polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Сярод дзейнасці «Новай эпохі» можна адзначыць адкрыты ліст міністру адукацыі Францыі , які ў чэрвені 1922 года забараніў выкладанне эсперанта ў французскіх навучальных установах як «патэнцыйна небяспечнага» (у лісце міністру дзякавалі за павышэнне папулярнасці эсперанта і раілі далей забараніць французскую мову, на якой апублікавана яшчэ больш рэвалюцыйных твораў).
Вынішчэнне — галерэя пра Халакост, які ўнёс жыцці прыкладна 90 % з 3.3-мільённага яўрэйскага насельніцтва Польшчы, Другой Сусветнай вайне, дачыненні да неяўрэяў да праводімага генацыду.
Акрамя таго, Жыватворны агонь адмысловымі авіярэйсамі штогод дастаўляюць у Балгарыю, Беларусь, Грузію, Грэцыю, Малдову, Польшчу, РасіюСербію, Украіну, дзе яго з урачстасцю сустракаюць дзяржаўныя і царкоўныя лідары.
Жыватворны агонь — агонь, які выносіцца з Труны Гасподняй на асобым богаслужэнні, якое праводзіцца штогод у Вялікую суботу, напярэдадні праваслаўнага Вялікадня ў храме Уваскрэсення Хрыстова ў Іерусаліме.
У Расіі арэал распасціраецца ад Сярэднярускага ўзвышша і Паўднёвага Урала, на поўдзень да Каўказа, дзе вядомыя знаходкі віду ў Растоўскай вобласці ля Таганрога і станіцы Яфрэмава-Сцяпанаўскай, на поўдні Стаўрапольскага краю і поўначы Кабардзіна-Балкарыі, паўночнай часткі чарнаморскага ўзбярэжжа і Адыгеі, у цэнтральнай частцы Волга-Ахтубінскай поймы ў Астраханскай вобласці.
Цэнтральная, Паўднёвая і Усходняя Еўропа, Каўказ і Закаўказзе, Паўднёвы Урал, паўночны захад Казахстана, Усходняе Забайкалле, Прыамур'е (на поўнач ад Зейскага запаведніка, верхняга цячэння ракі Бурэя, Марыінскага), Прымор'е, Кітай, Карэя, Японія.
Яго другая праца — « » , пераклад верша чэшскага сатыра Карэла Гаўлічака-Бароўскага, стала падставай для скандалу, паколькі старшыня Федэрацыі эсперантыстаў Іспаніі запатрабаваў не публікаваць працу як сатыру на рэжым Франка.
Пасля яго звальнення універсітэт Ла Лагуна апублікаваў памятны зборнік « », куды ўвайшлі працы Хуана Регула Перэса на іспанскай, эсперанта і іншых мовах па сусветным пісьменнікам і паэтам, геаграфіі, філалогіі, антрапалогіі і гісторыі.
Хуан Рэгула Перэс (; 30 сакавіка 1914, Гарафія, Канарскія астравы — 27 студзеня 1993, Сан-Крыстабаль-дэ-ла-Лагуна) — іспанскі лінгвіст, адзін з спецыялістаў па літаратуры на эсперанта, прафесар універсітэта Ла-Лагуна.
Аднак улады штата Нью-Ёрк парушылі пагадненне і ўсталявалі свой фармальны суверэнітэт над землямі рэзервацыі, што было замацавана ў дагаворах 1789 г., 1790 г., 1795 г. і 1807 г. і пазней выклікала доўгатэрміновыя судовыя спрэчкі, якія працягваюцца і ў нашы дні.
Але перад Брытаніяй стаялі дзве праблемы: трэба было растлумачыць амерыканцам, як была атрымана тэлеграма, не раскрыўшы пры гэтым, што брытанская разведвальная служба правярае дыпламатычную пошту нейтральных краін; і трэба было даць публічнае тлумачэнне таго, як тэлеграма была расшыфравана, так каб Германія не западозрыла, што яе коды былі ўзламаны.
З іншага боку, прэзідэнт Вільсан дазволіў Германіі выкарыстоўваць амерыканскі дыпламатычны канал сувязі, у надзеі захаваць дружалюбныя адносіны паміж дзвюма краінамі і наблізіць канец вайны.
Германія меркавала, што гэта дазволіць ёй адносна бяспечна адпраўляць сакрэтныя паведамленні ў заходняе паўшар'е, таму Брытанія не зможа выкарыстаць перахопленае паведамленне, не прызнаўшы, што правярае дыпламатычную пошту Злучаных Штатаў.
«Містар Х», брытанскі агент у Мексіцы, падкупіў служачага тэлеграфнай кампаніі, такім чынам здабыўшы копію паведамлення , тады брытанскі пасол у Мексіцы, у сваёй аўтабіяграфіі прызнаўся, што гэта ён і быў Містарам Х).
У тэлеграме паведамлялася, што Германія плануе пачаць татальную падводную вайну супраць суднаў Антанты, але паспрабуе, каб ад нападаў германскіх падлодак не пацярпелі амерыканскія караблі, каб у ЗША не было нагоды парушыць свой нейтралітэт.
У выпадку ж, калі Вашынгтон прыме рашэнне ўступіць у вайну, паслу Германіі ў Мексіцы было дадзена ўказанне звязацца з прэзідэнтам Мексікі, каб заахвоціць яго пачаць ваенныя дзеянні супраць ЗША на баку «Чацвярнога саюза».
Другую праблему вырашыла прыдуманая гісторыя пра тое, што дэшыфраваны тэкст тэлеграмы быў выкрадзены ў Мексіцы (Брытанія паінфармавала Злучаныя Штаты пра расшыфроўку, падмацаваўшы аднак гэты факт гісторыяй пра крадзеж).
Пасля расшыфроўкі брытанскай разведкай тэлеграма была перададзена амерыканскім уладам і выкарыстана прэзідэнтам ЗША Томасам Вудра Вільсанам для абгрунтавання абвяшчэння вайны Германіі ў канцы Першай сусветнай вайны.
19 лютага Уільям Хол, кіраўнік Упраўлення ваенна-марской разведкі Вялікабрытаніі, у склад якой уваходзіў «Пакой 40», паказаў тэлеграму сакратару пасольства Злучаных Штатаў у Вялікабрытаніі Эдварду Белу .
Хадайніцтва аб узнагароджанні медалём «За асваенне нетраў і развіццё нафтагазавага комплексу Заходняй Сібіры» распачыналіся адміністрацыяй прадпрыемстваў, арганізацый, устаноў сумесна з партыйнымі, прафсаюзнымі і камсамольскімі арганізацыямі працоўных калектываў, а таксама раённымі, гарадскімі партыйнымі, савецкімі органамі.
Прадстаўленні аб узнагароджанні медалём уносіліся ў Прэзідыум Вярхоўнага Савета РСФСР міністэрствамі і ведамствамі СССР і РСФСР, прадпрыемствы і арганізацыі якіх вядуць работы па асваенню нетраў і развіцця нафтагазавага комплексу, а таксама выканаўчымі камітэтамі Цюменскага і Томскага абласных Саветаў народных дэпутатаў.
Узнагароджанне медалём «За асваенне нетраў і развіццё нафтагазавага комплексу Заходняй Сібіры» ажыццяўлялася ад імя Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР Прэзідыумам Вярхоўнага Савета РСФСР.
Першапачаткова былі выпушчаныя як абавязацельствы, забяспечаныя дзяржаўнай маёмасцю і якія прыносяць даходы ў выглядзе працэнтаў, то ёсць спалучалі рысы прыватызацыйнага чэка і аблігацыі.
Фашысцкая Італія абвясціла вайну і ўварвалася ў Грэцыю ў кастрычніку 1940 года, але грэчаскай арміі першапачаткова ўдалося адціснуць сілы захопніка ў суседнюю Албанію, тады італьянскі пратэктарат.
У той час як вялікая частка грэчаскай арміі дыслакавалася на албанскім фронце, каб адбівацца ад італьянскіх контратак, у красавіку 1941 года пачаўся імклівы нямецкі бліцкрыг, і да чэрвеня Грэцыя пацярпела паражэнне.
Акупацыі Грэцыі краінамі «восі» пачалася ў красавіку 1941 года пасля таго, як нацысцкая Германія ўварвалася ў Грэцыю, каб дапамагчы свайму саюзніку, фашысцкай Італіі, якая была ў стане вайны з Грэцыяй з кастрычніка 1940 года.
Тым не менш, нямецкія гарнізоны заставаліся на Крыце і іншых астравах Эгейскага мора, пакуль пасля заканчэння Другой Сусветнай вайны ў Еўропе яны не здалі гэтыя астравы ў маі-чэрвені 1945 года.
Падчас пратэстаў 2020—2021 гадоў на Беларусі БАЖ разам з «Рэпарцёрамі без межаў» збірала звесткі, якія паказалі, што Беларусь была самай небяспечнай краінай Еўропы для журналістаў у 2020 годзе.
21 ліпеня 2021 года Міністэрства юстыцыі Рэспублікі Беларусь падаў у Вярхоўны суд Рэспублікі Беларусь позву па ліквідацыі арганізацыі «ў сувязі з непрыняццем мер па ліквідацыі парушэнняў з боку БАЖ і паўторным парушэннем заканадаўства».
Арганізацыі-партнёры: «Рэпарцёры без межаў», «», «Камітэт абароны журналістаў», Еўрапейскі цэнтр журналістыкі, Літоўскі саюз журналістаў, Швецкі інстытут, Дацкі саюз журналістаў, Нарвежскі саюз журналістаў, фонд Фрыдрыха Эберта і іншыя.
У 1864 годзе святар і літаратар Юрыс Нейкенс, прытрымліваючыся прыкладу астзейскіх немцаў, арганізаваў фестываль мужчынскіх латышскіх хораў у , у якім прынялі ўдзел 6 хораў і 120 удзельнікаў.
13 снежня 2011 года ў Палацы Рэспублікі ў Мінску адбыўся гала-канцэрт «Нацыянальнай музычнай прэміі», дзе група стала пераможцам (з намінаваных катэгорый — «Адкрыццё года», «Аўтарскі дэбют», «Прыз глядацкіх сімпатый») у намінацыі «Аўтарскі дэбют» як новае імя ў беларускім шоу-бізнэсе.
Кроў — музыка, рэпер, актор тэатра і незалежнага кіно, публіцыст , прадзюсар; стваральнік і вядучы праграмы « » на радыё «Рацыя»; аўтар, рэжысёр, выканаўчы прадзюсар і вядучы адукацыйна-забаўляльнай праграмы для моладзі «!» Белсаце, уладальнік музычнага выдавецтва , кампаніі , бізнэсовец, стваральнік аднаго з першых беларускамоўных хіп-хоп праектаў Чырвоным па Белым .
Яго інтэрпрэтацыя гістарычнай тэмы стала яснай у ілюстрацыях да рамана Абовяна "Раны Арменіі", у яго ўяўленні трагічных падзей, апісаных у кнізе, людзей, залучаных у тыя падзеі і галоўнага героя, што вёў людзей.
Праз свае ілюстрацыі для рамана «Раны Арменіі» Хачатура Абавяна, для паэмы «Несуцішная званіца» Паруйра Севака і праз эскізы для габеленаў на гістарычную тэму: «Вардананк» і «Армянскі Алфавіт» , мастак імкнуўся як бы ўсталяваць дыялог з гледачом, пабудзіць у ім успаміны і эмоцыі, паднесці высокія ідэалы.
Наўзамен іх кожнае з трох сілавых ведамстваў (Міністэрства абароны СССР, Міністэрства ўнутраных спраў СССР і Камітэт дзяржаўнай бяспекі СССР) адзіным указам ад 25 студзеня 1958 года заснавала свой ўласны ведамасны медаль «За бездакорную службу».
Яшчэ да заканчэння Вялікай Айчыннай вайны Прэзідыум Вярхоўнага Савета СССР Указам ад 4 чэрвеня 1944 года увёў парадак узнагароджання ордэнамі і медалямі ваеннаслужачых Чырвонай Арміі за выслугу гадоў.
Указ прадугледжваў узнагароджанне медалём «За баявыя заслугі» за 10 гадоў бездакорнай службы, ордэнам Чырвонай Зоркі — за 15 гадоў бездакорнай службы, ордэнам Чырвонага Сцяга за 20 гадоў і ордэнам Леніна за 25 гадоў службы.
Згодна з палажэннем медалём «За бездакорную службу» ўзнагароджваюцца ваеннаслужачыя Савецкай Арміі, Ваенна-Марскога Флоту, войскаў і органаў Міністэрства ўнутраных спраў СССР, войскаў і органаў Камітэта дзяржаўнай бяспекі пры Савеце Міністраў СССР, якія праслужылі ў адпаведных структурах не менш за 10 гадоў і не маюць спагнанняў за перыяд службы.
Меда́ль «За бездако́рную слу́жбу» — ведамасны медаль, заснаваны сумесным загадам Міністра абароны СССР, Міністра ўнутраных спраў СССР і Старшыні Камітэта дзяржаўнай бяспекі СССР ад 25 студзеня 1958 года.
Рэжысёр спектакля ― Уладзімір Савіцкі, вядомы пастаноўкамі «Ветрагонаў» Уладзіслава Галубка ў Віцебскім Нацыянальным акадэмічным драматычным тэатры, «Дзікага палявання караля Стаха» і «Сноў пра Беларусь» па «Калысцы чатырох чараўніц» Уладзіміра Караткевіча, «Балады пра каханне» па «Альпійскай баладзе» Васіля Быкава ў Купалаўскім тэатры, «Раскіданага гнязда» Янкі Купалы ў Брэсцкім тэатры драмы.
Працавала аперацыйнай медсястрой Беларускай рэспубліканскай станцыі пералівання крыві, медсястрой Дзятлаўскай бальніцы Гродненскай вобласці, апаратчыкам хімводаачысткі Нарачанскага масларобнага сыраробнага заводу, інжынерам-хімікам, тэхнолагам, начальнікам цэха, галоўным тэхнолагам, галоўным інжынерам Слуцкага сыраробнага камбіната, дырэктарам Салігорскага гармалзавода, генеральным дырэктарам Мінскага ВА «Мяса-малако», старшынёй Салігорскага гарвыканкама , генеральным дырэктарам Дзяржаўнага аб’яднання «Белбыт» .
Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Беларусі чацвёртага склікання — Старшыня Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па працы, сацыяльнай абароне, справах ветэранаў і інвалідаў .
Скончыла Слуцкае медыцынскае вучылішча, Валагоцкі малочны інстытут , Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава , Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Дзяржаўнае кіраванне».
23 верасня 1953, в. Аргелаўшчына, Капыльскі раён, Мінская вобласць — беларускі дзяржаўны дзеяч, старшыня Салігорскага гарвыканкама , дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь чацвёртага склікання.
Шляхецкі род Курчоў вядомы яшчэ з стагоддзя, яго прадстаўнікі займалі дзяржаўныя і ваенныя пасады ў Вялікім Княстве Літоўскім і Рэчы Паспалітай і ў свой час нават парадніліся з Сапегамі.
Раздзелка цеста пры выпрацоўцы вырабаў з пшанічнай мукі складаецца з аперацый дзялення, круглення, прамежкавай расстойкі на працягу некалькіх хвілін (адбываюцца рассмоктванне ўнутранага напружання ў цесце і частковае аднаўленне яго структуры), фармоўкі і канчатковай расстойкі.
З-за падвышанай кіслотнасці , якая абараняе ад узнікнення цвілі і разбуральных працэсаў, жытні хлеб не рэкамендуецца людзям з падвышанай кіслотнасцю страўніка, якія пакутуюць язвавымі хваробамі.
У Расіі сёння спажыванне хлеба з прымешкай жытняй мукі складае каля 16,5 % ад агульнага спажывання хлебабулачных вырабаў, хоць у пачатку стагоддзя іх доля, разам з чыста жытнім хлебам, перавышала 60 %.
за актыўны ўдзел у ахове грамадскага парадку і праяўленыя пры гэтым адвагу і самаадданасць, актыўную барацьбу з хуліганствам, п'янствам, крадзяжом сацыялістычнай і асабістай уласнасці грамадзян, з парушэннямі правілаў савецкага гандлю, спекуляцыяй, самагонаварэннем і іншымі правапарушэннямі, якія прыносяць шкоду грамадству.
радавы і начальніцкі састаў работнікаў органаў унутраных спраў і ваеннаслужачыя ўнутраных войскаў за подзвігі і заслугі, праяўленыя ў ахове грамадскага парадку і барацьбе з крымінальнай злачыннасцю;
Медаль пры дапамозе вушка і кольца злучаецца з пяцівугольнай калодачкай, абцягнутай сіняга колеру шаўковай муаравай стужкай шырынёй 24 мм з двума чырвонымі палоскамі пасярэдзіне стужкі шырынёй 1 мм кожная і чырвонымі палоскамі па краях стужкі шырынёй 5 мм кожная.
Паводле беларускай літаратурнай аглядальніцы Насты Грышчук, «у прозе Керэта смех не з’яўляецца самамэтай. Для яго іронія і самаіронія з’яўляюцца адначасова і падмуркам, і шчытом Гатоўнасць героя Этгара Керэта сустрэць усякае выпрабаванне з усмешкай нагадвае нашага Несцерку».
Пасля рэліза Аляксандр Круп абвясціў пра творчы перапынак праекта, але ўжо ў 2015 годзе адначасова з прэзентацыяй кліпа на беларускамоўную песню « » ён паведаміў аб канчатковым спыненні існавання калектыву.
Пры яе удзеле была запісана першае прома « » , а таксама рэалізаваны першыя жывыя выступы праекта на буйнейшым на прасторах СНД штогадовым фестывалі цёмнай культуры «Чорна Рада: Дзеці ночы» ў Кіеве ды легендарным пецярбургскім клубе Арктыка.
Верш напісаны ў форме стылізаванага малітоўнага звароту да Бога-Бацькі, у ім распавядаецца аб цяжкай, гаротнай долі роднага краю і яго людзей-працаўнікоў, строфы заканчваюцца малітоўнай просьбай «хлеба, сонца і шчасця».
Потым ізноў вярнуліся ў Расію, жылі ў Ноўгарадзе, дзе пасябравала з ссыльным удзельнікам паўстання 1863—1864 гадоў і паплечнікам Кастуся Каліноўскага Ф. П. Зянковічам, які значна паўплываў на паэтэсу.
Як паслядоўніца Сыракомлі ў сваіх творах звярталася да гераічнага мінулага роднага краю , выказвала замілаванне да блізкіх з дзяцінства мясцін , захапленне сялянскай трываласцю спачуванне сацыяльна абяздоленым.
Зоф'я Тшашчкоўская свядома і мэтанакіравана падтрымлівала сваё паэтычнае інкогніта, маючы на тое важкія асабістыя прычыны: «Сабою сярод людзей не хачу быць не з-за капрызу, але з увагі на маё сучаснае прозвішча і на магчымую будучыню. Не хачу нікога з сабою звязваць.» Верагодна, што сваёй паэтычнай польскамоўнай творчасцю яна не хацела пашкодзіць мужу, афіцэру царскай арміі.
Зоф'я Адамаўна Тшашчко́ўская (Трашчкоўская, дзявочае Манько́ўская; 1847, в. Дарагавіца, цяпер Капыльскі раён, Мінская вобласць — ) — польская і беларуская пісьменніца, перакладчыца.
Медалём узнагароджваліся грамадзяне горада, вызначыўшыяся ў правядзенні работ па аднаўленні і рэканструкцыі горада і забяспечыўшыя сваёй працай развіццё яго прамысловасці, транспарту, гарадской гаспадаркі, гандлю, навуковых і культурна-асветных устаноў, пры ўмове пражывання ў Ленінградзе або яго прыгарадах не менш за 5 гадоў:
У 1920 годзе ствараецца аддзел фінансаў Мінгубрэўкома, які з 1 жніўня 1920 года пераймяноўваецца ў Аддзел фінансаў Ваенрэўкома БССР, а з 26 жніўня ў Камісарыят фінансаў Ваенрэўкома БССР.
Наркамфін кіраваў арганізацыяй фінансавых устаноў на месцах, разгледжваў прадстаўленыя наркаматамі каштарысы выдаткаў, забяспечваў выяўленне безкрэдытных выдаткаў, кантраляваў дзейнасць каштарысна-разліковых і касавых устаноў, праводзіў падаткавую палітыку ў рэспубліцы.
У 1946 годзе у адпаведнасці з законам СССР «Аб пераўтварэнні Савета Народных Камісараў СССР у Савет Міністраў СССР і Саветаў Народных камісараў саюзных рэспублік і аўтаномных рэспублік у Саветы Міністраў» Народны камісарыят фінансаў БССР ператвораны ў Міністэрства фінансаў БССР.
Наро́дны камісарыя́т фіна́нсаў Белару́скай ССР быў утвораны ў студзені 1919 года пад імем Камісарыят фінансаў Часовага рабоча-сялянскага ўрада Беларусі, рэарганізаваны па рашэнні 1 з’езда Саветаў у лютым 1919 года у Народны камісарыят фінансаў ССРБ.
У адпаведнасці з прынятымі з’ездам Саветаў БССР дапаўненнямі да Канстытуцыі Беларускай ССР Камісарыят фінансаў Военрэўкома БССР стаў называцца Народным камісарыятам фінансаў Беларускай ССР .
У структуры наркамата былі створаны: падаткавае ўпраўленне, бюджэтна-разліковае ўпраўленне, страхавое ўпраўленне, інфармацыйна-інструктарскі аддзел, каштарысная камісія, кіраванне справамі і камітэт цэн.
Па выніках сезона 2017 «Славія» страціла месца ў Вышэйшай лізе, аднак у студзені 2018 года Варабей пачаў трэніравацца з мазыранамі і ў сезоне 2018 дапамог камандзе вярнуцца ў эліту, у асноўным выходзячы на замену.
Прымаліся асобы жаночага полу ад 18 да 25 гадоў, штогод — па 18 слухачоў, з якіх 14 з сялянскага асяроддзя накіроўвалі на пансіённае забеспячэнне, а 4 месцы прадастаўлялі вольным слухачам розных саслоўяў.
У 1907 г. з мэтай паляпшэння медыцынскага абслугоўвання сельскага насельніцтва фельчарская школа была пераўтворана ў Магілёўскую фельчарска-акушэрскую, статут якой зацвердзілі 24 кастрычніка 1913 г. Высокі ўзровень падрыхтоўкі дазваляў выпускнікам гэтай навучальнай установы замяшчаць пасаду ўрача.
У 1956 г. Бабруйская і Магілёўская навучальныя ўстановы аб’яднаныя ў Магілёўскае медыцынскае вучылішча, якое рыхтавала фельчараў, акушэраў, медсясцёр, клінічных лабарантаў, фармацэўтаў.
Рэкламнае прызначэння Тамы выклікала павелічэнне пасажырапатоку за месяц на 17% у параўнанні з студзенем 2006 года; статыстыка перавозкі пасажыраў за сакавік 2007 года паказала 10% рост у параўнанні з папярэднім фінансавым годам.
У студзені 2008 года Тама была павышана да «старэйшага станцыйнага наглядчыка»: у цырымоніі прынялі ўдзел прэзідэнт кампаніі і мэр; у выніку свайго прасоўвання па службе яна стала «адзінай жанчынай на кіруючай пасадзе» ў кампаніі.
Пасля таго, як яго « » , калекцыя каталонскай літаратуры ў перакладзе на эсперанта, была апублікаваная ў 1925 годзе і перавыдадзеная ў 1931 годзе, у Валенсіі ён прысвяціў сябе працы над « » .
3 снежня 2013 года Паслом Беларусі ў Эфіопіі прызначаны Дзмітрый Георгіевіч Куптэль, які ўручыў даверчыя граматы Прэзідэнту Федэратыўнай Дэмакратычнай Рэспублікі Эфіопія 20 жніўня 2014 года (копіі даверчых грамат былі ўручаны Дзяржаўнаму Міністру замежных спраў Эфіопіі 17 студзеня 2014 года).
У траўні 2009 года Старшыня Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Уладзімір Андрэйчанка накіраваў у адрас Старшыні Савета народных прадстаўнікоў Федэральнага сходу Федэратыўнай Дэмакратычнай Рэспублікі Эфіопія Тэшомэ Тогі запрашэнне наведаць Рэспубліку Беларусь з візітам на чале дэлегацыі.
У 2010 годзе падчас візіту ў Мінск дарадцы па ГЭУ Пасольства Эфіопіі ў Маскве абмяркоўвалася пытанне наладжвання супрацоўніцтва паміж рэгіёнамі Беларусі і Эфіопіі.
У сакавіку 2007 года адбыўся візіт Пасла Эфіопіі ў Беларусі ў суправаджэнні дэлегацыі прадстаўнікоў Назрэцкага трактарнага завода Эфіопіі, падчас якога былі праведзены сустрэчы з кіраўніцтвам міністэрстваў прамысловасці і замежных спраў Рэспублікі Беларусь.
«…Асабіста тав. КОРЗУН паводзіў сябе выключна мужна. Будучы раніцай параненым, заставаўся ў страі і кіраваў боем да цемры. З надыходам цемры быў другі раз паранены і цяпер эвакуіраваны. Прызначаны на яго месца ЛУНЁЎ атрымаў цяжкую кантузію. На гаспадарку КОРЗУНА прызначаны КАНАВАЛАЎ».
Загадам Камандуючага Цэнтральным фронтам генерал-лейтэнанта Яфрэмава М. Р. ад 19 жніўня 1941 года генерал-маёр Корзун быў адхілены ад камандавання 219 МСД «за невыкананне Вамі 18.08.1941 загаду Ваеннага Савета фронту. Неадкладна здайце камандаванне дывізіяй генерал-маёру Скугараву і самому прыбыць у штаб фронту».
Па́вел Пятро́віч Ко́рзун — савецкі военачальнік, у гады Вялікай Айчыннай вайны камандаваў 219-й мотастралковай дывізіяй, 8-м кавалерыйскім корпусам, 3-й і 47-й арміямі, генерал-лейтэнант.
Яраслаў Абрамаў-Неверлі згадвае ў кнізе «Масток праз Атлантык»: «…разносіў лісты, быў пасланцам. У чырвонай фуражцы хадзіў ён з торбай і заўсёды спяваў. На гэтыя спевы звярнула ўвагу жонка камісара паліцыі… захопленая выдатным голасам, яна паслала яго вучыцца ў Варшаву. Неўзабаве Пракапеня стаў вядомым спеваком, бас-барытонам, які ў польскім горадзе Кракаве спяваў з самім Янам Капурам з даху аўтамабіля. Ужо знакамітасцю Пракапеня прыехаў на гастролі ў родны Навагрудак. Канцэртаваў у зале нашага кіно… Калі Пракапеня заспяваў на беларускай мове народную песню „Лявоніха“, апладысментам не было канца».
На старых пласцінках фірмы «Сірэна Электра», выдадзеных пад канец 1933 года, захаваліся запісы песень «Ах, ты доля, мая доля», «Байкал», «Бродяга», «Ванька-парень», «Верёвочка», «Волга-волга», «Во саду иль в огороде», «Два гренадёра», «Двенадцать разбойников», «Дубинушка», «Лучинушка», «Любовь разбойника», «Молись, кунак», «Семеро зятьёв», «Утёс», «Ухарь-купец», «Чёрные гусары», «Эй, ухнем!».
чуў яго ў Палестыне і Ліване, — піша Абрамаў-Няверлі, — …У Польшчы ягоны голас… на працягу многіх гадоў быў забаронены. Пракапеня застаўся ў эміграцыі, атабарыўся ў Злучаных Штатах Амерыкі… прысадзісты бландын з бадзёрым тварам, які выдаваў схільнасць да чаркі… Павел Пракапеня, на шчасце, не быў тэнарам. І падтрымліваў добрую форму на працягу доўгіх гадоў».
Пачатак вайны паміж СССР і Германіяй ён сустрэў у Куйбышаве, а калі на поўдні СССР пачало арганізоўвацца Польскае войска пад кіраўніцтвам вызваленага з «Лубянкі» генерал-лейтэнанта Уладзіслава Андэрса, Павел Пракапеня стаў сябрам артыстычнага ансамбля Карпацкай брыгады ды падчас усёй вайны спяваў для польскіх жаўнераў.
Фёдар Антонавіч Угначоў нарадзіўся 2 студзеня 1913 года у вёсцы Слабада Чавускага павета Магілёўскай губерні (цяпер Горацкага раёна Магілёўскай вобласці Рэспублікі Беларусь) у сялянскай сям’і.
Пешкаў пісаў: «Умела камандуючы ўзводам, старшына Угначоў натхняў байцоў асабістым прыкладам адвагі і адвагі… Праяўленыя старшыной доблесць і геройства забяспечылі замацаванне плацдарма на левым беразе ракі Одэр».
1 кастрычніка 1944 года старшына Ф. А. Угначоў прыбыў у размяшчэнне 1052-га стралковага палка 301-й стралковай арміі 5-й ударнай арміі 1-га Беларускага фронту і быў прызначаны камандзірам аддзялення.
У маі 2014 года Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Арабскай Рэспубліцы Егіпет С. А. Рачкоў прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Судан па сумяшчальніцтве.
Брала ўдзел у працы гуманітарных грамадскіх арганізацый: працавала валанцёрам у дзіцячым лагеры ў Ірландыі , у доме інвалідаў у Францыі , была арганізатарам праекту аказання дапамогі недзяржаўнай дабрачыннай арганізацыі «Беларускі дзіцячы хоспіс» у Мінску .
Паводле С. Сухарэнкі, сцэнар апазіцыі прадугледжваў правядзенне ў Мінску шматтысячнага мітынгу, падчас якога «у натоўпе планавалася ўзарваць выбуховыя прыстасаванні», гаворка тады ішла і пра дохлых пацукоў, якімі апазіцыя мелася атруціць ваду ў Мінску.
Скончыўшы 7 класаў, у 1937 годзе, паступіў у прафесійна-тэхнічнае вучылішча Аршанскага ільнокамбіната, авалодаў прафесіяй ткача; таксама ў гэтым годзе ён пачаў займацца ў Аршанскім аэраклубе.
Сярод знойдзеных тут прадметаў унікальныя для Каўказскага рэгіёну пячаткі з Паўднёвай Месапатаміі стагоддзя да нашай эры, а таксама нагрудныя дыскі з золата і бронзы, выразаныя з каменя дзіцячыя цацкі, імітацыя персідскай керамікі, прадметы бытавога, культавага, ваеннага, фармацэўтычнага прызначэння і іншае.
Удзельнічаў у мірных перамовах з Германіяй і яе саюзнікамі ў Брэсце ў студзені 1918 г., фармальна ўваходзячы ў якасці саветніка ў склад дэлегацыі Украінскай Народнай Рэспублікі, пасля чаго з'ехаў у Германію.
У верасні 1916 года разам з групай маладых таленавітых навукоўцаў А. Вальдзямарас быў залічаны ў штат гісторыка-філалагічнага факультэта Пермскага аддзялення Імператарскага Петраградскага ўніверсітэта у якасці экстраардынарнага прафесара.
29 ліпеня 2014 года в. а. прэзідэнта Абхазіі падпісаў распараджэнне, у якім даручыў міністэрству культуры сумесна з дзяржкіраваннем па ахове гісторыі культурнай спадчыны адшукаць магчымасць пераносу органа з Піцундскага сабора ў іншае месца.