polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
পৰিয়ালৰ সদস্যলকল এজনে আনজনৰ ওপৰ নিৰ্ভৰশীল আৰু সম্পদ, শ্ৰম আৰু আবেগ-অনুভূতিত অংশগ্ৰহণৰ মাধ্যমদি জীৱনৰ সামাজিক, আৰ্থিক আৰু ৰাজনৈতিক দিশবোৰ পৰিচালনা কৰে।
এই উপ-প্ৰথাসমূহ অনেক খণ্ডৰূপে প্ৰতিফলিত, যেনে ঘৰ, চুবুৰী আৰু সমাজ (ক্ষুদ্ৰ মানৱগোষ্ঠী যত সাধাৰণভাবে সামাজিক, আৰ্থিক আৰু ধৰ্মীয় সুবিধাদি লভ্য)।
তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে কদমত৷ উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজৰ পৰা৷ স্নাতক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে লখিমপুৰ কেন্দ্ৰীয় মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা৷ সেইদৰে পি. এইচ. ডি. ডিগ্ৰীও লাভ কৰে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা৷
তেওঁ ইতিমধ্যেই কুৰিখনতকৈয়ো অধিক গ্ৰন্থ, আলোচনী সম্পাদনা কৰাৰ লগতে নিজাকৈয়ো সাহিত্যৰ বিভিন্ন বিধাসমূহত গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে।
গল্পটোত কাঠনিবাৰী ঘাটত জাহাজৰ বাবে অপেক্ষা কৰি কটোৱা এটি উজাগৰী নিশা, তাৰ ৰোমাঞ্চকৰ পৰিৱেশ আৰু আকস্মিক কৰুণ পৰিসমাপ্তি দেখুৱা হৈছে।
কিন্তু হঠাতে যোৰহাটৰ পৰা এখন টেলিগ্ৰাম অহাত সদ্য বিবাহিতা গাভৰুগৰাকী ভায়েক বৰুণৰ সৈতে যোৰহাটলৈ যাবলৈ আহিছে।
টেলিগ্ৰামখনত গাভৰুগৰাকীৰ স্বামীৰ চাইকেল দুৰ্ঘটনা হোৱা বুলি লিখিছে আৰু চিন্তাৰ কোনো কাৰণ নাই বুলি জনাইছে।
বহু পলমকৈ জাহাজখন ঘাটত আহি ৰয় যদিও কিবা যান্ত্ৰিক বিজুতিৰ বাবে মেৰামতি কৰিব লাগিব বুলি টিকট মাষ্টৰে জনালে।
বৰুণৰ বায়েকে নাও এখন ভাড়া কৰি শিলঘাটলৈ যাব বিচাৰে, কাৰণ জাহাজত গ’লে পলম হ’ব আৰু শিলঘাটৰ পৰা যোৰহাটলৈ যোৱা বাছখন ধৰিব নোৱাৰিব।
তৰাৰ কেন্দ্ৰ যেতিয়া যথেষ্ট ঘন হয় তেতিয়া সেই কেন্দ্ৰৰ হাইড্ৰ'জেন নিউক্লীয় সংযোজন বিক্ৰিয়াৰ মাধ্যমত হিলিয়ামলৈ পৰিণত হয়।
তৰাৰ অভ্যন্তৰ ভাগৰ অৱশেষৰ পৰা শক্তি বিকিৰণ আৰু পৰিচলনৰ এক মিশ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াত বহিঃৰ্ভাগলৈ গমন কৰে।
এই প্ৰক্ৰিয়াই তৰাটোক ঠাণ্ডা হবলৈ নিদিয়ে আৰু উৎপন্ন শক্তিয়ে এক নাক্ষত্ৰিক বায়ু তৈয়াৰ কৰে যি বিকিৰণক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত এৰি দিয়ে।
অৱশ্যে মৃত্যু ঘটাৰ আগেয়ে তৰাটোৱে আৰু কেইবাটাও প্ৰজন্ম পাৰ কৰে যাৰ ভিতৰত এটা হৈছে অপজাত অৱস্থা।
দুটা তৰাৰ থুপবোৰত সাধাৰণতে এটাই আনটোক কেন্দ্ৰ কৰি পৰিভ্ৰমণ কৰি থাকে আৰু বেছি কাষলৈ আহিলে এটাই অন্যে টোৰ বিবৰ্তনকো প্ৰভাৱিত কৰে।
ইন্ধন শেষ হৈ গ'লে এটি তৰাৰ মৃত্যু হৈ বগা বাওনা তৰা অথবা নিউট্ৰন তৰা আৰু কেতিয়াবা কৃষ্ণ গহ্বৰৰ সৃষ্টি হয়।
তৰা জিক্‌মিক্ কৰাৰ কাৰণ হৈছে, ইয়াৰ কেন্দ্ৰত নিউক্লীয় সংযোজন বিক্ৰিয়াৰ মাধ্যমত যি শক্তি উৎপন্ন হয় সেয়া তৰাৰ সম্পূৰ্ণ অভ্যন্তৰভাগ পাৰ হৈ বহিঃপৃষ্ঠৰ পৰা বিকিৰিত হয়।
জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানীসকলে তৰাৰ বৰ্ণালী, দীপন ক্ষমতা বা গতি পৰ্যবেক্ষণ কৰি ইয়াৰ ভৰ, বয়স, ৰাসায়নিক গঠন আৰু অন্যান্য অনেক ধৰ্ম বিশ্লেষণ কৰিব পাৰে।
অন্যান্য ধৰ্মসমূহো নিৰ্ণয় কৰা হয় বিবৰ্তনমূলক ইতিহাসৰ মাধ্যমত যাৰ ভিতৰত আছে ব্যাস, ঘূৰ্ণন, চাপ আৰু তাপমাত্ৰা।
অনেক তৰাৰ তাপমাত্ৰাক তাৰ দীপন ক্ষমতাৰ বিপৰীতে এক লেখচিত্ৰত স্থাপন কৰিল যি চিত্ৰ পোৱা যায় তাক হেৰ্টছ্‌ষ্পুং-ৰাছেল চিত্ৰ বোলা হয়।
বোধগত পক্ষপাতিতাৰ ধাৰণাটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে দাঙি ধৰিছিল এম'ছ ভাৰ্চস্কি আৰু ডেনিয়েল কাহনেমেনে ১৯৭২ চনত।
তেওঁলোক দুজন আৰু তেওঁলোকৰ কেইগৰাকীমান সতীৰ্থই মিলি অনুকৃতিযোগ্য কেইবাটাও বিকল্প বা আৰ্হি দেখুৱাইছিল, য'ত মানুহৰ বিবেচনা আৰু সিদ্ধান্তবোৰে “যুক্তিবাদী নিৰ্বাচন তত্ত্ব”ৰ পৰা ফালৰি কাটি আহে।
বিবেচনা আৰু সিদ্ধান্ত-নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত দৃষ্টিগোচৰ হোৱা তেনেবোৰ বৈসাদৃশ্যক ভাৰ্চস্কি আৰু কাহনেমেনে ৰ জৰিয়তে দেখুৱাই দিছিল।
ত কিছুমান মানসিক চমুপথ সম্পৃক্ত হৈ থাকে যিবোৰে অনিশ্চিত পৰিণতিৰ সম্ভাৱনা সম্বন্ধে কিছুমান তৎকালীন অনুমান তৈয়াৰ কৰে।
মগজুৰ বাবে এই চমু বাটসমূহ তৈয়াৰ কৰাটো সহজ যদিও কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত এইসমূহে “বিষম প্ৰণালীগত ত্ৰুটি”ৰ সৃষ্টি কৰে।
অভিৰোচনাক প্ৰভাৱান্বিত কৰা পক্ষপাত, উদাহৰণস্বৰূপে, যোগাত্মক নিজস্ব-ভাৱমূৰ্তিয়ে ইগোকেন্দ্ৰিক পক্ষপাতৰ সৃষ্টি কৰে আৰু অপ্ৰীতিকৰ বোধগত বৈষম্যক আওকাণ কৰা।
ইয়াৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱা ব্যক্তি এজনে প্ৰবিষ্টি এটাৰ উপলব্ধি হিচাপে নিজাববীয়াকৈ এটা “বিষয়গত বাস্তৱতা”ৰ সৃষ্টি কৰে।
বস্তুনিষ্ঠ প্ৰবিষ্টিৰ পৰিৱৰ্তে সেইজন ব্যক্তিৰ আচৰণ তেওঁ গঢ়ি তোলা বাস্তৱৰ নিৰ্মাণে পৰিচালিত কৰে।
সেয়েহে, বোধগত পক্ষপাতিতাই কেতিয়াবা উপলব্ধিগত বৈষম্য, অশুদ্ধ বিবেচনা, যুক্তিহীন ব্যাখ্যা আৰু বহল অৰ্থত ক'বলৈ গ'লে যুক্তিহীনতাৰ সৃষ্টি কৰে।
এই বিবিধতাক কেতিয়াবা “ ” বনাম “ ” বুলি কোৱা হয়, যিহেতু অভিৰোচিত যুক্তিবাদে এক বিশেষ উদ্দীপনাময় অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
পৰবৰ্তী সময়ত ১৯৫১ চনত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান লাভ কৰি কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীত নৃতত্ত্ব অধ্যনৰ এখন বহল ক্ষেত্ৰত ভৰি থ'লে।
১৯৫৩ চনত এম.এছ.চিত প্ৰথম শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ হৈ কটন কলেজৰ নৃতত্ত্ববিদৰ প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰিলে।
১৯৫৯ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক ড এছ. এছ .সৰকাৰৰ নিৰ্দেশত আৱয়বিক নৃতত্ত্ববিদ্যাৰ গৱেষণা কৰি " ," শীৰ্ষক গৱেষণা গ্ৰন্থ লিখি পি .এইচ. ডি. ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৫৬ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নৃতত্ত্ববিদ্যা বিভাগত প্ৰবক্তাৰূপত যোগদান কৰি পৰৱৰ্তী সময়ত অধ্যাপক পদলৈ উন্নীত হয়।
দেশ-বিদেশৰ নৃতত্ত্ববিদসকলৰ মাজত স্থান পাবলৈ সক্ষম হোৱা ড৹ ভুবন মোহন দাসৰ পিতৃ হৰমোহন দাস এগৰাকী ভাল শিক্ষক আছিল।
ভুৱন মোহন দাসৰ তিনিজন ককাই-ভাই আৰু দুগৰাকী ভগ্নী আছিল৷ তেখেতসকল ক্ৰমে- ৰাজমোহন, ৰায়মোহন আৰু বিৰাজমোহন৷ ভগ্নীৰ দুগৰাকীৰ নাম- বাসন্তী আৰু নমিতা৷ তেখেতৰ পত্নীৰ নাম মঞ্জুমালা ৰাজখোৱা৷ তেখেত নিজৰা-কবি শৈলধৰ ৰাজখোৱাৰ জীয়েক আছিল৷
ড৹ ভুবন মোহন দাস এজন আন্তজাৰ্তিক নৃতত্ত্ববিদ,নৃতত্ত্ব বিষয়ক পাঠ্যপুথিৰ লেখক,বিজ্ঞান সাহিত্যৰ লেখক,প্ৰবন্ধকাৰ,সংকলক আৰু অধ্যাপক।
মাধৱদেৱ সহিতে শিষ্যসকলে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ বৈকুণ্ঠপ্ৰয়াণৰ আগে আগে প্ৰশ্ন কৰিছিল, “আপুনিতো এতিয়া যাবগৈ, গতিকে আমি এতিয়া আপোনাক ক'ত বিচাৰি পাম?” তেতিয়া শংকৰদেৱে উত্তৰ দিলে, “মই কীৰ্ত্তন আৰু দশমৰ মাজত সদায় থাকিম আৰু মাধৱ, তুমি ঘোষা নামৰ এখন শাস্ত্ৰ ৰচনা কৰা।
মাধৱদেৱে প্ৰথম লিখিবলৈ লওঁতে কি লিখিম ভাবি থাকোঁতে শংকৰদেৱে মাধৱৰ অসুবিধা বুজি উঠি প্ৰথমফাঁকি ঘোষা লিখি দিছিল এইবুলি-
ভক্তি ৰত্নাৱলী শাস্ত্ৰভাগ শেষ কৰাৰ পাছত শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱে নামঘোষা আৰম্ভ কৰিছে, যিহেতু ভক্তি ৰত্নাৱলী 'শৰণ বিৰচনে'ৰে সমাপ্ত কৰা হৈছে, সেয়ে ঘোষা শাস্ত্ৰ 'ভজনে'ৰে সমৃদ্ধ কৰি শুভাৰম্ভ কৰা হৈছে।
মন্তব্যটি এনেধৰণৰ- “মই গুৰুসেৱকে যি পালোঁ তাকো ঘোষাতে থৈছোঁ, অনেক শাস্ত্ৰ বিচাৰি যি ৰসতত্ত্ব পালো তাকো ঘোষাতে থৈছোঁ, আৰু পৰমাত্মা ইষ্টে হৃদিত থাকি যি বুদ্ধি দিলে তাকো মই ঘোষাতে থৈছোঁ।
শংকৰদেৱৰ আজ্ঞা মানি মাধৱদেৱে ঘোষা লিখিবলৈ লওঁতে হাতত কলম লৈ চিন্তা কৰি থকা দেখি তেওঁ প্ৰথম ঘোষা ফাঁকি লিখি দিলে।
নামঘোষা হৈছে মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত, অসমীয়া বৈষ্ণৱ সমাজৰ নামঘৰৰ থাপনাত স্থাপন কৰা চাৰিখন প্ৰধান ধৰ্মপুথিৰ ভিতৰত অন্যতম।
অন্য তিনিখন পুথি হৈছে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত কীৰ্তন, দশম আৰু মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত ভক্তি ৰত্নাৱলী।
এক শৰণ হৰি নাম ধৰ্ম সাধনৰ চাৰিটা স্তৰ- গুৰু, দেৱ, নাম, ভকতৰ ধাৰণা নামঘোষাত পৰিষ্কাৰ ৰূপত দিয়া হৈছে।
সূত্ৰধাৰে সেৱা কৰি থিয় হৈ সেই বাজনাতে সোঁ-হাত বাঁও-ভৰি আগলৈ দি আকৌ বাঁও-হাত সোঁ-ভৰি আগলৈ দি আগ বাঢ়ি গৈ ভাওনাৰ ঠাইৰ আধাখিনি এৰি থৈ দুই হাত মূৰা-মূৰিকৈ অলপ নিলগে মাটিত পাৰি, লাহে লাহে প্ৰণামত নাচি পুনৰ প্ৰণাম কৰি ওৰা ধৰে।
বাজনা ২: 'ধিনাও'ৰপৰা জলক মাৰি, হাত দুখন ওপৰা-উপৰিকৈ আকৃতি কৰি 'খ্ৰি খ্ৰি.' বোলাত হাত কঁপাই আগলৈ গৈ এপাক ঘূৰি আহে।
বাজনা ৫: "ধগা ধগা" বোলত ওজাৰ দৰে বৰাহৰ হাত দি অলপ আগফালে চাপৰি দুই হাত ঘনাই ওপৰা-উপৰি কৰি মাৰি আগ বাঢ়ে আৰু 'নিধেই ধেই'ৰপৰা জলক মাৰি মতা-পাক মাৰি পিছ হুঁহকে 'ধেতখিতি'ৰপৰা পুনৰ আগলৈ যায়।
বাজনা ৭: 'ধেখিৰ ইখিৰ তাখিৰ ইখিৰ'ত চন্দ্ৰ হাত দি নাচে আৰু নাচ বাঢ়ি যায় 'তাখিৰ খিৰ তাৎ খিতি'ত হাত সলোৱা হাত পৰে, 'খিতা জিধেই খিতা'ৰপৰা তেৱাৰি পৰে।
শ্লোকৰ নাচ: নাচ শিকোৱা বায়নজনে শ্লোকটো মুখেৰে গাই আৰু নাচত খোল বজাই থকা বায়ন দুজনে তাকে খোলত বজায় দুবাৰকৈ আৰু সূত্ৰধাৰীয়ে নাচে।
ভাওনাৰ আৰম্ভণিতে সূত্ৰধাৰে আঁৰ-কাপোৰৰ আঁৰত, অগ্নিগড়ৰ তলত আঁঠুকাঢ়ি সেৱা জনোৱাৰ ভংগীত ৰৈ থাকে।
এই দুই অংশ নাচৰ শেষত সূত্ৰধাৰে স্বস্তিক হস্তেৰে গোটেই ভাওনাথলী চতুস্পৰ্শ পৰিভ্ৰমণ কৰি ৰাইজ তথা দৰ্শকৰ মংগল কামনা কৰে।
সূত্ৰধাৰে নৃত্য সমাপ্ত কৰাৰ লগে লগে প্ৰধান চৰিত্ৰ শ্ৰীকৃষ্ণ বা ৰামৰ প্ৰৱেশৰ পথ ঘোষিত হয়।
ভাৰতীয় সভ্যতাত জগতক ৰংগমঞ্চ, জীৱনক নাটক, জীৱক অভিনেতা/অভিনেত্ৰী আৰু ঈশ্বৰক সূত্ৰধাৰ বুলি কোৱা হয়।
সূত্ৰধাৰজন সংস্কৃত নাটক, পুতলা নাচ বা ওজা পালিৰ ওজাৰ অনুৰূপ হ'লেও শংকৰদেৱে নাটৰ সূত্ৰধাৰজন সুকীয়া।
নাটৰ প্ৰথম নান্দী শ্লোকৰ পিছত সূত্ৰধাৰৰ শ্লোক আৰু সূত্ৰৰ উক্তিবোৰৰপৰা এই কথা স্পষ্টকৈ বুজা যায়।
গায়ন-বায়ন আৰু সূত্ৰধাৰসকলৰ পিন্ধনত বগা ধূতি বা ঘোৰী, হাত গেঞ্জী, পাঞ্জাবী, চেলেং চাদৰ আৰু মূৰত বগা পাগ থাকে।
মৌখিক-বিমৌখিকভাবে চেপেটা পঞ্চপাৰ্শীয় দেহৰ কেন্দ্ৰত অৱস্থিত কেন্দ্ৰীয় ফলকৰ পৰা বৰ্ধিত বাহুবোৰ সুস্পষ্ট আৰু সুচিহ্নিত।
চাবুকৰ দৰে আৰু সঞ্চালনশীল পঞ্চবাহুৰ প্ৰতিটোৰ অঙ্কীয় দিশৰ উভয় ফালে দুই/চাৰি শাৰীত চোষকবিহীন নালিকাপদবোৰো অবস্থিত।
মৌখিক-বিমৌখিকভাবে চেপেটা পঞ্চপাৰ্শীয় দেহৰ কেন্দ্ৰত কেন্দ্ৰীয় ফলক অৱস্থিত আৰু এই ফলকৰ পৰা বৰ্ধিত বাহুবোৰো সুস্পষ্টভাবে চিহ্নিত নহয়।
পঞ্চবাহুৰ প্ৰতিটোৰ অঙ্কীয় দিশত এম্বুলেক্ৰাল খাদ উন্মুক্ত আৰু এই খাদৰ উভয় দিশে দুই/চাৰি শাৰিত শোষকযুক্ত নালিকাপদবোৰো অৱস্থিত।
পদুম ফুলৰ আকৃতিৰ গোলাকাৰ দেহ বাতিৰ দৰে দেহবৃতি গঠন কৰে য'ৰ পৰা সঞ্চালনশীল শাখান্বিত পিনিউল বিশিষ্ট বাহু সৃষ্টি হয়।
১৯৫৭ চনৰ মাৰ্চ মাহত ষোল্ল বছৰীয়া জন লেননে তেওঁ পঢ়া লিভাৰপুলৰ কোৱেৰি বেঙ্ক হাইস্কুলৰ কেইজনমান বন্ধু-বান্ধৱৰ লগত এটা স্কিফল গোট গঠন কৰে।
কিন্তু সেইটো নাম অইন এটা বেণ্ডে ইতিমধ্যেই ব্যৱহাৰ কৰি থকা বুলি জানি তেওঁলোকে নামটো সলাই "দ্য কোৱেৰিমেন" ৰাখে।
জুলাই মাহত জন লেননে পোন্ধৰ বছৰীয়া প'ল মেককাৰ্টনিক লগ পায় আৰু তেওঁক ৰিদম গীটাৰিষ্ট হিচাপে বেণ্ডত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।
হেৰিছনৰ বাদনে লেননক বৰকৈ আনন্দিত কৰে কিন্তু কম বয়সৰ বাবে তেওঁ হেৰিছনক বেণ্ডত সুমুৱাবলৈ বৰকৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ নকৰিলে।
পিছে হেৰিছনৰ নেৰানেপেৰা অনুৰোধে কেইমাহমানৰ পিছত লেননৰ মন গলাই পেলালে আৰু মেককাৰ্টনিৰ উদ্যোগত সম্পন্ন হোৱা দ্বিতীয়টো সাক্ষাতত লেননে হেৰিছনক বেণ্ডত চামিল কৰোৱালে।
দ্বিতীয়টো সাক্ষাতত হেৰিছনে লিভাৰপুলৰ বাছৰ ওপৰতলাত "ৰৌঞ্চি" নামৰ গীতটোৰ এটা যন্ত্ৰকৃত সংগীত ৰ লীড গীটাৰ অংশখিনি বজায়, আৰু এনেকৈয়ে জৰ্জ হেৰিছন বেণ্ডৰ লিড গীটাৰিষ্ট হিচাপে সংযুক্ত হয়।
বিটল্‌চক প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত প্ৰভাৱান্বিত কৰিছিল এলভিছ প্ৰেছলি, কাৰ্ল পাৰকিনছ্, লিটল ৰিছাৰ্ড আৰু চ্ছাক বেৰিয়ে।
১৯৬২ চনত এপ্ৰিলৰ পৰা মে'লৈ হেমবাৰ্গৰ ষ্টাৰ ক্লাৱত প্ৰতিৱেশী লিটল ৰিচাৰ্ডৰ লগত থকাৰ সময়ত, ৰিচাৰ্ডে তেওঁৰ গীতবোৰ সঠিক পদ্ধতিৰে কেনেকৈ পৰিৱেশন কৰিব লাগে-সেইবিষয়ে শিকাইছিল।
প্ৰেচলিৰ বিষয়ে পাছলৈ লেননে এইদৰে মন্তব্য কৰিছিল যে-"এলভিছক নুশুনালৈকে মোক একোৱেই প্ৰভাৱিত কৰিব পৰা নাছিল।
" এইসকলৰ বাহিৰেও বিটল্‌চক প্ৰথমাৱস্থাত প্ৰভাৱিত কৰিছিল বাড্ডি হলি, এডি ক'চ্ছৰেণ, ৰয় অৰ্বিচন আৰু দ্য এভাৰলি ব্ৰাডাৰছে।
১৯৫৯ চনৰ জানুৱাৰীত লেননে লিভাৰপুল কলেজ অৱ আৰ্টছত পঢ়িবলৈ আহে আৰু তেওঁৰ কুৱেৰি বেঙ্কৰ সংগীসকলেও দলটো এৰি যায়গৈ।
লেননৰ চিত্ৰাংকন বিদ্যালয়ৰ বন্ধু ষ্টুৱাৰ্ট ছাটক্লিফ-এ ১৯৬০ চনৰ জানুৱাৰীত বেণ্ডটোত যোগদান কৰে।
১৯৬১ চনৰ নৱেম্বৰত কেভাৰ্ণ ক্লাৱত কোনোবা এটা পৰিৱেশনৰ সময়ত তেওঁলোকে ব্ৰায়ান এপষ্টেইন নামৰ স্থানীয় ৰেকৰ্ড-বিপনীৰ মালিক আৰু সংগীতৰ বিষয়ে কাকতত স্তম্ভ লিখা মানুহজনক লগ পায়।
মাৰ্টিনৰ লগত তেওঁলোকৰ প্ৰথমটো বাণীবদ্ধ হয় ইএমআইৰ আব্বে ৰ'ড ষ্টুডিঅ'ত; ১৯৬২ চনৰ ৬ জুনত।
মেনেজাৰ এপষ্টেইনৰ সমুখত নিজৰ অভিযোগ দাখিল কৰে আৰু তাৰ পৰিৱৰ্তে এগৰাকী দক্ষ ড্ৰামবাদকক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে।
বিটল্‌চে ইতিমধ্যেই বেষ্টক বিদায় দিয়াৰ সিদ্ধান্তটো লৈ থৈছিল, সেয়ে তেওঁলোকে বেষ্টক মধ্য-আগষ্টত বিদায় জনাই ৰিংগো ষ্টাৰক বেণ্ডত সুমুৱাই লয়।
এই দলটোৱে পপ সংগীতৰ উত্থান আৰু বিৱৰ্তনত অসামান্য বৰঙনি আগবঢ়াইছিল আৰু পপ সংগীতক এক কলাৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰাত মুখ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।
সেইসময়ত তেওঁলোকৰ বেণ্ডত এজন পূৰ্ণ-কালীন ড্ৰামবাদক নথকাৰ বাবে ১৯৬০ চনৰ মধ্য-আগষ্টত তেওঁলোকে পেটি বেষ্টৰ অডিশ্যন লৈ বেণ্ডত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।
কেইমাহমানৰ পিছত জৰ্জ মাৰ্টিন নামৰ এজন প্ৰযোজকে বিটল্‌চক ইএমআই ৰ পাৰ্লোফোনৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ কৰে।
নাটকখন শ্ৰীকৃষ্ণৰ ল'ৰালি কালৰ একোটা বিশেষ মুহূৰ্ত বা পৰিস্থিতিত ঘটা ক্ষুদ্ৰ ঘটনাক লৈ ৰচিত।
পিম্পৰা গুচোৱা নাটকত গোৱালিনীসকলে মাখন চোৰ বুলি কৃষ্ণক ধৰিছে, ধূৰ্ত কৃষ্ণই নিজকে বলোভদ্ৰৰ ভায়েক বুলি পৰিচয় দি নিজৰ ঘৰ বুলি ভুলতে গোপীৰ ঘৰত সোমোৱা, পৰুৱা গুচাবলৈহে লৱণু-কলহত হাত দিয়া আৰু হেৰোৱা গৰু পোৱালিটোৰ কথা সুধিবলৈহে শুই থকা শিশুক জগোৱা বুলি জীয়া ফাঁকি দি পলাব খোজোঁতেই গোপীয়ে বচনত তস্তকৰৰ চাতুৰি, নয়নত ছলনাময় অশ্ৰু আৰু কৃষ্ণৰ মুখত লৱণুৰ গোন্ধ পোৱা কথাখিনিয়ে নাট্যকাৰে নিজভাৱে কিছু কথা সংযোজন কৰিছে।
সাৰিবৰ উপায় নেদেখি টেঙৰ কৃষ্ণই নিজকে বলোভদ্ৰৰ ভাতৃ বুলি পৰিচয় দি কয় যে তেওঁ নিজৰ গৃহ বুলি ভুলতে গোপীৰ ঘৰত প্ৰৱেশ কৰিছে।
কৃষ্ণইও যশোদাৰ ভয়ত মনে মনে নাথাকি দুখ আৰু অভিমানত কান্দি কান্দি মাকক গালি পাৰি কংস নগৰী মথুৰালৈ পলাই যাব বুলি ভাবুকি দিয়ে আৰু লগতে যশোদাৰ অন্তৰত আঘাত লগা কথা কৈছে -- "হে মাই, তুহু জনম আণ্ঠুকুৰি ৰহয়ে থিক।
শংকৰদেৱৰ পিছত মাধৱদেৱ ধৰ্মাধিকাৰীৰূপে মনোনীত হয় আৰু একাণপতীয়াকৈ শাস্ত্ৰ ৰচনা আৰু ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ কাম কৰে।
এফালেদি তেওঁ চোৰ চাতুৰি খেলি গোৱালী আৰু যশোদাক লটিঘটি কৰা বিহগুটি মানৱ শিশু আৰু আনফালেদি তেঁৱেই ভূমিৰ ভাৰ হৰণ কৰোঁতা ত্ৰিজগতৰ পতি।
লৱণুচোৰ আৰু বাকপটু কানায়ে গোৱালীৰ ওচৰত নেগুৰ কটা বাঘ ৰূপে আৰু যশোদাৰ ওচৰত শান্ত শিষ্ট অজলা শিশু ৰূপে ধৰা দিছে।
ড॰ সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই কৈছে যে "মানৱ শিশুৰ কাৰ্যকলাপ আৰু ব্যৱহাৰ কৃষ্ণ চৰিত্ৰত আৰোপ কৰিছে যদিও কৃষ্ণৰ অলৌকিক আৰু ঐশ্বৰিক দিশলৈ নাট্যকাৰে পিঠি দিয়া নাই।
কৃষ্ণ চৰিত্ৰৰ ঐশ্বৰিক দিশ ফুটাই তুলিবলৈ যাওঁতে অথবা ধৰ্মীয় কথা জাপি দৰ্শকৰ ৰসবোধত ব্যাঘাত জন্মোৱা নাই।
মন্ত্ৰ সাহিত্যৰ ভিতৰত কৰতি মন্ত্ৰ, সাপৰ ধৰণী ধৰা মন্ত্ৰ, মোহিনী মন্ত্ৰ, বীৰাজৰা মন্ত্ৰ, সবৰ্বঢাক মন্ত্ৰ আদি উল্লেখযোগ্য।
গীত-পদৰ দৰে মন্ত্ৰৰ সৈতে আবৃত্তি-অভিনয় জড়িত; বেজে অভিনয় কৰি বিহঢেকীয়াৰ পাত, পচতীয়া, বিহলঙনী, নৰসিংহ, কলাকচুৰ পাত নাইবা ন-কাপোৰেৰে মন্ত্ৰ আংগিক অভিনয়সহ আবৃত্তি কৰে।
ইয়াৰ অৰ্থ ক, ' ', কথা ক, আলাপ, উপদেশ প্ৰদান, উপদেশ গ্ৰহণ, চিন্তা কৰ্, গোপনীয়ভাৱে কথোকথন কৰ ইত্যাদি।
এছিয়ান, ভূমধ্য সাগৰীয়, আফ্ৰিকান, মধ্যপ্ৰাচ্য আদি অঞ্চলৰ খাদ্যত লং বহুল পৰিমাণে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বিশেষকৈ মাংসৰ আঞ্জা, পোলাও, তৰকাৰী ইত্যাদি আমিষ-নিৰামিষ দুয়ো প্ৰকাৰৰ খাদ্যত লং ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
মিথাইল চেলিচাইলেট কিছুমান ফ্লেভেনইড যেনে ইউজেনিন, কেম্ফৰল, ৰেমনেটিন, ইউজেনাইটিন কিছুমান ট্ৰাইটাৰপেনয়ড যেনে অলেন'লিক এচিড, কেম্পপেষ্ট'ৰল আৰু বহুতো চেছকুইটাৰপেন পোৱা যায়।
ফুলৰ কলিটো ঠাৰিৰে সৈতে আৰু চাৰিটা বৃতিৰে ঘূৰণীয়া সৰু কোচ খাই থকা পাহি থকা লং সমূহ ১.৫-২ ছেণ্টিমিটাৰ মানত ছিঙা হয়।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাত হান সম্ৰাজ্যৰ চীনা সম্ৰাটে ৰাজ-দৰবাৰত লং চোৱাই মুখশুদ্ধি কৰাৰ আদেশ দিয়া উল্লেখ পোৱা যায়।
পুৰতাত্বিক অৱস্থিতি লিখিত সাহিত্যত উল্লেখ থকাৰ বহু পিছৰ সময়ত শ্ৰীলংকাৰ বাণিজ্য বন্দৰ এটাত ৯০০-১১০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ লং পোৱা গৈছে।
তেওঁ ইছৰোত এগৰাকী কণিষ্ঠ অভিযন্তা হিচাপে যোগদান কৰিছিল আৰু বিভিন্ন হাৰ্ডৱেৰ পৰীক্ষণ আৰু উন্নয়নৰ লগত জড়িত আছিল।
তেওঁৰ কৰ্মনিষ্ঠাৰ বলত পিছলৈ ব্যৱস্থাপকৰ পদ লাভ কৰে আৰু ইছৰো কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ কেন্দ্ৰৰ টেলিকমাণ্ড ডিভিছন আৰু ডিজিটেল চিষ্টেম গোটক নেতৃত্ব প্ৰদান কৰে।
বিভিন্ন কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ যেনে - কাৰ্ট'ছেট-১, অচেনছেট-২ আৰু মেঘা ট্ৰপিকছ প্ৰকল্পৰ তেওঁ উপ-সঞ্চালক আছিল।
মুথৈয়া ভণিতায়ে চন্দ্ৰলৈ ভাৰতৰ দ্বিতীয় অভিযান চন্দ্ৰযান-২লৈ সহযোগী সঞ্চালক পদৰ পৰা সঞ্চালক পদলৈ পদোন্নতি লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ আন্তঃগ্ৰহ মিছনৰ নেতৃত্ব দিয়া প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় বিজ্ঞানী।
চন্দ্ৰযান-১ৰ সঞ্চালক ডঃ মাইলস্বামী আন্নাদুৰাইয়ে তেওঁৰ ডেটা হেণ্ডেলিঙ, টীম মেনেজমেণ্ট আৰু সমস্যা সমাধান কৰিব পৰা দক্ষতাৰ বাবে এই পদবীৰ বাবে উপযুক্ত বুলিছিল আৰু এই পদবী গ্ৰহণ কৰিবলৈ তেওঁক মান্তি কৰাইছিল।
তেওঁ ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰে অধীনৰ কেইবাটাও কৃত্ৰিম উপগ্ৰহৰ প্ৰকল্পক নেতৃত্ব বহন কৰিছে।
তেওঁ চন্দ্ৰযান-১ ৰ পিছত ভাৰতৰ দ্বিতীয়টো চন্দ্ৰ অভিযান চন্দ্ৰযান-২ৰ প্ৰকল্প সঞ্চালক আছিল।
মুথৈয়া ভণিতায়ে ২০০৬ চনত এষ্ট্ৰ'নমিকেল ছ'চাইটি অফ ইণ্ডিয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা বিজ্ঞানী বঁটা লাভ কৰিছিল।
২০১৯ চনত তেওঁক নেচাৰ পত্ৰিকায়ে দৃষ্টিগোচৰ কৰিবলগীয়া পাঁচগৰাকী বিজ্ঞানীৰ অন্যতম বুলি অভিহিত কৰিছে।
বৰমানিমুনি হৈছে ভাৰত উপমহাদেশ, দক্ষিণ পূৱ এছিয়া, আৰু দক্ষিণ পূৱ যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সেমেকা অঞ্চলসমূহৰ থলুৱা উদ্ভিদ।
ই ভাৰত, বাংলাদেশ, শ্ৰীলংকা, উত্তৰ অষ্ট্ৰেলিয়া, ইণ্ডোনেছিয়া, ইৰান, মালয়েছিয়া, পাপুয়া নিউ গিনি, আৰু এছিয়াৰ অন্যান্য প্ৰান্তত এই উদ্ভিদ পোৱা যায়।
জলজ উদ্ভিদ হিচাপে ই পানীৰ জৈৱিক আৰু ৰাসায়নিক প্ৰদুষকৰ প্ৰতি বিশেষভাবে অনুভূতিশীল, সেইবোৰ হয়তো উদ্ভিদজোপাই শোষণো কৰি লয়।
আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসা, প্ৰাচীন আফ্ৰিকীয় চিকিৎসা, চীনা চিকিৎসাৰ লগতে অনেক দেশৰ চিকিৎসাবিদ্যাত ভেষজ হিচাপে ইয়াক বহুলভাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ইয়াৰ সাধাৰণ নামসমূহ হৈছে ইণ্ডিয়ান পেনীৱৰ্ট , এছিয়েটিক পেনীৱৰ্ট বা গটুকলা বা ঠানকুনি ইত্যাদি।
সেউজীয়া মাটিত বগাই যোৱা অৰ্ধবায়ব চিলিণ্ডাৰসদৃশ কাণ্ডৰ দ্ভাৰা উদ্ভিদবোৰ এজোপাৰ সৈতে আনজোপা সংযুক্ত হৈ থাকে।
কলেজীয়া শিক্ষা: প্ৰাক বিশ্ববিদ্যালয় পৰীক্ষা বিজ্ঞান শাখাত উত্তীৰ্ণ হৈ স্নাতক শাখাত দুবছৰ পঢ়ি‌ও ভাল নলগাত আধাতে এৰি কলা শাখাত নাম ভৰ্তি কৰে।
কটন কলেজৰ পৰা অসমীয়াত অনাৰ্চসহ দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰি বি এ পৰীক্ষাত‌ উত্তীৰ্ণ।
১৯৯৫ খ্ৰীষ্টাব্দত ড॰ প্ৰবীণ চন্দ্ৰ দাসৰ তত্ত্বাৱধানত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লোকসংস্কৃতি গৱেষণা বিভাগত গৱেষণা সম্পন্ন কৰি পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ।
প্ৰাথমিক শিক্ষা বৰপেটাতে আৰম্ভ হয় যদিও পিতৃয়ে অৱসৰৰ পিছত স্থায়ীভাৱে নিজৰ গৃহভূমিত থাকিবলৈ লোৱাত ননৰা প্ৰাইমেৰী স্কুলত সম্পূৰ্ণ কৰে।
২০১৯ খ্ৰীঃলৈ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দূৰ আৰু মুক্ত শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানত অসমীয়া বিষয়ৰ স্নাতকোত্তৰ মহলাত অতিথি অধ্যাপকৰূপে পাঠ দান।
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিষয়ৰ সাহিত্য শাখাত দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ তৃতীয় স্থান লাভ কৰি এম এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজৰ অসমীয়া বিষয়ৰ স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীত অতিথি অধ্যাপকৰূপে পাঠদানৰ কৰ্তব্য সম্পাদন।
হাইস্কুলীয়া শিক্ষা শতবৰ্ষ গৰকা গৰকা ঐতিহ্যমণ্ডিত কৰৰা উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়ত সম্পূৰ্ণ কৰে।
১৯৮৮ চনত কল্পনা চাওলাই কেলিফ'ৰ্ণিয়াত অৱস্থিত নাছাৰ এমিছ গৱেষণা কেন্দ্ৰত গৱেষক বিজ্ঞানী হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল।
১৯৯১ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত তেওঁ নাছাৰ মহাকাশচাৰী সংগঠনলৈ আৱেদন দিয়ে।
হাউষ্টনত অৱস্থিত জনছন মহাকাশ কেন্দ্ৰত বহুতো পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা আৰু আনুষ্ঠানিক সাক্ষাৎকাৰৰ অন্তত ১৯৯৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত সংগঠনটোৱে তেওঁক নিৰ্বাচিত কৰে।
এবছৰীয়া প্ৰশিক্ষণ আৰু মূল্যাংকন সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পাছত মহাকাশচাৰী কাৰ্যালয়ত ইভিএ/ৰ'ব'টিক্স আৰু কম্পিউটাৰ শাখাত কাৰিকৰী কাৰ্যসমূহ কৰিবলৈ কল্পনা চাওলাক কৰ্মচাৰীৰ প্ৰতিনিধিত্বকাৰী হিচাপে নিযুক্ত কৰা হৈছিল।
১৯৯৬ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত এছ টি এছ-৮৭ -ৰ অভিযান বিশেষজ্ঞ আৰু মুখ্য ৰ'ব'টিক আৰ্ম অপাৰেটৰ হিচাপে কল্পনা চাওলাক নিযুক্তি দিয়া হয়।
১৯৯৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহত শ্বাটল্ এণ্ড্ ষ্টেশ্ব’ন ফ্লাইট্ ক্ৰূ ইকুইপমেণ্টৰ প্ৰতিনিধিত্বকাৰী হিচাপে কল্পনা চাওলাক নিযুক্তি দিয়া হয়।
১৯৯৭ চনত এগৰাকী অভিযান বিশেষজ্ঞ আৰু মুখ্য ৰ'বটিক আৰ্ম অপাৰেটৰ হিচাপে স্পেছ শ্বাটল্ কলম্বিয়াত কল্পনা চাওলাই প্ৰথম মহাকাশ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰে।
২০০৩ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে স্পেছ শ্বাটল্ কলম্বিয়া পৃথিৱীৰ বায়ুমণ্ডলত পুনঃ প্ৰৱেশ কৰাৰ সময়ছোৱাতেই মহাকাশ যানখন ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হৈ ছয়জন মহাকাশচাৰীসহ কল্পনা চাওলাৰ মৃত্যু হয়।
মৰণোত্তৰভাৱে কল্পনা চাওলাক কংগ্ৰেছনেল স্পেছ মেডেল অৱ অন'ৰ, নাছাৰ মহাকাশ উৰণ পদক আৰু নাছাৰ বিশিষ্ট সেৱা পদক প্ৰদান কৰা হৈছে।
ইয়াৰোপৰি তেওঁৰ সন্মানাৰ্থে ভালেমান পথ, বিশ্ববিদ্যালয় আৰু প্ৰতিষ্ঠান তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে।
উল্লেখযোগ্য যে জন্মৰ পাছতেই কল্পনা চাওলাৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁৰ নাম “ম’ণ্টু” ৰাখিছিল, কিন্তু তিনি বছৰ বয়সত কল্পনা চাওলাই “কল্পনা” নামটো আনুষ্ঠানিক নাম হিচাপে বাছি লয়।
ভাৰতৰ পঞ্জাব অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বৈমানিকী অভিযান্ত্ৰিকী বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ ১৯৮২ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ যায় আৰু ১৯৮৪ চনত ইউনিভাৰ্ছিটি অৱ টেক্সাছ এট্ আৰ্লিংটনৰ পৰা এৰ'স্পেছ অভিযান্ত্ৰিকী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৮৬ চনত তেওঁ দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে আৰু ১৯৮৮ চনত ইউনিভাৰ্ছিটি অৱ ক’ল'ৰাড’ বোল্ডাৰৰ পৰা এৰ'স্পেছ অভিযান্ত্ৰিকী বিষয়ত পি এইচ ডি লাভ কৰে।
২০০৩ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত সংঘটিত স্পেছ শ্বাটল্ কলম্বিয়া দুৰ্ঘটনাত ছয়জন মহাকাশচাৰীসহ কল্পনা চাওলাৰ মৃত্যু হয়।
মহাকাশত এছ টি এছ-১০৭ অভিযান সমাপ্ত কৰি পৃথিৱীত অৱতৰণ কৰাৰ কেইমুহূৰ্তমান আগতে স্পেছ শ্বাটল্ কলম্বিয়া ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হয়।
দুৰ্ঘটনাটোত কল্পনা চাওলাৰ সৈতে নিহত হোৱা বাকী ছয়জন মহাকাশচাৰী আছিল ক্ৰমে কমাণ্ডাৰ ৰিক ডি. হাজবেণ্ড, পাইলট উইলিয়াম চি. মেককুল, পেলোড কমাণ্ডাৰ মাইকেল পি. এণ্ডাৰছন, পেলোড বিশেষজ্ঞ ইলান ৰামোন , অভিযান বিশেষজ্ঞ ডেভিড এম. ব্ৰাউন আৰু আন এজন অভিযান বিশেষজ্ঞ লৰেল বি. ক্লাৰ্ক।
২০০৩ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অভিযানটোৰ হঠাৎ পৰিসমাপ্তি ঘটে যেতিয়া আমেৰিকান মহাকাশযান স্পেছ শ্বাটল্ কলম্বিয়া পৃথিৱীত অৱতৰণ কৰাৰ নিৰ্দিষ্ট সময়তকৈ ১৬ মিনিট আগতেই ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হয়।
১৯৯৬ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত এছ টি এছ-৮৭ -ৰ অভিযান বিশেষজ্ঞ আৰু মুখ্য ৰ'ব'টিক আৰ্ম অপাৰেটৰ হিচাপে কল্পনা চাওলা নিৰ্বাচিত হয়।
যদিও কিতাপখনত হেইডিক কলা, কেঁকোৰা চুলিৰ ছোৱালী হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়, অধিকাংশ ছবিতেই তাইক সোণালীচুলীয়া হিচাপেহে চিহ্নিত কৰা হৈছে।
হেইডি, ১৯৫২ চনত ছুইছ জাৰ্মান আৰু জাৰ্মান ভাষাত নিৰ্মিত, লুইগি কমেনচিনি নিৰ্দেশিত, ইছবেথ চিগমাণ্ড অভিনীত এক ছবি যাৰ ১৯৫৫ চনত "হেইডি আৰু পিটাৰ" নামৰ এক ছিকুৱেল নিৰ্মাণ কৰা হয় য'ত ইছবেথ চিগমাণ্ডেই অভিনয় কৰিছিল আৰু যাৰ নিৰ্দেশক আছিল ফ্ৰেঞ্জ স্নাইডাৰ।
হেইডি, ৰ্গাল অফ দ্য এল্পছ, ১৯৭৪ চনত ইছাও টাকাহাটাৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত এক জাপানী এনিমেশ্যন শৃংখলা যাৰ বিভিন্ন ভাষালৈ অনুবাদ হৈছে।
প্ৰথমাৱস্থাত হেইডি অহাক লৈ তেওঁ খুব অসন্তুষ্ট হয় কিন্তু হেইডিয়ে তেওঁৰ কঠোৰ আৱৰণৰ ভিতৰত লুকাই থকা সৰলমনা মানুহজনক চিনি পাই আৰু দুয়ো দুয়োৰে সংগ উপভোগ কৰিবলৈ লয়।
তিনি বছৰ পিছত ডেটিয়ে হেইডিক ১২ বছৰীয়া ক্লাৰা ছেছমেন নামৰ বেমাৰী ছোৱালী এজনীৰ সংগী হ'বলৈ ফ্ৰেংকফুৰ্টলৈ লৈ যায়।
সময়ে সময়ে গৃহপৰিচাৰিকা ফ্ৰলিন ৰটেনমেয়াৰৰ লগত খকা-খুন্দা লাগি থাকি হেইডিয়ে ক্লাৰাৰ লগত এবছৰ কাল কটায় আৰু উভতি আহিবলৈ উত্ৰাৱল হৈ পৰে।
হেইডিৰ ক্ৰমাত্‍ পৰি অহা স্বাস্থ্য আৰু টোপনিত খোজ কাঢ়িবলৈ লোৱা বেমাৰ দেখি ক্লাৰাৰ ডাক্তৰে হেইডিক ঘৰলৈ লৈ যোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে।
হেইডিক আগবঢ়াই আনিবলৈ বহুবছৰৰ মূৰত ককাদেউতাকে গাঁৱলৈ নামি যায় আৰু তেওঁ পুনৰ গাঁওবাসীৰ ওচৰ চাপি যায়।
হেইডি আৰু ক্লাৰাৰ বন্ধুত্ব অটুট থাকে আৰু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শমতে হেইডিহঁতৰ ঘৰলৈ গ্ৰীষ্মকালটো কটাবলৈ আহে।
কিন্তু হেইডিয়ে ক্লাৰাক অধিক গুৰুত্ব দিয়াত সি ঈৰ্ষান্বিত হয় আৰু ক্লাৰাৰ হুইলচেয়াৰখন পাহাৰৰ পৰা তললৈ পেলাই দিয়ে।
এয়া দেখি ক্লাৰাৰ পৰিয়ালৰ সকলোটি আনন্দত আত্মহাৰা হয় আৰু ককাদেউতাকে নোৱাৰা হ'লে হেইডিক আশ্ৰয় দিবলৈ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰে।
হেইডি দুটা খণ্ডত প্ৰকাশিত এক ছুইজাৰলেণ্ড দেশীয় কল্প কাহিনী, প্ৰথম খণ্ড-হেইডিৰ শিক্ষণ আৰু ভ্ৰমণৰ কালছোৱা আৰু দ্বিতীয় খণ্ড-হেইডিয়ে যি শিকিলে তাক ব্যৱহাৰ কৰিলে ।
আল্প্‌ছ পৰ্বতীয় অঞ্চলত থকা ককাদেউতাকৰ তত্ত্বাৱধানত ডাঙৰ হোৱা হেইডি নামৰ কণমানি ছোৱালীজনীৰ জীৱনত ঘটা ঘটনাবোৰৰ ওপৰত এই উপন্যাসখন ৰচিত।
হেইডিৰ পাঁচ বছৰ বয়সত ডেটিয়ে তাইক গাঁৱৰ মানুহবোৰৰ পৰা সদায়ে আঁতৰি থকা এম খুড়া হিচাপে পৰিচিত হেইডিৰ ককাদেউতাকৰ ঘৰত থৈ আহে।
ইয়াক স্পাইৰিৰ সাহিত্যকৰ্মৰ ইংৰাজী অনুবাদিকা চাৰ্লছ ট্ৰিটেনে স্পাইৰিৰ মৃত্যুৰ বহুবছৰ পিছত অন্য কিছুমান সাহিত্য কৰ্মৰ পৰা আহৰণ কৰিছিল।
হেইডিৰ নাম অনুসাৰে নাম ৰখা হেইডিলেণ্ড ছুইজাৰলেণ্ডৰ এক জনপ্ৰিয় পৰ্য্যটনস্থলী, যি জাপানীসকলৰ মাজত অধিক জনপ্ৰিয়।
হেইডি সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা উপন্যাসসমূহৰ ভিতৰত এখন আৰু ছুইছ সাহিত্যৰ শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্যকৰ্মসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।
তেওঁ শান্তিনিকেতনৰ বিশ্ব ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কলা ভৱনত দৃশ্যমান কলাৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল।
শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰতি ৰাপ থকা পাৰ্বতী বাউলৰ পিতৃয়ে তেওঁক প্ৰায়ে সংগীতানুষ্ঠানলৈ নিছিল।
তেওঁৰ পিতৃৰ সততে বদলি হৈ থকাৰ বাবে পাৰ্বতীয়ে অসম, কোঁচ বিহাৰ আৰু পশ্চিম বংগৰ সীমামূৰীয়া অঞ্চলত ডাঙৰ হৈছিল।
১৯৯৭ চনত তেওঁ কেৰালাৰ ৰাজধানী তিৰুঅনন্তপুৰমলৈ আহে আৰু কেৰালাৰ স্থানীয় থিয়েটাৰ পৰম্পৰাৰ বিষয়ে শিকে।
তেওঁ ৰবি গোপালনৰ লগত ২০০০ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ যায় আৰু পুতলাৰ বিষয়ে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
সেইসময়ত তেওঁলোকে চেভেন বেচিক নিডছ নামৰ থিয়েটাৰ গোটৰ লগত জড়িত হয় আৰু জাৰ্মানীৰ হেনঅভাৰত অনুষ্ঠিত এক্সপ' ২০২০ত পৰিবেশন কৰে।
বাউল সাধিকা ফুলমালি দাসী, সনাতন দাস বাউল, শশাংক গোঁসাই – এই তিনি গৰাকী গুৰুৰ ওচৰত তেওঁ বাউলৰ দীক্ষা লৈছিল।
তেওঁ পৰম্পৰাগত বাউলৰ লগত নিজে সৃষ্টিকৰা দোহা আৰু থিয়েটাৰৰ পৰা লাভ কৰা জ্ঞানৰ ব্যৱহাৰ কৰি অভিনয় আৰু গীতৰ অদ্ভুত সংমিশ্ৰণ ঘটাই বাউল পৰিবেশন কৰে।
পত্যচিত্ৰৰ পৰা অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰি তেওঁ কাহিনীৰ মাধ্যমত বাউলক প্ৰকাশ কৰে আৰু মাজে মাজে ইংৰাজীত বুজাই যায়।
কাৰ্বি আংলং, নাগালেণ্ড আদি বহুঠাইত শিক্ষকতা কৰি উঠি শেষত জন্মস্থান গোলাঘাটৰ কছাৰীহাট স্কুলৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
ইয়াৰ পিছত ক্ৰমান্বয়ে শ্ৰী ময়ী, পদাতিক আদি আলোচনীত নিয়মীয়াকৈ হুছেইনৰ গল্প প্ৰকাশ পাবলৈ ধৰে।
মাৰ্ক্সীয় আদৰ্শৰ প্ৰতি আস্থাশীল হোৱাৰ বাবে গল্পৰ দৰে তেখেতেৰ কবিতাতো শ্ৰমজীৱী মানুহৰ মুক্তিৰ সংগ্ৰাম দেখিবলৈ পোৱা যায়।
অসম জাতীয় শিক্ষা সমন্বয় পৰিষদৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত তিনি মহীয়া শিশু আলোচনী ৰ'দকাঁচিয়লিৰ তেখেত প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল।
হুছেইন এগৰাকী প্ৰগতিশীল লেখক আছিল আৰু ১৯৭৯ চনত বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলনত বিপৰীত স্থিতি লোৱা বাবে এমাহ কাৰাগাৰত থাকিবলগা হৈছিল।
শিশু আলোচনী ৰ'দকাঁচিয়লিৰ তেখেত প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আৰু গোলাঘাট জাতীয় বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক শিক্ষক।
১৯৪০ চনত গোলাঘাট টাউনত জন্ম হৈ হুছেইনে ডিব্ৰুগড়ৰ কানৈ কলেজৰপৰা বিজ্ঞান শাখাত ইণ্টাৰমেডিয়েট আৰু গোলাঘাটৰ ডি আৰ কলেজৰপৰা কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৭৭ চনৰ ১২ জুনত ছফিয়া হুছেইনৰ সৈতে তেখেত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু তেখেত সকলৰ ৰিণমিন আৰু ঋক নামেৰে দুটি ল'ৰা-ছোৱালী আছে।
তেখেতৰ গল্পৰ ভাষা ত্ৰুটিপূৰ্ণ আৰু টেকনিক দুৰ্ব্বল বুলি সমালোচকে মতপোষণ কৰিলেও ৰমা দাশে নিজৰ ৰচনাৰে পঢ়ুৱৈৰ মনত ঘৰ কৰিছিল।
উপেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই তেখেতৰ আৱাহনৰ অৱদান প্ৰবন্ধটিত কবিতাৰ ক্ষেত্ৰত দেৱকান্ত বৰুৱাৰ যি স্থান, চুটিগল্পৰ ক্ষেত্ৰত ৰমা দাশৰো সেই স্থান।
উগ্ৰ ৰোমাণ্টিক প্ৰেমৰ চিত্ৰ অংকনত ৰমা দাশ সিদ্ধহস্ত বুলিও শৰ্মাই তাৎপৰ্যপূৰ্ণ মন্তব্য কৰিছে।
সৰুতেই পিতৃ-মাতৃ দুয়োগৰাকীৰে মৃত্যু হোৱাত ৰমা দাশে তেখেতৰ সম্পৰ্কীয় হৰিনাথ পাঠক চৌধাৰীৰ ৰক্ষণা বেক্ষনত থাকি পঢ়া-শুনা কৰে।
১৯২৮ চনত তেখেতে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভিতৰত অসমীয়া বিষয়ত সৰ্ব্বোচ নম্বৰ লাভ কৰি ধুবুৰী হাইস্কুলৰপৰা শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়।
কটন কলেজৰপৰা আই এ আৰু কলিকতাৰ প্ৰেছিডেন্সী কলেজৰপৰা বি এ পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হৈ আইন পঢ়াৰ উদ্দেশ্যে ৰমা দাশে আইন কলেজত নামভৰ্ত্তি কৰে।
কিন্তু আৰ্থিক অনাটনৰ বাবে আইন পঢ়া সামৰি শ্বিলঙৰ অসম সচিবালয়ত অনুবাদক আৰু লাইব্ৰেৰীয়ানৰ চাকৰিত যোগদান কৰে।
তেখেতৰ উল্লেখযোগ্য গল্প হ'ল 'বৰ্ষা যেতিয়া নামে', 'প্ৰায়শ্চিত্ত', 'অচল টকা', 'অবুজ মায়া', 'কোন এওঁ নতুন মিৰাণ্ডা' ইত্যাদি।
অসম সচিবালয়ত অনুবাদকৰ কামত সোমোৱাৰ পিছত সচিবালয়ৰে বিত্ত বিভাগৰ উপ-সচিব হিচাপে তেখেতে ১৯৬৭ চনত চাকৰি জীৱনৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
১৯৫৭ চনত ৰমা দাশে ত্ৰৈলোক্যনাথ গোস্বামীৰ সৈতে নতুন দিল্লীত অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ই আয়োজন কৰা সাহিত্য-সমাৰোহত যোগদান কৰিছিল।
হৃষিকেশ মুখাৰ্জী আৰু বাসু ভট্টাচাৰ্যৰ চিনেমাৰ দৰে চেটাৰ্জীৰ চিনেমাসমূহো মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ প্ৰেম আৰু বিবাহ সম্পৰ্কীয়।
তেওঁক উচ পাৰ, ছোটি চি বাত , চিটচোৰ ৰজনীগন্ধা , পিয়া কা ঘৰ , খট্টা মিঠা , চক্ৰব্যূহ , বাতৌ বাতৌ ম্যে , প্ৰিয়তমা , মন পচন্দ, হমাৰি বহু অল্‌কা, চৌকিন আৰু চামেলী কী চাদি আদি ব্যৱসায়িক ভাবে সফল চিনেমাৰ বাবে জনা যায়।