polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
আসৰাৰ-উল-হাছান খান হিন্দী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ এজন উৰ্দু কবি আৰু গীতিকাৰ আছিল, যি মজৰূহ চুলতানপুৰী নামেৰে অধিক পৰিচিত।
পৰৱৰ্তী সময়ত মজৰূহে নাটক , দোলী আৰু অঞ্জুমান ৰ দৰে ছবিৰ গীত লিখিছিল যদিও তেওঁ মহত্ত্বপূৰ্ণ অগ্ৰগতি লাভ কৰিছিল মেহবুব খানৰ আন্দাজ ৰ জৰিয়তে।
যতীন-ললিতৰ ছবি, যেনে জো জীতা ৱহি ছিকন্দৰ আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰথম ছবি য়াৰা দিলদাৰাৰ বাবেও তেওঁ গীত লিখিছিল।
২০২৩ চনৰ ২৬ আগষ্টত দিয়া এক সাক্ষাৎকাৰত প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে ভাৰতৰ অধ্যক্ষতাৰ অধীনত জি-২০ দেশসমূহৰ বিকশিত কাৰ্যসূচীক লৈ আশাবাদীতা প্ৰকাশ কৰে।
তেওঁ গোলকীয় দক্ষিণৰ উদ্বেগসমূহৰ সৈতে মিল থকা মানৱকেন্দ্ৰিক উন্নয়নৰ দৃষ্টিভংগীৰ দিশত জলবায়ু পৰিৱৰ্তন আৰু জি-২০ৰ ঋণৰ সংযুক্ত পৰিকাঠামোৰ জৰিয়তে ঋণৰ পুনৰগঠনৰ সৈতে স্থানান্তৰিত কৰা আৰু বিশ্বব্যাপী গুপ্তমুদ্ৰা বা ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সীৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে কৌশলৰ ওপৰত এই সন্মিলনে বিশেষ গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
২০২৩ চনৰ ৯ আৰু ১০ ছেপ্টেম্বৰত নতুন দিল্লীৰ প্ৰগতি ময়দানত অৱস্থিত ভাৰত মণ্ডপম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰদৰ্শনী-অধিৱেশন কেন্দ্ৰত এই শীৰ্ষ সন্মিলন অনুষ্ঠিত হয়।
ভাৰতত অনুষ্ঠিত হোৱা এই জি-২০ শীৰ্ষ সন্মিলনখন ভাৰতৰ লগতে সমগ্ৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ ভিতৰতে প্ৰথম সন্মিলন।
শীৰ্ষ সন্মিলনৰ লগতে ইয়াৰ লগত জড়িত আনুষংগিক সন্মিলনসমূহ গোটেই বছৰ জুৰি ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত অনুষ্ঠিত কৰা হৈছে।
চিএনএন, ৰয়টাৰ আৰু ৱাশ্বিংটন পোষ্টে প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি জি-২০ সন্মিলনৰ পূৰ্বে ভাৰতীয় প্ৰত্নতাত্ত্বিক জৰীপকে ধৰি ভাৰতীয় কৰ্তৃপক্ষই সমগ্ৰ নতুন দিল্লীত গৃহহীন আশ্ৰয় শিবিৰ আৰু বস্তি অঞ্চলসমূহৰ বিৰুদ্ধে উচ্ছেদ অভিযান আৰম্ভ কৰিছিল।
ভাৰত চৰকাৰৰ প্ৰেছ সংস্থা প্ৰেছ ইনফৰ্মেচন ব্যুৰোৱে এই দাবী নাকচ কৰে আৰু কয় যে এই উচ্ছেদ অভিযান ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ নিৰ্দেশ মৰ্মে কৰা হৈছে আৰু ২০২৩ চনৰ জি-২০ নতুন দিল্লী সন্মিলনৰ সৈতে কোনো সম্পৰ্ক নাই।
ইটালীয়ে ভাৰতৰ লগত দ্বিপাক্ষিক সু-সম্পৰ্কৰ বাবে ২০২২ চনত ভাৰতক জি-২০ সন্মিলন আয়োজন কৰিবলৈ দিবলৈ সন্মত হয়।
২০২৩ চনত ইণ্ডোনেছিয়াই দক্ষিণ-পূব এচিয় ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ সংগঠন চমুকৈ আছিয়ানৰ অধ্যক্ষতা কৰাৰ বাবে পূৰ্বে নিৰ্ধাৰিত কৰাৰ ধৰণে ২০২৩ চনত ইণ্ডোনেছিয়ায়ে জি-২০ৰ সভাপতিত্ব কৰাৰ বাবে অপাৰগতা প্ৰকাশ কৰে।
সেয়ে ইণ্ডোনেছিয়াৰ বৈদেশিক মন্ত্ৰী ৰেটনো মাৰ্ছুডিয়ে কৰা অনুৰোধৰ পিছত ভাৰতে ইণ্ডোনেছিয়াৰ সৈতে জি-২০ৰ অধ্যক্ষতাৰ দায়িত্ব আদান-প্ৰদান কৰে আৰু ভাৰতে ২০২৩ চনত জি-২০ৰ অষ্টাদশ সন্মিলনখন অনুষ্ঠিত কৰাৰ দায়িত্ব লাভ কৰে।
এই অনুষ্ঠানত অধ্যক্ষতাৰ দায়িত্ব ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জোকো উইডোডোৰ পৰা ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীলৈ হস্তান্তৰ কৰা হয়।
২০২৩ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা জি-২০ৰ অষ্টাদশ নতুন দিল্লী সন্মিলনত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে আনুষ্ঠানিকভাৱে জি-২০ৰ অধ্যক্ষৰ পদ ব্ৰাজিলৰ ৰাষ্ট্ৰপতি লুইজ ইনাছিঅ’ লুলা দা চিলভাক অৰ্পণ কৰে।
এই অনুষ্ঠানৰ নিৰাপত্তাৰ বাবে চৰকাৰে দিল্লী আৰক্ষীৰ ৮০ হাজাৰ আৰক্ষী বিষয়াকে ধৰি ১ লাখ ৩০ হাজাৰ নিৰাপত্তাৰক্ষীক নিয়োগ কৰিছিল।
কাৰণ ছোৱালীজনীৰ জৈৱিক পিতৃৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ-বিচ্ছেদ হৈছিল আৰু জীয়েকক একমাত্ৰ ছোৱালী হোৱাৰ অপৰাধতে দেউতাকে স্বীকাৰ কৰি লোৱা নাছিল।
২০০৫ আৰু ২০১১ চনত নিগমে দেউতাৰ নাম নিদিয়াকৈ কন্যাৰ বাবে পাছপ'ৰ্ট লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয় যদিও পৰৱৰ্তী নবীকৰণৰ সময়ত কম্পিউটাৰ এপ্লিকেচনৰ বাবে পাছপোৰ্টত দেউতাকৰ নামৰ প্ৰয়োজন হয়।
নিগমে জীয়েকৰ নাম আৰু পৰিচয় নিৰ্ণয় কৰাৰ অধিকাৰ খৰ্ব কৰাৰ ভিত্তিত দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ত গোচৰ তৰে।
তেওঁ পিপলছ ইউনিয়ন ফৰ চিভিল লিবাৰ্টিজ, দিল্লীৰ সৈতেও জড়িত আৰু সচিব হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে।
ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ নতুন দিল্লীৰ ইণ্ডিয়ান ছোচিয়েল ইন্সটিটিউত আইনী সাক্ষৰতা, লিংগ সংবেদনশীলতা, আইনী সজাগতা, আইনী গৱেষণা, পেৰা লিগেল প্ৰশিক্ষণ, মানৱ অধিকাৰ, কাৰাগাৰ সংস্কাৰ, আইনী সাহায্যৰ প্ৰশিক্ষণৰ লগতে আইনী মডিউল প্ৰস্তুত কৰা আদি ক্ষেত্ৰত কাম কৰিছিল।
ইয়াৰ উপৰি প্ৰশিক্ষণ হাতপুথি, পুস্তিকা আৰু অন্যান্য প্ৰশিক্ষণ সামগ্ৰী আদি প্ৰস্তুতিতো জড়িত হৈ আছিল।
ঘৰুৱা হিংসাৰ ভূক্তভোগী মহিলাসকলৰ বাবে আইনী আৰু অন্যান্য সুৰক্ষা, বেটাৰড উইমেন চিণ্ড্ৰম, আত্মৰক্ষাৰ অধিকাৰ, মহিলাৰ অধিকাৰৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহ, বৈবাহিক ধৰ্ষণ আইন, সম্পত্তিৰ অধিকাৰ, জাতি আৰু নাৰীৰ মৰ্যাদা, ক'ভিড-১৯ যুগত নাৰীৰ বিৰুদ্ধে বৰ্দ্ধিত হিংসা আদিত নিগমৰ বিশেষজ্ঞতাৰ উল্লেখ কৰা হয়।
দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এল.এল.বি, আৰু জামিয়া মিলিয়া ইছলামিয়াৰ পৰা ছোচিয়েল ৱৰ্কত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তেওঁৰ গৱেষণাৰ বিষয় আছিল “গ্ৰাহক সুৰক্ষা আইন,১৯৮৬ৰ বিশেষ উল্লেখেৰে চিকিৎসকৰ সৈতে ৰোগীৰ সম্পৰ্ক সলনি কৰা”
এই গোচৰ মৰ্মেই ২০১৬ চনৰ ১৭ মে’ত দেউতাকৰ নামৰ অবিহনেও পাছপোৰ্ট জাৰী কৰিব পাৰিব বুলি সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হৈছিল।
২০১৩ চনত তাজিকিস্তানে ঘৰুৱা হিংসা প্ৰতিৰোধৰ আইন প্ৰণয়ন কৰে, যি হৈছে ঘৰুৱা হিংসাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰথম আইন।
মহিলা বিষয়ত কাম কৰা বেচৰকাৰী সংস্থাসমূহে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০০৭ চনত এই প্ৰস্তাৱৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰিছিল।
তিনি বছৰ ধৰি কোনো অগ্ৰগতি নোহোৱাৰ পিছত " & " সংস্থাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক তথা মুৰব্বী মুয়াছাৰা ববোখানোভাই ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা সহায় বিচাৰিছিল; আৰু বিধায়ক, এন জি অ’ৰ প্ৰতিনিধি আৰু চৰকাৰৰ অন্যান্য ক্ষেত্ৰসমূহে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থাসমূহৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰি বিষয়টোৰ সন্দৰ্ভত আলোচনা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল।
হিংসাৰ সৃষ্টি কৰা নিবনুৱা আৰু অস্থিৰতাৰ দৰে কাৰণসমূহৰ সমাধান আৰু ভুক্তভোগীসকলক আইনী আৰু মানসিক সহায় আগবঢ়োৱাটো নিশ্চিত কৰাৰ জৰিয়তে প্ৰতিৰোধৰ দিশত মনোনিৱেশ কৰা হৈছিল।
ঘৰুৱা হিংসাক প্ৰায়ে তাজিক সমাজে ন্যায্য বুলি ভাবে৷ ইউনিচেফৰ এক সমীক্ষাত দেখা গৈছে যে তাজিকিস্তানৰ ৬২.৪% মহিলাই পত্নীক প্ৰহাৰ কৰাটো ন্যায্যতা প্ৰদান কৰে যদিহে পত্নীয়ে স্বামীক নোকোৱাকৈ ওলাই যায়; ৬৮% মহিলাই নায্যতা প্ৰদান কৰে, যদি তেওঁ স্বামীৰ লগত তৰ্ক কৰে; ৪৭.৯% নায্যতা প্ৰদান কৰে যদিহে তেওঁ স্বামীৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে।
আন এটা সমীক্ষাত এইটোও দেখা গৈছে যে মহিলা আৰু পুৰুষে বহুলাংশে এই কথাত একমত হৈছিল যে " প্ৰত্যুত্তৰ দিয়া", অমান্য কৰা, অনুমতি অবিহনে ঘৰৰ পৰা ওলাই যোৱা, সময়মতে ৰাতিৰ আহাৰ প্ৰস্তুত নকৰা, বা ল'ৰা-ছোৱালীবোৰৰ সঠিক যত্ন নোলোৱা মহিলা স্বামী বা শাহুৱেকৰ দ্বাৰা শাৰিৰীকভাৱে অপদস্থ হোৱাটো নায্য।
তাজিকিস্তান মধ্য এছিয়াৰ এখন দেশ, ইয়াৰ জনসংখ্যা প্ৰধানকৈ তাজিকিস্তানী , উল্লেখযোগ্য উজবেক সংখ্যালঘু ১৩.৮% আৰু কম সংখ্যক কিৰ্গিজ, ৰাছিয়ান, তুৰ্কমেন, টাটাৰ আৰু আৰব।
তাজিকিস্তানত ঘৰুৱা হিংসা অতি বেছি৷ তাজিকিস্তানত "ব্যক্তিগত পাৰিবাৰিক বিষয়" হিচাপে গণ্য কৰা বিষয়টোত কৰ্তৃপক্ষই হস্তক্ষেপ কৰিবলৈ অনিচ্ছা প্ৰকাশ কৰে।
তাজিকিস্তানৰ মহিলাসকলে যদিও শক্তিশালী পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজত বাস কৰে, তথাপিও ৯৯.৭% সাক্ষৰতাৰ হাৰ অতি উচ্চ।
ভক্তিমূলক ৰচনাসমূহৰ এক বৃহৎ শৰীৰৰ কৃতিত্ব, বিশেষকৈ ধ্ৰুপদ শৈলীত, তেওঁ ৰহস্যবাদৰ হৰিদাসী বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক, যি আজিও উত্তৰ ভাৰতত পোৱা যায়।
তেওঁৰ কামে উত্তৰ ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু ভক্তি আন্দোলন দুয়োটাকে প্ৰভাৱিত কৰিছিল৷ হিট হৰিবংশ মহাপ্ৰভু, হৰিৰাম ব্যাস, ৰূপগোস্বামী, বিদ্যাপতি, মহাপ্ৰভু বল্লভাচাৰ্য, বিতাৰ্থলনাথ তেওঁৰ সমসাময়িক আছিল
পৰিয়ালটোৱে উত্তৰ প্ৰদেশৰ আলিগড়ৰ ওচৰৰ খাইৰ ৱালি চাৰাক নামৰ এখন গাঁৱলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে।
তেওঁ শ্ৰী আশুদ্ধীৰ মহাৰাজৰ শিষ্য আছিল, লগতে তেওঁৰ দেউতাক যি নিম্বাৰ্কা সম্প্ৰদায়ক অনুসৰণ কৰিছিল, তেওঁক শ্ৰী ললিতা সখীৰ অৱতাৰ বুলি কোৱা হয়।
তেওঁৰ তাঁৰযুক্ত বাদ্যযন্ত্ৰ যেনে কিন্নৰী আৰু আঘৌটি আৰু ড্ৰাম যেনে মৃদাং আৰু ডাফআদিত উল্লেখ পোৱা যায়।
স্বামী হৰিদাস আকবৰৰ আদালতৰ নটা ৰত্নৰ ভিতৰত তানসেনৰ শিক্ষক আৰু প্ৰখ্যাত ধ্ৰুপদ গায়ক আৰু সুৰকাৰ বাইজু আছিল বুলি কোৱা হয়।
পিছত তেওঁ তেওঁৰ বাসস্থান বৃন্দাবনলৈ স্থানান্তৰিত কৰে, যি হৈছে অমৰ গৰুপাল কৃষ্ণ আৰু ৰাধাৰ খেলপথাৰ।
স্বামী হৰিদাসৰ আধ্যাত্মিক শিষ্যসকলৰ ভিতৰত আছিল বিত্থাল আৰু কৃষ্ণ দাস যিয়ে তেওঁৰ ভক্তিমূলক সংগীতৰ পৰম্পৰা কঢ়িয়াই আনিছিল।
আনকি কৃষ্ণক উল্লেখ নকৰা তেওঁৰ প্ৰবন্ধবোৰো বিষ্ণুপদ বুলি জনা যায়, সম্ভৱতঃ তেওঁৰ সংগীতৰ ৰহস্যময় উৎসৰ বাবে কিন্তু সেইবোৰ ধ্ৰুপদৰ দৰে ইহঁতক সংগীতৰ দ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰা হয়।
হৰিদাসৰ ধৰ্মতত্ত্বই কেৱল কৃষ্ণ আৰু ৰাধাৰ প্ৰেমেই নহয়, ৰস নামৰ এক মানসিক অৱস্থা প্ৰেমৰ সাক্ষীও গ্ৰহণ কৰে।
এইটো জনা যায় যে তেওঁ কৰ্ণাটকৰ গুৰু নানক দেৱ জী আৰু শ্ৰী পুৰন্দাৰা দাসৰ অনুগামী ভাই মৰদানাৰ পোনপটীয়া ছাত্ৰ আছিল।
১৯৫২ চনৰ পৰা মুম্বাইত প্ৰতি বছৰে এক বাৰ্ষিক শাস্ত্ৰীয় সংগীত উৎসৱ, স্বামী হৰিদাস সংগীত সন্মিলন অনুষ্ঠিত হয়।
এই ৰেচিপিটো শেহতীয়াকৈ জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে কিয়নো ইয়াত অমিতা যোগ কৰা হয় যি নিয়মীয়া গাজৰ হালোৱাৰ তুলনাত এক পৃথক সোৱাদ প্ৰদান কৰে।
ইয়াক তুলনামূলকভাৱে বৃহৎ পৰিমাণৰ গাখীৰ ক্ৰীমৰ লগতে গাজৰ, চেনী, গোলাপ পানী আৰু কম জুইত কেশৰ গৰম কৰি তৈয়াৰ কৰা হয়।
গাজৰৰ হালোৱা প্ৰথমে মোগল যুগত প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল আৰু নামটো আৰবী শব্দ "হালৱা"ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল, যাৰ অৰ্থ হৈছে "মিঠা" ই পঞ্জাৱত জনপ্ৰিয় যদিও ইয়াৰ উৎপত্তি তাত হৈছিল নে নাই সেয়া স্পষ্ট নহয়।
গাখীৰ আৰু গাজৰৰ সংমিশ্ৰণ হোৱাৰ বাবে ইয়াক গাখীৰ ৰসযুক্ত পাঞ্জাৱী ভাষাত ʼগাজাৰ কা হালৱাʼ বুলি কোৱা হয়।
ইয়াক এক নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ পানী, গাখীৰ, চেনী, ৰুকা গাজৰ আৰু ইলাচী পাত্ৰ এটাত আৰু তাৰ পিছত নিয়মীয়াকৈ লৰাই ৰন্ধাৰ দ্বাৰা তৈয়াৰ কৰা হয়।
এই মিঠাই পৰম্পৰাগতভাৱে ভাৰতৰ সকলো উৎসৱৰ সময়ত খোৱা হয়, মুখ্যতঃ দেৱালী, হোলী, ঈদ-আল-ফিতৰ আৰু ৰক্ষা বন্ধন উপলক্ষে।
ইয়াৰ কম চৰ্বিযুক্ত পৰিমাণ, নিৰামিষ বৈশিষ্ট, সহজ নিৰ্মাণ, মজলীয়া চেল্ফ-লাইফ আৰু সোৱাদৰ বাবে গাজৰৰ হালোৱা সমগ্ৰ ভাৰততে এক জনপ্ৰিয় মিঠাই আৰু প্ৰায়ে বেছিভাগ উৎসৱত পৰিৱেশন কৰা হয়।
যক্ষগণ হৈছে দক্ষিণ কানাড়া, উডুপি, উত্তৰ কানাড়া, শিমোগা আৰু চিকমাগালুৰ জিলাৰ পশ্চিম অংশত, কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ আৰু কেৰালাৰ কাছাৰগোড জিলাত বিকশিত হোৱা এক পৰম্পৰাগত থিয়েটাৰ যি নৃত্য, সংগীত, সংলাপ, সাজ-পোছাক, মেক-আপ, আৰু এক অনন্য শৈলী আৰু ৰূপৰ মঞ্চ-নিৰ্ভৰ কৌশল।
ভক্তি আন্দোলনৰ সময়ছোৱাত ইয়াৰ প্ৰাক্-ধ্ৰুপদী সংগীত আৰু নাট্যৰ পৰা বিকশিত হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
দক্ষিণ দিশত দক্ষিণ কানাড়াৰ পৰা তুলুনাডু অঞ্চলৰ কাছাৰগোদলৈকে যক্ষগণ ৰূপক থেংকু থিট্টু আৰু উত্তৰ দিশত উডুপীৰ পৰা উত্তৰ কানাড়ালৈকে ইয়াক বদাগা থিত্তু বোলা হয়।
ইয়াৰ কাহিনীসমূহ হিন্দু আৰু জৈন উভয়ৰে পৰা আৰু অন্যান্য প্ৰাচীন ভাৰতীয় পৰম্পৰাৰ ৰামায়ণ, মহাভাৰত, ভাগৱত আৰু অন্যান্য মহাকাব্যৰ পৰা লোৱা হৈছে।
সম্ভৱতঃ ইয়াক বায়ালাটা ত প্ৰণয়ন কৰা কবিতাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, যেনেঃ কোটি আৰু চেন্নাইয়াৰ বেলাড।
যক্ষগণ সন্দৰ্ভত প্ৰথম লিখিত প্ৰমাণ বেলাৰী জিলাৰ সোমামুদ্ৰাৰ কুৰুগোডুৰ লক্ষ্মীনাৰায়ণ মন্দিৰৰ এটা শিলালিপিত পোৱা যায়,প্ৰায় ১৫৫৬ খ্ৰীষ্টাব্দত।
কিংবদন্তি অনুসৰি দেউতা ভূত হ’ল এনে এজন ব্যক্তিৰ ভূত, যাক পৰিয়ালৰ লোকে উপযুক্ত সন্মান বা যত্ন লোৱা নাছিল।
কাহিনীটোৰ কিছুমান সংস্কৰণত ব্যক্তিজন হৈছে পৰিয়ালটোৰ এজন জ্যেষ্ঠ সদস্য যিজনক অৱহেলিত আৰু বৃদ্ধ বয়সত অকলে এৰি দিয়া হৈছিল।
দেউতা ভূতৰ কিংবদন্তিৰ সঠিক উৎপত্তিৰ বিষয়ে জনা নাযায় যদিও ই অসমৰ পূৰ্বপুৰুষ পূজাৰ বৃহত্তৰ পৰম্পৰাৰ এটা অংশ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
মৃত পৰিয়ালৰ সদস্যৰ আত্মাই জীৱিতসকলৰ বাবে আশীৰ্বাদ বা দুৰ্ভাগ্য কঢ়িয়াই আনিব পাৰে, সেয়া তেওঁলোকৰ লগত কেনে ব্যৱহাৰ কৰা হয় তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
দেউতা ভূতক ঘৰবোৰক খেদি ফুৰা আৰু জীৱনত দুৰ্ব্যৱহাৰ কৰাসকলৰ প্ৰতিশোধ বিচৰা এক অস্থিৰ আত্মা বুলি কোৱা হয়।
ভূতে অসন্মান বা অৱহেলা কৰা সকলৰ অসুখ, দুৰ্ঘটনা, অথবা আৰ্থিক সমস্যা আদি দুৰ্ভাগ্যৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত ভূতে ঘৰৰ চাৰিওফালে বস্তু লৰচৰ কৰে বা অদ্ভুত শব্দৰ সৃষ্টি কৰি নিজৰ উপস্থিতি প্ৰকাশ কৰে বুলি কোৱা হয়।
দেউতা ভূত অসমীয়া লোককথাৰ এক উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিত্ব আৰু তেওঁ বয়োজ্যেষ্ঠক সন্মান কৰা আৰু শ্ৰমিক-সেৱকক সদয় আৰু মৰ্যাদাৰে ব্যৱহাৰ কৰাৰ গুৰুত্বক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
দেউতা ভূটৰ কিংবদন্তিটোৱে এটা সোঁৱৰণী হিচাপে কাম কৰে যে আনক অৱহেলা বা দুৰ্ব্যৱহাৰ কৰিলে এই জীৱন আৰু পৰলোক দুয়োটাতে গুৰুতৰ পৰিণতি হ’ব পাৰে।
অঞ্চলভেদে দেউতা ভূতৰ ৰূপ বেলেগ বেলেগ যদিও সাধাৰণতে ইয়াক ঘৰৰ মাজেৰে নিৰৱে গতি কৰা ছাঁয়াময় আকৃতি বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়।
কিছুমান লোককথাৰ সংস্কৰণত ভূতটোক ক্ষীণ বুঢ়া বা মহিলা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, আনহাতে আন কিছুমান সংস্কৰণত ইয়াক বিভিন্ন ৰূপ ল’ব পৰা আকৃতিহীন ৰূপ বুলি কোৱা হৈছে।
ঘৰত খেদি ফুৰা অস্থিৰ আত্মা বুলি কোৱা হয় আৰু পৰিয়ালৰ সদস্যৰ অৱহেলা বা সন্মানহীনতাৰ বাবে মৃত্যু হোৱা ব্যক্তিৰ ভূত বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
প্ৰথম ঢৌৰ নাৰীবাদে মূলতঃ ভোটাধিকাৰ আৰু লিংগ সমতাৰ আইনী বাধাসমূহ উলংঘা কৰাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল যদিও দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদে বিতৰ্কক বহল কৰি বহল পৰিসৰৰ বিষয়সমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল।
ইয়াৰে কিছুমান হ'ল যৌনতা, পৰিয়াল, কৰ্মক্ষেত্ৰ, প্ৰজননৰ অধিকাৰ, বাস্তৱ বৈষম্য আৰু চৰকাৰী আইনী বৈষম্য।
ই আছিল এনে এক আন্দোলন যিয়ে সমগ্ৰ সমাজত পিতৃতান্ত্ৰিক বা পুৰুষ-প্ৰধান প্ৰতিষ্ঠান আৰু সাংস্কৃতিক পদ্ধতিসমূহৰ সমালোচনা কৰাত মনোনিৱেশ কৰিছিল।
দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদে ঘৰুৱা হিংসা আৰু বৈবাহিক ধৰ্ষণৰ বিষয়সমূহৰ প্ৰতিও দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল৷ ইয়াৰ ফলত ধৰ্ষণ-সংকট কেন্দ্ৰ আৰু মহিলা আশ্ৰয় শিবিৰৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু জিম্মাত লোৱা আইন আৰু বিবাহ বিচ্ছেদ আইনত পৰিৱৰ্তন কৰিছিল।
নাৰীবাদী মালিকানাধীন কিতাপৰ দোকান, ক্ৰেডিট ইউনিয়ন, ৰেষ্টুৰেণ্ট আদি আন্দোলনৰ মূল সভাস্থলী আৰু অৰ্থনৈতিক চিন্তাৰ ভিতৰুৱা আছিল।
১৯৬৮ চনৰ মাৰ্চ মাহত নিউয়ৰ্ক টাইমছ মেগাজিনৰ এটা প্ৰবন্ধত সাংবাদিক মাৰ্থা লিয়াৰে "দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদ" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
প্ৰথমটো ঢৌ ভোটাধিকাৰৰ গৌৰৱময় বিজয়ৰ পিছত স্তিমিত হৈ পৰিছিল আৰু পৰিশেষত একত্ৰিত হৈ থকাৰ মৰুৰ মহান গুৰিটোত অদৃশ্যমান হৈ গৈছিল।
দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদ আছিল ১৯৬০ চনৰ আৰম্ভণিৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা নাৰীবাদী কাৰ্যকলাপৰ সময় আৰু ই প্ৰায় দুটা দশক ধৰি চলিছিল।
ই সমগ্ৰ পশ্চিমীয়া বিশ্বতে সংঘটিত হৈছিল, আৰু ইয়াৰ লক্ষ্য আছিল পূৰ্বৰ নাৰীবাদী প্ৰাপ্তিৰ ওপৰত মনোনিৱেশ কৰি নাৰীৰ সমতা বৃদ্ধি কৰা।
বহু ইতিহাসবিদে আমেৰিকাৰ দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদী যুগটো ১৯৮০ চনৰ আৰম্ভণিতে যৌনতা আৰু পৰ্ণগ্ৰাফীৰ দৰে বিষয়ক লৈ নাৰীবাদী যৌন যুদ্ধৰ আন্তঃনাৰীবাদ বিবাদৰ সৈতে শেষ হোৱা বুলি ভাবে, যিয়ে ১৯৯০ চনৰ আৰম্ভণিতে তৃতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদৰ যুগৰ সূচনা কৰিছিল।
সত্যৰ ধাৰণাটো দৰ্শন, শিল্প, ধৰ্মতত্ত্ব, বিজ্ঞান আদি বিভিন্ন প্ৰসংগত আলোচনা আৰু বিতৰ্কৰ আওতালৈ অনা হয়।
মানুহৰ বেছিভাগ কাৰ্যকলাপ ধাৰণাটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল, য’ত ইয়াৰ প্ৰকৃতি ধাৰণা হিচাপে আলোচনাৰ বিষয় নহয়; ইয়াৰ ভিতৰত বিজ্ঞান, আইন, সাংবাদিকতা আৰু দৈনন্দিন জীৱনৰ বেছিভাগ বিষয় অন্তৰ্ভুক্ত।
কিছুমান দাৰ্শনিকে সত্যৰ ধাৰণাটোক মৌলিক বুলি ভাবে, আৰু সত্যৰ ধাৰণাটোতকৈও সহজে বুজিব পৰা কোনো শব্দৰে ব্যাখ্যা কৰিব নোৱাৰে।
ঐতিহাসিকভাৱে ঊনবিংশ শতিকাৰ বুলিয়ান বীজগণিতৰ বিকাশৰ লগে লগে যুক্তিৰ গাণিতিক আৰ্হিসমূহে "সত্য" এটা ইচ্ছাকৃত ধ্ৰুৱক হিচাপে গণ্য কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
প্ৰস্তাৱনামূলক যুক্তিত এই চিহ্নসমূহক প্ৰায়ে সত্য তালিকাৰ আকাৰত দিয়া স্বতন্ত্ৰতা আৰু অনুমানৰ নিয়মৰ এটা গোট অনুসৰি হেঁচা মাৰি ধৰিব পাৰি।
ইংৰাজীৰ বাহিৰেও সকলো জাৰ্মাণিক ভাষাই সত্য "নিষ্ঠা আৰু সত্য" তথা "বাস্তৱতা"ৰ মাজত পৰিভাষাগত পাৰ্থক্য প্ৰৱৰ্তন কৰিছে।
ৰোমান ভাষাত লেটিন ক অনুসৰণ কৰা শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আনহাতে গ্ৰীক , , দক্ষিণ স্লাভিক আৰু সংস্কৃত সতৰ ব্যুৎপত্তি পৃথক।
যুক্তিৰ বিষয়ে যুক্তিৰ আৰ্হিবোৰৰ সৈতে জড়িত যিয়ে এটা প্ৰস্তাৱ সঁচা নে নহয় সেই বিষয়ে জনাত সহায় কৰিব পাৰে সেয়ে সত্য।
যুক্তিবিদসকলে তেওঁলোকে যিবোৰ সত্যৰ বিষয়ে চিন্তা কৰে সেইবোৰ প্ৰকাশ কৰিবলৈ আনুষ্ঠানিক ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে আৰু সেইবাবেই কোনো যুক্তিবাদী ব্যৱস্থাৰ ভিতৰত কোনো ব্যাখ্যা বা যুক্তিৰ অধীনত কেৱল সত্য নিহিত থাকে।
ব্যৱহাৰিক ভাষাত সত্যক সাধাৰণতে বাস্তৱক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ লক্ষ্যৰে বা অন্যথা ইয়াৰ সৈতে মিল থকা বস্তু যেনে বিশ্বাস, প্ৰস্তাৱনা আৰু ঘোষণামূলক বাক্যৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়।
এইদৰে, "সত্য"ৰ লগত বিশ্বাস, নিষ্ঠা, আনুগত্য, আন্তৰিকতা, সত্যতা আৰু "তথ্য বা বাস্তৱৰ সৈতে একমত" দুয়োটাই জড়িত হৈ থাকে।
সত্যৰ বিভিন্ন তত্ত্ব আৰু দৃষ্টিভংগীৰ ওপৰত পণ্ডিত, দাৰ্শনিক আৰু ধৰ্মতত্ত্ববিদসকলৰ মাজত বিতৰ্ক তথা মতভেদ অব্যাহত আছে।
দুতিৰাম বৰুৱা অসমৰ প্ৰথম স্বাধীনতা সংগ্ৰামত মণিৰাম দেৱানৰ সৈতে ১৮৫৭ চনত ব্ৰিটিছৰ বিৰোধী বিদ্ৰোহত ভূমিকা পালনকৰা প্ৰধান কৰ্মীসকলৰ মাজৰ এগৰাকী আছিল।
১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহ আৰম্ভ হোৱাৰ সময়ত মণিৰামে অসমত আহোম শাসন পুনৰ ঘূৰাই অনাৰ এক উৎকৃষ্ট সুযোগ হিচাপে গণ্য কৰিছিল।
দুতিৰামক ব্ৰিটিছ বিৰোধী বিদ্ৰোহৰ গোচৰত বিচাৰ কৰা হয় আৰু আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জত যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ডৰ শাস্তি প্ৰদান কৰা হয়।
দুতিৰামৰ লগতে তেওঁৰ সহযোগী ফৰ্মুদ আলি, বিনয় লস্কৰ, আৰু গোপেন ৰয় একেটা গোটৰ বিদ্ৰোহীৰ ভিতৰত আছিল।
চিপাহী বিদ্ৰোহৰ পাছত মহাৰাণী ভিক্টোৰিয়াই “সাধাৰণ ক্ষমাদান’’ ব্যৱস্থাৰ মাজেৰে হত্যাকাণ্ডত প্ৰত্যক্ষভাবে লিপ্ত নথকাসকলক মুক্তি দিয়াৰ খবৰ পাই দুতিৰামে আন লগৰীয়াসকলৰ লগত মহাৰাণীলৈ মুক্তিৰ বাবে আবেদন জনাইছিল৷ প্ৰথমাৱস্থাত ৰাজকৰ্মচাৰী হৈয়ো ৰাজদ্ৰোহ কৰাৰ অপৰাধত তেওঁৰ আবেদন গ্ৰাহ্য কৰা নাছিল৷ কিন্তু পিছত তেওঁ পুত্ৰ লক্ষ্মীলাল বৰুৱাই লেফটেনেণ্ট গভৰ্ণৰ ছাৰ চিচিল ৱিডনক সাক্ষাৎ কৰি পুনৰ আবেদন কৰাত ১৮৭২ চনৰ ১৯ আগষ্টত তেওঁক চৰ্তসাপাক্ষে মুক্তি দিয়ে৷ চৰ্ত আছিল, দুতিৰাম বৰুৱা পুনৰ অসমলৈ উভতি যাব নোৱাৰিব৷ পিছত অৱশ্যে আবেদনৰ ভিত্তিত সেই চৰ্তও উঠাই লোৱা হৈছিল৷
দুতিৰাম বৰুৱাৰ আদি বাসস্থান আছিল শিৱসাগৰ জিলাৰ নামতি কাকতিগাঁও৷ কাছাৰীত চিৰস্তাদাৰ হোৱাৰ পিছৰ পৰা তেওঁ শিৱসাগৰত নিগাজীকৈ থাকিবলৈ লৈছিল৷
বিয়াৰ পিছত সত্যাই অসাৱধানবশতঃ হৰিহৰে দিয়া ’বচন’ ভংগ কৰিছিল৷ এদিন ঘৰৰ আগেৰে ঢোলে-দগৰে বিয়াৰ সমদল এটা পাৰ হৈ যাওঁতে সত্যাই বেৰৰ ফাঁকেৰে জুমি চাইছিল৷ হৰিহৰে দিয়া প্ৰথম বচন ভংগ হ’ল৷ ইয়াৰ কিছুদিন পিছত এবাৰ সত্যা পেহীয়েকৰ ঘৰলৈ গৈছিল৷ যাওঁতে বাটত এটা সুঁতি পাৰ হ’ব লাগে৷ উভতি অহা সত্যাক হৰিহৰে সুধিলে, “কাণী, পানী কিমান আছিল?
’’ সত্যাই আঁঠুলৈকে আছিল বুলি ক’লে৷ তই মোৰ বাক্য মনা নাই, সুঁতি পাৰ হ’লি কিন্তু কাপোৰ তিতা নাই, তাৰমানে তই কাপোৰ দাঙিছিলি৷ দ্বিতীয়বাৰলৈ ক্ষমা কৰিলোঁ৷ তৃতীয়বাৰ মোৰ বচন ভংগ কৰিলে তোক এৰি দিম বুলি হৰিহৰে খং কৰিলে৷ তাৰপিছত ব’হাগৰ বিহুত সত্যা মাকৰ ঘৰলৈ গৈ মাকৰ কথা পেলাব নোৱাৰি জলপান খালে৷ হৰিহৰে গৈ দেখি ককৰ্থনা কৰিলে, আৰু লগে লগে তেওঁৰ তিনিওটা বচন ভংগ কৰা বুলি সত্যাক তাতেই ত্যাগ কৰি গুচি আহিল৷
কোচৰজা লক্ষীনাৰায়ণৰ পৃষ্ঠপোষকতাত থকাকালত ৰজাই মাধবদেৱক উদাসীন ভকতসকলে সংসাৰ ধৰ্ম পালন কৰি বিয়া হ’ব লাগে বুলি মত প্ৰকাশ কৰাত মাধবদেৱে তেওঁৰ শিষ্য হৰিহৰ আতা, জনাৰ্দন আতৈ আৰু মুকুন্দ আতৈক বিয়া কৰাবলৈ কয়৷ হৰিহৰে সজ ছোৱালী চাই দিলে বিয়া হ’বলৈ সন্মত হয়৷ সেইমতে লক্ষীনাৰায়ণৰ মাতৃ আইধায়ে তেওঁৰ বাবে কেইবাঠাইতো ছোৱালী চাই শেষত সত্য বৰদলৈৰ কন্যা সত্যাক হৰিহৰলৈ ঠিক কৰে৷ মায়াত আবদ্ধ হৈ পৰে বুলি কেইবাজনী সুন্দৰী কন্যা নাকচ কৰা বাবে সুন্দৰী সত্যাক আইধায়ে “ফেদেলী’’ বুলি কোৱাইছিল৷ হৰিহৰ সন্মত হোৱাত আইধায়ে ছকুৰি টকাৰ অলংকাৰ গঢ়াই বিয়া দিয়ে৷
বিয়াৰ পিছতেই হৰিহৰে পত্নীক কৈছিল, বিয়া কৰালোঁ হয়, কিন্তু মোৰ তিনিটি বাক্য মানি নচলিলে এৰি দিয়া হ’ব৷ হৰিহৰৰ তিনিটি বাক্য আছিল, পৰপুৰুষৰ মুখ চাব নোৱাৰে, পৰৰ বস্তু গ্ৰহণ কৰিব বা খাব নোৱাৰে আৰু ভৰি দেখাকৈ মেখেলা দাঙিব নোৱাৰে৷ সত্যা সুন্দৰী আছিল৷ আ-অলংকাৰ পিন্ধিলে সত্যাৰ ৰূপ পাৰ্বতীৰ সমান হৈছিল কিন্তু হৰিহৰে তেওঁক “কাণী’’ বুলিহে মাতিছিল আৰু এই লৈ সত্যা বা আইধাইৰ আপত্তি আছিল৷ হৰিহৰে তেওঁলোকৰ আপত্তি মনা নাছিল৷
সত্যা মাধবদেৱৰ শিষ্য হৰিহৰ আতাৰ পত্নী৷ কম বয়সতে বিয়া হোৱা সত্যাই জীৱনত নানা দুখ-কষ্ট সহিবলগীয়া হৈছিল৷
গোল্ডিনে আমেৰিকাৰ দক্ষিণ অৰ্থনীতিৰ ইতিহাসৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল।
তেওঁৰ প্ৰথমখন কিতাপ আৰ্বান স্লেভাৰী ইন দ্য আমেৰিকান চাউথ চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ত পি এইচ ডি গৱেষণাৰ ফচল আছিল।
ফ্ৰেংক লুইছৰ সৈতে মিলি তেওঁ বহুলভাৱে উদ্ধৃত গৱেষণা পত্ৰ "আমেৰিকান গৃহযুদ্ধৰ অৰ্থনৈতিক খৰচ" লিখিছিল।
পিছলৈ তেওঁ কেনেথ ছ’ক’লফৰ সৈতে আমেৰিকাত আৰম্ভণিৰ ঔদ্যোগীকৰণ আৰু মহিলা শ্ৰমিক, শিশু শ্ৰমিক, অনুপ্ৰৱেশকাৰী আৰু শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ পৰিয়ালৰ ভূমিকা সম্পৰ্কে গৱেষণা কৰে।
সেই সময়তে তেওঁ উপলব্ধি কৰিলে যে অৰ্থনৈতিক ইতিহাসত মহিলা শ্ৰমিকসকলক বহুলাংশে উপেক্ষা কৰা হৈছে আৰু তেওঁ মহিলা শ্ৰমিক শক্তিৰ বিকাশ কেনেকৈ হৈছিল আৰু অৰ্থনৈতিক বৃদ্ধিত ইয়াৰ ভূমিকা সম্পৰ্কে অধ্যয়ন কৰিবলৈ আগবাঢ়ে।
সেই প্ৰচেষ্টাৰ পৰা তেওঁৰ প্ৰধান গৱেষণা পত্ৰসমূহ হ'ল "মনিটৰিং কষ্টছ এণ্ড অকুপেচনেল ছেগ্ৰেগেচন বাই চেক্স" , "লাইফ চাইকেল লেবাৰ ফৰ্চ পাৰ্টিচিপেচন অৱ মেৰিড উইমেন" , আৰু "দ্য ৰ'ল অৱ ৱৰ্ল্ড ৱাৰ টু ইন দ্য ৰাইজ অৱ উইমেনছ এম্প্লয়মেণ্ট।
তেওঁৰ গ্ৰন্থ আণ্ডাৰষ্টেণ্ডিং দ্য জেণ্ডাৰ গেপ: এণ ইকনমিক হিষ্ট্ৰী অৱ আমেৰিকান উইমেন ত অষ্টাদশ শতিকাৰ পৰা বিংশ শতিকাৰ শেষলৈকে আমেৰিকাত মহিলাৰ নিয়োগৰ উত্থানৰ কাহিনী, অৰ্থনৈতিক বৃদ্ধিত ইয়াৰ ভূমিকা আৰু লিংগ ব্যৱধান কিয় আছে, উপাৰ্জন আৰু নিয়োগৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ অস্তিত্ব কিয় অব্যাহত আছে ইত্যাদি বিষয় সাঙুৰি লোৱা হৈছে।
ক্লডিয়া গোল্ডিনে অলফ্ৰেড কান আৰু অৰ্থনীতিৰ বিষয়ে কৈছে, "যিজনে লুকাই থকা সত্যসমূহ উন্মোচন কৰিবলৈ অৰ্থনীতি ব্যৱহাৰ কৰাত তেওঁৰ চূড়ান্ত আনন্দই অৰ্থনীতিৰ বাবে, পল ডি ক্ৰুইফৰ কাহিনীয়ে অণুজীৱবিজ্ঞানৰ বাবে যি কৰিছিল।
" তেওঁ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু ঔদ্যোগিক সংগঠনৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈ পৰিছিল, তেখেতে যোগাযোগ উপগ্ৰহৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ ওপৰত তেওঁৰ মুখ্য গৱেষণাপত্ৰ লিখিছিল।
কৰ্নেল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতিত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা গোল্ডিনে ঔদ্যোগিক সংগঠন অধ্যয়ন কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ত অৰ্থনীতিৰ পি এইচ ডি পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
সেই ক্ষেত্ৰতে তেওঁ ডক্টৰেট ডিগ্ৰী আৰম্ভ কৰিছিল যদিও গেৰী বেকাৰে চিকাগোলৈ অহাৰ পিছত তেওঁ শ্ৰমিক অৰ্থনীতি যোগ কৰিছিল।
তাৰ পিছত তেওঁ ৰবাৰ্ট ডব্লিউ ফগেলক উপদেষ্টা হিচাপে লৈ অৰ্থনৈতিক ইতিহাসৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল।
আমেৰিকাৰ যুদ্ধৰ পূৰ্বৰ চহৰ আৰু দক্ষিণৰ উদ্যোগত দাসত্ত্বৰ ওপৰত তেওঁ পি এইচ ডিৰ গৱেষণা পত্ৰ লিখিছিল।
১৯৭২ চনত চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ঔদ্যোগিক সংগঠন আৰু শ্ৰম অৰ্থনীতিত পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৪৬ চনৰ ১৪ মে' তাৰিখে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিউয়ৰ্ক চহৰৰ ইহুদী পৰিয়ালত ক্লডিয়া ডেল গোল্ডিনে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
তেওঁৰ পিতৃ লিঅ'ন গোল্ডিনে বাৰ্লিংটন ইণ্ডাষ্ট্ৰীজত ডাটা প্ৰচেছিং মেনেজাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল, আৰু মাতৃ লুচিল ৰ'ছানস্কি গোল্ডিন ব্ৰংক্সৰ পাব্লিক স্কুল ১০৫ৰ অধ্যক্ষ আছিল।
সৰুতে ক্লাউডিয়াই পুৰাতত্ত্ববিদ হ’বলৈ বদ্ধপৰিপক্ব আছিল যদিও জুনিয়ৰ হাইস্কুলত পল ডি ক্ৰুইফৰ 'দ্য মাইক্ৰ’ব হাণ্টাৰছ' কিতাপখন পঢ়ি তেওঁ বেক্টেৰিয়া বিজ্ঞানৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ পৰিছিল।
হাইস্কুলৰ জুনিয়ৰ হিচাপে কৰ্নেল বিশ্ববিদ্যালয়ত অণুজীৱ বিজ্ঞান বা মাইক্ৰ’বায়’লজীৰ গ্ৰীষ্মকালীন পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰি ব্ৰংক্স হাইস্কুল অৱ চাইন্সৰ পৰা শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
তেওঁ বৰ্তমান নেচনেল ব্যুৰো অৱ ইকনমিক ৰিচাৰ্চ ৰ জেণ্ডাৰ ইন দা ইকনমি ষ্টাডি গ্ৰুপৰ সহ-পৰিচালক।
গোল্ডিনৰ গৱেষণায়ে মহিলাৰ শ্ৰমিক শক্তি, উপাৰ্জনৰ ক্ষেত্ৰত লিংগ ব্যৱধান, আয়ৰ বৈষম্য, প্ৰযুক্তিগত পৰিৱৰ্তন, শিক্ষা আৰু অনুপ্ৰৱেশ আদি বিষয় সাঙুৰি লৈছে।
তেওঁৰ গৱেষণাই অতীতৰ প্ৰেক্ষাপটত বৰ্তমানৰ ব্যাখ্যা কৰে আৰু বৰ্তমানৰ সমস্যাৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে অন্বেষণ কৰে।
তেওঁৰ গ্ৰন্থ কেৰিয়াৰ এণ্ড ফেমিলি: উইমেনছ চেঞ্চুৰী-লং জাৰ্নি টুৱাৰ্ড ইকুইটি ২০২১ চনৰ ৫ অক্টোবৰ তাৰিখে প্ৰকাশ পাইছিল।
মহিলাৰ কাম আৰু শ্ৰম বজাৰৰ ফলাফল অধ্যয়নত তেওঁৰ অৱদান অৰ্থনৈতিক উন্নয়নত মহিলাৰ ভূমিকা অধ্যয়নকে ধৰি অৰ্থনীতি আৰু অৰ্থনৈতিক ইতিহাসৰ ক্ষেত্ৰসমূহত ইয়াৰ প্ৰভাৱত পৰিলক্ষিত হৈছে।
তেখেতে আমেৰিকান একাডেমী অৱ পলিটিকেল এণ্ড ছ'চিয়েল চাইন্স, ছ'চাইটি অৱ লেবাৰ ইকনমিষ্ট, ইকন'মেট্ৰিক ছ'চাইটি আৰু আমেৰিকান একাডেমী অৱ আৰ্টছ এণ্ড চাইন্সেছকে ধৰি বহুতো সংস্থাৰ ফেলো নিৰ্বাচিত হৈছে।
তেওঁ ৰচেষ্টাৰ বিশ্ববিদ্যালয়, নেব্ৰাস্কা বিশ্ববিদ্যালয় ব্যৱস্থা, লুণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়, ইউৰোপীয় বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠান, জুৰিক বিশ্ববিদ্যালয়, ডাৰ্টমাউথ কলেজ,আদিকে ধৰি কেইবাখনো প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।
ইয়াৰ পিছত তেওঁ লৰেন্স কাটজৰ সৈতে গৱেষণা কৰি আমেৰিকাৰ অৰ্থনৈতিক বৈষম্যৰ ইতিহাস আৰু ইয়াৰ শৈক্ষিক অগ্ৰগতিৰ সৈতে সম্পৰ্ক অধ্যয়ন কৰিছিল।
পিছলৈ তেওঁলোকৰ গৱেষণাৰ আলমত 'দ্য ৰেচ বিটৱুইন এডুকেচন এণ্ড টেকন'লজি' শিৰোনামৰ গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।
২০১৬ চনৰ গৱেষণা পত্ৰ "শ্ৰম বজাৰত মাধ্যমিকৰ পিছৰ প্ৰমাণপত্ৰৰ মূল্য: পৰীক্ষামূলক অধ্যয়ন"ৰ জৰিয়তে শ্ৰম বজাৰত কলেজীয়া শিক্ষাৰ মূল্য নিৰ্ধাৰণৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁলোকৰ যুটীয়ে একেলগে গৱেষণা কৰিছিল।
২০২৩ চনৰ অক্টোবৰ মাহত তেওঁক "মহিলাৰ শ্ৰমদানৰ বজাৰ মূল্যৰ বিষয়ে থকা আমাৰ ধাৰণাক উন্নত কৰাৰ বাবে" আলফ্ৰেড নোবেলৰ স্মৃতিত প্ৰদান কৰা অৰ্থনৈতিক বিজ্ঞানৰ স্বেৰিজেছ ৰিস্কবেংক বঁটা বা অৰ্থনীতিৰ নোবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
সেই ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী গৱেষণা পত্ৰসমূহত মহিলাৰ কেৰিয়াৰ আৰু পৰিয়ালৰ সন্ধানৰ ইতিহাস, উচ্চ শিক্ষাত সহশিক্ষা, মহিলাৰ কেৰিয়াৰ আৰু বিবাহৰ সিদ্ধান্তত গৰ্ভনিৰোধক বড়িৰ প্ৰভাৱ, বিবাহৰ পিছত নাৰীৰ উপাধি সামাজিক সূচক হিচাপে ব্যৱহাৰ, এতিয়া মহিলাসকল স্নাতক ডিগ্ৰীধাৰীৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ হোৱাৰ কাৰণসমূহ, আৰু মহিলাৰ নিয়োগৰ নতুন জীৱনচক্ৰ আদি বিষয়বস্তু সন্নিবিষ্ট হৈছে।
গোল্ডিনে বৰ্তমানৰ সময়ৰ বিভিন্ন উল্লেখযোগ্য বিষয়ত গৱেষণা কৰি থাকিল আৰু বহুতো তেওঁ যৌথভাৱে সম্পাদনা কৰা খণ্ডসমূহৰ অংশ হৈ পৰিল।
ইয়াৰ ভিতৰত দুৰ্নীতি হ্ৰাস কৰাত সংবাদ মাধ্যমৰ ভূমিকা, শিশুৰ মৃত্যুৰ হাৰ হ্ৰাস কৰিবলৈ বিশুদ্ধ পানী আৰু ফলপ্ৰসূ নলা-নৰ্দমা ব্যৱস্থাৰ সুবিধা ("শিশুৰ মৃত্যুৰ হাৰত জলভাগ: ফলপ্ৰসূ পানী আৰু নলা আন্তঃগাঁথনিৰ ভূমিকা, ১৮৮০ৰ পৰা ১৯২০লৈ")ত অনুপ্ৰৱেশ নিষেধাজ্ঞাৰ উৎপত্তি বা আমেৰিকাৰ নিবনুৱা বীমাৰ সৃষ্টি আদিয়ে প্ৰধান।
শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত গোল্ডিন মেডিচনৰ উইচকনচিন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে।
তাৰপিছত তেওঁ ১৯৭৩ চনত প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ত আৰু ১৯৭৯ চনত পেনচিলভেনিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগদান কৰে আৰু তাৰ পৰাই তেওঁ কাৰ্যকালীন পূৰ্ণ অধ্যাপক পদত অধিষ্ঠিত হয়।
১৯৯০ চনত তেওঁ হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতি বিভাগত যোগদান কৰে আৰু সেই বিভাগত কাৰ্যকালৰ প্ৰস্তাৱ লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
মহিলা শ্ৰমিক শক্তিৰ অৰ্থনৈতিক ইতিহাসৰ ওপৰত তেওঁৰ গ্ৰন্থখন লিখাৰ পিছত গোল্ডিনে আমেৰিকাৰ শিক্ষাৰ ইতিহাসৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিবলৈ আগবাঢ়িল।
হাইস্কুল আন্দোলন আৰু আমেৰিকাত উচ্চ শিক্ষাৰ গঢ় দিয়াৰ ওপৰত লিখা ধাৰাবাহিক প্ৰবন্ধৰ পৰা আৰম্ভ কৰিছিল।
তেওঁৰ ইকনমিক হিষ্ট্ৰী এছ'চিয়েচনৰ সভাপতিৰ ভাষণ "দ্য হিউমেন কেপিটেল চেঞ্চুৰী এণ্ড আমেৰিকান লিডাৰশ্বিপ: ভিৰ্চুজ অৱ দ্য পাষ্ট" এক উল্লেখযোগ্য উৎকৃষ্ট সমল।
২০১৫ চনত আলফ্ৰেড পি স্ল’ন ফাউণ্ডেশ্যনৰ পুঁজিৰে গোল্ডিনে অৰ্থনীতিৰ স্নাতক মেজৰৰ ভিতৰত মহিলাৰ অংশ কিয় ইমান কম সেই কথা বুজিবলৈ অৰ্থনীতিত স্নাতক মহিলা প্ৰত্যাহ্বান আৰম্ভ কৰে।
কম খৰচী হস্তক্ষেপে মহিলা অৰ্থনীতিৰ মেজৰৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে নেকি চাবলৈ বিশটা প্ৰতিষ্ঠানক আৰ্হি হিচাপে আৰু আনক নিয়ন্ত্ৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি যাদৃচ্ছিক নিয়ন্ত্ৰিত পৰীক্ষা চলাইছিল।
১৯৯০ চনত হাৰ্ভাৰ্ডৰ অৰ্থনীতি বিভাগত আজীৱন অধ্যাপিকা পদ লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
২০১৭ চনত কাৰ্যকাল সমাপ্ত হোৱা ২৮ বছৰ ধৰি গোল্ডিন নেচনেল ব্যুৰো অৱ ইকনমিক ৰিচাৰ্চ ৰ ডেভেলপমেণ্ট অৱ দ্য আমেৰিকান ইকনমি প্ৰগ্ৰেমৰ সঞ্চালক আছিল।
কথা কোৱা জীৱ-জন্তুৰ ব্যৱহাৰে গল্পকাৰসকলক মানুহৰ আচৰণৰ সৈতে প্ৰাণীটোৰ মৌলিক বৈশিষ্ট্যসমূহ সংযুক্ত কৰিবলৈ, উপমা প্ৰয়োগ কৰিবলৈ আৰু শিশুৰ লগতে প্ৰাপ্তবয়স্ককো মনোৰঞ্জন দিবলৈ উৎসাহিত কৰে।
শিশুৰ বাবে নৈতিকতাৰ পাঠৰ চিত্ৰণ, যুৱ পাঠকৰ মনত বিস্ময়ৰ সৃষ্টি কৰা, আৰু সামাজিক ধাৰাবাহিকতা সন্নিৱিষ্ট কৰাৰ আহিলা হিচাপে কাল্পনিক ৰচনাত জীৱ-জন্তুক বিভিন্ন ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ইয়াৰ উপৰি কথা কোৱা জীৱ-জন্তুবোৰক ব্যংগাত্মক উদ্দেশ্যত, বেং আৰু টোডৰ দৰে হাস্যৰসৰ উদ্দেশ্যে,আৰু মানুহৰ অভিজ্ঞতাক বিকেন্দ্ৰীকৃত আৰু গুৰুত্বহীন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
কথা কোৱা জীৱ-জন্তুৰ সৈতে সম্পন্ন হোৱা কাল্পনিক কামে মানুহ আৰু জীৱ-জন্তুৰ বিভাজনক প্ৰত্যাহ্বান জনায় আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা শিশুক সমাজৰ সদস্য হিচাপে চিনাক্ত কৰা হয়৷ যাতে তেওঁলোকে পৰিৱেশ কিম্বা পৰিৱেশ পৰিৱৰ্তনকাৰী সদস্য হোৱাৰ দায়িত্ব লয়।
পৌৰাণিক কাহিনী আৰু লোককথা, শিশু সাহিত্য, আধুনিক কমিক বুক আৰু এনিমেটেড কাৰ্টুনত কথা কোৱা জীৱ-জন্তু এটা সাধাৰণ উপাদান।