polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
সমগ্ৰ বিশ্বতে দেখা গৈছে যে, মহিলাসকলে স্মাৰ্টফোন কেনেদৰে চলাব লাগে, ইণ্টাৰনেট কিদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে, নাইবা ত কিদৰে পৰিচালনা কৰিব লাগে বা ডিজিটেল মাধ্যমত তথ্য কেনেদৰে সুৰক্ষিত কৰিব লাগে-সেইয়া বুজি পোৱাৰ সম্ভাৱনা কম।
কোডিং কম্পিউটাৰ ছফ্টৱেৰ, বৃহৎ ডাটা ছেটৰ বিশ্লেষণ সমৰ্থন কৰিবলৈ প্ৰয়োজনীয় হোৱা নিম্নতম দক্ষতাৰ স্তৰ আৰু ম’বাইল ফোনত এপ্ ব্যৱহাৰ কৰাৰ মাজত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যৱধান মন কৰিবলগীয়া৷
লিংগভিত্তিক ডিজিটেল বিভাজন হৈছে প্ৰযুক্তিগত পণ্য, কাৰিকৰী খণ্ড আৰু ডিজিটেল দক্ষতাৰ শিক্ষাৰ প্ৰতি সৃষ্টি হোৱা একধৰণৰ লিংগভিত্তিক পক্ষপাতিতা।
দুৰ্গম আৰু অনিৰাপদ পথেৰে, নিজৰ সীমিত স্বাধীনতাৰ জোৰত নাৰী আৰু কিশোৰীসকলে ৰাজহুৱা ডিজিটেল প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আঁতৰলৈ যাব নোৱাৰে৷
ই-বুক , ডিজিটেল ৰূপত উপলব্ধ কৰা একোখন কিতাপৰ প্ৰকাশন, য'ত লিখনি, ছবি বা দুয়োটাই থাকিব পাৰে আৰু এইসমূহ কম্পিউটাৰ বা অন্যান্য ইলেক্ট্ৰনিকৰ ফ্লেট-পেনেল ডিছপ্লেত পঢ়িব বা চাব পৰা যায়।
কেতিয়াবা "এখন ছপা কিতাপৰ ইলেক্ট্ৰনিক সংস্কৰণ" বুলি সংজ্ঞায়িত কৰা হয়, যদিও কিছুমান ই-বুক ছপা কিতাপৰ সমতুল্য নহয়।
ই-বুকসমূহ নিৰ্দিষ্ট ই-ৰিডাৰ ডিভাইচত পঢ়িব পাৰি, ইয়াৰোপৰি নিয়ন্ত্ৰণযোগ্য দৰ্শন পৰ্দাৰ বৈশিষ্ট্য থকা যিকোনো কম্পিউটাৰ ডিভাইচতো পঢ়িব পাৰি।
উদাহৰণ স্বৰূপে ডেস্কটপ কম্পিউটাৰ, লেপটপ, টেবলেট, কিণ্ডল আৰু স্মাৰ্টফোনকে ধৰি অন্যান্য ইলেকট্ৰনিক মাধ্যম সমূহ।
২০০০ চনত ছপা আৰু ই-বুক বিক্ৰীৰ এটা ধাৰা ইণ্টাৰনেটলৈ যোৱাৰ প্ৰৱণতা দেখা গৈছিল, য'ত পাঠকে ই-কমাৰ্চ ব্যৱস্থা ব্যৱহাৰ কৰি ৱেবছাইটত পৰম্পৰাগত কাগজৰ কিতাপ আৰু ই-বুক ক্ৰয় কৰে।
ছপা কিতাপৰ সহায়ত পাঠকে প্ৰকাশক বা কিতাপৰ দোকানৰ ৱেবছাইটত কিতাপৰ কভাৰৰ ছবি ক্ৰমান্বয়ে ব্ৰাউজ কৰি অনলাইনত শিৰোনাম নিৰ্বাচন আৰু অৰ্ডাৰ দিব পাৰে; তাৰ পিছত কাগজৰ কিতাপবোৰ ডাক ​​বা অন্য ডেলিভাৰী সেৱাৰ জৰিয়তে পাঠকলৈ প্ৰেৰণ কৰা হয়।
ই-বুকৰ সহায়ত ব্যৱহাৰকাৰীয়ে অনলাইনত শিৰোনামসমূহ ব্ৰাউজ কৰিব পাৰে, তাৰ পিছত যেতিয়া তেওঁলোকে শিৰোনামসমূহ নিৰ্বাচন কৰি অৰ্ডাৰ কৰে তেতিয়া ই-বুকখন তেওঁলোকক অনলাইনত পঠিয়াব পাৰি বা ব্যৱহাৰকাৰীয়ে ই-বুকখন ডাউনলোড কৰিব পাৰে।
২০১০ চনৰ আৰম্ভণিলৈকে আমেৰিকাৰ ই-বুকসমূহৰ সামগ্ৰিক প্ৰকাশনৰ পৰিসংখ্যাই হাৰ্ডকপিক অতিক্ৰম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
ব্ৰাউনৰ ধাৰণাটোৱে অৱশ্যে মাধ্যমতকৈ অৰ্থগ্ৰাফী আৰু শব্দভাণ্ডাৰৰ সংস্কাৰৰ ওপৰত বহু বেছি মনোনিৱেশ কৰিছিল।
সেই অনুসৰি তেওঁ সাধাৰণ শব্দ আৰু ক্ৰিয়া বা গতি অনুকৰণ কৰিবলৈ বিৰাম চিহ্নক প্ৰতিষ্ঠাপন কৰিবলৈ বিপুল সংখ্যক প'ৰ্টমেণ্ট চিহ্নৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে।
পিছৰ ই-ৰিডাৰসকলে কেতিয়াও ব্ৰাউনৰ দৰে মডেল অনুসৰণ কৰা নাছিল; কিন্তু তেওঁ ই-ৰিডাৰৰ ক্ষুদ্ৰকৰণ আৰু বহনযোগ্যতাৰ বিষয়ে সঠিকভাৱে ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল।
জেনিফাৰ শ্বুছলাৰে এটা প্ৰবন্ধত লিখিছে, "ব্ৰাউনে যুক্তি আগবঢ়োৱা এই মেচিনটোৱে, পাঠকসকলক টাইপকৰা শব্দৰ আকাৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ আৰু কাগজ উৎপাদনৰ বাবে কাটিবলগীয়া গছবোৰ ৰক্ষা কৰিবলৈ দিব, এই সকলোবোৰৰ লগতে সেই দিনটো খৰতকীয়াকৈ আমাৰ সমুখলৈ লৈ আনিব যেতিয়া শব্দবোৰ 'স্পন্দনশীল ইথাৰত পোনপটীয়াকৈ ৰেকৰ্ড কৰিব' পৰা হ'ব।
" ব্ৰাউনে বিশ্বাস কৰিছিল যে ই-ৰিডাৰে পঢ়াৰ ক্ষেত্ৰত এক সম্পূৰ্ণ নতুন অভিজ্ঞতা কঢ়িয়াই আনিব।
শ্বুইছলাৰে ইয়াক পুৰণি এটা চিনাকি গীতৰ ছন্দবোৰৰ সৈতে নতুনৰ সংযোগেৰে এক নতুন গীত সৃষ্টি কৰা 'ডিজে'ৰ সৈতে তুলনা কৰিছে।
ই-বুক ক্ৰয় কৰাৰ মূল কাৰণসমূহ- কম মূল্য, সহজলভ্যতা(যিহেতু তেওঁলোকে ঘৰৰ পৰা বা মোবাইল ডিভাইচৰ সহায়ত সহজতে কিনিব পাৰে আৰু পঢ়িব পাৰে) আৰু অধিক পৰিমাণৰ নিৰ্বাচন আদি বুলি জনা যায়।
ই-বুকৰ সৈতে, "ইলেক্ট্ৰনিক বুকমাৰ্কে কিতাপ একোখন কিমানলৈ পঢ়া হৈছে সেয়া চিন ৰাখিবলৈয়ো সহজ কৰি তোলে, আৰু ই-বুক পাঠকে ব্যৱহাৰকাৰীক পৃষ্ঠাসমূহৰ টীকা দিবলৈ অনুমতি দিব পাৰে।
১৯৪৯ চনত স্পেইনৰ ফেৰলৰ এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী এঞ্জেলা ৰুইজ ৰ’বেলছে এনচিক্ল’পিডিয়া মেকানিকা বা মেকানিকেল এনচাইক্ল’পিডিয়া নামৰ এটা যন্ত্ৰৰ পেটেণ্ট লাভ কৰে, যিটোৰ কাম সংকোচিত বায়ুৰ দ্বাৰা কৰা হয় আৰু ইয়াত লিখনী আৰু গ্ৰাফিক্স সমূহ 'স্পুল'ত থাকে।
তেওঁৰ এনে এটা যন্ত্ৰ তৈয়াৰ কৰাৰ আশা আছিল যিটোয়ে তেওঁৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে স্কুললৈ কঢ়িয়াই অনা কিতাপৰ সংখ্যা হ্ৰাস কৰিব।
চূড়ান্ত যন্ত্ৰটোত অডিঅ' ৰেকৰ্ডিং, এটা মেগনিফাইং গ্লাছ, এটা কেলকুলেটৰ আৰু ৰাতি পঢ়াৰ বাবে এটা বৈদ্যুতিক পোহৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল।
তেওঁৰ এই যন্ত্ৰটো উৎপাদন ক্ষেত্ৰত বাহাল ৰখা হোৱা নাছিল যদিও ইয়াৰ এটা প্ৰ'ট'টাইপ 'এ ক'ৰুনাৰ নেচনেল মিউজিয়াম অৱ চাইন্স এণ্ড টেকন'লজি'ত ৰখা হৈছে।
অনলাইনত বিস্তৃত প্ৰাথমিক পাঠ্য পঢ়াৰ বাবে, লগতে ইংৰাজী কবিতা আৰু জৈৱৰসায়নকে ধৰি কেইবাটাও পাঠ্যক্ৰমৰ সাৰাংশ আৰু অনলাইন আলোচনাৰ বাবে 'ফ্ৰেছ' ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
ব্ৰাউনৰ অধ্যাপকসকলে এই 'ফ্ৰেছ'ক ব্যাপক ভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিছিল; উদাহৰণস্বৰূপে দাৰ্শনিক ৰডেৰিক চিছহলমে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁৰ কেইবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰস্তুত কৰিছিল।
এইদৰে ব্যক্তি আৰু বস্তুৰ প্ৰস্তাৱনাত তেওঁ লিখিছে "যুগ সৃষ্টিকাৰী ফাইল উদ্ধাৰ আৰু সম্পাদনা ব্যৱস্থাৰ অবিহনে কিতাপখন সম্পূৰ্ণ নহ'লহেঁতেন." ইলেক্ট্ৰনিক কিতাপ ব্যৱস্থাৰ ক্ষেত্ৰত ব্ৰাউন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কাম বহু বছৰ ধৰি চলি থাকিল, ইলেক্ট্ৰনিক মেৰামতি-মেনুৱেলৰ বাবে আমেৰিকাৰ নৌসেনাই পুঁজিৰে সহায় কৰা প্ৰকল্পসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে।
ৰবাৰ্ট বুছা, এছ.জে.য়ে ১৯৪৬ চনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ১৯৭০ চনত সম্পূৰ্ণ কৰা থমাছ একুইনাছৰ ৰচনাৰ ভিত্তিত প্ৰস্তুত কৰা ইনণ্ডেস্ক থমিষ্টিকাছ নামৰ গ্ৰন্থখনক প্ৰথম ই-বুক বুলি ধাৰণা কৰা হয়।
যদিও প্ৰথমে এই কিতাপখনৰ সকলোবোৰ ডাটা এটা কম্পিউটাৰত সংৰক্ষণ কৰা হৈছিল, পিছলৈ ১৯৮৯ চনত এটা বিতৰণযোগ্য - সংস্কৰণ উপলব্ধ হয়।
ডিজিটেলাইজড পাঠ্য নিজস্বভাৱে প্ৰকাশিত সংস্কৰণ হিচাপে নহৈ, লিখিত গ্ৰন্থ অধ্যয়ন আৰু ভাষিক সমন্বয় বিকাশৰ বাবে এটা মাধ্যম হোৱাৰ বাবে এই কামত যতি পেলোৱা হয়।
কোনোকোনো ইতিহাসবিদে ইলেক্ট্ৰনিক কিতাপসমূহ ষ্টেনফৰ্ড ৰিচাৰ্চ ইনষ্টিটিউট ৰ ডগলাছ এংগেলবাৰ্টৰ নেতৃত্বত এনএলএছ প্ৰকল্প আৰু ব্ৰাউন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এণ্ড্ৰিজ ভ্যান ডেমৰ নেতৃত্বত হাইপাৰটেক্সট সম্পাদনা ব্যৱস্থা আৰু ফ্ৰেছ প্ৰকল্পৰ দ্বাৰা ১৯৬০ চনৰ আৰম্ভণিতে আৰম্ভ হোৱা বুলি বিবেচনা কৰে,।
আৰু এই শব্দটো ১৯৮৫ চনৰ ভিতৰত এটা প্ৰবন্ধৰ শিৰোনামত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰাকৈ প্ৰতিষ্ঠিত কৰি তোলা হৈছিল।
১৯৭১ চনত ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জেৰক্স চিগমা ভি মেইনফ্ৰেমৰ অপাৰেটৰসকলে হাৰ্টক কম্পিউটাৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে যথেষ্ট সময় দিছিল।
এই সম্পদৰ যোগ্য ব্যৱহাৰ বিচাৰি তেওঁ আমেৰিকাৰ স্বাধীনতা ঘোষণাপত্ৰখন কম্পিউটাৰত সাধাৰণ ভাৱে টাইপ কৰি তেওঁৰ প্ৰথম ইলেক্ট্ৰনিক নথিপত্ৰ সৃষ্টি কৰে।
হাৰ্টে সাধাৰণ লিখনী ব্যৱহাৰ কৰি নথিপত্ৰ সৃষ্টি কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল যাতে ইয়াক ডিভাইচসমূহত ডাউনলোড আৰু চাবলৈ যিমান পাৰি সহজ হয়।
কোনো-কোনোৱে ই-ৰিডাৰৰ ধাৰণাটোক ব্যৱহাৰকাৰীক পৰ্দাত কিতাপ চাবলৈ সক্ষম কৰিব পৰা এটা যন্ত্ৰৰ ধাৰণাৰ সৈতে ১৯৩০ চনৰ বব ব্ৰাউনে প্ৰথম "টকি" নামৰ এখন চিনেমা চোৱাৰ পিছত লিখা এখন গ্ৰন্থৰপৰা অনুসন্ধান কৰা বুলি মত ব্যক্ত কৰিছে।
ব'হাগ বিহু সাদিনীয়াকৈ পালন কৰা হয় আৰু ইয়াৰ প্ৰথম দিনটো অৰ্থাৎ চ'ত আৰু ব'হাগ মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনটোক কোৱা হয় গৰু বিহু।
সাধাৰণতে সুগঢ়ী কৰিবলৈ জুইত তপতাই লৈ শলাকেইডাল ওপৰৰ ফালে বহলকৈ মেল খাই যোৱাকৈ ভাঁ‌জ দিয়া হয়।
গৰু বিহুৰ দিনা পুৱাতেই লাউ, বেঙেনা, কেৰেলা, থেকেৰা, হালধি আৰু তিয়ঁ‌হ টুকুৰা টুকুৰকৈ বা চকল চকলকৈ কাটি চাটসমূহত গুঠা হয়।
পৰম্পৰাগতভাৱে তিতাকেৰেলা, বৰথেকেৰা, কেতুৰি হালধি আৰু মাটিতিয়ঁ‌হ ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও জেংকেৰেলা, কুঁ‌জীথেকেৰা, অন্য প্ৰজাতিৰ হালধি আৰু তিয়ঁ‌হো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
চাট হৈছে অসমীয়া লোকসকলে পালন কৰা ব'হাগ বিহুৰ লোকাচাৰত ব্যৱহাৰ হোৱা ত্ৰিশূল সদৃশ বাঁ‌হৰ শলাবিশেষ।
গৰু বিহুৰ দিনা গৰুক গা ধুৱাওঁ‌তে এই পাচলিৰ টুকুৰাবোৰ গৰুৰ গালৈ দলিয়াই গৰুসমূহৰ শ্ৰীবৃদ্ধি কামনা কৰা হয়।
গৰুক গা ধুওৱাৰ সময়ত মাখিয়তী আৰু দীঘলতী পাতৰ সৈতে গা ধুওৱাৰ ঠাইলৈ চাটসমূহ চালনী এখনত কলপাতৰ ওপৰত ৰাখি লৈ যোৱা হয়।
চাৰি বছৰ বয়সৰ পৰাই তেওঁ ভাৰত আৰু বিদেশৰ বিভিন্ন মঞ্চত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি আহিছে আৰু ভাৰতৰ বহুতো সন্মানীয় নৃত্য প্ৰতিষ্ঠানৰ বাবে একক শিল্পী ৰূপে নৃত্য কৰিছে।
ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য অনুষ্ঠানসমুহ হৈছে কানাড়া সংস্কৃতি বিভাগৰ দ্বাৰা আয়োজিত যুৱ সৌৰভ, সাংস্কৃতিক সম্পৰ্ক ৰক্ষাৰ্থে ইণ্ডিয়ান কাউন্সিলে আয়োজন কৰা অনুষ্ঠান, ইনষ্টিটিউট অৱ ৱৰ্ল্ড কালচাৰ, দিল্লী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহোৎসৱ, পুনা নৃত্য মহোৎসৱ, খাজুৰাহো নৃত্য মহোৎসৱ, কোণাৰ্ক নৃত্য মহোৎসৱ, পুৰাণা কিলা, চেন্নাই চিজনেল ডান্স ফেষ্টিভেল, চিদাম্বৰম নৃত্য উৎসৱ, বেলগামত আয়োজিত বিশ্ব কানাড়া সন্মিলন, অন্ধ্ৰ সংগীত আৰু নৃত্য মহোৎসৱ ইত্যাদি।
বৰ্তমান ৰাজুৱে বেংগালুৰু তামিল সঙ্গমত সহকাৰী নৃত্য প্ৰশিক্ষক ৰূপে আৰু আন্তৰ্জাতিক ব্যৱস্থাপনা আৰু ভাৰতীয় অধ্যয়ন কেন্দ্ৰ ত নৃত্যৰ অতিথি প্ৰবক্তা হিচাপে কাম কৰি আছে, য’ত বিদেশী শিক্ষাৰ্থীসকলক ভাৰতীয় সংস্কৃতি বিষয়ক প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়।
তেওঁ বেংগালুৰু দূৰদৰ্শনৰ এগৰাকী অডিচনপ্ৰাপ্ত শিল্পী আৰু ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক সম্পৰ্ক পৰিষদৰ এগৰাকী পেনেল আৰ্টিষ্ট।
ৰেখা ৰাজু ‘ফ্ৰীডম ফাউণ্ডেচন’ৰ নামৰ এটি সেচ্ছাসেৱী সংগঠনৰ সৈতেও জড়িত, যি এইচ.আই.ভি.পজিটিভ শিশুসকলক চোৱা-চিতা কৰে।
ৰাজুৱে ১০০০ গৰাকী নৃত্যশিল্পীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰা তাঞ্জোৰ নৃত্য মহোৎসৱত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি ‘লিমকা বুক অৱ ৰেকৰ্ডছত’ নাম লিখাইছিল।
ভাৰতীয় কলাৰ প্ৰচাৰত অৰিহণা যোগোৱা বাবে বেঙ্গালুৰু তামিল সঙ্গমে তেওঁক শ্ৰেষ্ঠ যুৱ নৃত্যশিল্পী হিচাপে সন্মানিত কৰিছে।
ৰেখা ৰাজুৱে কলামণ্ডলম ঊষা দতৰ, ৰাজু দতৰ, গোপিকা বাৰ্মা আৰু জনাৰ্দ্দনকে ধৰি বিভিন্নজন গুৰুৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।
তেওঁ বাণিজ্য শাখাত নামভৰ্তিৰে কলেজীয়া শিক্ষা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু মানৱ সম্পদ আৰু একাউণ্টচ আৰু পাফৰ্মিং আৰ্ট বিষয় ৰূপে লৈ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লৈছিল।
ৰেখা ৰাজু কৰ্ণাটকৰ বেংগালুৰু নিবাসী এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্য পটিয়সী আৰু নৃত্য প্ৰশিক্ষক।
পৰম্পৰাগতভাৱে মাইকীমুৱা বুলিলে নাৰীসুলভ আচৰণ কৰা বা সামাজিকভাৱে নিৰ্ধাৰিত পুৰুষসুলভ আচৰণ নকৰা ল'ৰা বা ব্যক্তিক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এক বিৰক্তিকৰ শব্দ।
এই শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে সাহস, শক্তি, এথলেটিচিজম, সমন্বয়, টেষ্টোষ্টেৰন, পুৰুষৰ কামশক্তি আৰু নিষ্ঠুৰ শান্ততাৰ অভাৱ।
এই বৈশিষ্ট্যসমূহ সাধাৰণতে পৰম্পৰাগতভাৱে পুৰুষত্বৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আৰু সমাজত পুৰুষৰ ভূমিকাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি বিবেচনা কৰা হয়।
পৰম্পৰাগতভাৱে নাৰীসুলভ ৰুচি বা নিযুক্তিৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হোৱাৰ বাবে , ইফেমিনেট আচৰণ প্ৰদৰ্শন কৰা (উদাহৰণস্বৰূপে, চুলিৰ প্ৰসাধন সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰা, হাইড্ৰেটিং সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰা, বা উদং মণিবন্ধ প্ৰদৰ্শন কৰা), ক্ৰীড়াৰ প্ৰতি আগ্ৰহী নোহোৱা, বা সমকামী হোৱাৰ বাবেও এজন পুৰুষক মাইকীমুৱা বুলি গণ্য কৰা হ'ব পাৰে।
উদাহৰণ স্বৰূপে, ২০১৮ চনত চীনৰ চৰকাৰী সংবাদ মাধ্যমসমূহে "চিচি" যুৱকসকলক (যিসকলে মেকআপ ব্যৱহাৰ কৰে, ক্ষীণ, আৰু এণ্ড্ৰোজিনিয়াছ পোছাক পিন্ধে) এক "ৰুগীয়া" সংস্কৃতিৰ অংশ হিচাপে উপহাস কৰিছিল যিয়ে ইয়াৰ সামৰিক প্ৰতিচ্ছবিক হেয় প্ৰতিপন্ন কৰি ৰাষ্ট্ৰৰ ভৱিষ্যতৰ প্ৰতি ভাবুকি সৃষ্টি কৰিছিল।
২০২১ চনত চীনৰ শিক্ষা মন্ত্ৰালয়ে বিদ্যালয়সমূহত ক্ৰীড়া, শাৰীৰিক শিক্ষা আৰু "স্বাস্থ্য শিক্ষা"ৰ জৰিয়তে কিশোৰ সকলৰ মাজৰ পৰা নাৰীসুলভ আচৰণ প্ৰতিহত কৰিবলৈ ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ নিৰ্দেশনা জাৰি কৰিছিল।
মাইকীমুৱা অভিধাটোৰ সমাৰ্থক ইংৰাজীৰ চিচি শব্দটো ঐতিহাসিকভাৱে বিদ্যালয়ৰ শিশুসকলৰ মাজত অপৰিপক্বতা আৰু লিংগ বা যৌন বিচ্যুতি বুজোৱা নিৰন্তৰ নেতিবাচক, অপমান সূচক শব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে৷ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বিদ্যালয়সমূহক জাৰী কৰা নিৰ্দেশনাই ইয়াক "যৌনতাবাদী" শব্দ বুলি চিনাক্ত কৰিছে৷ লগতে অভিধাটো "বৰ্ণবাদী আৰু হোমোফোবিক ভাষাৰ দৰেই গ্ৰহণযোগ্য নহয়" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
আন কিছুমান শব্দ যেনে জেণ্ডাৰ ক্ৰিয়েটিভ পিংক বয় আৰু টমগাৰ্ল আদিবোৰ এইক্ষেত্ৰত নম্ৰ বিকল্প শব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ হয়।
কিন্তু মাইকীমুৱা বা ইয়াৰ সমাৰ্থক চিচি, লেডীছ আদি শব্দবোৰ অধিক বিৰক্তিকৰ আৰু অধিক তীব্ৰতা প্ৰদান কৰা শব্দ।
এক বিকল্প যৌন পৰিচয় হিচাপে নিৰ্দেশ কৰাৰ লক্ষেৰে সৰ্বকামিতাক নিজ অধিকাৰৰে পৰিচালিত এটি যৌন অভিমুখীতা বা উভকামিতাৰ এক উপ সংহতি হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়।
তেওঁলোক একেই লিংগৰ ব্যক্তিৰ সৈতেই সম্পৰ্ক স্থাপনৰ বাবে উন্মুক্ত থাকে, তথা সৰ্বকামিতায় লিঙ্গ দ্বিবিভাজন নামৰ "নিৰ্দিষ্ট যৌন অভিমুখীতাসম্পন্ন দুটি লিংগৰ মতবাদ"ক প্ৰত্যাখ্যান কৰে।
সৰ্বকামিতাৰ সৈতে তুলনা কৰাৰ সময়ত কিহৰ দ্বাৰা উভকামী পৰিভাষাটি বিস্তৃত বা অন্তৰ্ভুক্ত হয় সেই বিষয়টি এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ মাজত এক বিতৰ্কৰ বিষয়, বিশেষকৈ উভকামী সম্প্ৰদায়ৰ মাজত।
"সমগ্ৰ যৌনতাবাদ" বুলি লিখা এই শব্দটো চিগমাণ্ড ফ্ৰয়েডৰ বিৰোধীসকলে সৃষ্টি কৰিছিল শব্দটোৱে "যৌন প্ৰবৃত্তিয়ে সকলো মানৱীয় কাৰ্যকলাপ, মানসিক আৰু শাৰীৰিক ক্ষেত্ৰত প্ৰাথমিক ভূমিকা পালন কৰে" বুলি অৰ্থ প্ৰকাশ কৰিছিল।
সামাজিক মনোবিজ্ঞানী নিক্কি হেফিল্ডৰ মতে "১৯৯০-ৰ দশকত প্ৰথমবাৰৰ বাবে পেনচেক্সুৱেলিটি শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, "কমকৈ স্বীকৃত পমোচেক্সুৱেলিটি ৰ বিডিএছএম সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰতে প্ৰাৰম্ভিক ব্যৱহাৰ দেখা গৈছিল।
উপসৰ্গ পেন- এক প্ৰাচীন গ্ৰীক শব্দৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ হৈছে সকলো, প্ৰতিটো, ; আনহাতে অমনি- এক লেটিন শব্দ, ইয়াৰো অৰ্থ হৈছে সকলো বা প্ৰতিজন।
"লিংগ বৰ্ণালীৰ সকলো লিংগৰ লোকৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত" লোকসকলক বৰ্ণনা কৰিবলৈ অমনিচেক্সুৱেলিটি অভিধাটোৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ বিপৰীতে একেখিনি মানুহ বা "লিংগ নিৰ্বিশেষে" মানুহৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত লোকসকলক বৰ্ণনা কৰিবলৈ পেনচেক্সুৱেলিটি শব্দৰ ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব পাৰে।
উভকামিতাৰ এক আক্ষৰিক অভিধানীক সংজ্ঞা অনুসৰি, উপসৰ্গ 'দ্বি'- হৈছে দুটা লিংগ বা ৰ প্ৰতি যৌন বা ৰোমাণ্টিক আকৰ্ষণ।
অৱশ্যে উপসৰ্গ 'পেন'-ৰে গঠিত পেনচেক্সুৱেলিটি হৈছে যিকোনো লিংগ বা লিংগৰ ব্যক্তিৰ প্ৰতি যৌন আকৰ্ষণ।
এই সংজ্ঞাবোৰ ব্যৱহাৰ কৰি, আন্তঃলিঙ্গ, ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ, বা লিংগ বাইনেৰীৰ বাহিৰত থকা লোকসকলক স্পষ্টভাৱে অন্তৰ্ভুক্ত কৰি পেনচেক্সুৱেলিটিক পৃথকভাৱে সংজ্ঞায়িত কৰা হয়।
কেভেণ্ডিছৰ চেক্স এণ্ড চছাইটিৰ খণ্ড ২-ত কোৱা হৈছে যে "যদিও শব্দটোৰ আক্ষৰিক অৰ্থক 'সকলোৰে প্ৰতি আকৰ্ষিত' বুলি ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি, কিন্তু যিসকলে পেনচেক্সুৱেল বুলি চিনাকি দিয়ে তেওঁলোকে সাধাৰণতে পেৰাফিলিয়া, যেনেঃ বেষ্টিয়েলিটি, পেডোফিলিয়া আৰু নেক্ৰোফিলিয়াক তেওঁলোকৰ সংজ্ঞাত অন্তৰ্ভুক্ত নকৰে" আৰু তেওঁলোকে এইকথাত জোৰ দিয়ে যে- "পেনচেক্সুৱেলিটি শব্দটোৱে কেৱল সন্মতিপূৰ্ণ প্ৰাপ্তবয়স্ক যৌন আচৰণক বৰ্ণনা কৰে।
সৰ্বকামিতা , হ'ল যিকোনো দৈহিক যৌনতা বা লিংগ পৰিচয়-বিশিষ্ট মানুহৰ প্ৰতি এক প্ৰকাৰৰ যৌন আকৰ্ষণ, ৰোমাণ্টিক প্ৰেম বা আৱেগিক আকৰ্ষণ।
সৰ্বকামী ব্যক্তিসকলে নিজকে লিংগ-অন্ধ হিচাপে নিৰ্দেশ কৰে, যাৰ দ্বাৰা বুজোৱা হয় যে, তেওঁলোকে আনৰ প্ৰতি যৌন আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰে কিন্তু সেয়া নিৰ্ধাৰণৰ হেতু লিংগ আৰু জৈৱিক যৌন পৰিচয় গুৰুত্বহীন বা অপ্ৰাসংগিক।
পেনচেক্সুৱেলিটিৰ সংজ্ঞাই এই বিশ্বাসক উৎসাহিত কৰিব পাৰে যে- ই হৈছে একমাত্ৰ যৌন পৰিচয় যি পুং বা পুৰুষ, আৰু স্ত্ৰী বা মহিলাৰ শ্ৰেণীত পৰিষ্কাৰভাৱে খাপ নোখোৱা ব্যক্তিসকলক সামৰি লয়।
১৯৬৫ চনৰ ৩ জুনত পশ্চিম বংগৰ কলিকতাত জন্মগ্ৰহণ কৰা সোণালী বসুৱে জীৱনৰ বেছিভাগ সময় মুম্বাই আৰু নতুন দিল্লীত কটায়।
দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলা শাখাত স্নাতক আৰু নিউয়ৰ্কৰ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰ সম্পৰ্কীয় সক্ৰিয়তাৰ বিষয়ে কয়, “চলচ্চিত্ৰ মাধ্যমটোৰ সহায়ত মই সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক পৰিৱৰ্তনৰ বিষয়ে থকা ধাৰণাসমূহ সৈতে সংযোগ কৰিব বিচাৰো।
ইউ.চি.এল.এ. স্কুল অফ থিয়েটাৰৰ এম.এফ.এ. ডাইৰেক্টিং প্ৰগ্ৰেমত যোগদান কৰাৰ পূৰ্বে মানহাটানত লাইভ কমিউনিটি টেলিভিছন পৰিচালনা কৰিছিল।
কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণিতে বসুৱে দ্য জেণ্ডাৰম ইজ হিয়েৰ এণ্ড আনডকুমেণ্টেড, আৰু পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ তথ্যচিত্ৰ লিফটিং দ্য ভেইল আদি পৰিচালনা কৰিছিল, যিবোৰ প্ৰডাকচন বিভিন্ন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।
বসুৱে তেওঁৰ একে নামৰ আধাৰত পৰিচালনা কৰা প্ৰথমখন জীৱনীমূলক ছবি অমুৰ জৰিয়তে নিজকে এগৰাকী সফল পৰিচালক ৰূপে সাব্যস্ত কৰে।
১৯৮৪ চনত দিল্লীত শিখসকলৰ ওপৰত হোৱা আক্ৰমণৰ কাহিনী বৰ্ণিত হোৱা ছবিখনে সমালোচকৰ প্ৰশংসা আৰু ইংৰাজী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা অৰ্জন কৰে।
ইয়াৰ পিছত বসুৱে ২০১২ চনৰ যুদ্ধ বিষয়ক ছবি চিটাগঙৰ সহকাৰী পৰিচালক হিচাপে কাম কৰে, যিখন ছবিৰ তেওঁ সহ-লেখকো আছিল।
মাৰ্গাৰিটা উইথ এ ষ্ট্ৰ আৰু দ্য স্কাই ইজ পিংক ছবি দুখনৰ সমালোচনাত্মক আৰু বাণিজ্যিক সফলতাৰ পিছত বসুৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হিচাপে মৰ্যাদা বৃদ্ধি পায়।
সম্বন্ধীয় ভগ্নী তথা বিশেষভাবে সক্ষমসকলৰ অধিকাৰৰ হকে যুঁজ দিয়া মালিনী চিবৰ জীৱনৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ নিৰ্মাণ কৰা মাৰ্গাৰিটা উইথ এ ষ্ট্ৰই চানজান্স মহিন্দ্ৰা গ্ল’বেল ফিল্মমেকাৰ বঁটা আৰু বঁটা লাভ কৰে।
২০০৫ চনত চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনাত আত্মপ্ৰকাশ কৰা বসুৱে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ব্ৰীজষ্টোন নেৰেটিভ বঁটা, চানডান্স মহিন্দ্ৰা গ্ল'বেল ফিল্মমেকাৰ বঁটা আদি বিভিন্ন স্বীকৃতি লাভ কৰিছে।
চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা বেদব্ৰতা পাইনৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল যদিও পুত্ৰৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁলোকৰ বিবাহবিচ্ছেদ হয়।
আলফ্ৰেড নবেলৰ ইচ্ছা অনুসৰি, "ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ মাজত ভ্ৰাতৃত্বৰ বাবে, স্থায়ী সৈন্যৰ বিলুপ্তি বা হ্ৰাস ৰ বাবে আৰু শান্তি কংগ্ৰেছ অনুষ্ঠিত আৰু প্ৰচাৰৰ বাবে সৰ্বাধিক বা সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ কাম কৰাৰ বাবে এজন ব্যক্তিক শান্তি বঁটা প্ৰদান কৰা হ'ব।
" আলফ্ৰেড নবেলৰ ইচ্ছাই আৰু নিৰ্দিষ্ট কৰিব যে নৰৱেৰ সংসদৰ দ্বাৰা বাছনি কৰা পাঁচজনীয়া সমিতিয়ে এই বঁটা প্ৰদান কৰিব।
যিহেতু তেওঁ এজন প্ৰশিক্ষিত ৰাসায়নিক অভিযন্তা আছিল, ৰসায়ন বিজ্ঞান আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ শ্ৰেণীবোৰ স্পষ্ট বিকল্প আছিল।
নৰৱেৰ নবেল কমিটিৰ মতে, আলফ্ৰেড নবেলৰ বন্ধু, শান্তি কৰ্মী আৰু পিছলৈ পুৰস্কাৰ প্ৰাপ্ত বাৰ্থা ভন চুটনাৰে "শান্তিক" এটা বিষস শ্ৰেণী হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ সিদ্ধান্তক গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত কৰিছিল।
আলফ্ৰেড নবেলৰ ইচ্ছা অনুসৰি, প্ৰাপ্তকৰ্তাক নৰৱেৰ নবেল কমিটিয়ে বাছনি কৰে, যি হৈছে নৰৱেৰ সংসদৰ দ্বাৰা নিযুক্ত পাঁচ জনীয়া এটা সমিতি।
ইয়াৰ ৰাজনৈতিক প্ৰকৃতিৰ বাবে, শান্তিৰ নবেল বঁটা, ইয়াৰ ইতিহাসৰ বেছিভাগ সময়ৰ বাবে, বহুতো বিতৰ্কৰ বিষয় হৈ আহিছে।
শান্তি নবেল বঁটা হৈছে চুইডেনৰ উদ্যোগপতি, আৱিষ্কাৰক আৰু অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ নিৰ্মাতা আলফ্ৰেড নবেলৰ দ্বাৰা স্থাপিত পাঁচটা নবেল বঁটাৰ মাজত এটা।
১৯০১ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ পৰা, যিসকলে ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ মাজত ভ্ৰাতৃত্বৰ বাবে, আৰু শান্তি অনুষ্ঠিত আৰু প্ৰচাৰৰ বাবে সৰ্বাধিক কাম কৰি আহিছে, তেওঁলোকক বছৰি এই বটাৰে সন্মান জনোৱা হয়।
আলফ্ৰেড নবেলৰ আৱিষ্কাৰবোৰৰ ভিতৰত আছিল ডায়নামাইট আৰু বেলিষ্টাইট, যি দুয়োটা তেওঁৰ জীৱনকালত হিংস্ৰভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
আৰু আইৰিছ জাতীয়তাবাদী সংগঠন আইৰিছ ৰিপাব্লিকান ব্ৰাদাৰহুডে ১৮৮০ ৰ দশকত ডায়নামাইট আক্ৰমণ চলাইছিল।
বোফৰ্ছক লো আৰু তীখা উৎপাদকৰ পৰা অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ কোম্পানীলৈ পৰিৱৰ্তন কৰাতো নবেলৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আছিল।
নৰৱেৰ নবেল কমিটিয়ে অনুমান কৰিছে যে নবেলে হয়তো নৰৱেক এই বঁটা প্ৰদানৰ বাবে অধিক উপযুক্ত বুলি বিবেচনা কৰিছিল, কিয়নো ইয়াত চুইডেনৰ দৰে একে সামৰিক পৰম্পৰা নাছিল।
উল্লিখিত যে উনবিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে নৰৱেৰ সংসদ মধ্যস্থতা আৰু মধ্যস্থতাৰ জৰিয়তে সংঘাত সমাধানৰ বাবে আন্তঃসংসদীয় সংঘৰ প্ৰচেষ্টাত ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত হৈ আছিল।
উপন্যাসিকাখনত লেখকে অজয়হঁতৰ গাঁওৰ কথাৰে এখন সমাজত সময়ৰ সোঁতত হোৱা পৰিৱৰ্তনবোৰৰ প্ৰতিচ্ছবি দাঙি ধৰিছে।
অজয়হঁতৰ গাঁওখনত মাঘৰ বিহুত উৰুকাৰ পুৱতি নিশা লাগন ধৰা গছত কোবাই কোবাই গছবোৰৰ শ্ৰীবৃদ্ধিৰ বাবে মৰা উছাহ ভৰা চিঞৰবোৰ এসময়ত লুপ্ত হয়।
অজয়ৰ সমনীয়া বিমলৰ ৰুগীয়া বাপেকে দাৰিদ্ৰ্যই কোঙা কৰা ৭ জনীয়া ভৰা পৰিয়ালটোৰ পৰা বিনা চিকিৎসাই চিৰবিদায় মাগে।
বহু চিকিৎসাৰ অন্ততঃ সুস্থ হৈ উঠা অৰ্পনাই গাঁৱখনত সকলোৰে অভিভাৱক স্বৰূপ প্ৰয়াত মহীম খুড়াৰ স্মৃতিত মাইনা পাৰিজাত এখন খোলাৰ প্ৰস্তাৱ অজয়ৰ ওচৰত আগবঢ়ায়।
ইয়াৰে "লাভ ইন দা টাইম অব্ এপছ্" উপন্যাসিকাখন দৈনিক জনমভূমি কাকতত ২০১৬ চনৰ শাৰদীয় সংখ্যাত পূৰ্বে প্ৰকাশিত হৈছিল আৰু "চিঞৰবোৰ" উপন্যাসিকাখনো উক্ত কাকতৰে ২০১৭ চনৰ শাৰদীয় সংখ্যাত প্ৰকাশিত হৈছিল।
"যুজ" উপন্যাসিকাখনি মাধ্যমিক শিক্ষা বিভাগ, অসম ৰ দ্বাৰা প্ৰণীত নৱম শ্ৰেণীৰ পাঠ্যপুথি "অসমীয়া সাহিত্য চয়নিকা"ত ইতিমধ্যে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
তেওঁৰ উপন্যাস 'জিন্দেগিনামা'ৰ বাবে তেওঁ ১৯৮০ চনত হিন্দী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আৰু ১৯৯৬ চনত অকাডেমিয়ে আগবঢ়োৱা সৰ্বোচ্চ সম্মান 'সাহিত্য অকাডেমি ফেলোশ্বিপ' লাভ কৰে।
ভাৰতীয় সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে সোব্‌তিয়ে ২০১৭ চনত জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰিছিল।
২০১০ চনত ভাৰত চৰকাৰে সোব্‌তিলৈ ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ বঁটা আগবঢ়ায় যদিও “লেখক হিচাপে মই প্ৰতিষ্ঠাৰপৰা আঁতৰি থাকিব লাগিব।
হিন্দী সাহিত্যৰ প্ৰখ্যাত লেখকসকলৰ এগৰাকী, কৃষ্ণা সোব্‌তিৰ জন্ম ১৯২৫ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে পঞ্জাবৰ গুজৰাট নগৰত হয়, যি এতিয়া পাকিস্তানৰ অন্তৰ্গত।
তেওঁ 'হছমত' ছদ্মনামেৰে লিখা মেলা কৰিছিল আৰু 'হম হছমত' নামেৰে লিখক আৰু বন্ধুবৰ্গৰ এটি প্ৰবন্ধ সংকলন প্ৰকাশ কৰিছিল।
তেওঁৰ অন্যান্য উপন্যাসবোৰ হ'ল- 'ডৰ চে বিচ্চুৰি', 'সুৰজমুখী অন্ধেৰে কে', 'য়াৰৌ কে য়াৰ', 'জিন্দেগিনামা' আদি।
সোব্‌তিক তেওঁৰ ১৯৬৬ চনৰ উপন্যাস 'মিত্ৰৌ মৰজানি'ৰ বাবে জনা যায়, য'ত বিবাহিত মহিলাৰ যৌনতাক সাহসিকতাৰে চিত্ৰন কৰা হৈছে।
২০০৮ চনত তেওঁৰ উপন্যাস 'সময় সৰগম', 'কে কে বিৰলা ফাউণ্ডেচন'ৰ দ্বাৰা স্থাপিত 'ব্যাস সম্মান'ৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়।
২০১৫ চনত তেওঁৰ উপন্যাস 'দিল-অ'-ডেনিচ'ক 'দ্য হাৰ্ট হেজ ইটচ্‌ ৰিজন' নাম দি 'কথা বুকচ্‌'ৰ ৰীমা আনন্দ আৰু মিনাক্ষী স্বামীয়ে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰে।
তেওঁৰ গ্ৰন্থৰাজি কেইবাটাও ভাৰতীয় ভাষাৰ লগতে চুইডিছ, ৰাছিয়ান আৰু ইংৰাজী আদি কেইবাটাও বিদেশী ভাষালৈ অনূদিত হৈছে।
সাহিত্য অকাডেমি ফেলোশ্বিপ, ১৯৯৬ (দাদ্ৰিৰ ৰায়তৰ প্ৰতিবাদত এই দুয়োটা সন্মানেই তেওঁ ওভোটাই দিছিল)
সাপ আৰু ইয়াৰ আভ্যন্তৰীণ অংগ-প্ৰত্যংগসমূহ পৰম্পৰাগত চীনা ঔষধিৰ অনুসৰণকাৰীসকলৰ মাজত দীৰ্ঘদিন ধৰি জীৱনীশক্তি আৰু স্বাস্থ্যৰ বাবে অমূল্য হিচাপে বিবেচিত হৈ আহিছে।
পশ্চিম ঝাও ৰাজ্যৰ সময়ত চীনদেশত এইবিধ পানীয়ৰ ব্যৱহাৰৰ কথা প্ৰথমবাৰৰ বাবে লিপিৱদ্ধ কৰা হয় আৰু চিকিৎসাৰ বাবে সাপৰ ব্যৱহাৰৰ কথা চিকিৎসাৰ বিষয়ক পুথি শ্বেন নং বেন কাও জিঙত উল্লেখ কৰা হয়।
বিভিন্ন সাপৰ মল, অংগ-প্ৰত্যংগৰ ব্যৱহাৰ আৰু বিভিন্নধৰণৰ প্ৰস্তুত প্ৰণালীৰ বিষয়ে লি শ্বিজেনৰ বেনকাও গাংমুত বিতংভাৱে পোৱা যায়।
সাপে ঔষধি গুণ বহন কৰে বুলি বহুলভাৱে বিশ্বাস কৰা হয় আৰু এই সুৰাই প্ৰায়েই চকুৰ দৃষ্টিশক্তিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কৰি চুলি সৰালৈকে প্ৰায় আটাইবোৰ ৰোগ নিৰাময় কৰাৰ উপৰি যৌন ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে বুলি প্ৰচাৰ কৰা হয়।
ভিয়েটনামৰ সংস্কৃতিত কিছিসংখ্যক লোকে এই কথা বিশ্বাস কৰে যে সৰ্প সুৰাই স্বাস্থ্য আৰু পুৰুষত্ব বৃদ্ধি কৰে।
জেঠীজাতীয় একপ্ৰকাৰৰ সৰীসৃপ আৰু সামুদ্ৰিক ঘোঁৰা শুকুৱাই একেধৰণৰ এবিধ পানীয় প্ৰস্তুত কৰা হয়।
পৰম্পৰাগত চীনা ঔষধিবিদ্যাৰ মতে এই পানীয়বিধত নিৰাময়কাৰী আৰু যৌন শক্তিবৰ্ধক গুণ আছে বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।
এনেধৰণৰ পানীয় চীন, ভিয়েটনাম, জাপানৰ অ'কিনাৱা, লাওছ, থাইলেণ্ড, কম্বোডিয়া, ভাৰতৰ গোৱা আৰু সমগ্ৰ দক্ষিণ-পূব এচিয়াত পোৱা যায়।
সাপৰ বিষত থকা প্ৰোটিনসমূহ ইথানলত খণ্ডিত হৈ পৰে আৰু সেয়ে সদায়েই নহ'লেও সাধাৰণতে প্ৰস্তুতি সম্পূৰ্ণ হোৱা পানীয় সেৱন বিপদমুক্ত হয়।
বহুতো দেশলৈ সৰ্প সুৰা আমদানি কৰাটো বেআইনী কিয়নো এই সুৰাত ব্যৱহাৰ কৰা বহুতো সাপৰ প্ৰজাতি বিপন্ন অৱস্থাত আছে।
জনপ্ৰিয়ভাৱে "হাম্মা গাৰ্ল" নামেৰে পৰিচিত তিৰুপতিয়ে ২০১৮ চনত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ লগতে কাট্ৰু ভেলিয়িদাই নামৰ তামিল ছবিখনৰ গীত ‘ভান বৰুভান’ৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটাও লাভ কৰে।
তিৰুপতিয়ে তামিল, তেলেগু, মাৰাঠী, পাঞ্জাবী, মালায়ালম, কানাড়া, বঙালী, কোংকণী, আৰবী, ইংৰাজী আদি ২০টাতকৈও অধিক ভাষাত আৰু ২০০তকৈও অধিক গীত বাণীবদ্ধ কৰিছে।
২০০৫ চনত তেওঁ ছাইমন ফ্ৰেজাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক অধ্যয়নৰ বাবে গৰ্ডন এম শ্ৰাম মেজৰ এণ্ট্ৰেন্স বৃত্তি, মেথেছন আউটষ্টেণ্ডিং একাডেমিক এচিভমেণ্ট এৱাৰ্ড, দ্য চাৰে এডমিনিষ্ট্ৰেটৰছ বৃত্তি, দ্য ইউবিচি প্ৰেচিডেণ্টছ এণ্ট্ৰেন্স বৃত্তি, আৰু স্নাতক শ্ৰেণীৰ শীৰ্ষস্থানীয় কৃতিত্বৰ বাবে মেডেলিয়ন লাভ কৰি ৯৬ শতাংশ গড় নম্বৰেৰে স্নাতক উপাধি লয়।
তেওঁ বলীউডৰ হিট গীত যেনে- ‘খুলকে জীনে কা’ , ‘দ্য হাম্মা ছং’, ‘ফীৰ ভি তুমকো চাহুংগা’ , ‘বাৰিছ’ ‘কানহা’ , ‘অ' সোনা তেৰে লিয়ে’ আৰু ‘চল কহী দুৰ’ আদি গীতত কণ্ঠ নিগৰাইছে।
কৃতি ছানন আৰু পংকজ ত্ৰিপাঠী অভিনীত মিমিৰ ‘হুটুটু’ শীৰ্ষক গীতটোতো তিৰুপতিয়ে নেপথ্য কণ্ঠ দিছে; যিটো গীতৰ সংগীত এ আৰ ৰহমানৰ আৰু ৰচনা অমিতাভ ভট্টাচাৰ্যৰ।
২০২২ চনৰ জানুৱাৰী মাহত বিখ্যাত গীটাৰিষ্ট কেবা জেৰমিয়াক লৈ তিৰুপতিয়ে প্ৰথমটো একক গীত ‘ইন মাই স্কিন’ মুক্তি দিছিল।
এটা স্তৱকত অগস্ত্যই দেৱতা ইন্দ্ৰ আৰু মাৰুতৰ নেতৃত্বত দুদল সৈন্যৰ মাজত সংঘৰ্ষৰ বৰ্ণনা কৰিছে, যাক জিএছ ঘূৰিৰ দৰে পণ্ডিতসকলে আৰ্য আৰু দাসসকলৰ মাজত সংঘৰ্ষৰ ৰূপক হিচাপে ব্যাখ্যা কৰিছে।
অগস্ত্যই সফলতাৰে তেওঁলোকৰ বিবাদৰ মীমাংসা কৰি তেওঁ দুয়োপক্ষৰে মাজত বুজাবুজি আৰু প্ৰেম-দয়াৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিছে।
ঋকবেদৰ প্ৰথম মণ্ডলত তেওঁ ৰচনা কৰা সাতাশটা শ্লোকৰ ভিতৰত ২১ টা তেওঁৰ অনন্য শৈলীৰে পৰিসমাপ্তি হৈছে, য'ত তেওঁ আহ্বান কৰিছে, "প্ৰতিটো সম্প্ৰদায়ে যাতে সতেজতা আৰু জলক জানিব পাৰে।
অৱশ্যে, কিছুমান পণ্ডিতে একেটা শ্লোকক যিকোনো দুটা বিৰোধী মতাদৰ্শ বা জীৱনশৈলীৰ ৰূপক বুলি ব্যাখ্যা কৰে, কিয়নো অগস্ত্যই কেতিয়াও আৰ্য বা দাস শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা নাই, আৰু কেৱল ’’উভউ বৰ্নাভ’’ বাক্যাংশহে ব্যৱহাৰ কৰিছে।
স্থায়ী মীমাংসাৰ উপায় হিচাপে "পাৰস্পৰিক বুজাবুজি"ৰ বিষয়বস্তু আৰু ধাৰণাটোৰ সৈতে অগস্ত্যৰ নাম ঐতৰীয় অৰণ্যকৰ ধাৰা ১.২.২-ত পুনৰ দেখা যায়।
পুৰাণ আৰু মহাকাব্যৰ কিংবদন্তি অনুসৰি, তপস্বী ঋষি অগস্ত্যই বিদৰ্ভ ৰাজ্যত জন্ম গ্ৰহণ কৰা ৰাজকুমাৰী লোপামুদ্ৰাক প্ৰস্তাৱ দিছিল।
অৱশ্যে, আখ্যানমতে লোপামুদ্ৰাই অগস্ত্যক তেওঁৰ স্বামী হিচাপে গ্ৰহণ কৰি কৈছিল যে অগস্ত্যৰ হাতত তপস্বী জীৱন-যাপনৰ সম্পদ আছে।
অন্যান্য সংস্কৰণত লোপামুদ্ৰাই অগস্ত্যক বিয়া কৰায়, কিন্তু বিয়াৰ পিছত তেওঁ দাবী কৰে যে বিবাহ সম্পূৰ্ণ কৰাৰ আগতে অগস্ত্যই তেওঁক প্ৰাথমিক সুখ-ভোগ প্ৰদান কৰিব।
তামিল শৈৱ পন্থাৰ মতে অগস্ত্য এগৰাকী সিদ্ধৰ যি তামিল ভাষাৰ প্ৰাৰম্ভিক ব্যাকৰণ অগট্টিয়মৰ প্ৰণেতা তথা শ্ৰীলংকা আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ প্ৰাচীন শৈৱ কেন্দ্ৰসমূহৰ তাম্ৰপৰ্নিয়ম ঔষধিৰ উৎকৰ্ষ সাধক।
দক্ষিণ এচিয়া, দক্ষিণ-পূব এচিয়াৰ প্ৰাচীন হিন্দু মন্দিৰ আৰু ইণ্ডোনেচিয়াৰ জাভাত অৱস্থিত শিৱ মন্দিৰসমূহতো তেওঁৰ প্ৰতিমূৰ্তি দেখা পোৱা যায়।
কিন্তু প্ৰাচীন আৰু মধ্যযুগীয় ভাৰতীয় গ্ৰন্থসমূহত উল্লিখিত এই আশ্ৰমৰ কাহিনী আৰু অৱস্থানৰ মিল নাই।
দুটা কিংবদন্তিত ইয়াক উত্তৰ-পশ্চিম মহাৰাষ্ট্ৰত, গোদাৱৰী নদীৰ পাৰত, নাছিকৰ ওচৰত অগস্ত্যপুৰী আৰু আকোলে নামৰ সৰু চহৰবোৰত বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
উত্তৰ আৰু পূৱ ভাৰতীয় উৎসত উল্লেখ কৰা অন্যান্য স্থানবোৰ হৈছে আইনৱাড়ী গাঁৱৰ চাংলি , বা কনৌজ , বা ৰুদ্ৰপ্ৰয়াগ , বা সাতপুৰা ৰেঞ্জৰ ওচৰত আছে।
দক্ষিণৰ উৎস আৰু উত্তৰ ভাৰতীয় দেৱী-ভাগৱত পুৰাণৰ মতে তেওঁৰ আশ্ৰম তামিলনাডুৰ তিৰুনেলভেলি, পোথিয়াল পাহাৰ বা থাঞ্জাভুৰত অৱস্থিত৷
হিন্দু ধৰ্মৰ চাৰিওখন বেদ আৰু ব্ৰাহ্মণ, অৰণ্যক, উপনিষদ, মহাকাব্য, পুৰাণ আদিত অগস্ত্যৰ উল্লেখ পোৱা যায়।
ঋকবেদৰ ১.১৭৯ নং শ্লোকত তেওঁৰ পত্নী লোপামুদ্ৰা আৰু তেওঁৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক ইয়াৰ ৰচক বুলি কৃতিত্ব প্ৰদান কৰিছে।
বৈদিক যুগত তেওঁ এজন সন্মানীয় ঋষি আছিল কিয়নো আন ঋষিসকলে ৰচনা কৰা ঋকবেদৰ আন বহুতো শ্লোকত অগস্ত্যৰ উল্লেখ আছে।
অগস্ত্যৰ দ্বাৰা ৰচিত শ্লোক বা স্তোত্ৰসমূহ তেওঁৰ আধ্যাত্মিক বাৰ্তাৰ ভিতৰত নিহিত মৌখিক নাটক আৰু উপমা, সাঁথৰ আৰু শ্লেষ, আৰু আকৰ্ষণীয় চিত্ৰকল্পৰ বাবে জনাজাত।
উইলিয়াম বাক, বি. এ. ভান নুটেন আৰু শ্বাৰ্লি ট্ৰিয়েষ্টৰ মতে, অগস্ত্যই তেওঁলোকক এই পৰামৰ্শৰে বিদায় দিয়ে, "ৰাম, ৰাক্ষসসকলে মানুহক ভাল নাপায়, সেয়েহে মানুহে ইজনে সিজনক ভাল পাব লাগিব।
হিন্দু ধৰ্মৰ সাহিত্যসমূহৰ দ্বিতীয় বিষয়টো হৈছে লোপামুদ্ৰা আৰু অগস্ত্যৰ মাজত সন্ন্যাসী জীৱন বনাম মানৱীয় উত্তেজনা, গৃহস্থৰ জীৱনৰ দায়িত্ব আৰু পৰিয়াল প্ৰতিপালনৰ চিন্তা ভাৱনাৰ বিষয়ে আলোচনা।
ৰামায়ণত, অগস্ত্য আৰু লোপামুদ্ৰাক বিন্ধ্য পৰ্বতমালাৰ দক্ষিণ ঢালত দণ্ডকাৰণ্যত বাস কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
তেওঁক ৰামে ঋষি বুলি বৰ্ণনা কৰিছে যি সূৰ্য, চন্দ্ৰ আৰু জীৱ-জন্তু ইয়াৰ ওপৰেৰে সহজে পাৰ হ'ব পৰাকৈ বিন্ধ্য পৰ্বতমালাক নিজকে শিৰোনত দিবলৈ কৈছিল।
অগস্ত্য হৈছে এজন ব্ৰাহ্মণ যি য়ে তপস্বী জীৱন যাপন কৰি নিজকে শিক্ষিত কৰে আৰু এজন প্ৰসিদ্ধ ঋষি হৈ পৰে।
তেওঁৰ অজ্ঞাত মূলৰ বাবে পণ্ডিতসকলে মত প্ৰকাশ কৰে যে বৈদিক যুগৰ অগস্ত্য হয়তো এজন প্ৰব্ৰজনকাৰী যাৰ ধাৰণাবোৰে দক্ষিণ ভাৰতক প্ৰভাৱিত কৰিছিল৷