polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Камандзір танкавай роты 117-й танкавай брыгады (1-ы танкавы корпус, 6-я гвардзейская армія, 1-й Прыбалтыйскі фронт) лейтэнант Н. П. Пацееў асабліва вызначыўся ў баях за вызваленне Латвіі ў перыяд з 17 па 21 верасня 1944 года на захадзе ад горада Мітава і ў раёне горада Добэлэ.
Яны былі зробленыя адной з ганчарных майстэрняў, што працавалі ў стылі , стварылі першыя ўзоры эмаліраванага фарфору ў Японіі і экспартавалі іх на пачатку дзейнасці галандскай Ост-Індскай кампаніі.
Аднак вынікі ядзернага магнітнага рэзанансу супярэчаць гэтай здагадцы, таму што, паводле гэтых вынікаў, 85 % вады клеткі паводзіць сябе як чыстая вада, а астатняя вада знаходзіцца ў звязаным з макрамалекуламі стане і меней рухомая.
Калі б канцэнтрацыі іонаў унутры клеткі і па-за яе былі аднолькавыя, паводле законаў осмасу вада б бесперапынна паступала ў клетку з-за таго, што клетка ўтрымлівае больш макрамалекул, чым іх маецца звонку.
У эўкарыётаў цытазоль размяшчаецца пад плазматычнай мембранай і з'яўляецца часткай цытаплазмы, у якую, апроч цытазоля, уваходзяць мітахондрыі, пластыды і іншыя арганелы, але не вадкасць, якая змяшчаецца ў іх, і ўнутраныя структуры.
Вязкасць цытаплазмы прыкладна такая ж, як у вады, хоць хуткасць дыфузіі малых малекул праз гэту вадкасць прыкладна ў 4 разы меншая, за дыфузію ў чыстай вадзе, з-за сутыкненняў са шматлікімі макрамалекуламі.
Паказана, што скарачэнне долі вады ў клетцы на 20 % спыняе метабалізм, прычым пры высыханні клеткі хуткасць метабалізму змяшаецца з прагрэсіяй, і ўсякая метабалічная актыўнасць спыняецца, калі ўзровень вады ў клетцы змяншчаецца на 70 % ніжэй за норму.
Доля аб'ёму клеткі, якая прыпадае на цытазоль, вар'іруецца: у той час як у бактэрый цытазоль забяспечвае захаванне структуры клеткі і займае амаль увесь яе аб'ём, у раслін большая частка аб'ёму клеткі прыпадае на буйную цэнтральную вакуолю.
«Успышкі» дасягаюць каля 2 мкм у дыяметры і доўжацца ўсяго некалькі мілісекунд, хоць некаторыя ўспышкі могуць злівацца з ўтварэннем буйнейшых градыентаў — «кальцыевых хваль» .
Гэта розніца канцэнтрацый істотная для такіх працэсаў, як осмарэгуляцыя, перадача сігналу і генерацыя патэнцыялу дзеяння ва ўзбудлівых клетках, такіх як эндакрынныя, нервовыя і мышачныя клеткі.
Высокая канцэнтрацыя малекул у цытазолі спараджае эфект, вядомы як макрамалекулярнае ўшчыльненне, пры якім эфектыўная канцэнтрацыя малекул павялічваецца, паколькі ў іх няма месца для свабоднага руху.
Яго дзеянне на змену канстант дысацыяцыі асабліва важнае, паколькі дзякуючы гэтаму спрыяльнай становіцца асацыяцыя макрамалекул, напрыклад, зборка бялкоў у мультыбялковы комплекс і злучэнне ДНК-злучальных бялкоў са сваёй мішэнню на малекуле ДНК.
Павелічэнне канцэнтрацыі кальцыю ў цытазолі актывуе іншыя сігнальныя малекулы, такія як кальмадулін і пратэінкіназа . Іншыя іоны, такія як іоны хлору і калію, таксама могуць выконваць сігнальныя ролі ў цытазолі, але гэта роля ў наш час дрэнна вывучана.
Каб пазбегнуць блытаніны ва ўжыванні тэрміна «цытазоль» у дачыненні да вадкай часткі цытаплазмы і экстрактаў клетак, для абазначэння вадкай часткі цытаплазмы жывых клетак часам выкарыстоўваецца тэрмін «вадзяністая цытаплазма» .
Хоць вада неабходная для жыцця, структура гэтай вады ў цытазолі вывучана слаба, таму што метады накшталт ядзернага магнітнага рэзанансу і спектраскапіі даюць толькі толькі агульную інфармацыю пра структуру вады, не ўлічваючы мікраскапічныя варыяцыі.
Сярод градыенты канцэнтрацый іонаў , буйныя ферментатыўныя комплексы, якія ўзаемадзейнічаюць адзін з адным і ажыццяўляюць разнастайныя хімічныя рэакцыі, а таксама бялковыя комплексы накшталт карбаксісом і пратэасом, якія змяшчаюць у сабе частку цытазоля.
Тэрмін «цытазоль» быў прапанаваны ў 1965 годзе Генры Лардзі і першапачаткова выкарыстоўваўся ў дачыненні да вадкасці, якая выходзіць з пашкоджаных клетак і пры ўльтрацэнтрыфугаванні якой асядаюць нерастваральныя кампаненты.
Канцэнтрацыі іонаў у цытазолі карэнным чынам адрозніваюцца ад такіх у пазаклетачнай вадкасці, акрамя таго, у цытазолі змяшчаецца больш зараджаных малекул, такіх як бялкі і нуклеінавыя кіслоты.
Хоць кампаненты цытазоля не аддзелены адзін ад аднаго мембранамі, яны не змешваюцца адзін з адным выпадковым чынам, і ўнутры цытазоля маецца некалькі ўзроўняў арганізацыі, якія лакалізоўваюць малекулы ў спецыяльных сайтах цытазоля.
У гэты ж дзень у кнігарню прыйшлі прапагандысты рэжыму Лукашэнкі Рыгор Азаронак і Людміла Гладкая, якія спрабавалі правакаваць Андрэя Янушкевіча абсурднымі пытаннямі пра змест кніг, а таксама скардзіліся на пераважную беларускамоўнасць асартыменту.
Увечары таго ж дня ў кнігарню прыйшлі з ператрусам сілавікі рэжыму Лукашэнкі, былі затрыманыя дырэктар Андрэй Янушкевіч і супрацоўніца кнігарні, кніжная блогерка Настасся Карнацкая.
7 чэрвеня юрысты праваабарончага цэнтра «Вясна» сумесна з Беларускім ПЭН-цэнтрам накіравалі зварот да Адмысловых дакладчыкаў і ў Працоўныя групы ААН у сувязі з пераследам выдаўца.
Англічане займалі найвышэйшую ступень, бо займалі кіроўныя пасады, ніжэй стаялі кітайцы, якія галоўным чынам гандлявалі, здабывалі карысныя выкапні і сачылі за плантацыямі, яшчэ ніжэй — індусы, якія былі рознапрацоўнымі, якія працавалі галоўным чынам на чыгунках і вытворчасці каўчука, а самы ніжні пласт займалі малайцы, якія займалі нязначныя пасады ў мясцовым чынавенскім апараце і працавалі ў палях ці на плантацыях.
Хочучы спачатку Вялікабрытанія бачыла ў Сінгапуры толькі гандлёвы пункт на шляхі дастаўкі брытанскіх тавараў у Кітай, яна хутка ацаніла ўсе плюсы яго размяшчэння ў заліве.
У выніку сутычак у зоне алавяных шахтаў у султанаце Перак Вялікабрытанія ў 1874 годзе дамаглася падпісання Пангкорскага дагавора, па якім брытанскі саветнік меў права даваць рэкамендацыі кіраўніку Перка.
Партугальцы, якія жадалі ўзяць пад свой кантроль гандаль вострымі заправамі, у 1498 годзе здзейснілі плаванне ў Індыю; ужо ў 1509 годзе партугальская экспедыцыя Дыёгу Лопіша дэ Сікейры дасягнула Малакі, а ў 1511 горад быў узяты штурмам войскамі Афонсу д’Албукеркі.
З-за стабільных камерцыйных сувязей з насельніцтвам краін, што размяшчаліся па абодва бакі праліва, пачалі ўзнікаць гандлёвыя селішчы, дамінантную ролю ў гаспадарчым жыцці рэгіёна мелі асобныя групы купцоў.
Аднак Джахор паспяхова адбіваў нападу, а пасля таго, як у саюзе з Галандыяй у 1641 годзе адваяваў у партугальцаў Малаку, яго ўплыў пашырыўся на паўднёвую, цэнтральную і ўсходнюю Малаю і ўсходні бераг Суматры.
Факультэт філалогіі ( ; спецыяльнасці: бібліятэчная справа, англійская філалогія, германская філалогія, класічная філалогія, польская філалогія, раманская філалогія, славянская філалогія, руская філалогія з элементамі ўкраінскай мовы і культуры, культуралогія)
Маёр А. Д. Мацюшоў вызначыўся ў час Смаленскай наступальнай аперацыі ў верасні 1943 г. 18 верасня 940-ы стралковы полк удзельнічаў прарыве нямецкай абароны ў раёне вёскі Рабышы Дзямідаўскага раёна Смаленскай вобласці і наступаў у напрамку на горад Дзямідаў у авангардзе дывізіі.
«Мусульманскае паўстанне ў Заходнім Кітаі было выгадным для ваяўнічых казахаў-кірэеў. Яны перайшлі раку Кыран, перавалілі праз Алтайскія горы і занялі урянхайские зямлі да Булгына і Саксая», – піша падарожнік Г. Зн.
Паколькі мангольскія казахі карыстаюцца кірыліцай, яны звычайна таксама знаёмыя з рускай мовай, а таму ў цэлым інтэгруюцца ў Казахстане лепш кітайскіх або іранскіх казахаў, але горш чым казахскія выхадцы з краін СНД .
Заснаваны ў 1966 годзе Махамадам Алі Маджтахедзі, арганізатарам навукі і рэктарам Тэгеранскага політэхнічнага інстытута, па ўказу шаха Ірана Махамеда Рэза Пехлеві як Індустрыяльны ўніверсітэт «Арыямехр» па ўзору Масачусецкага тэхналагічнага інстытута.
У 1972 годзе Махамед Рэза Пехлеві, які быў прэзідэнтам універсітэта з моманту заснавання да 1979 года, прызначыў першага іранскага выпускніка МТІ, Сеіда Хасейна Насра рэктарам ВНУ і паставіў перад ім задачу пераўтварыць універсітэт у «іранскі МТІ».
Пасля Ісламскай рэвалюцыі ў 1979 годзе Індустрыяльны ўніверсітэт «Арыямехр» быў перайменаваны ў Тэгеранскі індустрыяльны ўніверсітэт, які ў 1980 годзе атрымаў імя — студэнта-рэвалюцыянера, забітага ў 1975 годзе.
У 1974 годзе адкрыўся філіял Індустрыяльнага ўніверсітэта «Арыямехр» у Ісфахане, які пазней выдзеліўся са складу ўніверсітэта і стаў самастойным Ісфаханскім тэхналагічным універстэтам.
У рамане пісьменнік, які адмаўляў тэхнічны прагрэс і індустрыяльнае грамадства, апісаў жыццё простых нарвежскіх сялян, што асвойваюць неапрацаваныя раней землі, разбудоўваючы на іх сваю няхітрую гаспадарку.
Прадстаўнік Шведскай акадэміі Харальд Йерне ў сваёй прамове сказаў: «Тыя, хто шукае ў літаратуры… праўдзівы малюнак рэальнасці, знойдзе ў „Соках зямлі“ аповяд пра тое жыццё, якім жыве любы чалавек, дзе б ён ні знаходзіўся, дзе б ні працаваў».
П. П. Ганчароў вёў даследаванні, звязаныя з цячэннем працэсаў пасля ранення, займаўся праблемамі ўплыву на арганізм на лёгкіх і плеўры, пытаннямі прафесіянальнай паталогіі, прымаў удзел у работах па вывучэнню , высвятляў механізмы іх дзеяння на арганізм.
Уладзімір Рыгоравіч Масальскі (, Рэчыца, Гомельская губерня — , Асінавая Рошча, Ленінградская вобласць цяпер — у складзе Выбаргскага раёна, ) — камандзір роты аўтаматчыкаў 270-га стралковага палка 136-й стралковай дывізіі 67-й арміі Ленінградскага фронту, капітан, Герой Савецкага Саюза.
Вярхоўная Рада разглядае пытанне аб адстаўцы не пазней чым на дзясяты дзень пасля паступлення заявы аб адстаўцы, калі яна паступіла падчас чарговай сесіі Вярхоўнай Рады, і не пазней першай пленарнай тыдні наступнай чарговай сесіі, калі такая заява паступіла ў міжсесійны перыяд.
Прадстаўленне аб прызначэнні Вярхоўнай Радай Украіны на пасаду Прэм’ер-міністра Украіны Прэзідэнт Украіны ўносіць па прапанове кааліцыі дэпутацкіх фракцый ў Вярхоўнай Радзе Украіны, у склад якой уваходзіць большасць народных дэпутатаў Украіны ад канстытуцыйнага складу Вярхоўнай Рады Украіны, у тэрмін не пазней чым на пятнаццаты дзень пасля атрымання такога прапановы.
Для ажыццяўлення Прэм’ер-міністрам Украіны сваіх паўнамоцтваў у складзе Сакратарыята Кабінета Міністраў Украіны ўтворыцца патранатная служба — апарат Прэм’ер-міністра Украіны, кіраўнік якога прызначаецца на пасаду і вызваляецца з пасады Кабінетам Міністраў Украіны.
Прэм’ер-міністр Украіны кіруе працай Кабінета Міністраў Украіны, накіроўвае дзейнасць Кабінета Міністраў Украіны на забеспячэнне ажыццяўлення ўнутранай і знешняй палітыкі дзяржавы.
У выпадку адхіленні Вярхоўнай Радай Украіны кандыдатуры на пасаду Прэм’ер-міністра Украіны Прэзідэнт Украіны ўносіць на разгляд Вярхоўнай Рады Украіны новае ўяўленне аб прызначэнні на пасаду.
Нацыянальны тэатр Івана Вазава з'яўляецца найстарэйшым і самым аўтарытэтным тэатрам у Балгарыі пасля вызвалення, ён з'яўляецца наступнікам сталічнай драматычнай групы «Сляза і смех» , якая ў 1904 годзе была ператворана ў Балгарскі нацыянальны тэатр, з 1906 да 1952 года — Нацыянальны тэатр, у 1952-62 гадах зваўся Нацыянальны тэатр Кръстю Сарафов, надалей у 1962 — 77 гады і з 1982 года ўвесь час — Нацыянальны тэатр Івана Вазава.
У наш час Сафійскі Нацыянальны тэатр мае сучаснае абсталяванне і вялікую сцэну на 750 месцаў, таксама камерную залу на 120 месцаў і сцэну на чацвёртым паверсе на 70 пасадкавых месцаў для гледачоў.
Па дадзеных «Нацыянальнай энцыклапедыі Узбекістана», сярод іх маюцца карціны адпраўлення рэлігійных абрадаў, палявання, жывёлагадоўлі, замыкання табуноў у загон, нападу снежнага барса на горных казлоў.
Па дадзеных «Нацыянальнай энцыклапедыі Узбекістана» А. Кабіраў праводзіў даследаванні наскальных малюнкаў у 1966-м і 1971-1972-м гадах (там жа даецца ацэнка агульнай колькасці малюнкаў, якая перавышае 400).
У 1885 годзе, дзякуючы намаганням адной з слухачак курсаў Ядвігі Шчавінскай , разрозненныя адукацыйныя групы былі аб'яднаныя ў адзіны, нефармальны, нелегальны і тайны ўніверсітэт, даступны для абодвух палоў, які атрымаў назву «Лятучы ўніверсітэт» — праз тое, што курсы былі раскіданы па ўсім горадзе і часта мянялі сваё месцазнаходжанне, каб прадухіліць выкрыццё расійскімі ўладамі месцаў правядзення заняткаў і арышт выкладчыкаў і студэнтаў.
Навучальная праграма Лятучага ўніверсітэта была разлічана на 5—6 гадоў па 8—11 гадзін заняткаў цягам тыдня і была падзелена на чатыры асноўныя дысцыплінарныя блокі: грамадскія навукі, педагогіка, філалогія і гісторыя, натуральныя навукі.
Пасля Напалеонаўскіх войн польскія землі яшчэ цягам стагоддя былі падзелены паміж і знаходзіліся пад уладай трох суседніх дзяржаў: Расійскай імперыі, Каралеўства Прусія і Аўстрыйскай імперыі .
Становішча палякаў на тэрыторыях, падкантрольных Расіі і Прусіі, паступова пагаршалася — у прыватнасці, у расійскай частцы першапачаткова ўмераная нацыянальная палітыка была перагледжана пасля адбыўшыхся паўстанняў, накіраваных на звяржэнне расійскага панавання: Лістападаўскага паўстання і Студзеньскага паўстання .
Мэтай стварэння гэтай і падобных інстытуцый было прадстаўленне польскай моладзі магчымасці атрымоўваць адукацыю ў рамках нацыянальнай навуковай традыцыі, непадкантрольную ідэалагічным устаноўкам дзеючых уладаў.
У стагоддзі такога кшталту ініцыятывы адыгралі важную ролю ў нацыянальным памкненні супрацьстаяць палітыцы германізацыі і русіфікацыі пазбаўленай сваёй дзяржаўнасці Польшчы, якую здзяйснялі германскія і расійскія ўлады.
Акрамя таго, як і амаль паўсюль у тагачаснай Еўропе, у Расійскай імперыі існавалі вялікія абмежаванні ў атрыманні вышэйшай адукацыі для жанчын, а магчымасць выкладання або даследавання ў пэўных сферах (такіх, напрыклад, як польская мова, каталіцызм і гісторыя Польшчы) вагалася ад цяжкага да падзабароннага.
Лятучы ўніверсітэт — польскія падпольныя адукацыйныя ініцыятывы, якія дзейнічалі: за часам Расійскай імперыі ў 1885—1905 гадах — у Варшаве, а потым адноўленым чынам у перыяд 1977—1981 гадоў — у Польскай Народнай Рэспубліцы.
Кіруючыся атрыманымі ад Геаграфічнага таварыства ўказаннямі працягнуць справу Лівінгстана, Кэмеран рушыў далей, дабраўшыся ў лютым 1874 года ў горад Уджыджы на возеры Танганьіка, дзе знайшоў паперы экспедыцыі Лівінгстана.
Далей Камеран паспрабаваў рушыць на захад, Сплаўляючыся па рэках Лукуга і Луалаба, якія ён лічыў прытокамі Конга, аднак вымушана быў працягнуць падарожжа па сушы і, у рэшце рэшт, прайшоўшы па цалкам невядомым краінам 5800 км на паўднёвы захад, дасягнуў Луанды 7 лістапада 1875 года.
Гэта падарожжа, асабліва дзякуючы добрым назіранням і надзейным вызначэнням геаграфічных каардынат, належыць да найбольш прадуктыўных падарожжаў Новага часу; Камеран быў ўдастоены залатых медалёў Лонданскага і Парыжскага геаграфічных таварыстваў.
Камерон быў ваенным мараком, удзельнікам ваеннага канфлікту ў Абісініі ў 1868 годзе, прымаў удзел у кампаніі брытанскіх каланіяльных войскаў па спыненні гандлю людзьмі ва Усходняй Афрыцы.
У 1872 годзе ён быў прызначаны начальнікам экспедыцыі, арганізаванай Каралеўскім геаграфічным таварыствам на дапамогу Лівінгстану; у сакавіку 1873 года экспедыцыя прыбыла ў Занзібар і 24 сакавіка, пераправіўшыся з вострава на кантынентальны бераг, з паселішча Багамаё накіравалася ўглыб кантынента.
У 1882 годзе ён, быўшы ўжо уплывовай асобай у фінансавых колах усходу ЗША, быў абраны першым прэзідэнтам Банкаўскага клуба Чыкага, і віцэ-прэзідэнтам Амерыканскай асацыяцыі банкіраў.
Гейдж актыўна ўдзельнічаў у грамадскім жыцці: быў старшынёй аргкамітэта якая прайшла ў Чыкага Сусветнай выставы 1893 года, займаў пасаду дырэктара чыкагскага Інстытута мастацтваў, два гады узначальваў Грамадзянскую федэрацыю Чыкага.
З яго біяграфіі ў «» відаць, што захапленні Нумерыяна ніяк не адпавядалі заданням, што ўскладаюцца на імператара, тым больш у такую складаную эпоху крызісу стагоддзя, — ён звяртаў сваю цікавасць перадусім на літаратуру.
Гэта дапушчэнне заснавана на паведамленнях Іаана Занары і Іаана Малалы: паводле інфармацыі Занары Нумерыян працягнуў наступленне і пацярпеў паразу ад персідскай арміі, быў узяты ў палон, дзе з яго злупілі скуру; Малала паведамляе пра тое, што імператар быў абложаны персамі ў Карах, потым быў захоплены і забіты (прытым гэтак жа, як і Занара, Малала паведамляе пра тое, што з Нумерыяна злупілі скуру).
Яго набліжаныя, у тым ліку і прэфект прэторыя Арый Апр, гаварылі салдатам, якія ўвесь час пыталі іх пра стан імператара, што Нумерыян пакутуе ад запалення вачэй з-за працяглай бессані і таму змушаны перасоўвацца ў закрытых насілках, каб захоўваць вочы ад сонца і ветру.
Кар, якому на момант уступу на прастол было ўжо шэсцьдзесят гадоў, хацеў усталяваць сваю дынастыю і з мэтай умацавання ўлады ў верасні 282 года прысвоіў сваім сынам тытулы «найшляхетнейшых цэзараў» і «правадыроў моладзі» .
Апроч таго, на адным бронзавым медальёне, дзе Нумерыян намаляваны ў пышным усходнім адзенні, можна ўбачыць, што браты, якія знаходзяцца побач, звяртаюцца з прамовай да легіянераў, хоць у рэальнасці іх падзялялі вялікія адлегласці.
Аднак фармальна вайна не скончылася, і перамовы з Персіяй былі праведзены толькі ў пачатку кіравання Дыяклетыяна ў 288 годзе, а таксама пасля паспяховага паходу суправіцеля Дыяклетыяна Галерыя.
Трыбуны і палкаводцы 20 лістапада 284 года сабралі на ваенны савет армію для абрання новага імператара, дзе «па выкліканні звыш» выбралі камандуючага Валерыя Дыёкла, нягледзячы на спробы Апра заручыцца іх падтрымкай і самому стаць імператарам.
У 282 годзе легіёны, якія дыслакаваліся ўздоўж Верхняга Дуная ў правінцыях Рэцыя і Норык, абвясцілі імператарам бацьку Нумерыяна Марка Аўрэлія Кара, што займаў у той час пост прэфекта прэторыя, і пачалі паўстанне супраць імператара Проба, які кіраваў тады.
Дыёкл, які зараз прыняў імя Дыяклетыяна, надзеўся ў пурпурныя адзенні, і ў адказ на пытанне пра тое, пры якіх акалічнасцях быў забіты Нумерыян, выняў з ножнаў свой меч і, паказваючы на прэфекта прэторыя Арыя Апра, уразіў яго, прамовячы наступныя словы: «Вось вінаваты ў забойстве Нумерыяна!».
«Гэта быў выдатны чалавек, разумны, які любіў дзяржаву, які любіў сваіх падначаленых, які ўмеў выконваць усё тое, чаго патрабавалі акалічнасці таго часу. Ён быў заўсёды перапоўнены высокіх задум; часам, аднак, твар яго прымаў трохі цвёрды выраз, але развагай і вылучнай цвёрдасцю ён душыў руху свайго неспакойнага сэрца».
Указам 5569 Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 29 мая 1945 года за мужнасць і гераічнасць, выяўленыя пры фарсіраванні рэкі Одэр, захопе плацдарма і за ўмелае камандаванне дывізіяй гвардыі генерал-маёру Кузьме Грабенніку прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка».
Пасля аддзялення сыроватачных бялкоў цеплавой каагуляцыяй аба мембраннымі метадамі сыроватку фільтруюць або сепарыруюць для ачышчэння ад камякоў бялку, пастэрызуюць пры 74—76С з вытрымкай 15—20 с і ахалоджваюць да 4—10С.
У ежу ўжываюць свежую сыроватку, яна садзейнічае падтрыманвю жыццядзейнасці малочнакіслых бактэрый у кішэчніку і стварэнню кіслай рэакцыі асяроддзя, прыгнятае гніласныя працэсы і ўтварэнне таксічных рэчываў.
Гляйхшальтунг (, арыгінальнае гучанне, ад — роўны, аднолькавы і — схема, падлучэнне, уключэнне) — тэрмін, які выкарыстоўваўся нацыянал-сацыялістамі ў Германіі для абазначэння захопу кантролю над грамадскімі і палітычнымі працэсамі.
Тэрмін вынайдзены рэйхсміністрам юстыцыі Францам Гюртнерам і ўпершыню выкарыстаны 31 сакавіка 1933 года ў назве Першага закона аб гляйхшальтунгу , згодна з якім нямецкія землі пазбаўляліся суверэнітэту на карысць вертыкалі.
Гляйхшальтунг меў на ўвазе і масіўную ідэалагічную працу, у першую чаргу сярод моладзі, якая ўключаецца ў падуладныя нацыстам аб’яднанні і саюзы, прапагандаваўся адмова ад індывідуальных памкненняў і ажыццяўленне ў жыццё установак кіруючага рэжыму, укараняўся яго ідэалогія (гл., напрыклад, гітлерюгенд або Нацыянал-сацыялістычны саюз студэнтаў Германіі).
Пад лозунгам гляйхшальтунга былі праведзены і многія іншыя прававыя пераўтварэнні, напрыклад, быў прыняты закон аб прызнанні НСДАП публічна-прававой карпарацыяй , былі сумешчаныя пасады рэйхспрэзідэнта і рэйхсканцлера .
Гэтыя дзве арганізацыі з'яўляюцца асноўнымі палітычнымі супольнасцямі, што прадстаўляюць інтарэсы іну, супрацоўнічаюць з дзяржаўнымі органамі Канады, размяркоўваюць знешнюю дапамогу.
амерыканскі антраполаг Фрэнк Спек высунуў тэорыю, згодна з якой продкі іну мігрыравалі на паўвостраў Лабрадор з ракі Святога Лаўрэнція толькі пасля 1700 г. у выніку войн з іракезамі.
7 ліпеня 1941 г. Дзяржаўным камітэтам абароны была выдадзена пастанова «Аб процітанкавых запальных гранатах », якая абавязала Наркамхарчпрам арганізаваць з 10 ліпеня 1941 года падрыхтоўку літровых шкляных бутэлек вогнесумессю па вызначанай рэцэптуры .
3'езд падвеў вынікі работы КП Б за 1926 г., ухваліў палітычную лінію і практычную дзейнасць ЦК КП Б Прапанаваў ураду БССР умацаваць матэрыяльна-тэхнічную базу саўгасаў, стварыць фонд для крэдытавання калектыўных гаспадарак.
Аналізуючы ход культурнага будаўніцтва, з'езд патрабаваў у правядзенні нацыянальнай палітыкі ажыццяўляць беларусізацыю, павялічыць асігнаванні на народную асвету, згуртаваць вакол партыі інтэлігенцыю, умацоўваць і павышаць партыйнае кіраўніцтва друкам.
Даручыў ЦК рашуча змагацца з ідэйнымі ўхіламі, паслядоўна ажыццяўляць курс на індустрыялізацыю, прапанаваў умацаваць кіруючую ролю партыі ва ўсіх галінах сацыялістычнага будаўніцтва.
Новы аўтамабіль, які быў гатовы да 1948 года атрымаўся больш гарманічным і сучасным, чым яго даваенныя папярэднікі, фары былі інтэграваныя ў крылы, аднак, разам з тым зніклі фірмовыя «ноздры» , а замест іх з’явілася масіўная фальшрашотка, якая складалася з гарызантальных храмаваных брусоў.
Да пачатку 50-х акрамя аўтамабіля з кузавам седан, на заводзе былі распрацаваны і запушчаны ў вытворчасць аўтамабілі з кузавам універсал , а таксама камерцыйнае шасі для ўстаноўкі кузаваў тыпу фургон.
У запаўненні магілы знойдзены фрагменты керамікі, у слаі гумусу — жалезныя нажы, бронзавыя і медныя пярсцёнкі, бронзавая бразготка, двухлязовае крэсіва, паясное кольца, кавалак жалезнай пласціны і медная бляшка ад рыштунку каня.
Іх інвентар: медныя бляшкі ад галаўнога ўбору, шматпацеркавыя скроневыя кольцы з медзі і серабра, рознакаляровыя шкляныя пацеркі, бронзавыя бразготкі, медны крыжык, ракавіны кауры, сімвалічныя ключы, завушніцы, пярсцёнкі, грошы і інш.
У аранжарэях сада вырошчваюцца бягоніі, бугенвіліі, цынерарыі, , ; у адкрытым садзе таксама шырока прадстаўлена дэкаратыўнае кустоўе з прыгожымі кветкамі і лістамі, цыбульныя кветкі і павойныя расліны.
Сучасны выгляд сад Эрам і будынкі ў ім набылі ў стагоддзі, калі ім валодаў кашкайскі ільхан, але верагодная структура сада з чатырох частак, характэрная для персідскіх садоў, з цэнтральным басейнам і чатырма каналамі існавала і ў больш ранні перыяд, паколькі еўрапейцы, якія наведвалі Шыраз у стагоддзі, у тым ліку , пакінулі апісанні размешчанага там «Сада шаха».
Пры дынастыі гэты будынак быў перароблены пад каравульнае памяшканне, а пазней, калі сад Эрам быў перададзены Шыразскаму ўніверсітэту і ў андаруні размясціўся юрыдычны факультэт, былая баня стала бібліятэкай.
У 2010 годзе творчаму калектыву рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Выдавецтва „Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі“» за стварэнне кніг «Зямля сілы. Белавежская пушча» і «Радзівілы. Альбом партрэтаў — стагоддзяў» быў уручаны Дыплом лаўрэата прэміі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь «За духоўнае адраджэнне».
Заснавана ў Мінску 1 студзеня 1967 як Галоўная рэдакцыя Беларускай Савецкай Энцыклапедыі пры АН БССР на правах НДІ, з 1 студзеня 1975 года ў сістэме Дзяржкамдруку БССР.
З 1 лістапада 2021 года рашэннем заснавальніка рэспубліканскае ўнітарнае прадпрыемства «Выдавецтва „Беларуская энцыклапедыя імя Петруся Броўкі“» далучана да рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Выдавецтва „Беларусь“», якое з’яўляецца яго поўным правапераемнікам.
Калі ў ліпені 306 года Канстанцый Хлор сканаў у Брытаніі, Галерый, які зараз афіцыйна стаў старэйшым імператарам, абвясціў Севера аўгустам Захаду і прызначыў Канстанціна, якога ўжо абвясцілі імператарам брытанскія легіёны, яго цэзарам.
Гэты дыпламатычны крок быў распачаты для таго, каб на час супакоіць Канстанціна, аднак ён выклікаў вялікую незадаволенасць у зноў абдзеленага сына Максіміяна Максенцыя, які ў выніку падняў у Рыме паўстанне і абвясціў сябе імператарам 28 кастрычніка 306 года.
Апроч таго шпіёны Максенцыя актыўна падрывалі іх баявы дух, тым часам як прэфект Рыма пайшоў яшчэ далей: ён здрадзіў аўгуста і пачаў раздаваць грошы салдатам, каб яны пакінулі свайго гасудара.