polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Уның тарафынан 187 ашхана асыла, унда 10 мең кеше ашай, шулай уҡ балалар өсөн бер нисә ашхана аса, утын таратыла, сәсеү өсөн картуф орлоғо бирелә, игенселәргә аттар һатып алынып таратыла , яҡынса 150 000 һум иғәнә йыйыла.
Толстой яйлап бай тормоштан һәм уңайлыҡтарҙан баш тарта башлай, физик хеҙмәт менән күп шөғөлләнә, ябай кейем кейә, вегетариан булып китә, ғаиләһенә үҙенең бөтә эре милеген тапшыра, әҙәби милек хоҡуғынан баш тарта.
Әхлаҡи камиллашыуына ихлас ынтылышында әҙәби эшмәкәрлегенең өсөнсө осоро башлана, уның айырым һыҙаттары булып дәүләт, ижтимағи һәм дини тормоштоң нығынған формаларын инҡар итеү була.
1849 йылдың февралендә Петербургҡа китеп, буласаҡ ҡатынының ағаһы К. А. Иславин менән ваҡытты типтереп үткәрә («Иславинға булған ғишыҡ минең өсөн 8 ай Петербургтағы ғүмеремде боҙҙо»).
Яҙ еткәс, Толстой хоҡуҡ кандидатына имтихан тапшыра башлай; енәйәт хоҡуғынан һәм енәйәт суд эшмәкәрлегенән ике имтиханды уңышлы тапшыра, ләкин өсөнсө имтиханды тапшырып тормай һәм ауылға күсеп китә.
Сағыштырмаса һуң яҙа башлағанлыҡтан Толстой үҙен бер ҡасан да профессиональ әҙип тип һанамай, профессионаллекте һөнәр мәғәнәһендә түгел, ә әҙәби ҡыҙыҡһыныуҙарҙың өҫтөнлөгө мәғәнәһендә аңлай.
Ул әҙәби партияларҙың мәнфәғәттәрен йөрәгенә яҡын ҡабул итмәй, әҙәбиәт тураһында теләр-теләмәҫ әңгәмәләшә, әхлаҡ, иман, ижтимағи мөнәсәбәт мәсьәләләре тураһында һөйләшеүҙәргә өҫтөнлөк бирә.
17 марттан көндәлек алып бара, унда, Бенджамин Франклинға оҡшатып, үҙ-үҙен камиллаштырыу буйынса үҙ алдына бурыс һәм маҡсаттар ҡуя һәм уларҙың үтәлешен билдәләй, уңыштарын һәм уңышһыҙлыҡтарын, фекерҙәр барышын, ҡылыҡтарының мотивтарын анализлай.
1899 йылда Толстойҙың «Воскресение» романы сыға, унда автор заманының төрлө социаль ҡатламдарын күрһәтә, руханиҙар йолаларҙы ашыҡ-бошоҡ күрһәтеүсе итеп һүрәтләнә, ә әҙәпһеҙ Топорковты күптәре Изге Синодтың обер-прокуроры К. П. Победоносцевҡа карикатура тип ҡабул итә.
Бәләкәй, бысраҡ тыҡрыҡта урынлашҡан ҡараңғы ике ҡатлы бина «Ржан ҡәлғәһе» тип атала, хәйерселектең төбөнә төшкән өмөтһөҙ кешеләр менән тулған был ҡуналҡа Толстойҙы үҙенең билдәле «Мәскәү иҫәбен алыу тураһында» мәҡәләһен яҙырға мәжбүр итә.
Ошо уҡ көндә гәзиттәрҙә эске эштәр министры докладында Николай Беренсенең Лев Николаевич Толстойҙың үлеме тураһында резолюцияһы нәшер ителә: «Үҙенең һәләтенең сәскә атҡан осоро ижадында рус тормошонда данлыҡлы йылдарҙың образдарын кәүҙәләндергән бөйөк яҙыусының үлеме менән бәйле ысын күңелдән үкенәм. Аллаһы тәғәлә уға үҙе мәрхәмәтле хөкөмдар булһын».
Европа мәҙәниәтенең тышҡы ялтырауыҡ ҡатламы араһынан күргән фәҡирлек менән байлыҡ араһындағы тәрән ҡапма-ҡаршылыҡ яҙыусыла ҡәнәғәтһеҙлек тыуҙыра һәм ул ундағы йәшәү рәүешен «Люцерн» хикәйәһендә әйтеп бирә.
Толстойҙың әсәһе яғынан олатаһы, Екатерина генералы, кенәз Николай Сергеевич Волконский, «Һуғыш һәм солох» әҫәрендәге ҡырыҫ ригорист Болконский менән күпмелер оҡшашлыҡҡа эйә.
1901 йылдың 24 февралендә синодтың рәсми органы булған «Церковные ведомости» баҫмаһында граф Лев Толстой сиркәү йолаларын кире ҡаҡҡаны, һәм әҙәби эшмәкәрлеген һәм алланан бирелгән талантын халыҡ араһында Пәйғәмбәргә һәм Сиркәүгә ҡаршы таратҡан тәғлимәте өсөн сиркәүҙән ҡыуыла тигән ҡарар сығара.
«Минең йомшаҡ күңелле инәйем, — тип һөйләй Толстой, — изге йән эйәһе, һәр ваҡыт миңә минең өсөн ирле-ҡатын менән бәйләнеш булдырыуҙы теләмәҫ инем тип һөйләй».
Толстойҙың әҙәби тормошоноң икенсе дәүере сигендә 1852 йылда уйланылған һәм 1861—1862 йылдарҙа тамамланған «Казактар» әҫәрен яҙа, был әҫәрҙә өлгөргән Толстойҙың таланты асыҡ сағыла.
«Синодҡа яуабында» Лев Толстой үҙенең сиркәү менән араны өҙөүен былай тип раҫлай: «Үҙен христиан тип атаған сиркәү менән ара өҙөүөм төптән ғәҙел. Мин уның менән Аллаһҡа ҡаршы сығыуым өсөн өҙмәнем, ә киреһенсә, бөтә йәнем менән уға хеҙмәт итеү өсөн өҙҙөм».
Тәүҙә уның белеме менән йомшаҡ күңелле немец Россельманын (уны Карл Иванович исеме аҫтында Толстой «Бала саҡ» повесында күрһәтә) алмаштырыусы гувернер-француз Сен-Тома шөғөлләнә.
Һуңғы ҙур әҫәрендә, 1899 йылда нәшер ителгән «Воскресение» романында Толстой суд практикаһын һәм аҡһөйәктәр көнкүрешен ғәйепләй, руханиҙарҙың һәм ғибәҙәт ҡылыуҙың донъяуи властар менән берләшкәнлеген һүрәтләй.
Толстой романында йәмғиәттең төрлө ҡатламдары киң күрһәтелә, Александр батшалыҡ иткән арауыҡтағы император һәм королдәрҙән алып һалдаттарға тиклем, бөтә йәштәгеләр һәм бөтә темпераменттар ҡатнаша.
31 октябрҙең иртәһендә Л. Н. Толстой һәм уны юлда оҙатып барыусылары Шамординонан Козельскҡа юллана, унан көнсығыш юнәлешендәге 12-се «Смоленск — Раненбург» юнәлешендәге поезға ултыра.
Тәүге танылыу Вердиҙың Милан "Ла Скала"һында ҡуйылған тәүге операһы тәнҡитселәрҙең хуплауын таба, бынан һуң театр импресариоһы Бартоломео Мерелли Вердиға ике опера яҙыуға контракт тәҡдим итә.
Утыҙ һигеҙ йәшендә Верди карьераһын ослап барған йырсы Джузеппина Стреппониға ғашиҡ була (улар ун бер йылдан ғына өйләнешә, ә никахтары булмаған көйө бергә йәшәүҙәре тирә-яҡтағылар менән янъял сығара).
Артабан тағы бер нисә опера яҙыла, улар араһында — хәҙерге заманда даими ҡуйыла килгән «Сицилиялағы вечерня» , «Трубадур» , «Бал-маскарад» , "Тәҡдир көсө" театры — Санкт-Петербург заказы буйынса), «Макбет» операһының икенсе редакцияһы.
1847 йылда «Ломбардтар» операһы, бер аҙ үҙгәртелә төшөп, «Йәрүсәлим» тигән исем ала, ул Париж Операһы тарафынан 1847 йылдың 26 ноябрендә күрһәтелә, Вердиҙың гранд-опера стилендәге тәүге әҫәре була.
Джузе́ппе Фортуни́но Франче́ско Ве́рди (, 10 октябрь 1813 йыл, Ронколе, Буссето яны, Италия — 27 ғинуар 1901 йыл, Милан) — бөйөк итальян композиторы, ижады донъя опера сәнғәтененең иң юғары ҡаҙаныштарына инә, ул быуаттың итальян операһын иң бейек баҫҡысҡа күтәргән.
Гүзәл көйҙәр бөтә партитураға һибелгән, классик опера репертуарының айырылмаҫ өлөшө булып торған ариялар һәм ансамблдәр бер-бер артлы эйәреп бара, кәмит һәм фажиғә бергә уҡмашып китә.
Верди Таро департаменты Буссето янындағы Ле Ронколе ауылында донъяға килгән, департамент шул осорҙа Пармаға Пьяченца кенәзлеге ҡушылыу арҡаһында барлыҡҡа килгән Беренсе француз империяһына ингән.
Үҙ үҫешендә бындай яҙыу системалары, ҡағиҙә булараҡ, һуҙынҡылар системаһы менән байытыла, уларҙа диакритик йәки өҫтәмә тамғалар ярҙамында һуҙынҡыларҙы билдәләргә мөмкин.
Дарий батша, скифтар үҙҙәрен уның хакимлығына тапшыра, тип һанай һәм буйһоноп, уға ер, һыу һәм күк килтергән, сысҡан — ерҙе, баҡа — һыуҙы, ҡош — күкте аңлата, ә уҡтар скифтарҙың ҡаршылыҡтан баш тартыуын аңлата.
Ул скифтарҙың мөрәжәғәтен башҡаса аңлата: «Әгәр ҙә һеҙ, фарсылар, ҡоштар кеүек күккә осмаһағыҙ йәки сысҡандар кеүек ергә инмәһәгеҙ, йәки тәлмәрйендәр кеүек, һаҙлыҡҡа төшмәһәгеҙ, ошо уҡтар тейһә, кире ҡайтма алмаҫһығыҙ».
Күпселек яҙыу системаларына символик элементтарҙы тәртипкә һалыу хас, улар ҙурыраҡ һәм бик ҙур кластерҙарға — һүҙҙәргә, акронимдарға һәм башҡа лексемаларға ҡушылырға мөмкинлек бирә, шуның арҡаһында символдар үҙҙәре бирә алған мәғәнәләргә ҡарағанда байтаҡҡа күберәк мәғәнә бирергә мөмкин.
Яҙманың күп кенә системаларында айырым бер билдәләр йыйылмаһы — пунктуация ҡулланыла, уның ярҙамында яҙма телмәрҙе өҫтәмә структуралаштырыу һәм ойоштороу, шулай уҡ телмәрҙә туҡталыу , тон, баҫым, интонация һ.
Бынан тыш, яҙылған мәғлүмәттең мәғәнәһен мөмкин тиклем анығыраҡ ҡабул итеү мөмкинлеге булһын өсөн, яҙма, ғәҙәттә, телдән әйтелгән телмәр ҡағиҙәләренә тап килгән итеп яҙыла.
Теге йәки был графема төрлөсә күрһәтелергә мөмкин, һәм уның һәр айырым яҙмаһы икенсеһенән күҙгә күренеп айырылып торорға мөмкин, әммә, шуға ҡарамаҫтан, улар бөтәһе лә бер төрлө аңлатыласаҡ.
Аныҡ аллографты һайлау мәғлүмәт йөрөтөүсе тарафынан ҡулланылған мәғлүмәткә, яҙыу сараһына, яҙыу стилистикаһына, алдағы һәм унан һуңғы графаларҙың үҙенсәлектәренә, ваҡытлыса сикләүҙәргә, фаразланған аудиторияның башлыса шәхси яҙыуҙың аңламаған һыҙаттарына һ.
кәм тигәндә бер ҡағиҙәләр һәм шарттар йыйылмаһы , община тарафынан аңлай һәм унда ҡатнашыусыларҙың бөтәһе йәки күпселеге тарафынан ҡулланыла, улар төп элементтарҙың мәғәнәһен, уларҙың тәртибен һәм үҙ-ара мөнәсәбәттәрен билдәләй;
Ҡайһы бер башҡа символик билдәләр — һандар, логотиптар — билдәле бер тел менән тура бәйләнешкә эйә түгел, әммә йыш ҡына яҙма рәүештә ҡулланыла һәм шуның менән яҙыуҙың бер өлөшө тип иҫәпләнергә мөмкин.
Графемалар йыйылмаһы бер йәки бер нисә яҙыу системаһында яҙылған текстарҙы уларҙың нисбәте һәм ҡулланылышы ҡағиҙәләренә ярашлы төҙөй алған конструктив элементтарҙы үҙ эсенә алған минималь мәғәнә берәмектәр булып тора.
Урыҫ теле өсөн төп графемалар булып, мәҫәлән, билдәле фонемаларға тап килгән, алфавиттың яҙыу һәм юл хәрефтәре, телмәрҙең ритм-интонация һүрәтләнешенә тап килгән пунктуация билдәләре һәм һандарға оҡшаш башҡа ҡайһы бер символдар тора.
Барлыҡҡа килгәндән һуң дөйөм осраҡта яҙыу ауыҙ-тел телмәренә ҡарағанда әҙерәк үҙгәреш кисерә, шуның менән тере телдең ысын торошона хас булмаған һыҙаттарҙы һәм аныҡ әйтемдәрҙе һаҡлап ҡала.
Әйберләтә яҙыуҙың билдәле тарихи миҫалы булып, шулай уҡ вампум (арҡанға тағылған төрлө төҫтәге ҡабырсаҡтар менән биҙәлгән ирокез яҙмаһы) һәм кипа (инкыларҙың һәм унан алда булған анд мәҙәниәттәренең иҫәп системаһы һәм яҙыуы) тора, унда мәғлүмәт төҫ һәм ептәрҙәге төйөндәр һаны менән тапшырыла.
Әлбиттә, предметлы яҙыу мәғлүмәт тапшырыуҙың иң уңайлы сараһы булманы, һәм, ваҡыт үтеү менән, кешеләр күпкә үҙенсәлеклерәк ҡорамалдар уйлап таба.
Был терминдарҙың аныҡ мәғәнәһе белемдең теге йәки был өлкәһенә ҡарап үҙгәрә; мәҫәлән, күпселек яҙыу системаларындағы глифтарҙың һыҙыҡтарҙан йәки һыҙаттарҙан тороуын билдәләргә мөмкин, шуға ҡарамаҫтан, ҡайһы бер яҙыу төрҙәрендә улар башҡа конструктив элементтарҙан тороуы мөмкин һәм, шулай уҡ глифтар тип аталыуы ла мөмкин.
Яҙма билдәләрҙең билдәле бер структураһын һәм эҙмә-эҙлелеген һаҡлауҙы көйләүсе методология һәм ҡағиҙәләр орфография исеме аҫтында берләштерелә, уның сиктәрендә алфавит яҙыу системаһына ҡарата орфография төшөнсәһе лә айырыла.
Кешелек барлыҡҡа килгәндән алып төрлө мәҙәниәттәр һәм халыҡтар күп төрлө яҙмалар ҡулланһа ла, бөгөн ер шарында йәшәүселәрҙең күпселеге ни бары биш яҙыу системаһын (һәр тәғәйен тел өсөн тейешле, ҡайһы берҙә ярайһы уҡ ҙур, модификациялы) файҙалана.
Тәүҙә был хужалыҡ яҙмалары була, һәм мең йыллыҡ аҙағына лексик исемлектәр һәм әҙәби жанр текстары (шартлы рәүештә әҙәби, йәғни иҡтисади булмаған тәғәйенләнештәге текстар) тарала.
Ул телмәр мәғлүмәттәрен, мәғәнәләрҙе формалләштереү, хәтергә һалыу һәм төрлө алыҫлыҡтарға һәм ваҡыттарға бәйһеҙ рәүештә тапшырыу өсөн ҡулланыла.
Яҙ көндәрендә Картье, үҙе менән унлап индеецты, шул иҫәптән Доннаконаны һәм бер нисә баланы, алып тыуған иленә ҡайтыу юлына сыға, шулай уҡ ул бер нисә алтын киҫәге һәм йәнлек тиреләре ала.
24 июлдә Картье һәм уның диңгеҙселәре «Франция короле оҙаҡ йәшәһен» тигән һүҙҙәр яҙылған 10 метрлыҡ тәре төҙөйҙәр һәм был территорияларҙы королдең биләмәләре тип иғлан итәләр, ләкин был урындағы юлбашсы Доннаконеға оҡшамай.
Картье йылға буйлап Ошелаға тиклем юлын дауам итә, Доннакона европалылар менән сауҙаны монополиялаштырырға һәм башҡа ирокездарҙан айырымланырға теләй, шуға күрә Картьеның пландарына ҡамасаулай.
Ҡышын Ирокуа ирокездар ауылы эргәһендәге фортта йәшәй һәм шунда белешмә төҙөй, унда индейҙарҙың тормошо һәм ғөрөф-ғәҙәттәре, ул яҡтағы флора һәм фаунаны тасуирлай.
1544 йылда трибунал алдында ул үҙен яҡлауға өлгәшә, королдең һәм Робервалдең аҡсаһын һаҡлыҡ менән тотонғанын иҫбат итә һәм Сен-Мало ҡаҙнаһына 9 мең ливр ҡайтара.
Әммә 1541 йылдың 15 ғинуарында яңы экспедиция етәксеһе итеп — гугенот һәм королгә яҡын булған, һуңынан француз Канадаһының беренсе генерал-лейтенанты итеп исемләнгән Жан-Франсуа де Роберваль тәғәйенләнә.
Картье яр буйы менән таныш була, ә юлға сығырҙан бер ай алда ул Лабрадор ярымутрауы менән Ньюфаундленд утрауы араһында урынлашҡан Белл-Айл боғаҙына сығырға йыйыныуы тураһында хәбәр итә.
Жак Картье 110 кешенән торған экипажы, шул иҫәптән Картьеның һәм уның ҡатынының бер нисә туғаны, шулай уҡ беренсе сәйәхәттән Картье алып килгән Доннакона улдары менән өс карапта ) икенсе тапҡыр сәйәхәткә сыға.
Вёнёрҙың талабы буйынса судноларҙа бер рухани булыуға ҡарамаҫтан, экспедиция алдына бер ниндәй миссионер маҡсаттары ҡуйылмай, королде тик хазиналарға бай ерҙәр генә ҡыҙыҡһындырған .
Сен-Мало епискобы һәм Мон-Сен-Мишель аббаты Ле Венер Картье «Яңы Донъялағы яңы ерҙәрҙе асыу өсөн караптарҙы йөрөтә» белеүе һәм Ньюфаундлендҡа һәм Бразилияға уның сәйәхәттәре тураһында хәбәр итә.
Ҡайһы бер тикшеренеүселәр фекеренсә, Картьены Франция короле Франциск тарафынан 1524 йылда Төньяҡ Американың көнсығыш ярын тикшерергә саҡырылған Флоренция сәйәхәтсеһе Джованни да Верраццано оҙатып барған.
25 июлдә Антикости утрауына йүнәлә һәм көнбайышта тағы бер ҡултыҡ булыуына ышанып, уның буйлап көнсығышҡа борола, һәм 1-5 августа утрау янынан боғаҙ буйлап үтә, әммә ахыр сиктә насар һауа шарттары уға ҡамасаулай һәм Картье кире ҡайтырға ҡарар итә.
Жак Картье́ — француз диңгеҙ сәйәхәтсеһе, Төньяҡ Американы колония итеүгә башланғыс һалған; Изге Лаврентий ҡултығын, Изге Лаврентий йылғаһын, һәм үҙе «Канада иле» тип атаған ерҙе һүрәтләп, картаһын төҙөгән тәүге европалы.
Ҡайһы бер мәғлүмәттәр буйынса, Ул Фицджеральдтың Ирландиянан ҡасыуын әҙерләүҙә туранан-тура ҡатнаша, башҡалар фекеренсә, уны Сен-Мало портында ҡаршы ала.
Был биологтарға ауырлыҡ һала, сөнки хайуандарҙы үҫемлектәрҙән ҡәтғи айырыу, протистарҙы теге батшалыҡҡа йә булмаһа был батшалыҡҡа керетеү ҡыйынлаша.
Күҙәнәктәрҙең формаһы бик күп төрлө — оҙонса формаһыҙ , шымартылған отсоҡ формаһында , ҡайһы берҙәренең тышҡы ҡабығы була, ә тәрән һыуҙа йәшәгәндәрҙең үҫентеләре була.
Протисттарҙа газ алмашыу организмдың бөтә өҫкө йөҙө тарафынан осмотик ысул менән башҡарыла; метаболик изделиелар һәм артыҡ һыу организм өҫтөндә, шулай уҡ махсус ҡыҫҡартыу вакуолдары ярҙамында бүленеп сыға.
Шул замандан бирле Парижға киң күләмдә күсеп килеүҙәр йыш ҡабатлана, быуатта Үҙәк Европанан итальяндар һәм йәһүдтәр, 1917 йылғы инҡилаптан һуң Рәсәй Империяһы граждандары, ике Бөтә донъя һуғышы араһында поляктар, һуңыраҡ элекке француз колонияларынан — яңы бойондороҡһоҙ дәүләттәрҙән этник француздар, 1950—1970 йылдарҙа испанлылар, итальяндар, португалдар, Мәғрип, Көньяҡ-көнсығыш Азия илдәренән сығыусылар һ.
Мәҫәлән, Африканың ҡара тәнле иммигранттары ҡаланың 18-се һәм 19-нсы округтарында йәшәйҙәр, ә Бельвиль биҫтәһендә — Ҡытайлылар һәм төньяк Африканан килеүселәр.
Париж уртаса климат зонаһында, ике ҡапма-ҡаршы климат күренештәре — диңгеҙгә яҡынлыҡ һәм шул сәбәпле йылы һәм дымлы һауа массалары һәм ғәҙәттә төньяҡ һәм төньяҡ-көнсығыштан һалҡын континенталь һауаның баҫып инеүе — араһында урынлашҡан.
Париждың экологик бысраныуы һәм тығыҙ урынлашыуы сәбәпле үҙгәргән микроклиматы һауа температураһы (регион буйынса 2 оС юғарыраҡ, айырма хатта 10 оС етергә мөмкин), түбән дымлылыҡ, көндөҙ яҡтылыҡтың әҙерәк, ә төндә күберәк булыуы менән айырыла.
Температураның 0 оС-тан түбәнерәк төшөүе һалҡын ваҡыт, тип һанала, ә 10 оС-тан түбән төшөүе — экстремаль осор, был ваҡытта торор урындары булмаған мохтаждарға ярҙам итеү йәһәтенән ҡаланың социаль хеҙмәттәр эшмәкәрлеге көсәйтелә.
Тиҙ йөрөшлө поездар пассажирҙарҙы бер нисә сәғәт эсендә ҙур ҡалаларға һәм күрше илдәрҙең баш ҡалаларына алып барып еткерә (Париж-Брюссель — 1 сәғ 20 мин, Париж-Лондон — 2 сәғ 20 мин, Париж-Амстердам — 3 сәғ 15 мин).
Парижда радиустар булып төрлө йүнәлештәрҙәге юлдар килеп тоташа: Лильдән А1, Реймстан А4, Лиондан А6, Неверҙан А77, Орлеандан А10, Руан ҡалаһынан А13 һәм Амьендан А16.
Шул уҡ күләмдә эш урындарын халыҡҡа көнкүреш хеҙмәте күрһәтеү өлкәһенә , етештереү , төҙөлөш һәм туҡланыу өлкәләренә ҡараған бәләкәй кәсепханалар булдырған.
52 йылда римлеләр ҡаланы уңышһыҙ беренсе һөжүмдән һуң икенсе тапҡыр ҡамап алырға йыйынғанда, паризийҙар Лютецияға ут төрткәндәр һәм күперҙәрҙе емергәндәр.
2001 йылдың март айынан бирле Париждың мэр вазифаһын Франция социалисттар фирҡәһе вәкиле Бертран Деланоэ үтәй, уның өсөн ҡала шураһының 163 ағзаһынан 92-һе тауыш бирҙе, ә уның конкуренты Жан Тибери бары тик 12 % тауыш алды.
Икенсе француз империяһы емерелеп, Париж алман ғәсғәрҙәре ҡулына күскәс, эшселәр, һөнәрселәр һәм ваҡ буржуазия вәкилдәренән тороусы Париж коммунаһы республиканың иҫке ҡарашлы ваҡытлы хөкүмәтенә ҡаршы сыға.
1968 йылдың май айында Парижда күмәк халыҡ ҡатнашлығындағы сыуалыштар башлана һәм һөҙөмтәлә француз йәмғиәт ҡоролошоноң яңы төрөнә күсеүен, француздарҙың холоҡ-фиғелдәренең үҙгәреүенә килтерә.
Ул дин һәм шул заман фәнендә хаҡимлыҡ иткән телеологик, йәғни тәбиғәттә барлыҡ процесстар, ниндәйҙер маҡсатка буйһондоролоп, алдан уҡ билдәләнгән, тигән теорияға ташлама.
Шулай итеп Кант, бер яҡтан, донъялағы үҙгәрештәр ваҡыт яғынан сикһеҙ тип һанаған булһа, икенсе яҡтан, ошо процесстарҙың башланған ваҡыты булған, тигән ҡарашты яҡлап сыға.
Был хеҙмәттең маҡсаты Аллаға ышаныуҙың танып белеүгә ҡарағанда өҫтөнөрәк булыуын күрһәтеү түгел, унда, ғөмүмән, белемдәрҙең сығанағы, уларҙың формулары, фәнни фекерләүҙең категориялары ҡарала.
Кант философияһының уңай яҡтарын алғанда, иғтибарҙы түбәндәгегә йүнәлтергә кәрәк: беренсе сиратта, Кант философияһының тәбиғәт фәндәре менән тығыҙ бәйләнештә булыуы; Ҡояш системаһының барлыҡҡа килү гипотезаһы; танып белеү процессындағы һәм, ғөмүмән, кеше аҡылы өсөн хас булған диалектик ҡаршылыҡтар; әхлаҡи нормалар, кешеләрҙең йәмғиәт алдында торған бурыстар тураһында эҙләнеүҙәре һ.
Улар: кешеләрҙең танып белеү һәләтенә ышанмау ; кешенең танып белеү процессында үтә алмаҫлыҡ мистик кәртәләр күреү; кешенең аңында йәшәй торған априор категориялар; этика фәнендәге абстракт һәм уйҙырмалы ҡанундар; эстетика һәм сәнғәт фәнендә урынлаша башлаған формализм, «сәнғәт — сәнғәт өсөн» тигән теорияға юл ҡуйыу; дәүләт һәм хоҡуҡ теорияларындағы иллюзиялар һ.
Кант үҙенең ошо дәүер фәлсәфи хеҙмәттәрендә, Ньютон ғилеменә таянып, Ҡояш системаһының төҙөлөшө һәм бигерәк тә уның барлыҡҡа килеү сәбәптәрен аңлатырға тырыша.
Ф. Энгельс Канттың был теорияһын (ул «Ғөмүм күләм тәбиғәт тарихы һәм күк көмбәҙе теорияһы», тигән хеҙмәттә урын алған) даһи хеҙмәттәр рәтенә ҡуя, сөнки Ерҙе хәрәкәткә килтереүсе тышҡы көс тураһындағы теория юҡка сыға, шунлыҡтан «Ер һәм Ҡояш системаһы кешелек хозурына ғаләми үҙгәрештәр нәтижәһе булараҡ ҡына килеп баҫа».
Ф. Энгельстың фекере буйынса, «Канттың хәҙерге заман күк йөҙөндәге ғаләм есемдәренең ҡасандыр өйөрмә рәүешендә әйләнеп йөрөгән томанлы массаларҙан килеп сығыу теорияһы, Коперниктан һуңғы, астрономияла иң ҙур ҡаҙаныш» булып һаналған.
Кант фәлсәфәүи үҫештә ике баҫҡыс үтә: «тәнҡитсегә тиклем» һәм «тәнҡитсе» осоро (Был төшөнсәләр философтың «Критика чистого разума», 1781 год; «Критика практического разума», 1788 год; «Критика способности суждения», 1790 год) тигән хеҙмәттәре буйынса билдәләнә.
80-ләп әҫәр яҙған: бер һәм күп тауыш өсөн йырҙар, оркестр өсөн серенада, оркестр өсөн Гайдн темаларына вариациялар, ҡыллы ҡоралдар өсөн ике секстет, фортепиано өсөн ике концерт, фортепиано һәм башҡа ҡоралдар өсөн сонаталар, «» кантатаһы, ирҙәр хоры һәм оркестр өсөн әҫәрҙәр, ике увертюра: трагик һәм академик — һәм башҡа бик күп жанрҙарҙа төрлө ҡоралдар өсөн тәғәйенләнгән музыкаһы киң танылыу яулай.
Өс Венгр бейеүе ( 1, 3 һәм 10 бейеүҙәренә автор оркестровкаһы; башҡа бейеүҙәрҙең оркестровкаһы башҡа авторҙар, шул иҫәптән Антонин Дворжак, Ганс Галь, Павел Юон һ. б. тарафынан эшләнгән)
Әл-Ҡүбә мәсете — Ғәрәп ярымутрауында хәҙерге Сәғүд Ғәрәбстаны биләмәһендә Мәҙинәнән алыҫ түгел төҙөлгән , Ислам тарихында тәүге мәсет.
Сергей Минцлов: «Мин башҡорт аттарына һоҡланам! Кем был яҡтарҙы күрмәгән, шуға 25—30 саҡрымға ярыштар булмаҫтай хәл кеүек тойола… Ашатмайынса 60-ар, 90-шар саҡрым юл үтәләр. Ныҡлы әйтә алам, Стәрлетамаҡтың төрмә начальнигын йөрөтөүсе башҡорт 160 саҡрым юлды һелтәгән. Башҡорттар гелән һыбай килеш 90-шарҙы үтә, улар өсөн был — ғәҙәти хәл…»
Маршал Семен Буденный: «Башҡорттарҙа йылҡысылыҡ тармағы тарихта монголдар барлыҡҡа килгәнгә тиклем үк үҫешкән булған. Шуға күрә башҡорт атының монгол тамырҙарын эҙләү нигеҙһеҙ»…
Ул Эдитты һөнәренең нескәлектәренә генә түгел, тормошта кәрәк булған күп төрлө зауыҡҡа ла өйрәтә:уның ярҙамында ҡатын үҙ-үҙен тоторға, кейем һайларға һәм башҡа шундай нәзәкәтлектәргә өйрәнә.
2017 йылдың ғинуарында Башҡортостандың дүрт юғары уҡыу йорто иҫәбендә Өфө дәүләт нефть техник университеты студент берләшмәләре эшмәкәрлеген үҫтереү программаларын һайлап алыу конкурсында еңеүсе булды.
Вуз « гетероген катализаторының регенерациялау мөмкинлеге булған ациклик углеводородтарҙың сикһеҙ берләшмәләр менән өҙлөкһөҙ реакцияға инеү технологияһын булдырыу» проекты менән еңеү яуланы.
Борхес хәҡиҡәтте эҙләүҙе перспективаһыҙ тип иҫәпләй, шуға уның ижад темаларында донъяның ҡапма-ҡаршылығы, ваҡыт, яңғыҙлыҡ, кеше яҙмышы, үлем киң сағыла.
Уның прозалағы ик йыш мажара йәки детектив тарихҡа әйләнеп киткән фантазиялары етди философик һәм фәнни проблемалар тураһындағы уйҙарын йәшерә; үҙенең иртә ижадында уҡ автор эрудицияһы һәм күп тел белеүе менән айырылып тора.
«Смерть и буссоль» хикәйәһендә кеше интеллектының хаос менән көрәше криминаль тикшереү кеүек күҙ алдына баҫа; «Фунес, чудо памяти» хикәйәһе хәтирәләргә күмелгән кеше образын һүрәтләй, «юғары хәтерҙе» логик фекерләүгә ҡаршы ҡуя.
Уйлап сығарылған ваҡиғаларҙың ысынбарлыҡ һөҙөмтәһе һөйләү эпизодына Аргентина тарихы һәм замандаш яҙыусыларының исемдәрен индереү, үҙ биографияһындағы факттарҙы яҡтыртыу аша өлгәшелә.
Шағир Франсиско Луис Бернардес ярҙамында яҙыусы Буэнос-Айрестың Альмагро районындағы Мигель Кан китапханаһына һаҡлаусы булып урынлаша һәм ваҡытын шунда китап уҡып, китап яҙып үткәрә.
1937—1946 йылдарҙа китапханасы булып эшләүен Борхес, шул ваҡытта уның тәүге шедеврҙары донъя күреүгә ҡарамаҫтан, һуңынан «туғыҙ бик бәхетһеҙ йыл» тип билдәләй.1946 йылда власҡа Хуан Доминго Перон килгәс, ул китапханалағы вазифаһынан бушатыла.
Хорхе Луис Борхес Адольфо Биой Касарес һәм Викторияның һеңлеһе Сильвина Окампо менән бергә 1940 йылда Фантастик әҙәбиәт анталогияһын һәм 1941 йылда Аргентина шиғриәте анталогияһын сығара.
Ҡала уртаһындағы парктарҙың береһендәге монументты асыуҙа яҙыусы исемендәге фонд етәксеһе булған тол ҡатыны Мария Кодама, Португалия мәҙәниәтенең билдәле эшмәкәрҙәре, шул иҫәптән Жозе Сарамаго ҡатнаша.
1930 йылдарҙа Борхес Аргентина әҙәбиәте, сәнғәте, тарихы, киноһы буйынса бик күп эссе ижад итә, бер үк ваҡытта « » журналында колонка алып бара, унда сит ил авторҙарының китаптарына рецензиялар, яҙыусыларҙың биографияларын яҙа.
2009 йылдың февралендә Хорхе Луиса Борхестың ҡалдыҡтарын Буэнос-Айресҡа Реколета зыяратына күсереп ерләү тәҡдиме була, әммә мәрхүмдең тол ҡатыны ҡырҡа ҡаршы булғанлыҡтан, был тәҡдим тормошҡа ашырылмай.
Борхес әҙәбиәттең бик күп жанрҙарына — абсурдтан алып фәнни фантастикағаса ҙур йоғонто яһай; уның йоғонтоһо тураһында Курт Воннегут, Филлип Дик һәм Станислав Лем кеүек бөйөк яҙыусылар белдерә.
Башҡортостандың халыҡ яҙыусыһы , Башҡортостан Республикаһының һәм Татарстан Республикаһының атҡаҙанған фән эшмәкәре, Рәсәй Федерацияһының почётлы юғары һөнәр биреү хеҙмәткәре .
Футбол буйынса донъя чемпионаттарын күбеһенсә Европа һәм Көньяҡ Америка йыйылма командалары еңә, ә Уругвайҙа , Рәсәйҙә теркәлгән футболсыларға ҡарағанда, дөйөм халыҡ һаны әҙерәк.
Уйындың инглиз телендәге тулы исеме « » 1863 йылда, инглиз Футбол ассоциацияһы барлыҡҡа килгәс, уйынды башҡа футбол төрҙәренән , «Регби мәктәбе ҡағиҙәләре буйынса футбол»).
тел артабанғы тоташыусы смычный тартынҡының урынлашыуын ала, фрикатив тартынҡы менән һуҙынҡылар арпаһында тотош ҡымтылмай, шуға ул танау тартынҡыһынаа оҡшап китә, ә һүҙ һуңында уны увуляр танау тартынҡыһы кеүек әйтәләр.
Будда монахы ҡытай иероглифтарына нигеҙләнеп, хәҙерге заман катаканаһын, ә быуатта киото дворян нәҫеленә ҡараған Хэйан исемле ҡатын-ҡыҙ, поэмалар, новелла һәм көндәлектәр яҙыу өсөн ижек әлифбаһы азбукаһы — хирагананы барлыҡҡа килтергән.
Катакана, ҡытай һәм корей теленән үҙләштерелгәндәрҙән тыш, башлыса сит ил исемдәрен һәм ғөмүмән сит илдән үҙләштерелгән һүҙҙәрҙе гайрайго яҙыу өсөн ҡулланыла.
Катакана Япония территорияһында япон телендә яҙылған телеграммалар тексында (был осраҡта, адресатты һәм йәшәгән урынын табыуҙы еңеләйтеү өсөн адрес иероглиф менән яҙылырға тейеш булған) ҡулланыла.
хәҙерге-киләсәк заманда ҡылымдың тиҫкәре формаһы барлыҡҡа килгән: (исогимасэн, мин ашыҡмайым, ул ашыҡмай, мин ашыҡмаҫмын, ул ҡабаланмаясаҡ), (табэмасэн, мин ашамайым, ул ашамай, мин ашамаҫмын, ул ашамаясаҡ).
Бөтә япон иероглифтары тиерлек ҡытай теленән үҙләштерелгәнлектән, үҙләштермәләр барлыҡҡа килгән мәлгә япон телендә ҡытай телендә уҡығанға оҡшағандары — онъёми-онные уҡылған иероглифтар һаҡланған.
Бындай уҡыуҙар, үҙләштерелгән осорҙа сиктә периферийный урынлашҡанлыҡтан, төньяҡ ҡытай диалекттарынан килеп сыҡҡанлыҡтан, хәҙерге ҡытай телендә уҡығандарҙан бик ныҡ айырыла.