polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ কেন্দ্ৰীয় সমিতিয়ে ১৯৬৮ চনত গেগেৰিনৰ বিমান দুৰ্ঘটনাৰ কাৰণ জানিবলৈ গঠন কৰা এখন কমিছনৰ ৰিপোৰ্ট ২০১১ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ৰাজহুৱা কৰা হয়।
এই ৰিপোৰ্ট অনুসৰি গেগেৰিন আৰু ছেৰ'গিনে কিবা এটা কাৰণত তীক্ষ্ণ মোৰ ল'বলগীয়া হৈছিল, সম্ভৱতঃ বতৰ-বেলুনত খুন্দা নামাৰিবলৈ বা ডাৱৰৰ প্ৰথম তৰপৰ ওপৰলৈ যাবলৈ তেওঁলোকে খৰতকীয়া কোনো মোৰ লবলগীয়া হৈছিল যাৰ বাবে বিমানখন জৰুৰী অৱস্থা পাইছিল আৰু জটিল আৱহাৱাৰ মাজলৈ সোমাই গৈছিল।
'এপ'লো-১১' অভিযানত চন্দ্ৰত আৰোহণ কৰা নীল আৰ্মষ্ট্ৰং আৰু বাজ এলড্ৰিনে-য়ে গেগেৰিন আৰু ভ্লাডিমিৰ কমাৰ'ভ-ৰ নামোল্লেখিত পদক এক স্মাৰক মোনাত চন্দ্ৰ পৃষ্ঠত এৰি আহে।
১৯৭১ চনৰ এপ'ল'-১৫ অভিযানৰ মহাকাশচাৰী ডেভিদ স্কট আৰু জেম্‌ছ আৰউইন-য়ে মহাকাশ দৌৰৰ সময়ত মৃত্যু হোৱা ৰাছিয়া আৰু আমেৰিকাৰ মহাকাশচাৰীৰ নামোল্লেখিত শীৰ্ষক ভাস্কৰ্য চন্দ্ৰত এৰি আহে।
ইংলেণ্ডৰ মানচেষ্টাৰ ভ্ৰমণৰ সময়ত বৰষুণ দি থকা সত্ত্বেও গেগেৰিনে গাড়ীৰ ছাদখন উঠাই দিবলৈ মানা কৰিছিল, যাতে ৰাইজে তেওঁক ভালদৰে চাবলৈ পায়।
য়ুৰিৰ দাদাক আৰু বায়েকক জাৰ্মানসকলে পোলেণ্ডলৈ পঠিয়াই দিছিল আৰু তেওঁলোকৰ ঘৰটো দখল কৰি এটা জুপুৰীত তেওঁলোকক থাকিবলৈ বাধ্য কৰা হৈছিল।
১৯৬৮ চনৰ ২৭ মাৰ্চ তাৰিখে শ্লাভ'স্কি বিমান কেন্দ্ৰৰ পৰা মিগ-১৫ বিমানৰ এক প্ৰশিক্ষণ উৰণত যাওঁতে গেগেৰিন আৰু উৰণ প্ৰশিক্ষক ভ্লাডিমিৰ ছেৰ'গিন-ৰ এক দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ মৃত্যু ঘটে।
গেগেৰিন আৰু ছেৰ'গিনৰ মৃতদেহ দাহ কৰা হৈছিল, আৰু মৃতকৰ চিতাভস্ম 'ৰেড স্কোৱেৰ' 'ক্ৰেমলিন দেৱাল'ত সমাধিস্থ কৰা হয়।
বিছ গৰাকী প্ৰশিক্ষাৰ্থীৰ মাজত নামবিহীন ভাৱে পতা ভোটদান প্ৰক্ৰিয়াত তিনিজনৰ বাহিৰে বাকী আটায়ে গেগেৰিনকে প্ৰথম মহাকাশচাৰী হিচাপে নিৰ্বাচন কৰিছিল।
তাৰে এগৰাকী য়েভগেনী খ্ৰুনভ-ৰ মতে গেগেৰিন আছিল অত্যন্ত একাগ্ৰ, আৰু প্ৰয়োজনত নিজৰ লগতে আনকো প্ৰবুদ্ধ কৰিব পাৰিছিল।
য়েলেনা য়ুৰিয়েভনা গেগেৰিনা কলাৰ ঐতিহাসিক হিচাপে মস্কো-ক্ৰেমলিন যাদুঘৰৰ মুখ্য-পৰিচালক হিচাপে ২০০১ চনৰপৰা কৰ্মৰত।
সৰু জীয়ৰী গেলিনা য়ুৰিয়েভনা গেগেৰিনা মস্কোৰ প্লেখানভ ৰাছিয়ান অৰ্থনীতি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ অধ্যাপক।
তেওঁ ইটালী, জাৰ্মানী, কানাডা, ব্ৰাজিল, জাপান, ইজিপ্ট আৰু ফিনলেণ্ড ভ্ৰমণ কৰি ছ'ভিয়েট দেশে মহাকাশলৈ মানৱ প্ৰেৰণ কৰাৰ সফলতাৰ বিষয়ে প্ৰচাৰ কৰে।
১৯৬১ চনৰ ১২ এপ্ৰিল তাৰিখত 'ভস্তক ৩কেএ-৩' -ত কৰা মহাকাশ ভ্ৰমণেৰে গেগেৰিন মহাকাশলৈ যোৱা প্ৰথম মানুহ বুলি পৰিগণিত হয়, লগতে পৃথিৱী পৰিভ্ৰমণ কৰা প্ৰথমজন ব্যক্তি হিচাপেও চিহ্নিত হয়।
গেগেৰিনৰ মৃত্যু হোৱা কাৰণ বিমান দুৰ্ঘটনা অদ্যাপি সম্পূৰ্ণ নিশ্চিত নহয়, সেয়ে এই বিমান দুৰ্ঘটনাক লৈ জল্পনা-কল্পনা আৰু ষড়যন্ত্ৰৰ সন্দেহ আদি দেখা যায়।
ছোভিয়েট মহাকাশ প্ৰকল্পৰ এগৰাকী প্ৰভাৱশালী চিন্তানায়ক ছেৰ্গেই কৰ'লেভ-য়ে কৈছিল যে গেগেৰিনৰ উজ্জ্বল হাঁহিটো আছিল এনেকুৱা যে সি আনকি শীতল যুদ্ধখনকো পোহৰাই তুলিব পাৰে।
আন এক উৎসৰ মতে গেগেৰিনৰ পৰিয়ালে জাৰ্মান সেনাই ১৯৪১ চনত খেচ্ক দখল কৰাৰ আগেয়েই উৰাল পৰ্বত-ৰ পূব অংশলৈ পলাই গৈছিল আৰু যুদ্ধৰ পাছতহে উভতি আহিছিল।
পলিনেছিয়াৰ জীৱনশৈলী আয়ত্ত কৰাৰ পিছত টুৰ যায় ফাতুহিভা দ্বীপত থাকিবলৈ, য'ত তেওঁ পলিনেছিয়ালৈ অহা জীৱ-জন্তুবোৰৰ মূল বিচাৰি গবেষণা চলাই।
তেওঁ বিশ্বাস কৰিবলৈ লয় যে বিভিন্ন পুঠিয়ে দাবী কৰাৰ দৰে পলিনেছিয়ানসকলৰ মূল দক্ষিণ-পূব এছিয়া নহয়।
তেওঁ পলিনেছিয়াত পোৱা প্ৰাণীবোৰৰ গবেষণা এৰি পলিনেছিয়াৰ মানুহৰ মূল বিচৰাত লাগে, তেওঁৰ মতে পলিনেছিয়াৰ মানুহ দক্ষিণ-পূব এছিয়াাৰ পৰা নহয়, ব্ৰিটিছ ক'ল'ম্বিয়া আৰু পেৰুৰ পৰাহে অহা।
কন্ টিকি যাত্ৰাৰ সাফল্যৰ পিছত টুৰ ওলাল গালাপাগ'চ দ্বীপলৈ , গালাপাগ'চলৈ যোৱা নৰৱে'ৰ পুৰাতত্ত্ববিদ দলৰ নেতাৰ ৰূপত।
তেওঁলোকে প্ৰায় ১৩০ ডোখৰ মৃৎশিল্পও আৱিষ্কাৰ কৰে যাক পিছত ইন্কাতকৈ পুৰণা বুলি প্ৰমাণিত কৰা হয়।
টুৰে এই অভিযানৰ লগতে বিশেষজ্ঞ সকলৰ লগত মিলি হেৰুৱা 'গুৱাৰা' কলা পুনৰাবিস্কাৰ কৰাৰ দিশতো কাম কৰে।
প্ৰায় ৮০০০ কিলোমিটাৰ ১০১ দিনত পাৰ কৰি তেওঁ কন্-টিকিৰে পালেগৈ পলিনেছিয়া আৰু প্ৰমাণ কৰি দেখুৱালে যে ঠিক সেইদৰেই পলিনেছিয়াৰ মানুহো পেৰুৰ পৰা গৈ পলিনেছিয়া পালেগৈ।
ইয়াত ড: উইলিয়াম কেৰী নামৰ পণ্ডিতজনে বিভিন্ন ভাষাৰ মানুহৰ সহযোগত "বাইবেল" স্থানীয় ভাষাবোৰলৈ অনুবাদ কৰিছিল।
এই লোকসকলে প্ৰথমতে বাইবেলখন সংস্কৃতলৈ অনুবাদ কৰি তাৰপিছত নিজৰ নিজৰ ভাষালৈ অনুবাদ কৰাৰ দায়িত্ব লয়।
ইয়াৰ পিছত আত্মাৰাম আৰু ভাতৃ মহোদৰে কলিয়াবৰ এৰি বৰপেটা, শিঙৰী আদি ঠাইত দিন কটাই শেষত আখিৰঙ্গ গাঁৱত থাকিবলৈ লয়।
ল'ৰাকালত তেখেতে চামগুৰি সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ হৰিচৰণ আতা আৰু বালিসত্ৰৰ দেহু আতাৰ ওচৰত থাকি ধৰ্মীয় শিক্ষা লৈছিল।
১৮৬২ চনৰ ২৩ ছেপ্টেম্বৰত টলষ্টয়ে তেওঁতকৈ ষোল্ল বছৰ সৰু, এজন চিকিত্সকৰ জীয়ৰী ছোফিয়া এন্দ্ৰীভনা বেৰ্ছক বিয়া কৰায়।
তেওঁৰ ধাৰ্মিক মতবাদ সমূহ প্ৰসাৰণৰ বাবে সংগী ভ্লাডিমিৰ ছাৰ্টকভে টলষ্টয়ান নামৰ নৈৰাজ্যবাদীসকলৰ এক গোট গঠন কৰে।
১৯১১ চনৰ এনছাইক্লোপিডিয়া ব্ৰিটানিকাত নৈৰাজ্যবাদ সম্বন্ধীয় এক প্ৰবন্ধত প্ৰিন্স পিটাৰ ক্ৰ’প’টকিনে লিখে:নিজকে নৈৰাজ্যবাদী বুলি ঘোষণা নকৰাকৈয়ে লিও টলষ্টয়ে যীশুৰ ধৰ্মবাণীসমূহৰ পৰা ঊদ্ধৃতি দি পঞ্চদশ আৰু ষোড়শ শতাব্দীৰ জনপ্ৰিয় ধৰ্মযুদ্ধসমূহত জড়িত তেওঁৰ পূৰ্ব্বজ চোজেস্কি,ডেংক আৰু আন বহুতৰে দৰে আইন আৰু সম্পত্তি-কানুনৰ বিৰদ্ধে স্থিতি লয়।
নিজৰ সকলো শক্তি গোটাই তেওঁ গীৰ্জা,চৰকাৰ আৰু কানুনৰ বিৰূদ্ধে, বিশেষকৈ সম্পত্তি আইনৰ বিৰূদ্ধে কঠোৰ সমালোচনা কৰে।
অৱশ্যে তেওঁৰ ধৰ্মীয় মতামতসমূহ বৰ্তমানৰ ভণ্ডামিসমূহ নিৰীক্ষণ কৰি কৰা হোৱা বাবে ই ধাৰ্মিক আৰু নাস্তিক উভয়ৰে মনঃপুত হয়।
লীঅ' টলষ্টয় আছিল ১৮১২ চনৰ দেশভক্তি যুদ্ধৰ সৈনিক কাউণ্ট নিকোলাই ইলাইছ টলষ্টয় আৰু কাউণ্টেছ মাৰিয়া টলষ্টেয়া ৰ পাঁচটি সন্তানৰ চতুৰ্থ।
টলষ্টয়ৰ শিশু অৱস্থাতে পিতৃ-মাতৃৰ মৃত্যু হোৱাত তেওঁ আৰু তেওঁৰ ভাই-ভনীসকলক তেওঁলোকৰ আত্মীয়ই ডাঙৰ-দীঘল কৰে।
শিক্ষা আধাতে সামৰি টলষ্টয় য়াছনায়া পলয়ানালৈ উভতি যায় আৰু বেছিভাগ সময় মস্কো আৰু ছেইণ্ট পীটাৰ্ছবাগত কটাবলৈ লয়।
১৮৫১ চনত জুৱা খেলি বহু টকাৰ ধাৰত পোতগৈ তেওঁ ককায়েকৰ সৈতে ককেছাছ অঞ্চললৈ গুচি যায় আৰু ইম্পেৰিয়েল ৰাছিয়ান সেনাবাহিনীত যোগ দিয়ে।
তেওঁৰ সাহিত্যকৰ্মই ৱাৰ এণ্ড পীছ, আনা কাৰেনিনা আদি বহুচৰ্চিত উপন্যাস আৰু হাজি মূৰাদ,দ্য ডেথ অৱ ইভান ইলীচ আদি উপন্যাসিকা সামৰি লয়।
গুস্তাভ ফ্ল’বাৰ্টে ৱাৰ এণ্ড পীছৰ অনুবাদ পঢ়ি তেওঁক "অপূৰ্ব কলাকাৰ আৰু মনোবৈজ্ঞানিক!" বুলি অভিহিত কৰে।
টলষ্টয়ক প্ৰায়ে দেখা সাক্ষাত্‍ কৰি থকা এণ্টন চেখভে লিখিছিল, "সাহিত্য জগতত যেতিয়া টলষ্টয়ৰ দৰে সাহিত্যিক থাকে তেতিয়া সাহিত্যিক হোৱাটো খুব সহজ আৰু আনন্দদায়ক যেন লাগে; আনকি তুমি নিজে একো নাপালেও বা পোৱাৰ আশা নাথাকিলেও সেয়া সিমান দুখদায়ক নহয় কাৰণ টলষ্টয়ে অমাৰ সকলোৰে হৈ পায়।
এই বিয়াখন আৰম্ভণিৰে পৰা যৌন-সৰ্বস্ব আৰু আবেগবিহীন হিচাপে চিহ্নিত হয় কাৰণ বিয়াৰ আগদিনা টলষ্টয়ে ছোনিয়াক নিজৰ ডায়েৰী সমূহ দি দিয়ে য’ত তেওঁৰ প্ৰাক-বৈবাহিক যৌন জীৱনৰ বৰ্ণনা আছিল আৰু এয়াও লিখা আছিল যে তেওঁৰ ভূসম্পত্তিৰ এক কৰ্মকৰ্ত্ৰীয়ে তেওঁৰ সন্তানক জন্ম দিছে।
অৱশ্যে ইয়াৰ পিছতো তেওঁলোকৰ বৈবাহিক জীৱন সুখময় আছিল যিয়ে টলষ্টয়ক ৱাৰ এণ্ড পীছ আৰু আনা কাৰেনিনা লিখিবলৈ স্বাধীনতা প্ৰদান কৰিছিল য’ত ছোনিয়াই তেওঁৰ সহকাৰী,পাণ্ডুলিপি পৰীক্ষক আৰু হিচাপ পৰীক্ষক হিচাপে কাম কৰিছিল।
অৱশ্যে পিছলৈ এ. এন. ৱিলছনে তেওঁলোকৰ বৈবাহিক জীৱনক সাহিত্যৰ ইতিহাসত আটাইতকৈ অসুখী বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।
এক তীব্ৰ মানসিক পৰিবৰ্তন ঘটি তেওঁ বংশানুক্ৰমিক আৰু উপাৰ্জিত সম্পত্তি,আনকি তেওঁৰ পূৰ্ব প্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহৰ স্বত্ব্ব পৰ্যন্ত অস্বীকাৰ কৰা আদি ঘটনাই তেওঁৰ আৰু পত্নীৰ মাজত বিবাদ মাতি আনে।
ৱাৰ এণ্ড পীছক ইয়াৰ নাটকীয় বিশালতা আৰু একতাৰ বাবে সৰ্বকালৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ গ্ৰন্থ সমূহৰ এখন আখ্যা দিয়া হয়।
ইয়াৰ কাহিনীয়ে দৈনন্দিন জীৱনৰ পৰা নেপোলীয়নৰ সমৰকেন্দ্ৰলৈ,ৰাছিয়াৰ আলেকজেণ্ডাৰ প্ৰথমৰ সভাকক্ষৰ পৰা অষ্টেৰ্লিজ আৰু ব’ৰ’দিনৰ যুদ্ধক্ষেত্ৰলৈ গতি কৰে।
টলষ্টয়ে ডিচেম্ব্ৰিষ্ট বিদ্ৰোহৰ কাৰণ সমূহ অনুসন্ধানৰ উদ্দেশ্য আগত ৰাখি এই গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰে যাৰ কথা তেওঁ শেষ অধ্যায়ত উল্লেখ কৰে যাৰ পৰা গম পোৱা যায় যে আন্দ্ৰে বলকনস্কিৰ পুত্ৰই এই বিদ্ৰোহীসকলৰ এজন হ’ব।
তেওঁৰ লিখনিসমূহত তেওঁ সেই সময়ৰ ৰাছিয়ান সমাজখনৰ এক জাগ্ৰত প্ৰতিচ্ছবি ডাঙি ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰা দেখা যায়।
দ্য ক’চাক নামৰ উপন্যাসখনত এজন গোড়া ৰাছিয়ান আৰু এজনী ক’চাক ছোৱালীৰ প্ৰেমকাহিনীৰ জৰিয়তেতেওঁ ক’চাক সমাজৰ এক চিত্ৰ ডাঙি ধৰিছে।
আনা কাৰেনিনা ত তেওঁ সমাজৰ গোড়ামি আৰু মিথ্যাবাদিতাৰ মাজত বন্দী এগৰাকী মহিলা আৰু খেতিয়কসকলৰ লগত পথাৰত একেলগে কাম কৰা আৰু তেওঁলোকৰ জীৱন-ধাৰণ প্ৰণালী শোধৰাব খোজা টলষ্টয়ৰদৰেই এজন দাৰ্শনিক জমিদাৰৰ কথা সমান্তৰাল ভাৱে বৰ্ণনা কৰিছে।
টলষ্টয়ে নিজৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা চৰিত্ৰ সৃষ্টি কৰাৰ উপৰিও নিজৰ জীৱনৰ আধাৰতো কিছুমান চৰিত্ৰত ৰং সানিছিল, ইয়াৰ ভিতৰত ৱাৰ এণ্ড পীছৰ পীয়েৰ বেজুখভ আৰু প্ৰিন্স আন্দ্ৰেই, আনা কাৰেনিনাৰ লেভিন,ৰেজাৰেকশ্যনৰ প্ৰিন্স নেখলাইউদ’ভ।
শীতকালৰ শেষভাগত যেতিয়া তেওঁ ঘৰ এৰি গুচি আহে,এষ্টাপোভো ৰে’ল ষ্টেছনত মাজৰাতি তেওঁ মৃত্যুক সাৱটে।
এক উচ্চ পৰ্যায়ৰ সামাজিক জীৱন যাপনৰ পৰা সন্ন্যাস লৈ নিজ পৰিবাৰ আৰু পৰিয়ালৰ পৰা আঁতৰি আহিবলৈ কোনোমতে সাহস গোটাবলৈ সক্ষম হৈ গুচি অহাৰ মাত্ৰ কেইদিনমান পিছতেই তেওঁ মৃত্যু মুখত পৰে।
তেওঁ ঘৰ এৰি অহা ঘটনা আছিল পত্নী ছোনিয়াৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ তেওঁ কৰা চেষ্টাৰ এক অঘোষিত প্ৰয়াস যিয়ে তেওঁৰ শিকনী সমূহৰ প্ৰকাশ্যে বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু টলষ্টয়ে তেওঁতকৈ ছাত্ৰসকলক বেছি মনোযোগ দিয়া বুলি অভিযোগ কৰি ঈৰ্ষাপৰায়ণ হৈ পৰিছিল।
টলষ্টয়ে বিশ্বাস কৰিছিল যে এজন সঁচা খ্ৰীষ্টানে গীৰ্জাৰ উপদেশ পালন কৰাতকৈ আত্মশুদ্ধিৰ চেষ্টা কৰি আৰু নিজৰ প্ৰিয়জনৰ উপদেশ মানি চলি অনাবিল আনন্দ পাব পাৰে।
দ্য কিংদম অৱ ইজ গড ৱিদিন য়ুত উল্লিখিত এই আদৰ্শৰে মহাত্মা গান্ধীক অনুপ্ৰাণিত কৰাৰ দ্বাৰা টলষ্টয়ে অহিংস প্ৰতিবাদৰ ক্ষেত্ৰত বৃহত প্ৰভাৱ পেলাই।
সেনাবাহিনীত লাভ কৰা বিভিন্ন অভিজ্ঞতা আৰু ১৮৫৭ আৰু ১৮৬০–৬১ চনত কৰা দুই ইউৰোপ ভ্ৰমণে তেওঁক পিছলৈ এজন ইন্দ্ৰিয় পৰায়ণ আৰু সুবিধালব্ধ সামাজিক লেখকৰ পৰা এজন অহিংস আৰু ধাৰ্মিক নৈৰাজ্যবাদী ব্যক্তি হিচাপে গঢ়ি তোলে।
ভাছিলী ব’টকিন নামৰ এক বন্ধুলৈ পঠিওৱা এক পত্ৰত তেওঁ লিখে: "সঁচা কথাটো হ’ল এই চৰকাৰ এক ষড়যন্ত্ৰ,যাক কেবল জনতাক অকল শোষণ কৰিবলৈয়ৈই নহয় দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত কৰিবলৈও নিৰ্মাণ কৰা হৈছে . সেয়েহে মই আৰু কেতিয়াও কোনো চৰকাৰী সেৱা নকৰো।
কাউণ্ট লেভ নিকোলায়েভিছ টলষ্টয় , বা লীঅ’ টলষ্টয় আছিল এগৰাকী ৰাছিয়ান লেখক যিয়ে প্ৰধানতঃ উপন্যাস আৰু ছুটিগল্প ৰচনা কৰিছিল।
১৮৭০ চনত হোৱা এক নৈতিক সংকট আৰু ধাৰ্মিক জাগৰণৰ পিছত তেওঁৰ অত্যন্ত নীতিবাদী আৰু গোড়া ধাৰ্মিক চিন্তাধাৰা সমূহক লৈ সৃষ্টি হোৱা তেওঁৰ জটিল আৰু স্ববিৰোধী ব্যক্তিত্বৰ বাবেও তেওঁ জনাজাত যাৰ পিছৰে পৰা তেওঁ নৈতিক চিন্তাবিদ তথা সমাজ সংস্কাৰক হিচাপেও প্ৰখ্যাত হয়।
মৃত্যুৰ আগৰ সময়খিনিত তেওঁৰ পৰিয়াল আৰু তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ দৈনিক পৰিচৰ্যাত সক্ৰিয় ভাৱে জড়িত লোক সকল তেওঁৰ স্বাস্থ্যক লৈ চিন্তিত হৈ পৰে।
আৰু ইয়াৰ কিছুদিন পিছতেই এদিনৰ দক্ষিণমুৱা ৰে’লয়াত্ৰাৰ পিছত এক ৰে’ল ষ্টেছনত তেওঁ শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
তাৰ পিছত ষ্টেছন মাষ্টৰে তেওঁক ঘৰলৈ লৈ যায় য’ত তেওঁৰ ব্যক্তিগত চিকিত্সকক মতা হয় আৰু তেওঁক কেম্ফৰ আৰু মৰফিনৰ বেজী দিয়া হয়।
অৱশ্যে নবোকভে দ্য ডেথ অৱ ইভান ইলিছ আৰু আনা কাৰেনিনাক যথেষ্ট প্ৰশংসা কৰিলেও ৱাৰ এণ্ড পীছৰ শ্ৰেষ্ঠত্বৰ ওপৰত প্ৰশ্ন তোলে আৰু ৰেজাৰেকশ্যন তথা দ্য ক্ৰ্যুট্জাৰ ছোনাটাৰ ক্ষুৰধাৰ সমালোচনা কৰে।
তাত তেওঁ ভিক্টৰ হিউগোক লগ পায় যাৰ দ্বাৰা ৰচিত লা মিজাৰেবল পঢ়ি টলষ্টয়ে তেওঁৰ ভূয়ঁসী প্ৰশংসা কৰে।
এক নকল নাম লৈ ব্ৰাছেলছ্ত নিৰ্বাসিত হৈ থকা ফৰাচী অৰাজকতাবাদী পিয়েৰ-জোছেফ প্ৰউধনৰ ওচৰলৈ ১৮৬১ চনৰ মাৰ্চত টলষ্টয়ে কৰা এক ভ্ৰমণে তেওঁৰ ৰাজনৈতিক দৰ্শনক প্ৰভাৱান্বিত কৰিছিল।
চাৰমন অন দ্য মাউণ্টক কেন্দ্ৰ কৰি যীশুৰ ধৰ্মবাণীসমূহৰ তেওঁৰ সাহিত্যিক ব্যাখ্যাই তেওঁক পিছলৈ খ্ৰীষ্ট নৈৰাজ্যবাদ আৰু নৈৰাজ্যশান্তিবাদৰ সমৰ্থক কৰি তোলে।
দ্য কিংদম অৱ গড ইজ ৱিদিন য়ু আদি ৰচনাত ফুটি উঠা অহিংস প্ৰতিবাদে মোহনদাস গান্ধী, মাৰ্টিন লুথাৰ কিং, অনুজ আদিকে ধৰি বিংশ শতিকাৰ বহুকেইজন কেন্দ্ৰীয় ব্যক্তিক বাৰুকৈয়ে প্ৰভাৱান্বিত কৰিছিল।
উত্‍সাহিত হৈ টলষ্টয়ে য়াছনায়া পলয়ানালৈ ঘূৰি যায় আৰু ১৮৬২ চনৰ তেওঁৰ ৰচনা "দ্য স্কুল এট য়াছনায়া পলয়ানা"ত উল্লেখ থকাৰ দৰে তেওঁৰ ভূমিদাস সকলৰ ল’ৰা-ছোৱালীসকলৰ বাবে তেৰখন বিদ্যালয় নিৰ্মাণ কৰে।
কিন্তু ৰাছিয়াৰ সম্ৰাটৰ গোপন আৰক্ষীবাহিনীৰ অত্যাচাৰত টলষ্টয়ৰ শৈক্ষিক পৰীক্ষণ সমূহ অসম্পূৰ্ণ হৈ ৰয়।
টলষ্টয়ৰ প্ৰাৰম্ভিক আত্মজিৱনীমূলক উপন্যাস চাইল্ডহুড,বয়হুড,য়ুথ আদিত এজন ধনী জমিদাৰৰ পুত্ৰই খেতিয়কবোৰ আৰু নিজৰ মাজত থকা পাৰ্থক্যৰ বিষয়ে বুজি উঠাৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
অৱশ্যে পিছত তেওঁ ইয়াক অত্যধিক অনুভূতিপ্ৰৱণ আখ্যা দিয়ে কাৰণ তেওঁৰ জীৱ্নৰ বহুখিনি সঁচা কথা ইয়াত প্ৰকাশ হৈ যায়।
ক্ৰিমিয়ান যুদ্ধত টলষ্টয়ে এক কামান বাহিনীত দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ সামৰিক বিষয়া হিচাপে কাম কৰে যাৰ কথা তেওঁ চেভাস্তাপ’ল স্কেট্ছেছত বৰ্ণনা কৰিছে।
যুদ্ধৰ অভিজ্ঞতাই তেওঁৰ শান্ত মনত জোৱাঁৰ তোলে আৰু ইয়ে পিছলৈ তেওঁৰ সাহিত্যকৰ্ম সমূহত যুদ্ধৰ ভয়াবহতাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰাত সহায়ক হয়।
আৰক্ষীয়ে তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াত সমাবেত হোৱা লোকৰ সংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ বিচাৰিছিল যদিও হেজাৰ হেজাৰ খেতিয়কে পথত শাৰী পাতে।
এই খেতিয়কসকলে “কোনোবা ডাঙৰ মানুহ মৰিছে” বুলিহে যে শুনিছিল এনে কথা নহয়,তেওঁলোকে প্ৰত্যেকেই টলষ্টয়ৰ বিষয়ে কিছু কিছু জানিছিল।
ৰুছ বিপ্লৱৰ পিছত টলষ্টয় পৰিয়ালে ৰাছিয়া ত্যাগ কৰে আৰু বৰ্তমান টলষ্টয়ৰ বংশধৰ সকল ছুইডেন,জাৰ্মানী,য়ুনাইটেড কিংদম,ফ্ৰান্স আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আদিত বিয়পি আছে যাৰ ভিতৰত ছুইডিছ গায়িকা ভিক্টোৰিয়া টলষ্টয়,ছুইডিছ জমিদাৰ ক্ৰিষ্টোফাৰ প’জ আদি উল্লেখযোগ্য।
আনা কাৰেনিনা ৰ পিছত টলষ্টয়ে খ্ৰীষ্ট ধৰ্মৰ বিষয়সমূহৰ ওপৰত মনোনিবেশ কৰে আৰু দ্য ডেথ অৱ ইভান ইলীছ আৰু হোৱাট ইজ ট্যু বি ডান আদি উপন্যাসত খ্ৰীষ্ট দৰ্শনৰ নৈৰাজ্যবাদী চিন্তাৰ প্ৰকাশ ঘটাত ১৯০১চনত ৰাছিয়ান অৰ্থডক্স চাৰ্চৰ লগত তেওঁ সংযোগ বিচ্ছিন্ন হয়।
১৮৮৪ত টলষ্টয়ে "হোৱাট আই বিলিভ" নামৰ এক গ্ৰন্থ লিখে য’ত খ্ৰীষ্টিয়ান আদৰ্শসমূহৰ ওপৰত নিজৰ অনুভৱৰ কথা মুকলিকৈ প্ৰকাশ কৰে।
কিছুমান নিৰ্বাচিত প্ৰজাতিত সৰু উপবৃত্তাকাৰ পাত বোৰ গোটেই কাণ্ড ডালতে অগাপিছাকে গজে, আন কিছুমানত পাত বোৰ মুঠাবান্ধি কাণ্ডৰ অগ্ৰিম অংশৰ ফালে আগবাঢ়ি যায় ।
অগ্ৰিম ভাগৰ পূষ্পসজ্জা দৈঘ্যৰ হিচাপত একেবাৰে কমৰ পৰা ১ মিটাৰ লৈ আৰু ফুলৰ সংখ্যাও কমৰ পৰা ) ১০০ মানলৈকে হয়।
পৰ্ণপাতী প্ৰজাতি বোৰত এক দুই বছৰ পাত লাগে আৰু তাৰ পিচত পাতবিহীন কাণ্ডত ফুল ফুলিবলৈ ধৰে, আনহাতে চিৰসেউজ প্ৰজাতি বোৰৰ ক্ষেত্ৰত সাধাৰণতে দ্বিতীয় বছৰত ফুল ফুলা আৰম্ভ হয় আৰু কেইবাবছৰ পিচলৈকে ফুল ফুলিব পাৰে ।
ডেনদ্ৰবিয়াম অৰ্কিডৰ এটা বৃহৎ গণ যাক নামৰ চুইদিছ উদ্ভিদ বিজ্ঞানী এজনে ১৭৯৯ খীষ্টাব্দত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু আজি ইয়াৰ প্ৰায় ১২০০ প্ৰজাতি পোৱা যায়।
এই গণৰ অৰ্কিড সমূহ ফিলিপাইনছ, বৰ্নেঅ’, অষ্ট্ৰেলিয়া, নিউ গিনি, ভিয়েটনাম, চলমন দ্বীপসমূহ আৰু নিউজিলেণ্ডকে ধৰি পূব এছিয়া, দক্ষিণ এছিয়া আৰু দক্ষিণপূব এছিয়াৰ বিভিন্ন অঞ্চলত বিয়পি আছে।
ডেনদ্ৰবিয়াম নামটো গ্ৰীক মুল ডেনদ্ৰন আৰু বায়চ ৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ "যিয়ে গছৰ ওপৰত জীয়াই থাকে" অৰ্থাৎ পৰাশ্ৰয়ী ।
কিছুমান প্ৰজাতিৰ চাহিদা অৰ্কিড প্ৰেমী সকলৰ মাজত খুব বেচি আৰু ইয়েই বহুটো হাইব্ৰীড যেনে ব্ৰীডৰ সূচনা কৰে যিবোৰৰ ৰঙৰ বিভিন্নতা সিহঁতৰ মুল হিমালয়ৰ অৰ্কিডবোৰতকৈ বহু বেছি।
১৯৮১ চনত ব্ৰেইগৰে অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু নিউ গিনিৰ সকলো - ডেনদ্ৰবিয়ামক এটা নতুন গণ ডক্ৰিলা লৈ পুনঃশ্ৰেনীবিভাজিত কৰে।
প্ৰজনন সাধাৰণতে গুটিৰ পৰা হয় কিন্তু কিছুমান প্ৰজাতিত কাণ্ডৰ পৰাও হয় (সাধাৰণতে যেতিয়া কাণ্ডৰ বাঢ়ি অহা অংশ আঘাতপ্ৰাপ্ত হয়।
এইবিলাকে জীৱন ধাৰণৰ বাবে ননা ধৰণৰ ভৌগোলিক ক্ষেত্ৰৰ বিভিন্নতাৰ সৈতে নিজকে খাপ খুৱাই লোৱা দেখা যায়, যেনে হিমালয়ৰ উচ্চ শিখৰৰ পৰা নিম্ন উচ্চতাৰ বিষুবীয় অৰণ্যলৈ; আনকি অষ্ট্ৰেলিয়াৰ শুকান জলবায়ুতো ডেনদ্ৰবিয়াম প্ৰজাতিসমূহ পোৱা যায়।
চিম্পডিয়া গণৰ অৰ্কিডসমূহে গঠন কৰে যিবোৰৰ দৈঘ্য এক ছেণ্টিমিটাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কাণ্ডৰ দৰে কেইবামিটাৰ পৰ্যন্ত্য দীঘল হয়।
বহুটো ডেনদ্ৰবিয়াম প্ৰজাতিয়ে বায়ুমণ্ডলৰ পৰা যথেষ্ট পৰিমাণে টলুইন আৰু জাইলেন আঁতৰাই বুলি জনা যাই।
তেওঁৰ ৰাজনৈতিক কাৰ্যকাল ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক ভাৰত, পাকিস্তান আৰু বাংলাদেশ পৰ্য্যন্ত বিস্তৃত আছিল।
কৰনেৰী ধমনীলৈ তেজ প্ৰৱাহিত কৰিব পৰাকৈ যদি ৰক্তচাপ নাথাকে তেন্তে ব্যক্তিৰ বুকুৰ বিষ হ’ব পাৰে বা হৃদযন্ত্ৰ বিকলো হ’ব পাৰে।
কিডনীলৈ পৰ্য্যাপ্ত পৰিমাণৰ তেজ চলাচল নকৰিলে কিডনীয়ে শৰীৰৰ বৰ্জিত পদাৰ্থবোৰ আতঁৰাব নোৱাৰে।
কিডনি, যকৃত, হাওঁফাওঁ, হৃদয় আৰু মগজুৰ দৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগবোৰলৈ প্ৰয়োজনীয় তেজ প্ৰৱাহিত নোহোৱাৰ ফলত ঘনাই শ্বাস বন্ধ হ’ব পাৰে।
উচ্চ ৰক্তচাপ আৰু নিম্ন ৰক্তচাপৰ নিৰ্ণয় তেজ কমকৈ পৰিবাহিত হোৱাৰ ফলত হোৱা লক্ষণ আৰু উপসৰ্গৰ ভিত্তিত কৰা হয়- প্ৰকৃত ৰক্তচাপৰ সংখ্যাগত জোখৰ পৰীক্ষাৰ দ্বাৰা নহয়।
কোনো ব্যক্তিৰ যদি ৰক্তচাপ ৯০/৫০ থাকে আৰু নিম্ন ৰক্তচাপ ধৰণৰ লক্ষণ বা উপসৰ্গ দেখা নাযায়, তেন্তে নিম্ন ৰক্তচাপ নাই বুলি ধৰা হয়।
আকৌ, কোনো স্বাভাৱিকভাৱে উচ্চ ৰক্তচাপ থকা লোকৰ যদি ৰক্তচাপ ১০০/৬০ লৈ নামে তেন্তে নিম্ন ৰক্তচাপৰ লক্ষণে দেখা দিয়ে।
নিম্ন ৰক্তচাপত অতি কম পৰিমাণৰ তেজ শিৰাৰে প্ৰৱাহিত হোৱাৰ ফলত কিছুমান লক্ষণ আৰু উপসৰ্গই দেখা দিয়ে।
তেজ প্ৰৱাহৰ পৰিমাণ অতি কম হোৱাৰ ফলত শৰীৰৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ, যেনে মগজু, হৃদয়, কিডনী আদিলৈ অক্সিজেন আৰু পুষ্টিৰ যোগান কমি যায়।
হৃদয়ে শিৰাবোৰেৰে তেজ ঠেলি পঠিয়াওঁতে শিৰাবোৰে তেজ প্ৰবহন কৰাৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলতে ৰক্তচাপৰ সৃষ্টি হয়।
কোনো মতে ধাৰ-ঋণ কৰি হাইস্কুলত নাম লগাইছিল যদিও টকাৰ অভাৱত চাৰি পুত্ৰ আৰু এটি কন্যা লৈ সংসাৰ চলোৱাত মাকে কঠোৰ বাস্তৱৰ সন্মুখীন হৈছিল।
সেয়ে, খুজি-মাগি পৰিয়ালক ভৰণ-পোষণ দিয়া মাকক কিছু সহযোগ কৰাৰ মানসেৰে তেওঁ পঢ়াশুনা সিমানতে শেষ কৰি আনৰ ঘৰৰ গৰু চৰাবলৈ লৈছিল।
নিজৰ কামত থকা একাগ্ৰতাৰ সুবাদতে নতুন মালিকৰ সেইখন দোকানতে কাম কৰি যি টকা পাইছিল তাৰে তেওঁ নিজৰ পঢ়াশুনা পুনৰ আৰম্ভ কৰিছিল।
সেই কষ্টৰ মাজতে তেওঁ এম ই পাচ কৰিছিল আৰু ঘৰুৱা অৱস্থাটোৰ কিছু ভাল কৰাৰ মানসেৰে শিক্ষক পদ লাভৰ বাবে বিভিন্ন পক্ষৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিছিল।
কিন্তু এইক্ষেত্ৰত বিফল হোৱাত তেওঁক গাঁৱৰ মানুহে চাকৰিৰ চিন্তা বাদ দি পিতাকৰ বিদ্যাটোকে ভালদৰে শিকিবলৈ কৈছিল।
সেয়ে মাকে এশৰাই তামোল-পাণ গামোচাৰে সৈতে ললিত নাথক ১৬ বছৰ বয়সতে বৰদেউতাকৰ ল’ৰা বোলোৰাম ওজাৰ ওচৰত হাজিৰ কৰাইছিল।
তেওঁৰ বংশই আজিৰ পৰা প্ৰায় ৪০০ বছৰ আগতেই অৰ্থাত কোঁচ ৰজা ধৰ্ম নাৰায়ণৰ পৃষ্ঠপোষকতাত ওজাপালি নৃত্য-গীতৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল বুলি জনা যায়।
মেঘো ওজাৰ পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ জীউৰাম ওজা, জীউৰামৰ পুত্ৰ শিশু ওজা, শিশু ওজাৰ পাছত পুত্ৰ ভুবন ওজাই এই বিদ্যা সমাজত চলাই আহিছিল।
১৯৪৬ চনত বুঢ়ীনগৰত অনুষ্ঠিত হোৱা সমূহীয়া দুৰ্গাপূজাত তেওঁলোকৰ ওজাপালি, দেওধনী নৃত্য দেখি সন্তুষ্ট হৈ মুক্তি যুঁজাৰু প্ৰয়াত পানীৰাম দাসে তেওঁলোকক পাণ্ডুত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া অখিল ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভালৈ নৃত্য পৰিদৰ্শনৰ বাবে আমন্ত্ৰণ জনাইছিল।
সেই মহাসভাত তেওঁৰ দলটোৱে ওজাপালি আৰু দেওধনী নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি অখিল ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ নেতাসকলৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল।
১৯৫৩ চনত সেই সময়ৰ অসমৰ ৰাজধানী শ্বিলঙত বহা পৰ্বত-ভৈয়াম সম্প্ৰীতি সন্মিলনলৈ আমন্ত্ৰিত হয় আৰু সন্মিলনৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত দেওধনী নৃত্য আৰু ওজাপালি পৰিৱেশন কৰিছিল।
১৯৫৮ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক ড॰ মহেশ্বৰ নেওগৰ তত্ত্বাৱধানত দিল্লীৰ সংগীত একাডেমীয়ে আয়োজন কৰা অনুষ্ঠানত ভাগ লৈ ওজাপালি আৰু দেওধনী নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
১৯৭৫ চনত লুপ্ত হ’ব ধৰা দৰঙ্গী কলাকৃষ্টিখিনিক ধৰি ৰাখিবলৈ অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি প্ৰয়াত অতুল চন্দ্ৰ বৰুৱা, জনসংযোগ বিষয়া শিল্পী প্ৰয়াত ৰুদ্ৰ বৰুৱা, সেই সময়ৰ সাংস্কৃতিক সঞ্চালক প্ৰয়াত আনন্দ মোহন ভাগৱতী, নৃত্য বিশাৰদ শিৱসাগৰ কলেজৰ অধ্যক্ষ প্ৰদীপ চলিহা, শিল্পী পুৰুষোত্তম দাস, ছিপাঝাৰৰ ব্যাসৰ ওজা আৰু দৰঙ্গী ৰাইজৰ সহযোগত গঢ়ি তুলিছিল দৰঙ্গী কলা কৃষ্টি উন্নয়ন সংঘ নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটো।
ইয়াৰ আলমতে দেওধনী নৃত্যৰ এখন বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰি তেওঁ প্ৰায় ৬০জনী ছোৱালীক দেওধনী নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল।
ইয়াৰ উপৰি অসমৰ প্ৰতিখন জিলাৰ প্ৰধান ঠাইবোৰত ওজাপালি আৰু দেওধনী নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি এই কলাবিধৰ প্ৰতি জনসাধাৰণৰ আকৰ্ষণ বঢ়াই তুলিছিল।
তিনি বছৰমান ওজাপালিৰ গীত-পদ-মুদ্ৰাৰ লগত অভ্যস্ত হোৱাৰ পাচত ললিত ওজাক গুৰুৱে নিজাকৈ এটা ওজাপালিৰ দল গঠন কৰিবলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়ায়।
সেইমৰ্মে ১৮ কি ১৯ বছৰ বয়সতে তেওঁ লগত ৬ জন পালি ক্ৰমে কিনাৰাম নাথ, কাশীৰাম নাথ, চণ্ডীৰাম ভূঞা, মনিৰাম নাথ, সন্তুষ বৰা আৰু পিলিঙা নাথক লৈ নিজাববীয়াকৈ ওজাপালিৰ দল গঠন কৰে।
তেখেতৰ দলটো সমগ্ৰ দৰং জিলাতে বিখ্যাত হৈ পৰে আৰু প্ৰায় সকলোবোৰ প্ৰতিষ্ঠিত লোকৰ ঘৰত অনুষ্ঠিত মনসা পূজা আৰু মাৰৈ পূজাত তেওঁৰ দলটো আমন্ত্ৰিত হয়।
১৯৩৯-৪০ চনৰ মানত সেই মাৰৈ পূজাতে গুৰু বোনো ওজাৰ ৰাইজৰ সাক্ষাতত ললিত চন্দ্ৰ নাথ ওজা ঘোষণা কৰি বাহিৰত পূজা গোৱাৰ অনুমতি দিছিল।
ললিত চন্দ্ৰ নাথ , বা জনপ্ৰিয়ভাবে যাক ললিত ওজা বুলি জনা যায়, এগৰাকী শুকনানী ওজাপালি আৰু দেওধনী নৃত্যৰ গুৰু আছিল।
সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজেতা নাথে আজীৱন ওজাপালি আৰু দেওধনী নৃত্যৰ প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰৰ বাবে কাম কৰি গৈছিল।
ললিত ওজাই ওজাপালি আৰু দেওধনীৰ প্ৰসাৰৰ বাবে ২০০৭ চনত “সুকনানি সংগীতৰ ৰেঙণি” নামেৰে এখন পুথি লিখি উলিয়াইছিল।
উদাহৰণ স্বৰূপে, সকলো ছডিয়াম, পটেছিয়াম আৰু এম'নিয়াম লৱণ পানীত দ্ৰৱীভূত হয়, আনহাতে সকলো নাইট্ৰেট, আৰু বেৰিয়াম ছালফেট, কেলচিয়াম ছালফেট, আৰু লেড ছালফেটৰ দৰে বহু ছালফেট লৱণ ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম।
যিবোৰ লৱণৰ আয়নবোৰ শক্তিশালী বন্ধনৰ দ্বাৰা সুস্থিৰ গঠন লাভ কৰে, সিহঁতৰ দ্ৰৱণীয়তা কম হয়, কাৰণ দ্ৰৱত আয়ণবোৰৰ গঠন সহজে ভাগি নেযায়।
লৱণ হৈছে অম্ল আৰু ক্ষাৰৰ প্ৰশমন বিক্ৰিয়াৰ ফলত উৎপাদিক হোৱা একপ্ৰকাৰৰ আয়নিত ৰাসায়নিক যৌগ।
এনে আয়নসমূহ ক্ল'ৰাইডৰ দৰে অজৈৱিক, বা এচিটেটৰ দৰে জৈৱিক; আৰু ফ্ল'ৰাইডৰ দৰে এটা অনুবিশিষ্ট , অথবা ছালফেটৰ বহু অনুবিশিষ্ট হ'ব পাৰে।
আনহাতে দুৰ্বল অম্ল বা দুৰ্বল ক্ষাৰৰ লৱণবোৰত সমন্ধীয় অম্লটোৰ গন্ধ থাকে, যেনে, এচিটেটবোৰ এচিটিক এচিড ৰ দৰে, চাইনাইড হাইড্ৰ'জেন চাইনাইডৰ দৰে গোন্ধায়, বা ক্ষাৰটোৰ গন্ধ থাকে, যেনে, এম'নিয়াম এম'নিয়াৰ দৰে গোন্ধায়।
লুণীয়া: ছডিয়াম ক্ল'ৰাইড; মিঠা: লেড ডাইএচিটেট, ইয়াক খালে লেড বিষক্ৰিয়া হয়; টেঙা: পটেছিয়াম বাইটাৰট্ৰেট; তিতা: মেগনেছিয়াম ছালফেট, আৰু কেহেতা: মন'ছডিয়াম গ্লুটামেট।
দেখা যায় যে, কোষৰ কোষপ্ৰৰস, তেজ, মূত্ৰ, উদ্ভিদ ৰস আৰু লৱণিকৃত পানী, বিভিন্ন মিশ্ৰিত আয়ন যুক্ত পানী, আদিৰ পানী বাষ্পীভূত হোৱাৰ পাছত তাত থকা নিৰ্দিষ্ট লৱণসমূহ গঠিত নহয়, সেয়ে দ্ৰৱিভূত আয়ন সাপেক্ষেহে লৱণ দ্ৰৱটোক বৰ্ণনা কৰা হয়।
বিশ্ব মানসিক স্বাস্থ্য দিৱস হৈছে মানসিক স্বাস্থ্য শিক্ষা, সজাগতা সৃষ্টি, আৰু মানসিক স্বাস্থ্য বা মানসিক ৰোগৰ প্ৰতি থকা সামাজিক সংকোচবোধৰ বিৰুদ্ধে জনমত গঢ়ি তোলাৰ উদ্দেশ্যে পালিত এক গোলকীয় দিৱস।
ৱৰ্ল্ড ফেডাৰে'ছন ফৰ মেণ্টেল হেল্থৰ উদ্যোগত ইয়াক ১৯৯২ চনত পোনপ্ৰথমবাৰলৈ পালন কৰা হৈছিল ।
১৫০ খনতকৈও অধিক দেশত ব্যাপ্তি আৰু সদস্যতা থকা ৱৰ্ল্ড ফেডাৰে'ছন ফৰ মেণ্টেল হেল্থ হৈছে মানসিক স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় বিষয়ৰ বিশ্বস্তৰীয় সংগঠন।
প্ৰতিবছৰে অক্টোবৰ মাহৰ এই বিশেষ দিনটোত মানসিক স্বাস্থ্য সজাগতাৰ সহস্ৰাধিক প্ৰবক্তা-সমৰ্থকে এই বাৰ্ষিক সজাগতা সৃষ্টিকাৰী কাৰ্য্যক্ৰমণিকাত অংশ গ্ৰহণ কৰি মানসিক ৰোগ আৰু বিশ্বৰ ভিন্ন প্ৰান্তৰ নাগৰিকসকলৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে।
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা -ই ৱৰ্ল্ড ফেডাৰে'ছন ফৰ মেণ্টেল হেল্থৰ উদ্যোগত আয়োজিত বিশ্ব মানসিক দিৱসৰ কাৰ্য্যসূচীসমূহক পৃষ্ঠপোষকতা আগবঢ়ায়।
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই বিশ্বৰ ভিন ভিন দেশৰ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰালয়সমূহ আৰু নাগৰিক সামাজিক সংস্থাসমূহৰ সৈতে থকা ইয়াৰ শক্তিশালী যোগসূত্ৰৰ ফলপ্ৰসু প্ৰয়োগেৰে মানসিক স্বাস্থ্য সম্বন্ধীয় বিষয়সমূহত সজাগতা সৃষ্টি কৰিবলৈ প্ৰয়াস চলায়।
য়ে এই সম্পৰ্কীয় কাৰিকৰী উপাদানসমূহ আৰু সংযোগ সৃষ্টিকাৰী প্ৰচাৰ উপাদানসমূহৰ বিকাশৰ ক্ষেত্ৰতো সহযোগিতা আগবঢ়ায়।
এইক্ষেত্ৰত ৱৰ্ল্ড ফেডাৰে'ছন ফৰ মেণ্টেল হেল্থৰ নামৰ সংস্থাটোৰ তদানীন্তন উপ-সচিব প্ৰধান ৰিচাৰ্ড হান্টাৰে মুখ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।
১৯৯৪ চন পৰ্য্যন্ত এই দিৱস পালনৰ কাৰ্য্যসূচীত মানসিক স্বাস্থ্য সম্পৰ্কে সজাগতাৰ উদগনি আৰু সাধাৰণ জনতাক মানসিক স্বাস্থ্য সম্পৰ্কে তথ্যসমৃদ্ধ কৰাৰ বাহিৰে কোনো বিশেষভাৱে নিৰ্ধাৰিত থী'ম বা কেন্দ্ৰীয় বিষয়বস্তু নাছিল।
২০১৮ চনৰ বিশ্ব মানসিক স্বাস্থ্য দিৱসৰ দিনটোতে যুক্তৰাজ্যৰ তদানীন্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী টেৰেছা মে'ই জে'কী ড'ইল-প্ৰাইছক যুক্তৰাজ্যৰ প্ৰথমগৰাকী মানসিক স্বাস্থ্য, আত্মহত্যা প্ৰতিৰোধ আৰু ৰোগীৰ নিৰাপত্তা ইত্যাদি বিষয় পৰিচালনাৰ বাবে আত্মহত্যা প্ৰতিৰোধ বিভাগৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্ত কৰে।
সেইবেলি যুক্তৰাজ্যৰ চৰকাৰে বিশ্বৰ সৰ্বপ্ৰথমখন গোলকীয় মানসিক স্বাস্থ্য শীৰ্ষ সন্মিলনৰ আয়োজক হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰিছিল।
১৯৯৪ চনত বিশ্ব মানসিক স্বাস্থ্য দিৱসৰ সৈতে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বিশেষভাৱে নিৰ্ধাৰিত থী'ম সংযুক্ত কৰা হয়।
ৱৰ্ল্ড ফেডাৰে'ছন ফৰ মেণ্টেল হেল্থৰ তদানীন্তন সচিব প্ৰধান ইউগেন ব্ৰ'ডীয়ে থীম সংযুক্ত কৰাৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল।
এইজনা ৰজাই লেটিনসকলক যুদ্ধত হৰুৱাই এপিঅ'লাছ অধিকাৰ কৰি পেলেটাইন আৰু এডেণ্টিন পাহাৰৰ মাজৰ কোনো এঠাইত বিজয় উত্সৱ পাতিছিল।
এনে চাৰ্কাছত ৰথ দৌৰৰ লগতে এনে কিছুমান খেল দেখুওৱা হৈছিল য'ত মানুহ আৰু পশুৰ বীভত্স মৃত্যুৱেই আছিল মজাৰ উত্স।
তদুপৰি সেই সময়ৰ বহু ৰজাই এখন দেশ জয় কৰিলে সেই দেশৰ পৰা বহু জীৱ-জন্তু ধৰি আনি প্ৰথমে সেইবোৰৰ মাজত যুঁজ লগোৱাইছিল।
বৰ্তমান অৱশ্যে চাৰ্কাছত দৰ্শকক আমোদ-প্ৰমোদ দিয়াৰ বাবেহে খেল তথা কৌশল দেখুওৱা হয় আৰু এনে ধৰণৰ চাৰ্কাছৰ সূচনা হয় অষ্টাদশ শতিকাৰ শেষৰফালে।
সেয়ে তেওঁ হীৰাৰ আঙঠিটো বিক্ৰী কৰি পোৱা ধনেৰে এখন খেল দেখুওৱা ঠাই সাজি উলিয়ালে আৰু তাতে তেওঁ ঘোঁৰাত উঠি নানা ধৰণৰ খেলা দেখুওৱাবলৈ ল'লে।
লাহে লাহে যেতিয়া দৰ্শক বেছি হ'বলৈ ধৰিলে তেতিয়া এষ্টলিয়ে আন এখন ঠাইত ঘেৰ দি লৈ সেই ঘেৰৰ ভিতৰত ঘোঁৰাৰ উপৰি আন জীৱ-জন্তুক লৈ খেলা দেখুওৱা আৰম্ভ কৰিলে।
১৭৮২ চনত এষ্টলিয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে 'চাৰ্কাছ' শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰি 'ৰয়েল চাৰ্কাছ' নামৰ এটা চাৰ্কাছ দেখুওৱা কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
এনেদৰেই এষ্টলিয়ে চাৰ্কাছৰ লগত পূৰ্বতে জড়িত থকা বীভত্স মৃত্যু আৰু হত্যাৰ সকলো সম্পৰ্ক ছিন্ন কৰি জন্ম দিলে আধুনিক চাৰ্কাছৰ।
এষ্টলিৰ চেষ্টাতেই অষ্টাদশ শতিকাৰ শেষৰফালে ফ্ৰান্স, ইংলেণ্ড, আমেৰিকা, ইটালী, ৰাছিয়া আদিতো চাৰ্কাছৰ শুভাৰম্ভ হ'ল।
বহুতৰ মতে অসমৰ শিৱসাগৰৰ ৰংঘৰ বাকৰিত আহোম স্বৰ্গদেউসকলে যি ৰং-ধেমালি, জীৱ-জন্তুৰ যুঁজ আদিৰ আয়োজন কৰিছিল সেইবোৰ আচলতে এক প্ৰকাৰৰ চাৰ্কাছেই আছিল।
১৮১২ - মাইলছ ব্ৰনছন বা ড মাইলছ ব্ৰনছন, আমেৰিকান ব্যেপ্টিষ্ট মিছনেৰী, অসম, ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্ব আৰু বিশেষকৈ অসমীয়া ভাষাৰ বাবে তেখেতে প্ৰভূত কাম কৰি গৈছে, তেখেতে অসমীয়া অভিধান প্ৰণয়ন কৰিছিল৷
১৮৯৮ - পণ্ডিত প্ৰৱৰ কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ, সংস্কৃত পণ্ডিত, ভাষাতত্ত্ববিদ, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম অসমীয়া উপাচাৰ্য।
২০০৩ চনত তেওঁ অভিনয় আৰু অসামান্য পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে পদ্মবিভূষণ উপাধিৰে সন্মানিত হয় আৰু একাধিক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰো সন্মান লাভ কৰিছিল।
১৯৬৯ - এপ'ল' ১১ মহাকাশ অভিযানৰ দ্বাৰা চন্দ্ৰত প্ৰথম মানুহ হিচাপে নীল আৰ্মষ্ট্ৰং আৰু বুজ এলড্ৰিন-এ ভৰি দিয়ে আৰু এই সময়ছোৱাত সহযাত্ৰী মাইকেল কলিন্স-এ মহাকাশযানৰ কক্ষতে থাকি কমাণ্ড মডিউল পৰিচালনা কৰিছিল।
প্ৰথম অৱস্থাত কেৱল পাঠ্যপুথি আৰু আন শৈক্ষিক কাম কাজত প্ৰয়োজন হোৱা কাগজহে নগাঁও কাগজ কলে উৎপাদন কৰিছিল।
উৎপাদন কেন্দ্ৰ, আবাসিক অঞ্চল আৰু অন্যান্য অনুষ্ঠান অদিকে লৈ কাগজ কলটোৱে সৰ্বমুঠ ছশ একৰ মাটি আগুৰি আছে।
কাগজ কলটোৱে নিজা উৎসৰ পৰা বিদ্যুৎ উৎপাদন কৰে আৰু কিছু পৰিমাণে অসম ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ পৰিষদে যোগান ধৰে।
এইবোৰ ব্যৱস্থাৰ উপৰিও বাঁহ মজুতকৰণৰ কেইবাটাও ভঁৰাল অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত আছে যাতে বাৰিষা সময়ত বাঁহৰ যোগান কমি নাযায়।
১৯৮৯ চনত নগাঁও জিলাৰ পৰা মৰিগাঁও মহকুমাক জিলা হিচাপে ঘোষণা কৰাত জাগীৰোডত থকা কাগজ কলটোও নগাঁও জিলাৰ পৰিৱৰ্তে মৰিগাঁও জিলাৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ পৰে।
৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ দাঁতিত, জাগীৰোড চহৰৰ পৰা মাত্ৰ ৩ কিঃমিঃ পূবে নগাঁও কাগজ কল অৱস্থিত।
হিন্দুস্তান কাগজ নিগমে সমগ্ৰ ভাৰততে কাগজৰ নাটনিৰ বাবে পাঠ্যপুথি ছপা কৰাত অসুবিধা হোৱাত ১৯৭৭ চনত নগাঁও কাগজ কল প্ৰতিষ্ঠাৰ প্ৰস্তাৱ লয় আৰু উৎপাদন আৰম্ভ হয় ১৯৭৮ চনত।
বছৰদিয়েক পাছত প'ল' পৰিয়ালৰ তিনিওজনে চীন এৰি যোৱাৰ কথা ভাবিছিল যদিও কুবঁলাই খাঁৰ পৰা অনুমতি পোৱা নাছিল।