polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
এই সংজ্ঞা অনুসৰি, মানুহ এজনৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰত হোৱা পৰিৱৰ্তন, চিন্তা-চৰ্চাত হোৱা পৰিৱৰ্তন, তেখেতৰ অনু্ভূতিত হোৱা পৰিৱৰ্তন, অতি মাত্ৰাই নিচামুক্ত দ্ৰব্য ব্যৱহাৰ কৰা, বুদ্ধি আৰু স্মৃতি-শক্তিৰ হীনতা, কিছুমান শাৰীৰিক লক্ষণ যাক অন্যান্য ৰোগৰ জৰিয়তে ব্যাখ্যা কৰিব নোৱাৰি, ইত্যাদি বহুতো ধৰণে মানসিক ৰোগ দেখা দিব পাৰে।
সৰুৰেপৰা দেখি-শুনি-ঠেকি মানুহে কি পৰিস্থিতিত কেনেকুৱা ব্যৱহাৰ কৰিব তাৰ আধাৰ তৈয়াৰ কৰি ৰাখে।
মনোৰোগ বিজ্ঞানৰ ইতিহাস বহু পুৰণি হ'লেও শব্দৰে ইয়াক প্ৰথম প্ৰকাশ কৰা হয় ১৮০৮ চনত, জোহান ক্ৰিষ্টিয়ান ৰেইল-ৰ দ্বাৰা।
যোৱা কেইটামান দশকত মানসিক ৰোগ চিকিৎসা বিজ্ঞানত যথেষ্ট পৰিমাণৰ গৱেষণা হৈছে আৰু তাৰ জৰিয়তে নতুন নতুন তথ্য পোহৰলৈ আহিছে।
সাধাৰণতে মানসিক ৰোগ নিৰ্ণয়ৰ বাবে ৰোগীৰ লক্ষণসমূহৰ বিষয়ে আৰু অন্যান্য প্ৰাসংগিক তথ্য আহৰণ কৰা হয় আৰু 'মানসিক স্থিতিৰ পৰীক্ষণ' কৰা হয়।
এইদৰে ৰোগ চিনাক্ত কৰাৰ পাছত তাৰ চিকিৎসাৰ বাবে বিভিন্ন পদ্ধতি যেনে ঔষধ, ব্যৱহাৰিক চিকিৎসা, মনোবৈজ্ঞানিক চিকিৎসা, বৈদ্যুতিক মৃগী সৃষ্টি ইত্যাদি বিভিন্ন পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই প্ৰবৰ্তন কৰা 'ৰোগৰ আন্তৰ্জাতিক শ্ৰেণীবিভাজন'ৰ দশম সংস্কৰণৰ নিয়মাৱলীত মানসিক ৰোগ সমূহক '' অধ্যায়ত ৰখা হৈছে।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ 'আমেৰিকান ছাইকিয়াট্ৰিষ্ট এছ'ছিয়েছন'-এ প্ৰবৰ্তন কৰা -ৰ চতুৰ্দশ সংষ্কৰণ মানসিক ৰোগ শ্ৰেণী বিভাজনৰ অন্য এটা বহল ব্যৱহৃত শ্ৰেণী বিভাজনৰ নিয়ম।
একাদশ শতিকাত আন এজন পাৰ্ছী চিকিৎসক, 'আবু আল-হুছেইন ইবন আব্দুল্লা ইবন ছিনা' নামে জনাজাত)-ই ধমনীত তেজৰ গতিৰ লগত 'আবেগ'ৰ সংযোগ লক্ষ্য কৰে।
ইয়াত যৌন সমস্যা, প্ৰেমজনিত ৰোগ, অহেতুক বিশ্বাস, মৃগী, নিদ্ৰাহীনতা, বিষাদগ্ৰস্ততা, একাংগী, স্মৃতিবিলোপ আদিৰ বিষয়ে আলোচনা আগবঢ়োৱা হৈছে।
দশম শতিকাৰ পাৰ্ছী চিকিৎসক 'মহম্মদ বিন জাকাৰিয়া ৰাজি'-য়ে মনস্তাত্বিক আৰু ভেষজ দুয়োধৰণৰ ব্যৱস্থাৰে মানসিক ৰোগ চিকিৎসা কৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলাইছিল।
তেখেতৰ সমসাময়িক আৰব চিকিৎসক 'নজব উদ-দিন আহমেদ'-এ মানসিক ৰোগ সমূহক শ্ৰেণী বিভাগ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল।
মনোৰোগ বিজ্ঞানৰ অধ্যয়ন কৰি এই বিভাগৰ চিকিৎসা প্ৰদান কৰোঁতাসকলক 'মানসিক ৰোগ বিশেষজ্ঞ' বোলা হয়।
উদাহৰণস্বৰূপে থাইৰয়ড গ্ৰন্ধিৰ অধিক ক্ৰিয়াৰ ফলত আক্ৰান্ত মানুহজনে অত্যধিক মানসিক চাপত ভুগিব পাৰে, আকৌ প্ৰয়োজনতকৈ কম ক্ষৰণ হ'লে ৰোগীয়ে বিষাদগ্ৰস্ততাৰ লগত মিলি যোৱা লক্ষণ দেখুৱায়।
মানসিক ৰোগ চিকিৎসাৰ কাৰ্যকৰী ঔষধ আৱিষ্কাত হোৱাৰ পাছৰে পৰা মানসিক ৰোগ সম্পৰ্কে আকৌ নতুন ধ্যান-ধাৰণা আৰম্ভ হয়।
'ষ্ট্ৰোক' (মগজুলৈ যোৱা ৰক্তপ্ৰবাহ বন্ধ হোৱা বা মগজুৰ ভিতৰত ৰক্তবাহী ধমনী ফাঁটি যোৱাৰ ফলত মগজুৰ কোষে তেজ নোপোৱাকৈ থকা অৱস্থা) হোৱাৰ পাছত আক্ৰান্ত স্থানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি মানসিক ৰোগৰ লক্ষণ দেখা দিব পাৰে।
এই পদ্ধতিৰে কেবাটাও মানসিক ৰোগত মগজুৰ ভিতৰত নিউৰ'ট্ৰেন্সমিটাৰৰ কাৰ্যপ্ৰণালীত বিসংগতি অহা বাবেই মানসিক ৰোগ হয় জানিব পৰা গৈছে।
মানসিক ৰোগ বুলিলে সাধাৰণতে মগজুৰ বিকাৰ ঘটি অদ্ভুত আচৰণ কৰাটোকে ধৰি লোৱা হয় যদিও, এয়া আচলতে মানসিক ৰোগৰ এটা সৰু অংশহে।
সংজ্ঞা অনুসৰি মানসিক ৰোগ হেছে যিকোনো এনে অসুবিধা যাৰ বাবে ব্যক্তি এজনে দৈনন্দিন কাজ-কৰ্মত হানি হোৱাকৈ অসুবিধা পায়, আৰু সেই অসুবিধা সমূহ আন কোনো ৰোগ, বা দ্ৰব্যৰ প্ৰয়োগ, বা পৰিস্থিতিৰ দ্বাৰা ব্যাখ্যা কৰিব নোৱাৰি।
মন:স্তাত্বিক ব্যাখ্যা সমূহৰ মূল নীতি এয়ে যে, বিকাশ কালত পিতৃ-মাতৃ, পৰিবেশৰ প্ৰভাৱত ব্যক্তিগৰাকীৰ চিন্তা-চৰ্চা, আবেগ-অনুভূতি নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষমতা আদিত তাৰতম্য আহি পৰে।
এই পগলা ফাটেক সমূহ মানসিক ৰোগীৰ বাবে জেলৰ দৰে আছিল, যাতে তেওঁলোকে সাধাৰণ মানুহৰ শান্তি ভংগ কৰিব নোৱাৰে।
তাৰ এটা কাৰণ হ'ব পাৰে, সেই ঋতুত প্ৰাদুৰ্ভাৱ ঘটা কোনো বীজাণুৰ সংক্ৰমণৰ বাবে সেই কেঁচুৱাৰ মগজুৰ বিকাশত কোনো বাধাৰ সৃষ্টি হ'ব পাৰে, যাৰ বাবে ভৱিষ্যতে এই ৰোগ দেখা দিব পাৰে।
পিনেলৰ আদৰ্শ আনুধাৱন কৰি 'উইলিয়াম টুক'-এ ইংলেণ্ডত 'য়ৰ্ক ৰিট্ৰিট' নামৰ এক মানসিক ৰোগ চিকিৎসাৰ প্ৰতিষ্ঠান গঢ়ি তোলে।
মানসিক ৰোগে ৰোগীক মানসিক ভাৱে পংগু কৰি দেশ এখনৰ গৃহহীন নাগৰিক বৃদ্ধি, নিবনুৱা সমস্যা, অপৰাধ, নিচাযুক্ত দ্ৰব্যৰ সৰবৰাহ আদি বিভিন্ন দিশত নেতিবাচক অৰিহণা জোগায়।
এনে ক্ষতি সংখ্যাৰ হিচাপত প্ৰকাশ কৰা সহজ নহব যদিও এনে ক্ষতি পৰিমাণো প্ৰভুত পৰিমাণৰ হ'ব বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে।
খ্ৰী.পূ. চতুৰ্থ শতিকাৰ হিপ'ক্ৰেটিছ-ৰ লিখনীত 'বিষাদগ্ৰস্ততা' আৰু 'হিষ্টিৰিয়া'-ৰ উল্লেখ আছে।
এই প্ৰতিষ্ঠানসমূহ বিভিন্ন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত হোৱা বাবে সামগ্ৰিক পৰিচালনা আৰু লব্ধ জ্ঞানৰ বিতৰণত সুসমতা নাছিল।
১৮৩৮ চনত ফ্ৰান্সত প্ৰথমে আইন কৰি 'পগলা ফাটেক'ত ভৰ্তি আৰু পৰিচালনা ব্যৱস্থা নিয়ন্ত্ৰণৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।
লক্ষণীয় যে 'প্ৰাচীন যুগ'ত মানসিক ৰোগক এক প্ৰকাৰৰ ৰোগ হিচাপে ধৰি লৈ চিকি৭সা কৰাৰ চেষ্টা কৰা হৈছিল যদিও 'মধ্য যুগ'ত সেই ধাৰা সলনি হৈ যায়।
আটাইতকৈ বেছি প্ৰাদুৰ্ভাৱ থকা মানসিক ৰোগ কেইটা হৈছে বিষাদগ্ৰস্ততা, স্কিজোফ্ৰেনিয়া, মানসিক চাপ জনিত সমস্যা আৰু নিচাযুক্ত দ্ৰব্যৰ ব্যৱহাৰ।
বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতেই মনোৰোগ বিজ্ঞানৰ ইতিহাসত কেবাটাও নতুন ঘটনা ঘটে, যিয়ে এই বিজ্ঞানৰ ৰূপ-ৰেখা সলনি কৰি দিয়ে।
সম্প্ৰতি সমগ্ৰ বিশ্বতে মানসিক ৰোগৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ বাঢ়ি অহা বুলি বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই প্ৰকাশ কৰিছে।
মহাভাগৱতৰ সাৰমৰ্ম মাত্ৰ ৬ টি অধ্যায়ত সামৰি ৰচনা কৰা গুণমালা পুথিখন গুৰুজনাৰ এক অপূৰ্ব সৃষ্টি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
কোঁচৰজা নৰনাৰায়ণৰ ৰাজসভাত মহাপুৰুষজনাৰ ভাগৱত কথা শুনি থাকোঁতে বিচাৰ কথাত বিদ্যামান ব্ৰাহ্মণ পণ্ডিতক মহাভাগৱতৰ শাস্ত্ৰভাগ একেদিনাই পঢ়িব পৰাকৈ লিখি দিবলৈ দিয়া নিৰ্দেশনা ব্ৰাহ্মণ পণ্ডিতসকলে একেমুখে অসম্ভৱ বুলি কোৱাৰ বিপৰীতে শঙ্কৰদেৱ গুৰুজনাই ১ ইঞ্চি ২ ইঞ্চি সাঁচি পাতত কুষম মালা স্তম্বত কৃষ্ণস্তৱ বা ব্ৰহ্মস্ততি অথবা গুণমালা পুথিখন একে ৰাতিৰ ভিতৰতে ৰচনা কৰি ৰজাক প্ৰদান কৰিছিল।
এই পুথিখন কলেৱৰত সৰু হ’লেও শ্ৰীকৃষ্ণৰ মাহাত্ম্য লীলা বিষয়ক কথা চমুকৈ কিন্তু বৈশিষ্ট্য পূৰ্ণ ভাৱে ব্যক্ত হোৱা বাবে পুথিখন সাহিত্যৰ এক মূল্যবান গ্ৰন্থ হিচাপে মান্যতা প্ৰদান কৰা হয়।
দ্বিতীয় অধ্যায়- পুথি খনৰ দ্বিতীয় অধ্যায়ত শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মৰ চমু বৰ্ণনা দিয়া হৈছে. দ্বিতীয় অধ্যায়ৰ শেষৰ ফালে বাসুদেৱে শিশুকৃষ্ণৰ যমুনা পাৰ কৰি গকুলক থৈ অহা ঘটনাৰ লগতে গোপী সকলৰ বস্ত্ৰ হৰণ লীলাৰ পৰা পত্নীপ্ৰসাদলৈকে চমুকৈ কৃষ্ণ লীলাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে।
মাত্ৰ ৬ টি অধ্যয়ত সমাপ্তি হোৱা গুণমালা পুথিখনৰ প্ৰতিটো অধ্যায়ত পদ সমূহৰ আৰম্ভনিতে দিয়া ৬ টা ঘোষাৰ মূল কথাৰ তথ্যই পুথিখনৰ আধ্যাত্মিক তাৎপৰ্য্য সহজে বোধগম্য হোৱাত সহায় কৰিছে।
প্ৰথম অধ্যায়- গুণমালা পুথিখনৰ প্ৰথম অধ্যায়ত শংকৰদেৱে শ্ৰীকৃষ্ণৰ শিশুলীলাৰ বৰ্ণনাৰ উপৰি শ্ৰীকৃষ্ণৰ ক্ৰমে মৎস্য, কুৰ্ম, নৰসিংহ, বামণ, পৰশুৰাম, হলিৰাম, বৰাহ, শ্ৰীৰাম, বুদ্ধ, কল্কি, নামে দশৱতাৰৰ কথাও চমুকৈ উল্লেখ কৰিছে।
ভ্ৰাম্যমাণৰ সুখ্যাত নাটক, নাট্যসম্ৰাট প্ৰফুল্ল বৰাৰ নাট্যৰূপ 'অসীমত যাৰ হেৰাল সীমা'-ৰ ‘চন্দন’ৰ চৰিত্ৰত তেখেতে অভিনয় কৰিছিল।
বি এ ফাইনেল পৰীক্ষা দিয়াৰ পাছত তেখেতে কলিকতালৈ গৈ পুনেৰ পুনা ফিল্ম ইনষ্টিটিউটত নামভৰ্তিৰ বাবে ইণ্টাৰভিউ দিয়ে।
সুভাষ ঘাই, শত্ৰুঘ্ন সিন্‌হা, নবীন নিশ্চল, জালাল আগা, ৰেহেনা চুলতানা, ৰাকেশ পাণ্ডে আদি তেখেতৰ সহপাঠী আছিল।
কালানুক্ৰমিকভাৱে নিপন গোস্বামীৰ অভিনীত প্ৰথম ছবি আছিল ১৯৫৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ফণী শৰ্মাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত পিয়লি ফুকন।
পিতৃ চন্দ্ৰধৰ গোস্বামীয়ে নাম-ভূমিকাত অভিনয় কৰা এই ছবিখনৰ কেইটামান সৰু-সুৰা দৃশ্যত তেখেতে ভূমুকি মাৰিছিল।
পুনা ফিল্ম ইনষ্টিটিউটৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি থাকোঁতেই নিপন গোস্বামীয়ে অমৰ পাঠকৰ সংগ্ৰাম বোলছবিত অভিনয়ৰ বাবে আমন্ত্ৰণ পায়।
২০২১ বৰ্ষত নিপন গোস্বামীক ‘ড০ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া বঁটা’ৰে সন্মানিত কৰা হয় ৷তেখেত পুনে ফিল্ম ইনষ্টিটিউটৰ ষাঠিৰ দশকৰে স্নাতক আছিল।
১৮৫৫ চনত কলকাতাৰ এগৰাকী চহকী কৈৱৰ্ত সম্প্ৰদায়ৰ মহিলা ৰাণী ৰাসমণিয়ে নিৰ্মাণ কৰা দক্ষিণেশ্বৰ কালি মন্দিৰত ৰামকুমাৰে পূজাৰী হিচাপে যোগদান কৰিছিল।
১৮৫৬ চনত ৰামকুমাৰৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰামকৃষ্ণই মন্দিৰৰ পুৰোহিতৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।
কলকতাৰ এখন পাঠশালাৰ সঞ্চালক অগ্ৰজ ককায়েক ৰামকুমাৰ চট্টোপাধ্যায়ে ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসক তেওঁৰ পাঠশালাত অধ্যাপনা কৰিবলৈ লৈ গৈছিল।
কিন্তু বহু চেষ্টাৰ পিছতো অধ্যাপনা-অধ্যয়নত তেওঁৰ মন নবহাত কলিকতাৰে ওচৰৰ দক্ষিণেশ্বৰত থকা কালী মাতাৰ মন্দিৰত ককায়েকে তেওঁক পুৰোহিতৰ দায়িত্ব সঁপিলে।
আজ্ঞা ল'বলৈ বিবেকানন্দই যেতিয়া ৰামকৃষ্ণদেৱৰ ওচৰলৈ গৈছিল, তেতিয়া ৰামকৃষ্ণদেৱে কৈছিল যে- চাৰিওফালে মানুহ ভোকাতুৰ, চাৰিওফালে মাথোঁ অজ্ঞানৰ আন্ধাৰ।
ইয়াত মানু্হে হাহাকাৰ কৰিব আৰু তেওঁ হিমালয়ৰ কোনো গুহাৰ আনন্দত নিমগ্ন থাকিলে তেওঁৰ আত্মাই শান্তি নাপাব"।
ৰামকৃষ্ণদেৱৰ শিষ্য নাগ মহাশয়দেৱে এদিন গংগাৰ পাৰত দুজন লোকে ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসদেৱক গালি পাৰি কথা কৈ থকা শুনি ক্ৰোধিত হোৱাৰ পাছতো ঈশ্বৰক কৈছিল যে তেওঁলোকৰ মন ৰামকৃষ্ণৰ প্ৰতি ভক্তিৰে ভৰাই তোলা।
সঁচা ভক্তিৰ ফলত সেই দুজন লোকে সন্ধিয়ালৈ একেলগে আহি ৰামকৃষ্ণদেৱৰ ভৰিত পৰি ক্ষমা খুজিছিল আৰু ৰামকৃষ্ণদেৱেও মানুহ দুজনক ক্ষমা কৰি দিছিল।
ৰামকৃষ্ণ পৰমহংস আছিল মহান যোগী, মানৱ সেৱাক ঈশ্বৰপ্ৰশস্ত পথ বুলি মনতে থাপি লৈ সমাজ সেৱাত নিজ জীৱন উছৰ্গা কৰি অনৈকতাত একতাৰ সন্ধান কৰা এজন মহাপুৰুষ।
১৮২৬ চনতে ব্ৰিটিছ অধীকৃত অসমত ১১ খন বিদ্যালয় স্থাপন কৰিবলৈ বংগ চৰকাৰৰ পৰা অনুমোদন লাভ কৰিছিল আৰু এই সূত্ৰে অবিভক্ত দৰং জিলাতো কেইবাখনো বিদ্যালয় স্থাপন কৰা হৈছিল।
সম্ভৱতঃ ১৮৩৬ চনত মিঃ জেনকিন্সে প্ৰতিষ্ঠা কৰা দেশীয় বিদ্যালয়খনৰেই বৰ্তমান ৰূপ তেজপুৰ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়।
১৯১৭ চনত শিক্ষাধিকাৰ মিঃ কানিংহামে লিখি থৈ যোৱা টোকাৰ পৰা জনা যায় যে সেই সময়ত ছাত্ৰাবাসত থকা এজন ছাত্ৰৰ মাহেকত ৯ টকা ৮ অনা আৰু ৯ পাই খৰছ হৈছিল।
১৮৭২ চনত এন্ট্ৰেন্স পৰীক্ষা দি উত্তীৰ্ণ হোৱা পৰীক্ষাৰ্থী জন আছিল তেজপুৰৰে ৰায়বাহাদুৰ স্বৰ্গীয় বেথাৰাম শৰ্মা।
এই বিদ্যালয়ৰ পৰাই প্ৰয়াত ৰজনী কুমাৰ, আনন্দ কুমাৰ আগৰৱালা, কৃষ্ণপ্ৰসাদ আগৰৱালা, কৰ্মবীৰ নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ, চন্দ্ৰনাথ শৰ্মা, ডাঃ হেম বৰুৱা, প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা, অমিয় কুমাৰ দাস, ত্যাগবীৰ হেম বৰুৱা, প্ৰফুল্ল সেনগুপ্ত, তীৰ্থনাথ ফুকন আদি বৰেণ্য ব্যক্তিয়ে প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল।
ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, নটসূৰ্য ফণী শৰ্মা, ডক্টৰ ভূপেন হাজৰিকা, অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ পদ অলংকৃত কৰা সীতানাথ চৌধুৰী, মঞ্চকোঁৱৰ চন্দ্ৰধৰ গোস্বামী, বিজয় ভাগৱতী, শিৱপ্ৰসাদ ভট্টাচাৰ্য, মহীকান্ত দাস, প্ৰাক্তন শিক্ষামন্ত্ৰী বৃন্দাবন গোস্বামীকে ধৰি বহুতো গুণী-জ্ঞানী ব্যক্তিয়ে এই বিদ্যালয়তে জীৱনৰ আদিপাঠ গ্ৰহন কৰিছিল।
১৯৬১ চনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক স্তৰলৈ উন্নীত কৰাৰ পিছত এই বিদ্যালয়ৰ প্ৰথমগৰাকী অধ্যক্ষ হয় ৰজনীকান্ত দাস।
স্কুলীয়া জীৱনত বৰদলৈয়ে ডবল প্ৰমোচন পোৱাৰ কাৰণে সৰু কালত তেওঁ হাইস্কুলৰ ওপৰ খাপত নাম ভৰ্তি কৰাৰ সুবিধা লাভ কৰিছিল।
কিন্তু কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নিয়ম মতে, ১৬ বছৰ পূৰ হ'লেহে এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হ'ব লাগে।
১৯০৭ চনত কটন কলেজিয়েটৰ পৰা মেট্ৰিকুলেচন পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু এই পৰীক্ষাত সুখ্যাতিৰে পাছ কৰাৰ উপৰিও তেওঁ চিত্ৰাংকন বিষয়ত বিশেষ নম্বৰ লাভ কৰিবলৈ সমৰ্থ হয়।
তাৰ পৰা ১৯০৯ চনত আই.এ. পৰীক্ষাত প্ৰথম বিভাগত সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হয়, এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষাৰ দৰে তেওঁ এই পৰীক্ষাতো বৃত্তি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয় আৰু কলিকতাৰ স্কটিছ চাৰ্চ কলেজত নামভৰ্ত্তি কৰে।
সেই সময়ত উক্ত মহাবিদ্যালয়ৰত 'লেডী জেন ডাণ্ডাছ' নামেৰে এখনহে ছাত্ৰবাস আছিল আৰু ছাত্ৰাবাসত ভৰ্তি হোৱাটো সহজ নাছিল।
তাৰ পিছত তেওঁ কলিকতাতে বুৰঞ্জী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ আৰু আইন পঢ়িবলৈ কলিকতাৰ ১৭/১ অ'ল্ড বৈঠকখানা লেনৰ মেছত তেওঁৰ বন্ধু চন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ লগত একেলগে অধ্যয়নত ব্ৰতী হ'ল।
১৯১৪ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু তিনি বছৰ কাল আইন পঢ়ে যদিও মাজতে ৰিপণ আইন মহাবিদ্যালয় এৰি বৰদলৈয়ে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আইন মহাবিদ্যালয়ত ভৰ্তি হয়, এই আইন মহাবিদ্যালয়তে তেওঁ অধ্যক্ষ ৰূপে পাইছিল মি. বাগচীক, সেইদৰে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্যৰূপে পাইছিল চাৰ আশুতোষ মুখোপাধ্যায়ক।
১৯৩৭ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰীত গুৱাহাটীত কংগ্ৰেছ দলে দলপতি আৰু কৰ্ম পৰিচালক নিৰ্বাচন কৰি ল'বলৈ আয়োজন কৰা সভাই গোপীনাথ বৰদলৈকে সৰ্বসন্মতিক্ৰমে দলৰ দলপতি নিৰ্বাচন কৰে।
চৈয়দ মহম্মদ ছাদুল্লা চৰকাৰৰ পৰাজয়ৰ পিছত, ১৯৩৮ চনৰ ২১ ছেপ্টেম্বৰত গোপীনাথ বৰদলৈয়ে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ গুৰু দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হয়।
মন্ত্ৰীসকলৰ পৰা কাটি ৰখা অতিৰিক্ত টকাখিনি জমা কৰে আৰু সেই টকা বানপীড়িত লোকলৈ সাহায্য হিচাপে দান কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়।
১৯৩৯-৪০ চনত বৰদলৈৰ চৰকাৰে যিখন বাজেট দাঙি ধৰে সেইখন বাজেটে সম্পূৰ্ণ গঠনমূলক কামৰ আঁচনিৰ মাজেৰে দুখীয়া লোকক সকাহ দিব পাৰিছিল আৰু লগতে কিছু টকা ৰাহি কৰিব পৰা হৈছিল।
বৰদলৈৰ মন্ত্ৰী সভাই কানি নিবাৰণ আৰু পাছপৰা অঞ্চলত শিক্ষা বিস্তাৰৰ ক্ষেত্ৰত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল।
এই সময়ছোৱাৰ ভিতৰত বৰদলৈয়ে শিক্ষা বিস্তাৰ শিতানত ২ লাখ ৮০ হাজৰ টকা বেছিকৈ ধাৰ্য কৰি বিশেষ মহানুভৱতা দেখুৱাইছিল।
তেনে সময়তে ডিগবৈত বাগিচাৰ বনুৱাসকলৰ মাজত হোৱা ধৰ্মঘটত বৰদলৈ নিজে সোমাই পৰি, বনুৱা আৰু কোম্পানীৰ মালিকপক্ষৰ লগত আলোচনা কৰি বনুৱাসকলৰ স্বাৰ্থ ৰক্ষা কৰিছিল।
মঙ্গলদৈ লৈ যাওঁতে তেওঁলোক নাৱেৰে গৈছিল আৰু নাৱেৰে যোৱা দীঘলীয়া সময়ছোৱাৰ ভিতৰত বৰদলৈয়ে মহাভাৰতখনকে পঢ়ি শেষ কৰি পেলাইছিল।
মঙ্গলদৈত দুবছৰ থকাৰ পিছত তেওঁলোক বৰপেটালৈ বদলি সূত্ৰে গৈছিল আৰু এবছৰৰ ভিতৰতে বৰদলৈৰ ১২ বছৰ বয়সতে মাতৃ-বিয়োগ হয়।
মাতৃৰ বিয়োগৰ পিছত তেওঁক গুৱাহাটীলৈ পঠিওৱা হয় আৰু কটন কলেজিয়েট উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰোৱা হয়।
গোপীনাথ বৰদলৈয়ে ভাৰতীয় কংগ্ৰেছৰ কাৰ্য্যকৰী কমিটি, কেবিনেট কমিটি আৰু ভাইচৰয়ক জনালে যে অসমৰ প্ৰতিনিধিয়ে তেওঁলোকৰ সংবিধান নিজেই ৰচনা কৰিব আৰু গ্ৰুপত সোমোৱা-নোসোমোৱাৰ সিদ্ধান্ত নিজৰ মাজতে ল'ব।
ইয়াৰ পিছত কেবিনেট কমিটিয়ে ঘোষণা কৰিলে যে গ্ৰুপত সোমোৱাটো প্ৰতিখন ৰাজ্যৰ বাবে বাধ্যতামূলক আৰু পিছত তেওঁলোকে ইচ্ছা কৰিলে তাৰ পৰা ওলাই আহিব পাৰিব।
তেতিয়াহে ভাৰতীয় কংগ্ৰেছৰ কাৰ্য্যকৰী কমিটিৰ গা লৰিল আৰু তেওঁলোকক এই বিষয়ে বিধানসভাত সৰ্বসন্মত সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিবলৈ উপদেশ দিলে।
তাৰ পিছত বিধানসভাৰ সদস্যসকল একমত হ'ল যে অসমৰ দহজন প্ৰতিনিধিয়ে কোনো গ্ৰুপত অন্তৰ্ভুক্ত নোহোৱাকৈ নিজৰ সংবিধান ৰচনা কৰিব আৰু পিছলৈ ভাৰতীয় সংবিধান ৰচনাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় কমিটিৰ লগত মিলিত হ'ব।
পিছপৰা অসমৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাক উন্নত কৰিবলৈয়ে বৰদলৈয়ে মহাত্মা গান্ধীৰ প্ৰৱৰ্তিত 'নয়ী তালীমী' শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ প্ৰচলন কৰিছিল।
লগতে এই শিক্ষা বিস্তাৰৰ কাৰণে তেওঁ ৯টা কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিছিল আৰু তাৰে ৩টা কেন্দ্ৰ মহিলাৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰিছিল।
তদুপৰি তেওঁ সমগ্ৰ ৰাজ্য খনতে প্ৰাইমাৰী শিক্ষাক বাধ্যতামূলক কৰি দিছিল, সেয়ে প্ৰাইমাৰী শিক্ষক সকলৰ প্ৰশিক্ষণৰ বাবে তেওঁ ৬টা প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰও প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
লোকেল বোৰ্ড আৰু মিউনিচিপালিটী এলেকাৰ পাছপৰা অঞ্চলত তেওঁ ৪১৯খন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় স্থাপন আৰু ৫৮খন বিদ্যালয়লৈ ৰাজসাহায্য আগবঢ়াইছিল।
টোলত সংস্কৃত শিক্ষা, মুছলমান সকলৰ বাবে মাদ্ৰাছা শিক্ষা আৰু হাইস্কুলত হিন্দী শিক্ষাৰ আঁচনি প্ৰস্তুত কৰোঁতাও আছিল গোপীনাথ বৰদলৈ।
গোপীনাথ বৰদলৈ কলিকতাত থাকি মহাবিদ্যালয়ৰ চতুৰ্থ-বাৰ্ষিক শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই পিতাকৰ মৃত্যু হয়।
শেষত বৰদলৈয়ে পৰিয়ালৰ আৰ্থিক অৱস্থাৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰি গুৱাহাটীত তৰুণ ৰাম ফুকনৰ অনুৰোধক্ৰমে তেখেতে সোণাৰাম হাইস্কুলৰ প্ৰধান শিক্ষকৰ অস্থায়ী পদত যোগ দিয়ে।
সেই সময়ছোৱাতে তেখেতে পুনৰ আইনৰ পৰীক্ষাত বহে আৰু উত্তীৰ্ণ হৈ প্ৰধান শিক্ষকৰ চাকৰি এৰি দি, সত্যনাথ বৰা উকীলৰ অধীনত আৰ্টিকেল ক্লাৰ্ক ৰূপে ওকালতিত মনোযোগ দিলে।
সেইবাবে অসম কংগ্ৰেছে ১৯৩৬ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্বিতা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
তেওঁলোকে ৩৮খন আসনত জয়লাভ কৰি সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰে যদিও মন্ত্ৰী আৰু মন্ত্ৰীসভাৰ শক্তি কৰ্তন কৰাৰ এক হঠকাৰী নিয়মৰ বিৰোধিতা কৰি তেওঁলোকে বিৰোধী দল হিচাপেই থকাৰ মন মেলে।
কিন্তু ৰাইজৰ মৌলিক সমস্যাবোৰৰ সমাধানত চৰকাৰৰ আওকণীয়া মনোভাৱৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত কংগ্ৰেছৰ শক্তি লাহে লাহে বাঢ়ি আহে।
তেতিয়া ৰাজ্যপালে গোপীনাথ বৰদলৈক মন্ত্ৰীসভাৰ গঠন কৰিবলৈ আহ্বান জনায আৰু সেই বছৰৰে ২১ ছেপ্তেম্বৰত তেখেতে মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে।
সেই বছৰতে গোপীনাথ বৰদলৈয়ে কংগ্ৰেছত স্বেচ্ছাসেৱী হিচাপে যোগ দিয়ে আৰু ৰাজনৈতিক জীৱনৰ পাতনি মেলে।
গোপীনাথ বৰদলৈ আছিল স্বাধীন অসমৰ প্ৰথম মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সক্ৰিয় কৰ্মী।
অসম আৰু অসমীয়াৰ প্ৰতি তেখেতৰ অৱদানৰ বাবে তেতিয়াৰ অসমৰ ৰাজ্যপাল জয়ৰাম দাস দৌলতৰামে তেখেতক লোকপ্ৰিয় উপাধিৰে বিভূষিত কৰিছিল।
ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰা পাছত ধৰ্মৰ ভিত্তিত ভাৰত বিভাজনৰ সময়ত মুছলিম লিগে সেই সময়ৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ সৈতে আলোচনা কৰি অসমখন সেই সময়ৰ পূব পাকিস্তান আৰু বৰ্তমানৰ বাংলাদেশৰ অংশ কৰিব বিচাৰিছিল যদিও বৰদলৈৰ প্ৰবল বিৰোধিতাৰ বাবে অসম বাংলাদেশৰ অংশ হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা পৰে।
একে সময়তে ব্ৰিটিছক দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ সহায় কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি মহম্মদ ছাদুল্লাই পুনৰবাৰ চৰকাৰ গঠন কৰে আৰু সোনকালেই সাম্প্ৰদায়িক কাৰ্য্য-কলাপত লিপ্ত হৈ পৰে।
১৯৪৪ চনত জেলৰ পৰা ওলায়েই গোপীনাথ বৰদলৈয়ে আন আন নেতাৰ সহায়ত চৰকাৰৰ এনে কামৰ বিৰোধিতা কৰিবলৈ ধৰে।
এই চুক্তিৰ আধাৰত আধাৰত চৰকাৰে সকলো ৰাজনৈতিক বন্দীক মুক্তি দিয়া, সভা-সমিতি বা শোভযাত্ৰাৰ ওপৰত থকা নিষেধাজ্ঞা উঠাই লোৱা, পমুৱা মুছলমানৰ পুনৰ্সংস্থাপন প্ৰক্ৰিয়া শুদ্ধ কৰা আদিৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে।
তেওঁলোকৰ আঁচনি অনুসৰি ৰাজ্যবোৰক তিনিটা গোটত ভগোৱা হ'ব আৰু সেইমতে তৃতীয় গোটত থাকিবলগীয়া অসম আৰু বংগৰ সংবিধান ৰচনা কৰিবলৈ প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচন কৰা হ'ব।
গোপীনাথ বৰদলৈয়ে ইয়াৰ সৰ্বনশীয়া পৰিণতি অনুমান কৰিব পাৰিলে কাৰণ গ্ৰুপত সোমোৱা মাত্ৰকে অসমীয়া মানুহ বংগৰ তুলনাত সংখ্যালঘু হৈ পৰিবাৰু তেওঁলোকৰ অধিকাৰ খৰ্ব হ'ব।
দ্বিতীয় মহাযুদ্ধৰ পিছত, প্ৰাদেশিক ব্যৱস্থাপক সভাৰ বাবে নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হয় আৰু কংগ্ৰেছ দলে সংখ্যগৰিষ্ঠতা লাভ কৰে।
বৰদলৈয়ে শাসনভাৰ লৈয়ে নিৰ্বাচনী ইস্তাহাৰত ঘোষণা কৰা মতে পোনতেই যিসকললোক কাৰাগাৰত ৰাজনৈতিক বন্দী হৈ আছিল তেওঁলোকক খালাচ দিয়ে।
গোপীনাথ বৰদলৈ মুখ্যমন্ত্ৰী নিৰ্বাচিত হোৱাৰ মূল কাৰণসমূহ আছিল তেখেতৰ ৰাজনৈতিক বিচক্ষণতা, মনোমোহা ব্যক্তিত্ব, সত্যবাদীতা আৰু আচৰণ যাৰ বাবে তেখেতৰ সহকৰ্মীসকলৰ উপৰিও বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ লোক আকৃষ্ট হৈ পৰিছিল।
মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে তেখেতৰ উল্লেখযোগ্য সফলতাসমূহ আছিল মাটিৰ খাজানা বন্ধ কৰা, কানি নিবাৰণী আইন গঠন, থলুৱা লোকৰ অধিকাৰ সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিবলৈ পমুৱা মুছলমানক মাটিৰ পত্তা দিয়া বন্ধ কৰা আদি।
১৯৪০ চনত তেখেতক পুনৰ গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় যদিও শাৰীৰিক অসুস্থতাৰ হেতু এবছৰ হোৱাৰ আগতেই জেলৰপৰা মুক্তি দিয়া হয়।
১৯৪৫ চনৰ জুলাই মাহত ব্ৰিটিছে আঞ্চলিক আৰু কেন্দ্ৰীয় নিৰ্বাচনৰ পিছত ভাৰতৰ বাবে এক নতুন সংবিধান ৰচনা কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে।
উপায়ন্তৰ হৈ গোপীনাথ বৰদলৈয়ে মহাত্মা গান্ধীৰ ওচৰ চাপিল আৰু তেখেতে বৰদলৈক গ্ৰুপঙৰ বিৰোধিতা কৰি যাবলৈ উপদেশ দিলে।
ৰ কক্ষপথৰ আপাত পৰ্য্যায়কালৰ তাৰতম্য লক্ষ্য কৰি তেওঁ গনণা কৰি উলিয়াইছিল যে, পোহৰে পৃথিৱীৰ কক্ষপথৰ ব্যাসৰ দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰিবলৈ প্ৰায় ২২ মিনিট সময় লয়।
মানুহৰ চকুৰ বাবে সংবেদনশীল বিদ্যুত চুম্বকীয় বৰ্ণালীৰ দৃশ্যমান অংশক পোহৰ বা দৃশ্যমান পোহৰ বা আলোক বোলা হয়।
পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ সংজ্ঞাত পোহৰ শব্দটোৰ দ্বাৰা মানুহৰ চকুৰ বাবে অদৃশ্য অৱলোহিত আৰু অতি বেঙুনীয়া অঞ্চলৰ নিকটৱৰ্তী বিকিৰণক সামৰি লোৱা হয়।
বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদৰ সূত্ৰ অনুসৰি ই মহাবিশ্বত যিকোনো শক্তি, পদাৰ্থ বা তথ্যই পাবপৰা সৰ্বোচ্ছ বেগ।
ই পদাৰ্থবিদ্যাৰ এক অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয় ধ্ৰুবক আৰু সাধাৰণতে ইয়াক ইংৰাজী "" আখৰেৰে সূচিত কৰা হয়।
পোহৰৰ বিষয়ে অধ্যয়নক 'আলোক বিজ্ঞান' বোলা হয় আৰু ই আধুনিক পদাৰ্থবিজ্ঞানত গৱেষণাৰ এক উল্লেখযোগ্য ক্ষেত্ৰ।
আন্তৰ্জাতিক একক পদ্ধতিত পোহৰৰ গতিবেগ ধ্ৰুৱক আৰু দৈৰ্ঘ্যৰ একক মিটাৰ পোহৰৰ বেগৰ সাপেক্ষে সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হয়।
ন'বেল বঁটাসমূহ আৰু সেইবোৰৰ আৰ্থিক দিশৰ চোৱাচিতা কৰিবলৈ ১৯০০ চনৰ ২৯ জুনত ন'বেল ফাউণ্ডেছনক ব্যক্তিগত সংগঠন হিছাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল।
ন'বেলৰ ইচ্ছাপত্ৰ অনুসৰি এই ফাউণ্ডেছনৰ প্ৰধান কাম হৈছে ন'বেলে এৰি যোৱা সম্পত্তিৰ চোৱাচিতা কৰা।
ন'বেলৰ পৰিয়ালৰ আৰ্কাইভ পৰীক্ষা কৰা চুইডিছ বুৰঞ্জীবিদ ই. বাৰ্জেনগ্ৰেনৰ মতে বাকুৰ পৰা আলফ্ৰেডৰ ধন আঁতৰাই অনাটোৱেইম আছিল ন'বেল বঁটাৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্ত।
ফাউণ্ডেছনৰ আন এটা কাম হৈছে বঁটাসমূহৰ আন্তৰ্জাতিক প্ৰচাৰ আৰু বঁটাৰ লগত জড়িত অনানুষ্ঠানিক প্ৰশাসনিক দিশৰ চকু ৰখা।
বহুক্ষেত্ৰত ন'বেল ফাউণ্ডেছনটো এক বিনিয়োগ প্ৰতিষ্ঠানৰ দৰে; ই ন'বেলৰ ধন বিনিয়োগ কৰি বঁটাসমূহ আৰু সেইবোৰৰ প্ৰশাসনিক কাম-কাজৰ বাবে এটা পুঁজি গঠন কৰে।
তাৰে শেষৰখন তেখেতৰ মৃত্যুৰ এবছৰ আগতে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল আৰু ১৮৯৫ চনৰ ২৭ নৱেম্বৰত পেৰিছৰ চুইডিছ-নৰৱেইয়ান ক্লাবত সাক্ষৰ কৰা হৈছিল।
সকলোৰে আচৰিত কৰি ন'বেলে এই ইচ্ছাপত্ৰত প্ৰকাশ কৰে যে তেখেতৰ মৃত্যুৰ পিছত তেখেতৰ সম্পত্তিৰে "মানৱতালৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ অৰিহণা" যোগোৱাসকলৈ এলানি বঁটা দিয়া হওক- যথা পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, শান্তি, শৰীৰতত্ত্ব বা চিকিৎসা বিজ্ঞান আৰু সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত।
ৰেগনাৰ ছ'লমেন আৰু ৰুডল্ফ লিল্জিকুইষ্টে ন'বেলৰ সম্পত্তি চোৱাচিতা কৰিবলৈ আৰু বঁটাসমূহ ঠিক কৰিবলৈ "ন'বেল ফাউণ্ডেছন" গঠন কৰে।
সংবিধান অনুসৰি পাঁচজন ছুইডিছ বা নৰৱেনিয়ান নাগৰিকক লৈ ষ্ট'কহ'মৰ পীঠেৰে ন'বেল ফাউণ্ডেছন গঠন কৰা হয়।
ব'ৰ্ডৰ অধ্যক্ষক কাউন্সিলৰ ৰজাই নিযুক্তি দিয়ে আৰু আন চাৰিজন সদস্যক বঁটা প্ৰদানকাৰী অনুষ্ঠানসমূহৰ ট্ৰাষ্ট্ৰীয়ে নিযুক্তি দিয়ে।
কিন্তু ১৯৯৫ চনৰ পৰা ব'ৰ্ডৰ সকলো সদস্যক ট্ৰাষ্টীসকলে বাছনি কৰি আহিছে আৰু ব'ৰ্ডে নিজেই কাৰ্যবাহী আৰু উপ-সঞ্চালকক নিযুক্তি দি আহিছে।
ব'ৰ্ডৰ লগতে বঁটা প্ৰদানকাৰী অনুষ্ঠানসমূহ (ৰয়েল চুইডিছ একাডেমী অফ চাইন্সেছ, কাৰ'লিন্‌স্কা ইনষ্টিটিউটৰ ন'বেল গোট, চুইডিছ একাডেমী আৰু নৰৱে'ৰ ন'বেল কমিটি), এই অনুষ্ঠানসমূহৰ ট্ৰাষ্টীসমূহ, আৰু হিচাপ পৰীক্ষকসকল ফাউণ্ডেছনৰ অন্তৰ্গত।
ন'বেল ফাউণ্ডেছন আৰু ইয়াৰ নিৰ্দেশাৱলীৰ ঠান-ঠিত লগাৰ পিছত ন'বেল কমিটিয়ে উদ্বোধনী বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন সংগ্ৰহ আৰম্ভ কৰিলে।
নৰৱেজিয়ান ন'বেল কমিটিয়ে ন'বেল শান্তি বঁটাৰ গুৰুত্ব বঢ়াবলৈ উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি যেনে জৰ্জেন লভলেণ্ড , জৰ্নষ্টাৰ্ণ জৰ্নছন আৰু জ'হান্‌ছ ষ্টীন আদিকো জড়িত কৰিছিল।
উনৈশ শতিকাৰ শেষৰফালে বৰ্দ্ধিত শান্তি আন্দোলনত মুখ্য ভূমিকা লোৱা দুজন ব্যক্তিক কমিটিয়ে শান্তিৰ ন'বেল বঁটা প্ৰদান কৰে।
তেওঁলোক হৈছে ইণ্টাৰ-পাৰ্লিয়ামেণ্টেৰী ইউনিয়নৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক ফ্ৰেডেৰিক পেছী আৰু আন্তৰ্জাতিক ৰেড-ক্ৰছ সমিতিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হেনৰী ডুণাণ্ট।
সেইসমূহ হৈছে- ৭ জুনত চুইডিছ ইন্‌ষ্টিটিউট, ৯ জুনত চুইডিছ একাডেমী, আৰু ১১ জুনত ৰ'য়েল চুইডিছ একাডেমী অৱ চাইন্সেছ।
বঁটাসমূহ প্ৰদানৰ বাবে ন'বেল ফাউণ্ডেছনে এক নিৰ্দেশনা প্ৰস্তুত কৰে আৰু ১৯০০ চনত চুইডেনৰ ৰজা অস্কাৰ ২য়ে ফাউণ্ডেছনটোৰ নতুন সংবিধান ঘোষণা কৰে।
ইয়াৰ পিছত নৰৱে'ৰ ন'বেল কমিটিয়ে শান্তিৰ ন'বেল বঁটা আৰু চুইডিছ সংগঠনসমূহে আন বঁটাসমূহৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।
ন'বেল কমিটিয়ে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ বঁটাৰ বাবে চূড়ান্ত তালিকাত ৱিল্‌হেল্ম ৰণ্টেজেনৰ এক্স-ৰে'ৰ আৱিষ্কাৰ আৰু ফিলিপ লেণাৰ্ডৰ কেথ'ড ৰে'ৰ কৰ্মৰ উল্লেখ কৰিছিল।
১৮৮৮ চনত এখন ফ্ৰেঞ্চ বাতৰি কাকতত প্ৰকাশিত "মৃত্যুৰ সদাগৰৰ মৃত্যু" নামৰ শোকবাৰ্তা এটা পঢ়িবলৈ পাই ন'বেল আচৰিত হৈ পৰে।
আলফ্ৰেড ন'বেলৰ মৃত্যুৰ আঠ বছৰ আগতেই প্ৰকাশিত বাতৰিটোৰ সময়ত আচলতে তেখেতৰ ভাতৃ লুডৱিগ ন'বেলৰহে মৃত্যু হৈছিল।
স্কাণ্ডিনেভিয়ান সমিতিয়ে এই বঁটা কলা আৰু বিজ্ঞানৰ কেইটামান শাখাত আগবঢ়োৱা অতি বিশেষ অৱদানৰ বাবে প্ৰদান কৰে।
ডাইনামাইটৰ আৱিষ্কাৰক ছুইডেনৰ আলফ্ৰেড ন'বেল-ৰ ইচ্ছাপত্ৰ অনুসৰি ১৮৯৫ চনত এই বঁটা স্থাপন কৰা হয়।
বঁটা প্ৰদান কৰা বিভাগসমূহ আছিলঃ পদাৰ্থ বিজ্ঞান ন'বেল বঁটা, ৰসায়ন বিজ্ঞান ন'বেল বঁটা, চিকিৎসা বিজ্ঞান ন'বেল বঁটা, সাহিত্য ন'বেল বঁটা আৰু শান্তি ন'বেল বঁটা।
১৮৯৪ চনত ন'বেলে ব'ফ'ৰ্ছ লোহা আৰু তীখা কাৰখানাটো কিনি লৈ ইয়াক অস্ত্ৰ নিৰ্মাণ কাৰখানালৈ ৰূপান্তৰ কৰে।
ব্ৰিটিছ ধোঁৱাবিহীন পাউদাৰ 'ক'ৰ্ডাইট]]কে ধৰি ন'বেলে বহু ধোঁৱাবিহীন বিস্ফোৰকত ব্যৱহৃত 'বেলিষ্টাইট' নামৰ পদাৰ্থ উদ্ভাৱন কৰিছিল।
ন'বেলে জীৱনজুৰি উদ্ভাৱন কৰা ডাইনামাইটসহ ৩৫৫ বিধ সামগ্ৰীৰ পৰা বহু সা-সম্পত্তি গোটাবলৈ সক্ষম হয়।
ৰয়েল ছুইডিছ একাডেমি অফ্‌ ছায়েন্স-এ পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান আৰু 'অৰ্থনীতি বিষয়ৰ আলফ্ৰেড ন'বেল স্মাৰক বঁটা' প্ৰদান কৰে।
আনহাতে কেৰোলিন্সকা ইনষ্টিটিউট-ৰ 'ন'বেল পৰিষদে' শৰীৰ-ৰচনা আৰু চিকিৎসা বিষয়ৰ নোবেল বঁটা প্ৰদান কৰে।
১৯৬৮ চনত ভেৰিজেছ ৰিস্কবেংকএ প্ৰণয়ন কৰা 'অৰ্থনীতি বিষয়ৰ আলফ্ৰেড ন'বেল স্মাৰক বঁটা'-কো ন'বেল বঁটাৰ সমকক্ষ বুলি ধৰা হয়।
শান্তি ন'বেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয় নৰৱেৰ অ'ছল"' চহৰত, বাকী সকলো বঁটা ছুইডেনৰ ষ্টকহ'ম" চহৰত প্ৰদান কৰা হয়।
দক্ষিণ মহাসাগৰ বা এণ্টাৰ্কটিকা মহাসাগৰ: ইয়াক কেতিয়াবা প্ৰশান্ত, আটলাণ্টিক আৰু ভাৰত মহাসাগৰৰ বহিৰাংশ হিচাপে গণ্য কৰা হয় যি এণ্টাৰ্কটিকা মহাদেশক আবৰি ৰাখিছে।
উত্তৰ মহাসাগৰ: ইয়াক কেতিয়াবা আটলাণ্টিক মহাসাগৰৰ এক সমুদ্ৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয় যি সুমেৰুৰ অধিকাংশ অঞ্চল আৰু উত্তৰ আমেৰিকা আৰু ইউৰেছিয়াৰ একাংশ আবৰি ৰাখিছে।
মহাসাগৰীয় বিভাজনসমূহ সংজ্ঞায়িত আৰু মূল্যায়িত হৈছে - মহাদেশ, মাটিৰ স্তৰ আৰু অন্যান্য চৰ্তাৱলীক কেন্দ্ৰ কৰি।
গৌৰীপুৰৰ পি চি ইন্‌ষ্টিটিউটত পঢ়ি থাকোঁতে বঙালী আলোচনী "প্ৰৱাসী"ৰ সম্পাদক ৰামানন্দ চটোপাধ্যায়ে এবাৰ অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰতি বিৰূপ মন্তব্য কৰাত দুখ পাই দীননাথ শৰ্মাই এখন ভাল অসমীয়া আলোচনী আৰম্ভ কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়।
এই কামত তেখেতক লক্ষীপুৰৰ চুটিগল্প লেখক আৰু অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰীয়ে সহায় কৰে।
আৱাহনৰ লেখকসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, তীৰ্থনাথ শৰ্মা, ত্ৰৈলোক্যনাথ গোস্বামী, অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকা, বাণীকান্ত কাকতি, বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা আদি।
তেখেতে পাটাৰকুছি বিদ্যালয়ৰ পৰা এম-ই, গৌৰীপুৰ হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা, কোচবিহাৰ কলেজৰ পৰা প্ৰাৰম্ভিক কলেজীয়া শৈক্ষা আৰু কলিকতাৰ নেচনেল মেডিকেল কলেজৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
চিকিৎসক হিচাপে ধন উপাৰ্জনৰ চেষ্টা কৰাৰ পৰিৱৰ্তে তেখেতে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত যোগদান কৰিছিল আৰু সমাজৰ অন্ধবিশ্বাস আৰু কুসংস্কাৰ দূৰ কৰাৰ বাবে গাঁৱে-নগৰে ঘূৰি ফুৰিছিল।
সেই সময়ত "বাঁহী" আৰু "আসাম বান্ধৱ" আলোচনীৰ মাজত উজনি আৰু নামনি অসমৰ ভাষাক লৈ চলি থকা বাক-বিতণ্ডাবোৰৰ মীমাংসা কৰিবলৈ তেখেত কিছু পৰিমাণে সফল হৈছিল।
শালিধানৰ খেতি আৰম্ভ কৰাৰ সময়ত বৰষুণ নহ’লে অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ কৃষক সকলে ‘ভেকুলী বিয়া’ অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰে।
সাধাৰণতে জেঠ-আহাৰ মাহত পালন কৰা এই লোকাচাৰ পালনৰ ফলত বৰষুণ হোৱাটো নিশ্চিত বুলি অসমৰ জনমানসত দৃঢ় ধাৰণা আছে।
অসমীয়া বিবাহ উৎসৱৰ পৰাম্পৰাগত ৰীতি-নীতিসমূহৰ পালনেৰে দুটা ভেকুলীৰ বিয়া পাতি ৰাইজে আনন্দ উল্লাস কৰি বৰষুণ কামনা কৰে।
প্ৰধানকৈ লোক অভিজ্ঞতাৰ আধাৰত প্ৰতিষ্ঠিত এই লোকাচাৰৰ সৈতে সাদৃশ্যধৰ্মী যাদুও সংযুক্ত হৈ আছে।
ভেকুলী বিয়াৰ ফলত ভেকুলীৰ বংশ বৃদ্ধি হ’ব আৰু এনেদৰে বৃদ্ধি পোৱা ভেকুলীবিলাক থাকিবৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা অধিক পানীৰ অভাৱ পূৰাবলৈ নিশ্চিতভাৱে বৰষুণ হ’ব – এয়া লোক-সমাজৰ দৃঢ় বিশ্বাস।
লোক অভিজ্ঞতা আৰু লোকবিশ্বাসৰ আধাৰত গঢ় লৈ উঠা ভেকুলী বিয়া লোকাচাৰে লোক সমাজত নিৰ্মল আনন্দৰ জোৱাৰ তোলে।
ভেকুলী বিয়া পাতিলে ভেকুলীয়ে আনন্দত টোৰটোৰাই ইন্দ্ৰক জাননী দিয়ে, ইন্দ্ৰ ভেকুলীৰ বিয়ালৈ আহে আৰু আনন্দতে একেৰাহে সাদিন ধৰি বৰষুণ দিয়ে।
ড. লীলা গগৈদেৱৰ মতে, ইন্দ্ৰ দেৱতাই বৰষুণ দিয়ে সেইবাবে আদিম মনৰ মানুহে ভেকুলী আৰু ইন্দ্ৰ দেৱতাৰ সম্পৰ্ক বিচাৰি পাইছিল।
ভেকুলীৰ বিয়া ৰাজহুৱাভাৱে অনুষ্ঠিত হয়, জ্যোতিষীৰ দ্বাৰা বিয়াৰ বাবে নিদিৰ্ষ্ট দিন ধাৰ্য্য কৰা দেখা যায়।
তাৰ পাছত নিদিৰ্ষ্ট কৰি থোৱা দিনটোত যথা নিয়মে পানী তুলি, কইনাক কলৰ দোলাৰে সজা দোলাত লৈ পেঁপা, ঢোল, তাল আদি বজাই গাঁও ফুৰায়।
লক্ষ্মীপূজা পাঁচৰ পৰা সাতদিনীয়াকৈ পতা হয় আৰু সহস্ৰাধিক ভক্তৰ সমাগম হয় ৷ গোবিন্দ ভৱন গীতা সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱস আঘোন মাহত পালন কৰা হয় আৰু ইয়ালৈ অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ উপৰিও চুবুৰীয়া পশ্চিম বংগৰ পৰাও বহুতো ভক্তৰ আগমন ঘটে
এই সত্ৰখন স্বামী কৃষ্ণানন্দ ব্ৰহ্মচাৰীদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰে ৷ ঐতিহাসিক তথ্য আৰু ইয়াৰ ক'লা সংস্কৃতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰি এই অঞ্চল এসময়ত বৃহত্তৰ কোঁচ সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্ভূক্ত আছিল বুলি অনুমান কৰিব পাৰি।
মাণিকপুৰ অসম ৰাজ্যৰ বঙাইগাঁও জিলাৰ এখন সৰু চহৰ আৰু গাওঁ পঞ্চায়ত ৷ ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথে ইয়াক চুই গৈছে ৷ ই বঙাইগাওঁ চহৰৰ পৰা ২৪.৭ কিল'মিটাৰ আৰু ৰাজ্যৰ ৰাজধানী দিছপুৰৰ পৰা ১৫৫ কিল'মিটাৰ আতৰত অৱস্থিত।
মাণিকপুৰ অঞ্চলৰ বেছিভাগ জনগোষ্ঠী কোঁচ-ৰাজবংশী সম্প্ৰদায়ৰ হোৱাৰ লগতে কিছু সংখ্যক কলিতা, বামুন, যোগী আৰু কিছু সংখ্যক বড়ো আৰু বঙালী আৰু ইছলাম ধৰ্মাম্বলম্বী মানুহো আছে।