polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
২০২০ - গোৱাত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ভাৰতীয় পেনোৰামলৈ তিনি বছৰৰ মূৰত কৃপাল কলিতা পৰিচালিত অসমীয়া ছবি ব্ৰীজ নিৰ্বাচিত হয়।
ঢকুৱাখনাৰ সোণাৰি চাপৰিত দৃশ্যগ্ৰহণ সম্পন্ন কৰা ব্ৰীজ চলচ্চিত্ৰত নৈপৰীয়া এগৰাকী যুৱতীৰ জীৱন যন্ত্ৰণা দেখুওৱা হৈছে।
২০২১ - মুখ্যমন্ত্ৰী ড হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মায়ে গুৱাহাটী গীতানগৰস্থিত শ্ৰীশ্ৰী দক্ষিণপাট সত্ৰ শান্তি আশ্ৰমত ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ ২৪ অৱতাৰ চিহ্নিত বস্ত্ৰ উন্মোচন কৰে।
২০২১ - অসমৰ পৰ্যটন ক্ষেত্ৰলৈ এক নতুন দুৱাৰ মুকলি কৰি শুভাৰম্ভ হয় গুৱাহাটী-নাহৰলগুন আৰু তিনিচুকীয়া-নাহৰলগুনৰ মাজত ভিষ্টাডোম ৰে'ল সেৱা।
ইয়াৰ উপৰি গুৱাহাটী আৰু হাফলংৰ মাজত চলি থকা ভিষ্টাডোম ৰে'ল সেৱা বৰাকৰ বদৰপুৰলৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰা হয়।
ৰাজনীতিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰা এটা দশকৰ পিছত ২০০৪ চনৰ ৮ নৱেম্বৰত তেওঁক ৰাজস্থানৰ ১৭ সংখ্যক ৰাজ্যপাল হিচাপে নিযুক্ত হয় আৰু সেই পদত অধিষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম গৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
১৮৭৩ - চাৰ উপেন্দ্ৰনাথ ব্ৰহ্মচাৰী, তেওঁ ব্ৰিটিছ শাসনাধিষ্ঠ ভাৰতবৰ্ষৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ ভাৰতীয় চিকিৎসক আৰু বিজ্ঞানী আছিল।
তেওঁ ১৯২২ চনত ইউৰিয়া-ষ্টিবামাইন সংশ্লেষণ কৰিছিল আৰু নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল যে ই ক'লাজ্বৰৰ বাবে এক উপযুক্ত চিকিৎসা।
১৯২৭ - আশফাকুল্লা খান, ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ কৰ্মী আৰু হিন্দুস্তান ছ'চিয়েলিষ্ট ৰিপাব্লিকান এছ'চিয়েচনৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক।
২০০০ - চৈয়দ আব্দুল মালিক, অসমীয়া গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, কবি, নাট্যকাৰ, জীৱনী লেখক, প্ৰৱন্ধকাৰ আৰু ভ্ৰমণ কাহিনী ৰাচোঁতা।
এশখনতকৈও অধিক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰা মালিকৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ হ'ল— "ধন্য নৰ তনু ভাল", "পৰশমণি", "ৰথৰ চকৰি ঘূৰে", "ড অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী", "আধাৰশিলা", " ৰূপতীৰ্থৰ যাত্ৰী" ইত্যাদি।
গ্ৰন্থখন মূলত হিন্দু আযুৰ্বেদ, চৰক, সুশ্ৰুত, নাগাৰ্জুন আদি প্ৰাচীন ভাৰতীয় ৰসাসনবিদসকলৰ ৰচিত গ্ৰন্থসমূহ, বেদ-পুৰাণ, তন্ত্ৰ, ইতিহাস, কাব্য, দশৰ্ন আদি সকলো শাস্ত্ৰৰ মূল তত্ত্বসমূহৰ প্ৰণালীবদ্ধ বিৱৰণ।
পাছত কলিকতাৰ প্ৰেছিডেন্সী কলেজত স্নাতক শাখাত নামভৰ্তি কৰে যদিও গ্ৰীলখ্ৰীষ্ট বৃত্তিলৈ স্কটলেণ্ডৰ এডিনবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰি তাৰপৰাই বিএছচি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
এডিনবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গন্ধকৰ সৈতে লো নিকেল আদিৰ ধাতুৰ যৌগ সম্পৰ্কে গৱেষণা কৰি পি.এইছ.ডি উপাধি লাভ।
১৯৩৬ চনত ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়, পৰৱৰ্তী কালত মহীশূৰ আৰু বেনাৰস বিশ্ববিদ্য়ালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট উপাধি লাভ কৰে।
যুক্তৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠিত ৰয়েল ছ'চাইটি অফ কেমিষ্ট্ৰিয়ে তেওঁৰ জীৱন আৰু কৰ্মক সন্মান জনাই প্ৰথম বাৰৰ বাবে ইউৰোপৰ বাহিৰত ৰাসায়নিক চিহ্নস্থান হিচাপে সন্মানিত কৰিছিল।
তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম ফাৰ্মাকিউটিকেল কোম্পানী 'বেংগল কেমিকেল এণ্ড ফাৰ্মাকিউটিকেল' প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
তেওঁ 'এ হিষ্ট্ৰী অফ হিন্দু কেমিষ্ট্ৰি ফ্ৰম দা আৰ্লিয়েষ্ট টাইম্ছ টু দা মিডিল অফ ছিক্সটিন চেন্সউৰী' নামৰ ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ ইতিহাসমূলক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল।
এসময়ত উত্তৰ বংগত হোৱা প্ৰলয়ংকাৰী বানপানীৰ সময়ত তেওঁ অৰ্থ সংগ্ৰহ কৰি দুৰ্গতসকলক সহায় কৰিছিল।
আচাৰ্য ছাৰ প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ ৰায় এগৰাকী ভাৰতীয় ৰসায়ন বিজ্ঞানী, শিক্ষাবিদ, ইতিহাসবিদ, উদ্যোগপতি আৰু জনহিতৈষী ব্যক্তি আছিল।
অতিশীঘ্ৰে তেওঁ সংগীতৰ এক স্বতন্ত্ৰ শৈলীৰ উন্নয়ন সাধে আৰু গুলাব জান হিচাপে প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰে।
তেওঁৰ ক্ৰমবৰ্ধমান জনপ্ৰিয়তা অনুভৱ কৰি তেওঁ নিজাকৈ দা গ্ৰেট গুলাব থিয়েটাৰ কোম্পানী নামেৰে এটা নৌটংকী দল প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
কোম্পানীৰ পৰিচালনাৰ দায়িত্ব আৰু বয়সৰ বাবে তেওঁ ১৯৬০ৰ দশকত তেওঁ নিজা ৰাজহুৱা পৰিবেশন কমাবলৈ বাধ্য হৈছিল।
তাৰপিছত তেওঁ তেওঁৰ সৰু ভগ্নী সুখবদনক নৌটংকীৰ মুখ্য চৰিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী হিচাপে উপস্থাপন কৰিবলৈ লয়।
কালক্ৰমত তেওঁ নিজৰ অভিনয় আৰু পৰিবেশন ক্ষমতাত এগৰাকী বিখ্যাত অভিনেত্ৰী তথা পৰিবেশক হিচাপে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল।
১৯৯০ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে কলা শিতানত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
১৯২৬ চনত ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ ফাৰুকাবাদ জিলাৰ বালপূৰ্বা গাঁৱত গুলাব বাইৰ জন্ম হৈছিল।
১৯৩১ চনত তেওঁ কানপুৰ ঘৰানাৰ ওস্তাদ ত্ৰিমোহন লাল আৰু হাথৰাস ঘৰানাৰ ওস্তাদ মোহম্মদ খানৰ অধীনত আনুষ্ঠানিক ভাবে সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল।
দীপ্তি প্ৰিয়া মহাপাত্ৰৰ গুলাব বাই: দা কুইন অফ নৌটংকী নামেৰে তেওঁৰ জীৱনী পেংগুইন ইণ্ডিয়ায়ে প্ৰকাশ কৰিছে।
হৰিবৰ বিপ্ৰৰ ভাষা সমসাময়িক আন কবিতকৈ ঠায়ে ঠায়ে অৰ্বাচীন৷ কবিয়ে গৌৰীৰ চৰণ সেৱা কৰিলেও বিষ্ণুৰ প্ৰতিও সমানে ভক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিছে আৰু বিষ্ণুক দেৱশ্ৰেষ্ঠ বুলি অনেক ঠাইত উল্লেখ কৰিছে৷ যদিও বিপ্ৰই জৈমিনিৰ লেখনিৰ ভাঙনিহে কৰিছে, তথাপি তেওঁৰ ৰচনাত নিজস্ব কল্পনা আৰু মৌলিকত্ব বহুখিনি চকুত পৰে।
তেওঁৰ কাব্য সমূহৰ ভাষাৰ বিষয়ে ড মহেশ্বৰ নেওগে লিখিছে, "হৰিবৰৰ ভাষা আৰু ৰচনাশৈলী সহজ আৰু সৰল।
অকল প্ৰাক্‌শংকৰী কবি বুলিয়েই নহয়, ৰচনাৰ সাধাৰণ সৌষ্ঠৱৰ গুণতো হৰিবৰ বিপ্ৰ অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন ডাঙৰ কবি।
সীতাক উদ্ধাৰ কৰা, সীতাৰ অগ্নি পৰীক্ষা, ৰামৰ অযোধ্যা গমন, সীতাৰ গৰ্ভধাৰণ আৰু পুংসৱন উৎসৱ পালনৰে দেৱতাক পূজা কৰা, সীতাৰ আশ্ৰমলৈ গমন, বাল্মীকিৰ আশ্ৰমত সীতাৰ যমজ সন্তানৰ প্ৰসৱ, বাল্মীকিৰ দ্বাৰা ধনু বিদ্যা আহৰণ আৰু ৰামৰ সৈতে লৱ-কুশৰ যুদ্ধ আদিয়ে কাব্য খনৰ মুল বিষয়।
ইয়াত কবি জনাই নিজৰ সৃষ্টিশীল প্ৰতিভাৰ প্ৰকাশ কৰি চিত্ৰপটৰ বৰ্ণনা, পৰিৱেশ ৰচনা কৰাৰ লগতে ঘৰুৱা-জতুৱা ভাষাৰো প্ৰয়োগ কৰিছে।
হৰিবৰ বিপ্ৰৰ মুঠ তিনিখন কাব্যগ্ৰন্থ - লৱ-কুশৰ যুদ্ধ, বব্ৰুবাহনৰ যুদ্ধ আৰু তাম্ৰধ্বজৰ যুদ্ধৰ মাজত অন্যতম, কবিজনাৰ এইখন প্ৰথম কাব্য।
ড॰ ভূপেন হাজৰিকা আঞ্চলিক চৰকাৰী চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান পূৰ্বৰ জ্যোতি চিত্ৰবন চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ একমাত্ৰ চলচ্চিত্ৰ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান।
প্ৰথম অৱস্থাত এই প্ৰতিষ্ঠানটো গুৱাহাটীৰ কাহিলীপাৰাত অৱস্থিত জ্যোতি চিত্ৰবন ফিল্ম ষ্টুডিঅ'ৰ এক অংশ আছিল।
জ্যোতি চিত্ৰবন ষ্টুডিঅ'ৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ স্মৃতিত।
১৯৯৯ চনত জ্যোতি চিত্ৰবনত আনুষ্ঠানিক ভাৱে 'জ্যোতি চিত্ৰবন চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান' বুলি অভিহিত কৰি চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শনৰ সংশ্লিষ্ট বিষয়ৰ শিক্ষা প্ৰদানৰ এক অনুষ্ঠানৰ গঢ় দিয়া হয়।
অসম আৰু উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলত এইখন চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন বিষয়ক প্ৰশিক্ষণৰ একমাত্ৰ শিক্ষানুষ্ঠান।
আন্তৰ্জাতিক খ্যাতি সম্পন্ন সুধাকণ্ঠ ভূপেন হাজৰিকাৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ নামেৰে এই প্ৰতিষ্ঠানৰ নতুনকৈ নামকৰণ কৰা হয়।
অসমৰ সাংস্কৃতিক জগতৰ কেইগৰাকীমান পুৰোধা ব্যক্তি যেনে- বিষ্ণু ৰাভা, ফণী শৰ্মা, ভূপেন হাজৰিকা, ক্ষীৰদাকান্ত বিষয়া, বিজনী ৰাজ্যৰ ৰাণী সবিতা দেৱী আদি তথা অসমৰ জনসাধাৰণৰ দাবীত অসম চৰকাৰে গুৱাহাটী কাহিলীপাৰাৰ নৰকাসুৰ পাহাৰৰ নামনি অংশত ১০ একৰ মাটিত ১৯৬১ চনত জ্যোতি চিত্ৰবন নামেৰে চলচ্চিত্ৰ ষ্টুডিঅ' প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
১৯৭৩ চনত ষ্টুডিঅ’টো জ্যোতি চিত্ৰবন ছ’চাইটি নামেৰে এখন চৰকাৰ নিয়ন্ত্ৰিত পঞ্জীভূক্ত সমিতিৰ অধীনলৈ অনা হয়।
জ্যোতি চিত্ৰবন ফিল্ম ষ্টুডিঅ’ মাতৃ-সংগঠন হোৱা হেতুকে প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠানটো চলাই ৰাখিবলৈ ষ্টুডিঅ’টোৰ সা-সঁজুলি, যন্ত্ৰপাতি, বা অন্যান্য সুবিধাসমূহ প্ৰদান কৰা হৈছিল।
২০১১ চনত ইয়াক জ্যোতি চিত্ৰবন ষ্টুডিঅ’ৰ পৰা পৃথক কৰি জ্যোতি চিত্ৰবন চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান নামেৰে এক সুকীয়া চৰকাৰী অনুষ্ঠানৰুপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।
২০১৬ চনত ইয়াক ড॰ ভূপেন হাজৰিকা আঞ্চলিক চৰকাৰী চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন প্ৰতিষ্ঠান নামেৰে পুনৰ নামকৰন কৰা হয়।
কুৰি শতিকাৰ শেষৰ ফালে আঞ্চলিক চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত কাৰিকৰী জ্ঞানসম্পন্ন লোকৰ বৰ্দ্ধিত চাহিদাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি জ্যোতি চিত্ৰবন ছোচাইটিৰ গভৰ্ণিং ব়ডীয়ে চলচ্চিত্ৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান এটা গঢ়িবলৈ সিদ্ধান্ত লয়।
সেই মৰ্মেই প্ৰয়োজনীয় চৰকাৰী অনুমতি পোৱাৰ পিছত ১৯৯৯ চনৰ শিল্পী দিৱসৰ দিনা অৰ্থাৎ ১৭ জানুৱাৰীত জ্যোতি চিত্ৰবন চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান নামেৰে প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ আৰম্ভণি কৰা হয়।
সৰ্বমুঠ ৫০ জনৰ আসন প্ৰাপ্ত এই অনুষ্ঠানৰ বাবে অসম আৰু ছিকিমকে ধৰি উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ ছাত্ৰৰ বাবে আসন সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা আছে।
বৈকুণ্ঠৰ দ্বাৰপাল জয় আৰু বিজয়ে কুমাৰসকলক শিশু বুলি ভাবি প্ৰৱেশ কৰাত বাধা দি লগতে কয় যে, বিষ্ণু বিশ্ৰাম আছে সেয়ে এতিয়া বিষ্ণুৰ সৈতে দেখা হ’ব নোৱাৰে।
কুমাৰগণে জয় আৰু বিজয়ক অভিশাপ দিয়ে যে, তেওঁলোক দৈৱত্ব ত্যাগ কৰিব লাগিব আৰু সাধাৰণ মানুহৰ দৰে মৰ্ত্যলোকত জন্মগ্ৰহণ কৰি জীয়াই থাকিব লাগিব।
প্ৰথম বিকল্পটো হ’ল বিষ্ণুৰ ভক্ত হিচাপে পৃথিৱীত সাতটা জন্ম লোৱা আৰু দ্বিতীয়টো তেওঁৰ শত্ৰু হিচাপে তিনিটা জন্ম লোৱা।
ইয়াৰে যিকোনো এটা দণ্ডবিহাৰ পিছত, তেওঁলোকে পুনৰ বৈকুণ্ঠত মৰ্যাদা প্ৰাপ্ত কৰিব পাৰিব আৰু স্থায়ীভাৱে তেওঁৰ সৈতে থাকিব পাৰিব।
জয় আৰু বিজয়ে বিষ্ণুৰ পৰা সাতটা জীৱন আঁতৰি থকাৰ দুখ সহ্য কৰিব নোৱাৰি তেওঁৰ শত্ৰু হিচাপে পৃথিৱীত তিনিটা জন্ম লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
সত্য যুগৰ সময়ত তেওঁলোকৰ প্ৰথম দিতি আৰু ঋষি কাশ্যপৰ ঘৰত হিৰণ্যাক্ষ আৰু হিৰণ্যকশিপু হিচাপে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল, যাক বিষ্ণুৰ বৰাহ আৰু নৰসিংহ অৱতাৰে দ্বাৰা হত্যা কৰিছিল।
ত্ৰেতা যুগৰ সময়ত তেওঁলোকৰ দ্বিতীয় জীৱনত ৰাৱণ আৰু কুম্ভকৰ্ণ হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰে আৰু ৰামৰ হাতত মৃত্যুবৰণ কৰে।
তেওঁ ৰামৰ পত্নী সীতাক লংকালৈ অপহৰণ কৰি আনি অশোক বাটিকাত বন্দী কৰি ৰাখিছিল, আৰু ৰাৱণে তেওঁক বিয়া কৰাবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল।
ৰাৱণ হৈছে তুলসীদাস ৰচিত ৰামচৰিত মানস, মহাকবি বাল্মিকীৰ ৰামায়ণ, ৰামায়ণৰ সমস্ত সংস্কৰণ, বিষ্ণু পুৰাণ, হিন্দু মহাকাব্যসমূহত বৰ্ণনা কৰা লংকা -ৰ ৰজা।
ভাগৱত পুৰাণ অনুসৰি, ব্ৰহ্মাৰ চাৰি মানসপুত্ৰ ক্ৰমে সনক, সনাতন, সনন্দ আৰু সনৎকুমাৰ বিষ্ণুৰ দৰ্শনাৰ্থে বৈকুণ্ঠলৈ গৈছিল।
১৯৭৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে শিশু শ্ৰমিকৰ সমস্যা সমাধান কৰিবলৈ গুৰুপদস্বামী নামেৰে প্ৰথমখন সমিতি গঠন কৰি দিছিল।
এই আইনখনে কিছুমান বিপদজনক ব্যৱসায়ত শিশু শ্ৰমিক নিয়োগ কৰা নিষিদ্ধ কৰিছিল আৰু আন কিছুমান উদ্যোগত শিশু শ্ৰমিক নিযুক্তি নিয়ন্ত্ৰিত কৰিবলৈ নিয়ম বান্ধি দিছিল।
এই আইনৰ অধীনত গঠিত “শিশু শ্ৰমিক কাৰিকৰী উপদেষ্টা কমিটি”ৰ অনুমোদন অনুসৰি শিশুৰ বাবে বিপদজনক আৰু ক্ষয়ংকাৰী জীৱিকাৰ তালিকাত সন্নিৱিষ্ট উদ্যোগ-ব্যৱসায়ৰ নাম বঢ়াই থকা হৈছে।
এই নীতিয়ে পোনতে বিপদজনক বৃত্তিত কৰ্ম্মৰত শিশুৰ বিকল্প পুৰ্নবাসৰ অৰ্থে অনুক্ৰমিক আৰু সময়ৰ সৈতে খাপখোৱা ব্যৱস্থা ল’বলৈ যত্ন কৰি আছে।
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বিশেষ শাখা আন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক সংস্থায়ে গোটেই বিশ্বত কৰ্মৰ লগত জড়িত বিষয় সমূহক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।
২০০২ চনত পোন-প্ৰথমবাৰৰ বাবে উদযাপিত হোৱা বিশ্ব শিশু শ্ৰমিক বিৰোধী দিৱসে বিভিন্ন চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী সংগঠন, স্থানীয় অনুষ্ঠান, আন্তৰ্জাতিক সংগঠন, কৰ্মচাৰী সংগঠন আৰু নাগৰিক সভাসমূহক শিশু শ্ৰমৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিবলৈ এক মঞ্চ আগবঢ়াইছিল।
ইয়াৰ ফলত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত শিশু শ্ৰমক চিনাক্ত কৰি ইয়াৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ নীতি-নিৰ্দেশনা জাৰি কৰি কাৰ্যপন্থা আৰম্ভ হল।
বিশ্ব শিশু শ্ৰমিক বিৰোধী দিৱস বিশ্বব্যাপী শিশুৰ অধিকাৰ ৰক্ষা কৰিবলৈ আৰু শিশু শ্ৰমিক নিৰ্মূল কৰাৰ উদ্দেশ্যে প্ৰতিবছৰে ১২ জুন তাৰিখে পালন কৰা হয়।
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বিশেষ সহযোগী শাখা আন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক সংস্থাৰ সহযোগত গোটেই বিশ্বতে এই দিৱস পালন কৰা হয়।
২০০২ চনত আন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক সংস্থায়ে শিশু শ্ৰমিকৰ বিৰুদ্ধে সজাগতা সৃষ্টিৰ উদ্দেশ্য ৰী দিৱসৰ পাতনি মেলিছিল।
১৯৭৩ চনৰ বিশ্ব শ্ৰমিক সংস্থাৰ নিম্নতম বয়স সন্মিলনৰ দ্বাৰা প্ৰেৰিত হৈ এই দিৱসৰ সূচনা কৰা হৈছিল।
আন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক সংস্থাৰ পৰিসংখ্যা মতে গোটেই বিশ্বত কোটি কোটি শিশু শিশু শ্ৰমিক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি থকা হৈছে।
ইয়াৰ ফলত শিশু সকল উপযুক্ত শিক্ষা, স্বাস্থ্য, আৰাম আৰু ন্যূনতম স্বাধীনতা আদিৰ পৰা বঞ্চিত হৈ শিশু অধিকাৰ খৰ্ব হৈছে।
এনেকুৱা নিকৃষ্ট শিশু শ্ৰমৰ উদাহৰণ হ'ল, বিপদজনক পৰিৱেশত কাম কৰা, বলপূৰ্বক বিনা মজুৰিৰ শ্ৰম, নিচাযুক্ত সামগ্ৰীৰ সৰবৰাহ, বলপূৰ্বক বেশ্যাবৃত্তিত নিয়োজন আৰু উগ্ৰপন্থী হিচাপে ব্যৱহাৰ।
প্ৰথমে প্ৰশ্ন কৰা হয় "ঘৰত কোনোৱে ইংৰাজীৰ বাহিৰে অন্য ভাষা কয়নে?" তাৰ পাছত ঘৰৰ মুৰব্বীক সেই ভাষাসমূহৰ নাম ক'বলৈ কোৱা হয় আৰু ঘৰৰ কোনশ্ন সদস্যই সেই ভাষা কয়।
উল্লেখযোগ্য যে আন ভাষাত নৈপুণ্য সোধা নহয়, সেয়েহে হয়টো ইংৰাজীৰ বাহিৰে অন্য যি ভাষা উল্লেখ কৰা হয়, সেই ভাষা ঘৰৰ কোনো সদস্যই কোনোমতেহে ক'ব পাৰে।
তদুপৰি এক ঐতিহাসিক দৃষ্টিভংগীৰে তুলনা কৰা কঠিন কাৰণ যুক্তৰাষ্ট্ৰত ভাষা-জৰিপৰ পদ্ধতি কেইবাবাৰো সলনি হৈছে।
আমেৰিকান কমিউনিটি চাৰ্ভে'ৰ বাৰ্ষিক তথ্য ব্যৱহাৰ কৰি ইউ এছ চেঞ্চাচ ব্যুৰ'ৱে নিয়মীয়াকৈ সৰ্বাধিক ব্যৱহৃত ভাষাসমূহৰ তথ্য প্ৰকাশ কৰে।
পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাত প্ৰত্যেক উৎপাদক আৰু প্ৰত্যেক উপভোক্তা মূল্য গ্ৰাহক: অৰ্থাৎ, প্ৰত্যেকে বজাৰ মূল্য দিয়া হোৱা বুলি ধৰি লয়, সেই মূল্য সলাব পৰা নাযায় বুলি বিশ্বাস কৰে, সেই মূল্য সলাবলৈ যত্ন নকৰে আৰু সেই বিশ্বাস মতেই উৎপাদন বা উপভোগ কৰিবলগীয়া পৰিমাণ নিৰ্ণয় কৰে।
বৃহৎ সংখ্যক বিক্ৰেতা আৰু ক্ৰেতা এই বজাৰত থাকে, সেয়ে কোনো বিক্ৰেতা আৰু ক্ৰেতা দামদৰ কৰাৰ অৱস্থাত নাই।
যদি বজাৰ মূল্যতকৈ কম কোনো ক্ৰেতাই দিব বিচাৰে, তেন্তে আন ক্ৰেতাই অধিক দাম দি পণ্যটো কিনি ল'ব আৰু সেই ক্ৰেতা খালী হাতেৰে ঘুৰি আহিব লাগিব।
ঠিক তেনেদৰে, যদি কোনো বিক্ৰেতাই বজাৰ মূল্যতকৈ অধিক দাম বিচাৰে, সেই বিক্ৰেতা পণ্য বিক্ৰী নকৰাকৈয়ে গুচি আহিব লাগিব কাৰণ আন বিক্ৰেতাই বজাৰ মূল্যত পণ্যটো বিক্ৰী কৰি দিব।
এই বজাৰত সকলো বিক্ৰেতাই সমতুল্য পণ্য বিক্ৰী কৰে, অৰ্থাৎ এটি বিক্ৰেতা আৰু আন এটি বিক্ৰেতাই বিক্ৰি কৰা বস্তুৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য নাই।
সেইবাবে, কোনো বিক্ৰেতাই অধিক দাম বিচাৰিলে সম্পূৰ্ণ ৰূপে একেই পণ্য আন বিক্ৰেতাৰ পৰা ক্ৰয় কৰিব পৰা যায়।
সকলো উৎপাদক আৰু উপভোক্তা যুক্তিসংগত: অৰ্থাৎ তেওঁলোকৰ পচন্দ সঠিকভাৱে সংজ্ঞায়িত আৰু তেওঁলোকে সেই পচন্দৰ মতেই নিৰ্ণয় গ্ৰহণ কৰে।
এই বজাৰত কোনো বাহ্যিকতা নাই, অৰ্থাৎ, পণ্যটোৰ উৎপাদনৰ সকলো খৰচ উৎপাদকটোৱেই ভৰে আৰু উপভোগৰ সকলো উপযোগিতা উপভোক্তাজনেই লাভ কৰে।
উদাহৰণ স্বৰূপে, যদি চাবোন উৎপাদন কৰোঁতে ওচৰৰ নদীখন প্ৰদূষিত হয়, আৰু তাৰ বাবে নদীখনৰ মাছবোৰ মৰি থাকে, মাছমৰীয়াৰ লোকচান হয়, কিন্তু চাবোন উৎপাদকে তাৰ বাবে কোনো ব্যয় কৰিবলগীয়া নহয়, তেন্তে সেই বজাৰ পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিৰাৰ বজাৰ নহয়।
আন হাতে, যদি উৎপাদকে মাছমৰীয়াক নদী প্ৰদূষিত কৰিবলৈ, বা মাছমৰীয়াই উৎপাদকক নদী প্ৰদূষিত নকৰিবলৈ দাম দিবলগীয়া হয়, তেন্তে দুয়োখন বজাৰেই পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতা হ'ব পাৰে।
কিন্তু যেতিয়া আমি সম্পত্তিৰ অধিকাৰ সুসংজ্ঞায়িত কৰি দিললোঁ, এই বুলি কৈ যে মাছমৰীয়াৰ প্ৰদূষণবিহীন নদীৰ পানীৰ পূৰ্ণ অধিকাৰ আছে (যাৰ বাবে চাবোন উৎপাদকে প্ৰদূষণ কৰাৰ অধিকাৰ দাম দি মাছমৰীয়াৰ পৰা কিনিবলগীয়া হয়) বা এই বুলি কৈ যে চাবোন উৎপাদকৰ নদীখন প্ৰদূষিত কৰাৰ পূৰ্ণ অধিকাৰ আছে (যাৰ বাবে মাছমৰীয়াই উৎপাদকক প্ৰদূষণ নকৰিবলৈ দাম দিবলগীয়া হয়), দুয়ো ক্ষেত্ৰতে আমি পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাৰ বজাৰ পাওঁ।
উদাহৰণ স্বৰূপে, যদি প্ৰত্যেক একক চাবোন কিনিবলৈ ডেবিট কাৰ্ডত ১০% মাচুল দিবলগীয়া হয়, তেন্তে সেই বজাৰ পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতা নহয়।
আন হাতে, যদি চাকৰি এৰাৰ পাছত ৩ মাহৰ পাছতহে শ্ৰমে নতুন চাকৰি পাব পাৰে, তেন্তে ই পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতা নহয়।
পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাৰ বজাৰত উৎপাদন সদায় সেই বিন্দুলৈকে হয় যেতিয়া প্ৰান্তিক ব্যয় মূল্য, বা গড় ৰাজহৰ সমান হয়।
ইয়াৰ বিপৰীতে, একচেটীয়া বজাৰত উৎপাদকৰ যোগান বক্ৰ সংজ্ঞায়িত কৰা অসম্ভৱ, কাৰণ তাত উৎপাদকে নিজৰ নিৰ্ণয় গ্ৰহণ কৰোঁতে উপভোক্তাৰ চাহিদাকো উপাদান গণ্য কৰে, আৰু সেয়ে বিশেষ কোনো মূল্যত বিভিন্ন পৰিস্থিতিত ভিন ভিন পৰিমাণ যোগান ধৰিব পৰা যায়।
হ্ৰস্বম্যাদত পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতা উৎপাদন দক্ষ নহয়, কাৰণ এনে অৱস্থাত প্ৰান্তিক ব্যয় আৰু গড় ব্যয় সমান নহ'বও পাৰে।
দীৰ্ঘম্যাদত পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাত মুক্ত প্ৰৱেশ আৰু মুক্ত প্ৰস্থান সন্তুষ্ট হয়, সেয়ে নতুন বিক্ৰেতাৰ প্ৰৱেশে মূল্য কমাই নিম্নতম দীৰ্ঘম্যাদী গড় ব্যয়ৰ সমান কৰি তুলে।
আন হাতে, যদি মূল্য ইতিমধ্যে গড় ব্যয়তকৈ কম, তেন্তে বিক্ৰেতাৰ প্ৰস্থানে মূল্য বৃদ্ধি কৰি দীৰ্ঘম্যাদী গড় ব্যয়ৰ সমান কৰি তুলে।
দীৰ্ঘম্যাদী সাম্যাৱস্থা এনে এক পৰিস্থিতি য'ত সকলো উৎপাদকে লাভ বৃহদায়িত কৰিছে , সকলো উপভোক্তাই উপযোগিতা বৃহদায়িত কৰিছে আৰু কোনো উৎপাদকৰ বজাৰৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ বা বজাৰত সোমোৱাৰ কাৰণ নাই।
দীৰ্ঘম্যাদী পৰ্যবেক্ষণত বজাৰখনত হোৱা লাভালাভৰ ভিত্তিত বিক্ৰেতাই বজাৰত সোমাব বা বজাৰ ত্যাগ কৰিব পাৰে।
যদি লাভ যোগাত্মক, তেন্তে নতুন বিক্ৰেতা বজাৰত সোমাব আৰু যদি ই ঋণাত্মক, তেন্তে বৰ্তমানে বজাৰত থকা বিক্ৰেতা ওলাই যাব।
তেন্তে তলৰ ৩টা চৰ্ত পূৰ্ণ হ'লে আমি দীৰ্ঘম্যাদী সাম্য়াৱস্থা পাওঁ সাম্যাৱস্থাৰ বজাৰ মূল্য , সাম্যাৱস্থাৰ পৰিমাণ আৰু সাম্যাৱস্থাত বিক্ৰেতাৰ সংখ্যা :
এটি আবণ্টন হ'ল প্ৰত্যেক উপভোক্তাৰ উপভোগৰ পৰিমাণসমূহ আৰু প্ৰত্যেক উৎপাদকৰ উৎপাদনৰ পৰিমাণসমূহ দৰ্শোৱা সদিশ: ।
পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাৰ বজাৰত উপভোক্তা পৰমাণৱিক আৰু সেয়েহে বজাৰ মূল্যক অচল জ্ঞান কৰি নিজৰ উপযোগিতা বৃহদায়িত কৰিবলৈ নিৰ্ণয় গ্ৰহণ কৰে।
সেয়ে, ধৰি লওক যে উপভোক্তাৰ উপযোগিতা ফলন , য'ত পণ্যটোৰ পৰিমাণ আৰু "ধন"ৰ পৰিমাণ: ই যিকোনো পণ্য যাৰ তুলনাত আন পণ্য়ৰ মূল্য নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।
পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাৰ বজাৰ বা পৰমাণৱিক বজাৰ এনে এক বজাৰ য'ত উৎপাদক আৰু উপভোক্তা দুয়োৱে মূল্য গ্ৰাহক: অৰ্থাৎ দুয়োৱে বজাৰ মূল্যক দিয়া হোৱা বুলি স্বীকাৰ কৰি নিজৰ নিৰ্ণয় গ্ৰহণ কৰে।
এই চৰ্তৰ পূৰ্তিৰ বাবে কেইবাটাও আদৰ্শ চৰ্ত আৰোপ কৰা হয়, যাৰ সমষ্টিকে পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতা বোলা হয়।
কল্যাণ অৰ্থনীতিৰ মৌলিক উপপাদ্য দুটা আছে, যিয়ে পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতামূলক সাধাৰণ সাম্যাৱস্থাৰ কল্যাণমূলক গুণাগুণ প্ৰতিষ্ঠিত কৰে।
প্ৰথম মৌলিক উপপাদ্যৰ মতে, কোনো কোনো বহল চৰ্তৰ পূৰ্তিত, পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতামূলক সাধাৰণ সাম্যাৱস্থা সদায় পাৰেট' ইষ্ট হ'ব: অৰ্থাৎ, বজাৰত পূৰ্ণ দক্ষতা লাভ হ'ব এই অৰ্থত যে কাৰোবাৰ ভাল কৰিবলৈ আন কাৰোবাৰ লোকচান কৰিবলগীয়া হ'ব।
দ্বিতীয় মৌলিক উপপাদ্যৰ মতে, পাৰেট' ইষ্ট আবণ্টনসমূহৰ মাজত প্ৰত্যেক আবণ্টনেই কোনোবা নহয় কোনোবা অৰ্থব্যৱস্থাৰ পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতামূলক সাম্যাৱস্থা।
দীৰ্ঘম্যাদত উৎপাদকৰ কোনো স্থায়ী ব্যয় নাথাকে: উৎপাদকে দীঘল সময়ৰ বাবে লোকচানজনক কাৰখানা চলাই নাথাকিলেও হ'ব, পৰ্যাপ্ত সময় পালে তেওঁ কাৰখানা বিক্ৰী কৰি বজাৰ ত্যাগ কৰিব।
এই পৰিস্থিতিতেই উৎপাদকে নিৰ্ণয় গ্ৰহণ কৰে: বজাৰত থাকিব নে নাথাকিব, আৰু যদি থাকে, তেন্তে কিমান উৎপাদন কৰিব।
বিভিন্ন কাৰণত এই ফলনকেইটা সলনি হ'ব পাৰে: যেনে, বানে পথাৰ নষ্ট কৰিলে ধানৰ যোগান কম হ'ব, গ্ৰীষ্ম কালত আইচ ক্ৰীমৰ চাহিদা বৃদ্ধি পাব ইত্যাদি।
উদাহৰণ স্বৰূপে, যদি ব্যয়ে মাত্ৰাৰ বৰ্ধমান অৰ্থনীতি প্ৰদৰ্শন কৰে, তেন্তে কোনো দীৰ্ঘম্যাদী সাম্যাৱস্থা নাথাকে।
মাত্ৰাৰ স্থায়ী অৰ্থনীতিৰ ক্ষেত্ৰত দীৰ্ঘম্যাদী সাম্যাৱস্থাৰ মুঠ পৰিমাণ নিৰ্ণয় কৰিব পৰা যায়, কিন্তু সেই পৰিমাণ কিমানটা উৎপাদকে উৎপাদন কৰিব, সেই কথা নিশ্চিত কৰিব পৰা নাযায়।
প্ৰথম চৰ্তই কয় যে উৎপাদকে সেই পৰিমাণ উৎপাদন কৰে যিয়ে তাৰ লাভ বৃহদায়িত কৰে, দিয়া হোৱা প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰি।
দ্বিতীয় চৰ্তই কয় যে উপভোক্তাই সেই পৰিমাণ উপভোগ কৰি যি তেওঁৰ সৰ্বাধিক পচন্দ, সেই বাণ্ডলসমূহৰ ভিতৰত যাৰ দাম তেওঁৰ আয়তকৈ কম।
অৱশেষত, তৃতীয় চৰ্তই কয় যে উপভোগ কৰা বাণ্ডলৰ পৰিমাণসমূহ সিমানেই যিমান অৰ্থব্যৱস্থাত উপলব্ধ, অৰ্থাৎ আৰম্ভণিতে থকা নিধি আৰু নতুনকৈ উৎপাদন কৰা পৰিমাণৰ যোগফল।
উনৈশ শতিকাৰ ফঁৰাচী অৰ্থনীতিবিদ লিয়ন ৱালৰাছে পোণপ্ৰথমে পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাৰ সংজ্ঞা প্ৰদান কৰিছিল।
১৯৫০ৰ দশকত কেনেথ এৰ' আৰু জেৰাৰ্ড ডিব্ৰিৱে এই বিষয়ত কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা প্ৰমাণ কৰিছিল।
এডৱাৰ্ড চেম্বাৰ্লিন আৰু জৱান ৰবিনছনে পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাৰ চৰ্তসমূহৰ আংশিক অপূৰ্তিক অধ্যয়ন কৰিছিল।
পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতা আৰু একচেটীয়া বজাৰৰ মাজতে স্বল্প বিক্ৰেতাৰ বজাৰ, একাধিকাৰ প্ৰতিযোগিতা বজাৰ আদি আহে।
হ্ৰস্বম্যাদী পৰ্যবেক্ষণত আমি দেখিম যে বিক্ৰেতাৰ সংখ্যা স্থায়ী, কাৰণ কম সময়ত বেপাৰ বন্ধ কৰা বা আৰম্ভ কৰা সম্ভৱ নহয়।
যেতিয়া বজাৰৰ সকলো উপভোক্তা সাম্যাৱস্থাত আছে, আৰু সকলো উৎপাদক হ্ৰস্বম্যাদী সাম্যাৱস্থাত আছে, তেতিয়া বজাৰ হ্ৰস্বম্যাদী সাম্যাৱস্থাত আছে।
ওপৰ্যুক্ত সাম্যাৱস্থাৰ সমূকৰণকেইটা ব্যৱহাৰ কৰি, বজাৰৰ হ্ৰস্বম্যাদী সাম্যাৱস্থাৰ চৰ্ত হ'ল:
এই চৰ্তসমূহে উমৈহতীয়াকৈ এই কথা নিশ্চিত কৰা যে বজাৰত কোনো নিৰ্ণয় গ্ৰহণকাৰীৰেই মূল্য নিৰ্ধাৰণৰ শক্তি নাই।
সেয়েহে, বজাৰ মূল্যৰ বাহিৰে আন যিকোনো কাৰণত যদি চাহিদা বৃদ্ধি পায়, তেন্তে বিক্ৰী হোৱা পৰিমাণ আৰু বজাৰ মূল্য দুয়োৱে বৃদ্ধি পাব।
কিন্তু বজাৰ মূল্যৰ বাহিৰে আন যিকোনো কাৰণত যদি যোগান বৃদ্ধি পায়, তেন্তে বিক্ৰী হোৱা পৰিমাণ বৃদ্ধি পাব কিন্তু বজাৰ মূল্য হ্ৰাস পাব।
তুলনাত্মক স্থায়িত্বত এই বিশ্লেষণ কৰা হয় যে অচলসমূহৰ মান সলনি হ'লে, আভ্যন্তৰীণ চলকসমূহৰ সাম্যাৱস্থাৰ মান কিহলৈ সলনি হয়, সেই সলনিৰ প্ৰক্ৰিয়া কি সেই কথালৈ মন নকৰাকৈ।
এই কথা প্ৰমাণ কৰিব পৰা যায় যে যদি কোনো নিভাঁজ বিনিময় অৰ্থনীতিত প্ৰত্যেক উপভোক্তাৰ উপযোগিতা ফলন নিৰন্তৰ, কঠোৰভাৱে উত্তল আৰু কঠোৰভাৱে একলয়ী আৰু , তেন্তে সেই অৰ্থনীতিৰ ৱালৰাছীয় সাম্য়াৱস্থাৰ অস্তিত্ব আছে।
পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাৰ বজাৰত বিক্ৰেতা আৰু ক্ৰেতা দুয়োৱে বৃহৎ সংখ্যাত উপস্থিত, সেয়ে প্ৰত্যেক নিৰ্ণয়কৰ্তাই মূল্যক দিয়া হোৱা বুলি জ্ঞান কৰে আৰু সেই বিশ্বাসেৰেই নিৰ্ণয় গ্ৰহণ কৰে।
এটি ব্যক্তিগত মালিকানাৰ অৰ্থব্যৱস্থা এনে এক অৰ্থব্যৱস্থা য'ত প্ৰত্যেক উপভোক্তাৰ নিজা প্ৰাৰম্ভিক নিধি আৰু প্ৰত্যেক ব্যৱসায়ৰ লাভৰ ভাগৰ সদিশ থাকে।
ওপৰৰ চৰ্তত্ৰয়ক একেলগ কৰি এনে কল্পনা কৰিব পৰা যায় যে দীৰ্ঘম্যাদী সাম্যাৱস্থাত চাহিদা দীৰ্ঘম্যাদী যোগান সমান হয়, য'ত
এড্‌ছন আৰাণ্টিছ ড' নাচিমেণ্ট' , বা (, জন্মৰ প্ৰমাণপত্ৰত নামটো "এডিছন" বুলি দিয়া হৈছিল, জন্ম ২১ অক্টোবৰ ১৯৪০- কিন্তু পেলেৰ মতে তেওঁৰ জন্ম ২৩ অক্টোবৰতহে হৈছিল), এজন প্ৰাক্তন ব্ৰাজিলিয়ান ফুটবলাৰ।
তেওঁক বহু কুশলী ব্যক্তি, সমালোচক, পূৰ্বৰ বা বৰ্তমানৰ খেলুৱৈ আৰু গুণগ্ৰাহীয়ে সৰ্বকালৰ শ্ৰেষ্ঠ ফুটবল খেলুৱৈ হিচাপে গণ্য কৰে।
একে বছৰতে প্ৰভাৱশালী আলোচনীয়ে পূৰ্বৰ বেলন ডিঅ'ৰ বিজয়ীসকলক শতিকাৰ শ্ৰেষ্ঠ ফুটবল খেলুৱৈ বাছনি কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে।
১৯৯৯ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অলিম্পিক সমিতিয়ে পেলেক "শতিকাৰ এথলীট" আখ্যা দিয়ে আৰু তেওঁ টাইম ৰ বিংশ শতিকাৰ ১০০ জন প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিৰ তালিকাতো স্থান পায়।
পেলে‌ই ছেণ্ট'ছ ক্লাবৰ হৈ ১৫ বছৰ আৰু ব্ৰাজিল ৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল দলৰ হৈ ১৬ বছৰ বয়সত খেলা আৰম্ভ কৰে।
তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তাৰ সুযোগ লৈ ছেণ্ট'ছ দলে প্ৰায়েই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভ্ৰমণ কৰি বিভিন্ন খেলত অংশ লৈছিল।
পেলে‌ই মুঠ ১৩৬৩ খন খেলত ১২৮১টা গ'ল কৰিছিল যাৰ বাবে গিনিজ বিশ্ব ৰেকৰ্ডৰ তৰফৰ পৰা ফুটবলৰ সৰ্বোচ্চ কেৰিয়াৰ গ'ল দিওঁতা হিচাপে তেওঁক সন্মান জনোৱা হয়।
ফুটবলত লাভ কৰা সফলতাৰ বাবে আৰু দুখীয়াৰ সামাজিক অৱস্থা উন্নত কৰিবলৈ তেওঁৰ সমৰ্থনৰ বাবে ব্ৰাজিলত তেওঁক ৰাষ্ট্ৰীয় নায়কৰূপে গণ্য কৰা হয়।
১৯৭৭ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত পেলেই বিশ্বজুৰি ফুটবলৰ ৰাজ-দূত হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু বিভিন্ন অভিনয় আৰু বাণিজ্যিক কামত হাত দিছিল।
কেৰিয়াৰৰ সময়ছোৱাত পেলে "ক'লা মুকুতা" , "ফুটবলৰ ৰজা" , "ৰজা পেলে" বা "ৰজা" নামেৰে প্ৰসিদ্ধ আছিল।
বিদ্যালয়খনত অংকুৰ,প্ৰাক্ - প্ৰাথমিক প্ৰথম বৰ্ষৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈকে মুঠ ১২টা শ্ৰেণী আছে।
ইয়াত সকলোধৰণৰ আনুষংগিক শিক্ষা যেনে চিত্ৰাংকন,সংগীত,কম্পিউটাৰ, ব্যৱহাৰিক বিজ্ঞান, ইংৰাজী কথন আদি শিক্ষা প্ৰদান কৰাৰ লগতে বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ প্ৰয়াস হিচাপে প্ৰতিবছৰে নিয়মীয়াকৈ বিজ্ঞানৰ লগত জড়িত একোগৰাকীকৈ বিশিষ্ট ব্যক্তিক আমন্ত্ৰণ কৰি এখন বিজ্ঞান প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
সমগ্ৰ অঞ্চলটোৰ ভিতৰতে প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ নিয়মীয়া বিজ্ঞান প্ৰদৰ্শনীখনে প্ৰতিবাৰেই ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু অভিভাৱকসকলৰ লগতে স্থানীয় ৰাইজৰো বিপুল সঁহাৰি লাভ কৰা দেখা যায়।
২০১৬ বৰ্ষৰ এই বিদ্যালয়ৰ পৰাই এটা শিশু বিজ্ঞানীৰ দল ৰাষ্ট্ৰীয় শিশু বিজ্ঞান মহোৎসৱলৈ নিৰ্বাচিত হৈ সমগ্ৰ অঞ্চলটোলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনে।
উল্লেখনীয় যে প্ৰতিবছৰেই বিদ্যালয় সপ্তাহৰ লগত সংগতি ৰাখি অনুষ্ঠিত সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আৰু বঁটা বিতৰণী সভাত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ ভিন্নৰঙী পৰিৱেশনৰ লগতে কেইবাগৰাকীও বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ উপস্থিতি আৰু সাৰুৱা ভাষণে সোণত সুৱগা চৰায়।
তদুপৰি সময়ে সময়ে একোগৰাকীকৈ বিশিষ্ট তথা বিখ্যাত ব্যক্তিৰ লগত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক ব্যক্তিগত পৰ্যায়ত মত বিনিময় কৰাৰ বাবে 'অন্তৰংগ আলাপ' নামে এটা কথোপকথন অনুষ্ঠানৰো আয়োজন কৰি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বোধশক্তি আৰু সুপ্ত প্ৰতিভা বিকাশৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।
শিক্ষাৰ প্ৰসাৰতাৰ উদ্দেশ্য আগত ৰাখি একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথমটো বছৰতে কমলপুৰ, বৰদৈপখিয়া, লেজা, বৰুৱাজানী, বাইহাটা, বৰমাৰৈ, আল্টা, দিনকৰ, সৰিকট, কোকেৰীয়া আদি অঞ্চলৰ অৰ্ধ শতাধিক ৰাইজৰ স্বাক্ষৰেৰে গৃহীত কৰা হয় বৃহত্তৰ কমলপুৰ এলেকাক সামৰি কমলপুৰত অসম জাতীয় বিদ্যালয়ৰ আৰ্হিত এখন বিদ্যালয় স্থাপন কৰাৰ প্ৰস্তাৱ।
বিদ্যালয়খন প্ৰথমতে ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ সমীপত আছিল যদিও কেইবছৰমান পাছত বিদ্যালয়খন বৰ্তমানৰ ৰেলপথৰ সমীপৰ মুকলি অঞ্চলটিলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।
প্ৰথম বৰ্ষত প্ৰায় ডেৰকুৰি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰে আৰম্ভ কৰা বিদ্যালয়খনত বছৰ বাগৰি যোৱাৰ লগে লগে শ্ৰেণী সমূহো বঢ়াই যোৱা হয় আৰু ২০১২ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই বিদ্যালয়ৰ পৰা ১২ গৰাকী শিক্ষাৰ্থীয়ে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয় আৰু ১০০% উত্তীৰ্ণৰে তেওঁলোকে বিদ্যালয়খনলৈ পৰিপূৰ্ণতা তথা গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনে।
বিদ্যালয়ৰ পৰীক্ষাসমূহ অষ্টম শ্ৰেণীলৈকে ৰঙিয়া জিলা জাতীয় বিদ্যালয় পৰীক্ষা পৰিষদৰ অধীনত আৰু নৱম-দশম শ্ৰেণী অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ অধীনত অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
২০০১ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে বৃহত্তৰ কমলপুৰ অঞ্চলত কেইগৰাকীমান স্থানীয় ব্যক্তিৰ সহযোগিতাত এই বিদ্যালয়খন স্থাপন কৰা হয়।
তাৰোপৰি শিক্ষাৰ্থীসকলক উন্নত গুণগত মানসম্পন্ন শিক্ষা প্ৰদানৰ বাবে শিক্ষকসকলক নিয়মীয়াকৈ উপযুক্ত অৰ্হতাপ্ৰাপ্ত ব্যক্তিৰ ওচৰত নিয়মীয়া প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।
আকৌ পিতৃৰ বাধা সত্ত্বেও ৰূপালীমে মায়ব'ক আপোন কৰিব বিচাৰিছে যাৰ দ্বাৰা নাট্যকাৰে বুজাব খুজিছে যে সামাজিক অনুষ্ঠান আৰু অনুশাসনে বান্ধি ৰাখিলেও প্ৰেমৰ সীমনা নাই।
কিন্তু সৌন্দৰ্য আৰু প্ৰেমৰ এই উদাৰতাৰ বিপৰীতে বলী আৰু অত্যাচাৰীৰ আগ্ৰাসী অভিযানৰ কথাও ৰূপালীমত আছে।
সেই সময়ৰ সাম্ৰাজ্যবাদী উপদ্ৰৱ,অন্যায়-অবিচাৰ সম্পৰ্কে জ্যোতিপ্ৰসাদে যি চেতনা অৰ্জন কৰিছিল সিয়ে নাটকৰ কাহিনীৰ ওপৰত ৰেখাপাত কৰিছে।
ৰূপালীম নাটত বেলজিয়ামৰ নাট্যকাৰ মৌৰিচ মেটাৰ্লিংকৰ নাট মন্নভেন্না প্ৰভাৱ পৰা বুলি নাট্যকাৰে পাতনিত উল্লেখ কৰিছে।
এক বাঘ চিকাৰক লৈ হোৱা সংঘাতৰ ফলস্বৰূপে প্ৰান্ত দেশৰ ৰজা মণিমুগ্ধই ৰূপালীমক দেখা পাই আৰু বলপূৰ্বক অপহৰণ কৰি লৈ যায়।
ইপিনে মণিমুগ্ধৰ পৰাক্ৰমত ত্ৰস্তমান ৰূকমী ৰাজ্যৰ ৰজাই এই বিষয়ে অৱগত হৈও একো পদক্ষেপ নোলোৱাত তেওঁৰ ভনী তথা মণিমুগ্ধৰ বাকদত্তা ইতিভেনে শাসনৰ জৰী নিজৰ হাতত লৈ মণিমুগ্ধৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে।
মণিমুগ্ধৰ সেনাপতি ৰেণথিয়াঙে সকলোকে পৰাস্ত কৰে আৰু ৰূকমী দেশৰ বহু ঘৰ-দুৱাৰ জ্বলাই দিবলৈ সেনা পঠিয়াই।
মণিমুগ্ধই ৰূপালীমক তাইৰ দেহা আত্মসমৰ্পণ কৰিলে মায়াব' আৰু জুনাফাক মুকলি কৰি দিম বুলি চৰ্ত ৰাখে আৰু ৰূপালীম মান্তি হয়।
ৰূপালীম ৰূকমী ৰাজ্যলৈ ঘূৰি যোৱাৰ পিছত সকলোৱে তাইক অসতী বুলি ঘৃণা কৰে আৰু ৰাজকুঁৱৰী ইতিভেনে ঈৰ্ষাপৰায়ণ হৈ ৰূপালীমক হত্যা কৰি জ্বলাই দিয়ে।
মণিমুগ্ধক ৰোম সম্ৰাট নিৰোৰ লগত তুলনা কৰা হৈছে কাৰণ তেওঁ চুবুৰীয়া ৰাজ্য জলাই ছাৰখৰ কৰি নিজে ফটিকাৰ ৰাগিত ৰূপালীমৰ ওচৰত প্ৰেম নিবেদন কৰি আছিল।
মনিমুগ্ধৰ চৰিত্ৰৰ এই দিশৰ মাজেৰে তেওঁৰ আত্মিক অনুভূতি আৰু মানসিক সৌন্দৰ্যৰ চিনাকি দি নাট্যকাৰে তেওঁক সাধাৰণ চৰিত্ৰৰ উৰ্ধত ৰাখিলে।
মণিমুগ্ধই কৈছে যে ৰূপালীমক অপহৰণ কৰাৰ সময়ত তেওঁ এটা বিচা আছিল আৰু ৰূপালীমৰ প্ৰেমত পৰি তেওঁ এটা পখিলা হৈছে।
শেষত যদিও তাই আত্মসমৰ্পণ কৰিছে, তাই মণিমুগ্ধৰ সৈতে বিনিময় কৰিছে নিজ মাতৃভূমিৰ ভৱিষ্যত তথা ৰাজ্যবাসী আৰু পিতৃ তথা প্ৰেমিকৰ জীৱন।
কিন্তু ৰজাৰ বাকদত্তা ইতিভেনে ৰূপালীমৰ দৰ সাধাৰণ ছোৱালী এজনীৰ ওচৰত নিজৰ পৰাজয স্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰিলে।
কিছু ক্ষেত্ৰত তেওঁক লেডী মেকবেথৰ লগত ৰিজাব পাৰি কাৰণ লেডী মেকবেথেও স্বামীয়ে জগাই তোলা উচ্চাকাংখ্যা পূৰণ কৰিবলৈ উগ্ৰমূৰ্ত্তি ধাৰণ কৰিছিল।
কিছু সংশোধনৰ পিছত এই নাটখন ডিব্ৰুগড়ৰ ড্ৰামাটিক আৰ্ট ছোছাইটীয়ে ডিব্ৰুগড়ত দুবাৰকৈ অভিনয় কৰে।
পৰিবৰ্তনসমূহৰ ভিতৰত উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়াত হস্ত নিৰ্মিত পদ্ধতিৰ সলনি যন্ত্ৰ বা মেছিনৰ ব্যৱহাৰ, নতুন ৰাসায়নিক উৎপাদন আৰু লোহা উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়া, বাষ্প শক্তি আৰু জলবিদ্যুতৰ ক্ৰমবৰ্ধমান ব্যৱহাৰ, যন্ত্ৰ সৰঞ্জামৰ বিকাশ আৰু যান্ত্ৰিক কাৰখানা ব্যৱস্থাৰ উত্থান উল্লেখযোগ্য।
শিল্প বিপ্লৱক ইতিহাসৰ এক প্ৰধান মাইলৰ খুঁটি হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়; দৈনন্দিন জীৱনৰ প্ৰায় প্ৰতিটো দিশতেই শিল্প বিপ্লৱে কিবা নহয় কিবা ধৰণে প্ৰভাৱ পেলাইছিল।