polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
অৱশ্যে বোম্বে প্ৰেচিডেন্সিৰ চৰকাৰে সেই বছৰ কৰৰ হাৰ ৩০% বৃদ্ধি কৰিছিল আৰু নাগৰিক গোটবোৰৰ আৱেদন স্বত্বেও বৃদ্ধি বাতিল কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল।
সৰ্বোপৰি পেটেলে কৃষকসকলক সম্পূৰ্ণ অহিংস হৈ থাকিবলৈ আৰু বিষয়াসকলৰ পৰা কোনো উচটনি বা আক্ৰমণাত্মক কাৰ্যকলাপৰ প্ৰতি শাৰীৰিকভাৱে সঁহাৰি নিদিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল।
তেওঁ তেওঁলোকক আশ্বাস দিছিল যে সেই বছৰৰ সকলো কৰ বাতিল নোহোৱালৈকে আৰু সকলো জব্দ কৰা সম্পত্তি আৰু ভূমি তেওঁলোকৰ সঠিক মালিকক ঘূৰাই দিয়ালৈকে সংগ্ৰাম সমাপ্ত নহ'ব।
কৰ পৰিদৰ্শকৰ সৈতে উত্তৰ-পশ্চিম ভাৰতৰ পৰা পাঠানসকলৰ দল একত্ৰিত কৰি গাওঁবাসীসকলৰ সম্পত্তি জব্দ কৰা হৈছিল আৰু তেওঁলোকক সন্ত্ৰাসিত কৰা হৈছিল।
পাঠান আৰু সংগ্ৰাহকসকলৰ পুৰুষসকলে নিজকে ঘৰবোৰত জোৰ কৰি প্ৰৱেশ কৰিছিল আৰু গৰুসহ সকলো সম্পত্তি জব্দ কৰিছিল।
পেটেলে প্ৰথমে বোম্বেৰ গভৰ্ণৰলৈ দুৰ্যোগৰ ক্ষতিৰ বাবে সেই বছৰৰ কৰ হ্ৰাস কৰিবলৈ বুলি চিঠি লিখিছিল।
'ৱাট ছি ছাকেট' নামৰ পাঠ্যৰ মতে, এহাজাৰ বছৰজোৰা দুৰ্ভিক্ষৰ পিছত এজন যুৱকে এটা সোণালী মাছ ধৰিবলৈ সক্ষম হয়।
মৎস্য সমুদায়ৰ ৰজাই উক্ত মাছটোৰ বেদনাদায়ক চিৎকাৰ শুনি সেই যুৱকজনক এবিধ সম্পত্তিৰ বিনিময়ত মাছটো এৰি দিবলৈ অনুৰোধ জনায়।
খছপে খেতি-পথাৰত বাস কৰাৰে পৰা বহু শতিকাজুৰি ধান-চাউলে মানৱজাতিক পুষ্টি দিবলৈ ধৰে আৰু বৌদ্ধ সমাজ আগুৱাই যায়।
কিন্তু এদিনাখন এজন ৰজাই প্ৰজাৰ ধান-চাউল নিজৰ বাবে ধন-সম্পত্তি, হাতী আদি গোটাবলৈ জমা কৰি ৰাখে আৰু পুনৰ দুৰ্ভিক্ষই দেখা দিয়ে।
তেওঁলোকৰ ভোকাতুৰ আৰু দুৰ্বল শৰীৰ দেখা পাই সন্ন্যাসীজনে তেওঁলোকৰ ক্ষুধা নিবাৰণ কৰিবলৈ নাং খছপক আহ্বান জনায়।
ফলত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ভৱিষ্যতৰ প্ৰতি চিন্তাক্লিষ্ট হৈ সন্ন্যাসীজনে নাং খছপক খণ্ড-বিখণ্ড কৰে।
এই খণ্ডিত দেহাংশই বিভিন্ন জাতৰ চাউল যেনে ক'লা চাউল, বগা চাউল, কঠিন চাউল আৰু এঠাজাতীয় বৰা চাউলৰ ৰূপ পায়।
সেই বৃদ্ধ দম্পতীহালে এই নতুন চাউলসমূহৰ কিদৰে খেতি কৰিব পাৰি সেই বিষয়ে মানৱ জাতিক শিকায় আৰু এনেদৰেই বৌদ্ধসকল জাতিষ্কাৰ হৈ উঠে।
তেওঁৰ ঘাই শিপাডাল স্থানীয় আৰু বহু প্ৰাচীন যদিও সাম্প্ৰতিক চিত্ৰায়নত হিন্দুধৰ্মৰ দেৱী লক্ষ্মীৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়।
কৃষকসকলে ফচল আহৰণৰ ক্ষেত্ৰত সুফল পাবলৈ ধান আৰু ধানখেতিৰ বিভিন্ন স্তৰৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা পৰম্পৰাগত উছৱ-পাৰ্বনসমূহৰ গভীৰ তাৎপৰ্য আছে।
অনুষ্ঠানৰ সামৰণিত সমবেত লোকসকলে তেওঁলোকৰ সৌভাগ্যৰ বাবে হালৰ পৰা মাটিত হোৱা লোৰৰ পৰা বীজ সংগ্ৰহ কৰে।
আধুনিক কালত থাইলেণ্ডত দেৱী ফছপৰ প্ৰতি উচৰ্গা আগবঢ়োৱা কাৰ্য কমি অহা পৰিলক্ষিত হৈছ কিন্তু ২০০৮ চনৰ আগষ্ট মাহত ৰাণী ছিৰিকিটে থাই লোক-সংস্কৃতিৰ এই প্ৰথাক পৃষ্ঠপোষকতা প্ৰদান কৰে।
লাওছৰ ৰাজধানী ভিয়েটিয়ান অঞ্চলত প্ৰচলিত আন এক কিংবদন্তি অনুসৰি নাং খছপৰ লাওখোলা, মুখ আৰু দাঁ‌তৰ পৰা উৎপন্ন ফি না নামৰ আত্মাই খেতি পথাৰৰ তত্ত্বাৱধান কৰে।
যিসকল নাৰীয়ে জ্যেষ্ঠাক তেওঁলোকৰ গৃহৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিব বিচাৰিছিল সেই নাৰীসকলৰ বাবে দেৱী জ্যেষ্ঠাৰ উপাসনা কৰাটো নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭ম-৮ম শতিকাত দক্ষিণ ভাৰতত তেওঁৰ উপাসনা তুংগত আছিল যদিও দশম শতিকালৈ তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তা হ্ৰাস পায় আৰু তেওঁ বিস্মৃতিৰ গৰ্ভত সোমাই পৰে।
জ্যেষ্ঠাৰ ৰূপ বৰ্ণনা কৰা গ্ৰন্থবোৰ হৈছে: আমশুমাদভেদগাম, সুপ্ৰবেঘেদাগম আৰু পূৰ্বকৰণগম আদি আগমসমূহ; বিষ্ণুধৰ্মোত্তৰ পুৰাণ আৰু বৌদ্ধ্যনাগ্ৰ্যসূত্ৰ।
অষ্টম শতিকাৰ পৰা ৰূপ বৰ্ণনা আৰু উপাসনা প্ৰথাৰ বিৱৰণ দিয়া আটাইতকৈ পুৰণি দ্বিভাষিক শিলালিপি মাদুৰাইৰ ওচৰৰ তিৰুপৰাঙ্কুনৰামৰ গুহাসমূহত পোৱা যায়।
তেওঁৰ চুলি সাধাৰণতে বেণী গুঁ‌ঠি বসিকাবন্ধ নামৰ কেশবিন্যাসত তাইৰ মূৰৰ চাৰিওফালে স্তূপীকৃত ৰূপত ৰখা হয়।
তেওঁক সৌভাগ্য আৰু সৌন্দৰ্যৰ দেৱী লক্ষ্মীৰ জ্যেষ্ঠা ভগ্নী আৰু তেওঁৰ বৈপৰীত্যৰ শক্তি বুলি গণ্য কৰা হয়।
বৰপেটা সত্ৰত জন্মাষ্টমীৰ প্ৰসংগত ব্ৰাহ্মণ পুৰোহিতে কীৰ্ত্তন ঘৰত কলীয়া ঠাকুৰ আৰু দৌল গোবিন্দক পূজা কৰে।
পূজাৰীয়ে কলীয়া ঠাকুৰ আৰু দৌল গোবিন্দৰ পূৰ্বৰ স্থানত স্থাপন কৰাৰ লগে লগে কৃষ্ণ জন্মাষ্টমীৰ অন্ত পৰে।
পুতলাৰ সৈতে গাভৰুসকলৰ বিবাহৰ প্ৰসংগত আগবঢ়োৱা নৈবেদ‍্যৰাজি অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ মাজত বিতৰণ কৰা হয়।
শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মাষ্টমী শাস্ত্ৰীয়ভাৱে উদযাপিত হোৱাৰ বাহিৰেও নাটকীয় সমলযুক্ত বিভিন্ন আচৰণৰ সৈতেও পালন কৰা দেখা যায়।
গোসাঁই ঘৰত ভকত-ভকতনীসকলে শ্ৰীশ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মাষ্টমী পালনৰ উদ্দেশ্যে ৰং-বিৰঙৰ কাপোৰেৰে শিশু কৃষ্ণৰ এটি পুতলা নিৰ্মাণ কৰে।
সেই মূহুৰ্ততে পুৰোহিতজনে মণিকূটৰ পৰা কৃষ্ণৰ পুতলাটি দুয়ো হাতত তুলি লৈ-কৃষ্ণ জন্মিলে ,কৃষ্ণ জন্মিলে বুলি চিঞৰি দিয়ে,লগে লগে নৃত্যভংগীও প্ৰদৰ্শন কৰে।
জন্মাষ্টমীৰ প্ৰসংগত অনুষ্ঠিত মহিলাৰ নামত নাৰীসকলে বসুদেৱ, দৈৱকী,কংস,পুতূনা আদিৰ ভাও লৈ অভিনয়ো কৰে।
ইংৰাজী নাট্য সাহিত্যত উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰৰ পাছতে যিজন নাট্যকাৰৰ স্থান তেওঁ হ’ল জৰ্জ বাণাৰ্ড শ্ব।
তেওঁৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মাইতি নেপালে বৰ্তমান কাঠমাণ্ডুত এটা পুনৰ্সংস্থাপন গৃহ, লগতে ইণ্ডো-নেপাল সীমান্ত চহৰসমূহত ট্ৰেঞ্জিট হোম, গ্ৰাম্য অঞ্চলত প্ৰতিৰোধমূলক ঘৰ আৰু কাঠমাণ্ডুত এখন একাডেমী পৰিচালনা কৰে।
মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ ঘূৰি আহিবলৈ সক্ষম নোহোৱালৈকে বা তেওঁলোকৰ পিতৃ-মাতৃ আৰু সমাজে গ্ৰহণ নকৰালৈকে মাইতি নেপালৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ঘৰবোৰত থাকিব পাৰে।
তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হৈছে আৰু তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ মনীষ কৈৰালা 'প্ৰয়াস নেপাল' নামৰ বেচৰকাৰী সংগঠন পৰিচালনা কৰে।
তেওঁ মাইতি নেপালে উদ্ধাৰ কৰা মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ সৈতে পুনৰ মিলিত কৰা, আৰক্ষী আৰু অন্যান্য আইন প্ৰৱৰ্তনকাৰী কৰ্তৃপক্ষৰ সৈতে ভাৰত-নেপাল সীমান্তত টহল দিয়া আৰু ভাৰতীয় কৰ্তৃপক্ষৰ সহায়ত ভাৰতৰ পতিতালয়সমূহৰ পৰা সৰবৰাহ কৰা মহিলাসকলক উদ্ধাৰ কৰাৰ দৰে কামসমূহৰ লগতো জড়িত।
হৰসিদ্ধি মাতা মন্দিৰ দ্বাৰকালৈ যোৱাৰ পথত পোৰবন্দৰৰ পৰা প্ৰায় ৩০ কিলোমিটাৰ দূৰৈৰ গান্ধৱী গাঁৱত অৱস্থিত হৰ্ষল মাতা মন্দিৰ বুলিও জনা যায়।
কোৱা হয় যে কৃষ্ণই তেওঁৰ জীৱনকালত এইগৰাকী দেৱীক উপাসনা কৰিছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই কয়লা ডুংগৰ নামৰ পাহাৰৰ ওপৰেতে এইগৰাকী দেৱীয়ে বাছ কৰি আহিছে বুলি বিশ্বাস প্ৰচলিত।
কৃষ্ণই অসুৰ সকল আৰু জৰাসন্ধক পৰাজিত কৰিব বিচাৰিছিল সেয়েহে তেওঁ ক্ষমতাৰ বাবে অম্বা মাতাৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল।
যেতিয়া জৰাসন্ধক হত্যা কৰা হৈছিল, যাদৱ কুলৰ সকলো অতি আনন্দিত হৈছিল আৰু তেওঁলোকে ইয়াত তেওঁলোকৰ সফলতাৰ বাবে উল্লাস প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
তেওঁক বহুতো ক্ষত্ৰিয়, ব্ৰাহ্মণ, ৰাজপুত আৰু বৈশ্য সম্প্ৰদায়ৰ লোকে নিজৰ কুলদেৱী হিচাপে উপাসনা কৰে।
লোহানা সকলৰ চন্দৰানা গোত্ৰ, ব্ৰহ্মক্ষত্ৰিয়, গুৰ্জাৰৰ হৰসনা গোত্ৰ, বহুতো জৈন জাতিৰ লগতে পঞ্চৰিয়াৰ দৰে ব্ৰাহ্মণ আৰু আন বহুতো সম্প্ৰদায়ে তেওঁক তেওঁলোকৰ কুলদেৱী হিচাপে উপাসনা কৰে।
তেওঁক মাছমৰীয়া আৰু অন্যান্য সাগৰীয় উপত্যকাত বসবাস কৰা জনজাতি আৰু গুজৰাটৰ লোকসকলে ধৰ্মীয়ভাৱে উপাসনা কৰে।
আন এটা বিখ্যাত মন্দিৰ উজ্জয়িনীত অৱস্থিত, আৰু এই মন্দিৰটো বিখ্যাত ৰজা বিক্ৰমাদিত্যই নিৰ্মাণ কৰাইছিল বুলি কোৱা হয়।
কোৱা হয় যে বিক্ৰমাদিত্যই মিয়ানিৰ কয়লা ডুংগৰ ভ্ৰমণ কৰিছিল, যাক তেতিয়া মিনালপুৰ বুলি জনা গৈছিল, আৰু এইখন চাওদা ৰাজবংশৰ প্ৰভাতসেন চাওদাৰ দ্বাৰা শাসিত এখন বন্দৰ চহৰ।
বিক্ৰমাদিত্যই হৰসিদ্ধি মাতাৰ মূৰ্ত্তি উজ্জয়িনীত থকা তেওঁৰ ৰাজ্যত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু দেৱীক দৈনিক উপাসনা কৰিছিল।
স্বাধীনতাৰ পিছৰে পৰা সময়ে-সময়ে অসমীয়া ভাষাক অসমৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াৰ দাবী উত্থাপন হৈ আহিছিল।
এই অশান্তজৰ্জৰ পৰিবেশৰ উপশম ঘটাবলৈ মুখ্যমন্ত্ৰী বিমলা প্ৰসাদ চলিহাই বিধান সভাত অসম চৰকাৰী ভাষা বিল দাখিল কৰে আৰু ই আইনত পৰিণত হয়; যাৰ যোগেদি অসমীয়া ভাষাই চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি পায়।
অৱশেষত ১৯৬১ চনত চৰকাৰী ভাষা আইন সংশোধন কৰি বঙালী ভাষাক অবিভক্ত কাছাৰ জিলাৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।
তদানিন্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৱে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় ভ্ৰমণ কৰোঁতে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰসকলে অসমীয়াক চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াৰ দাবী জনায়।
১৯৬০ চনৰ বিধান সভাৰ বাজেট অধিবেশনত বিভিন্ন ৰাজনৈতিক দলৰ বহুতো বিধায়কে বিধান সভাত বিষয়টো উত্থাপন কৰে আৰু গৰিষ্ঠ সংখ্যকে ইয়াক সমৰ্থন জনায়।
ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত বাস কৰা বংগমূলীয় মুছলমান আৰু চাহ-বনুৱাসকলে লোকপিয়লত অসমীয়া বুলি লিপিবদ্ধ কৰোৱাৰ কাৰণে অসমীয়াভাষী জনসংখ্যাৰ লক্ষণীয় পৰিবৰ্তন দেখা গৈছিল।
এটা অংশ পৰিছিল পূৰ্ব পাকিস্তানত আৰু আনটো অংশ কাছাৰ জিলাৰ সৈতে একত্ৰীকৰণ হৈছিল, যাৰবাবে ১৯৫১ চনৰ লোকপিয়লত অসমত বঙালীভাষী লোকৰ শতাংশ সামান্য হ্ৰাস হোৱা দেখা যায়।
কিন্তু অসমীয়া ছাত্ৰ সংগঠন, অসমীয়া বিধায়ক, অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটি আৰু অসম সাহিত্য সভাই উত্থাপন কৰা অসমীয়া ভাষাক চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া দাবীৰ বিশেষকৈ দুটা পক্ষই বিৰোধ কৰিছিল।
প্ৰথমটো পক্ষত আছিল অসমৰ পাহাৰীয়া জিলাকেইখনত সক্ৰিয় হৈ থকা ৰাজনৈতিক সংগঠন অল পাৰ্টি হিল লিডাৰ্চ্ কনফাৰেঞ্চ আৰু অন্য জনজাতীয় সংগঠনবোৰ।
তেওঁলোকৰ যুক্তি আছিল অসমীয়া ভাষাক চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিলে তেওঁলোকৰ ইংৰাজী শিক্ষাৰে শিক্ষিত মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীটো চৰকাৰী চাকৰিৰ ভাগীদাৰীৰ ক্ষেত্ৰত বঞ্চিত হ’ব।
এই দাবী-প্ৰতিদাবীৰ প্ৰতিক্ৰিয়া স্বৰূপে উজনী অসমত অসমীয়া আৰু বঙালীৰ মাজত গোষ্ঠীগত সংঘৰ্ষৰ আৰম্ভ হ’ল।
সকলো অধ্যাদেশ, ৰাজ্যিক বিধান সভাত গৃহীত সকলো আইন, বিধান সভাত সংশোধনীৰ বাবে দাখিল কৰা সকলো বিধেয়ক, ৰাজ্য চৰকাৰে জাৰি কৰা সকলো আদেশ, প্ৰবিধান, বিধি আৰু উপবিধি, লগতে সংসদে তৈয়াৰ কৰা আইন- ৰাজপত্ৰত অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশ কৰা হ’ব।
ইংৰাজীৰ বিকল্প হিচাপে হিন্দী ভাষাকো ৰাজ্য চৰকাৰৰ সচিবালয় আৰু বিভাগীয় প্ৰধানৰ কাৰ্যালয়ত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যাব।
৪ জুলাই ১৯৬০-ত গুৱাহাটীত পুলিচে লাঠি আৰু গুলী চালনা কৰাত কটন কলেজৰ ৰঞ্জিত বৰপূজাৰী নামৰ এজন ছাত্ৰৰ মৃত্যু হয় আৰু আন ৬জন ছাত্ৰ আহত হয়।
ইফালে পশ্চিম বংগতো অসমৰ ভাষা আন্দোলনৰ প্ৰভাৱ পৰাত কলকাতাত শ্বুটিং হৈ থকা লাচিত বৰফুকন নামৰ চলচ্চিত্ৰ এখনৰ শ্বুটিং আধাতে সামৰি অন্য শিল্পী আৰু কলা-কুশলীসকল উৰাজাহাজেৰে অসমলৈ উভতে যদিও সূৰ্য্য বৰা নামৰ ছবিখনৰ অভিনেতা এজন ৰেলেৰেহে উভতি আহিছিল।
২৪ এপ্ৰিলত গণসংগ্ৰাম পৰিষদে জিলাখনত বিষয়টো সন্দৰ্ভত জন-সচেতনতা বঢ়াবলৈ পদযাত্ৰাৰ আৰম্ভণি কৰে।
সমগ্ৰ অসমত সংঘটিত হোৱা হিংসাত্মক ঘটনা আৰু উত্তেজনাময় পৰিবেশৰ নিৰসন কৰিবলৈ বিমলা প্ৰসাদ চলিহা নেতৃত্বাধীন অসম চৰকাৰে ১৯৬০ চনৰ ১০ অক্টোবৰত বিধান সভাত অসম চৰকাৰী ভাষা বিধেয়ক, ১৯৬০ দাখিল কৰে।
উত্তৰ কৰিমগঞ্জ সমষ্টিৰ তদানিন্তন বিধায়ক ৰণেন্দ্ৰ মোহন দাসে বিধেয়কখন সম্পৰ্কত ভাষিক সমস্যাটোৰ ই স্থায়ী সমাধান কৰিব নোৱাৰে বুলি মন্তব্য দিয়ে।
যথেষ্ঠ বিৰোধৰ মাজতো বিধেয়কখন ২৪ অক্টোবৰত গৃহীত হয় আৰু ৰাজ্যপালে স্বাক্ষৰ কৰাৰ পিছত ই আইনলৈ পৰিণত হয়।
উক্ত আইনৰ ৫ম দফা অনুসৰি বঙালী অধ্যুষিত অবিভক্ত কাছাৰ জিলাত বঙালী ভাষাক প্ৰশাসনীয় আৰু চৰকাৰী কামকাজত ব্যৱহাৰ কৰা হ’ব।
অৱশ্যে ইয়াৰ পূৰ্বে জিলাখনৰ মহকুমা পৰিষদ আৰু পৌৰসভাৰ এখন যুটীয়া বৈঠকত ন্যুনতম দুই তৃতীয়াংশ সদস্যৰ উপস্থিতিত চৰকাৰী ভাষা হিচাপে কোনটো ভাষা গ্ৰহণ কৰা হ’ব, সেই সম্পৰ্কে ভোটযোগে সিদ্ধান্ত ল’ব লাগিব।
১৯৫০ চনত অসম সাহিত্য সভাই অসমীয়া ভাষাক চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াৰ দাবীৰে প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰে।
ৰাজ্য পুনৰ্গঠন আইন, ১৯৫৬ সংসদত গৃহীত হোৱাৰ পিছত চৰকাৰী ভাষাৰ বিষয়টোৱে বিশেষ গুৰুত্ব লাভ কৰে।
তাৰ ভিতৰত জয়া উৎসৱ, মাতৃ মন্দিৰ, মিলন মন্দিৰ জয়মতী আদৰ্শ বালিকা মহিলা বিদ্যালয়, জয়মতী ছোৱালী মজলীয়া স্কুল, বালিগাঁও মাতৃমংগল, শিশু-মংগল কেন্দ্ৰ আদিয়ে প্ৰধান।
স্বামী গংগাধৰ বৰকটকীয়ে আৰম্ভ কৰা বৰকটকী এণ্ড কোম্পানীৰ বিকাশত অন্নদা দেৱী বৰকটকীয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।
তেওঁৰ পিতৃ আকিহিট'ই জীৱিতাৱস্থাতেই ৰাজ্যভাৰ ত্যাগ কৰিছিল, যাৰ পাছত নাৰুহিট'ই তেওঁৰ পিতৃৰ পদবী গ্ৰহণ কৰিছিল।
জাপানৰ পৰম্পৰাগত সূচীৰ মতে, নাৰুহিট' জাপানৰ ১২৬তম্‌ সম্ৰাট, যদিও ঐতিহাসিকভাৱে জাপানৰ ৰাজপৰিয়ালৰ প্ৰথম কেইজনমান সম্ৰাটৰ বিশেষ সাক্ষ্য পোৱা নাযায়।
তেওঁ ২০২০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক্স আৰু ২০২০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিক্স অধ্যক্ষ্য, তথা ৱৰ্ল্ড অৰ্গেনাইজেশ্যন অৱ দ্য স্কাউট মুভমেণ্টৰ সমৰ্থক।
২০০৬ চনত তেওঁ চতুৰ্দশ নিপ্পন জাম্ব'ৰিলৈ অতিথি হিচাপে গৈছিল, যি স্কাউট এচিচিয়েশ্যন অৱ জাপানৰ জাতীয় জাপানী জাম্ব'ৰি।
১৯৮৯ চনৰ ৭ জানুৱাৰী তাৰিখে আকিহিট'ই জাপানৰ সম্ৰাটৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল, যাৰ লগে লগেই নাৰুহিট' জাপানৰ সিংহাসনৰ আপাত উত্তৰাধিকাৰী হৈ পৰিছিল।
দুবছৰ পাছত, ১৯৯১ চনত তেওঁক আনুষ্ঠানিকভাৱে যুৱৰাজ ঘোষিত কৰা হৈছিল: তেওঁৰ নাম হিৰ'-ন'-মিয়া ৰখা হ'ল।
সেই সময়ত সম্ৰাট আকিহিট'ৰ হৃদয়ৰ বাইপাছ অস্তোপ্ৰচাৰ কৰা হৈছিল, যাৰ পাছত তেওঁ সুস্থ হৈ উঠিছিল।
শ্বিজুকা আৰু য়ামানাশ্বি প্ৰিফেক্চাৰত নাৰুহিট'ৰ জন্মদিনক "ফুজি পৰ্বত" নাম দিয়া হৈছে, কাৰণ নাৰিহিট'ই এই পৰ্বতক পচন্দ কৰাৰ কথা কোৱা হয়।
নাৰুহিট'ই ট'কিঅ'ৰ গাকুশ্বুইন বিদ্যালয়ত আৰু পাছলৈ গাকুশ্বুইন বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
১৯৯৩ চনত তেওঁ হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা ছাত্ৰী আৰু কূটনীতিবিদ মাচাক' অ'ৱাডাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হ'ল।
আভা বৰুৱাৰ ছোৱালী কুঁৱলী আৰু ব্যৱসায়ী দয়াশংকৰ চলিহাৰ বৰপুত্ৰ নিহাৰৰ মাজত প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক।
আভা বৰুৱাৰ স্বামীৰ এক মটৰ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হৈছিল আৰু তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে দুৰ্ঘটনাৰ আঁৰত চলিহাৰ হাত আছে।
ঘৰৰ সিদ্ধান্ত নিৰবে মানি লৈ কুঁৱলী ভৰ্তি হ’ল চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত চিকিৎসা শাস্ত্ৰ পঢ়িবলৈ আৰু নিহাৰ গ’ল দিল্লীলৈ বিজিনেচ মেনেজমেণ্ট পঢ়িবলৈ।
এদিন চলিহাই গুডাম ঘৰ পৰিদৰ্শন কৰোঁতে তাত কিছুমান চোৰাং সামগ্ৰী লুকাই থোৱা দেখা পায়, যিবোৰ সামগ্ৰী আচলতে তৰুণেই মজুত কৰি ৰাখিছিল।
ব্যৱসায়িক দিশত বুকুৰ মাজত জ্বলে এখন সফল ছবি আৰু চিত্ৰগৃহত ই ‘ৰূপালী জয়ন্তী’ পালন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
শিক্ষা সাং কৰি বৰুৱাই গুৱাহাটীৰ আৰ্য্য বিদ্যাপীঠ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা আৰম্ভ কৰে।
এইখিনি সময়তেৱ তেওঁ অসম অসামৰিক সেৱাৰ পৰীক্ষাত দ্বিতীয় স্থান লৈ উৰ্ত্তীণ হৈ ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।
এ চি এছ বিষয়া ৰূপে সহকাৰী আয়ুক্ত আৰু দণ্ডাদীশ হিচাপে বৰুৱাই বিভিন্ন চৰকাৰী পদত সফলতাৰে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
১'৯৯৬ চনত চাকৰিৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰি তেওঁ 'নতুন দৈনিক' কাকতৰ সম্পাদক ৰূপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে।
তেওঁৰ 'ৰঙে ৰঙে ভৰা মোৰ বসুন্ধৰা' শীৰ্ষক আমেৰিকা ভ্ৰমণ বিষয়ত লিখা গ্ৰন্থখনে হেম বৰুৱা স্মৃতি বঁটা লাভ কৰিছিল।
সৰ্বানন্দ সোণোৱাল নেতৃত্বাধীন অসম চৰকাৰে খিলঞ্জীয়াৰ ভূমি সংৰক্ষণৰ বাবে গঠন কৰা হৰিশংকৰ ব্ৰহ্ম কমিটিৰো বৰুৱা সদস্য আছিল।
আজাৰাতে তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰে আৰু কটন কলেজিয়েট উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰপৰা মেট্ৰিক পাছ কৰি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত বাণিজ্য শাখাত নামভৰ্তি কৰে।
'লেবাৰ ইকনমিকছ্‌'ক সন্মানীয় বিষয় ৰূপে লৈ তেওঁ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ দ্বিতীয় স্থান লৈ স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল আৰু দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ চতুৰ্থ স্থান লৈ বাণিজ্য শাখাতে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীও লাভ কৰিছিল।
তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰাই দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ দ্বিতীয় স্থান লৈ আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰীও অৰ্জন কৰিছিল।
বৰুৱাই 'ফাইনেন্সিং স্মল স্কেল ইণ্ডাষ্ট্ৰী : এ কেছ ষ্টাডি ইন কামৰূপ ডিষ্ট্ৰিক্ট' বিষয়ত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
ৰোহিনী কুমাৰ বৰুৱা ( চাকৰি জীৱনৰপৰা অৱসৰ লোৱাৰ পাছত তেওঁ নতুন দৈনিক কাকতৰ সম্পাদক ৰূপে কৰ্মৰত আছিল।
বৃহস্পতিয়ে একাধিকবাৰ শান্তি প্ৰস্তাৱ আৰু ভাবুকিৰ দিও বিফল হোৱাৰ পিছত চন্দ্ৰৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ ঘোষণা কৰে।
ব্ৰহ্মাৰ হস্তক্ষেপত এই যুদ্ধ সমাপ্ত হয় আৰু গৰ্ভৱতী তাৰাক তেওঁৰ স্বামীৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই নিয়া হয়।
ব্ৰহ্মাই আকৌ এবাৰ হস্তক্ষেপ কৰি তাৰাক এই বিষয়ে প্ৰশ্ন কৰাত তেওঁ অৱশেষত চন্দ্ৰক বুধৰ পিতৃ বুলি নিশ্চিত কৰে।
পণ্ডিতসকলৰ মতে বৈদিক সভ্যতাত উদ্ভিদৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছিল আৰু সেয়েহে চন্দ্ৰ এক অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱতা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
এই বৈদিক গ্ৰন্থসমূহত সোমক উদ্ভিদ আৰু অৰণ্যৰ অধিপতি, নদী আৰু পৃথিৱীৰ ৰজা তথা দেৱতাৰ পিতৃ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়।
এই পৰিৱৰ্তন কেনেকৈ আৰু কিয় হৈছিল জনা নাযায়; কিন্তু বৈদিক শ্লোকসমূহৰ পিছৰ ভাগত পৰিৱৰ্তনৰ কিছু প্ৰমাণ আছে।
আন এক আখ্যান অনুসৰি গণেশে কুবেৰে আয়োজন কৰা এক ভোজৰ পিছত পূৰ্ণিমা নিশা তেওঁৰ বাহন ক্ৰৌঞ্চৰ পিঠিত আৰোহণ কৰি ঘৰলৈ উভতি আহিছিল।
এই ঘটনা দেখি চন্দ্ৰই গণেশক হঁ‌হাত গণেশে ক্ৰোধান্বিত হৈ তেওঁৰ এটা দাঁত ভাঙি পেলায় আৰু চন্দ্ৰৰ ফালে দলিয়াই দি আঘাত কৰে।
এই আখ্যানটোৰ মতে এই অভিশাপৰ ফলতেই চন্দ্ৰৰ কলা হ্ৰাস পায় আৰু চন্দ্ৰত এটা ডাঙৰ গৰ্তৰ সৃষ্টি হয়।
গ্ৰীক-ৰোমান আৰু অন্যান্য ইণ্ডো-ইউৰোপীয় বৰ্ষপঞ্জীত "" অৰ্থাৎ সোমবাৰ বুজোৱা শব্দটোও চন্দ্ৰলৈ উৎসৰ্গিত।
জ্যোতিষশাস্ত্ৰত চন্দ্ৰৰ তাৎপৰ্যৰ বিষয়টো বৈদিক যুগৰ আৰম্ভণিতে উদ্ভৱ হৈছিল আৰু এই কথা বেদত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছিল।
চন্দ্ৰকে আদি কৰি বিভিন্ন ধ্ৰুপদী গ্ৰহবোৰৰ বিষয়ে প্ৰায় ১০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বতে অথৰ্ববেদত উল্লেখ কৰা হৈছিল।
তেওঁলোক আছিল অশ্বিনী, ভৰনী, কৃত্তিকা, ৰোহিণী, মৃগশিৰা, আৰ্দ্ৰা, পুনৰভাসু, পুষ্প্য, আশ্লেষা, জনকাম, ফাল্গুনী, উত্তৰফাল্গুনী, হস্তা, চিত্ৰা, স্বাতী, বিশাখা, অনুৰাধা, যশথা, মূলা, পূৰ্বশাধা, উত্তৰাশাধা, শ্ৰীধ, শ্ৰোণা , শ্ৰোণা , পূৰ্ণাস্পদ, উত্তৰাপদাপদ আৰু ৰেৱতী।
তেওঁৰ ২৭ গৰাকী পত্নীৰ ভিতৰত চন্দ্ৰই ৰোহিণীক আটাইতকৈ বেছি ভাল পাইছিল আৰু বেছিভাগ সময় ৰোহিণীৰ সৈতে অতিবাহিত কৰিছিল।
প্ৰাথমিকভাৱে বেদসমূহত সোম শব্দটো এবিধ নিচাযুক্ত উদ্ভিদৰ পানীয় আৰু ইয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱতাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বৈদিক যুগৰ পিছৰ আখ্যানসমূহত জোন আৰু উদ্ভিদৰ সৈতে জড়িত চন্দ্ৰৰ বাবে সোম শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
হিন্দু গ্ৰন্থসমূহৰ মতে চন্দ্ৰ সূৰ্যৰ দ্বাৰা আলোকিত আৰু পুষ্টিপ্ৰাপ্ত আৰু চন্দ্ৰই হৈছে ঐশ্বৰিক অমৃতৰ প্ৰাপ্তিস্থান।
ইয়াৰোপৰি যিকোনো ঔষধি মিশ্ৰণ, বা চাউল আৰু পানীৰ মিশ্ৰণ, বা স্বৰ্গ আৰু আকাশ, তথা কিছুসংখ্যক তীৰ্থস্থানৰ নামো হৈছে সোম।
ৰামায়ণ, মহাভাৰত আৰু পুৰাণৰ দৰে বৈদিক গ্ৰন্থত সোমক চন্দ্ৰ দেৱতা হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে আৰু ইয়াত চন্দ্ৰৰ বহুতো বিষয়ে বহুবাৰ উল্লেখ আছে।
এই গ্ৰন্থসমূহৰ অধিকাংশৰ মতে দত্তাত্ৰেয় আৰু দুৰ্বাসাৰ লগতে চন্দ্ৰ হৈছে ঋষি অত্ৰি আৰু তেওঁৰ পত্নী অনসূয়াৰ পুত্ৰ।
সংস্কৃতৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা দক্ষিণ এছিয়াৰ বহুতো ভাষাত পুৰুষ আৰু স্ত্ৰী দুয়োৰে নামতে চন্দ্ৰৰ বিভিন্ন সমাৰ্থক নাম বিদ্যমান।
চন্দ্ৰৰ কিছু সমাৰ্থক শব্দৰ ভিতৰত সোম , ইন্দু , অত্ৰিসূত , শশীন বা শচীন , তৰাধিপ আৰু নিশাকৰ , নক্ষত্ৰপতি , ঔষধিপতি , উড়ুৰাজ বা উড়ুপতি , কুমুদনাথ আৰু উড়ুপা আদি প্ৰধান।
সচৰাচৰ তেওঁ শুকুলা ৰঙৰ এজন দেৱতা যি হাতত গদা ধাৰণ কৰি তিনিটা চকা আৰু তিনি বা ততোধিক বগা ঘোঁৰা ৰথত উঠি ভ্ৰমণ কৰে।
মো য়েনৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫৫ চনত, চানডঙৰ গাওমি কাউণ্টিৰ ডালান টাউনশ্বিপত (যাক তেওঁ তেওঁৰ উপন্যাসত গাওমি কাউণ্টিৰ "নৰ্থইষ্ট টাউনশ্বিপ" হিচাপে কাল্পনিক ৰূপ দিছিল)।
সাংস্কৃতিক বিপ্লৱ আৰম্ভ হোৱাৰ সময়ত মোৰ বয়স আছিল ১১ বছৰ, সেই সময়ত তেওঁ পথাৰত কাম কৰিবলৈ বুলি স্কুল এৰিছিল।
এই সময়ছোৱাত, যি গ্ৰেট লিপ ফৰৱাৰ্ডৰ পৰা সাংস্কৃতিক বিপ্লৱলৈ ক্ৰমান্বয়ে ৰাজনৈতিক প্ৰচাৰৰ সৈতে মিলিত হৈছিল, তেওঁৰ সাহিত্যৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ মুখ্যতঃ মাও জেদঙৰ অধীনত সমাজতান্ত্ৰিক বাস্তৱবাদী শৈলীৰ উপন্যাসত সীমাবদ্ধ আছিল, যি মুখ্যতঃ শ্ৰেণী সংগ্ৰাম আৰু সংঘাতৰ বিষয়বস্তুৰ ওপৰত কেন্দ্ৰ কৰি লিখা হৈছিল।
গুৱান ১৯৮৭ চনত তেওঁৰ উপন্যাস ৰেড চোৰ্ঘাম ক্লানৰ বাবে পশ্চিমীয়া পঢ়ুৱৈসকলৰ মাজত সৰ্বাধিক পৰিচিত, যাৰ ভিতৰত ৰেড চোৰ্ঘাম আৰু চোৰ্ঘাম ৱাইনৰ খণ্ডসমূহ পিছলৈ ৰেড চোৰ্ঘাম চলচ্চিত্ৰৰ বাবে অভিযোজিত কৰা হৈছিল।
২০১২ চনত, মো য়েনক এজন লেখক হিচাপে তেওঁৰ কামৰ বাবে সাহিত্যৰ নবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল, "যি বিভ্ৰান্তিকৰ বাস্তৱবাদৰ সৈতে লোককাহিনী, ইতিহাস আৰু সমসাময়িক সাহিত্যক একত্ৰিত কৰে।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বাতৰি আলোচনী টাইমৰ ডনাল্ড মৰিছনে তেওঁক "সকলো চীনা লেখকৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ বিখ্যাত, নিষিদ্ধ আৰু বহুলভাৱে পাইৰেটেড" বুলি উল্লেখ কৰিছে, আনহাতে জিম লিচে তেওঁক ফ্ৰাঞ্জ কাফকা বা জোচেফ হেলাৰৰ ‘চীনা উত্তৰসুৰী’ বুলি অভিহিত কৰিছে।
১৯৭৬ চনত সাংস্কৃতিক বিপ্লৱৰ শেষত, মোয়ে পিপলছ লিবাৰেচন আৰ্মী ত ভৰ্তি হয়, আৰু তেওঁ সৈনিক হৈ থাকোঁতে লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
বিপ্লৱৰ পিছৰ এই যুগত যেতিয়া তেওঁ এজন লেখক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল, চীনা সাহিত্যৰ গীতিমূলক আৰু মহাকাব্যিক ৰচনা, লগতে উইলিয়াম ফ’কনাৰ আৰু গেব্ৰিয়েল গাৰ্চিয়া মাৰ্কুৱেজৰ দৰে বিদেশী লেখকৰ অনুবাদে তেওঁৰ কামত প্ৰভাৱ পেলাইছিল।
২০০৮ চনৰ অক্টোবৰ মাহত কোনো প্ৰকাশনে নহৈ ব্যক্তিগতভাৱে প্ৰথম প্ৰকাশ কৰে গুৱাহাটীৰ শিলপুখুৰীৰ ডঃ হেমন্ত কুমাৰ শৰ্মা আৰু মঞ্জুলাই।
প্ৰকাশকদ্বয়ে এই প্ৰবন্ধ সংকলনখনিৰ কোনো মূল্য ৰখা নাছিল, বিনামূলীয়াকৈ প্ৰকাশ কৰি মানুহৰ মাজলৈ বিলাই দিছিল।
লেখকে গ্ৰন্থখনৰ আৰম্ভণিতে লিখিছে, "মানৱ সমাজক ছিৰাছিৰ কৰি শান্তি বিঘ্নিত কৰা সকলো ধৰণৰ বৈষম্যৰ উৎপাটন কৰি সমাজ ৰূপান্তৰৰ মহৎ প্ৰচেষ্টাত আত্মনিয়োগ কৰা অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ প্ৰতিজন উচ্চমনা,মানবদৰদী পুৰুষ-নাৰীলৈ শ্ৰদ্ধাৰে 'সোঁতৰ বিপৰীতে' আগবঢ়ালো"।
কিতাপখনত কি আছে আৰু এইখন প্ৰকাশ কৰি বিনামূলীয়াকৈ বিতৰণ কৰাৰ বিষয়ে লেখিকাৰ একলমত অনিমা গুহে লিখিছে," 'অসমীয়া খবৰ' বাতৰিকাকতখনত আমাৰ নিয়মীয়া স্তম্ভত সোঁতৰ বিপৰীতে সাঁতোৰা কেইগৰাকীমান মহিলাৰ বিষয়ে লিখিছোঁ।
মঞ্জুলাৰ স'তে নাৰী মুক্তিকামী সকলো পুৰুষ-মহিলাই বিচাৰে নাৰীয়ে নিজকে চিনি পাওক, যুক্তিবাদী- বিজ্ঞানমনস্ক হওক, অন্ধবিশ্বাস-কুসংস্কাৰমুক্ত হওক,সমাজ গঠনত আগভাগ লওক, আত্মবিশ্বাসী হওক,ভাবিবলৈ শিকক যে পুৰুষৰ তুলনাত কোনো বিষয়তে তেওঁলোক হীন নহয়।
আমাৰ এই ক্ষুদ্ৰ প্ৰচেষ্টাক কটন কলেজিয়েট স্কুলৰ ইংৰাজীৰ বিষয়-শিক্ষয়িত্ৰী মেধাবী মঞ্জুলাই আদৰণি জনায়ে ক্ষান্ত থকা নাই।
তেওঁৰ সুযোগ্য ভ্ৰাতৃ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত শাস্ত্ৰ বিভাগৰ ৰীডাৰ ডঃ হেমন্ত কুমাৰ শৰ্মাৰে আলোচনা কৰি আমাৰ নিয়মীয়া স্তম্ভত প্ৰকাশিত তেৰগৰাকী সোঁতৰ বিপৰীতে সাঁতোৰা স্মৰণীয় তথা বৰণীয় মহিলাৰ চমু জীৱনী পুস্তিকা আকাৰে প্ৰকাশ কৰিবলৈ দুয়ো বায়েক-ভায়েকে মনস্থ কৰিছে।
"প্ৰকাশকৰ একাষাৰত মঞ্জুলাই এনেদৰে লিখিছে, "পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজৰ দুৰ্গম পথ অতিক্ৰম কৰিবলৈ নাৰীক যি সাহসৰ প্ৰয়োজন সেই সাহস আমি ব্যতিক্ৰমী পুৰুষ-নাৰীৰ জীৱনাদৰ্শৰ পৰাও পাব পাৰো।
কাদম্বিনীক চিকিৎসক হোৱাত সহায় কৰিছিল তেওঁৰ পিতৃ ব্ৰজ কিশোৰ বসু তথা তেওঁৰ প্ৰগতিশীল স্বামী দ্বাৰকানাথ গাংগুলিয়ে।
নাৰীমুক্তি, স্ত্ৰীশিক্ষা আৰু নাৰীৰ অধিকাৰৰ বাবে যিসকল পুৰুষে আত্মোৎসৰ্গ কৰিছে তেওঁলোক 'নাৰীৰ পৰম সুহৃদ'।
সকলো ধৰণৰ সামাজিক বৈষম্য ওফৰাই,সমাজ ৰূপান্তৰৰ মহৎ প্ৰচেষ্টাত যিসকল নাৰী-পুৰুষে জীৱন উছৰ্গা কৰিছে, তেওঁলোকৰ প্ৰতি সন্মান আৰু কৃতজ্ঞতা জনোৱাৰ উদ্দেশ্যে অনিমা বাইদেউৰ অনুমতি লৈ তেওঁ লিখা তেৰটা প্ৰবন্ধ পুস্তিকা আকাৰে প্ৰকাশ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লওঁ।
কিতাপখনত আৰম্ভণিতে ড০ অনিমা গুহৰ সংক্ষিপ্ত জীৱন-আলেখ্য শীৰ্ষক এটি টোকা যুগুত কৰি লিখিছে অনিল কুমাৰ শৰ্মাই।
এক্সডি-ৰ জৰিয়তে ইলাষ্ট্ৰেটৰ, ফ'ট'শ্বপ, ফ'ট'শ্বপ স্কেট্‌চ আৰু আফ্টাৰ ইফেক্ট্‌ছৰ ফাইলসমূহ খুলিব পাৰি।
এড'বী ক্ৰিয়েটীভ ক্লাউডৰ উপৰিও, এক্সডি-ত সহযোগিতা কৰিবলৈ আন সা-সঁজুলি আৰু সেৱা যেনে— শ্লেক আৰু মাইক্ৰ'ছফ্ট টীম্‌ছৰ সৈতেও সংযোগ কৰিব পাৰি।
সম্পূৰ্ণ প্ৰকাশ নিশ্চিত কৰিবলৈ প্ৰ'ট'টাইপসমূহ নিৰাপত্তাৰ বাবে পাছৱৰ্ড সুৰক্ষাসহ প্ৰেৰণ কৰিব পাৰি।
এড'বী এক্সডি হৈছে এড'বী ইন্‌ক'ৰ্পৰেশ্যনদ্বাৰা বিকশিত আৰু প্ৰকাশিত ৱেব এপ্ আৰু ম'বাইল এপৰ বাবে এক ভেক্টৰ-ভিত্তিক ব্যৱহাৰকাৰী অভিজ্ঞতা ৰূপাংকণ সঁজুলি।
মেকঅ'এছ আৰু ৱিণ্ড'জত উপলব্ধ হোৱাৰ লগতে ম'বাইল ডিভাইচত পোনপটীয়াকৈ কামৰ ফলাফল পূৰ্বদৰ্শন কৰাত সহায়ক হ'বলৈ ইয়াৰ আইঅ'এছ আৰু এণ্ড্ৰইড সংস্কৰণো উপলব্ধ।
প্ৰথম ৰাজহুৱা বিটা সংস্কৰণ ২০১৬ চনৰ ১৪ মাৰ্চত এড'বী একাউণ্ট থকা প্ৰতিগৰাকী ব্যক্তিৰ বাবে "এড'বী এক্সপিৰিয়েঞ্চ ডিজাইন চিচি"ৰূপে মেকঅ'এছ-ৰ বাবে মুকলি কৰা হয়।
এড'বীয়ে ২০১৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত অনুষ্ঠিত এড'বী মেক্স সন্মিলনত "প্ৰজেক্ট কমেট" নামৰ এটা নতুন আন্তঃপৃষ্ঠ ৰূপাংকণ আৰু প্ৰ'ট'টাইপিং সঁজুলি বিকশ কৰি থকাৰ কথা ঘোষণা কৰে।
২০১০ চনত মুক্তি লাভ কৰা ইউএক্স আৰু ইউআই ৰূপাংকণ-কেন্দ্ৰিত ভেক্টৰ সম্পাদক স্কেট্‌চৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পোৱা দেখিয়েই এই ঘোষণা কৰা হয়।
ব্যৱহাৰকাৰীসকলে পুনৰ্ব্যৱহাৰ কৰিবৰ বাবে ল'গ', বুটাম আৰু অন্যান্য সম্পদ সৃষ্টি কৰিবলৈ উপাদান সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
এক্সডি-ৰ বহুতো সুবিধা পূৰ্বতে ইলাষ্ট্ৰেটৰ বা ফ'ট'শ্বপৰ দৰে এড'বীৰ আনবোৰ এপ্লিকেশ্যনত ব্যৱহাৰ কৰাটো জটিল আছিল বা একেবাৰেই নাছিল।
সমল-সচেতন লে'আউটে বস্তু যোগ, আঁতৰ বা আকাৰ সলনি কৰাৰ লগে লগেই বস্তুবিলাক সংৰেখিত কৰিব পাৰে আৰু সমান ব্যৱধান যোগ কৰিব পাৰে।
ক্লিঅ’পেট্ৰা, ট্ৰয় নগৰৰ ৰজা ট্ৰছ আৰু কেলিৰইৰ জীয়ৰী আছিল৷ তেওঁ ইলুছ, আচাৰাকাছ, গানিমেড সম্ভৱতঃ ক্লিঅ’মেষ্ট্ৰাৰ ভগ্নী ক্লিঅ’পেট্ৰা আৰু ক্লিঅ’মেষ্ট্ৰাই সম্ভৱতঃ একেজনীয়ে ব্যক্তি।
তেওঁ ফিনিয়ছৰ প্ৰথম পত্নী আছিল যাৰ পুত্ৰ দুগৰাকীৰ নাম ক্ৰমে প্লেক্সিপ্পাছ আৰু পেণ্ডিয়ন , গেৰিম্বাছ আৰু এছপোণ্ডাছ, বা পলিডেক্টোৰ আৰু পলিডোৰাছ, বা পাৰ্থেনিয়াছ আৰু , বা অৰিইথাছ আৰু ক্ৰাম্বিছ৷
ক্লিঅ’পেট্ৰা আৰু লক্ৰিছৰ পেৰিবইয়া, এথেনাৰ ট্ৰ’জান মন্দিৰলৈ আজাক্স দ্য লেজাৰৰ বলিদানৰ প্ৰতিশোধ হিচাপে দুগৰাকী অবিবাহিত মহিলা তথা কুমাৰীক পঠিয়াইছিল।
এইয়া এইকাৰণে কৰা হৈছিল কাৰণ, ল’ক্ৰিয়ানসকলে নিজৰ দেশ ঘূৰাই পোৱাৰ তিনি বছৰৰ পাছত তেওঁলোকে প্লেগ মহামাৰীত ভুগিছিল।
তাৰ পিছত এজন অৰাকেলে তেওঁলোকক ট্ৰয়লৈ এথেনাক প্ৰশংসা কৰিবলৈ আদেশ দিলে আৰু দুগৰাকী কুমাৰীক হাজাৰ বছৰৰ বাবে নিবেদনাৰ্থে পঠিয়াই দিলে।
প্ৰথম লটটো পেৰিবইয়া আৰু ক্লিঅ’পেট্ৰাৰ ওপৰত পৰিল আৰু তেওঁলোকৰ মৃত্যুৰ পিছত আনবোৰক পঠোৱা হ’ল৷
গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনীত ক্লিঅ’পেট্ৰা (, প্ৰাচীন গ্ৰীক: ; ক্লিঅ’পেট্ৰাৰ শব্দৰ অৰ্থ হৈছে “পিতৃৰ গৌৰৱ”) নিম্নলিখিত মহিলাসকলৰ নাম আছিল-
যদিও কিমিগায়'ক অসমীয়া ভাষালৈ "তেওঁৰ ঔপনিৱেশিক মহিমাৰ ৰাজত্ব" হিচাপে অনুবাদ কৰিব পৰা যায়, আনুষ্ঠানিকভাৱে জাপানী ভাষাৰ বাহিৰে আন কোনো ভাষাৰ সংস্কৰণ আইন মতে উপলব্ধ নহয়।
টিভি আচাহিয়ে আয়োজন কৰা এক সমীক্ষা অনুযায়ী, জাপানৰ প্ৰায়সংখ্যক লোকেই "কিমিগায়"'"ক এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কিন্তু বিবাদাস্পদ গীত গণ্য কৰিছিল, ১৯৯৯ চনৰ জাতীয় পতকা আৰু সংগীত আইনৰ পূৰ্বেও।
একে বছৰতে মাইনিচি শ্বিম্বুনে অনুষ্ঠিত কৰা সমীক্ষাত পোৱা গ'ল যে প্ৰায়সংখ্যক লোকে এই গীতক জাতীয় সংগীত ঘোষণা কৰা আইনৰ বিৰোধিতা কৰিছিল, বা বিচাৰিছিল যে সংসদে এই আইন অনাৰ পূৰ্বে আৰু কিছু সময় লোৱাৰ প্ৰয়োজন।
জাপানী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে এই সংগীত প্ৰৱেশ আৰু ডিগ্ৰী লাভৰ অনুষ্ঠানত পৰিৱেশন কৰা বাধ্যতামূলক।
অনেক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মতে, তেওঁলোকে এই গীতৰ অত্যন্ত পুৰণি কথা বুজাত কষ্ট অনুভৱ কৰে আৰু এই গীতৰ ঐতিহাসিক ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে অজ্ঞাত।
মেইজি কালৰ অৰ্ধ-সৰ্বগ্ৰাসী আৰু ৰাজ্যবাদী ব্যসস্থাৰ অৱসান ঘটাই নতুন সংবিধানে এক সাংবিধানিক-ৰাজতন্ত্ৰ আৰু সংসদীয় গণতন্ত্ৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিলে।
কিন্তু ১৯৯৯ চনৰ জাতীয় পতকা আৰু সংগীত আইনে কিমিগায়'ক আনুষ্ঠানিকভাৱে জাতীয় আৰু ঔপনিৱেশিক সংগীতৰ দৰ্জা প্ৰদান কৰিলে।
তাপ, খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা আৰু দেৱতাসকলৰ বাবে বলিদানৰ নৈবেদ্য সম্পূৰ্ণ কৰাৰ বাবে সেই জুইশালটো অত্যাৱশ্যকীয় আছিল।
ভোজত সুৰাৰ প্ৰথম আৰু অন্তিম লিবেচন প্ৰদান কৰি তেওঁক সন্মান কৰাটো এক সাধাৰণ অভ্যাসলৈ পৰিণত হৈছিল৷ পাউছানিয়াছে লিখিছে যে, ইলিয়ানসকলে প্ৰথমে হেষ্টিয়ালৈ বলিদান আগবঢ়াইছিল আৰু তাৰ পিছতহে আন দেৱতাসকলৰ ওচৰলৈ বলিদান আগবঢ়াইছিল৷ চাইৰোপেডিয়াত জেনোফনে লিখিছিল যে, চাইৰাছ দ্য গ্ৰেটে প্ৰথমে হেষ্টিয়াৰ ওচৰত, তাৰ পিছত ৰাজচক্ৰৱৰ্ত্তী জ্যুচলৈ আৰু তাৰ পিছত মাগীয়ে পৰামৰ্শ দিয়া আন যিকোনো ঈশ্বৰৰ ওচৰলৈ বলিদান আগবঢ়াইছিল৷
দেৱতা প’জাইডন আৰু এপ’ল’ দুয়ো হেষ্টিয়াৰ প্ৰেমত পৰিছিল আৰু বিবাহৰ বাবে তেওঁক প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল।
প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁ জ্যুচৰ ওচৰলৈ গৈছিল আৰু শপত খাইছিল যে, তেওঁ চিৰকুমাৰী হৈ থাকিব আৰু কেতিয়াও বিয়া নকৰিব।
কিছুমানে তেওঁক অকামিতা বুলি বৰ্ণনা কৰিছে কিয়নো তেওঁ বিয়া কৰিবলৈ বা ৰোমাণ্টিক বা যৌন সম্পৰ্কত থাকিবলৈ অনিচ্ছুক; ইয়াক হোমেৰিক হিম পৰা এফ্ৰোডাইটিলৈকে অধিক সমৰ্থন কৰে, কিয়নো য’ত এফ্ৰোডাইটিক হেষ্টিয়াৰ ওপৰত “কোনো শক্তি” নাই বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।
তেওঁ টাইটানছ তথা ক্ৰন’ছ আৰু ৰিয়াৰ জ্যেষ্ঠ কন্যা আছিল আৰু ডিমিটাৰ, হীৰা, হেডিচ, প’জাইডন, জ্যুচৰ ভগ্নী আছিল৷ ক্ৰন’ছ আৰু ৰিয়াৰ প্ৰতিটো সন্তানৰ জন্মৰ লগে লগে অন্তিম তথা কনিষ্ঠ সন্তান জ্যুচৰ বাহিৰে ক্ৰন’ছে তেওঁৰ সকলো সন্তানক গিলি পেলাইছিল ৷ জ্যুচে তেওঁৰ ভাই-ভনীসকলক তেওঁৰ পিতৃক বিশ্বাস কৰিবলৈ নিদিছিল আৰু তেওঁৰ ভাই-ভনীসকলক পিতৃৰ লগতে আন আন টাইটানছসকলৰ বিৰুদ্ধে কৰা যুদ্ধত জ্যুচে সিহঁতক নেতৃত্ব দিছিল।
প্ৰাচীন গ্ৰীক ধৰ্মত হেষ্টিয়া আছিল ঘৰুৱা, পৰিয়াল, ঘৰ আৰু ৰাজ্যৰ সঠিক আদেশ, জুইশালৰ কুমাৰী দেৱী।