polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Прамысловасць прадстаўленая ў асноўным тэкстыльнай і мэблевай галінамі, а таксама прадпрыемствамі па зборцы асобных відаў электраапаратуры, вытворчасці цукру-сырцу, харчовых прадуктаў, рому, будматэрыялаў.
Пры гэтым фарміраванне і карпусоў змаглі дасягнуць пэўных мэтаў і выйсці на запланаваныя рубяжы, у той час, як 79-я дывізія не змагла авалодаць Манфакон-д’Аргон і вяла баі ў прадмесце мястэчка, 28-ю пад супрацівам нямецкіх войскаў спынілася і залягла, а 91-я пяхотная дывізія ўзяла Эпінанвіль, але адышла.
У канцы лета 1918 года большасць дывізій прымалі ўдзел у баях ужо па 2-3 разы і былі абяскроўленымі, у ротах заставалася па 40-80 байцоў, усё мацней давала аб сабе ведаць поўная адсутнасць танкаў і недахоп сродкаў супрацьтанкавай абароны для барацьбы з найноўшай зброяй.
У 5 гадзін 30 хвілін 26 верасня 1918 года, пасля дзесяцігадзіннай артылерыйскай падрыхтоўкі, 4-я французская армія, а праз пяць хвілін, пасля трохгадзіннай артпадрыхтоўкі, і 1-я амерыканская армія генерала Д. Першынга пад прыкрыццём агнявога вала і пры падтрымцы самалётаў і танкаў пачалі штурм нямецкіх пазіцый на фронце ад г. Сюіп да Мааса працягласцю каля 90 км.
Наступная, другая фаза баёў у Аргонскім лесе пачалася 4 кастрычніка, калі амерыканскае камандаванне паступова змяніла склад ударнай групоўкі ад корпуса на новыя свежыя дывізіі — 32-ю, 3-ю і 1-ю пяхотныя дывізіі.
З выхадам амерыканскіх дывізій у раён Мезьера нямецкія войскі, пад ціскам англійскіх войскаў, якія надыходзілі з фронту і з правага флангу Фландрскаю групай армій, маглі быць акружаны пры ўмове найменшага прасоўвання саюзных сіл на поўнач ад Мезьера.
З 27 верасня нямецкія войскі, абараняючыяся на гэтым участку фронту, атрымаўшы невялікія падмацаванні, аказалі ўпарты супраціў, з прычыны чаго прасоўванне 1-й амерыканскай арміі на большасці кірункаў застапарылася і працягвалася толькі па меры паступовага адыходу праціўніка з займаных рубяжоў і пазіцый.
Нарэшце, на паўночным флангу, паміж марскім узбярэжжам і ракой Лее, пераходзілі ў наступ 29 пяхотных і 4 кавалерыйскія дывізіі Фландрскай групы армій пад камандаваннем бельгійскага караля Альберта.
79-я амерыканская дывізія ў рэшце рэшт узяла Манфакон-д’Аргон, 35-я пяхотная захапіла пасёлак Бальні, вышыню 218 і Шарпантры, прасунуўшыся далей за ўсіх іншых фарміраванняў ЗША.
Для кіраўніцтва драматычным аддзелам школы была запрошана пляменніца Лысенка — выхаванка тэатральнага вучылішча Маскоўскага філарманічнага таварыства, актрыса Марыя Міхайлаўна Старыцкая, якая працавала тэатральным педагогам да канца свайго жыцця.
Многія выкладчыкі ўдастоены высокіх ганаровых званняў: 23 народных артыстаў, 36 заслужаных дзеячаў мастацтваў, 2 заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі, 10 заслужаных артыстаў, 13 заслужаных работнікаў культуры, 3 заслужаных журналісты, 2 заслужаных мастака, 2 заслужаных эканаміста, 1 заслужаны артыст АР Крым.
З Масквы ён вярнуўся з некалькі мадыфікаванае назвай: «Кіеўскі дзяржаўны інстытут тэатральнага мастацтва», а ў 1945 г., з нагоды стагоддзя з дня нараджэння выдатнага ўкраінскага драматурга і тэатральнага дзеяча.
Вучэбна-метадычная, навукова-даследчая, прафесійная падрыхтоўка і выхаванне будучых спецыялістаў ажыццяўляецца ва ўніверсітэце на двух факультэтах па дзёнайн, вячэрняй і завочнай формах навучання .
К. Карпенкі-Карага, — дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова Украіны ступені акрэдытацыі, якая ажыццяўляе падрыхтоўку прафесійных кадраў па напрамках: тэатральнае мастацтва і кіно, -тэлемастацтва, размешчаны ў горадзе Кіеве.
Для допыту ў СК былі адпраўлены рэдактар БелаПАН Андрэй Серада, які ў момант вобыску ўжо знаходзіўся на працоўным месцы і правёў у рэдакцыі амаль увесь дзень, і міжнародны аглядальнік агенцтва Таццяна Каравянкова.
Для допыту выклікалі чацвярых супрацоўнікаў . — галоўнага рэдактара Марыну Золатаву, гендырэктара . Людмілу Чэкіну, рэдактараў Дзмітрыя Бобрыка, Ганну Ермачонак, Галіну Уласік, Ганну Калтыгіну, Ульяну Бабаед, экс-супрацоўніцу рэдакцыі Яўгенію Беразюк.
Раніцай на допыт выклікалі журналіста Паўлюка Быкоўскага, які супрацоўнічаў з нямецкім агенцтвам , пазней у камітэт на допыт забралі галоўнага рэдактара партала . Уладзіслава Кулецкага і трох журналістаў выдання Ігара Хмару, Марыю Сароку, Алену Маслоўскую, а таксама фрылансера Аляксея Жукава.
Справа БелТА — крымінальны працэс у Беларусі па абвінавачанні журналістаў у несанкцыянаваным доступе да камп’ютарнай інфармацыі, здзейсненым з іншай асабістай зацікаўленасці, які пацягнуў прычыненне істотнай шкоды .
Увечары ў эфіры тэлеканала «Беларусь 1» прадэманстравалі запіс тэлефоннай гутаркі галоўнага рэдактара . Марыны Золатавай і яе падпарадкаванай Ганны Калтыгінай, у якім прагучала фраза, якая тычыцца падпіскі на рэсурс «БелТА» — «Мы яе юзаем, мы яе тырым».
З офіса . забралі з дзясятак сістэмных блокаў, прычым не толькі тых журналістаў, якіх выклікалі на допыт, аналагічная сітуацыя і ў рэдакцыі БелаПАН, дзе вобыск доўжыўся каля васьмі гадзін.
Акрамя гэтага, імітаваў многіх вядомых людзей: былога славенскага прэзідэнта Янеза Дрноўшака, Усаму бін Ладэна, Фідэля Кастра, вядомага славенскага палітыка Антона Ропа, славенскіх прэм’ер-міністраў Янеза Яншу і Андрэя Баюка.
Школа знаходзіцца ў будынку, якое пабудавалі адмыслова для Рагачоўскага рэальнага вучылішча на грошы мецэната Васіля Васільевіча Іолшына і яго жонкі Варвары Аляксееўны ў 1903—1907 гадах.
Пасля сканчэння другой грамадзянскай вайны эканоміка Ліберыі фактычна не існавала, таму не дзіва, што ў наступнае спакойнае дзясяцігоддзе яна дэманстравала адныя з найхутчэйшых у свеце тэмпы росту.
Гістарычна склалася так, што эканоміка Ліберыі ў значнай ступені залежыць ад замежнай дапамогі, прамых замежных інвестыцый і экспарту прыродных рэсурсаў, такіх як жалезная руда, натуральны каўчук і драўніна.
Апрача педагагічнай дзейнасці Люстыг паспяхова працаваў у Таварыстве Ісуса: быў асістэнтам генеральнага вікарыя ордэна і меў вялікі ўплыў на Тадэвуша Бжазоўскага, а таксама - правінцыялам Беларускай правінцыі ордэна .
Па дырэктыве кіраўніка МДБ С. Д. Ігнацьева «з мэтай бяспекі» яны былі адпраўлены ў закрыты для наведання замежнікаў горад Куйбышаў пад імёнамі Марка Пятровіча Фрэйзера і Джыма Андрэевіча Эліята .
Дональд Дональдавіч Мак-Лэйн (таксама Марк Пятровіч Фрэйзер; нар. Дональд Дзюарт Мак-Лэйн, ; «Гамер»; , Мэрылебан, Лондан — , Масква) — брытанскі дыпламат, які быў таксама агентам савецкай разведкі.
Са жніўня 1934 года пры пасярэдніцтве яго студэнцкага прыяцеля Кіма Філбі пачаў супрацоўнічаць з савецкай разведкай, тлумачыў сваё рашэнне ўсведамленнем пагрозы фашызму, якая нарастала.
Парадыгма маральна-эстэтычных, патрыятычных і грамадзянскіх каштоўнасцей сфарміравана культурным і ідэалагічным кантэкстам эпохі Асветніцтва і накіравана на сцвярджэнне па-грамадску значнага ідэала чалавека — грамадзяніна сваёй краіны.
Краўчук ён жа з’яўляецца аўтарам ананімнага падручніка па рыторыцы « » («Аб рытарычным мастацтве ў пяці кнігах, упрыгожаных абранымі прыкладамі антычных аўтараў залатога веку і прыстасаваных для кандыдатаў красамоўства»), які быў выданы ў езуіцкай друкарні горада Полацка ў 1788 і 1799 гг.
У лістападзе 1922 года пераведзены на Чорнае мора, служыў у службе сувязі Марскіх сіл Чорнага мора , са студзеня 1923 — начальнік Паўднёва-Чарнаморскага аддзялення службы назірання і сувязі МСЧМ, з красавіка 1923 — старшы марскі начальнік батумскай марской базы, са жніўня 1923 года — начальнік аператыўнага аддзялення службы назірання і сувязі МСЧМ, з кастрычніка 1923 — памочнік начальніка аператыўнай часці штаба МСЧМ, са жніўня 1924 года — камандзір эсмінца «Корфу» , з кастрычніка 1925 — памочнік начальніка штаба берагавой абароны МСЧМ па аператыўнай частцы, з красавіка 1926 — памочнік начальніка і начальнік аператыўнага аддзела штаба МЧСМ.
Са студзеня 1938 па красавік 1939 года — намеснік Народнага камісара Ваенна-Марскога Флота СССР і адначасова па сумяшчальніцтву ў чэрвені 1938 — верасні 1939 быў начальнікам Ваенна-марской акадэміі імя К. Я.
З красавіка 1942 года — намеснік галоўнакамандуючага войскамі Паўночна-Каўказскага напрамку і Паўночна-Каўказскага фронту, са жніўня 1942 — намеснік камандуючага і член Ваеннага Савета Закаўказскага фронту.
У маі-чэрвені 1933 — начальнік штаба Экспедыцыі асаблівага прызначэння 1, а ў чэрвені-кастрычніку 1933 — камандзір экспедыцыі асобага прызначэння 2 па пераводу баявых караблёў з Балтыйскага мора на Поўнач па Беламорска-Балтыйскаму каналу.
4 кастрычніка 1942 года цяжка паранены падчас Туапсінскай аперацыі — пад Туапсэ на Гойтхскім перавале машына, у якой знаходзіліся кіраўнікі абароны Каўказа Ісакаў, сакратар ЦК УКП Л. М. Кагановіч і камандуючы фронтам І.
У шпіталь параненага ўдалося даставіць толькі праз 2 сутак, калі ўжо пачалася гангрэна, яму была праведзена ампутацыі нагі і ён застаўся інвалідам, аднак пасля працяглага лячэння ў 1945 годзе працягнуў службу ў флоце.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 7 мая 1965 года «за ўмелае кіраўніцтва войскамі, мужнасць, адвагу і гераізм, праяўленыя ў барацьбе з нямецка-фашысцкімі захопнікамі, і ў адзначэнне 20-годдзя Перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне» Адміралу Флота Савецкага Саюза Ісакава Івану Сцяпанавічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза .
З ліпеня 1920 года зноў служыў на Балтыйскім флоце: камандзір тральшчыка «Якар», са жніўня 1920 — старшы памочнік камандзіра эсмінца «Пераможца», са снежня 1920 — старшы памочнік камандзіра і камандзір эсмінца «Ізяслаў».
У 2000 годзе абараніў дысертацыю на суісканне вучонай ступені кандыдата філалагічных навук (тэма «Славяна-скандынаўскія кантакты перыяду хрысціянізацыі: на матэрыяле моўных дадзеных»; кіраўнік акадэмік У. М. Тапароў).
У баях за вёскі Расава і Печышчы Парыцкага раёна Палескай вобласці Беларускай ССР 17 студзеня 1944 года агнём свайго «Максіма» ён адбіў дзве варожыя контратакі, рассеяўшы роту нямецкай пяхоты, знішчыўшы 3 агнявыя кропкі і да 25 салдат непрыяцеля.
Пераправіўшыся праз раку, узвод старшага сяржанта Прыходзька падавіў некалькі агнявых кропак праціўніка, якія перашкаджалі прасоўванню пяхоты і ў ліку першых уварваўся ў першую лінію нямецкіх траншэй.
Калі ў баі за другую лінію варожых акопаў са строю выйшаў разлік аднаго з кулямётаў, П. С. Прыходзька адзін замяніў ўвесь разлік і агнём «Максіма» знішчаў жывую сілу ворага, забяспечыўшы поспех стралковых падраздзяленняў пры ўзяцці нямецкіх умацаванняў.
За ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым адвагу і геройства указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 23 жніўня 1944 года старэйшаму сяржанту Прыходзька Пятру Сяргеевічу было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза пасмяротна.
Летам 1943 года П. С. Прыходзька удзельнічаў у абарончай фазе бітвы на Курскай дузе і Арлоўскай аперацыі Курскай бітвы, у складзе свайго падраздзялення вызваляў горад Дзмітраўск-Арлоўскі.
Яфрэйтар П. С. Прыходзька пры фарсіраванні ракі Дзясны і ў баях на яе правым беразе на паўночны-ўсход ад Ноўгарад-Северскага з 9 па 16 верасня, падтрымліваючы агнём з кулямёта наступленне свайго палка, дзейнічаў умела і рашуча, знішчыўшы чатыры кулямётныя кропкі праціўніка.
Пасля нядоўгага знаходжання ў медсанбате ён вярнуўся ў сваю частку, але ў баях за плацдарм на правым беразе ракі Сож у пачатку лістапада 1943 года зноў атрымаў раненне і апынуўся на бальнічным ложку.
Пётр Сяргеевіч Прыходзька нарадзіўся 8 лістапада 1918 года ў павятовым горадзе Крэмэнчуке Палтаўскай губерні Украінскай Дзяржавы (цяпер горад, адміністрацыйны цэнтр Крэменчуцкага раена Палтаўскай вобласці Украіны) у сям'і рабочага.
З 1951 года працаваў ва Упраўленні па справах архітэктуры пры Савеце Міністраў БССР, ІБіА Дзяржбуда, з 1964 года — начальнік аддзела Дзяржбуда БССР, з 1966 года — намеснік дырэктара па архітэктуры ІБіА Дзяржбуда, з 1970 года — загадчык сектара планіроўкі і забудовы гарадоў у БелНДІПгорадабудаўніцтва.
Асноўныя працы : конкурсны праект мемарыяла Брэсцкай крэпасці , ПДП жылога раёна па Маскоўскай шашы ў Мінску , цэнтра Віцебска , эксперыментальны ПДП цэнтра і мікрараёна Барысава , доследна-паказальны генплан Стоўбцаў .
Займаў пасады кансультанта ўпраўлення аналізу і планавання даходаў бюджэту, намесніка начальніка ўпраўлення — начальніка аддзела планавання і ўліку даходаў бюджэту галоўнага ўпраўлення падатковай палітыкі і даходаў бюджэту Міністэрства фінансаў Рэспублікі Беларусь.
Парламент — аднапалатная Нацыянальная Асамблея , якая складаецца з 345 дэпутатаў (300 дэпутатаў абіраюцца на аснове мажарытарнай сістэмы па аднамандатных акругах, а 45 месцаў рэзервуюцца для жанчын-парламентарыяў па адмысловай квоце).
Музей валодаў адной з найбуйнейшых калекцый у Паўночнай і Паўднёвай Амерыках, якая складась з жывёл, насякомых, мінералаў, індзейскага посуду, егіпецкіх і паўднёваамерыканскіх мумій і старажытнасцяў, археалагічных артэфактаў, метэарытаў, акамянеласцяў і многіх іншых экспанатаў.
Сярод іх былі прадстаўлены старажытнаегіпецкія фрагменты рэльефных малюнкаў, маскі, статуэткі бажаствоў з бронзы, каменя і дрэва, скрынкі для канопаў, алебастравая чары, пахавальныя конусы, ўпрыгажэнні, амулеты і іншае.
Мэр Рыа-дэ-Жанейра Марцэла Крывела заклікаў аднавіць з попелу, узнавіць хай і ў копіях экспанаты, якія захаваюць памяць аб каралеўскай сям'і, якая падарыла народу Бразіліі незалежнасць, імперыю і канстытуцыю.
Археолаг Захі Хавас нагадаў аб неабходнасці рэпатрыяцыі егіпецкіх артэфактаў і заклікаў ЮНЕСКА правесці кантроль над музеямі, каб выявіць, ці дастаткова ў цэласці і надзейна ўтрымліваюцца ў іх артэфакты.
З'яўляецца таксама членам Садружнасці, узначаленай Вялікабрытаніяй, Руху недалучэння, Арганізацыі Ісламская Канферэнцыя, Групы 77-і, арганізацыі «Ісламская васьмёрка», паўднёва—азіяцкага «чатырохкутніка росту», групы эканамічнага супрацоўніцтва БІМСТЭК (краіны, што атачаюць Бенгальскі заліў: Бангладэш, Індыя, М'янма, Шры-Ланка, Тайланд, Непал, Бутан) і Дыялогу па супрацоўніцтве ў Азіі.
Знешнепалітычны курс сфакусаваны на задачы забеспячэння спрыяльных міжнародных умоў для пераадолення сацыяльна-эканамічнай адсталасці краіны шляхам максімальнага прыцягнення інвестыцый, замежнай дапамогі , захаванні і набыцці гандлёвых палёгак.
Бангладэш актыўна працуе ў фармаце Канферэнцыі па раззбраенні, рэгулярна падае інфармацыю ў Рэестр звычайных узбраенняў ААН, падтрымлівае ініцыятывы па раззбраенні і кантролю над узбраеннямі.
Сярод выкладчыкаў былі выхаванцы вучылішча, выпускнікі Мінскай духоўнай семінарыі, Віленскага настаўніцкага інстытута, універсітэтаў Масквы, Юр’ева, Кіева, Лейпцыгскай філалагічнай семінарыі і інш.
Выкладаліся руская, польская, нямецкая, і французская мовы, геаграфія, хімія, гісторыя, матэматыка, законазнаўства, касмаграфія, маляванне, чарчэнне, пачатковая ваенная навука, музыка, рамёствы, гімнастыка і інш.
4 чэрвеня 2002 года ён прыняў рашэнне прыпісаць будучы храм-помнік да кафедральнага сабора, а яго будаўніцтва даручыў настаяцелю сабора протаіерэю Генадзю Пацэвічу, іерэю Сергію Сіўцу і старшыне прыхадскога савета храма ў в. Палыкавічы Аляксандру Белавусаву.
20 жніўня 2000 годзе, пасля працяглых спрэчак, якія выклікалі значны рэзананс, члены сям’і Мікалая былі прылічаны да ліку святасці «пакутнікі» Рускай праваслаўнай царквой Маскоўскага патрыярхата і з таго часу шануюцца як «царскія пакутнікі».
Царква ў гонар святых царственных пакутнікаў і новапакутнікаў і вызнаўцаў ХХ стагоддзя — праваслаўны храм у Магілёве, размешчаны ў цэнтры парку культуры і адпачынку імя М. Горкага на замчышчы.
Бітва пры Капарэце, таксама дванаццатая бітва пры Ізонцы — шырокамаштабнае наступленне аўстра-германскіх войскаў на пазіцыі Каралеўскай італьянскай арміі ў ваколіцах італьянскага горада Капарэта ў ходзе Першай сусветнай вайны.
Так, напрыклад, два графа называюцца ізаморфнымі, калі паміж імі існуе ізамарфізм: гэта значыць вяршыням аднаго графа можна супаставіць вяршыні іншага графа, так каб злучаным вяршыням першага графа адпавядалі злучаныя вяршыні другога графа і наадварот.
Маякоўскага ў Мінску , праект помнікаў савецкім воінам, якія загінулі ў час Вялікай Айчыннай вайны пры вызваленні Брэсцкай крэпасці ; Дома палітасветы глядзельнай залай на 900 месцаў , комплексу Брэсцкага інжынерна-будаўнічага інстытута , памятнага знака ў гонар Айчыннай вайны 1812 года ў Брэсцкай крэпасці (1964; сумесна з архітэктарам А. Гарбачовым і мастаком У. Старчаковым), дзіцячага кафэ са станцыяй пракату і летняй эстрады у гарадскім парку Брэста; праект планіроўкі і будаўніцтва квартала «Б» па вул.
Машэрава ў Брэсце , жылых 10-павярховых дамоў па пр. Машэрава ў Брэсце сумесна з архітэктарам ; гасцініца Брэсцкага абкама КПБ , Палаца культуры ў калгасе «Савецкая Беларусь» Камянецкага раёна ; пансіяната Савета Міністраў Беларусі на Заслаўскім вадасховішчы ; комплексу інстытутаў культуры па вул.
выставачнага павільёна «Белэкспа» для правядзення замежных і міжнародных выстаў на праспекце Пераможцаў (1988, у сааўтарстве з Г. Ласкавай, В. Капыловым, інжынерамі Л. Валчэцкім і С. Майсеевай), Палаца рэспублікі (у сааўт.; 2001, М. Піраговым, В. Данілавым, Л. Зданевічам, В. Новікавым, М. Турлюком, В. Усімавым, А. Шабаліным), забудовы квартала па пр. Дзяржынскага — вул.
у Мінску, серыі тыпавых жылых дамоў і блок-секцый для малых гарадоў Беларусі (1984, у сааўт.; дыплом Саюза архітэктараў СССР за лепшы праект, 1984), пасольства Германіі і пасольства Польшчы, гасцініца на 400 месцаў Акадэміі пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь , навучальна-лабараторны корпус Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь , міжнародны цэнтр адукацыі па вул.
За вялікі творчы ўнёсак у развіццё сучаснай архітэктуры ён быў абраны Акадэмічным Саветам прафесарам , акадэмікам Аддзялення Міжнароднай акадэміі архітэктуры ў Маскве , загадам 1 Міжнароднай акадэміі архітэктуры ў Сафіі зацверджаны старшынёй Беларускага інтэрклуба архітэктараў Міжнароднай акадэміі архітэктуры .
У 1961—1965 гадах працаваў у «Брэстграмадзянпраекце» старэйшым архітэктарам, галоўным архітэктарам праектаў, у 1965—1972 гадах у «Мінскпраекце» кіраўніком групы архітэктараў, галоўным архітэктарам праектаў.
Галоўны фасад, арыентаваны на Пушкінскі праспект, мае асіметрычна размешчаны ўваход, што вылучаецца шырокай лесвіцай і навясным казырком, над якім узвышаецца аб’ём танцавальнай залы з высокімі вокнамі, падзеленымі вертыкальнымі рэбрамі.
Аб’ёмна-планіровачная будова па функцыянальным прызначэнні падзяляецца па відовішчную , для адпачынку (кіна-лекцыйная, танцавальная і выставачная залы, кафэ, більярдная), клубную (памяшканні для гуртковай работы, рэпетыцыйныя залы, бібліятэка з чытальнай залай).
Аздоба інтэр’ераў вылучалася сінтэзам архітэктуры і мастацтва: у фае глядзельнай залы — габелен «Мой родны край» , у кафэ — люстра «Вясна» з літога шкла, у вестыбюлях глядзельнай і танцавальнай залаў — вітражы .
Гэтая серада складалася з блокаў рознай формы і колеру, і магла інтэрпрэтаваць такія каманды, як «Знайсці блок, які вышэй, чым той, які ты трымаеш у руках, і пакласці яго ў скрынку.» і задаваць такія пытанні, як: «Я не разумею, якую піраміду вы маеце на ўвазе.» у адказ на ўвод карыстальніка.
Камп’ютарная лінгвістыка паўстала з намаганнямі ў Злучаных Штатах у 1950-х гадах, каб выкарыстоўваць камп’ютары для аўтаматычнага перакладу тэкстаў з замежных моў, у тым ліку расійскіх навуковых часопісаў, на ангельскую мову.
Напрыклад, у фразе «Мне здаецца, што ты мяне ненавідзіш» Эліза разумее «ты» і «я», які адпавядае агульнаму паттэрну «вы мяне», дазваляючы Элізе аднавіць словы «ты» і «я» да «я» і «ты» і адказаць «Што прымушае цябе думаць, я ненавіджу цябе?».
Гэта дае камп’ютарным лінгвістам дадзеныя, неабходныя для запуску сваіх мадэляў і атрымання больш глыбокага разумення асноўных структур, прысутных у велізарнай колькасці дадзеных, якія змяшчаюцца ў любой мове.
Вытворны ад неабсяжна розных крыніц, такіх як камп’ютарнае кіраўніцтва і расшыфраваныя тэлефонныя размовы, гэты корпус утрымлівае больш за 4,5 мільёна слоў амерыканскага-ангельскай мовы.
Запраграмаваная навучацца, як дзеці, мадэль была зроблена на аснове мадэлі афардэнса , у якой была створана адпаведнасць паміж дзеяннямі, успрыманнямі і эфектамі, пасля злучанымі з вымаўленчымі словамі.
Важна адзначыць, што гэтыя робаты былі здольны набыць адпаведнасці «слова-значэнне» без неабходнасці прыцягнення граматычнай структуры, што значна спрашчае працэс навучання і пралівае святло на інфармацыю, якая пашырае сучаснае разуменне моўнага развіцця.
Сам тэрмін «камп’ютарная лінгвістыка» ўпершыню быў прыдуманы Дэвідам Хейсам, членам-заснавальнікам Асацыяцыі камп’ютарнай лінгвістыкі і Міжнароднага камітэта па камп’ютарнай лінгвістыцы.
Напрыклад, нядаўна было даказана, што на падставе структурнай інфармацыі, прадстаўленай у мадэлі чалавечага дыскурсу, канцэптуальныя могуць быць выкарыстаны для мадэлявання і візуалізацыі тэндэнцый у дадзеных і таксама ствараць надзейныя меры падабенства паміж натуральнымі выказваннямі.
У час, калі нашае разуменне моўнага развіцця асобы на працягу жыцця пастаянна паляпшаецца (у першую чаргу, з выкарыстаннем нейронавых сетак і навучання рабатызаваных сістэм), трэба мець на ўвазе, што і самі мовы з цягам часу змяняюцца і развіваюцца.
Як разумовы эксперымент, які б мог вызначыць, што такое думкі ў машынах, ён прапанаваў «тэст імітацыі», у якім чалавек мае толькі дзве тэкставыя размовы (адна — з чалавекам, а другая — з машынай, якая імітуе чалавечы адказ).
У цэлым, камп’ютарная лінгвістыка абапіраецца на дапамогу лінгвістаў, камп’ютарных навукоўцаў, спецыялістаў у галіне штучнага інтэлекту, матэматыкаў, логікаў, філосафаў, кагнітыўных навукоўцаў, кагнітыўных псіхолагаў, псіхалінгвістаў, антраполагаў і нейрабіёлагаў, сярод іншых.
Выкарыстоўваючы лінгвістычную інфармацыю ад чалавека, былі пабудаваны алгарытмы, здольныя змяніць стылізацыю сістэмы вытворчасці на аснове лінгвістычнага ўваходу ад чалавека, ці больш абстрактных фактараў, як ветлівасць або любыя з пяці асноўных аспектаў асобы.
Гэтая праца карыстаецца вылічальным падыходам з дапамогай мадэляў ацэнкі параметраў для класіфікацыі вялізнага масіва моўных стыляў, прысутных у розных людзей, што ў выніку робіць узаемадзеянне «чалавек-камп’ютар» больш натуральнай.
Выкарыстоўваючы мадэлі, было паказана, што мовы могуць быць вывучаны з дапамогай камбінацый простага ўводу, прадстаўленага паступова, таму як дзіця развівае лепшую памяць і даўжэйшую працягласць канцэнтрацыі ўвагі.
Іншыя спробы прымянення Байесаўскай статыстыкі для аналізу мовы ўключаюць працы Мостэллера і Уоллес , у якіх быў выкарыстаны аналіз слоў часопісаў з мэтай вызначэння іх аўтарства (мяркуецца, што Мэдысан, хутчэй за ўсё, з’яўляецца аўтарам большасці часопісаў).
У цяперашні час даследаванне ў рамках камп’ютарнай лінгвістыцы робіцца ў камп’ютарных аддзелах, лабараторыях па камп’ютарнай лінгвістыцы, дэпартаментах камп’ютарнай навукі і лінгвістычных аддзелах.
Некаторыя даследаванні ў галіне камп’ютарнай лінгвістыцы накіраваны на стварэнне працоўнага маўлення або сістэмы апрацоўкі тэксту, а іншыя імкнуцца стварыць сістэму, якая дазваляе ўзаемадзеянне чалавек-машына.
З распаўсюджваннем Інтэрнэту і багаццем лёгкадаступнай пісьмовай мовы, магчымасць стварыць праграму, здольную разумець чалавечую мову зараз мае шмат шырокіх і цікавых магчымасцяў (у тым ліку палепшаных пошукавых сістэм, аўтаматызаванага абслугоўвання кліентаў, а таксама анлайн-адукацыі).
Тэарэтычная камп’ютарная лінгвістыка факусуецца на пытаннях у галіне тэарэтычнай лінгвістыкі і кагнітыўнай навукі, а прыкладная камп’ютарная лінгвістыка — на практычных выніках карыстання мадэліраваннем чалавечай мовы.
У наступных раздзелах разглядаецца некаторая наяўная літаратура, падзеленая на чатыры асноўныя вобласці дыскурсу: анталінгвістыка, структурная лінгвістыка, лінгвістычная вытворчасць і лінгвістычнае разуменне.
Усяго ў 1805—1820 у ЗША пераехала 13 святароў Таварыства Ісуса, якія належалі або паходзілі з беларускай правінцыі: 4 французы ; 4 беларусы , Вільгельм Файнэр , Баніфацы Крукоўскі ; 2 немцы , 2 бельгійцы і адзін італьянец .
Дзевяць з іх былі прафесарамі Полацкай езуіцкай акадэміі (Дзеружынскі, Эпінэ, Файнэр, Грасі, Грывэль, Корсак, Крукоўскі, Мэнэ, Сацкі), тры выкладалі ў школах, залежных ад Полацкай акадэміі (Малю: Магілёў, Ворша, Віцебск; Малевэ: Астрахань; Ранцаў: Санкт-Пецярбург).
Кацярыны, заснавалі місіі ў Саратаве , Адэсе , Астрахані , на Каўказе ў Маздоку , у Іркуцку і Томску , адкуль ажыццяўлялі душпастырскую апеку не толькі ў Томскай губерніі, але штогод аб’язджалі таксама Табольскую і Енісейскую губерніі і кіргізскія стэпы.