polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Іван Васілевіч Дарошчанка — памочнік камандзіра разведвальнага ўзвода 14-га стралковага палка 72-й стралковай дывізіі 21-й арміі, старшы сяржант (на момант прадстаўлення да ўзнагароджання ордэнам Славы 1-й ступені).
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 27 чэрвеня 1945 года за ўзорнае выкананне заданняў камандавання ў баях з нямецка-варожымі захопнікамі старшы сяржант Дарашчэнка Іван Васілевіч узнагароджаны ордэнам Славы 1-й ступені, стаўшы поўным кавалерам ордэна Славы.
4 мая 1945 года ў баях за населены пункт Цабтен, размешчаны ў пяцідзесяці кіламетрах паўднёва-ўсход ад горада Лігніц старшы сяржант Іван Дарошчанка з разведчыкамі знішчыў звыш дзесяці пехацінцаў і ўзяў у палон семярых, у тым ліку трох афіцэраў праціўніка.
Загадам па частках 72-й стралковай дывізіі ад 2 ліпеня 1944 года за мужнасць і адвагу праяўленыя ў баях сяржант Дарошчанка Іван Васільевіч узнагароджаны ордэнам Славы 3-й ступені, які быў уручаны яму на полі бою.
У чэрвені 2017 года вярнуўся з арэнды ў кіеўскае «Дынама», аднак, не здолеўшы замацавацца ў камандзе, у ліпені 2017 года адправіўся ў арэнду ў беларускі клуб «Дынама» з Мінска.
Працаваў у акадэміі «Дынама» пад кіраўніцтвам такіх спецыялістаў, як Алег Ігліца, Валерый Кінашэнка, Сяргей Жураўлёў, а завяршыў навучанне пад кіраўніцтвам Юрыя Воськіна.
17 лістапада 2012 года ва ўзросце 18 гадоў дэбютаваў за асноўную каманду «Дынама» ў матчы чэмпіянату Украіны супраць данецкага «Металурга», выйшаўшы на замену на 68-й хвіліне замест Марка Рубена, аднак нічым не змог дапамагчы камандзе і кіяўляне саступілі 0:1.
У першай палове 2018 года знаходзіўся ў складзе кіеўскага «Дынама», аднак згуляў за асноўную каманду толькі ў адным матчы Прэм’ер-лігі — 18 сакавіка супраць «Ворсклы» , дзе адзначыўся голам.
Паштовыя адпраўленні, што рэгіструюцца (заказныя лісты, заказныя паштовыя карткі, заказныя бандэролі, пасылкі, грашовыя пераводы), прымаюцца ад адпраўшчыкаў з выдачай квітанцыі, рэгіструюцца на пэўных этапах перасылкі ў адпаведных дакументах і выдаюцца атрымальніку пад распіску.
Адкрытыя цэнныя лісты прымаюцца ад адпраўшчыкаў у адкрытым выглядзе з вопісам укладання, калі закрытыя цэнныя лісты прымаюцца ад прадпрыемстваў, устаноў і арганізацый у закрытых канвертах, запячатаных сургучнай пячаткай.
У залежнасці ад аплаты паштовыя адпраўленні падзяляюцца на такія катэгорыі як аплачаныя (паштовымі маркамі, наяўнымі грашыма ці шляхам безнаяўных разлікаў у адпаведнасці з зацверджанымі паштовымі тарыфамі) і даплатныя (не аплачаныя або не цалкам аплачаныя паштовым зборам — збор за іх спаганяецца з адрасатаў пры ўручэнні, у тым ліку даплатнымі маркамі).
Спевы і дзеянні, характэрныя дзеля абраду, сведчаць, што ў гэты дзень гаспадары звычайна пачыналі сеяць жыта, а таксама адбывалася ініцыяцыя дзяўчат: пасля гэтага ім дазвалялася наведваць вячоркі і попрадкі - працоўныя зборы моладзі.
Пасля гэтага жанчыны вадзілі вакол коміна карагод і спявалі спецыяльныя песні: “Ой прыйшлі ж ночанькі доўгенькія, мы ж цябе кветкамі ўбіралі, бервяночкам, рутай аперазалі”
Мілфард Волпаф паказвае на плоскую паверхню ў задняй частцы чэрапа Тумай, на якой мацаваліся мускулы шыі, звяртаючы ўвагу, што плоскасць размешчана пад вострым вуглом, а гэта азначае, што мышцы ішлі ўздоўж спіны істоты, якая, такім чынам, было чацвераногай.
Першы год быў выкарыстаны ў Атлантычным і Ціхім акіяне з прыпынкамі ў Рыа-дэ-Жанейра, Вальпараіса і Ганалулу; у 1854 годзе падарожнік увайшоў у бухту Дэ-Кастры і па нагоды Усходняй вайны застаўся на мацерыку, у Прыамур’е, да 1857 года.
З вялікімі цяжкасцямі і з малымі сродкамі ён даследаваў расліннасць гэтага тады яшчэ амаль зусім невядомага краю і сабраў багатую калекцыю, якую ён апрацаваў па вяртанні ў Пецярбург, і выдаў сваё важнае сачыненне, « » , якое цалкам азнаёміла вучоны свет са своеасаблівай расліннасцю шырокага Прыамурскага і Усурыйскага краю (ўвёў у батанічную навуку 915 новых відаў кветкавых і споравых раслін).
У 1869 годзе Максімавіч быў прызначаны галоўным батанікам Імператарскага батанічнага саду і заняўся распрацоўкай не толькі таго багатага матэрыялу, які ён сам сабраў, але і тых калекцый, што дастаўлялі яму нашы падарожнікі Пржэвальскі, Патанін, Н. Ст.
25 студзеня 1945 г. камандзір аддзялення, узвода пешай разведкі 366-га стралковага палка малодшы сяржант Іван Шмея ў раёне населенага пункта Пронітэнн, размешчанага ў васьмі кіламетрах на паўднёвы захад ад цяперашняга горада Палеска Калінінградскай вобласці, з групай разведчыкаў з пяці чалавек пранік у размяшчэнне праціўніка, дзе знішчыў 11 праціўнікаў, паланіў варожага афіцэра і некалькіх салдат.
Пры штурме сталіцы Усходняй Прусіі горада Кёнігсберга камандзір аддзялення, узвода пешай разведкі 366-га стралковага палка старшына Іван Шмея ноччу 8 красавіка 1945 г. з групай разведчыкаў тайком прабраўся ў тыл праціўніка.
Камандзір аддзялення, узвода пешай разведкі 366-га стралковага палка малодшы сяржант Іван Шмея 6 кастрычніка 1944 года на чале разведвальнай групы ў дваццаці пяці кіламетрах на поўнач ад літоўскага горада Кельме выявіў групу праціўнікаў у засадзе.
Іван Сцяпанавіч Шмея (29 чэрвеня 1922, Віцебск — 30 студзеня 1998, Дзяржынск, Мінская вобласць) — камандзір аддзялення, узвода пешай разведкі 366-га стралковага палка 126-й стралковай дывізіі 43-й арміі 3-га Беларускага фронту, старшыня — на момант прадстаўлення да ўзнагароджання ордэнам Славы 1-й ступені.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 29 чэрвеня 1945 гады за ўзорнае выкананне заданняў камандавання ў баях з нямецка-варожымі захопнікамі старшына Шмея Іван Сцяпанавіч узнагароджаны ордэнам Славы 1-й ступені, стаўшы поўным кавалерам ордэна Славы.
10 кастрычніка 1944 года ў раёне чыгуначнай станцыі «Шамайткемен», размешчанай у паўтара дзясятках кіламетрах на паўднёвы захад ад літоўскага горада Швекшна, малодшы сяржант Іван Шмея гранатамі падарваў дзве варожыя аўтамашыны.
Загадам па 126-й стралковай дывізіі 049 ад 15 лістапада 1944 года за мужнасць і адвагу праяўленыя ў баях малодшы сяржант Шмея Іван Сцяпанавіч узнагароджаны ордэнам Славы 3-й ступені.
15 кастрычніка 1943 года Лісін з пяццю таварышамі пераправіўся цераз Дняпро ў раёне пасёлка Лоеў Лоеўскага раёна Гомельскай вобласці Беларускай ССР і прыняў актыўны ўдзел у баях за захоп і ўтрыманне плацдарму на яго заходнім беразе, спрыяўшы паспяховай пераправе асноўных сіл палка.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 30 кастрычніка 1943 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і выяўленыя пры гэтым мужнасць і гераічнасць» сяржант Іван Лісін быў ганараваны высокім званнем Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэны Леніна і медалі «Залатая Зорка» за нумарам 1649.
Вусікі значна даўжэйшыя за цела, заходзяць за вяршыню надкрылаў сярэдзінай 8-га членіка, іх трэці членік даўжэй 1-га ці 4-га, ледзь карацей 5-га, як і чацвёрты членік прыкметна, але не занадта моцна ўздуты на вяршыні, шосты членік з прыкметна выцягнутым вяршынным вонкавым вуглом, 7-10-ы членікі з адцягнутым у востры шыпік або вузенькі зубчык вонкавым вяршынным вуглом.
Скончыў Віленскае духоўнае вучылішча, Віленскую духоўную семінарыю, Санкт-Пецярбургскую духоўную акадэмію , дзе адным з яго настаўнікаў быў М. В. Каяловіч, які паўплываў на далейшыя гістарычныя заняткі Дзікоўскага.
Пры Дзікоўскім у прыдзеле сабора былі заменены драўляныя падлогі на кафляныя, распісаны алтар, ўстаноўлена грабніца для плашчаніцы, у галоўным прыдзеле з'явілася ікона «Тайнай вячэры».
Пасля гэтых выступленняў падсудныя абвясцілі яго здраднікам, так, Герман Герынг крычаў на яго прама з лавы падсудных: «Брудная, праклятая, здрадлівая свіння! Агідны смуроднік! Ён быў самым праклятым забойцам ва ўсёй гэтай чортавай кампаніі! Агідны брудны сабака!»
Па распараджэнні фон дэм Баха ў канцы жніўня 1944 года быў расстраляны камандзір 29-й грэнадзёрскай дывізіі пры СС брыгадэнфюрэр Камінскі, а таксама начальнік штаба той жа дывізіі оберштурмбанфюрар Шавякін , начальнік медыцынскай службы дывізіі доктар Плота і шафёр.
Сястра фон дэм Баха, Ванда Хедвіг Мацільда фон Зелеўскі , выйшла замуж за скрыпача-яўрэя Аўсея Швіфа і ў 1936 годзе разам з мужам эмігравала ў Бразілію, дзе працавала медсястрой.
Зусман быў вядомы як «германафіл» , рэкардсмен Вярхоўнага суда па адсылках да нямецкай культуры і права ў сваіх судовых рашэннях і паслядоўны прыхільнік дакладнага выканання судовай працэдуры, сам сябе называючы «фармалістам».
У той жа час у адным са сваіх самых вядомых судовых рашэнняў Зусман аддаў перавагу не дакладнаму прытрымліванню пастаўленых фармальнасцей, а адсылцы да паняццяў «натуральнага права», якое мае прыярытэт перад звычайнымі законамі.
Партыйны спіс «Ерэдор» , сфарміраваны ізраільскімі арабамі і яўрэямі крайне левых поглядаў, нягледзячы на фармальную адпаведнасць патрабаванням да кандыдатаў на ўдзел у выбарах у кнэсет, не быў дапушчаны да іх Цэнтральнай выбарчай камісіяй на падставе таго, што яго праграма заклікала да ліквідацыі Ізраіля, а ў яго склад уваходзілі члены арганізацыі, прызнанай незаконнай міністэрствам абароны Ізраіля.
У сваёй частцы рашэння Зусман зрабіў адсылку да гісторыі Веймарскай дэмакратыі, якая не здолела абараніць сябе ад антыдэмакратычных элементаў, і пісаў, што прававая дзяржава павінна абараняць свой канстытуцыйны лад.
Апроч дзейнасці на пасадзе суддзі Вярхоўнага суда, Зусман быў таксама навукоўцам-прававедам, прафесарам юрыдычнага факультэта Яўрэйскага ўніверсітэта ў Іерусаліме і аўтарам шэрагу манаграфій і даведкавых выданняў па пытаннях права, у прыватнасці ў такіх абласцях як вэксальнае права, трацейскія суды і грамадзянская судовая працэдура.
Скончыў гімназію ў Вісбадэне, затым вывучаў юрыспрудэнцыю ў Веймарскай рэспубліцы — у Берлінскім, Франкфурцкім і Гайдэльбергскім універсітэтах, атрымаўшы ў 1933 годзе ступень доктара права у апошнім.
У ліпені 2020 года падпісаў двухгадовы кантракт з «Чайкай» з Песчанакопскага, якая выступала ў ФНЛ, аднак хутка разарваў кантракт, пасля чаго праходзіў прагляд у валгаградскім «Ротары» і яраслаўскім «Шынніку».
21 кастрычніка 2020 года ўпершыню згуляў за «Ротар» у матчы Кубка Расіі супраць «Крылаў Саветаў» , а 17 сакавіка 2021 года дэбютаваў у Прэм’ер-лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме матча з «Растовам» .
Выхаванец мінскага «Дынама», дарослую кар’еру пачынаў у мазырскай «Славіі», да сезона 2017 стаў рыхтавацца разам з асноўнай камандай мазыран, аднак у першай палове 2017 года выступаў толькі за дубль.
У лютым 2020 года, пакінуўшы растоўскую каманду, накіраваўся на прагляд у «Крылы Саветаў» і ў выніку стаў іграком моладзевай каманды клуба, дзе да мая паспеў згуляў у двух матчах, пасля чаго пакінуў клуб.
Як Біткоін і іншыя крыптавалюты, што рухаюцца ўслед за імі, з'яўляецца сістэмай электроннай валюты, якая патрабуе ад карыстальнікаў функцыі "доказу працы" для выпрацоўкі рашэнняў, якія збіраюцца разам з дапамогай крыптаграфіі і публікуюцца.
У цэнтралізаванай банкаўскай і эканамічнай сістэмах, напрыклад, такіх як Федэральная рэзервовая сістэма, праўленне карпарацыі ці ўрад кантралюе пастаўку валюты, друкуючы адзінкі папяровых грошай або папаўняе лічбавыя банкаўскія рэгістры.
17 жніўня 1963 года ў склад сельсавета са скасаванага Бытчанскага сельсавета перададзены 6 населеных пунктаў (вёскі Весялова, Вялікая Трасцяніца, Забалоцце, Звяняты, Крычына і Малая Трасцяніца), з часткі сельсавета ўтвораны Хаўхоліцкі сельсавет у складзе 13 населеных пунктаў (вёскі Бялавіна, Востраў, Вярховіна, Дубовы Лог, Ельніца, Завосіна, Загор’е, Крацэвічы, Мсценне, Нежыцы, Рагатка, Хаўхоліца і Яблачына).
У ходзе праведзенага 23 — 25 лістапада 2014 года візіту ў г. Вена Міністра замежных спраў Рэспублікі Беларусь Уладзіміра Макея прайшлі яго перамовы з Федэральным міністрам па пытаннях Еўропы, інтэграцыі і замежных спраў Аўстрыі С.Курцам, а таксама з прэзідэнтам Федэральнай палаты эканомікі Аўстрыі К.Ляйтлам.
Міністры замежных спраў Беларусі і Аўстрыі падпісалі Пратакол да міжурадавага беларуска-аўстрыйскага Пагаднення аб пазбяганні двайнога падаткаабкладання ў дачыненні да падаткаў на даходы і маёмасць.
3-4 мая 2015 года Беларусь з візітам наведаў кіраўнік аўстрыйскага знешнепалітычнага ведамства С.Курц, які быў прыняты Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь А. Р. Лукашэнкам і Міністрам замежных спраў Рэспублікі Беларусь Уладзімірам Макеем.
Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь А. Р. Лукашэнка двойчы наведваў Аўстрыю — у красавіку 1996 года для ўдзелу ў міжнароднай канферэнцыі «10 гадоў пасля Чарнобыля» , а таксама ў сакавіку 2002 года .
У УС рабаўладальніцкіх і феадальных дзяржаў , якія былі невялікімі па колькасці і вялі баі на адносна невялікіх прасторах, военачальнік бачыў поле бітвы і для кіравання сваімі ваярамі не меў патрэбу ў адмысловым органе — штабе, хоць перад бітвай праходзіў савет , дзе вызначаліся і ставіліся задачы асабоваму складу.
Па меры ўзбуйнення войскаў і павелічэннем прасторавага размаху ваенных дзеянняў паміж дзяржавамі, у Еўропе адбывалася ўтварэнне пастаянных нацыянальных УС , пры гэтым, адпаведна, кіравальнасць імі ўскладнілася.
У мэтах удасканалення арганізацыі кіравання УС спатрэбілася стварэнне спецыяльных чыноў , якія б ведалі перамяшчэннем войскаў, іх размяшчэннем, складаннем планаў, карт, так з'явіліся кватэрмайстары і паступова ўзнікла служба генеральнага штаба.
Штаб — асноўны орган ваеннага кіравання асабістым складам фарміравання , відамі УС, родамі войскаў , і гэтак далей) у ваенны час і кіраўніцтва яго навучаннем, выхаваннем і падрыхтоўкай у паўсядзённым дзейнасці .
У 1988 годзе акадэмію пад назвай Еўрапейскае кінематаграфічнае таварыства афіцыйна зарэгістраваў яго першы прэзідэнт, шведскі рэжысёр Інгмар Бергман разам з 40 кінавытворцамі з усёй Еўропы з мэтай садзейнічання ў прасоўванні еўрапейскага кінематаграфічнага мастацтва ва ўсім свеце і для падтрымкі інтарэсаў еўрапейскай кінавытворчасці.
Сябры рады: Фрэнсіс Б’еспфлуг, , Раберта Чыкута, Цільдэ Корсі, Хелена Даніэльсан, Ілан Джырард, -, Ванэса Хенеман, Хенінг Кам, Лінда Майлс, Рэбэка О’Браен, Ева Пушчынска, Марэк Разенбаўм, Ада Саламон, Іра фон Гінант, Кшыштаф Занусі
Студэнты педагагічнага вучылішча Васіль Мядзелец, Антон Фурс і вучань глыбоцкай школы 1 Алесь Юршэвіч прыходзяць да рашэння стварэння арганізацыі дзеля супрацьстаяння русіфікацыі.
Паводле Антона Фурса, СБП не была палітычнай арганізацыяй, яе мэта была ў пашырэнні нацыянальнай самасвядомасці сярод людзей, з якімі павінны былі жыць і працаваць сябры арганізацыі, у прыватнасці, са школьнікамі.
Камандзір аддзялення аўтаматчыкаў гвардыі старшы сяржант Кагуценка 14 студзеня 1945 года ў раёне населенага пункта Дабешын пры прарыве абароны праціўніка першым уварваўся ў варожую траншэю, у сутычцы разам з байцамі знішчыў каля дзесяці варожых салдат, аднаго ўзяў у палон.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 мая 1946 года за мужнасць, адвагу і гераізм, , гвардыі старшы сяржант Кагуценка Аляксандр Гаўрылавіч узнагароджаны ордэнам Славы 1-й ступені.
Аляксандр Гаўрылавіч Кагуценка — камандзір аддзялення аўтаматчыкаў 216-га гвардзейскага стралковага палка, гвардыі старшы сяржант — на момант прадстаўлення да ўзнагароджання ордэнам Славы 1-й ступені.
1 лістапада 2008 года ў клубе «» Руся ў якасці ўдзельніцы фальклорнага гурта «-» выступіла на прэзентацыі самотніка « » « », што замацавала яе ў стане вакалісткі ў новым гурце Ірэны Катвіцкай, лідара раскіданага «», а сам пераход адбыўся падчас конкурснага праекту «Залатая акустыка» за месяц да таго ў сувязі з працяглым творчым адпачынкам «» з-за ператрубацый у складзе.
Анатоль Мяльгуй для «Музыкальной газеты» на прыкладзе зборнага канцэрта з удзелам чэшскіх гуртоў у чэрвені 2006 года падкрэсліваў артыстызм і эмацыянальнасць вакалісткі «», фанатам якой «заўсёды імпанавала яе імкненне да тэатралізацыі на сцэне».
На акупаванай савецкай тэрыторыі Шцюльпнагель падпісаў шмат загадаў, якія дазвалялі рэпрэсіі супраць грамадзянскага насельніцтва ў адплату за дзеянні партызан і цесна супрацоўнічаў з айнзацгрупамі, у тым ліку ў час масавых расстрэлаў яўрэяў.
Ён настройваў сваіх падпарадкаваных на тое, каб тыя «засяроджваліся» на яўрэях і камуністах, падкрэсліваючы, што ўсе камуністы — яўрэі, а ўсе яўрэі — камуністы; у выпадках любых дыверсій супраць нямецкіх войскаў, якія праводзіліся як савецкімі партызанамі, так і ўкраінскімі нацыяналістамі, рэпрэсіям падвяргаліся яўрэі.
Пачынаў займацца футболам у заграбскіх клубах «Дубрава» і «Дынама», пазней гуляў за «Краацыю» , у складзе гэтай каманды ў сезоне 2010/11 стаў найлепшым бамбардзірам юнацкага чэмпіянату Харватыі з 27 галамі ў 26 матчах.
Секвоя (чэрокі: ᏍᏏᏉᏯ, ; каля 1770, Таскегі, Тэнесі — жнівень 1843, Сан-Фернанда, Мексіка) — правадыр чэрокі, ювелір, стваральнік пісьмовасці чэрокі.
Ваенную службу праходзіў на пасадах начальніка разліку антэннага паста радыётэхнічнай батарэі зенітнага ракетнага дывізіёна, намесніка камандзіра радыётэхнічнай батарэі — афіцэра навядзення зенітнага ракетнага дывізіёна, начальніка ўлікова-аперацыйнага аддзялення — начальніка штаба мясцовай абароны склада ракетна-артылерыйскага ўзбраення і боепрыпасаў, начальнік улікова-аперацыйнага аддзялення склада ракетна-артылерыйскага ўзбраення і боепрыпасаў, старшага афіцэра групы апрацоўкі інфармацыі цэнтра аператыўнай разведкі каманднага пункта Войскаў ППА, старшага афіцэра групы апрацоўкі інфармацыі цэнтра аператыўнай разведкі цэнтральнага каманднага пункта, начальніка цэнтра аператыўнай разведкі цэнтральнага каманднага пункта.
Пасля заканчэння ў 2001 годзе Ваеннай акадэміі Рэспублікі Беларусь ваенную службу праходзіў на пасадах намесніка начальніка па выхаваўчай рабоце цэнтральнага каманднага пункта Войскаў ППА, намесніка начальніка пункта вайсковай часці ВПС і войскаў ППА, камандзіра вайсковай часці - намесніка па баявым кіраванні начальніка Галоўнага штаба ВПС і войскаў ППА.
Пасля заканчэння ў 2008 годзе факультэта Генеральнага штаба ўстановы адукацыі «Ваенная акадэмія Рэспублікі Беларусь» ваенную службу праходзіў на пасадзе начальніка штаба - першага намесніка камандуючага войскамі ПЗАТК ВПС і войскаў ППА.
29 снежня 1768 г. быў падпісаны і абнародаваны 2 лютага 1769 г. маніфест аб заснаванні ў Санкт-Пецярбургу і Маскве аддзяленняў Асігнацыйнага банка, які атрымаў эксклюзіўнае права эмісіі асігнацый.
З’яўленне асігнацыйных рублёў было выклікана вялікімі выдаткамі ўрада на ваенныя патрэбы, што прывялі да недахопу срэбра ў казне (бо ўсе разлікі, асабліва з замежнымі пастаўшчыкамі, вяліся выключна ў срэбных і залатых манетах).
З’явіліся нажніцы цэн, з гэтага часу ў краіне існавалі дзве незалежныя грашовыя адзінкі: срэбны рубель, забяспечаны запасамі каштоўнага металу ў казне і роўны 100 сярэбраным капейкам і асігнацыйны рубель, не забяспечаны нічым, акрамя даверу насельніцтва да ўлады, і роўны 100 выключна медным капейкам.
Асігнацыйны рубель — спачатку разліковая, дапаможная, а затым — асноўная грашовая адзінка Расійскай імперыі з 1769 да 1 студзеня 1849 года, якая мела хаджэнне нароўні з сярэбраным рублём з рынкавых курсам ўзаемнага абмену абедзвюх валют.
Прывязаныя раней да асігнацыйнаму рубля медныя манеты зноў атрымалі жорсткі курс абмену з срэбрам, а сам срэбны рубель у выглядзе манеты быў дапоўнены дэпазітнымі, а з 1843 года крэдытнымі квіткамі.
28 чэрвеня 1944 года Буянаў першым у сваім палку пераправіўся цераз Дняпро ў раёне Магілёва, прарваўся ў траншэю праціўніка і знішчыў кулямётны разлік, які заступаў яго падраздзяленняў шлях.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 24 сакавіка 1945 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераічнасць» сяржант Міхаіл Буянаў пасмяротна ўзнагароджаны званнем Героя Савецкага Саюза.
У студзені 2008 г. арыштаваны на 15 сутак за ўдзел у акцыі прадпрымальнікаў, якая прайшла ў цэнтры Мінска 10 студзеня 2008 г. За ўдзел у гэтай акцыі было прад’яўлена абвінавачванне па ч. 1 арт.
Статус падазраванага, а пасля і абвінавачанага, па дадзенай крымінальнай справе атрымалі 14 моладзевых актывістаў: Міхась Пашкевіч, Таццяна Цішкевіч, Міхась Субач, Алесь Чарнышоў, Алесь Стральцоў, Павел Вінаградаў, Аляксей Бондар, Аляксандр Баразенка, Максім Дашук, Уладзімір Сяргееў, Міхась Крываў, Антон Койпіш і Андрэй Кім.
Большасць гэтых актывістаў былі прыцягнутыя да адміністрацыйнага арышту тэрмінам да 15 сутак за ўдзел у мітынгу прадпрымальнікаў, а Таццяна Цішкевіч правяла за кратамі ажно 20 сутак.
7 ліпеня 2009 г. , прызначыў актывісту шэсць месяцаў у калоніі агульнага рэжыма па арт.415 КК РБ, а таксама узяў пад увагу, што ён не адбыў год абмежавання волі з папярэдняга прысуду 2008 г. Суддзя змяніла пакаранне з абмежавання волі на ўтрыманне ў калоніі як два дні за адзін дзень.
Акрамя таго, « » быў найбольш запатрабаванай песняй на ўсіх 187 поп-радыёстанцыях, якія ўлічваюцца , пабіўшы рэкорд, усталяваны сінглам «' !» Джасціна Тымберлейка у 2016 годзе, які быў запатрабаваны на 186 радыёстанцыях поп-музыкі.
Па словах Фрэда Фэрбраса, з ім і яго братам звязаліся за тыдзень да выпуску « » і спыталі ці можа адна «сучасная поп-спявачка» — чыё імя не было названа — выкарыстоўваць частку іх песні для яе будучага сінгла.
Хоць браты пагадзіліся на здзелку, яны афіцыйна не даведаліся імя спявачкі, аб якой ідзе гаворка, да раніцы таго дня, калі адбыўся рэліз сінгла, але здагадаліся па розных прыкметах, хто яна.
Абодва браты сказалі, што ім спадабалася песня « »; Фрэд Фэрбрас сказаў у інтэрв'ю часопісу " ": «Мне падабаецца цынічны аспект лірыкі, таму што і наш '' ' — гэта цынічная песня, і я думаю, што яна добра гэта зрабіла».
Гэта сведчыла аб тым, што за дзень кампазіцыя прадалася на 20% больш, чым яе папярэдні лід-сінгл « », які, у сваю чаргу, быў распраданы тыражом 544 тыс. копій за першы тыдзень і дэбютаваў на вяршыні амерыканскага чарта "" 100.
Журналіст Рэндзі Люіс з газеты " " станоўча ацаніў песню, мяркуючы, што сумесная праца Тэйлар і Антоноффа спалучае як папулярныя музычныя клішэ і хады, якія выкарыстоўваюцца ў многіх сучасных хітах, так і новыя мелодыку і рытмы, а таксама дадаў: "Музычна, трэк пастаянна змяняецца, выяўляецца мноства супярэчнасцей і супярэчлівых эмацыйных станаў, выражаных у тэкстах".
Аўтарамі выступілі Тэйлар Свіфт і Джэк Антонаф, акрамя таго быў выкарыстанны матэрыял аўтарства Фрэда Фэрбраса, Рычарда Фэрбраса і Роба Манзолі, якім з'яўляецца сэмпл сінгла 1992 года «' » гурта .
У лірычным плане кампазіцыя выканана ў агрэсіўным тоне: Тэйлар прызнае дамінуючае становішча над неназванымі нядобразычліўцамі і кажа пра непазбежнасць наступстваў за ганебныя ўчынкі ў свой адрас.
Праз дзень з моманту рэлізу « » быў праслуханы больш за 7.9 мільёнаў разоў па ўсім свеце ў сэрвісе струменевых праслухваньняў , адпаведна заняўшы першае месца ў сусветным рэйтынгу праслухоўванняў.
18 верасня 2009 года ў Віцебску стартуе другі тур гурта « », які складаецца з 28 канцэртаў у Маскве, Санкт-Пецярбургу, Калінінградзе, Рызе, Вільні, Варшаве, Гамбургу, Боне, Ульме, Ратэрдаме, Амстэрдаме, Ліле, Вене, Празе і іншых гарадах Еўропы.
Тур « », які прайшоў у кастрычніку/лістападзе 2008 года складаўся з 13 дат у гарадах Літвы, Латвіі, Чэхіі і Польшчы, а па заканчэнні тура група адкрыла мінскія выступы амерыканскай хардкор групы і нямецкай металкор групы .
Для прасоўвання рэлізу музыкі актыўна выкарыстоўваюць , і дамагаюцца першых поспехаў, займаючы 2 пазіцыю ў беларускім сегменце сацыяльнай сеткі, саступаючы пяршанства групе Ляпіс Трубяцкі.
Нягледзячы на пастаянныя змены гітарыстаў і адсутнасць рэпетыцыйнай базы, за першы канцэртны сезон музыкі адыгрываюць каля 10 выступленняў у Мінску, адкрываючы канцэрты расійскіх груп , , , Оригами і інш.
Да канца 1933 года флатылія мела ў сваім складзе 3 эсмінцы, 3 вартавых карабля і 3 падводныя лодкі , якія былі арганізацыйна зведзены ў асобныя дывізіёны эсмінцаў, вартавых караблёў і падводных лодак.
Акрамя таго, у яе ўваходзілі 3 тральшчыка, некалькі дапаможных суднаў, часткі берагавой абароны Мурманскага УР, пасты назірання і сувязі на ўзбярэжжы Кольскага заліва, гідраграфічная служба и служба тыла.
У 1954 годзе пачаў працу ў БССР, старшым навуковым супрацоўнікам Інстытута філасофіі і права АН БССР, з 1959 года на юрыдычным факультэце БДУ, дзе быў дацэнтам кафедры тэорыі і гісторыі дзяржавы і права да 1965 года.
Анатль Аляксндравіч Галаўк — прафесар, заслужаны юрыст Рэспублікі Беларусь , кіраўнік дэлегацыі БССР на Жэнеўскай канферэнцыі ААН , у 1985—1990 гадах прадстаўляў БССР у Пастаяннай Палаце Міжнароднага трацейскага суда .
Патрэбен вопыт працы на вытворчасці, кіраванне 10+ работнікамі ў аддзеле, тэарэтычныя экзамены па планаванні, менеджменце, лагістыцы, напісання бізнес-планаў і аналітыцы — ну і вядома, усе базавыя веды кулінарыя.