polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
গ্ৰেটাৰ নামটো বাছনি কৰা ৰাজনীতিবিদসকলৰ মতে-পৰৱৰ্তী সময়ত গোলকীয় উষ্ণতা যুদ্ধ, সংঘাত আৰু অনুপ্ৰৱেশৰ একোটা কাৰক হিচাপে বিবেচিত হ'ব, যদিহে ইয়াক ৰোধ কৰিবলৈ কোনোধৰণৰ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰা নহয়।
যদিহে গ্ৰেটাই অহা বছৰত শান্তিৰ ন'বেল বঁটা লাভ কৰে, তেন্তে তেঁৱেই হ'ব ন'বেল বঁটা লাভ কৰা কনিষ্ঠতম ব্যক্তি।
প্ৰায় দুবছৰ ধৰি, থুন্‌বাৰিয়ে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃক পৰ্ণাশনী হৈ আৰু উৰাজাহাজেৰে ভ্ৰমণ কৰাটো বাদ দি পৰিৱেশৰ ওপৰত বিৰূপ প্ৰভাৱ কমাবলৈ সন্মত কৰাৰ প্ৰচেষ্টা কৰে।
পিতৃ-মাতৃৰ এনে জীৱন শৈলীৰ পৰিবৰ্তন কৰিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ বাবেই তেওঁ সমাজলৈকো পৰিবৰ্তন আনিব পাৰিব বুলি আশাবাদী হৈ পৰে।
"ডেম'ক্ৰেচি নাও!"অৰ এ'মি গুডমেনৰ সৈতে হোৱা এটা সাক্ষাৎকাৰত থুন্‌বাৰিয়ে কৈছিল যে ২০১৮ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত আমেৰিকাৰ স্কুল এখনত হোৱা গুলীবৰ্ষণৰ পিছত যেতিয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে স্কুললৈ আহিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল, তেতিয়াই পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে জলবায়ুৰ হকে ধৰ্মঘট কৰাৰ কথা তেওঁৰ মনলৈ আহিছিল।
ফ্ল'ৰিডাৰ পাৰ্কলেণ্ডস্থিত মাৰ্জৰি ষ্ট'নমেন ডগলাছ হাইস্কুলৰ এই শিশু কৰ্মীসকলে বন্দুক প্ৰচলনৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ আনিবলৈ "আমাৰ জীৱনৰ স্বাৰ্থত শোভাযাত্ৰা" কাৰ্য্যসূচী হাতত লৈছিল।
তেওঁক অনুকৰণ কৰি সমগ্ৰ বিশ্বৰে স্কুলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল ধৰ্মঘটত অংশ ল'বলৈ অনুপ্ৰাণিত হৈছে।
কিছু প্ৰচাৰ মাধ্যমে তেওঁ সমাজৰ বিভিন্ন স্তৰত পেলোৱা প্ৰভাৱক 'গ্ৰেটা থুন্‌বাৰি এফেক্ট' ৰূপে অভিহিত কৰিছে।
২০১৮ৰ মে' মাহত, জলবায়ু ধৰ্মঘট আৰম্ভ হোৱাৰ পূৰ্বে গ্ৰেটাই ভেন্সকা ডাগব্লেডেট তৰ্ক-ৰচনা লিখাৰ প্ৰতিযোগিতাত যোগদান কৰি জয়ী হৈছিল।
তেওঁ নিজৰ পিতৃ-মাতৃক জলবাুয়ুৰ পৰিবৰ্তনত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাব পৰা জীৱন এৰি বহনক্ষম উপায় অৱলম্বন কৰিবলৈ সন্মত কৰাইছে।
তেওঁৰ মাতৃ অনিতা দেশাই এগৰাকী বিখ্যাত ভাৰতীয় লেখিকা আৰু তেওঁ তিনিবাৰ মেন বুকাৰ বঁটালৈ মনোনীত হৈছিল।
তাত তেওঁ হলিন্স বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত বেনিংটন কলেজ আৰু কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত সৃজনশীল সাহিত্য অধ্যয়ন কৰে।
তেওঁ ইংৰাজী ভাষাত ৰচনা কৰা উপন্যাস 'দা ইনহেৰিটেন্স অফ লষ্ট'ৰ বাবে ২০০৬ চনত মেন বুকাৰ বঁটা লাভ কৰে।
২০১৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ভাৰতৰ আগশাৰীৰ বাণিজ্য আলোচনী "দা ইকনমিক টাইমছ"য়ে তেওঁক বিশ্বৰ প্ৰভাৱশালী ভাৰতৰ ২০ গৰাকী মহিলাৰ তালিকাত স্থান দিয়ে।
এই বঁটা কমনৱেলথ ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ ৩৫ বছৰ অনুৰ্ধ নাগৰিকক শ্ৰেষ্ঠ উপন্যাসৰ বাবে ছচাইটি অফ অথাৰ নামৰ সংগঠনে প্ৰদান কৰে।
এই উপন্যাসখনে গোটেই এছিয়া, ইউৰোপ আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত বিশেষভাৱে সমাদৃত হয় আৰু সমালোচক সকলৰ পৰা প্ৰশংসা বুটলিব সক্ষম হয়।
ইয়াৰ বাবে তেওঁ ২০০৬ চনত মেন বুকাৰ বঁটা আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থ সমালোচক চক্ৰৰ ফিক্সন বঁটা লাভ কৰিছিল।
২০০৮ চনৰ আগষ্ট মাহত কিৰণ দেশাইয়ে বিবিচি ৰেডিঅ' ৩ৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত প্ৰাইভেট পেছন নামৰ সংগীতিক-জীৱনী আলোচনাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
২০০৭ চনৰ মে মাহত অনুষ্ঠিত এছিয়া হাউচ ফেষ্টিভেল অফ কল্ড লিটাৰেছাৰত তেওঁক মুখ্য সাহিত্যিক হিচাপে সন্মানিত কৰা হয়।
তেওঁলোকৰ পৰিয়ালত পৰিয়ালৰ কন্যা সকলক বৌদ্ধিক চৰ্চা, বিশেষকৈ ললিতকলা চৰ্চাত উৎসাহ দিয়া হৈছিল।
কিন্তু অম্মলে বিষয় হিচাপে উদ্ভিদবিজ্ঞানহে বাছি লয় তেল্লিচেৰীৰ স্কুলত পঢ়া-শুনা সাং কৰি জানকী মাদ্ৰাজলৈ গুচি গৈছিল।
তাতেই কুইন মেৰি কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰি অৰ্জন কৰে আৰু ১৯২১ চনত প্ৰেসিডেন্সি কলেজৰ পৰা উদ্ভিদবিজ্ঞানত সাম্মানিয় স্নাতক ডিগ্ৰি লাভ কৰে।
প্ৰেসিডেন্সি কলেজৰ শিক্ষকসকলৰ অনুপ্ৰেৰণাত, জীবকোষ-সুপ্ৰজননবিদ্যাৰ প্ৰতি তেওঁৰ অপাৰ কৌতূহল সৃষ্টি হৈছিল।
১৯৫৬ চনত বোটানি আৰু সাইটিজেনটিক্সৰ অবদানৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে মিশিগান বিশ্ববিদ্যালয়ে তেওঁক সম্মানসূচক এল এল ডি প্ৰদান কৰি কয় যে: "শ্ৰমসাধ্য তথা নিৰ্ভুল পৰ্যবেক্ষণ কৰাৰ ক্ষমতাৰ দ্বাৰা ধন্য, তেওঁ তথা তেওঁৰ ধৈৰ্য,একনিষ্ঠতা আৰু নিবেদন বৈজ্ঞানিক কৰ্মীসকলৰ মাজত আদৰ্শ স্বৰূপ হৈ ৰ'ব।
২০০০ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ পৰিবেশ তথা বন মন্ত্ৰণালয়ে তেওঁৰ নামত শ্ৰেণীবিন্যাস বিদ্যাৰ জাতীয় পুৰস্কাৰ আৰম্ভ কৰে।
শ্ৰেণীবিন্যাস বিদ্যাত বিশেষ পাৰদৰ্শিতা দেখুওৱা তথা এই ক্ষেত্ৰত নতুন ছাত্ৰ আৰু পণ্ডিতক এই ক্ষেত্ৰত কাম কৰিবৰ বাবে উৎসাহিত কৰিবৰ হেতু ভাৰত চৰকাৰে ১৯৯৯চনত জানকী অম্মল বঁটা ঘোষণা কৰে।
উদ্ভিদ বিজ্ঞান আৰু প্ৰাণীবিজ্ঞানৰ শ্ৰেণীবিন্যাসত অসমান্য অৱদানৰ বাবে দুটি জাতীয় পুৰস্কাৰ ক্ৰমে 'উদ্ভিদ বিজ্ঞানৰ ই.কে জানকী অম্মল জাতীয় পুৰস্কাৰ' আৰু 'প্ৰাণীবিজ্ঞানৰ ই.কে জানকী অম্মল জাতীয় পুৰস্কাৰ' প্ৰদান কৰা হয়।
সেইসময়ত তেওঁ বাৰ বাৰকৈ ছাত্ৰীবৃত্তি পায় মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মিশিগান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অচিৰ প্ৰবাসত আছিল।
১৭৯১ - মাইকেল ফেৰাডে, ইংৰাজ পদাৰ্থ বিজ্ঞানী, বিদ্যুত চুম্বকত্ব আৰু বিদ্যুত ৰসায়নৰ ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জনাজাত হৈছিল।
১৮৬৩ - আলেকজান্দ্ৰে ইয়াৰছিন , ছুইজাৰলেণ্ড-ফ্ৰান্সৰ চিকিৎসক আৰু বেক্টেৰিয়া বিশেষজ্ঞ, প্লেগ ৰোগৰ বীজাণু আৱিষ্কাৰক।
১৮৫০ - জে এইছ ভন থুনেন ,জাৰ্মান মানৱ ভূগোলবিদ আৰু অৰ্থনীতিবিদ, কৃষি ভূমি ব্যৱহাৰৰ সূত্ৰৰ বাবে জনাজাত।
১৯৬৫ - আমেৰিকাৰ দ্বাৰা যুদ্ধ বিৰতি আহ্বানত কাশ্মীৰক লৈ হোৱা ভাৰত-পাকিস্থানৰ যুদ্ধৰ অৱসান ঘটে।
২০১৩ - পাকিস্থানৰ পেছাৱৰত থকা এটা গীৰ্জা ঘৰত আত্মঘাতী বোমাৰু উগ্ৰপন্থীয়ে দুটা বোমা বিস্ফোৰণ ঘটাইছিল আৰু সেই বিস্ফোৰণত ১২৭জন লোক নিহত হৈছিল।
বহুতো ডেকাই কন্যাৰ পাণি গ্ৰহণ কৰিবলৈ বিচৰাত তেওঁ জীয়ৰী ঊষাক অগ্নিগড়ৰ দুৰ্গত বন্দী কৰি ৰাখে।
প্ৰতিভাবান চিত্ৰকৰ চিত্ৰলেখাই বহু ছবি আঁকি দেখুৱাই সপোনৰ পুৰুষজন শ্ৰীকৃষ্ণৰ নাতি অনিৰুদ্ধ বুলি চিনাক্ত কৰে।
কৃষ্ণ‌ই অনিৰুদ্ধক মোকোলাবলৈ আহোঁতে বাণাসুৰৰ ৰক্ষক শিৱৰ লগত তেওঁৰ প্ৰচণ্ড যুঁজ হয়।
শক্তি দেৱীয়ে বিয়াৰ বাবে তেওঁক প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ কাহিনী তামিল সংগম সাহিত্যকৰ্ম মণিমেকলৈ আৰু পুৰাণানুৰু; ভট্টৱতাৰৰ বাণাসুৰ কথাত বৰ্ণিত হৈছে।
ওড়িয়া ভাষাত শিশু শংকৰ দাসে ১৫ শ শতিকাত ৰচনা কৰা মহাকাব্যিক কবিতা ঊষাভিলাষতো বাণৰ কাহিনী কোৱা হৈছে।
তেওঁ ২০১৮ চনত আৰ্জেণ্টিনাৰ ৰাজধানী বুৱেনছ আইৰেছত অনুষ্ঠিত হোৱা গ্ৰীষ্মকালীন যুৱ অলিম্পিকত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
প্ৰশিক্ষক জাৰ্জোকিমাৰ অধীনত এএছআই-ত প্ৰশিক্ষণ লৈ ২০১৬ চনত পাটনাৰ ছাব-জুনিয়ৰ প্ৰতিযোগিতাত ১৯৮ কেজি ভাৰ উত্তোলন কৰি প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ গঢ়ি স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰে।
একে বছৰতে মালয়েছিয়াত অনুষ্ঠিত বিশ্ব যুৱ ভাৰোত্তোলন চেম্পিয়নশ্বিপত ২৩৫ কেজি ওজন তুলি ৰূপৰ পদক লাভ কৰে জেৰেমীয়ে।
২০২২ বৰ্ষৰ আৰম্ভণিতে উজবেকিস্তানত অনুষ্ঠিত এছিয়ান ইউথ এণ্ড জুনিয়ৰ চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ যুৱ শাখাত ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল।
যুৱ অলিম্পিক ট্ৰায়েলত ২৭৩ কিলোগ্ৰাম ওজন তুলি জেৰেমীয়ে জুনিয়ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ গঢ়িবলৈ সক্ষম হয়।
প্ৰথম অৱস্থাত ৮ বছৰ বয়সলৈকে জেৰেমীয়ে দেউতাকৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি বক্সিঙৰ বাবে প্ৰচেষ্টা হাতত লৈছিল, কিন্তু আইজলৰ সেই একাডেমী বন্ধ হোৱাৰ পিছত তেওঁ ভাৰোত্তোলনত মনোনিৱেশ কৰে।
৮ মাহৰ প্ৰশিক্ষণৰ অন্তত তেওঁ পুনেৰ আৰ্মী স্প’ৰ্ট্‌ছ ইনষ্টিটিউটত প্ৰশিক্ষণৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়।
ইয়াত অতি ভাল ফলাফল প্ৰদৰ্শন কৰাৰ পিছত তেওঁক পাটিয়ালাত অনুষ্ঠিত হোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় শিবিৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হয়।
তেওঁৰ পিতৃয়ে পৰিয়ালৰ জীৱন-যাপনৰ প্ৰয়াসত চুবুৰীৰ লোক নিৰ্মাণ বিভাগৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধভাৱে শ্ৰমিক হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
পালনৰ বাবে ভিন্ন খাদ্যাভাসৰ মাছৰ প্ৰজাতি নিৰ্বাচন কৰা হয় বাবে এই প্ৰজাতিবোৰৰ মাজত খাদ্যৰ বাবে কোনো প্ৰতিযোগিতা নহয়।
এনে পদ্ধতিত পালনৰ বাবে উপযুক্ত মাছৰ প্ৰজাতিবোৰ হৈছে, বাহু মাছ আৰু চিলভাৰ কাৰ্প যি অৱস্তৰৰ উপভোক্তা, ৰৌ মাছ এবিধ মধ্যস্তৰৰ উপভোক্তা আৰু মিৰিকা মাছ আৰু কমন কাৰ্প যি নিম্নস্তৰৰ উপভোক্তা।
ইয়াৰোপৰি কমন কাৰ্পৰ মলবোৰো অন্য মাছে খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে আৰু এনে পদ্ধতিৰ ফলত প্ৰতি হেক্টৰত বছৰি প্ৰায় ৩০০০-৬০০০ কিলোগ্ৰাম পৰ্যন্ত মাছ উৎপাদন কৰিব পৰা হয়।
সংমিশ্ৰিত মীন-পালন, হৈছে মীন পালনৰ এনে এটা পদ্ধতি যাৰ জৰিয়তে পানীৰ ভিন্ন স্তৰত খাদ্য গ্ৰহণ কৰা ভিন্ন প্ৰজাতিৰ মাছ একেটা পুখুৰীতে একেলগে পালন কৰা হয়।
বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ মাছে নিজৰ সহজাত প্ৰকৃতি, খাদ্যভাস আৰু খাদ্যৰ পাচূৰ্যতাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি পানীৰ ভিন্ন স্তৰত অৱস্থান গ্ৰহণ কৰে।
এই পদ্ধতিৰ ফলত পুখুৰীৰ জলৰাশিৰ বিভিন্ন স্তৰত অৱস্থান গ্ৰহণ কৰা মাছবোৰে পুখুৰীত উপলব্ধ সকলো প্ৰাকৃতিক খাদ্যৰ উপযুক্ত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।
পিছলৈ ৰৌ, বাহু, মিৰিকাৰ লগতে মালি , কেতিয়াবা ভাঙন আৰু লগত ৰূপ চন্দা , খলিহনা আৰু মিল্ক ফিছ পালন কৰা হয়।
উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ গুহৰ "কছাৰীৰ ইতিবৃত্ত" নামৰ গ্ৰন্থখনৰ অনুসৰি পুৰাণ আৰু মধ্য যুগৰ সময়ত বড়ো আৰু কছাৰী অধিবাসীৰ মুঠ সংখ্যা আছিল ৬,৩৯,০০০ জন।
ওদালগুৰিৰ ওচৰৰ উত্তৰ দিশত ভৈৰৱকুণ্ড আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে কোঁচ ৰজা নৰনাৰায়ণৰ প্ৰভাৱ আছিল।
পিছলৈ বড়ো সংগঠন যেনে বড়ো লিবাৰেচন টাইগাৰচ্‌ , ভাৰত আৰু অসম চৰকাৰৰ সৈতে ১০ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০৩ চনত হোৱা ত্ৰিপক্ষীয় শান্তি চুক্তি মৰ্মে আৰু ভাৰতীয় সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুচ্ছেদ সংশোধন কৰাৰ ফলত অঞ্চলটো ওদালগুৰি জিলা হিচাপে বিটিচিৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
২ৰ বৰ্গমূলৰ বেবিলনিয় আসন্ন মানৰ দৰেই আধুনিক সাংখ্যিক বিশ্লেষণে সম্পূৰ্ণ ৰূপে সঠিক উত্তৰ দিব নোৱাৰে।
সাংখ্যিক বিশ্লেষণৰ প্ৰয়োগ দেখা যায় যন্ত্ৰবিদ্যা তথা ব্যৱহাৰিক বিজ্ঞানত, কিন্তু একবিংশ শতিকাত জীৱ বিজ্ঞানৰ লগতে অন্যান্য যিকোনো বৈজ্ঞানিক গণনাৰ বাবে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ হয়।
মহাকাশীয় গতিবিদ্যাৰ বাবে সাধাৰণ অভেদ সমীকৰণ, তথ্য বিশ্লেষণৰ বাবে ৰৈখিক বীজগণিত, জীৱবিদ্যাৰ বাবে সম্ভাৱিত অভেদ সমীকৰণ আৰু মাৰ্কভ শৃংখল অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ।
দুৰ্ঘটনাজনিত সুৰক্ষাৰ বাবে কম্পিউটাৰৰ প্ৰয়োগ আৰু তাৰ দ্বাৰা আংশিক অভেদ সমীকৰণ সমাধান অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয়।
প্ৰাচীনতম গাণিতিক প্ৰতিলিপিৰ মাজৰ এটি হ'ল ইয়েল বেবিলনিয় সংকলন, য'ত ২ৰ বৰ্গমূলৰ সঠিক সাংখ্যিক আসন্ন মান দিয়া আছে, যি একক বৰ্গখেত্ৰৰ কৰ্ণৰ দৈঘ্য, ত্ৰিভুজৰ বাহুৰ দৈঘ্য পৰিমাপ কৰাৰ বাবে অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়, ইয়াৰোপৰি জ্যোতিৰ্বিদ্যা, গৃহ নিৰ্মাণৰ কামত বা অন্যান্য নিৰ্মাণবিদ্যাত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ হয়।
আধুনিক কম্পিউটাৰ আবিষ্কাৰৰ পূৰ্বে সাংখ্যিক পদ্ধতি সমূহ প্ৰায়ে হাতে কৰা ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল।
সেই সমস্ত প্ৰক্ৰিয়া সমূহ ছফ্টৱেৰ পৰিভাষাৰ মাধ্যমেৰে অভেদ সমীকৰণ সমাধানৰ বাবে ব্যৱহৃত হয়।
সাংখ্যিক বিশ্লেষণৰ লক্ষ হ'ল কঠিন সমস্যাৰ আসন্ন উত্তৰ উলিওৱাৰ পদ্ধতিৰ বিশ্লেষণ আৰু নক্সা তৈয়াৰ কৰা বিভিন্ন ধৰণৰ পদ্ধতি সমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল:
সাংখ্যিক বিশ্লেষণ হ'ল শ্ৰেণীবদ্ধ প্ৰক্ৰিয়াৰ বিষয় যাৰ ব্যৱহাৰ গাণিতিক বিশ্লেষণৰ সমস্যা সমাধানৰ বাবে সাংখ্যিক আসন্ন মান নিৰ্ণয়ৰ হেতু হয়।
১৯৬২ চনত অসমীয়া ভাষাতত্ত্ব-চৰ্চাৰ ইতিহাসত মাইলৰ খুঁটি স্বৰূপ ড॰ বাণীকান্ত কাকতিৰ ", " শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনৰ নতুন সংস্কৰণটোৰ সংশোধন, সংযোজন আৰু সম্পাদনাৰ নিচিনা গুৰুত্বপূৰ্ণ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।
এনে সময়তে পুনেৰ ডেক্কান কলেজৰ ডিৰেক্টৰ ড॰ সুমিত্ৰ মংগেশ কাত্ৰেৰ তত্ত্বাৱধানত " " বিষয়ত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা তেওঁ ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ।
১৯৪২ চনত গোলোক চন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে জাগী হাইস্কুলত দশম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে স্বাধীনতা আন্দোলনত পশ্চিম নগাঁও চাৰ্কুলৰ শাস্তিসেনাৰ সহ-অধিনায়ক হিচাপে যোগ দিয়াত এটা শিক্ষাবৰ্ষ আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰপৰা বঞ্চিত হয়।
১৯৪৪ চনত তেওঁ ৰহা হাইস্কুলৰপৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত ষ্টাৰ নম্বৰসহ চাৰিটা বিষয়ত লেটাৰ লাভ কৰি প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হয়।
তাৰ পাছত ১৯৪৬ চনত কটন কলেজ পৰা বিজ্ঞান শাখাত প্ৰথম বিভাগত প্ৰাক-বিশ্ববিদ্যালয় শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ হৈ চৰকাৰী বৃত্তি লাভ কৰে।
ইয়াৰ পাছত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীত অধ্যয়ন কৰি ১৯৫৩ চনত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান লভি স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
ইয়াৰ পাছত ১৯৭৮ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।
১৯৮১ চনত মহীশুৰত অনুষ্ঠিত হোৱা দক্ষিণ এছিয়া ভাষা আৰু ভাষাতত্ত্বৰ তৃতীয় আন্তৰ্জাতিক সমাৰোহত ‘ : ' শীৰ্ষক গৱেষণাপত্ৰ পাঠ কৰে।
১৯৬৬ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ গ্ৰন্থ " "ক অসমীয়া ভাষাতত্ত্বলৈ এক আপুৰুগীয়া অৱদান হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
জীৱনকালত ড॰ গোস্বামীয়ে প্ৰায় ৬০ খনৰো অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ, শতাধিক প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰি অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যক সমৃদ্ধ কৰি গৈছে।
ৰোগ আৰু বাৰ্ধক্যজনিত কাৰণত গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামী ২০২০ চনৰ ২ জানুৱাৰীৰ পৰা গুৱাহাটীৰ গীতানগৰৰ এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত চিকিৎসাধীন হৈ আছিল।
লগতে তেওঁ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ আঘাত কেন্দ্ৰ আৰু অপাতকালীন চিকিৎসা বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপেও কৰ্মৰত আছিল।
তেওঁ বিশেষকৈ চৰ-চাপৰিৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ মাজত জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে ব্যাপক হাৰত পুৰুষৰ বন্ধ্যাকৰণৰ ব্যৱস্থা জনপ্ৰিয় কৰিছিল।
তেওঁ বৰ্তমান গুৱাহাটীৰ গ্লোৱেল হস্পিটেলত কৰ্মৰত আৰু উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল জনসংখ্যা ফাউণ্ডেচনৰ অধ্যক্ষ।
লগতে তেওঁ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ আঘাত কেন্দ্ৰ আৰু আপাতকালীন চিকিৎসা বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপেও কৰ্মৰত আছিল।
তেওঁ পুৰুষৰ বন্ধ্যাকৰণ পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি জনবিস্ফোৰণ নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষেত্ৰত সজাগতা সৃষ্টি কৰি সমাজলৈ অতুলনীয় বৰঙণি আগবঢ়াইছে।
বিশেষকৈ চৰ-চাপৰিৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ মাজত জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে ব্যাপক হাৰত পুৰুষৰ বন্ধ্যাকৰণৰ ব্যৱস্থা একক অভিযানেৰে ৰূপায়ণ কৰি বিৰল দৃষ্টান্ত দাঙি ধৰিছে।
জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ দিশত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০১৯ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
তাৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক উত্তীৰ্ণ হৈ তেওঁ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ চিকিৎসা বিজ্ঞান পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তি কৰে।
চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত গৌহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত একেখন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৮৭ চনত শল্য চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
ভাৰত চৰকাৰে শল্য চিকিৎসাৰে জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণৰ দিশত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০১৯ চনত পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
জ্যোতিষ শাস্ত্ৰৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ "কাল প্ৰকাশিকা"ৰ মতে দশমী তিথিয়ে প্ৰভাৱ নেপেলোৱা দিনটোত একাদশী ব্ৰত পালন কৰা হয়।
যদি দশমী তিথি অসম্পূৰ্ণ হয় বা কেতিয়াবা সূৰ্যোদয়ৰ পিছতো দশমী তিথি চলি থাকে তেন্তে একাদশী ব্ৰত তাৰ পিছদিনা পালন কৰা হয়।
ইয়াৰ লগতে ধৰ্ম সিন্ধু আৰু নিৰ্ণয় সিন্ধুৰ পঞ্চাংগ কৰ্তা মতে বেলেগ বেলেগ ধৰণে একাদশী গণনা কৰা হয়।
চন্দ্ৰয়ে এক নিৰ্দিষ্ট দূৰত্ব অতিকে8 কৰিবলৈ নিৰ্দিষ্ট সময় লয় আৰু সেইমতে তিথিৰ দৈৰ্ঘ্য উলিওৱা হয়।
শুক্লা একাদশীৰ চন্দ্ৰ পূৰ্ণিমাতকৈ ৩/৪ অংশ উজ্জ্বল আৰু সেইদৰে কৃষ্ণা একাদশী অমাবস্যাতকৈ ৩/৪ অংশ আন্ধাৰ।
ভাগৱত পুৰাণৰ চতুৰ্থ অধ্যায়ৰ নৱম শ্লোকত ভগৱান বিষ্ণুৰ ভক্ত অম্বৰীশে একাদশী ব্ৰত পালনৰ কথা উল্লেখ আছে।
ৰচনাৰ ব্যাপকতা আৰু বৰ্ণনীয় কথাবস্তুলৈ দৃষ্টি ৰাখি ৰাম সৰস্বতীক ড সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই "অসমীয়া ব্যাস" আখ্যা দিছে।
বধকাব্যসমূহে সাধাৰণ ৰাইজক কিংবদন্তীমূলক আখ্যানৰ আধাৰত শিক্ষা প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভূত বৰঙণি যোগাইছিল।
উদাহৰণ স্বৰূপে খটাসুৰ বধ কাব্যত আছে যে- ব্ৰহ্মাৰ বৰেৰে অবধ্য খটাসুৰে পঞ্চপাণ্ডৱক বধ কৰি দ্ৰৌপদীক ধৰিবলৈ আগবাঢ়ি গ'ল।
কৃষ্ণৰ নিৰ্দেশত দ্ৰৌপদীয়ে হাতৰ খাৰুৰে প্ৰহাৰ কৰি খটাসুৰক বধ কৰে আকৌ অশ্বকৰ্ণধত বৰাহৰূপী বিষ্ণুৰপৰা অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ লাভ কৰি ভীমাৰ্জুনে অশ্বকৰ্ণক বধ কৰিছে।
এইদৰে বধকাব্য সমূহত দুষ্টক বধ কৰি সন্তৰ বিজয় দেখুওৱা হৈছে লগতে বধকাব্যত শ্ৰীকৃষ্ণৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব প্ৰতিপন্ন কৰা হৈছে।
বধকাব্য সমূহৰ লক্ষ্য উদ্দেশ্য হৈছে অন্যায়, অশান্তি, আৰু আসুৰিক শক্তিৰ প্ৰতিনিধি, অপৰাজেয় দৈত্য-দানৱৰ মৃত্যু প্ৰদৰ্শন কৰা।
তেওঁ মূল মহাভাৰতৰ লগত বিশেষ সম্পৰ্ক নথকা অথচ 'যামল সংহিতা', 'শিৱ ৰহস্য' আদি উপপুৰাণৰ ভিত্তিত মহাভাৰতৰ কিছুমান চৰিত্ৰক কেন্দ্ৰ কৰি ৰচনা কৰা বধকাব্য আৰু আখ্যানসমূহ বা বধকাব্যসমূহে সাধাৰণ ৰাইজক কিংবদন্তীমূলক আখ্যানৰ আধাৰত শিক্ষা প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভূত বৰঙণি যোগাইছিল।
গাঁৱৰ সমাজ- সভ্যতা, শিল্প সংস্কৃতি, আদ্ৰভূমি আদি সংৰক্ষণৰ প্ৰতি নৱ প্ৰজন্মৰ মাজত সজাগতা বৃদ্ধি পাইছে।
শীতৰ আগমনৰ লগে লগে জলাশয়সমূহলৈ আগমন ঘটা বিদেশী চৰাই-চিৰিকতিৰ উপৰিও স্থানীয় চৰাই-চিৰিকতি, লোক-সংস্কৃতি, পৰম্পৰাগত জীৱন শৈলী, ভৌগোলিক পৰিকাঠামো আদি সমলসমূহে পৰ্যটক আকৰ্ষণৰ মূল কাৰণ হৈ উঠিব পাৰে।
বৰ্তমান সময়ত চৰকাৰ নিৰ্ভৰশীলতাৰ পৰা আত্মনিৰ্ভৰশীলতাৰ ওপৰত প্ৰজন্ম বিশ্বাসী হৈ পৰিছে।
গ্ৰাম্য পৰ্যটনৰ প্ৰতি "টুৰিষ্ট"ক আকৰ্ষণ আৰু সুবিধা হোৱাকৈ "হোম ষ্টে" স্থাপন কৰিলে থকা মেলাৰ সমস্যা দূৰ কৰিব পাৰে।
পৰিৱেশ কৰ্মী সৌম্যদ্বীপ দত্তই "ইক'টুৰিষ্ট" নামৰ তেখেতৰ গ্ৰন্থখনত হোম ষ্টেৰ ধাৰণাটোৰ বিষয়ে লিখিছে, “আমি হয়তো বহুতেই ভাবো যে চৰকাৰে গাঁৱত অতিথিশালা জাতীয় কিবা কৰা উচিত।
কিন্তু গাঁৱত চৰকাৰী তত্ত্বাবধানত অতিথিশালা আৰু তাৰ অনুৰূপ কিবা হয় তেনেহ'লে গাঁৱত থকাৰ সমস্যা কমিব তেনদৰেই নাভাবো।
গাঁৱৰ অতিথিশালা অলপ দিনৰ ভিতৰতে তত্ত্বাবধানৰ অভাৱত জহি-খহি থকাৰ বাবে অনুপযোগী হৈ উঠা বহু উদাহৰণ আমাৰ মাজত আছে।
হোম ষ্টে হ'ল এনেকুৱা যে নিজা ঘৰৰ লগতে অতিৰিক্ত দুই-তিনিটা কোঠালী সাজি তাত বচেনিটাৰী-বাথৰুম আদিৰ সুবিধা কৰি দি পৰ্যটকৰ সুবিধাৰ্থে নিৰ্দিষ্ট মূল্যৰ বিনিময়ত খাদ্য সামগ্ৰী যোগান ধৰিব পৰা প্ৰক্ৰিয়া।
ইক'টুৰিজম বুলিলে প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ ক্ষতি নকৰাকৈ বা জীৱ-জন্তুৰ বাসস্থানত ব্যাহত নকৰাকৈ অভিজ্ঞতা ল'ব বিচৰা পৰ্যটকসকলৰ বাবে আগবঢ়োৱা সেৱাকেই বুজা যায়।
ই হৈছে এক প্ৰকাৰৰ পৰ্যটন য'ত প্ৰাকৃতিক এলেকালৈ দায়িত্বশীল ভ্ৰমণ, পৰিৱেশ সংৰক্ষণ আৰু স্থানীয় লোকসকলৰ কল্যাণ উন্নত কৰা অন্তৰ্ভুক্ত থাকে।
ইয়াৰ উদ্দেশ্য হ'ব পাৰে ভ্ৰমণকাৰীসকলক শিক্ষিত কৰা, পাৰিপাৰ্শ্বিক সংৰক্ষণৰ বাবে পুঁজি প্ৰদান কৰা, স্থানীয় সম্প্ৰদায়ৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশ আৰু ৰাজনৈতিক সৱলীকৰণক পোনপটীয়াকৈ লাভান্বিত কৰা, বা বিভিন্ন সংস্কৃতি আৰু মানৱ অধিকাৰৰ প্ৰতি সন্মান বৃদ্ধি কৰা।
প্ৰকৃতিৰ অমল উপাদেনেৰে ভৰপূৰ বিভিন্ন গাওঁ ভ্ৰমণে আৱেগিক বান্ধোন সুদৃঢ় কৰাৰ লগতে গ্ৰাম্য পৰ্যটনৰ ক্ষেত্ৰলৈও আশাৰ বতৰা কঢ়িয়াই আনিব পাৰে।
১৯১১ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত দিল্লী দৰবাৰত অংশগ্ৰহণ কৰি কিংছৱে কেম্পৰ কৰোনেছন পাৰ্কত ভাইছৰয় বাসভৱনৰ আধাৰশিলাও স্থাপনৰ সময়ত ভাৰতৰ তৎকালীন সম্ৰাট জৰ্জ পঞ্চম আৰু তেওঁৰ পত্নী কুইন মেৰিয়ে ঘোষণা কৰে যে ব্ৰিটিছ ৰাজৰ ৰাজধানী কলিকতাৰ পৰা দিল্লীলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হ'ব।
তিনি দিনৰ পাছত ১৯১১ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰ, দিল্লী দৰবাৰ অনুষ্ঠিত হোৱা কিংছৱে কেম্পতে সম্ৰাট জৰ্জ পঞ্চম আৰু কুইন মেৰিয়ে ৰাজধানী ৰূপে নতুন দিল্লীৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে।
বিখ্যাত ব্ৰিটিছ স্থপতিবিদ চাৰ এডৱিন লুটন্সে নতুন দিল্লীলৈ প্ৰথম বাৰৰ বাবে ১৯১২ চনত আহে আৰু তেখেতৰ সহযোগী স্থপতিবিদ চাৰ হবাৰ্ট বেকাৰৰ সৈতে নতুন দিল্লীৰ অধিকাংশৰ ৰূপৰেখা সৃষ্টি কৰে।
প্ৰথম পৰিকল্পনা অনুসৰি নিৰ্মাণৰ স্থান ৰূপে টুগলকাবাদৰ টুগলকাবাদ দুৰ্গৰ ভিতৰ অংশক নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল, পিছে দিল্লী-কলিকতা ট্ৰাঙ্ক লাইন দুৰ্গৰ মাজেৰে যোৱাৰ বাবে এই পৰিকল্পনা বাদ দিয়া হৈছিল।
সেইসময়ত "লুটন্স দিল্লী" নামেৰে পৰিচিত এই নতুন চহৰটিৰ উদ্বোধন কৰে ভাইছৰয় লৰ্ড আৰৱিনে ১৯৩১ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰীত।
চহৰখনৰ কেন্দ্ৰীয় প্ৰশাসনিক অঞ্চলটোৰ লুটন্সে কৰা ডিজাইনত ভাৰতক লৈ ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যই কৰা আকাঙ্ক্ষাৰ কথা পৰিষ্ফুট হৈছে।
দেশখনৰ শাসন সুচাৰুৰূপে চলাবৰ বাবে কলিকতাৰ সলনি যদি দিল্লীত যদি ৰাজধানী স্থাপন কৰিলে বেছি ভাল হ'ব বুলি ব্ৰিটিছসকলে অনুভৱ কৰে।
ইয়াৰ ফলতে ব্ৰিটিছ সম্ৰাট জৰ্জ পঞ্চমে ১৯১১ চনৰ দিল্লী দৰবাৰৰ সময়ত চনত চহৰখনৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে।
বিখ্যাত ব্ৰিটিছ স্থপতিবিদ চাৰ এডৱিন লুটন্স আৰু চাৰ হবাৰ্ট বেকাৰে ইয়াৰ ৰূপৰেখা সৃষ্টি কৰে।
১৯৪৭ চনত ভাৰতে ব্ৰিটিছ শাসনৰ পৰা স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পাছত, নতুন দিল্লীক সীমিত স্বায়ত্তশাসন প্ৰদান কৰা হয় আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা নিযুক্ত এজন প্ৰধান কমিছনাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়।
১৯৬৬ চনত দিল্লীক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চললৈ ৰূপান্তৰ কৰা হয় আৰু প্ৰধান কমিছনাৰৰ সলনি লেফটনেণ্ট গভৰ্নৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত কৰা হয়।
ভাৰতৰ সংবিধানৰ ঊনসপ্ততিতম সংশোধনীৰ আইন, ১৯৯১ অনুসৰি দিল্লী কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলটোৰ নাম আনুষ্ঠানিকভাবে দিল্লী ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চল নামৰে পৰিচিত হয়।
নিৰ্বাচিত স্থানীয় দিল্লী চৰকাৰক বহুল ক্ষমতা প্ৰদান কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়, কেৱল আইন-শৃঙ্খলাৰ ক্ষমতা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ হাতত থাকে।
ভাৰতৰ ৰাজধানী দিল্লীলৈ স্থানান্তৰিত কৰাৰ পাছত, ১৯১২ চনত উত্তৰ দিল্লীত কেইমাহ মানৰ ভিতৰতে এক অস্থায়ী সচিবালয় ভৱন নিৰ্মিন কৰা হৈছিল।
সচিবালয়ৰ বহুতো কৰ্মচাৰী তেতিয়াৰ বেঙ্গল প্ৰেচিডেন্সি আৰু মাদ্ৰাজ প্ৰেচিডেন্সিৰ লগতে ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা অনা হৈছিল।
১৯৪০-ৰ দশকত উচ্চত্তম চৰকাৰী কৰ্মচাৰীসকলৰ বাবে লোধি এষ্টেট অঞ্চলত আবাসিক গৃহ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে কলিকতা জাতীয়তাবাদী আন্দোলনৰ কেন্দ্ৰত পৰিণত হৈছিল, এয়াই আছিল ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ ভাইছৰয় লৰ্ড কাৰ্জন ১৯০৫ চনত কৰা বঙ্গভঙ্গৰ প্ৰধান কাৰণ।
এয়াৰ ফলত কলিকতাত ব্যাপক ৰাজনৈতিক আৰু ধৰ্মীয় প্ৰতিবাদৰ সৃষ্টি হৈছিল, আনকি ব্ৰিটিছ কৰ্মকৰ্তাসকল ৰাজনৈতিক হত্যাৰো বলি হৈছিল।
জনতাৰ মাজত উপনিবেশবিৰোধী মনোভাব সৃষ্টি হৈছিল আৰু ব্ৰিটিছ সামগ্ৰী সম্পূৰ্ণ বয়কট কৰা আৰম্ভ কৰিছিল, সেয়ে ঔপনেবিশ চৰকাৰে পুনৰায় বঙ্গদেশক এক কৰে আৰু তাৎক্ষণিকভাবে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ ৰাজধানী নতুন দিল্লীলৈ স্থানান্তৰিত কৰাত বাধ্য হয়।
নতুন দিল্লীত বহুকেইটা ফল্ট লাইন থকাৰ বাবে ইয়াত সঘনাই ভূমিকম্পৰ জোঁকাৰণি অনুভৱ হয়, ইয়াৰ বেছিভাগৰে তীব্ৰতা মধ্যমীয়া।
পুৰণা দিল্লী প্ৰাচীন ভাৰতৰ কেইবাটাও সাম্ৰাজ্যৰ ৰাজনৈতিক তথা অৰ্থনৈতিক কেন্দ্ৰ হিচাপে কাম কৰিছিল, বিশেষকৈ মোগল সাম্ৰাজ্যৰ সময়ত ১৬৪৯ ৰ পৰা ১৮৫৭ লৈ।
১৯ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সাম্ৰাজ্যৰ ৰাজধানী পূব উপকূলস্থিত কলিকতাৰ পৰা দিল্লীলৈ স্থানান্তৰৰ প্ৰস্তাব আগবঢ়োৱা হৈছিল।
ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ চৰকাৰে অনুভৱ কৰিছিল যে উত্তৰ ভাৰতৰ কেন্দ্ৰস্থল দিল্লীৰ পৰা ভাৰতক পৰিচালনা কৰা সহজ হ'ব।
নতুন দিল্লী আৰু ইয়াৰ দাঁতিকাষৰীয়া অঞ্চলসমূহ এসময়ত আৰাৱলী পৰ্বতমালাৰ অংশ আছিল; এই পৰ্বতমালাৰ যা কিছু অৱশিষ্ট আছেগৈ সেয়া হ'ল দিল্লী ৰিজ, যাক দিল্লীৰ হাঁওফাঁও বোলা হয়।
যদিও পূৰ্বতে দিল্লী আৰু নতুন দিল্লী দুয়োটা নামকে দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চলটোক বুজাবলে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, পিছে বৰ্তমানে এই দুটা নামে পৃথক পৃথক অঞ্চলক বুজায়।
নতুন দিল্লী হৈছে বৃহত্তৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চল দিল্লীৰ এক সৰু এলেকা, আনহাতে ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চলটোৱে নতুন দিল্লীৰ লগতে দাতিকাষৰিয়া ৰাজ্য হাৰিয়ানা আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ কেইবাখনো চহৰক ধৰি এক বৃহত্তৰ অঞ্চল সামৰি লয়।
"লুটন্স দিল্লী"ৰ বাহিৰত নতুন দিল্লীৰ প্ৰথম ডাঙৰ সম্প্ৰসাৰণ কৰা হয় ১৯৫০-ৰ দশকত যেতিয়া কেন্দ্ৰীয় লোক নিৰ্মাণ বিভাগে লুটন্স দিল্লীৰ দক্ষিণ-পশ্চীমৰ চাণক্যপুৰীৰ এক বিশাল অঞ্চলত কূটনৈতিক বহিঃক্ষেত্ৰ গঠন কৰি বিভিন্ন দেশৰ দূতাবাস, উচ্চায়ুক্ত আদিৰ বাবে ভূমি আৱন্তন কৰিছিল।
চহৰ খনৰ কেন্দ্ৰত পুৰণি মণিপুৰ ৰাজ্যৰ ৰাজ হাউলি কাংলা মহলৰ ভগ্নাৱশেষ চাৰিওফালে গড়াৰে আৱৰি আছে।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ১৯৪৪ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ পৰা জুলাইলৈকে ইয়াত ইম্ফল যুদ্ধ সংঘটিত হৈছিল।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত মিত্ৰ বাহিনী আৰু জাপানী সন্যৰ মাজত ঘটা যুদ্ধৰ স্মৃতি স্বৰূপে ইয়াক নিৰ্মাণ কৰোৱা হৈছিল।
ই স্থল পথেৰে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ নগৰ গুৱাহাটী, কহিমা, আগৰতলা, শ্বিলং, ডিমাপুৰ, আইজল, শিলচৰ আদিৰ লগত সংযোজিত।
২০১২ চনত ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ কেবিনেটে জিৰিবাম শিলচৰ ৰে'লপথ ইম্ফললৈ প্ৰসাৰিত কৰিবলৈ ঘোষণা কৰিছিল।
১৯৪৪ ইম্ফল যুদ্ধত প্ৰাণ হেৰুৱা ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সন্য সকলৰ স্মৃতিত ইম্ফল যুদ্ধ কবৰস্থান নিৰ্মাণ কৰা সুশীল।
গুৱাহাটীৰ চিত্ৰাঞ্চল পাহাৰত অৱস্থিত নৱগ্ৰহ মন্দিৰে প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ নামৰ উৎপত্তিক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে।
এই মন্দিৰৰ প্ৰাংগণত থকা এক শিলালিপি অনুসৰি ১৭৫২ চনত আহোম স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহই মন্দিৰটো ন-কৈ নিৰ্মাণ কৰোৱাইছিল বুলি জনা যায়।
১৮৯৭ চনত বৰ ভূঁইকঁপত এই মন্দিৰটোৰ বিস্তৰ ক্ষতি হয় আৰু পাছত ধৰ্মপ্ৰাণ ৰাইজৰ সহযোগত পুনৰ মেৰামতি কৰি নতুন কৰা হয়।
গ্ৰহ নক্ষত্ৰ আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান লগত জড়িত হিচাপে প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ বিভিন্ন ঠাইত উল্লেখ পোৱা যায়।
খ্ৰীষ্টীয় দ্বাদশ শতিকালৈ কামৰূপ ৰাজ্যৰ পতনলৈকে প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ সঠিক অৱস্থান উল্লিখিত কোনো লিপি উপলব্ধ নহয়।
ৰামায়ণত লিখা আছে যে বিশ্বমিত্ৰ মুনিৰ পুত্ৰ প্ৰপিতামহ কুশ ৰজাৰ পুত্ৰ অমূৰ্তৰাজে প্ৰাগজ্যোতিষ ৰাজ্য পাতিছিল।
‘প্ৰাগ’ শব্দৰ অৰ্থ হল ‘পূব’, ‘জ্যোতিষ’ মানে চন্দ্ৰ, সূৰ্য, আদি গ্ৰহ-নক্ষত্ৰসমূহৰ অৱস্থানৰপৰা মানুহৰ ভাগ্য গণনা কৰা বিদ্যা।
কথিত আছে যে সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মাই এবাৰ ইয়াত এটা নক্ষত্ৰ সৃষ্টি কৰিছিল আৰু তেতিয়াৰপৰাই এই ঠাইখনৰ নাম প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ হয়।
প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ , বৰ্তমান গুৱাহাটীৰ অন্তৰ্গত মধ্যযুগৰ বৰ্মন ৰাজবংশয়ে ৰাজত্ব কৰা ঐতিহাসিক নগৰ তথা কামৰূপ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল।
যিকি নহওক বেছিসংখ্যক অসমৰ খেতিয়কেই বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰ পৰা আঁতৰি আছে যাৰ ফলত কৃষিজাত সামগ্ৰীৰ উৎপাদন কমি আহিছে।
১৯৬৩ চনত প্ৰকাশ পোৱা "অসমৰ অৰ্থনীতি" শীৰ্ষক গ্ৰন্থৰ জৰিয়তে ভৱানন্দ ডেকাই অসমীয়া অৰ্থনীতিৰ ওপৰত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিদ্যায়তনিকভাৱে অধ্যয়ন কৰিছিল।
ইয়াৰোপৰি পৰাগ দাসে "স্বাধীন অসমৰ অৰ্থনীতি" শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনতো অসমৰ থলুৱা অৰ্থনীতিৰ সম্পৰ্কত কাম কৰি গৈছে।
সেইদৰে উত্তৰ-উদাৰীকৰণৰ যুগটো অসমৰ অৰ্থনীতিৰ বিকাশৰ গতিধাৰাৰ সৈতে মূলসুঁতিৰ ভাৰতীয় অৰ্থনীতিৰ এটা বৃহত তফাৎ আছিল।
ঠিক সেইদৰে খণ্ডভিত্তিক বিশ্লেষণে দেখুৱাই যে কৃষিখণ্ডটোৱে অসমৰ সকলো খণ্ডকে দমন কৰি ৰাখিছে যদিও এই খণ্ডটোৰো বিকাশ বৰ বেছি হোৱা নাই।
অৱশ্যে পঞ্চাশৰ দশকৰ সময়ছোৱাত অসমৰ জনমুৰি আয় ভাৰতৰ আন অঞ্চলসমূহতকৈ বেছি হৈ আছিল যদিও বৰ্তমান জনমুৰি আয়ো ভাৰতৰ তুলনাত কম।
ভাৰতত পাটিগণিতৰ জ্ঞান অতি প্ৰাচীন কালৰে পৰা প্ৰচলিত হৈ আহিছে আনকি বেদসমূহতো গণিতীয় প্ৰক্ৰিয়াৰ প্ৰয়োগ পোৱা যায়।
সংখ্যাবোধক নহয় অথচ নিজৰ অস্তিত্ব প্ৰতিপন্ন কৰিব পৰা চিহ্ন '০' ৰ সৈতে লগ লাগি অংকবোৰে অন্য সংখ্যাবোৰৰ সৃষ্টি কৰে।
ব্ৰহ্মগুপ্ত ই তেওঁৰ ব্ৰহ্মস্ফুটসিদ্ধান্ত গ্ৰন্থত প্ৰথম এই সু্ত্ৰটি লিপিবদ্ধ কৰিছিল।
কিন্তু যদি আমি এটা সৰু সংখ্যাৰ পৰা ডাঙৰ সংখ্যা বিয়োগ কৰোঁ তেন্তে আমি এটা ঋণাত্মক পূৰ্ণ সংখ্যা পাম।
দুটি পূৰ্ণ সংখ্যাৰ গুণক পৌনঃপৌণিক যোগ ক্ৰিয়া হিচাপে কল্পনা কৰা যায় অৰ্থাৎ দুটা পূৰ্ণ সংখ্যা "ক" আৰু "খ"-ৰ মাজত গুণ হ'লে "ক"-ৰ যি সংখ্যামান আছে, "খ"-ক তাৰ নিজৰ সৈতে সিমান সংখ্যক বাৰ যোগ কৰা হয়।
সংখ্যা, ইংৰাজীৰ হ’ল বাস্তৱ জগতৰ বস্তুবোৰৰ পৰিমাণক প্ৰতিকাত্মক ৰূপত প্ৰকাশ কৰাৰ পদ্ধতি।
উদাহৰণস্বৰূপে, ৪-ক ৩ ৰে গুণ কৰাৰ সময়ত ৪-ৰ তিনটা অনুলিপি যোগ কৰি গুণফল নিৰ্ণয় কৰা সম্ভৱ:
টিংখাং মহাবিদ্যালয়তে সৰ্বপ্ৰথম প্ৰবক্তা হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে আৰু তাৰ পাছত চাবুৱা ডি.ডি.আৰ মহাবিদ্যালয়ত কিছুদিন আৰু শেষত ডিব্ৰুগড় মনোহাৰী দেৱী কানৈ মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
তেখেতে টিংখাং মহাবিদ্যালয়তে সৰ্বপ্ৰথম প্ৰবক্তা হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণি কৰাৰ পাছত চাবুৱা ডি.ডি.আৰ মহাবিদ্যালয়ত কিছুদিন আৰু তাৰ পাছত ডিব্ৰুগড় মনোহৰী দেৱী কানৈ মহিলা মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
ভাৰত চৰকাৰে ভূটান চৰকাৰক তেওঁলোকৰ মাটিৰ পৰা বিদ্ৰোহী সংগঠনৰ শিবিৰসমূহ উচ্ছেদ কৰিবলৈ হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিবলৈ ধৰিলে।
১৯৯৮ চনত ভূটান চৰকাৰে শান্তিপূৰ্ণ সমাধানত গুৰুত্ব দি সংগঠনসমূহৰ সৈতে আলোচনাত বহাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
২০০১ চনৰ জুন মাহত আলফাই চাৰিটা শিবিৰ বন্ধ কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে যদিও ভূটান চৰকাৰে সেই শিবিৰকেইটা পুনৰ স্থাপন কৰাৰ কথা জানিব পাৰে।
১৯৯৬ চনত ভূটান চৰকাৰে মন কৰিলে যে ভূটানৰ দক্ষিণ ফালে ভাৰত-ভূটান সীমাৰ ওচৰত বহুকেইটা সংগঠনৰ ঘাটি বহিছে।
তাৰোপৰি নেচ'নেল চছিয়েলিষ্ট কাউন্সিল অৱ নাগালেণ্ড আৰু অল ত্ৰিপুৰা টাইগাৰ ফৰ্চ -ৰো শিবিৰ আছিল।
১৪ ডিচেম্বৰ ২০০৩: আলফাৰ দুজন কামাণ্ডাৰে পৃথক মন্তব্যত প্ৰকাশ কৰা মতে অভিযানৰ আগদিনা ৰয়েল আৰ্মীৰ এজন মেজৰে আলফাৰ শিবিৰ ভ্ৰমণ কৰি তাৰে পিছদিনা ভূটানৰ ৰজাই বন্ধুত্বপূৰ্ণভাৱে আলফাৰ শিবিৰ ভ্ৰমণ কৰিব বুলি অৱগত কৰে।
অপাৰেচন অল ক্লিয়াৰ হৈছে ৰয়েল ভূটান আৰ্মীৰ দ্বাৰা ভূটানৰ দক্ষিণ অংশত থিতাপি লৈ থকা অসমৰ বিচ্ছিন্নতাবাদী সংগঠনৰ ঘাটি উচ্ছেদ কৰিবলৈ ২০০৩ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২০০৪ চনৰ ৩ জানুৱাৰীলৈ চলোৱা এক সামৰিক অভিযান।
১৯৯০ চনত ভাৰতীয় সেনা বাহিনীয়ে অসমৰ বিচ্ছিন্নতাবাদী সংগঠন সংযুক্ত মুক্তি বাহিনী, অসম বা চমুকৈ আলফাৰ বিৰুদ্ধে অপাৰেচন বজৰঙ আৰু অপাৰেচন ৰাইন' চলাইছিল।
এই শিবিৰসমূহ সংগঠনৰ সদস্যসমূহক প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ আৰু সা-সঁজুলিসমূহ ব্যৱহাৰ কৰি ৰাখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল আৰু সেই অঞ্চলৰ ঘন জংগলে বিদ্ৰোহী সংগঠনৰ সদস্যসকলক ভাৰতীয় সেনাৰ অলক্ষিতে ভাৰতত আক্ৰমণ কৰাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰিছিল।
১৯ জুলাই ২০০৩-ত ভূটানৰ সংসদত ভূটানীজ সেনা গঠন কৰাৰ প্ৰস্তাৱ ৰখা হয় যদিও পিছত সেই প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰি ভাৰত-ভূটান সীমান্তত নিয়োগ কৰিবলৈ পাঁচ হাজাৰ সৈন্যৰে ৰয়েল ভূটান আৰ্মী গঠন কৰা হয়।
১৯৯০ চনত আলফা আৰু এনডিএফবিয়ে ভূটান চৰকাৰক থলুৱা ল'টচাম্পা লোকসকলক উচ্ছেদ কৰাত সহায় কৰিছিল আৰু তেওঁলোকে এৰি যোৱা খালী ঠাইসমূহ দখল কৰিছিল।
অগ্ন্যাশয় এক মিশ্ৰ গ্ৰন্থি, কাৰণ ই অন্তঃস্ৰাৱী আৰু বহিঃস্ৰাৱী দুয়োবিধ গ্ৰন্থি হিচাপে কাম কৰিব পাৰে।