polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Патрыяршы сабор у Піцундзе ў гонар Апостала Андрэя Першазванага — сабор, пабудаваны ў Піцундзе у пачатку стагоддзя ў часы праўлення грузінскага цара Баграта з дынастыі Баграціёнаў, які з'яўляўся пляменнікам апошняга абхазскага цара .
Фон Тырпіц распрацаваў «тэорыю рызыкі», у якой сцвярджаў, што калі германскі флот параўнаецца з брытанскім па сіле, то Вялікабрытанія будзе пазбягаць канфліктаў з Германіяй, так як у выпадку ваеннага сутыкнення германскі флот будзе мець шанец нанесці брытанскаму флоту страты, дастатковыя для страты брытанцамі панавання на моры.
Бачачы, што насоўваецца вайна, і што германскі флот не будзе завершаны да яе пачатку, а, такім чынам, не зможа кінуць выклік брытанскаму флоту, фон Тырпіц стаў прыхільнікам неабмежаванай падводнай вайны.
Пасля шматразовых безвыніковых спробаў пераканаць Кайзера у неабходнасці зняць абмежаванні на прымяненне падводных лодак Тырпіц падаў у адстаўку, склаўшы з сябе паўнамоцтвы 15 сакавіка 1916 года.
Мяжуе з Пратасевіцкім, Дрычынскім, Карытненскім сельсаветамі Асіповіцкага раёна, з Завалочыцкім сельсаветам Глускага районаў Магілёўскай вобласці, а таксама з Новадарожскім сельсаветам Старадарожскага раёна і Суцінскім сельсаветам Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.
Найстарэйшая ў Расіі навучальная ўстанова для людзей, якія маюць вышэйшую адукацыю, якае за два гады дае прафесійную кваліфікацыю па спецыяльнасцях: кінадраматург, рэжысёр гульнявога і рэжысёр негульнявога кіно, рэжысёр-аніматар, прадзюсар.
У чэрвені 1956 года на кінастудыі «Масфільм» загадам Міністэрства культуры СССР па ініцыятыве і пад кіраўніцтвам кінарэжысёра Івана Пыр'ева былі створаны «Вышэйшыя рэжысёрскія курсы».
11 мая 1963 года «Вышэйшыя рэжысёрскія курсы» і «Вышэйшыя сцэнарныя курсы» былі аб'яднаны і ператвораны ў «Вышэйшыя двухгадовыя курсы сцэнарыстаў і рэжысёраў».
Апошняй яго Брадвейскай п’есай быў «Дзясяты чалавек», напісаны Пэдзі Чаефскі; з 623 выступамі ад 5 лістапада 1959 года да 13 мая 1961 яна стала адной з самых доўгачасовай пастановак на Брадвеі.
Джейкаб Бэн-Амі (23 лістапада або 23 снежня, 1890, Мінск, Расійская імперыя — 2 ліпеня 1977 г., Нью-Ёрк, Нью-Ёрк, ЗША) — вядомы руска-яўрэйскі акцёр, які карыстаўся ў сваёй працы аднолькава добра ідыш і англійскай мовай.
Галоўная і самая каштоўная частка скарба — гэта магільны пакой лідзійскай прынцэсы, знойдзены ў выніку незаконных раскопак, праведзеных трыма капальнікамі каля вёскі Гюрэ , у непасрэднай блізкасці ад якой знаходзілася грабніца — у мясцовасці пад назвай «Топтепе».
Праводзячы раскопкі ў працягу некалькіх дзён і не ў сілах «прарвацца» праз мармуровую кладку дзверы пахавальнай камеры, капальнікі ўзарвалі дах грабніцы ў ноч на 6 чэрвеня 1966 года.
Пазней Азген Акар дзейнічаў у якасці «добраахвотнага пасланца» ўрада Турцыі ў рамках судовага разбору, які пачаўся ў Нью-Ёрку ў 1987 годзе і завяршыўся ў 1993 — адначасова з гэтым, ён быў прызначаны кансультантам па дадзеным пытанні ў самой Турцыі (у працы з ЮНІДРУА, якая тычыцца аховы гістарычнай, культурнай і рэлігійнай спадчыны).
Акар выпадкова ўбачыў некаторыя экспанаты ў 1984 годзе, у каталогу музея Метрапалітэн, і паведаміў міністэрству культуры Турцыі аб іх відавочна незаконным паходжанні: адначасова, ён напісаў некалькі артыкулаў і ініцыяваў расследаванне па бюракратычным турэцкім каналам.
Затым дадзеная калекцыя была кантрабандным шляхам вывезеная за межы Турцыі — па частках, праз Ізмір і Амстэрдам — і набытая музеем Метрапалітэн паміж 1967—1968 гадамі, які заплаціў за 200 прадметаў 1,2 мільёна долараў ЗША.
Калекцыя зноў стала прадметам сенсацыйных навін у маі 2006 года, калі было выяўлена, што ключавы артэфакт скарба - залаты гіпакамп, выстаўлены ў музеі Ушака разам з усёй астатняй калекцыяй — з'яўляецца падробкай; арыгінал быў заменены копіяй, верагодна, недзе ў перыяд з сакавіка па жнівень 2005 года.
У выніку пратэсту дэмакратычных дэпутатаў Вярхоўнага Савета БССР, асабліва старшыні БНФ «Адраджэнне» Зянона Пазняка, і шырокай грамадскасці В. Сядоў быў выпушчаны на волю пад падпіску.
У 1991 годзе быў створаны добраахвотны фонд у падтрымку В. Сядова і іншых ахвяраў рэжыму за ўдзел у антыкамуністычным мітынгу, у які ўвайшлі мастакі Мікола Купава, Аляксей Марачкін, грамадскія актывісты Мая Кляшторная і Алесь Каралёў.
У 1989 годзе Управа БНФ накіравала В. Сядова ў Тбілісі, дзе 9 красавіка 1989 года савецкія войскі з ужываннем халоднай зброі і газу гвалтоўна разагналі апазіцыйны мітынг каля Дома ўрада Грузінскай ССР.
У вучылішчы вучыўся разам з вядомым грамадскім дзеячом, адным з заснавальнікаў Беларускага згуртавання вайскоўцаў палкоўнікам Уладзімірам Барадачом і журналістам і філосафам Канстанцінам Скуратовічам.
У 1965 годзе пры тэхнікуме створана Міжрэспубліканская аднагадовая інструктарска-рэвізорская школа, у якой вялася падрыхтоўка спецыялістаў з ліку выпускнікоў тэхнікума, якія прапрацавалі не менш як два гады ў сістэме спажывецкай кааперацыі.
Каменная дабудоўка 1886 года, прызначаная ў мінулым для рызніцы, цяпер служыць асобнай малельняй для сясцёр у час богаслужэнняў, а драўляная дабудоўка, зробленая ў 1990-я гады, выкарыстоўваецца ў якасці рызніцы.
З гістарычных дакументаў вядома, што, калі каля 1925 года па загаду савецкіх улад манастыр закрылі і ўсе яго будынкі перадалі ваеннаму ведамству і іншым дзяржаўным структурам, храмы манастыра былі пашкоджаныя як звонку, так і ўнутры.
30 чэрвеня 1976 года ў сувязі з будаўніцтвам у Віцебску тэлевізійнага завода распараджэннем Савета Міністраў СССР тэхнікум быў перададзены ў распараджэнне Міністэрства радыёпрамысловасці СССР і пачаў рыхтаваць кадры толькі радыёэлектроннага профіля.
Прыём па спецыяльнасцях «вытворчасць апаратуры аўтаматыкі і тэлемеханікі» і «радыёапаратабудаванне» праз цяжкасці ў размеркаванні выпускнікоў быў скарочаны, у 1966 годзе адкрыта новая — «прамысловае і грамадзянскае будаўніцтва».
У адрозненне ад партатыўных прыбораў, што спецыялізуюцца на вузкім коле заданняў (вызначэнне складу сталяў, сплаваў, руд, горных парод, глеб, аналіз і да т.п.), стацыянарныя ўсталёўкі ўніверсальныя.
Абавязковымі элементамі рэнтгенафлуарэсцэнтных спектрометраў з'яўляюцца крыніца ўзрушанасці характарыстычнага рэнтгенаўскага выпрамянення (касмічныя апараты заміж яго могуць скарыстаць сонечныя ўспышкі у якасці ўзбуджальніка рэнтгенаўскага выпрамянення; на Зямлі гэта немагчымае, бо рэнтгенаўскае выпрамяненне Сонца цалкам паглынаецца атмасферай) і аналізатар гэтага выпрамянення.
Ордэнам Багдана Хмяльніцкага ступені ўзнагароджваюцца камандуючыя франтамі, флатамі, арміямі, флатыліямі, іх намеснікі, начальнікі штабоў, начальнікі аператыўных упраўленняў аддзелаў і начальнікі родаў войскаў франтоў, флатоў, армій і флатылій, камандзіры злучэнняў партызанскіх атрадаў:
За паспяховую, праведзеную з ужываннем умелага манеўру аперацыю, у выніку якой вызвалены ад ворага раён, горад, маючы асаблівае стратэгічнае значэнне населены пункт, прычым ворагу было нанесена сур'ёзнае паражэнне ў жывой сіле і тэхніцы;
За праведзеную злучэннем партызанскіх атрадаў аперацыю, у выніку якой быў разгромлены штаб войскаў праціўніка, захоплена яго ваенная база, знішчаныя буйныя транспарты з жывой сілай і тэхнікай праціўніка, а таксама за ўмелую, праведзеную сумесна з часткамі Чырвонай Арміі, баявую аперацыю, следствам якой з'явілася вызваленне значнай часткі савецкай тэрыторыі ад ворага.
Ордэнам Багдана Хмяльніцкага ступені ўзнагароджваюцца радавы, сяржанцкі, старшынскі і афіцэрскі састаў да камандзіра батальёна і яму адпаведных ўключна, камандзіры партызанскіх атрадаў, камандзіры падраздзяленняў партызанскіх атрадаў і партызаны:
За смеласць і знаходлівасць, праяўленыя камандзірам партызанскага атрада, якія забяспечылі паспяховае правядзенне баявой аперацыі, нанясенне праціўніку цяжкага ўрону і зрыў яго ваенных мерапрыемстваў;
Ордэнам Багдана Хмяльніцкага ступені ўзнагароджваюцца камандзіры карпусоў, дывізій, брыгад і палкоў, іх намеснікі, начальнікі штабоў, камандзіры злучэнняў партызанскіх атрадаў, іх намеснікі і начальнікі штабоў, камандзіры партызанскіх атрадаў:
За прарыў умацаванай паласы ворага, паспяховую аперацыю па фарсіраванні воднага рубяжа, за глыбокі рэйд у тыл праціўніка, у выніку чаго сур'ёзна парушаны камунікацыі ворага і нанесены сур'ёзная шкода яго тылавым забяспечваючым базам;
За ўмела арганізаваную і паспяхова праведзеную партызанскім атрадам аперацыю, у выніку якой быў разгромлены апорны пункт праціўніка, знішчаны варожы гарнізон, вызваленыя зганяючыяся на нямецкую катаргу савецкія грамадзяне, парушаныя камунікацыі і лініі сувязі, знішчаныя транспарты праціўніка.
Ордэн Багдана Хмяльніцкага ступені 1 быў уручаны Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 26 кастрычніка 1943 года камандуючаму 12-й арміяй 3-га Украінскага фронту генерал-маёру А. І.
Ордэнам узнагароджваюцца камандзіры і байцы Чырвонай Арміі і Ваенна-Марскога Флота, кіраўнікі партызанскіх атрадаў і партызаны, якія праявілі асаблівую рашучасць і ўменне ў аперацыях па разгрому ворага, высокі патрыятызм, мужнасць і самаадданасць у барацьбе за вызваленне савецкай зямлі ад нямецкіх захопнікаў.
Пры наяўнасц ншых ордэнаў СССР ордэн Багдана Хмяльніцкага і ступені размяшчаецца пасля ордэна Нахімава адпаведнай ступені, ордэн Багдана Хмяльніцкага ступені — пасля ордэна Кутузава ступені.
Заснаваны ў перыяд вызвалення Украіны па прапанове члена Ваеннага Савета 1-га Украінскага фронту генерал-лейтэнанта М. С. Хрушчова; сярод удзельнікаў яго стварэння былі дзеячы ўкраінскай культуры: кінарэжысёр А. П. Даўжэнка і паэт Мікола Бажан.
Але пабудова працы і адсутнасць належнай арганізацыі ў справах лякарні прывяла да таго, што ў радзільным аддзяленні прымалі не толькі парадзіх, але і лячылі іншых дарослых пацыентаў, бо месцаў у лякарні бракавала.
«Ліквідацыя кулацтва як класу» была абвешчаная Іосіфам Сталіным 27 снежня 1929 года Сталін сказаў, што «цяпер у нас ёсць магчымасць ажыццявіць рашучы наступ на кулацтва, зламаць іх супраціў, ліквідаваць іх як клас і замяніць прадукцыю кулакоў прадукцыяй калгасаў і саўгасаў". Рашэнне было аформлена ў рэзалюцыі «Аб мерах па ліквідацыі кулацкіх гаспадарак у раёнах комплекснай калектывізацыі» 30 студзеня 1930 г. Усе "кулакі" былі падзеленыя на тры катэгорыі: да расстрэлу або заключэння ў адпаведнасці з рашэннем мясцовага аддзела тайнай палітычнай паліцыі - ДПУ; , ссылка ў Сібір, на Поўнач, на Ўрал ці Казахстан, пасля канфіскацыі іх маёмасці; і , высылка са сваіх дамоў у працоўныя калоніі ў сваіх раёнах.
Раскулачванне - кампанія палітычных рэпрэсій і генацыда па класавай прыкмеце ў СССР, у тым ліку арыштаў, дэпартацыяў і пакаранняў смерцю мільёнаў заможных сялян і членаў іх сем'яў у 1929-1932 гадах.
Спалучэнне раскулачвання, калектывізацыі і іншых метадаў рэпрэсіўнай палітыкі прывялі да масавага голаду ў многіх частках Савецкага Саюза і гібелі прыкладна 11 мільёнаў сялян у 1929-1933, у тым ліку 4 млн падчас самой кампаніі раскулачвання.
Былыя байцы Арміі Краёвай, якія змагаліся супраць нямецкай акупацыі, а цяпер «выклятыя жаўнеры» Мачак і яго камандзір Анджэй, знаёмыя яшчэ па Варшаўскім паўстанні, атрымліваюць заданне забіць сакратара абкама ПРП Шчуку.
Медалём Ушакова ўзнагароджваліся матросы і салдаты, старшыны і сяржанты, мічманы і прапаршчыкі Ваенна-Марскога Флоту і марскіх частак пагранічных войскаў за мужнасць і адвагу, праяўленыя пры абароне сацыялістычнай Айчыны на марскіх тэатрах, як у ваенны, так і ў мірны час.
У ліпені 2011 года было абвешчана аб набыцці холдынгу — ўсходнееўрапейскага падраздзялення аўстрыйскай банкаўскай групы (тады ж стала вядома, што гэтая група стала адным з васьмі еўрапейскіх банкаўскіх інстытутаў, якія не прайшлі стрэс-тэст Еўрапейскага банкаўскага кіравання).
22 сакавіка 1991 года адбылося заснаванне Акцыянернага камерцыйнага Ашчаднага банка Расійскай Федэрацыі на агульным сходзе акцыянераў у адпаведнасці з Законам РСФСР «АБ банках і банкаўскай дзейнасці ў РСФСР» ад 2 снежня 1990 года.
Брэнд Ашчадбанка на пачатак 2010 года, па ацэнцы часопіса « » і кампаніі займаў 15-е месца ў рэйтынгу самых дарагіх сусветных банкаўскіх брэндаў і каштаваў прыблізна 11, 7 мільярда даляраў.
1 студзеня 2001 года ў Ашчадбанку Расіі праведзена рэарганізацыя, у выніку якой 79 рэгіянальных банкаў Ашчаднага банка Расіі рэарганізаваныя ў 17 тэрытарыяльных, шляхам аб’яднання.
Пастановай трэцяй сесіі ЦВК ССР Беларусі прынятае рашэнне распаўсюдзіць з 1 ліпеня 1922 года дзеянне Крымінальнага кодэкса РСФСР і Крымінальна-працэсуальнага кодэкса РСФСР на тэрыторыі Беларусі.
У Крымінальна-працэсуальным кодэксе былі замацаваны найважнейшыя дэмакратычныя прынцыпы крымінальнага працэсу: публічнасць, галоснасць, права абвінавачанага на абарону, нацыянальная мова судавытворчасці, удзел народных засядацеляў і калегіяльнасць у разглядзе спраў.
Кодэкс сканцэнтраваў і дэталізаваў пытанні прызначэння і правядзення экспертызы на папярэднім і судовым следстве; пытанні, якія адносяцца да судовай экспертызы, выкладаліся ў 40 артыкулах Кодэкса.
У сувязі з утварэннем 27 лютага 1919 года Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі Літвы і Беларусі пытанні юстыцыі былі ўскладзеныя на ўтвораны ў сакавіку 1919 года Народны камісарыят юстыцыі ЛітБел, а на тэрыторыі Мінскай губерні — Мінскі губернскі аддзел юстыцыі.
Пасля адступлення з Беларусі польскіх войскаў, паступова змяняючы статус і падпарадкаванасць, аднавілася дзейнасць Наркамюста Сацыялістычнай Савецкай Рэспублікі Беларусі: з ліпеня 1920 года — як аддзела юстыцыі Мінгубрэўкама, з 1 жніўня 1920 года — аддзела юстыцыі Ваенрэўкама ССРБ, з 26 жніўня 1920 года — Камісарыята юстыцыі Ваенрэўкама ССРБ.
Разам з тым за органамі НКЮ захоўваліся ўсе правы «нагляду за заканамернасцю і ўмовамі ўтрымання арыштаваных ва ўсіх месцах зняволення ў поўным аб’ёме, прадугледжаным КПК, Палажэннем аб Пракуратуры».
1 кастрычніка 1924 года ў Наркамюсце быў сфармаваны Натарыяльны аддзел, на які ўскладаліся наступныя функцыі: назіранне і кантроль за дзейнасцю натарыяльных кантор; рэгістрацыя накладаючыхся на будынкі і правы забудовы забарон і дазволаў, выдача даведак аб х; загадванне натарыяльным архівам і выдача са спраў і кніг даведак, копій выпісак.
У камісарыяце быў утвораны Аддзел судаўладкавання і судовага нагляду, у Аддзеле пракуратуры сфармаваныя пададдзелы: агульнага кіравання, агульнага нагляду, па назіранню за органамі дазнання, следства і АДПУ, дзяржаўнага абвінавачвання.
з’езд Саветаў ССР Беларусі, які праходзіў 13—17 снежня 1920 года, унёс дапаўненні ў Канстытуцыю Сацыялістычнай Савецкай Рэспублікі Беларусі, якія ўстанаўлівалі ўтварэнне Цэнтральным Выканаўчым Камітэтам Беларусі Савета Народных Камісараў .
У лістападзе 1939 года Гаўрыла Антонавіч быў пераведзены на пасаду камандзіра 3-й аўтатранспартнай роты 32-га аўтатранспартнага палка 46-й аўтатранспартнай брыгады, у складзе якой ўдзельнічае ў Савецка-фінскай вайне.
Капітан Палаўчэня атрымаў загад двума танкамі прарвацца да чыгуначнай станцыі і блакаваць нямецкі эшалон з нарабаванай маемасцю і савецкімі грамадзянамі, якіх немцы хацелі сагнаць у Германію.
Не ведаў Гаўрыла Антонавіч і таго, што рэйд яго танка выратаваў ад вернай смерці 85 жыхароў вёскі, абвінавачаных немцамі ў сувязях з партызанамі, якіх фашысты сагналі ў адзін дом і на наступны дзень планавалі ў прысутнасці астатніх жыхароў вёскі і раёна публічна спаліць.
Тым не менш экіпажу ўдалося збіць полымя і на досвітку 12 студзеня, знішчыўшы па дарозе роту нямецкіх лыжнікаў, шчасна вярнуцца ў Лугі, ужо амаль вызваленыя ад праціўніка.
За ўдзел ў Тарапецка-Холмскай аперацыі Гаўрыла Антонавіч быў праізведзены ў маёры, а 5 мая 1942 года указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР яму было прысвоена званне Героя Савецкага .
У чэрвені 1942 года Гаўрыла Антонавіч быў адкліканы з фронту і пасля ўзнагароджання ў Крамлі накіраваны ў Ваенную ордэна Леніна акадэмію бранетанкавых і механізаваных войскаў Чырвонай Арміі імя І.
У снежні 1944 года падпалкоўнік Г. А. Палаўчэня быў прызначаны камандзірам 19-га гвардзейскага танкавага палка 2-й гвардзейскай механізаванай брыгады 1-га гвардзейскага механізаванага корпуса Харкаўскай ваеннай акругі.
Дейнічаючы гарматай, кулямётам і гусеніцамі экіпаж танка знішчыў 2 супрацьтанкавыя гарматы, 6 мінамётаў, 3 станковых кулямёта, 97 павозак з боепрыпасамі і іншай ваеннай маёмасцю.
Перад батальёнам была пастаўлена задача: падтрымліваючы дзеянні 249-й стралковай дывізіі, прарваць абарону праціўніка ў раёне Пена-Саблага і развіць наступленне ў напрамку Ахват, Лугі, Андрэапаль і далей на Старую Таропу і Веліж.
Гаўрыла Антонавіч Палаўчэня нарадзіўся 1 мая 1907 года ў вёсцы Языль Бабруйскага павета Мінскай губерні Расійскай імперыі (цяпер сяло Старадарожскага раёна Мінскай вобласці Рэспублікі Беларусь) у сялянскай сям’і.
Большая частка «Ранніх Мецкіх аналаў» да смерці маярдома Піпіна Герыстальскага грунтуюцца на крыніцах, якія не дайшлі да нс, іх звесткі, паводле меркавання гісторыкаў, носяць малаверагодны характар.
Выкарыстоўваючы звесткі з больш ранніх хронік, аўтар «Ранніх Мецкіх аналаў» не толькі капіраваў факты, якія знаходзіліся ў іх, але і падаваў іх у выгодным для Каралінгаў кантэксце, напрыклад, тлумачачы боскай воляй страту Меравінгамі ўлады ў Франкскім каралеўстве.
Большую частка звестак за 768—805 гады складаюць звесткі, узятыя з «Аналаў каралеўства франкаў», пры гэтым найбольш значная колькасць звестак, што не згадваюцца ў гэтай гістарычнай крыніцы, унесена аўтарам «Ранніх Мецкіх аналаў» у запісы пра 803—805 гады.
Аднак сучасныя гісторыкі лічаць, што большая частка гэтых аналаў была запісаная ў 806 годзе ў Шэльскім манастыры асабіста ці пры непасрэдным кіраўніцтве тутэйшай абатысы Гізелы, дачкі караля франкаў Піпіна Кароткага, з намерам апраўдаць атрыманне ўлады Каралінгамі напярэдадні падзелу Франкскай імперыі паміж сваімі сынамі, які рыхтаваўся Карлам Вялікім.
У гэтае выданне, акрамя тэксту ўласна «Ранніх Мецкіх аналаў», былі ўключаны і пазнейшыя дадаткі, зробленыя складальнікамі рукапісу-пратографа, галоўным чынам, па хроніцы Рэгіна Прумскага.
Гэтыя аналы, якія ахоплівалі толькі падзеі 678—830 гадоў, у пачатку стагоддзі атрымалі назву «Познія Мецкія аналы» , у адрозненне ад «Ранніх Мецкіх аналаў», выдадзеных у 1905 годзе на аснове ўсяго комплексу рукапісаў, якія змяшчалі гэту гістарычную крыніцу.
Запісы па 829 год уключна з'яўляюцца даслоўным паўторам «Аналаў каралеўства франкаў», 830 год апісаны на аснове «Берцінскіх аналаў» са згадваннем некалькіх арыгінальных сведчанняў, звязаных з імператрыцай Юдзіф.
Палажэннем аб класах служачых дзяржаўнага апарату, зацверджаным Пастановай Прэзідыума Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь ад 13 красавіка 1994 г. 2940- «Аб зацвярджэнні Палажэння аб класах служачых дзяржаўнага апарату і устанаўленні надбавак за выслугу гадоў», і Палажэннем аб парадку і ўмовах прысваення класаў служачых дзяржаўнага апарату, зацверджаным Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 13 лютага 1996 г. 66 «Аб зацвярджэнні Палажэння аб парадку і ўмовах прысваення класаў служачых дзяржаўнага апарату і памераў надбавак за класы служачых дзяржаўнага апарату», устаноўлены класы служачых дзяржаўнага апарату:
Пастановай Прэзідыума Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь ад 4 снежня 1991 г. 1285- «Аб паляпшэнні матэрыяльнага забеспячэння суддзяў і іншых работнікаў Рэспублікі Беларусь», Палажэннем аб атэстацыі і кваліфікацыйных класах суддзяў судоў Рэспублікі Беларусь, зацверджаным Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 4 снежня 1997 г. 626 «Аб некаторых мерах па ўпарадкаванні дзейнасці судоў Рэспублікі Беларусь» і Кодэксам Рэспублікі Беларусь аб судаўладкаванні і статусе суддзяў ад 29 чэрвеня 2006 г. 139-З устаноўлены кваліфікацыйныя класы суддзяў:
Пастановай Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь ад 24 красавіка 1992 г. 1647- «АБ дыпламатычных рангах Рэспублікі Беларусь» і Палажэннем аб дыпламатычнай службе Рэспублікі Беларусь, зацверджаным Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 15 мая 2008 г. 276 «Аб некаторых пытаннях дыпламатычнай службы Рэспублікі Беларусь», устаноўлены дыпламатычныя рангі:
Пастановай Прэзідыума Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь ад 23 лістапада 1992 г. 1956- «АБ персанальных званні службовых асоб дзяржаўных мытных органаў Рэспублікі Беларусь і аб Становішчы аб парадку іх прысваення» устаноўлены персанальныя званні службовых асоб дзяржаўных мытных органаў Рэспублікі Беларусь:
Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 27 кастрычніка 1997 г. 545 «Аб зацвярджэнні Палажэння аб парадку і ўмовах прысваення класаў служачых дзяржаўнага апарату і памераў надбавак за класы служачых дзяржаўнага апарату» устаноўлены вышэйшы клас служачага дзяржаўнага апарату.
Палажэннем аб парадку і ўмовах праходжання службы ў мытных органах, зацверджаным Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 21 красавіка 2008 г. 228 «Аб некаторых пытаннях мытных органаў» устаноўлены персанальныя званні службовых асоб мытных органаў:
Кантора займалася экспартна-імпартнымі аперацыямі, і на працягу стагоддзя дастаўляла ў Таганрог чай, каву, цытрусавыя, і іншыя тавары, а з Таганрогскага порта вывозіла пшаніцу, макуху і тлушчы.
Раздробны гандаль у Расіі ператварыўся ў адзін з найважнейшых рухавікоў эканамічнага росту эканомікі краіны з моманту пачатку эканамічных рэформаў і лібералізацыі рынку ў канцы 1980-х гадоў, хоць рознічны гандаль існаваў як у СССР, так і царскай Расіі.
Праводзяцца выканаўчымі органамі дзяржаўнай улады або органамі мясцовага самакіравання іншых суб'ектаў Расійскай Федэрацыі, органамі выканаўчай улады іншых дзяржаў-членаў Мытнага саюза сумесна з прэфектурамі адміністрацыйных акруг горада Масквы ва ўсталяваным месцы.
Гандаль, якая ажыццяўляецца на прынцыпах развазнога і разноснага гандлю, а таксама іншыя аб'екты арганізацыі гандлю, якія не адносяцца ў адпаведнасці з патрабаваннямі да стацыянарнай гандлі.
Савет Еўрапейскага саюза прызнаў Эйсмант адказнай за каардынацыю медыя-дзейнасці Лукашэнкі, уключаючы падрыхтоўку заяў і арганізацыю публічных выступленняў, падтрымку рэжыму Лукашэнкі, у тым ліку ў межах кампаніі рэпрэсій і запалохвання, якая праводзіцца дзяржаўным апаратам пасля прэзідэнцкіх выбараў 2020 года.
Згодна з рашэннем ЕС, у прыватнасці, сваімі публічнымі заявамі ў абарону прэзідэнта і крытыкай актывістаў апазіцыі, а таксама мірных дэманстрантаў, зробленымі пасля прэзідэнцкіх выбараў, яна паспрыяла сур’ёзнаму падрыву дэмакратыі і вяршэнства закону ў Беларусі.
У пачатку 2017 г. яе функцыі былі пашыраны: паводле ўказа прэзідэнта 40, у іх пералік былі ўключаны каардынацыя дзейнасці буйных дзяржаўных СМІ, фарміраванне праз СМІ грамадскай думкі пра дзейнасць прэзідэнта і г.д.
Прэс-сакратар стаў прыраўноўвацца паводле паўнамоцтваў да памочніка прэзідэнта Палітолаг Вольф Рубінчык адзначыў у сувязі з гэтым пашырэннем, што Н. Эйсмант «увойдзе, умоўна, у сямёрку самых уплывовых дзяржаўных службоўцаў, хоць дагэтуль наўрад ці трапляла ў дваццатку».
З 2007 года працавала рэдактарам агенцтва тэлевізійных навін, карэспандэнтам спецыяльнага аддзела выпуску галоўнай дырэкцыі «» Нацыянальнай дзяржаўнай тэлерадыёкампаніі Беларусі.
Выказванні Наталлі Эйсмант пра дыктатуру як магчымы «брэнд» Беларусі, пра «запыт» на дыктатуру ў свеце, зробленыя ў сакавіку 2019 года, атрымалі ў Беларусі розгалас, былі паддадзены жорсткай крытыцы і асмяянню.
Аранжоўку песні, зробленую Альфрэдам Шнітке, даследчыкі называюць «шэдэўрам музычнай драматургіі»; фінальная хроніка карціны, сцэна сустрэчы воінаў на Беларускім вакзале, у якую яна ўключана, па сіле ўздзеяння нагадвае эпізоды «ўсенароднага яднання» са стужкі «Ляцяць жураўлі».
Паводле слоў даследчыка Яўгена Шрагавіца, пры напісанні песні Акуджава не проста выкарыстоўваў уласны франтавы вопыт, але і стварыў зборны вобраз батальёна — людзей, якія схаваны пад займеннікам «мы».
12 ліпеня 1943 года яго батальён першым фарсіраваў раку Выцебець і, умела ўзаемадзейнічаючы са стралковымі падраздзяленнямі, вызваліў раённы цэнтр сяло Ульянава, вёску Крапіўна і іншыя населеныя пункты Калужскай вобласці.
Сямён Ісакавіч Чубукоў (1 студзеня 1907, в. Кузьмінічы, Магілёўская вобласць — 29 чэрвеня 1983, Таганрог) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, камандзір 262-га танкавага батальёна , маёр.
ажыццяўленне падрыхтоўчых мерапрыемстваў па тэхнічным прыкрыцці, аднаўленні, павышэнні жывучасці і прапускной здольнасці чыгунак і аўтамабільных дарог у меркаваных раёнах вядзення Узброенымі Сіламі, іншымі воінскімі фарміраваннямі аперацый ;
вывучэнне меркаваных раёнаў дзеянні транспартных войскаў у ваенны час і наяўных там чыгуначных і аўтамабільных дарог , вызначэнне верагодных аб'ёмаў іх разбурэння і рэсурсаў, неабходных для аднаўлення;