polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
দুৰ্গ আৰু মধ্যৱৰ্তী নগৰাঞ্চলৰ নিজস্ব সুৰক্ষা ব্যৱস্থা, তোৰণ, ঘৰ-দুৱাৰ, বাটপথ, নাদ আৰু মুকলি ঠাই আছিল।
দুৰ্গৰ এলেকাটোৱেই আছিল নগৰখনৰ আটাইতকৈ সুৰক্ষিত আৰু জটিল ঠাই আৰু ই নগৰৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অঞ্চলত অৱস্থিত আছিল।
ইয়াৰ উপৰিও বেষ্টনীৰ বাহিৰত অতিৰিক্ত কিছুমান স্থাপত্য থকা অঞ্চল আছিল যিবোৰ মূল নগৰৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ আছিল।
সিন্ধু সভ্যতাৰ অন্য নগৰসমূহৰ ইটাৰ গাঁঠনিৰ বিপৰীতে এই নগৰখনৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য হৈছে শিলেৰে নিৰ্মিত ইয়াৰ অট্টালিকাসমূহ।
এই অঞ্চলটো সিন্ধু সভ্যতাৰ পাঁচখন বৃহত্তম ক্ষেত্ৰৰ অন্যতম আৰু ভাৰতত অৱস্থিত আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ পুৰাতাত্বিক ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত এখন।
ধোলাভীড়া কচ্ছৰ ৰাণ অঞ্চলৰ কচ্ছ মৰুভূমি বণ্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যৰ অন্তৰ্গত খাদিৰ বেট দ্বীপত অৱস্থিত।
এই ঐতিহাসিক চতুৰ্ভূজাকাৰ নগৰখন উত্তৰে মানচৰ আৰু দক্ষিণে মানহাৰ নামৰ দুটা সুঁতিৰ মাজত প্ৰায় ৪৭ হেক্টৰ অঞ্চল জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে।
ধোলাভীড়াই সিন্ধু সভ্যতাৰ বৈশিষ্ট্যত এক নতুন দিশ প্ৰদান কৰিছে বুলি সংস্থাটোৱে মত প্ৰকাশ কৰে হৰপ্পা সভ্যতাৰ এতিয়ালৈকে আৱিষ্কৃত প্ৰধান ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত হৰপ্পা, মহেঞ্জোদাৰো, গনেৰিৱালা, ৰাখীগাঢ়ী, কালিবংগন, ৰূপনগৰ আৰু লোথালেই প্ৰধান।
এই খননসমূহে প্ৰাচীন ভাৰতৰ নগৰ পৰিকল্পনা আৰু স্থাপত্যশৈলীক উন্মোচন কৰাৰ লগতে সোণ-ৰূপ, জন্তুৰ হাড় আৰু পোৰামাটিৰ অলংকাৰ, মাটি আৰু ব্ৰঞ্জৰ পাত্ৰ আদি সামগ্ৰী উদ্ধাৰ কৰে।
শেহতীয়াকৈ গৱেষণাৰ পৰা পোৱা তথ্য অনুযায়ী প্ৰথম দুটা স্তৰক প্ৰাক-হৰপ্পান ধোলাভীড়াৰ সংস্কৃতি বুলি কোৱা হৈছে আৰু সময়ৰেখাডালক নতুনকৈ সজোৱা হৈছে।
দূৰৱৰ্তী সংবেদন বা দূৰ সংবেদন হৈছে এক কলা আৰু বিজ্ঞান য'ত কোনো এক বস্তু বা অঞ্চলৰ তথ্য আহৰণ কৰা হয় সেই বস্তু বা অঞ্চলক শাৰীৰিকভাৱে স্পৰ্শ নকৰাকৈ।
ভূগোল, ভূ-বিজ্ঞান, যোগাযোগ, ভূমি সমীক্ষা, অৰ্থনীতি, যিকোনো পৰিকল্পনা, প্ৰতিৰক্ষা আদিত দূৰৱৰ্তী সংবেদন কৌশলসমূহ ব্যবহাৰ কৰা হয়।
এই সংবেদকসমূহ এক নিৰ্দিষ্ট তৰংগ-দৈৰ্ঘ্য বিদ্যুত-চুম্বকীয় শক্তিৰ বাবে সক্ৰিয় হৈ পৰে আৰু সেই শক্তিৰ পৰিমাণ হিচাপ কৰে।
বিভিন্ন তৰংগ-দৈৰ্ঘ্যৰ শক্তিৰ পৰিমাণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিয়েই বস্তু বা অঞ্চলৰ তথ্য আহৰণ কৰা হয়।
এটা সংবেদকে আহৰণ কৰা শক্তিৰ পৰিমাণ বহুতো কাৰকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে যেনে বস্তুটোৰ জ্যামিতি, ৰাসায়নিক বৈশিষ্ট্য, গঠন, পৃষ্ঠৰ খহটাৰ পৰিমাণ ইত্যাদি।
দূৰৱৰ্তী সংবেদন হৈছে এটা বহু-বিভাগীয় বিজ্ঞান য'ত বহুকেইটা বিভাগ যেনে আলোকবিজ্ঞান, দূৰসংযোগ, আলোকচিত্ৰগ্ৰহণৰ কলা, কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ প্ৰক্ষেপণ বিজ্ঞান আদিৰ সহায় লোৱা হয়।
উৎসৰ প্ৰকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি দূৰৱৰ্তী সংবেদনক দুটা ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি; সক্ৰিয় আৰু নিষ্ক্ৰিয় দূৰৱৰ্তী সংবেদন।
যদি দূৰৱৰ্তী সংবেদন ব্যৱস্থাৰ প্লেটফৰ্মৰ নিজা শক্তিৰ উৎস থাকে তেতিয়া তাক সক্ৰিয় দূৰৱৰ্তী সংবেদন বোলে আৰু যদি নিজা শক্তিৰ উৎস নাথাকে তাক নিষ্ক্ৰিয় দূৰৱৰ্তী সংবেদন বোলা হয়।
বেছিভাগ কামতে ব্যৱহৃত মাইক্ৰৱেভ বা সূক্ষ্ম তৰংগৰ দূৰৱৰ্তী সংবেদনসমূহ সাধাৰণতে সক্ৰিয় দূৰৱৰ্তী সংবেদন হয় আৰু কিছুমান নিষ্ক্ৰিয় দূৰৱৰ্তী সংবেদন থাকে।
নিষ্ক্ৰিয় দূৰৱৰ্তী সংবেদনৰ এক ভাল উদাহৰণ হ'ল ইভেণ্ট হ'ৰাইজ'ন টেলিস্ক'প , যাৰ দ্বাৰা প্ৰথম বাৰৰ বাবে কৃষ্ণগহ্বৰৰ আলোক চিত্ৰ প্ৰস্তুত কৰা হৈছে।
এই বিকিৰণসমূহৰ নিজস্ব বৈশিষ্ট্য আছে আৰু এই বৈশিষ্ট্যসমূহৰ ভিত্তিতেই দূৰৱৰ্তী সংবেদনত বস্তু এটা চিনাক্ত কৰা হয় আৰু আন কিছুমান কামত দূৰৱৰ্তী সংবেদনক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
কুৰি শতিকাৰ আশীৰ দশকত অসমৰ চলচ্চিত্ৰ সমালোচক উৎপল দত্তই এখন চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰিবলৈ ওলাইছিল।
তেখেতে অপূৰ্ব শৰ্মাৰ পৰা ড॰ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ছবি সন্ধ্যাৰাগৰ এটি সমালোচনা বিচাৰে।
পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেখেতৰ সমালোচনাৰ প্ৰতি অনুৰাগ বৃদ্ধি হয় আৰু মাজে-সময়ে চলচ্চিত্ৰ সম্পৰ্কীয় ৰচনা লিখিবলৈ লয়।
২০০১ চনত অসমৰ কবি জ্ঞান পূজাৰীয়ে তেখেতৰ আটাইবোৰ প্ৰবন্ধ গোটাই গ্ৰন্থ আকাৰে ছপাবলৈ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়।
গ্ৰন্থখনত অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ চমু ইতিহাসৰ লগতে কেইখনমান বিশিষ্ট অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সমালোচনা আগবঢ়োৱা হৈছে।
অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ ছাঁ-পোহৰ হৈছে অসমীয়া গল্পকাৰ-সাহিত্যিক আৰু চলচ্চিত্ৰ সমালোচক অপূৰ্ব শৰ্মাৰ দ্বাৰা লিখিত এখন চলচ্চিত্ৰ সমালোচনাৰ গ্ৰন্থ।
প্ৰথমাৱস্থাত ক'লা-বগা ৰূপত প্ৰকাশ পোৱা কিতাপখন ২০১৪ চনৰ অক্টোবৰত অসমীয়া প্ৰকাশন গোষ্ঠী আঁক-বাকে পুনৰ মুদ্ৰণ কৰে।
গ্ৰন্থখনে ২০০২ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা প্ৰতিযোগিতাত চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক শ্ৰেষ্ঠ গ্ৰন্থৰ স্বৰ্ণকমল সন্মান লাভ কৰিছিল।
গল্পৰ সমান্তৰালকৈ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ সমালোচনাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈও মূল্যৱান বৰঙনি আগবঢ়োৱা অপূৰ্ব শৰ্মাৰ শেহতীয়া সমালোচনাত্মক গ্ৰন্থ হৈছে -শব্দ প্ৰতিমা সাহিত্য চলচ্চিত্ৰ।
অসামৰিক সেৱা এৰাৰ পিছত জগন্নাথ বৰুৱাই পিতৃ হেমধৰ বৰুৱা আৰু ভ্ৰাতৃ কৃষ্ণকান্ত বৰুৱাৰ সৈতে মিলি নিজাকৈ চাহ খেতি কৰিবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰে আৰু সেইমতে লেটেকুজান গ্ৰাণ্ট ইংৰাজ চৰকাৰৰ পৰা ক্ৰয় কৰাৰ লগতে টিপমীয়া আৰু বচাবাৰীত চাহ বাগিছা খোলে।
ইয়াৰে তিৰুৱাল চাহ বাগিছা ৰাধাকান্ত সন্দিকৈয়ে ক্ৰয় কৰিছিল আৰু জগন্নাথ বৰুৱাৰ সহযোগত ইয়াক পৰিচালনা কৰিছিল।
এফএ বা ফাৰ্ষ্ট আৰ্টছ পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰি বৰুৱাই জলপানি পাই কলকাতাৰ প্ৰেসিডেন্সী কলেজত নামভৰ্তি কৰে।
ইয়াৰ পিছতে ১৮৭৫ চনত তেওঁ সফলতাৰে অসামৰিক সেৱাত অৱত্তীৰ্ণ হৈ উপ-দণ্ডাধীশৰ পদবী লাভ কৰে যদিও অচিৰেই এই ক্ষেত্ৰখন এৰে।
১৯৩০ চনত যোৰহাটত স্থাপন কৰা ভাৰতৰ উত্তৰ পূবৰ দ্বিতীয়খন মহাবিদ্যালয় অৰ্থাৎ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ নামকৰণো তেওঁৰ নামতে কৰা হৈছিল।
১৮৮৪ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰত জগন্নাথ বৰুৱাৰ নেতৃত্বত সৰ্বজানিক সভা নামেৰে এক ৰাজনৈতিক অনুষ্ঠান স্থাপন কৰা হয়।
অসমৰ বাণিজ্যিক ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে শাসনাধিস্থিত ইংৰাজ চৰকাৰে জগন্নাথ বৰুৱাক ৰায়বাহাদুৰ উপাধি প্ৰদান কৰে।
কটন কলেজত নাম লগাই শ্বহিদ ৰঞ্জিত বৰপূজাৰী ছাত্ৰাবাসত আৱাসী হিচাপে প্ৰৱেশ কৰাৰ সময়তে এক আন্তঃ-আবাস মৌলিক কবিতাপাঠ অনুষ্ঠানত অতিথি হিচাপে অহা নৱকান্ত বৰুৱাৰ সৈতে তেওঁৰ সাক্ষাৎ হয়।
নৱকান্ত বৰুৱাৰ কবিতাসমূহ পঢ়ি তেওঁ নতুন কবিতাৰ লগতে পুৰণা কবিতাসমূহ নতুনকৈ লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
কটন কলেজৰ বছৰেকীয়া মুখপত্ৰ কটনিয়ান আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতকোত্তৰ মহলাৰ আলোচনীতো তেওঁৰ কবিতা তথা প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ হৈছে।
নৱকান্ত বৰুৱাৰ আগকথা সমৃদ্ধ এই গ্ৰন্থখনৰ প্ৰকাশক সংজ্ঞা প্ৰকাশ আৰু পৰিবেশক জ্যোতি প্ৰকাশন।
১৯৮৯ চনত তেওঁ কটন কলেজত নাম ভৰ্ত্তি কৰে আৰু ইয়াৰ পিছত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰে।
বিভায়ে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰাজাবাজাৰ বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ত পদাৰ্থ বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰিছিল।
১৯৩৬ চনত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু সেই বছৰ বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰা বিভা একমাত্ৰ মহিলা আছিল।
পিছলৈ তেওঁ মানচেষ্টাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত মহাজাগতিক ৰশ্মিৰ ওপৰত ডক্টৰেল অধ্যয়নৰ বাবে পেট্ৰিক ব্লেকেটৰ পৰীক্ষাগাৰত যোগদান কৰে।
বিভা চৌধুৰীয়ে দেখুৱাইছিল যে এক্সটেনচিভ এয়াৰ শ্বাৱাৰত পেনিট্ৰেটিং ইভেণ্টৰ ঘনত্ব মুঠ কণাৰ ঘনত্বৰ সমানুপাতিক।
তাৰপিছত তেওঁ ব্যৱহাৰিক গৱেষণা পৰীক্ষাগাৰত যোগদান কৰে আৰু কলাৰ সোণ ক্ষেত্ৰৰ ওপৰত অন্বেষণ কৰে।
তাৰপিছত তেওঁ নিউক্লিয়াৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিবলৈ কলকাতাৰ সাহা নিউক্লিয়াৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰে।
আন্তৰ্জাতিক জ্যোৰ্তিবিজ্ঞান সংঘয়ে ২০১৯ চনত ইকুয়েটৰ তাৰকামণ্ডলৰ দক্ষিণত অৱস্থিত চেক্সটান তাৰকামণ্ডলৰ এটা তৰা এইছডি ৮৬০৮১ৰ নাম সলনি কৰি তেওঁৰ নামত নতুনকৈ নামাকৰণ কৰে।
তেওঁ ২০০০ চনৰ মাৰ্চ মাহত ২৯ বছৰ বয়সত টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ জীৱবিজ্ঞান বিভাগত মুখ্য পৰিদৰ্শক হিচাপে যোগদান কৰিছিল।
জীৱনৰ অভিজ্ঞতা আৰু এন্টিডিপ্ৰেছেন্ট সমূহে স্নায়ুবৰ্তনীৰ ওপৰত পেলোৱা প্ৰভাৱ আৰু এই পৰিঘটনা সমূহে কৰা অনুভৱ নিয়ন্ত্ৰণৰ ওপৰত তেওঁ গৱেষণা কৰিছে।
ইয়াৰ লগতে তেওঁ হতাশাগ্ৰস্ততা আৰু জীৱনৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত লাভ কৰা অভিজ্ঞতায়ে মগজুৰ বৰ্তনীৰ ওপৰত পেলোৱা প্ৰভাৱ আৰু ব্যৱহাৰিক পৰিৱৰ্তনৰ ওপৰতো গৱেষণা কৰিছে।
২০১৫ চনত তেওঁ চিকিৎসা বিজ্ঞান শিতানত ভাৰতৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা লাভ কৰে।
ইয়াৰ আগতে তেওঁ ৱেলকাম ট্ৰাষ্টত জেষ্ঠ্য গৱেষণা ফেল' আৰু ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমীত সহকাৰী হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।
২০১৫ চনত তেওঁ চিকিৎসাশাস্ত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
তেওঁ মুম্বাইৰ চেইণ্ট জেভিয়াৰ্ছ কলেজৰ পৰা জীৱবিজ্ঞান আৰু জৈৱ ৰসায়ন বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তাৰ পিছত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ য়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নায়ুবিজ্ঞান বিষয়ত গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তাৰপিছত তেওঁ পোষ্টডক্টৰেল গৱেষণাৰ বাবে ছুইডেনৰ কাৰলীনস্ক ইনষ্টিটিউট আৰু যুক্তৰাজ্যৰ অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়লৈ যায়।
তেওঁ ইণ্টাৰনেচনেল কলেজ অফ নিউৰ'চাইক'ফাৰ্মাক'লজিৰ ছ'চাইটি ফৰ নিউৰ'চাইন্স আৰু এণ্ডক্ৰাইন ছ'চাইটিৰো অংশ।
আন মানুহৰ বিশ্বাস আৰু কৰ্মপদ্ধতিক অনুকৰণ কৰাৰ প্ৰৱণতাটোৰ উৎপত্তি এইকাৰণেই হয় যে সমাজত থকা ব্যক্তি এজনে অইন এজন মানুহৰ পৰা তথ্য সংগ্ৰহ কৰে, অথবা মানুহজনে পোনপটীয়া সন্মতিক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে।
কোনো এটা বিশেষ সিদ্ধান্ত, ধাৰণা অথবা বিশ্বাসত পতিয়ন যোৱা মানুহৰ সংখ্যাটো বেছি হোৱাৰ লগে লগে সেইবোৰৰ গ্ৰহণযোগ্যতাৰ হাৰো বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে।
অৰ্থাৎ, ধাৰণা নাইবা চিন্তা এটাৰ সমৰ্থনত একত্ৰিত হোৱা গোটটোৰ আকাৰ যিমানেই বাঢ়ি যায়, সিমানেই সেই চিন্তাটোৱে ব্যক্তিবিশেষৰ ব্যক্তিগত পৰ্যায়তো গ্ৰহণযোগ্যতাৰ সম্ভাৱিতা বঢ়ায়।
এই ধাৰণাটোৰ মতে, এটা বিশেষ পণ্য বা প্ৰপঞ্চ বা মতবাদৰ ক্ৰমবৰ্ধমান জনপ্ৰিয়তাই অধিকসংখ্যক লোকক "বেণ্ডৱাগন"ত উঠিবলৈ উৎসাহিত কৰে।
সমাজত "ফেশ্বন ট্ৰেণ্ড"ৰ সৃষ্টি কিয় হয়, সেইয়া আমি বেণ্ডৱাগেন প্ৰভাৱৰ দ্বাৰা বুজিব পাৰোঁ।
দক্ষিণ দিল্লীৰ হুমায়ুনপুৰ নিবাসী উত্তৰ পুৰ্বাঞ্চলৰ কেইগৰাকীমান যুৱক-যুৱতীয়ে এগৰাকী বান্ধৱীৰ বিবাহৰ আয়োজন কৰে।
এই উপলক্ষত তেওঁলোকে আখুনি নামৰ এক বিশেষধৰণৰ ব্যঞ্জন ৰান্ধিবলৈ লোৱাক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই কাহিনীয়ে গতি লাভ কৰিছে।
আখুনি হৈছে নাগালেণ্ডত পৰম্পৰাগতভাৱে শুকুৱাই সংৰক্ষণ কৰি ৰখা ছয়াবীনৰ সৈতে ৰন্ধা গাহৰি মাংসৰ ব্যঞ্জন বিশেষ।
গতিকে এই ব্যঞ্জনবিধ ৰন্ধাক লৈ ভাড়াঘৰৰ গৰাকী আৰু অন্যান্য ভাড়াতীয়াৰ সৈতে এলানি হাস্যমধুৰ ঘটনা সংঘটিত হয়।
আখুনিৰ উৎকট গোন্ধৰ বাবে ভাড়াঘৰৰ পঞ্জাবী মালিকনী গৰাকীয়ে মণিপুৰী যুৱতী চান্‌বি আৰু তেওঁৰ নেপালী বান্ধৱী উপাসনাক খাদ্যবিধ ৰন্ধাত বাধা আৰোপ কৰিছে।
ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকে আন ঠাইলৈ আখুনি ৰান্ধিবলৈ নি বিভিন্ন অবাঞ্ছিত আৰু বৈষম্যমূলক ঘটনাৰ সন্মুখীন হৈছে।
আখুনি নিক’লাছ খাৰকংগ’ৰ পৰিচালিত মূলতঃ হিন্দী ভাষাৰ এখন হাস্যমধুৰ তথা নাটকীয় উপাদানযুক্ত চলচ্চিত্ৰ।
সাৰেগামা ইণ্ডিয়া আৰু য়ুডলি ফিল্মছৰ প্ৰযোজনাৰে এই চলচ্চিত্ৰখনৰ প্ৰিমিয়াৰ ২০১৯ চনত লণ্ডন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত সম্পন্ন হয়।
সাংস্কৃতিক বৈষম্য আৰু সংঘাতক প্ৰধান বিষয়বস্তু হিচাপে লৈ নিৰ্মাণ কৰা এই ছবিখনত চায়ানী গুপ্তা, বিনয় পাঠক, আদিল হুছেইন, লিন লাইশ্ৰাম আদি অভিনেতাই অভিনয় কৰিছে।
ছবিখনৰ ঘটনাক্ৰম উত্তৰ-পূবৰ কেইগৰাকীমান যুৱক-যুৱতীয়ে এক বিবাহ অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰিব বিচৰাক কেন্দ্ৰ কৰি আগবাঢ়িছে।
পৰিচালকজনে কয় যে আখুনিৰ পটভূমি তেওঁৰ নিজৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ ওপৰতে আধাৰিত কাৰণ অন্য উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলীয় লোকৰ দৰে তেওঁৰ নিজৰো জাতিগত বৈষম্যৰ সন্মুখীন হোৱাৰ অভিজ্ঞতা আছে।
২০১৪ চনত চুলিৰ ৰঙৰ বাবেই এনে বৈষম্যৰ চিকাৰ হৈ দিল্লীত গণপ্ৰহাৰত মৃত্যুবৰণ কৰা অৰুণাচলী ছাত্ৰ নিড' তানিয়া সম্পৰ্কেও চলচ্চিত্ৰখনত পৰোক্ষভাৱে উপস্থাপন কৰা হৈছে।
মূলতঃ জাতিগত বৈষম্য আৰু ৰক্ষণশীল সাংস্কৃতিক ভাৱধাৰাক উপজীৱ্য হিচাপে লৈয়েই আখুনিৰ কাহিনীভাগ ৰচনা কৰা হৈছে।
উত্তৰ পূবৰ লোকসকলৰ জীৱনশৈলী আৰু তেওঁলোকে সন্মুখীন হৈ অহা জাতিগত বৈষম্যক লৈ নিৰ্মিত এইখনেই প্ৰথমখন মূলসুঁতিৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ।
২০১৯ চনৰ অক্টোবৰত লণ্ডন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত আখুনিৰ প্ৰিমিয়াৰ সম্পন্ন কৰা হয় আৰু একেই মাহতে মুম্বাই চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱতো ছবিখন প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।
ছিৰিয়া সংবিধানমতে এখন সংসদীয় প্ৰজাতন্ত্ৰ হ’লেও ১৯৬৩ চনৰ পৰা দেশখনত জৰুৰী অৱস্থা জাৰি কৰা হৈছে।
ইয়াৰ পশ্চিমত লেবানন আৰু ভূমধ্য সাগৰ, দক্ষিণ-পশ্চিমত ইজৰাইল, দক্ষিণত জৰ্ডান, পূবত ইৰাক আৰু উত্তৰে তুৰস্ক অৱস্থিত।
পূৰ্বতে ভূমধ্যসাগৰৰ পূবত মিছৰ আৰু আৰৱৰ উত্তৰ তথা চিলিছিয়াৰ দক্ষিণ অঞ্চলক ছিৰিয়া বোলা হৈছিল।
ছিৰিয়ান সেনাৰ এক কঠোৰ ব্যৱস্থাৰ দ্বাৰা অনুসৃত শান্তিপূৰ্ণ প্ৰতিবাদৰ এটি শাৰী হিচাপে ২০১১ চনত আৰম্ভ হয়।
২০১১ চনৰ জুলাই মাহত সেনাবাহিনীৰ দলত্যাগী সকল ফ্ৰী ছিৰিয়ান সেনা গঠনৰ ঘোষণা কৰে আৰু যুদ্ধ ইউনিট গঠন আৰম্ভ হয়।
ছিৰিয়াৰ প্ৰয়াত ৰাষ্ট্ৰপতি হাফিজ আল আসাদ পাঁচ বাৰ গণভোটৰ মাধ্যমত বিজয় কৃতিত্ব বজায় ৰাখে।
তেওঁৰ পুত্ৰ আৰু বৰ্তমান ৰাষ্ট্ৰপতি বাশ্বৰ আল-আসাদে ২০০০ চনত এক গণভোটত ছিৰিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদত অধিষ্ঠিত হয়।
ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু তেওঁৰ মূল সহযোগীসকলে, বিশেষত সামৰিক আৰু নিৰাপত্তা বাহিনীৰ লোকসকল, ছিৰিয়াৰ ৰাজনীতি আৰু অৰ্থনীতিৰ মূল সিদ্ধান্তসমূহ গ্ৰহণ কৰে।
ছিৰিয়াত প্ৰচলিত অন্যান্য ভাষাৰ ভিতৰত আদিজে ভাষা, আৰামীয় ভাষা, আৰ্মেনীয় ভাষা, আজাৰবাইজানি ভাষা, দোমাৰি ভাষা , কুৰ্ডি ভাষা আৰু ছিৰিয় ভাষা উল্লেখযোগ্য।
১৯৪৬ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ফ্ৰান্সৰ পৰা স্বাধীনতা পোৱাৰ পিছত ইয়াত বাথ পাৰ্টিৰ প্ৰভুত্ব বিস্তাৰ হয়।
মেচ সকলৰ সময়ে সময়ে প্ৰব্ৰজন ঘটি বৰ্তমান ঘাইকৈ পশ্চিম বংগৰ উত্তৰ আৰু পূব বংগ অঞ্চল, অসমৰ পশ্চিম আৰু নেপালৰ কিছু অঞ্চলত বিস্তৃত হৈ আছে।
আনটো গোটে পশ্চিমলৈ গৈ হিমালয় পৰ্বতৰ পাদদেশৰ ভাৰত-নেপাল সীমান্তৰ 'মেচি নদী' বা মেচিয়াৰ পাৰত বসতি স্থাপন কৰে।
পিছলৈ তেওঁলোক দাৰ্জিলিঙৰ তৰাই অঞ্চল, জলপাইগুৰিৰ বৈকুণ্ঠপুৰ আৰু পূবলৈ দোৱাৰ অঞ্চলত সিঁচৰিত হৈ পৰে।
তন্ত্ৰ ব্ৰাহ্মণ সাহিত্য মতে মেচ ৰজা সকলে হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁলোকক কোচ বোলা হৈছিল।
বিংশ শতিকাৰ সমাজ সংস্কাৰক কালিচৰণ ব্ৰহ্ময়ে ব্ৰহ্ম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত বহুতো মেচ সম্প্ৰদায়ৰ লোকে এই ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে।
বাংগালোৰৰ ভাৰতীয় জ্যোতিৰ্বৈজ্ঞানিক প্ৰতিষ্ঠানত তেখেতে অনাৱসিক বিজ্ঞানী, সভ্য, ৰিডাৰ, সহযোগী অধ্যাপক আদি বিভিন্ন পদবীত কাম কৰে।
১৯৯৮ চনত তেখেতে জ্যেষ্ঠ অধ্যাপকৰ দায়িত্ব পালন কৰে আৰু যুটীয়া জ্যোতিবিজ্ঞান কাৰ্যসূচীত প্লাজমা জ্যোতিপদাৰ্থবিজ্ঞান পঢ়ায়।
লেবৰট'ৰি প্লাজমা, বহিতাৰকাপুঞ্জীয় উৎস, সৌৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ধূমকেতুসম্পৰ্কীয় প্লাজমা আদি একাধিক বিষয়ত তেখেতে বহুকেইখন গৱেষণাপত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছে।
১৯৮৯ চনৰ সভাকে ধৰি সৌৰ আৰু প্লাজমা পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ কেইবাখনো সন্মিলনীৰ তেখেতে কাৰ্যবিৱৰণী সম্পাদনা কৰিছে।
ভাৰতৰ জ্যোতিৰ্বৈজ্ঞানিক সমাজৰ পত্ৰিকাৰ মুখ্য সম্পাদিকাৰ দায়িত্বও তেখেতে বহুকেইটা বছৰ বহন কৰিছে।
১৯৭১ চনত তেখেতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ টেনিছি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
বিনোদ কৃষন , হৈছে এগৰাকী পদাৰ্থ বিজ্ঞানী, এগৰাকী জ্যেষ্ঠ অধ্যাপক, আৰু বাংগালোৰস্থিত ভাৰতীয় জ্যোতিপদাৰ্থবৈজ্ঞানিক প্ৰতিষ্ঠানৰ বিজ্ঞানৰ "ডিন"।
বহুকেইখন বৈজ্ঞানিক প্ৰতিষ্ঠান সদস্যপদত থকাৰ লগতে ১৯৯৬ চনত বিজয় কৃষন ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী, ভাৰতৰো সভ্য হয়।
এইদৰে পাঁচ বছৰ কৰ্মমুখৰ স্বাধীন জীৱন কটাই ১৮৮৩ চনৰ অক্টোবৰ মাহত তেখেতে কলিকতাৰ ৰমেশচন্দ্ৰ দত্তৰ জীয়ৰী বিমলা দত্তৰ পাণি গ্ৰহণ কৰে।
চাকৰিকালত বলিনাৰায়ণ বৰাই নগাঁও, গোলাঘাট, গুৱাহাটী, শিৱসাগৰ, শ্ৰীহট্ট, ডিব্ৰুগড় আৰু চৈয়দপুৰত ১৯০৬ চনলৈকে বিভিন্ন পদত দক্ষতাৰে চাকৰি কৰিছিল।
তেওঁ চীফ ইঞ্জিনীয়াৰ পদলৈ পদোন্নতিৰ সময়ত চৰকাৰে এজন ইংৰাজ বিষয়াক সেই পদত মকৰল কৰাত বলিনাৰায়ণে স্বেচ্ছাই চাকৰি জীৱনৰপৰা আগতীয়াকৈ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু কলিকতাত থাকিবলৈ লয়।
১৮৬৮ চনত পোন্ধৰ বছৰ বয়সত তেখেতে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা এন্ট্ৰেন্স পৰীক্ষা পাছ কৰে আৰু কলিকতাত পঢ়িবলৈ মন কৰে।
দেউতাক অমান্তি হোৱাত ছেগ চাই ১৮৬৯ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰ তাৰিখে বলিনাৰয়ণ বৰাই 'নেপাল' নামৰ জাহাজত উঠি উচ্চ শিক্ষাৰ নিমিত্তে কলিকতালৈ পলায়ণ কৰে।
এই বংশৰ 'গোৱৰ্ধন'ক ৰাজ্যখনৰ মন্দিৰবিলাকৰ সৰ্ব্বোচ বিষয়া ৰূপে 'দেউলীয়া বৰা' খিতাপ দিয়া হৈছিল।
দত্তনাৰায়ণে ব্ৰিটিছসকলৰ 'ভূটান যাত্ৰা'ত ভাগ লৈছিল আৰু যুদ্ধ সেৱাৰ বাবে যথেষ্ট পৰিমাণৰ সোণৰ অলংকাৰেৰে পুৰস্কৃত হৈছিল আৰু উজান বজাৰ অঞ্চলত জিলা অধিকাৰীয়ে তেওঁৰ নামত মাটিও আৱন্তন কৰিছিল।
চাকৰিৰ সমান্তৰালকৈ বলিনাৰায়ণ বৰাই কলিকতাৰপৰা ১৮৮৬ চনৰ ডিচেম্বৰত মাহেকীয়া কাকত মৌ প্ৰকাশ কৰে।
চৰকাৰী চাকৰিয়াল হোৱা বাবে তেখেতে কাকতত নিজৰ নাম প্ৰকাশ নকৰি ভাতৃ হৰনাৰায়ণক সম্পাদকৰ আসনত বহুৱাইছিল।
ডঃ মহেশ্বৰ নেওগে 'অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰূপৰেখা'ত 'মৌ'ৰ পৰিচয় হৰিনাৰায়ণ বৰাৰ সম্পাদিত বলিনাৰায়ণ বৰাৰ মৌ বুলি দিছে।
মৌৱে স্ত্ৰী শিক্ষা, শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্য, গণ শিক্ষা, উচ্চ-শিক্ষা, বিদেশ ভ্ৰমণ, ছাত্ৰৰ পৰিৱেশ, বিদ্যালয় স্থাপন, জাতিভেদ প্ৰথা নিবাৰণ, ৰাজনৈতিক আন্দোলন আদি ক্ষেত্ৰত গুৰুত্ব দিছিল আৰু সততে মাত মাতিছিল।
আনন্দৰাম বৰুৱাকে প্ৰমুখ্য কৰি প্ৰথমবাৰ অসমৰ যি চাৰিজন ছাত্ৰ বিদেশত পঢ়িবলৈ গৈছিল তাৰে এজন আছিল বলিনাৰায়ণ বৰা।
১৮৭৭ চনৰ অক্টোবৰৰপৰা ডিচেম্বৰলৈ তেওঁ কুপচি-হিলত থাকে আৰু তাতেই তেখেতে চৌৱিশ বছৰ বয়সত চিভিল শাখাত, লণ্ডনৰ কুপছ ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজৰপৰা অভিযন্তা হিচাপে সফলভাৱে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে।
ইংলেণ্ডত থকাৰ সময়ছোৱাত নিশিৱন্ত চেটাৰ্জী, প্ৰসন্নকুমাৰ ৰয়, নন্দকুমাৰ ৰয়, আনন্দমোহন বসু আদি বলিনাৰায়ণ বৰাৰ সমসাময়িক আছিল।
১৮৭২ চনত কলিকতাৰপৰা তেখেতে এফ এ পৰীক্ষা পাছ কৰে আৰু দ্বিতীয় স্থান লৈ গিলখ্ৰাইষ্ট্‌ ছাত্ৰবৃত্তি লাভ কৰে।
ক'লকাতা, বোম্বে আৰু মাদ্ৰাজত একেলগে বছৰি হোৱা প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাত প্ৰথম আৰু দ্বিতীয়স্থান প্ৰাপ্ত ছাত্ৰক এই বৃত্তি প্ৰদান কৰা হৈছিল।
ছাত্ৰ বৃত্তি পাই ইউৰোপলৈ উচ্চ-শিক্ষাৰ বাবে যাবলৈ তেখেতে পুনৰ দেউতাকৰ অনুমতি বিচাৰে আৰু এইবাৰো দেউতাক অমান্তি হয়।
কিন্তু পুতেকৰ স্থিতপ্ৰজ্ঞ ৰূপ দেখি বিদেশলৈ যোৱাৰ পূৰ্বে দেউতাকে প্ৰথমে বিয়াত বহিবলৈ বাধ্য কৰে।
পৃথিৱীৰ দৃশ্যমান বৰ্ণালীৰ আটাইতকৈ চুটি তৰংগ বেঙুনীয়াৰ সীমাৰ পাছতে ছুটি বিদুৎ চুম্বকীয় তৰংগ অতিবেঙুনী আৰম্ভ হৈ দীঘল ৰঞ্জন ৰশ্মিৰ অঞ্চললৈকে বিস্তৃত হৈ আছে।
এই বিস্তৃত অতিবেঙুনী অঞ্চলক ভাগ কৰা হৈছে- নিকট অতিবেঙুনী অঞ্চল , দূৰ অতিবেঙুনী অঞ্চল , চৰম অতিবেঙুনী অঞ্চল ৰ ভিতৰত।
ইয়াক বৈদ্যুতিক আৰ্ক আৰু বিশেষ চাকি যেনে কাৰ্কাৰি-ভেপাৰ চাকি, টেনিং চাকি আৰু ক'লা পোহৰৰেও প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি।
অতিবেঙুনীয়া ৰশ্মিয়ে পৰমাণুক আয়নন কৰিব নোৱাৰে, কিন্তু ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া কৰি বহু বস্তুক উজ্বলাই তুলিব পাৰে।
বহুতো বস্তুত ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া আৰু প্ৰতিপ্ৰভা কৰিব পৰা গুণৰ বাবে অতিবেঙুনীক নানা কামত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
পৃথিৱীৰ বায়ুমণ্ডলে সুৰক্ষা নিদিয়া হ'লে সূৰ্যৰ অতিবেঙুনী ৰশ্মিয়ে জীৱসমূহৰ বাৰুকৈ ক্ষতি কৰিব।
বেছি শক্তিৰ, চুটি তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ "বিষম" অতিবেঙুনীয়ে বায়ুক ইমানেই আয়'নাইজ কৰে যে মাটি পোৱাৰ আগতেই ই শোষিত হয়।
মানুহকে ধৰি প্ৰায়বোৰ মাটিত থকা মেৰুদণ্ডী প্ৰাণীৰ হাড়ক শক্তিশালী কৰা ভিটামিন ডিত উৎপাদনত অতিবেঙুনীয়ে সহায় কৰে।
অতিবেঙুণী তৰংগৰ সৈতে সংশ্লিষ্ট পৰিঘটনাবোৰ হ'ল- জৈৱিক প্ৰক্ৰিয়া আৰু ইয়াৰ প্ৰয়োগ, অনুপ্ৰভাৰ সৃষ্টি বা বিশিষ্ট শোষণৰ দ্বাৰা ৰাসায়নিক বিশ্লেষণ।
ৰ'দত গাৰ ছাল ক'লা হোৱাৰ কাৰণো সূৰ্যৰ বিকীৰণৰ অতিবেঙুণী তৰংগৰ দ্বাৰা হোৱা মেলানিনৰ সৃষ্টি ।
সাধাৰণ মানুহৰ চকুৱে ৪০০ তকৈ কম তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ পোহৰ দেখা নাপায়, সেইবাবে অতিবেঙুনী আমাৰ বাবে অদৃশ্য।
অতিবেঙুণী পোহৰৰ বিদ্যুতচুম্বকীয় ফলনৰ দৈৰ্ঘ্য আৰু নিকটবৰ্তী দৈৰ্ঘ্যৰ ভিত্তিত ইয়াক কেইবাটাও ভাগত ভাগ কৰা হৈছে৷
যদিহে এজন ব্যক্তিৰ পিতৃ বা মাতৃ যিকোনো এজন কোনো এখন দেশৰ নাগৰিক, তেন্তে সেই ব্যক্তিজনে দেশখনৰ নাগৰিকত্ব জন্মসূত্ৰে লাভ কৰে।
যদিহে এজন ব্যক্তিৰ পিতৃ বা মাতৃৰ যিকোনো এজন এখন দেশৰ নাগৰিক তেনে ক্ষেত্ৰটো সাধাৰণ অৱস্থাত ব্যক্তিজনে সম্পৰ্কিত দেশখনৰ নাগৰিকত্ব লাভ কৰিব পাৰে।
এই ভিত্তিৰ অনুসৰি এজন ব্যক্তিয়ে বৈবাহিক সম্পৰ্কৰ সূত্ৰে তেওঁৰ পত্নী বা স্বামীৰ দেশৰ নাগৰিকত্ব দাবী কৰিব পাৰে।
ইংলেণ্ড, জাৰ্মানী, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, কানাডাৰ দৰে দেশসমূহত অৱশ্যে বিবাহসূত্ৰে নাগৰিকত্ব লাভ কৰিবলৈ ব্যক্তিজনে বহু বছৰ ধৰি দেশখনত বাস কৰি থাকিব লাগিব।
সাধাৰণতে স্বাভাৱিকীকৰণৰ যোগেদি দেশখনে ইয়াৰ ভূমিলৈ আইনসংগতভাৱে প্ৰৱেশ কৰা শৰণাৰ্থী বা ৰাজনৈতিক আশ্ৰয়গ্ৰহণকাৰীসকলক নিৰ্দিষ্ট সময়সীমাৰ পাছত নিৰ্দিষ্ট চৰ্তসাপেক্ষে নাগৰিকত্ব প্ৰদান কৰে।
কানাডা, নিউজিলেণ্ড, লটিভিয়া, বুলগেৰিয়া, স্পেইন, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, গ্ৰীচ, মালটা আদি দেশত এইদৰে নাগৰিকত্ব লাভ কৰিব পাৰি।
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মতে নাগৰিকত্ব হৈছে "এখন দেশৰ ৰাজনীতিত অংশ গ্ৰহণ কৰাৰ অধিকাৰৰ প্ৰতি স্বীকৃতি"।
টি.এইচ. মাৰ্চালে নাগৰিকত্বৰ সম্পৰ্কে কৈছে, "নাগৰিকত্ব সেইসকল ব্যক্তিক প্ৰদান কৰা হয় যি সকল এখন ৰাষ্ট্ৰৰ স্থায়ী বাসিন্দা আৰু যিসকলে ৰাষ্ট্ৰই প্ৰদান কৰা সকলো অধিকাৰৰ যোগ্য উপভোক্তা আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতি থকা দায়িত্ব পালন কৰিব পাৰে।
" আধুনিক ৰাষ্ট্ৰৰ ধাৰণাৰ বিকাশ হোৱাৰ সমান্তৰালকৈ নাগৰিকত্বৰ ধাৰণাটোৰো বিকাশ সাধন হৈছিল।
বৰ্তমান সময়ত নাগৰিকত্বৰ ধাৰণাটো অধিকাৰৰ সৈতে সম্পৰ্কিত যদিও আৰম্ভণি পৰ্যায়ত ই এখন ৰাষ্ট্ৰৰ সাৰ্বভৌমত্বৰ সৈতেহে জড়িত হৈ আছিল।
উদাহৰণস্বৰূপে ইংলেণ্ড বা ইংলেণ্ডৰ দৰে এককেন্দ্ৰিক চৰকাৰ ব্যৱস্থাত নাগৰিকত্ব আৰু জাতীয়তা একেই ধাৰণা, কিন্তু আমেৰিকাৰ দৰে যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় চৰকাৰ ব্যৱস্থাৰ বাবে নাগৰিকত্ব আৰু জাতীয়তা দুটা পৃথক বিষয়।
তেওঁ ১৯৯৩ চনত মহিলা সাংসদৰ গোটৰ আন্তঃসংসদ সংঘৰ তেওঁ অধ্যক্ষ আছিল আৰু একে বছৰে তেওঁ মানৱ উন্নয়নৰ সাংসদৰ ফৰামৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ আছিল।
পিছলৈ তেওঁ উজ্জেনত অৱস্থিত বিক্ৰম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ আৰু একে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা হৃদপিণ্ডৰ গঠনৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি জীৱবিজ্ঞানৰ পিএইছডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
১৯৮৬ চনত তেওঁ কংগ্ৰেছৰ মহাসচিব আছিল আৰু অতিৰিক্ত ভাবে সৰ্বভাৰতীয় কংগ্ৰেছ কমিটি আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় ছাত্ৰ সংঘ ভাৰতৰ যুৱ পৰিক্ৰমাৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হৈছিল।
তেওঁ অভিনেতা আমিৰ খানৰ সম্পৰ্কীয় ভনী আৰু ভাৰতৰ প্ৰথম শিক্ষামন্ত্ৰী মৌলানা আব্দুল কালাম আজাদৰ নাতিনী ভতিজী।
২০০৭ চনৰ আগষ্ট মাহত অনুষ্ঠিত ভাৰতৰ ১৩তম উপৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মৰ্চাৰ প্ৰাৰ্থী আছিল।
তেওঁৰ স্বামী এগৰাকী মানৱক্ষমতা পৰামৰ্শদাতা আছিল আৰু ১৯৬০ৰ দশকত পেট্ৰিয়ট নামৰ বাতৰিকাকত প্ৰকাশ কৰিছিল।
পিছলৈ তেওঁ ভকোতপাৰা হাইস্কুলত শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰি মঙ্গলদৈ কলেজত স্নাতক শ্ৰেণীত নাম ভৰ্তি কৰে।
পিছত ১৯৬৭ চনত ভকোতপাৰাৰ পৰা ৰৌতা চাৰিআলিলৈ গৈ জনৈক ৰখেশ্বৰ ব্ৰহ্মৰ পৰিয়ালত আশ্ৰয় লৈছিল।
পিছত সেই অঞ্চলত বড়ো মাধ্যমৰ বিদ্যালয় নথকা বাবে ৰৌতা চাৰিআলিৰ পৰা বেচীমাৰী গাঁৱলৈ ১৯৭৪ চনত স্থান সলনি কৰে।
তেওঁৰ ৰৌতাৰ ঘৰৰ ওচৰতে স্বৰ্গীয় জয়ভদ্ৰ হাগজেৰ হাইস্কুল নামেৰে এখন বড়ো মাধ্যমৰ বেচৰকাৰী হাইস্কুল ১৯৭৬ চনত স্থাপন কৰি তেওঁ নিজে প্ৰধান শিক্ষকৰ দায়িত্ব লয়।
বড়ো সাহিত্য সভাৰ 'মঙ্গলদৈনি জাৰিমিন দিনৈ বহা দংনৌঙছৌৰ' আৰু 'দৰঙৰ ইতিবৃত্ত', ১৯৮৬ চনত ' ' আৰু গৱেষণামূলক প্ৰবন্ধ 'দৌদিনি' লিখে।
বিছৰাম বড়োৱে বিভিন্ন প্ৰবন্ধৰ জৰিয়তে ত্ৰিপুৰাৰ ককবৰক, ডিমাছা, কছাৰী, গাৰো আদি সাহিত্য আৰু শব্দাৱলীৰ তুলনামূলক অধ্যয়নৰ পথ মুকলি কৰিছিল।
মৰনোত্তৰ ভাবে ১৯৯৯ চনত ৩৮তম বড়ো সাহিত্য সভাৰ অধিবেশনত তেওঁৰ 'গিবি বিথায়' গ্ৰন্থৰ কাৰণে বড়ো সাহিত্যৰ শ্ৰেষ্ঠতম 'ৰাংসাৰ' বটা প্ৰদান কৰা হয়।
বিহুৰাম বড়োৱে ১৯৭৮ চনত অসম বিধানসভাৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে মাজবাট সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বিতা কৰি পৰাজয় বৰণ কৰিছিল।
১৯৭৯ চনত বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলনৰ সময়ত শোণিতপুৰ, লখিমপুৰ জিলাৰ লগতে গহপুৰ অঞ্চলত সংঘটিত হোৱা গোষ্ঠীগত সংঘৰ্ষৰ সময়ত বিহুৰাম বড়োৱে ঠাই বিশেষে শান্তি সমিতি গঠন কৰি অঞ্চলসমূহত শান্তি ঘূৰাই অনাৰ বাবে যত্ন কৰিছিল।
পিছে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ গঢ়াখহনীয়াত প্ৰব্ৰজন হৈ আহি বসবাস কৰিবলৈ লোৱা প্ৰয়াত আজগৰ আলী মহোদয়ৰ নেতৃত্বত আৰু শিক্ষানুৰাগী সহযোগী সকলৰ সহায়ত এইখন মাধ্যমিক শিক্ষানুষ্ঠান গঢ়ি উঠিছিল।
এই শিক্ষানুষ্ঠানখন গঢ়াত বিশেষভাৱে সহায় কৰিছিল নাছেৰ আলী সেখ , আঃ গণি জোদ্দাৰ, ৰমজান আলী সৰকাৰ, হোছেন আলী দেওৱানী, আবুল হোছেন, আঃ কাশেম মণ্ডল, আব্দুল হক, হাজি মিনহাজ উদ্দিন আহমেদ, আঃ গণি দেওৱানী, ডাঃ বুজৰক আলী মণ্ডল, তামিজ উদ্দিন জোদ্দাৰ, আমজাদ হোসেন ভূঞা, আলহাজ আঃ আজিজ আনছাৰী আদি ব্যক্তিৰ প্ৰচেষ্টাত শালকাটা জনপ্ৰিয় উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল।
১৯৭৯ চনত স্থাপিত হোৱা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়খন অতি কম সময়ৰ ভিতৰত দোপতদোপে চৰকাৰৰ অনুমতি তথা স্বীকৃতি পাই ১৯৯১ চনত চৰকাৰীকৰণ হৈছে আৰু বৰ্তমান বিদ্যালয়খন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়লৈ উন্নীত হৈছে যদিও এতিয়ালৈকে চৰকাৰীকৰণ হোৱা নাই।
বিদ্যালয়খনৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই উচ্চ মাধ্যমিক শিক্ষান্ত পৰীক্ষা আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ চূড়ান্ত পৰীক্ষাত প্ৰতিবছৰে ১০/১১ টাকৈ লেটাৰ মাৰ্ক, ষ্টাৰ মাৰ্ক পাই প্ৰায় এশ শতাংশ ছাত্ৰী-ছাত্ৰী উত্তীৰ্ণ হৈ আহিছে।
শালকাটা জনপ্ৰিয় উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় খন ধুবুৰী জিলাৰ দক্ষিণ শালমাৰা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত শালকাটা গাঁ‌ৱত অৱস্থিত।
শালকাটা গাঁ‌ৱৰ পৰা ০ কিঃমিঃ দূৰৈত, বৰকলীয়া নস্কৰা গাঁ‌ৱৰ পৰা প্ৰায় ৪ কিঃমিঃ পশ্চিমত, ফুলবাৰী ৰ পৰা প্ৰায় ১০ কিঃমিঃ উত্তৰ-পূৱ অঞ্চলত অৱস্থিত।
ইংৰাজী, অসমীয়া, হিন্দী, আৰবী, গণিত, সমাজ বিজ্ঞান, সাধাৰণ বিজ্ঞান, উচ্চ গণিত, ভূগোল, কাঠমিস্ত্ৰী-শিল্প ইত্যাদি।
ই তথ্যৰ উৎস হিচাপে ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়াৰ সমলত বৃহৎ পৰিমাণে ব্যৱহাৰ কৰা অনা-ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়াসমূহ সহজ সমল সৃষ্টি কৰাত সক্ষম কৰে।
আৰম্ভণিতে, ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যন আৰু মাইক্ৰছফ্ট ৰিচাৰ্ছে ৱিকিপিডিয়া ব্যৱহাৰকাৰী সম্প্ৰদায়ৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে কাম কৰি আছিল, যিবোৰে আৰু আৰবী, জাৰ্মান, হিন্দী, জাপানী, পৰ্তুগীজ আৰু স্পেনিজ ভাষাৰ ৱিকিপিডিয়া ব্যৱহাৰকাৰী সম্প্ৰদায়সমূহৰ সমল সৃষ্টিৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছিল।
'ভাষা' শব্দৰ অৰ্থ হৈছে বহুতো উত্তৰ ভাৰতীয় ভাষাত ভাষা, আৰু ই মালয়েছিয়া আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ ভাষা শব্দৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।
ৱিকিভাষাই অৱদানকাৰীসমূহক ৱিকিপিডিয়াৰ নিবন্ধৰ পৰা সমল বিচাৰিবলৈ, ইয়াক আন ভাষালৈ অনুবাদ কৰিবলৈ, আৰু তাৰ পিছত নতুন নিবন্ধ ৰচনা কৰিবলৈ বা ৱিকিপিডিয়াৰ বিভিন্ন ভাষা সংস্কৰণত মজুত থকা নিবন্ধসমূহ বৃদ্ধি কৰিবলৈ সমৰ্থবান কৰে।
টুলটো এক সৰল আৰু অন্তৰ ভাগত ব্যৱহাৰকাৰীৰ আন্তঃপৃষ্ঠত লেয়াৰ হিচাপে কাম কৰে যিটো ৱিকিপিডিয়াৰ ভাষা অনুচ্ছেদত থাকে আৰু ব্যৱহাৰকাৰী-অধিবেশনৰ সময়ত সৃষ্টি বা বৰ্ধিত হয়।
অধিবেশনৰ শেষত, আপডেটিং প্ৰক্ৰিয়াত ৱিকিপিডিয়াৰ লক্ষ্য ভাষালৈ সমলৰ সকলো যোগ বা পৰিৱৰ্তন দাখিল কৰা হয়।
ছফ্টৱেৰটো গুগল ট্ৰান্সলেট টুলকিটৰ সৈতে একে আৰু ইয়াক ২০০৮ চনৰ পৰা ৱিকিপিডিয়াৰ প্ৰবন্ধসমূহ অনুবাদ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
ই দুটাৰ মাজৰ মূল পাৰ্থক্যটো হৈছে যে, ৱিকিভাষা ৱিকিপিডিয়া ইণ্টাৰফেচৰ ভিতৰত অভাৰলে হিচাপে চলায়, আনহাতে গুগল টুলকিটে আন স্থানত চলে লগতে ইয়াত গুগল একাউণ্ট এটাৰ প্ৰয়োজন হয়।
ৱিকিভাষা হৈছে অনলাইন বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ বাবে এক বহুভাষিক সমল সৃষ্টি এপ্লিকেচন যাক কম্পিউটাৰত স্থাপন কৰিব লাগে।
২য় বিশ্বযুদ্ধৰ শেষৰ সময়লৈ ছেজৰ এঘাৰখন উপন্যাস ইতিমধ্যে প্ৰকাশ হৈছিল আৰু তেওঁ নিজৰ লেখাৰ শৈলীটো সলনি কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
তেওঁৰ তেতিয়ালৈকে ওলোৱা কিতাপসমূহ ইখনৰ লগত সিখনক তুলনা কৰা হৈছিল, আৰু তেওঁ আমেৰিকান অপৰাধজগত এৰি লণ্ডনৰ অপৰাধজগতলৈ কাহিনীৰ পটভূমি স্থানান্তৰ কৰিব বিচাৰিছিল।
তেওঁ ‘এমব্ৰ’জ গ্ৰাণ্ট’ নামৰ এক নতুন ছদ্মনামেৰে ' ' নামৰ উপন্যাসখন লিখিছিল, আৰু ইয়াক ১৯৪৭ চনত প্ৰকাশ কৰিছিল।
গ্ৰাণ্টৰ নতুন কিতাপখন পঢ়ি সেইসময়ৰ অন্যান্য সমালোচকসকলৰ লগতে গ্ৰীনে ইয়াক উচ্চ প্ৰশংসা কৰিছিল।
দুয়োজনে সেইসময়ত ইজনে সিজনক নাজানিছিল যদিও পৰৱৰ্তী সময়ত দুয়ো খুব ভাল বন্ধু হৈ পৰে আৰু আজীৱন তেওঁলোকৰ বন্ধুত্ব অক্ষুণ্ণ থাকে।
২য় বিশ্বযুদ্ধৰ আগত, আমেৰিকাত চলি থকা মহামন্দা আৰু প্ৰতিবন্ধকতাৰ বাবে চিকাগো গেংষ্টাৰ সংস্কৃতিৰ উত্থান ঘটিছিল।
ইয়াৰ লগতে ছেজৰ কিতাপ বিক্ৰী কৰাৰ অভিজ্ঞতাই তেওঁক উপলব্ধি কৰালে যে গেংষ্টাৰ কাহিনীৰ বাবে এক ডাঙৰ বজাৰ আছে।
জেমস এম কেইনৰ উপন্যাস দা পোষ্টমেন এভাৰ্ভছ ৰিংছ দুবাৰ , আৰু আমেৰিকান গেংষ্টাৰ মা বাৰ্কাৰ আৰু তেওঁৰ পুত্ৰসকলৰ বিষয়ে পঢ়ি, আৰু মানচিত্ৰ আৰু এটা স্লেং অভিধানৰ সহযোগত, তেওঁ তেওঁৰ অতিৰিক্ত সময়ত মিছ ব্লাণ্ডেছিছৰ বাবে নো আৰ্কিড লিখিছিল, ছয় সপ্তাহান্তত ।
কিতাপখনে উল্লেখীয় নামকৰণ লাভ কৰে আৰু দশকটোৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ বিক্ৰী হোৱা কিতাপবোৰৰ এটা হৈ পৰিছিল।
চেজ আৰু ৰবাৰ্ট নেবিষ্টে ইয়াক লণ্ডনৰ ৱেষ্ট এণ্ডত চলা একে নামৰ এক পৰ্যায়ৰ খেলৰ সৈতে খাপ খোৱাইছিল।
১৯৪৮ চনৰ চলচ্চিত্ৰ অভিঅভিকৰণক হিংসা আৰু যৌনতাৰ ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণৰ বাবে কছমাছিয়াছ বুলি বহুলভাৱে নিৰপেক্ষ কৰা হৈছিল।
যুদ্ধৰ সময়ত, ৰেমণ্ডে ৰ আনুষ্ঠানিক আলোচনী সম্পাদনা কৰে আৰু সেই সময়তে ছেজৰ চুটি গল্প "দি মিৰৰ ইন ৰুম 22" প্ৰকাশ পায়, যিটো তেওঁৰ অপৰাধ ধাৰাৰ বাহিৰৰ গল্প লিখাৰ প্ৰচেষ্টা।