polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ষষ্ঠ শতিকাত "জনপ্ৰিয়" চৰকাৰ শব্দটোৱে সকলো জনসাধাৰণৰ সমৰ্থন লাভ কৰা এটা ৰাজনৈতিক অৱস্থাক বুজাইছিল, কিন্তু ইয়াৰ সৈতে নীচ বা নিকৃষ্ট ধাৰণা এটাও সংযুক্ত হৈ আছিল।
সেই নীচ ধাৰণাৰ পৰাই ঊনবিংশ শতিকাৰ পৰা আজি পৰ্যন্ত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিয়ে নিম্নমানৰ কৰ্মক বুজাই আহিছে।
সেয়েহে আধুনিক সংস্কৃতিতাত্বিক সকলে জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিক মূল্যবোধ আৰু নান্দনিক ৰুচি অৱনমিত কৰাৰ অভিযোগত সমালোচনা কৰি আহিছে।
এই সন্দৰ্ভত মেথিউ আৰ্ণল্ড ৰ পৰা থিয়ডৰ এডৰ্নো লৈকে বহুতো সংস্কৃতিবিদে জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ বিপৰীতে শাস্ত্ৰীয় বা অভিজাত সংস্কৃতিৰ ধাৰণাক সমৰ্থন কৰিছে।
ব্ৰিটিছ সংস্কৃতিবিদ ষ্টুৱাৰ্ট হ'লে ১৯৬৪ চনত " " শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ বিষয়ে সবিশেষ আলোচনা কৰে।
তেওঁৰ গ্ৰন্থখনত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিক সহজে চিনিব পাৰি বুলি উল্লেখ কৰিলেও পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ নিজেই " " ৰচনাৰ যোগেদি তেওঁৰ এই ধাৰণাক সলনি কৰিছে।
হ'লৰ নতুন মত অনুসৰি জনপ্ৰিয়ৰ নিজৰ স্থিৰিকৃত মত থাকিব নোৱাৰে, নিদিৰ্ষ্ট বিষয়বস্তুবিহীন সংঘাতৰ এক সংশোধনকেন্দ্ৰ।
হ'লে জনপ্ৰিয়ৰ সংজ্ঞা দিবলৈ গৈ হলিউদৰ বক্স অফিচ হিট হোৱা চিনেমাৰ প্ৰসংগ উত্থাপন কৰি কৈছে যে গ্ৰাহকে ধন খৰচ কৰিবলৈ ভাল পোৱাটোৱেই হ'ল জনপ্ৰিয়।
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি বুলি ক'লে সাধাৰণতে সৰ্বসাধাৰণ জনতাৰ মন সহজে ভাল লগাব পৰা গভীৰ চিন্তাৰ প্ৰচেষ্টা নথকা বিনোদনধৰ্মী কথা বা সংস্কৃতিক বুজোৱা হয়।
বেছিভাগতে কিছুমান বৃহৎ ব্যৱসায়ী বা বাণিজ্যিক প্ৰতিষ্ঠানে ব্যৱসায়িক স্বাৰ্থত এই সংস্কৃতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।
১৯ বছৰ বয়সতে মডেলিঙৰ জৰিয়তে তেখেতে পৰিচিতি লাভ কৰে আৰু ইয়াৰ পিছত তেখেতে ১৯৭০ চনত 'ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া' আৰু 'মিছ ইণ্ডিয়া পেচিফিক ইণ্টাৰনেশ্যনেল'ৰ খিতাপ লাভ কৰে।
আমানে পঞ্চগনিৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে আৰু লছ এঞ্জেলছত থকা দক্ষিণ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ যায়।
বক্স-অফিচত সফলতা লাভ কৰা বহুকেইখন একছন-ড্ৰামা ছবিত সোণাক্ষী সিন্‌হাই শীৰ্ষ নাৰীৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে।
তাৰে ভিতৰত 'ৰাওদী ৰাথোড়' , 'ছন অৱ ছৰ্ডাৰ' , 'ডাবাং ২' আৰু 'হলিডে: এ ছলজাৰ ইজ নেভাৰ অফ ডিউটি' হৈছে অন্যতম।
তাৰ পৰিৱৰ্তে চৰিত্ৰসমূহৰ অভিনয়ৰ ক্ষেত্ৰত থকা সীমাবদ্ধতাৰ বাবে তেখেতে নেতিবাচক প্ৰতিক্ৰিয়াৰহে পাত্ৰী হৈছিল।
পিছে ২০১৩ চনত মুক্তিলাভ কৰা ৰোমাণ্টিক ড্ৰামা 'লুটেৰা'ৰ জৰিয়তে সোণাক্ষী সিন্‌হাই নিজৰ প্ৰতিভাৰ উজ্জ্বলতা প্ৰদৰ্শন কৰে আৰু দৰ্শক আৰু সমালোচকৰ উভয়ৰে পৰা ইতিবাচক মন্তব্য লাভ কৰে।
তেখেতৰ পিতৃ হৈছে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ অন্যতম তাৰকা শত্ৰুঘ্ন সিন্‌হা আৰু মাতৃ হৈছে পুনম সিন্‌হা।
সোণাক্ষীয়ে আৰ্য বিদ্যা মন্দিৰৰ পৰা পঢ়াশালীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত প্ৰেমলীলা বিথালদাস পলিটেকনিকৰ পৰা ফেশ্যন ডিজাইনিঙৰ পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰে।
ছবিখনত অভিনয়ৰ জৰিয়তে সিন্‌হাই ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতা অভিনেত্ৰীৰ শিতানত বিজয়ীৰ বঁটা লাভ কৰে।
অভিনয়ৰ উপৰি সোণাক্ষী সিন্‌হাই ২০১৫ চনৰ ছবি 'টেৱৰ'ত ইমৰাণ খানৰ গীত 'লেটছ ছেলেব্ৰেট'ৰ কিছু অংশত কণ্ঠদান কৰে।
ধ্ৰুপদী নৃত্যৰ'নটৱাৰী' বা 'বৃন্দাবনৰ ৰাসলীলা' নামৰ এক পুৰণি শৈলী পুনৰুদ্ধাৰৰ বাবে তেখেত সৰ্বপৰিচিত।
আৰৱ, নিউজিলেণ্ড, অষ্ট্ৰেলিয়া, আমেৰিকা, কানাডা, মধ্য প্ৰাচ্য, জাপান আৰু চীন দেশত তেখেতে নৃত্যৰ নিমন্ত্ৰণ ৰক্ষা কৰিছে।
শিল্পৰ পৰম্পৰাগত সমলৰ উপস্থাপনশৈলীৰ লগত পৰিচয় হোৱাৰ পিছত, তেখেতে বিভিন্ন থিম বা বিষয়বস্তুত নতুন নৃত্য আৰু সম্পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্যৰ নৃত্য-নাটক সংৰচনা কৰিছে।
হিমালয়ৰ পৰা উৎপন্ন এই নদীবোৰ জলপাইগুড়ি জিলাৰ পশ্চিম ডুয়াৰ্চ অঞ্চলৰ পৰা কোচবিহাৰ জিলাত প্ৰৱেশ কৰিছে।
জিলাৰ অন্যান্য নদীসমূহৰ মজত শানিয়াজান, বুটামাৰা, মাতাঙ্গণ, কুমনাই, গিলাণ্ডি, ডুডুৱা, মুজনাই, ডোলং প্ৰভৃতি উল্লেখযোগ্য।
জিলাখনৰ উল্লেখযোগ্য বিলসমূহ হ'ল ভেৰভেৰী, চম্পাগুড়ি, ছুকানিম, ছকজল, চিতল, পানিগ্ৰাম, জগৎবেৰ প্ৰভৃতি।
জিলাত গ্ৰীষ্মকাল মাৰ্চৰ পৰা মে মাহ লৈকে আৰু শীতকাল নভেম্বৰৰ মাজভগৰ পৰা ফেব্ৰুৱাৰীৰ শেষভাগ লৈকে স্থায়ী হয়।
গ্ৰীষ্মকালত জিলাৰ গড় সৰ্বাচ্চ উষ্ণতা থাকে ৩৬ ছেণ্টিগ্ৰেডৰ পৰা সৰ্বনিম্ন ১৯ ছেণ্টিগ্ৰেড; আকৌ শীতকাল গড় উষ্ণতা সৰ্বোচ্চ ২৭ ছেণ্টিগ্ৰেডৰ পৰ সৰ্বনিম্ন ৮ ছেণ্টিগ্ৰেড।
বাৰিষাত ঘূৰ্ণিবতাহ তথা নিম্নচাপ কেন্দ্ৰৰ সৃষ্টি হৈ অতিভাৰী বৃষ্টিপাত তথা তীব্ৰ বায়ুপ্ৰবাহ দেখা যায়।
ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানিৰ লগত এটা চুক্তিৰ মাধ্যমেৰে ৰাজ্যখন "কোচবিহাৰ" নামেৰে পৰিচিত হয় আৰু ইয়াৰ ৰাজধানীৰ নাম হয় "বিহাৰ ফোৰ্ট।
অত্যন্ত শ্ৰুতিমধুৰ এ ভাষা বাংলাদেশেৰ দিনাজপুৰ, ৰংপুৰ, ঠাকুৰগাঁও অঞ্চলেৰ মানুষেৰ মুখেও ব্যাপক প্ৰচলিত।
পূৰ্ব, মধ্য, পশ্চিম এবং পাহাড়ী এই চাৰ ভাগে বিভক্ত ৰাজবংশী ভাষাৰ পাহাড়ী ভাগে এ এলাকাৰ জনগোষ্ঠীৰা কথা বলে থাকে।
কোচবিহাৰ পঞ্চানন বৰ্মা বিশ্ববিদ্যালয়, কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়‚ পুণ্ডিবাৰী কোচবিহাৰ আচাৰ্য ব্ৰজেন্দ্ৰনাথ স্মৃতি মহাবিদ্যালয়, তুফানগঞ্জ মহাবিদ্যালয়, মেখলীগঞ্জ মাহাবিদ্যালয়, দিনহাটা মহাবিদ্যালয়, মাথাভাঙ্গা মহাবিদ্যালয় ইত্যাদী বিশ্ববিদ্যালয় ও মহাবিদ্যালয় ও বহুসংখ্যক উচ্চ ও নিম্নবিদ্যালয় এই জেলাৰ অন্তৰ্গত।
১৯৪৯ চনত কোচবিহাৰৰ তদনীন্তন ৰজা জগদ্দীপেন্দ্ৰ নাৰায়ণ ভূপবাহাদুৰ ৰাজ্যটোক ভাৰত অধিৰাজ্যৰ হাতলৈ নিয়ে।
হিন্দু শাস্ত্ৰ মতে তুলসী পুলিটো হৈছে বৃন্দা নামে এগৰাকী মহিলাৰ যাৰ জলন্ধৰ নামৰ অসুৰেৰে সৈতে বিবাহ হৈছিল।
জলন্ধৰে বিষ্ণুৰপৰা অজেয় হোৱাৰ বৰদান পাইছিল আৰু সেইসূত্ৰে দেৱতাসকলে তেওঁক যুদ্ধত হৰুৱাব নোৱাৰি বিষ্ণুৰ শৰণাপন্ন হৈছিল।
কিন্তু বিষ্ণুৱে জলন্ধৰৰ ৰূপ ধৰি বৃন্দাৰ কাষলৈ অহাত বৃন্দাই স্বামী বুলি ভাবি ব্ৰত এৰি বিষ্ণুক সেৱা কৰে।
শিৰটো উৰি আহি ঘৰৰ মজিয়াত পৰাত বৃন্দাই নিজৰ ভুল বুজি পায় আৰু বিষ্ণুক শালেগ্ৰাম হৈ থাকিবলৈ আৰু পত্নীৰ সৈতে বিচ্ছেদ ঘটিবলৈ শাও দিয়ে।
ইয়াৰ পাছত বৃন্দাই সাগৰত ডুব দি আত্মজাহ যায় আৰু দেৱতাসকলে তেওঁৰ আত্মাটো আনি এটি তুলসী পুলিত সংস্থাপিত কৰে।
তুলসীক হিন্দু ধৰ্মত এক দেৱীৰ ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে আৰু কেতিয়াবা তেওঁক 'বিষ্ণুপ্ৰিয়া' বা 'বিষ্ণুৰ প্ৰিয়' নামেৰে বিষ্ণুৰ পত্নী ৰূপে মনা হয়।
১৯৮৬ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত হিন্দী ছবি "ছুলটানত"ৰ জৰিয়তে চাওলাই হিন্দী ছবিৰ জগতত পদাৰ্পণ কৰে৷ তাৰ ঠিক দুবছৰৰ পাছতেই জুহী চাওলাই অভিনয় কৰা উল্লেখযোগ্য ছবি কয়ামট সে কয়ামট টক মুক্তি হয়৷ এইখন ছবি জুহি চাওলাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ টাৰ্ণি পইণ্ট হিচাপে বিবেচিত হয়৷ ছবিখনৰ জৰিয়তে তেখেতে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতাৰ সন্মান লাভ কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত জুহিয়ে লুটেৰে , আইনা , ডৰ , হাম হ্যেয় ৰাহী প্যাৰ কে আদিৰ দৰে জনপ্ৰিয় ছবিত অভিনয় কৰি দৰ্শকৰ পৰা প্ৰশংসা আৰু সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ হাম হ্যে ৰাহী প্যাৰ কেৰ জৰিয়তে জুহিয়ে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰে৷ ইয়েছ বছ, মিষ্টাৰ এণ্ড মিছেছ খিলাড়ী, ইশ্বক জুহি চাওলাই অভিনয় কৰা আন দুখনমান উল্লেখনীয় ছবি৷
জুহি চাওলা হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, ছবি প্ৰযোজক আৰু উদ্যোগী৷ ১৯৮৪ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়াৰ খিতাপ দখল কৰি জুহি চাওলাই আশীৰ দশকৰ শেষৰফালে হিন্দী ছবিজগতৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত তাৰকা হিচাপে স্ব-প্ৰতিষ্ঠিত হয়৷ কমিক-টাইমিং আৰু প্ৰাণোচ্চল চিনেমেটিক উপস্থিতিৰ বাবে জনাজাত জুহি চাওলাই এঘাৰটা ফিল্মফেয়াৰ মনোনয়ন লাভ কৰিছে আৰু দুটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ জয় কৰিছে৷
২০০৫ চনত জুহি চাওলাই স্বতন্ত্ৰভাৱে নিৰ্মাণ কৰা কলাত্মক ছবিৰ অভিনয়ত গুৰুত্ব দিয়ে৷ ঝংকাৰ বিটছ , তিন দিৱাৰে , মাই ব্ৰাডাৰ নিখিল , গোলাব গেং তাৰে মাজৰ কেইখনমান৷ ইয়াৰ উপৰি জুহিয়ে পাঞ্জাৱী ভাষাৰ একাধিক ছবিতো অভিনয় কৰে৷ তাৰে ভিতৰত শ্বহীদ উধাম সিং নামৰ আত্মজীৱনীমূলক ছবিখন অন্যতম৷
স্বামী জয় মেহতা, আৰু তাৰকা অভিনেতা শ্বাহৰুখ খানৰ লগত লগ হৈ জুহিয়ে ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগত কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছ নামৰ দলটোৰ স্বত্বাধিকাৰী হয়৷ খানৰ লগত তেখেতে "ড্ৰিমছ আনলিমিটেড" নামৰ প্ৰযোজনা গোষ্ঠীটোও আৰম্ভণি কৰিছে৷ তেওঁলোকে এতিয়ালৈকে তিনিখন ছবি প্ৰযোজনা কৰিছে৷
সংগীত নাটক একাডেমীয়ে প্ৰস্তুত কৰা মানৱতাৰ বিমূৰ্ত সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰতিনিধি তালিকাত অন্তৰ্ভুক্তিকৰণৰ বাবে মনোনয়ন দস্তৱেজত এই পৰিৱেশ্য কলাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে: "মণিপুৰৰ মন্দিৰসমূহত সংগীত আৰু নৃত্য অন্তৰ্ভুক্ত থকা ৰীতি পালনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সংকীৰ্তনে মণিপুৰৰ সমভূমিত বাস কৰা বৈষ্ণৱ লোকসকলৰ জীৱনত ধৰ্মীয় আমদানি আৰু পৰ্যায়ৰ অনুষ্ঠান উপলক্ষে ঘৰ আৰু ৰাস্তাত প্ৰদৰ্শিত কলাৰ এক প্ৰদৰ্শন অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।
কিন্তু তেওঁলোকে মণিপুৰৰ পূৰ্ব-বৈষ্ণৱী অতীতৰ সংগীত আৰু নৃত্যৰ পৰা বহন কৰা আনুষ্ঠানিক বৈশিষ্ট্যবোৰ ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।
সংকীৰ্তন অনুশীলনৰ মূল মন্দিৰসমূহত পোৱা যায় য'ত ই গীতৰ জৰিয়তে ভগৱানৰ লীলা বৰ্ণনা কৰে আৰু প্ৰভুৰ জীৱন আৰু কাৰ্যক দৰ্শোৱা নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে।
মন্দিৰৰ বাহিৰত সংকীৰ্তনে হোলী পালাৰ বসন্তকালত ৰঙৰ উৎসৱ উদযাপন কৰা সময়ত বা শীতৰ মাহত কৰা শয়ন হিচাপে পৰিবেশন কৰা হয়।
মণিপুৰী সংকীৰ্তন হৈছে ভাৰতৰ মণিপুৰ ৰাজ্যৰ ৰাজহুৱা মন্দিৰসমূহত আৰু ব্যক্তিগত স্থানত কৰা একপ্ৰকাৰৰ পাৰম্পৰিক নাট্য।
ইয়াক মুখ্যতঃ মণিপুৰৰ বৈষ্ণৱ সম্প্ৰদায়ৰ দ্বাৰা আৰু চুবুৰীয়া ৰাজ্য ত্ৰিপুৰা আৰু অসমত বসতি স্থাপন কৰা বৈষ্ণৱ মণিপুৰীসকলৰ দ্বাৰা অনুশীলন কৰা হয়।
২০১৩ চনৰ ডিচেম্বৰত অনুষ্ঠিত আজাৰবাইজানৰ ৰাজধানী বাকুত অনুষ্ঠিত ইউনেস্কোৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সমিতিৰ বৈঠকৰ অষ্টম অধিৱেশনত মানৱতাৰ ইউনেস্কো বিমূৰ্ত সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰতিনিধি তালিকাত "সংকীৰ্তন: মণিপুৰৰ ৰীতি-নীতি গীত, বাদ্য আৰু নৃত্য" লিপিবদ্ধ কৰা হৈছিল।
তাৰপিছত ৰাজহুৱা কৰ্মৰ এজন সহকাৰী মন্ত্ৰী হিচাপে আৰু শেষত ন্যায় মন্ত্ৰী হিচাপে লু ৰাজ্যত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
কিন্তু এসময়ত ৰাজন্যবৰ্গই কনফুচিয়াছৰ ৰাজনৈতিক মত আৰু বিচাৰধাৰাসমূহত গুৰুত্ব নিদিয়া যেন তেওঁ অনুভৱ কৰিলে।
এই মতবাদত ব্যক্তিগত আৰু চৰকাৰী নৈতিকতা, সামাজিক সম্পৰ্কৰ শুদ্ধতা, ন্যায় আৰু আন্তৰিকতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হয়।
মানৱ সভ্যতাক প্ৰভাৱিত আৰু বিকশিত কৰা অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিত্বসমূহৰ ভিতৰত কনফুচিয়াছৰ নাম বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য।
তেওঁৰ শিক্ষা আৰু দৰ্শনে সমসাময়িক পৃথিৱীৰ অজস্ৰ মানুহক প্ৰভাৱিত কৰিছিল, যিবোৰ শিক্ষা আজিৰ তাৰিখতো প্ৰয়োজনীয় বুলি বিবেচিত হৈ আছে।
১৯ বছৰ বয়সত, কনফুচিয়াছে কুইগান নামৰ এগৰাকী যুৱতীক বিয়া পাতে আৰু বিবাহৰ প্ৰথমটো বছৰৰ পাছতেই তেওঁলোকৰ কংগ লি নামৰ এটি সন্তান লাভ কৰে।
কনফুচিয়াছৰ পৰম্পৰাগত জীৱনৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে, কংগ হেৰ ককাদেউতাকে তেওঁলোকক ছঙৰ পৰা লুলৈ প্ৰব্ৰজন কৰাই আনিছিল।
কনফুচিয়াছে বিশ্বাস কৰিছিল যে-এটা সোণালী সূত্ৰৰ প্ৰয়োগৰ দ্বাৰা 'ৰেইন' নীতি কাৰ্যকৰী কৰিব পাৰি।
অৰ্চনা শৰ্মা এগৰাকী ভাৰতীয় উদ্ভিদ বিজ্ঞানী, কোষ বংশগতিবিজ্ঞানী, কোষ জীৱবিজ্ঞানী আৰু কোষবিষবিজ্ঞানী।
তেওঁ বিশেষকৈ অযৌন প্ৰজনন কৰা উদ্ভিদৰ শ্ৰেণীবিভাজনৰ অধ্যয়ন, প্ৰাপ্ত বয়স্ক কোষকেন্দ্ৰৰ আৱেশিত কোষ বিভাজন, উদ্ভিদৰ বিভিন্ন কলাৰ পলিটেনিৰ শ্ৰেণীবিভাজন, সপুষ্পক উদ্ভিদৰ কোষৰ ভিত্তিত শ্ৰেণীবিভাজন আৰু পানীত আৰ্চেনিকৰ প্ৰভাৱ অধ্যয়নৰ বাবে জনাজাত।
১৯৭৫ চনত তেওঁ উদ্ভিদ বিজ্ঞানলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
১৯৫১ চনত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উদ্ভিদ বিজ্ঞান বিভাগৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৬০ চনত কোষ বংশগতিবিজ্ঞান, মানৱ বংশগতি আৰু পৰিৱশীয় উৎপৰিৱৰ্তনৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি ডিএছচি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৭২ চনত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কোষ উচ্চ অধ্যয়ন আৰু ক্ৰম'জম গৱেষণা কেন্দ্ৰত বংশগতি বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক পদত অধিষ্ঠিত হয়।
তেওঁৰ তত্ত্বাৱধানত প্ৰায় ৭০ গৰাকী গৱেষকে কোষ বংশগতি, মানৱ বংশগতি আৰু পৰিৱেশীয় উৎপৰিৱৰ্তনৰ গৱেষণা কৰি পিএইছডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।
তেওঁৰ ক্ৰম'জমৰ ভিত্তিত সপুষ্পক উদ্ভিদৰ শ্ৰেণীবিভাজনৰ অধ্যয়নে ইহঁতৰ শ্ৰেণীবিভাজনৰ নতুন পদ্ধতি আৰম্ভ কৰে।
তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগ, ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগ, বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা গৱেষণা পৰিষদ, ভাৰত চৰকাৰৰ পৰিৱেশ বিভাগ, বৈদেশিক বৈজ্ঞানিক উপদেষ্টা কমিটি ইত্যাদিৰ লগত জড়িত আছিল।
তেওঁ জৈৱ প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিভাগৰ মানৱক্ষমতা উন্নয়ন টাস্ক ফৰ্চৰ অধ্যক্ষৰ পদটো অধিষ্ঠিত আছিল।
তেওঁ শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা বিজয়ী বিজ্ঞানী অৰুণ কুমাৰ শৰ্মাৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল।
মাঞ্জাম্মা জগতী এগৰাকী ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী, কণ্ঠশিল্পী, থিয়েটাৰ অভিনেত্ৰী আৰু সক্ৰিয় কৰ্মী।
২০১৯ চনত তেওঁ লোককলা আৰু সংস্কৃতিৰ বাবে ৰাজ্যৰ শীৰ্ষ প্ৰতিষ্ঠান কৰ্ণাটক জনপদ একাডেমীৰ মুৰব্বী পদত অধিষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম গৰাকী ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
লোকনৃত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
পদ্মশ্ৰী সন্মান লাভ কৰা নৰ্তকী নটৰাজৰ পিছতে তেওঁ দেশৰ দ্বিতীয় আৰু কৰ্ণাটকৰ প্ৰথম তৃতীয় লিংগৰ ব্যক্তি।
মাঞ্জাম্মায়ে এটা ভাড়া কোঠালৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল আৰু জীৱিকি নিৰ্বাহৰ বাবে শাৰী পিন্ধি ৰাস্তাত ভিক্ষা খুজিছিল।
এহাল পিতৃ-পুত্ৰৰ দেৱনাগেৰী বাছ ষ্টেণ্ডত জগতী নৃত্যক দেখি মাঞ্জাম্মা এই কলা শিকিবলৈ গোটটোত যোগদান কৰিছিল।
এবছৰ শিকা আৰু প্ৰদৰ্শন কৰাৰ পিছত গোটটোৰে এগৰাকী সদস্যয়ে হাগাৰিবোম্মানাহাল্লীৰ কালাভা জগতী সৈতে মাঞ্জম্মাৰ পৰিচয় কৰাই দিয়ে।
কালাভাৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ দলটোৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু এই পাৰম্পৰিক লোকনৃত্যটো মানুহৰ মাজত জনপ্ৰিয় কৰি তোলে।
হৰ্ণবিল উৎসৱ নাগালেণ্ডৰ ৰাজধানী ক'হিমাৰ পৰা ১২ কিল'মিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত কিচামা ঐতিহ্য গাওঁ -ত ১-৭ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অনুষ্ঠিত হয়।
হৰ্ণবিল উৎসৱ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটকসকলৰ বাবে এক কেন্দ্ৰীয় আকৰ্ষণ আৰু এই উৎসৱ নাগালেণ্ডৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ কৃষ্টি-সংস্কৃষ্টিৰ প্ৰদৰ্শন আৰু সংৰক্ষণৰ উদ্দেশ্যে চৰকাৰৰ পৰ্যটন আৰু কলা আৰু কৃষ্টি বিভাগৰ পৃষ্ঠপোষকতাত অনুষ্ঠিত হয়।
আওলিং উৎসৱৰ জৰিয়তে বসন্তৰ আগমনক উদযাপন কৰাৰ লগতে আসন্ন কৃষি ঋতু শস্যসম্ভৱা হোৱাৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা জনোৱা হয়।
এই উৎসৱ কন্যাক নগাসকলৰ বৰ্ষপঞ্জীৰ নৱবৰ্ষৰ আৰম্ভণিতে উদযাপিত হয় আৰু ই ৰোমান বৰ্ষপঞ্জীৰ এপ্ৰিল মাহৰ প্ৰথম সপ্তাহত পৰে।
নাগালেণ্ডৰ আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ১৭টা নগা জনগোষ্ঠীৰ ভিতৰত কন্যাক নগাৰ গোটটোয়েই সৰ্ববৃহৎ।
ইয়াৰ লগতে কৃষিক্ষেত্ৰসমূহক শস্যসম্ভৱা কৰি তোলাৰ আহ্বানেৰে ঐশ্বৰিক শক্তিসমূহৰ প্ৰতি উৎসৰ্গা কৰা হয়।
এইকেইটা দিন পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক বোৱা, সমূহীয়া ভোজৰ উৎসৰ্গাৰ বাবে জন্তু সংগ্ৰহ আৰু বিভিন্ন খাদ্য সম্ভাৰ আৰু চাউলৰ সুৰা প্ৰস্তুত কৰ্মসূচীৰ জৰিয়তে উৎসৱৰ মূল উদযাপনৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলোৱা হয়।
বিশেষকৈ মাংসৰ আঞ্জা, পোলাও, তৰকাৰী ইত্যাদি আমিষ-নিৰামিষ দুয়ো প্ৰকাৰৰ খাদ্যত তেজপাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
সেইদৰে বিভিন্ন মিষ্টান্ন যেনে পায়স, চুজি, আইচক্ৰীম, হাৰ্বেল টি, কাষ্টাৰ্ড আদিতো তেজপাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
আৰু নেপালীত 'তেজপাত' , বাংলাত 'তেজপাতা', মালয়ালমত , সংস্কৃত আৰু মাৰাঠীত 'তমালপত্ৰ' , তেলেগুত 'বিৰিয়ানী আক্কু', ছিক্কিমত লেপচা সকলে 'চাৱৰ কুঙ' বোলে।
প্ৰাগ ঐতিহাসিক কালৰে পৰা খাদ্য, বস্ত্ৰ, বাসস্থানৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণৰ বাবে মানুহে এঠাইৰ পৰা আন এঠাইলৈ প্ৰব্ৰজন কৰি আহিছে।
বৰ্তমানো বিভিন্ন ৰাজনৈতিক, সামাজিক,অৰ্থনৈতিক,ধৰ্মীয় আদি কাৰণতো এখন ঠাইৰ পৰা আন এখন ঠাইলৈ মানুহৰ প্ৰব্ৰজন হৈ আছে।
মানুহৰ আনৰ সমল বা বস্তুক উচ্চ দেখা প্ৰবৃত্তিৰ বাবেই আন সংস্কৃতিৰ শ্ৰেষ্ঠ যেন লগা সমলক ইচ্ছাকৃতভাৱে এটা সংস্কৃতিৰ ভিতৰুৱা কৰা হয়।
এনেদৰে বিভিন্ন কাৰকৰ যোগেদি ইচ্ছাকৃত বা অনিচ্ছাকৃতভাৱে ধৰণে সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰণ হ'ব পাৰে।
উদাহৰণস্বৰূপে - বেপাৰ-বাণিজ্যৰ যোগেদিয়ে ইউৰোপৰ দেশসমূহে নিজৰ সাংস্কৃতিক সমল প্ৰাচ্যৰ দেশবোৰলৈ লৈ গৈছিল।
সংস্কৃতিৰ বিকিৰণ বা সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰণ হ'ল এনে এক প্ৰক্ৰিয়া যাৰ দ্বাৰা কোনো এটা নিদিৰ্ষ্ট সংস্কৃতিৰ সাংস্কৃতিক সমল আন এটা সংস্কৃতিলৈ সংক্ৰমিত হয়।
পণ্ডিত হৃদয়নাথ মংগেশকাৰৰ সৈতে সাৱনীয়ে প্ৰখ্যাত গায়ক সুৰেশ ৱাডকাৰ, অৰুণ তাৰিখ, ৰবীন্দ্ৰ সাথে, ৰবীন্দ্ৰ জৈন, উত্তৰা কেলকাৰ আৰু শ্ৰীধৰ ফাদকেৰ সৈতেও পৰিৱেশন কৰিছিল।
তেওঁ "আছায়ে", "কেনভাছ" আৰু "অজুনহী " তেওঁ সংগীত অনুষ্ঠান 'ব্লেক এণ্ড হোৱাইট', 'গজল কা চফৰ' আৰু 'গুলজাৰ বাত পশমিনে কি'ৰ দৰে এলবামত গীত গাইছে।
তেওঁৰ এটা মাৰাঠী গীত, "তু মালা মি তুলা গুণুণু লাগ্লো- হোনাৰ চান মি হায়া ঘৰচি -জি মাৰাঠী", কণ্ঠশিল্পী মংগেশ বৰগাওঁকাৰৰ সৈতে দ্বৈত কণ্ঠৰ গীত যথেষ্ট জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছে।
তেওঁ শ্ৰীৰং ভাৱেৰ সৈতে ই-টিভি মাৰাঠীত প্ৰচাৰিত জনপ্ৰিয় টেলিভিছন ধাৰাবাহিক 'কমলা'ৰ শীৰ্ষক গীত গাইছে।
তেওঁৰ পিতৃ ড ৰবীন্দ্ৰ ঘাংগুৰ্দে এজন শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী আৰু অভিনেতা আৰু মাতৃ মাৰাঠী সংগীত নাটকৰ কণ্ঠশিল্পী তথা অভিনেত্ৰী ড বন্দনা ঘাংগুৰ্দে।
পিতৃ ৰবীন্দ্ৰ ঘাংগুৰ্দেৰ পৰা বিভিন্ন ৰাগৰ সৈতে চিনাকি হোৱাৰ পিছত তেওঁ নাট্যসংগীত আৰু সুগম সংগীত গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
৮ বছৰ বয়সৰ পৰা তেওঁ মাৰাঠী সুগম সংগীতৰ প্ৰসিদ্ধ সংগীতজ্ঞ পণ্ডিত যশৱন্ত দেৱৰ পৰা সংগীতৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।
২০২১ চনত ঘোষণা কৰা ভাৰতৰ ৬৭তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
তেওঁ চাভাইন ৰবি দাতেজীৰ পৰা গজলৰ আৰু পণ্ডিত পাধাৰীনাথ কোলহাপুৰজীৰ পৰা শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
শৈশৱতে আৱাহন, বাঁহীৰ লগতে দেউতাকে ঘৰত ৰখা বঙালী আনন্দ বাজাৰ পত্ৰিকা, যুগান্তৰছোৱালী, ইংৰাজী হিন্দুস্তান ষ্টেণ্ডাৰ্ড আদি পঢ়াৰ অভ্যাস হৈছিল।
দেউতাকৰ ইচ্ছা আছিল ধুবুৰী ছোৱালী হাইস্কুলৰ হোষ্টেলত ৰাখি পঢ়াই-শুনাই ছোৱালীক শান্তি-নিকেতনলৈ পঠিয়াব।
কিন্তু কোকৰাঝাৰ এল পি স্কুলৰপৰা এল পি পাছ কৰি, অষ্টম মানলৈকে কোকৰাঝাৰ ল'ৰাৰ হাইস্কুলত পঢ়ি অনিমা গুহই ১৯৪৭ চনত যোৰহাট চৰকাৰী ছোৱালী হাইস্কুলৰপৰা প্ৰথম বিভাগত মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয় আৰু কটন কলেজত নাম ভৰ্তি কৰে।
বিশেষকৈ নাৰী কেন্দ্ৰিক সমস্যা আৰু ইয়াৰ প্ৰতিকাৰৰ বাবে তেওঁ লিখা-মেলা কৰি যথেষ্ট সমাদৰ পাইছে।
সদৌ অসম লেখিকা সমাৰোহ সমিতিৰ ১৯৭৮ চনত হোৱা নগাঁও অধিৱেশনলৈ তেওঁ বক্তা হিচাপে আমন্ত্ৰিত হৈছিল।
২০০২ চনৰ ১৩ জুলাই তাৰিখে গুৱাহাটীৰ নেটৱৰ্ক ট্ৰেভেলছৰ আস্থানত বৰ্ণালী নামৰ শিশুটিৰ লগত যি অমানৱীয় কাৰ্য সংঘটন হয় তাৰ প্ৰতিবাদত গুৱাহাটীত পঁচপন্নটা নাৰী আৰু সমাজিক-সাংস্কৃতিক সংগঠন লগ-লাগি নিৰ্যাতন বিৰোধী ঐক্য মঞ্চ নামৰ এটি অৰাজনৈতিক অনুষ্ঠান গঠন হয়।
নাৰীৰ অধিকাৰৰ বাবে গঠিত নিৰ্যাতন বিৰোধী মঞ্চৰ সভাপতি ৰূপে তেওঁৰ কাম-কাজ সমূহে যথেষ্ট চৰ্চা লাভ কৰিছিল।
কোনো শিক্ষাসদী অনুষ্ঠানৰ লগত প্ৰত্যক্ষ ভাৱে জড়িত নহ'লেও তেওঁ ভালেমান গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ত গৱেষণা কৰিছে।
বিয়াৰ পাছত ১৯৬২ চনত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা তেওঁ নৃতত্ত্ব বিভাগত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ে আগবঢ়োৱা পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।
ইয়াৰ পিছত আৰু কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নৃতত্ত্ব বিভাগত যথাক্ৰমে চি অছ আই আৰ ৰ পোল অফিচাৰ আৰু ইউ জি চি ৰ ৰিচাৰ্ছ এছচিয়েট হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।
গিৰীন্দ্ৰ মোহন দাসৰ উদ্যোগতে প্ৰায় ১৯৩৮ চনত কোকৰাঝাৰত পোনপ্ৰথম ছোৱালী এল পি স্কুল স্থাপিত হয়।
চিহ্নযাত্ৰা শঙ্কৰদেৱৰ আদি বয়সৰ ৰচনা৷ চিহ্নযাত্ৰা প্ৰদৰ্শনৰ পাছতে ব্ৰাহ্মণক শৰণ দিবলৈ অনা “উদ্ধৱ সংবাদ’’ আগবয়সৰ আৰু “গোপী উদ্ধৱ সংবাদ’’ শঙ্কৰদেৱৰ ভাটি বয়সৰ ৰচনা৷ সেয়ে ইয়াত বিষয়বস্তুৰ গাম্ভীৰ্য, বৰ্ণনাৰ চমৎকাৰিত্ব, ভাষাৰ লালিত্য, ভক্তিৰ গাঢ়তা আদি লক্ষ্য কৰা যায়৷বেজবৰুৱাই লিখা ’শ্ৰীশঙ্কৰদেৱ আৰু শ্ৰীমাধবদেৱ’ গ্ৰন্থত ব্ৰাহ্মণসকলক শৰণ দিবৰ নিমিত্তে ভাগৱতৰ দশম স্কন্ধৰ ’গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ’ ৰচনা কৰিছিল আৰু তাকে থাপনাত থাপি তাৰ আগত শৰণ দিছিল৷ তেনেস্থলত কীৰ্তনত সন্নিৱিষ্ট “গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ’’ একেখনি নহ’বও পাৰে৷ ডিম্বেশ্বৰ নেওগৰ মতে, চিহ্নযাত্ৰা নাটৰ পিছত এৰাতিতে শঙ্কৰদেৱে যিখন “উদ্ধৱ-সংবাদ’’ লিখিছিল, সেইখনেই ডিব্ৰুগড়ৰ আহোম ছপাশালে ছপোৱা “উদ্ধৱ-সংবাদ’’ হ’ব পাৰে৷ পুথিখনিত ১৭৭টি পদ আছে৷ এই পুথিত কৃষ্ণৰ বৈকুণ্ঠ প্ৰয়াণৰ সময়ত উদ্ধৱক সান্তনা দিয়াৰ পৰা আৰম্ভ হৈছে৷ আনহাতে, কীৰ্ত্তনত সন্নিৱিষ্ট “গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ’’ত এটা ঘোষা আৰু এটা অধ্যায়ৰ ৪৮টা পদহে আছে৷
কীৰ্তন ঘোষাত সন্নিৱিষ্ট “গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ’’তকৈ সকলো প্ৰকাৰে সুকীয়া “উদ্ধৱ সংবাদ’’ নামৰ পুথি এখন ডিব্ৰুগড়ৰ আহোম ছপাশালৰ পৰা প্ৰকাশিত আৰু ভদ্ৰসেন বৰাৰ দ্বাৰা সংগৃহীত এখন পুথি গৱেষক সাহিত্যিক ডিম্বেশ্বৰ নেওগে উদ্ধাৰ কৰিছিল৷ কিন্তু পুথিখনত ক’তো শঙ্কৰদেৱৰ ভণিতা পোৱা নাই৷ কিন্ত চৰিত পুথিত উল্লেখ থকামতে, শঙ্কৰদেৱে “চিহ্নযাত্ৰা’’ নাট পৰিৱেশন কৰি উঠাৰ পিছত ভক্তিত গদগদ হৈ ব্ৰাহ্মণসকলে তেওঁত শৰণ ল’ব খোজাত “উদ্ধৱ সংবাদ’’ নামৰ পুথিখন আগত থৈ শৰণ শঙ্কৰদেৱে তেওঁলোকক শৰণ দিয়াৰ কথাৰ উল্লেখ আছে৷ সেইকথা মানিলে, শঙ্কৰদেৱৰ “উদ্ধৱ সংবাদ’’ নামৰ আন এখন পুথি থকাৰ অৱকাশ থাকে, অৰ্থাৎ কীৰ্তন পুথিত সন্নিৱিষ্ট ’গোপী উদ্ধৱ সংবাদ’’ আৰু “উদ্ধৱ সংবাদ’’ দুখন বেলেগ পুথি বুলি ধৰিব পাৰি৷ এই কথাৰ প্ৰমাণস্বৰূপে, মঞ্চলেখা গ্ৰন্থত উল্লেখ থকামতে, “গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ বা উদ্ধৱযান’’ নামে এখনি পুথি গোপাল আতাই পঢ়িবলৈ নিয়াৰ পিছত জুয়ে পোৰাত গোপাল আতাই একে নামৰে আন এখন পুথি ৰচনা কৰে৷ পূৰ্ণানন্দই লিখা ’গোপাল আতা চৰিত্ৰ’ত আছে,
আনহাতে, কৃষ্ণৰ বৈকুণ্ঠ প্ৰয়াণৰ সময়ত উদ্ধৱক দিয়া প্ৰবোধ বাণীও “উদ্ধৱ সংবাদ’’ৰ ইয়াৰ সমাৰ্থক৷ বৈকুণ্ঠ প্ৰয়াণত ভকতিৰ গূঢ় তত্ত্ব শ্ৰীকৃষ্ণই উদ্ধৱৰ আগত ব্যক্ত কৰিছে৷ কীৰ্ত্তনত সন্নিৱিষ্ট “গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ’’ত শ্ৰীকৃষ্ণই গুৰুগৃ্হত শিক্ষা সাং কৰি কংসবধ কৰিবলৈ আহি নন্দ-যশোদাক সান্তনা দিবলৈ ভক্ত উদ্ধৱক সন্দেশসহ বৃন্দাবনলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল; উদ্ধৱে বৃন্দাবনত গোপীসকলৰ লগত কৰা বাৰ্তালাপ আৰু গোপীৰ কৃষ্ণভক্তিৰ প্ৰশংসায়ে এই অধ্যায়ৰ মূল বিষয়।
“উদ্ধৱ সংবাদ’’ নামৰ পৃথক পুথিৰ কথা কথা গুৰু চৰিতত আৰু আন আন গ্ৰন্থত “গোপী উদ্ধৱ সংবাদ’’ নাম উল্লেখ থকা কথাৰ মাজত কিছু মতদ্বৈধতা পৰিলক্ষিত হয়৷
'মালায়লা মনোৰমা'ত তেওঁ সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰিছিল, কিন্তু লেখা-মেলাত অধিক মনোনিৱেশ কৰিবৰ বাবে তেওঁ চাকৰিৰ পৰা পদত্যাগ কৰে।
২০০১ চনত তেওঁ কল্পকাহিনী লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু তেওঁৰ প্ৰথমখন চুটি গল্প সংকলন 'অ'ৰময়ুড়ে নিআৰাম্বু' ২০০২ চনত প্ৰকাশ হয় আৰু তেতিয়াৰ পৰা তেওঁ পাঁচখন চুটি গল্প সংকলন, দুখন উপন্যাসিকা, পাঁচখন উপন্যাস আৰু দুখন শিশু গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে।
এই কিতাপখনে কেৰালা সাহিত্য অকাডেমি বঁটা , অ'ড়াক্কুঝল বঁটা , ভায়ালাৰ বঁটা আৰু সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছে।
কিতাপখন ২০১৬ চনৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ সাহিত্যৰ বাবে প্ৰদান কৰা 'ডিএছচি পুৰস্কাৰ'ৰ বাবেও নিৰ্বাচিত হৈছিল।
১৯৯৩ চনত, তেওঁ কোট্টায়ামৰপৰা ওলোৱা মালায়ালম দৈনিক 'মালায়লা মনোৰমা'ত সাংবাদিক হিচাপে যোগদান কৰে, তেওঁ বাতৰি কাকতত চাকৰি কৰা প্ৰথম মহিলা সাংবাদিক আছিল।
২০০৬ চনত, কেইবাটাও গল্প প্ৰকাশ হোৱাৰ পছত মীৰাই সাংবাদিকতা এৰি দিয়ে আৰু লিখাতে সম্পূৰ্ণ সময় নিয়োজিত কৰে।
তেওঁৰ সাংবাদিক জীৱনত, তেওঁ বহুতো বিশেষ কাহিনী প্ৰকাশ কৰিছিল; যিসমূহে বহুতো পুৰস্কাৰ আৰু স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
তেওঁ কেৰালাত মহিলা শ্ৰমিকসকলৰ দুৰ্দশাৰ ওপৰত এক অনুসন্ধানকাৰী শৃংখলাৰ বাবে ১৯৯৮ চনত সাংবাদিকতাৰ বাবে পি.ইউ.চি.এল. মানৱ অধিকাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল।
এই শৃংখলাটোৱে 'কেৰালা প্ৰেছ একাডেমী'ৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত 'চোৱাৰা পৰমেশ্বৰন' বঁটাও লাভ কৰিছিল।
শিশুৰ ওপৰত এটা শৃংখলাই তেওঁক ২০০১ চনত শিশু অধিকাৰৰ বাবে দীপলয়া ৰাষ্ট্ৰীয় সাংবাদিকতা বঁটা লাভত সহায় কৰিছিল।
ৰামচন্দ্ৰন পিল্লাই আৰু অমৃতকুমাৰী কন্যা হিচাপে কেৰালাৰ কোল্লম জিলাৰ সস্তমকোট্টাত মীৰাৰ জন্ম হৈছিল।
তামিলনাডুৰ দিণ্ডিগালত অৱস্থিত 'গান্ধীগ্ৰাম ৰুৰেল ইনষ্টিটিউটৰ পৰা' মীৰাই 'কম্যুনিকেটিভ ইংৰাজী'ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লৈছে।
“যোগী সম্প্ৰদায় বিস্তৃতি” নামৰ গ্ৰন্থত গোৰক্ষনাথৰ জন্মস্থান গোদাবৰীৰ ওচৰৰ চন্দ্ৰগিৰি বুলি কোৱা হৈছে।
ড সুনীতি কুমাৰ চেটাৰ্জী, জৰ্জ খ্ৰীয়াৰচৰ্চন, ড কল্যাণী মল্লিক, এল.পি. টেচিণ্টী, চি. আৰু স্থূলপন্যগাল আদি পণ্ডিতৰ মতেও অবিভক্ত পঞ্জাৱৰে কোনো ঠাইত গোৰক্ষনাথৰ জন্ম হৈছিল।
নেপালৰ ৰজা নৰেন্দ্ৰদেৱৰ সময়ত প্ৰায় সপ্তম শতিকাত গোৰক্ষনাথৰ অৱস্থিতিৰ আভাস পোৱা যায় বুলি কোৱা হয়।
ড মোহন সিং, জৰ্জ আব্ৰাহাম গ্ৰীয়াৰচনে গোৰক্ষ বোধ, কৌলজ্ঞান নিৰ্ণয়, তন্ত্ৰালোক আদি গ্ৰন্থৰ ভিত্তিত গোৰক্ষনাথক একাদশ শতিকাৰ যোগগুৰু বুলি উল্লেখ কৰিছে।
গোৰক্ষনাথ মঠ নাথ সংপ্ৰদায়ৰ মধ্যযুগীয় সাধক গোৰক্ষনাথ ৰ নাম অনুসাৰে প্ৰতিষ্ঠিত নাথ সন্ন্যাসী সকলৰ এক বিহাৰ স্বৰূপ।
এই মন্দিৰটোৱে বিভিন্ন সাংস্কৃতিক তথা সামাজিক ক্ৰিয়াকলাপ সম্পাদন কৰাৰ লগতে চহৰখনৰ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ হিচাপেও কাম কৰে।
কোনো কোনো পণ্ডিতে হঠযোগৰ উৎপত্তি নাথ যোগী সকল বিশেষকৈ গোৰক্ষনাথ আৰু তেওঁৰ গুৰু মৎসেন্দ্ৰনাথৰ দ্বাৰা হোৱা বুলি মত ব্যক্ত কৰে।
তেওঁৰ মতে, হঠযোগৰ উৎপত্তিৰ সম্পৰ্ক দত্তাত্ৰেয়ৰ অদ্বৈত বেদান্তৰ দশনামী সম্প্ৰদায়ৰে যুক্ত হোৱাহে যুক্তিপূৰ্ণ।
তেওঁ কোনো এক নিৰ্দিষ্ট আধ্যাত্মিক সিদ্ধান্ত বা কোনো বিশেষ সত্যৰ ওপৰত দৃঢ়তা প্ৰকাশ কৰা নাই, তেওঁৰ মতে সত্যৰ সন্ধান আৰু আধ্যাত্মিক জীৱন সাধাৰণ জীৱনতকৈ মূল্যবান।
তেওঁ যোগ, আধ্যাত্মিক অনুশাসন আৰু আত্মনিৰ্ণয়ক নৈতিক জীৱনৰ সফলতাৰ বাহক বা সত্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল।
তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় গুৰু সন্ত চৰিতত তেওঁক এগৰাকী মানৱ গুৰুতকৈয়ো উৰ্ধত বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।
ইয়াৰোপৰি নাথ-যোগী সম্প্ৰদায়ৰ লোকে গোৰক্ষ জয়ন্তী উদযাপন কৰি তেওঁৰ হৈ যজ্ঞ আদি অনুষ্ঠিত কৰে।
গোৰক্ষনাথ বিৰচিত সংস্কৃত গ্ৰন্থ সমূহ হৈছে: যোগাবীজ, হাড়মালা, অমনস্কযোগ, বিবেক মাৰ্তণ্ড, গোৰক্ষবোধ, অমৰৌঘ শাসনম্, শিৱযোগ সাৰ, যোগ চুড়ামণি, জ্ঞান তিলক আদি।
কুমাৰ চানুৱে তেওঁৰ মুখ্য বিৰতি লাভ কৰিছিল যেতিয়া গুলচন কুমাৰে সংগীত পৰিচালক নাদিম আৰু শ্ৰৱণৰ সৈতে তেওঁক আশিকী চলচ্চিত্ৰৰ বেছিভাগ গান গাবলৈ সুযোগ দিছিল, গানবোৰ আগতে এটা এলবামৰ বাবে ৰেকৰ্ড কৰা হৈছিল আৰু পিছত গানবোৰৰ চাৰিওফালে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
তাৰ পিছত, তেওঁলোকে বহুতো চলচ্চিত্ৰত একেলগে কাম কৰিছিল, আপমান কি আগ , সাজন , ফুল ঔৰ কাণ্টে , দিল হে কি মন্তা নহি , সদক , প্যাৰ কা সায়া , সাথী , জান কি কচম , দিৱানা , দিল কা ক্যা কচুৰ , জান তেৰে নাম , স্বপ্নে সজন কে , আনাম , পায়ল , পনাহ , বেখুদি , কাল কি আৱাজ , দিলৱালে কভি না হাৰে , হাম হে ৰাহি পেয়াৰ কে , সৈনিক , জুনুন , বাল্মা , ৱাকত হামাৰা হে , ৰং , দিল তেৰা আশিক , তাদিপাৰ ,সংৰাম , শ্ৰীমান আশিক , ধৰতিপুত্ৰ , কাইছে কাইছে ৰিষ্টে , আদমী খিলোনা হে , দিব্য শক্তি , দামিনী ,দিলৱালে , ষ্টাণ্টমেন ,আতিশ , ছালামী , ছোটি বহু , এক্কা ৰাজা ৰাণী , সজন কা ঘৰ , ক্ৰান্তি ক্ষেত্ৰ , আন্দোলন , গদ্দাৰ ,বৰসাত , অনোখা আন্দাজ , সাজন কি বাহেন মে , জমানা দিৱানা , ৰাজা হিন্দুস্তানী , অগ্নিসাক্ষী , মজেদাৰ , হিম্মতৱৰ , জিত ,সজন চালে সসুৰাল , পাৰ্ডেছ , নচিব , আ আব লাউত চলে , চিৰফ তুম , ধড়কন , কাচুৰ , হাম হো গয়ে আপকে , এক ৰিস্তা: দ্য বণ্ড অফ লাভ , ইয়ে দিল আশিকানা , অংশ , হান মেইনে ভি প্যাৰ কিয়া , দিল হে তুমহাৰা , তুম চে আচ্ছা কৌন হে , দিল কা ৰিস্তা , কয়ামত , ফুটপাথ , আন্দাজ , ইণ্ডিয়ান বাবু , হুঙ্গামা , শ্বীন , হাতিয়া , গুমনাম ,বৰসাত , মেৰে জীৱন সাথী , আৰু চানম তেৰি কচম ।
কম্বোটোৰ আন কিছুমান সাফল্য হৈছে চমটকাৰ , ফিৰ তেৰি কাহিনী য়াদ আয়ে , ছাৰ , ইমতেহান , বিজয়পথ , মই খিলাড়ী তু আনাৰী , নাৰাজ , য়াৰ গাদ্দাৰ।
হাম হে বেমিছাল , আ গলে লাগ জা , নাজায়াজ , গুণ্ডাৰাজ , হুলচুল , আকেলে হাম আকেলে তুম , দিলজালে , দাৰাৰ , চাহাট , বিৰাসত , হামেশা , দিল কিতনা নাদান হে , জুড়ৱা , তামান্না , ডুপ্লিকেট , কাৰেব , কাৰেব ।
সোলডাৰ , ইস্কি টপি উচকে চ্‌ৰ , হাম তো মহব্বত কাৰেগা , আজনাবী , আন: মেন এট ৱৰ্ক , ইশ্ক বিষক , ফিদা আৰু নো এণ্ট্ৰি ।
হিন্দীৰউপৰিও, তেওঁ পশ্চিম বংগ আৰু বাংলাদেশদুয়োটা দেশতে মাৰাঠী, নেপালী, অসমীয়া, ভোজপুৰী, গুজৰাটী, তেলেগু, মালায়ালম, কানাড়া, তামিল, পাঞ্জাৱী, ওড়িয়া, ছত্তীশগড়ী, উৰ্দু, পালি, ইংৰাজী আৰু তেওঁৰ মাতৃভাষা বঙালীকেধৰি অন্যান্য ভাষাতো গান গাইছে।
তেওঁ অৰিজিত সিঙৰসৈতে শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ নেপথ্য গায়কৰ বাবে একেৰাহে পাঁচটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰাৰ অভিলেখ গঢ়িছে।
ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু সংগীতলৈ তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে, তেওঁক ২০০৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰিছিল।
তেওঁৰ ৰোমাণ্টিক প্ৰতিচ্ছবিৰ পৰা আঁতৰি তেওঁ দুয়োজনৰ বাবে পিপী নম্বৰ গাইছে, তেওঁৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত হৈছে অভিনেতা গোবিন্দাৰ বাবে।
তেওঁ দুয়োৰে সৈতে কাম কৰিছিল আৰু সফলতাৰে ত্ৰিনেত্ৰা , জিগৰ , বোল ৰাধা বোল , ইনছানিয়াত কে দেৱতা , এক লড়কা এক লড়কী , সূৰ্য্যৱংশী , হস্তি , গিৰাফ্‌ট , প্লেটফৰ্ম , ৰাজা বাবু , চুহাগ , জয় কিষাণ , কুলি নম্বৰ ১ , হিৰো নং 1 , গাইৰ , চল মেৰে ভাই , আৰ্মী , লুটেৰে , গোপী কিষাণ আৰু ৰক্ষক ।
তেতিয়াৰ পৰা তেওঁ ৰাজু বান গয়া জেণ্টলমেন , কভি হান কভি না , বয় ফ্ৰেণ্ড , দিলৱালে দুলহানিয়া লে জায়েঙ্গে , খামোচী , য়েছ বছ , জব প্যাৰ কিছে হোতা হে , কুছ কুছ হোতা হে , পেয়াৰ তো হোনা হি থা , গোলাম , দিল ক্যা কাৰে , খুবসুৰাট , সংঘস্‌ , ইয়ে হে মুম্বাই মেৰী জান , বাস্তৱ , চৰফৰোশ আৰু ফ্লেমচ্‌-টাৰ্ম ২ কে ধৰি হিট চলচ্চিত্ৰৰ বাবে কণ্ঠ দান কৰে॥ তেওঁ তেওঁলোকৰ বাবে মুঠ ১৩৭টা গান গাইছে।