polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
গিৰিজাক তেখেতৰ গুৰু কুটিয়ত্তম শিকাৰ বাবে প্ৰথম অনানজিয়াৰ ছাত্ৰ হিচাপে বাছি লৈছিল আৰু তেওঁ মন্দিৰৰ চাৰিওঁফালে শিল্পকৰ্ম সম্পাদনৰ বাবে প্ৰথম কুটিয়ত্তম অভিনেত্ৰী হিচাপে ইতিহাসৰ অংশ হৈছিল।
ভটিমা জগতগুৰু শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু শ্ৰীমাধৱদেৱে ৰচনা কৰা গুণ-বৰ্ণনা বা স্তুতি বিষয়ক এক শ্ৰেণীৰ গীত।
শংকৰদেৱে দেৱ ভটিমা, নাট ভটিমা আৰু ৰাজ ভটিমা আৰু মাধৱদেৱে ইয়াৰ লগতে নিজৰ গুৰু শংকৰদেৱৰ গুণ বৰ্ণনা কৰি গুৰু ভটিমা ৰচনা কৰিছিল।
চৰিত পুথি মতে শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ দুয়োগৰাকী পাটবাউসীলৈ যোৱাৰ বাটত ব্ৰাহ্মণ ভাটে গোৱা গীত শুনি শংকৰদেৱে মাধৱদেৱক ভটিমা গাবলৈ আজ্ঞা দিছিল।
মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ভগৱানৰ স্তুতি বিষয়ক গীত সমূহ হ'ল দেৱ ভটিমা, অংকীয়া নাটত ব্যৱহৃত গীত সমূহ হ'ল নাট ভটিমা আৰু ৰজাৰ স্তুতি বিষয়ক গীত সমূহ হ'ল ৰাজ ভটিমা।
'পৰম পুৰুষ পুৰাতন', 'জয় জগদীশ ঈশ ভয়হাৰী', 'বন্দে গোবিন্দা গোপীজন মানন্দা' আৰু 'পেখিয়ে চানুৰ সভা' আদি গীতত ঈশ্বৰৰ স্তুতি কৰা হৈছে বাবে এইকেইটাক দেৱ ভটিমা বুলি কোৱা হয়।
১৮৫৩ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰত, বঙালী কেলেণ্ডাৰ মতে ১২৬০ চনৰ ৮ পুহত আৰু হিন্দু পঞ্জিকা মতে আঘোণ মাহৰ কৃষ্ণা সপ্তমী তিথিত পশ্চিবঙ্গৰ বাঁকুড়া জিলাৰ এখন ভিতৰুৱা গাঁও জয়ৰামবাটীত এটা দৰিদ্ৰ ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল।
ৰামকৃষ্ণ মুখোপাধ্যায়ে কৃষিকৰ্ম আৰু পুৰোহিতালী কৰি জীৱন-নিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু তিনিজন ভায়েকক প্ৰতিপালন কৰিছিল।
সাৰদা দেৱীৰ জন্মৰ পিছত কাদম্বিনী নামেৰে এজনী জীয়ৰী আৰু প্ৰসন্নকুমাৰ, উমেশচন্দ্ৰ, কালীকুমাৰ, বৰদাপ্ৰসাদ আৰু অভয়চৰণ নামে পাঁচজন পুত্ৰসন্তান উপজিছিল।
তেওঁৰ জীৱনীকাৰসকলৰ মতে গাৰ্হস্থ আৰু সন্ন্যাস জীৱনৰ আদৰ্শ স্থাপন কৰাৰ বাবে তেওঁলোকে অবিচ্ছিন্ন ব্ৰহ্মচৰ্যৰ অনুশীলন কৰিছিল।
শ্ৰীৰামকৃষ্ণৰ মৃত্যুৰ পিছত সাৰদা দেৱীয়ে অৱশিষ্ট জীৱন জয়ৰামবাটী আৰু কলকাতাৰ ‘উদ্বোধন ভৱন’ত কটাইছিল।
তেওঁৰ সমগ্ৰ জীৱন স্বামী, ভাতৃ আৰু পৰিয়ালবৰ্গ আৰু তেওঁৰ আধ্যাত্মিক সন্তানসকলৰ প্ৰতি সেৱা আৰু আত্মত্যাগত উৎসৰ্গিত আছিল।
১৮৫৯ চনৰ মে’ মাহত সেই সময়ৰ গ্ৰাম্যপ্ৰথা অনুসৰি মাত্ৰ পাঁচ বছৰ বয়সতে তেওঁৰ ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ সৈতে বিবাহ হয়।
সাৰদা দেৱী আছিল ঊনৈশ শতিকাৰ বিশিষ্ট বঙালী ধৰ্মগুৰু ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ পত্নী, সাধনসঙ্গিনী আৰু ৰামকৃষ্ণ মঠ আৰু মিছনৰ সংঘজননী।
২০১১ চনত তেওঁৰ মাক হিৰা দেৱী ৱাইবাৰ মৃত্যু হোৱাৰ পিছত, পৰিয়ালত সংগীত উত্তৰাধিকাৰক জীয়াই ৰাখিবলৈ নৱনীত আদিত্য ৱাইবাই গীত গোৱা আৰম্ভ কৰিছিল।
তেওঁৰ ভায়েক সত্য আদিত্য ৱাইবা আৰু নৱনীতে ঐতিহ্যমূলক নেপালী লোক সংগীত পুনৰুদ্ধাৰ, সুৰক্ষা আৰু জনপ্ৰিয় কৰিবলৈ এটা দল হিচাপে কাম কৰে।
ভায়েক আৰু ভনীয়েকে দ্বাৰা হিৰা দেবী ৱাইবাৰ গীতবিলাক আকৌ সজায় আৰু পুনৰ ৰেকৰ্ড কৰে আৰু ২০১৫ চনত তেওঁলোকে হিৰা দেৱী ৱাইবাৰ আটাইতকৈ আইকনিক আৰু জনপ্ৰিয় গীতসমূহ হেণ্ডিকেপ কৰে।
সিহঁত 'আমা লাই শ্ৰদাঞ্জলি - মাতৃক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি' এলবামটোৰ নাম জীপাল কৰিছিল আৰু ইয়াক ৩ নৱেম্বৰ ২০১৭ তাৰিখত নেপালৰ কাঠমাণ্ডুৰ ঐতিহাসিক ভেন্যু পাটান যাদুঘৰত প্ৰকাশ কৰিছে।
তেওঁৰ মাক আৰু ভায়েক শ্ৰী সিং মন মান ৱাইবাৰ বাবে সংগীতৰ পৰিৱেশনত আগবাঢ়ি আহে যিয়ে তেওঁৰ মাকৰ সংগীত পৰামৰ্শদাতা তথা শিক্ষকো হৈছিল।
নৱনীত আদিত্য ৱাইবা নেপালী ভাষাৰ লোক গায়ক আৰু নেপালী ভাষাৰ লোক গায়িকা প্ৰয়াত হিৰা দেৱী ৱাইবাৰ কন্যা।
নৱনীত আদিত্য ৱাইবাই ভাৰতৰ পশ্চিমবঙ্গ বিশ্ববিদ্যালয়, উত্তৰবঙ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল।
সত্য ৱাইবা, তেওঁৰ ভায়েক সংগীত ৰচনা তথা পৰিচালনা কৰিছিল কাঠমাণ্ডুৰ পৰা কুতুম্বা বেণ্ড গীতবিলাকত মিউজিক দিয়াৰ বাবে।
তেওঁ বিমানৰ প্ৰবীণ খাদ্য বিতৰক আছিল আৰু হংকংৰ 'কেথে পেচিফিক এয়াৰলাইঞ্চ'ত সংগীত পৰিৱেশন কৰিছিল।
১৮৬৫ চনত বৰপেটাৰ কেইজন মান সচেতন দুৰদৰ্শী মানুহৰ প্ৰচেষ্টাত এখন বেচৰকাৰী মধ্য ইংৰাজী স্কুল বৰপেটাত স্থাপিত হৈছিল।
আৰম্ভণীতে অৰ্থৰ অভাৱত স্কুলৰ অৱস্থা তথৈবচ আছিল যদিও তেতিয়াৰ মহকুমাধিপতি শৰৎচন্দ্ৰ বেনাৰ্জী আৰু পেচকাৰ কালীচৰণ মুখাৰ্জীৰ প্ৰচেষ্টাত ১৮৭১ চনত ই নিয়মীয়া হাইস্কুল হিচাপে চলিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
স্কুলৰ প্ৰথমচোৱাত প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে আছিল যোগেন সান্যাল, ৰামচৰণ সিং আৰু ৰাজকুমাৰ সুৰেশ্বৰ গোঁহাই।
তেওঁৰ দিনতে স্কুলখনলৈ বৰপেটা নগৰৰ বাহিৰেও বৰবিলা, কেওটকুচি, হাউলী, বজালী ইত্যাদি অঞ্চলৰ পৰা ছাত্ৰবোৰে পঢ়িবলৈ আহে।
যদিও স্কুলৰ জন্মলগ্নৰ পৰা ছাত্ৰীৰ নামভৰ্ত্তি হোৱা নাছিল, ২০০৫ চন মানৰ পৰা সকলো শ্ৰেণীত ছাত্ৰীৰ নামভৰ্তি আৰম্ভ কৰা হয় আৰু বৰ্তমান মুঠ শিক্ষাৰ্থীৰ ৩৫ শতাংশই ছাত্ৰী।
ব্ৰিটিছৰ ৰাজত্বৰ কালত মহকুমাধিপতি শৰৎচন্দ্ৰ বেনাৰ্জী আৰু পেচকাৰ কালীচৰণ মুখাৰ্জীৰ প্ৰচেষ্টাত ১৮৭১ চনত এই বিদ্যালয় স্থাপন হয়।
গায়ত্ৰী দেৱীয়ে লণ্ডনৰ গ্লেণ্ডাৱাৰ প্ৰিপাৰেটৰী স্কুলত, শান্তিনিকেতনৰ বিশ্বভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ত আৰু ছুইজাৰলেণ্ডত পঢ়া-শুনা কৰিছিল।
পিছত লণ্ডন স্কুল অফ চেক্ৰেটাৰীজ, ব্ৰিলিয়ামণ্ট এণ্ড মাংকি ক্লাৱ লণ্ডনৰ পৰা চেক্ৰেটেৰীয়েল স্কীল সম্পৰ্কে অধ্যয়ন কৰে।
১৯৬৫ চনত লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰীৰ প্ৰধানমন্ত্ৰিত্বৰ সময়ত গায়ত্ৰী দেৱীক পুনৰ কংগ্ৰেছত যোগদান কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা হয়।
এইখিনি সময়ত তেওঁৰ স্বামীক চৰকাৰে স্পেইনৰ ৰাজদূত কৰি পঠোৱা সত্ত্বেও তেওঁ নিজৰ নীতিৰ পৰা বিচ্যুত হৈ কংগ্ৰেছত যোগদান নকৰিলে।
বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত লালপুৰা সমষ্টিত দামোদৰ লাল ব্যাসৰ হাতত গায়ত্ৰী দেৱী পৰাজিত হ’ল যদিও লোকসভাৰ নিৰ্বাচনত তেওঁ জয়লাভ কৰিলে।
তেওঁ চক্ৰৱৰ্তী ৰাজাগোপালাচাৰীয়ে স্থাপনা কৰা স্বতন্ত্ৰ পাৰ্টীৰ সদস্য হিচাপে, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ বিৰুদ্ধে যুঁজি ১৯৬৭ আৰু ১৯৭১ৰ লোকসভা নিৰ্বাচনতো জয়ৰ ধাৰা অব্যাহত ৰাখে।
ৰাজমাতা গায়ত্ৰী দেৱীৰ নাম এবাৰ লণ্ডনৰ ভয়েজ আলোচনীত বিশ্বৰ দহগৰাকী সুন্দৰীৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
তেওঁ ১৯৪৩ চনত জয়পুৰৰ প্ৰসিদ্ধ ‘মহাৰাণী গায়ত্ৰী দেৱী গাৰ্লচ্ পাব্লিক স্কুল’ৰ আৰম্ভণি কৰে।
তেওঁ ১২ বছৰ বয়সত সাৱাই মান সিং দ্বিতীয়ক লগ পায় আৰু কলকাতালৈ পলো খেলিবলৈ গৈ তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ লগতে থাকে।
বৈশালী মহান্তি হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী নৃত্যশিল্পী৷ তেখেত একেধাৰে কৰিঅ'গ্ৰাফাৰ, লেখিকা, স্তম্ভলেখক, বৈদেশিক আৰু ৰাজহুৱা নীতিৰ বিশ্লেষক; বৈদেশিক নীতি তথা বহুকেইখন আন্তৰ্জাতিক খ্যাতিসম্পন্ন প্ৰকাশন গোষ্ঠীৰ কৌশল পৰিক্ৰমা আৰু বৈদেশিক নীতিৰ নিয়মীয়া অৱদানকাৰী৷ বিশ্বখ্যাত আলোচনী যেনে-ফৰ্বছ, দ্য হাফিংটন প'ষ্ট, দ্য ডিপ্ল'মেট আৰু লণ্ডনস্থিত অপেন ডেম'ক্ৰেচীৰ লগত তেখেত জড়িত হৈছে৷ বৈশালী মহান্তি অক্সফৰ্ড ওডিছী কেন্দ্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা৷ এইটো কেন্দ্ৰৰ জৰিয়তে ৰ বহুকেইখন শীৰ্ষস্থানীয় শিক্ষানুষ্ঠান আৰু অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত ওডিছী নৃত্যৰ প্ৰসাৰ আৰু প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে৷
বৈশালী মহান্তিয়ে ওডিছী নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে প্ৰখ্যাত ওডিছী নৃত্যগুৰু পদ্মশ্ৰীপ্ৰাপক গংগাধৰ প্ৰধানৰ পৰা৷ অইন এগৰাকী প্ৰখ্যাত ওডিছী শিক্ষক আৰু পদ্মশ্ৰী প্ৰাপক ইলিয়ানা চিটাৰিষ্টীৰ পৰা তেখেতে নৃত্য-পৰিচালনা বা কৰিঅ'গ্ৰাফীৰ উচ্চতৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে৷ ওডিছী নৃত্যত তেখেতৰ ডিষ্টিংছনসহ বিশাৰদ ডিগ্ৰী আছে৷
বৈশালী মহান্তিয়ে ব্লেছড ছেক্ৰামেণ্ট উচ্চ মাধ্যমিক পুৰী আৰু ভুৱনেশ্বৰস্থিত কেআইআইটি ইণ্টাৰনেশ্যনেল স্কুলৰ পৰা শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে৷ দিল্লীত থকা লেডি শ্ৰীৰাম কলেজ ফ'ৰ ৱমেনত অধ্যয়ন কৰি তেখেতে পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত ৰাজনীতি আৰু আন্তৰ্জাতিক সম্পৰ্কত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷
১৯৯৪ চনৰ ৫ আগষ্টত ৰ পুৰীত বৈশালী মহান্তিৰ জন্ম হৈছিল৷ তেখেতৰ মাতৃ হৈছে প্ৰখ্যাত নাৰীবাদী লেখিকা আৰু কবি মানসী প্ৰধান৷ পিতৃ হৈছে ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা উত্তীৰ্ণ হোৱা বৈদ্যুতিক অভিযন্তা ৰাধা বিনোদ মহান্তি৷
"বৈশালী মহান্তি এণ্ড ট্ৰুপ" নামৰ নিজা নৃত্যগোষ্ঠীৰ জৰিয়তে তেখেতে একক আৰু দলীয় নৃত্য পৰিৱেশন কৰে৷ এই দলটোৱে ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰায় পোন্ধৰ বছৰৰো অধিক কাল নৃত্য পৰিৱেশন কৰি আহিছে৷
২০১৫-১৬ চনৰ বাবে তেখেত এ.এল.চি.ৰ গোলকীয় সভ্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল; যি অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত৷
অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰি তেখেতে নিউক্লিয়াৰ কূটনীতিত নিজৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷
পুৰুলীয়াৰ ছৌ নৃত্যত ব্যৱহৃত মুখা মুখ্যতঃ পৌৰাণিক চৰিত্ৰ যেনে মহিষাসুৰ-মৰ্দিনী, ৰাম-সীতা, ৰাম আৰু ৰাৱণ যুদ্ধ আদিক মূল বিষয়বস্তু হিচাপে নিৰ্মাণ কৰক হয়।
দেৱী দুৰ্গা, আৰু কাৰ্তিকৰ দৰে দেৱ-দেৱীসকলক চিত্ৰিত কৰিবলৈ মুখাবোৰ ৰঙীন ডাঠ হালধীয়া বা উজ্জ্বল কমলা ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
অসুৰবোৰ ক'লা বা ডাঠ সেউজীয়া ৰং কৰা হয় আৰু ডাঠ গোঁফ, ওলাই অহা দাঁত আৰু ডাঙৰ চকুৰ সৈতে ৰং কৰা হয়।
২০১০ চনত ছৌ নৃত্যক ইউনেস্কোৰ মানৱতাৰ অস্পৰ্শনীয় সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰতিনিধি তালিকাত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছিল।
তেওঁ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰাৰ আগতে উচ্চতম ন্যায়ালয়ত জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।
২০০৭ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ত জ্যেষ্ঠ অধিবক্তাৰ স্বীকৃতি লাভ কৰা দ্বিতীয় মহিলা ইন্দু মলহোত্ৰায়ে সুদীৰ্ঘ ৩০ বছৰ কাল উচ্চতম ন্যায়ালয়ত অধিবক্তা আছিল।
২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ আইন আৰু ন্যায় মন্ত্ৰণালয়ে ভাৰতত মধ্যস্থতাৰ কাৰ্যপ্ৰণালীৰ পুনৰীক্ষণ কৰিবলৈ গঠন কৰা উচ্চ স্তৰৰ কমিটিৰ সদস্য নিযুক্ত কৰা হৈছিল।
পিছলৈ মুখ্য ন্যায়াধীশ দীপক মিশ্ৰয়ে অধ্যক্ষতা কৰা কলেজিয়ায়ে তেওঁক সৰ্বসন্মতি ক্ৰমে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ নিযুক্তিৰ বাবে চৰকাৰলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল।
অধিবক্তা হিচাপে বাৰৰ পৰা পোনে পোনে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা।
৩০ বছৰৰ ব্যৱধানৰ পিছত উচ্চতম ন্যায়ালয়ত জ্যেষ্ঠ অধিবক্তাৰ পদ লাভ কৰা তেওঁ দ্বিতীয় গৰাকী মহিলা।
তেওঁ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা ঔম প্ৰকাশ মলহোত্ৰা আৰু লেখিকা সত্য মলহোত্ৰাৰ কণিষ্ঠ সন্তান।
তাৰপিছত তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞাননৰ সন্মানসহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰা পিছত তেওঁ কিছুদিন দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত মিৰাণ্ডা হাউচ কলেজ আৰু বিবেকানন্দ কলেজত অধ্যাপনা কৰিছিল।
তাৰ পিছত তেওঁ ১৯৮২ চনত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ফেকাল্টি অফ ল'ৰ পৰা আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত ইন্দু মলহোত্ৰায়ে ১৯৮৩ চনত দিল্লীৰ বাৰ কাউন্সিলত যোগদান কৰে।
১৯৮৮ চনত তেওঁ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ অধিবক্তাৰ বাবে পৰা পৰীক্ষাত প্ৰথম স্থান দখল কৰি উত্তীৰ্ণ হৈছিল।
১৯১৭ত কলকাতাত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰোচন আৰা বেগমে কিশোৰী কালতে বৰ্তমান পাকিস্তানৰ অন্তৰ্গত লাহোৰৰ চুন পীৰৰ চহকী লোক কিছুমানে আয়োজন কৰা সঙ্গীত সন্ধিয়াত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ লাহোৰ ভ্ৰমণ কৰিছিল।
মাজেমাজে কৰি থকা ভ্ৰমণৰ কালচোৱাত তেওঁ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ লাহোৰ কেন্দ্ৰত গীত সম্প্ৰচাৰ কৰিছিল।
১৯৩০ৰ দশকৰ শেহৰ পিনে আব্দুল কৰিম খানৰ ওচৰত হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীত শিকিবলৈ তেতিয়া বোম্বে নামেৰে জনাজাত বৰ্তমানৰ মুম্বাইলৈ যাত্ৰা কৰিছিল, যাৰবাবে তেওঁ ‘বোম্বেৱালী’ জনপ্ৰিয় অভিধা লাভ কৰিছিল।
এজন জেষ্ঠ্য আৰক্ষী বিষয়া তথা সঙ্গীতপ্ৰেমী চৌধাৰী আহমেদ খানে ১৯৪৪ চনত তেওঁক বিবাহৰ প্ৰস্থাৱ দিয়ে।
তেওঁ এই বিষয়ে গুৰু ওস্তাদ আব্দুল কৰিম খানৰ সৈতে আলোচনা কৰিলে আৰু অৱশেষত বিবাহৰ পিছত সঙ্গীত চৰ্চা ত্যাগ নকৰাৰ চৰ্তত তেওঁ এই প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰিলে।
বহুলভাবে সন্মানিত পাকিস্তানৰ এজন শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ পৃষ্ঠপোষক হায়াত আহমেদ খানে ১৯৫৯ত তেওঁক ‘অল পাকিস্তান মিউজিক কনফাৰেঞ্চ’ৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য হ’বলৈ আহ্বান জনায়।
শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ প্ৰসাৰৰ বাবে এই সংগঠনটোৱে পাকিস্তানৰ বিভিন্ন চহৰত বাৰ্ষিক সঙ্গীত সন্মিলনৰ আয়োজন কৰিছিল, যি এতিয়াও চলি আছে।
যদিও তেওঁক পাকিস্তানত ‘মালিকা-ই-মৌশকি’ অৰ্থাৎ সঙ্গীতৰ ৰাণী বুলি সম্বোধন কৰা হৈছিল, দৰাচলতে তেওঁ নম্ৰ, সৎ আৰু লক্ষণীয় ভাবে সৰল ব্যক্তি আছিল।
ভাৰত বিভাজনৰ পিছত ১৯৪৮ চনত ৰোচন আৰা বেগমে স্বামীৰ সৈতে ভাৰত ত্যাগ কৰি পাকিস্তানৰ পঞ্জাব প্ৰদেশৰ এখন সৰু চহৰ লালামুচাত বাস কৰিবলৈ লৈছিল।
এই চহৰখন পাকিস্তানৰ সাংস্কৃতিক ৰাজধানী লাহোৰৰ পৰা দূৰৈত যদিও সঙ্গীতৰ কাৰ্যসূচী, ৰেডিঅ’ আৰু দূৰদৰ্শনৰ অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ অহাযোৱা কৰিছিল।
আব্দুল হক খানৰ জীয়ৰী হিচাপে তেওঁৰ সম্পৰ্কীয় ভাতৃ আব্দুল কৰিম খানৰ যোগেদি পৰা শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ কিৰানা ঘৰানাৰ সৈতে সংযোগ আছিল।
দুটাকৈ ৰিয়েলিটী শ্ব'ত শীৰ্ষস্থান দখল কৰাৰ পাছত কৌৰে নিজকে এগৰাকী আগশাৰীৰ কণ্ঠশিল্পী হিচাপে বলিউদত প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
২০০৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত কৌৰে এনডিটিভি ইমাজিনৰ সংগীতৰ ৰিয়েলিটি শ্ব' "জুনুন"ত বিজেতা হিচাপে ঘোষিত হয়।
অনুষ্ঠানটোৰ ফাইনেলৰ দিনাখন মুখ্য অতিথি হিচাপে উপস্থিত থকা অমিতাভ বচ্চনৰ পৰা তেওঁ "চুফি কি চুলতানা"শীৰ্ষক উপাধিটো পায়।
ষ্টাৰ প্লাছৰ বহুচৰ্চিত ৰিয়েলিটি শ্ব' "দ্য ভয়চ"ত হৰ্শদ্বীপ কৌৰে প্ৰশিক্ষকৰ ভূমিকা পালন কৰে।
এম টিভি কোক ষ্টুডিঅ'ৰ চাৰিওটা ছিজনতে অংশগ্ৰহণ কৰা হৰ্শদ্বীপ কৌৰেই হৈছে একমাত্ৰ কণ্ঠশিল্পী।
কলেজত পঢ়ি থকা অৱস্থাতে ছেংগাৰৰ শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰত ইণ্টাৰনেটৰ ব্যৱহাৰ সম্পৰ্কে আগ্ৰহ বাঢ়িছিল আৰু ২০০০ চনত নুপিডিয়াৰ মুখ্য সম্পাদকৰ দায়িত্ব লৈছিল।
নুপিডিয়াৰ মন্থৰ বিকাশত হতাশ হৈ তেওঁ এখন ৱিকিৰ বাস্তৱায়নৰ আৰু নুকিপিডিয়াৰ ‘পীয়েৰ-ৰিভিউ’ পদ্ধতিৰে প্ৰবন্ধ গ্ৰহণৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল।
ছেংগাৰে আৰম্ভণিৰ সময়চোৱাত ৱিকিপিডিয়াৰ কমিউনিটি লীডাৰ হিচাপে সেৱা আগবঢ়াইছিল, কিন্তু এই প্ৰকল্পটোৰ প্ৰতি জন্মা বৰ্দ্ধিত হতাশাই ২০০২ চনত তেওঁক ৱিকিপিডিয়া এৰিবলৈ বাধ্য কৰিছিল।
১৯৮৬ চনত তেওঁ হাইস্কুলৰ পৰা গ্ৰেজুৱেচন সমাপ্ত কৰি ৰীড কলেজত দৰ্শনশাস্ত্ৰ প্ৰধান বিষয় হিচাপে অধ্যয়ন কৰিছিল।
কলেজত থাকোঁতেই তেওঁৰ প্ৰকাশৰ মাধ্যম হিচাপে ইণ্টাৰনেট আৰু ইয়াৰ সম্ভাৱনীয়তা সম্বন্ধে আগ্ৰহী হৈ উঠিছিল।
বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰচলিত শিক্ষণ পদ্ধতিৰ বিপৰীতে ই্ণ্টাৰনেটৰ যোগে ছাত্ৰ আৰু শিক্ষকৰ মাজত শিক্ষা আৰু শিক্ষণসামগ্ৰীৰ আলোচনা কৰা স্বেচ্ছাসেৱী, মুক্ত নেটৱৰ্কৰ এটা ফোৰাম হিচাপে কাৰ্য কৰিবলৈ তেওঁ এটা লিষ্টএভাৰ গঠন কৰিছিল।
ৱিকিপিডিয়াৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ পিছত, ২০০৭ চনত “মেৰামতি কৰিব নোৱাৰাকৈ ভাঙি পৰা” বুলি প্ৰকল্পটোৰ প্ৰতি সমালোচনামুখৰ হৈ পৰিছিল।
তেওঁ যুক্তি দিছিল যে যোগ্যতা থকা সত্ত্বেও দক্ষতা আৰু কৰ্তৃত্বৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা নথকা বাবে ৱিকিপিডিয়াৰ বিশ্বাসযোগ্যতা নাই।
ৱিকিপিডিয়াৰ সৈতে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিবলৈ ২০০৬ চনত তেওঁ চিনিজেনডিয়াম প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
লৰেঞ্চ মাৰ্ক ছেংগাৰ এজন আমেৰিকান ইণ্টাৰনেট প্ৰকল্প ডেভলপাৰ তথা ইণ্টাৰনেট বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক।
ইণ্টাৰনেটৰ বাদেও ছেংগাৰ অন্যতম আগ্ৰহ দৰ্শনশাস্ত্ৰ, বিশেষকৈ , প্ৰাক-আধুনিক দৰ্শনশাস্ত্ৰ আৰু নীতিশাস্ত্ৰ।
কন্নড় ভাষাত প্ৰথম অভিনয় কৰিছে- কে. বালচন্দ্ৰৰ 'বেনকিয়াল্লি আৰলিডা হুভু' , যিখন ছবি যথেষ্ট জনপ্ৰিয় হৈছিল।
লগতে পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত আৰু কেইখনমান হিট ছবি তেওঁ উপহাৰ দিবলৈ সক্ষম হৈছিল- 'মুথিনা হাৰ ' ,'সুপ্ৰভাত ', 'হেণ্ডথিগ হেলথিনী', 'অমৰুথবাসিনী ' আদি।
অভিনেতা বিষ্ণবৰ্দ্ধনৰ সৈতে তেওঁৰ জুটিটোক কন্নড় চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ জুটি বুলি বিবেচনা কৰা হয়।
তেওঁলোক দুয়ো 'বন্ধন ', 'সুপ্ৰভাত ', 'মুথিনা হাৰ ', 'হেণ্ডথিগ হেলথিনী ', 'হিমপথ ', 'মথড় মথড় মল্লিগে ' 'স্কুল মাষ্টৰ ' আদি বহুতো ব্লুক-বাষ্টাৰ ছবি উপহাৰ দিছে।
তামিল ছবি, কে. বালচন্দৰ পৰিচালিত 'সিন্ধু ভৈৰৱী'ত অভিনয় কৰি তেওঁ ১৯৮৫ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
সুহাসিনী মণিৰত্নম তেলুগু, মালয়ালম, তামিল আৰু কন্নড় ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী; যাক সাধাৰণতে সুহাসিনী নামেৰে জনা যায়।
তামিল ছবি 'সিন্ধু ভৈৰৱ'ৰ বাবে তেওঁ ১৯৮৫ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে।
তেওঁ দুটাকৈ 'কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা, এটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা , তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ নন্দী বঁটাও লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
জাতি-ভেদ সমস্যা আৰু নতুন প্ৰজন্মই ইয়াক অতিক্ৰম কৰিবলৈ কৰা প্ৰচেষ্টাৰ কাহিনীৰে নিৰ্মিত ছবিখনে কিন্তু বক্স-অফিচত মুখ থেকেচা খাইছিল যদিও 'ইন্দিৰা'ই দুটাকৈ তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল- এটা সন্তোষ চিবানলৈ শ্ৰেষ্ঠ চিনেমেটোগ্ৰাফাৰ বঁটা আৰু আনটো বিশেষ জুৰী বঁটা।
১৯৯১ চনত সুহাসিনীয়ে মাদ্ৰাজ দূৰদৰ্শনৰ বাবে নৃতত্ত্বমূলক ক্ষুদ্ৰ ধাৰাবাহিক এখন পৰিচালনা কৰে।
সুকীয়া সুকীয়া আঠটা খণ্ডৰ এই ধাৰাবাহিকখনত দক্ষিণ ভাৰতীয় মহিলাৰ জীৱনধাৰাৰ চিত্ৰিত কৰা হৈছে; য’ত তেওঁৰ সমকালীন অভিনেত্ৰী ৰেৱতী, ৰাধিকা শৰৎকুমাৰ, অমলা আক্কিনেনী আদিয়ে অভিনয় কৰিছে।
তেওঁৰ দুজনী ভনীয়েকৰ নন্দিনী এগৰাকী চিকিৎসক আৰু আনজনী ভনীয়েক সুভাষিণী এগৰাকী ইংৰাজী ভাষাৰ শিক্ষক।
৮০ আৰু ৯০ৰ দশকত তামিল, তেলুগু আৰু মালয়ালম ভাষাত ফিল্মফেয়াৰৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰা ৰেৱতী হৈছে একমাত্ৰ ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।
ছবিত অভিনয় কৰাৰ উপৰি, ৰেৱতীয়ে কিছুমান সামাজিক সংগঠনৰ লগত জড়িত হৈ সমাজহিতৈষী কৰ্মও সম্পাদন কৰিছে।
ৰেৱতীয়ে চেন্নাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহোৎসৱ আৰু ভাৰতৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহোৎসৱৰ দৰে সন্মানীয় ছবি মহোৎসৱতো সদস্য হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰিছে।
তেওঁলোকৰ দলটোৰ এখন দলীয় ফটো লোৱা হৈছিল আৰু সেইখন ফটোকে এখন জনপ্ৰিয় তামিল আলোচনীৰ প্ৰচ্ছদ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল।
ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাকে ধৰি একাধিক স্বীকৃতি-সন্মান তেখেতে আহৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
তেখেতে তিনিটা ভিন্ন শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় ছবি বঁটা লাভ কৰিছে, আনহাতে নবাৰকৈ দাক্ষিণাত্য ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰে সন্মানীত হৈছে।
পঞ্জাবীসকলে মন্নত বুলি কোৱা তেওঁলোকৰ ইচ্ছা পূৰণ বিচাৰি থকা পৰিয়ালবোৰে দেৱালত চাঞ্জী দেৱীৰ ছবি প্ৰস্তুত কৰে।
ভগৱান কৃষ্ণৰ মাতৃভূমি ব্ৰজৰ এক পৰম্পৰাগত কলা হিচাপে চাঞ্জী ঐশ্বৰিক দম্পতী কৃষ্ণ আৰু ৰাধাৰ অতীন্দ্ৰিয় ক্ৰীড়াৰ সৈতে অন্তৰ্নিহিতভাৱে জড়িত।
ইয়াৰ মতে ভগৱান কৃষ্ণই সন্ধিয়া গধূলিৰ সময়ত ৰাধা সন্তুষ্ট কৰাৰ বাবে ফুলেৰে নিৰ্মিত ৰাধাৰ এটা সুন্দৰ প্ৰতিচ্ছবি প্ৰস্তুত কৰিছিল।
তেওঁৰ প্ৰতিমা বোকাৰে তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু মহাজাগতিক শৰীৰ বা দেৱীৰ মুখৰ দৰে বিভিন্ন আকৃতিত সজোৱা হয়।
স্থানীয় মৃৎশিল্পী সকলে তেওঁৰ বাহু, ভৰি, অলংকাৰ আৰু অস্ত্ৰেৰে সজ্জিত মুখৰ দৰে শৰীৰৰ বিভিন্ন অংশৰ প্ৰতিমা তৈয়াৰ কৰে।
এই উৎসৱ দিল্লী, পঞ্জাব, হাৰিয়ানা আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ কিছু অংশৰ হিন্দু মহিলা আৰু ছোৱালী সকলে লোকদেৱী চাঞ্জীলৈ উৎসৰ্গিত কৰি পালন কৰা হয়।
যেতিয়াই তেওঁ গৰ্ভধাৰণৰ বিষয়ে জানিব পাৰে তেতিয়া অঙ্গনৱাড়ী কেন্দ্ৰত গৰ্ভধাৰণ পঞ্জীয়ন কৰায়
অতি কমেও এটা প্ৰসৱ-পূৰ্ব যত্ন অধিৱেশনত উপস্থিত থাকিব আৰু আইৰণ-ফলিক এচিড টেবলেট আৰু টিটি1 গ্ৰহণ কৰিব, আৰু
ছয় মাহৰ বাবে শিশুক কেৱল স্তন্যপান কৰোৱা আৰু মাতৃৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত অনুসৰি পৰিপূৰক আহাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰা,
প্ৰসৱৰ তৃতীয় আৰু ষষ্ঠ মাহৰ ভিতৰত বিকাশ নিৰীক্ষণ আৰু শিশু আৰু শিশুপুষ্টি আৰু আহাৰৰ ওপৰত কমেও দুটা পৰামৰ্শ অধিবেশনত উপস্থিত থকা
প্ৰধানমন্ত্ৰী মাতৃ বন্দনা যোজনা ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালনা কৰা এক মাতৃত্বকালীন লাভালাভ কাৰ্যসূচী।
এয়া ১৯ বছৰ বা তাতকৈ অধিক বয়সৰ গৰ্ভৱতী আৰু স্তন্যপান কৰোৱা মহিলাসকলৰ বাবে এক চৰ্তসাপেক্ষ নগদ স্থানান্তৰ আঁচনি।
ই মহিলাসকলক সন্তান জন্ম আৰু শিশু যত্নৰ সময়ত মজুৰি-ক্ষতিৰ বাবে আৰু সুৰক্ষিত প্ৰসৱ আৰু ভাল পুষ্টি আৰু আহাৰ প্ৰদান ৰখাৰ বাবে চৰ্ত প্ৰদান কৰাৰ বাবে আংশিক মজুৰি ক্ষতিপূৰণ প্ৰদান কৰে।
যোগ্য হিতাধিকাৰীসকলে প্ৰাতিষ্ঠানিক প্ৰসৱৰ বাবে জননী সুৰক্ষা যোজনাৰ অধীনত দিয়া উদগনি প্ৰাপ্ত কৰে আৰু ইয়াৰ অধীনত প্ৰাপ্ত কৰা উদগনি মাতৃত্বকালীন লাভালাভৰ বাবে হ'ব যাতে গড়ে এগৰাকী মহিলাই ₹৬,০০০ লাভ কৰে।
২০১৭ চনত আঁচনিখন পূৰ্বৰ ইন্দিৰা গান্ধী মাতৃত্ব সহযোগ যোজনাৰ পৰা প্ৰধানমন্ত্ৰী মাতৃ বন্দনা যোজনালৈ নামকৰণ কৰা আৰু মাতৃত্ব লাভ কাৰ্যসূচী সমগ্ৰ ৰাষ্ট্ৰক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে।
প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ২০১৭ চনৰ নতুন বছৰৰ আগৰ ভাষণত ঘোষণা কৰে যে দেশৰ ৬৫০খন জিলাক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ আঁচনিখন বৃদ্ধি কৰা হ'ব।
উচ্চ মাতৃ আৰু শিশু মৃত্যুৰ প্ৰাথমিক কাৰণবোৰৰ ভিতৰত গৰ্ভধাৰণ আৰু সন্তান জন্মৰ সময়ত দুৰ্বল পুষ্টি আৰু অপৰ্যাপ্ত চিকিৎসা সেৱা অন্যতম।
প্ৰথমতে আঁচনিখন আইনত উল্লেখ কৰা ₹৬,০০০ নগদ মাতৃত্বকালীন লাভালাভৰ ব্যৱস্থা ৰূপায়ণ কৰিবলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় খাদ্য সুৰক্ষা আইন, ২০১৩ৰ অধীনত অনা হৈছিল।
তাৰ পিছত, ১৯ বছৰ বা তাতকৈ অধিক বয়সৰ সকলো গৰ্ভৱতী মহিলাক পৰিশোধ কৰা মাতৃত্বকালীন ছুটি প্ৰাপ্ত কৰাৰ বাহিৰে তিনিটা কিস্তিত পৰিশোধ কৰিবলৈ ৫,০০০ টকা চৰ্তসাপেক্ষ নগদ স্থানান্তৰ লাভালাভৰ বাবে যোগ্য আছিল।
ৰাষ্ট্ৰীয় খাদ্য সুৰক্ষা আইন ৰূপায়ণৰ পিছত পৰিমাণটো প্ৰতিটো ₹৩,০০০ দুটা কিস্তিত পৰিশোধ কৰিব পৰা ব্যৱস্থালৈ সংশোধন কৰা হৈছে।
গৰ্ভধাৰণ, প্ৰসৱ আৰু স্তন্যপান কৰোৱা সময়ত উপযুক্ত অনুশীলন, যত্ন আৰু প্ৰাতিষ্ঠানিক সেৱাৰ ব্যৱহাৰ বৃদ্ধি কৰা
মহিলাসকলক প্ৰথম ছয় মাহৰ বাবে আগতীয়া আৰু স্তন্যপান সহ পুষ্টি আৰু আহাৰ প্ৰদান অব্যাহত ৰখা প্ৰক্ৰিয়া অনুসৰণ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰা; আৰু
অৱশ্যে অধ্যয়নৰ গম পোৱা গৈছে যে এই যোগ্যতাৰ চৰ্ত আৰু অন্যান্য চৰ্তসমূহে বহু সংখ্যক মহিলাক তেওঁলোকৰ অধিকাৰ প্ৰাপ্ত বঞ্চিত কৰে।
ভাৰত বিভাজনৰ পিছত এই দিনাজপুৰ জিলাৰ এটা অংশ পূব পাকিস্তানৰ আৰু আনটো অংশ ভাৰতৰ পশ্চিমবঙ্গৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
প্ৰথমে দিনাজপুৰৰ মিচনেৰী স্কুলত পঢ়া-শুনা কৰে আৰু তাৰপিছত দিনাজপুৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা ১৯৬০ চনত তেওঁ মেট্ৰিকত উত্তীৰ্ণ হয়।
পশ্চিম পাকিস্তানত গিৰিয়েকৰ সৈতে একেলগে থাকিব নোযোৱালৈকে জিয়াই ১৯৬৫ চনলৈ দিনাজপুৰ সুৰেন্দ্ৰনাথ কলেজত অধ্যয়ন কৰে।
২০০৭ চনৰ জানুৱাৰীত অনুষ্ঠিত হবলগীয়া নিৰ্বাচন দেশখনত হিংসাত্মক ঘটনা ঘটি থকাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত পিছুৱাই যায় আৰু ফলস্বূৰুপে ৰক্তপাতহীন ভাবে সামৰিক কৰ্তৃপক্ষই দেশৰ তত্ত্বাৱধায়ক চৰকাৰৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে।
অন্তৰ্ৱৰ্তীকালিন সামৰিক চৰকাৰৰ কাৰ্যকালত জিয়া আৰু তেওঁৰ দুই পুত্ৰৰ ওপৰত দুৰ্নীতিৰ অভিযোগ অনা হয়।
২০১৮ চনত ‘জিয়া অনাথালয় ট্ৰাষ্ট’ আৰু জিয়া চেৰিটেবল ট্ৰাষ্ট দুৰ্নীতি গোচৰত দোষী সাব্যস্ত কৰি জিয়াক সোতৰ বছৰৰ বাবে কাৰাদণ্ড দিয়া হয়।
১৯৮২ চনত সেনাবাহিনীৰ প্ৰধান জেনেৰেল হুছেইন মহম্মদ ইৰচাদে নেতৃত্ব দিয়া এক সামৰিক অদ্ভুত্থানৰ পৰা ১৯৯০ চনত সামৰিক স্বৈৰাচাৰী শাসন হিচাপে ইৰচাদৰ পতনলৈকে জিয়াই গণতান্ত্ৰিক আন্দোলনটোৰ নেতৃত্ব দিছিল।
১৯৯৬ চনতো তেওঁ অলপীয়া সময়ৰ বাবে প্ৰধানমন্ত্ৰী হয় যদিও ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯৬ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা সাধাৰণ নিৰ্বাচনটো অন্য ৰাজনৈতিক দলবোৰে বৰ্জন কৰিছিল।
এগৰাকী প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰূপে এখন গণতান্ত্ৰিক চৰকাৰৰ মুৰব্বীৰ আসনত উপবিষ্ট হোৱা তেৱেঁ দেশখনৰ প্ৰথম আৰু মুছলমানপ্ৰধান দেশবোৰৰ ভিতৰত দ্বিতীয় মহিলা ৰাজনৈতিক নেতা।
২০০৪ চনত ফ’ৰ্বচ আলোচনীৰ তালিকাত জিয়াক বিশ্বৰ এশগৰাকী ক্ষমতাশালী মহিলাৰ তালিকাত চতুৰ্দশ স্থান দিছিল।
ইংৰাজৰ পৰা ৰাজ্য লাভ কৰি পুৰন্দৰ সিংহ গুৱাহাটীত থকাৰ সময়ত দীননাথ বেজবৰুৱাই তেওঁ সাক্ষাত কৰিছিল।
যেতিয়া ইংৰাজে পুৰন্দৰ সিংহৰ পৰা ৰাজ্য কাঢ়ি লয় তেতিয়া দীননাথ বেজবৰুৱাক এচিষ্টেণ্ট কমিচনাৰ তলত দেৱানী বিচাৰ বিভাগত মহাফেজ ৰাখিছিল আৰু পিছলৈ দেৱানী চিৰস্তাদাৰ পাতিছিল।
ধৰ্ম বিষয়ক আলোচনা, দেশৰ আৰ্থিক আৰু সামাজিক উন্নতি হোৱা সৰু সৰু কামবোৰত দীননাথ বেজবৰুৱা আগৰণুৱা আছিল।
দীননাথ বেজবৰুৱাই স্কন্দ পুৰাণৰ অন্তৰ্গত উৎকল খণ্ড পুথিৰ আৰু ৰুদ্ৰযামালৰ অন্তৰ্গত হৰগৌৰী সংবাদৰ আচাৰ্য সংহতি নামৰ পুথিৰ অসমীয়া ভাঙনি কৰিছিল।
তেওঁ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ জীৱন চৰিত্ৰ পুথি “গুৰু-চৰিত্ৰ” লিখি হাতেৰে নকল কৰোৱাই সত্ৰসমূহক দান দিছিল।
চাৰিবছৰ বয়সতেই মাতৃহীনা হোৱা দীননাথ বেজবৰুৱাক তেওঁৰ বৌৱেক আৰু বৰবাইদেৱেক দুৰ্বীদেৱীয়ে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল।
তেওঁ পিতৃ কৃষ্ণৰাম বেজবৰুৱা, ককায়েক হলিৰাম বেজবৰুৱা আৰু সেই সময়ৰ ভাল ভাল বৈদ্যৰ ওচৰত আয়ুৰ্বেদ বিদ্যা লাভ কৰি পৰীক্ষাত সসন্মানেৰে উত্তীৰ্ণ হৈছিল।
মিৰাচিসকল ইছলাম ধৰ্মত দীক্ষিত হৈ থাকোঁতে ধাদিসকল এটা নিৰ্দিষ্ট ধৰ্মীয় সম্পৰ্কত সীমাবদ্ধ নাছিল।
আমোদ প্ৰমোদৰ লগতে সেনাবাহিনীক উৎসাহিত কৰি যোদ্ধাৰ গুণেৰে উদ্ভাসিত হবলৈ ধাদি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
ষষ্ঠ শিখ গুৰু গুৰু হৰগোৱিন্দে ধাদি কলাক উৎসাহিত আৰু প্ৰচাৰ কৰিছিল আৰু পৰম্পৰাক জমিদাৰ বা শাসকসকলৰ প্ৰশংসা গোৱাৰ পৰা প্ৰকৃত ঈশ্বৰৰ প্ৰশংসা তেওঁলোকক ৰূপান্তৰিত কৰিছিল।
ধাদি শিখ ধৰ্মৰ লগত জড়িত আৰু ভাৰতৰ পঞ্জাব ৰাজ্যত প্ৰচলিত পাৰম্পৰিক সংগীতৰ ধাৰা আৰু এই ধাৰাৰ প্ৰদৰ্শকসকলক বোলে।
ঘূৰণীয়া অংশ আধা কটা নাৰিকলৰ খোলা বা শুকান লাও খোলাৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু খোলাৰ মাজেৰে দুটা ফুটা থাকে।
তাঁৰ বা গুণা টান এটা বাঁহৰ কাণ নামৰ অংশৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰণ কৰা হয় আৰু ইয়াক বাঁহৰ মাৰিৰ এটা ফুটাৰ ভিতৰত লগোৱা হয়।
প্ৰসিদ্ধ পেনা বাদক খাঞ্জেম্বম মংগী সিঙৰ নেতৃত্বত সংগঠন পৰম্পৰাগত আৰু থলুৱা কলাৰ ওপৰত গৱেষণা কেন্দ্ৰয়ে পেনাক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ বাবে কাম কৰি আছে।
গুণাসমূহ পৰম্পৰাগতভাবে ঘোঁৰাৰ চুলিৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল যদিও কেতিয়াবা কাঠৰ আঁহে আৰু ধাতুৰ গুণাৰেও তৈয়াৰ কৰা হয়।
পিছত তেওঁ আৰ্দেশিৰ ইৰাণীৰ নিৰ্বাক ছবি বীৰ অভিমন্যুত অভিনয়ৰ যোগে চলচ্চিত্ৰ জগতত ভৰি দিয়ে।
কিন্তু এইখন ট্ৰিক ফটোগ্ৰাফী আদি বহুতো স্পেচিয়েল ইফেক্ট ব্যৱহাৰ কৰা এখন ব্যয়বহুল ফেণ্টাচী ছবি বুলি গণ্য কৰা হয়।
তেওঁ নিজৰ প্ৰডাকচনৰ কাম কৰাৰ উপৰিও ১৯৩৮ৰ ছবি দুনীয়া ক্যা হ্যায় লৈকে কহিনুৰ ষ্টুডিঅ’ আৰু ইম্পেৰিয়েল ষ্টুডিঅ’ৰ বাবেও কাম কৰিছিল।
অৱশ্যে এই বিবাহৰ বা নবাব আৰু ফাটিমাৰ মাজত কোনো চুক্তি হোৱাৰ বা ফাটিমাৰ কোনো সন্তানক নবাবে স্বীকৃতি দিয়াৰ কোনো তথ্য নাই।
ছবিজগতত প্ৰবেশ কৰাৰ চাৰি বছৰৰ ভিতৰতে তেওঁ চিত্ৰনাট্য ৰচনা, পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনাৰ ক্ষেত্ৰখনতো নিজৰ স্থিতি সাব্যস্ত কৰিছিল।
১৯৫৮ চনত বাটলিন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰছ চেনেল সাঁতোৰ প্ৰতিযোগিতাত ব্ৰজেন দাসে পুৰুষৰ শাখাত প্ৰথম স্থান পাইছিল আৰু ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পৰা ইংলিছ চেনেল সাঁতুৰিবলৈ সক্ষম হোৱা ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ প্ৰথমগৰাকী ব্যক্তিৰ সন্মানো অৰ্জন কৰিছিল।
গ্ৰিটা এণ্ডাৰছন নামৰ ডেনিছ মূলৰ আমেৰিকান মহিলা সাঁতোৰবিদগৰাকীয়ে ১১ ঘণ্টা ১ মিনিটত সাঁতুৰি পাৰ হ'বলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু পুৰুষ-মহিলা উভয়ৰে ভিতৰত প্ৰথম স্থান পাইছিল।
পিছত ব্ৰজেন দাসে নিজেই বাটলিন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰছ চেনেল সাঁতোৰ প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজকমণ্ডলীক পৰৱৰ্তী বৰ্ষত অংশ ল'বৰ বাবে আৰতিৰ নাম প্ৰেৰণ কৰিছিল।
ইংলিছ চেনেল সাঁতুৰি পাৰ হোৱা প্ৰথম ভাৰতীয় মিহিৰ সেনৰ দ্বাৰা তেওঁ বিশেষভাৱে অনুপ্ৰাণিত হৈছিল।
১৯৫৯ চনত তেওঁ নিজেই ইংলিছ চেনেল সাঁতুৰিবলৈ সক্ষম হয় আৰু এই কৃতিত্ব অৰ্জন কৰা এছিয়া মহাদেশৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলাৰূপে পৰিগণিত হয়।
চাৰি বছৰ বয়সৰ পৰাই আৰতিয়ে খুৰাকৰ সৈতে চম্পালা ঘাটত গা ধুবলৈ গৈছিল আৰু তাৰ পৰাই তেওঁ সাতোৰ শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
১৯৪৬ চনত পাঁচ বছৰ বয়সতে আৰতিয়ে শৈলেন্দ্ৰ মেম'ৰিয়েল ছুইমিং প্ৰতিযোগিতাত ১১০ গজ ফ্ৰি ষ্টাইল শাখাত সোণৰ পদক পাবলৈ সক্ষম হৈছিল।
এই চাকি প্ৰকৃততে পথেৰ বুলি জনাজাত নিৰ্দিষ্ট সম্প্ৰদায়ৰ দ্বাৰা নাচিয়াৰকইলত তৈয়াৰ কৰা হৈছিল।
তেওঁলোক প্ৰকৃততে আগৰ ট্ৰাভাঙ্কোৰ-কোচিন ৰাজ্যৰ নাগৰকইলত পিতল আৰু কাঁহ ধাতুৰে নিৰ্মিত এই কলাক অনুশীলন কৰিছিল।
সেয়ে পথেৰৰ পাঁচটা পৰিয়াল প্ৰথমতে কুম্বাকোনাম আৰু তাৰ পিছত ১৮৫৭ চনত নাচিয়াৰকইললৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল।
কুম্বাকোনামত তেওঁলোকে স্থানীয় শিল্পীসকলক পিতলৰ পাটেৰে এই সামগ্ৰীটো নিৰ্মাণ কৰা স্থানীয় শিল্পীসকল জনাইছিল।
তেওঁলোকে দক্ষতাৰ ফলত এক নিৰ্দিষ্ট প্ৰকাৰৰ বালি ব্যৱহাৰ কৰি পিতল আৰু কাঁহ-ধাতুৰ কৌশল ব্যৱহাৰ কৰা শৈলী বিকশিত হৈছিল।
তেওঁলোকে নাচিয়াৰকইলত বসতি স্থাপন কৰিছিল কিয়নো তেওঁলোকে ওচৰৰ কাবেৰী নদীৰ বুকুত উপলব্ধ পাতল মুগা বালি তেওঁলোকৰ শিল্পৰ বাবে উপযুক্ত আছিল।
নাচিয়াৰকইল চাকি হৈছে ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ নাচিয়াৰ কইল চহৰৰ কাম্মালাৰ পথত শৃংখলাৰে তৈয়াৰ কৰা এক প্ৰকাৰৰ অলংকাৰিক পিতলৰ চাকি।
এই সামগ্ৰীটো বাণিজ্য সম্পৰ্কীয় বৌদ্ধিক সম্পত্তি অধিকাৰ চুক্তিৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতিৰ অধীনত সুৰক্ষাৰ বাবে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে।
ইয়াক শ্ৰেণী ৬ ৰ অধীনত পিতলৰ চাকি আৰু সম্পৰ্কিত সামগ্ৰীৰ অধীনত পেটেণ্ট ডিজাইন আৰু ট্ৰেডমাৰ্কৰ নিয়ন্ত্ৰক জেনেৰেলৰ দ্বাৰা পঞ্জীয়নৰ সৈতে এপ্লিকেচন নম্বৰ ১৯৬ ৰ দ্বাৰা পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল।
নাচিয়াৰকইলত পুৰমপুৰ বুলি জনাজাত তামিলনাডু হস্তশিল্প উন্নয়ন নিগম লিমিটেডৰ দ্বাৰা কাৰুশিল্পৰ বাবে দুবছৰীয়া প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচী আয়োজন কৰা হয়।
এই চাকিৰ চাৰিটা উপাদান আছে, সেইবোৰ হ'ল: — আধাৰ 'কীজবাগাম', "কান্দম" অৰ্থ হৈছে গুৰুত্বপূৰ্ণ স্তম্ভ, "তাংগুলী" পোহৰৰ বাবে শলিতা আৰু তেল ধৰি ৰাখিবলৈ পাঁচটা চাকিৰ খোলা, আৰু "প্ৰভাই" অৰ্থাৎ মুকুট।
নাচিয়াৰকইল চাকি তামিলনাডুৰ তাঞ্জোৰ জিলাৰ কুম্বাকোনাম তালুকৰ এখন চহৰ নাচিয়াৰকইলত তৈয়াৰ কৰা হয়।
এই ৰাজহুৱা স্থান যিকোনো ঠাই হ’ব পাৰে-শ্বপিং মল, পাৰ্কিং লট, বিনোদনমূলক স্থান, কলেজ বা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চৌহদ, ৰাস্তাৰ দাঁতি বা চ’ক আদি।
নাটকত জড়িত অভিনেতাসকল পথৰ শিল্পীৰ পৰা সংগঠিত থিয়েটাৰ কোম্পানী বা দলৰ যিকোনো মানুহ হ’ব পাৰে; যিয়ে প্ৰদৰ্শনৰ স্থান সম্পৰ্কে পৰীক্ষা-নিৰিক্ষা বা তেওঁলোকৰ মূলসূঁতিৰ কৰ্মৰ প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰ কৰিব বিচাৰে।
যেতিয়া দূৰদৰ্শন বা ৰেডিঅ’ নাছিল, তেতিয়া ৰাইজৰ মাজলৈ বিভিন্ন খবৰ বা তথ্য সৰবৰাহৰ ই এক উৎস আছিল।