polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
এই প্ৰস্তাৱ গৃহীত হোৱাৰ পিছত, ৯ আগষ্টত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে মহাত্মা গান্ধী, জৱাহৰলাল নেহেৰু, সৰুজিনী নাইডু, মৌলানা আবুল কালাম আজাদক আটক কৰে।
এই সন্মিলনত অংশ গ্ৰহণ কৰিবলৈ কংগ্ৰেছ ৱৰ্কিং কমিটীয়ে সভাপতি মৌলানা আবুল কালাম আজাদক অধিকাৰ দিছিল।
১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ ফলত দেশত ঘটা এক অভাৱনীয় পৰিস্থিতিত পৰি বহুলোক প্ৰাণৰ ভয়ত বিদেশলৈ পলায়ন কৰিবলগীয়া হৈছিল।
আজাদৰ পিতৃ মহম্মদ খইৰুদ্দিনো এইঘটনাৰ বলি হৈ বহুদিন আত্মগোপন কৰি থকাৰ পিছত, মক্কালৈ গুচি যায় আৰু তাত বস-বাস কৰি থাকিবলৈ লয়।
মোগল ৰাজত্ব কালত আজাদৰ ককাদেউতাকক জ্ঞানৰ স্তম্ভৰূপে ৰকণ-উল-মাদ্ৰাচিম সন্মানেৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল।
আজাদৰ পিতাকে তেওঁক কোনো স্কুললৈ নপঠিয়াই ঘৰতে নিজে উৰ্দু ভাষাৰ উপৰিও ন্যায়, দৰ্শন, ভূগোল, অংক শাস্ত্ৰ, ইতিহাস আদি আৰবী আৰু পাৰ্ছী ভাষাত শিকাইছিল।
পিতাকে তেওঁক ইংৰাজী শিকিবলৈ মানা কৰিছিল যদিও ভাষাটোৰ গুৰুত্ব উপলদ্ধি কৰি এজন বন্ধুৰ ওচৰত তেওঁ ইংৰাজী ভাষা শিকি, কমদিনতে ইংৰাজী ভাষাত তেওঁ ব্যুত্পত্তি লাভ কৰিছিল।
কাকতখনে মুছলমানসকলক জাতীয়তাবাদী ভাৱধাৰাৰে উদ্বুদ্ধ কৰিছিল, কিন্তু মুছলিম লীগৰ সাম্প্ৰদায়িক নীতিৰ সদায় বিৰোধিতা কৰিছিল।
এই কাকত খনৰ প্ৰতি চৰকাৰৰ ভাল ভাব নাছিল আৰু সেয়ে প্ৰথম মহাযুদ্ধৰ সময়ত চৰকাৰে কাকতখন বন্ধ কৰি দিয়ে।
মৌলানা আবুল কালাম আজাদ চমুকৈ ; জন্ম: ১৮৮৮ - মৃত্যু: ১৯৫৮) এজন ভাৰতীয় মুছলিম পণ্ডিত, ৰাজনীতিজ্ঞ আৰু ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ প্ৰমুখ নেতা হিচাপে জনাজাত।
১৯৯২ চনত মৌলানা আবুল কালাম আজাদক ভাৰত চৰকাৰে মৰণোত্তৰ ভাবে দেশৰ সৰ্ব্বোচ্চ সন্মান ভাৰত-ৰত্ন বঁটাৰে সন্মানিত কৰিছিল।
প্ৰধান উপশাখাসমূহ হ'ল খনিজ আৰু শিলবিজ্ঞান, ভূ-ৰসায়ন, ভূ-ৰূপবিজ্ঞান, পুৰাজীৱবিজ্ঞান, স্তৰবিন্যাস, গাঁথনিগত ভূতত্ত্ব, অভিযান্ত্ৰিক ভূতত্ত্ব আৰু পলসবিজ্ঞান।
ভৌতিক ভূগোলত ভূ-ৰূপবিজ্ঞান, মাটি অধ্যয়ন, জলবিজ্ঞান, বতৰ বিজ্ঞান, জলবায়ু বিজ্ঞান, আৰু জৈৱ-ভূগোলৰ দিশসমূহ সামৰি লোৱা হয়।
ভূ-পদাৰ্থবিজ্ঞান আৰু ভূ-বিজ্ঞানে পৃথিৱীৰ আকৃতি, বলৰ প্ৰতি ইয়াৰ প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু ইয়াৰ চুম্বকীয় আৰু মাধ্যাকৰ্ষণ ক্ষেত্ৰৰ অনুসন্ধান কৰে।
ভূপদাৰ্থবিজ্ঞানীসকলে পৃথিৱীৰ কোৰ আৰু মেণ্টেলৰ লগতে শিলামণ্ডলৰ টেকটনিক আৰু ভূমিকম্পীয় কাৰ্য্যকলাপৰ বিষয়েও অন্বেষণ কৰে।
বিশেষকৈ খনিজ আৰু পেট্ৰলিয়াম অন্বেষণৰ ক্ষেত্ৰত খোলাৰ ভূতত্ত্বৰ বিষয়ে বিস্তৃত বুজাবুজি গঢ়ি তোলাৰ ক্ষেত্ৰত ভূতত্ত্ববিদসকলৰ কামৰ পৰিপূৰক হিচাপে ভূপদাৰ্থ বিজ্ঞান সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
মাটি বিজ্ঞানে পৃথিৱীৰ খোলাৰ আটাইতকৈ বাহিৰৰ স্তৰটোক সামৰি লয় যিটো মাটি গঠন প্ৰক্ৰিয়া ৰ অধীনত থাকে।
পৰিৱেশ বিজ্ঞানে জৈৱবস্তুৰ মাজৰ পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াক সামৰি লয়, ইয়াৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ সৈতে।
এই অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰখনে পৃথিৱীৰ অধ্যয়নক পৃথক কৰে, আমাৰ সৌৰজগতৰ অন্যান্য গ্ৰহৰ অধ্যয়নৰ পৰা; পৃথিৱীখনেই জীৱৰে ভৰা একমাত্ৰ গ্ৰহ।
মুখ্য উপশাখাসমূহৰ ভিতৰত জলভূতত্ত্ব আৰু ভৌতিক, ৰাসায়নিক আৰু জৈৱিক সাগৰীয় বিজ্ঞান আদি অন্তৰ্ভুক্ত।
প্ৰধান শাখাসমূহ হ’ল বতৰ বিজ্ঞান, জলবায়ু বিজ্ঞান, বায়ুমণ্ডলীয় ৰসায়ন, আৰু বায়ুমণ্ডলীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞান।
ট্ৰপ'স্ফিয়াৰ, ষ্ট্ৰেট'স্ফিয়াৰ, মেছ'স্ফিয়াৰ, থাৰ্ম'স্ফিয়াৰ আৰু এক্স'স্ফিয়াৰ হৈছে পৃথিৱীৰ বায়ুমণ্ডল গঠন কৰা পাঁচটা স্তৰ।
জলীয় বাষ্প আৰু 2 ৰ ফলত সেউজগৃহ প্ৰভাৱ নামৰ পৰিঘটনাৰ জৰিয়তে পৃথিৱীৰ বায়ুমণ্ডলে সূৰ্যৰ শক্তি ধৰি ৰাখিব পাৰে আৰু ধৰি ৰাখিব পাৰে।
তৰ্কসাপেক্ষভাৱে ই গ্ৰহ বিজ্ঞানৰ এক বিশেষ ক্ষেত্ৰ, পৃথিৱী একমাত্ৰ জীৱ-জন্তু গ্ৰহ বুলি জনা যায়।
ভূ-বিজ্ঞানৰ আনুষ্ঠানিক শাখাত বায়ুমণ্ডল, জলমণ্ডল, মহাসাগৰ আৰু জৈৱমণ্ডলৰ লগতে কঠিন পৃথিৱীৰ অধ্যয়ন অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব পাৰে।
সাধাৰণতে পৃথিৱীৰ বিজ্ঞানীসকলে পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, জীৱবিজ্ঞান, কালক্ৰম, আৰু গণিতৰ সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি পৃথিৱী ব্যৱস্থাটোৱে কেনেকৈ কাম কৰে, আৰু ই কেনেকৈ বৰ্তমানৰ অৱস্থালৈ বিকশিত হ’ল তাৰ পৰিমাণগত বুজাবুজি গঢ়ি তোলে।
এককতাবাদে নিৰ্দেশ দিয়ে যে "প্ৰাচীন ভূতাত্ত্বিক বৈশিষ্ট্যসমূহৰ ব্যাখ্যা সহজে পৰ্যবেক্ষণ কৰিব পৰা সক্ৰিয় প্ৰক্ৰিয়াসমূহ বুজি পাই কৰা হয়।
" অৰ্থাৎ বৰ্তমান সময়ত কাম কৰা যিকোনো ভূতাত্ত্বিক প্ৰক্ৰিয়াই সমগ্ৰ ভূতাত্ত্বিক সময়ছোৱাত একে ধৰণেৰে কাম কৰি আহিছে।
ইয়াৰ দ্বাৰা পৃথিৱীৰ ইতিহাস অধ্যয়ন কৰাসকলে বৰ্তমান সময়ত পৃথিৱীৰ প্ৰক্ৰিয়াসমূহ কেনেদৰে চলি থাকে তাৰ জ্ঞান প্ৰয়োগ কৰি গভীৰ ইতিহাসত গ্ৰহটোৰ বিৱৰ্তন আৰু পৰিৱৰ্তন কেনেকৈ হৈছে তাৰ অন্তৰ্দৃষ্টি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
খোলাটোৰ যিবোৰ অঞ্চলত নতুন খোলা সৃষ্টি হয় সেইবোৰক বিচ্ছিন্ন সীমা, যিবোৰক পৃথিৱীলৈ ঘূৰাই অনা হয় সেইবোৰক অভিসৰণ সীমা আৰু যিবোৰ ঠাইত প্লেটবোৰ ইটোৱে সিটোৰ কাষেৰে পিছলি যায়, কিন্তু কোনো নতুন শিলামণ্ডলীয় পদাৰ্থ সৃষ্টি বা ধ্বংস নহয়, সেইবোৰক ৰূপান্তৰ বুলি কোৱা হয় সীমা শিলামণ্ডলীয় প্লেটৰ গতিৰ ফলত ভূমিকম্প হয় আৰু ই প্ৰায়ে অভিসৰণ সীমাৰ ওচৰত সংঘটিত হয় য'ত খোলাৰ কিছু অংশ ছাবডাকচনৰ অংশ হিচাপে পৃথিৱীত জোৰকৈ সোমাই পৰে।
সাগৰৰ তলৰ বিস্তাৰ নামৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে শিলামণ্ডলৰ তলৰ পৰা পৃষ্ঠলৈ মেগমাৰ প্ৰবাহৰ ফলত, বিভাজনৰ মাজেৰে, য’ত ই ঠাণ্ডা হৈ কঠিন হৈ পৰে, নতুন খোলা সৃষ্টি হয়।
ছাবডাকচন নামৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে সাগৰীয় খোলাক মাটিৰ তললৈ ঠেলি দিয়া হয় — শিলামণ্ডলৰ বাকী অংশৰ তললৈ—য’ত ই মেগমাৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে আৰু গলি যায়—য’ত ই প্ৰথমে অহা মেণ্টেলটোৰ লগত পুনৰ সংযোগ হয়।
ভূ-বিজ্ঞানে সাধাৰণতে চাৰিটা গোলক স্বীকৃতি দিয়ে, শিলামণ্ডল, জলমণ্ডল, বায়ুমণ্ডল আৰু জৈৱমণ্ডল; এইবোৰ শিল, পানী, বায়ু আৰু জীৱনৰ সৈতে মিল খায়।
কিছুমান অনুশীলনকাৰীয়ে পৃথিৱীৰ গোলকসমূহৰ অংশ হিচাপে জলমণ্ডলৰ এটা সুকীয়া অংশ হিচাপে ক্ৰাইঅ’স্ফিয়াৰ ৰ লগতে পেড’স্ফিয়াৰ কো সক্ৰিয় আৰু আন্তঃমিশ্ৰিত গোলক হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।
পৃথিৱীৰ এটা কঠিন লোহাৰ ভিতৰৰ কোৰ থাকে যিটো বাহিৰৰ কোৰৰ অৰ্ধ-তৰল পদাৰ্থৰে আগুৰি থাকে যিবোৰ ভিতৰৰ কোৰৰ চাৰিওফালে অবিৰত প্ৰবাহত গতি কৰে; সেয়েহে পৃথিৱীখন এটা বিদ্যুৎচুম্বক।
পৃথিৱী বিজ্ঞানীসকলে প্ৰায়ে অত্যাধুনিক কম্পিউটাৰ বিশ্লেষণ কৰে বা পৃথিৱীৰ বহুতো বিদেশী স্থানলৈ গৈ পৃথিৱীৰ পৰিঘটনা অধ্যয়ন কৰে।
বায়ুমণ্ডলে তাপ জমা কৰাৰ উপৰিও পৃথিৱীৰ পৃষ্ঠভাগ মহাজাগতিক ৰশ্মিৰ পৰা ৰক্ষা কৰি জীৱিত জীৱকো সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে।
মন কৰিবলগীয়া যে সুৰক্ষাৰ মাত্ৰা যথেষ্ট উচ্চ যাতে মহাজাগতিক ৰশ্মিয়ে পৃথিৱীৰ সকলো জীৱ ধ্বংস কৰিব নোৱাৰে, তথাপিও জৈৱমণ্ডলত বৈচিত্ৰ্যক আগুৱাই নিয়াত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লোৱা মিউটেচনক সহায় কৰিব পৰাকৈ যথেষ্ট কম।
কোৰৰ অভ্যন্তৰীণ গতিৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হোৱা চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰই চুম্বকমণ্ডল উৎপন্ন কৰে যিয়ে পৃথিৱীৰ বায়ুমণ্ডলক সৌৰ বতাহৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।
যিহেতু পৃথিৱীখন ৪৫ কোটি বছৰ পুৰণি, গতিকে সুৰক্ষামূলক চুম্বকমণ্ডল নাথাকিলে এতিয়ালৈকে ইয়াৰ বায়ুমণ্ডল হেৰুৱাই পেলালেহেঁতেন।
এষ্টেন’স্ফিয়াৰত জোৰকৈ সোমোৱা খোলাৰ পদাৰ্থ গলি যায় আৰু গলি যোৱা পদাৰ্থৰ কিছু অংশ পৃষ্ঠলৈ উঠিব পৰাকৈ পোহৰ হৈ পৰে—যাৰ ফলত আগ্নেয়গিৰিৰ জন্ম হয়।
প্লেট টেকটনিক্স, পৰ্বতমালা, আগ্নেয়গিৰি, ভূমিকম্প আদি ভূতাত্ত্বিক পৰিঘটনা যিবোৰক পৃথিৱীৰ খোলাত শক্তিৰ ৰূপান্তৰৰ দ্বাৰা ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি।
অন্য প্ৰাণীৰ আৱৰণবোৰ, যেনে সন্ধীপদিৰ বহিঃ কংকাল আদিৰ বিকাশৰ উৎস, গঠন আৰু ৰাসায়নিক সংযুতি ভিন্ন।
স্তন্যপায়ীৰ ছাল বহু তৰপীয়া আৱৰণি কলাৰে গঠিত আচ্ছাদন তন্ত্ৰৰ এটা অংগ, আৰু ই ভিতৰত থকা পেশী, হাড়, লিগামেণ্ট আৰু আভ্যন্তৰিণ অংগসমূহক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে।
যেনে মানুহৰ ক্ষেত্ৰত, চকুৰ পতা আৰু চকুৰ চাৰিওকাষৰ ছাল দেহৰ অন্য অংশত থকা ছালতকৈ পাতল, প্ৰায় ০.৫ মিমি, আৰু একপ্ৰকাৰৰ প্ৰথম অংশ য'ত বয়সৰ চাপ যেনে "বয়সৰ আঁছোৰ" আৰু বলি ৰেখা পৰা দেখা যায়।
প্ৰাথমিকভাৱে, ই ছালৰ অৱবোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে কিন্তু ইয়াৰোপৰি গৌণ যৌন লক্ষণ আৰু চৰ্মাৱৰণ হিচাপেও কাৰ্য কৰে।
উভচৰৰ ছাল অতি পাতল আৰু চালৰ মাজেৰে অ'ছম'ছিছ অথবা ব্যাপনৰ জৰিয়তে বাহ্যিক পৰিৱেশৰ লগত ৰসায়নৰ আদান প্ৰদান হ'ব পৰাকৈ কিছুমান বিশেষ ছিদ্ৰ থাকে।
উদাহৰণ স্বৰূপে, চেতনানাশক দ্ৰৱত থোৱা ভেকুলি এটা অতি সোনকালে অচেতন হৈ য়ায় কাৰণ ইয়াৰ ছালৰ মাজেৰে ব্যাপনৰ জৰিয়তে তৰল ইয়াৰ দেহৰ ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰে।
বিস্তৃত বাসস্থান আৰু পাৰিপাৰ্শিক অৱস্থাত দৈনন্দিন জীৱন ধাৰণ আৰু সমাৱস্থা ৰক্ষা কৰাত উভচৰৰ ছালে নিৰ্ণায়ক ভূমিকা পালন কৰে।
কোষদেহৰ পৰা ওলোৱা অসংখ্য দীঘল বা চুটি শাখাৰ প্ৰৱৰ্দ্ধবোৰক ছাইট'প্লাজমীয় প্ৰৱৰ্দ্ধ বোলা হয়।
ডেন্দ্ৰাইট দেহকোষৰ পৰা ওলোৱা মিহি প্ৰৱৰ্দ্ধ যিবোৰ শ শ মাইক্ৰ'মিটাৰ পৰ্যন্ত দীঘল হ'ব পাৰে কেইবাবাৰো শাখা-প্ৰশাখাত বিভাজিত হৈ জটিল "ডেন্দ্ৰাইটিক বৃক্ষ" -ৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
কোষদেহৰ সীমাৰ পৰা কিছু আগবাঢ়ি থকা এটা ক্ৰিয়াচূড়া ৰ পৰা এক্সনৰ উৎপত্তি হয় আৰু মানুহৰ দেহত এক মিটাৰ পৰ্যন্ত দীঘল হ'ব পাৰে।
কিন্তু এনে নহ'বও পাৰে: কিছুমান স্নায়ুকোষৰ ডেন্দ্ৰাইট নাথাকে, কিছুমানৰ এক্সন নাথাকে, কিছুমান ছাইনাপ্সত এক্সন-এক্সন বা ডেন্দ্ৰাইট-ডেন্দ্ৰাইটৰ মাজত সংযোগ স্থাপন হ'ব পাৰে ইত্যাদি।
স্নায়ুকোষে গঠন কৰা স্নায়ুতন্ত্ৰৰ ভাগ দুটা- মস্তিষ্ক আৰু স্নায়ুৰজ্জু মিলাই কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰ আৰু গেংলিয়া সন্নিবিষ্ট থকা প্ৰান্তীয় স্নায়ুতন্ত্ৰ।
বিশেষ প্ৰকাৰৰ স্নায়ুকোষবোৰ হৈছে: সংবেদী স্নায়ুকোষ যিয়ে শৰীৰত জ্ঞানেন্দ্ৰিয় বা সংগ্ৰাহী ইন্দ্ৰিয়বোৰৰ পৰা স্পৰ্শ, শব্দ, পোহৰ আদিৰ স্নায়ুপ্ৰেৰণা কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰলৈ আনে; চালক স্নায়ুকোষ যিবোৰে কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰৰ পৰা সংকেত পেশী, গ্ৰন্থি আদিলৈ আনে আৰু আন্তঃস্নায়ুকোষ যিবোৰে মস্তিষ্ক বা স্নায়ুৰজ্জুৰ একেটা অংশত ভিন ভিন স্নায়ুকোষৰ মাজত সংযোগ স্থাপন কৰে।
এষ্ট্ৰ'ছাইট নামৰ এবিধ গ্লায়েল কোষ ষ্টে'ম কোষৰ মাধ্যেমেৰে স্নায়ুকোষলৈ পৰিৱৰ্তিত হোৱা দেখা গৈছে।
বয়স্ক মানুহৰ দেহত স্নায়ুকোষৰ উৎপত্তি প্ৰায় বন্ধ হয়; কিন্তু মস্তিষ্কৰ চাৰিটা অংশত ষ্টে'ম কোষ পোৱা যায় আৰু গতিকে নতুন স্নায়ুকোষৰো উৎপত্তি হ'ব পাৰে।
এই অংশকেইটা হৈছে- হিপ্প'কেম্পাছ, অ'ল্‌ফেক্টৰী বাল্ব, ছাব্‌ভেন্ত্ৰিকুলাৰ জ'ন আৰু ছাব্‌কেল'চেল জ'ন।
মহাভাৰতত উল্লেখ আছে যে তেওঁ মহাভাৰত লিপিবদ্ধ কৰাৰ বাবে ব্ৰহ্মাৰ ওচৰত এজন লিপিকাৰ নিয়োগৰ পৰামৰ্শ ল’বলৈ যোৱাত ব্ৰহ্মাই গণেশক নিয়োগ কৰিবলৈ কয়।
ব্যাসে তাত সন্মতি প্ৰকাশ কৰি আন এটি চৰ্ত গণেশৰ আগত দাঙি ধৰে যে তেওঁ কোনো শ্লোকৰ অৰ্থ নুবুজাকৈ লিপিবদ্ধ কৰিব নোৱাৰিব।
ব্যাসদেৱে তেওঁৰ শ্লোক ৰচনাৰ মাজে মাজে কিছু জটিল শ্লোক ৰচনা কৰে - গণেশে এই শ্লোকসমূহৰ অৰ্থ বুজি লিখোঁতে অলপ সময় ব্যয় হয়।
তেওঁ ৰাঘৱ কুলৰ কুলগুৰু বশিষ্ঠৰ প্ৰপৌত্ৰ, শক্তিৰ পৌত্ৰ, ঋষি পৰাশৰ পুত্ৰ আৰু শুকদেৱৰ পিতৃ।
তেওঁ হিন্দুধৰ্মৰ প্ৰাথমিক শাস্ত্ৰ হিচাপে স্বীকৃত বেদৰ ব্যৱহাৰিক-বিন্যাসকাৰী, পৌৰাণিক মহাকাব্য মহাভাৰত, অষ্টাদশ মহাপুৰাণ আৰু উপপুৰাণ, বেদান্তদৰ্শন, প্ৰভৃতিৰ সংকলক, সম্পাদক আৰু সমন্বায়ক এজন জ্ঞানান্বেষী ঋষি।
জিগ্‌শ্ব প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰাৰ নিয়ম অনুসৰি একোটা শ্ৰেণী কেইবাটাও সৰু সৰু দলত ভাগ কৰি লোৱা হয় আৰু প্ৰতিটো দলক একোটা সমস্যাৰ সমাধান উলিয়াবলৈ বা একোটা প্ৰকল্প সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ দিয়া হয়।
দলৰ প্ৰতিজন সদস্যই প্ৰথমে সমস্যাটোৰ বা প্ৰকল্পটোৰ নিজৰ ভাগত পৰা অংশখিনি সম্পূৰ্ণ কৰিব লাগে আৰু তাৰ পিছত সকলোৰে অংশবোৰ একেলগ কৰি সামূহিক ভাৱে সমস্যাটোৰ সমাধান উলিয়াব লাগে অথৱা প্ৰকল্পটো সম্পূৰ্ণ কৰিব লাগে।
উদাহৰণ স্বৰূপে – প্ৰথমে সমগ্ৰ শ্ৰেণীটোৰ বাবে প্ৰকল্প হিচাবে এটা মুখ্য বিষয় নিৰ্দ্ধাৰণ কৰা হয়।
ইয়াৰ পিছত শ্ৰেণীটোৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক সৰু সৰু দলত ভাগ কৰি লোৱা হয় আৰু প্ৰতিটো দলক ইয়াৰ একোটাকৈ বিষয় প্ৰকল্প হিচাবে দিয়া হয়।
প্ৰতিটো দলৰ সদস্য সকলক তেওঁলোকৰ দলে কৰিবলগীয়া প্ৰকল্পটোৰ বিভিন্ন অংশ নিজাববীয়াকৈ কৰিবলৈ দি দিয়া হয়।
প্ৰত্যেকজন সদস্যই নিজে কৰিবলগীয়া কামখিনিৰ বাবে প্ৰয়োজন অনুসৰি অধ্যয়ন কৰি, শিকি-বুজি লয় আৰু তাৰ পিছত নিজৰ নিজৰ দলত বহি নিজৰ অনুভৱ তথা অভিজ্ঞতাখিনি উপস্থাপন কৰে আৰু সামূহিক ভাৱে এইবোৰৰ আলোচনা কৰে।
ইয়াৰ পিছত বিষয়ৰ বিভাজন অনুসৰি প্ৰতিটো দলৰ সদস্য সকলে অধ্যয়ন, আলোচনা, অৱধাৰণা, প্ৰাপ্ত তথ্য আদিৰ আধাৰত নিজৰ ভাগৰ উপবিষয়টোৰ ওপৰত অন্তিম প্ৰতিবেদন তৈয়াৰ কৰে।
একোটা দলৰ প্ৰতিজন সদস্যৰ প্ৰতিবেদন সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত দলটো পুনৰ লগ লাগে আৰু সকলো সদস্যৰ সমুখত প্ৰতিবেদনসমূহ পাঠ কৰা হয়।
এই ভয়ানক সংকট গৰাহৰ পৰা বিদ্যালয় সমূহক সমস্যাৰ পৰা পৰিত্ৰাণ কৰাৰ উদ্দেশ্য মনোবৈজ্ঞানিক সকলৰ সহায়-উপদেশ বিচৰা হল।
১৯৭১ চনত টেক্সাছৰ অষ্টিন জিলাৰ বিদ্যালয় সমূহৰ শিক্ষাৰ্থী সকলৰ মাজত বিৰাজ কৰা উগ্ৰতা, পাৰস্পৰিক বিশ্বাসহীনতা আদি সমস্যা সমূহ কেনেধৰণে সমাধান কৰিব পৰা যায় তাৰ উপায় উদ্ভাৱন কৰিবলৈ ড॰ ইলিয়ট আৰনচনক নিমন্ত্ৰণ জনোৱা হল।
তেখেতে বিদ্যালয় সমূহৰ বিৰাজ কৰা সমস্যাবোৰ মনোৱৈজ্ঞানিক উপায় অৱলম্বন কৰি সমাধান কৰাৰ চিন্তা কৰিলে।
তেখেতে বুজি উঠিল যে এই প্ৰতিযোগিতাৰ মনোভাৱে তেওঁলোকৰ মাজত পাৰস্পৰিক বিভেদ আৰু একপ্ৰকাৰ শত্ৰুতাৰ নিচিনা মনোভাৱৰো সৃষ্টি কৰিছে কাৰণ প্ৰত্যেকেই আনতকৈ উচ্চস্থান পাবলৈ যথেষ্ট কষ্ট আৰু চেষ্টা কৰিবলগীয়া হৈছে।
গতিকে এই প্ৰতিযোগিতা আৰু অসহিষ্ণুতাৰ সমস্যাৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱাৰ উপায় হৈছে বিভিন্ন সামৰ্থ্যৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক একোটা দলৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰি তেওঁলোকক একেলগে কাম কৰাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰা।
সেই সময়ত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজহুৱা বিদ্যালয় সমূহ অসহিষ্ণুতা, ঘৃণা, মাৰপিট আদিৰে বিষাক্ত হৈ পৰিছিল।
শ্বেতাংগ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলৰ মনত শিপাই থকা মইবৰ ভাৱ আৰু কৃষ্ণাংগ সকলৰ প্ৰতি থকা ঘৃণাৰ ভাৱে এক ভয়ানক অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
বিদ্যালয়ত শিক্ষাৰ্থী সকলৰ মনত এক অসহায় আৰু নিৰাপত্তাহীনতাৰ ভাৱ বিৰাজ কৰিছিল আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপে তেওঁলোকৰ শিকাৰ সামৰ্থ্য বাধাগ্ৰস্ত হৈছিল।
শিশুসকলে একেটা কোঠাত কৰ্মহীন ভাৱে অধিক সময় একেলগে থাকিবলৈ অস্বস্তিবোধ কৰিছিল আৰু একেলগে কিবা কৰিবলৈ ইচ্ছা নকৰিছিল।
বিদ্যালয় সমূহত বিৰাজ কৰা এনে এক পৰিৱেশে শিক্ষক, শিক্ষাৰ্থী, অভিভাৱক, সমাজ আৰু সমগ্ৰ দেশৰ বাবেই এক ভয়ানক সংকটৰ সৃষ্টি কৰিছিল কাৰণ এই ঘৃণা আৰু অসহিষ্ণুতাৰ পৰিৱেশে শিশু সকলৰ মনত শিক্ষাৰ প্ৰতি এক প্ৰকাৰ বিকৰ্ষণ ভাৱ জাগ্ৰত কৰি তুলিছিল আৰু শিশুসকল প্ৰকৃততে শিক্ষা লাভ কৰিবলৈ অসমৰ্থ হৈ পৰিছিল।
জিগ্‌শ্ব প্ৰযুক্তি হৈছে শ্ৰেণীকোঠাৰ বিভিন্ন কাৰ্য্যকলাপ সমূহৰ সুব্যৱস্থাপনাৰ সুবিধাৰ্থে আবিস্কৃত এক আধূনিক প্ৰযুক্তি যি ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলক পাৰস্পৰিক নিৰ্ভৰশীলতাৰ জৰিয়তে সফলতাৰ দিশে আগবঢ়াই লৈ যোৱাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
এই প্ৰযুক্তিৰ জৰিয়তে একোটা শ্ৰেণীৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক সৰু সৰু গোট বা দলত ভগাই লোৱা হয় আৰু তেওঁলোকক কৰিবলৈ দিয়া একোটা প্ৰকল্প সৰু সৰু অংশত বিভক্ত কৰি দলটোৰ সদস্য সমূহৰ মাজত এনেভাৱে ভগাই দিয়া হয় যাতে তেওঁলোকৰ প্ৰতিজনে নিজৰ ভাগৰ কামখিনি সম্পন্ন কৰাৰ পিছত সকলোখিনি সন্মিলিত কৰি ললেহে সমগ্ৰ প্ৰকল্পটো সম্পূৰ্ণ হয়।
সমাজ মনোৱিজ্ঞানী ইলিয়ট আৰনছনে জাতি সংঘৰ্ষৰ কুপ্ৰভাৱে শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত জন্মোৱা ব্যাঘাতৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্ত শিক্ষাৰ্থীসকলক আগবঢ়াই নিবলৈ সমন্বিত বিদ্যালয় সমূহত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ এই প্ৰযুক্তিটোৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।
পঞ্চাশৰ দশকৰ শেষৰ ফালে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বিদ্যালয় সমূহৰ পুনৰ্গঠন কৰা হৈছিল।
১৯৫৪ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সৰ্ব্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে ব্ৰাউন বনাম শিক্ষা পৰিষদৰ গোচৰৰ ৰায় দি এই সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছিল যে ৰাজহুৱা খণ্ডত জাতি-বৰ্ণৰ আধাৰত বিভক্ত বিদ্যালয় সমূহৰ বাবে সমাজত বিষমতা আৰু অনৈক্যৰ সৃষ্টি হৈছে আৰু ইয়াৰ নিৰাকৰণৰ বাবে ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বিদ্যালয় সমূহৰ সংহতকৰণৰ প্ৰয়োজন।
ইয়াৰ পিছতেই বিদ্যালয় সমূহৰ সংহতকৰণৰ প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ হয় যদিও এই প্ৰচেষ্টা যথেষ্ট বেদনাদায়ক আৰু দীঘলীয়া সময় সাপেক্ষ আছিল।
এই বিদ্যালয়ত বৰ্তমান প্ৰায় ৫০জন শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী আৰু এহেজাৰৰ অধিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অধ্যয়ন কৰে।
মাটি ঠিক কৰি স্থানীয় ৰাইজৰ সহযোগত হাবি জংঘ্ল কাটি, বাহেঁৰে বেঞ্চ-ডেস্ক,চকী-মেজ সাজি এক ইতিহাস গঢ়িলে।
নকছাৰি হাইস্কুলখনকে ১৯৮৩ চনৰ ১ অক্টোবৰ তাৰিখে কলা তথা বিজ্ঞান শাখাসহ উচ্চতৰ মাধ্যমিক শাখালৈ উন্নীত কৰা হয়।
নকছাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় বৰ্তমান হাইস্কুলৰ ভাগটো ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈ পাঁচটা শ্ৰেণীৰে গঠিত।
চেলিম আছিল এজন অভিনেতা আৰু শ্বাৰহাদী লুটেৰা হৈছে তেওঁৰ অন্তিমখন অভিনিত ছবি যিহেতু তাৰ পাছত তেওঁ চিত্ৰনাট্য লেখক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
ছবিখনৰ পৰিচালক এছ এম সাগৰে সংলাপ লিখিবলৈ মানুহ বিচাৰি নোপোৱাত জাভেদ আখতাৰে পাছলৈ সেই কামটোৰ বাবে সেই ছবিখনত নিযুক্তি পাইছিল।
চেলিম খানে প্ৰথমতে লেখক/পৰিচালক আবৰাৰ আলভিৰ সহায়ক হিচাপে কাম কৰাৰ বিপৰীতে জাভেদ আখতাৰে কেইফি আজমিক সহায় কৰিছিল।
আখতাৰে প্ৰথমতে তেওঁলোকৰ কাহিনীসমূহ উৰ্দু ভাষাত লিখিছিল যিবোৰ পাছত তেওঁলোকৰ সহায়কে হিন্দীলৈ অনুবাদ কৰে।
তেওঁলোকে অন্য কিছু সফল চিত্ৰনাট্য তথা চলচ্চিত্ৰৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হৈছে, য়াদো কি বাৰাট , জঞ্জীৰ , হাথ কি চফাই , দিৱাৰ , শ্ব’লে , ডন , ত্ৰিশূল , মিষ্টাৰ ইণ্ডিয়া ইত্যাদি।
তেওঁলোকে একেলগে সৰ্বমুঠ ২৪ খন চলচ্চিত্ৰৰ বাবে চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰে য’ত দুখন তেলেগু ভাষাৰ ছবিও আছে।
১৯৮২ চনৰ পাছত সৰু কথাত লাগি তেওঁলোকে দুয়োজনৰ বন্ধুত্ব নাইকিয়া হয় যদিও তাৰপাছতো তেওঁলোকে আগতে লিখি থোৱা চিত্ৰনাট্য ব্যৱহাৰ কৰি মিষ্টাৰ ইণ্ডিয়া-ৰ দৰে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়।
জাভেদ আখতাৰৰ ককা মুজতাৰ খেইৰাবাদীও এজন কবি হোৱাৰ লগতে ককাকৰ ভাতৃ বিছমিল খেইৰাবাদীও কবি হিচাপে জনাজাত।
আখতাৰৰ আজোককাক, ফাজেল-ই-হক খেইৰাবাদী, ইছলামী শিক্ষাৰে দীক্ষিত আৰু তেওঁ ১৮৫৭ চনৰ ভাৰতৰ প্ৰথম স্বাধীনতা আন্দোলনতো এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
আনকি তেওঁ নিজৰ ল’ৰা ফাৰহান আখতাৰ আৰু ছোৱালী জয়া আখতাৰকো নাস্তিকতাৰ শিক্ষাৰে ডাঙৰ দীঘল কৰিছে।
১৯৭১ চনৰ পৰা ১৯৮২ চনৰ ভিতৰত তেওঁ চেলিম খানৰ সৈতে লগ লাগি একেলগে চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছিল আৰু দুয়োজন সেইসময়ত চেলিম–জাভেদ হিচাপে বিখ্যাত হৈ পৰিছিল।
২০১৩ চনত তেওঁৰ উৰ্দু কবিতাৰ সংকলন লাভা-ৰ বাবে তেওঁ ভাৰতবৰ্ষৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ সাহিত্য সন্মান সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।
১৯৩০ চনত ভাৰতৰ স্বাধীনতা সম্পৰ্কত আলোচনা কৰিবলৈ অসমৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে ইংলেণ্ডলৈ ৰাওনা হয় আৰু ইংলেণ্ডত অনুষ্ঠিত হোৱা ঘুৰণীয়া মেজমেলত যোগদান কৰে ।
১৯২৯ চনত কামৰূপ সঞ্জীৱনী সভাই তেওঁক বিশেষ সাহিত্য প্ৰতিভাৰ বাবে সাহিত্য ৰত্ন উপাধি প্ৰদান কৰে, স্বৰ্গীয় লক্ষীনাৰায়ণ চট্টোপাধ্যায়ৰ সভাপতিত্বত কটন কলেজত বহা অধিৱেশনত।
তেওঁ গোটেই অসমৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈকে প্ৰচলিত খণ্ডবাক্য, ভত্সিতা আৰু যোজনা গোটাই ৰত্নকোষ নাম দি এটা সংকলনৰ কাম কৰিছিল ।
তেখেতৰ কামৰূপ জীয়াৰী আৰু বিদ্যুদ্বিকাশ নামৰ দুখন দীঘলীয়া বৰ্ণনাত্মক কাব্য ‘আৱাহন’ কাকতত প্ৰকাশ হৈছিল।
যোৰহাটত প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক শিক্ষা লাভ কৰাৰ পাছত ১৮৯২ চনত এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষা পাছ কৰি কলিকতালৈ যায়।
১৯২৬ - হেমেন্দ্ৰ প্ৰসাদ বৰুৱা, হাভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম বি এ ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰা উত্তৰ-পূবৰ প্ৰথমজন ব্যক্তি, অসম আৰু পূব ভাৰতৰ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ উদ্যোগপতি।
১৯৬৯ - ইলোৰা ৰায়চৌধুৰী, মৰণোত্তৰভাৱে নেত্ৰদান আৰু দেহদান কৰা অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা।
১৯৭২ - গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ শাখা, কহিমা বিচাৰ পীঠৰ বাবে স্থায়ী বিচাৰক হিচাপে অৰূপ কুমাৰ গোস্বামীক নিযুক্ত।
২০০২ - নামৰূপ সাৰ কাৰখানাক হিন্দুস্তান ফাৰ্টিলাইজাৰ কৰ্পৰেশ্বনৰ পৰা বিভক্ত কৰি ব্ৰহ্মপুত্ৰ ভেলী ফাৰ্টিলাইজাৰ কৰ্পৰেশ্বন লিমিটেড হিচাপে নামকৰণ।
১৯৭৭ - ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ মাজত ৰেডক্লিফ নামেৰে বিভাজন কৰা ৰেখা তৈয়াৰ কৰা ছাৰ ছিৰিল ৰেডক্লিফৰ মৃত্যু হয়।
সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ১৩৫০ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত এই ৰোমাণ্টিক নগৰী ইয়াৰ নৈশজীৱনৰ বাবেও বিখ্যাত।
বৰ্ণিল সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাৰ উপৰিও ইয়াত বিশিষ্ট শৈলীত নিৰ্মিত ঘৰসমূহে পৰ্যটকক বাৰুকৈয়ে আকৰ্ষিত কৰে।
তেঁও বৰ্তমান আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নৰ্থৱেষ্টাৰ্ণ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগৰ ষ্টদদাৰ্ট মেকান'ষ্টেৰীঅকেমিষ্ট্ৰী গোটৰ মুৰব্বী অধ্যাপক।
তেওঁ আণৱিক ব'ৰ'মীন ৰিং, কেটেনেন আৰু আণৱিক চিনাক্তকৰণত ৰোটেক্সেনৰ ব্যৱহাৰ আৰু ইয়াৰ আণৱিক চেল্ফএচেম্বলি আদিৰ দৰে অতি উপযোগী যান্ত্ৰীকভাৱে সংযুক্ত আণৱিক সংৰচনাৰ উন্নতি সাধন কৰিছে।
তেওঁৰ গোটে এই সংৰচনা সমূহ ব্যৱহাৰ কৰি নেন'ইলেক্ট্ৰনিক্স সঁজুলি আৰু নেন'ইলেক্ট্ৰমেকানিকেল তন্ত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
তেওঁ বেৰনাৰ্ড লুকাছ ফেৰীনগা আৰু জিন-পিয়েৰী চাওভেজৰ লগত যুটীয়া ভাবে "আণৱিক যন্ত্ৰৰ আৰ্হি প্ৰস্তুতকৰণ আৰু সংশ্লেষণ"ৰ কাৰণে ২০১৬ বৰ্ষৰ ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।
তেওঁ এডিনবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৬৪ চনত বিজ্ঞানৰ স্নাতক আৰু ১৯৬৭ চনত একাচিয়া গছৰ পৰা পোৱা প্ৰাকৃতিক আঠাৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট ফিগ্ৰী লাভ কৰে।
ইয়াৰ পিঠিত থকা কুঁজটোৱে চৰ্বীজাতীয় উপাদান সঞ্চিত কৰি ৰাখে যাৰ ফলত উটে বহু সময়লৈ নোখোৱাকৈ থাকিব পাৰে।
উটৰ চকুৰ ওপৰৰ ছালখন ভাঁজ হৈ চকুৰ ওপৰত ওলমি থাকে আৰু চকুত দীঘল নোম থাকে যিয়ে বালিৰ ধুমুহাৰ পৰা চকুযুৰি ৰক্ষা কৰে।
উটৰ দুটা জীৱিত প্ৰজাতি হৈছে, , বা এটা কুঁজৰ উট , মধ্য পূৱ আৰু আফ্ৰিকাত বসবাস কৰে; আৰু , বা দুটা কুঁজৰ উট , মধ্য এছিয়াত বসবাস কৰে।
দুয়োটাই পোহনীয়া প্ৰজাতি; ইহঁতৰ পৰা গাখীৰ, মাংস, নোম আহৰণ কৰাৰ লগতে ইহঁতক শ্ৰম কাৰ্যতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
মাইকী উটবোৰ তিনিৰ পৰা চাৰি বছৰৰ ভিতৰত যৌনভাৱে পূৰ্ণতাপ্ৰাপ্ত হয় আৰু সংগমৰ বাবে উপযুক্ত হয়।
উটৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ "", সাধাৰণতে উট সদৃশ পৰিয়ালৰ স্তন্যপায়ীক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়: দুটা প্ৰকৃত উট আৰু চাৰিটা নতুন যুগৰ : দক্ষিণ আমেৰিকাৰ লামা, আল্পাকা, গোৱানাক, আৰু ভিকুনা
ভেটিকান লাইব্ৰেৰীৰ ভিতৰত কোৰআবৰ পাণ্ডুলিপিৰ ওপৰত কৰা এক অধ্যয়নত লাহাব শীৰ্ষকবোৰ উল্লেখ কৰা হৈছে; মাছাদ; আল-লাহাব; আৰু আবি লাহাব. ১৭৩০ ৰ দশকত অনুবাদক জৰ্জ চেলৰ দ্বাৰা অধ্যায়ৰ শিৰোনামটো আবু লাহেব নামেৰে জনাজাত আছিল।
আৰু তেওঁৰ পত্নীয়েও, যিকাঠ (সদনৰ কণ্টক যিটো তেওঁ নবীৰ পথত ৰাখিছিল , বা তেওঁক অপবাদ দিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল)।
পুৰাতত্ববিদ সকলৰ মতে প্ৰায় ২,২০০ বছৰ মানৰ পৰা ইয়াত মানুহ থকাৰ প্ৰমাণ আছে, আনহাতেদি জিনীয় আৰু সাংস্কৃতিক অধ্যয়ণৰ পৰা দেখা গৈছে খিলঞ্জীয়া আন্দামানী সকল পৃথিৱীৰ আন জনসমূহৰ পৰা মধ্য প্ৰস্তৰ যুগতে আঁতৰি আহিছিল।
অঞ্চলটি ইণ্ডোনেছিয়াৰ আচেহ অঞ্চলৰ উত্তৰত অৱস্থিত, আন্দামান সাগৰে ইয়াক থাইলেণ্ড আৰু ম্যানমাৰৰ পৰা পৃথক কৰি ৰাখিছে।
তামিল চ'লা ৰাজ্যৰ ৰজা ৰাজেন্দ্ৰ চ'লা প্ৰথম -এ ইণ্ডোনেচিয়াৰ সুমাত্ৰাৰ হিন্দু ৰাজ্য শ্ৰী বিজয় আক্ৰমণ কৰিবৰ বাবে আন্দামান নিকোবৰক নিজৰ নৌ সেণাৰ বাহৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
প্ৰখ্যাত এডমিৰেল কাঁহুজি এংগ্ৰে ইয়াতে বাহৰ পাতি নিজৰ নৌ বাহিনীৰ আধিপত্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, এই দ্বীপসমূক ভাৰত চামিল কৰাৰ শ্ৰেয় তেওঁকেই দিয়া হয়।
ডেনিচ সকলে নিকোবৰৰ পৰা নিজৰ উপনিবেশ প্ৰত্যাহাৰ কৰিছে বুলি ভুলকৈ ভাবি লৈ ১জুন ১৭৭৮ৰ পৰা ১৭৮৪ লৈকে অষ্ট্ৰিয়াই নিকোবৰত নিজৰ উপনিবেশ স্থাপন কৰাৰ যো যা কৰি, এই দ্বীপসমূহক থেৰেচিয়া দ্বীপপুঞ্জ বুলি নামাকৰণ কৰিছিল।
আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জ হৈছে বংগোপসাগৰ আৰু আন্দামান সাগৰৰ সন্ধিস্থলৰ এলানি দ্বীপ মালা, আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জ ভাৰতৰ এখন কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল।
ৰূপান্তৰকামিতা বুলিলে এক বিশেষ প্ৰৱণতাক বুজায় য’ত ‘জৈৱ লিংগ’ ব্যক্তিৰ লিংগ বা ‘সাংস্কৃতিক লিংগ’ৰ লগত প্ৰভেদ সৃষ্টি কৰে।
ৰূপান্তৰকামী ব্যক্তিসকলে এনে ধৰণৰ এক যৌন পৰিচয়ৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰে যে ঐতিহ্যগতভাৱে তেওঁলোকৰ নিৰ্ধাৰিত যৌনতাৰ লগত স্থিতিশীল নহয় আৰু তেওঁলোকে নিজক স্থায়ীভাৱে সেই লিংগ পৰিৱৰ্তন কৰিবলৈ বিচাৰে।
ৰূপান্তৰকামী মানুহে ল’ৰা হৈ জন্ম হোৱাৰ সত্ত্বেও মনমানসিকতাৰ ফালৰ পৰা নিজেক নাৰী বুলি ভাবে বা নাৰী হিচাপে জন্ম হ’লেও পুৰুষ সুলভ মনোভাৱ পোষণ কৰে।
যদি কোনো ব্যক্তি তেওঁৰ নিৰ্ধাৰিত জৈৱিক যৌনতাক স্বীকৃত জীৱনযাপন কৰিবলৈ বিচাৰে অথবা যদি কোনো ব্যক্তি তেওঁৰ লিংগ পৰিচয়ৰ ফলস্বৰূপে সামাজিক দুৰ্ব্যৱহাৰ আৰু হতাশা অনুভৱ কৰে।
সেই ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ লিংগ হতাশাৰ সমাধান হিচাপে চিকিৎসা বিজ্ঞানত এই সমস্যাক এক অসুস্থতা হিচাপে গ্ৰহণ কৰি ইয়াৰ বিশ্লেষণ আৰু সঠিক কাৰণ নিৰ্ণয় কৰা হয়।
তাৰে ভিতৰত আমেৰিকাৰ পুৰুষ ৰূপান্তৰকামী জৰ্জ জৰগেন্সেনে ক্ৰিষ্টিন জৰগেন্সেনলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱাৰ কাহিনী মিডিয়াত এক আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
তদুপৰি জোয়ান অফ আৰ্ক, জীৱবিজ্ঞানী জোয়ান ৰাফগাৰ্ডেন, বাস্কেটবল খেলুৱৈ ডেনিছ ৰেডমেন, চকুচিকিৎসক আৰু পেশাদাৰী টেনিছ খেলুৱৈ ড॰ ৰেনি ৰিচাৰ্ড, সঙ্গিতজ্ঞ বিলিটিপটন সহ বহুতো খ্যাতনামা ব্যক্তিৰ মাজত ৰূপান্তৰ প্ৰৱণতাৰ উল্লেখ ইতিহাসত পোৱা যায়।
এই অপেৰাছেনৰ দ্বাৰা নতুন দিগন্তৰ সন্ধান পোৱা কেইজনমান বিখ্যাত ব্যক্তি হল হেৰী বেঞ্জামিন, ষ্টিনাক, আব্ৰাহাম,জন মানি ইত্যাদি।
ৰূপান্তৰকামী আৰু উভয়লিংগ মানুহৰ চাহিদাক মূল্য দি চিকিৎসক সকলে শৈল চিকিৎসাৰ মাধ্যমত লিংগ পৰিৱৰ্তন কৰি আহিছে।
যিহেতু ৰূপান্তৰকামীতা কোনো অসুখ মনে নহয়, সেয়ে কোনো ঔষধ প্ৰয়োগ কৰি এই মানসিকতা সম্পন্ন ব্যক্তিসকলক সলনি কৰা মুঠেও সম্ভৱ নহয়।
পুৰুষ ৰূপান্তৰকামী অৰ্থাৎ যি পুৰুষৰ পৰা নাৰীলৈ ৰূপান্তৰিত হব বিচাৰে আৰু যি নাৰী ৰূপান্তৰকামী পুৰুষ হবলৈ বিচাৰে দুয়ো ক্ষেত্ৰত শৈল চিকিৎসাৰ পদ্ধতি বেলেগ বেলেগ।
মূলতঃ শৰীৰেৰ বিভিন্ন অংশৰ পৰা ছাল আৰু কলা লৈ গ্ৰাফটিং মাধ্যমত যোনিপ্ৰদেশ গঠন কৰা হয়, হৰমন থেৰাপিৰ দ্বাৰা স্তন গ্ৰন্থিৰ হ্ৰাস-বৃদ্ধি ঘটোৱা হয়, ছিলিকন টেষ্টিকেলৰ সহায়ত অণ্ডকোষ তৈয়াৰ কৰা হয়, ইত্যাদি।
উত্তৰ আমেৰিকাৰ সাগৰৰ উপকূলীয় অঞ্চলত আটলাণ্টিক শ্লীপাৰ শ্বেল নামে পৰিচিত ক্ৰিপিডুলা ফৰমিকেটা আৰু লেবাৰিডেছ ডিমিডিয়াটাছ , ইউৰোপিয়ান ফ্লে অয়েষ্টাৰ আৰু অষ্ট্ৰিয়া এডুলিছ আদি কুমলদেহী প্ৰাণীৰ মাজত ৰূপান্তৰকামিতা আৰু লিংগ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে।
যৌনতাৰ পৰিৱৰ্তন ঘটোৱা আন কিছুমান প্ৰাণী হল: কেঁচু, মাখি, মকৰা আৰু জলজ ফ্লি ডাফণিয়াৰ বিভিন্ন প্ৰজাতি।
এইকেইটা হ’ল– কনজেনিটেল এড্ৰেনেল হাইপাৰপ্লাছিয়া , এন্দ্ৰজেন ইনচেনচিটিভিটি চিনড্ৰম , গোনাডেল ডিছজেনেচিছ, হাইপোস্পাডিয়াছ, টাৰ্নাৰ চিনড্ৰম আৰু ক্লিইনেফিল্টাৰ চিনড্ৰম ।
অৰ্থাৎ, যৌনতা বিষয়টো প্ৰায়ে শৰীৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল কিন্তু কিন্তু লিংগ সমাজৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।
যিহেতু নাৰী বা পুৰুষৰ দায়িত্ব, কাম-কাজ আৰু আচৰণ সমাজে নিৰ্ধাৰণ কৰে, সেয়ে সমাজ পৰিৱৰ্তন বা সময় পৰিবৰ্তনৰ লগে লগে লিংগৰ ধাৰণা সলনি হব পাৰে।
উদাহৰণস্বৰূপে- আমি যেতিয়া কাৰোবাক ‘নাৰী’ বা ‘পুৰুষ’ হিচাপে চিহ্নিত কৰোঁ, তেতিয়া কেৱল জৈৱ-লিংগক বুজায়।
কিন্তু ‘নাৰীসূলভ’ বা ‘পুৰুষত্ব’ ইত্যাদি শব্দ ব্যৱহাৰৰ মাধ্যমত লিংগ জৈৱ বৈশিষ্ট্যক ভেদি নাৰী বা পুৰুষৰ সামাজিক স্বভাৱ-আচৰণগত ইত্যাদি বৈশিষ্ট্য প্ৰকাশ পায়।
স্বতী বিধান বৰুৱা অসমৰ বিখ্যাত ৰূপান্তৰলৈঙ্গিক গৰাকীয়ে ২১ বছৰ বয়সত নিজৰ লিংগ পৰিবৰ্তনৰ বিষয়ত ন্যায়ালয়ৰ কাষ চাপি ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদমাধ্যমত চৰ্চাৰ বিষয় হৈ পৰিছিল।
অসমৰ আনএগৰাকী ৰূপান্তৰলৈঙ্গিক এলিয়ানা গগৈয়ে উত্তৰপূবৰ ভিতৰত প্ৰথম ৰূপান্তৰলৈঙ্গিক বিবাহ কৰি নতুন ইতিহাসৰ ৰচনা কৰে।
ভাৰতসহ দক্ষিণ এছিয়াৰ পাকিস্তান, নেপাল, বাংলাদেশ আদিত ইণ্টাৰচেক্স আৰু ৰূপান্তৰকামী সম্প্ৰদায়ক প্ৰচলিতভাৱে 'হিজিৰা' নামেৰে অভিহিত কৰা হয়।
এই হিজিৰা শব্দটো অতি তুচ্ছাৰ্থত ব্যৱহৃত হয় বাবে কিছুমান লেখকে সাম্প্ৰতিক কালত 'উভয়লিংগ মানৱ' শব্দটো সামাজিকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিছে।
সমাজবিজ্ঞানী এন অকলৰ মতে, যৌনতা শাৰীৰিক বৈশিষ্ট্য বহন কৰে আৰু লিংগ এটি নিৰ্দিষ্ট সমাজত সামাজিক আৰু মনস্তাত্ত্বিকভাবে নিৰ্ধাৰিত বিশিষ্টতা নিৰ্দেশ কৰে।
এজন পুৰুষ বা নাৰীৰ লিংগয়ে কেনেধৰণৰ পোছাক-পৰিচ্ছদ হব; কেনেধৰণৰ আচাৰ-আচৰণ কৰিব; আশা-আকাংক্ষা, প্ৰত্যাশা কেনেধৰণৰ হব; সমাজৰ নানা কাম-কাজত নাৰী বা পুৰুষৰ ভূমিকা কি হব এই বিষয় সমূহ নিৰ্ধাৰণ কৰে।
জৈৱ বৈশিষ্ট্যৰ বলয় অতিক্ৰম কৰি সাংস্কৃতিক বলয়ত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ বাসনাৰ কাৰণেই মানৱ সমাজত ৰূপান্তৰকামিতাৰ অস্তিত্ব আছে বুলি কোৱা হয়।
১৯৮৪ত অনুষ্ঠিত হোৱা অষ্টম লোকসভাৰ নিৰ্বাচনত ৰাজীৱ গান্ধীয়ে যদিও বিপুল সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰে জয়লাভ কৰিছিল, যদিও পৰৱৰ্তী নিৰ্বাচনত বফৰ্চ কেলেংকাৰী, পঞ্জাবৰ সন্ত্ৰাসবাদ, শ্ৰীলংকা চৰকাৰ আৰু এল.টি.টি.ইৰ মাজত চলি থকা যুদ্ধ আদি সমস্যাই ৰাজীৱ গান্ধী চৰকাৰক ভাৰাক্ৰান্ত কৰি ৰাখিছিল।
গান্ধীৰ আটাইতকৈ চোকা সমালোচক আছিল বিশ্বনাথ প্ৰতাপ সিং, যিয়ে গান্ধী চৰকাৰত বিত্ত মন্ত্ৰী আৰু প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰীৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল।
প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰী হৈ থকা অৱস্থাত সিঙে বফৰ্চ টোপ ক্ৰয়ত অবৈধ ধনৰ লেন-দেন হোৱাৰ অভিযোগ আনিছিল, যিয়ে ৰাজীৱ গান্ধীৰ ভাৱমূৰ্তি ম্লান কৰিছিল।
সিঙক মন্ত্ৰীসভাৰ পৰা আঁতৰোৱা হৈছিল আৰু তেতিয়া তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য পদৰ লগতে লোকসভাৰ সদস্য পদো ত্যাগ কৰিছিল।
তেওঁ অৰুণ নেহৰু আৰু আৰিফ মহম্মদৰ লগ হৈ জনমৰ্চা গঠন কৰিছিল আৰু এলাহাবাদ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা উপ-নিৰ্বাচনত জয়ী হৈ পুনৰ সংসদত প্ৰবেশ কৰিছিল।
নিৰ্বাচনৰ আগত অনা কংগ্ৰেছ শক্তিটোৱে স্পষ্টৰূপত ৰাজীৱ গান্ধীৰ বিকল্প হিচাপে বিশ্বনাথ প্ৰতাপ সিঙক প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ প্ৰাৰ্থীৰ ৰূপত প্ৰক্ষেপ কৰিছিল যদিও ১ ডিচেম্বৰত সংসদ ভৱনৰ কেন্দ্ৰীয় হলত হোৱা এখন নাটকীয় সভাত বিশ্বনাথ প্ৰতাপ সিঙে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বাবে দেৱীলালৰ নামটো প্ৰস্তাৱ কৰে।