polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
মেয়াৰৰ লিখনিয়ে ভূঁয়সী প্ৰশংসা পায় আৰু বেলাৰ চাৰিত্ৰিক বিকাশ তথা প্ৰেম আৰু বিৰহৰ বৰ্ণনাই ইয়াক জনপ্ৰিয় কৰি তোলে।
এইবাৰ তেওঁ প্ৰথমৰপৰাই জানিছিল যে ই প্ৰকাশ পাব আৰু লিখি থাকোঁতে "মঞ্চত উঠাৰ দৰে এক ভয়ানক অনুভৱ" হৈছিল।
হ'লেও মেয়াৰে জেকব চৰিত্ৰটি কিতাপখনে তেওঁক দিয়া আটাইতকৈ প্ৰিয় উপহাৰ বুলি গণ্য কৰি কয় যে এই চৰিত্ৰটি তেওঁৰ খুব প্ৰিয় আৰু তেওঁ তাৰ উপস্থিতি আৰু চৰিত্ৰৰ পৰিসৰ বঢ়াব খোজে।
উপন্যাসখন লিখা হোৱাৰ পিছত মেয়াৰে টোৱাইলাইটৰ লগত মিলাকৈ দিনটোৰ কোনোবা এটা সময়ৰ নামেৰে ইয়াৰ নাম দিব খুজিলে।
আৰু টোৱাইলাইটৰ ছিকুৱেল হিচাপে বেলাৰ জীৱনৰ দুখঃদ সময়ছোৱা বুজাবলৈ ইয়াৰ নাম দিলে নিউ মুন,"অৰ্থাং আটাইতকৈ অন্ধকাৰ ৰাতিটো, যেতিয়া আকাশত চন্দ্ৰ নাথাকে"।
ভাৰতে চূড়ান্ত খেলত পাকিস্তানক পৰাস্ত কৰি প্ৰথম আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ৰ চেম্পিয়ন হোৱাৰ গৌৰৱ অৰ্জন কৰে।
এইখন আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ৰ ৰাণাৰ্চ আপ পাকিস্তানে ইংলেণ্ডত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয়খন আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ৰ চূড়ান্ত খেলত লণ্ডনৰ লৰ্ডচ খেলপথাৰত শ্ৰী লংকাক ৮ ৱিকেটত পৰাস্ত কৰি চেম্পিয়ন হয়।
ইংলেণ্ড দলে কিংগষ্টন অ’ভেলত অনুষ্ঠিত এই প্ৰতিযোগিতাৰ চূড়ান্ত খেলত অষ্ট্ৰেলিয়াক সাত ৱিকেটত পৰাস্ত কৰি আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ৰ তৃতীয় চেম্পিয়ন হয়।
২০১২ত অনুষ্ঠিত চতুৰ্থখন আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ত ৱেষ্ট ইণ্ডিজে ঘৰুৱা দল শ্ৰী লংকাক পৰাস্ত কৰি চেম্পিয়ন হয়।
সকলো টেষ্ট ক্ৰিকেট খেলা দলে স্বয়ংক্ৰিয় ভাবে আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০লৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে, বাকী সমূহ দলক আই চি চিৰ আন সদস্য সমূহৰ মাজৰ এলানি প্ৰতিযোগিতাৰ পৰা নিৰ্বাচন কৰা হয়।
২০০৭ চনৰ বাবে আন সমূহ দলৰ নিৰ্বাচন টেষ্ট ক্ৰিকেট নেখেলা দেশসমূহৰ মাজত অনুষ্ঠিত হোৱা ৱৰ্ল্ড ক্ৰিকেট লীগ নামৰ প্ৰতিযোগিতাৰ পৰা নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল।
আই চি চিৰ ৱৰ্ল্ড ক্ৰিকেট লিগ ডিভিজন ৱানৰ ফাইনেলিষ্ট কেনিয়া আৰু স্ক’টলেণ্ড এই প্ৰতিযোগিতালৈ যোগ্যাতা অৰ্জন কৰিছিল।
২০০৯ চনৰ পাছৰ প্ৰতিযোগিতা সমূহত আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ কোৱালিফায়াৰৰ যোগেদি আই চি চি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০লৈ টেষ্ট নেখেলা আন দল সমূহৰ নিৰ্বাচন হৈ আহিছে।
এই পদ্ধতিৰ দ্বাৰা আফগানিস্তানে ২ বাৰ , আয়াৰলেণ্ডে তিনিবাৰ নেডাৰলেণ্ড আৰু স্ক’টলেণ্ডে এবাৰকৈ যোগেদি বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ খেলাৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছে।
আয়োজন কৰিব বিচৰা দেশসমূহে আবেদন কৰাৰ পাচত আই চি চিৰ কাৰ্যকৰী সমিতিৰ সদস্যসকলৰ ভোটৰ জৰিয়তে আয়োজক দেশক নিৰ্বাচন কৰা হয়।
দক্ষিণ আফ্ৰিকা আৰু ইংলেণ্ডত পোন প্ৰথমে ক্ৰিকেটৰ এই বিশেষ ধৰণৰ খেলবিধৰ প্ৰচলন হোৱাৰ বাবে আই চি চিয়ে প্ৰথমে এই দুখন দেশক প্ৰথ্ম দুখন বিশ্ব টুৱেণ্টি২০ৰ আয়োজক হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰে।
প্ৰথম পৰ্যায় আৰু চুপাৰ আঠ পৰ্যায়ত দলসমূহত কিছুমান গোটত বিভক্ত কৰা হয়, এটা গোটৰ দলসমূহক তলত দিয়া সমূহৰ ভিত্তিত স্থান দিয়া হয়।
তাৰ পাছতো সমান হ’লে দুয়ো দলৰ পূৰ্বৰ মুখামুখি প্ৰতিদ্বন্দ্ব্বিতাত ভাল ফল দেখুওৱা দলক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হয়
যদি কোনো এখন খেল টাই হয় তেনেহ’লে তেনে খেলৰ পৰিণাম নিৰ্ণয় কৰিবৰ বাবে দুয়োটা দলকে একোটাকৈ 'চুপাৰ অ’ভাৰ' খেলিবলৈ দিয়া হয় চুপাৰ অ’ভাৰত বেছি ৰাণ সংগ্ৰহ কৰা দলক বিজয়ী ঘোষণা কৰা হয়।
চুপাৰ অ’ভাৰতো দুয়ো দলৰ ৰাণ সমান হ’লে গোটেই খেলখনত সৰ্বাধিক সংখ্যাক ছয় কোবোৱা দলক বিজয়ী ঘোষণা কৰা হয়।
এই নিয়ম প্ৰথম ২০০৯ চনৰ পৰা ব্যৱহাৰ কৰি অহা হৈছে, অৱশ্যে ২০০৭ চনৰ প্ৰতিযোগিতাত টাইৰ পাছত বিজয়ী নিৰ্বাচন কৰিবলৈ বল-আউট নামৰ অন্য এক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
প্ৰতিযোগিতাখনত সৰ্বমুঠ ১২খন দেশৰ জাতীয় ক্ৰিকেট দলে, ভাগ লয় তাৰ দহটা দল হৈছে আই চি চি ৰ পূৰ্ণ সদস্য ৰাষ্ট্ৰৰ দল আৰু আন দুটা আই চি চি টি২০ কোৱালিফায়াৰ ৰাউণ্ডৰ যোগেদি নিৰ্বাচিত কৰা দল।
কিছু বছৰৰ পিছত কলকাতালৈ ঘূৰি আহি ভূতনাথে দেখে যে সুবিনয় বাবুৰ মৃত্যু ঘটিছে; আনহাতে তেওঁ আৰু জবাৰ শৈশৱতে বিয়া ঠিক হৈ আছিল।
তেওঁলোকৰ কথা-বতৰা মাজু জমিদাৰে শুনা পায় আৰু চৌধুৰী পৰিয়ালৰ বাহিৰৰ মানুহৰ লগত হলি-গলি কৰাৰ বাবে চোটী বহুক শাস্তি দিবলৈ আদেশ কৰে।
ভূতনাথে সংজ্ঞা ঘূৰাই পাওঁতে তেওঁক কোৱা হয় যে চোটী বহুক বিচাৰি পোৱা হোৱা নাই আৰু সৰু জমিদাৰৰ মৃত্যু ঘটিছে।
স্বামীৰ সংগ বিচাৰি ব্যাকুল হোৱা চোটী বহুৱে ভূতনাথক এটেমা মোহিনী সেন্দূৰ আনি দিবলৈ অনুৰোধ জনায়, কিজানি মোহিনী সেন্দূৰৰ মাহাত্ম্যই স্বামীক তেওঁৰ ওচৰলৈ ওভতাই আনেই।
চাহিব বিবি ঔৰ গুলাম ১৯৬২ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত, আব্ৰাৰ আলভি পৰিচালিত আৰু গুৰু দত্ত প্ৰযোজিত এখন ক'লা-বগা হিন্দী বোলছবি।
ঊনবিংশ শতিকাৰ বংগৰ পতনমুখী জমিদাৰী প্ৰথাৰ এখন দলিল-স্বৰূপ 'চাহিব বিবি ঔৰ গোলাম'ত এজন জমিদাৰৰ নিসংগ সুন্দৰী পত্নীৰ আৰু দুখ-যন্ত্ৰণা আৰু তেওঁৰ প্ৰতি এটা সেন্দূৰ কাৰখানাত কাম কৰা এজন সাধাৰণ যুৱকৰ অন্তৰত গঢ় লৈ উঠা যৌনতাবিহীন অনুৰাগৰ কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে।
ছবিৰ সঙ্গীত ৰচনা কৰিছে হেমন্ত কুমাৰে, গীত ৰচনা কৰিছে চাকিল বাদাউনিয়ে আৰু চিত্ৰ-গ্ৰহণ কৰিছে ভি কে মূৰ্তিয়ে।
ইয়াত সৰু বোৱাৰীৰ ৰূপত মীনা কুমাৰীয়ে কৰা অভিনয় হিন্দী ছবি জগতৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ অভিনয় প্ৰদৰ্শন বুলি গণ্য কৰা হয়।
ই ত্ৰয়োদশ বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত গোল্ডন বিয়েৰ বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন পোৱাৰ উপৰিও অস্কাৰ বঁটাৰ বিদেশী ভাষাৰ ছবি শিতানত প্ৰতিদ্বন্দ্বতা কৰিবলৈ ভাৰতৰ আনুষ্ঠানিক প্ৰৱিষ্টিত স্থান পাইছিল৷ ইণ্ডিয়া টাইম মুভিজে অৱশ্যেই চাবলগীয়া শীৰ্ষৰ ২৫খন বলিউডৰ ছবিৰ তালিকাত চাহিব বিবি ঔৰ গুলামক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।
আপাৰষ্টল ডট্‌ কমে মন্তব্য কৰে, "চাহেব বিবি ঔৰ গোলাম এখন ৰোমাণ্টিক আৰু হেৰোৱা দিনৰ নষ্টালজিক কাহিনী।
বোলছবিখন অপূৰ্ব আৰু পৰিৱেশ ৰচনা, সংলাপ, চিনেমাট'গ্ৰাফী, গানৰ দৃশ্যগ্ৰহণ, সুন্দৰ অভিনয়েৰে ই এক বিষণ্ণ চাপ এৰি যায়।
" মীনা কুমাৰীৰ অভিনয়কো প্ৰশংসা কৰা হয়: "যদিও আটাইকেইজন অভিনেতাৰে অভিনয় সুন্দৰ, মীনা কুমাৰী এই ছবিখনৰ আত্মাস্বৰূপ।
এদিন বজাৰত এটা বোমা বিস্ফোৰণ হয় আৰু তাৰ পিছত ব্ৰিটিছ সেনা আৰু স্বধীনতা সংগ্ৰামীৰ মাজত হোৱা গুলীয়াগুলীত ভূতনাথ আহত হয়।
ভূতনাথৰ কৰ্মীসকলে তেওঁক জনায় যে হাৱেলীৰ ভগ্নাৱশেষৰ মাজত মানুহৰ জঁকা এটা পুতি থোৱা অৱস্থাত পোৱা গৈছে।
সুভদ্ৰাৰ পতি নীলেশেও সুভদ্ৰাৰ এজন পুৰণি সহপাঠীৰ সৈতে এক সম্পৰ্কৰ কথা জানি সন্দেহৰ বশৱৰ্তী হয়।
ইফালে সুভদ্ৰায়ো যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ যোৱাৰ সুযোগ পায় আৰু তাৰ মাজতে নীলেশক বিচ্ছেদৰ প্ৰস্তাৱ দিবলৈ মনস্থ কৰে।
বিয়াৰ অনুষ্টুপীয়া অভ্যৰ্থনাৰ পৰা একেলগে ঘূৰি আহোঁতে নীলেশ আৰু সুভদ্ৰাই অনুভৱ কৰে যেন দুয়ো দুয়োকে বুজি উঠিছে।
বহুজাতিক সংস্থাই মানৱ সম্পদৰ ব্যৱহাৰ যন্ত্ৰৰ দৰে কৰিবলৈ লোৱাত, পাৰিবাৰিক সংঘাত, জীৱনৰ মূল্যায়নৰ সংজ্ঞাও সলনি হৈছে।
অৰ্থ আৰু প্ৰলোভনে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা মানৱ সমাজৰ কেইটিমান চৰিত্ৰ লৈ 'নীল প্ৰজাপতি' ৰচনা কৰা হৈছে।
পঞ্চদশ লোকসভাৰ কাৰ্যকাল শেষ হোৱাৰ পোন্ধৰ দিন পূৰ্বে ২০১৪ চনৰ ১৬ এপ্ৰিল তাৰিখে সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ ফলাফল ঘোষণা কৰা হয়।
ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ নেতৃত্বত ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মৰ্চা ই ৩৩৬খন আসনত বিজয় সাবস্ত্য কৰিছিল।
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ নেতৃত্বত সংযুক্ত প্ৰগতিশীল পাৰ্টীয়ে মাত্ৰ ৫৮খন আসনহে লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
এনেদৰেই বি জে পি আৰু ইয়াৰ মিত্ৰ দল সমূহে ১৯৮৪ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ পাছত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে গঠন কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিছে।
ভাৰতৰ নিৰ্বাচন আয়োগৰ মতে ভাৰতৰ মুঠ ভোটাৰৰ সংখ্যা ৮১৪.৫ মিলিয়ন চুইছেগৈ আৰু ই সমগ্ৰ বিশ্বৰ ভিতৰতে সৰ্বোচ্চ॥ বিগত ২০০৯ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ তুলনাত এইটো নিৰ্বাচনত নতুন ভোটাৰৰ সংখ্যা ১০০ মিলিয়নলৈ বৃদ্ধি পাইছে।
প্ৰথম পৰ্যায়ৰ ভোট গ্ৰহণৰ ৪৮ ঘণ্টাৰ আগৰ পৰা নৱম পৰ্যায়ৰ ভোট গ্ৰহণৰ শেষলৈকে ভাৰতীয় নিৰ্বাচন আয়োগে সকলো ধৰণৰ এগ্‌জিত প’ল প্ৰকাশ কৰাত নিষেধাজ্ঞা জাৰি কৰিছিল।
পূৰ্ব পৰ্যায়ৰ এগ্‌জিত প’লৰ প্ৰচাৰে পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ৰ নিৰ্বাচনত ভোটাৰৰ সিদ্ধান্ত সলনি নহ’বলৈ এই সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল।
নটা পৰ্যায়ত অনুষ্ঠিত হোৱা সাধাৰণ নিৰ্বাচনত অভিলেখ সংখ্যক ৬৬.৩৮ শতাংশ ভোটাৰে ভোটাধিকাৰ সাবস্ত্য কৰিছিল।
মতা হাতীৰ কান্ধলৈকে উচ্চতা ২.৭ মিটাৰ আৰু মাইকী হাতীৰ প্ৰায় ২.৮ মিটাৰ ইয়াৰ শুঁৰডাল নাক আৰু ওপৰ ওঁঠৰ এটা অংশ, ইয়াৰ নাক শুঁৰৰ ওপৰত থাকে।
ইয়াৰ উপৰিও হাতীয়ে ইয়াৰ শুঁৰডাল খাদ্য খোৱা, পানী খোৱা, স্পৰ্শ কৰা, ধূলি মৰা, শব্দ কৰা, প্ৰতিৰক্ষা,অন্য প্ৰাণীৰ সৈতে যোগাযোগ কৰা আদি বিভিন্ন কামত ব্যৱহাৰ কৰে।
কিছু দিনৰ আগলৈকে আফ্ৰিকাৰ হাতীৰ দৰেই এছিয়' হাতীৰৰ দলো পূৰ্ণবয়স্ক মাইকী হাতীৰ নেতৃত্বত চলা বুলি ধাৰণা কৰা হৈছিল।
এছিঅ' হাতীয়ৈ সাধাৰণতে ঘাঁহনি, ক্ৰান্তীয় চিৰসেউজীয়া বনাঞ্চল , অৰ্ধ-চিৰসেউজীয়া বনাঞ্চল , সেমেকা পৰ্ণপাতী বনাঞ্চল , শুকান পৰ্ণপাতী বনাঞ্চল আৰু শুকান কাইঁটীয়া বনাঞ্চল ত বাস কৰে।
তদুপৰি গছৰ গাত দাগ বহুৱাই কোনো ঠাইত নিজৰ আধিপত্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰু দলৰ অন্য প্ৰতিদ্বন্দ্ব্বীৰ সৈতে যুঁজত অস্ত্ৰ হিচাপেও ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়।
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ বছৰজোৰা প্ৰচেষ্টাৰ অন্তত ২০১৩ চনৰ ৬ জানুৱাৰী তাৰিখে তিতাবৰ ন-আলিৰ কাষৰ সমন্বয় ক্ষেত্ৰত অসমৰ উপৰি বহিঃৰাজ্যৰ ১৪,৮৩৩ জন শিল্পীয়ে খোলবাদ্য পৰিৱেশন কৰি অভিলেখ স্থাপন কৰে।
বিশাল পথাৰখনত ৫০ সহস্ৰাধিক জনতা, ইণ্ডিয়া বুক অফ ৰেকৰ্ডছ তথা এছিয়ান বুক অফ ৰেকৰ্ডছৰ প্ৰতিনিধিৰ উপস্থিতিত এই অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰা হয়।
১০ মিনিট যোৱাৰ পিছতেই ১ বাজি ২০ মিনিটত পৰ্যবেক্ষেক অভিজিত বৰুৱাই কাৰ্যসূচী সফলতাৰে সামৰণি পৰিল বুলি ঘোষণা কৰে।
২০১৩ চনৰ ৬ জানুৱাৰীত অসমৰ যোৰহাট জিলাৰ তিতাবৰ ন-আলিৰ কাষৰ সমন্বয় ক্ষেত্ৰত অসমৰ উপৰি বহিঃৰাজ্যৰ ১৪,৮৩৩ জন শিল্পীয়ে খোলবাদ্য পৰিৱেশন কৰাৰ লগতে জাতীয় সংগীত অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ পৰিৱেশন কৰি এক নতুন অভিলেখ সৃষ্টি কৰে।
এই অনুষ্ঠানৰ মূল লক্ষ্য আছিল বিশ্ব অভিলেখ গঢ়ি গীনিজ বুক অৱ ৰেকৰ্ডছত নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰা আৰু মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ বিশ্বজনীন আদৰ্শ আৰু সাংস্কৃতিক বিশ্ববাসীৰ ওচৰত চিনাকি কৰাই দিয়া।
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ উদ্যোগত আৰু সংঘৰ তিতাবৰ জিলাৰ উদ্যোগত কেইবামাহো ধৰি চলা অনুশীলনৰ অন্তত অভিলেখ গঢ়াৰ প্ৰচেষ্টা চলোৱা হয়।
প্ৰায় ৫০ সহস্ৰাধিক জনতা, ইণ্ডিয়া বুক অফ ৰেকৰ্ডছ তথা এছিয়ান বুক অফ ৰেকৰ্ডছৰ প্ৰতিনিধিৰ উপস্থিতিত এই দুয়োটা অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰা হয়।
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘ আৰু সংঘ তিতাবৰ জিলাই যুটীয়া ভাৱে এক অভিলেখ গঢ়াৰ কথা সিদ্ধান্ত লৈছিল।
বিশ্ব অভিলেখ গঢ়ি গীনিজ বুক অৱ ৰেকৰ্ডছত নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰা আৰু মহাপুৰুষ শ্ৰী মন্ত শংকৰদেৱৰ বিশ্বজনীন আদৰ্শ আৰু সাংস্কৃতিক বিশ্ববাসীৰ ওচৰত চিনাকি কৰাই দিয়াই এই অনুষ্ঠানৰ মূল লক্ষ্য আছিল।
এই অনুষ্ঠানটোৰ পৰ্যবেক্ষক হিচাপে আছিল গীনিজ বুক অফ ৰেকৰ্ডৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰতিনিধি অভিজিত বৰুৱা আৰু অংকিতা বৰঠাকুৰ।
এই অনুষ্ঠানটোৱে ১০ মিনিট অতিক্ৰম কৰাৰ পিছতেই অভিজিত বৰুৱাই ইণ্ডিয়া বুক অফ ৰেকৰ্ডছত নামভৰ্তি হ’ল বুলি ঘোষণা কৰে।
লগতে তেওঁ ইয়াকো জনাই যে, বিশ্ব অভিলেখৰ বাবে এছিয়া বুক অফ ৰেকৰ্ডছত নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰাবলৈ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছে।
অংকিতা বৰঠাকুৰে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ পদাধিকাৰ ৰজনীকান্ত দত্ত আৰু প্ৰধান সম্পাদক হৰিপ্ৰসাদ হাজৰিকাৰ হাতত ইণ্ডিয়া বুক অফ ৰেকৰ্ডছৰ স্মাৰক আৰু আনুষ্ঠানিক প্ৰমাণ-পত্ৰ প্ৰদান কৰে।
এই অনুষ্ঠানত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ, তেওঁৰ পুত্ৰ গৌৰৱ গগৈ, শ্ৰী মন্ত সংঘৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাতা সোণাৰাম চুতীয়া, সংঘৰ পদাধিকাৰ ৰজনীকান্ত দত্ত, বিধায়ক অৰুণ ফুকন আৰু ৰণজিৎ দাস উপস্থিত আছিল।
ইয়াৰ পিছত অভিজিত বৰুৱাই থাওকতে লোৱা সিদ্ধান্ত মৰ্মে বায়ন শিল্পীসকলক একেলগে অসমৰ জাতীয় সংগীত পৰিৱেশন কৰি আন এক বিশ্ব অভিলেখৰ বাবে সাজু হ’বলৈ আহ্বান জনায়।
আনহাতে, পূৰ্বৰ সিদ্ধান্ত নথকাৰ হেতু জাতীয় সংগীতৰ বাবে আনুষ্ঠানিক প্ৰমাণ-পত্ৰ আৰু স্মাৰক প্ৰদান কৰিব নোৱাৰিলে।
প্ৰতিনিধিদ্বয় অভিজিত বৰুৱা আৰু অংকিতা বৰঠাকুৰে কয় যে, এছিয়া বুক অফ ৰেকৰ্ডছ আৰু গীনিজ বুক অফ ৰেকৰ্ডছৰ বাবে তেওঁলোকে অনুষ্ঠানিক যোগাযোগ সম্পন্ন কৰিব।
প্ৰথমতে, অসমৰ বিভিন্ন জিলাৰ সংঘৰ সাংস্কৃতিক সম্পাদকসকলে নিজ নিজ স্থানৰ শিল্পীসকলৰ সৈতে অনুশীলন আৰম্ভ কৰিছিল।
নেলীৰ হত্যাকাণ্ড বুলিলে ১৯৮৩ চনত অসমৰ নগাঁও জিলাৰ নেলীত সংঘটিত হোৱা সন্দেহজনক অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰীৰ হত্যাকাণ্ডক বুজায়।
আক্ৰান্ত ১৪ খন গাঁও আছিল আলিসিংহ, খোলাপথাৰ, বসুন্ধাৰী, বুগডুবা বিল, বুগডুবা হাবি, বৰজলা, বুতুনী, ইন্দুৰমাৰী, মাটি পৰ্বত, মুলাধাৰী, মাটি পৰ্বত নং ৮, শিলভেটা, বৰবুৰী আৰু নেলী।
আক্ৰান্তসকলৰ বেছিভাগেই অসমলৈ বাংলাদেশৰ পৰা প্ৰবজন কৰা মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ লোক আছিল বুলি কোনো কোনো সূত্ৰই কয়।
এই ঘটনাৰ তদন্ত কৰিবলৈ ত্ৰিভুৱন প্ৰসাদ তিৱাৰীৰ অধীনত গঠন কৰা তিৱাৰী কমিচনে ১৯৮৫ চনত অসম চৰকাৰক ৬০০ পৃষ্ঠাজোৰা প্ৰতিবেদন দাখিল কৰে।
কিন্তু হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ নেতৃত্বাধীন কংগ্ৰেছ চৰকাৰে এই প্ৰতিবেদন ৰাজহুৱা নকৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়।
১৯৮৩ চনত অসম আন্দোলনৰ সময়ত অনুষ্ঠিত হোৱা সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ ফলস্বৰূপে অসমৰ ঠায়ে ঠায়ে হিংসাত্মক ঘটনাৱলী সংঘটিত হৈছিল।
অসম আন্দোলনৰ নেতাসকলে অবৈধ অনুপ্ৰবেশকাৰীৰ নাম ভোটাৰ তালিকাৰ পৰা আঁতৰাই নিদিয়া পৰ্যন্ত নিৰ্বাচন স্থগিত ৰাখিবলৈ চৰকাৰক অনুৰোধ জনাইছিল।
কিন্তু চৰকাৰে নিৰ্বাচন পাতিবলৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰাত ৰাজ্যজুৰি ব্যাপক গণ-আন্দোলনৰ সূত্ৰপাত ঘটে।
১৯৮৫ চনত অসম চুক্তি স্বাক্ষৰিত হোৱাৰ পিছত এই নিৰ্বাচনৰ ফলাফলক বাতিল কৰি নতুন নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হয়।
৫ম দালাই লামাৰ ইচ্ছা অনুসৰি, মৰেক লামা লডৰে গায়ষ্ঠেই টাৱাং মনেষ্ট্ৰিটো ১৬৮১ চনত স্থাপন কৰিছিল।
১৯৬২ চনৰ চীন-ভাৰতৰ যুদ্ধৰ পাছত টাৱাং আৰু সমগ্ৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ চীনৰ শাসনলৈ গুছি গৈছিল, কিন্তু কিছু অজ্ঞাত কাৰণত চীনা সৈন্যই সমগ্ৰ অঞ্চল হঠাতে এৰি গুছি যায়।
মূলত: আধ্যাত্মিক তত্ত্বসমৃদ্ধ ৰাসলীলা অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত উদযাপন কৰা হয় যদিও মাজুলীৰ ৰাসলীলাত হোৱা আড়ম্বৰপূৰ্ণ অনুষ্ঠানে সুকীয়া বৈশিষ্ট্য বহন কৰে।
শৰতকালৰ জ্যোৎস্না প্লাৱিত ৰাতিত, গোপীসকলক প্ৰেমৰসত আপ্লুত কৰি শ্ৰীকৃষ্ণই যি লীলাৰে বৃন্দাবন উৎফুল্ল কৰি তুলিছিল সেই প্ৰেমলীলাই ৰাস মহোৎসৱৰ প্ৰতিপাদ্য বিষয়।
সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ নদীদ্বীপ মাজুলী ৰাসলীলা প্ৰদৰ্শনৰ স্বৰ্ণক্ষেত্ৰ বুলিলেও বঢ়াই কোৱা নহ'ব।
বৰ্ষাকালৰ বানত জুৰুলা হোৱা মাজুলীবাসীয়ে বৰ্ষান্তত নৱ উদ্যম আৰু হেঁপাহেৰে ৰাস মহোৎসৱৰ বাবে প্ৰস্তুত হয়।
লক্ষ্মী পূৰ্ণিমাৰ দিনাৰ পৰাই নাটকৰ আখৰা আৰম্ভ কৰি এমহীয়া পৰিক্ৰমাৰ অন্তত তিনিদিনীয়াকৈ ৰাস অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
ঐতিহ্যমণ্ডিত দক্ষিণপাট সত্ৰত ৰাসলীলাৰ নাট্য-কাহিনীৰ লগত সমান্তৰালভাৱে বৃন্দাবন চন্দ্ৰ মহাপ্ৰভুৰ পূজা অনুষ্ঠানে সত্ৰৰ পৰিৱেশ আধ্যাত্মিক ৰসসিক্ত কৰি তোলে।
চামগুৰি সত্ৰৰ মাংগলিক পৰিৱেশত বৃন্দাবন চন্দ্ৰ মহাপ্ৰভুৰ পূজা আৰু ৰাসলীলা অভিনয়েৰে এই উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়।
উত্তৰ কমলাবাৰী সত্ৰ, নতুন কমলাবাৰী সত্ৰ প্ৰমুখ্যে মাজুলীৰ বিভিন্ন স্থানত প্ৰদৰ্শিত প্ৰায় পঞ্চাশটি মঞ্চত আয়োজন কৰা ৰাসলীলাৰ আকৰ্ষণীয়তাই দৰ্শকক বিস্ময় মুগ্ধ কৰি আহিছে।
এইসমূহ দৰ্শনৰ বাবে দেশীয় বাবে আৰু বিদেশী পৰ্যটকৰ আগমনে সেই সময়ত মাজুলীক মৰততে সৰগীয় পৰিৱেশ কৰি তোলে।
তেওঁৰ ৰসপূৰ্ণ অৰ্থাৎ তাত্ত্বিক ৰসেৰে সমৃদ্ধ কথাবস্তুক ৰাসলীলাৰ মাধ্যমেৰে আত্মাৰ পৰা পৰমাত্মালৈ, দৈনন্দিন জীৱনৰ সুখানুভূতিক আধ্যাত্মিকতালৈ আৰু কাম প্ৰবৃত্তিসমূহক কলাত্মক ৰূপ প্ৰদান কৰি ৰাসলীলাত অংকন কৰা হৈছে।
শ্ৰীকৃষ্ণৰ সুমধুৰ বংশীধ্বনিত মুগ্ধ হৈ গোপীসকলে য’ৰে কাম ত’তে পেলাই সংসাৰৰ সকলো মোহ ত্যাগ কৰি বৃন্দাবনলৈ ঢাপলি মেলিছিল আৰু শ্ৰীকৃষ্ণৰ চৰণত নিজকে সমৰ্পন কৰিছিল।
কিন্তু যেতিয়াই শ্ৰীকৃষ্ণ তেওঁলোকৰ অধীন বুলি ভাবি গোপীৰ মন গৰ্ব-অহংকাৰত ভৰি পৰিল, তেতিয়াই শ্ৰীকৃষ্ণই গোপীসকলৰ মাজৰ পৰা অন্তৰ্ধান হৈ পৰিল।
ভক্তৰ ভক্তিত সন্তুষ্ট হৈ ভগৱানে গোপীসকলক মানৱ জীৱনৰ পৰমাৰ্থ বুজাই দিলে আৰু তেওঁলোকৰ অন্তৰ পৰিশুদ্ধি কৰিলে।
দক্ষিণপাট সত্ৰৰ পিছতহে গড়মূৰ, আউনীআটী, বেঙেনাআটী, কমলাবাৰী, ভোগপুৰ আদি সত্ৰলৈ ৰাসৰ প্ৰসাৰ ঘটে।
এদিনীয়াকৈ যিবোৰ সত্ৰত পালন কৰে সেইবোৰ সত্ৰত ৰাস উপলক্ষে হিয়ানাম, দিহানাম, গায়ন-বায়ন, নটুৱা চালি, ওজাপালি আদি অনুষ্ঠান পাতে।
উদাসীন পন্থাৰ পৰম্পৰাৰে প্ৰচলিত সত্ৰসমূহত আৰু সত্ৰীয়া পাৰিপাৰ্শ্বিকতাৰ মাজত প্ৰদৰ্শিত ৰাসলীলাত পুৰুষ অভিনেতা সকলেই পুৰুষ আৰু নাৰী উভয় চৰিত্ৰতে বৰ্তমানো অভিনয় কৰি আছে।
সত্ৰসমূহত সাধাৰণতে নামঘৰতে ৰাসলীলা প্ৰদৰ্শন হৈছিল যদিও বৰ্তমান যুগত আধুনিক গতিধাৰালৈ দৰ্শকৰ মন আকৰ্ষণ হোৱাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি আধুনিক কলা-কৌশল ব্যৱস্থাৰে মঞ্চত ৰাস অভিনয় কৰা দেখা যায়।
এনে ব্যৱস্থাৰ আৰ্হিতে ৰাসকো মঞ্চৰ জৰিয়তে অধিক আকৰ্ষণীয় ৰূপত প্ৰদৰ্শন কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে।
এই আধুনিক কলা-কৌশলৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি প্ৰয়াত গড়মূৰীয়া সত্ৰাধিকাৰ পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীয়ে ৰাসলীলাক মঞ্চৰাসলৈ পৰিৱৰ্তন কৰে।
অৱশ্যে এতিয়াও কিছু সত্ৰই প্ৰাচীন পৰম্পৰা ৰক্ষা কৰি পূৰ্বৰ ৰাস প্ৰদৰ্শনৰ মূলস্থলী নামঘৰতেই প্ৰদৰ্শন কৰি আহিছে।
ৰাসোৎসৱ হৈছে এনে এটি উৎসৱ, য’ত ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ জীৱনলীলাক উপভোগ্য কৰি প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে।
বৰাহমিহিৰে তিনিটা বিষয়ৰ ওপৰত গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল, যথাক্ৰমে - তন্ত্ৰ বা গাণিতিক জ্যোতিৰ্বিদ্যা, হোৰা বা কুণ্ডলী আৰু সংহিতা বা সাধাৰণ জ্যোতিষবিদ্যা।
পাঁচটা খণ্ডৰে গঠিত এই গ্ৰন্থখনক জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু জ্যোতিষশাস্ত্ৰৰ সংক্ষিপ্তসাৰ বুলি চিহ্নিত কৰিব পাৰি।
পাঁচটা খণ্ড হৈছে: সূৰ্যসিদ্ধান্ত, ৰোমকসিদ্ধান্ত, পৌলিশসিদ্ধান্ত, পিতামহসিদ্ধান্ত আৰু বশিষ্ঠসিদ্ধান্ত।
আৰব দাৰ্শনিক আল খোৱাৰিজমিয়ে সূৰ্যসিদ্ধান্তৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ আল জাবৰ ওয় আল মুকাবলা ৰচনা কৰিছিল বুলি ভবা হয়।
ইয়াতে তেওঁ জ্যোতিষী দৃষ্টিকোণৰ পৰা বহু শিলৰ বিবৰণ আৰু পাক-ভাৰতৰ ভৌগোলিক তথ্য সন্নিবিষ্ট কৰিছিল।
ইয়াৰ উপৰিও ইয়াত সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰৰ গতি আৰু প্ৰভাৱ, আবহবিদ্যা, স্থাপত্য আৰু পূৰ্তবিদ্যাৰ নানা বিষয় প্ৰসঙ্গত জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ কথা আলোচিত হৈছে।
এই গ্ৰন্থত তেওঁ ব্ৰজলেপ নামে এটি বস্তুৰ প্ৰস্তুত প্ৰণালী ব্যাখ্যা কৰিছে যি আধুনিকঁকালৰ চিমেণ্টৰ সমগোত্ৰীয় আছিল।
সেই সময়ত ভাৰতত বৰাহমিহিৰৰ দ্বাৰা উদ্ভাবিত এই ব্ৰজলেপ বৃহৎ বৃহৎ দালানৰ কোঠাৰ ইটাৰ গাঁথনি তৈয়াৰত ব্যবহৃত হৈছিল।
বৰাহ-মিহিৰ প্ৰাচীন ভাৰতৰ গুপ্ত সাম্ৰাজ্যৰ সমসাময়িক এজন বিখ্যাত দাৰ্শনিক, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী, গণিতজ্ঞ আৰু কবি।
তেওঁ পঞ্চসিদ্ধান্তিকা নামৰ এটি মহাসংকলনগ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল, যʼত তেওঁৰ জীৱনকালৰ সময়ৰ গ্ৰীক, মিছৰীয়, ৰোমান আৰু ভাৰতীয় জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ সাৰ লিপিবদ্ধ আছে।
জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ উপৰিও গণিতশাস্ত্ৰ, পূৰ্তবিদ্যা, আবহবিদ্যা আৰু স্থাপত্যবিদ্যাৰ তেওঁ পণ্ডিত আছিল।
উদ্ভিদবিদ্যাৰ পৰা জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান, সামৰিক বিজ্ঞানৰ পৰা পুৰাকৌশল - জ্ঞানৰ সকলো ক্ষেত্ৰতেই আছিল তেওঁৰ স্বচ্ছন্দ পদচাৰণা।
তেওঁৰ আগত ভাৰতবৰ্ষৰ জ্যোতিবিৰ্জ্ঞানৰ মূল গ্ৰন্থ আছিল বেদাঙ্গ জ্যোতিষ, যিখন খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্দশ শতিকাত ৰচিত হৈছিল।
ইয়াৰ অনুসাৰে ৬৭টা চান্দ্ৰ মাহেৰে গঠিত পাঁচ বছৰত এক যুগ হয় আৰু ইয়াত ৰাহু আৰু কেতু নামৰ দুটা ধাৰণাৰ দ্বাৰা সূৰ্যগ্ৰহণ আৰু চন্দ্ৰগ্ৰহণ ব্যাখ্যা কৰা হৈছিল।
বেদাঙ্গ জ্যোতিষ প্ৰায় ১৫০০ বছৰ ধৰি দক্ষিণ এছিয়াৰ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ প্ৰধান আকৰগ্ৰন্থ হিচাপে চিহ্নিত হৈছিল।
কিন্তু বৰাহমিহিৰে তেওঁৰ সূৰ্যসিদ্ধান্ত নামে ৰচনাত যি সূৰ্যকেন্দ্ৰিক ব্যবস্থাৰ কথা বৰ্ণনা কৰিছিল, সেয়া আছিল বহু বেছি সঠিক।
সেইসময়ত আফগানিস্তান, পঞ্জাব, সিন্ধু আৰু ৰাজপুতনা এই কেইটা অঞ্চলেৰে গঠিত এক বিৰাট এলেকা জুৰি শকস্তান নামৰ এখন ৰাজ্য আছিল।
তেওঁৰ মহাগ্ৰন্থ পঞ্চসিদ্ধান্তিকাত তেওঁ প্ৰথমে ভাৰতীয় স্থানীয় জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ ধাৰাবোৰৰ বৰ্ণনা দিয়ে আৰু শেষৰ দুটা খণ্ডত পশ্চিমীয় জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান সম্বন্ধে আলোচনা কৰে।
এইবিলাকত গ্ৰীক আৰু আলেকজেন্দ্ৰীয় ঘৰানাৰ গণনা, আনকি টলেমীয় গাণিতিক সাৰণিয়েও পূৰ্ণাঙ্গ ৰূপত স্থান পাইছে।
বৰাহমিহিৰৰ ৰচনাৱলীত খ্ৰীষ্টীয় ৬ষ্ঠ শতিকাৰ ভাৰতবৰ্ষৰ এক বিস্তৃত বৰ্ণনা পোৱা যায়।
তেওঁ বাৰম্বাৰ জ্যোতিষীবিদ্যাৰ গুৰুত্বৰ ওপৰত লিখিছিল আৰু এই বিষয়ে বহু নিবন্ধ ৰচনা কৰিছিল, যেনে ৰাশিগণনাৰ ওপৰত দুখন বিখ্যাত গ্ৰন্থ বৃহজ্জাতক আৰু লঘুজাতক।
বৰাহমিহিৰে তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত বৃহজ্জাতকত কৈছে, তেওঁ আদিত্যদাসৰ সন্তান, তেওঁ তেওঁৰ পিতৃৰ ওচৰত শিক্ষালাভ কৰিছিল।
ইজিপ্তৰ মৈদামত পোৱা সমলমতে ৫০০০ বছৰ পূৰ্বৰেপৰা ইজিপ্তবাসীয়ে টুথব্ৰাছ ব্যৱহাৰ কৰিছিল বুলি জনা যায়।
তাৰো আগতে মেছোপটেমিয়াৰ মানুহে কেটেলা পহুৰ কাঁইট,গছৰ কাঁইট,চৰাইৰ পাখি আদিৰে দাঁত পৰিষ্কাৰ কৰিছিল।
ভাৰতৰ আয়ুৰ্বেদ শাস্ত্ৰতো বিভিন্ন গছৰ ঠানিৰ 'দাঁতোন' হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ উদাহৰণ আছে।
নিম.সৌৰা,বঙালী এৰা,পচতীয়া,বকুল,তেজমুৰী বা তেজমুই লতা,কুমলীয়া বাঁহৰ লেকেচী,দীঘলতি আদি গছৰ ঠানি টুকুৰা কৰি আগটো দাঁতেৰে চোবাই মিহি আৰু কোমল কৰি তাৰে দাঁত ঘঁহিছিল।
বিশেষকৈ আমাৰ দেশত ৰে'লত ভ্ৰমণ কৰিলে ৰে'ল ষ্টেচনবোৰত ৰাতিপুৱা 'দাঁতোন' বিক্ৰী কৰা দেখা যায়।
গ্ৰীক আৰু ৰোমান সাহিত্যতো অতীজতে দাঁত-মুখ পৰিষ্কাৰ কৰাৰ বাবে 'দাঁতোন'ব্যৱহাৰ কৰাৰ কথা পোৱা যায়।
আজিকালি বজাৰত বিভিন্ন ধৰণৰ,বিভিন্ন আকাৰৰ,বিভিন্ন ৰঙৰ,বিভিন্ন গুণ সম্পন্ন টুথব্ৰাছ ওলাইছে।
দাঁতোন বা টুথব্ৰাছ হৈছে দাঁত, দাঁতৰ আলু আৰু জিভা পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এক পৰিচ্ছন্নতা সঁজুলি।
প্ৰথম, জ্যামিতিৰ প্ৰমেয়ৰ যুক্তিযুক্ত প্ৰমাণ দিয়া আৰু তেওঁ আঢ়ৈহাজাৰ বছৰ পূৰ্বেই অনুভৱ কৰিছিল যে স্বাভাৱিক সংখ্যাসমূহেই যথেষ্ট নহয়।
যথাযথভাৱে বিন্দু সজ্জিত কৰি কেনেকৈ বৰ্গক্ষেত্ৰ আৰু ত্ৰিভুজ নিৰ্মাণ কৰিব পৰা যায়, উদঙাই দেখুৱাই তেওঁ‌ এহাতে সংখ্যাৰ লগত জ্যামিতিৰ সম্বন্ধ স্থাপন কৰিছিল আৰু তাঁৰৰ দৈৰ্ঘ্যৰ সৰল অনুপাত ক্ৰমে সুষম সংগীতধৰ্মী ধ্বনি, যেনে: তৃতীয়, অষ্টক আদি যে সৃষ্টি কৰিব পৰা যায়, সেই কথা আৱিষ্কাৰ কৰি তেখেতে পদাৰ্থবিদ্যাৰ লগত সংখ্যাৰ সম্বন্ধ স্থাপন কৰিছিল।
ত্ৰিভুজ, বৰ্গক্ষেত্ৰ আৰু পঞ্চভুজৰ ওপৰত মহাজাগতিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰি পাইথেগাৰাছৰ শিষ্যসকলে সমগ্ৰ গ্ৰীক জ্যামিতিৰ ভেটি গঢ়ি তুলিছিল।
পঞ্চম শতিকাৰ মাজভাগত পাইথেগাৰাছৰ মতবাদৰ বিৰুদ্ধে শাসকগোষ্ঠী আৰু ৰাইজ সজাগ হৈ উঠে আৰু টোলবোৰ ধ্বংস কৰা হয়।
পাইথেগাৰাছৰ ছাত্ৰ ফিল’লাউছে পাইথেগাৰাছ আৰু তেওঁৰ ছাত্ৰসকলৰ নানা উদ্ভাৱন কিতাপৰ আকাৰত লেখি উলিয়াইছিল।
পাছৰ দাৰ্শনিক এৰিষ্ট'টলে এই সকলো ধাৰণাকে পাইথেগাৰাছ আৰু তেওঁৰ ছাত্ৰসকলৰ সন্মিলিত ধাৰণা বুলি অভিহিত কৰিছে।
পাইথেগাৰাছে প্ৰচাৰ কৰিছিল যে ক্ষমতালোভী লোক কিছুমানক পৰম্পৰাগতভাৱে শাসকৰ আসনত বহুওৱাৰ সলনি গুণী-জ্ঞানী লোককহে তেনে পদত বহুৱাব লাগে।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৩২ত তেওঁ ছামোছ এৰি ইটালীৰ ক্ৰটন নগৰলৈ যায় আৰু তাত নীতি আৰু ধৰ্মশাস্ত্ৰ অধ্যয়নৰ এক টোল গঢ়ি তোলে।
প্ৰায়বোৰ তথ্যৰ মতে তেওঁৰ জন্ম গ্ৰীচ দেশৰ চাম'চত, ব্যবসায়ী নেচৰ্কাচৰ ঘৰত প্ৰায় ৫৭০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত হৈছিল।
তেওঁ ক্ৰেওফিলাচ, হাৰ্মদমাচ, বাইআচ, থেলেচ, এনেক্সিমেণ্ডাৰ, ফেৰেচাইদ্‌চ, থেমিষ্টীবা আদিৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।
১৮৩৬ চনত ইংৰাজে প্ৰশাসনীয় সুবিধাৰ দোহাই দি অসমৰ বিদ্যালয়-মহাবিদ্যালয় আদি চৰকাৰী অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানত অসমীয়া ভাষাৰ পৰিবৰ্তে বঙালী ভাষা প্ৰচলন কৰে।
ইতিমধ্যে অসমৰ কমিছনাৰ কেপ্তেইন ফ্ৰেন্সিছ জনকিন্সৰ আমন্ত্ৰণ ক্ৰমে অসমৰ শদিয়াত এটা খ্ৰীষ্টান মিছন পতাৰ উদ্দেশ্যেৰে আমেৰিকান বেপ্টিষ্ট মিছনেৰীসকল অসমলৈ আহে।
১৮৪৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত শিৱসাগৰৰ মিছন প্ৰে'ছৰ পৰা মাহেকীয়া ‘অৰুণোদই সংবাদ পত্ৰ’ প্ৰথম প্ৰকাশ পায়।
অৱশ্যে প্ৰথম প্ৰকাশৰ পৰা ১৮৫০ চনলৈ কাকতত কেৱল মুদ্ৰক আৰু প্ৰকাশক হিচাপে ও,টি কাট্টাৰৰ নাম আছিল৷ সম্পাদক হিচাপে কাৰো নাম উল্লেখ নাছিল৷ ১৮৫০ চনৰ পৰাহে সম্পাদক হিচাপে নাথান ব্ৰাউনৰ নাম প্ৰকাশ কৰা হয়৷ ১৮৪৬ চনৰ পৰা ১৮৫০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহলৈ ও,টি, কাট্টাৰ সম্পাদক, মুদ্ৰক আৰু প্ৰকাশক আছিল৷ মাৰ্চ মাহৰ পৰা নাথান ব্ৰাউন সম্পাদক হ’ল৷ ইয়াৰ পিছত অৰুনোদইৰ সম্পাদক হিচাপে কেইবাগৰাকী আমেৰিকান লোকক পাওঁ৷ তেওলোক আছিল, এ,এইচ, ডেনফোৰ্থ, এছ,কে,হুইটটিং, মাইলচ ব্ৰনছন, মিছেছ ৱাৰ্ড, ৰেভাৰেণ্ড ক্লাৰ্ক আৰু এ.কে. গাৰ্নি।
১৮৬৭ চনলৈ অৰুনোদই নিয়মিতভাৱেই প্ৰকাশ পাইছিল যদিও ইয়াৰ পিছত ১৮৮০ চনলৈ ই চেগা-চোৰোকাকৈ প্ৰকাশ পাইছিল৷ ১৮৫৬ চনৰ পৰা কাকতখনৰ ’সম্বাদ পত্ৰ’ অংশটি বাদ দি মাত্ৰ আলোচনী অংশহে ৰখা হৈছিল৷ ১৮৬১ চনৰ জানুৱাৰী সংখ্যাৰ পৰা ’অৰুনোদই’ নামৰ ঠাইত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ বৰ্ণ-বিন্যাস আৰ্হি গ্ৰহণ কৰি কাকতখনৰ নাম “অৰুণোদয়’’ কৰা হয়৷
এইখন সংবাদ পত্ৰই আধুনিক অসমীয়া ভাষাৰ বাটকটীয়া বুলি ক’ব পাৰি কাৰণ এই আলোচনীৰ দ্বাৰা অসমীয়া সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত এক নতুন যুগৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
অৰুণোদইৰ পাততে আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন, পণ্ডিত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা, গুণাভিৰাম বৰুৱা আদিৰ দৰে লোকে সাহিত্যিক ৰূপে ভূমুকি মাৰিছিল।
মূলতঃ খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ কাৰণে এই সংবাদ পত্ৰ প্ৰকাশ কৰা হৈছিল যদিও গদ্য-পদ্য-ভূগোল-বুৰঞ্জী-নীতি কথা, দেশ-বিদেশৰ বতৰা, জীৱনী, কাহিনী আদি বিবিধ ৰচনা ইয়াত প্ৰকাশিত হৈছিল।
১৮৮৩ চনত ’অৰুণোদই’ ছপোৱা ছপাকলটো বিক্ৰী কৰি দিয়া হয়৷ সেয়ে, মিছন প্ৰেছ বন্ধ হোৱাৰ লগে লগে এই আলোচনীখনৰ প্ৰকাশো স্তব্ধ হৈ পৰে।
১৮৩৯ চনৰ ২৩ মাৰ্চত ব্ৰহ্মপুত্ৰইদি ড মাইলছ্ ব্ৰন্সন আৰু ৰেভাৰেণ্ড জেকব থমাছো বষ্টন চহৰৰ পৰা অসমলৈ আহি অসম অভিমুখে আহে৷ দুয়ো ব্ৰাউন আৰু কট্টৰক অনুসৰণ কৰি শদিয়ালৈ যায়৷ বাটত দুয়োটা পৰিয়ালে অসুখত ভোগে৷ ব্ৰনছনৰ অসুখ টান হোৱাত থমাছে তেওঁলৈ ঔষধ আনিবলৈ যাওঁতে নাও বুৰি মৃত্যুমুখত পৰে৷ ১৮৩৭ চনৰ ৭ জুলাইত ব্ৰনছন আৰু বাকী মানুহ শদিয়া পায়গৈ৷ প্ৰথমতে ব্ৰনছনে জয়পুৰৰ চিংফৌসকলৰ মাজত ধৰ্মপ্ৰচাৰৰ কাম আৰম্ভ কৰে৷ কিন্তু “খামতি’’সকলৰ আক্ৰমণত তেওঁলোক নামচাঙলৈ যায়৷ কিন্তু পাহাৰীয়া ঠাইত ধৰ্মপ্ৰচাৰ কাৰ্য সুচল নোহোৱা দেখি তেওঁলোক ভৈয়ামলৈ আহে আৰু শিৱসাগৰ, তেজপুৰ, গুৱাহাটী, নগাঁও আদিত থিতাপি লয়৷ অসমত অসমীয়া ভাষা পুনৰুদ্ধাৰ আৰু অৰুনোদইৰ প্ৰকাশৰ আঁৰত নাথান ব্ৰাউন, মাইলছ ব্ৰনছন, ইলাইজা হুইট্ নি ব্ৰাউন, অ’ টি কট্টৰ আদি আমেৰিকান মিশ্যনেৰীৰ নাম স্মৰণীয়৷
ইং ১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধি অনুসৰি অসম ইংৰাজৰ শাসনাধীস্থ হোৱাৰ পাছত অসমৰ ৰাজনৈতিক সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰত এক পৰিবৰ্তনৰ সূচনা হ’ল।
‘অৰুণোদই’তেই প্ৰথম ‘দেওধাই অসম বুৰঞ্জী’, কামৰূপ বুৰঞ্জী, গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ আধুনিক নাট ‘ৰাম নৱমী’ প্ৰকাশ হৈছিল।
জেনাৰে পৰ্যবেক্ষণ কৰা কথাখিনি এখন গৱেষণা পত্ৰ হিচাপে ৰয়েল ছ'চাইটী-লৈ প্ৰেৰণ কৰে ১৭৯৭ চনৰ এপ্ৰিল মাহত।
কাৰণ তেখেতে সেইখন ছ'চাইটীৰ ঠিকনালৈ পঠিওৱা নাছিল, পঠিয়াইছিল ছ'চাইটি-ৰ সভাপতি ছাৰ জোছেফ বেংকছলৈ ব্যক্তিগত পত্ৰ হিচাপেহে।
তেখেতৰ মন্তব্যত তেখেতে জেনাৰৰ তত্ব সম্পূৰ্ণ ৰূপে বিশ্বাস কৰা নাছিল যদিও আৰু পৰীক্ষা কৰি চাবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল।
এই ২৩ টা কেছৰ ভিতৰত ভিতৰত ছিটা দিয়া ৰোগীৰ উপৰিও প্ৰাকৃতিকভাৱে গো-বসন্ত হৈ যোৱাৰ পাছত বৰআই নোলোৱা ৰোগীও আছিল।
সিদ্ধান্ত হিচাপে জেনাৰে দেখুৱাইছিল যে গো-বসন্তৰে প্ৰস্তুত কৰা টীকাৰে নিৰাপদ ভাৱে বৰআই প্ৰতিহত কৰিব পাৰি।
কিন্তু দিৰ্ঘদিনীয়া পৰীক্ষা অবিহনেই তেওঁ এইবুলিও ঘোষণা কৰিছিল যে এই প্ৰতিৰোধ ব্যৱস্থা জীৱনজোৰা হয়।
যিবোৰ গো-বসন্তৰ টীকাই হ'বলগীয়া লক্ষণবোৰ সৃষ্টি কৰা নাছিল বা প্ৰয়োজনতকৈ বেছিকৈ কৰিছিল, তেনেবোৰক জেনাৰে 'নকল' গো-বসন্ত বুলি অভিহিত কৰিছিল।
আধুনিক গৱেষণাৰপৰা জনা গৈছে যে জেনাৰে আচল আৰু নকল বুলি অসংক্ৰামক ছীটা, বা আন ভাইৰাছ , বা বেক্টেৰিয়াৰে সংক্ৰমিত হৈ পৰা কোনো জোলাৰ কথা বুজাইছিল।
এই বিষয়টোৱে সেই সময়ত বেছ খেলিমেলিৰ সৃষ্টি কৰিছিল যদিও, পাছলৈ এইখিনি প্ৰতিষেধকৰ গৱেষণাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ বুলি বিবেচিত হয়।
ইতিহাসৰ লিপিবদ্ধ তথ্যৰপৰা জনা যায় যে কৃত্ৰিম ভাৱে বৰআইৰ প্ৰতিৰোধী ব্যৱস্থা গঢ়ি তোলাৰ প্ৰয়াস আগেয়েও আছিল।
ভাৰতত খ্ৰী.পূ. ১৫০০ শতিকাতে কৃত্ৰিম ভাৱে বৰআইৰ বীজাণু গাত সুমুৱাই প্ৰতিৰোধ গঢ়াৰ উপায়ৰ বিষয়ে চিকিৎসক ধনন্তৰীয়ে উল্লেখ কৰিছিল।
বৰআইৰ ছিটা প্ৰদানৰ বিষয়ত নিশ্চিত উল্লেখ পোৱা যায় চীনা লিখক ৱান কুৱান-ৰ দুঝেন হিন্‌ফা গ্ৰন্থত।
বৰআইৰ উখহা দোবৰা-ৰ শুকাই যোৱা অংশৰ গুড়ি সুস্থ মানুহৰ নাকত ফুৱাই সুমুৱাই দি ছিটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।
ৰ দ্বাৰা গাত বীজাণু সোমোৱাৰ ফলত বৰআইৰ খন্তেকীয়া আৰু নৰম ৰূপ এটা প্ৰকাশ পায়, আৰু আগলৈ বৰআই হোৱাৰ সম্ভাৱনা নাথাকে।
জেনাৰে প্ৰতিষেধকৰ বাবে গো-বসন্তৰ ভাইৰাছ ব্যৱহাৰ কৰিছিল যদিও আজিকালি ছিটাত গো-বসন্ত আৰু বৰ‌আইৰ লগত মিল থকা নামৰ এবিধ ভাইৰাছ থাকে।
কিন্তু দেহৰ প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰ দুৰ্বল হৈ থাকিলে ই জটিলতাৰ সৃষ্টি কৰে আৰু সেইবাবে ইয়াক গৰ্ভৱতী মহিলাৰ বাবে নিৰাপদ বুলি গণ্য কৰা নহয়।
অতি কম সংখ্যক মানুহৰ দেহত প্ৰতিষেধকটোৱে নানা বিৰূপ ক্ৰিয়া কৰিব পাৰে যাৰ ভিতৰত সকলোতকৈ গভীৰ হৈছে স্নায়ৱিক প্ৰণালীৰ ক্ষতি।
দুৰ্বল কৰি তোলা ভাইৰাছেৰে ছিটা নিৰ্মাণৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছে, কিন্তু তেনে ছিটাৰ কাৰ্যকাৰিতা সম্পৰ্কে কিছু গৱেষকে প্ৰশ্ন তুলিছে।
ৰ মতে "অনাবৃত হোৱাৰ ৩ দিনৰ ভিতৰত ছিটা ল'লে বেছিভাগ মানুহৰে বৰ‌আই প্ৰতিৰোধ হ'ব বা লক্ষণৰ প্ৰাবল্য বহুগুণে কমি যাব।
অনাবৃত হোৱাৰ ৪-৭ দিনৰ ভিতৰত ছিটা ল'লে ৰোগটোৰ পৰা কিছু সুৰক্ষা পোৱা যাব বা প্ৰাবল্যৰ তাৰতম্য হ'ব।
গো-বসন্তৰ ছিটা প্ৰথম কোনে দিছিল সেয়া নিশ্চিতভাৱে ক'ব নোৱাৰি কিন্তু বেঞ্জামিন জেষ্টি আৰু জন ফিউষ্টাৰ সম্পৰ্কে কিছু তথ্য পোৱা যায়।
১৭৭৪ চনত ডৰ্চেটৰ খেতিয়ক জেষ্টিয়ে লক্ষ্য কৰিলে যে তেওঁৰ পৰিয়ালত বাস কৰা গোৱালনী দুগৰাকীৰ বৰআই প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা আছে।
১৭৯০-৯২ চনত পিটাৰ প্লেট নামে হলষ্টেইনৰ শিক্ষক এজনে ৰ চিকিৎসা কৰ্মীসকলৰ মাজত গো-বসন্তৰ বীজাণু প্ৰদানৰ আংশিক ফলাফলৰ প্ৰতিবেদন দিয়ে।