналу чэмпіянату свету.
Апроч О'Салівана чэмпіёнамі свету станавіліся яшчэ сем удзельнікаў турніру: Джон Хігінс , Марк Сэлбі , Марк Уільямс , Сцюарт Бінэм , Ніл Робертсан , Грэм Дот і Шон Мёрфі .
Матчы асноўнай стадыі турніру гуляліся на двух сталах арэны тэатру Крусібл, а кваліфікацыя спаборніцтва праходзіла ў Англійскім інстытуце спорта у Шэфілдзе, Англія і скончылася за некалькі дзён да пачатку чэмпіянату свету.
Чэмпіянат свету 2018 праходзіў пад эгідай сусветнай асацыяцыі прафесійнага більярда і снукера і ўваходзіў у каляндар мэйн-тура, а таксама з'яўляўся 20-м і апошнім рэйтынгавым турнірам снукернага сезона 2017/2018.