polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
পৰম্পৰাগতভাৱে ঋষি অগস্ত্যক বিভিন্ন সংস্কৃত পুথি যেনে বৰাহ পুৰাণৰ অগস্ত্য গীতা, স্কন্দ পুৰাণত সংলগ্ন অগস্ত্য সংহিতা আৰু দ্বৈধ-নিৰ্ণয় তন্ত্ৰ আদিৰ ৰচয়িতা ৰূপে জনা যায়।
মহাভাৰতত বৰ্ণনা কৰা হৈছে যে তেওঁ গৰ্ভত থাকোঁ‌তে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ কথা শুনি বেদৰ জ্ঞান লাভ কৰে আৰু ভজন গাই পৃথিৱীত জন্ম গ্ৰহণ কৰে।
অৱশ্যে, ৰামৰ পৰিৱৰ্তে এই কাহিনীটো যুধিষ্ঠিৰ আৰু লোমশৰ মাজত হোৱা কথোপকথন হিচাপে বন পৰ্বত উল্লেখ কৰা হৈছে।
ঋষি অগস্ত্যক হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণত কেইবাটাও অধ্যায়ত উল্লেখ কৰা হৈছে আৰু তেওঁৰ আশ্ৰম গোদাৱৰী নদীৰ পাৰত থকা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
আৰ্থাৰ ক্ৰীষ্টালে 'সাহিত্য কি?' সম্পৰ্কত ব্যাখ্যা কৰিছে যে "সাহিত্যই আখৰেৰে গঠিত যিকোনো লিখনীক বুজাইছিল।
" কিন্তু ক্ৰিষ্টালে সাহিত্য কিহলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে সেই বিষয়েও অন্বেষণ কৰে: "এজন মানুহৰ পৃথিৱীত থকা অৱস্থানৰ এক অভিলেখ, পদ্য বা গদ্যত আগবঢ়োৱা যিয়ে অতীতৰ জ্ঞানক কলাত্মকভাৱে বহন কৰি বৰ্তমানৰ বিষয়ে উচ্চ সচেতনতাৰ সৈতে চিৰ নতুন মৌখিক বিন্যাসত একেলগে বৈ যায়।
" ইলেক্ট্ৰনিক শব্দটোৱে "এটা মাধ্যম বা ইয়াৰ সৈতে সম্পৰ্কীয় ব্যৱস্থা.যিটোৰ দ্বাৰা তথ্য ইলেক্ট্ৰনিকভাৱে প্ৰেৰণ কৰা হয়।
কেথেৰিন হেলছে অনলাইন প্ৰবন্ধ ইলেক্ট্ৰনিক লিটাৰেচাৰ: ৱাট ইজ ইটত এই বিষয়টোৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে।
তেখেতে যুক্তি আগবঢ়ায় যে "ইলেক্ট্ৰনিক সাহিত্য, সাধাৰণতে ডিজিটেলাইজ কৰা ছপা সাহিত্যক বাদ দিয়া বুলি গণ্য কৰা হয়, ইয়াৰ বিপৰীতে 'ডিজিটেল মাধ্যমত জন্ম', আৰু কম্পিউটাৰত পঢ়িব পৰা বুলি বুজোৱা হয়।
" ইলেক্ট্ৰনিক সাহিত্য সংস্থাই আগবঢ়োৱা এটা সংজ্ঞাত কোৱা হৈছে যে ইলেক্ট্ৰনিক সাহিত্যই "এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সাহিত্যিক দিশৰ লগতে ৰচনাসমূহক বুজায় যিয়ে স্বতন্ত্ৰ বা নেটৱৰ্কযুক্ত কম্পিউটাৰে প্ৰদান কৰা ক্ষমতা আৰু প্ৰসংগসমূহৰ সুবিধা লয়।
ইলেক্ট্ৰনিক সাহিত্য বা ডিজিটেল সাহিত্য হৈছে কম্পিউটাৰ, টেবলেট, মোবাইল ফোন, কিণ্ডল আদি ডিজিটেল যন্ত্ৰত আৰু ইয়াৰ বাবে একান্তভাৱে সৃষ্টি কৰা ৰচনাসমূহক সামৰি লোৱা সাহিত্যৰ এক ধাৰা।
ইলেক্ট্ৰনিক সাহিত্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত এক ৰচনাক এইবুলি সংজ্ঞায়িত কৰিব পাৰি যে- "ই হৈছে এক প্ৰকাৰৰ নিৰ্মাণ যাৰ সাহিত্যিক নান্দনিকতা গণনাৰ মাধ্যমেৰে ওলাই আহে", "এইসমূহ যি স্থানৰ বাবে বিকশিত/লিখা বা ক'ড যুক্ত কৰা হৈছে, কেৱল সেই স্থানতে থাকিব পাৰে—ডিজিটেল স্থান।
" অৰ্থাৎ এই লিখনীসমূহ সহজে ছপা কৰিব নোৱাৰি, বা একেবাৰেই ছপা কৰিব নোৱাৰি, কাৰণ লিখনীৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ উপাদানসমূহ ছপা সংস্কৰণলৈ আগুৱাই নিব নোৱাৰি।
ডিজিটেল সাহিত্য জগতখনে ডিজিটেলাইজড সাহিত্য আৰু ইলেক্ট্ৰনিক সাহিত্যৰ মাজৰ সীমাক প্ৰত্যাহ্বান জনাই সকলো সময়তে প্ৰিণ্টৰ নীতি-নিয়মসমূহৰ উদ্ভাৱন অব্যাহত ৰাখিছে।
ডিজিটেল সাহিত্যত এজন ব্যৱহাৰকাৰীয়ে ডিজিটেল পৰিৱেশত সাহিত্যৰ মাজেৰে পাৰ হ’বলগীয়া হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে, যাৰ ফলত মাধ্যমটোৰ ব্যৱহাৰ সাহিত্যিক বিনিময়ৰ অংশ হৈ পৰে।
এস্পেন জে আৰ্চেথে তেওঁৰ গ্ৰন্থ চাইবাৰটেক্সট: পাৰ্চপেক্টিভছ অন এৰগ'ডিক লিটাৰেচাৰত লিখিছে যে "এই গ্ৰন্থসমূহত গোপন পথসমূহ অন্বেষণ কৰা, হেৰাই যোৱা আৰু আৱিষ্কাৰ কৰা সম্ভৱ।
কবিতা আৰু গল্প যিবোৰ পাৰস্পৰিকভাৱে বা আৰম্ভণিতে দিয়া পৰিমাপৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কম্পিউটাৰৰ দ্বাৰা সৃষ্টি কৰা হয়
ভিডিঅ’ নভেল যিয়ে অডিঅ’, টেক্সট, ইমেজ আৰু ভিডিঅ’ক একত্ৰিত কৰি মোবাইল আৰু টেবলেটৰ বাবে উলম্ব কণ্টেণ্ট তৈয়াৰ কৰে।
১৯৭০ চনত কেছেট টেপসমূহ জনসাধাৰণৰ মাজত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগে "অডিঅ'বুক" শব্দটো স্থানীয় ভাষাৰ অংশ হৈ পৰিছিল।
যদিও ইয়াৰ পূৰ্বে "ইলেক্ট্ৰনিক কিতাপ" আৱিষ্কাৰৰ কেইবাজনো প্ৰতিদ্বন্দ্বী আছিল, তথাপিও গুটেনবাৰ্গ প্ৰজেক্টৰ প্ৰতিষ্ঠাপক মাইকেল হাৰ্টে স্বাধীনতা ঘোষণাৰ ডিজিটেল কপি তৈয়াৰ কৰাৰ পিছত ই-বুকৰ আনুষ্ঠানিক উদ্ভাৱক হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়।
ডিজিটেল জগতলৈ ক্ৰমান্বয়ে পৰিৱৰ্তন আৰম্ভ হৈছিল প্ৰযুক্তিৰ নতুন নতুন উন্নতি সমূহৰ সৈতে, যাতে বস্তুবোৰ অধিক কাৰ্যক্ষম আৰু সুলভ কৰি তোলা হয়।
এই সাহিত্যক ১৫ শতিকাত মুকলিহোৱা ছপাশালৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰি, কিয়নো মানুহে প্ৰথমতে ইয়াক সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত এক প্ৰধান অৱদান হিচাপে গণ্য কৰা নাছিল।
ই এল অ’ সংজ্ঞাই ডিজিটেল সাহিত্যত প্ৰয়োগ কৰা বহুতো দিশ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিলেও সংজ্ঞাটোত কোনো কঠিন নিৰ্দেশনাৰ অভাৱ আৰু টুইটাৰেচাৰকে ধৰি ছ’চিয়েল মিডিয়া প্লেটফৰ্মত সৃষ্টি কৰা সাহিত্যকো চিনাক্ত কৰাত ব্যৰ্থ হৈছে।
আপাত অস্পষ্টতাৰ বাবে বহুতে ই-সাহিত্যই সাহিত্যৰ অংশ হিচাপে প্ৰকৃততে কি যোগ্যতা অৰ্জন কৰে সেই বিষয়ে বিতৰ্ক কৰে।
কোপিয়াহ ক মাজাপাহিত অভিজাত সৈন্যই ব্যৱহাৰ কৰা বুলি ১৬৬৩ চনত বা তাৰ বহুদিন অগতেই হিকায়াত বঞ্জাৰত লিপিবদ্ধ হৈছে।
মাকা তটকলা মেমেলিহাৰকন দিছুৰুহ্ণ্য আনাকন্য মেমকাই পেৰহিয়াসন ছেপেৰতি পকিয়ান লাকি-লাকি দান দিকেনাকন কেপাডা কেপালন্যা কুপিয়াহ ৰোছ ইয়াং কিমাসন।
সেয়ে যেতিয়া তেওঁ পুত্ৰৰ যত্ন লৈছিল তেওঁ তাক পুৰুষৰ কাপোৰৰ দৰে গহনা পিন্ধি মূৰত সোণৰ ৰোজাৰী কুপিয়া পিন্ধিবলৈ আদেশ দিলে।
ছংকক, পেচি বা কপিয়া হৈছে ব্ৰুণেই, ইণ্ডোনেছিয়া, মালয়েছিয়া, ছিংগাপুৰ, দক্ষিণ ফিলিপাইনছ আৰু দক্ষিণ থাইলেণ্ডৰ লোকে পিন্ধিবলৈ ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা এটা পৰম্পৰাগত টুপী।
ইয়াৰ আকৃতি বিন্ধা কৰা শঙ্কুৰ দৰে, সাধাৰণতে ক’লা বা এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰা ফেল্ট, কপাহ বা ৰেচমৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়।
ইয়াৰ উপৰিও পুৰুষ সকলে বিশেষ অনুষ্ঠান যেনে বিয়া আৰু অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া বা উৎসৱমুখৰ অনুষ্ঠান যেনে ঈদ-উল-ফিটৰ আৰু ঈদ-উল-জুহা বন্ধৰ দিনতো এই টুপী পিন্ধে।
ব্ৰুনাইৰ এখন বাতৰি কাকতৰ বিৱৰণীত ভুলকৈ প্ৰকাশিত এটা বাতৰিত উল্লেখ কৰা হৈছে যে ত্ৰয়োদশ শতিকাত এই অঞ্চলত ইছলামৰ আগমনৰ লগে লগে মালয় দ্বীপপুঞ্জত ছংকক পৰিধান এটা নিয়মত পৰিণত হৈ পৰিছিল।
টেংকোলক বা ডেষ্টাৰৰ পৰম্পৰাগত ত্ৰিকোণীয় মালয় হেড্ৰেছ পৰম্পৰাগত মালয় সম্ভ্ৰান্ত আৰু ৰয়েল্টিৰ সৈতে জড়িত যদিও আনহাতে ছংকক ইছলামৰ সৈতে জড়িত পৰম্পৰাগত মালয় পুৰুষৰ সাজ-পোছাকৰো অংশ, যিটো পৰম্পৰাগতভাৱে স্থানীয় উলামাসকলে পিন্ধে।
আৰু ইণ্ডোনেছিয়াত ইয়াক "পেচি" বুলি বহুলভাৱে জনা যায় যদিও পেচিৰ আকৃতি অধিক উপবৃত্তাকাৰ আৰু কেতিয়াবা ইয়াক বিশেষভাৱে সজাই তোলা হয়।
মালয়েছিয়ান সেনাবাহিনীৰ ৰয়েল মালয় ৰেজিমেণ্টে ব্ৰিটিছ শাসনৰ অধীনৰ পৰাই ছংককক নিজৰ ইউনিফৰ্মৰ অংশ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে।
এই জয়ৰ পিছত তেওঁলৈ আগবঢ়োৱা আৰ্থিক বঁটা সমূহে তেওঁক অধিক নিষ্ঠাৰে খেলখন আগবঢ়াই নিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল।
তাৰ পিছত তেওঁ এছিয়া পেচিফিক লন বাউল প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ২০১৩ চনত মিশ্ৰিত যোৰত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল।
ইয়াৰ পিছতে দশম এছিয়ান লন বাউলছ চেম্পিয়নশ্বিপত অংশগ্ৰহণ কৰি মহিলা যোৰা আৰু একক ইভেণ্টত দুটা ৰূপৰ পদক লাভ কৰে।
এই প্ৰতিযোগিতাৰ চূড়ান্ত খেলখনত ফাইনেলত দক্ষিণ আফ্ৰিকাক ১৭-১০ গ'লত পৰাস্ত কৰি তেওঁলোকে সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল।
পৰিয়ালক আৰ্থিকভাৱে সহায় কৰিব বিচৰাৰ বাবে প্ৰতিযোগিতাসমূহত জয়ী হ’বলৈ তেওঁ কঠোৰভাৱে লং জাম্প প্ৰশিক্ষণৰ অনুশীলন কৰিছিল।
ইয়াৰ পিছতে বিহাৰৰ তেতিয়াৰ ক্ৰিকেট আম্পায়াৰ মধুকান্ত পাঠকে তেওঁক ল'ন বলত চেষ্টা কৰি চাবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়।
আখ্যান অনুসৰি কলি যুগৰ অন্তত সমস্ত পৃথিৱী অসংখ্য দেশত বিভক্ত হৈ পৰে আৰু জনগণক শাসন কৰাৰ নিমিত্তে কোনো ৰজা নাথাকে।
তেওঁলোকক দেখি মানুহবোৰে চৌদিশে পলাবলৈ ধৰে যদিও দুই দৈত্যই সুৰক্ষাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি তেওঁলোকক ঘূৰাই আনে।
ইয়াতেই ক্ষুণ্ণ হৈ স্বৰ্গাধিপতি লেংদনে পক্ষীৰাজ বৃহদাকায় নিউফাফাক পৃথিৱীৰ মানুহক ভক্ষণ কৰিবলৈ প্ৰেৰণ কৰে।
পূৰ্বৰ আটাইবোৰ প্ৰচেষ্টা ব্যৰ্থ হোৱাত ক্ষুদ্ধ লেংদনে সূৰ্যৰ অধিপতি চাওবানক ৰ’দৰ তাপত পৃথিৱীৰ জলভাগ শুকুৱাই পেলাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে।
তেতিয়া লেংদনে অন্যান্য দেৱ-দেৱী যেনে চেং-কাই-ফাথেন্-খামন্, থেন্-লুং-আই-চেন্-কিউ, লাউ-খ্ৰী, টাই-লাং, বাক-লাং, চাওফাফুন, জাচিংফা আদিৰে মন্ত্ৰণা কৰি মহাপ্ৰলয়ৰ যোগেদি মানৱ জাতিক নাশ কৰিবলৈ থিৰাং কৰে।
জাচিংফাৰ পৰামৰ্শ অনুযায়ী লেংদনে আই-খাং-খাক নামৰ এজন ঋষিক মতাই আনি থাও-লিপ্-লিঙ্গক তেওঁৰ ফুটুকী গৰুজনী লগত লৈ মহাপ্ৰলয়ৰ পিছত সৃষ্টিৰ পুনৰনিৰ্মাণৰ হেতুকে নাও এখন সাজি প্ৰলয়ৰ দিনা উঠি থাকিবলৈ কোৱালে।
তেনে সময়তে থাও-লিপ্-লিঙ্গ দুৰ্বিপাকত মোহ গৈ গৰুজনী ৰমণ কৰিলে আৰু তেওঁৰ বীৰ্য গাইজনীৰ গৰ্ভত স্থাপিত হ’ল।
প্ৰলয়ৰ পিছত লেংদনে শোষক অস্ত্ৰৰে বান শুকুৱাই পেলালে যদিও গলিত মৰাশৰ গোন্ধত কেউফালে দেৱতাসকল থাকিব নোৱাৰা হ’ল।
এইসমূহ ভক্ষণ কৰিবলৈ লেংদনে কুৰি লাখকৈ সাপ আৰু সিংহ পঠিয়ালে যদিও ইহঁতে তাক খাই শেষ কৰাত ব্যৰ্থ হ’ল।
তেওঁৰ প্ৰলয়ংকৰী ৰূপ দেখি ভয় খাই থাও-লিপ্-লিঙ্গে ফুটুকী গাইজনী মাৰি পেট ফালি আই-খাং-খাকৰ সৈতে তাত সোমাই থাকিল।
পৰৱৰ্তী সময়ত লেংদনে পুত্ৰ আই-ফা-লানক বজ্ৰ মাৰি লাওটো ফালিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে কিয়নো তাৰপৰাহে নতুন সৃষ্টি সম্ভৱ হ’ব।
কিন্তু যেনিয়েই আই-ফালা-নে বজ্ৰ প্ৰহাৰ কৰিবলৈ লয় তেনিয়েই লাওটোৰ ভিতৰৰ পৰা কাকূতি-মিনতি ভাঁহি আহে।
দোধোৰ-মোধোৰত পৰা আই-ফা-লানক আশ্বাস দি দেৱদূত চাও-লা-পাও লাওটোৰ ওপৰত বহে আৰু তেওঁৰ ওপৰতে বজ্ৰ প্ৰহাৰ কৰিবলৈ কয়।
আই-ফা-লানে সেইমতে কৰাত লাওটো খণ্ডিত হৈ টাইসকলকে ধৰি জাকে জাকে বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ মানুহ আৰু বিবিধ জীৱ-জন্তু ওলাই আহে।
তেওঁৰ চকুহালৰ পৰা চন্দ্ৰ-সূৰ্যৰ উদ্ভৱ হোৱাৰ লগতে চকুৰ পটাৰ পৰা মৌজোল, নাকৰ পৰা সোণ আৰু ৰূপ আৰু দেহৰ অন্য অংশৰ পৰা ভূত-প্ৰেতৰ উৎপত্তি হয়।
পৰৱৰ্তী কালত ৰায় চাহিব গোলাপ চন্দ্ৰ বৰুৱাই দেওধাই পণ্ডিতসকলৰ সহায়ত অনুবাদ কৰি লাইতো বা লাওফলা নামেৰে ১৯০১ চনত ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছিল।
বেবিলনীয়ান, গ্ৰীক, ভাৰতীয় আদি সভ্যতাৰ লগতে বাইবেলৰ প্ৰলয় বানৰ কাহিনীৰ সৈতে ইয়াৰ কিছু পৰিমাণে সাদৃশ্য থকা দেখা যায়।
হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱাৰ আহোমৰ দিন গ্ৰন্থতো চৰিত্ৰসমূহৰ নামৰ কাষত বন্ধনীৰ ভিতৰত হিন্দু আখ্যানসমূহৰ চৰিত্ৰৰ নাম দিয়া হৈছে।
এই কাহিনীবোৰ তেতিয়াৰ হাইদৰাবাদী নৱাবসকলৰ জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল যাক সুখী আৰু ৰোমাণ্টিক বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।
১৯৬০ চনত ছহৰ-ই-মামনু নামেৰে প্ৰকাশিত গ্ৰন্থৰ বাবে তেওঁলোকে যথেষ্ট প্ৰশংসা আৰু ইতিবাচক সঁহাৰি লাভ কৰিছিল।
অৱশ্যে, ৰিউমেটইড আৰ্থ্ৰাইটিছত আক্ৰান্ত হোৱাৰ পিছত, তেওঁ মুম্বাইৰ ঘৰত এক বিচ্ছিন্ন জীৱন যাপন কৰিছিল।
উতৰনৰ এক ইংৰাজী অনুবাদ ১৯৯৪ চনত ছাচ ডিভোটেড চিষ্টাৰ্জ নামৰ ২০টা চুটি গল্পৰ এখন কিতাপত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
মীৰা নায়াৰ আৰু হেলেনা ক্ৰীলৰে ১৯৯৬ চনৰ চলচ্চিত্ৰ কামসূত্ৰ: এ টেল অফ লাভত এই কাহিনীৰ আধাৰত চিত্ৰ-নাট্য ৰচনা কৰিছিল।
স্নাতক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত তেওঁলোকৰ পৰিয়াল অমৰাৱতীৰ পৰা হাইদৰাবাদলৈ স্থানান্তৰিত হয়, য'ত তেওঁ এক অভিজাত সামাজিক জীৱনৰ পটভূমিত ১৯৪০-ৰ দশকৰ পৰা উৰ্দু ভাষাত গল্প লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
তেওঁ ১৯৬০ চনত ভাৰতীয় ৰেল বিভাগত কাম কৰা তেওঁৰ সম্পৰ্কীয় ভাই আছফাক আহমেদৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
এনে সময়তে দেউতাকৰ মৃত্যু হোৱাত ঘৰখন আৰ্থিক অনাতনৰ সন্মুখীন হয় যদিও ছাত্ৰবৃত্তিৰ সহায়ত কলকাতাৰ ডায়োছিচান কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লবলৈ সক্ষম হয়।
তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল ১৯৫২ চনত অসমৰ স্বায়ত্তশাসিত জিলা সমষ্টিৰ পৰা সংসদৰ নিম্ন সদন লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।
১৯৫১-৫২ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম সাধাৰণ নিৰ্বাচনত অসমৰ পৰা দুগৰাকী মহিলা বনিলী খ’ঙমেন আৰু ৰাণী মঞ্জুলা দেৱীয়ে ক্ৰমে স্বায়ত্বশাসিত জিলা সমষ্টি আৰু গোৱালপাৰা-গাৰোপাহাৰ সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হয়।
মঞ্জুলা দেৱীৰ পৰাজয় হয় যদিও বনিলীয়ে খাচী দৰবাৰৰ প্ৰাৰ্থী উইলচন ৰীডক হৰুৱাই লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।
স্নাতক ডিগ্ৰী লোৱাৰ পিছত বনিলীয়ে প্ৰথম শ্বিলঙৰ অসমীয়া ছোৱালী হাইস্কুলত আৰু পিছত লেডী ৰেইড নন-ছেক্টেৰিয়ান গাৰ্লছ্ স্কুলত প্ৰধান শিক্ষয়ত্ৰী হিচাপে যোগদান কৰে।
শ্বিলঙত অহাৰ পিছত তেওঁ ৰাজনীতিৰ প্ৰতি আগ্ৰহ জন্মে আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য ৰূপে স্বাধীনতা সংগ্ৰামত জড়িত হৈ পৰে।
পাতত দিয়া হৈছে ভাৰতকে ধৰি ইণ্ডোনেছিয়া, মালয়েছিয়া, লাওছ আদি এছিয়াৰ বিভিন্ন দেশৰ লগতে মেক্সিকো, হাৱাই আদি দেশৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ এক ৰন্ধনশৈলী।
পৃথিৱীত কল উৎপন্ন হোৱা ঠাইসমূহৰ লোকসকলে ইয়াৰ বৃহৎ পাতবোৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ উপায় উদ্ভাৱন কৰিছে আৰু সেইমতে নিমখীয়া আৰু মিঠা দুয়োধৰণৰ খাদ্যৰ চাৰিওফালে মেৰিয়াই ৰন্ধাৰ পদ্ধতি অনুসৰণ কৰিছে।
ভাৰতৰ অন্যান্য প্ৰান্ত বা এছিয়া আৰু অন্য মহাদেশৰ বিভিন্ন অঞ্চলত কলপাতেৰে মাছ বা মাংস মেৰিয়াই ভাপত দি সিজোৱা হয়।
ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে অসমত সাধাৰণতে ভাপত দিয়াৰ সলনি কলপাতৰ টোপোলা বান্ধি জুইত পুৰি পাতত দিয়া খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা হয়।
অসমত পৰম্পৰাগতভাৱে কলপাত কাটি জুইত লেৰেলাই লৈ মাছ বা শাক-পাচলি আদি মেৰিয়াই তপত ফুটছাই আৰু আঙঠাৰ তলত দি পাতত দিয়া খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা হয়।
গুজৰাটত কলপাতেৰে বান্ধি কেৰাহীত দি পিঠাগুড়িৰ খাদ্যবিশেষ, পাটৰা নি মাক্কি, ডামনি ঢোকলা আদি ৰন্ধা হয়।
দক্ষিণ ভাৰতত পোট্টালাম চিকেন বিৰিয়ানী বা খিজি বিৰিয়ানীৰ দৰে খাদ্য মাংস আৰু কণীৰ সৈতে প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু কলপাতৰ পৰা সোৱাদ আৰু পুষ্টি শোষণ কৰিবলৈ লাহে লাহে বা দীৰ্ঘসময় ধৰি ৰন্ধা হয়।
উৰিষ্যাত মাচ্ছা পাত্ৰপোড়া নামৰ মাছৰ ব্যঞ্জন যথেষ্ট পৰিমাণৰ মচলাৰে মেৰিনেট কৰি কলপাতত মেৰিয়াই কোমল নোহোৱালৈকে ৰন্ধা হয়।
ৱেবৰ প্ৰথম গভীৰ ক্ষেত্ৰখন টেলিস্কোপৰ নিয়াৰ-ইনফ্ৰাৰেড কেমেৰা দ্বাৰা লোৱা হৈছিল আৰু ই বিভিন্ন তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ ছবিৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা এটা সংমিশ্ৰণ, মুঠ ১২.৫ ঘণ্টা।
2 ত, সূৰ্য আৰু পৃথিৱীৰ মহাকৰ্ষণীয় আকৰ্ষণসমূহে সূৰ্যৰ চাৰিওফালে দূৰদৰ্শনীটোৰ গতি পৃথিৱীৰ সৈতে সমন্বয় ৰাখে।
ৱেবৰ প্ৰথম গভীৰ ক্ষেত্ৰ হৈছে জেমছ ৱেব মহাকাশ দূৰবীণৰ দ্বাৰা গ্ৰহণ কৰা প্ৰথমখন কাৰ্যকৰী ছবি, য'ত পৃথিৱীৰ পৰা ৪.৬ বিলিয়ন আলোকবৰ্ষ দূৰত থকা 0723 নামৰ তাৰকাপুঞ্জৰ চৌদিশৰ আকাশ দেখা গৈছে।
২০২২ চনৰ ১১ জুলাইত জনসাধাৰণৰ আগত প্ৰকাশিত এই ছবিখন দূৰবীণৰ - ৰ দ্বাৰা তোলা হৈছে আৰু ই দক্ষিণ গোলাৰ্ধৰ পৰা দেখা পোৱা আকাশৰ এটা ক্ষুদ্ৰ অঞ্চল সামৰি লৈছে।
এই ছবিখনত হাজাৰ হাজাৰ তাৰকাৰাজ্য দেখা যায়, যিটো এতিয়ালৈকে লোৱা আদিম বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৰ্বোচ্চ ৰিজ’লিউচনৰ ছবি।
ৱেবৰ ছবিখনে মাটিত কোনোবাই হাতৰ দৈৰ্ঘ্যত ধৰি ৰখা বালিৰ দানাৰ সমান কৌণিক আকাৰৰ আকাশৰ এটা অংশ আবৰি ৰাখিছে।
চিত্ৰিত বহুতো ব্ৰহ্মাণ্ডীয় সত্তাৰ পৰা বিকিৰণ হোৱা পোহৰৰ চৰম দূৰত্বত মহাকাশৰ প্ৰসাৰণৰ বাবে উল্লেখযোগ্য ৰঙা পৰিৱৰ্তন হৈছে।
তাৰকাৰাজ্যৰ থুপটোৰ সংযুক্ত ভৰে মাধ্যাকৰ্ষণ লেন্স হিচাপে কাম কৰিছিল, ইয়াৰ পিছফালে থকা বহু বেছি দূৰৰ তাৰকাৰাজ্যবোৰক বৃদ্ধি কৰিছিল।
ৱেবৰ এন আই আৰ কেমে দূৰৰ তাৰকাৰাজ্যবোৰক অতিশয় ফ’কাচলৈ আনিছিল, তৰাৰ থুপ আৰু বিক্ষিপ্ত বৈশিষ্ট্যকে ধৰি আগতে কেতিয়াও দেখা নোপোৱা ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ, ক্ষীণ গঠনসমূহ উন্মোচন কৰিছিল
0723 হৈছে পৃথিৱীৰ দক্ষিণ গোলাৰ্ধৰ পৰা দেখা পোৱা এক তাৰকাপুঞ্জ, আৰু গভীৰ অতীতৰ সন্ধানত হাবল আৰু অন্যান্য দূৰবীণসমূহে ইয়াক প্ৰায়ে পৰীক্ষা কৰিছে।
ফটোখনে হাবল মহাকাশ দূৰবীণৰ গভীৰতম ক্ষেত্ৰৰ বাহিৰেও অতি ৰঙা তৰংগদৈৰ্ঘ্যত গভীৰতা লাভ কৰিছিল, যিটোৱে কেইবা সপ্তাহ ধৰি সময় লৈছিল।
কিভত জন্মগ্ৰহণ কৰা মেৰিনাই বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিক্ষেত্ৰত উচ্চ কৃতিত্ব লাভ কৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে স্থাপিত এখন বিশেষ মাধ্যমিক বিদ্যালয় "কিভ নেচাৰেল চায়েন্স লাইচিয়াম নাম্বাৰ ১৪৫"ত পঢ়িছিল।
তাত শিক্ষকতা কৰা এণ্ড্ৰি ন্যাজ্যুক নামৰ প্ৰভাৱশীল শিক্ষকগৰাকীয়ে মাধ্যমিক স্কুলত কাম কৰাৰ পূৰ্বে গণিতৰ এগৰাকী পেচাদাৰী গৱেষক আছিল।
বৰ্তমান তেওঁ ছুইজাৰলেণ্ডৰ ইক'ল পলিটেকনিক ফেডাৰেল ডি ল'জানৰ গণিত প্ৰতিষ্ঠানৰ সংখ্যা তত্ত্ব আসনৰ অধ্যাপক।
গোলক সাজোনৰ ওপৰত কৰা কামৰ লগতে ভিয়াজভস্কাই বণ্ডাৰেংকো আৰু ৰাডচেংকোৰ সৈতে গোলাকাৰ চানেকিৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাৰ বাবেও পৰিচিত।
তেওঁলোক দুজনৰ সহযোগত তেওঁ যাদৃচ্ছিক মাত্ৰা এটাত সৰু সৰু চানেকিৰ অস্তিত্বৰ ওপৰত কোৰেভাৰ আৰু মেয়াৰ্ছে আগবঢ়োৱা অনুমান এটা প্ৰমাণ কৰিলে।
এই ফলাফলৰ বাবে তেওঁৰ সহ-লেখক এণ্ড্ৰি বণ্ডাৰেংকোৱে ২০১৩ চনত 'আনুমানিক তত্ত্ব'ত ভাচিল এ পপভ বঁটা লাভ কৰিছিল।
ভিয়াজভস্কাই ২০১০ চনত ইউক্ৰেইনৰ নেচনেল একাডেমী অৱ চাইন্সৰ গণিত প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা প্ৰাৰ্থী ডিগ্ৰী, কাইজাৰশ্লটাৰ্ন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী, আৰু ২০১৩ চনত বন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
ডন জেগিয়াৰ আৰু ৱাৰ্নাৰ মুলাৰৰ অধীনত গৱেষণা কৰা মেৰিনাৰ শীৰ্ষক থেছিছখনত বিশ্লেষণাত্মক সংখ্যা তত্ত্বৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছিল।
পূৰ্বতে সমস্যাটো কেৱল তিনি বা তাতকৈ কম মাত্ৰাৰ বাবেহে সমাধান কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰে ত্ৰিমাত্ৰিক সংস্কৰণটোৰ প্ৰমাণ দীঘলীয়া কম্পিউটাৰ গণনাৰ সৈতে জড়িত আছিল।
তেওঁ বাৰ্লিন মেথমেটিকেল স্কুল আৰু বাৰ্লিনৰ হামব'ল্ট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এগৰাকী ডক্টৰোত্তৰ গৱেষক, আৰু প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মিনাৰ্ভা সন্মানীয় অতিথি আছিল।
কিছুদিন সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰাৰ পাছত ২০১৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা তেওঁ চুইজাৰলেণ্ডৰ ইক’ল পলিটেকনিক ফেডাৰেল ডি ল’জানত সংখ্যা তত্ত্ব আসনৰ পূৰ্ণাংগ অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰি আহিছে।
১৯৯২ চনৰ ঘানা সংবিধানৰ অধীনত মহিলাসকলক ৰাজনৈতিক অংশগ্ৰহণৰ অধিকাৰ নিশ্চিত কৰা হৈছে যদিও চৰকাৰত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্বৰ অভাৱ।
ইয়াৰ উপৰিও উচ্চ আৰু উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ মুঠ ন্যায়াধীশৰ ভিতৰত মহিলাসকলে মাত্ৰ এটা সৰু শতাংশহে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
ঘানাৰ মহিলা গোট আৰু কৰ্মীসকলে মহিলাসকলৰ জীৱিকা উন্নত কৰাৰ বাবে লিংগ নীতি আৰু কাৰ্যসূচীৰ দাবী জনাইছে।
লিংগ, শিশু আৰু সামাজিক সুৰক্ষা মন্ত্ৰালয়ে বিশেষভাৱে মহিলা আৰু শিশুৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহৰ ওপৰত নীতি গঠনত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
পিছে এন জি অ’ আৰু ৰাজনৈতিক দলৰ প্ৰচেষ্টা সত্ত্বেও ঘানাৰ ৰাজনীতিত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণ কম হৈয়ে আছে।
ঘানাৰ সংবিধানৰ অধীনত মহিলাসকলক সমান অধিকাৰ দিয়া হৈছে যদিও মহিলাসকলৰ শিক্ষা, নিয়োগ আৰু স্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰত বৈষম্য মাৰ যোৱা নাই।
ঘানা চৰকাৰে ঘানাত মহিলাৰ অধিকাৰ বৃদ্ধিৰ বাবে অসংখ্য আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লক্ষ্য আৰু চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰিছে।
নেফথিছক প্ৰাচীন মিচৰৰ কিছুসংখ্যক মন্দিৰৰ ধৰ্মতত্ত্ব আৰু ব্ৰহ্মাণ্ডবিজ্ঞানত "সহায়ক দেৱী" বা "উৎকৃষ্ট দেৱী" বুলি জনা গৈছিল।
এই শেষৰ প্ৰাচীন মিচৰৰ মন্দিৰৰ লেখনিসমূহত এগৰাকী দেৱীৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে যি ঈশ্বৰৰ সহায় আৰু সুৰক্ষামূলক অভিভাৱকত্বক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
তেওঁ ইজিপ্তৰ পৌৰাণিক আখ্যানসমূহত হিলিঅ'পলিছৰ মহান এনীড অৰ্থাৎ নগৰাকী বিশিষ্ট দেৱ-দেৱীৰ গোটৰ সদস্য।
নেফথিছক সাধাৰণতে তেওঁৰ ভগ্নী আইচিছৰ সৈতে অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ অনুষ্ঠানত সংযুক্ত কৰা হৈছিলি কিয়নো তেওঁলোকে মামিৰ ৰক্ষক আৰু দেৱতা অচাইৰিছ আৰু ছেটৰ ভগ্নী তথা পত্নীৰ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
সম্ভৱতঃ ই নেফথিছৰ এক বিশেষ মন্দিৰৰ সৈতে সম্পৰ্ক বা মিচৰৰ মন্দিৰৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট দিশৰ ইংগিত বহন কৰে।
নেফথিছ দেৱীৰ উৎপত্তিৰ বিষয়টো স্পষ্ট নহয় যদিও তেওঁৰ নামৰ আক্ষৰিক অনুবাদ সাধাৰণতে গৃহৰ নাৰী বা মন্দিৰৰ নাৰী বুলি দিয়া হয়।
তেওঁ শোক, ৰাতি/আন্ধাৰ, সেৱা , প্ৰসৱ, মৃতক, সুৰক্ষা, যাদু, স্বাস্থ্য, মৃতদেহ, আৰু নিচাযুক্ত পানীয়ৰ সৈতে জড়িত দেৱী আছিল।
শান্তিনিকেতনৰ কলাভৱনৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ আৰু জধিয়া বাঈৰ চিত্ৰকলাৰ গুৰু স্বৰ্গীয় আশীষ স্বামী মুম্বাইৰ পৰা লোৰহালৈ যেতিয়া আহে তেতিয়া জধিয়াৰ বয়স প্ৰায় ৬৭ বছৰ।
ইয়ালৈ আহি তেওঁ ‘জন-গন তচবীৰখানা’ নাম দি এটি মুকলি ষ্টুডিঅ’ আৰম্ভ কৰে আৰু ঘটনাক্ৰমে জধিয়া বাঈক লগ পায়।
অশিক্ষিত জধিয়াই যেতিয়া তেওঁক জনায় যে তেওঁ পঢ়া-লেখা নাজানে তেতিয়া স্বামীয়ে জধিয়াক ছবি আঁকিবলৈ দিয়ে।
বিলুপ্ত হ’বলৈ ধৰা বাইগা পৰম্পৰাগত শিল্পকলাই জধিয়াৰ তুলিকাত প্ৰাণ পাবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ছবি অঁকাটো তেওঁৰ চখ হৈ পৰে।
তেওঁৰ চিত্ৰ শৈলীক গণ্ড সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰখ্যাত শিল্পী জনগড় সিং শ্যামৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে যদিও জধিয়া বাঈৰ চিত্ৰকৰ্ম আশ্চৰ্যজনক ভাবে মৌলিক।
কেনভাচ আৰু কাগজত চিত্ৰাংকন কৰাৰ পিছত, তেওঁ এতিয়া শিল্পকৰ্মৰ বাবে মাটি, ধাতু আৰু কাঠৰ দৰে অন্যান্য মাধ্যমও ব্যৱহাৰ কৰে।
ঘটনাক্ৰমে এদিন তেওঁ ছবি আঁকিবলৈ লয় আৰু বাইগা সম্প্ৰদায়ৰ পৰম্পৰাগত চিত্ৰকলাক প্ৰসাৰিত কৰে।
নিজৰ কামৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে জধিয়া বাঈয়ে ২০২২ চনৰ ৮ মাৰ্চ তাৰিখে, নাৰী দিৱসৰ দিনা ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।
পৰৱৰ্তী সময়ত, ২০২৩ চনত ভাৰত চৰকাৰে কলাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা জীৱনজোৰা অৱদানৰ বাবে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।
বাইগা চিত্ৰশৈলী হৈছে বাইগা আদিবাসী সকলৰ সেইখন কল্পনাৰ পৃথিৱী, যিখন তেওঁলোকে নিজা দৃষ্টিভংগীৰে দেখে আৰু ৰচনা কৰে।
আশীষ স্বামীৰ মতে, বাইগা সকলে বৃক্ষ আৰু বাঘক শিৱ ৰূপে জ্ঞান কৰে আৰু সেয়ে নিজৰ ছবিত বঘাসুৰ আৰু বৃক্ষৰ ৰূপত শিৱক চিত্ৰিত কৰে।
ঘন অৰণ্যত বাস কৰা এই আদিবাসীসকলে নিজৰ ছবিসমূহত মুখ্যতঃ ঘন অৰণ্য, অৰণ্যত বিচৰণ কৰা জীৱ আৰু পৰিৱেশক চিত্ৰিত কৰে।
শান্তিনিকেতন বিশ্বভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়, ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয় আদিত জধিয়া বাঈৰ ছবি প্ৰদৰ্শিত হৈছে।
ভূপালৰ জনজাতীয় সংগ্ৰহালয়ত এখন স্থায়ী দেৱাল আছে, য’ত জধিয়া বাঈয়ে অংকন কৰা চিত্ৰকলা সংৰক্ষিত হৈ আছে।
মুখ্যমন্ত্ৰী শিৱৰাজ সিং চৌহানে জধিয়া বাঈক সন্মানিত কৰাই নহয়, তেওঁ জধিয়া বাঈক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ লোৰহা গাঁৱলৈ নিজেই গৈছিল।
বোকাখাতৰ মইনা পাৰিজাত, মহিলা সমিতি আদি গঠনত আগভাগ লৈ পিছলৈ অসম লেখিকা সমাৰোহৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে আৰু অসম লেখিকা সমাৰোহৰ কৰ্ণধাৰ সমিতিৰ বিষয়ববীয়া হৈ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
সাময়িকভাৱে তেখেতে ৰাজনীতিতো যোগদান কৰিছিল যদিও কম সময়ৰ পিছতে অন্নদা শইকীয়াই ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰ ত্যাগ কৰে।
অন্নদা শইকীয়াই চাৰিং তেলীয়াল এল,পি স্কুলৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি গুৱাহাটীৰ পাণবজাৰ বালিকা উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৪৮ চনত প্ৰৱেশিকা পাছ কৰে।
পিতৃ যোগানন্দ লেখাৰু আৰু মাতৃ সুমিত্ৰা লেখাৰুৰ কন্যা অন্নদা শইকীয়াই ওৰেটো জীৱন শিক্ষা, সাহিত্য আৰু সমাজ সংস্কাৰৰ নামত ব্ৰতী হৈ অসমৰ, বিশেষকৈ বোকাখাতৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠানৰ লগত জড়িত হৈ জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল।
তাৰপিছত তেখেতে “যোগানন্দ দেৱ সত্ৰাধিকাৰ মহাবিদ্যালয়’’ত শিক্ষা বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে আৰু অৱসৰৰ কাললৈ তাতেই নিযুক্ত হৈ থাকে।
শিবসাগৰ জিলাৰ চাৰিং অঞ্চলৰ মহছাল গাঁৱৰ লেখাৰু পৰিয়ালত তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৩৩ চনৰ ২ নৱেন্বৰত।
বিজ্ঞাপনৰ কপিৰাইটাৰ হিচাপে কাম কৰাৰ পিছত, মনৰালে মুম্বাইৰ ‘ডিএছজে টিভি’ৰ বাতৰি বিভাগত যোগদান কৰে আৰু ‘দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া’ কাকত আৰু ‘কস্মোপলিটান ’ৰ বাবে ফিচাৰ ৰাইটাৰ হিচাপে কাম কৰে।
২০০০ চনত, তেওঁ এগৰাকী ফ্ৰিলান্স সাংবাদিক ৰূপে কাম কৰিছিল আৰু ২০০৫ চনৰপৰা মনৰালে "থাৰ্টিছিক্স এণ্ড কাউন্টিং" আৰু "কৰ্মিক কীড্‌চ" নামে দুটা ব্লগৰ কাম আৰম্ভ কৰে আৰু ব্লগাৰ ৰূপে পৰিচিতি লাভ কৰে।
সন্তান প্ৰতিপালনত অধিক সময় ব্যয় কৰাৰ অৰ্থে দুয়োটা ব্লগেই বন্ধ কৰাৰ আগলৈকে মনৰালৰ দুয়োটা ব্লগকে ভাৰতৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ব্লগবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হৈছিল
একে বছৰতে মনৰালৰ প্ৰথমখন নন-ফিকচন গ্ৰন্থ কৰ্মিক কীড্‌চ : দ্য ষ্ট’ৰি অৱ পেৰেণ্টিং ন’বডি টল্ড য়্যু!
প্ৰকাশ পায়, কিতাপখনত মনৰালৰ পুত্ৰ সন্তান জন্মৰ পৰা দহ বছৰ বয়সলৈ ডাঙৰ-দীঘল কৰাৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
হিমালয়ৰ পাদদেশক পটভূমি ৰূপে লৈ ৰচিত মনৰালৰ উপন্যাস দ্য ফেচ এট দ্য ৱিণ্ড’ক ৰহস্যময়, গুপ্ত পৰিচয়ৰ এটা উদ্ভট ক'লা কাহিনী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
ইয়াৰ পিছতেই মনৰাল লিখন ক্ষেত্ৰলৈ আহে আৰু ২০১১ চনত মনৰালৰ প্ৰথমখন কিতাপ দ্য ৰিলাক্টেণ্ট ডিটেকটিভ প্ৰকাশ পায়।
২০১৪ চনত প্ৰকাশ পোৱা ৱানচ্‌ আপঅ’ন আ ক্ৰাচ গ্ৰন্থত পদে পদে দুৰ্ভাগ্যৰ সন্মুখীন হোৱা এগৰাকী অফিচত কাম কৰা ছোৱালীৰ প্ৰেমৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণিত হৈছে।
ভূমধ্য সাগৰীয় এখন জাহাজত সংধটিত এটি প্ৰেমজনিত ঘটনাৰ পটভূমিত ৰচিত মনৰালৰ আন এখন প্ৰেম বিষয়ক গ্ৰন্থ হ’ল ২০১৫ চনত প্ৰকাশিত অ’ল এবৰ্ড।
মনৰালৰ নিজৰ পুত্ৰ সন্তানক ডাঙৰ কৰাৰ অভিজ্ঞতাৰ আধাৰত ৰচিত কিতাপখন সন্তান প্ৰতিপালন বিষয়ক এখন পৰিচয়মূলক গ্ৰন্থ।
দুৰ্যোগ পীড়িতসকলক সহায়ৰ অৰ্থে গঠিত স্বেচ্ছাসেৱকৰ এটি সংগঠন ‘ইণ্ডিয়ান হেল্পছ’ৰ মনৰাল প্ৰতিষ্ঠাপক।
উত্তৰ কোৰিয়াই লিংগ সমতা আইন, শ্ৰমিক আইন, অত্যাৱশ্যকীয় উদ্যোগৰ ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণৰ আইন আদি আইন প্ৰণয়ন কৰিছে।
যদিও এই সামাজিক ব্যৱস্থাসমূহ সম্পূৰ্ণৰূপে সফল হোৱা নাই, তথাপিও ইয়াক দৈনন্দিন জীৱনৰ লগত সংযুক্ত কৰি নাৰীক সহায় কৰা হৈছে।
কাৰ্যকৰী হোৱা সংস্কাৰসমূহে কৰ্মক্ষেত্ৰত মহিলাৰ অধিকাৰ, উত্তৰাধিকাৰীত্ব আৰু সম্পত্তিৰ ভাগ-বতৰা কৰাৰ অধিকাৰ, মুক্ত বিবাহ আৰু বিবাহ বিচ্ছেদৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰিছিল।
আজি উত্তৰ কোৰিয়াত মহিলাসকলে বিভিন্ন শ্ৰমিক শক্তিত অংশগ্ৰহণ কৰে, আৰু উচ্চ পদবীত থকা মহিলাৰ সংখ্যা যথেষ্ট।
উত্তৰ কোৰিয়াত ৰাজনৈতিকভাৱে শক্তিহীন নাগৰিকৰ তুলনাত ধনী, শিক্ষিত আৰু ৰাজনৈতিকভাৱে শক্তিশালী নাগৰিকৰ মাজত স্পষ্ট বিভাজন দেখা গৈছে।
যদি কোনো এটা সময়ত কোনো এটা পৰিয়ালৰ কোনো সদস্যই যিকোনো ধৰণৰ অপৰাধ সংঘটিত কৰিবলগীয়া হয়, তেন্তে সেই পৰিয়ালটোৰ সমগ্ৰ বংশই তেওঁলোকৰ অপৰাধৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্ত হয়।
যদিও উত্তৰ কোৰিয়া চৰকাৰী বিষয়াসকলে ৰাজহুৱাভাৱে দাবী কৰে যে উত্তৰ কোৰিয়াক দেশ হিচাপে বিশুদ্ধ শ্ৰেণীহীন সমাজ, তথাপিও কিছুমানে ইয়াৰ বিপৰীত প্ৰমাণ কৰিছে।
উত্তৰ কোৰিয়াৰ ৰাজনৈতিক বিচ্ছিন্নতা, উত্তৰ কোৰিয়া কৰ্তৃপক্ষই বিদেশী তদন্তকাৰীক দেশখনত প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিবলৈ অনিচ্ছা আৰু বিৰোধী প্ৰতিবেদনৰ অস্তিত্বৰ বাবে উত্তৰ কোৰিয়াৰ মহিলাৰ অৱস্থা আৰু মৰ্যাদা দেশৰ বাহিৰত সম্পূৰ্ণৰূপে বুজা হোৱা নাই।
ৰেণী মাৰিয়া বৰ্গিজ এগৰাকী ভাৰতীয় জীৱবিজ্ঞানী ৷ বৰ্তমান তেওঁ ভাৰতীয় জীৱবিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ ’চেন্টাৰ ফৰ ইক’ল’জিকেল চায়েন্সেছ’ বিভাগত অধ্যাপক ৰূপে কৰ্মৰত৷ তেওঁৰ জীৱন আৰু বৈজ্ঞানিক গৱেষণা সম্পৰ্কে ’ইণ্ডিয়া টুডে’ আলোচনীয়ে প্ৰকাশ কৰিছে ৷ বৰ্গিজৰ গৱেষণাৰ মূল বিষয় হ’ল জীৱৰ আচৰণ ৷ তাৰোপৰি তেওঁ সংৰক্ষণ জীৱবিজ্ঞান আৰু বিজ্ঞানৰ ইতিহাস আৰু দৰ্শন সম্পৰ্কেও গৱেষণা কৰে৷
বৰ্গিজে ১৯৭৯ চনত মুম্বাইৰ চেইন্ট জেভিয়াৰ্ছ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ তেওঁ ১৯৮২ চনত বম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাণী শৰীৰতত্ত্ব বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী পায়৷ তেওঁ পৰৱৰ্ত্তী কালত ফ্ল’ৰিডাৰ মায়ামি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা " , " বিষয়ত গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷
বৰ্গিজে বৰ্তমানলৈকে বিভিন্ন অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠানত কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিছে৷ ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হৈছে-
ইয়াৰ বাবে চাউলৰ আটাৰ খোলাৰে তৈয়াৰী মোডক প্ৰায়ে পছন্দ কৰা হয় যদিও ঘেঁহুৰ খোলাৰ মোডক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
সমগ্ৰ ভাৰতৰ গণেশ মন্দিৰৰ বাহিৰৰ স্থানীয় ব্যৱসায়ীসকলে সাধাৰণতে মোডকৰ প্ৰি-পেকড/ৰেডিমেড সংস্কৰণ বিক্ৰী কৰে।
জাপানত মোডকৰ সৈতে মিল থকা আৰু স্থানীয়ভাৱে কাংগিডান নামেৰে জনাজাত মিঠাই কাংগিটেন দেৱতা, ভগৱান গণেশৰ জাপানী সংস্কৰণ আৰু বুদ্ধ দুয়োলৈকে আগবঢ়োৱা হয়।
কিন্তু জাপানীসকলে অধৰ্মীয় ভাৱে ইয়াক যিকোনো অনুষ্ঠান যেনে শ্বোগাটছু, সংস্কৃতি দিৱস, খ্ৰীষ্টমাছ, হেল’ৱিন, জন্মদিন আৰু অৱসৰৰ পাৰ্টিত খাব পাৰি।
হিন্দু আৰু বৌদ্ধ বিশ্বাস অনুসৰি ইয়াক ভগৱান গণেশ আৰু বুদ্ধৰ অন্যতম প্ৰিয় খাদ্য বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু সেয়েহে ইয়াক প্ৰসাদ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
মোডকৰ ভিতৰৰ ভৰোৱা মিঠা অংশ সদ্য ৰুকি লোৱা নাৰিকল আৰু গুৰেৰে গঠিত, আনহাতে বাহিৰৰ কোমল খোলাটো চাউলৰ আটা বা ঘেঁহুৰ আটা বা ময়দাৰ আটাৰ সৈতে মিহলি কৰি তৈয়াৰ কৰা হয়।
টাংগুটি এসময়ৰ এবিধ বৰ জনপ্ৰিয় খেল৷ এই খেলত দুয়োপক্ষৰ মাজত যথেষ্ট উত্তেজনাৰ সৃষ্টি হয়৷ দুইজনৰ পৰা ত্ৰিশজন খেলুৱৈলৈকে এই খেল খেলিব পাৰে৷ এই খেলত খেলৰ মাধ্যমেৰে দলীয় অনুশাসন, কৰ্মতৎপৰতা আদিৰ অনুশীলনো হয়৷ এই খেল খেলিবলৈ আহল-বহল ঠাইৰ লগতে যান-বাহন বা মানুহৰ আহ-যাহ নথকা বা কম আহ-যাহ থকা ঠাইৰ প্ৰয়োজন হয়৷ টাংগুটি খেলৰ সৈতে বৰ্তমানৰ জনপ্ৰিয় খেল ক্ৰিকেটৰ যথেষ্ট সাদৃশ্য থকা দেখা যায়৷
টাংগুটি খেল খেলিবলৈ টাংগুটি আৰু দেন্দাই নামৰ দুটা সঁজুলিৰ প্ৰয়োজন৷ টাংগুটিটো গছৰ ডালৰ পৰা কাটি তৈয়াৰ কৰা হয়৷ ইয়াৰ দুইমূৰে হেলনীয়াকৈ কাটি জোঙা কৰা হয়৷ হেলনীয়া দিশটো টাংগুটিটোৰ দুইমূৰে বিপৰীত দিশত হ’ব লাগে৷ দেন্দাই মাৰিডাল দুফুটমান দীঘল৷ সাধাৰণতে বাঁহৰ কামী গোটাকৈ চাঁচি এই মাৰিডাল তৈয়াৰ কৰা হয়৷ পোন গছৰ ডাল চাঁচিও দেন্দাই মাৰি প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি৷
আৰ্থ-সামাজিক বৈষম্য আৰু লিংগ দৰমহাৰ ব্যৱধানৰ ফলত তেওঁলোকে নাৰীৰ অধিকাৰৰ সাংবিধানিক আৰু আইনী সম্প্ৰসাৰণ তথা বিকশিত সংস্কৃতিৰ এক মনোভাৱ-সৃষ্ট উল্লেখযোগ্য সাংস্কৃতিক পৰিৱৰ্তনৰ সন্মুখীন হৈছিল।
সেই পৰিৱৰ্তনৰ সূচনা হৈছিল ১৯৯০ চনৰ পৰা৷ বৰ্তমান পেৰাগুৱেত বিদ্যমান আইনী আৰু চৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠানসমূহ দেশৰ নাৰীবাদী সংগঠনসমূহৰ প্ৰচেষ্টাৰ দ্বাৰা আংশিকভাৱে বিকশিত কৰা হৈছিল যিয়ে ১৯৯০ চনৰ সময়ছোৱাত মহিলাৰ অধিকাৰৰ নিশ্চয়তা আনুষ্ঠানিক কৰাৰ বাবে উল্লেখযোগ্য সজাগতা অভিযান চলাইছিল।
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলাসকলে মহিলাৰ অধিকাৰ সম্প্ৰসাৰণ, লিংগ সমতাৰ বাবে যুঁজ দিয়াৰ লগতে মহিলা সবলীকৰণৰ প্ৰত্যাহ্বানত পেৰাগুৱে ৰাষ্ট্ৰক সমৰ্থন কৰে।
উভয় লিংগৰ যুৱক-যুৱতীসকলে প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ পিছত যথেষ্ট হাৰত শিক্ষা ব্যৱস্থা এৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু মাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ পিছত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ সম্ভাৱনা কমি যায়।
২০১৫ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘই মহিলা সবলীকৰণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা ৰাজ্যিক সংস্থাসমূহৰ সৈতে সহযোগিতা গঢ়ি তুলিছিল।
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলা সহযোগিতাৰ কাৰ্যসূচীক পেৰাগুৱেৰ মহিলাসকলৰ বাবে নেতৃত্ব আৰু ৰাজনৈতিক অংশগ্ৰহণৰ বাবে তলত উল্লেখ কৰা কৌশলসমূহৰ জৰিয়তে বাস্তৱায়িত কৰা হৈছিল।