polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Дзяржаўная нарада ў Маскве, якая прайшла ў жніўні, не толькі фактычна ліквідавала рэжым «двоеўладдзя» і падтрымала рэжым «бонапарцізма», але і стварала базу для юрыдычнага афармлення дыктатуры.
Страта ўрадам кантролю над палітычнай сітуацыяй і здольнасці да эфектыўнага ажыццяўлення кіраўніцкай дзейнасцю з адначасовым узмацненнем ролі партыі бальшавікоў і Саветаў у палітычнай сістэме грамадства.
Спроба пабудовы парламентарызму заканчваецца няўдачай у сувязі са наступнымі абставінамі: фарміраваннем рэжыму асабістай улады Керанскага і распадам дэмакратычнага блока, а таксама няздольнасцю Часовага ўрада задушыць рэвалюцыйны рух, усплеск якога адбыўся пасля карнілаўскага мецяжу.
Велізарным уплывам і аўтарытэтам сярод народных мас карыстаўся Петраградскі савет рабочых і салдацкіх дэпутатаў, што дазволіла ахарактарызаваць паслярэвалюцыйную сітуацыю як двоеўладдзе: з аднаго боку, быў Часовы ўрад, які ідзе па шляху парламентарызму і які мае мэту стварэння Расіі капіталістычнай, сучаснай, ліберальнай, вернай абавязацельствах перад сваімі англа-французскімі саюзнікамі; з другога быў Петраградскі Савет, стваральнікі якога разлічвалі на фарміраванне прамой рэвалюцыйнай «улады працоўных мас».
на пашыраным пасяджэнні Часовага камітэта Думы з удзелам Цэнтральнага камітэта Канстытуцыйна-дэмакратычнай партыі і Бюро Прагрэсіўнага блока, а таксама прадстаўнікоў Петраградскага савета рабочых і салдацкіх дэпутатаў быў узгоднены склад першага ўрадавага кабінета, аб фарміраванні якога было абвешчана на наступны дзень.
Калі на першым этапе гаворка ішла аб рэспубліканскай форме праўлення пры магчымасці рэстаўрацыі манархіі ў канстытуцыйнай форме і з моцнай выканаўчай уладай, то пазней палітычны рэжым пачаў схіляцца ў бок прэзідэнцкай рэспублікі і бонапарцізма Часовага ўрада.
імператар Мікалай адрокся ад прастола з перадачай права атрымання ў наследванне вялікаму князю Міхаілу Аляксандравічу, які, у сваю чаргу, апублікаваў акт аб намеры прыняць вярхоўную ўладу толькі пасля таго, як на Устаноўчым сходзе выкажацца народная воля адносна канчатковай формы праўлення ў краіне.
Камандзір аддзялення, сяржант, ставіў яго ў больш прывілеяванае становішча ў адносінах да іншых вайскоўцаў з прычыны нестатутных адносін: Коржыч набываў за асабістыя сродкі і перадаваў сяржанту ў карыстанне тэлефон, прадукты харчавання, цыгарэты.
Следства ўстанавіла, што з боку камандзіраў аддзяленняў мелі месца факты злоўжывання ўладай, якія выявіліся ў прыняцці грашовых сродкаў ад ваеннаслужачых тэрміновай службы за неабмежаванае па часе карыстанне мабільнымі тэлефонамі ў парушэнне ўстаноўленага парадку.
Старшына роты, прапаршчык, з пачатку ліпеня па 25 верасня выкраў з яго банкаўскай карты грошы на суму не менш за 180 беларускіх рублёў і без ведама ўладальніка расплачваўся ў крамах і кафэ на тэрыторыі Барысава.
3 кастрычніка 2017 года каля 17.00 у падвале будынка медыцынскай роты знойдзены труп радавога Коржыча А. А., які правісеў 7 дзён у пятлі з рэменя, прымацаванага вольным канцом да металічнай арматуры пад столлю склепа, з перавязанымі шнурком абутку нагамі і нацягнутай на галаву майкай.
Следствам прынята рашэнне аб узбуджэнні справы па прыкметах складу злачынства па ч.3 арт.443 КК Беларусі (парушэнне статутных правілаў узаемаадносін паміж асобамі, на якіх распаўсюджваецца статус ваеннаслужачага, пры адсутнасці адносін падпарадкаванасці, якое пацягнула цяжкія наступствы).
Было адзначана, што Чарнецкі ў выніку «самаўхілення і безадказнага стаўлення да сваіх службовых абавязкаў, а таксама адсутнасці кантролю за падтрыманнем вайсковай дысцыпліны і правапарадку» дапусціў парушэнне статутных правіл узаемаадносін паміж ваеннаслужачымі.
Дапытаныя ў якасці сведак сябры, з якімі ён увесь час меў зносіны па тэлефоне і перапісваўся ў інтэрнэце, агледжаныя тэлефоны, якія знаходзіліся ў карыстанні Коржыча, а атрыманая інфармацыя аб перапісцы далучана да крымінальнай справы.
Канфіскаваныя тэлефоны ваеннаслужачых, накіраваныя запыты і часткова атрыманы звесткі аб злучэнні абаненцкіх нумароў, якія выкарыстоўваліся Аляксандрам Коржыч і вайскоўцамі яго часці.
Па выніках праверкі, якая праводзіцца Следчым камітэтам і Пракуратурай Рэспублікі Беларусь, прынята рашэнне зняць камандзіра і шэраг іншых службовых асоб часці, якім паставілі ў віну "непрыняцце вычарпальных мер па падтрыманні строгага статутнага парадку".
Прызначаная комплексная экспертыза па даследаванні адзення загінулага салдата, прадметаў, канфіскаваных падчас агляду месца здарэння, і слядоў, пакінутых на сцяне падвальнага памяшкання медыцынскай роты, прызнаная пацярпелай і дапытаная маці памерлага.
13 кастрычніка 2017 года прэс-сакратар Прэзідэнта Беларусі Наталля Эйсмант заявіла, што сітуацыя вакол гібелі салдата ў Печах знаходзіцца на жорсткім кантролі ў Аляксандра Лукашэнкі:
Аўтар праекта міжнароднай канферэнцыі «Малевіч. Класічны авангард. Віцебск», якая тройчы адбылася ў Віцебску ; зборнікаў матэрыялаў «Малевіч. Класічны авангард. Віцебск» , «Духоўная энергія тэатра» .
дэбютавала з атмасфернымі бензінавымі рухавікамі працоўным аб'ёмам 1,2 л (трохцыліндравы, з размеркаваным упырскам , магутнасць 60 і 70 к.с.), і чатырохцыліндравымі 1,4 л і 1,6 л .
Для самай таннай версіі мадэлі быў створаны рухавік аб'ёмам 1,0 л. Аб'ём 996 см³ быў дасягнуты за кошт памяншэння дыяметра цыліндру да 72 мм і скарачэння ходу поршня да 61,2 мм.
Першае пакаленне дзяліла агрэгаты з Карынай: абедзве мадэлі былі пераведзены на новую платформу з пярэднім прывадам, папярочна размешчаным рухавіком і цалкам незалежнай падвескай, але для колавую базу павялічылі на 100 мм — да 2600 мм.
Мадэль была прадстаўлена ў кузавах седан і ўніверсал, але ўніверсал з гэтага часу прадаваўся толькі на рынках Азіі, а купэ, якое з'явілася ў 1998 годзе, мела іншы дызайн і пазіцыянавалася як асобная мадэль .
Абноўленая версія 2009 года адрознівалася іншым малюнкам рашоткі радытара, змененым пярэднім бамперам і наяўнасцю паўторнікаў паваротаў ў карпусах бакавых люстэрак, а таксама багацейшым храміраваным дэкорам.
За гэты час мадэль перажыла некалькі невялікіх рэстайлінгаў: у маі 1983 люстэркі перамясціліся з крылаў на стойкі пярэдніх дзвярэй, а ў чэрвені 1984 года змянілася рашотка радыятара, бамперы, заднія ліхтары, панэль прыбораў, павялічылася пальчаткавая скрыня.
Сінгл дасягнуў 4 радка ў галоўным хіт-парадзе ЗША «» 100, заняў 3 месца ў хіт-парадзе Аўстраліі, дзе, як і ў Амерыцы, мае плацінавую сертыфікацыю, дабраўся да 7 пазіцыі ў Вялікабрытаніі, дзе мае срэбны статус, і Канадзе, дзе мае залатую сертыфікацыю.
Трэк дасягнуў 4 радка ў галоўным хіт-парадзе ЗША «» 100, заняў 3 месца ў хіт-парадзе Аўстраліі, дзе мае плацінавую сертыфікацыю, дабраўся да 7 пазіцыі ў Вялікабрытаніі і 11 у Канадзе, дзе мае залатую сертыфікацыю.
непрыкрывальныя, прыкрывальныя, напаўпрыкрывальныя , умоўна прыкрывальныя (частковае або поўнае хаванне кустоў ажыццяўляецца толькі ў асобныя, неспрыяльныя па пагодна-кліматычных умоў гады для выспявання лазы);
па сартавым складзе і выкарыстанні прадукцыі — вінаграднікі сталовых сартоў , кішмішных і разынак , тэхнічных (для падрыхтоўкі розных тыпаў вінаў і іншых алкагольных прадуктаў, вытворчасці сокаў, кансерваў).
Невыкананне гэтых умоў можа прывесці да затрымкі фарміравання кустоў вінаграду, іх агульнага паслаблення, што негатыўна адаб'ецца на прадукцыйнасці вінаградніка ў наступныя гады, зніжэння іх даўгавечнасці;
Пісталеты, выпушчаныя да жніўня 2007 года непрыдатныя для выкарыстання патронаў з кінэтычнай энергіяй кулі вышэй за 50 джоўляў, у той час як пісталеты, выпушчаныя пасля жніўня 2007 года, могуць страляць патронамі з кінэтычнай энергіяй кулі да 80 джоўляў.
16 чэрвеня 2014 года прэзідэнт Украіны П. А. Парашэнка забараніў любое супрацоўніцтва з Расіяй у сферы ВПК , а 27 жніўня 2014 — падпісаў указ «Аб мерах па ўдасканаленні дзяржаўнай ваенна-тэхнічнай палітыкі», у адпаведнасці з якім загадаў прыняць меры «па спыненні экспарту ў Расійскую Федэрацыю тавараў ваеннага прызначэння і двайнога выкарыстання».
У канцы 2003 года НДІ спецыяльнай тэхнікі МУС Украіны была распрацавана электронна-аптычная прыцэльна прылада «Мігдаль» (падствольная відэакамера для ўсталявання на пісталет, блок кіравання на поясе і монакуляр); у пачатку 2011 года 12 прылад «Мігдаль» паступілі на ўзбраенне спецпадраздзялення «Сокал» МУС Украіны , яны ўсталёўваюцца на пісталеты «Форт-17»
«Форт-17» з’яўляецца мадыфікацыяй пісталета «Форт-12» з палімернай рамкай з армаванага шкловалакном ударатрывалага поліаміду, аддзяляемай накладкай на рукаяці і мацаваннем «Пікаціні» пад ствалом пісталета.
Трэба заўважыць, што ступень не мае непасрэднага дачынення да сучаснай філасофіі, яго атрымліваюць даследчыкі амаль усіх навуковых галін, напрыклад: доктар філасофіі ў галіне гісторыі або доктар філасофіі ў галіне эканомікі, доктар філасофіі ў галіне філалогіі або доктар філасофіі ў галіне тэхнікі і г.д.
Гэта абумоўлена традыцыямі, якія бяруць пачатак у сярэдневяковых універсітэтах, стандартная структура якіх звычайна меркавала наяўнасць факультэтаў філасофіі, юрыспрудэнцыі, тэалогіі і медыцыны.
Мацюшын — выкладчык радыёсправы; былы вайсковец пагранічных войскаў Н. П. Лонкін — выкладчык агентурнай разведкі; А. Д. Казлоў — выкладчык разведкі; былы лейтэнант Чырвонай Арміі Сімавін; былы палкоўнік Чырвонай Арміі Д. З. Шынкарэнка і іншыя.
Падрыхтаваныя агенты перакідваліся ў тыл Чырвонай Арміі па 2-3 чалавекі і ў адзіночку, галоўным чынам на цэнтральных участках фронту, а таксама ў Маскоўскую, Калінінскую, Разанскую і Тульскую вобласці.
Паводле іншых звестак (матэрыялы следства па справе Фёдара Лявонцьевіча Каленчанкі, які скончыў гэту школу), устаноўлена, што начальнікам гэтай школы з’яўляўся капітан Утаў, начальнікам бюро дакументацыі — рускі палкоўнік Пятроў, выкладчыкі — старшы лейтэнант Мікалай Пятровіч Лебядзеў, астатнія — немцы.
Аб колькасці навучэнцаў можна меркаваць па дадзеных савецкай агентуры, якая лічыла, што прыкладна ў снежні 1943 года ці студзені 1944 года чакаўся выпуск 250 шпіёнаў, якія павінны былі быць засланы ў партызанскія атрады БССР.
Паводле інфармацыі на афіцыйным сайце беларускага пасольства ў Нігерыі, асноўнымі беларускімі экспарцёрамі на рынак ФРН з’яўляюцца ЗАТ «Беларуская калійная кампанія», ААТ «Гродна Азот», ААТ «Беларускі металургічны завод», ААТ «МТЗ».
У ходзе візіту падпісаны Мемарандум аб узаемаразуменні паміж Урадам Рэспублікі Беларусь і Урадам Федэратыўнай Рэспублікі Нігерыя аб правядзенні двухбаковых кансультацый, адбыўся першы ў гісторыі раўнд кансультацый.
У верасні 2011 г. у рамках юбілейнай міністэрскай сустрэчы Руху недалучэння ў г. Бялградзе, прысвечанай 50-годдзю стварэння руху, адбылася сустрэча Міністра замежных спраў Рэспублікі Беларусь С. М. Мартынава і Дзяржаўнага міністра замежных спраў Федэратыўнай Рэспублікі Нігерыя В. Анвуліры.
У маі 2012 г. ў рамках чарговага саміту Руху недалучэння ў г. Шарм-Эль-Шэйху адбылася сустрэча намесніка Міністра замежных спраў Рэспублікі Беларусь С. Ф. Алейніка і Дзяржаўнага міністра замежных спраў Федэратыўнай Рэспублікі Нігерыя В. Анвуліры.
У маі 2010 г. ў рамках саміту «Групы пятнаццаці» ў г. Тэгеране адбылася сустрэча Першага намесніка Прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь Уладзіміра Сямашкі з Дзяржаўным міністрам замежных спраў Нігерыі А.Хонгам.
У канцы 1878 года на Апшэронскім паўвостраве быў уведзены ў эксплуатацыю першы расійскі нафтаправод працягласцю каля 10 кіламетраў для перапампоўкі нафты ад Балаханского радовішча на нафтаперапрацоўчыя заводы Баку.
У артыкуле «Нафтаправоды» і ў кнізе «Трубаправоды і іх прымяненне ў нафтавай прамысловасці» В. Г. Шухов прывёў дакладныя матэматычныя формулы для апісання працэсаў праходжання па трубаправодах нафты, мазуту, стварыўшы класічную тэорыю нафтаправодаў.
Мендзялееў прапанаваў ідэю выкарыстання трубаправода пры перапампоўванню нафты і нафтапрадуктаў, патлумачыў прынцыпы будаўніцтва трубаправода і прадставіў пераканаўчыя аргументы ў карысць дадзенага віду транспарту.
У сярэдзіне стагоддзя англійскія арыстакраты не бянтэжацца прысутнасці на парадным партрэце ігральных карт, пра гэта сведчыць карціна Майстра графіні Уорык «Партрэт Эдварда Віндзара, 3-га барона Віндзара, яго жонкі, Кэтрын дэ Вер, і іх сям’і», якая адносіцца да 1568 года.
Існуюць таксама і больш раннія згадкі гульні, у якой выкарыстоўваліся даўгаватыя аркушы — яны адносяцца да перыяду праўлення ў стагоддзі дынастыі Тан Да з’яўлення папяровых карт кітайцы і японцы выкарыстоўвалі плоскія даўгаватыя таблічкі з дрэва, бамбука або нават са слановай косці.
У сярэднявечнай Японіі ў часы сёгуната была распаўсюджаная картачная гульня Ута-гарута, у якасці калоды ў ёй выкарыстоўваліся ракавіны мідый — на іх былі намаляваны сцэны побыту, часы года і сцэны вершаў.
Стандартная калода складаецца з 54 карт: 52 асноўныя карты характарызуюцца адной з чатырох масцей і адной з трынаццаці вартасцей і дзве спецыяльныя карты, так званыя джокеры, якія звычайна адрозніваюцца па малюнку.
Для арыентавання і вядзення разведкі машына абсталявана наступнай спецыяльнай апаратурай — навігацыйнай апаратурай ТНА-3, лазерным далямерам, радыёлакацыйнай станцыяй, прыёмнікам-пеленгатарам, мінашукальнікам, прыборам хімічнай разведкі, двума радыёстанцыямі для блізкай і далёкай сувязі.
БМП-1 была абраная ў якасці базавай невыпадкова, так як яна была здольная пераадольваць водныя перашкоды ўплаў, а акрамя таго, за кошт уніфікацыі вузлоў і дэталяў аблягчаўся працэс прыняцця машыны на ўзбраенне, зніжаўся яе кошт.
Праз год пераможцам турніру стаў Роні О’Саліван, перамогшы ў фінале Кайрэна Уілсана і здабыўшы 29-ы рэйтынгавы тытул, што дазволіла яму абысці па гэтым паказчыку Стыва Дэвіса і зраўняцца з Джонам Хігінсам.
У 1982 г. атрымаў ступень магістра дзелавога адміністравання ва ўніверсітэце Антананарыву, а затым працягнуў вучобу ва Універсітэце Квебека ў Труа-Рыўеры, дзе ў 1986 годзе атрымаў ступень магістра ў галіне фінансаў і бухгалтарскага ўліку.
На гэтай пасадзе ён спыніў інфляцыю, своечасова плаціў заробкі дзяржаўным чыноўнікам, нягледзячы на ​​поўную адсутнасць фінансавай падтрымкі з боку міжнароднай супольнасці і сусветны эканамічны крызіс.
З баявой характарыстыкі на памочніка начальніка сувязі 74-й стралковай Кіева-Дунайскай дывізіі маёра Альшанскага Навума Мордухавіча 20.04.1945 г.: «… в период боевых действий связь вполне обеспечивала боевые операции дивизии, особенно хорошо работала радиосвязь. Руководить подчиненными в боевых действиях умеет. В сложной боевой обстановке не теряется, решения по обеспечению связью принимает правильно…»
З атэстацыі 27.5.1945 г.: «В боях решительный, инициативен. Радиосвязь в наступательно-оборонительных боях работала хорошо, управление по радио было обеспечено…» Узнагароджаны ордэнамі Чырвонай Зоркі, Айчыннай вайны першай і другой ступені, медалямі.
У Інстытуце праводзяцца фундаментальныя і прыкладныя даследаванні: праблемы фарміравання рэгіянальнай палітыкі, сістэм кіравання і эколага-эканамічнага рэгулявання развіцця рэгіенаў, рацыянальнага выкарыстання вытворчага, працоўнага, прыродна-рэсурснага і інтэлектуальнага патэнцыялу рэгіёнаў, рынкавай інфраструктуры і прадпрымальніцтва, знешнеэканамічнай дзейнасці і трансгранічнага супрацоўніцтва, рэгіянальнай статыстыкі і інш.
У верасні — кастрычніку войскі фронту, удзельнічаючы ў Бітве за Днепр, правялі Сумска-Прылуцкую аперацыю, фарсіравалі Днепр на поўнач і на поўдзень ад Кіева, захапілі важныя аператыўныя плацдармы на яго правым беразе, стварыўшы ўмовы для вызвалення Кіева і наступных дзеянняў на Правабярэжнай Украіне.
У студзені 1943 года Варонежскі фронт паспяхова ажыццявіў Астрагожска-Расашанскую аперацыю, у студзені — лютым сумесна з Бранскім фронтам — Варонежска-Касторненскую аперацыю, у лютым — сакавіку — Харкаўскую наступальную аперацыю (гл. таксама Харкаўскую наступальную аперацыю 2.02.-3.03.1943 года), у ходзе якой вызваліў Курск, Харкаў, Льгоў.
16 сакавіка войскі фронту пакінулі Харкаў і, адышоўшы на мяжу на ўсход ад горада Сумы, на поўнач ад Белгарада, па рацэ Северскі Данец да Чугуева, спынілі нямецка-фашысцкія войскі.
У ліпені 1942 года Варонежскі фронт прымаў удзел у Варонежска-Варашылаўградскай аперацыі, затым скоўваў супрацьстаячыя войскі праціўніка, зрываючы перакідку іх для ўзмацнення груповак, якія надыходзілі на Сталінград і Каўказ.
У Франсіску дэ Гавея Сотамаёра меліся інструкцыі ад караля Партугаліі аб вядзенні перагавораў з Алвару , аднак той з-за ўмяшання місіянера Франсіска дэ Барбуды не здолеў упэўніць кангалезскага караля даць згоду на ўсе патрабаванні.
Увосень 1968 года разам з сябрам Сяргеем Каленчанкам на знак пратэсту супраць уводу войскаў СССР у Чэхаславакію размаляваў інстытуцкую галерэю партрэтаў членаў Палітбюро сімваламі Пражскай вясны.
Адначасова арганізаваў дома багемны салон, дзе збіраліся Сяргей Каленчанка, шахматыст Яўген Рубан (чэмпіён Ленінграда 1966 года і пераможца чэмпіянату БССР 1975 года, на якім граў па-за конкурсам) ды іншыя сябры Раманава, якія ў СССР мелі мала перспектыў, але пры гэтым былі таленавітымі і рознабаковымі людзьмі.
У сувязі з перабудовай сістэмы дзяржаўнага кіравання, пачынаючы з 1987 года ўпраўленне стала падпарадкоўвацца асабіста старшыні Савета Міністраў, стаўшы апаратам старшыні ўрада і прэзідыума Савета Міністраў СССР.
Па выніках атэстацыі ўпраўленне рыхтавала рэкамендацыі аб заахвочванні асобных работнікаў, аб павышэнні/паніжэнні іх у пасадзе, аб змене акладаў, аб пераводзе на іншую працу або аб вызваленні ад займаемай пасады.
Кіраўніцтву ўпраўлення было даручана прыняць меры да аснашчэнні падраздзяленняў урадавага апарата сродкамі механізацыі і аўтаматызацыі кіраўніцкай працы — у прыватнасці, сучаснымі відамі аргтэхнікі і персанальнымі камп’ютарамі.
Як і іншыя вышэйшыя органы дзяржаўнай улады і кіравання Савецкага Саюза, Саўмін СССР быў калегіяльным органам і фарміраваўся Вярхоўным Саветам СССР на сумесным пасяджэнні Савета Саюза і Савета Нацыянальнасцей, а ў прамежку паміж сесіямі Вярхоўнага Савета — Прэзідыумам Вярхоўнага Савета СССР .
На персанальны склад Савета Міністраў СССР істотны ўплыў аказвалі бягучая палітычная і эканамічная кан'юнктура, а таксама проціборства ў вышэйшым эшалоне ўлады СССР прыхільнікаў і праціўнікаў эканамічных рэформаў.
У 1987 годзе ўрадавы апарат быў пашыраны шляхам уключэння ў яго апаратаў пастаянных органаў Савета Міністраў СССР па кіраўніцтву буйнымі народнагаспадарчымі комплексамі і групамі аднародных галін, упраўлення справамі Савета Міністраў СССР і сакратарыята старшыні ўрада.
ажыццяўленне агульнага кіраўніцтва ў галіне адносін з замежнымі дзяржавамі, знешняга гандлю, эканамічнага, навукова-тэхнічнага і культурнага супрацоўніцтва СССР з замежнымі краінамі, зацвярджэнне і дэнансацыя міжнародных міжурадавых дагавораў.
Законам ад 15 сакавіка 1946 года Савет Народных Камісараў СССР быў пераўтвораны ў Савет Міністраў СССР, Саветы Народных Камісараў саюзных і аўтаномных рэспублік у Саветы Міністраў саюзных і аўтаномных рэспублік, народныя камісарыяты ўсіх узроўняў — у адпаведныя міністэрствы; наркамы сталі называцца міністрамі; пры гэтым падпарадкаванасць, паўнамоцтвы і склад урада СССР не змяніліся.
Для вырашэння пытанняў, звязаных з забеспячэннем кіраўніцтва народнай гаспадаркай, і іншых пытанняў дзяржаўнага кіравання, у рамках Савета Міністраў СССР дзейнічаў пастаянны орган — Прэзідыум Савета Міністраў СССР.
Гэты орган быў створаны ў сакавіку 1946 года шляхам пераўтварэння Бюро пры Савеце народных камісараў СССР, якое функцыянавала з 1944 года ў якасці цэнтральнага органа кіравання шырокай сеткай падведамных органаў савецкага ўрада.
У адпаведнасці з рашэннем лютаўскага Пленума ЦК КПСС аб набліжэнні кіраўніцтва да эканамічных раёнаў, прадпрыемствы былі перададзеныя ва ўпраўленне саўнаргасаў, было скасавана некалькі дзясяткаў грувасткіх саюзных міністэрстваў, а іх функцыі перададзены невялікім Дзяржкамітэтам — Дзяржаўным камітэтам Савета Міністраў СССР.
Адначасова ішло пераўтварэнне некаторых міністэрстваў з агульнасаюзных у саюзна-рэспубліканскія і стварэнне шэрагу дзяржаўных камітэтаў Савета міністраў СССР, кіраўнікі якіх увайшлі ў склад урада нароўні з міністрамі.
У адрозненне ад аналагічных органаў выканаўчай улады іншых эканамічна развітых краін, у рамках Савета Міністраў СССР дзейнічала вялікая колькасць органаў, якія займаліся кіраваннем асобнымі галінамі народнай гаспадаркі.
Вялікая колькасць ведамстваў прамысловай накіраванасці было выклікана асаблівасцямі эканамічнага ўладкавання савецкай дзяржавы, якое адрознівалася пераважнай перавагай дзяржаўнай уласнасці на сродкі і прадукты вытворчасці, а таксама высокім узроўнем цэнтралізацыі функцый планавання і кіравання эканомікай краіны.
У савецкі перыяд паўстала паняцце «галіновае міністэрства» — цэнтральны орган дзяржаўнага кіравання, які ажыццяўляе кіраўніцтва даручанай яму галіной народнай гаспадаркі і нёс адказнасць за стан і развіццё гэтай галіны, за выкананне дзяржаўных планаў і рашэнне іншых задач, якія стаяць перад адпаведнай галіной.
Нягледзячы на тое, што да 1960-х гадах эканоміка СССР займала 1-е месца ў свеце па здабычы асобных відаў карысных выкапняў і вытворчасці некаторых відаў прамысловай і сельскагаспадарчай прадукцыі, ускладненне эканамічных сувязяў у пасляваенны перыяд паказала абмежаваныя магчымасці экстэнсіўнага эканамічнага развіцця і недахопы цэнтралізаванага планавання і кіравання прамысловай і сельскагаспадарчай вытворчасцю.
У 1965—1970 гады пад кіраўніцтвам Старшыні Савета Міністраў СССР А. М. Касыгіна ўрадам была праведзена эканамічная рэформа, накіраваная на ўкараненне эканамічных метадаў кіравання і пашырэнне гаспадарчай самастойнасці прадпрыемстваў, аб'яднанняў і арганізацый.
У адпаведнасці з Законам СССР ад 26 снежня 1990 года «Аб зменах Канстытуцыі СССР у сувязі з удасканаленнем сістэмы дзяржаўнага кіравання», Савет Міністраў СССР быў ператвораны ў Кабінет Міністраў СССР.
Згодна Канстытуцыі СССР 1977 года, Савет Міністраў СССР быў правамоцны вырашаць усе пытанні дзяржаўнага кіравання, аднесеныя да ведання Саюза ССР, паколькі яны не ўваходзяць, згодна з Канстытуцыяй, у кампетэнцыю Вярхоўнага Савета СССР і Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР.
Цэнтральныя органы дзяржаўнага кіравання — саюзныя міністэрствы, дзяржаўныя камітэты і агенцтва — з'яўляліся ядром сістэмы дзяржаўнага кіравання Савецкага Саюза і асновай Савета Міністраў СССР.
Саве́т Міні́страў Саю́за Саве́цкіх Сацыялісты́чных Рэспу́блік — вышэйшы калегіяльны орган выканаўчай і распарадчай дзяржаўнай улады Саюза Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік у перыяд з 1946 па 1991 гады.
Аднак неўзабаве тэрытарыяльная сістэма кіравання прамысловасцю паказала сваю неэфектыўнасць, рэформа была паступова згорнута і пасля зняцця М. С. Хрушчова ў сярэдзіне 1960-х гадоў саўнаргасы былі паглынутыя адноўленымі саюзнымі і рэспубліканскімі міністэрствамі.
З 7 кастрычніка 1977 года пасля ўступлення ў сілу новай Канстытуцыі СССР пералік саюзна-рэспубліканскіх і агульнасаюзных міністэрстваў і дзяржаўных камітэтаў СССР вызначаўся асобным Законам аб Савеце Міністраў СССР, а не Канстытуцыяй як раней.
Абараніла кандыдацкую дысертацыю на тэму «Англа-савецкія навукова-тэхнічныя і культурныя сувязі ў 1924—1931 гг.» у 1985 г. У 1994 г разам з першым мужам, д-рам гістарычных навук Генадзем Космачам , напісала кнігу «Трагедыя куміраў рэвалюцыі».
З 2000-х гг. пачала выкладаць еўрапейскую гісторыю ў Канадзе, дзе сустрэла свайго другога мужа Роберта Эскрыджа, пераехала з ім жыць у Паўднёвую Караліну і пачала выкладаць еўрапейскую гісторыю ў Універсітэце Фрэнсіс Марыён, дзе і працуе па цяперашні час.
Соні Кларк далучыўся да бэнду Оскара Пеціфорда і пераехаў у Сан-Францыска, дзе Кларк іграў разам з Бадзі ДэФранка на працягу двух з паловай гадоў, гастралюючы па Еўропе і ЗША.
Усяго для ён паўдзельнічаў у якасці лідара і сайдмэна ў 29 запісах, сыграўшы з такімі карыфеямі джаза, як Дональд Бёрд, Пол Чэмберс, Грант Грын, Джон Колтрэйн, Дэкстэр Гордан, Кені Бюрэл і іншымі.
У жніўні 1962 года канадскі джазавы часопіс змясціў артыкул пра Нью-Ёрк, у якім рэпарцёр адзначыў, што бачыў выбітнага і арыгінальнага піяніста ў вартым жалю стане, настолькі жахлівым, што «лепш памерці адразу, чым павольна дажываць без надзеі на палёгку».
7 жніўня 1946 года ягонае імя з'явілася ў праграме гістарычнага канцэрту « », на якім выступілі вядомыя джазавыя піяністы — выхадцы з Пітсбурга, такія як Эрл Хайнс, Мэры Лу Уільямс, Білі Стрэйхорн, Эрал Гарнер і іншыя.
Сэсіі на студыі толькі ўзмацнялі залежнасць, бо гуказапісваючыя кампаніі тых часоў імкнуліся падтрымліваць стабільны стан музыкаў, пазычаючы ім грошы, якія наркаманы адпрацоўвалі, робячы дадатковыя запісы.