polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
তেওঁ আৰু তেওঁৰ স্বামী জ্যোতিৰাও ফুলে একেলগে ব্ৰিটিছ শাসনৰ কালছোৱাত মহিলাৰ অধিকাৰৰ বাবে কাম কৰিছিল।
মানুহৰ জাতি আৰু লিংগৰ ভিত্তিত কৰা অন্যায় আৰু আৰু বৰ্ণ বৈষম্য আঁতৰ কৰিবলৈ তেওঁ কঠিন পৰিশ্ৰম কৰিছিল।
২০১৫ চনত পুণে বিশ্ববিদ্যালয় তেওঁৰ সন্মানাৰ্থে সাৱিত্ৰীবাই ফুলে পুণে বিশ্ববিদ্যালয় হিচাপে নামকৰণ কৰা হয়।
১৯৯৮ চনৰ ১০ মাৰ্চত তেওঁৰ জন্ম দিৱসৰ লগত সংগতি ৰাখি ভাৰতীয় ডাক বিভাগে তেওঁৰ নামত এক ডাক টিকট প্ৰচলন কৰে।
ক'ল্ডপ্লে হৈছে গায়ক তথা কীবৰ্ডীষ্ট ক্ৰীচ মাৰ্টিন আৰু মুখ্য গীটাৰিষ্ট জনী বাকলেণ্ডে ১৯৯৬ চনত লণ্ডনৰ য়ুনিভাৰ্ছিটী কলেজত প্ৰতিষ্ঠা কৰা এটা ব্ৰিটিছ ৰকবেণ্ড।
পেক্টৰেলজ নামেৰে গঠন হোৱাৰ কিছুদিন পাছত বেছিষ্ট হিচাপে গায় বেৰিমেনে যোগ দিয়ে আৰু তেওঁলোকে নামটো ষ্টাৰফিছ লৈ সলনি কৰে ।
দ্বিতীয় এলবাম এ ৰাশ্ব অৱ ব্লাড টু দ্য হেড সমালোচকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰাৰ লগতে অন্যান্য বঁটাৰ সৈতে ৰ বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ এলবাম সন্মান লাভ কৰে।
তেওঁলোকৰ তাৰপাছৰ এলবাম এক্স & ৱাই ২০০৫ চনৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা এলবাম হিচাপে পৰিগণিত হয় আৰু ধনাত্মক মন্তব্য লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয় যদিও কেইবাজনো সমালোচকে আগৰ এলবামকেইটাতকৈ মানদণ্ড কিছু কম হোৱা বুলি প্ৰকাশ কৰিছিল।
তেওঁলোকৰ চতুৰ্থ এলবাম ভিভা লা ভিডা অৰ ডেথ এন্ড অল হিজ ফ্ৰেণ্ডছ , ব্ৰায়ন ইনোৱে প্ৰযোজনা কৰিছিল আৰু এই এলবামটোৱে সমালোচকৰ যথেষ্ট ধনাত্মক মন্তব্য লাভ কৰাৰ লগতে ৫১ সংখ্যক গ্ৰেমী বঁটা আজুৰি আনিছিল।
২০১২২ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ক'ল্ডপ্লেই তেওঁলোকৰ পঞ্চম এলবাম মাইল' যিল'ট' মুকলি কৰে, যিটো ৩৪ খন দেশৰ চাৰ্টবাষ্টাৰত শীৰ্ষস্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ লগতে ২০১১ চনৰ ৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা ৰক এলবাম হিচাপে পৰিগণিত হয় আৰু সমালোচকৰ মিশ্ৰিত প্ৰতিক্ৰিয়া লাভ কৰে।
২০১৪ চনৰ মে' মাহত তেওঁলোকে ষষ্ঠ এলবাম ঘষ্ট ষ্টৰীজ মুকলি কৰে আৰু এইটো এলবামেও মিশ্ৰিত প্ৰতিক্ৰিয়াৰ লগতে কেইবাখনো দেশৰ এলবাম চাৰ্টৰ শীৰ্ষস্থান লভিবলৈ সক্ষম হয়।
২০১৫ চনৰ ডিচেম্বৰত তেওঁলোকে সপ্তম এলবাম এ হেড ফুল অৱ ড্ৰিমজ মুকলি কৰে আৰু কেইবাখনো মুখ্য বজাৰৰ শীৰ্ষ দুটা স্থানৰ ভিতৰত থকাৰ লগতে মিশ্ৰিত সমালোচনা লাভ কৰে।
ক্ৰিচ মাৰ্টিন আৰু জনি বাকলেণ্ডে ১৯৯৬ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত য়ুনিভাৰ্ছিটী কলেজ, লণ্ডনৰ অৰিয়েণ্টেছন সপ্তাহত লগ পায়।
পাছৰ গোটেই বছৰকেইটা তেওঁলোকে এটা বেণ্ড খোলাৰ পৰিকল্পনা কৰে আৰু অৱশেষত পেক্টৰলজ নামৰে এটা বেণ্ড গঠন হয়।
১৯৯৭ চনত ইতিমধ্যে তেওঁলোকে নামটো ষ্টাৰফিচলৈ সলনি কৰে আৰু সৰু সৰু ক্লাববোৰত প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ লয়।
টিম ক্ৰম্পটন নামৰ এজন ছাত্ৰই তেওঁৰ নিজৰ বেণ্ডৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা নামটো পৰামৰ্শ কৰা মতে ষ্টাৰফিছৰ পৰা নামটো ক'ল্ডপ্লে কৰা হয়।
ক'ল্ডপ্লেই ২০৯ বাৰ মনোনয়ন লাভ কৰাৰ ভিতৰত ৬২ টা বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে- যাৰ ভিতৰত আছে নটা ব্ৰীট এৱাৰ্ড- চাৰিবাৰ শ্ৰেষ্ঠ ব্ৰিটিছ গ্ৰুপ-পাঁচবাৰ এম টিভি ভিডিঅ'মিউজিক এৱাৰ্ড আৰু ৩১ টা মনোনয়নৰ ভিতৰত সাতটা গ্ৰেমী এৱাৰ্ড।
ক'ল্ডপ্লেই বিভিন্ন সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰতো সহায় আগবঢ়াইছে যেনে অক্সফামৰ মেক ট্ৰেড ফেয়াৰ কেম্পেইন আৰু এমেষ্টি ইণ্টাৰনেছনেল ।
তেওঁলোকৰ দ্বিতীয় এলবাম এ ৰাশ্ব টু দ্য ব্লাড আছিল ইক & দ্য বান্নিমেন, কেট বুশ্ব,জৰ্জ হেৰিচন আদিৰ দৰে আৰ্টিষ্টৰ অনুপ্ৰেৰণা।
যদিও পাছলৈ ছ'ভিয়েট সংঘই নিজৰ আন্তৰ্জাতীয়তাবাদৰ কাৰ্যনীতিৰ প্ৰকৃতি পৰিৱৰ্তিত কৰিলে, নীতি-বাক্য শাৰীয়ে এক বৈশ্বিক সাম্যবাদী সমাজৰ ইচ্ছাকেই প্ৰতিফলিত কৰিলে।
আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ৰাজনৈতিক শ্ল'গানসমূহৰ অন্যতম যাক কাৰ্ল মাৰ্ক্স আৰু ফ্ৰিডৰিখ এঙ্গেল্সৰ ১৮৪৮ চনৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ ইস্তাহাৰৰ পৰা গ্ৰহণ কৰা হৈছে।
জাৰ্মান ভাষাৰ মূল " !"ৰ অৰ্থ "সকলো দেশৰ সৰ্বহাৰা এক হওক!" পিচে ই শীঘ্ৰে ইংৰাজীত "ৱৰ্কাৰ্ছ অৱ দ্য ৱৰ্ল্ড, য়ুনাইট! য়ু হেভ নাথিং টু লুজ বাট য়'ৰ চেইন্স" অৰ্থাৎ "বিশ্বৰ শ্ৰমিকসকল এক হওক! আপোনাৰ হেৰুৱাবলৈ একো নাই, নিজৰ শিকলিৰ বাহিৰে!" হিচাপে বিখ্যাত হ'ল।
আন এক পৰিৱৰ্তিত ৰূপ "ৱৰ্কাৰ্ছ অৱ অল লেণ্ডছ, য়ুনাইট" অৰ্থাৎ "সকলো দেশৰ শ্ৰমিক এক হওক!"ও জনপ্ৰিয়।
এঙ্গেল্সৰ দ্বাৰা "দ্য ফাৰ্ছট ইণ্টাৰ্ণেছনেল মুভমেণ্ট অৱ দ্য ৱৰ্কিং ক্লাছেছ" অভিহিত 'ইণ্টাৰ্ণেছনেল ৱৰ্কিংমেন'স এচ'চিয়েছনে' এঙ্গেল্সৰ প্ৰভাৱতে নিজৰ নীতি বাক্য "অল মেন আৰ ব্ৰাডাৰ্ছ" ৰ পৰা সলাই "ৱৰ্কিং মেন অৱ অল কাণ্ট্ৰিজ, য়ুনাইট!" , অৰ্থাৎ "সকলো দেশৰ কৰ্মীজন, এক হওক!" কৰিলে।
দ্বিতীয়তে, কৰ্মীসকলৰ কেৱল নিজৰ কৰ্ম সংঘৰ কথা নাভাবি, পুঁজিবাদী ব্যৱস্থাৰ বিৰুদ্ধে ঐক্যবদ্ধ হৈ যুদ্ধ কৰা উচিত।
বাক্য শাৰীক ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল ৱৰ্কাৰ্ছ অৱ দ্য ৱৰ্ল্ডে গীত আৰু প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰত ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
ইৱৱই আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু অষ্ট্ৰেলিয়া উভয়তে এই বাক্য প্ৰথম বিশ্ব যুদ্ধৰ বিৰোধিতা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
ভাৰতত ইউৰোপীয়ান ব্যৱসায়ী নাবিক সকলে ক্ৰিকেট খেলৰ আৰম্ভণি কৰিছিল, ১৯৭২ চনত কলকাতাত ভাৰতৰ প্ৰথম ক্ৰিকেট ক্লাব গঠন হৈছিল, আৰু ১৯৩২ চনৰ ২৫ জুন তাৰিখে ল'ৰ্ডছত ভাৰত জাতীয় ক্ৰিকেট দলে প্ৰথম আন্তৰ্জাতিক খেল খেলিছিল।
আৰম্ভণিৰ পঞ্চাছ বছৰত দলটো আন্তৰ্জাতিক স্তৰত এটা অতি দুৰ্বল দল আছিল, সেই সময়ছোৱাত খেলা মুঠ ১৯৬খন খেলৰ মাত্ৰৰ ৩৫ খনতহে জয়লাভ কৰিছিল।
১৯৭০ দশকৰ পাছৰ পৰা বেটছমেন সুনীল গাভাস্কাৰ আৰু গুণ্ডাপ্পা বিশ্বনাথ, অল-ৰাউণ্ডাৰ কপিল দেৱ আৰু ভাৰতীয় স্পীনাৰ – ইৰাপল্লী প্ৰসন্ন আৰু শ্ৰীনিৱাস ভেংকটৰাঘৱন , ভগৱত চন্দ্ৰশেখৰ , আৰু বিষেণ সিং বেদী ৰ দৰে খেলুৱৈৰ অৱদানত দলটো ক্ৰমে শক্তিশালী হবলৈ আৰম্ভ কৰে।
সাধাৰণতে ঘৰুৱা খেলপথাৰত শক্তিশালী কিন্তু বাহিৰত দুৰ্বল দলটোৰ প্ৰদৰ্শন একবিংশ শতিকাৰ পৰাহে, অষ্ট্ৰেলিয়া, ইংলেণ্ড আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাত টেষ্ট মেচ জয়েৰে, উন্নত হবলৈ আৰম্ভ কৰে।
বৰ্তমানলৈকে দলটোৱে দুবাৰকৈ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেটত চূড়ান্ত বিজয়ীৰ সন্মান লাভ কৰিছে – ১৯৮৩ চনত কপিল দেৱৰ নেতৃত্বত আৰু ২০১১ চনত মহেন্দ্ৰ সিং ধোনিৰ নেতৃত্বত।
২০১১ চনত বিশ্বকাপ জয়েৰে, ৱেষ্ট ইণ্ডিজ আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ পাছত একাধিকবাৰ বিশ্বকাপ জয়ী, আৰু ঘৰতে বিশ্বকাপ জয়কৰা প্ৰথম দলৰূপে পৰিগণিত হয়।
বৰ্তমান ভাৰত জাতীয় ক্ৰিকেট দলৰ টেষ্ট ক্ৰিকেটৰ অধিনায়ক বিৰাট কোহলি আৰু এদিনীয়া ক্ৰিকেটৰ অধিনায়ক হৈছে বিৰাট কোহলি।
কিন্তু ২৭ গৰাকী পত্নীৰ ভিতৰত চন্দ্ৰয়ে কেৱল ৰোহিনীৰ প্ৰতিহে বেছিকৈ প্ৰেম-প্ৰীতিৰ ভাৱ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
এই কথাতে ৰুষ্ট আৰু চৰম অপমানিত হৈ বাকী ২৬ গৰাকী কন্যাই গৈ নিজ পিতৃ দক্ষৰ ওচৰত চন্দ্ৰৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ দিলেগৈ।
দক্ষই জোঁৱাই চন্দ্ৰক দুবাৰকৈ বুজনি দিও সৈমান কৰাব নোৱৰাত ক্ৰোধান্বিত হৈ পৰিল আৰু চন্দ্ৰক একলা একলা কৈ ক্ষয় যাবলৈ অভিশাপ প্ৰদান কৰিলে।
চন্দ্ৰ দেৱৰ এই অৱস্থা হোৱাত সকলো দেৱতা কিংকৰ্তব্যবিমূঢ় হ’ল আৰু সকলোৱে মিলি ব্ৰহ্মদেৱৰ ওচৰত উপায় বিচাৰি গ’ল।
চন্দ্ৰদেৱে পত্নী ৰোহিণীৰ সৈতে সমুদ্ৰতীৰৰ প্ৰভাসক্ষেত্ৰত গৈ মহাদেৱৰ মহামৃত্যুঞ্জয় মন্ত্ৰৰ আৰাধনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।
ছমাহ তপস্যাৰ অন্তত মহাদেৱে আহি চন্দ্ৰদেৱক দৰ্শন প্ৰদান কৰিলে আৰু চন্দ্ৰক দক্ষৰাজৰ শাপৰ পৰা মুক্তি দি আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰিলে যে প্ৰতি ১৫ দিনত চন্দ্ৰদেৱে দক্ষৰ শাপ অনুসৰি একলা একলাকৈ ক্ষয় যাব কিন্তু তাৰ পৰবৰ্তী ১৫ দিনত মহাদেৱৰ আশীৰ্বাদত চন্দ্ৰদেৱে পুনৰ নিজৰ পূৰ্ণতা ঘূৰাই পাব।
মহাদেৱৰ আশীৰ্বাদত ধন্য হৈ চন্দ্ৰদেৱে মহাদেৱক সেই স্থানতে যুগ যুগলৈ বিৰাজমান থাকি ভক্তসকলক দুখ-দুৰ্দশাৰ পৰা মুক্তি প্ৰদান কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে।
চন্দ্ৰদেৱৰ প্ৰাৰ্থনাত সন্ত্তষ্ট হৈ মহাদেৱে সেই স্থানত চন্দ্ৰদেৱে স্থাপন কৰা শিৱলিংগত নিজৰ জ্যোতি প্ৰদান কৰিলে আৰু সেই স্থানে সোমনাথ মন্দিৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হ’ল।
সোমনাথ মন্দিৰ ভাৰতৰ পশ্চিম প্ৰান্তৰ সমুদ্ৰতীৰত গুজৰাট ৰাজ্যত অৱস্থিত এটি পবিত্ৰ তীৰ্থস্থান।
সমগ্ৰ ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানত অৱস্থিত ভগৱান শিৱৰ বাৰটা জ্যোতিৰ্লিংগৰ ভিতৰত সোমনাথৰ স্থান প্ৰথম বুলি শিৱৰ আৰাধক সকলে গণ্য কৰে।
মন্দিৰটোত ৰাতিপুৱা ৭ বজাত, দুপৰীয়া ১২ বজাত আৰু গধূলি ৭ বজাত দৈনিক তিনিবাৰকৈ আৰতি অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
বৰ্তমান স্থানীয় স্বায়ত্তশাসন আইন অনুযায়ী প্ৰতিখন প্ৰশাসনিক অঞ্চলক কেইবাখনো নগৰ আৰু জিলা হিচাপে বিভক্ত কৰা হয়।
প্ৰতিখন জিলা কেইবাখনো চহৰ আৰু গাঁৱত বিভক্ত; যেনে, হোক্কাইডো ১৪খন জিলা বা উপ-প্ৰশাসনিক অঞ্চলত বিভক্ত, যিবোৰে হোক্কাইডো প্ৰশাসনিক অঞ্চলৰ শাখা কাৰ্যালয় হিচাপে কাম কৰে।
অন্য কোনো কোনো প্ৰশাসনিক অঞ্চলতো এই ধৰণৰ শাখা কাৰ্যালয় আছে যিবোৰত ৰাজধানীৰ বাহিৰৰ পৰা প্ৰশাসনিক কাম-কাজ চলোৱা হয়।
জাপানৰ ৰাজধানী টকিঅ' এক প্ৰকাৰৰ মিশ্ৰ নগৰ-প্ৰশাসনিক অঞ্চল বা মহানগৰ; ইয়াত নগৰ আৰু প্ৰশাসনিক অঞ্চল - উভয়ৰে বৈশিষ্ট্য বিদ্যমান।
জাপানৰ প্ৰশাসনিক অঞ্চল বা প্ৰিফেকচাৰ বুলিলে আধুনিক জাপান ৰাষ্ট্ৰৰ ৪৭খন প্ৰশাসনিক তথা বিচাৰ বিভাগীয় গোটক বুজায়।
ইয়াৰ ভিতৰৰ ৪৩খন হ'ল যথাৰ্থত প্ৰশাসনিক অঞ্চল , ২খন নগৰ-প্ৰশাসনিক অঞ্চল , এখন "বৰ্তনী" বা "এলেকা" আৰু এখন "মহানগৰ" ।
১৮৬৮ চনত ক্ষমতাপ্ৰাপ্ত মেইজি ফুহাংকেন ছাঞ্চিছেইৰ প্ৰশাসনে ১৮৭১ চনত জাপানৰ পুৰণা প্ৰদেশসমূহক পুনৰ্বিন্যস্ত কৰি বৰ্তমান প্ৰশাসনিক অঞ্চল ব্যৱস্থাৰ সূচনা কৰে।
মেইজি চৰকাৰে ১৮৭১ চনৰ জুলাই মাহত পূৰ্বৰ প্ৰদেশ বিভাজনৰ হান পদ্ধতি বাতিল কৰি দি প্ৰশাসনিক অঞ্চল পদ্ধতি বলবৎ কৰে।
১৯৪৭ চনত স্থানীয় স্বায়ত্তশাসন আইনে প্ৰশাসনিক অঞুচলসমূহক অধিকতৰ ৰাজনৈতিক ক্ষমতা প্ৰদান কৰে আৰু প্ৰশাসনিক অঞ্চলভিত্তিক ৰাজ্যপাল আৰু আইনসভা স্থাপন কৰে।
নলবাৰী চহৰত বেনাৰ আৰু ছাইনবোৰ্ড লিখা এটা প্ৰতিষ্ঠান 'চিত্ৰালয়'ৰ মাজেৰে তেওঁ পেশাদাৰী শিল্পী হিচাপে জীৱন আৰম্ভ কৰে।
ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ প্ৰাৰম্ভিক কালতেই তেখেত ইয়াৰ লগত জড়িত হৈ ভ্ৰাম্যমাণৰ মঞ্চ নিৰ্মাণ, কাৰিকৰী বৈশিষ্ট্য আদি নিৰ্ণয় কৰাত অংশ লৈছিল।
বিষ্ণু ৰাভা বঁটা, নলবাৰী ৰত্ন বঁটা আদি সন্মানেৰে বিভূষিত আদ্য শৰ্মা নলবাৰী বাসীৰ মাজত 'গুৰুজী' নামেৰে জনাজাত আছিল।
ব্ৰিটিছ সেনাৰ অধীনত কাম কৰি থকাৰ সময়তে বিভাগটোৰ মুৰব্বী বিষয়াজন স্মিথে তেখেতক অংকনৰ কৌশল শিকাবলৈ লয়।
কিন্তু ১৯৪৬ চনত ব্ৰিটিছ সেনাৰ শিবিৰ উঠি যোৱাত আদ্য শৰ্মা নিবনুৱা হৈ পৰে আৰু নলবাৰীলৈ উভতি আহে।
পঞ্চাশৰ দশকত তেখেতে নলবাৰীৰ পি.এন.চি. ৰোড-ত 'ৰংঘৰ' নামেৰে এটা কলা-সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান গঢ়ি তোলে।
১৯৭২ চনত 'নলবাৰী আৰ্ট স্কুল' নলবাৰী চহৰৰ শান্তিপুৰ অঞ্চলৰ আদ্য শৰ্মাৰ স্বগৃহলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।
আদ্য শৰ্মা ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ লগত জড়িত আছিল অচ্যুত লহকৰৰ প্ৰযোজিত অসমৰ প্ৰথমখন ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ নটৰাজ থিয়েটাৰৰ লগতেই।
তাৰ আগেই তেখেতৰ বিভিন্ন যাত্ৰা-পাৰ্টি আৰু পেছাদাৰী অপেৰা পাৰ্টিৰ বাবে পট-অঙ্কন আদিৰ কাম কৰি আহিছিল।
পাছলৈ আদ্য শৰ্মাই অন্যান্য ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ দলৰ সৈতেও জড়িত হৈ পৰে আৰু কেবাটাও নাট্যদলৰ কলা-নিৰ্দেশক হিচাপে কাম কৰে।
তেখেতৰ দ্বাৰা কলা-নিৰ্দেশিত কহিনুৰ থিয়েটাৰৰ 'টাইটানিক' নাটকৰ কাৰিকৰী কুশলতা বিশেষ ভাৱে চৰ্চিত হৈছিল।
মৃত্যুৰ পাছত তেখেতৰ নশ্বৰ দেহ প্ৰথমে উপজা স্থান মাখিবাহালৈ নিয়া হয়, আৰু পাছত নলবাৰীলৈ ওভতাই অনা হয়।
সোমবাৰৰ দিনটোত নলবাৰী আৰ্ট স্কুল-ত তেখেতৰ শৱদেহত গুণমুগ্ধই শ্ৰদ্ধা যাচে, আৰু বিয়লি দুই বজাত নলবাৰী ৰাজহুৱা শ্মশানত তেখেতৰ শেষকৃত্য সম্পন্ন কৰা হয়।
তেখেতৰ ছাত্ৰ আৰু শিল্পী নলিনী দাস আৰু আব্দুল মান্নানে আদ্য শৰ্মাৰ পদচিহ্ন সংগ্ৰহ কৰি নলবাৰী আৰ্ট স্কুলৰ সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষণ কৰে।
জীৱিকা আৰ্জনৰ বাবেই তেখেতে ১৯৪৩ চনত নাগালেণ্ডলৈ গৈ ডিমাপুৰৰ ওচৰৰ মণিপুৰ ৰোডত থকা ব্ৰিটিছ সেনাৰ ২২ ডি অ' ডিৰ পেইণ্টিং বিভাগত সাধাৰণ কৰ্মচাৰী হিচাপে নিয়োজিত হৈছিল।
আদ্য শৰ্মাই নীৰৱিচ্ছিন্ন ভাৱে ছবি অঁকাৰ লগতে নলবাৰী আৰ্ট স্কুলৰ যোগেৰে নতুন চিত্ৰকৰক শিক্ষাদানৰ কামতো ব্ৰতী হৈ আহিছিল।
তেওঁলোকে বৰপুত্ৰৰ খবৰ ল’বলৈ মুম্বাই অভিমুখে যাত্ৰা কৰিছিল, কাৰণ তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ একমাত্ৰ জীৱিত সন্তান ২৬/১১/২০০৮ৰ মুম্বাই আক্ৰমণৰ ঘটনাৰ পাছৰে পৰা নিখোজ অৱস্থাত আছিল।
বৃদ্ধ দম্পতিহালে পাছত অনুভৱ কৰে যে তেওঁলোকে বৰ্তমানৰ সন্ত্ৰাস জৰ্জৰিত পৰিস্থিতি সম্পৰ্কে সম্পূৰ্ণ অনভিজ্ঞ।
চলচ্চিত্ৰখনৰ মহুৰত গুৱাহাটীৰ পাঞ্জাবাৰীত অৱস্থিত অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ নিগম ৰ জোনাকী কম্পেক্সত অনুষ্ঠিত ১১ ডিচেম্বৰ ২০১১ তাৰিখে হৈছিল।
২০১২ চনৰ ২ জানুৱাৰীৰপৰা অসম আৰু মুম্বাইৰ বিভিন্ন স্থানত চলচ্চিত্ৰখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ আৰম্ভ হৈছিল।
১৯৬১ চনত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পৰা স্বাধীন হোৱাৰ পিছৰে পৰা এই ক্ষেত্ৰত অভূতপূৰ্ব বৃদ্ধি দেখিবলৈ পোৱা গৈছে।
দেশ খনৰ ৯৫ শতাংশ ৰপ্তানি আৰু ৮০ শতাংশ চৰকাৰী ৰাজস্ব তেল আৰু তেলৰ পৰা উৎপাদিত বস্তুৰ পৰায়ে আহে।
কুৱেইট মধ্য প্ৰাচ্যৰ ৰাষ্ট্ৰ সমূহৰ ভিতৰত নাগৰিকৰ অধিকাৰ আৰু ৰাজনৈতিক অধিকাৰৰ আটাইতকৈ বেছি মুক্ত ৰাষ্ট্ৰ।
ফ্ৰীদম হাউচ নামৰ সংস্থায়ে ফ্ৰীদম ইন দা ৱৰ্ল্ড জৰীপ মতে কুৱেইটক পাৰ্টলি ফ্ৰী বা অৰ্ধ মুক্ত বুলি চিহ্নিত কৰিছে।
এই সংকৰ ৰাজনৈতিক তন্ত্ৰ নিৰ্বাচিত সাংসদ আৰু চৰকাৰৰ দ্বাৰা নিয়োজিত বিষয়া সকলৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়।
প্লেটোৰ এপ’ল’জীত থকা মতে ছক্ৰেটিছৰ বন্ধু ছেৰ’ফ’নে ডেলফিৰ ভৱিষ্যদ্ৰষ্টাক ছক্ৰেটিছতকৈ জ্ঞানী কোনোবা আছে নেকি সোধাত যেতিয়া তেওঁ নাই বুলি উত্তৰ দিয়ে, তেতিয়াৰে পৰা ছক্ৰেটিছৰ সমাজ সংস্কাৰী সত্তাৰ জন্ম হয়।
সেয়েহে এই বাণীৰ সত্যতা প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ তেওঁ এথেন্সৰ মানুহবোৰে জ্ঞানী আখ্যা দিয়া বহুতো বিষয়া, কবি, শিল্পী আদিক তেওঁ এই সাঁথৰটি সোধে।
কিন্তু তেওঁলোকক প্ৰশ্ন কৰি ছক্ৰেটিছে সিদ্ধান্ত লয় যে: প্ৰতিজন মানুহে নিজকে পণ্ডিত আৰু বহুতো কথা জনা বুলি ভাবে,কিন্তু প্ৰকৃততে তেওঁলোকে একো নাজানে।
ছক্ৰেটিছৰ এই কাৰ্যই তেওঁ ৰাজহুৱাভাৱে প্ৰশ্ন কৰা এথেন্সৰ তথাকথিত জ্ঞানী লোকসকলৰ সন্মানত আঘাত হানে আৰু তেওঁলোকে ছক্ৰেটিছৰ ওপৰত বিতুষ্ট হয়।
অৱশেষত ছক্ৰেটিছক এথেন্সৰ যুৱকসকলক বিপথে নিয়া আৰু নাস্তিকতাৰ আদৰ্শ প্ৰচাৰ কৰা অভিযোগত দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় আৰু এবাতি হেমলক বিষ খাই মৃত্যুক সাৱটিবলৈ আদেশ দিয়া হয়।
ছক্ৰেটিছে যি সময়ছোৱাত বাস কৰিছিল সেয়া আছিল পেল’প’নেছিয়ান যুদ্ধত স্পাৰ্টা আৰু মিত্ৰজোঁটৰ হাতত এথেন্সৰ পতনৰ কাল।
যিসময়ত এথেন্সে এই শোচনীয় পৰাজয়ৰ পৰা উদ্ধাৰৰ বাট বিচৰা উচিত আছিল সেই সময়ত এথেন্সবাসী গণতন্ত্ৰৰ দক্ষতা সম্বন্ধে সন্দিহান আছিল।
ছক্ৰেটিছ আছিল গণতন্ত্ৰৰ ধ্বজাবাহক আৰু বহুতো পণ্ডিতৰ মতে ছক্ৰেটিছৰ বিচাৰ প্ৰকৃততে এক ৰাজনৈতিক অন্তৰ্কলহৰ পৰিণতি হে আছিল।
নিজ দেশৰ প্ৰতি আনুগত্যৰ চিনস্বৰূপে ছক্ৰেটিছে তদানীন্তন এথেনিয়ান সমাজ ব্যৱস্থা আৰু ৰাজনৈতিক চিন্তাধাৰাক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল।
বিভিন্ন উক্তিত তেওঁ এথেন্সৰ চিৰশত্ৰু স্পাৰ্টাক প্ৰত্যক্ষ বা অপ্ৰত্যক্ষভাৱে প্ৰশংসা কৰিছিল,যি আছিল ছক্ৰেটিছৰ ওপৰত আৰোপিত দেশদ্ৰোহিতাৰ প্ৰধান অভিযোগ।
এথেন্সবাসীৰ ন্যায়ব্যৱস্থাক শুধৰাবলৈ তেওঁ কৰা প্ৰচেষ্টাকেই তেওঁৰ মৃত্যুদণ্ডৰ কাৰণ বুলি ভবা হয়।
জেন’ফন আৰু প্লেটো দুয়ো এই কথাত একমত যে ছক্ৰেটিছে পলাই সৰাৰ সুযোগ পাইছিল কাৰণ তেওঁৰ শিষ্য সকলে কাৰাগাৰৰ পহৰাদাৰ সকলক ভেটি দিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
এথেন্সৰ পৰা পলাই গ’লেও আন দেশতো তেওঁ তেওঁৰ প্ৰশ্নবাণেৰে কাৰোবাক নহয় কাৰোবাক আঘাত দিব আৰু তেওঁৰ শিক্ষাই কোনো ফল নিদিব।
জেন’ফ’নৰ ছিম্প’জিয়ামত থকা মতে ছক্ৰটিছে তেওঁৰ অনুগামী সকল কৈছিল যে দৰ্শন আলোচনাকেই তেওঁ জীৱনৰ আটাইতকৈ দৰকাৰী কাম বুলি ভাবে আৰু এই কামতেই তেওঁ বেছি সময় কটায়।
দ্য ক্লাউড্ছত এৰিষ্ট’ফেনে ছক্ৰেটিছক ছেৰেফ’নৰ লগত লগলাগি ছ’ফিবাদৰ শিক্ষা দিয়া আৰু তাৰ বাবে মাননি লোৱা বুলি কোৱা হৈছে।
কিন্তু প্লেটোৰ এপ’ল’জী আৰু ছিম্প’জিয়াম তথা জেন’ফ’নৰ লিখনিসমূহত ছক্ৰেটিছে শিক্ষাদানৰ বাবে মাননি লোৱা কথা সম্পূৰ্ণ অস্বীকাৰ কৰিছে।
মৃত্যুৰ ঠিক আগে আগে ছক্ৰেটিছে ক্ৰিটোক তেওঁৰ শেষ ইচ্ছা ব্যক্ত কৰে: "ক্ৰিটো, আমি এছ্ক্লেপিয়াছৰ ওচৰত এটা কুকুৰাৰ ধৰুৱা হৈ আছোঁ।
পাশ্চাত্য দৰ্শনৰ এক অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক এইগৰাকী ৰহস্যময় দাৰ্শনিক ঘাইকৈ তেওঁৰ ছাত্ৰ প্লেটো, জেন’ফ’ন আদিৰ লেখা তথা তেওঁৰ সমসাময়িক এৰিষ্ট’ফেনৰ নাটক সমূহৰ মাজেৰেহে অধিক পৰিচিত।
ছক্ৰেটিছৰ মতে তেওঁ প’টিডিয়াৰ যুদ্ধ, এম্ফিপ’লিছৰ যুদ্ধ আৰু ডিলিয়ামৰ যুদ্ধত এথেনিয়ান সামৰিক বাহিনীত আছিল।
এপ’ল’জী ত ছক্ৰেটিছে বিচাৰকক্ষত বিচাৰকসকলক কৈছে যে ছক্ৰেটিছে দৰ্শন ত্যাগ কৰা আৰু মৃত্যুৰ কথা ভাবি সৈনিকে যুদ্ধক্ষেত্ৰ ত্যাগ কৰা একে কথা।
ছক্ৰেটিছে নিজতকৈ বয়সতকৈ বহুখিনি সৰু আৰু এগৰাকী অতি খঙাল তিৰোতা হিচাপে বৰ্ণিত জান্তিপক বিয়া কৰাইছিল।
ইয়াৰ উপৰিও এপিষ্টেম’ল’জীৰ ক্ষেত্ৰতো ছক্ৰেটিছৰ যথেষ্ট অৱদান আছে আৰু তেওঁৰ ধ্যান-ধাৰণাক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই পাশ্চাত্য দৰ্শনৰ ভেটি গঢ় লৈছে।
জেন’ফ’নৰ মতে ছক্ৰেটিছে নিজেই বিচাৰকসকলে তেওঁ মৃত্যুদণ্ড দিয়াটো বিচাৰিছিল কাৰণ তেওঁ জানিছিল যে মৃত্যুৱেহে তেওঁক শান্তি দিব পাৰে আৰু তেওঁৰ শেষ সময় আহি উপস্থিত হৈছে।
হয়তো ছক্ৰেটিছৰ শেষ কথাষাৰিৰ অৰ্থ এয়াই আছিল যে মৃত্যুৱেই পৰম ঔষধ যিয়ে আত্মাক দেহৰ পৰা মুক্তি প্ৰদান কৰে।
৪০৬ খ্ৰী:পূ:ত তেওঁ ব’উল সমিতি(এথেন্সৰ দৈনিক বিচাৰব্যৱস্থা চলাবলৈ নাগৰিকৰ দ্বাৰা গঠিত এক সমিতি)ৰো এজন সদস্য আছিল।
ছক্ৰেটিছৰ জীৱনৰ বিষয়ে তিনিটা উৎসৰ পৰা বিশদভাৱে জানিব পাৰি: প্লেটো আৰু জেন’ফ’নৰ উক্তি আৰু এৰিষ্ট’ফেনৰ নাটসমূহ।
তাৰপিছত ১৯৯৯ চনত তেওঁ ইকল নৰমালে চুপিৰিয়ৰ দে কাচানত অধ্যাপক হিচাপে সেৱা আগবঢ়ায় আৰু ২০০৪ চনৰ পৰা তেওঁ এই প্ৰতিষ্ঠানৰ অধ্যাপক এমেৰিটাছ পদত অধিষ্ঠিত হৈ আছে।
এই সূত্ৰৰ উৎকৰ্ষ সাধনৰ অৰ্থে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁক ২০১৭ বৰ্ষৰ এবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
তেওঁ গণিতত কনকুয়াৰ জেনেৰেল লাভ কৰিছিল আৰু ১৯৫৭ চনত ইকল নৰমালে চুপেৰিয়ৰ প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত প্ৰথম হৈছিল।
সংখ্যা তত্ত্ব, অপাৰেচন সূত্ৰ আৰু হাৰমণিক বিশ্লেষণ, আৰু ৱেভলেট সূত্ৰৰ বিকাশ ঘটোৱাৰ লগতে মৌলিক অৱদানৰ এই বঁটা তেওঁক প্ৰদান কৰা হয়।
"ৱেভলেট সূত্ৰৰ উৎকৰ্ষ সাধন"ত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁক ২০১৭ চনৰ এবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
ব্যঞ্জনবৰ্ণবিলাকক তেওঁ ব্যৱহাৰ কৰিছিল বিভিন্ন অংক হিচাপে আৰু স্বৰবৰ্ণবিলাকৰ সহায়ত বুজাই দিছিল যে কোনটো অংক কোন অৱস্থানত আছে।
সেই দিশৰ পৰা তেওঁৰ দ্বাৰা ব্যৱহৃত দশমিক সংখ্যা ব্যৱস্থা ঠিক আজিকালিৰ দশমিক সংখ্যা ব্যৱস্থাৰ নিচিনা নহয়, কেৱল পদ্ধতিগত বিবেচনাতহে আজিকালিৰ দশমিক সংখ্যাৰ লগত সামঞ্জস্যপূৰ্ণ।
প্ৰচলিত কিতাপবোৰত সেইটোক শূন্যস্থান জ্ঞাপক চিহ্ন হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছে, যদিও এ দাবী কৰিছিল যে আৰ্যভট্টই পৰোক্ষভাৱে সেইটোক এটা দশমিক অংক হিচাপেই ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
দশমিক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি তেৱেঁই প্ৰথম পূৰ্ণাঙ্গ গাণিতিক প্ৰক্ৰিয়া বৰ্ণনা কৰিছিল, ইয়াৰ ভিতৰত আছিল সংখ্যাৰ বৰ্গমূল আৰু ঘনমূল নিৰ্ণয়।
এয়াই আছিল দশমিক সংখ্যা ব্যৱস্থাক পূৰ্ণাঙ্গৰূপত স্থাপিত কৰাৰ বাবে সকলোতকৈ বেছি জৰুৰী, কাৰণ স্থানাঙ্ক ব্যৱস্থাত সংখ্যাৰ উপস্থাপন বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন সভ্যতাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল যদিও স্থানাঙ্ক ব্যৱস্থাত গাণিতিক প্ৰক্ৰিয়াবোৰৰ ব্যৱহাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হোৱা নাছিল, গতিকে ইয়াৰ পদ্ধতিগত উপযোগিতা সম্পূৰ্ণৰূপে অনুধাবিত হোৱা নাছিল।
সেই সময়ত সবাতোকৈ জৰুৰী আছিল দশমিক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি পদ্ধতিগত সাধাৰণীকৰণ নিশ্চিত কৰা, যিটো সৰ্বপ্ৰথম কৰিছিল আৰ্যভট্টই।
ত্ৰিকোণমিতিৰ ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত আৰ্যভট্টই ছাইন, ভাৰছাইন , বিপৰীত ছাইনৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
সূৰ্য সিদ্ধান্তত এই সংক্ৰান্তত কিছু কথা থাকিলেও আৰ্যভট্টৰ কৰ্মত ইয়াৰ পূৰ্ণাঙ্গ বিৱৰণ পোৱা যায়।
আৰ্যভট্টই ব্যৱহাৰ কৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ ত্ৰিকোণমিতিক সম্পৰ্কবিলাকৰ এটা হʼল- ক আৰু অৰ সহায়ত প্ৰকাশ কৰা।
আৰ্যভট্টই এখন ছাইন তালিকা তৈয়াৰ কৰিছিল, যʼত 3 ডিগ্ৰী 45 মিনিট পাৰ্থক্যত 90 ডিগ্ৰী পৰ্যন্ত ছাইন আৰু ভাৰছাইনৰ মান উল্লেখ কৰা হৈছিল।
দশগীতিকা, কালক্ৰিয়া আৰু গোলপাদ অধ্যায়ত গোলীয় ত্ৰিকোণমিতি আৰু জ্যোতিৰ্বিদ্যা সংক্ৰান্ত বিষয়াৱলী আছে।
আনহাতে গণিতপাদত আছে পাটীগণিত, বীজগণিত, সমতল ত্ৰিকোণমিতি, দ্বিঘাত সমীকৰণ, প্ৰথম সংখ্যক স্বাভাবিক সংখ্যাৰ ঘাতবিশিষ্ট পদ সমূহৰ বৰ্গ আৰু ঘনৰ সমষ্টি আৰু এখন ছাইন অনুপাতৰ তালিকা।
ইয়াৰ উপৰিও এই অধ্যায়ত সেই সময়ৰ জনপ্ৰিয় জ্যোতিষচৰ্চাৰ প্ৰয়োজনীয় ৩৩টা গাণিতিক প্ৰক্ৰিয়াৰ বৰ্ণনা আছে।
গণিতপাদত আৰ্যভট্টই পাই-ৰ মান অৰ্থাৎ বৃত্তৰ পৰিধিৰ লগত ইয়াৰ ব্যাসৰ অনুপাতৰ মান ৩.১৪১৬ হিচাপে চিহ্নিত কৰিছিল,সুদুৰ মনি গান্ধী।
আৰ্যভট্টই এই ব্যাসাৰ্ধৰ মান ব্যৱহাৰ কৰিছিল 3438, ইয়াৰ সম্ভাব্য কাৰণ হʼব পাৰে যে আৰ্যভট্টই এক মিনিট পৰিমাণ কোণৰ বাবে একক ব্যাসাৰ্ধৰ বৃত্তত বৃত্তচাপৰ দৈৰ্ঘ্যকে এক একক হিচাপে ধৰি লৈছিল।
পৰৱৰ্তীকালত এই ধৰণৰ সমস্যা সমাধানৰ বাবে ভাৰতবৰ্ষত কুত্তক পদ্ধতিটোৱেই আদৰ্শ পদ্ধতি হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছে।
প্ৰথম সংখ্যক স্বাভাবিক সংখ্যাৰ ঘাতবিশিষ্ট পদ সমূহৰ বৰ্গ আৰু ঘনৰ সমষ্টিৰ সূত্ৰৰ উল্লেখ পোৱা যায়।
গণিত আৰু জ্যোতিৰ্বিদ্যা সংক্ৰান্ত আৰ্যভট্টৰ বিভিন্ন কাম মূলতঃ দুখন গ্ৰন্থত সংকলিত হৈছে বুলি জনা গৈছে।
আৰ্য-সিদ্ধান্তৰ কোনো পাণ্ডুলিপি বিচাৰি পোৱা নাযায়, কেৱল , ব্ৰহ্মগুপ্ত আৰু প্ৰথম ভাস্কৰৰ কাৰ্যত ইয়াৰ উল্লেখ পোৱা যায়।
তেওঁ কুসুমপুৰাতেই বসবাস কৰিছিল, তেওঁৰ ভাষ্যকাৰ প্ৰথম ভাস্কৰে এই স্থানক পাটলিপুত্ৰ নগৰী বুলি অভিহিত কৰিছিল।
আৰ্যভট্টৰ কাৰ্যৰ দ্বাৰা তেওঁৰ জন্মচন সম্পৰ্কে সুস্পষ্ট তথ্য পোৱা যায় যদিও তেওঁৰ জন্মস্থান সম্বন্ধে সুবিশেষ কোনো তথ্য পোৱা নাযায়।
আৰ্যভট্টৰ অন্যতম ভাষ্যকাৰ প্ৰথম ভাস্কৰৰ ভাষ্য অনুযায়ী তেওঁৰ জন্ম হৈছিল অশ্মকা নামৰ এখন ঠাইত।
প্ৰাচীন বৌদ্ধ আৰু হিন্দু ৰীতিত এই ঠাইখনক নৰ্মদা আৰু গোদাবৰী নদীৰ মধ্যবৰ্তী স্থানত দক্ষিণ গুজৰাট আৰু উত্তৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ ওচৰৰ এখন ঠাই হিচাপে চিহ্নিত কৰা হয়।
আৰ্যভট্টীয় গ্ৰন্থৰ দ্বিতীয় অধ্যায়ত আৰ্যভট্টই লিখিছিল- “চাৰিৰ লগত এশ যোগ কৰি তাক আঠেৰে পূৰণ কৰি তাৰ লগত বাসষ্ঠী হাজাৰ যোগ কৰিলে বিছ হাজাৰ একক ব্যাসৰ বৃত্তৰ পৰিধি পোৱা যায়”।
অন্যান্য উপন্যাসসমূহৰ মাজত 'আৰণ্যক', 'আদৰ্শ হিন্দু হোটেল', 'ইছামতী' তথা 'অশনি সংকেত' বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য।
উপন্যাসৰ লগতে বিভূতিভূষণে প্ৰায় ২০খন গল্পগ্ৰন্থ, কিছু শিশু উপন্যাস তথা কিছু ভ্ৰমণকাহিনী আৰু কিছু দিনলিপি ৰচনা কৰিছিল।
বিভূতিভূষণৰ 'পথেৰ পাঁচালী'ৰ আধাৰত সত্যজিৎ ৰায়ে পৰিচালনা কৰা চলচ্চিত্ৰই আন্তৰ্জাতিক খ্যাতি লাভ কৰিছিল।
১৯৫১ চনত 'ইছামতী' উপন্যাসৰ বাবে বিভূতিভূষণে পশ্চিমবঙ্গৰ সৰ্বোচ্চ সাহিত্য সন্মান"ৰবীন্দ্ৰ পুৰস্কাৰ" মৰণোত্তৰভাৱে লাভ কৰিছিল।
১৯১৯ চনত হুগলী জিলাৰ জাঙ্গীপাৰাৰ দ্বাৰকানাথ হাইস্কুলত তৃতীয় শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা সময়তেই কালীভূষণ মুখোপাধ্যায়ৰ জীয়ৰী গৌৰী দেৱীৰ সৈতে বিভূতিভূষণ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
পাছলৈ ১৯৪০ চনৰ ৩ ডিচেম্বৰত ফৰিদপুৰ জিলাৰ ছয়গাঁও নিবাসী ষোড়শীকান্ত চট্টোপাধ্যায়ৰ জীয়ৰী ৰমা দেৱীক বিয়া কৰায়।
আৰৱী ভাষাত 'লাইলাতুন'ৰ অৰ্থ হ'ল ৰাত্ৰি বা ৰজনী আৰু 'কদৰ' শব্দৰ অৰ্থ সম্মান, মৰ্যাদা, মহাসম্মান।
ইছলাম ধৰ্ম অনুসৰি, এই ৰাতি ইছলামৰ মহানবী, মুহাম্মদৰ অনুসাৰীসকলৰ সম্মান বৃদ্ধি কৰা হয় আৰু মানৱজাতিৰ ভাগ্য পুননিৰ্ধাৰিত কৰা হয়।
কোৰআনৰ বৰ্ণনা অনুসৰি, আল্লাহে এই ৰাত্ৰীক অনন্য মৰ্যাদা দিছে আৰু এইটো এটা মাত্ৰ ৰজনীৰ উপাসনা হাজাৰ মাহৰ ইবাদততকৈও অধিক ছওয়াব অৰ্জিত হোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছে।
প্ৰতিবছৰ মাহে ৰমজানত এই মহিমান্বিত ৰজনী লাইলাতুল কদৰ মুছলিমসকলৰ বাবে সৌভাগ্য বৈ আনে বুলি সিহঁতে বিশ্বাস কৰে।
এই নিশাতে কোনোবা এটা সময়ত পৃথিবীৰ সমূদায় অচেতন পদাৰ্থ, বৃক্ষ-লতা ইত্যাদি আল্লাহ্‌ৰ উদ্দেশ্যে ছিজদাহ্‌ কৰি থাকে।
সেয়ে এই ৰাতিত জাগ্ৰত থাকি কোৰআন তিলাওয়াত, নফল নামাজ, দোৱা-দুৰূদ, জিকিৰ ইত্যাদি ইবাদত বেছিকৈ কৰা প্ৰত্যেক মুছলমানৰ একান্ত কৰ্তব্য।
৬১০ চনত শবে কদৰৰ ৰাতি মক্কাৰ নূৰ পৰ্বতৰ হীৰা গুহাত ধ্যানৰত ইছলামৰ ধৰ্মৰ মহানবী, হযৰত মুহাম্মদৰ ওচৰত সৰ্বপ্ৰথম কোৰআন নাজিল হয়।
কিছুমানৰ মতে এই ৰাতিয়ে ফিৰিস্তা জিব্ৰাঈলৰ ওচৰত সম্পূৰ্ণ কোৰআন অবতীৰ্ণ হয় যি পৰৱৰ্তী কালত ২৩ বছৰ লৈকে ইছলামৰ নবী মুহাম্মদৰ ওচৰত তেওঁৰ বিভিন্ন প্ৰয়োজনীয়তা আৰু ঘটনাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত নিৰ্দিষ্ট আয়াত আকাৰত নাজিল কৰা হয়।
এই নামাজৰ় প্ৰত্যেক ৰাকআতে ছুৰা ফাতিহা পঢ়াৰ পিছত এবাৰ ছুৰা কদৰ আৰু তিনিবাৰ ছুৰা ইখ্‌লাছ পঢ়িব লাগে।
আনকি মুছলমানসকলৰ প্ৰধান ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ আল কোৰআনত ছুৰা ক্বদৰ নামেৰে স্বতন্ত্ৰ এটি পূৰ্ণ ছুৰা নাজিল হৈছে।
'নাওয়াইতু আন্‌ উছাল্লিয়া লিল্লাহি তা’য়ালা ৰাকআতাই সালাতিল লাইলাতিল কাদ্‌ৰি নফ্‌লে মুতাওয়াজ্জিহান ইলা জিহাতিল কা’বাতিশ শাৰীফাতি- আল্লাহু আকবৰ।
“সুব্‌হানাল্লাহি ওয়াল হাম্‌দু লিল্লাহি ওয়া লা-ইলাহা ইল্লাল্লাহু ওয়াল্লাহু আকবৰ, লা হা’ওলা ওয়ালা কুয়্যাতা ইল্লাবিল্লাহিল্‌ আলীয়্যিল আযীম”।
তুৰ্কমেনিস্তান পৃথিৱীৰ একমাত্ৰ দেশ যত ১৯৯১ চনৰ পৰা গেছ, বিদ্যুৎ আৰু পানীৰ সুবিধা বিনামূল্যে প্ৰদান কৰা হয়।
ইয়াৰ উত্তৰে কাজাখাস্তান আৰু উজবেকিস্তান, পূবে উজবেকিস্তান আৰু আফগানিস্তান, দক্ষিণে আফগানিস্তান আৰু ইৰান আৰু পশ্চিমে কাস্পিয়ান সাগৰ অৱস্থিত।
ইয়াৰ পশ্চিমে কাস্পিয়ান সাগৰ, দক্ষিণে ইৰান আৰু আফগানিস্তান, উত্তৰ-পূবে উজবেকিস্তান, আৰু উত্তৰ-পশ্চিমে কাজাখাস্তান অৱস্থিত।
ৰোগৰ অতিমাত্ৰা সংশয় থকা লোক আৰু ৰোগ বেছি হোৱা ঠাইলৈ যাত্ৰা কৰা মানুহক এই ছীটা ল'বলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হয়।
চিকিৎসাৰ বাবে এজিথ্ৰ'মাইচিন, ফ্ল'ৰ'কুইন'ল'ন বা তৃতীয় প্ৰজন্মৰ চিফাল'স্পৰিন প্ৰতিজৈৱিক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
এই প্ৰতিজৈৱিক ঔষধসমূহৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা গঢ়ি উঠা বাবে চিকিৎসা আগতকৈ কঠিন হৈ পৰিছে।
বেক্টেৰিয়া কাল্‌চাৰ বা তেজ, মল, আৰু হাড় মজ্জাত বেক্টেৰিয়াবিধৰ ডি এন এ ধৰা পেলাই ৰোগনিৰ্ণয় কৰা হয়।
১৯৪০ৰ দশকত উৎকৃষ্ট অনাময় আৰু প্ৰতিজৈৱিকৰ ব্যৱহাৰৰ ফলত উন্নত দেশবোৰত টাইফ‌ইডৰ প্ৰাবল্য কমি আহে।
চুইজাৰলেণ্ডৰ জেনেভাৰ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ দুজন ৰাজহুৱা তথ্য বিষয়া জেইম্‌ছ বান আৰু থমাহ নেটাৰে ১৯৮৭ চনৰ আগষ্টত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিশ্ব এইড্‌ছ দিৱসৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল।
বান আৰু নেটাৰে তেওঁলোকৰ পৰিকল্পনা এইড্‌ছৰ গোলকীয় আঁচনিৰ নিৰ্দেশক ড জনাথন মেনৰ আগত প্ৰকাশ কৰে।
ড মেনে এই পৰিকল্পনাত সঁহাৰি জনায় আৰু ১৯৮৮ চনৰ ১ ডিচেম্বৰত প্ৰথম বিশ্ব এইড্‌ছ দিৱস পালনৰ পোষকতা কৰে।
চান ফ্ৰান্সিস্ক'ৰ প্ৰাক্তন টেলিভিজন সাংবাদিক বানে ১ ডিচেম্বৰৰ দিনটো এইবাবেই প্ৰস্তাৱ কৰিছিল যাতে আমেৰিকান নিৰ্বাচনৰ বহুদিন পাছত আৰু বৰদিনৰ বন্ধৰ আগতে পালন কৰিবলগীয়া এই দিৱসটো পশ্চিমীয়া বাতৰি প্ৰকাশনসমূহে বেছিকৈ প্ৰচাৰ কৰে।
১৯৮৮ চনৰ পৰা পালন কৰা এই দিৱস এইড্‌ছৰ দেশব্যাপ্তিৰ প্ৰতি সজাগতাৰ বাবে আৰু এই ৰোগত ভুগি মৃত্যু বৰণ কৰাসকললৈ সমৰ্পণ কৰা হয়।
সমগ্ৰ পৃথিৱীজুৰি চৰকাৰ, স্বাস্থ্যকৰ্মী, বেচৰকাৰী সংস্থা আদিয়ে এই দিৱস পালন কৰি এইড্‌ছ প্ৰতিৰোধ আৰু নিয়ন্ত্ৰণৰ শিক্ষা প্ৰসাৰ কৰে।
পৃথিৱীৰ বহু অঞ্চলত এণ্টিৰেট্ৰ'ভাইৰেল ঔষধৰ উন্নত উপলব্ধতা সত্বেও প্ৰতিবছৰে এইড্‌ছে প্ৰতিবছৰে ২,৭০,০০০ শিশুকে ধৰি ২০ লাখ লোকৰ জীৱন নাশ কৰে।
বিশ্ব এইড্‌ছ দিৱস বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা ৱে মানি অহা আঠটা গোলকীয় জনস্বাস্থ্য প্ৰচাৰ-অভিযানৰ এটা।
আনকেইটা হৈছে বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱস, বিশ্ব ৰক্তদান দিৱস, বিশ্ব প্ৰতিষেধক সপ্তাহ, বিশ্ব যক্ষ্মা দিৱস, বিশ্ব ধপাত বিৰোধী দিৱস, বিশ্ব মেলেৰিয়া দিৱস আৰু বিশ্ব হেপাটাইটিছ দিৱস।
ভূগোল (ইংৰাজী :- গ্ৰীক ভাষাৰ - ৰ পৰা, যাৰ অৰ্থ "পৃথিৱীৰ পৃষ্ঠভাগৰ বৰ্ণনা") হৈছে ভূমি, ইয়াৰ বৈশিষ্ট, বাসিন্দাসকল, আৰু পৃথিৱীৰ পৰিঘটনাসমূহৰ অধ্যয়ন কৰা বিজ্ঞানৰ ভাগ।
ভূগোলৰ গৱেষণাৰ চাৰিটা পৰম্পৰাগত ভাগ হৈছে প্ৰকৃতি আৰু মানৱ পৰিঘটনাৰ বিশ্লেষণ, ভূমি অধ্যয়ন , মানুহ-ভূমিৰ সম্পৰ্কৰ অধ্যয়ন, আৰু ভূ বিজ্ঞানৰ গৱেষণা।
আধুনিক ভূগোলে বিভিন্ন বিষয় সামৰি লৈ পৃথিৱী আৰু ইয়াৰ বাসিন্দা বা প্ৰকৃতিৰ জটিলতাক বুজিবলৈ চেষ্টা কৰে- কেৱল বস্তুটো কি সেয়াই নহয় কিন্তু সালসলনিৰ মাজেৰে কিদৰে আজিৰ ৰূপ পালে সেই সকলো।
প্ৰাকৃতিক ভূগোল বা ভৌতিক ভূগোলৰ মূল বিষয়বস্তু হ'ল - পৃথিবীৰ বিভিন্ন অংশ আৰু সেইবোৰৰ গঠন, উপাদান আদিৰ বিষয়ে আৰু প্ৰাকৃতিক সমস্যা সমূহৰ ব্যাখ্যা, আলোচনা আদি কৰা হয়।
ই প্ৰধানকৈ ভূ-মণ্ডল বা লিথ'স্ফিয়েৰ বা ছিয়াল বা ওপৰৰ স্তৰ, জলমণ্ডল, বায়ুমণ্ডল, ভূপৃষ্ঠ, আৰু গোলকীয় উদ্ভিদ জগত আৰু প্ৰাণী জগতৰ গঠন, আৰ্হি, আৰু এইবোৰৰ সমস্যা আৰু সমাধানৰ বিষয়ে আলোচনা কৰে।
তাৰপৰাও বদলি হৈ তেখেতে মুঞ্চিগঞ্জৰ হৰভাঙ্গা কলেজত নামভৰ্তি কৰি আই.এ.পৰীক্ষাত ৪ৰ্থ স্থান পায় আৰু বৃত্তি লাভ কৰি কলকাতাৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজত পঢ়া-শুনা কৰে।
১৯৪৭ত কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতিত স্নাতকোত্তৰ উত্তীৰ্ণ হৈ ১৯৪৮ত তেখেতে তেজপুৰৰ দৰং কলেজত অৰ্থনীতিৰ অধ্যাপক ৰূপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে।
তেখেতে দিল্লীৰ স্কুল অৱ ইণ্টাৰনেচনেল ষ্টাডিজত বিংশ শতিকাৰ আফগানিস্তানৰ অৰ্থনৈতিক ইতিহাস বিষয়ত গৱেষণা কৰে।
তেখেতে পুনেৰ গোখলে ইনষ্টিটিউট অৱ পলিটিক্স এণ্ড ইক’নমিক্স, দিল্লী স্কুল অব্ ইক’নমিক্স, কলকাতাৰ ইণ্ডিয়ান স্কুল অব্ ছ’ছিয়েল ছায়েন্সতো অধ্যাপনা কৰিছিল।
তেখেতে গোলাঘাটত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ বুৰঞ্জী সন্মিলন আৰু শিৱসাগৰত অনুষ্ঠিত হোৱা কবি সন্মিলনত সভাপতিত্ব কৰিছিল।
তেওঁলোকৰ পাঁচ পিড়ি ঊৰ্ধ্বতন পুৰুষ ৰঘুনাথ গুহই ঢাকাৰ পৰা আহি মাণিকগঞ্জৰ শিমুলিয়াত বসবাস কৰিবলৈ লয়।
তালুকদাৰ ৰামসুন্দৰৰ জ্যেষ্ঠপুত্ৰ গৌড় সুন্দৰৰ দ্বিতীয় পুত্ৰগৰাকীয়ে হ’ল ড॰ গুহৰ দেউতাক যামিনী সুন্দৰ গুহ।
ড॰ অমলেন্দু গুহ অসমৰ এগৰাকী বাওঁপন্থী মতাদৰ্শৰ খ্যাতনামা ইতিহাসবিদ, সমাজবিদ, কবি আৰু সাহিত্যিক পেঞ্চনাৰ আছিল।
তেওঁ দৰং কলেজৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ অধ্যাপক আছিল আৰু দিল্লীৰ ইণ্ডিয়ান স্কুল অব্ ইণ্টাৰনেচনেল ষ্টাডিজৰ পৰা পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
উত্তৰ প্ৰদেশত ৩৮.২ কিঃমিঃ ক্ষেত্ৰত অৱস্থিত শান্ত আৰু সুন্দৰ চিত্ৰকূট হৈছে প্ৰকৃতি আৰু ভগৱানৰেই অনুপম দান।