polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
কলেজৰ তৃতীয় বৰ্ষৰ পিছত, মেডমোইচেল আলোচনীত অতিথি সম্পাদক হিচাপে প্লাথক এক আকাংক্ষিত পদবী প্ৰদান কৰা হয়, যাৰ বাবে তেওঁ এমাহ নিউয়ৰ্কত অতিবাহিত কৰে।
এই অভিজ্ঞতাটো ছিলভিয়াৰ বাবে অনাকাংক্ষিত আছিল, আৰু সেই গ্ৰীষ্মৰ কালছোৱাত সংঘটিত হোৱা বহুতো ঘটনা পিছলৈ তেওঁ তেওঁৰ উপন্যাস দ্য বেল ঝাৰত উল্লেখ কৰিছে।
ল’ৱেল আৰু ছেক্সটন দুয়োজনে প্লাথক তেওঁৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা লিখিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল আৰু প্লাথে তাকেই কৰিছিল।
প্লাথে ল’ৱেলৰ সৈতে হতাশা আৰু ছেক্সটনৰ সৈতে নিজৰ আত্মহত্যাৰ প্ৰচেষ্টাৰ বিষয়ে মুকলিকৈ আলোচনা কৰিছিল।
ফলত তেওঁ বেছিকৈ মহিলাৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা লিখিবলৈ লৈছিল আৰু নিজকে প্ৰকৃত, মনোযোগী কবি আৰু চুটি গল্প লেখক হিচাপে গণ্য কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
এই সময়তে প্লাথ আৰু হিউজে প্ৰথমে কবি ডব্লিউ এছ মাৰ্উইনক লগ পায়, যি তেওঁলোকৰ কামৰ প্ৰশংসা কৰে আৰু আজীৱন তেওঁলোকৰ বন্ধু হৈ থাকে।
১৯৬২ চনৰ অক্টোবৰ মাহৰ পৰা প্লাথে নিজৰ মাজতে সৃষ্টিশীলতাৰ এক বৃহৎ বিস্ফোৰণ অনুভৱ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু বেছিভাগ কবিতা লিখিছিল; যাৰ ওপৰত তেওঁৰ খ্যাতি এতিয়া নিৰ্ভৰশীল।
মৰণোত্তৰ ভাৱে প্ৰকাশ পোৱা তেওঁৰ কবিতা সংকলন এৰিয়েলৰ কমেও ২৬ টা কবিতা তেওঁ তেওঁৰ জীৱনৰ অন্তিম মাহবোৰত লিখিছিল।
১৯৬২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত, তেওঁ দুয়োটি সন্তানৰ সৈতে অকলে লণ্ডনলৈ উভতি আহে, আৰু পাঁচ বছৰৰ লীজত, ২৩ ফিটজৰয় ৰোডৰ এটা ফ্লেট ভাড়ালৈ লয়।
১৯৪০ চনৰ ৫ নৱেম্বৰ তাৰিখে, প্লাথৰ আঠ বছৰীয়া জন্মদিনৰ পাছত তেওঁৰ দেউতাক অ’ট’ প্লাথৰ মৃত্যু হয়।
দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পাছত প্লাথৰ বিশ্বাস দোলায়িত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু পৰৱৰ্তী গোটেই জীৱনকালছোৱা প্লাথে ধৰ্ম সম্পৰ্কে দ্বিধাগ্ৰস্ততা প্ৰকাশ কৰিছিল।
স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত, ১৯৪২ চনত, দুয়োটা সন্তান আৰু পিতৃ-মাতৃ সহ অ’ৰেলিয়া ২৬ এলমউড ৰোড, ৱেলেছলী, মাচাচুচেটছলৈ গুচি আহিছিল।
১৯৫৭ চনত প্লাথ আৰু হিউজ আমেৰিকা যুক্তৰাজ্যলৈ আহে আৰু প্লাথে তেওঁ অধ্যয়ন কৰা স্মিথ কলেজত অধ্যাপক হিচপে যোগদান কৰে।
কিন্তু অধ্যাপনাৰ সমান্তৰালকৈ লিখিবলৈ সময় আৰু শক্তি গোটাবলৈ লৈ প্লাথ অসুবিধাত পৰে আৰু ১৯৫৮ চনৰ মধ্যভাগত পৰিয়ালটো বষ্টনলৈ যায়।
তাতে ছিলভিয়াই মাচাচুচেটছৰ এখন সাধাৰণ চিকিৎসালয়ৰ মনোৰোগ বিভাগৰ ৰিচেপচনিষ্ট হিচাপে চাকৰি কৰে আৰু সন্ধিয়া কবি ৰবাৰ্ট ল’ৱেলৰ সৃষ্টিশীল লেখনিৰ আলোচনা চক্ৰসমূহত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ লয়।
নিউনহাম কলেজত পঢ়িবলৈ তেওঁ ফুলব্ৰাইট ছাত্ৰবৃত্তি লাভ কৰিছিল, এই কলেজখন ইংলেণ্ডৰ কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত কেৱল মহিলাৰ বাবে থকা দুখন কলেজৰ এখন আছিল- য’ত প্লাথে সক্ৰিয়তাৰে কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
তেওঁৰ মাতৃ অ’ৰেলিয়া স্কুবাৰ প্লাথ অষ্ট্ৰিয়ান বংশোদ্ভূত দ্বিতীয় প্ৰজন্মৰ আমেৰিকান আছিল আৰু তেওঁৰ দেউতাক অ’ট’ প্লাথ আছিল জাৰ্মানীৰ গ্ৰাবোৰৰ।
মাচাচুচেটছৰ বষ্টনত প্লাথে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু অধ্যয়ন কৰিছিল স্মিথ কলেজ আৰু কেমব্ৰিজৰ নিউনহাম কলেজ, ইংলেণ্ডত।
তেওঁ ১৯৫৬ চনত সহকবি টেড হিউজক বিয়া কৰায় আৰু তেওঁলোকে একেলগে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত আৰু তাৰ পিছত ইংলেণ্ডত বাস কৰে।
তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক অশান্ত আছিল আৰু তেওঁৰ চিঠিবোৰত প্লাথে স্বামীৰ হাতেৰে উৎপীড়নৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছিল।
১৯৬৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ভিক্টোৰিয়া লুকাস ছদ্মনামেৰে প্লাথৰ একমাত্ৰ উপন্যাস দ্য বেল ঝাৰ প্ৰকাশ হৈছিল আৰু সমালোচনামূলক উদাসীনতাৰ সন্মুখীন হৈছিল।
পৰৱৰ্তী ছয় মাহ তেওঁ মানসিক চিকিৎসালয়ত অতিবাহিত কৰিছিল, য’ত তেওঁক অধিক বৈদ্যুতিক আৰু ইনচুলিন শ্বক দিয়া হৈছিল।
মেকলিন চিকিৎসালয়ত তেওঁৰ থকাৰ খৰছ আৰু তেওঁৰ স্মিথ স্ক'লাৰশ্বিপ ‘অলিভ হিগিন্স প্ৰুটি’য়ে পৰিশোধ কৰিছিল, যি নিজে মানসিক ভাঙনৰ পৰা সফলতাৰে আৰোগ্য লাভ কৰিছিল।
আগষ্ট মাহত তেওঁ তেওঁৰ অৰ্ধ-আত্মজীৱনীমূলক উপন্যাস দ্য বেল ঝাৰ সমাপ্ত কৰে আৰু ইয়াৰ লগে লগে পৰিয়ালটো ডেভনৰ সৰু বজাৰ চহৰ উত্তৰ টাৱটনৰ ক’ৰ্ট গ্ৰীণ লৈ যায়।
তেওঁৰ মনোৰোগ বিশেষজ্ঞলৈ লিখা এখন চিঠিত প্লাথে লিখিছে যে, গৰ্ভপাতৰ আগতে হিউজে দুদিন তেওঁৰ ওপৰত শাৰিৰীক আতিশায্য চলাইছিল।
১৯৫৩ চনৰ ২৪ আগষ্টত তেওঁ অধিক পৰিমানত টোপনিৰ দৰৱ সেৱন কৰিছিল,তাৰ পিছত, ১৯৬২ চনৰ জুন মাহত তেওঁ নিজৰ গাড়ীখন ৰাস্তাৰ কাষৰ পৰা নদীলৈ লৈ গৈছিল, যিটো পিছত তেওঁ নিজৰ জীৱন লোৱাৰ এটা প্ৰয়াস আছিল বুলি কৈছিল।
১৯৫৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহত প্লাথে তেওঁৰ গৱেষণাপত্ৰ : ' জমা দিয়ে আৰু জুন মাহত তেওঁ স্মিথৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
প্ৰাপ্তবয়স্ক জীৱনৰ বেছিভাগ সময় প্লাথ ক্লিনিকেলী ডিপ্ৰেছড আছিল আৰু ইলেক্ট্ৰক’নভালচিভ থেৰাপীৰে তেওঁক বহুবাৰ চিকিৎসা প্ৰদান কৰা হৈছিল।
১৯৬২ চনৰ জুলাই মাহত প্লাথে আৱিষ্কাৰ কৰে যে হিউজৰ এছিয়া ৱেভিলৰ সৈতে সম্পৰ্ক আছে; আৰু ছেপ্টেম্বৰত প্লাথ আৰু হিউজ পৃথক হয়।
ভাৰতত স্কুলীয়া শিক্ষাৰ মাজতে দৰ্নালে কলিকতাৰ এটা ৰেকৰ্ডিং কোম্পানীত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল য’ত তেওঁ ধৰ্মৰাজ থাপা, নাতিকাজী, শিৱশংকৰ মানন্ধৰ, তাৰা দেৱীকে ধৰি সতীৰ্থ নেপালী সংগীতজ্ঞ আৰু গায়কসকলৰ সৈতে চিনাকি হৈছিল।
১৯৫৮ চনত দৰ্নালে নেপাললৈ মেণ্ডোলিন আৰু গীটাৰ আনিছিল আৰু দেশত এনে পশ্চিমীয়া বাদ্যযন্ত্ৰ প্ৰৱৰ্তন কৰা প্ৰথমজন ব্যক্তি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
কৰ্মৰ যোগাযোগ সম্প্ৰসাৰণৰ ফলত তেওঁ ১৯৫৯ চনত নেপাল প্ৰজ্ঞা প্ৰতিষ্ঠানত মেণ্ডোলিনিষ্ট হিচাপে চাকৰি লাভ কৰে।
পাঁচ বছৰৰ পাছত নেপালৰ তেতিয়াৰ ৰজা মহেন্দ্ৰই অনা তিনি বছৰীয়া পৰিকল্পনাৰ অংশ হিচাপে তেওঁ নেপাল সংগীত আৰু নৃত্য একাডেমীৰ সম্পাদক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।
১৯৬৬ চনত কেদাৰমান ব্যথিতে তেওঁক পদৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰিছিল যদিও অতি সোনকালেই সূৰ্য্যবিক্ৰম জ্ঞৱালীৰ হিচাপত তেওঁক পুনৰ নিযুক্তি দিয়া হৈছিল, তাৰ পিছত তেওঁ ২০০৪ চনলৈকে প্ৰতিষ্ঠানখনত কাম কৰিছিল।
তদুপৰি পুষ্কল বুঢ়াপৃথীৰ নিৰ্দেশনাত তেওঁ নিজৰ গৱেষণাক সম্প্ৰসাৰিত কৰি পশ্চিমীয়া পৰম্পৰা আৰু বাদ্যযন্ত্ৰকো সামৰি লৈছিল।
গীতিকাৰ, সংগীত আৰু বাদ্যযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ প্ৰশংসনীয় অৱদানে তেওঁক এক সাংস্কৃতিক আইকন কৰি তুলিছে।
১৯৬৮ চনত হোৱা প্ৰচণ্ড বাৰিষাৰ বৰষুণৰ ফলত দৰ্নালৰ বাসস্থান ভাঙি পেলোৱা হয়, যাৰ ফলত তেওঁৰ মাতৃক আৰু ১৫ প্ৰকাৰৰ বাদ্যযন্ত্ৰ ধ্বংসাৱশেষৰ তলত সমাধিস্থ কৰা হয়।
পিছলৈ সংগীতবিজ্ঞানৰ তুলনাত লিখাৰ ক্ষেত্ৰত অধিক সক্ৰিয় হৈ পৰাত তেওঁৰ জীৱনে এক চোকা ৰূপ ল’লে।
১৯৬৭ চনৰ আশে-পাশে তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰবন্ধ "নেপালী সংস্কৃতিমা বাদ্যবাদনক' স্থান" বাৰাণসীত স্থাপিত সঁগালো নামৰ বাতৰি কাকতত প্ৰকাশ কৰে।
বিসে নগৰ্চীৰ জীৱন অধ্যয়নৰ সূচনা কৰা ব্যক্তি দৰ্নালে কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু অধ্যৱসায়ৰ আদৰ্শ হিচাপে পৰিচিত হৈ পৰিছে।
জন্মৰ পৰাই দৰ্নালৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা দুৰ্বল আছিল আৰু সময়ে সময়ে স্বাস্থ্য চিকিৎসক আৰু বিশ্বাস নিৰাময়কাৰীৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱা হৈছিল।
১৯৪৮ চনত এজন এঘাৰ বছৰীয়া ৰামশৰণে তেওঁৰ নিৰাময়ৰ বহু আশাত কাভ্ৰেপলাঞ্চোকৰ মহাদেৱস্থান মণ্ডনৰ ৯ বছৰীয়া হৰিমায়াৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।
নোৱাৰানত দণ্ডকুমাৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা ৰামশৰণ দৰ্নালৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৭ চনৰ ১০ জুলাইত কাঠমাণ্ডুৰ ধোবীচৌৰত তেতিয়াৰ ড্ৰাম মেজৰ সত্যকুমাৰ দৰ্নাল আৰু তেওঁৰ পত্নী দিলকুমাৰী দৰ্নালৰ ঘৰত।
ৰাণা শাসনকালত অস্পৃশ্য বুলি গণ্য কৰা নিম্নবৰ্ণৰ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা দৰ্নাল কষ্টৰ বাবে কোনো অচিনাকি নাছিল।
কিন্তু "হে বীৰ হিঁড় অঘি চৰী"ত দৰ্নালৰ জন্মগত সংগীতময়তাক ব্যতিক্ৰমীভাৱে ভালদৰে ৰেণ্ডাৰ কৰা হৈছে।
তেওঁ পৃষ্ঠপোষক আছিল আৰু ত্ৰিভুৱন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংগীত বিভাগ, নেপালৰ লোক বাদ্যযন্ত্ৰ সংগ্ৰহালয়, নেপাল দলিত সাহিত্য আৰু সাংস্কৃতিক একাডেমীকে ধৰি কেইবাটাও সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ উপদেষ্টা হিচাপে কাম কৰিছিল।
নৃতাত্ত্বিক সংগীত বিজ্ঞানৰ প্ৰতি নিজকে নিয়োজিত দৰ্নালে সুদূৰপশ্চিম প্ৰদেশৰ কেইবাখনো জিলাকে ধৰি সমগ্ৰ নেপাল ভ্ৰমণ কৰি পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰ আৰু লোকসংগীতৰ সন্ধান কৰিছিল।
দাৰ্জিলিঙত থকা গোটেই সময়ছোৱাত দৰ্নালে সংগীতবিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট অগ্ৰগতি লাভ কৰিছিল আৰু লক্ষ্মীদেৱী ছুন্দাছ আৰু শিৱকুমাৰ ৰায়ৰ দৰে সাহিত্যিক হাইব্ৰ’ৰ সৈতে চিনাকি হৈছিল।
কলকাতাৰ পৰা কাঠমাণ্ডুলৈ উভতি আহোঁতে তেওঁ মেণ্ডোলিন, গীটাৰকে ধৰি কেইবাটাও বাদ্যযন্ত্ৰ লৈ আহিছিল।
ৰামশৰণ দৰ্নাল নেপালৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ সংগীতৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ আৰু প্ৰচাৰৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত আছিল এগৰাকী নেপালী নৃতাত্তিক সংগীতবিজ্ঞানী।
প্ৰতিষ্ঠানত থকা সময়ছোৱাত তেওঁ বুদ্ধৰ সময়ত ব্যৱহৃত ২৫০০ বছৰ পুৰণি কোৱাতাহকে ধৰি শতাধিক ধৰণৰ ১২৭টা বাদ্যযন্ত্ৰৰ ভঁৰাল থকা সংগীত সংগ্ৰহালয়ৰ দায়িত্বত থকা একমাত্ৰ সদস্য আছিল।
কাঠমাণ্ডুৰ দৰবাৰ হাইস্কুলৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ দৰ্নাল মাধ্যমিক শিক্ষাৰ বাবে ভাৰতৰ দাৰ্জিলিংস্থিত ছেইণ্ট ৰবাৰ্ট স্কুললৈ পঠিওৱা হৈছিল, য’ত তেওঁ মেণ্ডোলিন আৰু গীটাৰ বজাবলৈ শিকিছিল।
এলবাৰ্টা প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্য, জীৱাশ্মৰ সমৃদ্ধি আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰকৃতি সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ বাবে বিখ্যাত।
এলবাৰ্টাত ছখন ইউনেস্কোৰ স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ আছে: কানাডাৰ ৰকি মাউণ্টেন পাৰ্ক , ডাইনোছৰ প্ৰভিন্সিয়েল পাৰ্ক , হেড-স্মাশ্বেড-ইন বাফেলো জাম্প , ৱাটাৰটন-গ্লেচিয়াৰ আন্তৰ্জাতিক শান্তি উদ্যান , উড বাফেলো ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু ৰাইটিং-অন-ষ্টোন প্ৰভিন্সিয়েল পাৰ্ক ।
আন জনপ্ৰিয় স্থানসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হ'ল বেনফ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান , এলক দ্বীপ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান , জেছপাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান , ৱাটাৰটন লেকছ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান , আৰু ড্ৰামহেলাৰ ।
কানাডাৰ অংশ হোৱাৰ আগতে এলবাৰ্টাত কেইবাটাও খিলঞ্জীয়া জাতি যেনে প্লেইন ইণ্ডিয়ান আৰু উডলেণ্ড ক্ৰী আদি লোকে বসবাস কৰি আহিছিল।
ইয়াৰ উপৰিও এই ভুখণ্ড ঐতিহাসিকভাৱে হাডছনছ বে কোম্পানী আৰু নৰ্থ ৱেষ্ট কোম্পানী নামৰ দুটা কোম্পানীয়ে নোমৰ ব্যৱসায় ৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
কানাডাৰ ডমিনিয়নে ১৮৭০ চনত নৰ্থ ৱেষ্ট টেৰীটৰীৰ অংশ স্বৰূপে এলবাৰ্টাৰ সমগ্ৰ ভূখণ্ড ক্ৰয় কৰে।
অতীতত এলবাৰ্টাৰ ৰাজনৈতিক পৰিৱেশ বাওঁপন্থী দল যেনে এলবাৰ্টা লিবাৰেল পাৰ্টি আৰু কৃষিকেন্দ্ৰিক এলবাৰ্টাৰ সংযুক্ত কৃষক আদি দল প্ৰভাৱশালী আছিল।
এই দলেই কানাডাৰ ইতিহাসত প্ৰাদেশিক বা ফেডাৰেল পৰ্যায়ত চৰকাৰৰ আটাইতকৈ দীঘলীয়া সময় কাৰ্য্যকাল চলোৱা ৰাজনৈতিক দল।
ই কানাডাৰ আটাইতকৈ উত্তৰ দিশৰ প্ৰধান চহৰ আৰু উত্তৰ কানাডাৰ সম্পদ উন্নয়নৰ বাবে প্ৰৱেশদ্বাৰ আৰু কেন্দ্ৰ হিচাপে কাম কৰে।
কানাডাৰ বৃহত্তম তৈলক্ষেত্ৰৰ ওচৰত থকাৰ বাবে এই চহৰ অঞ্চলত পশ্চিম কানাডাৰ তেল শোধনাগাৰৰ কেন্দ্ৰ।
এডমন্টনৰ পৰা প্ৰায় ২৮০ কিলোমিটাৰ দক্ষিণে আৰু মন্টানাৰ ২৪০ কিলোমিটাৰ উত্তৰত দ্বিতীয়খন চহৰ কেলগেৰী অৱস্থিত।
ৰেলৱেলৈ ভূমি অনুদান নীতি য়ে প্ৰাৰম্ভিক বছৰবোৰত প্ৰদেশখনক জনবসতিপূৰ্ণ কৰাৰ এক মাধ্যম হিচাপে কাম কৰিছিল।
এলবাৰ্টাৰ পশ্চিমে ব্ৰিটিছ কলম্বিয়া, পূবে ছাস্কাচেৱান, উত্তৰে উত্তৰ-পশ্চিম টেৰিটৰী আৰু দক্ষিণে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মন্টানা।
প্ৰদেশখনৰ পূব অংশ গ্ৰেট প্লেইনছৰ বিস্তীৰ্ণ ভূমিৰে আৱৰি আছে, আনহাতে পশ্চিম অংশ ৰকি পৰ্বতমালাৰ সীমাৰেখাত আছে।
প্ৰদেশখনৰ প্ৰধানকৈ আৰ্দ্ৰ মহাদেশীয় জলবায়ু যদিও বায়ুৰ শুষ্কতাৰ বাবে উষ্ণতাৰ দ্ৰুত পৰিৱৰ্তন ঘটে।
দক্ষিণ-পূব অংশৰ ষ্টেপ ৰ অৰ্ধশুষ্ক জলবায়ুৰ বাহিৰে এই প্ৰদেশখনৰ অন্য প্ৰান্তত জলসম্পদ পৰ্যাপ্ত।
ইয়াৰ ভিতৰত উড বাফেলো ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ ক্লেয়াৰ হ্ৰদ , লেছাৰ স্লেভ হ্ৰদ আৰু আথাবাস্কা হ্ৰদ অন্যতম।
এই নদীখনৰ দৈৰ্ঘ্য ১,৫৩৮ কিলোমিটাৰ আৰু ই ৰকি পৰ্বতমালাৰ কলম্বিয়া আইচফিল্ডৰ পৰা আথাবাস্কা হ্ৰদলৈকে বৈ গৈছে।
এলবাৰ্টাৰ অৰ্থনীতি হাইড্ৰ'কাৰ্বন, পেট্ৰ'কেমিকেল উদ্যোগ, পশুধন আৰু কৃষিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে।
১৯৪৭ চনত এলবাৰ্টাৰ লুডুক খাদ ত তেলৰ সন্ধান পোৱাৰ পিছৰ পৰা কানাডাৰ তেল আৰু গেছ উদ্যোগ এলবাৰ্টাৰ অৰ্থনীতিৰ এটা স্তম্ভ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে ।
এলবাৰ্টা হাইড্ৰ’কাৰ্বনেৰে সৰ্বাধিক সমৃদ্ধ প্ৰদেশ হোৱাৰ বাবে এই প্ৰদেশে কানাডাৰ তেল আৰু প্ৰাকৃতিক গেছৰ ৭০% যোগান ধৰে।
ইয়াৰ সৰ্বোচ্চ বিন্দু দক্ষিণ-পশ্চিম সীমান্তৰ ৰকি পৰ্বতমালাৰ মাউণ্ট কলম্বিয়াৰ শিখৰত ৩,৭৪৭ মিটাৰ হোৱাৰ বিপৰীতে ইয়াৰ সৰ্বনিম্ন বিন্দু উত্তৰ-পূবৰ উড বাফেলো ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান ৰ স্লেভ নদীত ১৫২ মিটাৰ ।
এলবাৰ্টাৰ দক্ষিণ সীমান্তত থকা ৪৯ নং সমান্তৰাল উত্তৰ -এ এই ৰাজ্যক আমেৰিকাৰ মন্টানা ৰাজ্যৰ পৰা পৃথক কৰিছে।
তেনেদৰে ৬০ নং সমান্তৰাল উত্তৰে এলবাৰ্টাক উত্তৰ-পশ্চিম টেৰিটৰীৰ পৰা আৰু ১১০ নং মেৰিডিয়ান পশ্চিমে ইয়াক ছাস্কাচেৱান প্ৰদেশৰ পৰা পৃথক কৰিছে।
উত্তৰ ব্ৰিটিছ কলম্বিয়াৰ ৰকি পৰ্বতমালাৰ পৰা এই নদীৰ উৎপত্তি হৈ উত্তৰ আলবাৰ্টাৰ মাজেৰে বৈ গৈ মেকেঞ্জী নদীৰ উপনৈ স্লেভ নদীত পৰিছেগৈ।
৬৬১,৮৪৮ বৰ্গ কিলোমিটাৰ মাটিকালিৰে এলবাৰ্টা ক্যুবেক, অন্টাৰিঅ’ আৰু ব্ৰিটিছ কলম্বিয়াৰ পিছত কানাডাৰ চতুৰ্থ বৃহত্তম প্ৰদেশ।
ভয়ংকৰ দেৱীসকলৰ দহগৰাকী ভয়ংকৰ তান্ত্ৰিক দেৱীৰ দল মহাবিদ্যাৰ প্ৰতিমূৰ্তিত মুণ্ডমালাৰ উদাহৰণ প্ৰায়ে পোৱা যায়।
আন মহাবিদ্যা যেনে তাৰা, ছিন্নমস্তা, ভৈৰৱী, ধূমাৱতী আৰু মাতংগীক মুণ্ডমালা পিন্ধি চিত্ৰিত কৰা হৈছে বা দেৱীয়ে হাতত কটা মূৰ বা মূৰৰ খোলা লৈ থাকে বুলি কোৱা হৈছে।
ভৈৰৱীৰ বৰ্ণনাত মূৰবোৰ ইমানেই সতেজ যে তেওঁৰৰ স্তনৰ ওপৰত এই মূৰবোৰৰ পৰা তেজ বমি হয় বুলি কোৱা হয়।
মুণ্ডমালাত থকা পঞ্চাশ বা বাৱন্নটা মূৰ বা মূৰৰ খোলাক কালিৰ প্ৰতিমূৰ্তিত সংস্কৃত বৰ্ণমালাৰ আখৰৰ প্ৰতীক হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে, এইদৰে পিন্ধা কালীক সবদা ব্ৰহ্ম, শব্দ হিচাপে স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত চূড়ান্ত বাস্তৱতা আৰু পবিত্ৰ ওঁ বৰ্ণৰ আদিম ৰূপক বুজোৱা হয়।
আন এটা ব্যাখ্যাত যুদ্ধত পিন্ধা দেৱীয়ে হত্যা কৰা শত্ৰু আৰু দানৱৰ মূৰৰ প্ৰতীক মুণ্ডমালাৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে।
ছিন্নমস্তাৰ আইকনগ্ৰাফীৰ প্ৰেক্ষাপটত মুণ্ডমালাই সময়ৰ ওপৰত তেওঁৰ জয় আৰু মৃত্যুৰ ভয়ক সূচায় বুলি কোৱা হয়।
শিৱ দেৱতা আৰু তেওঁৰ উগ্ৰ প্ৰকাশক প্ৰায়ে মুণ্ডমালা পিন্ধি চিত্ৰিত কৰা হয়; শিৱ ছাইৰে আবৃত আৰু মূৰৰ খোলাৰ মালায়ে তেওঁৰ শৰিৰত শোভা পায়।
শিৱৰ পুত্ৰ কাৰ্তিকে তেওঁক বা তেওঁৰ পত্নী পাৰ্বতীক মূৰ এটা গতাই দিয়াত সহায় কৰে, আনহাতে পিছৰজনে সেইবোৰৰ সূতাৰে সূতাৰে ঠেলি দিয়ে।
আন এটা দৃশ্যত পিতৃ-মাতৃয়ে মুণ্ডমালা বনোৱা দেখা গৈছে, আনহাতে কাৰ্তিক আৰু তেওঁৰ ভাতৃ গণেশে ওচৰতে খেলিছে।
তিব্বতী শিল্পত ধৰ্মপালকে ধৰি বিভিন্ন ক্ৰোধী দেৱতাই মুণ্ডমালা, পাঁচটা মূৰৰ খুলিৰ মুকুট আৰু মানুহ বা জন্তুৰ ছাল পিন্ধে।
অক্ষোভ্যৰ প্ৰকাশ সাধাৰণতে ভয়ংকৰ আৰু এইজন দেৱতাক মুণ্ডমালাৰ লগতে মূৰৰ খোলা আৰু সৰ্প পিন্ধা ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়।
হিন্দু ধৰ্মত মুণ্ডমালা হিন্দু ঐশ্বৰিক মাতৃ আৰু শিৱ দেৱতাৰ ভয়ংকৰ দিশৰ বৈশিষ্ট্য; আনহাতে বৌদ্ধ ধৰ্মত ইয়াক তিব্বতী বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ক্ৰোধিত দেৱতাসকলে পিন্ধে।
শিৱ, ভৈৰৱ ৰ উগ্ৰ প্ৰকাশৰ লগতে ভৈৰৱৰ বিভিন্ন ৰূপ যেনে বাটুক-ভৈৰৱক মুণ্ডমালা পিন্ধা স্বৰূপত চিত্ৰিত কৰা হৈছে।
মুণ্ডমালা পৰিধান কৰা শিৱৰ আন উগ্ৰ ৰূপসমূহৰ ভিতৰত বীৰভদ্ৰ, গজসুৰসম্হৰ আৰু অষ্টভূজা অঘোৰমূৰ্তি আদি অন্যতম।
শিৱৰ আইকনগ্ৰাফীত মুণ্ডমালাই মানুহৰ অস্তিত্বৰ নিৰন্তৰ সৃষ্টি আৰু ধ্বংস চক্ৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
সমসাময়িক ভিয়েটনামত মহিলাৰ অধিকাৰৰ বৃদ্ধি অব্যাহত আছে, আৰু মহিলাসকলে ক্ৰমান্বয়ে নেতৃত্বৰ পদবীত অধিষ্ঠিত হৈ আহিছে।
ভিয়েটনাম বিশ্বৰ ভিতৰতে মহিলা শ্ৰমিক-শক্তিৰ অংশগ্ৰহণৰ হাৰ সৰ্বাধিক দেশসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু এছিয়াৰ দেশসমূহৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ ব্যৱস্থাপনাত দ্বিতীয় সৰ্বাধিক মহিলাৰ স্থান লাভ কৰে।
ইয়াৰ উপৰিও ২০১৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত ভিয়েটনামৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভাৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয় নুইং থংগান, প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ টং থ ফোনৰ পিছত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এগৰাকী মহিলাই এই পদত অধিষ্ঠিত হয়।
কিন্তু আজিও ভিয়েটনামত লিংগ ভূমিকা আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱৰ প্ৰভাৱ আছে, যিটো ঘৰৰ ভিতৰতৰ লগতে আৰ্থ-সামাজিক ক্ষেত্ৰতো বাহিৰত স্থায়ী হৈ আছে।
উইলিয়াম এছ টাৰ্লিৰ মতে, "পৰম্পৰাগত ভিয়েটনামী সংস্কৃতিত নাৰীৰ ভূমিকা আংশিকভাৱে নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল, মাতৃতন্ত্ৰৰ লেখ-জোখ বহন কৰা থলুৱা ৰীতি-নীতিৰ দ্বাৰা", যিয়ে "বিভিন্ন সামাজিক শ্ৰেণী"ক ডিগ্ৰীলৈকে প্ৰভাৱিত কৰিছিল"।
চিৰিকোষ্টাৰ মতে,ঔ ক' ৰ কিংবদন্তিটোক "উত্তৰ ভিয়েটনামত এটা মূল 'মাত্ৰিয়াতন্ত্ৰ'ৰ উপস্থিতিৰ প্ৰমাণ বুলি কোৱা হয় আৰু ই দ্বৈত আত্মীয়তা ব্যৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰিছিল, যিটো তাত বিকশিত হৈছিল আৰু যিয়ে পৰিয়ালৰ গঠনৰ মাতৃবংশীয় আৰু পিতৃবংশীয় আৰ্হিক একত্ৰিত কৰিছিল আৰু দুয়োটা শাৰীকে সমান গুৰুত্ব দিছিল।
ভিয়েটনামত মহিলাৰ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত বহু অগ্ৰগতি হৈছে, যেনে চৰকাৰী খণ্ডত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্ব বৃদ্ধিৰ লগতে ১৯৩০ চনত ভিয়েটনাম মহিলা সংঘৰ সৃষ্টি হৈছে ।
২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ভিয়েটনামত জাতীয়তাবাদী আৱেগ উত্থাপন হয় যিয়ে অৱশেষত ১৯৫৪ চনত ফৰাচী শাসনৰ অন্ত পেলায় আৰু ভিয়েটনামক সোতৰতম সমান্তৰালৰ কাষেৰে দুটা ভাগত বিভক্ত কৰে।
২০ শতিকাজুৰি যুদ্ধক্ষেত্ৰ আৰু ঘৰৰ বাহিৰত নাৰীৰ ভূমিকা বৃদ্ধি পালে, বিশেষকৈ ইণ্ডোচাইনা যুদ্ধৰ সময়ত।
ভিয়েটনাম যুদ্ধৰ সময়ত আৰু তাৰ পিছত শাসকীয় ভিয়েটনামৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টি এ মহিলাৰ অধিকাৰ, সমতা আৰু চৰকাৰত প্ৰতিনিধিত্ব বৃদ্ধিৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলাইছিল।
ইয়াৰ ভিতৰত আছিল ১৯৬০ চনৰ সময়ছোৱাত চাকৰিৰ কোটা সৃষ্টি কৰা, যাৰ বাবে বিভিন্ন খণ্ডত মহিলাসকলে এটা নিৰ্দিষ্ট শতাংশ চাকৰি দখল কৰিব লাগিব।
১১১ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত চীনাসকলে নাম ভিয়েট নামৰ ভূখণ্ডটো দাবী কৰি হান সাম্ৰাজ্যৰ সৈতে একত্ৰিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
এই সময়ছোৱাত কনফুচিয়াছবাদ আছিল চৰকাৰী মতাদৰ্শ, চীনা ভাষা আছিল অসাধাৰণ অসাধাৰণ, আৰু চীনা দখলে সাহিত্য আৰু শিল্প সৃষ্টিৰ ওপৰত বিপুল প্ৰভাৱ পেলাইছিল।
তৎসত্ত্বেও তেওঁলোকে "নিজৰ সম্পূৰ্ণ ৰাজনৈতিক আৰু নাগৰিক অধিকাৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ" সংগ্ৰাম অব্যাহত ৰাখিছে।
" ইয়াৰ উপৰিও ৰাণী আৰৱা আন্তঃগাঁথনিৰ প্ৰতি মনোযোগ দিয়াৰ বাবে বিখ্যাত হৈছিল, যিয়ে তেওঁৰ শাসনৰ অধীনত সমৃদ্ধিৰ এক নথিভুক্ত সময় বৃদ্ধি কৰিছিল।
য়েমেনৰ আধুনিক যুগৰ মহিলাসকল অৱশ্যে এনে এখন সমাজৰ অধীনত থাকে যিয়ে বহুলাংশে কৃষি, জনজাতীয় আৰু পিতৃতান্ত্ৰিক পৰম্পৰাক প্ৰতিফলিত কৰে।
ইয়াৰ লগত নিৰক্ষৰতা আৰু অৰ্থনৈতিক বিষয়ৰ সংমিশ্ৰণে মহিলাসকলক য়েমেনৰ নাগৰিক হিচাপে নিজৰ অধিকাৰৰ পৰা অহৰহ বঞ্চিত কৰি ৰাখিছে।
১৯৬৭ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক বাহিনীক উচ্ছেদ কৰাৰ পিছত য়েমেনৰ বিপ্লৱী নেশ্যনেল লিবাৰেশ্যন ফ্ৰণ্টৰ নেতৃত্বই দক্ষিণ য়েমেনৰ ঔপনিৱেশিক ক্ষমতাৰ পূৰ্বৰ মুখ্য কাৰ্যালয় এডেনত ভিত্তি কৰি এখন প্ৰগতিশীল মাৰ্ক্সবাদী চৰকাৰ স্থাপন কৰে।
উত্তৰ-ঔপনিৱেশিক যুগৰ আৰম্ভণিতে এন এল এফৰ নেতৃত্বই ব্যাপক লিংগ বৈষম্যক এক গুৰুতৰ বাধা হিচাপে স্বীকৃতি দিছিল যিয়ে সমতাবাদী সমাজৰ প্ৰগতিশীল বিকাশত নীৰৱচ্ছিন্নভাৱে বাধাৰ সৃষ্টি কৰিব।
পৰিস্থিতি শুধৰণিৰ প্ৰয়াসত ১৯৭০ চনৰ পিডিআৰৱাইৰ সংবিধানে নিশ্চয়তা প্ৰদান কৰিছিল যে:ই অৰ্থনৈতিক, সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক জীৱনত য়েমেনৰ মহিলাসকলৰ ব্যাপক অংশগ্ৰহণ আৰু তেওঁলোকৰ শৈক্ষিক, সাংস্কৃতিক, বৃত্তিগত, আৰু কাৰিকৰী ক্ষমতা বৃদ্ধিৰ বাবে কাম কৰিব।
পুৰুষৰ সৈতে সমতাৰ ভিত্তিত সংবিধান আৰু আইনসমূহে মহিলাসকলক নিশ্চিত কৰা অধিকাৰসমূহ দৃঢ় আৰু সুৰক্ষিত কৰাৰ উদ্দেশ্যে ই জোৰদাৰ সংগ্ৰাম কৰিব লাগিব।
২০১৫ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ শেষৰ পৰা য়েমেনত চলি থকা সশস্ত্ৰ সংঘাতৰ বাবে বিশ্বজুৰি য়েমেন মানৱীয় সংকটৰ সন্মুখীন হৈছে।
এই পৰিঘটনাবোৰ নিষ্ঠুৰ হৈ পৰিছে, আৰু ইয়াৰ নিষ্ঠুৰ পৰিণতি সকলো সাধাৰণ নাগৰিকৰ ওপৰত পৰিছে।
সংকটৰ উত্তেজনা আৰু বিশৃংখলতাৰ লগতে গভীৰভাৱে শিপাই থকা লিংগ বৈষম্যৰ বাবে য়েমেনৰ মহিলা আৰু ছোৱালীৰ পৰিস্থিতিৰ অৱনতি ঘটিছে।
সংবিধানত ৩১ নং অনুচ্ছেদ সংযোজনে, ৪০ নং অনুচ্ছেদৰ বিৰোধিতা কৰি কয় যে "মহিলা পুৰুষৰ ভগ্নী. তেওঁলোকৰ অধিকাৰ আৰু কৰ্তব্য আছে, যিবোৰ শ্বৰীয়তৰ দ্বাৰা নিশ্চিত আৰু নিযুক্ত আৰু আইনৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত" আপাত দৃষ্টিত বৈষম্যমূলক আইনৰ ভিত্তি হিচাপে ব্যৱহাৰৰ বাবে সংবিধানে সম্প্ৰসাৰিত কৰা সমতাক বাতিল কৰিলে।
আজি বহুতো য়েমেনৰ কৰ্মী মহিলাই বিশ্বাস কৰে যে শ্বৰীয়তক দেশখনৰ সামাজিক, ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনত মহিলাসকলক অধিক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি।
য়েমেনৰ মহিলাসকলক ঐতিহাসিকভাৱে এক অসুবিধাজনক অৱস্থাত ৰখা হৈছে, যাৰ অন্তৰালত এখন পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজ বিদ্যমান।
য়েমেনৰ মহিলাসকলৰ অধিকাৰ উন্নত কৰিবলৈ য়েমেন চৰকাৰে প্ৰয়াস অব্যাহত ৰাখিছে যদিওবহুতো সাংস্কৃতিক আৰু ধৰ্মীয় নীতি-নিয়মৰ লগতে এই আইনখনৰ দুৰ্বল বলবৎকৰণৰ ফলস্বৰূপে য়েমেন চৰকাৰৰ পৰা য়েমেনৰ মহিলাসকলক পুৰুষৰ সমঅধিকাৰ প্ৰদান কৰাত বাধা দিছে।
১৯৯০ চনৰ য়েমেনৰ একত্ৰীকৰণ সংবিধানৰ ৪০ আৰু ৪১ নং অনুচ্ছেদত উল্লেখ আছে যে সকলো নাগৰিককে আইনৰ সন্মুখত সমান বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু "প্ৰতিজন নাগৰিকৰ দেশখনৰ ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ অধিকাৰ আছে"।
প্ৰেত হৈছে হিন্দু, বৌদ্ধ, তাও ধৰ্ম আৰু চীনা লোকধৰ্মত মানুহৰ তুলনাত অধিক দুখ-কষ্ট, বিশেষকৈ চৰম মাত্ৰাৰ ভোক আৰু পিয়াহৰ সন্মুখীন হোৱা বুলি বৰ্ণনা কৰা এক প্ৰকাৰৰ অলৌকিক সত্তাৰ সংস্কৃত নাম।
এজন ব্যক্তিৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ আত্মা আৰু ভূতলৈ পৰিৱৰ্তিত হোৱা বুলি ভবাৰ পৰাই প্ৰেতৰ ধাৰণাটোৰ বিকাশ আৰম্ভ হৈছিল।
কিন্তু পিছলৈ সেই ধাৰণাটোৱে ব্যক্তিজনৰ ভাগ্য অনুসৰি মৃত্যু আৰু কৰ্মৰ পুনৰ্জন্ম লাভৰ মাজত এক ক্ষণস্থায়ী অৱস্থালৈ বিকশিত হৈছিল।
কৰ্মৰ পুনৰ্জন্মৰ চক্ৰলৈ যাবলৈ হ’লে মৃতকৰ পৰিয়ালে দুখভোগী আত্মাক পৰৱৰ্তী জীৱনলৈ পথ প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ বিভিন্ন ধৰণৰ আচাৰ-অনুষ্ঠান পালন কৰিব লাগে।
যদি পৰিয়ালটোৱে এবছৰ ধৰি চলা এই অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ অনুষ্ঠানসমূহ পালন নকৰে তেন্তে আত্মাই অনন্তকাললৈকে প্ৰেত হিচাপে কষ্ট পাই থাকিব পাৰে।
প্ৰেতসমূহ পূৰ্বৰ জীৱনৰ মিথ্যাচাৰী, দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত, প্ৰতাৰক, ঈৰ্ষাপৰায়ণ বা লোভী মানুহ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
তেওঁলোকৰ কৰ্মৰ ফলস্বৰূপে তেওঁলোকে কোনো বিশেষ পদাৰ্থ বা বস্তুৰ প্ৰতি অতৃপ্ত ক্ষুধাত আক্ৰান্ত হয়।
প্ৰেত আৰু মানুহে একেই স্থানতে থাকিলেও নদী এখনলৈ চাই মানুহে স্বচ্ছ পানী দেখাৰ বিপৰীতে প্ৰেতসমূহে একেখন নদীকে ঘৃণনীয় পদাৰ্থৰে বৈ যোৱা দেখে।
ইহঁতক মানুহৰ দৰে বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে যদিও ইহঁতৰ দেহা কিন্তু সোতোৰা পৰা, ছাল শুকান, অংগ সংকীৰ্ণ, কিন্তু পেট অতিশয় প্ৰসাৰিত আৰু ডিঙি দীঘলীয়া।
এই ৰূপটো তেওঁলোকৰ মানসিক পৰিস্থিতিৰ উপমা: অৰ্থাৎ তেওঁলোকৰ বিশাল পেটত অন্তহীন ক্ষুধা আছে, কিন্তু সেই ক্ষুধা পূৰণ কৰাৰ ক্ষমতা অতি সীমিত, যাৰ প্ৰতীক হৈছে তেওঁলোকৰ দীঘল ডিঙি।
" ধ্ৰুপদী সংস্কৃতত এই শব্দটোৱে কোনো মৃত ব্যক্তিৰ আত্মাক বুজায়; বিশেষকৈ সৎকাৰৰ ৰীতি-নীতি সম্পন্ন হোৱাৰ আগতে।
এছিয়াৰ বহু অঞ্চল যেনে ভাৰত, বাংলাদেশ, শ্ৰীলংকা, চীন, জাপান, কোৰিয়া, ভিয়েটনাম, তিব্বত, থাইলেণ্ড, কম্বোডিয়া, লাওছ আৰু ম্যানমাৰ আদি দেশৰ সংস্কৃতিত হিন্দু আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ বিশ্বাস আৰু প্ৰভাৱৰ বাবে প্ৰেতৰ চিত্ৰায়ন যথেষ্ট পৰিমাণে দেখা যায়।
ইয়াৰ বিপৰীতে বৌদ্ধ ধৰ্মত সংস্কৃত 'প্ৰেত' শব্দটো সম্ভাৱ্য পুনৰ্জন্মৰ ছটা অৱস্থাৰ এটাক বুজাবলৈ গ্ৰহণ কৰা হৈছিল।
মেকক্লিণ্টকে মত প্ৰকাশ কৰিছে যে ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয় অভিযোজিত নহ'বও পাৰে বৰঞ্চ এপিফেন'মেননেল হ'ব পাৰে, যাৰ কোনো জৈৱিক প্ৰমাণ পোৱা হোৱা নাই।
অভিযোজিত কাৰ্য্যৰ ধাৰণা কৰাসকলে আগবঢ়োৱা এটা যুক্তি হ’ল যে- ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয় প্ৰজনন সমন্বয়ৰ খুব বেছি সাধাৰণ পৰিঘটনাৰ এটা বিশেষ দিশহে, যিটো বন্যপ্ৰাণীৰ জনসংখ্যা অধ্যয়ন কৰা পৰিৱেশবিদসকলৰ বাবে এটা পৰিচিত পৰিঘটনা।
ঋতুভিত্তিক হওক, জোৱাৰ-ভাটাৰ বা চন্দ্ৰৰ হওক, প্ৰজনন সমন্বয় এটা তুলনামূলকভাৱে সাধাৰণ ব্যৱস্থা যাৰ জৰিয়তে সহ-চক্ৰীয় স্ত্ৰীলিংগই স্থানীয় প্ৰজনন ব্যৱস্থাত অন্তৰ্ভুক্ত পুঙৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে।
ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয় , যাক মেকক্লিনটক প্ৰভাৱ বা ৱেলেছলি প্ৰভাৱ বুলিও কোৱা হয়, হৈছে এক প্ৰতিদ্বন্দ্বিতামূলক প্ৰক্ৰিয়া য'ত যিসকল মহিলাই ওচৰা-ওচৰিকৈ বা একেলগে থাকিবলৈ আৰম্ভ কৰে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ঋতুচক্ৰৰ আৰম্ভণিৰ ক্ষেত্ৰত পূৰ্বৰ পৃথককৈ থকাৰ তুলনাত অধিক সমন্বয়ৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰে।
"উদাহৰণস্বৰূপে, গ্ৰীষ্মৰ আৰম্ভণিতে সাতগৰাকী মহিলা লাইফগাৰ্ডৰ আৰম্ভণিৰ বিতৰণ ভিন্ন-ভিন্ন হৈ আছিল, কিন্তু ৩ মাহ একেলগে কটোৱাৰ পিছত প্ৰতিগৰাকীৰ এই সাতটা চক্ৰৰ আৰম্ভণি ৪ দিনৰ ভিতৰত কমি যায়।
প্ৰাৰম্ভিক অধ্যয়নৰ পিছত মেকক্লিনটকৰ অধ্যয়নকে ধৰি ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয়ৰ ৰিপৰ্ট দিয়া অধ্যয়নত পদ্ধতিগত ত্ৰুটিৰ কথা উল্লেখ কৰি কেইবাখনো গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।
২০১৩ চনত ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয়ৰ এক পদ্ধতিগত পৰ্যালোচনাত হেৰিছ আৰু ভিট্জথামে এই সিদ্ধান্তত উপনীত হয়, "এম এছ ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয় চেন্সু ষ্ট্ৰিক্টোৰ অভিজ্ঞতাভিত্তিক প্ৰমাণৰ অভাৱৰ বাবে এই ধাৰণাটো গ্ৰহণ কৰাতকৈ অধিক ব্যাপক ভাৱে সন্দেহ থকা উচিত যেন লাগে" ।
এই অৱস্থাটোক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা সমন্বয় শব্দটো বিভ্ৰান্তিকৰ বুলি যুক্তি দিয়া হৈছে কাৰণ কোনো অধ্যয়নে কেতিয়াও ঋতুচক্ৰ কঠোৰভাৱে সামঞ্জস্যপূৰ্ণ হোৱা বুলি পোৱা নাই, তথাপিও ঋতুচক্ৰৰ সমন্বয়ক সময়ৰ লগে লগে ইটোৱে সিটোৰ ওচৰ চাপি অহাৰ পৰিঘটনাক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
সমন্বয়ৰ অভিজ্ঞতা এনে এক গাণিতিক সত্যৰ ফল হ'ব পাৰে যে বিভিন্ন কম্পাঙ্ক ঋতুচক্ৰসমূহ সময়ৰ লগে লগে বাৰে বাৰে অভিসৰণ আৰু বিচ্ছিন্ন হয় যিটো নেকি সমন্বয়ৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে নহয়, আৰু আকস্মিকভাৱে এনে ওপৰা-উপৰি হোৱাৰ সম্ভাৱনা অধিক।
মাৰ্থা মেকক্লিণ্টকে আমেৰিকাৰ মেছাচুচেটছৰ মহিলা লিবাৰেল আৰ্টচ কলেজ ৱেলেছলি কলেজৰ ছাত্ৰীবাসত একেলগে বাস কৰা মহিলাসকলৰ মাজত ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয়ৰ ওপৰত প্ৰথম অধ্যয়ন প্ৰকাশ কৰিছিল।
১৯৭১ চনত নেচাৰত প্ৰকাশিত মাৰ্থা মেকক্লিনটকৰ গৱেষণা পত্ৰত কোৱা হৈছে যে ঋতুচক্ৰৰ সমন্বয় ঘটে যেতিয়া দুগৰাকী বা তাতকৈ অধিক মহিলাৰ ঋতুচক্ৰৰ আৰম্ভণি আগৰ তুলনাত সময়ৰ লগে লগে কেইবামাহো একেলগে ওচৰ চাপি যায়।
বৈজ্ঞান ভিত্তিক সাহিত্যত ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয়ৰ উল্লেখ কৰা প্ৰাৰম্ভিক অধ্যয়নসমূহ প্ৰকাশ হ'বলৈ আৰম্ভ কৰাৰ পিছত আন গৱেষকসকলে ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয় বিচাৰি পোৱাত ব্যৰ্থ হোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
এই অধ্যয়নসমূহৰ পিছত প্ৰাৰম্ভিক অধ্যয়নত ব্যৱহৃত পদ্ধতিসমূহৰ সমালোচনা কৰা হয়, যিয়ে যুক্তি আগবঢ়াই যে, ব্যৱহৃত পদ্ধতিসমূহৰ পক্ষপাতিত্বই ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয়ক এটা কৃত্ৰিমতা হিচাপে উপস্থাপন কৰে।
কোনো বৈজ্ঞানিক প্ৰমাণে চান্দ্ৰ মাহৰ অনুমানক সমৰ্থন নকৰে, ইয়াৰোপৰি ফেৰ'মন ব্যৱস্থাৰ ওপৰতো সন্দেহ কৰা হৈছে।
এই পদ্ধতিগত সমালোচনাৰ কিছুমানৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি শেহতীয়া অধ্যয়নসমূহে ঋতুস্ৰাৱৰ সমন্বয় বিচাৰি উলিয়াব পৰা নাই।
বান্ধনী হৈছে এক প্ৰকাৰৰ টাই-ডাই বস্ত্ৰ, য’ত নখৰে কাপোৰখন চিকুটি ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ গাঁঠি দি ৰং কৰি ডিজাইন তৈয়াৰ কৰা হয়।
আজিকালি অধিকাংশ বান্ধনী তৈয়াৰ কেন্দ্ৰ গুজৰাট, ৰাজস্থান, সিন্ধ, পঞ্জাব অঞ্চল আৰু তামিলনাডুত অৱস্থিত।
বান্ধনীৰ প্ৰথম নিদৰ্শন সিন্ধু উপত্যকাৰ সভ্যতাত দেখা যায়, য'ত ৪০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বতে কাপোৰত ৰং কৰাৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে।
আটাইতকৈ ব্যাপক ৰূপত হোৱা বান্ধনীৰ প্ৰথম নিদৰ্শন অজন্তাৰ ১ নং গুহাৰ দেৱালত পোৱা বুদ্ধৰ জীৱন চিত্ৰিত ষষ্ঠ শতিকাৰ চিত্ৰসমূহত দেখা পোৱা যায়।
যিহেতু বান্ধনী হৈছে গাঁঠি দিয়া আৰু ৰং প্ৰক্ৰিয়া, সেয়েহে ৰং হাতেৰে কৰা হয়; যাৰবাবে বান্ধনীত উত্তম ৰং আৰু সংমিশ্ৰণ সম্ভৱ হয়।
ৰঙৰ স্থায়িত্বৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি পৰম্পৰাগতভাবে ৰঙত দুইভাগত বিভাজন কৰা হয়- পাক্কা, য’ত ৰং সহজে এৰাই নাযায়; আৰু কাচ্চা, য’ত ৰংবোৰ সহজে ধুই যায় বা ম্লান পৰে।
পুৰুষৰ পাগুৰি বা মহিলাৰ মূৰ ঢকা ওৰণি আদি বস্ত্ৰ আদিৰ সুক্ষ্মাতিসুক্ষ্ম আৰু জটিল চানেকিবোৰৰ বাবে সদায় কাচ্চা ৰঙৰ ব্যৱহাৰ হৈছিল।
টি এইচ হেণ্ডলেই ঊনবিংশ শতিকাতে তেওঁৰ লেখাত কাচ্চা আৰু পাক্কাৰ ৰঙৰ জৈৱিক উৎসসমূহৰ উল্লেখ কৰি গৈছিল।
এই কৌশলত কাপোৰখনৰ বহুকেইটা বিন্দুত সূতাৰে টানকৈ বান্ধি বা গাঁঠি দি ৰং কৰা হয় আৰু ফলস্বৰূপে তাত বিভিন্ন চানেকিৰ সৃষ্টি হয়।
কেশৰ হৈছে বলিদানৰ ৰং আৰু যুদ্ধত নিজৰ জীৱন ত্যাগ কৰিবলৈ সাজু যোদ্ধাৰ সৈতে বা সাংসাৰিক জীৱন ত্যাগ কৰা যোগীসকলৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।
আনহাতে অজন্তাৰ প্ৰথম গুহাৰ দেৱালত পোৱা বুদ্ধৰ জীৱন চিত্ৰিত ষষ্ঠ শতিকাৰ চিত্ৰসমূহত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ব্যাপকৰূপত বান্ধনীৰ ব্যৱহাৰ দেখা গৈছে।
ৰং শিল্পীসকলে যুগযুগ ধৰি প্ৰাকৃতিক আৰু কৃত্ৰিম ৰঙৰ উপাদান ব্যৱহাৰ সম্পৰ্কে তথা কাপোৰৰ ওপৰত চানেকী তৈয়াৰ কৰিবলৈ বিভিন্ন ধৰণৰ বান্ধনী বা গাঁঠিৰ কৌশলৰ সম্পৰীক্ষাও চলাই আহিছে।
তেওঁ ২০১৫ চনত তেওঁৰ স্বামী সোমেশ সিঙৰ সৈতে সামাজিক উদ্যোগ ক্ৰাফ্ট ভিলেজ আৰম্ভ কৰিছিল, যাৰ লক্ষ্য আছিল হস্তশিল্প তৈয়াৰ কৰা লোকসকলক ক্ৰেতাৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ সংস্পৰ্শলৈ অনা, এনেদৰে গ্ৰাম্য শিল্পীসকলক নগৰীয়া পৃষ্ঠপোষকসকলক লগ কৰাত সহায় কৰা।
তেওঁ ইণ্ডিয়া ক্ৰাফ্ট সপ্তাহ, আন্তৰ্জাতিক ক্ৰাফ্ট দিৱস আৰু আন্তৰ্জাতিক ক্ৰাফ্ট বঁটাও প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল।
ক্ৰাফ্ট ভিলেজৰ জৰিয়তে ত্যাগীয়ে বালাকাট্টি, ফিৰোজাবাদ, কচ্ছ, মোৰাদাবাদ আৰু চাহাৰনপুৰৰ হস্তশিল্পকৰ্মীসকলক প্ৰশিক্ষণ দিছিল।
ইয়াৰ ফলস্বৰূপে ক্ৰাফ্ট বেটনৰ দিল্লী গেলেৰীৰ বাবে সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰা উৎস প্ৰযোজকসকলৰ সৈতে ২০২০ চনত তেওঁৰ অংশীদাৰীত্ব হয়।
তেওঁ নেচনেল ইনষ্টিটিউট অৱ ডিজাইন আৰু এণ্টাৰপ্ৰিনিয়ৰশ্বিপ ডেভেলপমেণ্ট ইনষ্টিটিউটৰ সৈতেও কাম কৰিছে।
ক'ভিড-১৯ মহামাৰীৰ সময়ত, ত্যাগীয়ে স্বাস্থ্য পেছাদাৰীসকলৰ বাবে চিমেণ্ট ফেব্ৰিক ব্যক্তিগত সুৰক্ষা সঁজুলি চুট ডিজাইন কৰিছিল যিবোৰ ৫০% প্ৰাকৃতিক আৰু ৫০% সংশ্লেষিত সামগ্ৰীৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়।
মহামাৰীৰ প্ৰভাৱৰ বাবে ইণ্ডিয়া ক্ৰাফ্ট সপ্তাহৰ তৃতীয় সংস্কৰণটো ২০২০ চনৰ বাবে অনলাইন ভাৱে অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল।
ত্যাগীয়ে পোহনীয়া জন্তু আৰু তেওঁলোকৰ গৰাকীসকলৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কে প্ৰচাৰ কৰা পেট পেৰেণ্টছ এছ'চিয়েচন গোট এটি প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।