polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
নৱজাত নহুষক হুন্দই তেওঁৰ প্ৰাসাদৰ পৰা অপহৰণ কৰি আনে; যদিও তেওঁক হুন্দৰ দাসী এগৰাকীয়ে উদ্ধাৰ কৰি ঋষি বশিষ্ঠৰ তত্বাৱধানত থৈ আহে৷ কেইবছৰমানৰ পিছত, নহুষে প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থাত বুজি উঠে যে হুন্দক হত্যা কৰাটো তেওঁৰ উদ্দেশ্য।
অৱশ্যে দেৱীক এটি কিন্নৰ দম্পতীয়ে নহুষৰ সুস্থতাৰ বিষয়ে অৱগত কৰায় আৰু ভৱিষ্যৎবাণী কৰে যে, তেওঁ যযাতি নামৰ এগৰাকী শক্তিশালী পুত্ৰ আৰু এশ গৰাকী সুন্দৰী কন্যাৰ মাতৃ হ’ব।
অৱশেষত নহুষ আৰু হুন্দৰ মাজত ভীষণ যুদ্ধ আৰম্ভ হয়৷ হুন্দক হত্যা কৰি জয়ী হোৱাৰ পিছত অশোকসুন্দৰীক তেওঁ উদ্ধাৰ কৰে আৰু তেওঁৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়৷ পৰৱৰ্তীকালত ইন্দ্ৰৰ অনুপস্থিতিত নহুষ সাময়িকভাৱে স্বৰ্গত ৰাজত্ব কৰিছিল৷
এবাৰ অশোকসুন্দৰীয়ে নন্দনবনত তেওঁৰ দাসীসকলৰ সৈতে বিচৰণ কৰি আছিল, তেনেসময়তে হুন্দ নামৰ এটি ৰাক্ষসে তেওঁক দেখি তেওঁৰ প্ৰেমত পৰে আৰু প্ৰেম নিবেদন কৰিবলৈ ধৰে৷ অশোকসুন্দৰীয়ে সেই প্ৰস্তাৱ প্ৰত্যাখ্যান কৰি কয় যে, তেওঁৰ বিবাহ নহুষৰ সৈতে পূৰ্বেই নিৰ্ধাৰিত হৈছে৷ পিছত হুন্দই এগৰাকী বিধৱাৰ ছদ্মবেশ ধাৰণ কৰি অশোকসুন্দৰীক তেওঁৰ আশ্ৰমলৈ লৈ যাবলৈ কয়৷ দেৱীয়ে ছদ্মবেশী ৰাক্ষস হুন্দৰ সৈতে গৈ তেওঁৰ প্ৰাসাদত উপস্থিত হৈছিল।
দেৱীয়ে তেওঁক কৰা বিশ্বাসঘাতকতাৰ বিষয়ে জানিব পাৰি তেওঁৰ হত্যা নহুষৰ দ্বাৰা হ’ব বুলি অভিশাপ দিছিল আৰু তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ আৱাস কৈলাসলৈ পলাই গৈছিল।
পাৰ্বতীয়ে অকলশৰীয়া অনুভৱ দূৰ কৰাৰ অৰ্থে এগৰাকী কন্যা সন্তানৰ বৰকৈ অভাৱ অনুভৱ কৰিছিল আৰু সেই কথা কল্পতৰুৰ ওচৰত গৈ ব্যক্ত কৰিছিল৷ এনেদৰে অশোকসুন্দৰীৰ কামনাপূৰ্ণকাৰী কল্পতৰুৰ পৰা সৃষ্টি হৈছিল আৰু পাৰ্বতীয়ে তেওঁক কন্যা ৰূপে লাভ কৰিছিল৷ তেওঁৰ নামটো তেওঁৰ সৃষ্টিৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে৷ 'অ-শোক' শব্দই পাৰ্বতীৰ 'শোক' দূৰ কৰাক বুজায়, শোকৰ অৰ্থ হৈছে 'দুখ' আৰু 'সুন্দৰী'ৰ অৰ্থ হৈছে 'দীপ-লিপ' বা 'ৰূপৱতী ছোৱালী'।
অশোকসুন্দৰী এগৰাকী হিন্দু দেৱী৷ তেওঁ শিৱ আৰু পাৰ্বতীৰ কন্যা আছিল৷ পদ্ম পুৰাণত অশোকসুন্দৰীৰ উল্লেখ আৰু বৰ্ণনা পোৱা যায়৷ দক্ষিণ ভাৰতত বালা ত্ৰিপুৰাসুন্দৰী দেৱীৰ ৰূপত তেওঁৰ পূজা অৰ্চনা কৰা হয়৷
অপৰেশ চন্দ্ৰ মুখোপাধ্যায়ৰ অধীনত প্ৰশিক্ষাৰ্থী হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভ কৰিছিল মলিনা দেৱীয়ে।
তেওঁ যিকোনো চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, আনকি প্ৰাৰম্ভিক সময়চোৱাত ভেম্পো কৰিছিল; যেনে প্ৰমথেশ বৰুৱাৰ ৰজত জয়ন্তীত।
তেওঁ ৰেডিঅ’ত গায়িকা হিচাপে কণ্ঠদান কৰাৰ উপৰিও বংগৰ মহিলা শিল্পীৰ কল্যাণৰ হকে কাম কৰা সংস্থা ‘মহিলা শিল্পী মহল’ গঠনত অৰিহণা যোগাইছিল।
অভিনেত্ৰী হিচাপে তেওঁ বহু ধৰণৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, পিছলৈ সঘনাই মাতৃস্থানীয় চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
বিশেষকৈ ঊনবিংশ শতিকাৰ ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ পৃষ্ঠপোষক ৰাণী ৰাসমণিৰ ভূমিকাত দীৰ্ঘদিন মঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।
মলিনা দেৱী আৰু অভিনেতা গুৰুদাস বেনাৰ্জীয়ে একেলগে নিজা ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰ দল এম জি এণ্টাৰপ্ৰাইজৰ পৰিচালনা কৰিছিল।
এই থিয়েটাৰ দলতো ভক্তিমূলক নাটকৰ বাণিজ্যিক প্ৰযোজনাত বিশেষভাবে সিদ্ধহস্ত আছিল, য'ত বেনাৰ্জীয়ে ৰামকৃষ্ণ পৰমহংস আৰু অন্যান্য ঐশ্বৰিক পুৰুষৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
গন্ধকচুৰ শিপাৰ পৰা এবিধ তেল তৈয়াৰ কৰা হয় যাক প্ৰসাধন সামগ্ৰী, ঔষধ আদি প্ৰস্তুত কৰোঁতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ এণ্টিছেপ্টিক, বিভিন্ন বিষ নিৰাময়ক আৰু ছালৰ ৰোগ নিৰ্মূলকৰণত ইয়াৰ পৰা ঔষধ তৈয়াৰ কৰা হয়৷ ভাৰতৰ উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ কোনো কোনো লোকে ইয়াক মছলা হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰে৷ গৱেষণাত পোৱা তথ্যমতে গন্ধকচুৰ ৰাইজ’মৰ পৰা নিষ্কাশিত তেলত এতিয়ালৈকে ৫৫টা ৰাসায়নিক উপাদান চিনাক্ত কৰা হৈছে৷ সেইবোৰৰ কিছুমান হ’ল; লিনালুল , টাৰ্পেন-৪-অ’ল , -কেডিনেন , টি-মুৰোলোল , -কেডিনোল , ভিৰিডিফ্লোৰোল , এম-ছাইমেন , স্পাটুলেনোল আৰু -মুৰোলেন আদি৷
গন্ধকচুক গান্ধী শিপা বুলিও জনা যায়৷ ই এবিধ ঔষধি উদ্ভিদ৷ এইবিধ উদ্ভিদৰ আৱশ্যকীয় তেল উচ্চ বিশুদ্ধতাৰ বাবে জনাজাত আৰু ইয়াৰ এটা বৰ ভাল সুগন্ধি আছে যাৰ বাবে ইয়াক এৰোমাথেৰাপি প্ৰয়োগত ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰে।
থাইমল, পাইনেন, মিথাইল এন্থ্ৰানিলেট, ইণ্ডোল, বেনজাইল এলকহল আদিত গন্ধকচু ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ ই এন্টি-ইনফ্লেমেটৰী, এন্টি-স্পাচমোডিক, এন্টিডিপ্ৰেছনত সহায় কৰে, আধ্যাত্মিক নিৰাময়ৰ বাবে, স্নায়ু শান্ত কৰাতো ব্যৱহাৰ কা হয়৷।
ইয়াৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে চৰ্দি, সংক্ৰমণ, আঘাত বা আৱেগিক চাপৰ চিকিৎসাৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
গন্ধকচু স্থলজ, কন্দধাৰী, চিৰসেউজীয়া, ভেষজ, সুগন্ধি উদ্ভিদ৷ ই চুটি আৰু থিয় কাণ্ডৰ সৈতে প্ৰায় ৪০ৰ পৰা ৬০ ছেন্টিমিটাৰ পৰ্যন্ত ওখ হয়৷ পাত ২০ৰ পৰা ৩৫ ছেণ্টিমিটাৰ দীঘল আৰু ১৫ৰ পৰা ২৫ ছেণ্টিমিটাৰ বহল৷ গন্ধকচুৰ পুষ্পবিন্যাস গোটা, অনিয়ত আৰু পাতসমূহ সেউজীয়া৷ ইয়াৰ বীজ অসংখ্য হয় আৰু আকাৰ অতি সৰু৷
পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইত গন্ধকচু পোৱা যায়৷ উত্তৰ থাইলেণ্ড, উত্তৰ-পূব ভাৰত, উত্তৰ ম্যানমাৰ, লাওচ, বাংলাদেশ, চীনদেশৰ ওয়াংচি অঞ্চল আৰু দক্ষিণ ইউনান অঞ্চলত গন্ধকচু পোৱা যায়৷ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসম, অৰুণাচল প্ৰদেশ, নাগালেণ্ড, মিজোৰাম, মণিপুৰ আৰু ত্ৰিপুৰাৰ নিম্ন উচ্চতা অঞ্চলত গন্ধকচু পোৱা যায়৷
গন্ধকচু অসমত পোৱা এবিধ সুগন্ধি উদ্ভিদ৷ ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক নাম: . ই কচু গোত্ৰৰ এটা প্ৰজাতি৷ এই প্ৰজাতিটো এৰেচী নামৰ পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত৷ অতি উচ্চ মানৰ সুগন্ধৰ বাবে এই কচুক সুগন্ধি কচু বোলা হয়৷ এই প্ৰজাতিৰ অন্য এটা বাণিজ্যিক নাম হ’ল সুগন্ধমন্ত্ৰী৷
১৯৩১ চনত তেওঁ নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰীয় যুগত ছবি প্ৰদৰ্শিত হৈ থকাসময়ত যি জীৱন্ত যন্ত্ৰ-সংগীত ব্যৱহাৰ হৈছিল, তাত সহযোগ কৰিবলৈ নিউ থিয়েটাৰলৈ স্থানান্তৰিত হয়।
উত্তৰ ভাৰতৰ গজল শৈলীৰ গায়নক তেওঁ ১৯ শতিকাৰ বঙালী সুৰত তাঁৰবাদ্যৰ মাধ্যমেৰে দ্ৰৱীভূত কৰিছিল।
১৯৩৫ চনত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে হিন্দী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি ধূপ ছাঁৱত প্লেবেক গায়নৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে।
পাৰুল ঘোষৰ নেতৃত্বত গোৱা মেঁই খুছ হোনা চাহুঁ শীৰ্ষক কোৰাচটো সুপ্ৰভা চৰকাৰ আৰু হৰিমতিৰ এটা নৃত্যৰ দৃশ্যত চিত্ৰায়িত কৰা হৈছিল।
১৯৫৩ চনত বম্বেলৈ যোৱাৰ পিছত বড়ালে দৰ্দ-এ-দিল ছবিৰ বাবে সংগীত ৰচনা কৰে, যিখন ছবিৰ গীতত লতা মংগেশকাৰে কণ্ঠ দিছিল।
নিৰ্বাক যুগৰ চলচ্চিত্ৰৰ লাইভ স্ক’ৰক বাদ দি তেওঁ প্ৰায় ৭০খনমান হিন্দী আৰু বঙালী ছবিৰ সংগীত ৰচনা কৰিছিল।
ইয়াৰ ভিতৰত ৰামপুৰ-সহস্বান ঘৰানাৰ ওস্তাদ মুস্তাক হুছেইন খান, মসিত খান , আৰু ওস্তাদ হাফিজ আলী খান অন্যতম।
ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়ছোৱাত তেওঁলোকে চলচ্চিত্ৰীয় সংগীতক গঢ় দিছিল আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰীয় সংগীতত প্ৰথম ২০–৩০ বছৰলৈকে তেওঁলোকৰ ফৰ্মেটকে বেছি ক্ষেত্ৰত অনুসৰণ কৰা হৈছিল।
১৯৭৮ চনত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ বঁটা দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা আৰু একে বছৰতে সংগীত নাটক একাডেমী বঁটাও লাভ কৰে।
অয়' ৰুমছ্ ( নামেৰে বিশেষ শৈলীত অংকিত, যি অয়' হোটেলছ্ & হোমছ্ নামেৰেও জনাজাত) হৈছে চুক্তিৰ বাবদ ভাৰাত লোৱা আৰু কৰ্তৃত্ব চলোৱা হোটেল, ঘৰ আৰু বাসস্থানৰ এটা ভাৰতীয় বহুজাতিক আতিথ্য শৃংখল কোম্পানী।
অয়' হোটেলছ্ & হোমছ্ হৈছে এটা পূৰ্ণাংগ হোটেল শৃংখল, যিয়ে সম্পত্তি ভাৰাত লয় আৰু কৰ্তৃত্বৰে পৰিচালনা কৰে।
কোম্পানীটোৱে কেপেক্সত বিনিয়োগ কৰে, কাৰ্য্যকলাপ আৰু গ্ৰাহকৰ অভিজ্ঞতা চোৱাচিতা কৰিবলৈ মহাপ্ৰবন্ধক নিয়োগ কৰে, আৰু কেৱল ভাৰত আৰু দক্ষিণ এছিয়াত প্ৰায় এক নিযুত চাকৰিৰ সুযোগ সৃষ্টি কৰিছে।
২০১৯ চনত সমগ্ৰ ভাৰততে আতিথ্যক্ষেত্ৰত কাম কৰিবলৈ আগ্ৰহী লোকসকলৰ বাবে অয়’ই ২৬টা প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰে।
২০১২ চনত ৰিতেশ আগৰৱালে কমখৰছী বাসস্থানৰ তালিকাভুক্তকৰণ আৰু আৰক্ষণ কৰিব পৰাকৈ 'অৰাভেল ষ্টেইজ্' আৰম্ভ কৰিছিল।
অৰাভেল ষ্টেইজ্ আৰম্ভ কৰাৰ কিছু দিন পিছতে আগৰৱালে পেইপলৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক পিটাৰ থিয়লৰ পৰা পোৱা দুবছৰীয়া কাৰ্যসূচীৰ থিয়েল ফেল'শ্বিপৰ অংশ হিচাপে এক লাখ ডলাৰৰ অনুদান লাভ কৰে।
২০১৯ চনৰ এপ্ৰিল মাহত কোম্পানীটোৱে কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে, যিটো ইয়াৰ অংশীদাৰ হোটেলসমূহৰ বাবে তেওঁলোকৰ ব্যৱসায়িক লক্ষ্যত উপনীত হোৱাত সহায়ক হ'ব পৰা এক পদক্ষেপ।
ইয়াৰ উপৰিও কোম্পানীটোক সকলো ব্যৱসায় আৰু গ্ৰাহকৰ সূচকত সম্পূৰ্ণ দৃশ্যমানতা প্ৰদান কৰিবলৈ হোটেল অংশীদাৰসকলৰ বাবে এটা উন্নীতকৃত - এপ প্ৰৱৰ্তন কৰে।
২০২১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত অয়’ই পেৰালিম্পিয়ান দীপা মালিকক কোম্পানীটোৰ পৰিচালনা সমিতিৰ স্বতন্ত্ৰ পৰিচালক হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে।
২০২১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত অয়’ই এছবিআইৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ ৰজনীশ কুমাৰক ইয়াৰ কৌশলগত গোটৰ উপদেষ্টাৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰে।
২০২১ চনৰ জুন মাহত অয়ো ৰুমছে যাত্ৰা, এয়াৰবিএনবি, আৰু ইজমাইট্ৰিপৰ সৈতে সহযোগিতা কৰি ভাৰতৰ পৰ্যটন খণ্ডৰ বাবে কনফেডাৰেচন অৱ হস্পিটেলিটি, টেকন'লজি এণ্ড টুৰিজিম ইণ্ডাষ্ট্ৰী নামৰ উদ্যোগ সংস্থাটো গঠন কৰে।
কোম্পানীটোৰ বিনিয়োগকাৰীসকলৰ ভিতৰত আছে- চফ্টবেংক গ্ৰুপ, দিদি চুক্সিং, গ্ৰীণ’কছ কেপিটেল, ছিকোয়া ইণ্ডিয়া, লাইটস্পীড ইণ্ডিয়া, হিৰো এণ্টাৰপ্ৰাইজ, এয়াৰবিএনবি আৰু চাইনা লজিং গ্ৰুপ।
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত তিলোত্তমাই ভগ্নী মনুৰামাৰ সৈতে মুম্বাইলৈ গৈ টাটা সমাজ বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰি সমাজ বিজ্ঞানত ২য় স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তেখেতে শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰত পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাই, সুখ্যাতি আৰু সন্মান লাভ কৰিছিল আৰু ছাত্ৰী হিচাপে সকলো সময়তে বৃত্তি লাভ কৰিছিল।
শিলঙত শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে পেছাদাৰী জীৱন আৰম্ভ কৰি, অবিভক্ত কামৰূপ জিলাৰ বিদ্যালয়ৰ পৰিদৰ্শীকা, অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ সম্পাদীকা, প্ৰাপ্তবয়স্ক আৰু অনানুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ সঞ্চালিকা আৰু প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ অতিৰিক্ত সঞ্চালিকাকে ধৰি কেইবাটাও চৰকাৰী পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল ।
বিশেষকৈ উত্তৰ পূব অঞ্চলৰ কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয় সংগঠনৰ শৈক্ষিক পৰামৰ্শদাতা, ইণ্ডিয়ান ৰেড ক্ৰছ ছ’চাইটিৰ অসম শাখাৰ সদস্যা, গুৱাহাটী মেনেজমেণ্ট এছ’চিয়েশ্যনৰ সদস্যা আৰু দক্ষিণ গুৱাহাটীৰ ৰটাৰী ক্লাবৰ সদস্যা হিচাপওে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল ।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰাক-বিদ্যালয় “ইউৰোকিড” গ্ল’বেল এডুকেচনেল ফাউণ্ডেশ্যনৰ একাডেমিক উপদেষ্টা।
“প্ৰি-স্কুল এডুকেচন”, ইউনিভাৰ্চিটি অৱ লিডছ ত চাৰি মাহৰ চুটি কাউজ, ব্ৰিটিছ কাউন্সিল অন স্কোলাৰশ্বিপৰ পৃষ্ঠপোষকতাত।
“বিদ্যালয় আৰু শিক্ষকৰ বিকাশ আৰু মূল্যায়ন” আন্তৰ্জাতিক প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান, চিডনী, অষ্ট্ৰেলিয়াত চাৰি মাহৰ পাঠ্যক্ৰম।
ইউনিচেফৰ দ্বাৰা আয়োজিত ফিলিপাইনছৰ ইনোটেক কুইজন চহৰত এছিয়া আৰু প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় অঞ্চলত “সাক্ষৰতা আৰু অনানুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ বাবে পৰিকল্পনা কৌশল”ৰ *উপ-আঞ্চলিক কৰ্মশালাত ভাৰতক অংশগ্ৰহণ আৰু প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
"বৃত্তিমূলক শিক্ষা”, “সাহিত্যিক কাৰ্যসূচী”, “সকলোৰে বাবে শিক্ষা”, “গোলকীকৰণ - ইয়াৰ শিক্ষা আৰু মানৱ উন্নয়নৰ ওপৰত প্ৰভাৱ”, নেচনেল ইনষ্টিটিউট অৱ এডুকেচনেল প্লেনিং এণ্ড এডমিনিষ্ট্ৰেচন আৰু নেচনেল কাউন্সিল অৱ এডুকেচনেল ৰিচাৰ্চৰ দ্বাৰা আয়োজিত সন্মিলন / কৰ্মশালা / আলোচনা চক্ৰত আৰু প্ৰশিক্ষণ , নতুন দিল্লী।
সদস্য হিচাপে মনোনীত কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় মুক্ত বিদ্যালয় শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানৰ অধীনত স্বীকৃতি প্ৰদানৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ পৰিদৰ্শন সম্পন্ন কৰিবলৈ গঠন কৰা সমিতি, *টিঅ’চি সমিতি, এনআইঅ’এছৰ কাৰ্যবাহী সহায় নিৰ্বাচনৰ বাবে নিৰ্বাচন সমিতি আদি।
ছাত্ৰী অৱস্থাত এখেতে কেইবাটাও বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰি বিদেশত অনান্য় শৈক্ষিক কাৰ্যসূচীত সুখ্যাতিৰে নিজৰ দেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
আমেৰিকান বায়’গ্ৰাফিক ইনষ্টিটিউট, ইউ.এছ.এ.ৰ দ্বাৰা ২০০১ চনৰ বাবে ইণ্টাৰনেশ্যনেল হু’ছ হু অৱ প্ৰফেচনেল এণ্ড বিজনেছ উইমেনৰ নৱম সংস্কৰণত সন্মানিত।
শ্বিলং, মেঘালয়ত জন্মগ্ৰহণ কৰা ই সংগীত, নৃত্য, ক্ৰীড়া আদি বহুতো ক্ষেত্ৰত নিজকে প্ৰমাণ কৰা এগৰাকী ব্যতিক্ৰমী প্ৰতিভাৱান আৰু মেধাৱী শিশু হিচাপে থিয় দিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
তেওঁ এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী, ক্ৰীড়াবিদ আছিল যিয়ে তাৰ পিছত এগৰাকী নিষ্ঠাবান নেচনেল কেডেট কৰ্পছ ইণ্ডিয়া বিষয়া আৰু ৰাজ্যিক আয়ুক্ত গাৰ্লছ’ গাইডছ হিচাপে কাম কৰিছিল।
তিলোত্তমা বৰুৱা আছিল অসম, ভাৰতৰ এগৰাকী বিশিষ্ট শিক্ষাবিদ আৰু অসমৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালিকা ।
নিজ এলেকাত পৰিবহণৰ ব্যৱস্থা নথকা বাবে ছয় বছৰ বয়সৰ পৰাই তেওঁ ঘৰ আৰু স্কুলৰ মাজৰ ৬ কিলোমিটাৰ দূৰত্ব দৌৰি বা খোজ কাঢ়ি অহা-যোৱা কৰিছিল।
২০১৫ চনত প্ৰথমে উত্তৰ-পশ্চিম ৰাজস্থানৰ মৰুভূমিত আৰু তাৰ পিছতে একেটা চনতে ছিকিমত তেওঁৰ পোষ্টিং হয়।
প্ৰথমাৱস্থাত অৰ্থাৎ ২০১৫ চনত সহকৰ্মীসকলৰ আগ্ৰহত তেওঁ আন্তঃসেনা ক্ৰছ ক্ৰাণ্টি দৌৰত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, পিছত প্ৰশিক্ষক অমৃশ কুমাৰৰ অধীনত তেওঁ ষ্টীপলচেজলৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে।
অতিৰিক্ত ওজন থকা ছাবলেয়ে তিনি মাহত ২০ কিলোগ্ৰাম ওজন কমাবলৈ সক্ষম হয়, তাৰ পাছত ৰাষ্ট্ৰীয় শিবিৰত যোগদান কৰে য’ত তেওঁক নিকোলাই স্নেছাৰেভে প্ৰশিক্ষণ দিছিল।
অৱশ্যে আকস্মিকভাৱে তেওঁ সপ্তম স্থান দখল কৰি ফাইনেলৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰাৰ বাবে অযোগ্য বিবেচিত হয়।
কিন্তু ভাৰতীয় এথলেটিকছ ফেডাৰেচনৰ সফল আবেদনৰ পিছত ছাব্‌লেক ফাইনেলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় আৰু বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত ৩০০০ মিটাৰ ষ্টীপলচেজৰ ফাইনেলত যোগ্যতা অৰ্জন কৰা প্ৰথমজন ভাৰতীয় হিচাপে পৰিগণিত হয়।
দীনা ৰাম ৰ পিছৰে পৰা তেওঁ ভাৰতৰ পৰা বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা প্ৰথমজন পুৰুষ ষ্টীপলচেজাৰ হিচাপে পৰিগণিত হয়।
২০২২ চনত ছেবলে আৰু ২টা ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ গঢ়িছিল, প্ৰথমে ইণ্ডিয়ান গ্ৰেণ্ড প্ৰিস্কত , আৰু তাৰ পিছত ৰাবাটত অনুষ্ঠিত হোৱা মিটিং ইণ্টাৰনেশ্যনেল মহম্মদ-ত , ৫ম স্থান লাভ কৰে।
২০২০ চনৰ দিল্লী হাফ মাৰাথনত ছাব্‌লেয়ে ৬১ মিনিটতকৈও কম সময়ত দৌৰ সম্পূৰ্ণ কৰি এক নতুন ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ গঢ়িছিল।
প্ৰথম পৰ্যায়ত চাৰ্ভিকেল এফেচমেণ্ট আৰু চাৰ্ভিকেল ডাইলেশ্যন, দ্বিতীয় পৰ্যায়ত সন্তানৰ জন্ম আৰু তৃতীয় পৰ্যায়ত জননফুলৰ প্ৰসৱ।
সন্তানে জৰায়ু ত্যাগ কৰাৰ লগে লগে দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ সমাপ্তি ঘটে আৰু জননফুলৰ প্ৰসৱৰ লগে লগে তৃতীয় পৰ্যায়টোৰো সমাপ্তি ঘটে।
২০১৪ চনৰ হিচাপত সকলো মুখ্য স্বাস্থ্য সংস্থাই দিয়া পৰামৰ্শ অনুসৰি যোনিয় প্ৰসৱৰ পাছতে অথবা চিজাৰিয়ান ছেক্সনৰ পিছত মাতৃয়ে সতৰ্ক হোৱা আৰু সহাঁৰি জনোৱাৰ লগে লগে নৱজাত শিশুটিক মাকৰ কোলাত দিব লাগে।
বাকী নিয়মীয়া প্ৰক্ৰিয়াখিনি একৰ পৰা দুঘণ্টামান সময়লৈ বা শিশুটিৱে প্ৰথম দুগ্ধপান নকৰা পৰ্যন্ত সময় পলম কৰোৱা হয়।
গৰ্ভাৱস্থাত সন্তান প্ৰসৱ কৰিবলগীয়া মহিলাই সাধাৰণতে তেওঁলোকে বিচৰা ধৰণেই খোৱা-লোৱা আৰু চলা-ফুৰা কৰিব পাৰে।
উপজনন হৈছে গৰ্ভাৱস্থাৰ অন্তিম পৰ্যায় য'ত এক বা একাধিক সন্তান যোনিৰ মাজেদি অথবা চিজাৰিয়ান ছেক্সনৰ যোগেদি জৰায়ু ত্যাগ কৰে।
প্ৰতি বছৰে গৰ্ভধাৰণ আৰু উপজননৰ জটিলতাৰ ফলত প্ৰায় ৫ লাখ শিশুৰ জন্মতে মৃত্যু হয়, ৭০ লাখ মহিলাই গুৰুতৰ দীৰ্ঘদিনীয়া সমস্যাত ভোগে আৰু ৫ কৌটি মহিলাই সন্তান প্ৰসৱ কৰাৰ পাছতেই স্বাস্থ্যৰ নেতিবাচক ফলাফল লাভ কৰে।
নিৰ্দিষ্ট জটিলতাবোৰৰ ভিতৰত আছে বাধাপ্ৰাপ্ত প্ৰসৱ, প্ৰসৱোত্তৰ ৰক্তক্ষৰণ, এক্লাম্পছিয়া আৰু প্ৰসৱোত্তৰ সংক্ৰমণ।
শিশুৰ ক্ষেত্ৰত জন্মৰ সময়ত অক্সিজেনৰ অভাৱ, জন্মগত আঘাত, প্ৰাকপৰিপক্কতা, সংক্ৰমণ আদি জটিলতাই দেখা দিব পাৰে।
১৯১৫ চনত হেমপ্ৰভা দাসে অসমত প্ৰথমবাৰৰ বাবে "ডিব্ৰুগড় মহিলা সমিতি" নামেৰে পৰিচিত মহিলা সংগঠন প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত এক সক্ৰিয় পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰে।
ডিব্ৰুগড়ৰ অন্যান্য দূৰদৰ্শী মহিলাসকলৰ সৈতে সহযোগিতা কৰি তেওঁ এই সংঘ গঠনৰ পদক্ষেপৰ নেতৃত্ব দিছিল, যাৰ লক্ষ্য আছিল সমাজত প্ৰচলিত বিভিন্ন সাংস্কৃতিক, অৰ্থনৈতিক, আৰু শৈক্ষিক চিন্তাৰ সমাধান।
মহাত্মা গান্ধীৰ গঠনমূলক কাৰ্যসূচীৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ সমিতিখনে অসহযোগিতা আৰু আত্মনিৰ্ভৰশীলতাৰ নীতিৰ সৈতে একাকাৰ কৰি ল’লে।
আন্দোলনৰ "ভাৰত ত্যাগ" পৰ্যায়ত হেমপ্ৰভা দাসৰ নেতৃত্বই থিয় দিছিল কাৰণ তেওঁ নিৰ্ভয়ে অসমৰ নাৰীসকলক ব্ৰিটিছ শাসনৰ প্ৰতিহত কৰাত নেতৃত্ব দিছিল।
কংগ্ৰেছ নেতাসকলক আটক কৰি ৰখাৰ লগে লগে আন্দোলনক আগুৱাই নিয়াৰ দায়িত্ব এই সাহসী মহিলাসকলৰ কান্ধত পৰিছিল।
চন্দ্ৰপ্ৰভা শইকীয়ানী, পুষ্পলতা দাস, আমোলপ্ৰভা দাস, আৰু স্বৰূপলতা দাসৰ দৰে আন উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিৰ সমান্তৰালকৈ হেমপ্ৰভা দাসে অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত প্ৰতিবাদ, সভা, বিক্ষোভৰ আয়োজন কৰিছিল।
নাৰী সংঘ সংগঠিত কৰাৰ লগতে অসমীয়া সমাজৰ ভিতৰত সামাজিক, অৰ্থনৈতিক, আৰু শৈক্ষিক উত্থানৰ পোষকতা কৰাত তেওঁ উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল।
যি যুগত নাৰী সবলীকৰণে প্ৰাৰম্ভিক পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল, সেই যুগত জন্মগ্ৰহণ কৰা হেমপ্ৰভা দাসে ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক শাসনৰ বিৰুদ্ধে জাতীয়তাবাদী সংগ্ৰামত উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়াইছিল।
আন্দোলনটোৱে গতি লাভ কৰাৰ লগে লগে আন আন অঞ্চলতো অনুৰূপ সংঘৰ গজালি আৰম্ভ হ’ল, ১৯১৭ চনত নগাঁৱৰ মহিলাসকলে এটা তুলনামূলক গোট গঠন কৰিলে।
তেওঁলোকৰ জড়িততাৰ বৈশিষ্ট্য আছিল স্থানীয় প্ৰতিবাদ, শোভাযাত্ৰা, সভা, আৰু বিক্ষোভ যিয়ে ব্ৰিটিছ অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে অসহযোগিতাৰ আৱেগক প্ৰতিধ্বনিত কৰিছিল।
শিমলা সন্মিলন তৃতীয় ভাৰত-পাকিস্তান যুদ্ধৰ পটভূমিত অনুষ্ঠিত হৈছিল, যাক বাংলাদেশ মুক্তি যুদ্ধ বুলিও জনা যায়, যি ১৯৭১ চনৰ ডিচেম্বৰত বাংলাদেশৰ স্বাধীনতা লাভ কৰাত সহায় কৰিছিল।
কিন্তু ই ১৯৪৭ চনৰ স্বাধীনতাৰ পিছৰে পৰা ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ মাজত সংঘৰ্ষৰ উৎস কাশ্মীৰৰ দীৰ্ঘদিনীয়া সমস্যাটো সমাধান কৰা নাছিল।
জুলফিকাৰ আলী ভুট্টো: পাকিস্তানৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জুলফিকাৰ আলী ভুট্টোৰ পাকিস্তানী প্ৰতিনিধি দলটো নেতৃত্ব কৰিছিল।
ভুট্টো আছিল এজন দক্ষ কূটনীতিবিদ আৰু ৰাষ্ট্ৰনেতা যিয়ে সন্মিলনৰ সময়ত পাকিস্তানৰ স্বাৰ্থ সুৰক্ষিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
ইন্দিৰা গান্ধী: সেই সময়ত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীয়ে শিমলা সন্মিলনৰ সময়ত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
যেতিয়া বিধিগতভাৱে দেৱতা আৰু দেৱতাৰ বাৰ্তাবাহক হিচাপে ঐশ্বৰিক অগ্নিক এক যজ্ঞত নিয়োজিত কৰা হৈছিল তেতিয়াই মন্ত্ৰ জপ কৰা হৈছিল।
বিনিময়ত দেৱতাসকলে বৰ আৰু আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰে বুলি আশা কৰা হৈছিল আৰু এইদৰে এই অনুষ্ঠানে দেৱতা আৰু মানুহৰ মাজত আধ্যাত্মিক আদান-প্ৰদানৰ মাধ্যম হিচাপে কাম কৰিছিল।
যজ্ঞ শব্দৰ সংস্কৃত মূল হৈছে যজত যাৰ অৰ্থ হৈছে 'পূজা কৰা, আৰাধনা কৰা, সন্মান কৰা, শ্ৰদ্ধা কৰা' আৰু ইয়াক খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২য় সহস্ৰাব্দত ৰচিত প্ৰাচীন বৈদিক সাহিত্যত পোৱা যায়।
ঋগ্বেদ, যজুৰ্বেদ আৰু অন্যান্য সাহিত্যত ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে "পূজা, যিকোনো বস্তুৰ প্ৰতি ভক্তি, প্ৰাৰ্থনা আৰু প্ৰশংসা, পূজা বা ভক্তিৰ কাৰ্য্য, নৈবেদ্য বা উছৰ্গাৰ এটা ৰূপ, আৰু বলিদান।
" বৈদিক কালৰ পিছৰ সাহিত্যত এই শব্দটোৱে প্ৰকৃত বা প্ৰতীকী আহুতি বা প্ৰযত্নৰে যিকোনো ধৰণৰ ৰীতি-নীতি, অনুষ্ঠান বা ভক্তিক বুজায়।
যজ্ঞ-কাণ্ড সম্পৰ্কীয় সাহিত্যসমূহক বৈদিক উপনিষদত থকা জ্ঞান-কাণ্ড অংশৰ বিপৰীতে বৈদিক সাহিত্যৰ কৰ্মকাণ্ড অংশ বুলি কোৱা হৈছে।
যজ্ঞসদৃশ আচাৰ-অনুষ্ঠানসমূহ সঠিকভাৱে সম্পূৰ্ণ কৰাটো হিন্দু দৰ্শনৰ মীমাংসা শিক্ষাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু আছিল।
আধুনিক কালৰ প্ৰধান হিন্দু মন্দিৰ, হিন্দু সম্প্ৰদায়ৰ উদ্‌যাপন, বা মঠৰ দীক্ষাত বৈদিক যজ্ঞ অনুষ্ঠানো অন্তৰ্ভুক্ত হ'ব পাৰে।
কোনো প্ৰকাৰৰ যজ্ঞ ক্ষণিকতে শেষ হোৱাৰ বিপৰীতে আন কিছু প্ৰকাৰৰ যজ্ঞ বহুঘণ্টা, একাধিক দিন বা মাহজুৰি চলিছিল।
সংস্কৃত শব্দটো প্ৰত্ন-ভাৰত-ইউৰোপীয় মূল *2-ৰ পৰা উদ্ভৱ প্ৰাচীন গ্ৰীক শব্দ অৰ্থাৎ "শ্ৰদ্ধা কৰা"ৰ সৈতে আৰু অধিক সম্পৰ্কিত।
যজ্ঞ শব্দই হিন্দু ধৰ্মত পবিত্ৰ অগ্নিৰ সন্মুখত সচৰাচৰ মন্ত্ৰৰ সৈতে কৰা যিকোনো আচাৰ-অনুষ্ঠানক বুজায়।
পবিত্ৰ অগ্নিত আহুতি আৰু তৰ্পণ প্ৰদানৰ পৰা অগ্নিৰ উপস্থিতিত প্ৰতীকী আহুতিলৈ এই পৰম্পৰাৰ বিৱৰ্তন ঘটিছে।
কোনো কোনো পণ্ডিতে কয় যে উপনিষদৰ সময়ত বা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫০০ চনৰ পিছত যজ্ঞ শব্দটোৰ অৰ্থ পুৰোহিতসকলে জুইৰ চাৰিওফালে কৰা "আচাৰভিত্তিক বলিদান"ৰ পৰা কোনো "ব্যক্তিগত মনোভাৱ আৰু কৰ্ম বা জ্ঞান"লৈ বিকশিত হৈছিল যাৰ বাবে ভক্তি আৰু সমৰ্পণৰ প্ৰয়োজন হৈছিল।
অধ্‌বৰ্যুগৰাকী আছিল পুৰোহিতৰ সহযোগী আৰু মাটিৰ জোখ-মাপ, যজুৰ্বেদত উল্লেখ থকাৰ দৰে বেদী নিৰ্মাণ আদিৰ দায়িত্ব তেওঁৰ ওপৰত ন্যস্ত আছিল।
যজ্ঞ পবিত্ৰ অগ্নিৰ উপস্থিতি বা অনুপস্থিতিত, কেতিয়াবা ভোজ-ভাত আৰু সামূহিক অনুষ্ঠানৰ সৈতে বৃহৎ আনুষ্ঠানিক ভক্তি-আচৰণ আছিল।
মূল বস্তুসমূহক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ স্বাস্থ্য সমস্যাসমূহৰ বাবে আটাইতকৈ কম খৰচী বিকল্প হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু কম অতিৰিক্ত স্বাস্থ্যসেৱাৰ সম্পদৰ সৈতে ব্যৱহাৰযোগ্য।
পৰিপূৰক বস্তুসমূহৰ বাবে হয় অতিৰিক্ত আন্তঃগাঁথনি, যেনে বিশেষভাৱে প্ৰশিক্ষিত স্বাস্থ্যসেৱা প্ৰদানকাৰী বা ৰোগ নিৰ্ণায়ক সঁজুলিৰ প্ৰয়োজন হয় বা কম খৰচ–লাভৰ অনুপাত থাকে।
তালিকাত থকা বেছিভাগ ঔষধেই জেনেৰিক সামগ্ৰী হিচাপে উপলব্ধ যদিও পেটেণ্টৰ অধীনত থকাৰ বাবে অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাত বাধা নাই।
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা প্ৰণীত অত্যাৱশ্যকীয় ঔষধৰ আদৰ্শ তালিকা হৈছে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত এখন তালিকা য'ত স্বাস্থ্য ব্যৱস্থাৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰয়োজনীয়তাসমূহ পূৰণ কৰিবলৈ আটাইতকৈ ফলপ্ৰসূ আৰু নিৰাপদ বুলি বিবেচিত ঔষধসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
দেশসমূহে নিজৰ স্থানীয় অত্যাৱশ্যকীয় ঔষধৰ তালিকা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ সহায়ক হিচাপে সঘনাই এই তালিকাখন ব্যৱহাৰ কৰে।
২০১৬ চনলৈকে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ আদৰ্শ তালিকাৰ ভিত্তিত ১৫৫ খনতকৈও অধিক দেশে অত্যাৱশ্যকীয় ঔষধৰ ৰাষ্ট্ৰীয় তালিকা প্ৰস্তুত কৰিছে।
তালিকাখন আৰু টোকাসমূহ মূল তালিকাখনৰ ১৯ সংখ্যক সংস্কৰণৰ পৰা ২২ সংখ্যক সংস্কৰণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তৈয়াৰ কৰা হৈছে।
আইছ'নিয়াজিড/পাইৰিড'ক্সিন/ছালফামিথ'ক্সাজ'ল/ট্ৰাইমিথ'প্ৰিম (আইছ'নিয়াজিড + পাইৰিড'ক্সিন + ছালফামিথ'ক্সাজ'ল + ট্ৰাইমিথ'প্ৰিম)
১৯৪৬ চনৰ পৰা ১৯৪৭ চনৰ ২৮ মাৰ্চত মৃত্যুৰ আগলৈকে বিহাৰ প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটীৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা বাৰীয়ে উভতি অহাৰ সময়ত ষ্ট'প অভাৰৰ সময়ত বিহাৰ প্ৰদেশৰ খুচৰুপুৰত ধনবাদৰ পৰা পাটনালৈ পথৰ কাজিয়াৰ ফলত তেওঁক তিনিজন লোকে গুলীয়াই হত্যা কৰে।
মহাত্মা গান্ধীয়ে তেওঁৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলিত উল্লেখ কৰিছে যে বাৰীয়ে "নিজৰ দেশবাসীৰ সেৱাত ফকিৰৰ দৰে জীয়াই আছিল।
" তেতিয়া কংগ্ৰেছৰ সভাপতি জে বি কৃপালানীয়ে কৈছিল- "তেওঁৰ মৃত্যুৱে ভাৰতৰ অন্যতম সাহসী আৰু নিস্বাৰ্থ সৈনিকৰ স্বাধীনতা কাঢ়ি লৈ গৈছে।
তেওঁ সাম্প্ৰদায়িক পক্ষপাতিত্বৰ পৰা একেবাৰে মুক্ত আছিল আৰু নিজকে কেৱল এজন ভাৰতীয় হিচাপেহে চিনি পাইছিল।
বাৰীৰ প্ৰথম মৃত্যু বাৰ্ষিকীত ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদে মাজদুৰ আৱাজত প্ৰকাশিত ১৯৪৮ চনৰ ২২ মাৰ্চ তাৰিখৰ বাৰ্তাৰ জৰিয়তে জাতিলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ কথা সোঁৱৰাই দিয়ে।
মণিভদ্ৰ কুবেৰ আৰু তেওঁৰ পত্নী ভদ্ৰাৰ পুত্ৰ ৷ তেওঁৰ নলকুবেৰ নামৰ এজন ভাতৃ আছিল ৷ ৰামায়ণত মণিভদ্ৰই লংকা ৰক্ষাৰ বাবে ৰাৱণৰ লগত যুদ্ধ কৰিছিল যদিও বিফল হৈছিল।
যেতিয়া দেৱৰ্ষি নাৰদ সেইফালেৰে পাৰ হৈ যায় তেতিয়া মহিলাসকলে নিজকে বস্ত্ৰাবৃত কৰে যদিও যক্ষ ভাতৃদ্বয়ে সুৰাপান কৰি স্ব-গৰিমা গাবলৈ ধৰে।
নাৰদে তেওঁলোকক শিক্ষা দিবলৈ দুয়োকে অৰ্জুন গছলৈ পৰিণত কৰি বিষ্ণু অৱতাৰৰ দ্বাৰা মুক্ত হ’বলৈ অভিশাপ দিয়ে।
শৈলী আৰু শিলালিপিৰ পুৰাতাত্ত্বিক বিশ্লেষণৰ ভিত্তিত এই মূৰ্তিটো খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ মাজভাগৰ বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে।
একেধৰণৰ মূৰ্তিৰ বৰ্ণনা কৰি জন বৰ্ডমেনে লিখিছে:, "ইয়াৰ কোনো স্থানীয় পূৰ্বসূৰী নাই আৰু দেখাত গ্ৰীক লেট আৰ্কাইক পদ্ধতিৰ দৰেই।
মণিভদ্ৰ বা মণিগ্ৰীৱ হৈছে এজন অন্যতম প্ৰধান যক্ষ৷ তেওঁ প্ৰাচীন ভাৰতৰ জনপ্ৰিয় দেৱতা আছিল।
ৰাম কিংকৰ বেইজে প্ৰেৰণা হিচাপে পৰ্খাম যক্ষক ব্যৱহাৰ কৰি বৰ্তমান দিল্লীৰ ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ সন্মুখত স্থিত যক্ষৰ প্ৰতিমূৰ্তি খোদিত কৰিছিল৷
পদ্মাৱতী পাৱায়ৰ যক্ষ মণিভদ্ৰ ৷ প্ৰতিমূৰ্তিৰ তলত থকা শিলালিপিত মণিভদ্ৰ উপাসকৰ এটা দলৰ কথা উল্লেখ আছে।
৪৫ যদি আল্লাহে পাপীসকলক শাস্তি দিলেহেঁতেন, তেন্তে জগতখন মানৱ জনসংখ্যাৰ পৰা বঞ্চিত হ'লহেঁতেন কিন্তু আল্লাহে তেওঁলোকৰ শাস্তি নিৰ্দিষ্ট সময়লৈকে পিছুৱাই দিলেহেঁতেন আৰু যেতিয়া নিৰ্দিষ্ট সময় আহিব, আল্লাহে নিজৰ দাসসকলক লক্ষ্য কৰিব
আবু হামজা আল-থুমলে ইমাম আলী ইবনে হুছেইন জেইন আল আবিদিনে দিয়া তপস্যাৰ ওপৰত দিয়া ভাষণ থকা চৰ্মপত্ৰৰ পৰা লিপিবদ্ধ কৰিছে য’ত চুৰা ফাতিৰৰ তলত দিয়া আয়াতটোৰ উল্লেখ কৰা হৈছে:
۝ ৩৫:২৮: "যিসকলে জ্ঞান থকা তেওঁৰ বান্দাসকলৰ ভিতৰত আল্লাহক সঁচাকৈয়ে ভয় কৰে: কাৰণ আল্লাহ মহান, বহু সময়ত ক্ষমাশীল।
এই আয়াতৰ সন্দৰ্ভত জৈন আল-আবিদিনে মন্তব্য কৰিছে যে জ্ঞান, আল্লাহৰ কচম আৰু কাম দুটা সুসঙ্গতিপূৰ্ণ বিষয়ৰ বাহিৰে আন একো নহয়।
যিজনে আল্লাহক চিনি পায়, তেওঁ তেওঁক ভয় কৰে, আৰু ভয়ে তেওঁক আল্লাহৰ আজ্ঞা পালন কৰি কাম কৰিবলৈ আহ্বান জনায়; জ্ঞানৰ মূৰবোৰে তেওঁক অনুসৰণ কৰে, আল্লাহক চিনি পায় আৰু ভাল কাম কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে।
বিশ্বাস কৰা বাহিনী ৰ সময় আৰু প্ৰসংগভিত্তিক পটভূমিৰ সন্দৰ্ভত ই পূৰ্বৰ "মক্কান চুৰা", অৰ্থাৎ ই পিছলৈ মদিনাত নহয়, মক্কাত অৱতীৰ্ণ হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
আহোম শাসনকালৰ শেষৰ ফালে ৰাজশাসন শিথিল হোৱা যেন পাই বিভিন্ন ঠাইত সৰু সৰু গোটবোৰে বিদ্ৰোহ কৰিবলৈ ধৰে৷ ১৭৯৮ খ্ৰীঃত কামৰূপত দন্দুৱা দ্ৰোহ গঢ়ি উঠে ৷ সেইসময়ত গুৱাহাটীৰ দায়িত্বত থকা বদনচন্দ্ৰ বৰফুকনে এই বিদ্ৰোহ দমনত ব্যৰ্থ হয়৷ ফলত পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঞিয়ে বদনক আঁতৰাই কলিয়া ভোমোৰাক বৰফুকন পাতি বিদ্ৰোহ দমনৰ ভাৰ দিয়ে ৷ তেওঁ নিজাববীয়াকৈ সৈনিক গোটাই বিদ্ৰোহ দমন কৰে ৷ কিন্তু অচিৰেই কলিয়া ভোমোৰাৰ মৃত্যু ঘটাত বদনচন্দ্ৰ পুনৰাই বৰফুকন পদত অধিষ্ঠিত হয় ৷ কলিয়া ভোমোৰাক বৰফুকন পতাৰ কাৰ্য্য তথা নিজৰ বিশ্বাসী বিষয়াসকলক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়-বাব দিয়াৰ বাবে বদনৰ মনত পূৰ্ণানন্দৰ প্ৰতি আক্ৰোশৰ ভাৱ জাগি উঠে যদিও ক্ষমতাশালী পূৰ্ণানন্দৰ প্ৰতি প্ৰকাশ্যে বিৰুদ্ধাচৰণ নকৰি ষড়যন্ত্ৰত লিপ্ত হয়৷
পিজৌ গাভৰু আহোমৰ ৰাজবিষয়া বদন বৰফুকনৰ কন্যা আছিল আৰু পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঞিৰ পুত্ৰ ওৰেষানাথৰ পত্নী আছিল৷ বুৰঞ্জীত বদন বৰফুকনে অসমলৈ মান অনাত যি উদ্যোগ লৈছিল তাত পিজৌ গাভৰুৰো হাত আছিল বুলি বৰ্ণিত আছে৷
অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কালৰেপৰা প্ৰাগজ্যোতিকা শীৰ্ষক এখন বাৰ্ষিক আলোচনী প্ৰকাশ কৰি আহিছে৷ সেইদৰে বাৰ্ষিক অধিৱেশনৰ সময়ত বৰলুইত শীৰ্ষক আন এখন সমাজ-সাহিত্য-সংস্কৃতি বিষয়ক আলোচনী প্ৰকাশ কৰি আহিছে৷ তদুপৰি প্ৰতিষ্ঠা কালৰে পৰা অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীয়ে কেন্দ্ৰীয় ভাৱে আৰু জিলা, অঞ্চলৰ শাখা সমূহে আলোচনীৰ লগতে গ্ৰন্থ আদি প্ৰকাশ কৰি আহিছে৷ কেন্দ্ৰীয়ভাৱে প্ৰকাশিত কেইখনমান গ্ৰন্থৰ নাম হ’ল- পুথি পৰিচয়, এমুঠি অনূদিত ভাৰতীয় গল্প, এমুঠি অসমীয়া গল্প, / , বেজবৰুৱা অধ্যয়ন, বেজবৰুৱাৰ সাহিত্যত সমাজ-সংস্কৃতি, ইছমাইল হোছেইন ৰচনাৱলী,মোৰ আত্মজীৱন চৰিত আদি৷ তদুপৰি অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ শাখাসমূহৰ পৰা প্ৰকাশিত বিভিন্ন আলোচনী যেনে বৰপেটাৰপৰা প্ৰকাশিত ‘কৰাপাট’, দিল্লীৰ পৰা প্ৰকাশিত ‘শিপা’ আদি উল্লেখযোগ্য৷
অসমীয়া ভাষা সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ বিকাশ, প্ৰসাৰ-প্ৰচাৰ আৰু চৰ্চাৰ হেতুকে নগাঁও জিলাত এই জাতীয় অনুষ্ঠানৰ জন্ম হয়।
২০১৩ চনৰ জুন মাহত নগাঁও জিলাত অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ প্ৰথমখন অধিবেশন অনুষ্ঠিত হৈছিল আৰু ইয়াত সভাপতিত্ব কৰিছিল হীৰেন গোহাঁয়ে।
কাৰ্যকৰী সভাপতি আছিল দিলীপ বৰা৷ অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱা।
অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ জন্মদাতা হিচাপে সেই সময়ত সক্ৰিয়ভাৱে কাৰ্য সম্পাদন কৰিছিল দিলীপ বৰা, মুকুল চক্ৰৱৰ্তী, ডাঃ ৰেজাউল কৰিম, মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱা,নাৰায়ণ চন্দ্ৰ গোস্বামী, খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা, ব্ৰজেন তালুকদাৰ, দেৱীচৰণ ঠাকুৰ, ৰাজেন পূজাৰী, অনুৰাধা শৰ্মা আদি ব্যক্তিসকলে।
নৃতত্ত্ববিজ্ঞানৰ অধ্যয়নে ইংগিত দিয়ে যে মানুহে প্ৰাকৃতিক আৰু অতিপ্ৰাকৃতিক ব্যাখ্যাক পাৰস্পৰিকভাৱে ব্যতিক্ৰমী বা দ্বৈতভাৱে গ্ৰহণ নকৰে বা ব্যৱহাৰ নকৰে।
অন্তৰ-সাংস্কৃতিক অধ্যয়নে ইংগিত দিয়ে যে পৃথিৱীৰ বিষয়ে অসংখ্য কথা যেনেঃ ৰোগ, মৃত্যু আৰু উৎপত্তিৰ ব্যাখ্যাৰ বাবে প্ৰাপ্তবয়স্ক আৰু শিশু উভয়ৰে প্ৰাকৃতিক আৰু অলৌকিক ব্যাখ্যাৰ সহাৱস্থান মন কৰিবলগীয়া।
ব্যক্তিবিশেষে কেতিয়া আৰু কেনেকৈ প্ৰাকৃতিক আৰু অলৌকিক ব্যাখ্যাক অন্তৰ্ভুক্ত কৰে সেইটো নিৰ্ধাৰণ কৰাত প্ৰসংগ আৰু সাংস্কৃতিক নিৱিষ্টই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।
ব্যক্তিৰ প্ৰাকৃতিক আৰু অলৌকিক ব্যাখ্যাৰ সহাৱস্থানেই দুটা সুকীয়া জ্ঞানমূলক ক্ষেত্ৰৰ ফলাফল হ'ব পাৰে।
খিলঞ্জীয়া গোটসমূহৰ অধ্যয়নে ব্যাখ্যাৰ এনে সহাৱস্থানৰ কাৰ্যাৱলীৰ সন্দৰ্ভত অন্তৰ্দৃষ্টি প্ৰদান কৰিছে।
ইয়াৰ উপৰি যাদু,টেলিকাইনেছিছ, লেভিটেচন, পূৰ্বজ্ঞান, আৰু অতি-ইন্দ্ৰিয় সংবেদন আদি বিষয়সমূহতো ই অন্তৰ্ভুক্ত।
এই শব্দটো মধ্যযুগীয় লেটিন ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছেঃ - + প্ৰকৃতি নামৰ সৰ্বশেষ শব্দটোৱে প্ৰাচীন জগতৰ পৰাই একাধিক অৰ্থ বহন কৰি আহিছে যদিও " অতিপ্ৰাকৃতিক" শব্দটোৰ উৎপত্তি হৈছে মধ্যযুগতহে।
প্ৰকৃতিবাদৰ দৰ্শনে কয় যে প্ৰাকৃতিক জগতৰ বাহিৰে একোৱেই নাই, আৰু সেইবাবেই এই দৰ্শনে সন্দেহৰ দৃষ্টিৰে অলৌকিক দাবীক পৰ্যবেক্ষণ কৰিছে।
১৯২৮ চনত বাৰাণসীত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া দ্য ফাৰ্ষ্ট নেচনেল কংগ্ৰেছৰ সমস্ত ব্যয় আৰু আয়োজন গুপ্তই তেওঁৰ বাসগৃহ সেৱা উপৱনত কৰিছিল, এই ঐতিহাসিক ভৱনটো ছাৰ এডউইন লুটিয়েন্সে তেওঁৰ বন্ধু বাৰাণসীৰ সংগ্ৰাহক মিষ্টাৰ কেটলীৰ বাবে ডিজাইন কৰিছিল আৰু ১৯১৬ চনত ৰাষ্ট্ৰৰতন জীয়ে ইয়াক ক্ৰয় কৰিছিল।
গান্ধীয়ে ইয়াৰ নাম সলনি কৰি সেৱা উপৱন দিয়ে, এই নাম ইয়াত জনসাধাৰণক আগবঢ়োৱা আতিথ্যৰ সমাৰ্থক আছিল।
নিৰ্মাণৰ বাবে ব্যয় হোৱা মুঠ ৫০ লাখ টকা মদন মোহন মালব্যৰ নেতৃত্বত বিভিন্ন ৰাজ্য আৰু উদ্যোগিক প্ৰতিষ্ঠানৰপৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল।
জ্ঞানমণ্ডল লিমিটেডৰ প্ৰকাশন হিন্দী দৈনিক কাকত আজ গুপ্তই ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সুবিধাৰ স্বাৰ্থত ১৯২০ চনত আৰম্ভ কৰিছিল।