polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
তেওঁ চিত্ৰলেখাৰ সহায়ত সেই কোঁৱৰজন ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ নাতি অনিৰুদ্ধ বুলি গম পায় আৰু দুয়োৰে মাজত প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক স্থাপিত হয়।
কিন্তু অনিৰুদ্ধই উষাৰ সখীয়েক শিল্পী চিত্ৰলেখাৰ সহায়ত উষাক লাভ কৰে আৰু গন্ধৰ্ব প্ৰথাৰে বিবাহ কৰে।
প্ৰশাসনিক দিশৰ পৰা জিলাখন সুচাৰুৰূপে পৰিচালনা কৰিবৰ বাবে ১৯৮৩ খ্ৰীষ্টাব্দত দৰং জিলাখনক দুখন জিলা হিচাপে ভাগ কৰি পেলোৱা হৈছিল।
দৰং আৰু শোণিতপুৰক দুখন সুকীয়া জিলাৰূপে ঘোষণা কৰা পিছত তেজপুৰক শোণিতপুৰ জিলাৰ সদৰ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল।
কালিকা পুৰাণৰ বিৱৰণ অনুসৰি বৰ্তমানৰ দৰং, শোণিতপুৰ আৰু উত্তৰ লখিমপুৰ জিলা কেইখন বাণৰজাৰ শাসনাধিষ্ঠিত অঞ্চল আছিল।
আনহাতে চাহবাগানসমূহত বাস কৰা বৃহৎ সংখ্যক শ্ৰমিকৰ মাজত মিশ্ৰিত ৰূপত অসমীয়া ভাষাৰ ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায়।
গহপুৰ ভাৰতৰ উত্তৰ-পূবৰ ৰাজ্য অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ এটা মহকুমা আৰু এখন ইতিহাস প্ৰসিদ্ধ নগৰ।
উত্তৰ-পূব পৰিষদ অইন, ১৯৭১ অধীনত উত্তৰ-পূব পৰিষদ -ৰ গঠন হৈছিল আৰু ১৯৭২ চনৰ ১ আগষ্ট তাৰিখত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ এটি আদেশৰ বলত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ উমৈহতীয়া স্বাৰ্থ ৰক্ষণা-বেক্ষণৰ বাবে এখন আঞ্চলিক সংগঠন হিচাপে ইয়াক আনুষ্ঠানিক ভাবে স্থাপন কৰা হৈছিল।
অসম, মেঘালয়, অৰুণাচল প্ৰদেশ, ত্ৰিপুৰা, নাগালেণ্ড, মণিপুৰ আৰু মিজোৰাম – ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ এই সাতখন ৰাজ্যক সদস্য হিচাপে লৈ উত্তৰ-পূব পৰিষদ গঠিত হৈছিল।
এই সদস্য ৰাজ্য বিলাকৰ ৰাজ্যপাল আৰু মুখ্যমন্ত্ৰী সকলক উত্তৰ-পূব পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে লোৱা হৈছিল।
পূৰ্বে যদিও অসম আৰু নাগালেণ্ডৰ ৰাজ্যপালেই উত্তৰ-পূব পৰিষদৰ অধ্যক্ষ আছিল, বৰ্তমান অধ্যক্ষৰ পদটো উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্যসমূহৰ মাজত ক্ৰমানুসাৰে আৱৰ্তিত হয়।
সুসংহত আঞ্চলিক পৰিকল্পনাৰ জৰিয়তে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ আৰ্থ-সমাজিক উন্নয়নৰ বাবে সংহত আঁচনি গ্ৰহণ কৰা।
উপযোগী আঁচনি আৰু প্ৰকল্পৰ অগ্ৰাধিকাৰ নিৰ্ণয় কৰা আৰু তাক কাৰ্যকৰী কৰাৰ অৰ্থে বিহিত ব্যৱস্থা হাতত লোৱা।
হাতত লোৱা আঁচনিৰ কাৰ্যকৰী পদ্ধতি সম্পৰ্কে আলোচনা কৰা আৰু তাক কাৰ্যকৰী কৰাৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলোৱা।
উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্যবিলাকত গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া প্ৰকল্প আৰু আঁচনিৰ উপকাৰিতা আৰু যথাৰ্থতা নিৰ্ণয়ৰ বাবে জৰীপ কাৰ্য চলোৱা।
উত্তৰ-পূব পৰিষদে ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।
বৰ্তমান সময় কালত উত্তৰ-পূব পৰিষদক গোটেই উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ সুষম অৰ্থ-সামাজিক উন্নয়নৰ বাবে এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰতিনিধি মূলক সংস্থা বুলি গণ্য কৰা হয়।
১৮৭৬ - মহেন্দ্ৰলাল সৰকাৰে উচ্চ শিক্ষাৰ জাতীয় প্ৰতিষ্ঠান আৰু ভাৰতৰ প্ৰথম বিজ্ঞান গৱেষণা কেন্দ্ৰ ইণ্ডিয়ান এছ'চিয়েছন ফৰ দা কালটিভেছন অৱ চাইঞ্চ কলকাতাত প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
১৯১১ - কলকাতাৰ মোহনবাগান এথলেটিক ক্লাবে ইষ্ট ইয়ৰ্কছায়াৰ ৰেজিমেণ্ট দলক পৰাস্ত কৰি প্ৰথম আইএফএ শ্বিল্ড লাভ কৰে।
ভাৰতীয় সময়মতে সন্ধিয়া ৭ বাজি ১৩ মিনিটত অসমত হোৱা ভূমিকম্পটোৱে ভাৰতৰ অসমৰ লগতে চীন দেশতো ক্ষতি সাধন কৰে।
১৯৫৭ - ৰাষ্ট্ৰসংঘই অষ্ট্ৰিয়াৰ ভিয়েনাত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰমাণু শক্তি সন্থা স্থাপন কৰিছিল।
১৮৯০ - ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰ,উনৈশ শতিকাৰ বিশিষ্ট বঙালী শিক্ষাবিদ, সমাজ সংস্কাৰক আৰু গদ্যকাৰ আছিল।
তেওঁ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ লগত জড়িত আৰু মিকী ভাইৰাছ নামৰ বোলছবিৰ জৰিয়তে বলিউডত খোজ পেলাইছিল।
বহুতৰ মতে এই ৰামখা দেওশাল কছাৰী, চুতীয়া আৰু বৰাহীসকলৰ দিনতে স্থাপন হোৱা৷ তাৰ পাছৰ বুৰঞ্জীমতে কেইশমান বছৰৰ পাছত দিখৌ নৈয়ে সেই দেওশাল খহাই জলগৰ্ভলৈ সোমোৱাই লৈ যায় যদিও স্বৰ্গদেউ লক্ষীসিংহৰ দিনত এই পীঠস্থান পুনৰ উদ্ধাৰ হয়৷ সেই বৰ্ণনা অনুযায়ী এদিন স্বৰ্গদেও লক্ষীসিংহই ৰংপুৰৰ কাৰেঙৰ পৰা ৰূপহীজানেদি দিখৌ নদী হৈ ব্ৰহ্মপূত্ৰ লৈ বুলি গৈছিল৷ কথিত আছে যে যি ঠাইত ৰামখা দেওশালখন জলগৰ্ভত আছিল সেই ঠাইৰপৰা ৰজাঘৰীয়া নাওবোৰ আগপিচ নোহোৱা হ’ল আৰু নাওবৈচাসকলৰ মাজত হাহাকাৰ লাগিল৷ সেইদিনা ৰাতি স্বৰ্গদেৱে সপোনত দেখিলে যে দিখৌৰ গৰ্ভত দেৱীৰ জাগ্ৰত বিগ্ৰহ আছে৷ পাছদিনা স্বৰ্গদেৱে পূজা-বলিবিধান উচৰ্গা কৰি দেৱীৰ বিগ্ৰহ উদ্ধাৰ কৰি নতুন মন্দিৰ এটা সজাৰ মানস কৰাত নাও লৰিল৷ জলগৰ্ভৰ সমলবোৰ উদ্ধাৰ কৰি এই ঠাইৰ ওচৰতে ৰজাই নতুনকৈ দেওশালখন প্ৰতিস্থা কৰি ১০ পুৰা মাটি নিস্কৰ কৰি দিয়ে৷ পিছে মোৱামৰা মৰাণৰ বিদ্ৰোহৰ সময়ত এই দেওশালখনৰ ভালেখিনি আচবাব নষ্ট হয় আৰু ইয়াৰ সকলোবোৰ ধন-সোণ মোৱামৰীয়াসকলে লুটি লৈ যায়৷ তাৰ পাছতো যি কিছু সম্পদ থাকি গ’ল সেইখিনি মানৰ আক্ৰমণৰ সময়ত ধ্বংস হ’ল৷ কিছুদিনৰ পাছতে এই দেওশালকে ধৰি এটা বৃহৎ এলেকা পুণৰ দিখৌৱে সামৰি লয়৷
ৰামখাপীঠ দেৱালয় বা দেওশাল শিৱসাগৰ জিলাৰ দিখৌমুখৰ দেওঘৰীয়াস্থিত এখন প্ৰাচীন ক্ষেত্ৰ৷ জনশ্ৰুতি মতে কালিকা পুৰাণ, দেৱী পুৰাণ আদিত উল্লেখ কৰা সতীৰ শৱদেহ খণ্ড-খণ্ড কৰাৰ ফলত এই শৱদেহৰ ৫১ টা খণ্ড ভাৰতৰ ৫১ খন ঠাইত পৰি যিসমূহ শক্তিপীঠৰ সৃষ্টি হৈছিল তাৰে এখন হ’ল ৰামখাপীঠ৷ পিছে পুৰাণত উল্লেখ কৰা ৫১ খন শক্তিপীঠত ৰামখাপীঠৰ কোনো উল্লেখ নাই৷ কিন্তু বিশ্বনাৰায়ণ শাস্ত্ৰী দেৱৰ “কালিকা পুৰাণ আৰু প্ৰাচীন অসম” নামৰ প্ৰৱন্ধত উল্লেখ কৰামতে দেৱীৰ দিক্কৰ বাসিনীৰ পীঠস্থলেই হ”ল ৰামখা পীঠ৷ আন এক তথ্যমতে “ভাটিৰ কামাখ্যা, উজানৰ তাম্ৰেশ্বৰী আৰু মাজৰ ৰামখা একেজনাই দেৱী”৷ সঠিকভাৱে ঐতিহাসিক সমল নোহোৱাৰ বাবেই এই কথা প্ৰমাণ কৰিবলৈ অসুবিধা আছে যে এইখন আচলতে সেই ৫১খন শক্তিপীঠৰ মাজৰে এখন হয়নে নহয়৷
ৰামখা দেওশালখন আহোমসকল অসমলৈ অহাৰ আগৰেপৰা আছে৷ ১১৯০ শকত ৰজা হৈয়েই আহোম স্বৰ্গদেও চুতেওফা এই স্থানত ফুৰিবলৈ আহি এই দেওশালৰ আধ্যাত্মিকতা উপলব্ধি কৰি বৰ দেউৰী, সৰু দেউৰী, দেওঘৰীয়া, আঠপৰীয়া, তেলী, মালি, নাপিত, কমাৰ, বলিকটীয়া, বাৰিচোৱা, বেলিচোৱা, চাউলকৰা মানীতোলা ইত্যাদিবোৰ পদবীৰে দেওশালৰ ওচৰৰ মানুহখিনিক লৈ পূজা-অৰ্চনাৰ কাম পুণৰ আৰম্ভ কৰে ৷ আহোমসকল অসমলৈ অহাৰ বহু আগৰেপৰা ভালেসংখ্যক দেওশাল অসমত আছিল৷ তাম্ৰেশ্বৰী, বৰগঞা, টেঙ্গাপনীয়া, দোৱন্ধিয়া ইত্যাদিসমুহ এনে দেওশালৰ উদাহৰণ৷
এতিয়ালৈকে যিখিনি সম্পত্তি উদ্ধাৰ কৰা হ’ল সেইখিনিৰেই নতুনকৈ সজা মন্দিৰত ৰাইজে পূজা অৰ্চনা কৰি আছে৷ এইসমুহৰ ভিতৰত ১০ ফুটৰ এক শিলৰ গহ্বৰ য’ত দেৱীৰ পীঠ আৰু শিৱলিঙ্গ আছে৷ ডেৰ-দুফুট উচ্চতাৰ বিষ্ণু, লক্ষী আৰু সৰস্বতীৰ তিনিটা মুৰ্তিও ইয়াত আছে৷ ইয়াৰ উপৰিও এতিয়ালৈকে উদ্ধাৰ হৈছে এটা তিনিফুট ওখ শিলৰ কলচী, শিলৰ খুটা আৰু ৪ খন বলি কটা দা৷ ইয়াৰোপৰি দা ধৰোৱা শিল, গণেশৰ মূৰ্তি থকা খুটা ইত্যাদিবোৰো শেহতীয়াকৈ উদ্ধাৰ হৈছে৷
ৰং হৈছে মানুহৰ দৃষ্টিয়ে পাৰ্থক্য কৰিব পৰা কিছুমান আলোক ধৰ্ম, এইবোৰ সাধাৰণতে ৰঙা, নীলা, হালধীয়া, সেউজীয়া আৰু আন আন ভাগত বিভক্ত।
ৰঙৰ ভাগসমূহ বিভিন্ন কাৰকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে, এইবোৰ হৈছে, কোনো এটা বস্তুৰ পদাৰ্থগত ধৰ্ম, পোহৰৰ উৎস আদি।
ৰঙৰ সৈতে জড়িত বিজ্ঞানক ক্ৰ’মেটিকচ,ক্ৰ’মেট’গ্ৰাফী,ক’ল’ৰিমিটি, বা সাধাৰণভাৱে ৰঙ বিজ্ঞান বুলি কোৱা হয়।
এই বিজ্ঞানে মানুহৰ চকু আৰু মগজুৱে পাৰ্থক্য কৰিব পৰা ৰঙবোৰ, বিভিন্ন পদাৰ্থত পোহৰৰ উৎসমূহ, বিভিন্ন কলাত ৰঙৰ তত্ত্ব আৰু বিদ্যুতচুম্বকীয় বিকিৰণ সমূহৰ দৃশ্যমান বৰ্ণালীৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান সম্পৰ্ক আলোচনা কৰে।
বিদ্যুত চুম্বকীয় বিকিৰণ এটাৰ সাধাৰণ ধৰ্মসমূহ হৈছে তৰংগদৈৰ্ঘ্য, কম্পনাংক আৰু ইয়াৰ দ্বীপন প্ৰাবল্য।
যেতিয়া এনে বিকিৰণৰ তৰংগদৈৰ্ঘ্য দৃশ্যমান বৰ্ণালীৰ সীমাৰ ভিতৰত থাকে তেতিয়া মানৱ চকুৱে এই পোহৰক বিভিন্ন ৰঙ হিচাপে দেখা পায়।
মানুহৰ চকুৰ ৰেটিনা অংশত থকা কিছুমান বিশেষ কোষ, পোহৰৰ বেলেগ বেলেগ অংশ ৰ প্ৰতি বেলেগ বেলেগ ধৰণেৰে সংবেদনশীল, এই সংবেদনশীলতাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৰঙ সমূহক ভাগ কৰিব পৰা যায়।
সৰহ ভাগ পোহৰৰ উৎস‍ই সাধাৰণতে একেলগে বিভিন্ন তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ পোহৰ নিৰ্গত কৰে, কোনো এটা উৎসৰ বৰ্ণালীয়ে ইয়াৰ পৰা নিৰ্গত বিভিন্ন তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ পোহৰৰ প্ৰাবল্যৰ তথ্য দিয়ে।
১৯৯৭ চনৰ মাজভাগত হংকঙত বিশ্ব্ স্বাস্থ্য সংস্থাৰ তত্ত্বাৱধায়ক গোটে মানুহক আক্ৰমণ কৰিব পৰা এবিধ ইনফ্লুৱেঞ্জা ভাইৰাছ ধৰা পেলাইছিল৷ এইবিধ ভাইৰাছেই হৈছে বৰ্তমান বিশ্বৰ পক্ষীজগতলৈ ভাবুকি কঢ়িয়াই অনা ভাইৰাছ ৷ সমগ্ৰ ভাইৰাছ শ্ৰেণীটোৰ ভিতৰত সঘনে এণ্টিজেন পৰিবৰ্তন কৰিব পৰা ভাইৰাছবিধেই হৈছে- ‘এ’ ইনফ্লুৱেঞ্জা ভাইৰাছ ৷ ১৯৩৩ চনত আবিষ্কৃত এইবিধ ভাইৰাছে ১৯৫৭ চনত প্ৰথমবাৰ এণ্টিজেনৰ পৰিবৰ্তন ঘটাই এছিয়ান ইনফ্লুৱেঞ্জা আৰু ১৯৬৮ চনত দ্বিতীয়বাৰ পৰিবৰ্তন ঘটাই হংকং ইনফ্লুৱেঞ্জা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল ৷ দুয়োবাৰতে ‘’ এণ্টিজেনৰ পৰিবৰ্তন হৈছিল ৷ ১৯৪৬ চনৰ পৰা ১৯৫৭ চনলৈকে আৱিষ্কৃত ইয়াৰ বিকৃতিসমূহক সামগ্ৰিকভাৱে ‘ ’ ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে৷
‘এ’, ‘বি’ ‘ছি’ –এই তিনিটা ভাগত বিভক্ত এইবিধ ভাইৰাছৰ আৰ্হিকেইটাৰ মাজত কোনো ধৰনৰ ওপৰা-উপৰি অসংক্ৰাম্যতা নাই৷ ‘এ’ আৰু ‘বি’ ইনফ্লুৱেঞ্জা ভাইৰাছ দুয়োবিধে সমগ্ৰ বিশ্বতে সংক্ৰামক ব্যাধি বিয়পাব পাৰে ৷ দুয়োবিধৰে ‘হিমএগ্লুটিনিন ] আৰু নিউৰ ’ এমাইনিডেজ ] নামৰ দুবিধ পৃষ্ঠপ্ৰতিৰোধী বিশেষ কাৰক আছে ৷ এণ্টিজেনে প্ৰাণীদেহৰ অনুভৱক্ষম কোষবোৰত ভাইৰাছবিধে আক্ৰমণ কৰাৰ পাছত ৰোগ আৰম্ভ কৰাত সহায় কৰে আৰু এণ্টিজেনে আক্ৰান্ত কোষবোৰৰপৰা ভাইৰাছ নিৰ্গমন কৰাত সহায় কৰে৷
এঘাৰ বছৰ বয়সত, হঠাৎ ৰুবিয়াচ হেগ্ৰিড নামৰ এজন আধা দানৱ যেন লোকে হেৰীক জনায় তেওঁ আচলতে এজন যাদুকৰ।
তেওঁৰ পৰা হেৰীয়ে জানিব পাৰে যে তেওঁৰ বয়স যেতিয়া এবছৰ আছিল, তেতিয়া সেই সময়ৰ সকলোতকৈ ভয়ঙ্কৰ ক’লা যাদুকৰ লৰ্ড ভলডেমৰ্ট তাৰ মাক দেউতাকক হত্যা কৰে।
ভলডেমৰ্টে হেৰীকো হত্যা কৰিবৰ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু কোন এক ৰহস্যময় কাৰণত হেৰী বাচি যায় আৰু ভলডেমৰ্টৰ পতন ঘটে।
হেগ্ৰিডে হেৰীক যাদুশিক্ষাৰ বিদ্যালয়লৈ যাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে আৰু এদিন হেৰী হগৱাৰ্টচ যাদুশিক্ষা স্কুলত ভৰ্তি হয আৰু নতুন নতুন যাদু শিকাত ব্ৰতী হয়।
হগৱাৰ্টচত হেৰীয় ৰন ৱিজলি আৰু হাৰমায়নি গ্ৰিঞ্জাৰক লগ পায়, তিনিওৰে মাজত গভীৰ বন্ধুত্ব গঢ়ি উঠে।
সেই বছৰেই হেৰী আৰু তেওঁৰ তিনি বন্ধুৱে ঘটনাক্ৰমে স্কুলত সংৰক্ষিত ৰহস্যময় পৰশমনিৰ অস্তিত্ব সম্পৰ্কে জানিবলৈ পায় আৰু মনিটিক অশুভ শক্তিৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ হয়।
ডেভিড হেইমেনে প্ৰযোজনা কৰা হেৰী পটাৰ শৃংখলাটিৰ চলচ্চিত্ৰৰ বিপণন কৰিছে ৱাৰ্ণাৰ ব্ৰাদাৰ্ছ পিকচাৰ্ছে।
শৃংখলাটিৰ আটাইকেইখন চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰধান তিনিটা চৰিত্ৰ হেৰী পটাৰ, ৰন ৱিজলি আৰু হাৰমাইনি গ্ৰিঞ্জাৰৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে ক্ৰমে, ডেনিয়েল ৰেডক্লিফ, ৰুপাৰ্ট গ্ৰিণ্ট আৰু এমা ৱাটচনে।
হেৰী পটাৰ শৃংখলাটি বৰ্তমানে সমগ্ৰ বিশ্বৰ শিশুসকলৰ মাজত এক আইকনত পৰিণত হৈছে তদুপৰি ইতিমধ্যেই শৃংখলাটি সৰ্বকালৰ সকলোতকৈ ব্যৱসায়িকভাবে সফল চলচ্চিত্ৰ শৃংখলা হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।
এই পৰ্যন্ত হেৰী পটাৰে প্ৰায় ৬ বিলিয়ন ডলাৰ আয় কৰিছে আৰু সৰ্বোচ্চ উপাৰ্জনকাৰী ৩০খন চলচ্চিত্ৰৰ তালিকাত শৃংখলাটিৰ প্ৰত্যেকখন ছবিয়েই অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।
হেৰী, ৰন আৰু হাৰমাইনি হগৱাৰ্টচলৈ তাওঁলোকৰ দ্বিতীয় বৰ্ষৰ শিক্ষাগ্ৰহণৰ বাবে ঘূৰি আহে।
কোনোৱে হগৱাৰ্টচ স্কুলৰ চেম্বাৰ অফ ছিক্ৰেটছ ৰ দুৱাৰ খুলি দিয়ে, যাৰ ফলত হগৱাৰ্টচ ছাত্ৰছাত্ৰী আৰু ভূতবোৰ কোনো অপশক্তিৰ হাতত পৰি এটি এটিকৈ শিললৈ ৰূপান্তৰিত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে।
এসময়ত হেৰীয়ে অবশ্যেই লৰ্ড ভলডেমৰ্টৰ আন এক ৰূপৰ সৈতে যুদ্ধ কৰে আৰু এখন ৰহস্যময় ডায়েৰিক ধ্বংস কৰে যিখন আছিল এই সকলো অশুভ কাৰ্যকলাপৰ উৎস।
ব্লেকৰ হাতৰ পৰা হগৱাৰ্টচক ৰক্ষাৰ বাবে যাদু মন্ত্ৰণালয়ে ভয়ঙ্কৰ আৰু অশুভ ডিমেণ্টৰবিলাকক নিয়োগ কৰে।
এইসময়তে হেৰীয়ে তাৰ অতীত সম্পৰ্কে অনেক নজনা কাহিনী জানিবলৈ পায় আৰু লগতে জানিব পাৰে, এই চিৰিয়াচ ব্লেক কোন, আৰু তেওঁ আচল পৰিচয় কি?
হেৰী পটাৰ চলচ্চিত্ৰ শৃংখলাটি ব্ৰিটিছ লেখিকা জে কে ৰাউলিং ৰচিত সাত খণ্ডৰ হেৰী পটাৰ উপন্যাস শৃংখলাৰ কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মিত।
অন্তিমখন কিতাপৰ কাহিনী অপেক্ষাকৃত ভাবে দীঘল আৰু জটিল হোৱাৰ বাবে কিতাপখনৰ আধাৰত দুটা খণ্ডত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মিত কৰা হৈছে।
অন্তিমখন কিতাপ হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য ডেথলি হেল’জ ৰ আধাৰত দুটা খণ্ডত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
দ্বিতীয়খণ্ডৰ হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য ডেথলি হেল’জৰ মুক্তিৰে ইতিমধ্যে সমাপ্তি ঘটিছে গোটেই বিশ্বত আলোড়ন সৃষ্টি কৰা এই অতীব জনপ্ৰিয় শৃংখলাটিৰ।
ক্ৰিকেটৰ আইন-কানুনবোৰ ক্ৰিকেটৰ আন্তৰ্জাতিক সংস্থা আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেট পৰিষদ ' ' আৰু মেৰীলিব'ন ক্ৰিকেট ক্লাৱৰ -ৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হয়।
এটা দলৰ দুজনকৈ খেলুৱৈয়ে এটা সময়ত বেট ধৰে আৰু যিমান বেছিকৈ পাৰে ৰাণ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ যত্ন কৰে, য'ত আনটো দলে বেট ধৰা কেইজনলৈ বল নিক্ষেপ কৰি 'আউট' কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, লগতে খেলপথাৰত আনটো দলৰ আটাইকেইজন সদস্যই ৰাণ সংগ্ৰহত বাধা দিবলৈ চেষ্টা কৰে।
একোজন বেট ধৰোঁতাক আউট কৰিব পাৰিলে আন এজন খেলপথাৰলৈ আহে, এনেকৈ সেই দলৰ ১১ গৰাকী খেলুৱৈয়ে বেট ধৰিবলৈ সুযোগ পায়।
বেট ধৰোঁতাজনে নিক্ষেপ কৰা বলটো বেটেৰে দূৰলৈ মাৰি পঠিয়াই পিট্‌চ আনটো মূৰলৈ দৌৰ মাৰি 'ৰাণ' ল'ব পাৰে।
বলটো খেল পথাৰৰ এক নিৰ্দিষ্ট দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰাব পাৰিলে 'চাৰি' বা 'ছয়' সংখ্যক ৰাণো বেট ধৰোঁতাই সংগ্ৰহ কৰিব পাৰে।
ক্ৰিকেট খেল অষ্ট্ৰেলিয়া, ইংলেণ্ড, ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ দেশসমূহ, ৱেষ্ট ইণ্ডিজ আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাত বিশেষ ভাৱে জনপ্ৰিয় হয়।
ডিঙিত থকা থাইৰইড গ্ৰন্থিয়ে দুই ধৰণৰ থাইৰইড হৰম'ন নিসৃত কৰে - এবিধ হৈছে "থাইৰক্সিন" আৰু অন্যবিধ "ট্ৰাইআইড-থাইৰনিন"।
এই হৰম'নে আমাৰ শৰীৰৰ পৰিপুষ্টি আৰু বৰ্ধনকে ধৰি শৰীৰৰ অতিকে প্ৰয়োজনীয় কিছুমান প্ৰক্ৰিয়াত অংশগ্ৰহণ কৰে।
অনিয়মীয়া ঋতুস্ৰাব,পুৰুষ আৰু মহিলাৰ প্ৰজনন ক্ষমতা এই সকলো থাইৰইড হৰম'নৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰশীল।
গালিবৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা সম্বন্ধে ইমান বিতঙকৈ জনা নাযায়৷ তেওঁৰ জীৱনৰ আদিছোৱা আৰু আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ বিষয়ে কোনো লিখিত তথ্য নথকাৰ কাৰণে ইয়ে পণ্ডিত সমাজক বিবুধিত পেলাই আহিছে৷ তথাপিও, এনেকৈয়ে কোৱা হয় যে দিল্লীৰ অভিজাত, সন্মানীয় আৰু বিজ্ঞসমাজৰ সৈতে তেওঁৰ বন্ধুত্ব আছিল৷ অতি কম বয়সত, ১৮১০ চনৰ আশেপাশে এটা অতি সন্মানীয় পৰিয়ালৰ সৈতে তেওঁৰ বৈবাহিক সম্বন্ধ ঘটিছিল৷ ইয়াকো লগতে কোৱা হয় যে গালিবৰ সাতটি সন্তান আছিল কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশতঃ সাতোটি সন্তানৰ এটিও বাচি থকা নাছিল৷ এই দুখ তেওঁ কবিতাৰ জড়িয়তে নিগৰিত হৈছিল৷ গালিবৰ সুৰা আৰু জুৱাৰ প্ৰতি আসক্তি আছিল৷ যদিও সেই সময়ত জুৱা খেলক এক সামাজিক অপৰাধ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।
প্ৰেৰণাত প্ৰতিবছৰে খেল-ধেমালি, ছবি অঁকা, ভেশছন আদি প্ৰতিযোগিতা পাতি ইয়াৰ সদস্য সকলক উৎসাহিত কৰা হয়।
আনকি ভাৰতীয় শিশু পৰিষদে আয়োজন কৰা চিত্ৰাংকন প্ৰতিযোগিতাত প্ৰেৰণাৰ কেইবাটাও শিশুৱে পুৰস্কাৰো লাভ কৰি তেওঁলোকৰ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
২০০৮ চনৰ ৩০ আগষ্টত গুৱাহাটীৰ আশাদীপ নামৰ আন এক প্ৰতিবন্ধী শিশুৰ অনুষ্ঠানৰ সহযোগত প্ৰেৰণাই আয়োজন কৰা স্পেচিয়েল অলিম্পিক – ভাৰতৰ ফুটবল খেলত যোৰহাট, গোলাঘাট, শিৱসাগৰ আৰু ডিব্ৰুগড় জিলাৰ মানসিকভাৱে বাধাগ্ৰস্ত কেইবাজনো শিশুৱে অংশ গ্ৰহণ কৰে।
যেতিয়া কোনো শিশু শাৰীৰিক বা মানসিকভাৱে বাধাগ্ৰস্ত হৈ জন্ম লয়, তেতিয়া পৰিয়ালৰ লোকসকল দুখত ভাগি পৰাতো স্বাভাৱিক।
বৰং জীৱনৰ চৰম দুৰ্ভাগ্যকো প্ৰত্যাহ্বান হিচাপে গ্ৰহণ কৰি, জাফ্‌ৰিৰ দৰে আন আন প্ৰতিবন্ধী শিশু আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ কথা চিন্তা কৰি প্ৰতিবন্ধী শিশু বিকাশ কেন্দ্ৰ প্ৰেৰণা প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে।
জনসাধাৰণৰ মাজত প্ৰতিবন্ধীসকলৰ বিভিন্ন সমস্যাৰ বিষয়ে অৱগত কৰাবলৈ ‘প্ৰেৰণা’ই চেষ্টা চলাইছে।
সেইদৰে এটি প্ৰতিবন্ধী শিশুৱে পৰিয়ালত ভোগ কৰিব পৰা সমস্যঅআ সমূহ আঁতৰ কৰি তেওঁলোকৰ জীৱন যাত্ৰা সুচল কৰাৰ মানসেৰে অভিভাৱক সকলকো ‘প্ৰেৰণা’ই যোৰহাটৰ উপৰি ডিফু, সাপেখাটী, মাজুলী, ধেমাজি, গোলাঘাট আদি ঠাইত নিয়মীয়া প্ৰশিক্ষণ, পৰামৰ্শ আদি দি আহিছে।
সেইদৰে ‘প্ৰেৰণা’ৰ বৰ্হি বিভাগতো অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা অহা কেইবাজনো প্ৰতিবন্ধী শিশুৱে বছৰটোৰ বিভিন্ন সময়ত আহি প্ৰশিক্ষণ লয়হি।
ছেৰিব্ৰিল পাল্‌ছি, মানসিক বাধাগ্ৰস্ততা, অ’টিজিম, শ্ৰৱণ বা দৃষ্টি শক্তিৰ দুৰ্বলতা আদিৰ উপৰি কুষ্ঠ, পলিঅ’, মৃগী বা মাংসপেশীৰ দুৰ্বলতাত ভোগা ৮ মহীয়া শিশুৰ পৰা ২০ বছৰীয়া প্ৰতিবন্ধীজনকো এই কেন্দ্ৰটোত জীয়াই থকাৰ প্ৰেৰণা দিয়া হয়।
ইয়াত থকা ৭৬ জন সংস্যক পৰিচালনাৰ সুবিধাৰ বাবে অংকুৰ, প্লে’-১, প্লে-২, লেজাৰ লাৰ্ণিং ইউনিট, ফাংশ্যলেন একাডেমি, প্ৰি-ভকেশ্যনেল আদি কেইবাটাও ভাগত ভাগ কৰি লোৱা হৈছে।
সদস্যসকলৰ বয়স আৰু সক্ষমতাৰ ওপৰত ভিত্তিত কৰি প্ৰতিবন্ধী শিশুসকলক বৃত্তিগত বা কাৰিকৰী প্ৰশিক্ষণৰ প্ৰথম পৰ্যায় হিচাপে লিখিবলৈ বা পঢ়িবলৈ শিকোৱাৰ উপৰিও কম্পিউটাৰ, জেৰক্স, লেমিনেশ্যন, স্ক্ৰিণ প্ৰিণ্টিং, চিলাই মেচিন, ৰন্ধা-বঢ়া আদি অনেক হাতে কৰা বিদ্যাৰ প্ৰশিক্ষণ দি সদস্যজনক ভৱিষ্যতে এজন আত্মনিৰ্ভৰশীল ব্যক্তি হিচাপে সমাজত থিয় কৰোৱাৰ চেষ্টা কৰা হৈছে।
প্ৰেৰণা হৈছে যোৰহাট নগৰৰ পৰা ৩ কিঃমিঃ দূৰৈৰ চিনামৰাত অৱস্থিত এটা প্ৰতিবন্ধী শিশু বিকাশ কেন্দ্ৰ।
১৯৪০ চনৰ পৰাই তেওঁ সাহিত্য চৰ্চা আৰম্ভ কৰে৷ অসমীয়া উপন্যাস, গল্প, শিশু সাহিত্য, প্ৰবন্ধ আদি ৰচনা কৰি অসমীয়া সাহিত্যলৈ অৱদান আগবঢ়ায়৷ ১৯৫৮ চনত তেওঁৰ অগতানুগতিক পত্ৰ উপন্যাস ‘প্ৰিয়তমাসু’ প্ৰকাশ পায়৷ তাৰোপৰি ‘ৰামধেনু’, ‘গৰীয়সী’, ‘প্ৰান্তিক’ আদি আলোচনী আৰু ‘আমাৰ অসম’, ‘আজিৰ অসম’, ‘অসম বাণী’ আদি কাকতত ডেকাৰ ভালেমান লেখা প্ৰকাশ পাইছে৷ ১৯৭৬ চনত টিহুত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভা ৰ স্মৃতিগ্ৰন্থখন তেওঁৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ পায়৷ তাৰোপৰি ১৯৯৫ চনত সৰ্থেবাৰীত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ ৬১সংখ্যক অধিৱেশনত তেওঁ আদৰণী সমিতিৰ সভাপতিৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে৷
প্ৰসন্ন কুমাৰ ডেকা অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট সাহিত্যিক, অধ্যাপক৷ তেখেত শিশু সাহিত্যিক হিচাপেও পৰিচিত৷ তেখেতে ভালেসংখ্যক অসমীয়া উপন্যাস, গল্প, শিশু সাহিত্য, প্ৰবন্ধ আদি ৰচনা কৰি অসমীয়া সাহিত্যলৈ অৱদান আগবঢ়ায় থৈ গৈছে৷ ১৯৯৫ চনত অসম চৰকাৰে তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে তেওঁলৈ সাহিত্যিক পেন্সন আগবঢ়ায়৷
তেখেতৰ জন্ম হৈছিল ১৯২৮ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখ বৰপেটা জিলাৰ সৰ্থেবাৰী নগৰৰ যমথেৰ চুপা অঞ্চলত৷ পিতৃৰ নাম ৰামদাস ডেকা আৰু মাতৃৰ নাম শোভন প্ৰিয়া ডেকা৷
ৰোগনিৰ্ণয়ৰ বাবে একেধৰণৰ লক্ষণ থকা আন ৰোগ যেনে মেলেৰিয়া, কলেৰা আৰু আন ভাইৰেল ৰক্তক্ষৰিত ৰোগৰ সম্ভাৱনা প্ৰথমে বাদ দিয়া হয়।
ৰোগ নিশ্চিত কৰিবলৈ তেজৰ নমুনা ভাইৰেল প্ৰতিদেহ, ভাইৰেল আৰ এন এ, বা ভাইৰাছৰ বাবে পৰীক্ষা কৰা হয়।
ইব'লাৰ চিহ্ন আৰু লক্ষণবোৰ হঠাতে ইনফ্লুৱেঞ্জাৰ দৰে ভাগৰ লগা, জ্বৰ, মূৰৰ বিষ, গাঁঠিৰ বিষ আৰু পেটৰ বিষেৰে আৰম্ভ হয়।
ৰ প্ৰাৰম্ভিক লক্ষণ মেলেৰিয়া, ডেংগি জ্বৰ বা আন ক্ৰান্তীয় জ্বৰৰ দৰে আৰু তাৰ পাছত ৰোগ ৰক্তক্ষৰণ স্তৰলৈ আগবাঢ়ে।
ইয়াৰ লক্ষণ সাধাৰণতে ভাইৰাছবিধ সংক্ৰমিত হোৱাৰ ২ দিনৰ পৰা তিনি সপ্তাহৰ ভিতৰত দেখা দিব পাৰে।
এই ৰোগৰ প্ৰধান লক্ষণসমূহ হ’ল- জ্বৰ, ডিঙিৰ বিষ, মাংসপেশীৰ বিষ আৰু মূৰৰ বিষ ৰোগে অগ্ৰগতি পোৱাৰ লগে লগে অন্যান্য লক্ষণ যেনে বমি, ডায়েৰিয়া আদিৰ পৰা যকৃৎ আৰু কিডনী বিকল হৈ পৰিব পাৰে।
পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ শকত মানুহজনৰ নাম কি, কোন মহিলাৰ মূৰৰ চুলি আটাইতকৈ দীঘল, বিশ্বৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ষ্টেডিয়ামটো ক'ত আছে - কিমান মানুহ ধৰে সেইটো ষ্টেডিয়ামত, মূৰত গাখীৰৰ বটল লৈ খোজকাঢ়ি কোনে বিশ্বৰেকৰ্ড কৰিছে, কোনে খাইছিল দহখন চাইকেল, সাতবাৰ বজ্ৰপাত পৰিও বাচি আছে কোন, মুখেৰে ৰছী টানি কোনে উৰাজাহাজ এখনো চোঁচৰাই নিব পাৰে ইত্যাদি অনেক অদ্ভুত যেন লগা আশ্চৰ্যকৰ ৰেকৰ্ডৰ বাতৰি এইখন কিতাপৰ পাতে পাতে।
ইয়াৰ প্ৰতিটো সংস্কৰণ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ বিভিন্ন ৰেকৰ্ডৰ পুংখানুপুংখ তথা নিখুঁত বিৱৰণ আৰু সুন্দৰ সুন্দৰ মনোমোহা ছবিৰে ভৰপূৰ।
গ্ৰন্থখনৰ প্ৰতিটো পৃষ্ঠাতে দেখিবলৈ পোৱা যায় বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ চমক লগোৱা ঘটনা আৰু কীৰ্তিসমূহৰ শেহতীয়া নিৰ্ভুল সংবাদ।
কিতাপখন পঢ়িলে ভাব হয় এই মুহূৰ্ততেই যেন পৃথিৱীৰ কোনো প্ৰান্তত ঘটিছে এটাৰ পিচত এটা বিস্ময়কৰ ঘটনা, অবিশ্বাস্য ৰেকৰ্ড।
গিনিছ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছ পূৰ্বৰ নাম গিনিছ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডচ বিশ্বৰ বিভিন্ন আশ্চৰ্যকৰ, ৰোমাঞ্চকৰ অভিলেখ সন্নিৱিষ্ট বছৰেকীয়া ভাৱে প্ৰকাশিত বিশ্ববিখ্যাত গ্ৰন্থ।
ইংলেণ্ডৰ প্ৰখ্যাত প্ৰকাশন সংস্থা 'গিনিছ পাব্লিছিং লিমিটেড'ৰ পৰিচালন সঞ্চালক ছাৰ হিউ বিভাৰৰ উদ্যোগত ১৯৫৫ চনৰ আগষ্ট মাহত ১৯৭ পৃষ্ঠাৰে কিতাপখনৰ প্ৰথমটো সংস্কৰণ প্ৰকাশ হয়।
আচৰিতভাৱে সেই বছৰৰে বৰদিনৰ সময়লৈ এই কিতাপখনে সৰ্বাধিক বিক্ৰী গ্ৰন্থ তালিকাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰে, সেয়াই আৰম্ভণি।
তেতিয়াৰে পৰা কিতাপখন প্ৰতি বছৰে নতুন নতুন আচহুৱা যেন লগা অভিলেখসূচক তথ্যৰ মেটমৰা সম্ভাৰ লৈ প্ৰকাশ হৈ আহিছে আৰু আচৰিতভাৱে প্ৰতিবছৰে কিতাপখনে সৰ্বাধিক বিক্ৰীৰ গ্ৰন্থ তালিকাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰিছে, - যিটো এক ৰেকৰ্ড।
সৰ্বাধিক বিক্ৰী ৰেকৰ্ডৰ বাবে ১৯৭৪ চনৰ পৰা কিতাপখনৰ 'সৰ্বাধিক বিক্ৰীৰ গ্ৰন্থ' শিতানত ইয়াৰ নিজৰ নামো সংযোজিত হৈছে।
জনপ্ৰিয়তাৰ দিশৰ পৰা এইখন কিতাপে যে কিমান বৈশিষ্ট্য লাভ কৰিছে তাৰ প্ৰমাণ পোৱা যায় ইয়াৰ মুদ্ৰণ সংখ্যাৰ পৰা।
আনকেইখন ‘প্ৰাণ গংগাৰ পাৰ’, ‘পদুমৰে পানচৈ’, ‘দিল্লীঘাট’, ‘মন দুৰাচাৰ’, ‘সিপাৰে চিনাকি ঘাট’ আৰু ‘মাতৃ’ আলোচনীৰ পাতত প্ৰকাশ হৈছিল।
১৯৬৫ চনত ‘আমাৰ প্ৰতিনিধি’ত প্ৰকাশিত উপন্যাস ‘সিপাৰে চিনাকি ঘাট’ৰ পটভূমি আছিল মাজুলীৰ এখন বৈষ্ণৱ সত্ৰ আৰু বিশাল ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰৰ গ্ৰাম্য জীৱন।
অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ ইতিহাস ৰচোতা জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ ‘জয়মতী’ বোলছবিৰ নায়িকা আইদেউ সন্দিকৈ আছিল এই উপন্যাসৰ নায়িকা।
ডাঃ উপেন কাকতিয়ে তেখেতৰ উপন্যাস ‘মিঠা জেংৰাই’ৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণ কৰাৰ কথা ভাবি সমল গোটাবলৈ মাজুলীৰ জেংৰাইমুখলৈ গৈছিল।
'সম্ভ্ৰান্ত অতিথি' নাটকখন ১৯৬৯ চনত ড॰ ভূপেন হাজৰিকাৰদ্বাৰা সম্পাদিত ‘আমাৰ প্ৰতিনিধি’ আলোচনীত প্ৰকাশ হৈছিল।
তেখেতে ৰচনা কৰা একাংক নাটসমূহ হৈছে ‘সোণ নালাগে ৰূপ নালাগে’, ‘তেজ, মাটি আৰু মানুহ’, ‘ৰাজপথৰ সাধু’ আৰু ‘অমৃত যাত্ৰা’।
ইয়াৰ ভিতৰত ‘তেজ, মাটি আৰু মানুহ’ আৰু ‘ৰাজপথৰ সাধু’ এই দুখন একাংক নাট ‘দেৰগাঁও ইউনাইটেড ষ্টেজ আৰ্টিষ্ট’ৰ শিল্পী সকলে এলাহাবাদত অনুষ্ঠিত ‘নিখিল ভাৰত চুটি নাটক প্ৰতিযোগিতা’ত পৰিবেশন কৰি সৰ্বভাৰতীয় ভিত্তিত দুবাৰকৈ পুৰস্কৃত হৈছিল।
১৯৫৮ চনত দেৰগাঁও উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰপৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ উপেন কাকতিয়ে যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্ত্তি কৰে আৰু তাৰেপৰা এই.এছচি. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
১৯৬২ চনত চীন-ভাৰত যুদ্ধৰ সময়ত চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ অৱস্থাতে উপেন কাকতিয়ে ৰচনা কৰা 'ই যে ৰণাঙ্গনৰ কাহিনী' গীতটি প্ৰচাৰ হৈছিল।
৩৮ বছৰ বয়সতে দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্ত হৈ মৃত্যুমুখত পৰা এইগৰাকী শিল্পীয়ে সুৰ দিয়া কেবাটাও গান বৰ্তমানেও জনপ্ৰিয়।
উপেন কাকতিয়ে সংগীত পৰিচালক ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে তেখেতৰ ভাতৃ খনীন কাকতি ৰচিত 'চেনেহ লুইতৰ সুঁতি' নাটকখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰি।
সম্ভৱত ১৯৬৯ চনৰ দুৰ্গাপূজাত দেৰগাঁও টাউন ক্লাব ভৱনত মঞ্চস্থ হোৱা বিশ্ববিখ্যাত নাট্যকাৰ ছেক্সপীয়েৰৰ নাটক ‘অথেল’’ত ডাঃ কাকতিয়ে নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল।
‘ৰশ্মিৰেখা’ৰ উপৰিও উপেন কাকতিয়ে সংগীত পৰিচালনা কৰা আন চাৰিখন অসমীয়া বোলছবি হৈছে ‘বিশেষ এৰাতি’, ‘প্ৰাণ-গঙ্গা’, ‘ফাগুনী’ আৰু ‘বোৱাৰী’।
১৮৩৪ চনত জন এড্‌ৱাৰ্ড গ্ৰে'-এ থমাছ হাৰ্ড্‌ৱিকে অঁকা চকৰিফেঁটী সাপৰ ছবি . নামেৰে প্ৰকাশ কৰে।
১৮৩৯ চনত থমাছ কেণ্টৰে নামেৰে অগণন পাতল হালধীয়া পথালি আঁচ থকা আৰু ফণাত এটা বগা চকৰি থকা মাটীয়া ৰঙৰ চকৰিফেঁটী সাপৰ বৰ্ণনা দিয়ে।
সাপডালৰ সন্মুখভাগ হালধীয়া, মুগা, ধোঁৱাবৰণীয়া বা ক'লা ৰঙৰ হয় আৰু পথালি আঁচৰ সমষ্টি থাকিব বা নাথাকিব পাৰে।
ই জলফাই বৰণীয়া বা মাটীয়া বা ক'লা বৰণৰ হ'ব পাৰে আৰু ফণাত ফালধীয়া বা কমলা ৰঙৰ ঘূৰণীয়া দাগ থাকিব বা নাথাকিব পাৰে।
যেতিয়া তেওঁ কলিকতাত পঢ়ি আছিল, তেতিয়া তেওঁ অসমৰ সাহিত্য সংগঠন অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভাৰ বিকাশৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
কুমাৰে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ৮তাকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল, উল্লেখযোগ্য যে দিলীপ কুমাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰা ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথমজন অভিনেতা।
তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰত এজন তাৰকা হিচাপে তেওঁৰ অভিনীত চলচ্চিত্ৰহমূহে আশী শতাংশতকৈও অধিক বক্স অফিচ সফলতাৰ সৈতে বক্স অফিচত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ অভিলেখ গঢ়িছে।
তেওঁক চলচ্চিত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান, ১৯৯৪ চনত দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।
১৯৯৮ চনত, পাকিস্তান চৰকাৰে কুমাৰক নিশান-ই-ইমতিয়াজ প্ৰদান কৰে, যি তেওঁলোকৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান, য'ত তেওঁ এই সন্মান লাভ কৰা একমাত্ৰ ভাৰতীয় হয়।
কুমাৰে পেছাৱাৰত অৱস্থিত যি ঘৰটোত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল, সেইঘৰটোক পাকিস্তান চৰকাৰে ২০১৪ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় ঐতিহ্য স্মাৰক হিচাপে ঘোষণা কৰিছিল।
১৯৩৫ - প্ৰণৱ মুখাৰ্জী, ভাৰতবৰ্ষৰ ত্ৰয়োদশ ৰাষ্ট্ৰপতি লগতে এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ।
পাঁচ দশকজুৰি চলি থকা ৰাজনৈতিক জীৱনত মুখাৰ্জী ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ এজন জ্যেষ্ঠ নেতা আছিল আৰু ভাৰত চৰকাৰত কেইবাটাও মন্ত্ৰীৰ দপ্তৰত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
মুখাৰ্জীয়ে ১৯৬৭ চনত বাংলা কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য হিচাপে তেওঁৰ ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰি ১৯৬৯ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।
কিন্তু ১৯৭২ চনত, ইন্দিৰা গান্ধীয়ে বাংলা কংগ্ৰেছক ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ লগত একত্ৰিত কৰি মুখাৰ্জীক ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্যভুক্ত কৰে।
ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী ৰামনাথ কোবিন্দে তেওঁক ২০১৯ চনত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ভাৰত ৰত্ন প্ৰদান কৰিছিল।
১৯৬৯ - বিশ্বনাথন আনন্দ, এজন ভাৰতীয় দবা খেলৰ গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ আৰু পাঁচবাৰৰ বিশ্ব দবা চেম্পিয়ন।
তেওঁ ১৯৮৮ চনত ভাৰতৰ পৰা প্ৰথম গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ হয়, আৰু ২৮০০ ৰ এলো ৰেটিং (এলো ৰেটিং প্ৰণালী হৈছে শূন্য ৰাশিৰ খেল যেনে- দবা আদিত খেলুৱৈসকলৰ আপেক্ষিক দক্ষতাৰ স্তৰ গণনা কৰাৰ এক পদ্ধতি) অতিক্ৰম কৰা কেইজনমান খেলুৱৈৰ ভিতৰত এজন, যিটো তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০০৬ চনত অৰ্জন কৰিছিল।
১৯৮৫ চনত দবাখেলত দেখুওৱা পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে ভাৰতীয় ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰৰ বঁটা অৰ্জুন বঁটা লাভ কৰে।
এজন ভাৰতীয় কবি আৰু গীতিকাৰ আছিল, যি চীন-ভাৰত যুদ্ধৰ সময়ত দেশৰ সুৰক্ষাৰ বাবে মৃত্যুবৰণ কৰা সৈনিকসকলৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাঞ্জলি হিচাপে লিখা তেওঁৰ দেশপ্ৰেমমূলক গীত "আয়ে মেৰে ৱাতান কে লোগো"ৰ বাবে সৰ্বাধিক পৰিচিত আছিল।
১৯৯৭ চনত, জীৱনজোৰা কৃতিত্বৰ বাবে তেওঁক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।
২০০১ - ৰামচন্দ্ৰ নাৰায়ণ দণ্ডেকাৰ, ৰামচন্দ্ৰ নাৰায়ণ দণ্ডেকাৰ ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ এজন প্ৰাচ্যবিদ্যাৰ্ণৱ আৰু বৈদিক পণ্ডিত আছিল।
দাণ্ডেকাৰ অসংখ্য ভাৰতীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰাচ্যবিদ্যাৰ্ণৱ সংগঠনৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল।
১৯৭০ চনত পুনেৰ ফিল্ম এণ্ড টেলিভিছন ইনষ্টিটিউট অৱ ইণ্ডিয়াৰ পৰা ডিপ্লোমা লাভ কৰা তেওঁ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা আছিল।
১৯৪৪ চনত ধুবুৰী জিলাৰ বিলাসীপাৰাত জন্মগ্ৰহণ কৰা হাজৰিকাই নাটকত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
জ্যোতি চিত্ৰবন চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ এগৰাকী অনুষদ সদস্য হোৱাৰ উপৰিও তেওঁ চেঞ্চৰ বোৰ্ডৰ আঞ্চলিক কাৰ্যালয়ৰ সদস্যা আছিল।
বিংশ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত উত্তৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ বাবে বিশ্বৰ আগশাৰীৰ চিতাৰবাদক ৰূপে পৰিগণিত হৈছিল লগতে বিশ্বৰ বহুতো সংগীতজ্ঞক প্ৰভাৱিত কৰিছিল।
১৮৫৮ – বঙ্কিম চন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায় আৰু যদুনাথ বসু কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলা শাখাৰ প্ৰথম স্নাতক হয়।
১৯০১ – গুগ্লিএলমো মাৰ্কনিয়ে ইংলেণ্ডৰ কৰ্ণৱালৰ পোলধুৰ পৰা নিউফাউণ্ডলেণ্ডৰ ছেইণ্ট জনছলৈ প্ৰথম ট্ৰান্সটলান্তিক ৰেডিঅ' সংকেত প্ৰেৰণ কৰে।
১৯৪১ চনৰ এই দিনটোত জাৰ্মানী আৰু ইটালীৰ হৈ ক্ৰমে হিটলাৰ আৰু মুছ'লিনিয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ ঘোষণা কৰে।
ইউনিচেফ হৈছে বিশ্বব্যাপী শিশুসকলক মানৱীয় আৰু উন্নয়নমূলক সাহায্য প্ৰদান কৰাৰ বাবে দায়বদ্ধ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ এক সংস্থা।
১৯২ খন দেশৰ বিভিন্ন অঞ্চলত থকা এই সংস্থাটো বিশ্বৰ আটাইতকৈ বিস্তৃত আৰু স্বীকৃত সমাজ কল্যাণ সংস্থাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।
ইউনিচেফৰ কাৰ্যকলাপসমূহৰ ভিতৰত আছে টিকাকৰণ আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধ প্ৰদান কৰা, এইচআইভি থকা শিশু আৰু মাতৃসকলৰ চিকিৎসা প্ৰদান কৰা, শৈশৱ আৰু মাতৃৰ পুষ্টি বৃদ্ধি কৰা, অনাময় ব্যৱস্থা উন্নত কৰা, শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ কৰা, আৰু দুৰ্যোগৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে জৰুৰী কালীন সকাহ প্ৰদান কৰা।
১৯৬০ – শিশু বিকাশত নিয়োজিত এক আন্তৰ্জাতিক সংগঠন ইউনিচেফৰ সন্মানাৰ্থে ভাৰতীয় বাট বিভাগে ১৫ পইচাৰ এক বিশেষ ডাক টিকট প্ৰকাশ কৰিছিল।
১৯৬১ - দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলীক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ ভাৰতৰ সংবিধানৰ দশম সংশোধনী গৃহীত কৰা হৈছিল।
আলোচনীখন কমিক, সাধু, সাঁথৰ, কুইজ আৰু বিদ্যালয়ত পঢ়া শিশুসকলৰ উপযোগীকৈ প্ৰস্তুত কৰা আন আন উপাদানৰ সমাহাৰ।
মূলতঃ ইংৰাজী ভাষাত প্ৰকাশিত আলোচনীখন হিন্দী, অসমীয়া, মালায়ালম আদিকে ধৰি নানা ভাৰতীয় ভাষালৈ অনুবাদ হয়।
তাৰ সামৰ্থ্য আৰু ক্ষিপ্ৰভাবে সিদ্ধান্ত ল’ব পৰা ক্ষমতাই তাৰ বন্ধুবৰ্গক দোপায়া নামৰ চিকাৰীটোৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
কিন্তু পত্নী শান্তি আৰু গাঁৱৰ লোকসকলে তেওঁক সাহসী বুলি ভাবে কাৰণে তেওঁক টান আৰু বিপদজনক কামবোৰলৈহে আগবঢ়াই দিয়ে।
পিছে ভাগ্যৰ বলত ৰজা হোজা সদায়েই বিপদৰ পৰা বাচি যায় আৰু তেও তন্ত্ৰীৰ সহায়ৰ বাবেহে বিপদৰ পৰা ৰক্ষা পৰা বুলি ভাবে।
তন্ত্ৰীৰ কেইজনমান সহায়কাৰীৰ নাম হ’ল দুষ্টবুদ্ধি, নষ্টবুদ্ধি, চতুৰবুদ্ধি আৰু বিচিত্ৰবুদ্ধি।
তেতিয়ালৈ নলবাৰী মাধ্যমিক ইংৰাজী বিদ্যালয় স্থাপন হ'ল, যাক ১৯১৭ত গৰ্ডন হাইস্কুললৈ উন্নীত কৰা হ'ল।
১৯৪৫ত নলবাৰী মহাবিদ্যালয় এক অস্থায়ী গৃহত স্থাপিত হ'ল আৰু ১৯৫০ত ইয়াক বৰ্তমানৰ ঠাইলৈ লৈ যোৱা হ'ল যাৰ বাবে বিদ্যাপুৰ-শান্তিপুৰ অঞ্চলৰ জনসংখ্যা ব্যাপকভাৱে বৃদ্ধি পালে।