polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
মহিলাসকলৰ শিক্ষা ধনীসকলৰ মাজতে সীমাবদ্ধ আছিল আৰু তেওঁলোকক ৰোমান কেথলিক শিক্ষাৰ অধীনত মঠত মধ্যবিদ্যালয়লৈকেহে অধ্যয়ন কৰিবলৈ দিয়া হৈছিল।
১৯৩৪ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰত কলম্বিয়াৰ কংগ্ৰেছে মহিলাসকলক অধ্যয়নৰ অধিকাৰ প্ৰদানৰ বাবে এখন আইন দাখিল কৰে।
এই আইনখনে বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছিল আৰু সেই সময়ত মহিলাৰ অধিকাৰৰ সৈতে জড়িত যিকোনো বিষয়তো সংঘাতৰ সূচনা কৰিছিল।
১৯৯১ চনৰ কলম্বিয়াৰ সংবিধানত প্ৰতিষ্ঠা কৰা অনুসৰি কলম্বিয়াৰ মহিলাসকলৰ শাৰীৰিক অখণ্ডতা আৰু স্বায়ত্তশাসনৰ অধিকাৰ আছে৷ তেওঁলোকৰ ভোট দিয়া; ৰাজহুৱা পদবীত অধিষ্ঠিত হোৱা; কামলৈ যোৱা; ন্যায্য মজুৰি বা সমান দৰমহা লাভ কৰা; সম্পত্তিৰ মালিক হোৱা; শিক্ষা লাভ কৰা; কিছুমান বিশেষ কৰ্তব্যত সামৰিক বাহিনীত সেৱা আগবঢ়োৱা অধিকাৰ আছে৷ কিন্তু তেওঁলোকক যুদ্ধ অস্ত্ৰ ইউনিটৰ পৰা বাদ দিয়া হৈছে; আইনী চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰা; আৰু বৈবাহিক, পিতৃ-মাতৃ আৰু ধৰ্মীয় অধিকাৰৰ বঞ্চিত কৰা হৈছে।
কলম্বিয়াৰ সংবিধানৰ ৪২ নং অনুচ্ছেদত উল্লেখ আছে যে "পাৰিবাৰিক সম্পৰ্ক দম্পতীটোৰ অধিকাৰ আৰু কৰ্তব্যৰ সমতা আৰু ইয়াৰ সকলো সদস্যৰ পাৰস্পৰিক সন্মানৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠে।
পৰিয়ালত যিকোনো ধৰণৰ হিংসাক ইয়াৰ সমন্বয় আৰু ঐক্যৰ প্ৰতি ধ্বংসাত্মক বুলি গণ্য কৰা হয়, আৰু আইন অনুসৰি সেয়া কাৰ্যকৰী হ'ব।
ইয়াৰে এক ৰূপত তেওঁ ছয় ভৰি, ছয় মুখ আৰু ছয় হস্তৰ সৈতে ম'হৰ ওপৰত বহি বা থিয় হৈ বিভিন্ন অস্ত্ৰ ধৰি থাকে।
তেওঁ মৃত্যুৰ গৰাকী যমক পৰাস্ত কৰিবলৈ এই ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল কাৰণ যমে অকালতে লোকসকলৰ জীৱন হৰণ কৰি কৰ্মত অহংভাৱেৰে হস্তক্ষেপ কৰি আছিল।
তেওঁ‌ক বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু হিন্দু ধৰ্মৰ মহামৃত্যুঞ্জয় মন্ত্ৰৰ আনুগত্য আৰু উৎপত্তিৰ দেৱতা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
সেয়েহে যমন্তক যমৰ শত্ৰু যদিও তেওঁৰ উপস্থাপনে বহু দিশত যমক প্ৰতিফলিত কৰে: তেওঁ যমৰ দৰেই প্ৰায়ে ম'হত আৰোহণ কৰে আৰু প্ৰায়ে ম'হৰ শিৰৰ সৈতে তেওঁক চিত্ৰিত কৰা হয়।
বৌদ্ধ ধৰ্মত "মৃত্যুৰ অন্ত পেলোৱা" সকলো বুদ্ধৰে এটা গুণ কাৰণ তেওঁলোকে পুনৰ্জন্মৰ চক্ৰ, সংসাৰ সমাপ্ত কৰিছে।
তিৱাসকলৰ মাজত কেইবাটাও ফৈদ আছে৷ তাৰ ভিতৰৰ এটা হ’ল, মাগ্ৰ’ৱালী৷ এই মাগ্ৰ’ৱালী তিৱাসকলে মাগ্ৰ’ মিছাৱা বা মুইনাৰী কাণ্ঠি মিছাৱা নৃত্য পৰিৱেশন কৰে৷ সাধাৰণতে তিৱাসকলৰ নৃত্যানুষ্ঠানত মহিলাসকলে প্ৰত্যক্ষ অংশ গ্ৰহণ নকৰে যদিও মুইনাৰী কাণ্ঠি মিছাৱাত মহিলাই নৃত্য কৰাটো বাধ্যতামূলক৷ প্ৰতি পাঁচ বা ছয় বছৰৰ মূৰে মূৰে মেঘালয়ৰ ফাদমাগ্ৰ’ নামে ঠাইত বিভিন্ন ঠাইত থকা মাগ্ৰ’ৱালী ফৈদৰ তিৱা লোক উপস্থিত হৈ এই উৎসৱ পালন কৰে আৰু বেলেগ বেলেগ কুলৰ ল’ৰা আৰু ছোৱালীয়ে যোৰ বান্ধি নৃত্য কৰে৷ এই ফৈদৰ ডেকা-বুঢ়া সকলো নিজ নিজ গাঁৱৰ পৰা গৈ উৎসৱত যোগ দিয়াটোও বাধ্যতামূলক৷ সপ্তাহৰ বুধবাৰৰ পৰা শুক্ৰবাৰলৈ তিনিদিন এই উৎসৱ পালিত হয় আৰু লৰ’ৰ ঘৰতে উৎসৱ পতা হয়৷ এই নৃত্যত তুমডিং, তগৰ আৰু মুহুৰি নামৰ বাদ্যহে বজোৱা হয়৷ তুমডিং খোলৰ দৰে মাটিৰে সজা এক বিশেষ ঢোল, তগৰ মানে তবলাৰ দৰে কাঠেৰে নিৰ্মিত আন এবিধ ঢোল আৰু মুহুৰি হ’ল ফুঁ দি সুৰ তোলা এবিধ বাদ্য৷ এই তিনি বাদ্যৰ তালত ডেকা-গাভৰুৱে যোৰ পাতি সাপৰ দৰে নৃত্য কৰে৷
তিৱাসকলৰ প্ৰায়বোৰ উৎসৱ বা নৃত্যৰ লগতে একোটা লোককাহিনী থকাৰ দৰে মুইনাৰী কাণ্ঠি মিছাৱাৰো এটা কাহিনী আছে৷ মাগ্ৰ’ৱালী ফৈদৰ মূল আৰাধ্য দেৱতা হ’ল, কাব্লা৷ এই দেৱতাই পশ্চিম দিশতহে বলি খায়৷ অইন দেৱ-দেৱীয়ে পূবফালে দিয়া পূজাৰ ভাগ পায় যদিও কাব্লাই পূজাৰ ভাগ নাপায়৷ সেয়ে, তেওঁ এদিন নৰৰূপে এগৰাকী বাৰী তিৰোতাৰ ঘৰত দেখা দি খাবলৈ আহাৰ বিচাৰিলে৷ মানুহগৰাকীৰ ঘৰত খাবলৈ একো নাছিল৷ তেতিয়া “কাব্লা’’ই দেখা দি ক’লে যে, যদিহে মানুহগৰাকীয়ে বলি-বিধানেৰে তেওঁক সন্তুষ্টকৰিব পাৰে, তেন্তে তেওঁলোকৰ কোনো অভাৱ নাথাকিব৷
মানুহগৰাকী লগে লগে মান্তি হ’ল আৰু গোটেই ঘৰ ধনে-ধানে পূৰ হৈ পৰিল৷ স্বৰ্গৰ পৰা এজাক ডেকা-গাভৰু নামি আহি তুমডিং, তগৰ আৰু মুহুৰি বজাই নৃত্য কৰিবলৈ ধৰিলে৷ এনেদৰে সদায় ৰাতি নাচ গান চলিব ধৰিলে আৰু কাব্লাই মানুহগৰাকীক লৰ’ কুল হিচাপে স্বীকৃতি দিলে৷
মুইনাৰী কাণ্ঠি মিছাৱা তিৱা জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত লোক-উৎসৱ৷ এই উৎসৱ প্ৰতি পাঁচ বছৰৰ মূৰে মূৰে অনুষ্ঠিত হয়৷ ইয়াক “মাগ্ৰ’ মিছাৱা’’ নামেও জনা যায়৷
জিবোৰ্ডত গুগল চাৰ্চ সংলগ্ন হৈ আছে, লগতে আছে ৱেব ফলাফল আৰু পূৰ্বানুমান কৰা উত্তৰ, জিআইএফ আৰু ইমোজিৰ সহজে অনুসন্ধান আৰু ভাগ বতৰা, প্ৰসংগৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি পৰৱৰ্তী শব্দৰ পৰামৰ্শ দিয়া এক পূৰ্বানুমান কৰিব পৰা টাইপিং ইঞ্জিন, আৰু বহুভাষিক ভাষাৰ ভঁৰাল।
কীবৰ্ডৰ আপডেটবোৰে অতিৰিক্ত কাৰ্যক্ষমতা অন্তৰ্ভু্ত কৰিছে, যাৰ ভিতৰত আছে জিআইএফ পৰামৰ্শ, ডাঠ ৰঙৰ থীমৰ বিকল্প বা কীবৰ্ড পৃষ্ঠভূমি হিচাপে ব্যক্তিগত ছবি যোগ দিয়া, নিজৰ মাতৰ দ্বাৰা লিখাৰ সুবিধা, পৰৱৰ্তী-বাক্যাংশ পূৰ্বানুমান, আৰু হাতেৰে অঁকা ইমোজি চিনাক্তকৰণ।
আই.অ'.এছ.-ত মুকলি কৰাৰ সময়ত, কীবৰ্ডখনে ইংৰাজী ভাষা অন্তৰ্ভূ্ক্ত কৰিছিল, পৰৱৰ্তী মাহবোৰত ক্ৰমান্বয়ে অধিক ভাষা যোগ দিয়া হৈছিল, আনহাতে এণ্ড্ৰইডত, কীবৰ্ড খনে মুকলিৰ সময়ত ১০০ তকৈও অধিক ভাষা অন্তৰ্ভু্ক্ত কৰিছিল।
আগষ্ট ২০১৮ ত, জিবোৰ্ডে গুগল প্লে ষ্টোৰত ১ বিলিয়ন ইনষ্টল অতিক্ৰম কৰে, যাৰ ফলত ই আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় এণ্ড্ৰইড এপ্পসমূহৰ ভিতৰত এটা হৈ পৰে।
ইয়াক গুগল প্লে ষ্টোৰৰ দ্বাৰা জোখা হয় আৰু ইয়াত ব্যৱহাৰকাৰীৰ দ্বাৰা ডাউনলোডৰ লগতে এপৰ পূৰ্ব-ইনষ্টল কৰাৰ ইতিহাসো অন্তৰ্ভুক্ত থাকে।
আগষ্ট ২০১৬-ত মুকলি কৰা আই.অ'.এছ. এপৰ বাবে এক আপডেটত ফৰাচী, জাৰ্মান, ইটালিয়ান, পৰ্তুগীজ আৰু স্পেনিছ ভাষা যোগ দিয়া হৈছে, লগতে "স্মাৰ্ট জি.আই.এফ. পৰামৰ্শ" প্ৰদান কৰা হৈছে, য'ত কীবৰ্ডে লিখা পাঠৰ সৈতে প্ৰাসঙ্গিক জি.আই.এফ.-ৰ পৰামৰ্শ দিব।
কীবোৰ্ডখনে ডাৰ্ক থীমৰ বাবে নতুন বিকল্প প্ৰদান কৰে বা কীবৰ্ডৰ পৃষ্ঠভূমি হিচাপে কেমেৰা ৰোলৰ পৰা ব্যক্তিগত ছবি যোগ দিয়ে।
মাৰ্চ ২০১৮-ত আন এটা নতুন আপডেটত ক্ৰোৱেচিয়ান, চেক, ডেনিছ, ডাচ্চ, ফিনিছ, গ্ৰীক, পোলিছ, ৰোমানিয়ান, বেলুচি, চুইডিছ, কাতালান, হাংগেৰিয়ান, মালয়, ৰাছিয়ান, লেটিন আমেৰিকান স্পেনিছ আৰু তুৰ্কী ভাষা যোগ দিয়া হয়, যাৰ ফলত ব্যৱহাৰকাৰীসকলে "স্পেচ বাৰত মাইক বুটামটো দীঘলীয়াকৈ টিপিব পাৰে আৰু কথা পাতিব পাৰে"।
২০১৭ চনৰ এপ্ৰিল মাহত গুগলে জিবৰ্ডত সমৰ্থিত ভাৰতীয় ভাষাৰ পৰিমাণ যথেষ্ট বৃদ্ধি কৰি ১১ টা নতুন ভাষা যোগ দিয়ে, যাৰ ফলত সমৰ্থিত ভাৰতীয় ভাষাৰ মুঠ সংখ্যা ২২ লৈ বৃদ্ধি পায়।
জুন ২০১৭-ত, এণ্ড্ৰইড এপটো হাতেৰে অঁকা ইমোজিৰ চিনাক্তকৰণ আৰু একক শব্দৰ সলনি সম্পূৰ্ণ বাক্যাংশৰ পূৰ্বানুমান কৰাৰ সামৰ্থ্য সমৰ্থন কৰিবলৈ আপডেট কৰা হৈছিল।
১২ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২০ তাৰিখে, এটা নতুন সুবিধা "ইমজি কিটচেন" প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল যিয়ে ব্যৱহাৰকাৰীসকলক বিভিন্ন ইমজি " " কৰিবলৈ আৰু মেচেজ কৰোঁতে সেইবোৰ ষ্টিকাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ সুবিধা দিছিল।
চিডিচিয়ে অ’পিঅইড ব্যৱহাৰৰ আৰম্ভণি, নিদানিকভাৱে উপযুক্ত অ’পিঅইডৰ ব্যৱহাৰ, আৰু অ’পিঅইড থেৰাপিৰ সৈতে জড়িত সম্ভাৱ্য বিপদৰ মূল্যায়ন সম্পৰ্কে প্ৰেছক্ৰাইবাৰসকলৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট পৰামৰ্শ দিয়ে।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বৃহৎ খুচুৰা ফাৰ্মাচীৰ শৃংখলে অব্যৱহৃত অ’পিঅইড পুনৰ লোৱাৰ বাবে প্ৰ’ট’কল, নিৰ্দেশনাৱলী আৰু পদক্ষেপ ৰূপায়ণ কৰিছে, নেল’ক্স’ন কিট প্ৰদান কৰিছে, আৰু সন্দেহজনক প্ৰেছক্ৰিপচনৰ বাবে সজাগ হৈ আছে।
বীমা কাৰ্যসূচীয়ে প্ৰেছক্ৰিপচনৰ পৰিমাণৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰি বা কিছুমান ঔষধৰ বাবে পূৰ্ব অনুমোদনৰ প্ৰয়োজন কৰি অ’পিঅইডৰ ব্যৱহাৰ সীমিত কৰাত সহায় কৰিব পাৰে।
ইয়াক বহু পথেৰে (যেনে, পেশীৰ ভিতৰত, সিৰাৰ ভিতৰত, ছালৰ তলত, নাকৰ ভিতৰত আৰু শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ দ্বাৰা) দিব পাৰি আৰু ই অ’পিঅইড গ্ৰাহকৰ পৰা অ’পিঅইডক স্থানান্তৰিত কৰি আৰু এই গ্ৰাহকসমূহ সক্ৰিয় হোৱাত বাধা দি দ্ৰুতভাৱে কাম কৰে।
অ’পিঅইডৰ অতিমাত্ৰা সেৱনৰ সাক্ষী হ’ব পৰা সাধাৰণ লোকৰ বাবে, অ’পিঅইডৰ বৃহৎ প্ৰেছক্ৰিপচন থকা লোকৰ বাবে, দ্ৰব্য ব্যৱহাৰৰ চিকিৎসা কাৰ্যসূচীত থকা লোকৰ বাবে আৰু শেহতীয়াকৈ কাৰাগাৰৰ পৰা মুকলি হোৱা লোকৰ বাবে নেল’ক্স’ন কিট ব্যৱহাৰ কৰাটো বাঞ্ছনীয়।
যিহেতু এইটো জীৱন ৰক্ষাকাৰী ঔষধ, গতিকে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বহু অঞ্চলত প্ৰয়োজন অনুসৰি নেল’ক্স’ন কঢ়িয়াই নিব আৰু দিবলৈ আইন বলৱৎকৰণৰ বাবে স্থায়ী আদেশ দিয়া হৈছে।
তদুপৰি অ’পিঅইড আসক্তিৰ ব্যৱস্থাপনাত ব্যৱহাৰ কৰা নেলট্ৰেক্স’নৰ দৰে ঔষধ আৰম্ভ কৰাৰ আগতে ব্যক্তিৰ অ’পিঅইড বিৰতিৰ স্থিতিক প্ৰত্যাহ্বান জনাবলৈ নেল’ক্স’ন ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
অ’পিঅইড প্ৰতিস্থাপন থেৰাপিত হেৰ’ইনৰ দৰে অ’পিঅইডৰ ঠাইত দীৰ্ঘদিনীয়া কিন্তু কম ইউফ’ৰিক অ’পিঅইড ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
মিথাড’ন আৰু বিউপ্ৰেন’ৰফিন হৈছে অ’পিঅইড প্ৰতিস্থাপন থেৰাপিৰ বাবে সচৰাচৰ ব্যৱহৃত ঔষধ যাক চিকিৎসকৰ তত্বাৱধানত গ্ৰহণ কৰা হয়।
২০১৮ বৰ্ষৰ হিচাপত বিউপ্ৰেন’ৰফিন/নেল’ক্স’নক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হৈছে, কিয়নো অ’পিঅইড বিৰোধী নেল’ক্স’নৰ সংযোজনে অপব্যৱহাৰৰ আশংকা হ্ৰাস কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
অ’পিঅইড গ্ৰাহক বিৰোধী নেলট্ৰেক্স’নেও অ’পিঅইড গ্ৰাহকক দখল কৰি অ’পিঅইডৰ ইউফ’ৰিক প্ৰভাৱক বাধা দিয়ে, কিন্তু ই ইয়াক সক্ৰিয় নকৰে, গতিকে ই প্ৰশমন, বেদনাহৰণ বা ইউফ’ৰিয়া উৎপন্ন নকৰে, আৰু সেয়েহে ইয়াৰ অপব্যৱহাৰ বা বিচ্যুতিৰ কোনো সম্ভাৱনা নাই।
বিউপ্ৰেন’ৰফিন, মিথাড’ন আৰু নেলট্ৰেক্স’নক ঔষধ-সহায়ক চিকিৎসাৰ বাবে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ খাদ্য আৰু ঔষধ প্ৰশাসনে অনুমোদন জনাইছে।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত পদাৰ্থ অপব্যৱহাৰ আৰু মানসিক স্বাস্থ্য সেৱা প্ৰশাসনে মিথাড’ন অ’পিঅইড চিকিৎসা কাৰ্যসূচী আনুষ্ঠানিকভাৱে ঘোষণা কৰে আৰু চিকিৎসকসকলক বিউপ্ৰেন’ৰফিনৰ ৰেহাই প্ৰদান কৰে।
অ’পিঅইড ব্যৱহাৰৰ বিকাৰ নিৰ্ণয়ৰ বাবে ডিএছ‌এম-৫ নিৰ্দেশাৱলীত ব্যক্তিজনৰ অ’পিঅইড ব্যৱহাৰৰ সৈতে জড়িত উল্লেখযোগ্য অক্ষমতা বা যাতনা থকাটো প্ৰয়োজনীয়।
অ’পিঅইড লাভ কৰিবলৈ, অ’পিঅইড ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বা গ্ৰহণ কৰি সুস্থ হৈ উঠাৰ চেষ্টাত বৃহৎ পৰিমাণৰ সময় খৰচ কৰা হয়
উপস্থিত মাপকাঠীৰ সংখ্যাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তীব্ৰতাক মৃদু, মধ্যমীয়া বা গুৰুতৰ বুলি শ্ৰেণীভুক্ত কৰিব পাৰি।
আসক্তি আৰু নিৰ্ভৰশীলতা হৈছে দ্ৰব্য ব্যৱহাৰৰ বিকাৰৰ উপাদান; আসক্তি হৈছে ইয়াৰ অধিক গুৰুতৰ ৰূপ।
অ’পিঅইড প্ৰতিস্থাপন থেৰাপিৰ আঁৰৰ চালিকা নীতি হ’ল ৰোগীয়ে স্ব-নিৰ্দেশিত জীৱন পুনৰুদ্ধাৰ কৰা।
অ’আৰটিয়ে ড্ৰাগ্‌ছ প্ৰত্যাহাৰ আৰু ড্ৰাগ্‌ছৰ লোভৰ লক্ষণসমূহ হ্ৰাস কৰি এই প্ৰক্ৰিয়াটো সহজ কৰি তোলে; চিকিৎসাৰ ঔষধৰ ফলত এক শক্তিশালী ইউফ’ৰিক প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰা নহয়।
কিছুমান দেশৰ নিয়মসমূহে অ’আৰটি কাৰ্যসূচীত থকা লোকসকলৰ বাবে সীমিত সময় বলবৎ কৰে যিবোৰ সমাপ্ত হয় যেতিয়া এটা সুস্থিৰ অৰ্থনৈতিক আৰু মনোসামাজিক পৰিস্থিতি লাভ কৰা যায়।
কাৰ্যতঃ ৪০–৬৫% ৰোগীয়ে অ’পিঅইড প্ৰতিস্থাপন থেৰাপি গ্ৰহণ কৰাৰ সময়ত অতিৰিক্ত অ’পিঅইডৰ পৰা বিৰত থাকে আৰু ৭০–৯৫% ৰোগীয়ে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বহু পৰিমাণে হ্ৰাস কৰিব পাৰে।
অবৈধ অ’পিঅইডৰ ব্যৱহাৰৰ ফলত উদ্ভৱ হ’ব পৰা চিকিৎসা-সম্বন্ধীয় , মনোসামাজিক আৰু আইনী সমস্যাসমূহ একেলগে নাইকিয়া বা হ্ৰাস কৰা হয়।
অ’পিঅইড ব্যৱহাৰৰ বিকাৰ থকা লোকসকলক প্ৰায়ে মিথাড’ন বা বিউপ্ৰেন’ৰফিন ব্যৱহাৰ কৰি অ’পিঅইড প্ৰতিস্থাপন থেৰাপিৰ দ্বাৰা চিকিৎসা কৰা হয়।
অতিৰিক্তভাৱে তেওঁলোকে বোধগত আচৰণগত থেৰাপি, মানসিক স্বাস্থ্য পেছাদাৰীসকলৰ পৰা অন্যান্য ধৰণৰ সহযোগিতা, যেনে ব্যক্তিগত বা গোট থেৰাপি, বাৰটা পদক্ষেপৰ কাৰ্যসূচী আৰু অন্যান্য সমপৰ্যায়ৰ সমৰ্থন কাৰ্যসূচীৰ দ্বাৰা উপকৃত হ’ব পাৰে।
অ’পিঅইডৰ অতিমাত্ৰাৰ চিকিৎসাৰ বাবে নেল’ক্স’ন উপযোগী আৰু তেওঁলোকক ঘৰলৈ নিবলৈ নিজৰ দায়িত্বত নেল’ক্স’ন দিয়াটো উপকাৰী।
শেহতীয়া হিচাপ অনুসৰি বিশ্বজুৰি অ’পিঅইড আসক্তিত আক্ৰান্ত আৰু বাৰ্ষিক অ’পিঅইডৰ অতিমাত্ৰা সেৱন কৰা লোকৰ সংখ্যা ক্ৰমে ১ কোটি ৬০ লাখ আৰু ১ লাখ ২০ হাজাৰ।
মিথাড’ন আৰম্ভ কৰাৰ সময় আৰু দুয়োটা ঔষধৰ চিকিৎসা বন্ধ কৰাৰ লগে লগে সময়খিনি বিশেষকৈ মৃত্যুৰ আশংকা বৃদ্ধি পোৱা সময়, যিটো জনস্বাস্থ্য আৰু নিদানিক কৌশল দুয়োটাৰে সৈতে মোকাবিলা কৰিব লাগে।
মৃত্যুৰ হাৰ হ্ৰাস আৰু সমাজৰ সামগ্ৰিক খৰচ, যেনে ড্ৰাগ্‌ছ সম্পৰ্কীয় অপৰাধ আৰু স্বাস্থ্যসেৱাৰ ব্যয়ৰ পৰা হোৱা অৰ্থনৈতিক ক্ষতিকে ধৰি অবৈধ অ’পিয়েটৰ ব্যৱহাৰ বা নিৰ্ভৰশীলতাৰ সন্মুখীন হোৱা লোকসকলৰ স্বাস্থ্য আৰু জীৱন-যাপনৰ অৱস্থা উন্নত কৰাৰ বাবে অ’আৰটি আটাইতকৈ ফলপ্ৰসূ চিকিৎসা হিচাপে প্ৰমাণিত হৈছে।
2007; 4: 5. বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা, ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ড্ৰাগ্‌ছ আৰু অপৰাধৰ কাৰ্যালয় আৰু ইউএনএইড্‌ছে বেজী হ্ৰাস কৰা, এইচআইভি/এইড্‌ছৰ বিপদাশঙ্কা হ্ৰাস কৰা আৰু এণ্টিৰেট্ৰ’ভাইৰেল চিকিৎসাৰ আনুগত্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ সহায় কৰাত ফলপ্ৰসূ বুলি অ’আৰটিক সমৰ্থন কৰে।
চিডিচিয়ে অ’পিঅইডৰ অপব্যৱহাৰ, অ’পিঅইড আসক্তি আৰু অ’পিঅইডৰ অতিমাত্ৰা ব্যৱহাৰৰ সৈতে জড়িত পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰিছে।
ইয়াত নিদানিক প্ৰমাণৰ অভাৱৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে যে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ খাদ্য আৰু ঔষধ প্ৰশাসনে লেবেল লগোৱা "অপব্যৱহাৰ-নিবাৰক" অ’পিঅইডসমূহ অ’পিঅইড আসক্তিৰ বিপদ প্ৰশমনৰ বাবে ফলপ্ৰসূ।
চিডিচিৰ নিৰ্দেশনাই দীৰ্ঘদিনীয়া অ’পিঅইড বা সময়ৰ লগে লগে মুক্ত হোৱা অ’পিঅইডৰ পৰিৱৰ্তে তাৎক্ষণিকভাৱে মুক্তি পোৱা অ’পিঅইডৰ বিধান দিয়াৰ পৰামৰ্শ দিয়ে।
অন্যান্য পৰামৰ্শসমূহৰ ভিতৰত অ’পিঅইড-নেইভ ৰোগীৰ বিষ সফলতাৰে সমাধান কৰা সৰ্বনিম্ন অ’পিঅইডৰ মাত্ৰাৰ বিধান দিয়া আৰু ইতিমধ্যে অ’পিঅইড থেৰাপি গ্ৰহণ কৰা ৰোগীৰ সৈতে সহযোগিতা কৰি নন-অ’পিঅইড বেদনানাশক ঔষধৰ প্ৰভাৱ সৰ্বাধিক কৰা।
অ’পিঅইড আসক্তিৰ বাবে বিপদজনক কাৰকসমূহৰ ভিতৰত অ’পিঅইড অপব্যৱহাৰৰ ইতিহাস, বৰ্তমান অ’পিঅইডৰ অপব্যৱহাৰ, কম বয়স, আৰ্থ-সামাজিক স্থিতি, জাতি, চিকিৎসা নকৰা মানসিক বিকাৰ, আৰু অপব্যৱহাৰক প্ৰসাৰিত কৰা পৰিৱেশ আদি অন্তৰ্ভুক্ত।
জটিলতাসমূহৰ ভিতৰত অ’পিঅইডৰ অতিমাত্ৰা সেৱন, আত্মহত্যা, এইচ আই ভি/এইড্‌ছ, হেপাটাইটিছ চি, আৰু স্কুল, কৰ্মক্ষেত্ৰ বা ঘৰত হোৱা সমস্যা আদি হ’ব পাৰে।
আমেৰিকান ছাইকিয়েট্ৰিক এছ’চিয়েশ্যনে প্ৰকাশ কৰা ডিএছ‌এম-৫ ৰ মাপকাঠীৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৰোগ নিৰ্ণয় কৰিব পৰা যায়।
যদি এবছৰৰ ভিতৰত এঘাৰটা মাপকাঠীৰ ভিতৰত দুটাতকৈ অধিক মাপকাঠীৰ উপস্থিতি পোৱা যায়, তেন্তে ৰোগ নিৰ্ণয়ত এই আসক্তিৰ উপস্থিতি থকা বুলি নিশ্চিত হয়।
দীৰ্ঘদিনীয়া ব্যৱহাৰৰ পিছত অ’পিঅইডৰ হঠাতে হ্ৰাস বা বন্ধ হোৱাৰ লগে লগে অ’পিঅইড প্ৰত্যাহাৰ হ’ব পাৰে।
প্ৰত্যাহাৰৰ আৰম্ভণি শেষবাৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা অ’পিঅইডৰ অৰ্দ্ধ-জীৱনকালৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
হেৰ’ইনৰ সৈতে এইটো সাধাৰণতে ব্যৱহাৰৰ পাঁচ ঘণ্টাৰ পিছত হয়; মিথাড’নৰ সৈতে দুদিন সময় লাগিব পাৰে।
হেৰ’ইন প্ৰত্যাহাৰৰ বাবে লক্ষণসমূহ সাধাৰণতে দুদিনৰ পৰা চাৰিদিনত বেছি হয় আৰু দুসপ্তাহলৈকে থাকিব পাৰে।
কম গুৰুত্বপূৰ্ণ লক্ষণসমূহ আৰু অধিক সময়ৰ বাবে থাকিব পাৰে, তেনে ক্ষেত্ৰত প্ৰত্যাহাৰক পোষ্ট-এক্যুট-ৱিথড্ৰৱেল ছিনড্ৰ’ম বুলি জনা যায়।
মিথাড’ন ব্যৱহাৰ কৰা ৰোগীয়ে দৈনিক ক্লিনিকলৈ যাবলগীয়া হোৱাৰ বিপৰীতে লেভাচিটাইলমিথাড’ল ব্যৱহাৰ কৰা ৰোগীয়ে প্ৰতি সপ্তাহত মাত্ৰ তিনিবাৰহে ক্লিনিকলৈ যাবলগীয়া হৈছিল।
২০০১ চনত জীৱনলৈ ভাবুকি কঢ়িয়াই অনা ভেণ্ট্ৰিকুলাৰ এৰিথ্‌মিয়াৰ বাতৰি পোৱাৰ লগে লগে ইউৰোপৰ বজাৰৰ পৰা লেভাচিটাইলমিথাড’ল আঁতৰোৱা হয়।
অ’পিঅইড আসক্তি বা অ’পিঅইড ব্যৱহাৰৰ বিকাৰ হৈছে অ’পিঅইডৰ ব্যৱহাৰ সম্বন্ধীয় এবিধ দ্ৰব্য ব্যৱহাৰৰ বিকাৰ ।
এই বিকাৰৰ লক্ষণসমূহ হ’ল অ’পিঅইড ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰবল ইচ্ছা, অ’পিঅইডৰ প্ৰতি সহনশীলতা বৃদ্ধি, বাধ্যবাধকতা পালন কৰাত অসুবিধা, ব্যৱহাৰ হ্ৰাস কৰাত সমস্যা আৰু বন্ধ কৰাৰ লগে লগে প্ৰত্যাহাৰৰ লক্ষণ।
অ’পিঅইড প্ৰত্যাহাৰৰ লক্ষণসমূহ হ’ল বমি অহাৰ ভাব, পেশীৰ বিষ, ডায়েৰিয়া, টোপনিৰ সমস্যা, উত্তেজনা আৰু কম মেজাজ।
অ’পিঅইড ব্যৱহাৰৰ বিকাৰত সাধাৰণতে ব্যক্তিজনৰ বাবে বিপদাশঙ্কা হ্ৰাস কৰা, অপৰাধমূলক আচৰণ হ্ৰাস কৰা আৰু ব্যক্তিজনৰ দীৰ্ঘম্যাদী শাৰীৰিক আৰু মানসিক অৱস্থা উন্নত কৰাৰ লক্ষ্যৰে দীৰ্ঘম্যাদী চিকিৎসা আৰু যত্নৰ প্ৰয়োজন হয়।
কিছুমান কৌশলৰ লক্ষ্য হৈছে মাদক দ্ৰব্য সেৱন হ্ৰাস কৰা আৰু অ’পিঅইডৰ পৰা বিৰত ৰখা, আনহাতে আন কিছুমানে অনিৰ্দিষ্টকাললৈ অব্যাহত থকা প্ৰতিস্থাপন চিকিৎসাৰ সৈতে নিৰ্ধাৰিত মিথাড’ন বা বিউপ্ৰেন’ৰফিনক সুস্থিৰ কৰাৰ চেষ্টা কৰে।
অ’পিঅইড থেৰাপি গ্ৰহণ কৰাৰ সময়ত ৰোগীসকলক সময়ে সময়ে অ’পিঅইড সম্পৰ্কীয় জটিলতাৰ বাবে মূল্যায়ন কৰিব লাগে আৰু চিকিৎসকসকলে ৰাজ্যিক প্ৰেছক্ৰিপচন ঔষধ নিৰীক্ষণ কাৰ্যসূচীৰ ব্যৱস্থাসমূহ পৰ্যালোচনা কৰিব লাগে।
ৰোগীৰ অ’পিঅইডৰ মাত্ৰা বা ঔষধৰ সংমিশ্ৰণৰ বাবে অতিমাত্ৰা সেৱনৰ সম্ভাৱনা হ্ৰাস কৰিবলৈ পিছৰটোৰ মূল্যায়ন কৰিব লাগে।
অ’পিঅইড থেৰাপি গ্ৰহণ কৰা ৰোগীসকলৰ বাবে যাৰ ক্ষেত্ৰত বিপদৰ মাত্ৰা লাভতকৈ বেছি, চিকিৎসক আৰু ৰোগীয়ে তেওঁলোকৰ অ’পিঅইডৰ মাত্ৰা ক্ৰমান্বয়ে হ্ৰাস কৰিবলৈ চিকিৎসাৰ পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰিব লাগে।
মিথাড’নমিথাড’ন আৰম্ভ কৰাৰ সময়ত গুৰুত্বপূৰ্ণ বিবেচনাসমূহৰ ভিতৰত ৰোগীৰ অ’পিঅইড সহনশীলতা, শেষবাৰৰ বাবে অ’পিঅইড ব্যৱহাৰ কৰা সময়, ব্যৱহৃত অ’পিঅইডৰ প্ৰকাৰ আৰু মিথাড’ন বিষক্ৰিয়াৰ আশংকা আদি অন্তৰ্ভুক্ত।
মিথাড’ন হৈছে অ’পিঅইডৰ অতিমাত্ৰা ব্যৱহাৰৰ চিকিৎসা আৰু দীৰ্ঘদিনীয়া বিষ দুয়োটাৰে বাবে ব্যৱহাৰ কৰা এবিধ সম্পূৰ্ণ অ’পিঅইড এগ’নিষ্ট্।
বিউপ্ৰেন’ৰফিন আৰু মিথাড’নে অ’পিঅইডৰ লোভ হ্ৰাস কৰি, প্ৰত্যাহাৰৰ লক্ষণসমূহ লাঘৱ কৰি আৰু ক্ৰছ-ট’লাৰেন্সৰ জৰিয়তে অ’পিঅইডৰ ইউফ’ৰিক প্ৰভাৱ বন্ধ কৰি কাম কৰে আৰু বিউপ্ৰেন’ৰফিনৰ ক্ষেত্ৰত, যিটো এটা উচ্চ-আত্মীয়তাযুক্ত আংশিক অ’পিঅইড এগ’নিষ্ট্, অ’পিঅইড গ্ৰাহক সংপৃক্ততাৰ হেতুকে ই কাম কৰে।
বিউপ্ৰেন’ৰফিনৰ এইটোৱেই গুণ যে আন অ’পিঅইড শৰীৰৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ আগতে ইয়াক প্ৰয়োগ কৰিলে ই তীব্ৰ প্ৰত্যাহাৰৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
নিউক্লিয়াছ একাম্বেন্সত জিন লিপিবদ্ধকৰণ কাৰক ডেল্টা ফছ বিৰ অতিমাত্ৰা প্ৰকাশে মাদক দ্ৰব্যৰ পৰিতৃপ্তি সংবেদনশীল কৰি আৰু বাধ্যতামূলকভাৱে মাদক দ্ৰব্য বিচৰা আচৰণ বৃদ্ধি কৰি অ’পিঅইড আৰু অন্যান্য নিচাযুক্ত মাদক দ্ৰব্যৰ প্ৰতি আসক্তিৰ বিকাশত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।
অন্যান্য নিচাযুক্ত ঔষধৰ দৰেই অ’পিঅইডৰ অতিমাত্ৰা ব্যৱহাৰে নিউক্লিয়াছ একাম্বেন্সত ডেল্টা ফছ বিৰ প্ৰকাশ বৃদ্ধি কৰে।
গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনীত নিপেন্থি আৰু অ’ডিচিৰ নায়কে ইয়াক কেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল সেই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
অ’পিঅইডসমূহৰ ভিতৰত হেৰ’ইন, মৰফিন, ফেণ্টানিল, ক’ডিন, ডাইহাইড্ৰ’ক’ডিন, অক্সিক’ড’ন, হাইড্ৰ’ক’ড’ন আদি পদাৰ্থ অন্তৰ্ভুক্ত।
অ’পিঅইডৰ বিধান দিয়াৰ সময়ত চিকিৎসকে দৈনিক এমএমইৰ কথা উল্লেখ কৰাটো বাঞ্ছনীয় যাতে অপব্যৱহাৰ আৰু বিৰূপ প্ৰভাৱৰ আশংকা হ্ৰাস পায়।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত অতি কমেও ৪০ খন ৰাজ্যত ভাল হিতৈষী আইন আছে যাতে নীৰৱ দৰ্শকসকলক বিচাৰৰ ভয় নোহোৱাকৈ ব্যৱস্থা ল’বলৈ উৎসাহিত কৰা হয়।
২০১৯ চনলৈকে ৪৮ খন ৰাজ্যই ফাৰ্মাচিষ্টক ব্যক্তিগত প্ৰেছক্ৰিপচন অবিহনে নেল’ক্স’ন বিতৰণ কৰাৰ কৰ্তৃত্ব প্ৰদান কৰিছে।
যদিও চিকিৎসাৰ ফলত মৃত্যুৰ হাৰ হ্ৰাস পায়, চিকিৎসা আৰম্ভ হোৱাৰ পাছৰ প্ৰথম চাৰি সপ্তাহ আৰু চিকিৎসা বন্ধ হোৱাৰ পাছৰ চাৰি সপ্তাহ মাদক দ্ৰব্য সেৱনৰ সৈতে জড়িত মৃত্যুৰ বাবে আটাইতকৈ বিপদজনক সময়।
বৰ্ধিত দুৰ্বলতাৰ এই সময়ছোৱা তাৎপৰ্যপূৰ্ণ কিয়নো চিকিৎসা চলি থকা বহুতেই এই সময়ছোৱাত কাৰ্যসূচী এৰি যায়।
আঘাতপ্ৰাপ্ত অৱস্থা বা অস্ত্ৰোপচাৰৰ লগত জড়িত বিষৰ বাবে অ’পিঅইড ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰায় ৪% লোকৰ ক্ষেত্ৰত অ’পিঅইডৰ ব্যৱহাৰ দীৰ্ঘদিনীয়া হোৱা দেখা যায়।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত বেছিভাগ হেৰ’ইন ব্যৱহাৰকাৰীয়ে প্ৰেছক্ৰিপচন অ’পিঅইড ব্যৱহাৰ কৰি আৰম্ভ কৰে যিবোৰ অবৈধভাৱেও কিনিব পৰা যায়।
নৰহত্যা, আত্মহত্যা, দুৰ্ঘটনা আৰু যকৃতৰ ৰোগো অ’পিঅইড ব্যৱহাৰৰ বিকাৰত আক্ৰান্ত ৰোগীৰ বাবে অ’পিঅইডৰ সৈতে জড়িত মৃত্যুৰ কাৰণ।
আসক্তি হৈছে এবিধ মগজুৰ বিকাৰ যাৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে প্ৰতিকূল পৰিণতিৰ সত্ত্বেও বাধ্যতামূলকভাৱে মাদক দ্ৰব্য সেৱন কৰা।
ফিনলেণ্ডৰ বহু নাৰীয়ে ফিনলেণ্ডৰ সমাজত, শিক্ষা-বিদ্যাত, ব্যৱসায়ৰ ক্ষেত্ৰত যথোপযুক্ত গুৰুত্ব লাভ কৰে৷ ইয়াৰ উপৰি তেওঁলোকে ফিনলেণ্ডৰ চৰকাৰত বিশিষ্ট পদবী লাভ কৰিছে।
ফিনলেণ্ডৰ ৰাজনীতিত বিদ্যমান প্ৰভাৱশালী নাৰীৰ ভিতৰত এটা উদাহৰণ হ’ল টাৰ্জা হাল’নেন, যি দেশৰ প্ৰথম মহিলা ৰাষ্ট্ৰপতি হৈছিল৷ তেওঁ ৰাষ্ট্ৰপতি হোৱাৰ আগতে ফিনলেণ্ডৰ বৈদেশিক মন্ত্ৰীৰ পদত আছিল।
ধৰ্মৰ দিশত ফিনলেণ্ডৰ বেছিভাগ লোকেই ইভানজেলিকেল লুথাৰিয়ান চাৰ্চ অৱ ফিনলেণ্ডৰ সদস্য ৷ আনহাতে ফিনলেণ্ডৰ আনটো প্ৰধান খ্ৰীষ্টান ধৰ্মগোষ্ঠী হৈছে ইষ্টাৰ্ন অৰ্থডক্স চাৰ্চ৷ তেনে এক প্ৰেক্ষাপটত ফিনলেণ্ডৰ নাৰীসকলক পুৰোহিত হিচাপে নিযুক্তি দিব পাৰি।
২০০৬ চনত টেলিগ্ৰাফে লিখিছিল যে:ফিনলেণ্ডৰ মহিলাসকল পুৰুষতকৈ অধিক বৰ্হিমুখী আৰু তেওঁলোকৰ লগত সহজে সংযোজিত হ'ব পাৰি৷ তেওঁলোকৰ প্ৰায়ে তিনি-চাৰিটা ভাষাৰ ওপৰত দখল আছে।
১৯৭০ চনত দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদৰ পৃষ্ঠপোষকতাত এক সংক্ষিপ্ত অথচ শক্তিশালী নাৰী আন্দোলন আৰম্ভ হয়।
বৈবাহিক জীৱনত সংঘটিত হোৱা ধৰ্ষণক সেই সময়ত অপৰাধ বুলি গণ্য কৰা হোৱা নাছিল আৰু ঘৰুৱা হিংসাৰ বলি হোৱা লোকসকলেও সকলো ঠাইলৈ সহজে যাব পৰা নাছিল৷ নাৰীবাদীসকলে জনসাধাৰণৰ বাবে মুকলি হোৱা ডে-কেয়াৰ ব্যৱস্থাৰ বাবে যুঁজ কৰিছিল, আৰু কেৱল দৰমহা পোৱা প্ৰসূতিকালীন ছুটীৰ বাবেই নহয়, পিতৃত্বৰ ছুটীৰ অধিকাৰৰ বাবেও যুঁজিছিল।
বিশেষ আন্দোলনটোক সহায় কৰিবলৈ দুটা নাৰীবাদী গোট গঠন কৰা হৈছিল৷ মাৰ্ক্সবাদী-নাৰীবাদী আৰু ৰঙা নাৰী ।
ফিনলেণ্ডৰ নাৰীবাদীসকল ইউৰোপৰ অন্যান্য দেশ যেনে- ছুইডেন আৰু ছুইজাৰলেণ্ডৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল।
১৯৭০ চনত ফিনলেণ্ডৰ নাৰীসকলৰ বাবে আন গুৰুত্বপূৰ্ণ গোটসমূহৰ ভিতৰত ইউনিয়নি আৰু দ্য ফেমিনিষ্টছ অন্যতম।
সাহিত্যিক ধাৰা হিচাপে উপন্যাসিকাৰ বিকাশ আৰম্ভ হয় আৰম্ভণিৰ ৰেনেছাঁৰ ইটালীয় সাহিত্যত, মূলতঃ দ্য ডেকামেৰন ৰ লেখক জিওভানি বকাচিঅ'ৰ দ্বাৰা।
এই গঠনটো তেতিয়া পৰৱৰ্তী লেখকসকলে অনুকৰণ কৰিছিল, বিশেষকৈ ফৰাচী ৰাণী মাৰ্গাৰেটে ডি নাভাৰে, যাৰ হেপ্টামেৰন ত ৭২টা মূল ফৰাচী কাহিনী অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল আৰু ইয়াক দ্য ডেকামেৰনৰ গঠনৰ আৰ্হিত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
মেৰিয়াম-ৱেবষ্টাৰে উপন্যাসক সংজ্ঞায়িত কৰিছে যে "এটা চুটিগল্প আৰু উপন্যাসৰ মাজৰ দৈৰ্ঘ্য আৰু জটিলতাৰ মধ্যৱৰ্তী কল্পকাহিনীৰ ৰচনা"।
গল্প এটাক উপন্যাস, চুটিগল্প বা উপন্যাস বুলি গণ্য কৰিবলৈ প্ৰয়োজনীয় পৃষ্ঠা বা শব্দৰ সংখ্যা সম্পৰ্কে কোনো আনুষ্ঠানিক সংজ্ঞা নাই।
১৮ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰু ১৯ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে লেখকসকলে উপন্যাসখনক উপদেশ আৰু নিয়মৰ দ্বাৰা গঠন কৰা সাহিত্যিক ধাৰালৈ ৰূপান্তৰিত কৰা নাছিল, সাধাৰণতে বাস্তৱসন্মত ধৰণেৰে।
উপন্যাসিকা হৈছে এক আখ্যানমূলক গদ্য কল্পকাহিনী যাৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায়বোৰ উপন্যাসতকৈ কম, কিন্তু বেছিভাগ চুটিগল্পতকৈ দীঘল।
১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে হেনৰী জেমছ আছিল প্ৰথম ইংৰাজী ভাষাৰ সমালোচকসকলৰ ভিতৰত এজন যিয়ে চুটিগল্পতকৈ দীঘল আৰু জটিল, কিন্তু উপন্যাসতকৈ চুটি গল্পৰ বাবে নোভেলা শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
মিগেল ডি চাৰ্ভান্টেছৰ গ্ৰন্থ য়ে মানৱ চৰিত্ৰ আৰু সামাজিক পটভূমিৰ চিত্ৰণৰ প্ৰতি অধিক মনোযোগ দি এই ধাৰাটোত উদ্ভাৱন যোগ কৰিছিল।
১৯৬০ চনত ছোমালিয়াই ঔপনিৱেশিক শক্তিৰ পৰা স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়কে ভোটাধিকাৰ দিয়া হয়।
সেই সময়ছোৱাতে স্কুলত নামভৰ্তি, কৰ্মক্ষেত্ৰ, ৰাজনীতি আৰু সামৰিক বাহিনীত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণ বৃদ্ধি পাইছিল।
১৯৭৫ চনৰ পৰিয়াল আইনখনে বিবাহ, বিবাহ বিচ্ছেদ তথা সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰ আৰু বহুবিবাহৰ নিষিদ্ধকৰণৰ ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু পুৰুষক সমান অধিকাৰ প্ৰদান কৰে।
ৰাষ্ট্ৰপতি ছিয়াদ বাৰে ১৯৪৮ চনত ইটালীৰ বাহিনীয়ে হত্যা কৰা ঔপনিৱেশিকতাবাদ বিৰোধী ছোমালি যুৱ লীগৰ মহিলা সদস্য হাও টাকোৰ স্মৃতিত ১৯৭৭ চনত সোমালি মহিলা গণতান্ত্ৰিক সংস্থা স্থাপনৰ সমৰ্থন কৰে।
বাৰে সাম্ৰাজ্যই চৰকাৰৰ সৈতে মহিলাৰ সমন্বয় বৰ্তাই ৰাখিবলৈ স্থাপন কৰিছিল আৰু নেতৃত্বৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাক নিযুক্তি দিছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব নৱম শতিকাৰ শেষৰ ফালে ছোমালিয়াত বাস কৰা প্ৰায় সকলো লোকেই ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।
কোৰানৰ অধীনত মহিলাৰ অধিকাৰৰ ভিতৰত জীৱন, শিক্ষা, সম্পত্তিৰ মালিকীস্বত্ব আৰু উত্তৰাধিকাৰীত্বৰ অধিকাৰৰ লগতে বিবাহৰ সন্মতি দিয়াৰ অধিকাৰ আৰু ভৱিষ্যত স্বামীৰ সৈতে বিবাহ চুক্তিৰ অধিকাৰ আদি অন্তৰ্ভুক্ত।
একে সময়তে ছোমালি সংস্কৃতিয়ে পৰম্পৰাগতভাৱে পিতৃতন্ত্ৰ হিচাপে কাম কৰি আহিছে, য’ত আৰ্থিক আৰু পাৰিবাৰিক সিদ্ধান্তৰ সৰহভাগ পুৰুষেই লৈছিল, আৰু ৰাজহুৱা ক্ষেত্ৰখনত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছিল।
ছমালিলেণ্ড এখন স্বঘোষিত গণৰাজ্য আৰু আন্তৰ্জাতিকভাৱে ছোমালিয়াৰ স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল হিচাপে স্বীকৃত।
গৃহযুদ্ধৰ বাবে ১৯৭৫ চনৰ পৰা ছোমালিয়াৰ জনসংখ্যাৰ সঠিক পৰিসংখ্যা নিৰ্ণয় কৰাটো কঠিন হৈ পৰিছে।
দেওধায়ে পুখুৰীৰ বাবে ঠাই নিৰ্বাচন কৰাৰ পিছত এটি শুভ দিনৰ এটুকুৰা বৰ্গক্ষেত্ৰাকাৰ ঠাইত কেইবাটাও সৰু বৰ্গক্ষেত্ৰ আঁকি তাৰ সোঁমাজত একোটিকৈ চাকি জ্বলায়৷ যিকেইটা চাকি সোনকালে নুমাই যায়, সেইকেইটা ৰাখি বাকীকেইটা নাকচ কৰা হয়৷ পিছত নুমোৱা চাকিৰ ঠাইবোৰ মাটি চেলেকা বৰুৱাই চেলেকি চাই অলপ খান্দি পুনৰ চাকি জ্বলোৱা হয়৷ এইবাৰি যিকেইটা চাকি নুমাই যায়, সেই ঠাইবোৰ নিৰ্বাচনত ৰাখি বাকীবোৰ বাদ দিয়ে৷ মাটি চেলেকাই পুনৰ মাটি চেলেকি চাই অৰু অলপ দকৈ খান্দি চাকি জ্বলায়৷ এইদৰে গৈ গৈ শেহত এটা চাকি যদি জ্বলি থাকে তাতে মাটি চেলেকাই পানীৰ গোন্ধ পায় আৰু পুখুৰীৰ বাবে স্থিৰ কৰে৷ পানীৰ উঁহ থকা স্থানৰ নাভিস্থান বোলে৷ নাভিস্থানক কেন্দ্ৰ কৰি পুখুৰীৰ চাৰিসীমা নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়৷ অৰ্থাৎ যি ঠাইতে এটা বা একেলগে জ্বলোৱা বহুতো চাকি ঢপঢপকৈ নুমাই যায়, সেই ঠাইকে কেন্দ্ৰ কৰি নাগ পোতা হয়৷
বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন উদ্দেশ্যেৰে খন্দা পুখুৰীবোৰৰ প্ৰয়োগৰ দিশলৈ চাই কিছুমান নাম ৰখা হৈছিল৷ যুৰীয়া পুখুৰী, পূজাঘৰৰ পুখুৰী, নাকলগা পুখুৰী, গোলাঘৰৰ পুখুৰী, জামুকতলৰ পুখুৰী আদি এনে পুখুৰী৷ মধ্যযুগত আহোম ৰজাসকলে পুখুৰী খননত অধিক গুৰুত্ব দিয়ে৷ শিৱসাগৰ পুখুৰী, জয়সাগৰ পুখুৰী, গৌৰিসাগৰ পুখুৰীৰ উপৰিও পদুম পুখুৰী, বামুণ পুখুৰী, গণক পুখুৰী, নাগশংকৰ পুখুৰী, দীঘলী পুখুৰী, ডিমৌ পুখুৰী, মিঠা পুখুৰী, ৰাধা পুখুৰী, লিগিৰী পুখুৰী, লেতেকু পুখুৰী, কলিয়াবৰ পুখুৰী, বগীদ’ল পুখুৰী, ৰহঢলা পুখুৰী, ৰূপহী পুখুৰী আদি অনেক পুখুৰীৰ অৱস্থতিয়ে এতিয়াও প্ৰাচীন অসমৰ পুখুৰী খননৰ জনপ্ৰিয়তাকে সোঁৱৰায়৷
প্ৰাচীন অসমত পুখুৰী খনন এক পৰম্পৰাগত কাৰ্য হৈ পৰিছিল৷ অসমত ৰাজত্ব কৰা বিভিন্ন ৰজা বা ৰাজবংশীয় লোকে বিভিন্ন উদ্দেশ্য, যেনে; প্ৰজাক খোৱাপানী যোগান, যুদ্ধ জয়ৰ চিন হিচাপে, ৰাজ্যৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ, জলসিঞ্চন, সৌন্দৰ্য বৰ্ধন আৰু স্মৃতি ৰক্ষাৰ্থে সময়ে সময়ে পুখুৰী খন্দাইছিল আৰু ই পৰম্পৰাত পৰিণত হৈছিল৷ অসমত প্ৰাচীন কালৰ পৰা মধ্য যুগলৈ বিভিন্ন শাসকে খন্দা পুখুৰীত কিছুমান বিশেষ কৌশলগত প্ৰযুক্তি প্ৰয়োগ কৰিছিল৷ অসমত বহু পুৰণি পুখুৰী এতিয়াও অক্ষত অৱস্থাত আছে৷ তাৰ ভিতৰত শালস্তম্ভ বংশৰ ৰজা হজৰবৰ্মনএ খন্দোৱা শোণিতপুৰৰ হজৰাপাৰৰ “হজৰ পুখুৰী’’ সবাতোকৈ প্ৰাচীন পুখুৰী বুলি চিহ্নিত৷
পানীৰ উঁহ বিচাৰি বিচাৰি যি ঠাইতে চাকি নুমাই যায়, তাতে নাগপোতা হয়৷ সেই কাৰণে সেই যুগৰ পুখুৰীবোৰক নাগপোতা বা নাগফুটা পুখুৰী বোলা হৈছিল৷ নাগস্তম্ভ পোতাৰ আগতে শল্যকৰ্ষণ কৰে৷ ইয়াৰ গুৰিত তাম্ৰপত্ৰ স্থাপন কৰি তাত ৰহ ঢালি এঙাৰ বা শিলেৰে পূৰ্ণ কৰা হয়৷ কোনো কোনো নাগস্তম্ভ পুখুৰীৰ তিনি খলপালৈকে ইটাৰ গাঁথনি থাকে৷ ইয়াৰ পৰা পানী নিগৰিবলৈ মাজে মাজে ফুটা কৰা থাকে৷ ই ভূগৰ্ভৰ পানী ওপৰলৈ অহাত সহায় কৰে৷ পাতালৰ অধিকাৰী নাগৰ মতা-মাইকী উভয়কে শালস্তম্ভত খোদিত কৰি পুখুৰীৰ সোঁমাজত প্ৰতিস্থা কৰা হয়৷ নাগস্তম্ভই পুখুৰীৰ ৰক্ষক বুলি বিশ্বাস কৰা হয়৷
নাগস্তম্ভ স্থাপন কৰাৰ পিছত চাৰিওফালে যমুনা খান্দি তাৰ মাটিৰে পাৰ বান্ধে৷ পুখুৰীৰ পাৰ চাৰিওফালৰ মাটিতকৈ ওখ হয়৷ বাহিৰৰ পানী সোমাই যাতে পুখুৰীৰ পানী মলিয়ন কৰিব নোৱাৰে, তাৰবাবে এই ব্যৱস্থা৷ প্ৰাকৃতিক ভূমিৰ ওপৰত পুখুৰীৰ পাৰ পুখুৰীটোৰ দ’লৈ চাৰি খাপ আৰু ওপৰলৈ তিনিখাপ পাৰ বন্ধা হয়৷ সতোটা পাৰৰ নামবোৰ হ’ল; হাঁহচৰা, পূবা, কমাৰ, চমাৰ, পাৰ, অপাৰ আৰু মহাপাৰ৷ এনেদৰে সটটি পাৰেৰে নিৰ্মিত পুখুৰীক সাগৰ বোলা হয়৷ পাৰৰ মাটি নখহিবলৈ কুমাৰশালৰ পৰা ভগা পকী খোলাকটিবোৰ ছটিয়াই হাতীৰে গছকাই টান কৰা হয়৷
পুখুৰীৰ বাহিৰৰ ফালে খাৱৈ বা যমুনা খন্দা হয়৷ এই খাৱৈবোৰ পুখুৰীত পানী উপচিলে সমতা ৰক্ষা কৰাৰ বাবে খন্দা হয়৷ পুখুৰীৰ অতিৰিক্ত পানী প্ৰথম খাৱৈত পৰি সেইটো পূৰ্ণ হ’লে তাৰ পিছৰটোত পৰাৰ সুব্যৱস্থা কৰা থাকে৷ এইদৰে সাতটালৈকে খাৱৈ খান্দি মূল পুখুৰীৰ পানী বাহিৰৰ পানীৰ লগত লগ নোহোৱাকৈ ৰখা হৈছিল৷ পুখুৰীৰ উঁহেদি সদায় পানী ওলাই থাকে বাবে কেতিয়াবা পুখুৰীৰ পাৰ বুৰ যায়৷ সেয়ে বৃটিছৰ দিনৰ শিৱসাগৰ আৰু জয়সাগৰ পুখুৰীৰ অতিৰিক্ত পানী বাহিৰত নি পেলাবলৈ পাইপ বহুওৱা হৈছিল৷
আহোম যুগত পুখুৰী খননৰ বাবে উচ্চ প্ৰযুক্তিগত কৌশল প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল, তাৰবাবে কেইবাজনো বিষয়া নিযুক্ত কৰা হৈছিল৷ ৰসেন্দ্ৰ বৰুৱা, দৰবধৰা বৰুৱা, চাংৰুং ফুকন, মাটি চেলেকা বৰুৱা আদি বিষয় বাব সৃষ্টি কৰি সেইবোৰত উপযুক্ত লোকক নিযুক্ত কৰা হৈছিল৷ পুখুৰী খন্দাৰ কাম আৰম্ভ কৰাৰ আগতে ডা-ডাঙৰীয়াসকলে দেওধাই আৰু ব্ৰাহ্মণ পণ্ডিতসকলৰ গণনামতে বিষয়াসকলক কামত লাগিবলৈ অনুমতি দিয়ে আৰু সেইমতে বিষয়াসকলে নিজৰ নিজৰ কামত লাগে৷
প্ৰাচীন কালৰে পৰা অসমত বিভিন্ন কাৰণত পুখুৰী খনা হৈছিল৷ ৰজা-মহাৰজাসকলে যুদ্ধ জয় বা কোনো বীৰ-বীৰাঙ্গনাৰ স্মৃতি ৰক্ষাৰ্থে পুখুৰী খন্দোৱাৰ উপৰি ৰজা বা ডা-ডাঙৰীয়াসকলে প্ৰজাৰ হিতৰ বাবে আৰু ব্যক্তিগত উদ্দেশ্যত পুখুৰী খনাইছিল৷ খোৱাপানীৰ বাবে, কঠিয়া টিওৱাৰ বাবে, ৰজাঘৰীয়া পূজা-সেৱা, চাওফা বা নাংফাৰ শ ধোৱা, মৈদামত ব্যৱহৃত কোৰ ধোৱা, নাঙল ধোৱা, ৰজাঘৰীয়া সাজ-পাৰ ধোৱা, মাছ পোহা, নাওখেল আদিৰ বাবে পুখুৰী খন্দোৱা হৈছিল৷