polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
বাল্যকালৰপৰাই সৌম্যদ্বীপ বন্যপ্ৰাণীৰ প্ৰতি গভীৰভাৱে আকৃষ্ট হয় আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণৰ বাবে নিজকে সক্ৰিয়ভাবে নিয়োগ কৰে।
অসম তথা উত্তৰ-পূব ভাৰতত বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণ আৰু পৰিৱেশ শিক্ষাৰ প্ৰসাৰৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰায়োগিক কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰা সৌম্যদ্বীপ দত্ত আমেৰিকাত অৱস্থিত বিশ্ববিখ্যাত স্মিথচোনিয়ান ইনষ্টিটিউছনৰ পৰা আন্তজাতিক পৰিবেশ শিক্ষাৰে প্ৰশিক্ষিত।
তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ অধীনস্থ প্ৰাণী সংক্ৰান্তীয় একমাত্ৰ বৈজ্ঞানিক সংগঠন ৰ দ্বাৰা বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণ আৰু বনৰীয়া চৰাই সংক্ৰান্তীয় অধ্যয়নেৰে বিশেষভাবে প্ৰশিক্ষণ প্ৰাপ্ত।
জলচ্ছেদ উন্নয়ন, শিবিৰ পৰিচালনা, পৰিবেশ শিক্ষণ সঁজুলি প্ৰস্তুতকৰণ ইত্যাদি বিভিন্ন দিশত তেওঁ প্ৰশিক্ষিত তথা কাৰ্যকৰী দক্ষতা অৰ্জন কৰিছে।
সৌম্যদ্বীপ দত্তই দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত দশৰো অধিক শিবিৰ আৰু পৰিবেশ প্ৰশিক্ষণ অনুষ্ঠানৰ সফল পৰিচালক তথা প্ৰশিক্ষকৰূপে কৰ্ম সম্পাদন কৰিছে।
১৯৮৮ চনত অসমৰ ইতিহাসত প্ৰথমবাৰৰ বাবে সমগ্ৰ অসম ব্যাপি হোৱা পৰিৱেশ সচেতনতা অভিযানৰ নেতৃত্ব প্ৰদান কৰে সৌম্যদ্বীপ দত্তই।
এই শিবিৰ পৰিচালনাৰ বাবে প্ৰত্যক্ষভাৱে সহায় আগবঢ়াইছিল ভাৰত চৰকাৰৰ পৰিৱেশ আৰু বন মন্ত্ৰণালয়ে।
১৯৯৯ চনত সৌম্যদ্বীপ দত্তক আমেৰিকাৰ নামৰ সংগঠনৰপৰা আন্তৰ্জাতিক অশোকা ফেলোশ্বিপ তথা সংস্থাৰ সন্মানীয় আজীবন সদস্য পদ প্ৰদান কৰা হয়।
অসম চৰকাৰৰ -অৰ সদস্য হিচাপেও সৌম্যদ্বীপ দত্তই বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত সেৱা আগবঢ়াইছে।
১৯৯৩ চনত বিশ্ববিখ্যাত - এ সৌম্যদ্বীপ দত্তৰ প্ৰকৃতি সংৰক্ষণৰ কাম-কাজৰ শলাগ লয় আৰু তেওঁক সন্থাৰ সদস্য হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।
অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰ জৰিয়তে তেওঁৰ বহু কথিকা, পৰিৱেশ সংৰক্ষণমূলক আলোচনা আৰু টেলিফোনিক বাৰ্তালাপ অনুষ্ঠিত হোৱাৰ লগতে প্ৰচাৰিত হৈছে।
বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণ সন্দৰ্ভত তেওঁ অসম তথা ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইলৈ যোৱাৰ উপৰি পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশ পৰিভ্ৰমণ কৰিছে।
আমেৰিকা, কানাডা, পোলেণ্ড, ইউনাইটেড কিংডম, কলম্বিয়া, ভূটান, নেপাল ইত্যাদি দেশৰ বিভিন্ন শিক্ষানুষ্ঠান আৰু সংগঠনত বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণ সম্পৰ্কীয় বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছে।
ইতিমধ্যে সৌম্যদ্বীপ দত্তৰ এশৰো অধিক প্ৰবন্ধ, ভ্ৰমণ কাহিনী পৰিৱেশ সংক্ৰান্তীয় আৰু বন্যপ্ৰাণীৰ তথ্য সম্বলিত অনুসন্ধানমূলক লেখা দেশ-বিদেশৰ বিভিন্ন আলোচনী, কিতাপ আৰু বাতৰিকাকতত প্ৰকাশ পাইছে।
তেখেতে অসমত বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু বৌদ্ধ সংস্কৃতি গ্ৰন্থখনৰ বাবে ২০১৩-১৪ বৰ্ষৰ শ্ৰেষ্ঠ চিন্তামূলক অসমীয়া গ্ৰন্থৰ জগদ্ধাত্ৰী-হৰমোহন দাস সাহিত্য বঁটা লাভ কৰে।
তেখেতে ৰচনা কৰা ‘‘অসমৰ বৌদ্ধ কিৰাত’’ শীৰ্ষক গৱেষণামূলক সমীক্ষাত্মক গ্ৰন্থৰ বাবে সাহিত্যাচাৰ্য চৈয়দ আব্দুল মালিক জন্ম শতবৰ্ষ স্মাৰক, অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ বিশেষ সাহিত্য সন্মান লাভ কৰে ২০১৮ চনত।
সৌম্যদ্বীপ দত্ত অসমৰ এগৰাকী প্ৰকৃতিবিদ, ভ্ৰমণ-কাহিনীৰ লেখক আৰু তেওঁ বৌদ্ধ-সংস্কৃতিৰ গৱেষকো।
প্ৰকৃতিবিদ সৌম্যদ্বীপ দত্তই যোৱা ৩০ বছৰৰ অধিক কাল ধৰি অসম তথা ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত চৰাই-চিৰিকতি, জীৱ-জন্তুৰ লগতে অভয়াৰণ্য আদিৰ বিষয়ে পৰ্যবেক্ষণ কৰি আহিছে।
ছী এনিমেন সাগৰৰ তলিত লাগি থাকে, ই দেখিবলৈ ফুলৰ দৰে কিন্তু ই এবিধ প্ৰাণীহে আৰু ইহঁতে স্পৰ্শিকাৰ দ্বাকা সৰু সৰু জীৱ আবদ্ধ কৰি পাচন কৰে।
ইয়াৰ সহায়ত ই বিভিন্ন বস্তুত খামুচি ধৰিব পাৰে, কিন্তু ই একে ঠাইতে স্থায়ী ৰূপত খামুচি ধৰি নাথাকে, ই অত্যন্ত ধীৰে ধীৰে চলাচল কৰিব পাৰে।
দেহত কেৱল এটা ছিদ্ৰ থাকে, ইয়াক হাইপ'ষ্টম বোলে, ইয়াৰ চাৰিওফালে চিকাৰ বিশেষকৈ সামুদ্ৰিক প্লাংটন ধৰিবলৈ সংবেদী টেণ্টাকল থাকে।
এই প্ৰাণীয়ে সাধাৰণতে মুকুল সৃষ্টিৰ জৰিয়তে অযৌন প্ৰজননৰ দ্বাৰা বংশ বিস্তাৰ কৰে যদিও কিছুমান গোটত যৌন প্ৰজননো দেখা পোৱা যায়।
একনলদেহী প্ৰাণী বা চিলেনটেৰেটা হৈছে প্ৰাণীজগতৰ পৰ্ব ক্নিডেৰিয়া আৰু টেন'ফৰাৰ অন্তৰ্গত জীৱবোৰ।
চিলেনটেৰেটা নামটো আৰু , এণ্টেৰণ, 'খাদ্যনলী', শব্দৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে, যিয়ে এই দুটা পৰ্বৰ জীৱবোৰৰ ফোঁপোলা দেহ গহ্বৰক বুজায়।
উদাহৰণ স্বৰূপে কিছুমানৰ মুখ থাকে আৰু আহাৰ গ্ৰহণ কৰে আনহাতে কিছুমানৰ মুখ নাথাকে, কিছুমানৰ আন্তঃগহ্বৰ সৰল থলীৰ দৰে আনহাতে কিছুমানৰ আন্তঃগহ্বৰ অপূৰ্ণ ৰূপত বহু ভাগত বিভক্ত হৈ থাকে।
বৰ্তমান চিলেনটেৰেটা শব্দৰ বৈজ্ঞানিক বৈধতা এটা বিবদমান বিষয়, বহুক্ষেত্ৰত ক্নিডেৰিয়া আৰু টেন'ফৰা পৰ্ব দুটাক খুব কমেহে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বিশেষকৈ, টেন'ফৰাৰ ফাইল'জেনেটিক স্থান এতিয়াও বিবাদৰ বিষয়; প্ৰথমতে ইয়াক চিলেনটেৰেটাৰ এটা উপগোট হিচাপে বিবেচনা কৰা হৈছিল কিন্তু হেইমেনে ইয়াক এটা পৃথক পৰ্ব বুলি মত আগবঢ়াই।
এই নৃত্য প্ৰদৰ্শন যি পঞ্চদশ শতিকাত ইটালীৰ নৱজাগৰণৰ সময়ত উদ্ভৱ হৈছিল আৰু পিছলৈ ফ্ৰান্স আৰু ৰাছিয়াত এক সংগীতানুষ্ঠান নৃত্যৰূপলৈ বিকশিত হৈছিল।
বেলে বিশ্বব্যাপী প্ৰভাৱশালী নৃত্য হৈ আহিছে আৰু আন বহুতো নৃত্য শৈলী আৰু সংস্কৃতিত ব্যৱহৃত বুনিয়াদী কৌশলবোৰত বেলে নৃত্যৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়।
ৰাণী কেথেৰিন ডি' মেডিচিৰ প্ৰভাৱত, এই নৃত্য ফ্ৰান্সলৈ বিয়পি পৰিছিল, য'ত ই আৰু অধিক বিকশিত হৈছিল।
পৰম্পৰাগত শাস্ত্ৰীয় বেলেবোৰ সাধাৰণতে শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ সৈতে আৰু বিস্তৃত পোছাকেৰে মঞ্চত পৰিৱেশন কৰা হয়।
২০০৯ চনত বিজেপি কৰ্মী সুনীতা ভৰদ্বাজৰ আবেদন মৰ্মে দিল্লীৰ লোকায়ুক্তই দীক্ষিতৰ বিৰুদ্ধে এটা অভিযোগৰ অনুসন্ধান আৰম্ভ কৰে।
দিক্ষিতে ৰাজীৱ ৰতন আৱাস যোজনাৰ অধীনত জৱাহৰলাল নেহৰু ৰাষ্ট্ৰীয় নগৰ নৱনিৰ্মাণ অভিযানৰ অধীনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ পৰা লাভ কৰা চাৰে তিনি কোটি টকা ৰাজনৈতিক বিজ্ঞাপন দিবলৈ অপব্যৱহাৰ কৰা বুলি সেই অভিযোগটোত কোৱা হৈছিল।
চৰকাৰৰ কাৰ্যকলাপ সেই আইনখনৰ আঁওতালৈ আনিব নোৱাৰি যদিও আইনখনৰ ২ অনুচ্ছেদ অনুসৰি ৰাজহুৱা কৰ্মীৰ কাৰ্যাৱলীত চকু ৰাখিব পাৰি।
দিক্ষিতে লোকায়ুক্তক উভতি ধৰি কৈছিল যে লোকায়ুক্ত অনিয়মৰ বিচাৰ কৰিবলৈ একমাত্ৰ বিচাৰপীঠ নহয় আৰু তেওঁলোকে গভীৰ দুৰ্নীতিৰ গোচৰসমূহৰ মাজত নিজক সীমাবদ্ধ ৰখা উচিত।
ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ চল্লিছ বছৰ আৰু জৱাহৰলাল নেহৰুৰ এশ বছৰীয়া জন্মজয়ন্তী উপলক্ষে গঠন কৰা কাৰ্যকৰী কমিটিত শীলা দিক্ষিতে সভাপতিত্ব কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৮৬ চনৰ পৰা ১৯৮৯ চনলৈ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী আছিল, প্ৰথমে সংসদীয় পৰিক্ৰমা বিভাগৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী আৰু পিছত প্ৰধানমন্ত্ৰী কাৰ্যালয়ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী হৈছিল।
মহিলাৰ ওপৰত হোৱা অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে আন্দোলন কৰা বাবে ১৯৯০ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ নিজৰ বিৰাশীজন সহকৰ্মীৰ সৈতে ২৩ দিন কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হৈছিল।
তেওঁক ২০১৭ চনৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছৰ পৰা মুখ্যমন্ত্ৰী পদৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰক্ষেপ কৰা হৈছিল যদিও তেওঁ নিজৰ নাম প্ৰত্যাহাৰ কৰে।
শীলা দীক্ষিত এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু আটাইতকৈ দীঘলীয়া সময় কাৰ্যনিবাহ কৰা দিল্লীৰ মুখ্যমন্ত্ৰী।
২০০৯ৰ নবেম্বৰত হত্যাৰ অপৰাধত কাৰাদণ্ড লাভ কৰা মনু শৰ্মা নামৰ এজন হাই-প্ৰোফাইল ব্যক্তিক ক্ষমাদান কৰি দীক্ষিত সমালোচিত হৈছিল।
দীক্ষিতে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে উঠা অভিযোগ খাৰিজ কৈছিল যে ক্ষমাদানৰ পত্ৰত চহী কৰি তেওঁ একো অনিয়ম বা আইনবিৰোধী কাম নাই।
১৯৯৮ চনৰ সংসদীয় নিৰ্বাচনত দীক্ষিতে পূব দিল্লী সমষ্টিত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ লাল বিহাৰী তিৱাৰীৰ হাতত পৰাজিত হব লগীয়া হয় যদিও সেইবছৰেই দিল্লীৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যভাৰ হাতত লয়।
তাৰপিছত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মিৰাণ্ডা হাউছৰ পৰা বুৰঞ্জীত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
৮ আৰু ১৩ শতাব্দীৰ মাজৰ ইছলামিক স্বৰ্ণ যুগৰ সময় চোৱাত আৰৱ গণিতজ্ঞ আৰু আৰু সাংকেতিক বাৰ্তা লিখোঁতাৰ দ্বাৰা সম্ভাৱীতা আৰু পৰিসংখ্যাৰ ব্যৱহাৰ হোৱা বুলি ধৰা হয়।
আল-খালিলে সাংকেতিক বাৰ্তাৰ ওপৰত লিখা গ্ৰন্থ খনত স্বৰধ্বনি যুক্ত আৰু অযুক্ত সকলো সম্ভৱপৰা আৰৱী শব্দৰ তালিকা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিন্যাস আৰু জোটৰ ব্যৱহাৰৰ কৰিছিল।
৮০১-৮৭৩ শতাব্দীত লিখা এই কিতাপখনত তেওঁ সাংকেতিক বাৰ্তাৰ ক্ষেত্ৰত পৰিসংখ্যা আৰু বাৰংবাৰতা কিদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে সেই বিষয়ে লিখিছিল।
১৬শ শতিকাত যেতিয়া ইটালিৰ পদাৰ্থবিদ আৰু গণিতজ্ঞ জে. কাৰ্ডনে তেওঁৰ কিতাপ ' ' লিখি উলিয়াইছিল সেই সময়তেই সম্ভাৱিতাৰ সূত্ৰই স্থিতি লৈছিল।
সম্ভাৱিতা সম্পৰ্কে বিস্তাৰ ভাৱে জানিবলৈ বিভিন্ন বিষয় সম্পৰ্কে স্বচ্ছ ধাৰণা থাকা দৰকাৰ: যোৰ, বিন্যাস, সমাৱেশ ইত্যাদি।
এটি ঘটনা -ৰ সম্ভাৱিতাৰ সংজ্ঞা এনেকৈ দিব পাৰি- ধৰা হ'ল এটা ঘটনা আৰু -ৰ সম্ভাৱিতাক ০ আৰু ১ ৰ ভিতৰত এটি প্ৰকৃত ৰাশিৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ কৰা যায়, যাক আমি , বা বুলি লিখোঁ।
কোনো ঘটনাৰ সম্ভাৱিতা ০ হ'লে তাক অসম্ভৱ ঘটনা, আৰু কোনো ঘটনাৰ সম্ভাৱিতা ১ হ'লে তাক কোৱা হয় অৱশ্যম্ভাৱী ঘটনা।
গাণিতিক ভাৱে ইয়াৰ এটা ফলাফলৰ মান ১/২ বা ০.৫, অৰ্থাৎ মুঠ দুটা ফলাফলৰ পৰা যিকোনো এটা ফল এবাৰত পোৱা যাব।
সম্ভাৱিতা বা সম্ভাৱনা তত্ত্ব হৈছে গণিতৰ এটি শাখা য'ত গণনামূলকভাবে কোনো ঘটনা বা ভৱিষ্যত পৰীক্ষাৰ এটি নিৰ্দিষ্ট ফলাফলত উপনীত হোৱাৰ সম্ভাৱনা ব্যক্ত কৰা হয়।
ইতিপূৰ্বে সামৰিক বলবৎ, বাংলাদেশৰ স্বাধীনতা ঘোষণা, সামৰিক দমন, যুদ্ধ আৰু প্ৰাকৃতিক বিপৰ্যয়ৰ তাণ্ডৱলীলাৰ দৰে একাধিক অস্থিৰ ঘটনাৰ এই চহৰ সাক্ষী হয়।
কথিত আছে যে, সেন বংশৰ ৰজা বল্লাল সেন বুঢ়ী গংগা নদীৰ তীৰৱৰ্তী অঞ্চলত ভ্ৰমণ কৰি থাকোঁতে সন্নিহিত হাবিত দেৱী দুৰ্গাৰ এটি বিগ্ৰহ পায়।
যিহেতু দেৱীৰ বিগ্ৰহ ঢাকা বা গুপ্ত অৱস্থাত বিচাৰি পোৱা গৈছিল সেয়ে ৰজায়ে এই মন্দিৰৰ নাম ঢাকেশ্বৰী মন্দিৰ ৰাখে।
আকৌ অনেক ঐতিহাসিকৰ মতে, মোগল সম্ৰাট জাহাঙ্গীৰ যেতিয়া ঢাকাক চুবা বাংলাৰ ৰাজধানী হিচাপে ঘোষণা কৰে; তেতিয়া চুবেদাৰ ইছলাম খান আনন্দৰ বহিঃ প্ৰকাশ ৰূপে গোটেই চহৰত 'ঢাক' বজোৱাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে।
উল্লেখযোগ্য যে, মোগল সম্ৰাজ্যৰ কিছু সময় ঢাকা সম্ৰাট জাহাঙ্গীৰৰ প্ৰতি সন্মান জনাই জাহাঙ্গীৰ নগৰ নামে পৰিচিত আছিল।
সাম্প্ৰতিক দশকসমূহত ঢাকাৰ পৰিবহণ, যোগাযোগ ব্যৱস্থা আৰু শিক্ষা ক্ষেত্ৰত অভূতপূৰ্ব আধুনিকৰণ দেখা গৈছে।
বৰ্তমানে এই চহৰ প্ৰচুৰ বিদেশী বিনিয়োগ আকৰ্ষণ কৰাৰ লগতে ব্যৱসায় ব্যবসায়-বাণিজ্যৰ পৰিধি ভাঙি পৰিবহণত সক্ষম হৈছে।
ইয়াৰ উল্লেখযোগ্য পৰ্যটনস্থলী সমূহ হল জাতীয় সংসদ ভৱন, ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়, মুক্তিযুদ্ধ যাদুঘৰ, বাংলাদেশ জাতীয় যাদুঘৰ , জাতীয় ছহিদ মিনাৰ, লালবাগৰ কিল্লা ইত্যাদি।
তেওঁ ২০১৪ চনত গ্লাছগ'ত অনুষ্ঠিত কমনৱেলথ গেমছৰ মহিলাৰ ভাৰোত্তোলন প্ৰতিযোগিতাৰ ৪৮ কেজি শাখাত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল।
আকৌ ২০১৮ চনত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ গোল্ডকষ্টত অনুষ্ঠিত কমনৱেলথ গেমছৰ মহিলাৰ ভাৰোত্তোলন প্ৰতিযোগিতাৰ ৪৮ কেজি শাখাত অভিলেখ সৃষ্টি কৰি সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল।
ভাৰোত্তোলনৰ 'ক্লিন এণ্ড জাৰ্ক'ত ১১৫ কেজিৰ ভাৰ সফলভাৱে উত্তোলন কৰি মীৰাবাইয়ে নতুন অলিম্পিক অভিলেখ গঢ়ে।
ইংলেণ্ডৰ বাৰ্মিংহামত অনুষ্ঠিত কমনৱেলথ গেমছ-২০২২ত মীৰাবাইয়ে অংশগ্ৰহণ কৰি মহিলাৰ ৪৯ কিলোগ্ৰাম শাখাৰ ভাৰোত্তোলনত ভাৰতৰ হৈ প্ৰথমটো সোণৰ পদক লাভ কৰে ৷ মীৰাবাইয়ে 'স্নেচ'ত ৮৮ কিলোগ্ৰাম আৰু 'ক্লিন এণ্ড জাৰ্ক'ত ১১৩ কিলোগ্ৰাম সহ মুঠ ২০১ কিলোগ্ৰাম ওজন উত্তোলন কৰি নতুন কমনৱেলথ গেমছ অভিলেখ সৃষ্টি কৰাৰ লগতে নিজৰ ব্যক্তিগত শ্ৰেষ্ঠত্বও সৃষ্টি কৰে।
তেওঁৰ ২০১৭ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এনাহাইমত অনুষ্ঠিত বিশ্ব ভাৰোত্তোলন চেম্পিয়নশ্বিপত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল।
২০১৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ক্ৰীড়া ক্ষেত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা প্ৰদান কৰিছিল।
তেওঁ ২০১৭ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কেলিফৰ্ণিয়াৰ এনাহাইমত অনুষ্ঠিত বিশ্ব ভাৰোত্তলন চেম্পিয়নশ্বিপত ৪৮ কেজি শাখাত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল।
১৯৯৪ চনৰ ৮ আগষ্টত মণিপুৰৰ ৰাজধানী ইম্ফলত অৱস্থিত নংপক কাকচিঙৰ এটা মেইতেই পৰিয়ালত মীৰাবাইৰ জন্ম হৈছিল।
জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃৰ বাবে কষ্টসাধ্য এবোজা খৰি মীৰাবাইয়ে হেলাৰঙে দাঙি ঘৰলৈ লৈ আহিব পাৰিছিল।
বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিতৰ পিতৃ কাশ্মিৰী পণ্ডিত সম্প্ৰদায়ৰ মতিলাল নেহৰু এগৰাকী ধনী বেৰিষ্টাৰ আছিল।
তেওঁৰ মাতৃ স্বৰূপৰাণী থুছুয়ো এগৰাকী কাশ্মিৰী ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ আদি আৰু লাহোৰৰ বসবাস কৰিছিল।
ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কূটনীতিবিদ হিচাপে তেওঁক লণ্ডনলৈ পঠোৱা হৈছিল।
ৰঞ্জিত পণ্ডিত এগৰাকী শাস্ত্ৰীয় বিদ্বান আছিল আৰু তেওঁ কালহনাৰ মহাকাব্য ৰাজতৰংগীনি সংস্কৃতৰ পৰা ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল।
তেওঁৰ ডাঙৰ জীয়েক চন্দ্ৰলেখায়ে অশোক মেহতাৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু তেওঁলোকৰ তিনিগৰাকী কন্যা আছে।
তেওঁৰ কনিষ্ঠ কন্যা ৰীতায়ে অৱতাৰ ধৰৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ সন্তান আছে।
নেফাৰ বিদ্যালয়সমূহৰ মাধ্যমটো অসমীয়া ভাষাৰ পৰা হিন্দী ভাষালৈ সলনি কৰাত তেখেত মাকৰ সৈতে অসমলৈ আহে।
উল্লেখনীয় যে, অসম আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ পৰা এইটো বিভাগত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা তেখেতে প্ৰথমগৰাকী মহিলা।
বন্দিতা ফুকন অসমৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, অনুবাদক, শিশু-সাহিত্যিক আৰু মূলতঃ বিজ্ঞান আৰু কল্পবিজ্ঞান লেখক।
তেখেত অসম আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ পৰা যান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিকী শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা অভিযন্তা।
অনুবাদক হিচাপে নিজৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ পাতনি মেলা বন্দিতা ফুকনে ২০১১ চনত শিশু-সাহিত্যৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমিৰ বঁটা লাভ কৰে।
জনপ্ৰিয় অসমীয়া মাহেকীয়া আলোচনী বিস্ময়ৰ পাতত "প্ৰিয়তমা" নামৰ কল্পবিজ্ঞান কাহিনীটোৰ জৰিয়তে তেখেতে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।
অভিযান্ত্ৰিকৰ ডিগ্ৰী পোৱাৰ পাছত তেখেতে অসম গেছ কোম্পানী, অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেড, আছাম কণডাক্টৰছ্ এণ্ড টিউবছ্ লিমিটেড আৰু অসম ঔদ্যোগিক বিকাশ নিগমৰ বিভিন্ন সন্মানজনক পদবীত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
তাৰপিছত ২০০১ চনত তেখেতে অসম ঔদ্যোগিক বিকাশ নিগমৰ পৰা স্বেচ্ছামূলক অৱসৰ লৈ আমেৰিকাস্থিত এক ঔদ্যোগিক প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰিবলৈ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ গমন কৰে আৰু প্ৰায় দুবছৰৰ পিছত অসমলৈ ঘূৰি আহে আৰু কেইটামান ব্যক্তিগত খণ্ডৰ প্ৰতিষ্ঠানত কৰ্মনিৰ্বাহ কৰে।
বাল্মীকী ৰামায়ণৰ সাতটি কাণ্ড বা খণ্ডে যথা: আদিকাণ্ড বা বালকাণ্ড, অযোধ্যাকাণ্ড, অৰণ্যকাণ্ড, কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ড, সুন্দৰকাণ্ড, লঙ্কাকাণ্ড বা যুদ্ধকাণ্ড আৰু উত্তৰকাণ্ডৰ বিষয় সমূহ গীতি-ৰামায়ণত ওজাপালিৰ গায়ন শৈলীত লিখা হৈছে।
বহু সময়ত তেওঁ পৰিস্থিতি আৰু চৰিত্ৰ চিত্ৰণ কৰোঁতে দুৰ্গাবৰ মাধৱ কন্দলি আৰু বাল্মীকী পৰম্পৰাৰ পৰা আঁতৰি আহিছে।
আদিকাণ্ডত বৰ্ণিত হৈছে ৰামৰ জন্ম, শৈশৱ আৰু সীতাৰ সৈতে বিবাহৰ কথা; অযোধ্যাকাণ্ডত আছে ৰামৰ ৰাজ্যাভিষেকৰ প্ৰস্তুতি আৰু তেওঁৰ বনগমনৰ কথা; তৃতীয় খণ্ড অৰণ্যকাণ্ডত বৰ্ণিত হৈছে ৰামৰ বনবাসৰ কথাৰ ৰাৱণ কৰ্তৃক সীতাহৰণৰ বৃত্তান্ত; চতুৰ্থ খণ্ড কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ডৰ বিষয় হ'ল হনুমান আৰু ৰামৰ মিলন, ৰামৰ সহায়ত বান্দৰৰাজ বালীৰ হত্যা আৰু বালিৰ কনিষ্ঠ ভাই সুগ্ৰীবৰ কিষ্কিন্ধ্যাৰ ৰাজ্যাভিষেক; পঞ্চম খণ্ড সুন্দৰকাণ্ডত বৰ্ণিত হৈছে হনুমানৰ বীৰত্বগাথা, তেওঁৰ লঙ্কাগমন আৰু সীতাৰ সৈতে সাক্ষাতৰ কথা; ৰাম আৰু ৰাৱণৰ যুদ্ধ বৰ্ণিত হৈছে।
ষষ্ঠ খণ্ড লঙ্কাকাণ্ড; সৰ্বশেষ খণ্ড উত্তৰকাণ্ডৰ মূল উপজীব্য ৰাম আৰু সীতাৰ পু্ত্ৰ লব ও কুশৰ জন্মবৃত্তান্ত, তেওঁলোকৰ ৰাজ্যাভিষেক আৰু ৰামৰ পৃথিৱী ত্যাগ।
পিছত অযোধ্যা কাণ্ডটো হাজোৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি ১৯৯৪ চনত ড৹ প্ৰবীণ চন্দ্ৰ দাসে নতুনকৈ সংযোগ কৰি দুৰ্গাবৰী ৰামায়ণ নাম দি পুনৰ প্ৰকাশ কৰিছিল।
দুৰ্গাবৰে পাঁচালী সংগীত শৈলীত ৰচনা কৰা গীতি-ৰামায়ণ খনক দুৰ্গাবৰী বা দুৰ্গাবৰী ৰামায়ণ বুলিও কোৱা হয়।
পি. এইচ. ডি.ৰ পাছত তেওঁ বিভিন্ন সময়ৰ বাবে কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, ৱাশ্বিংটন বিশ্ববিদ্যালয়, হা’ষ্টন লুনাৰ এণ্ড প্লেনেটৰী ইনষ্টিটিউত আৰু মেক্স-প্লাংক ইনষ্টিটিউত গৱেষণাৰ কাম কৰে।
তেওঁ আৰু তেওঁৰ সহযোগী বিজ্ঞানী সকলে সৌৰজগতৰ সৃষ্টিৰ সময়ত হস্ৰ জীৱনকালৰ 26 নিউক্লাইড কণাই শক্তিৰ উৎসৰ দৰে কাম কৰিছিল বুলি প্ৰমাণ কৰি দেখুওৱাৰ লগতে আন কেতবোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্য ডাঙি ধৰিছে।
তদুপৰি তেওঁ মহাজাগতিক ৰশ্মি, টেকটনিক প্লেট আদি সম্পৰ্কেও কেতবোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ফলাফল দাঙি ধৰিছে।
ভৌতিক গৱেষণাগাৰৰ পৰা তেওঁ ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ গ্ৰহ বিজ্ঞান আৰু এক্সপ্ল’ৰেচন প্ৰকল্পৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত তেওঁ তত্ত্বাৱধায়কৰ ভূমিকা পালন কৰে।
তদুপৰি তেওঁ মহাকাশযান স্পেচলেব-৩ত হোৱা ভাৰতীয় মহাজাগতিক ৰশ্মি পৰীক্ষাৰ সহঃযোগী তত্ত্বাৱধায়ক আৰু চান্দ্ৰ নমুনা ৰ তেওঁ মুখ্য তত্ত্বাৱধায়ক আছিল।
১৯৬৫ চনত জিতেন্দ্ৰনাথ গোস্বামীয়ে যোৰহাট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু বহুমুখী বালক বিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত অসমৰ ভিতৰত ষষ্ঠ স্থান লাভ কৰি, পদাৰ্থ বিজ্ঞানক মূল বিষয় হিচাপে লৈ কটন মহাবিদ্যালয়ত স্নাতক শাখাত নামভৰ্তি কৰে।
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত পি. এইচ. ডি.ৰ বাবে তেওঁ টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰে।
এই সময়চোৱাত তেওঁ এবছৰৰ বাবে কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত স্নাতকোত্তৰ গৱেষক হিচাপে গৱেষণা কৰে, ১৯৭৮ চনত গুজৰাত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ পি. এইচ. ডি. ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
জিতেন্দ্ৰনাথ গোস্বামী ২০১৩ চনৰ ৫ নৱেম্বৰত ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থা ৰ দ্বাৰা উৎক্ষেপিত মাৰ্ছ অৰবিটাৰ মিছন ৰ এজন অন্যতম উপদেষ্টা আছিল।
মংগলযানৰ প্ৰসংগত তেওঁ কয় যে, অদূৰ ভৱিষ্যতে মানৱজাতিৰ বিকল্প বাসস্থান হিচাপে মংগল গ্ৰহ চিহ্নিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে।
ভাৰতত উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ পৰা মহাকাশ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখনীয় বৰঙণি যোগাব পৰা প্ৰতিভাৰ সম্ভাৱনা আছে বুলিও গোস্বামীয়ে উল্লেখ কৰিছিল।
জিতেন্দ্ৰনাথ গোস্বামী অসমৰ এজন বিজ্ঞানী, তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম চন্দ্ৰ অভিযান চন্দ্ৰযান-১ৰ মুখ্য বিজ্ঞানী, এই অভিযানৰ পৰিকল্পনা আৰু ৰূপায়ণতো তেওঁৰ ভূমিকা গুৰুত্বপূৰ্ণ, চন্দ্ৰযান-২ লগতো তেওঁ জড়িত।
ভাৰতৰ প্ৰথম চন্দ্ৰ অভিযান চন্দ্ৰযান-১ৰ জিতেন্দ্ৰনাথ গোস্বামী আছিল বৈজ্ঞানিক অনুসন্ধান কৰোঁতা, এই অভিযানৰ পৰিকল্পনা আৰু ৰূপায়ণতো তেওঁৰ ভূমিকা গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল, তেনেদৰে চন্দ্ৰযান-২ অভিযানৰো তেওঁ মুখ্য বিজ্ঞানী।
জৰুৰীকালীন অৱস্থা প্ৰত্যাহাৰ কৰাৰ পাছত ১৯৭৭ চনত ফাৰ্নাণ্ডেজে বিহাৰৰ মুজাফৰপুৰ সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হয় আৰু উদ্যোগ দপ্তৰৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীৰূপে নিযুক্ত হয়।
তেখেতৰ কাৰ্যকালত তেখেতে আমেৰিকান বহুজাতিক কোম্পানী আইবিএম আৰু কোকাকোলাক বিনিয়োগ উলঙ্ঘনৰ দোষত দেশ ত্যাগ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে।
সেই সময়ছোৱাতে ভাৰত-পাকিস্তানৰ মাজত কাৰ্গিল যুদ্ধৰ সূত্ৰপাত হৈছিল আৰু ভাৰতে পোখৰানত পাৰমাণৱিক পৰীক্ষা সম্পন্ন কৰিছিল।
প্ৰবীণ সমাজবাদী ফাৰ্নাণ্ডেজৰ নাম বাৰাক মিছাইল কেলেংকাৰী আৰু তেহেলকা কেলেংকাৰীৰ দৰে ঘটনাতো সোমাই পৰিছিল।
ভাৰতীয় ৰেলত কৰ্মৰত অৱস্থাতে শ্ৰমিক সঙ্ঘৰ নেতা হিচাপে তেখেতে ১৯৫০-৬০ৰ দশকত ব'ম্বেত কেইবাটাও প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী আৰু বন্ধৰ আয়োজন কৰিছিল।
১৯৬৭ চনত দক্ষিণ ব'ম্বে সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচনত অংশ লৈ তেখেতে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ এছ কে পাটিলক পৰাভূত কৰে।
সৰ্বভাৰতীয় ৰেলকৰ্মী ফেডাৰেচনৰ সভাপতি হৈ থাকোঁতে তেখেতে ১৯৭৪ চনৰ ৰেলৱে' প্ৰতিবাদত আন্দোলনৰ পৰিচালনা কৰিছিল।
ভাৰতৰ জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ সময়ত তেখেতে প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীক প্ৰত্যাহ্বান জনাই আত্মগোপন কৰিবলগীয়া হয়।
জৰ্জ মেথিউ ফাৰ্নাণ্ডেজ এজন ভাৰতীয় শ্ৰমিক সঙ্ঘৰ সদস্য, ৰাজনীতিবিদ, সাংবাদিক, কৃষিবিদ, আৰু বিহাৰৰ পৰা ৰাজ্য সভাৰ সদস্য আছিল।
বৰ্তমানলৈকে মনসা কাব্য সম্পূৰ্ণৰূপে ছপা হৈ ওলোৱা নাই৷ সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা আৰু বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাৰ সম্পাদনাত ১৯৫১ চনত প্ৰথম এটা খণ্ড ছপা হৈ ওলাইছে৷ কামাখ্যাধাম আৰু বামুন্দি শুৱালকুছিৰ কেইবাটাও পৰিয়ালত এই পুথিখনৰ হাতেলিখা প্ৰতিলিপি সংৰক্ষিত অৱস্থাত আছে।
মনকৰ, দুৰ্গাবৰ কায়স্থ, সুকবি নাৰায়ণদেৱ আদি পাঁচালী কবি সকলে তেওঁলোকৰ ৰচনাত কৰা উল্লেখৰ পৰা অনুমান কৰা হয় যে এই পাঁচালী সংগীত পৰম্পৰাই খ্ৰীঃ ১৫শ ১৬শ শতিকাত লিখাত ৰূপ লাভ কৰে।
খৃষ্টাব্দ দ্বাদশ-ত্ৰয়োদশ শতিকাত মনকৰৰ বিকাশ হৈছিল বুলি কোৱা হয় যদিও ই সম্পূৰ্ণ ৰূপে বিশ্বাস যোগ্য নহয়।
মনকৰে ৰচনা কৰা পুথিখন হ'ল পদ্মপুৰাণ বা 'মনসাপুৰাণ' বা 'মনসাকাব্য' বা 'মনকৰী'৷ সম্পূৰ্ণ পুৰাণ খন বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন কবিৰ দ্বাৰা ৰচিত হৈছিল।
অৱশ্যে তেওঁ তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত মনসা কথা বৃত্তক 'পদুমাইৰ গীত', 'পাঞ্চালী' বা 'শ্ৰাবনেৰ গীত' বুলিহে নামাকৰণ কৰিছে:
ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা মাৰ্চলৈ সম্পূৰ্ণ গ্ৰীষ্মকাল সূৰ্য দিগন্তৰ ওপৰত অৱস্থান কৰে ঘড়িৰ কাঁটাৰ বিপৰীত দিশে ঘূৰে বুলি কোৱা হয়।
দিগন্তৰ ওপৰত সূৰ্য থাকিলেও আকাশৰ তলৰ ফালেই দেখা যায়, ডিচেম্বৰ মাহত সৰ্ব্বোচ্চ ২৩.৫ ওপৰলৈ উঠে।
সূৰ্য্যৰ পৰা প্ৰাপ্ত উষ্ণতাৰ অভাৱ আৰু প্ৰায় ২,৮০০ মিটাৰ উচ্চতাৰ কাৰণে কুমেৰুত পৃথিৱীৰ অন্যতম শীতলতম জলবায়ু দেখা কৰা যায়।
পূৰ্বে কুমেৰু পৃথিবীৰ দক্ষিণ গোলাৰ্ধৰ সমুদ্ৰত অৱস্থান কৰিলেও মহাদেশীয় প্ৰৱাহৰ ফলত বৰ্তমান এন্টাৰ্কটিকাত অৱস্থিত।
পৃথিবীৰ দক্ষিণ ভাগে অৱস্থিত যি স্থানত পৃথিৱীৰ আহ্নিক গতিৰ অক্ষ ভূপৃষ্ঠকে ছেদ কৰে, সেই স্থান হল পৃথিৱীৰ কুমেৰু বা দক্ষিণ মেৰু বা ভৌগোলিক দক্ষিণ মেৰু।
পৃথিৱীৰ কুমেৰুত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ স্থায়ী গৱেষণাগাৰ আমুণ্ডচেন-স্কট কুমেৰু কেন্দ্ৰ অৱস্থিত।
পৃথিৱীৰ দক্ষিণ গোলাৰ্ধৰ যি স্থানত পৃথিৱীৰ আহ্নিক গতিৰ অক্ষই ভূপৃষ্ঠক ছেদ কৰে, সেই স্থানটি হ'ল পৃথিৱীৰ ভৌগোলিক দক্ষিণ মেৰু বা কুমেৰু।
যেহেতু কুমেৰুত সূৰ্যোদয় আৰু সূৰ্যাস্ত বছৰত একবাৰেই হয় তথা পৃথিবীৰ সকলো দ্ৰাঘিমা ৰেখা এই বিন্দুত আহি মিলিত হয়, সেইহেতু কুমেৰুক কোনো নিৰ্দিষ্ট সময় অঞ্চলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা নাযায়।
কিন্তু প্ৰায়োগিক তথা প্ৰত্যাহ্যিক ব্যৱহাৰৰ বাবে আমুণ্ডচেন-স্কট কুমেৰু কেন্দ্ৰই নিউজিলেণ্ডৰ সময়ৰ সাহায্য লয়।
গোটা নেমুৰে আচাৰ, জাম আদি বনোৱাৰ লগতে নেমুৰ টুকুৰাৰে খাদ্য সজাবলৈ আৰু সোৱাদ বঢ়াবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
অধ্যয়নত এই কথাটোৰ পোষকতা কৰা হৈছে যে নিয়মিতভাৱে নেমুৰ ৰস বা ইয়াৰ পৰিপূৰক গ্ৰহণ কৰিলে বহু ৰোগৰ বিৰুদ্ধে আপোনাৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি পাব পাৰে।
চিৰসেউজ গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ নেমু মূলত দক্ষিণ এছিয়াৰ ঘাইকৈ ভাৰতৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ স্থানীয় উদ্ভিদ।
নেমু হৈছে ফুলৰ উদ্ভিদ পৰিয়াল ৰ এবিধ সৰু চিৰসেউজ গছৰ প্ৰজাতি, ই এছিয়া, প্ৰধানকৈ উত্তৰ-পূব ভাৰত , উত্তৰ ম্যানমাৰ বা চীনৰ স্থানীয়।
ৰোমান সম্ৰাজ্যৰ সময়ত আনুমানিক খ্ৰীষ্টীয় দ্বিতীয় শতিকাত নেমু দক্ষিণ ইটালীৰ পৰা ইউৰোপত প্ৰৱেশ কৰিছিল।
দশম শতিকাৰ আৰৱীয় সাহিত্যৰ ইছলামিক বাগিচা সমূহত আলংকাৰিক উদ্ভিদ হিচাপে নেমু ৰোৱাৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে।
১৭৪৭ চনত ডাঃ জেমছ লিণ্ডে স্কাৰ্ভি বেমাৰৰ চিকিৎসাৰ বাবে খাদ্যত নেমুৰ ৰস ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
তালৈ তেওঁলোকে সাউদে জানিব পাৰিলে যে মূল্যৱান গহনা-গাঁঠৰি লৈ পানেৰ সৈতে পলাবলৈ চেষ্টা কৰোঁতে বহুৱাক পোহনীয়া হাতীটোৱে গচকি মাৰি পেলালে।
সাউদৰ জীয়ৰী বাৰ বছৰীয়া তেজীমলাৰ মাকৰ মৃত্যু হোৱাত পিতাকে লিগিৰা বহুৱাৰ হেঁচাত পুনৰ এজনী বিয়া কৰায়।
কিন্তু মেক্সিক'ৰ কোনো অঞ্চল, পশ্চিম আমেৰিকাৰ স্থানীয় লোক আৰু ভাৰতৰো বহু লোকে ইয়াক দৰব হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।
শিয়ালকঁটাৰ ফুল মাৰ্চ মাহমানত বেছিকৈ ফুলে আৰু সেই সময়ছোৱাত ভাৰতৰ বহু প্ৰান্তত হোৱা হোলিকা দহন উৎসৱত মানুহে এই ফুলেৰে পূজা কৰে।
ভাৰতত পৰিমাণ বঢ়াবলৈ শিয়ালকাঁটাৰ তেলত সূৰ্যমুখী তেল আৰু তিলৰ তেল যোগ কৰা হয়, কিন্তু এই কামে স্বাস্থ্য হানি কৰে।
ই বৃক্কৰ বিষ কমায়, ছিগা গৰ্ভফুল বাহিৰ কৰে আৰু সন্তান জন্মৰ পাছত শৰীৰ শুদ্ধ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
শিয়ালকাঁটাৰ গুটিত ২২–৩৬% লৈকে শেঁতা হালধীয়া বৰণৰ খোৱাৰ অনুপযোগী নামৰ তেল থাকে য'ত বিষাক্ত এল্‌কালয়ড আৰু পোৱা যায়।
'সূৰুযমুখীৰ স্বপ্ন' উপন্যাসৰ কাহিনীটোৰ পটভূমি হৈছে ধনশিৰী নদী আৰু সেই নদীৰ পাৰত অৱস্থিত ডালিম নামৰ এখনি গাঁও।
ঔপন্যাসিকে ধনশিৰীৰ বৰ্ণনা দাঙি ধৰিছে এইদৰে "ধনশিৰীয়ে পৰ্বতৰ কথা জানে,ভৈয়ামৰ কথা জানে,ভৰপূৰ গাঁৱৰ কথা জানে ,এৰাবাৰীৰ কথা জানে ,বাৰিষাৰ কথাা জানে,খৰালিৰ কথা জানে।
ডালিম গাঁৱৰ চফল ডেকা গুলচ উপন্যাসখনৰ কেন্দ্ৰীয় পুৰুষ চৰিত্ৰ আৰু কপাহী,তৰা,গুলচৰ মাক,চেনীমাই আদি নাৰী চৰিত্ৰই গুলচৰ চৌপাশে বিচৰণ কৰিছে।
তাৰপাছত গুলচৰ তৰাৰ লগত মনৰ মিলন ঘটে কিন্তু ঘটনাৰ দুৰ্বিপাকত তৰাৰ মাহীয়েক কপাহীৰ লগতহে গুলচৰ বিয়া হয়।
কপাহীৰ বিয়া হৈছিল ভিনীহিয়েক, ডালিমৰে, নাহৰৰ লগত কিন্তু বছিৰত বেপাৰীৰ লগত কৰা হলিগলিৰ কাৰণে নাহৰৰ লগত কপাহীৰ সম্পৰ্ক চিৰদিনৰ কাৰণে শেষ হৈ গৈছিল।
কপাহীৰ বায়েকৰ মৃত্যু হোৱাত কপাহীয়েও তৰাক লগত লৈ নাহৰৰ ঘৰৰ পৰা গাঁৱৰ এমূৰীয়া নিজৰ ঘৰলৈ গুচি আহিল।
তেওঁ ২৫ খনৰো অধিক গল্প সংকলন, ৫০ খনতকৈ অধিক উপন্যাস, পাঁচখন কবিতা সংকলন, তিনিখন শিশু সাহিত্য আৰু ২০খন মঞ্চ অনাতাঁৰ নাট আৰু অলেখ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল।
সূৰুযমুখীৰ স্বপ্ন'ত দেখিবলৈ পোৱা যায় যে অভাৱত জুৰুলা হোৱা গাৱঁলীয়া চহা জীৱনৰ সহজ সৰল নিভাজ অভিব্যক্তি।
২০০৭ চনত ৰাষ্ট্ৰপতি হোৱা মোছাৰফে তৎকালীন সেনা প্ৰধানৰ পদত থাকিয়েই নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্ব্বীতা কৰিছিল।
দুৰ্নীতি বিৰোধী শ্লগানেৰে ১৯৯৬ চনৰ এপ্ৰিলত প্ৰতিষ্ঠা কৰে পাকিস্তান তেহৰিক-ই-ইনছাফ নামৰ এটা ৰাজনৈতিক দল।
পৰবৰ্তী বছৰত ১৯৯৭ চনত তেওঁ নিৰ্বাচনত দুটা কেন্দ্ৰৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বীতা আগবঢ়াই যদিও দুয়োটাতে পৰাজিত হয়।
১৯৭০ দশকত তেওঁ ঘৰুৱা দল, লাহোৰ এ , লাহোৰ বি , লাহোৰ গ্ৰীন্স আৰু অৱশেষত, লাহোৰ দলৰ হৈ খেলিছিল।
ইমৰান খান নিয়াজি পাকিস্তানৰ বৰ্তমান প্ৰধানমন্ত্ৰী, পাকিস্তান জাতীয় ক্ৰিকেট দলৰ প্ৰাক্তন খেলুৱৈ আৰু অধিনায়ক।
১৯৩৮ চনত ব্ৰিটিছে কেপ্টেইন জি এছ লাইটফুটৰ অধীনত কিছু সৈন্যবাহিনী পঠাই টাৱাঙৰ নিয়ন্ত্ৰণ নিজৰ হাতলৈ আনে।
১৯৪১ চনত জাপানৰ আক্ৰমণৰ সময়ত, সেইসময়ৰ অসম চৰকাৰে তেতিয়াৰ নেফা অঞ্চল -ত অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিবলৈ কেইবাটাও প্ৰগতিকামী আঁচনি গ্ৰহণ কৰে।
১৯৪৪ চনত জে পি মিলছে ডিৰাঙত অসম ৰাইফলছৰ প’ষ্ট স্থাপন কৰাত টাৱাং জিলাৰ দক্ষিণৰ ছেলা পাছলৈকে প্ৰশাসনে নিজৰ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
বৰ্তমানৰ চতুৰ্দশ দালাই লামাই ১৯৫৯ চনত চীনা সৈন্যৰ কবলৰ পৰা আত্মৰক্ষাৰ বাবে পলায়ন কৰাৰ সময়ত ৩০ মাৰ্চৰ দিনা ভাৰতত ভৰি দিয়ে আৰু টাৱাং মনেষ্টেৰীত কিছুদিন কটায়।
টাৱাঙৰ অধিবাসীসকলৰ উপৰিও নেপাল আৰু ভূটানৰ পৰাও আহি প্ৰায় ৩০,০০০ লোকৰ তেওঁৰ দৰ্শনৰ বাবে টাৱাঙলৈ আগমণ ঘটে।
১৯১৪ চনত চিমলা চুক্তি অনুসৰি ব্ৰিটিছ ভাৰত আৰু তিব্বতৰ মাজত মেকমোহন লাইনক নতুন সীমা হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়।
তিব্বতে এই সীমা মানি ল’লেও চীনে কেইবাশ বৰ্গকিলোমিটাৰ ভাৰতৰ সীমাৰ অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাটো স্বীকাৰ নকৰিলে।
স্থানাংক জ্যামিতি হ'ল জ্যামিতিৰ এটা শাখা, য'ত সমতলত অৱস্থান কৰা এটা বিন্দুৰ স্থানক এযোৰ সংখ্যাৰ সহায়ত উপস্থাপন কৰা হয়।
বীজগণিত, পদাৰ্থবিজ্ঞান, মহাকাশ বিজ্ঞান, অভিযান্ত্ৰিক, নৌ বিদ্যা, ভূকম্প বিজ্ঞান কাল আদি ক্ষেত্ৰ সমূহত স্থানাংক জ্যামিতিৰ বহুল প্ৰয়োগ কৰা হয়।
কৰ্ম সংস্থাপনৰ তাগিদাত অসংখ্য লোক সেই সময়ৰ বিশাল মহানগৰীখনলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল, য'ত ফাষ্টফুদৰ সংস্কৃতি তেতিয়া আৰম্ভ হোৱা নাছিল আৰু অফিচ কেণ্টিনবোৰে কিছু পৰিমাণে কৰ্মচাৰীসকলৰ দুপৰীয়াৰ ক্ষুধা নিবাৰণৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল।
প্ৰকৃততে কৰ্মচাৰীসকলৰ দুপৰীয়াৰ ক্ষুধা নিবাৰণৰ এক নিশ্চিত কাৰ্যকৰী ব্যৱস্থা সেইসময়ত নাছিল।
বহুতো কৃষিজীৱী লোকে কৃষিকৰ্মৰ যোগে জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰিব নোৱাৰি কামৰ আশাত বিভিন্ন নগৰলৈ গমন কৰিছিল।
পৰ্যাপ্ত শিক্ষা নথকাৰ গুণে তেওঁলোক ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ অধীনস্থ কেৰাণী-মহৰীৰ চাকৰিৰ বাবে উপযুক্ততা নাছিল; কিন্তু কষ্টকৰ কাম কৰিবলৈ শাৰীৰিকভাবে তেওঁলোক যথেষ্ট সক্ষম আছিল।
ফলস্বৰূপে ঘৰতে তৈয়াৰ কৰা খাদ্য বিভিন্ন কৰ্মস্থানত নিয়োজিত কৰ্মচাৰীসকলৈ কঢ়িয়াই নিয়াৰ ধাৰণাৰ জন্ম হ'ল।
ডাব্বাৱালা ভাৰতবৰ্ষৰ বিশেষকৈ মুম্বাই মহানগৰীৰ বিভিন্ন কৰ্মস্থলীত কৰ্মৰত কৰ্মচাৰীসকললৈ ঘৰ বা ৰেষ্টুৰেণ্টৰপৰা টিফিন বাকচত দুপৰীয়াৰ আহাৰ কঢ়িওৱা একশ্ৰেণী মানুহ বা এক ব্যৱস্থা।
খোৱা খাদ্যৰে পৰিপূৰ্ণ টিফিন বাকচবোৰ ডাব্বাৱালাসকলে পুৱাবেলা সংগ্ৰহ কৰি চাইকেল, থেলা আৰু লোকেল ট্ৰেনেৰে নিৰ্দিষ্ট কৰ্মস্থলীলৈ প্ৰেৰণ কৰে আৰু খালী টিফিন বাকচবোৰ আবেলি পুনৰ যি ঘৰৰ পৰা সেইবোৰ অনা হৈছিল, তালৈ ঘূৰাই পঠিয়ায়।
ডাব্বাৱালাসকলক মুম্বাইৰ বহু খাদ্য যোগানকাৰীয়ে কেন্দ্ৰীয় ৰন্ধনশালাৰপৰা খাদ্য-সামগ্ৰী গ্ৰাহকৰ ওচৰলৈ কঢ়িয়াই নিবলৈয়ো ব্যৱহাৰ কৰে, যাৰ বাবে তেওঁলোকক উপযুক্ত পাৰিশ্ৰমিক আগবঢ়োৱা হয়।
১৮৯০ চনত মহাদু হাৱজী বচ্চেই তেতিয়াৰ বোম্বেত প্ৰায় এশজন মানুহলৈ টিফিন বাকচ কঢ়িয়াই নিয়া এক সেৱা আৰম্ভ কৰে।
পিছলৈ ১৯৫৬ চনত “নুতন মুম্বাই টিফিন বক্স চাপ্লায়াৰ্চ ট্ৰাষ্ট” নামেৰে এক দাতব্য অনুষ্ঠান পঞ্জীয়ন কৰা হয়।
এই অনুষ্ঠানৰ ব্যৱসায়িক শাখাটো ১৯৬৮ত “মুম্বাই টিফিন বক্স চাপ্লায়াৰ্চ এচোছিয়েচন” নামেৰ পঞ্জীভূক্ত হয়।
তাৰপিছত এটা অঞ্চলৰ ডাব্বাৱালাসকল লগ হৈ সকলো ডাব্বা লক্ষ্যস্থান অনুসৰি ভাগ-ভাগ কৰি উলিয়ায় আৰু সেইবোৰ চিহ্নিত কৰি লোকেল ট্ৰেইনেৰে লক্ষ্যস্থানলৈ পঠিয়াই দিয়ে।
কিন্তু কিছুমান আধুনিক পৰিসেৱা, যেনে নবী মুম্বাই মেট্ৰোত টিফিন বাকচ কঢ়িওৱাৰ কোনো ব্যৱস্থা ৰখা হোৱা নাই।
প্ৰতিজন ডাব্বাৱালাই নিজাকৈ কিছু সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰিবলৈ নিম্নতম ধন বিনিয়োগ কৰবলগীয়া হয়; যেনে দুখন চাইকেল, টিফিন বাকচসমূহ মূৰেৰে কঢ়িয়াই নিবলৈ কাঠেৰে তৈয়াৰী এখন সাঙী, বগা কপাহী কুৰ্টা-পায়জামা আৰু এটা বগা গান্ধী টুপি।
সংগ্ৰহৰ দায়িত্বত থকা ডাব্বাৱালাসকলে সাধাৰণতে চাইকেলেৰে ঘৰে-ঘৰে বা দুপৰীয়াৰ আহাৰ তৈয়াৰ কৰা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ডাব্বাবোৰ সংগ্ৰহ কৰে।
গৰিষ্ঠ সংখ্যক ডাব্বাৱালাৰ শিক্ষা-দিক্ষা কম বাবে ), ডাব্বাবোৰ ৰং আৰু চিহ্নৰ সমষ্টিৰে চিহ্নিত কৰা হয়।
প্ৰতিটো ষ্টেচনতে টিফিন বাকচবোৰ ঠিকনা অনুসৰি বিতৰণ কৰিবলৈ তাৰে স্থানীয় ডাব্বাৱালাসকলক চমজাই দিয়ে।
বেছিভাগ ডাব্বাৱালাই মহাৰাষ্ট্ৰৰ এক ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায় বাৰকৰী সম্প্ৰদায়ৰ, ইজনে সিজনৰ লগা-ভগা আৰু পুনেৰ ওচৰৰ গাঁও এখনৰ পৰা অহা।