polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Төҫтәр һәм кәйефте тапшырыу буйынса эксперименттарҙан һуң Пикассо форманың анализына: аңлы рәүештә натураның деформацияһына һәм деструкцияһына —мөрәжәғәт итә , Сезанн системаһының бер яҡлы аңлатмаһы һәм африка скульптураһы менән мауығыу уны абсолют яңы жанрға алып килә.
Һуғыштан һуңғы Париждың эйфория һәм иҫке ҡарашлы атмосфераһы, Пикассоның Ольга Хохловаға өйләнеүе, рәссамдың йәмғиәттә үңыш ҡаҙаныуы — былар барыһы ла фигуративлыҡҡа ваҡытлыса һәм сағыштырмаса кире ҡайтыуын бер аҙ аңлатып була, сөнки Пикассо ул ваҡытта сағыу кубистик натюрморттар яҙыуын дауам итә .
Па́бло Дие́го Хосе́ Франси́ско де Па́ула Хуа́н Непомусе́но Мари́я де лос Реме́диос Сиприа́но де ла Санти́сима Тринида́д Мртир Патри́сио Руи́с һәм Пика́ссо (шулай уҡ ҡабул ителгән Пикассо́, ; 25 октябрь 1881 йыл, Млага, Испания — 8 апрель 1973 йыл, Мужен, Франция) — испан рәссамы, скульптор, график, керамист һәм дизайнер.
Мадридта булыуын ғәҙәти йолалары менән академияла уҡыу өсөн түгел, сөнки уға унда күңелһеҙ һәм тынсыу була, ә Прадо Музейының коллекцияларын ентекле өйрәнеү өсөн ҡуллана.
Пикассо һүрәтте төшөрөү менән бала саҡта уҡ башлай, тәүге оҫталыҡ дәрестәрен ул атаһынан —рәсем уҡытыусыһы Хосе Руис Бласконан ала, һәм был өлкәлә ныҡ уңышҡа өлгәшә.
1891 йылда дон Хосе Ла-Коруньяла рәсем уҡытыусыһы вазифаһын ала, һәм йәш Пабло ғаиләһе менән бергә Испанияның төнъяғына күсеп китә, бында ул урындағы сәнғәт мәктәбендә уҡый .
Сара Бернар (тыуғандағы исеме Генриетт Розин Бернар, 22 октябрь 1844 йыл — 26 март 1923 йыл) — йәһүд сығышлы француз актёры, быуатта уны «бөтә тарихтағы иң билдәле актёр» тип атап йөрөткәндәр.
Әсәһенең Юдифь кеүек үк куртизанка апаһы Розина менән осраҡлы ғына осраша, һәм ныҡ тәьҫирләнеп, Сара иҫтән яҙа; тәрбиәсеһе ҡулынан ҡолап төшә һәм аяҡ-ҡулын һындыра.
«Фронтовик уйҙары» , «Күңел ҡояшы» , «Йәшлек хаттары», «Уралым», «Былбылым», «Тыуған илем», «Томбойоҡ бүләк итмә», «Бәхет йыры» кеүек һәм башҡа бик күп йырҙары айырыуса халыҡлашып китте, ҡайһы берҙәре һаман моң һөйөүселәрҙе һөйөндөрә.
Башҡортостандың бөтә билдәле композиторҙары ла тиерлек (Х. Ш. Заимов, З.Ғ.Исмәгилев, Р. М. Хәсәнов. Т.М Шәрипов, Х. Ф.Әхмәтов һәм башҡалар) уның һүҙҙәренә көй яҙған.
Тарихсы Панцов фекеренсә, уның хәле Гоминьдан бүлек эше коммунистар менән Гоминьдан яҡлылар араһындағы аңлашылмаусанлыҡтар, шулай уҡ Кантондан килгән финанслауҙы туҡтатыу арҡаһында насарая.
Атаһы менән мөнәсәбәттәр көсөргәнешле булыуға ҡарамаҫтан, 1910 йылдың көҙөндә йәш Цзэдун ата-әсәһенән белем алыуын дауам итеү өсөн аҡса талап иткәс, Мао Ичан баш тарта алмай һәм улына юғары кимәлдәге Дуншань башланғыс мәктәбендә белем алыуҙы тәьмин итә.
Мәктәптә Маоны дошмандарса ҡаршы алалар: ҡалған уҡыусылар уның тышҡы ҡиәфәтен , сығышы һәм телмәрен (Мао ғүмеренең аҙағына тиклем урындағы Сянтан диалектында һөйләшә) оҡшатмай.
Бер йылдан Пекин университетының этика профессоры Ян Чанджи саҡырыуы буйынса Пекинға күсә, унда университет китапханаһында, һуңынан Ҡытай Коммунистар партияһына нигеҙ һалыусыларҙың береһе булған Ли Дачжаоның ассистенты булып эшләй.
Пекинда Мао башҡа ҡытай студенттары менән бергә Францияла уҡыу мөмкинлегенә эйә була, әммә һуңыраҡ был мөмкинлектән файҙаланмай: күп сәбәптәр араһында физик хеҙмәтте яратмау һәм сит телдәрҙе өйрәнеүҙә ҡыйынлыҡтар булыуы тора .
Пекинда йәш Маоның сәйәси ҡараштарын формалаштырыуға Ли Дачжао һәм Чэнь Дюсю менән танышыу, шулай уҡ анархизм идеялары, атап әйткәндә, П. А. Кропоткин әҫәрҙәре ҙур йоғонто яһай.
Егет үҙе аҡса эшләүҙән баш тарта һәм 1913 йылдың яҙында Чаншала яңы асылған Дүртенсе провинциаль педагогия колледжы студенты сифатында уҡырға инергә мәжбүр була, һуңыраҡ уны педагогия училищеһы менән берләштерәләр.
1920 йылдың 11 апрелендә Мао Пекиндан китә һәм шул уҡ йылдың 5 майында Шанхайға килә, бында ул Хунаньды тиран хакимлығынан азат итергә, шулай уҡ хәрби губернторлыҡты бөтөрөү өсөн көрәште дауам итергә ниәтләй.
Рәсәйҙәге ваҡиғалар, коммунизм яҡлы Ли Дажао һәм Чэнь Дусю менән аралашыу Маоға ҙур йоғонто яһай, әммә ул ваҡытта идеологик ағымдарҙы тулыһынса аңлай һәм, ниһайәт, үҙенә бер йүнәлеш һайлай алмай.
Большевиктарға ҡушылғас, 1920 йылдың ноябрь уртаһында Чаншала йәшерен ячейкалар төҙөй башлай: тәүҙә Социалистик йәштәр лигаһы ячейкаһын булдыра, ә бер аҙҙан, Чэнь Дусю кәңәшен тотоп, Шанхайҙағыға оҡшаш коммунистик түңәрәк ойоштора.
Партияның яңы лидеры Ли Лисань хәрби һәм идеологик юҫыҡта бер нисә етди еңелеүҙән һәм шулай уҡ Сталин менән килешмәүсәнлек арҡаһында, Үҙәк Комитеттан сығарыла.
Партия етәкселеге менән йыш ҡына конфликттарына ҡарамаҫтан, крәҫтиәнлеккә баҫым яһаған һәм ошо өлкәлә ярайһы уҡ һәйбәт уңыштарға өлгәшкән Маоның позициялары нығына.
Ошо арауыҡта барлыҡҡа килгән дошмандарын Мао 1930—1931 йылдарҙа репрессиялай, күп кенә урындағы етәкселәр үлтерелә йәки уйлап сығарылған «АБ-туаней» йәмғиәте агенттары сифатында төрмәгә ултыртыла.
1919 йылдың мартында Пекиндан киткәндән һуң йәш Мао, көнбайыш философтары һәм революционерҙары әҫәрҙәрен тәрән өйрәнеү менән шөғөлләнеп, ил буйлап сәйәхәт итә, Рәсәйҙәге ваҡиғалар менән ныҡлап ҡыҙыҡһына һәм Хунань революцион йәштәрен ойоштороуҙа әүҙем ҡатнаша.
Генералиссимус Чан Кайши ғәскәрен еңгәндән һуң, (СССР яғынан хәрби, материаль, консультатив хәл иткес ярҙам була), 1949 йылдың 1 октябрендә Ҡытай Халыҡ Республикаһы барлыҡҡа килгәндән алып, ғүмеренең һуңғы көнөнә тиклем ил етәксеһе була.
2010 йылдың июнендә Греция мәҙәнәит минситры Тина Бирбили ҡаланың тарихи үҙәген унификациялауҙың һуңғы стадияһының проекты менән таныштырҙы: Королева Ольга проспектын үҙгәртеп ҡорғандан һуң йәйәүлеләр зонаһы, «Заппион» күргәҙмә залы һәм Милли баҡсалар Олимпия Зевсы ҡорамы менән тоташтырыла; Панатинаикос стадионы Керамик районы, Гази районы менән 4 км йәйәүлеләр юлы менән тоташтырыла.
«Афины-Аттика 2014» регионын үҫтереү проекты эшләнә, уның буйынса ҡала зонаһына ингән территорияны арттырыу тыйыла, транспорт инфраструктурһын һәм Айос-Пантелеимонас]] районында, Театр майҙанында һәм Колонда торлаҡ-коммуналь өлкәне яҡшыртыу күҙаллана.
1971 йылдан алып ҡалалағы иң бейек бина булып Афина башняһы 1 ҡала, уны төҙөгән осорҙа ул Балҡан ярымутрауында иң бейек бина булла, ул —Грециялағы берҙән-бер күккә олғашҡан бина .
Береһе диңгеҙ буйлап, Фалиронан Вулаға тиклем, икенсеһе беренсеһенән «Эдем» пляжы янында айырылып , ҡала үҙәгендәге Синтагма майҙанына бара, Синтагма майҙанына , ҡала үҙәгенә Вуланан килә.
Афина Аттика ярымутрауындағы Афина тигеҙлегендә урынлашҡан, ул көнбайыштан Эгалео тауы менән, — төньяҡ- көнбайыштан, Парнис төньяҡтан , Пенделикон төньяҡ- көнсығыш Имитос менә уратып алынған, ә унан көньяҡ-көнбайышта- Сароникос боғаҙы.
Ҡала ситендәге райондар үҫә, һәм бөгөн Палини - Афинаның көнсығыш сите, Айос-Стефанос —төньяҡ-көнсығыш , Ахарне— төньяҡ, Ано-Льосия — төньяҡ- көнбайыш, Мосхатон — көнбайыш һәм Вари —Афинаның көньяҡ сите.
Ҡала уртаһынан Пенделикон- Парнис тауынан төшкән Кифисос йылғаһы аға, Сарникос ҡултығының Фалирон бухтаһына ҡоя һәм Пирейҙы Афинаның ҡалған өлөшөнән айырып тора.
Афинаға саҡырып килтерелгән архитекторҙар Лео фон Кленце һәм Теофил фон Хансен бер нисә төп урамды яңы классик стилдә яңынан төҙөй, мәҫәлән, Синтагма майҙанын, Афина университетын, Милли паркты, , «Заппион» күргәҙмә залын булдыра.
Оло Афинала туҡыу, тегеү, тире һәм аяҡ кейеме етештереү, аҙыҡ-түлек, металл эшкәртеү, металлургия, химия, полиграфия һәм башҡа сәнәғәт өлкәләре предприятиелары урынлашҡан.
1920 йылдарҙа ҡалала 2 млн яҡын кеше йәшәй, Греция һәм Төркиә араһындағы килешеү буйынса Грецияға элекке Афина кешеләре, уларҙың вариҫтары, Кесе Азия нан ҡыуылған гректар ҡайта.
1913 йылғы Лондон һәм Бухарест килешеүе буйынса (1912—1913 йылдарҙағы Беренсе Балҡан һуғышы һөҙөмтәләре буйынса), Греция территорияһы, халҡы ике тапҡырға арта, Афина оҙаҡламай башҡа Европа баш ҡалалары араһында лайыҡлы урын ала.
Афина коммунаһы Ҙур Афинаның үҙәге булып тора, унда тағы 34 өлөш бар, улар дүрт периферия бермәектәрен тәшкил итә: Үҙәк Афина, Төньяҡ Афина, Көнбайыш Афина, Көньяҡ Афина.
2017 йылда Греция иҡтисады терелә башланы: Грецияға килгән сит ил инвестициялары, рәсми матбуғат агенствоһы мәғлүмәттәре буйынса, 2016 йыл менән сағыштырғанда 30 % артты һәм 3,6 млрд евроға етте.
Сәҙе буйы йырында батша хөкүмәтенең Сәҙе буйындағы боронғо башҡорт ерҙәрен тартып алып урыҫ казактарына биреүе, урындағы халыҡтың тыуған еренән айырылырға мәжбүр булыуы бәйән ителә, тип билдәләй ҡурайсы.
Шағир «Заятүләк» көйөнөң матур,моңло, бик иҫке булыуын,ваҡиғаһы хыялый булһа ла,башҡорттарҙың күңеленә ысын төҫлө булып урынлашыуын да һыҙыҡ өҫтөнә алған.
Гиповитаминоз, авитаминоз, ашҡаҙан аурыуҙары, минераль алышыныу боҙолоуы, ревматизм, атеросклерозе, цинга, ангина, юғары ҡан баҫымы менән интеккән ваҡытта файҙалы.
Емеш йомшағының ҙур өлөшөн лимон, алма органик кислоталары тәшкил итә, шулай уҡ пектин матдәләр, шәкәрҙәр , каротин, фитонцидтар; витаминдар — тиамин, рибофлавин, аскорбин кислотаһы , рутин, флавоноидтар, галактурон кислотаһы, сесквитерпендар, гесперидин, эриоцитрин, эридиктиол.
1984 йылда Башҡорт АССР-ы Урман хужалығы министрлығы, РСФСР Урман хужалығы дәүләт комитеты һәм КПСС-тың БАССР өлкә комитеты ҡарары менән Өфө ҡалаһында Урман хужалығы паркы биләмәһендә теплица-лимонарийға нигеҙ һалына.
Винсент тормошонда Париж осоро башлана, һәм ул бик уңышлы осор була: рәссам педагог Фернанд Кормонда уҡый, импрессионизмды, япон гравюраһын, Поль Гогендың синтетик әҫәрҙәре менән таныша.
Был осорҙа яҙған картиналарында уның элекке картиналарына хас булған ҡараңғы буяуҙар юғала, улар урынына палитраһында яҡты, сағыу, асыҡ-зәңгәр, алтынһыу-һары, ҡыҙыл төҫтәр барлыҡҡа килә, бумалаһы ла материал өҫтөндә туҡталышһыҙ йөрөй, һәр бер һалған буяуы туҡтауһыҙ ағып торған кеүек күренә ("Агостина Сегатори «Тамбурин» кафеһында , «Мост через Сена йылғаһы аша күпер» , «Танги ата» , «Лепик урамындағы Тео фатирынан ҡарағанда Париж күренеше » .
Рәссам артабан сәнғәт серҙәрен үҙаллы өйрәнә башлай — Эжен Делакруанан буяу төҫтәре теорияһын, Адольф Монтичеллиҙан фактуралы һынлы сәнғәтте, төҫлө япон гравюрларын һәм көнсығыш сәнғәтен өйрәнә.
Рәссам ижадындағы кеше фигуралары һәм уларҙың роле үҙгәрә, картиналарындағы ер төҫлө ҡара буяуҙар юғала, картиналары яҡты, сағыу, күк йөҙө асыҡ, һауа хәрәкәтлгә әйләнә.
Тематикаһы буйынса Ван Гогтың әҫәрҙәре реализмға ҡарай, ләкин һынлы сәнғәткә уҡымау сәбәпле, рәссам кеше фигураларын төшөрә белмәй яфалана: кеше фигураһы уның картиналарында йәнһеҙ, тәбиғәт балаһына оҡшамаған килеп сыға.
Был бигерәк тә «Картуф сәсеүсе рәҫтиән һәм крәҫтиән ҡатын » картинаһында асыҡ сағыла: картиналағы кешеләр ҡаяға оҡшап тора, ә алыҫтағы горизонт уларҙың өҫтөнә ныҡ итеп баҫып, турайып баҫыу ғына түгел, хатта бөгөлөргә лә мөмкинлек бирмәгән төҫлө күренә.
1880-се йылдарҙа яҙылған картиналар серияһында ла («Нэюнендағы протестант сиркәүенән сығыу , «Крәҫтиән ҡатын-ҡыҙ » , «Картуф ашаусылар » , «Нюэнендағы иҫке сиркәү манараһы » рәссам ҡараңғы төҫтәр ҡуллана, был психологик көсөргәнеш тыуҙыра.
Рәссамдың көслө темпераменты, ғазапланып матурлыҡ, бәхет һәм гармонияға ынтылыуы һәм бер үк ваҡытта кешегә дошман көстәрҙән ҡурҡыуы уның яҡты ҡояшлы көньяҡ пейзаждарында , «Кресло Гогена» , «Жатва. Долина Ла-Кро» һәм ҡурҡыныс, төнгө һаташыулы төштәрендәге образдарҙа асыҡ күренә; буяу төҫтәренең динамикаһы һәм уларҙың материалға һалыныуы, тормош рухы менән тулы тәбиғәте кешеләргә генә ҡағылып ҡалмай, ә йәнһеҙ предметтарға ла йән өргән кеүек итеп яҙыла («Красные виноградники в Арле» (1888, Государственный музей изобразительных искусств имени А. С. Пушкина, Москва)), .
Рәссамдың картиналары колориты буйынса хәрәкәтлерәк, көсөргәнешлерәк , яңғырашы менән трагик («Ночное кафе», 1888, Йельск университеты художество галереяһы, Нью-Хейвен; «Спальня Ван Гога в Арле» була.
Винсент бик ныҡ тырыша, ул буяуҙарҙы дөрөҫ ҡулланырға өйрәнә, бер нисә төрлө материалды һәм рәсем техникаһын: аҡбурҙы, акварелде, сепияны, ҡауырһын менән яҙыуҙы- бергә ҡушып, һүрәттәр яһай », 1882, ҡағыҙҙа ҡауырһын, аҡбур һәм бумала, Крёллер-Мюллер музейы, Оттерло; «Ҡыйыҡтар. Ван Гог оҫтаханаһынан ҡарағандағы күренеш », 1882, ҡағыҙҙа аҡбур һәм бумала, Ж. Ренан коллекцияһы, Париж).
Винсент Ван Гог Нидерландта Бельгия сигенән йыраҡ булмаған Төньяҡ Брабант провинцияһының Грот-Зюндерт ауылында 1853 йылдың 30 мартында иртәнге сәғәт 11-ҙә тыуа.
Иртәгеһенә, 24 декабрҙә, Винсентты психик сирлеләр дауаханаһына оҙаталар, бында уның өйәнәге тағы ла нығыраҡ ҡуҙа, шунлыҡтан табибтар уны ҡоторған сирлеләр янына бикләй.
1878 йылдың декабрендә Винсент Бельгияның көньяғында Боринаж тигән шахтерҙар йәшәгән ярлы районындағы Патюражға миссионер булып бара, ең һыҙғанып эш башлай: сирлеләр янына йөрөй, уҡый белмәгәндәргә Изге яҙманы уҡый, вәғәз уҡый, балалар уҡыта, аҡса эшләр өсөн төндәрен Палестина һүрәттәрен эшләй.
Ябай кешеләргә файҙа килтереү теләге уны Лакендағы пастор Бокманың Протестант миссионерҙар мәктәбенә алып килә, бында ул өс айлыҡ әҙерлек курсы үтә (ләкин уны насар холҡо, тышҡы ҡиәфәте өсөн ҡыуып сығарғандар тигән фараз да бар).
2011 йылда АҠШ сәнғәт тарихы белгестәре Стивен Найфех һәм Грегори Уайт Смит, Ван Гогты үҙе менән эсеп йөрөгән үҫмерҙәрҙең береһе атҡан, тип фараз ҡыла.
1890 йылдың яҙында рәссам Париж янындағы Овер-сюр-Уаз биҫтәһенә күсә, бында һуңғы ике йыл эсендә беренсе тапҡыр аҡустыһы Тео һәм уның ғаилә ағзалары менән осраша.
Бында Ван Гог элеккесә картиналар яҙа, ләкин уның стиле тулыһынса үҙгәрә, тағы ла нервылыраҡ, тағы ла кешене иҙеүсәнгә, алама уйҙарға этәреүсәнгә әйләнә.
Картиналарындағы предметтар кәкерәйгән, үҙ эсенә нимәнелер ҡыҫып тотҡан кеүек күренә («Сельская дорога с кипарисами», 1890, Крёллер-Мюллер музейы, Оттерло; «Улица и лестница в Овере», 1890, Ҡала сәнғәт музейы, Сент-Луис; «Пейзаж в Овере после дождя», 1890, А. С. Пушкин исемендәге дәүләт сәнғәт музейы, Мәскәү).
Был балала башҡаларҙан айырылып торған ниндәйҙер сәйерлек бар һәм, башҡа балалрҙан айырмалы, уға минең күңелем ятманы, унан лайыҡлы кеше сығыуына мин шикләнә инем, тип хәтерләй гувернаткалары.
Ремиссия ваҡытында Винсент үҙен оҫтаханаһына ҡайтарыуҙарын һорай, әммә Арль халҡы ҡоторған кешенән ҡурҡып, ҡала мэрына мөрәжәғәт хаты яҙа һәм ҡалаға Ван Гогты индермәүҙе һорай.
Рәссам бында бер йыл йәшәй һәм 150-нән артыҡ картиналар, һүрәттәр һәм акварелдәр яҙа: төп әҫәрҙәре натюрморттар һәм пейзаждарҙан ғибәрәт, улар араһында («Звёздная ночь», 1889, Хәҙерге заман сәнғәте музейы, Нью-Йорк), («Пейзаж с оливами», 1889, Собрание Дж. Г. Уитни, Нью-Йорк; «Пшеничное поле с кипарисами», 1889, Метрополитен музейы, Нью-Йорк) картиналары бар.
Ағаһын ерләгәндән һуң, Тео Винсенттың әҫәрҙәре күргәҙмәһен ойошторорға була, ләкин үҙе, нервыһы тотоп, сирләп китә һәм ярты йылдан һуң, 1891 йылдың 25 ғинуарында Нидерландта вафат була.
Винсент Антверпенға китә һәм бындағы Художество академияһында тағы ла сәнғәткә уҡый башлай, кистәрен шәхси мәктәпкә йөрөп, яланғас моделдәрҙе төшөрә, кеше фигураларын дөрөҫ төшөрөргә өйрәнә.
Ван Гог бында "Көньяҡ оҫтаханаһы"н булдырырға итә һәм картиналарын киләсәк быуын кешеләре өсөн яҙырға, ошо маҡсатта Арлдә үҙе кеүек яҙған фекерҙәш рәссамдарын тупларға була.
Ван Гог, импрессионистарҙың ысулдарын ҡулланыуҙан баш тарттым тип иҫәпләһә лә, уның артабанғы ижадында импрессионизм ысулдары һиҙелеп тора, бигерәк тә яҡтылыҡ һәм һауаны һүрәтләгәндә был күҙгә ныҡ ташлана, мәҫәлән, («Персиковое дерево в цвету», 1888, Крёллер-Мюллер музейы, Оттерло, .
227 йыл үткәндән һуң ғына бында Гаспар Портол етәкселегендә киләһе экспедиция килә, экспедицияла францискан миссионеры Хуан Креспи ҡатнаша, ул үҙенең яҙмаларында урындың ултыраҡ өсөн яраҡлығын билдәләй.
1781 йылдың 4 сентябрендә, ике Калифорнияның губернаторы Фелипе де Неве талабы буйынса, 46 кешенән торған испан колонистары төркөмө миссияһы менән йәнәшә, Хосе Дарио Аргуэльо башлығында тип аталаған ҡасаба төҙөлә .
1992 йылда Лос-Анджелеста күмәк сыуалыштар була, 1960 йылдарҙа иң ҙуры, ул афроамериканды туҡмауҙа тотолған, әммә судта аҡланған дүрт аҡ полицейский өҫтөнән процесс арҡаһында килеп сыға.
Алты көн сыуалыштарҙан һуң ҡалаға армия подразделениелары индерелә, 10 меңдән ашыу кеше ҡулға алына 1994 йылда ҡалала емергес ер тетрәү була, унан күп йорттар һәм ҡала инфраструктураһы объекттары зыян күрә.
Ошо ваҡиғаларҙан һуң Һолливуд һәм Лос-Анджелестан Сан-Фернандо үҙәнен Лос-Анджелестан айырырға теләү хәрәкәте көсәйә, әммә 2002 йылғы дөйөм тауыш биреүҙәр был планға тормошҡа ашыуға мөмкинлек бирмәй.
Лос-Аджелестың урамдарында, баҡсаларында һәм скверҙарында күп һанлы һирәк осрай торған һәм декоратив үҫемлектәр ултыртылған, улар араһында пальмаларҙың күп төрҙәре һәм камелиялар һ.
Тымыҡ океан яғынан иҫеүсе бриздар арҡаһында яр һыҙатына йәнәш булған ҡала райондарында климат, мәҫәлән, Сан-Фернандо үҙәне кеүек континенталь район менән сағыштырғанда, йәй һалҡынсараҡ һәм ҡышын йылыраҡ була.
Лос-А́нджелес (, , МФА: ; иҫкесә Лос-Анжелос, Лос-Анжелес, Лос-Анхелес, шулай уҡ . һәм — Фәрештәләр ҡалаһы булараҡ билдәле, Америка Ҡушма Штаттарында Калифорния штатының көньяғында Тымыҡ океан яры буйында урынлашҡан.
Был осорҙа ҡалаға нацизмдан ҡасып, Германиянан күп кенә фән, мәҙәниәт һәм сәнғәт эшмәкәрҙәре күсенә (улар араһында Лион Фейхтвангер, Томас Манн, Фриц Ланг, Бертольд Брехт һ.б.).
Лос-Анджелеста күмәк сыуалыштарҙан ике йыл үткәндән һуң, күп миллиард һумлыҡ матди зыян килтергән был һәләкәт, Калифорния халҡы өсөн ысын мәғәнәһендә ауыр кисереш була.
Нисек кенә булмаһын, ҡала районында үткән башҡа ер тетрәүҙәр йомшаҡ һелкенеүҙәр кеүек һиҙелә (ҙур булмаған тирбәлеүҙәр сейсметрҙар тарафынан көн һайын тиерлек теркәлә).
1968 йылдың 5 июнендә Лос-Анджелеста АҠШ президентлығына кандидат һәм сенатор Роберт Кеннеди — 1963 йылдың ноябрендә үлтерелгән АҠШ-тың 35-се президенты Джон Кеннедиҙың ҡустыһы атып үлтерелә.
Мәҡәләлә әҙип үҙенең ижади эҙләнеүҙәрҙәге төп эҙмә-эҙлелеккә илтеүсе иҫтәлектәрен һәм үкенестәрен анализлап төшөнөүгә ҡайтып ҡала.
Мысырҙа Буто ҡалаһында тауыҡ себештәре һөйәктәре табыла, улар беҙҙең эраға тиклем 685—525 йылдарға ҡарай Яҡын Көнсығышта тауыҡтар саҡ ҡына иртәрәк барлыҡҡа килә.
Ҙур булмаған күләмдә йәшел үлән һәм хайуандар аҙығын бирергә була, ялан кәртәлә йөрөһәләр, улар үҙҙәре үк был аҙыҡтарҙы аяҡ аҫтынан таба, был бик файҙалы: йомортҡа һалыуҙан да туҡтамайҙар.
Йорт тауығы ; ата ҡош — әтәс, бала ҡоштар — себештәр) — йорт хайуандарының иң киң таралған төрө, Көньяҡ һәм Көнсығыш Һиндостанда, Һинд-Ҡытайҙа, Малай архипелагы утрауҙарында таралған ҡырағай тауыҡтарҙан килеп сыҡҡан.
Эре тоҡомло тауыҡтар, уртаса һәм бәләкәй тауыҡтарға ҡарағанда, аҙыраҡ ашай, даими норма урынлаштырыу талап ителмәй (ҡыш көндәрендә, йәйге ваҡытҡа ҡарағанда, аҙыҡты бер аҙ күберәк биреү мотлаҡ); бер тауыҡҡа уртаса 85 г аҙыҡ етә.
Әммә 2015 йылда үткәрелгән тикшеренеүҙәр тауыҡтарҙың түбәндәге һәләттәре булыуын асыҡлай: улар иҫәпләй белә, аң дәрәжәһе булыу сәбәпле, бер-береһен алдай ала.
Эшләпәһенең төҫө үҙгәреүсән, йәш бәшмәктәрҙә ҡара-һоронан алып, өлгөргән бәшмәктәрҙә көлһыу һоро, фиолет төҫөнәсә, ә ваҡыт үтә бара һоро йәки һарғылт төҫкәсә үҙгәрә.
аҡһымдар бәшмәктең самаһын тәшкил итә и составу аминокислоталар составы буйынса, алыштырғыһыҙ булған (валин, изолейцин, лейцин, лизин, метионин, треонин, триптофан, фенилаланин)дарҙы керетеп, ул барлыҡ йәшелсә аҙыҡтарын уҙып китә, ҡуҙаҡлыларҙан ғына ҡалыша, һәм ит- һөт аҙыҡтарына тиң тиерлек.
Оҡшаш төрө - мөгөҙ һымаҡ ҡарама бәшмәге ) ябай ҡарама бәшмәгенән асыҡ төҫө, эшләпәһенең һарғылтлығы һәм пластинкаларының сатраш һымаҡ тоташыуы менән айырыла.
Ҡайһы берҙә мәзин итеп һуҡыр малайҙарҙы тәғәйенләйҙәр, улар манараға күтәрелеп, халыҡтың ихаталарында һәм йорттарында нимә барғанын, атап әйткәндә, ҡатын-ҡыҙҙарҙы күрмәй.
Тарихсылар фекеренсә, ислам иңгәнгә тиклем ғәрәп ҡәбиләләрендә, мәҫәлән, ҡәбилә ағзаларын хәрби советҡа йыйыу өсөн, айырым ҡысҡырыу йолаһы булған.
Мәзин , моэззин, моззин, мәззин, аҙансы, мунади, билал — исламда мәсет хеҙмәткәре йәки әлеге мәзин хуплаған, мосолмандарҙы намаҙға баҫырға саҡырып аҙан ҡысҡырыусы .
Ярлы һәм нескә күңелле малайҙы үҙ күргән кешеләр Данияның короле Фредерик -ға мөрәжәғәт итәләр, һәм малайға Слагельс ҡаласығында, һәм аҙаҡ Эльсинор мәктәбендә ҡаҙна иҫәбенә уҡыу мөмкинлеген булдыралар.
Һуңғараҡ, уҡыу йортоноң ректоры яғынан һәр саҡ ҡаты тәнҡитләнгәнлектән, ул үҙенең мәктәптә уҡыған йылдарын тормошондағы иң ҡараңғы осоро тип хәтерендә һаҡлаған һәм ғүмеренең аҙағына тиклем шул ауыр иҫтәлектәре тәьҫирендә йәшәгән — ул ректорҙы үҙенең мәшхәр төштәрендә күргән.
Ганс Христиан, , дан: ; , Оденсе, Дания-Норвегия унияһы — , Копенгаген, Дания) — Дания прозаигы һәм шағиры, бөтә донъяға билдәле ололар һәм балалар өсөн әкиәттәр авторы: «Ерәнес өйрәк балаһы», «Королдең яңы күлдәге», «Дюймовочка», «Сыҙамлы ҡурғаш һалдат», «Борсаҡ бөртөгө һәм Принцесса», «Оле Лукойе», «Ҡар королеваһы» һәм башҡалар.
Ул ваҡытта мәктәптәрҙә балаларҙы физик язалау ғәҙәти күренеш булған, шуның өсөн малай хатта мәктәпкә йөрөүҙән дә ҡурҡҡан, һәм әсәһе уны физик язалау ғәмәлдә ҡулланылмаған мәрхәмәт мәктәбенә уҡырға биргән .
Университет төҙөү тәҡдиме күренекле урыҫ ғалимы — урыҫ әҙәби теленә нигеҙ һалыусы, шағир, рәссам, тарихсы, тәбиғәтте өйрәнеүсе Михаил Васильевич Ломоносов һәм граф Иван Иванович Шуваловтан килә.
Габриэль Хосе де ла Конкордиа «Габо» Гарсиа Маркес , 6 март 1928 йыл, Аракатака, Колумбия — 17 апрель 2014 йыл, Мехико, Мексика) — Колумбияның билдәле яҙыусы-прозаигы, журналист, шәрехсе һәм сәйәси эшмәкәр, 1982 йылда әҙәбиәт буйынса Нобель премияһы лауреаты.
2009 йылда Мексика хөкүмәте властар Габриэль Гарсиа Маркесты 1967—1985 йылдарҙа коммунистик режимдар һәм лидерҙар менән бәйләнештә булғаны өсөн эҙәрлекләй (Луиса Эчеверрии һәм Хосе Лопеса Портильо президент булған осорҙа).
2006 йылдың 26 ғинуарында Маркес Фрей Бетто, Эдуардо Галеано, Пабло Миланес, Эрнесто Сабато һәм башҡалар менән бергә Пуэрто-Рикоға үҙаллылыҡ биреүҙе талап итеп сығыш яһай.
1958—1962 йылдарҙа Ленинград ҡалаһында партияның юғары мәктәбендә журналист һөнәре буйынса уҡый һәм алдағы өс йылда Туймазы ҡалаһы һәм районы гәзитендә мөхәррир урынбаҫары була.
Ул хәҙерге Өфө территорияһындағы боронғо ҡала, бөгөнгө Башҡортостандың Шишмә районындағы кәшәнәләр тураһында бик күп риүәйәттәр йыя, Шүлгәнташ мәмерйәһе тураһында иң тәүге мәҡәлә уның тарафынан яҙыла.
Быға тағы ла уның, легендарҙа һөйләнгәнсә, батша һарайындағы көнсөлдәр ҡулынан һәләк булыуын да өҫтәһәң — быларҙың барыһының да урта быуаттарҙа Көнбайыш һәм Көнсығыш илдәрҙә билдәле шәхестәр биографияһын тасуирләүҙәге ғәҙәти алымдар сағылышы икәне асыҡ күренә.
Калидас тураһындағы төрлө мәҙәктәрҙә иһә уның һүҙ бәйгеләрендә батшалар һарайындағы ҡуҡыр һәм маҡтансыҡ шиғырсыларҙы һәр саҡ еңеп сығыуы күрһәтелә, һәм быны уның юғары әҙәби мираҫына быуаттар барышында халыҡ тарафынан бирелгән юғары һәм хаҡлы баһа тип билдәләргә кәрәк.
Шуға ла Калидаса әҫәрҙәренең персонаждары сағыу һәм үҙенсәлекле шәхестәр булып ҡына түгел, ә үҙенең бай мәҙәниәтенән һәм тәбиғәтенән айырылғыһыҙ булған һинд халҡының рухын бар тулылығында сағылдырыусылар ҙа булып күҙ алдына баҫа.
Калидасаның «Абхиджняна-Шакунтала» драмаһы — Көнсығыш әҙәбиәтенең Европа телдәренә тәржемә ителгән беренсе өлгөһө Һәм Европаны Көнсығыш әҙәбиәте менән таныштырыусы ла.
Ҡайһы бер риүәйәттәр шағирҙың тыуған яғы итеп Көньяҡ Азияның төньяҡ-көнсығышында ятҡан Бенгалияны, икенселәре Цейлон йә Һиндостан ярым утрауының төньяҡ-көнбайышындағы Кашмир өлкәһен иҫәпләй.
Ул ҡулланған әҙәби саралар йыйылмаһы ғәҙәти һәм һинд әҙәбиәтендә дини булмаған йәки донъяуи жанрҙар формалаша башлаған классик дәүер башында уҡ тыуған ҡанундарға нигеҙләнгән.
Шағир ижадының дөйөм үҙенсәлеге, уның поэтик алымдары, быуаттағы грек астрономияһы мәғлүмәттәре менән таныш булыуы һәм тағы ла ҡайһы бер башҡа билдәләр уның ғүмер йылдарын беҙҙең эраның — быуаттарына, Гупта династияһының Викрамадитья титулын йөрөткән батшалары хакимлек иткән осорға индерергә мөмкинлек бирә.
Нил Олден Армстронг — Америка астронавы, лётчик-һынаусы, аэрокосмос инженеры, университет профессоры, АҠШ-тың Хәрби-диңгеҙ флоты лётчигы һәм Айға аяҡ баҫҡан беренсе кеше.
Ҡәҙимге ҡырмыҫҡа ояһы ер өҫтөндә өйөм булып күренеп тора, тупраҡтан, ваҡ сыбыҡтан йә ылыҫ энәләренән көмбәҙ рәүешле итеп төҙөлгән була.
Былар йәш ҡырмыҫҡалар, һәр ҡырмыҫҡа башта йә инәне, йә йомортҡаларҙы тәрбиәләү менән ай самаһы шөғөлләнә, унан аҙыҡ эҙләүселәр, ташыусылар «хеҙмәтенә» күсә.
Юғары Һөнәри Мәғарифтың Федераль Дәүләт Белем Биреү Учреждениеһы «Мәскәү Дәүләт Төҙөлөш Университеты» — 1993 йылға тиклем В. В. Куйбышев исемендәге Мәскәү Инженер-төҙөлөш Институты — Рәсәйҙәге иң ҙур техник университеттарҙың береһе, төҙөлөш буйынса Рәсәй Федерацияһы юғары уҡыу йорттары ассоциацияһының тармаҡ университеты.