polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
জানুৱাৰী ২০০৭-ত, সংখ্যালঘু বিভাগ আৰু ৱাকফ গোটক সংখ্যালঘু পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয় গঠন কৰিবলৈ মন্ত্ৰালয়ৰ পৰা স্থানান্তৰ কৰা হয় আৰু শিশু বিকাশ বিভাগে "মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰালয়" গঠন কৰিবলৈ মন্ত্ৰালয় ত্যাগ কৰে।
বাবু জগজীৱন ৰামৰ মতাদৰ্শ আৰু দৰ্শন প্ৰচাৰ কৰিবলৈ মন্ত্ৰালয়ে স্থাপন কৰিছে, 'বাবু জগজীৱন ৰাম ৰাষ্ট্ৰীয় ফাউণ্ডেচন'।
একে সময়তে, অনুসূচীত জাতি উন্নয়ন বিভাগ, জনজাতীয় উন্নয়ন বিভাগ আৰু গৃহ মন্ত্ৰালয়ৰ সংখ্যালঘু আৰু পিছপৰা শ্ৰেণী কল্যাণ বিভাগ আৰু আইন মন্ত্ৰালয়ৰ ৱাকফ বিভাগে সেই মন্ত্ৰালয়সমূহ এৰি নতুন কল্যাণ মন্ত্ৰালয় গঠন কৰে।
ই সমাজৰ সুবিধাবঞ্চিত আৰু প্ৰান্তিক শ্ৰেণীৰ কল্যাণ, সামাজিক ন্যায় আৰু সৱলীকৰণৰ বাবে দায়বদ্ধ, যাৰ ভিতৰত আছে অনুসূচীত জাতি , অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণী , বিকলাঙ্গ, বৃদ্ধ,আৰু মাদক দ্ৰব্য অপব্যৱহাৰৰ ভুক্তভোগীসকল।
মন্ত্ৰালয়ৰ পাঁচটা দপ্তৰ আছে, প্ৰতিটোৰ নেতৃত্ব তত্ত্বাৱধানত এজন যুটীয়া সচিব আছে - "অনুসূচীত জাতি উন্নয়ন ব্যুৰো"; "পিছপৰা শ্ৰেণী ব্যুৰো সমন্বয়, মিডিয়া, প্ৰশাসন"; "বিকলাঙ্গতা ব্যুৰো"; "সামাজিক প্ৰতিৰক্ষা ব্যুৰো"; আৰু "প্ৰকল্প, গৱেষণা, মূল্যাঙ্কন আৰু নিৰীক্ষণ ব্যুৰো।
বৰ্তমানৰ মন্ত্ৰীজন হৈছে থাৱাৰ চান্দ গেহলট, যাক এজন ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী ৰতন লাল কাটাৰিয়া, কৃষ্ণ পাল গুজ্জৰ আৰু ৰামদাস আথাভালেৰ দ্বাৰা সহায় কৰা হয়।
২০১২ চনত, কেন্দ্ৰীয় সামাজিক ন্যায় আৰু সশক্তিকৰণ মন্ত্ৰীয়ে দৃষ্টিহীন মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে অনলাইন পুথিভঁৰাল মুকলি কৰে।
গাওঁবুঢা ছাৰ্থেক সন্মান সহকাৰে আসন দিয়াৰ পাছত ছাৰ্থেকে কাৰ্বি -পৰম্পৰা অনুসৰি ডেকাসকলৰ মাজৰ পৰা একোজন দলপতি বা ক্লেংছাৰপো মনোনীত কৰে।
জিৰকেদামৰ ঘৰ অথবা তেৰাংটো সম্পূৰ্ণ নহয় মানে ছাৰ্থেৰ চ'ৰাঘৰ অৰ্থাৎ হংফাৰ্লাঙকে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
পাহাৰৰ গছ-বন কাটি পৰিষ্কাৰ কৰা, মাটি চহোৱা, কৃষি কাৰ্য কৰা আদি বিভিন্ন কাম-কাজৰ যেন প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ এই জিৰকেদাম।
ইয়াৰোপৰি আজৰি সময়ত ল'ৰাবোৰে বাঁহ-বেতৰ কাম, ছোৱালীবোৰে সূতা কটাকে আদি কৰি বিভিন্ন কাম-কাজত ব্যস্ত হৈ পৰে।
গাঁৱৰ কাৰোবাৰ অসুখ-বিসুখ হ'লে সেৱা -শুশ্ৰূশা কৰা, পূজা -পাতলত সহায়-সহযোগিতা কৰা, প্ৰয়োজনীয় খাদ্য-সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰা গাঁৱৰ বিভিন্ন উন্নয়নৰ কাম কৰা, একেলগে বালি ভোজ খোৱা, নিজ গাঁও বা অঞ্চলৰ নিৰাপত্তাৰ ব্যৱস্থা কৰাকে আদি কৰি বিভিন্ন দিনত জিৰকেদামে সেৱা আগবঢ়াইছিল।
আজিকালি ছোৱালীক তেৰাঙত প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিয়া নহয় বাবে এই ৰিছ'বাছাৰ পত্নীয়ে তেৰাঙৰ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা দিশটো চোৱা-চিতা কৰে।
কাৰ্বি ডেকা-গাভৰুহঁতৰ কৃষি কৰ্মৰ লগতে জীৱনৰ অত্যাৱশ্যকীয় কৰ্মৰ কেন্দ্ৰ হ'ল জিৰকেদাম।
গাঁৱৰ প্ৰতিঘৰৰ পৰা একোজন সভ্যৰে এই অনুষ্ঠান সংগঠিত যদিও গাঁৱৰ সকলোবোৰ ডেকাই নিশা এই চাংঘৰত শুব পাৰে।
মুঠৰ ওপৰত জিৰকেদাম হ'ল কাৰ্বিসকলৰ গণতান্ত্ৰিক প্ৰমূল্যবোধ আৰু সামূহিক সংষ্কৃতিবোধৰ এক প্ৰকৃষ্ট উদাহৰণ।
ঋতুৰ পৰিবৰ্তন আৰু অন্য ঘটনাৰাজীৰ অসংগতিজনিত কাৰণৰ বাবে প্ৰব্ৰজন পদ্ধতি নিৰ্ধাৰণকাৰী উপাদানসমূহ পৰিবৰ্তনশীল।
যেতিয়া কোন জীৱ এক স্থানৰ পৰা অন্য স্থানলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে, তাৰ শক্তি ব্যৱহাৰৰ মাত্ৰা আৰু প্ৰব্ৰজনৰ হাৰ ইটোৰ লগত সিটো সম্পৰ্কিত আৰু লগতে জীৱটোৰ সুৰক্ষাৰ সৈতেও সম্পৰ্কিত।
প্ৰব্ৰজনৰ পথত যদি কোন পৰিবেশগত বাধাই দেখা দিয়ে, তেতিয়া প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলে নিজৰ শক্তি ব্যৱহাৰ কৰি বাধাটো পোনপটিয়াকৈ অতিক্ৰম কৰিব পাৰে নাইবা বাধাটোক পৰিহাৰ কৰি ইয়াৰ চৌপাশেৰে যোৱাত শক্তি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।
কোনো জীৱ যদি এনে কোন স্থানলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছে য'ত খাদ্য বা আবাসৰ বাবে তুমুল প্ৰতিযোগিতা হয়, তেনে ক্ষেত্ৰত প্ৰব্ৰজনৰ হাৰো অধিক হয়।
পৰিস্থিতি বিজ্ঞানৰ অনুসৰি প্ৰব্ৰজন অথবা পৰিভ্ৰমণ বুলিলে কোনো এক প্ৰজাতিৰ জীৱৰ বৃহৎ সংখ্যক সদস্যই এক পৰিবেশৰ পৰা ভিন্ন এক পৰিবেশলৈ স্থানান্তৰ হোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়াটোক বুজায়।
প্ৰব্ৰজন হৈছে এক প্ৰাকৃতিক আচৰণ আৰু চলমান জীৱৰ বহুসংখ্যক প্ৰজাতিৰ জীৱনচক্ৰৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ।
প্ৰব্ৰজন কেৱল প্ৰাণীৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নহয়, যদিও প্ৰাণী প্ৰব্ৰজন হৈছে প্ৰব্ৰজনৰ প্ৰকাৰসমূহৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক পৰিচিত।
জীৱসমূহে অনুকূল অৱস্থাৰ, যেনে খাদ্যৰ প্ৰাপ্যতা, পৰভক্ষীৰ পৰা সুৰক্ষা, যৌন সংগমৰ সুযোগ আৰু অন্যান্য পৰিবেশগত কাৰণসমূহৰ সুবিধা ল'বৰ বাবে প্ৰব্ৰজন কৰে।
কিছু প্ৰজাতিৰ সদস্যই সিহঁতৰ গোটৰ প্ৰবীণ সদস্যৰ পৰা প্ৰথম যাত্ৰাৰ সময়ত প্ৰব্ৰজন পথটি শিকে, আনহাতে অন্য কিছু প্ৰজাতিয়ে জীনগতভাবে সিহঁতৰ প্ৰব্ৰজনৰ পথ সম্পৰ্কিত তথ্য পায়।
প্ৰজাতিভেদে প্ৰব্ৰজনৰ সংকেত আৰু আচৰণৰ মাজত অনেক পাৰ্থক্য থাকা সত্ত্বেও, "প্ৰব্ৰজনৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ত জড়িত সংকেতসমূহৰ মাজত যথেষ্ট মিল থকা যেন অনুমান হয়।
" প্ৰব্ৰজনকাৰী জীৱসমূহে পৰিবেশজনিত সংকেত যেনে ফটো-পিৰিয়ড আৰু বতৰৰ অৱস্থাৰ লগতে আভ্যন্তৰীণ সংকেত যেনে হৰম'নৰ স্তৰৰ পৰিবৰ্তন আদিৰ সহায়ত প্ৰব্ৰজন কেতিয়া আৰম্ভ কৰিব লাগে তাক নিৰ্ধাৰণ কৰে।
প্ৰব্ৰজনকাৰী জীৱসমূহে পৃথিৱীৰ চৌম্বকীয় তথ্যৰ ভিত্তিত প্ৰব্ৰজনৰ পথটো শুদ্ধভাবে নিৰ্ধাৰণ কৰিব সক্ষম হয়।
তেওঁ তিৰুচিৰাপল্লীৰ সীতালক্ষ্মী ৰামস্বামী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতি বিভাগত স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু ১৯৮৪ চনত জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তেওঁ বিত্ত আৰু কৰ্পোৰেট বিভাগৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী আৰু বাণিজ্য আৰু উদ্যোগ বিভাগৰ স্বতন্ত্ৰ মন্ত্ৰী আছিল।
যুক্তৰাজ্যত থকা সময় চোৱাত তেওঁ প্ৰাইছ ৱাটাৰহাউচ কপাৰ্চৰ গৱেষণা আৰু উন্নয়নৰ জ্যেষ্ঠ ব্যৱস্থাপক আৰু বিবিচি ৱৰ্ল্ড চাৰ্ভিছত কৰ্মৰত আছিল।
২০১৬ চনৰ মে মাহত বিজেপিয়ে কৰ্ণাটকৰ পৰা ৰাজ্যসভালৈ মনোনীত কৰা ১২জন ব্যক্তিৰ ভিতৰত নিৰ্মলা সীতাৰমন অন্যতম আছিল।
নিৰ্মলা সীতাৰমনে তেওঁৰ স্বামী পৰাকলা প্ৰভাকৰক জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে লগ পাইছিল।
উদাহৰণ স্বৰূপে, 'সত্য হৰিশ্চন্দ্ৰ' বা 'ভক্ত মোৰাধ্বজ' নাটকৰ কাহিনী পৌৰাণিক কথাৰ পৰা লোৱাৰ বিপৰীতে 'ইন্দল হৰণ' আৰু 'পুৰণমল' নাটকৰ কাহিনী লোককথা আধাৰিত।
কুৰি শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্দ্ধত ব্ৰিটিছ শাসক বা জমিদাৰসকলৰ প্ৰতি যি যি ক্ষোভ আছিল, তাৰ প্ৰতিফলন 'চুলতানা ডাকু', 'জালিৱানৱালাবাগ', 'অমৰ সিং ৰাঠোৰ' আদি নাটকৰ মাজেদি হৈছে।
শেহতীয়া দশকবোৰত এজন প্ৰখ্যাত নৌটংকী গুৰু পণ্ডিত ৰামদয়াল শৰ্মা আৰু ড. দেবেন্দ্ৰ শৰ্মাই বহু কেইখন নতুন নৌটংকী লিখি উলিয়াইছে।
এই নতুন নাটকবোৰত স্বাস্থ্য, এইড্‌ছ, মহিলা সবলীকৰণ, যৌতুক, প্ৰব্ৰজন, পৰিয়াল পৰিকল্পনা আদি বিষয়ক সমসাময়িক সামাজিক বাৰ্তা দিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলাইছে।
কেইখনমান জনপ্ৰিয় নৌটংকী হ’ল- 'পাক-মোহব্বত', 'চুলতানা ডাকু', 'ইন্দল হৰণ', 'অমৰ সিং ৰাঠোৰ', 'ভক্ত পুৰণমল', 'হৰিশ্চন্দ্ৰ তাৰমতী'।
কেইখনমান সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী পণ্ডিত ৰামদয়াল শৰ্মা ৰচিত সমসাময়িক জনপ্ৰিয় নাটক- 'মিচন সুহানী', 'সুবহ কা ভুলা', 'বেহকানী ঔৰ মুস্কানী' আৰু 'বেটী কা ব্যাহ'।
বলীউদী চলচ্চিত্ৰ আগমনৰ পূৰ্বে নৌটংকীয়ে আছিল উত্তৰ ভাৰতৰ গ্ৰাম্য আৰু নগৰীয়া জীৱনৰ সৰ্বাধিক জনপ্ৰিয় বিনোদন মাধ্যম।
নৌটংকীৰ চহকী সংগীত আৰু হাস্যৰসপ্ৰধান, বিনোদনমূলক কাহিনীৰ সংযোজনাই গ্ৰাম্য জনজীৱনৰ কল্পনাক আলোড়িত কৰিব পৰাকৈ গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল।
আনকি দূৰদৰ্শন আৰু ডিভিডিৰ ব্যাপক সম্প্ৰসাৰণৰ পিছতো শ্ৰেষ্ঠ নৌটংকী দলবোৰৰ অনুষ্ঠানত দহ হাজাৰ-পোন্ধৰ হাজাৰ দৰ্শক সমবেত হোৱা দেখা যায়।
উত্তৰ ভাৰতৰ গীতিধৰ্মী লোকনাট্য পৰম্পৰা-'সংগীত', 'ভগত' আৰু 'স্বাগ' পৰাই নৌটংকীৰ উদ্ভৱ হৈছে।
'সংগীত ৰাণী নৌটংকী কা' নামৰ এখন 'সংগীত' ইমানে জনপ্ৰিয় হৈছিল যে এনেধৰণৰ লোক্যনাট্য শৈলীটোক মানুহে 'নৌটংকী' বুলিবলৈ ল’লে।
নৌটংকীৰ পৰিবেশন সাধাৰণতে গাঁৱৰ বা গাঁৱৰ ওচৰৰে এখন মুকলি ঠাইত অনুষ্ঠিত হয়, য’ত কেইশ বা কেইহাজাৰ মান দৰ্শক গোট খোৱাৰ সুবিধা থাকে।
পৰম্পৰাগত নৌটংকী সাধাৰণতে নিশা পলমকৈ, প্ৰায়ে দহমান বজাত আৰম্ভ হৈছিল আৰু সূৰ্যোদয় নোহোৱালৈকে চলি আছিল।
নৌটংকী এটা জনপ্ৰিয় নাট্যশৈলী, য’ত ৰোমাণ্টিক কাহিনী, পৌৰাণিক কথা বা স্থানীয় বীৰগাথাৰ আদিৰ পৰা নৌটংকীৰ নাটকৰ কাহিনী আহৰণ কৰা হয়।
কিন্তু তেওঁ বৰ্তমান তেওঁৰ মহানুভৱতা আৰু দানশীলতাৰ বাবে সকলো সম্পত্তি দান কৰি দাৰিদ্যৰ জীৱন-যাপন কৰি আছে।
চহৰখনৰ সুন্দৰী গণিকা বসন্তসেনাইও তেওঁৰ কাহিনী শুনি তেওঁক সন্মান কৰিছিল আৰু তেওঁৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল।
আনফালে দেশৰ দুষ্ট আৰু অত্যাচাৰী ৰজা পালকৰ খুলশালীয়েক সংস্থানকেও তেওঁৰ যৌন আকাংক্ষা পূৰণ কৰিবলৈ নটী বসন্তসেনাক বিচাৰে।
নাটকখনৰ বিষয়বস্তু, চৰিত্ৰ চিত্ৰন আৰু নাট্য বিন্যাসৰ এক চিৰকালীন আবেদন আছে আৰু যাৰবাবে এই নাটকখন পৃথিৱীৰ বহু দেশত, বিশেষকৈ পাশ্চাত্যত বহুভাষাত অনূদিত হৈ জনপ্ৰিয়তাৰ সৈতে বাৰেবাৰে মঞ্চস্থ হৈছে।
বসন্তসেনাৰ প্ৰধান দাসী মদনিকাক দাসত্ত্বৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ শাৰ্বিলক নামৰ চোৰ এটাই চাৰুদত্তৰ ঘৰৰ পৰা সেই অলংকাৰখিনি চুৰ কৰে।
হিন্দুসকলৰ পৌৰাণিক একাধিক গ্ৰন্থ অনুযায়ী চাৰি কুমাৰ হ’ল চাৰিজন ঋষি, যিয়ে শিশুৰ ছদ্মবেশেৰে গোটেইবিশ্ব ভ্ৰমণ কৰি ফুৰিছিল।
ব্ৰহ্মাৰ মনৰ পৰা চাৰি শিশুপুত্ৰৰ জন্মৰ সময়ত সিহঁতে তেওঁৰ পিতৃৰ মত বিৰুদ্ধাচৰণ কৰে আৰু প্ৰতিজ্ঞা কৰে যে তেওঁলোক আজীৱন অবিবাহিত কুমাৰ হৈয়ে থাকিব।
তেওঁলোকে সিদ্ধান্ত লয় যে তেওঁলোকে কোনো বাসনা নকৰি এই প্ৰকৃতিবাদী আৰু আধ্যাত্মবাদী মহাবিশ্বত ঘূৰিব আৰু জীৱ জগতক জীৱনৰ শিক্ষা দিব।
ব্ৰহ্মাৰ এই চাৰিজন মানসপুত্ৰ একত্ৰে একাধিক নামেৰে পৰিচিত যেনে: "কুমাৰগণ" "চতুৰ্সন" বা "চতুঃ সন" আৰু "সনকাদি" ।
বৈষ্ণৱসকলৰ মতে, বিষ্ণু আৰু তেওঁৰ অৱতাৰ শ্ৰীকৃষ্ণৰ আৰাধনাপদ্ধতি ভক্তবৃৃন্দৰ মাজত প্ৰচাৰ কৰা চাৰি কুমাৰ বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য।
মহাভাৰতৰ কাহিনীত এইদৰে সাতজন ব্ৰহ্মাৰ কুমাৰৰ নাম পোৱা যায় যেনে: অনিৰুদ্ধ, সন, সনৎসুজাত, সনক, সনন্দ, সনৎকুমাৰ, কপিল আৰু সনাতন।
ছান্দোগ্য উপনিষদৰ সপ্তম অধ্যায়ত দেৱৰ্ষি নাৰদৰ কাষত সনৎকুমাৰৰ ভূম-বিদ্যাৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
মহাভাৰতত সনৎকুমাৰৰ উল্লেখ আছে এগৰাকী মহান সন্ন্যাসীৰ ৰূপত, য’ত যোগ সম্পৰ্কীয় একাধিক সংশয় বা প্ৰশ্নৰ সঠিক ব্যাখ্যা দিয়া দেখা যায়।
ৰং তৈয়াৰ কৰিবলৈ টেম্পৰা পাউডাৰ আৰু বাৰ্নিছ বা এনামেলৰ এক নিৰ্দিষ্ট সংমিশ্ৰণ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
প্ৰথমতে, নৃত্যশিল্পীসকলে শৰীৰৰ পৰা চুলি আঁতৰ কৰে আৰু তাৰ পিছত সেইবোৰৰ ওপৰত ৰঙৰ আধাৰ প্ৰয়োগ কৰা হয়।
আবেলিলৈকে পুলি কালি গোট বা 'সংগম' সমূহ থ্ৰিচুৰৰ চাৰি কোণৰ পৰা শোভাযাত্ৰাত নৃত্য কৰি পেট জোকাৰি ৰাস্তাৰ মাজেৰে স্বৰাজ ৰাউণ্ডলৈ ঢোলৰ শব্দত পেলেচ ৰোড, কৰুণাকৰণ নাম্বিয়াৰ ৰোড, শৰ্ণুৰ ৰোড, এ আৰ মেনন ৰোড আৰু এমজি ৰোডৰ মাজেৰে চহৰৰ কেন্দ্ৰলৈ গতি কৰে।
প্ৰশিক্ষিত শিল্পীসকলে মুখ্যতঃ ভাৰতীয় ৰাজ্য কেৰালাত উদযাপন কৰা বাৰ্ষিক কৃষিভিত্তিক উৎসৱ ওনাম উপলক্ষে মানুহক মনোৰঞ্জন কৰিবলৈ প্ৰদৰ্শন কৰে।
নালাম ওনাম বা ওনামৰ উদযাপনৰ চতুৰ্থ দিনা উদুক্কু আৰু থাকিলৰ দৰে বাদ্যৰ তালে তালে উজ্জ্বল হালধীয়া, ৰঙা আৰু ক'লা নৃত্যত বাঘ আৰু চিকাৰীৰ দৰে ৰং কৰা প্ৰদৰ্শকসকলে এই নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে।
পুলি কালিৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে 'বাঘৰ খেল' সেয়েহে ইয়াৰ প্ৰদৰ্শনত বাঘ চিকাৰৰ মূল বিষয়ৰ চাৰিওফালে ঘূৰি থাকে।
ওনামৰ চতুৰ্থ দিনা থ্ৰিচুৰত গোটেই জিলাৰ পুলি কালি দলবোৰে তেওঁলোকৰ দক্ষতা প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ একত্ৰিত হয়।
তেওঁলোকে চিকাৰী আৰু জন্তুৰ এটা খেল প্ৰণয়ন কৰি বাঘক চিকাৰীৰ দ্বাৰা চিকাৰ কৰাত বিশেষ পদচালনা আৰু শৰীৰৰ ভাষাৰে লোক ধাৰাক জনপ্ৰিয় কৰিছিল।
ওনাম উদযাপনৰ সৈতে তেওঁলোকে বাঘৰ দৰে অদ্ভুত পদচালনাৰ সৈতে বাঘ হিচাপে সজ্জিত হৈ এই কলা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
বাঘে জন্তু এটাৰ ওপৰত চিকাৰ কৰা আৰু চিকাৰীৰ দ্বাৰা চিকাৰ কৰা বাঘৰ দৰে দৃশ্যবোৰ মাজত সুন্দৰভাৱে প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।
ভাদককুন্নাথন মন্দিৰৰ সন্মুখত আৰু মাটিৰ চাৰিওফালে শোভাযাত্ৰাত যোৱাৰ আগতে ইয়াত গণপতি মন্দিৰৰ দেৱতাক এটা নাৰিকল আগবঢ়ায়।
বিভিন্ন দলবোৰে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ভাঁহি অহাৰ লগতে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ পোছাক পিন্ধা বাঘ তৈয়াৰ কৰিবলৈ ইজনে সিজনৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতা কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক দিনবোৰত মুখা ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাছিল আৰু অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে নিজকে গোটেই মুখতো ৰং কৰিছিল।
কিন্তু এতিয়া প্ৰস্তুত কৰা মুখা, নকল দাঁত, জিভা, দাড়ি আৰু গোঁফ আদিৰে অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে তেওঁলোকৰ শৰীৰত ৰঙৰ সৈতে ব্যৱহাৰ কৰে।
২০০৪ চনত গঠন কৰা পুলি কালি গোটৰ এক একত্ৰিত পৰিষদ পুলি কালি সমন্বয় সমিতিয়ে ইয়াৰ সকলো প্ৰকৃত ৰূপ সংৰক্ষণ আৰু প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আয়োজন কৰে।
বিশ্বাস কৰা হয় যে বিখ্যাত দেৱী মহামায়াক পৰম্পৰাগতভাৱে পৰ্বতযোৰাৰ কছাৰী, কোচ আৰু নাথ আদি স্থানীয় লোকসকলে আৰাধনা কৰিছিল।
জনশ্ৰুতিমতে প্ৰায় ৫০০ বছৰ আগতে বৰ্তমান বাংলাদেশৰ মৈমনসিঙৰ যদু চৌধুৰী নামৰ এগৰাকী বণিকে টিপকাই নদীৰ ঘাটত মা মহালয়াৰ দৰ্শন লাভ কৰিছিল।
তেখেতক মহামায়ায়ে দেখুওৱা সপোনৰ মৰ্মে বগৰীবাৰী, ৰূপ্‌সী আৰু ধুবুৰীৰ জমিনদাৰে এই মন্দিৰ স্থাপন কৰিছিল।
তেতিয়াৰ পৰা বংশানুক্ৰমিক পৰম্পৰা অনুসৰি নলবাৰীৰ ওচৰৰ সোণকুৰীয়া গাঁৱৰ পুৰোহিত সকলে ইয়াত পূজা-অৰ্চনা কৰি আহিছে।
মহামায়া ধাম অসমৰ কোকৰাঝাৰ জিলাৰ পৰ্বতযোৰা মহকুমাৰ বগৰীবাৰীত অৱস্থিত হিন্দু ধৰ্মৰ এক প্ৰাচীন মন্দিৰ।
তেওঁ ১৯৭২ চনত কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত গনেভিল এণ্ড কেইউছ কলেজ, কেম্ব্ৰিজত চিকিৎসা বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰিবলৈ জলপানি লাভ কৰে।
১৯৭৮ চনত তেওঁ অক্সফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰত বৃক্ক চিকিৎসাত প্ৰশিক্ষিত হয় আৰু পিচলৈ ৰেনেল অক্সিজিনেচনক মূল বিষয় লৈ গৱেষণা আৰম্ভ কৰে।
ইয়াৰ লগতে তেওঁ অক্সফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লোডৱিগ ইনষ্টিটিউট অফ কেঞ্চাৰ ৰিচাৰ্ছৰ সদস্য টাৰ্গেট ডিস্ক'ভাৰী ইনষ্টিটিউটৰ নিৰ্দেশক আছিল।
ৰেটক্লিফৰ গোটে আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে বৃক্কৰ কোষবিলাকৰ বাহিৰেও আন আন কোষ সমূহেও হাইপ'ক্সিয়াৰ সময়ত বিশেষ আচৰণ কৰে।
বহুতো মানুহ আৰু আন জীৱৰ বহুতো কোষৰ ধৰণে অক্সিজেনৰ অভাৱত ইৰিথ্ৰ'প্ৰটিন তো অন্যান্য জিনক সক্ৰিয় কৰে।
ইয়াৰ ফলত ডাঃ ৰেটক্লিফ আৰু তেওঁৰ দলে অক্সিজেনৰ প্ৰতি সংবেদনশীল কোষৰ আণৱিক প্ৰক্ৰিয়াৰ শাৰীক চিনাক্ত কৰে।
সেইসময়ত ডাঃ ৰেটক্লিফে লোহিত ৰক্ত কণিকাৰ উৎপাদন নিয়ন্ত্ৰণ কৰা ইৰিথ্ৰ'প্ৰটিন নামৰ হৰমনৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিবলৈ পৰীক্ষাগাৰ স্থাপন কৰিছিল।
ইয়াৰ বাবে তেওঁ উইলিয়াম কেলিন জুনিয়ৰ আৰু গ্ৰেগ লিয়নাৰ্ড চেমেনজাৰ সৈতে "অক্সিজেনৰ উপলব্ধতাৰ ওপৰত কোষ সমূহে কেনেকৈ সংবেদন লাভ কৰে আৰু নিজকে সেই পৰিৱেশৰ উপযোগী কৰি লয় আৱিষ্কাৰ"ৰ বাবে ২০১৯ চনৰ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।
১৯৮৯ চনত তেওঁ ৱেলকাম ট্ৰাষ্টৰ চিনিয়ৰ ফেল'শ্বিপ লাভ কৰি নিজৰ ক্ষেত্ৰ সলনি কৰি এক ননতুন পৰীক্ষাগাৰ স্থাপন কৰে।
ৰেটক্লিফে তেওঁৰ গৱেষণাৰ বাবে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে।
১৯৫৫ চনত ছাত্ৰ হিচাপে শিক্ষাগ্ৰহণ কৰি থকাৰ কালতেই পেনৰ'জে ই.এইছ. মুৰিৰ সৰলীকৃত মেট্ৰিস্ক ইনভাৰ্ছ পুনঃপ্ৰবৰ্তন কৰে।
পেনৰ'জে জ্যামিতি আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক ছাৰ ডব্লিউ. ভি. ডি. হজেৰ অধীনত গৱেষণা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ১৯৫৮ চনত কেমব্ৰিজৰ ছেইণ্ট জনছ কলেজৰ পৰা বীজগণিতবিদ আৰু জ্যামিতিবিদ জে.এ. টডৰ অধীনত ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
এচ্ছাৰে পূৰ্বতে কৰি থোৱা অসম্ভৱ বস্তুৰ চিত্ৰাংকনৰ দ্বাৰা পেনৰ'জৰ ত্ৰিভুজ আংশিকভাৱে প্ৰভাৱিত হৈছিল।
পেনৰ'জে ভৌতিক বিশ্বতত্ত্ব আৰু সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ গাণিতিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানলৈ বৰঙনি আগবঢ়াই আহিছে।
১৯৮৮ চনত লাভ কৰা উল্ফ বঁটাকে ধৰি তেখেতে নিজৰ কৰ্মৰ বাবে ভালেমান বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ বাবে লাভ কৰা উল্ফ বঁটাটো পেনৰ'জ-হকিং ছিংগুলাৰিটি তত্ত্বৰ বাবে তেখেতে বিজ্ঞানী ষ্টিফেন হকিংৰ লগত যুটীয়াভাৱে লাভ কৰিছিল।
তেখেতে আৱিষ্কাৰ কৰে যে-কৃষ্ণগহ্বৰৰ গঠন আপেক্ষিকতাবাদৰ সাধাৰণ তত্ত্বৰ এটা বলিষ্ঠ ভৱিষ্যৎবাণী ।
তেখেতৰ লগতে ২০২০ চনৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল ৰেইনহাৰ্ড গেনজেল আৰু এণ্ড্ৰিয়া ঘেজকো প্ৰদান কৰা হয়।
১৯৫৬-৫৭ চনত পেনৰ'জে লণ্ডনৰ বেনফৰ্ড কলেজত সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে আৰু পাছলৈ কেমব্ৰিজৰ ছেইণ্ট জনছ কলেজত গৱেষণা ফেল' হয়।
ইয়াৰ পিছত, ১৯৬৩-৬৪ সময়ছোৱাত তেখেত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ ৰাওনা হয় আৰু তাত আষ্টিনস্থিত টেক্সাছ বিশ্ববিদ্যালয়ত অনাৱাসিক সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰে।
এছেক্সৰ ক'লচেষ্টাৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰ'জাৰ পেনৰ'জ মাৰ্গাৰেট আৰু মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ তথা জীনতত্ত্ববিদ লিঅ'নেল পেনৰ'জৰ পুত্ৰ।
তেখেতৰ ককাক-আইতাক হৈছে আয়াৰলেণ্ডীয় মূলৰ চিত্ৰশিল্পী জে. ডয়ল পেনৰ'জ আৰু সন্মানীয় এলিজাবেথ জছেফিন পেকঅ'ভাৰ।
মেৰি নাটানছ'ন এগৰাকী ইহুদী ৰাছিয়ান যি ১৮৮০ৰ দশকৰ শেষৰফালৰ ছেইণ্ট পিটাছবাৰ্গৰ পৰা পলায়ন কৰিছিল।
পেনৰ'জৰ তিনিগৰাকী ভ্ৰাতৃ পদাৰ্থবিদ অলিভাৰ পেনৰ'জ, জিনতত্ত্ববিদ ছাৰলি হজেছন আৰু ডবা খেলৰ গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ জনাথন পেনৰ'জ।
পেনৰ'জে এই ধাৰণাৰ আধাৰ হৈছে নামৰ প্ৰবন্ধটো; যিটো লিখিছল ভূগোলবিদ, জনতত্ত্ববিদ আৰু পৰিসংখ্যাবিদ জাৰোমিৰ কোৰাকে।
২০০৪ চনত পেনৰ'জে দ্য ৰ'ড টু ৰিয়েলিটি: এ কমপ্লিট গাইড টু দ্য ল'ছ অৱ দ্যা ইউনিভাৰ্ছ উন্মোচন কৰে।
১০৯৯ পৃষ্ঠাজোৰা এই গ্ৰন্থখনত পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ সূত্ৰসমূহৰ বিস্তৃত ব্যাখ্যা আৰু গাইড সন্নিৱিষ্ট হৈছে।
পেনৰ'জ মত বা -এ কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞান আৰু সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ মাজত থকা সম্পৰ্কৰ বিষয়ে অনুমান কৰে আৰু প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায় যে- স্থান-কাল বক্ৰতাৰ পাৰ্থক্যই এটা নিৰ্দিষ্ট পৰ্যায় নোপোৱালৈকে কোৱাণ্টাম ষ্টেট এটা কোৱাণ্টাম ছুপাৰপজিছনতে থাকে।
ছাৰ ৰ'জাৰ পেনৰ'জ হৈছে এগৰাকী ইংৰাজ গাণিতিক পদাৰ্থবিদ, গণিতজ্ঞ, বিজ্ঞানৰ দাৰ্শনিক আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানত ন'বেল বঁটা বিজয়ী।
ইয়াৰ লগতে তেখেত ৱাধাম কলেজৰ এমিৰেটাছ সভ্য, ইউনিভাৰ্ছিটি কলেজ লণ্ডন আৰু কেমব্ৰিজৰ ছেইণ্ট জনছ কলেজৰ সন্মানীয় সভ্য।
এই তত্ত্বই মিংকোৱস্কী স্থানত জ্যামিতীয় বস্তুক চতুৰ্মাত্ৰিক জটিল স্থানত মেট্ৰিক স্বাক্ষৰ ৰ সৈতে মেপাংকন কৰে।
ৰ'জাৰ পেনৰ'জে ইউনিভাৰ্ছিটি কলেজ স্কুল আৰু ইউনিভাৰ্ছিটি কলেজ লণ্ডনত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল; য'ৰপৰা তেখেতে গণিতশাস্ত্ৰত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ স্নাতক হিচাপে উত্তীৰ্ণ হয়।
১৯৮৩ চনত তেখেতে হাউষ্টনৰ ৰাইছ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰিবলৈ বিল গৰ্ডনৰ পৰা আমন্ত্ৰণ লাভ কৰে।
তাৰাবাই অশ্বাৰোহৰণ কৌশলত দক্ষ আছিল আৰু যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁৰ নেতৃত্বত বহুতো কৌশলগত পদক্ষেপ লোৱা হৈছিল।
১৭০৬ চনত, তাৰাবাইক মোগল বাহিনীয়ে ৪ দিনৰ বাবে বন্দী কৰিছিল কিন্তু তেওঁ এজন মোগল সৈনিকক নিজৰ খাৰুসহ কিছু ব্যয়বহুল গহনা দি বন্দীসালৰ পৰা পলায়ন কৰিছিল।
১৭০৭ চনত ঔৰঙ্গাবাদৰ ঝুলদাবাদত মৃত্যু হোৱা মোগল সম্ৰাট ঔৰংগজেবৰ মৃত্যুৰ খবৰ পাই মাৰাঠা দেশখন সকাহ পাইছিল।
তেওঁ ছত্ৰপতি ৰাজাৰাম ভোঁচলে -ৰ ৰাণী আৰু মাৰাঠা সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক শিৱাজীৰ বোৱাৰী আৰু দ্বিতীয় শিৱাজীৰ মাতৃ আছিল।
স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত মাৰাঠা অঞ্চলৰ মোগল দখলৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধ জীয়াই ৰখাত তেওঁৰ ভূমিকা অতুলনীয়।
বিশিষ্ট ভাৰতীয় বুৰঞ্জীবিধ যদুনাথ চৰকাৰে মত প্ৰকাশ কৰিছিল যে ১৭০০–১৭০৭ চনৰ সময়ছোৱাত মহাৰাষ্ট্ৰৰ পথপ্ৰদৰ্শক আৰু নিৰ্দেশক কোনো মন্ত্ৰী নাছিল কেৱল ৰাণী তাৰাবাই মোহিতে আছিল।
তেওঁৰ প্ৰশাসনিক প্ৰতিভা আৰু চৰিত্ৰৰ শক্তিয়ে মাৰাঠা সাম্ৰাজ্যক ভয়ংকৰ সংকটৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল।
১৭০০ চনৰ মাৰ্চত ৰাজাৰাম প্ৰথমৰ মৃত্যুত, তেওঁ তেওঁৰ নৱজাতক পুত্ৰ, শিৱাজী দ্বিতীয়ক ৰাজৰামৰ উত্তৰাধিকাৰী আৰু নিজকে ৰিজেণ্ট হিচাপে ঘোষণা কৰে।
নামনি সোৱণশিৰি জিলাৰ প্ৰশাসনিক বৃত্ত ছটা হৈছে- জিৰ’, য়াচুলি , পিষ্টানা , ৰাগা , কম্প’ৰিজ’ আৰু দলুংমুখ ।
জিলাখন বাৰশ শতিকাত চুতীয়া ৰজা বীৰপালৰ অধীনলৈ আহে, ১৯৯৯ চনত এই জিলাৰ একাংশ পৃথক কৰি পাপুমপাৰে জিলা গঠন কৰা হয়।
জিলাখনৰ উত্তৰে উজনি সোৱণশিৰি জিলা, দক্ষিণে পাপুমপাৰে জিলা, পূবে পশ্চিম ছিয়াং জিলা আৰু উজনি সোৱণশিৰি জিলাৰ কিছু অংশ আৰু পশ্চিমে পূব কামেং জিলা অৱস্থিত।
২০১৭ চনত নামনি সোৱণশিৰি জিলাৰে ৰাগা, দলুংমুখ আৰু কুম্পিৰিজ’ চাৰ্কোলক লৈ অন্য এখন নতুন জিলা কামলে জিলা নামেৰে গঠন কৰাৰ সিদ্ধান্ত কৰা হয়।
ড ভূপেন হাজৰিকা আৰু জয়ন্ত হাজৰিকাৰ গীতৰ পেৰ'ডি ৰচনা কৰি গাই তেখেত পেৰ'ডি গায়ক হিচাপে জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল।
এবাৰ গুৱাহাটী জিলা পুথিভঁড়ালত আয়োজিত এক সংগীত সন্ধিয়াত ড ভূপেন হাজৰিকাৰ সন্মুখতে ভূপেন দাৰ সৃষ্টি “অস্ত আকাশতে সপোন ৰহণ সানি” গীতটো পেৰ'ডি কৰি “অস্ত আকাশতে মস্ত বেলি ডুবে” বুলি পৰিৱেশন কৰি ভূপেন দাৰ প্ৰশংসা বুটলিছিল।
ভূপেন দাৰ “মই এটি যাযাবৰ” তেখেতে “মই এটি নিশাচৰ”; জয়ন্ত হাজৰিকাৰ “যদি জীৱনে কান্দে নাই নাই বুলি” গানটি “যদি ঘৈণীয়ে কান্দে নাই নাই বুলি” বুলি পেৰ'ডি কৰি গাইছিল তেখেতে।
“গুহেটিক আৰু কেথেনো নাযাওঁ গুহেটিক নমস্কাৰ” - তীব্ৰ শ্লেষ ঢালি গোৱা এই গীতটি আকাশবাণীৰ পৰা প্ৰচাৰিত হৈছিল আৰু এই গীতটি আজিও আকাশবাণীৰ সংগীতানুষ্ঠান কিছুমানত পৰিৱেশিত হয়।
পেৰ'ডি গীত গোৱাৰ উপৰও ৰহমানে ভূপেন হাজৰিকা পৰিচালিত কেইখনমান ছবিৰ গীতত সহযোগী শিল্পী হিচাপে কণ্ঠদান কৰিছিল।
লটিঘটিত ৰমজানৰে ৰোজা গ'ল শীৰ্ষক গীতত মহম্মদ ৰফিৰ সৈতে, চিক্‌মিক্‌ বিজুলীত ঘৰ আমাৰ মাটি হয় শীৰ্ষক গীতত মুকেশৰ সৈতে আৰু সেই একে ছবিৰে শম্মা থাকিলে জৰুৰ জৰুৰ পৰৱানা যে আহিবই শীৰ্ষক গীতত ভূপেন হাজৰিকাৰ সৈতে কণ্ঠদান কৰিছিল।
মাত্ৰ ত্ৰিশ বছৰ বয়সতে মৃত্যু হোৱা দোস্ত হবিবুৰ ৰহমান এগৰাকী পেৰ'ডি গায়ক হিচাপে অতি জনপ্ৰিয় আৰু প্ৰখ্যাত আছিল।
গুৱাহাটীৰ কুমাৰপাৰা অঞ্চলত জন্মগ্ৰহণ কৰা হবিবুৰ ৰহমানৰ নিচেই শৈশৱতে পিতৃ-মাতৃৰ বিয়োগ ঘটিছিল।
ৰহমানৰ বিখ্যাত গীতকেইটিমান যেনে, ‘গুহেটীক নমস্কাৰ’, ‘যদি ঘৈণীয়ে কান্দে লাগে লাগে বুলি’, ‘মই এটি নিশাচৰ’ আদি গ্ৰাম’ফোনত ৰেকৰ্ড কৰা হৈছিল।
বিজ্ঞানী উপদেষ্টা গোট, মণ্ডলী, বিশেষজ্ঞ গোট, পৰিচালনা সমিতি, বিশেষ কৰ্মীদল আদিয়ে সংস্থাৰ বিভিন্ন গৱেষণা-কৰ্ম আৰু আঁচনিসমূহ নিৰীক্ষণ আৰু পৰীক্ষণ কৰে।
পৰিষদে জৈৱ-চিকিৎসাৰ গৱেষণাসমূহ চলাই নিবলৈ সাধাৰণতে ইণ্ট্ৰামুৰেল আৰু এক্সট্ৰামুৰেল পদ্ধতিৰ সহায় লয়।
এক্সট্ৰামুৰেল গৱেষণাৰ ভেটি আৰু ইয়াৰ পদ্ধতি-প্ৰক্ৰিয়াসমূহ পৰিষদে বিগত সময়ত সংবৰ্ধন কৰি আহিছে।
"ভাইৰাছজনিত গৱেষণা আৰু ৰোগনিৰ্ণয় প্ৰয়োগশালা"ৰ জৰিয়তে আইচিএমআৰে ভাইৰাছৰ তৎকালীন চিনাক্তকৰণ আৰু প্ৰয়োজনীয় ব্যৱস্থাপ্ৰণালীত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিছে।
গৱেষণাৰ উপৰিও আইচিএমআৰে ভাৰতীয় চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ শিক্ষাৰ্থীক বিভিন্ন দেশৰ কিছুমান ফেলোশ্বিপ কাৰ্যসুচীৰ লগত পৰিচয় কৰাই দিছে।
লগতে উন্নয়নশীল দেশৰ বিজ্ঞানীসকলক ভাৰতীয় প্ৰতিষ্ঠান অথবা প্ৰয়োগশালালৈ আহি কাম কৰিবলৈ সুযোগ সৃষ্টি কৰিছে।
আইচিএমআৰৰ মুঠ ২৬টা প্ৰতিষ্ঠানে যক্ষ্মা, কলেৰা,এইডছ, মেলেৰিয়া, পুষ্টিহীনতা, কৰ্কট, খাদ্য আৰু ভেষজ বিষবিজ্ঞান, প্ৰজনন, চিকিৎসা পৰিসংখ্যা আদি বিভিন্ন স্বাস্থ্যজনিত, ৰোগসংক্ৰান্তিয় অথবা স্বাস্থ্য-সম্বন্ধীয় বিষয়ত গৱেষণা গৱেষণা কৰে।
আইচিএমআৰৰ ৬টা আঞ্চলিক চিকিৎসা গৱেষণা কেন্দ্ৰই আঞ্চলিক ক্ষেত্ৰত দেখা দি্যা স্বাস্থ্যৰ সমস্যা চিনাক্তকৰণ কৰাৰ উপৰিও ভাৰতৰ বিভিন্ন ভৌগোলিক ক্ষেত্ৰত গৱেষণা সৱলীকৰণ কৰাতো গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
ইয়াৰ উদ্দেশ্য আছিল দেশৰ ভিতৰত চিকিৎসা-গৱেষণাৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰা আৰ তাৰ বাবে উদ্যোগ হাতত লোৱা।
এক্সট্ৰামুৰেল গৱেষণাৰ প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰৰ বাবে পৰিষদে যথোপযুক্ত আন্তঃগাঁঠনিৰ কিছুমান উচ্চ-গৱেষণাৰ কেন্দ্ৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়, বিশ্ববিদ্যালয় আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত স্থাপন কৰিছে।
দিল্লীস্থ ৰোগনিদান প্ৰতিষ্ঠানৰ দৰে কিছুমান বিশেষ-বিশেষ প্ৰতিষ্ঠানৰ লগত আইচিএমআৰে সহযোগিতামূলক গৱেষণা প্ৰকল্পৰ আঁচনিও লৈছে।
ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা পৰিষদ হৈছে ভাৰতৰ জৈৱ-চিকিৎসা সংক্ৰান্তিয় গৱেষণাৰ প্ৰস্তুতি, সহযোগিতা আৰু প্ৰসাৰৰ এক শীৰ্ষ সংস্থা।
ভাৰত চৰকাৰৰ নেতৃত্বাধীন স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ বিভাগৰ অধীনস্থ স্বাস্থ্য গৱেষণা বিভাগে ইয়াৰ আৰ্থিক দিশটো চম্ভালে।
ছাত্ৰাৱস্থাতেই তেখেতে সিংহপুৰুষ ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাৰ আহ্বানত দ্য আছাম ট্ৰিবিউন কাকত গোষ্ঠীৰ লাইব্ৰেৰীয়ান হিচাপে চাকৰি জীৱন আৰম্ভ কৰে৷ স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোতেই তেওঁ দ্য আছাম ট্ৰিবিউনৰ সম্পাদকীয় মেজত কাম কৰিছিল।
দৈনিক অসমৰ বিস্মৃত সুবাস শিতান আৰু অসম বাণীৰ তৃতীয় পৃষ্ঠাত তেওঁ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইৰ ঘটনা আৰু বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত নিয়মীয়াকৈ লিখিছিল।
সৰু কালছোৱা ডুমডুমাতে পঢ়া-শুনা কৰি পিছলৈ তেওঁ কটন কলেজিয়েট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে।
ডাঙৰীত তেওঁ শিক্ষক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল যদিও সেয়া এৰি গুৱাহাটীৰ কটন কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ইয়াৰ পিছত গৌহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীত নামভৰ্তি কৰে।
১৯৭৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত আব্দুল মজিদ পৰিচালিত চামেলি মেমচা'ব নামৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ কাহিনীকাৰ হিচাপে চৌধুৰী বিশেষভাৱে পৰিচিত।
অসম বাণী কাকতত তেখেতে ধাৰাবাহিকভাৱে ন্যায়াধীশ উপেন ৰাজখোৱাৰ দ্বাৰা ১৯৭০ চনত সংঘটিত লোমহৰ্ষক হত্যাকাণ্ডৰ বিষয়ে ধাৰাবাহিকভাৱে লিখা বিচাৰক ৰাজখোৱাৰ ফাঁচী সংবাদটোৱে ৰাজ্যজুৰি বিশেষ গুৰুত্ব লাভ কৰিছিল।
সত্তৰ-আশীৰ দশকৰ আলোচনীৰ ভিতৰত ড ভূপেন হাজৰিকাৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ পোৱা বিন্দু নামৰ ক্ষুদ্ৰ আলোচনীতো তেওঁ লিখিছিল।
অসম বাণীত তেওঁ ধাৰাবাহিকভাৱে ন্যায়াধীশ উপেন ৰাজখোৱাৰ দ্বাৰা ১৯৭০ চনত ধুবুৰীত সংঘটিত লোমহৰ্ষক হত্যাকাণ্ডৰ বিষয়ে ধাৰাবাহিকভাৱে বিচাৰক ৰাজখোৱাৰ ফাঁচী শীৰ্ষক লেখা লিখিছিল।
কাঁচঘৰ, বনহংস, বনজুই, পানী, মন প্ৰজাপতি, নতুন আশা আদিৰ লগতে ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ প্ৰাপ্ত চলচ্চিত্ৰ চামেলী মেমচা'ব তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত কাহিনীৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
অংগীকাৰ চলচ্চিত্ৰৰ বাবে ৰচনা কৰা কপালতে পিন্ধিলোঁ জিলমিল সোণ পৰুৱা, জীৱন নদীৰ দুয়োপাৰৰ আদি গীতসমূহত ড ভূপেন হাজৰিকাই কণ্ঠদান কৰিছিল।
তেওঁক চতুৰ্ভূজা, অষ্টভূজা, দশভূজা বা দ্বাদশভূজা হিচাপে ডম্বৰু, ত্ৰিশূল, তৰোৱাল, সৰ্প, খটভংগ, বজ্ৰ, ছিন্ন মুণ্ড, ৰক্তৰে পৰিপূৰ্ণ পানপাত্ৰ বা কপালা ধাৰণ কৰি এক শৱদেহ বা প্ৰেত অথবা পৰাজিত এক দানৱৰ ওপৰত অৱস্থান কৰা ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয়।
কঙ্কাল বা ভূত আৰু শিয়াল আদি জন্তু তেওঁৰ চাৰিওকাষে বিৰাজমান আৰু এইসমূহে দেৱীয়ে অৱস্থান কৰা শৱদেহৰ মাংস ভক্ষণ কৰি থাকে।
চামুণ্ডাৰ বিকট ৰূপৰ সন্দৰ্ভত ভাণ্ডাৰকাৰে মত প্ৰকাশ কৰে যে চামুণ্ডা সততে বৈদিক যুগৰ ৰুদ্ৰ বা অগ্নিৰ সৈতে জড়িত হোৱাটোৱেই ইয়াৰ মুখ্য কাৰণ।
কৌতুকধৰ্মী ছবি ‘খুবচুৰত’ৰ অভিনয়ৰ বাবে ৰেখাই প্ৰথম শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ অধিকাৰী হয়।
জনপ্ৰিয় ধাৰাৰ হিন্দী ছবিত দপদপাই থকাৰ সময়তে ৰেখাক নৱ-বাস্তৱবাদী চলচ্চিত্ৰ বা সমান্তৰাল ধাৰাৰ চলচ্চিত্ৰতো সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ কৰা দেখা গৈছিল।
এইটো ধাৰাৰে ‘উমৰাও জান’ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
১৯৮০ৰ দশকৰ মাজভাগত এক সাময়িক বিপৰ্যয় আহে যদিও নাৰীকেন্দ্ৰিক প্ৰতিশোধমূলক ছবিৰ যি নতুন জোঁৱাৰ আহে আৰু তাত যিসকল অভিনেত্ৰী চামিল হৈ আছিল, তাৰ ভিতৰত ৰেখাও আছিল অন্যতম।
তেনে এখন নাৰীকেন্দ্ৰিক প্ৰতিশোধমূলক ছবি 'খুন ভৰী মাঙ্গ'ৰ যোগেদি তেওঁ দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা জিকিবলৈ সক্ষম হয়।
আৰম্ভণি কালৰ এনে সফলতাৰ পিছতো ৰেখা প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ দ্বাৰা তেওঁৰ চেহেৰা আৰু ওজনৰ বাবে সমালোচিত হৈছিল।
শৰীৰৰ সৌন্দৰ্যৰ বাবে বাবে তেওঁ কাম কৰাৰ উপৰিও অভিনয় কৌশলৰ বিকাশ তথা হিন্দী ভাষাৰ দক্ষতা বঢ়োৱাৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলাইছিল আৰু ইয়াৰ সুফলো দেখা গৈছিল।
১৯৭৮ চনৰ ছবি ‘ঘৰ’ আৰু ‘মুকদ্দৰ কী চিকন্দৰ’ৰ অভিনয় তেওঁৰ অতি সফল কৰ্মজীৱনৰ সূত্ৰপাত বুলি চিহ্নিত হৈছিল।
এবছৰ পিছত তেওঁ যেতিয়া আমেৰিকাত আছিল, মুকেশে আত্মহত্যা কৰে আৰু লিখি থৈ যায় যে তেওঁৰ মৃত্যুৰ বাবে কোনো দায়ী নহয়।
কিন্তু ২০০৪ চনত এটা টেলিভিচন চেনেলত চিমি গাৰৱেলৰ সৈতে হোৱা সাক্ষাৎকাৰভিত্তিক অনুষ্ঠানত বিনোদ মেহৰাক বিয়া কৰোৱা কথাটো ৰেখাই নস্যাৎ কৰে আৰু মেহৰাক তেওঁৰ এজন শুভাকাঙ্খী হিচাপে উল্লেখ কৰে।
ভানুৰেখা গণেশন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী বহুমুখী প্ৰতিভা সম্পন্ন আৰু অতি নিপুণ অভিনেত্ৰী, যাৰ জনপ্ৰিয় বৃত্তিগত নাম ৰেখা।
তেওঁ ১৮০খনতকৈ অধিক চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে আৰু এটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু তিনিটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছে।
তেওঁ মুখ্য ধাৰা তথা সমান্তৰাল ধাৰাৰ ছবিত বহুতো শক্তিশালী আৰু জটিল নাৰী চৰিত্ৰসমূহ ৰূপায়ণ কৰিছে।
অনা-চৰকাৰী সংগঠন সংলাপ প্ৰতিষ্ঠাতাসকলৰ দ্বাৰা ৰচিত এই অঞ্চলটোৰ ভিত্তি কৰি ৰচনা কৰা 'গিল্টি উইডাউট ট্ৰায়েল' নামৰ গ্ৰন্থত ভাৰতৰ মানৱ সৰবৰাহৰ সম্পৰ্কে বহু তথ্য উন্মোচিত হৈছে।
যৌনকৰ্মীসকলৰ দ্বাৰা পৰিচালিত সোনাগাছি প্ৰকল্পই যৌনকৰ্মীসকল কণ্ডমৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰতি কৰা অপ-ব্যৱহাৰৰ বিৰুদ্ধে থিয় হ’বলৈ উৎসাহিত কৰে।
এই অনুষ্ঠানটো ১৯৯২ চনত জনস্বাস্থ্য বি়জ্ঞানী স্মৰজিৎ জানাই প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল যদিও বৰ্তমান যৌনকৰ্মীসকলেই ইয়াৰ তদাৰক কৰে।
বহুতে এই সংগঠনটোক সোনাগাছিৰ যৌনকৰ্মীসকলৰ মাজত এইচ আই ভি সংক্ৰমণৰ ৫.১৭% নিম্ন হাৰৰ বাবে কৃতিত্ব দিয়ে যদিও ভাৰতৰ মহিলা যৌনকৰ্মীসকলৰ এইত.আই.ভি.ৰ গড় সংক্ৰমণৰ হাৰ ৫.১%-ৰ সৈতে কোনো পাৰ্থক্য নাই।
কিছুমান সূত্ৰৰ মতে, সোনাগাছিৰ যিসকল যৌনকৰ্মীৰ এইচ.আই.ভি. পজেটিভ ধৰা পৰে, এই বিষয়ে গোপনে ৰখা হয় আৰু তেওঁলোকে এই সংক্ৰমণৰ বিষয়ে নজনাকৈয়ে জীয়াই থাকে।
কিংৱদন্তি অনুসৰি চানাউল্লাহ নামৰ এজন ডকাইতৰ নামেৰ এই অঞ্চলটোৰ নাম সোনাগাছি হৈছে; যিজনে কলকাতা চহৰ গঢ়ি উঠা আৰম্ভণিৰ সময়খিনিত ইয়াতে মাকৰ সৈতে বাস কৰিছিল।
মই এজন গাজী হলোঁ” আৰু এই গাজীলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা ডকাইত চানাউল্লাহৰ নামেৰ এই অঞ্চলটোৰ নাম সোনাগাছি হ’ল।
সোনাগাছি উত্তৰ কলকাতাৰ যতীন্দ্ৰমোহন এভিনিউ আৰু বিদন ষ্ট্ৰীটৰ সংযোগ স্থলত, শোভাবজাৰ ওচৰত অৱস্থিত।
ৰেইমণ্ড উইলিয়ামছৰ মতে প্ৰায় ৬০০ বছৰ পূৰ্বতে ইংৰাজী শব্দটো আইন-কানুন বিষয়ক তথা ৰাজনৈতিক শব্দ হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছিল।