polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
বঙাইগাঁও শোধনাগাৰ আৰু পেট্ৰ'কেমিকেলছ লিমিটেড ক ১৯৭৪ চনৰ চনৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰীত পেট্ৰ'লিয়াম আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ মন্ত্ৰালয়ৰ প্ৰশাসনিক নিয়ন্ত্ৰণত ভাৰত চৰকাৰৰ প্ৰতিষ্ঠান হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
ভাৰত চৰকাৰে নিজৰ বিনিয়োগৰ অংশ হস্তান্তৰ পৰাৰ পিছত কোম্পানীটো ২০০১ চনৰ ২৯ মাৰ্চ তাৰিখে ইণ্ডিয়ান অইলৰ সহায়ক কোম্পানী হৈ পৰে।
যেতিয়া ১৯৬০ৰ দশকত অসমত তেল পোৱা গৈছিল, অসমবাসীয়ে ৰাজ্যৰ ভিতৰতে ইয়াক পৰিশোধিত কৰিব বিচাৰিছিল।
কিন্তু তেলৰ পৰিশোধনৰ পিছত উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰ অসমত অতি কম আছিল আৰু বেছিভাগ ব্যৱহাৰ পশ্চিম বংগ আৰু বিহাৰ আদি ৰাজ্যত আছিল।
অৱশ্যে ১৯৮০ চনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ এই সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধে অসমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে প্ৰতিবাদ কৰিছিল আৰু তেল যোগান অৱৰোধ কৰিছিল।
ইয়াৰ ফলস্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে অসমৰ ভিতৰত এটা নতুন শোধনাগাৰ স্থাপন কৰিবলৈ উপযুক্ত স্থানৰ পৰামৰ্শ দিবলৈ এখন সমিতি নিয়োগ কৰিছিল।
ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে সমিতিয়ে বঙাইগাঁওক পৰামৰ্শ দিছিল যি তেলক্ষেত্ৰৰ পৰা বহু দূৰত আৰু পশ্চিম বংগ যি বেছিভাগ সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰিব তাৰ যিমান সম্ভৱ ওচৰত আছিল।
বঙাইগাঁও তেল শোধনাগাৰ অসমৰ চিৰাং জিলাৰ ঢালিগাঁৱত অৱস্থিত এখন খাৰুৱা তেলৰ শোধনাগাৰ আৰু পেট্ৰ'ৰাসায়নিক শাখা।
অসমত উৎপাদিত খাৰুৱা তেল বিহাৰৰ বাৰাউনী শোধন কৰিবলৈ শোধনাগাৰ স্থাপন কৰা প্ৰতিবাদত অসমবাসীয়ে আন্দোলন কৰি অসমৰ তৃতীয়টো শোধনাগাৰ বঙাইগাঁৱত পাবলৈ সক্ষম হৈছিল।
বৰ্তমান শোধনাগাৰে উত্তৰ-পূব ভাৰতত অৱস্থিত অ'এনজিচি আৰু অইলৰ তেল ক্ষেত্ৰৰ পৰা উপলব্ধ খাৰুৱা তেল আৰু অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ উপকূলৰ কৃষ্ণা-গোদাৱৰী অৱবাহিকাৰ পৰা উৎপাদিত ৰাভা খাৰুৱা তেলৰ পৰিশোধন কৰে।
এই শোধনাগাৰৰ ক্ষমতা ১৯৯৫ চনত এটা ক্ৰুড ডিষ্টিলেচন ইউনিট আৰু এটা বিলম্বিত কোকিং ইউনিট ৰে গঠিত শোধনাগাৰৰ সম্প্ৰসাৰণৰ জৰিয়তে প্ৰতি বছৰে ২.৩৫ নিযুত মেট্ৰিক টনলৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছিল।
বিআৰপিএলৰ এটা স্থানত পেট্ৰ'কেমিকেল কমপ্লেক্সৰ সৈতে একত্ৰিত দেশৰ প্ৰথম থলুৱা তৃণ-মূল পৰ্যায়ৰ শোধনাগাৰ।
তাৰ পিছত ছূৰা ইয়া-ছিনে অবিশ্বাসীসকলক সতৰ্ক কৰিবলৈ পঠোৱা ৰাছুলৰ কাহিনী ক’বলৈ আগবাঢ়ি যায়, কিন্তু যিসকলক নাকচ কৰা হৈছিল।
২৬ "তেওঁক কোৱা হৈছিল, 'বাগিচাত প্ৰৱেশ কৰক', গতিকে তেওঁ ক'লে, 'মোৰ লোকসকলে যদি জানিলেহেঁতেন যে মোৰ প্ৰভুৱে মোক কেনেকৈ ক্ষমা কৰি মোক অতিশয় সন্মানীয়সকলৰ মাজত স্থান দিছে।
৩০ আয়াতত আৰু কোৱা হৈছে: "মানুহৰ বাবে হায়! যেতিয়াই কোনো দূত তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহে তেওঁলোকে তেওঁক উপহাস কৰে।
ইয়াত কোৰআনৰ অত্যাৱশ্যকীয় বিষয়বস্তুসমূহ উপস্থাপন কৰা হৈছে, যেনে আল্লাহৰ সাৰ্বভৌমত্ব, আল্লাহৰ সৃষ্টিৰ দ্বাৰা উদাহৰণস্বৰূপ আল্লাহৰ সীমাহীন শক্তি, জান্নাত, অবিশ্বাসীসকলৰ চূড়ান্ত শাস্তি, পুনৰুত্থান, মুশ্বৰিক আৰু অবিশ্বাসীসকলৰ বিৰুদ্ধে মুমিনসকলৰ সংগ্ৰাম, আৰু. বিশ্বাসীসকল সঠিক পথত আছে বুলি আশ্বাস দিয়া, অন্যান্যৰ লগতে।
ইয়া-ছিনে কোৰআনৰ বাৰ্তাক দক্ষ আৰু শক্তিশালীভাৱে উপস্থাপন কৰিছে, ইয়াৰ দ্ৰুত আৰু ছন্দময় আয়াতৰ সৈতে।
এই ছূৰাত দৃঢ়তাৰে কোৱা হৈছে যে মুহাম্মাদ এজন কবি নাছিল, বৰঞ্চ তেওঁ আছিল আল্লাহৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু শেষ ৰাছুল ।
ইয়া-ছিনৰ তিনিটা মূল বিষয়বস্তু: আল্লাহৰ একত্ব ; ৰিছালা, যে মুহাম্মাদ হৈছে আল্লাহে তেওঁৰ সৃষ্টিসমূহক ঐশ্বৰিক প্ৰকাশৰ দ্বাৰা পথ প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ পঠোৱা এজন ৰাছুল; আৰু আখিৰাৰ বাস্তৱতা, শেষ বিচাৰ।
৭০ “এইটো এটা ওহী, আলোকিত কৰা কোৰআন, যিয়ে সঁচাকৈয়ে জীয়াই থকা যিকোনো ব্যক্তিক সতৰ্ক কৰিবলৈ, যাতে কাফিৰসকলৰ বিৰুদ্ধে আল্লাহৰ ৰায় দিয়া হয়।
” ছূৰাত বাৰে বাৰে মুহাম্মাদৰ বৈধতা বা অৱতীত বিশ্বাস নকৰাৰ পৰিণতিৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰি দিয়া হৈছে আৰু মুমিনসকলক অটল হৈ থাকিবলৈ আৰু মুশ্বৰিক আৰু অবিশ্বাসীসকলৰ পৰা লাভ কৰা উপহাস, অত্যাচাৰ আৰু উপহাসক প্ৰতিহত কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছে।
যুক্তিবোৰ তিনিটা ৰূপত উত্থাপন হয়: এটা ঐতিহাসিক দৃষ্টান্ত, বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ ক্ৰমৰ প্ৰতিফলন আৰু শেষত পুনৰুত্থান আৰু মানুহৰ জবাবদিহিতাৰ আলোচনা।
উদাহৰণস্বৰূপে, ২–৬ আয়াত, "জ্ঞানী কোৰআনৰ দ্বাৰাই, আপুনি সঁচাকৈয়ে সৰল পথৰ প্ৰতি পঠোৱা ৰাছুলৰ ভিতৰত এজন, যাৰ পূৰ্বপুৰুষক সতৰ্ক কৰিবলৈ সৰ্বশক্তিমান, দয়াৰ প্ৰভুৰ পৰা ওহাই দিয়া হৈছে।
" প্ৰথম অংশ, আয়াত ১–১২, মূলতঃ কোৰআনক পথ প্ৰদৰ্শন হিচাপে প্ৰচাৰ কৰা আৰু প্ৰতিষ্ঠা কৰা যে কোনে বিশ্বাস কৰিব আৰু কোনে নকৰে সেয়া আল্লাহৰ সাৰ্বভৌম পছন্দৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে।
ছূৰাখনৰ আৰম্ভণিতে ইপোনিমছ আৰবী আখৰেৰে হয়: . ইয়া চিন আখৰবোৰৰ অৰ্থ মূলতঃ অজ্ঞাত হ’লেও মুছলমান ধৰ্মীয় শিক্ষাবিদসকলৰ মাজত বিতৰ্ক হয়।
ইয়াৰে এটা ব্যাখ্যা হ'ল "হে মানুহ!" তাৰ পিছৰ আয়াতবোৰৰ অনুবাদ "জ্ঞানেৰে ভৰা কোৰআনৰ দ্বাৰা, তুমি সঁচাকৈয়ে ৰাছুলৰ ভিতৰত এজন" বুলি অনুবাদ কৰা হৈছে।
তাফছিৰ আল-জালালাইন, এজন চুন্নী নবীন ব্যাখ্যা , শেষত কয়, "আল্লাহে এই ৰ দ্বাৰা তেওঁ কি বুজাব বিচাৰিছে সেয়া সৰ্বোত্তমভাৱে জানে।
ছূৰাত কোৰআনক ঐশ্বৰিক উৎস হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰাত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে, আৰু ইয়াত আল্লাহৰ অৱতীৰ্ণক উপহাস কৰা আৰু জেদীসকলৰ ভাগ্যৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰা হৈছে।
ছূৰাত বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ বাবে সতৰ্কবাণী হিচাপে অবিগত প্ৰজন্মৰ অবিশ্বাসীসকলক জুৰুলা কৰা শাস্তিসমূহৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে।
ইয়াৰ উপৰিও ছূৰাত আল্লাহৰ সাৰ্বভৌমত্বক পুনৰাবৃত্তি কৰা হৈছে যিটো তেওঁৰ সৃষ্টিসমূহে প্ৰকৃতিৰ পৰা পোৱা চিনসমূহৰ জৰিয়তে উদাহৰণ দিছে।
ছুনান আল-দাৰিমিত লিপিবদ্ধ আছে যে মুহাম্মাদে কৈছিল যে "যদি কোনোবাই দিনটোৰ আৰম্ভণিতে ইয়াছিন পাঠ কৰে তেন্তে সেই দিনটোৰ বাবে তেওঁলোকৰ প্ৰয়োজন পূৰণ হ'ব।
" আন এটা বৰ্ণনাত এই ছূৰাহক এই জীৱন আৰু আখিৰাতত সকলো ভালৰ চাবিকাঠি আৰু এই জীৱন আৰু আখিৰাতত সকলো বেয়াৰ পৰা নিৰাপত্তা হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
এই ছূৰা পাঠৰ পিছত সুধিলে প্ৰয়োজন পূৰণ হয় আৰু ইয়াৰ পাঠৰ পুৰস্কাৰো বিশটা হজযাত্ৰা কৰাৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়।
এই কথা উপস্থাপন কৰে পুনৰুজ্জীৱিত ভূমিৰ চিন, দিন আৰু ৰাতিৰ চিন, চাপ আৰু বানপানীৰ চিন আৰু বিচাৰৰ দিনা হঠাতে অহা বিস্ফোৰণৰ চিন।
এই শব্দটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০১১ চনৰ গ্ৰীষ্মকালত এই লেখকৰ সম্প্ৰদায়টোক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, যেতিয়া ক'ৰী ষ্টিফেন্সে সৃষ্টি কৰা "আল্ট লিট গছিপ" নামৰ টাম্বলাৰ আৰু টুইটাৰ একাউণ্টসমূহৰ উত্থান ঘটে।
এই একাউণ্টসমূহে টিএমজেডৰ দৰে চেলিব্ৰিটি গছিপ উৎসৰ দৰে এক শৈলীৰে মুমু হাউচ, পপ ছিৰিয়েল, আৰু এইচটিএমএলজায়েণ্টৰ দৰে প্ৰেছ আৰু প্ৰকাশনৰ লেখকসকলক সামৰি লৈছিল।
কেইমাহমানৰ পিছত মূল একাউণ্টবোৰ মচি পেলোৱা হ’ল; ২০১১ চনৰ পতনত ফ্ৰেংক হিণ্টনে তেওঁলোকক পুনৰুজ্জীৱিত কৰে, আৰু জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
বিকল্প সাহিত্য হৈছে ইণ্টাৰনেট সংস্কৃতি আৰু অনলাইন প্ৰকাশনৰ দ্বাৰা প্ৰবলভাৱে প্ৰভাৱিত এক সাহিত্যিক আন্দোলন।
অনলাইন আৰু প্ৰিন্ট অল্ট লিট আলোচনীসমূহৰ ভিতৰত আছে প্ৰেছ, ইলুমিনেটি গাৰ্ল গেং, নিউ ৱেভ ভমিট, পপ ছিৰিয়েল, শ্বেবি ডল হাউচ, হেভ ইউ ছিন মাই ৱেল, দ্য বুছউইক ৰিভিউ, দ্য মল, কিপ ডিছ বেগ এৱে ফ্ৰম চিলড্ৰেন, এভাৰিডে জিনিয়াছ, মেটাজেন, হাউচফায়াৰ, ইউ পি সাহিত্য, পাৰ্লাৰ, চেডকোৰ ডেডৱেভ, ৰেড লাইটবাল্ব।
অল্ট লিটৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে প্ৰায়ে আত্মপ্ৰকাশ, আত্মপ্ৰচাৰ আৰু ছ'চিয়েল মিডিয়া নেটৱৰ্কত উপস্থিতি বজাই ৰখা।
পিডিএফ আৰু ভাঁজ কৰা কাগজত." আৰু আন্দোলনৰ প্ৰধান ব্যক্তি আছিল টাও লিন, নোয়া চিচেৰো আৰু ব্ৰেণ্ডন স্কট গ'ৰেল।
নিউয়ৰ্কাৰৰ বাবে লিখা কেনেথ গোল্ডস্মিথে অল্ট লিটৰ লেখাটোক "প্ৰত্যক্ষ বাক্য, বিষাক্ত ইচ্ছাৰ প্ৰকাশ আৰু চকু বহল আন্তৰিকতাৰে চিহ্নিত" বুলি বৰ্ণনা কৰে।
তেওঁ লগতে উল্লেখ কৰে যে আল্ট লিট "সাধাৰণতে ইণ্টাৰনেটৰ স্থানীয় ভাষাত ক্ষুদ্ৰ আখৰ, ওলোটা বিৰাম চিহ্ন, প্ৰচুৰ টাইপ ভুল, আৰু বেয়া ব্যাকৰণৰ দ্বাৰা লিখা হয়"।
অল্ট লিটৰ লেখকসকলে জিমেইল চেট লগ, ইমেজ মেক্ৰ', স্ক্ৰীণশ্বট, আৰু টুইটসমূহ শ্বেয়াৰ কৰে, যিবোৰ তাৰ পিছত কবিতা কিতাপ আৰু/বা উপন্যাস হিচাপে স্ব-প্ৰকাশ কৰা হয়৷
জলপ্ৰপাত হৈছে এক মনোমোহা প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনা যাৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে ঠেক ঢাল বা শিলৰ ওপৰেৰে ওখ ঠাইৰ পৰা নিম্ন বিন্দুলৈ পানীৰ ঢৌ তললৈ নামি অহাৰ মহিমাময় আৰু মন্ত্ৰমুগ্ধকৰ দৃশ্য।
জলপ্ৰপাতৰ নিৰ্মল সৌন্দৰ্য্য আৰু বিস্ময়কৰ উপস্থিতিয়ে যুগ যুগ ধৰি মানুহৰ হৃদয় আৰু মনক মোহিত কৰি আহিছে।
এই প্ৰাকৃতিক আশ্চৰ্য্যসমূহ বিশ্বৰ বিভিন্ন স্থানত পোৱা যায়, প্ৰত্যেকৰে আকৃতি, আকাৰ আৰু শক্তিৰ দিশত অনন্য, যাৰ বাবে ইয়াক পৰ্যটকৰ বাবে জনপ্ৰিয় গন্তব্যস্থান আৰু প্ৰকৃতিপ্ৰেমীসকলৰ বাবে প্ৰেৰণাৰ উৎস হিচাপে পৰিগণিত কৰা হৈছে।
এটা ৰূপৱতী নৃত্যত পানী তললৈ নামি অহা দৃশ্য আৰু শব্দই প্ৰকৃতিৰ শক্তি আৰু ভৱিষ্যৎৰ প্ৰতি শান্তি, বিস্ময় আৰু শ্ৰদ্ধাৰ অনুভূতি জগাই তোলে।
জলপ্ৰপাতবোৰ নিস্তব্ধ সৌন্দৰ্য্যৰ প্ৰতীক হৈ পৰিছে, যিয়ে মানুহক গতিশীল পানীৰ তেওঁলোকৰ উশাহ লোৱাৰ দৰে প্ৰদৰ্শনৰ সাক্ষী হ’বলৈ আকৰ্ষণ কৰিছে।
ৰসাল অৰণ্যৰ গভীৰতাত সোমাই থকা দূৰৈৰ লুকাই থকা ৰত্নৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিশ্ববিখ্যাত ল্যাণ্ডমাৰ্কত পৰিণত হোৱা আইকনিক জলপ্ৰপাতলৈকে জলপ্ৰপাতবোৰে মানুহৰ কল্পনাত সদায় এক বিশেষ স্থান দখল কৰি আহিছে, আমাৰ ইন্দ্ৰিয়বোৰক মোহিত কৰি ৰাখিছে আৰু প্ৰাকৃতিক জগতখনে আগবঢ়োৱা ভয়ংকৰ আশ্চৰ্য্যবোৰৰ কথা সোঁৱৰাই দিছে।
বিখ্যাত উদাহৰণ হ’ল ভেনিজুৱেলাৰ এঞ্জেল জলপ্ৰপাত, যিটো ৯৭৯ মিটাৰ ৰ আচৰিত ধৰণৰ উচ্চতাত অৱস্থিত আৰু আফ্ৰিকাৰ ভিক্টোৰিয়া জলপ্ৰপাত, যিটো প্ৰায় ১,৭০০ মিটাৰ প্ৰস্থত বিস্তৃত।
জলপ্ৰপাতৰ গড় প্ৰবাহৰ হাৰ অৰিহণা যোগোৱা নদী বা নদীৰ আকাৰ, বৰষুণৰ ধৰণ, আৰু সেই অঞ্চলৰ ভৌগোলিক বৈশিষ্ট্য আদি কাৰকৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয়।
বহুতো জলপ্ৰপাত ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান বা নিৰ্দিষ্ট সংৰক্ষণ অঞ্চলৰ ভিতৰত সুৰক্ষিত কৰি ৰখা হয় যাতে ইয়াৰ দীৰ্ঘম্যাদী বহনক্ষমতা নিশ্চিত হয়।
মানুহৰ প্ৰভাৱ সীমিত কৰিবলৈ আৰু জলপ্ৰপাতটোৰ চাৰিওফালে থকা সূক্ষ্ম পৰিৱেশ তন্ত্ৰ বজাই ৰাখিবলৈ কঠোৰ নিয়ম জাৰি কৰিব পাৰি।
ইয়াৰ উপৰিও পৰিৱেশৰ পদাংক কম কৰিবলৈ আৰু এই প্ৰাকৃতিক আশ্চৰ্য্যৰ সৈতে জড়িত সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য সংৰক্ষণ কৰিবলৈ দায়িত্বশীল পৰ্যটন পদ্ধতিক উৎসাহিত কৰা হয়।
জলপ্ৰপাতে এনে শিল্পী, লেখক, কবিসকলক অনুপ্ৰাণিত কৰিছে যিসকলে নিজৰ সৌন্দৰ্য্য আৰু প্ৰতীকীতাক নিজৰ ৰচনাত ধৰি ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
তদুপৰি জলপ্ৰপাতসমূহ জনপ্ৰিয় পৰ্যটনস্থলীত পৰিণত হৈছে, ইয়াৰ ভৱিষ্যৎ আৰু নিশ্চিন্ততা অনুভৱ কৰিব বিচৰা বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা অহা দৰ্শনাৰ্থীক আকৰ্ষণ কৰিছে।
জলপ্ৰপাত মূলতঃ লাখ লাখ বছৰ ধৰি পৃথিৱীৰ ভূ-প্ৰকৃতি গঢ় দিয়া ভূতাত্ত্বিক প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা গঠিত।
চূণশিল বা গ্ৰেনাইটৰ দৰে অধিক প্ৰতিৰোধী শিলৰ স্তৰৰ উপস্থিতিয়ে পানীয়ে ইয়াৰ তলৰ কোমল শিলৰ স্তৰবোৰ খহাই পেলোৱাৰ লগে লগে উলম্ব টোপাল বা ধাৰাবাহিক ধাৰাবাহিকতাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
সময়ৰ লগে লগে পানীৰ অবিৰত প্ৰবাহে জলপ্ৰপাতটো আৰু অধিক গভীৰ আৰু বহল কৰি চাৰিওফালৰ ভূখণ্ডটোক ভাস্কৰ্য্য ৰূপত ৰূপায়ণ কৰে।
জলপ্ৰপাতে অনন্য পৰিৱেশ তন্ত্ৰৰ সৃষ্টি কৰে আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীৰ বাবে বাসস্থান প্ৰদান কৰে।
ডুব যোৱা পানীৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা কুঁৱলীই প্ৰায়ে আৰ্দ্ৰ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰে, যাৰ ফলত ফাৰ্ণ, শৈবাল আৰু অন্যান্য আৰ্দ্ৰতাপ্ৰেমী উদ্ভিদৰ বৃদ্ধিত উৎসাহিত হয়।
ইয়াৰ উপৰিও জলপ্ৰপাতৰ গুৰিৰ অশান্ত পানীয়ে কিছুমান মাছৰ প্ৰজাতিৰ, যেনে ছালমনৰ বাবে নিজৰ ওপৰৰ প্ৰব্ৰজনৰ পথত চলাচল কৰিবলৈ অনুকূল পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে।
১৯৫০ চনৰ সেনা আইন অনুসৰি মহিলাসকল "কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অধিসূচনাৰ জৰিয়তে নিৰ্দিষ্ট কৰিব পৰা এনে কৰ্প, বিভাগ বা শাখা"ৰ বাহিৰে নিয়মীয়া কমিচনৰ বাবে অযোগ্য আছিল।
১৯৫৮ চনৰ ১ নৱেম্বৰত সেনা চিকিৎসা বাহিনী প্ৰথম ইউনিটত পৰিণত হয় যিটো ইউনিটৰ মহিলাসকলক ভাৰতীয় সেনাৰ দ্বাৰা নিয়মীয়াকৈ কমিচন প্ৰদান কৰা হয়।
১৯৯২ চনৰ পৰা মহিলাসকলক প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাৰতীয় সেনাৰ বিভিন্ন শাখাত কেৱল চুটি সেৱা আয়োগতহে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
২০০৮ চনত মহিলাসকলক প্ৰথমে আইনী আৰু শিক্ষা বিভাগত স্থায়ী কমিচনপ্ৰাপ্ত বিষয়া হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়, ২০২০ চনত তেওঁলোকক প্ৰথমবাৰৰ বাবে আৰু ৮টা বিভাগত স্থায়ী কমিচনপ্ৰাপ্ত বিষয়া হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।
২০২০ চনৰ পৰা ভাৰতীয় সেনাবাহিনীৰ পেৰাচুট ৰেজিমেণ্ট বা অন্যান্য বিশেষ বাহিনীৰ পেৰাচুট ৰেজিমেণ্টত মহিলাসকলক এতিয়াও যুঁজাৰু হিচাপে অনুমতি দিয়া হোৱা নাই যদিও তেওঁলোকে নিজ নিজ অস্ত্ৰৰ পেৰাট্ৰুপাৰ উইং যেনে পেৰা ইএমই, পেৰা চিগনেল, পেৰা এএছচি ইত্যাদিত যোগদান কৰিব পাৰিব।
১৮৮৮ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সেনাই ভাৰতীয় সামৰিক নাৰ্চিং সেৱা নামেৰে জনাজাত সামৰিক শাখা প্ৰতিষ্ঠা কৰে, য’ত মহিলা নাৰ্ছক নিযুক্তি দিয়া হয়।
প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধ আৰু দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত আইএমএনএছৰ মহিলা নাৰ্ছসকলে সেৱা আগবঢ়াইছিল, ইয়াৰে ৩৫০ গৰাকীৰ হয় মৃত্যু হৈছিল, নতুবা যুদ্ধবন্দী হিচাপে ৰখা হৈছিল বা কাৰ্য্যত নিৰুদ্দেশ বুলি ঘোষণা কৰা হৈছিল; ১৯৪২ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ইম্পেৰিয়েল জাপানীজ সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ বোমাৰু বিমানে কেইবাখনো নাৰ্ছ কঢ়িয়াই অনা এছ এছ কুৱালা জাহাজক ধ্বংস কৰি পেলাইছিল।
ভাৰতীয় বংশৰ নূৰ ইনায়ত খানে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত বিশেষ অভিযান কাৰ্যবাহী ত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
খানক বিশ্বাসঘাতকতা কৰি বন্দী কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত ডাচাউ কনচেনট্ৰেচন কেম্পত ফাঁচী দিয়া হয় আৰু মৰণোত্তৰভাৱে তেওঁৰ সেৱাৰ বাবে জৰ্জ ক্ৰছ প্ৰদান কৰা হয়।
যুক্তৰাজ্য ভ্ৰমণ কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় সেনাবাহিনী কল্যাণী সেনে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ৰয়েল ইণ্ডিয়ান নেভিৰ মহিলা ৰয়েল ইণ্ডিয়ান নেভেল চাৰ্ভিচত সেৱা আগবঢ়াইছিল।
২০২১ চনত ভাৰতীয় সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিৰক্ষা একাডেমীৰ প্ৰৱেশ পৰীক্ষা মহিলা কেডেটৰ বাবে মুকলি কৰা হয়।
২০২১ চনৰ মে' মাহত ৮৩ গৰাকী মহিলাক প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত, কৰ্পছ অৱ মিলিটাৰী পুলিচত জোৱান হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।
১৯৬৮ চনত কমিচন পোৱা ড পুনিতা অৰোৰা ভাৰতীয় সেনাৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ পদবী লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা লেফটেনেণ্ট জেনেৰেল আৰু প্ৰথম মহিলা ভাইচ এডমিৰেল।
পদ্মাৱতী বন্দোপাধ্যায় আই এ এফৰ প্ৰথম মহিলা এয়াৰ মাৰ্শ্বাল আৰু ভাৰতীয় সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ লেফটেনেণ্ট জেনেৰেল পুনিতা অৰোৰাৰ পিছত তিনি তাৰকা পদলৈ উন্নীত হোৱা দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা।
তথাপিও ভাৰতীয় নৌ-সেনাই মহিলাসকলক যুদ্ধজাহাজত নাৱিক বা বিষয়া হিচাপে ৰখাৰ ধাৰণাটোৰ বিৰোধিতা কৰে, যদিও মহিলাসকলে পি ৮ আই আৰু আই এল ৩৮ৰ দৰে সামুদ্ৰিক টহলদাৰী বিমানত অংশগ্ৰহণ কৰে।
২০১৫ চনত ভাৰতীয় বায়ুসেনাই মহিলাসকলৰ বাবে যুদ্ধ বিমান পাইলট হিচাপে নতুন যুদ্ধ বায়ুসেনাৰ ভূমিকা মুকলি কৰে, যাৰ ফলত ভাৰতীয় বায়ুসেনাত হেলিকপ্টাৰ পাইলট হিচাপে তেওঁলোকৰ ভূমিকা বৃদ্ধি পায়।
২০১৯ চনৰ ২২ মে'ত ভাৱনা কান্থ যুদ্ধ অভিযান গ্ৰহণৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা যুঁজাৰু পাইলট হিচাপে পৰিগণিত হয়।
ভাৰতীয় বায়ুসেনাত মহিলাসকলে এতিয়ালৈকে যুদ্ধৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি অৱনী চতুৰ্বেদী, মোহনা সিং জিটাৰৱাল, আৰু ভাৱনা কান্থে প্ৰথম ৩ গৰাকী মহিলা যুঁজাৰু পাইলট হিচাপে পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছে।
১৯৬৬ চনৰ আগষ্ট মাহত আই এ এফৰ চিকিৎসা বিষয়া ফ্লাইট লেফটেনেণ্ট কান্ত হাণ্ডা ১৯৬৫ চনৰ ভাৰত-পাকিস্তান যুদ্ধৰ সময়ত কৰা সেৱাৰ বাবে প্ৰশংসা লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা আই এ এফ বিষয়া হিচাপে পৰিগণিত হয়।
১৯৯৪ চনত মহিলাসকলে সহায়ক ভূমিকাত পাইলট হিচাপে বায়ুসেনাত যোগদান কৰে; কাৰ্গিল যুদ্ধৰ সময়ত যুদ্ধক্ষেত্ৰত উৰাজাহাজ চলোৱা প্ৰথম মহিলাসকলৰ ভিতৰত গুঞ্জন সাক্সেনা আৰু শ্ৰীবিদ্যা ৰাজন অন্যতম।
২০০৬ চনত ব্ৰাহ্মণ দীপিকা মিশ্ৰই সাৰং প্ৰদৰ্শন দলৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ লোৱা প্ৰথমগৰাকী আই এ এফৰ মহিলা পাইলট আছিল।
২০১২ চনত ৰাজস্থানৰ পৰা নিবেদিতা সিং ভাৰতীয় বায়ুসেনাৰ পৰা মাউণ্ট এভাৰেষ্টৰ শিখৰত উপনীত হোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
১৯৭৬ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ড বৰ্বৰা ঘোষ ভাৰতীয় নৌ-সেনাৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা বিষয়া হিচাপে কামাণ্ডাৰ পদবী লাভ কৰে।
১৯৬১ চনত নৌ-সেনাত যোগদান কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী মহিলা চিকিৎসা বিষয়াও আছিল যিয়ে স্থায়ী নৌসেনাৰ কমিচন লাভ কৰিছিল।
উইং কমাণ্ডাৰ শলিজা ধামী ভাৰতীয় বায়ুসেনাৰ পৰা স্থায়ী কমিচন পোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা বিষয়া হিচাপে পৰিগণিত হয়।
ভাৰতীয় বায়ুসেনাৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা বিষয়া বিজয়লক্ষ্মী ৰমননক সেনা চিকিৎসা কৰ্পছত কমিচন দিয়া হয় আৰু বায়ুসেনাত নিয়োগ কৰা হয়।
এই শাক-পাতসমূহৰ ভিতৰত অমিতাৰ ফুল, অমৰাৰ ফুল, আমৰ কোঁ‌হ, আনাৰসৰ কোঁহ, আদাৰ পাত, ওলকবিৰ পাত, কঁঠালৰ মুচি, কেঁহেৰাজ, কচুশাক, কোৱাভাতুৰি, কাচিদঁ‌ৰিয়া, কাঠআলুৰ আগ, কৰ্দৈৰ পাত, কলমৌ শাক, কলপচলা, কোমোৰাৰ পাত, ভাতকেৰেলাৰ আগ, খুতৰা, গাখীৰতী, গৰুখিচ, চুকাশাক, চজিনাৰ পাত, চালকুঁৱৰী, চিৰতা, জিলমিল, জেতুলীপকা, জালুকৰ পাত, জলকীয়াৰ পাত, জাতিলাউৰ পাত, জিকাৰ পাত, টিকনিবৰুৱা, টেঙামৰা, টেঙেচি, তিতাফুল, তুলসী, দোৰোণবন, সোণবৰীয়াল, দুপৰটেঙা, ধনিয়া, ঢেকীয়া, নৰসিংহ, নেফাফু, নুনি পাত, নিলাজী বন, পিৰালি পালেং, পিঁয়াজপাত, পদিনা, পালেং, পুৰৈশাক, পনৌনৌৱা, পচতীয়া, পিপলি, ব্ৰাহ্মীশাক, বিলাহীৰ পাত, বনজালুক, বেতগাজ, বিহলঙনি, বকফুল, বৰমানিমুনি, বৰ্হমথুৰি, ভেদাইলতা, ভাঙ, ভৃঙ্গৰাজ, ভেকুৰি, মাটিকাঁদুৰি, সৰু মানিমুনি, মহানিম, মচন্দৰী, মানধনিয়া, মৰলীয়া, মৰিচা, মৰাপাট, মধুৰীআমৰ আগ, মধুসোলেং, ৰঙালাউৰ আগ, লফাশাক, লাইজাবৰী, লাইশাক, শেৱালিৰ পাত, সৰিয়হ শাক, শুকলতি, হাতীখুতৰা, হেলচী ইত্যাদি সততে ব্যৱহাৰ হয়।
লোকবিশ্বাস অনুসৰি সেইদিনা সাধাৰণতে বিহ বা অখাদ্য বুলি গণ্য কৰা শাক-পাত সাতশাকীৰ সৈতে খালেও ই কোনো অপকাৰ নকৰে।
এই প্ৰথাৰ তাৎপৰ্য্য এয়ে যে বছৰৰ এইখিনি সময়ত ঘৰৰ বাৰী বা দাঁতি-কাষৰীয়া পৰিৱৱেশত থকা গছ-লতিকাত নতুন পাতৰ সমাহাৰ ঘটে।
এই বিজ্ঞাপনটোৱে মৃণাল সেনৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল; যাৰবাবে তেওঁক ভুৱন সোমৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ কৰা হৈছিল।
যদিও ভূৱন সোম ভাৰতীয় চিনেমাত এক মাইলৰ খুঁটি হিচাপে বিবেচিত হৈছিল তথাপিও সুহাসিনীয়ে অভিনয়ক কেৰিয়াৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰা নাছিল।
বৰঞ্চ তেওঁ কানাডাৰ মণ্ট্ৰিয়েলৰ মেকগিল বিশ্ববিদ্যালয়ত ভূমি ৰসায়ন আৰু অণুজীৱবিজ্ঞানত কৃষি প্ৰযুক্তিৰ পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তি কৰে।
তেওঁ একেখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাই চলচ্চিত্ৰ, ৰেডিঅ’, টিভি, সাংবাদিকতা আৰু ছপা মাধ্যমক প্ৰধান বিষয় হিচাপে গণসংযোগৰ ডিগ্ৰীও লাভ কৰে।
২০১১ চনৰ ১৬ জানুৱাৰীত তেওঁ আৰ্য সমাজৰ এজন পদাৰ্থবিজ্ঞানী অধ্যাপক অতুল গুৰ্টুৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।
ভূৱন সোমৰ প্ৰায় ৩০ বছৰৰ পিছত গুলজাৰৰ হু-তু-টুৰ জৰিয়তে তেওঁ বলীউডৰ মূলসুঁতিৰ চিনেমালৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে।
এই ছবিখনত অভিনয় কৰি তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ সক্ৰিয়ভাৱে ছবি নিৰ্মাণ কৰি আহিছে আৰু ৬০খনতকৈও অধিক তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছে আৰু ইয়াৰে চাৰিটাৰ বাবে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
ইণ্ডোনেছিয়াত শুকান গাঁঠিয়নৰ গুড়িৰ সৈতে চাউলৰ গুড়িৰ মিশ্ৰণ কৰি প্ৰস্তুত কৰা বনৌষধি পানীয় বেৰাছ কেনকুৰ বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয়।
গাঁঠিয়ন বা কেম্পফেৰিয়া গলাংগা আদাজাতীয় একক স্ত্ৰীকেশৰযুক্ত উদ্ভিদ আৰু গলাংগাল নামৰ চাৰিবিধ উদ্ভিদৰ ভিতৰত অন্যতম।
ইয়াক প্ৰধানকৈ ইণ্ডোনেছিয়া, দক্ষিণ চীন, টাইৱান, কম্বোডিয়া আৰু ভাৰতৰ মুকলি অঞ্চলসমূহত পোৱা যায় যদিও সমগ্ৰ দক্ষিণ-পূব এছিয়াতে ইয়াৰ খেতি ব্যাপকভাৱে কৰা হয়।
গাঁঠিয়নৰ ৰাইজমত চিন'ল, বৰ্নিঅল, ৩-কেৰিন, কেম্পফেন, কেম্পফেৰল, কেম্পফেৰাইড, চিনামালডিহাইড, পি-মেথ'ক্সিচিনামিক এচিড আদি উপাদান থকা বুলি জনা গৈছে।
আইচিচিয়ে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটৰ বাবে খেলাৰ চৰ্তসমূহৰ এটা গোট বজাই ৰাখে, যিয়ে আইনসমূহৰ সামান্য সংশোধন কৰে।
ইয়াৰ উপৰিও তেওঁলোকৰ এটা "আচৰণ বিধি" আছে যিটো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মেচত দল আৰু খেলুৱৈসকলে মানি চলিব লাগে।
১৯০৯ চনত অষ্ট্ৰেলিয়া, ইংলেণ্ড আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ প্ৰতিনিধিয়ে ইয়াক ইম্পেৰিয়েল ক্ৰিকেট কনফাৰেন্স হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
আইচিচিৰ বৰ্তমান ১০৮খন সদস্য ৰাষ্ট্ৰ আছে: যʼত ১২জন সম্পূৰ্ণ সদস্য যিয়ে টেষ্ট মেচ খেলে, আৰু বাকী ৯৬খন ৰাষ্ট্ৰ সহযোগী সদস্য।
ক্ৰিকেটৰ প্ৰধান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাসমূহৰ আয়োজন আৰু শাসনৰ দায়িত্ব আই চি চিৰ ওচৰত আছে, য’ত ক্ৰিকেট বিশ্বকাপ আৰু টি-২০ বিশ্বকাপ ইত্যাদি প্ৰতিযোগিতা উল্লেখযোগ্য।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট পৰিষদে খেলৰ অৱস্থা, বলিং পৰ্যালোচনা, আৰু অন্যান্য আইচিচিৰ নিয়মৰ তদাৰক কৰে।
আইচিচিৰ ক্ৰিকেটৰ আইনসমূহৰ কপিৰাইট নাই, কেৱল এমচিচিয়েহে আইনসমূহ সলনি কৰিব পাৰে, যদিও সাধাৰণতে খেলখনৰ বিশ্বব্যাপী শাসকীয় সংস্থাৰ সৈতে আলোচনা কৰি এই কাম কৰা হয়।
সহযোগী সদস্য – ক্ৰিকেট দৃঢ়ভাৱে প্ৰতিষ্ঠিত আৰু সংগঠিত হৈ থকা ৯৬খন দেশৰ শাসকীয় সংস্থাসমূহক এতিয়াও সম্পূৰ্ণ সদস্যপদ প্ৰদান কৰা হোৱা নাই।
সম্পূৰ্ণ সদস্য – আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট পৰিষদৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ ভোটাধিকাৰ থকা আৰু আনুষ্ঠানিক টেষ্ট মেচ খেলা দলৰ বাৰটা শাসকীয় সংস্থা।
ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে এই বাক্যাংশক আৰ্ট অৱ লিভিঙে আয়োজন কৰা বিশ্ব সাংস্কৃতিক উৎসৱ্ৰ বক্তৃতাক উল্লেখ কৰে আৰু কয় যে "ভাৰতীয় সংস্কৃতি অৰি ধনী আৰু আমাৰ মাজত ই উচ্চ আদৰ্শ সুমুৱাই দিছে, আমি অহম ব্ৰহ্মাস্মিৰ পৰা বসুধৈৱ কুটুম্বকমলৈ আহিছোঁ, আমি উপনিষদৰ পৰা উপগ্ৰহলৈ আহিছোঁ।
গান্ধী স্মৃতি আৰু দৰ্শন স্মৃতিৰ পূৰ্বৰ সঞ্চালক ড এন ৰাধাকৃষ্ণণে গান্ধীয় দৃষ্টিৰ পূৰ্ণতাবাদী বিকাশ আৰু সকলো জীৱৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা; অহিংসাক বিশ্বাস আৰু কৌশল হিচাপে লৈ অহিংসাৰে দ্বন্দ্ব নিৰসন আদি প্ৰাচীন ভাৰতীয় দৰ্শন বসুধৈৱ কুটুম্বকমৰে প্ৰসাৰণ।
উদাহৰণস্বৰূপে পুৰাণ শৈলীৰ আটাইতকৈ বেছি অনূদিত হোৱা কাব্য ভাগৱদ গীতাত মহা উপনিষদৰ বসুধৈৱ কুটুম্বকম্‌ বাণীক "মহানতম বেদান্তীয় চিন্তা" বুলিছে।
২০১৩ চনত ভাৰতৰ মাইচুৰুত অনুষ্ঠিত হোৱা সপ্তম আন্তৰ্জাতিক আৰ্থ চায়েঞ্চ অলিম্পিয়াদৰ লগ'ত ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
বসুধৈৱ কুটুম্বকম্ হিন্দু ধৰ্মৰ পুথি মহা উপনিষদত পোৱা এটা সংস্কৃত বাক্যাংশ যাৰ অৰ্থ "পৃথিৱীখন এটা পৰিয়াল"।
ইয়াৰ দ্বাৰা আধ্যাত্মিক বিকাশৰ চৰম স্তৰ লাভ কৰা আৰু সম্পত্তিৰ প্ৰতি মোহ নোহোৱাকৈ কৰ্ম কৰিব পৰা লোকৰ গুণক বুজোৱা হৈছে।
অসমৰ ভূঞাসকল খৃষ্টীয় ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ পৰা সপ্তদশ শতিকামানলৈ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত সৰু সৰু ৰাজ্য শাসন কৰা এক জনগোট আছিল৷ এই ভূঞা জনগোটৰ কেইবাটাও ফৈদ আছিল৷ তেওঁলোক কনৌজৰ পৰা অসমলৈ আহে৷ ভূঞাসকলে কোনো এটা জাতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা নাছিল৷ তেওঁলোকৰ মাজত ব্ৰাহ্মণ, গণক, কায়স্থ, কলিতা আৰু কিছুমান মুছলমান মানুহো ভূঞা উপাধিৰ আছিল৷ অসমৰ বাহিৰত ভূঞা উপাধিৰ আন আন জাতৰ মানুহো পোৱা যায়৷ “শিয়ালা বৈষ্ণৱ চৰিত্ৰ’’ৰ নায়ক সম্বৎসৰৰ পিতৃ ধম্মদেৱ গোস্বামী জাতত ব্ৰাহ্মণ আছিল যদিও ভূঞা বংশৰ এজন বৰ ভূঞা আছিল৷ অসমৰ ভূঞাসকলৰ বংশধৰ আছিল বৈষ্ণৱ গুৰু শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ৷ অৱশ্যে কমতাধিপতি দুৰ্লভনাৰায়ণে কনৌজৰ পৰা সাতঘৰ ব্ৰাহ্মণ আৰু সাতঘৰ কায়স্থ আনি বহুওৱাৰ আগৰ পৰাই অসমত ভূঞাসকলৰ বসতি আছিল৷ এইকথাৰ প্ৰমাণ “ৰাউতকুছি দান বা শাসন’’ৰ পৰা জানিব পাৰি৷
অসমৰ ভূঞাসকলৰ বৰভূঞা আৰু সৰুভূঞা নামে দুটা ঠাল পোৱা যায়৷ এই সম্পৰ্কে এটা কাহিনী প্ৰচলিত আছে৷ কাহিনীমতে আৰিমত্তৰ এজন মন্ত্ৰীৰ নাম আছিল সমুদ্ৰ৷ এওঁৰ শান্তনু আৰু সামন্ত নামৰ দুজন পুত্ৰ আছিল আৰু তেওঁলোক আছিল সমুদ্ৰৰ নাতিয়েক৷ শান্তনু বৈষ্ণৱ আৰু সামন্ত শাক্তধৰ্মী আছিল৷ শান্তনুৰ বংশধৰসকল নগাঁৱত আৰু সামন্তৰ বংশধৰসকল লক্ষীমপুৰত বসতি কৰিবলৈ লৈছিল৷ শান্তনুৰ বংশধৰসকলক বৰভূঞা আৰু সামন্তৰ বংশধৰসকলক সৰুভূঞা বোলা হৈছিল৷।
এই শান্তনুৰ বংশধৰ শংকৰদেৱ আৰু সামন্তৰ বংশধৰ মাধবদেৱ৷ শান্তনুৰ বংশধৰসকলক বৰ বাৰভূঞা আৰু সামন্তৰ বংশধৰসকলৰ সৰু বাৰভূঞা বুলি জনা যায়৷
ভূঞা শব্দৰ অৰ্থ হৈছে, ভূ-স্বামী বা মাটিৰ গৰাকী৷ প্ৰতিপত্তিশালী ভূঞা বা জমিদাৰ শ্ৰেণীৰ একোজন লোকৰ অধীনলৈ বৃহৎ এলেকাৰ কৰ্তৃত্ব যোৱাৰ পাছত তেওঁক সেই অঞ্চলৰ গৰাকী বা ৰজা বোলা হৈছিল৷ অধিক প্ৰতিপত্তিশালী ভূঞাজনক “গামথা’’ বোলা হৈছিল৷ তেওঁৰ নেতৃত্বত বাকী ভূঞাসকলে নিজ নিজ ৰাজ্য শাসন কৰিছিল৷ শ্ৰেষ্ঠ বংশৰ পৰিচায়ক হিচাপে ভূঞাসকলে তেতিয়া পাৰ্চী উপাধি “খাঁ’’ ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ শংকৰদেৱৰ সময়লৈ এই খাঁ উপাধিৰ প্ৰচলন আছিল৷ গাভৰু খাঁ, বুঢ়া খাঁ, কেতাই খাঁ ৰাম খাঁ আদি নামৰ উল্লেখ চৰিত পুথিত উল্লেখ আছে৷
১৯৮৭ চনত তেওঁ ভাৰতীয় চিকিৎসা সন্থাৰ চিকিৎসা বিশেষজ্ঞ অকাডেমীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ফেল' নিৰ্বাচিত হয়।
১৯৪৫ চনত তেওঁ কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনৰ যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা ষ্টাৰ নম্বৰ লাভ কৰি মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
১৯৪৭ চনত তেওঁ কটন কলেজৰ পৰা জীৱবিজ্ঞান বিষয়ত সৰ্ব্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰি প্ৰথম বিভাগত আই এছ চি পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
১৯৫২ চনত তেওঁ ডিব্ৰুগড়ৰ অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি এম বি বি এছ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
ৰাজ্যিক সংঘ মহা নায়কা সমিতিৰ ২০১৬ চনৰ পৰিসংখ্যা অনুসৰি মাগৱে অঞ্চলত ৩১,৩৪৯জন বৌদ্ধ সন্ন্যাসী পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল, যিয়ে ম্যানমাৰৰ মুঠ সংঘৰ সদস্যৰ ৫.৯% অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল, য'ত নবীন সমনেৰা আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে নিযুক্ত ভিক্ষু দুয়োটাকে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
সন্ন্যাসীৰ অধিকাংশই থুধাম্মা নিকায়াৰ , তাৰ পিছত শ্বেগীন নিকায়া আৰু বাকী সন্ন্যাসীসকল অন্যান্য সৰু মঠৰ গোটৰ অন্তৰ্গত।
২,৪৭৩টা থিলাশ্বিন মেগৱে অঞ্চলত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল, যিয়ে ম্যানমাৰৰ মুঠ থিলাশ্বিন সম্প্ৰদায়ৰ ৪.১% অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল।
ম্যানমাৰৰ সাতটা বিভাগৰ ভিতৰত ই দ্বিতীয় বৃহত্তম বিভাগ, যাৰ আয়তন ৪৪,৮২০ কিলোমিটাৰ বৰ্গমাইল ।
মাগৱে সংমণ্ডলৰ প্ৰধান চহৰসমূহ হ’ল মাগৱে, পাকোক্কু, আউংলান, য়েনাংগায়ং, টাউংডৱিঙি, চাউক, মিনবু, থায়েট আৰু গংগাৱ।
৯৫% তকৈ অধিক লোক বামাৰ, চিন, ৰাখাইন, কেৰেন, শ্বান, আৰু এংলো-বাৰ্মিজ জনগোষ্ঠীয় আছিল, তাৰে অতি কম সংখ্যক হে সংখ্যালঘু।
ঔপনিৱেশিক কালত, ম্যানমাৰৰ এই অংশত পশ্চিমীয়া শ্ৰমিক আৰু তেওঁলোকৰ বাৰ্মিজ অংশীদাৰৰ বংশধৰ এংলো-বাৰ্মিজ লোকসকলৰ জনসংখ্যা সৰ্বাধিক আছিল।
২০১৪ চনৰ ম্যানমাৰৰ লোকপিয়ল অনুসৰি মেগৱে অঞ্চলৰ জনসংখ্যাৰ ৯৮.৮% বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলে তাত আটাইতকৈ ডাঙৰ ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায় গঠন কৰে।
সংখ্যালঘু ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়সমূহৰ ভিতৰত খ্ৰীষ্টান , মুছলমান , হিন্দু , আৰু জীৱবাদী আছে যিয়ে সামূহিকভাৱে মেগৱে অঞ্চলৰ বাকী জনসংখ্যাক সামৰি লৈছে।
মেগৱে অঞ্চলৰ জিলাসমূহ হৈছে মাগৱে, মিনবু, থায়েট, পাকোক্কু আৰু গংগাৱ, ইয়াত ২৫খন টাউনশ্বিপ আৰু ১,৬৯৬খন ৱাৰ্ড গাঁৱৰ ট্ৰেক্ট আছে।
ইয়াৰ উত্তৰে সাগাইং অঞ্চল, পূবে মাণ্ডালেই অঞ্চল, দক্ষিণে বাগো অঞ্চল আৰু পশ্চিমে ৰাখাইন ৰাজ্য আৰু চিন ৰাজ্য।
বম্মিৰেড্ডী নৰসিংহ ৰেড্ডী , এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, প্ৰযোজক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ, যি পেছাগতভাৱে বি এন ৰেড্ডী নামেৰে পৰিচিত আছিল।
এন টি ৰামা ৰাও আৰু ভানুমতী অভিনীত তেওঁৰ মল্লীশ্বৰী ছবিখনক এখন কালজয়ী ক্লাছিক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়।
১৯০৮ চনৰ ১৬ নৱেম্বৰত বৰ্তমানৰ কদাপা জিলাৰ কোথাপল্লী গাঁৱৰ এটা কৃষক পৰিয়ালত বম্মিৰেড্ডী নৰসিংহ ৰেড্ডীৰ জন্ম হয়।
তেওঁ চাৰিজন ভাতৃৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ আছিল; আন সকল হ'ল- বি নাগি ৰেড্ডী, বি এন কণ্ডা ৰেড্ডী আৰু বি ৰামালিংগা ৰেড্ডী।
এইচ এম ৰেড্ডীয়ে প্ৰযোজনা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ পাছত বি.এন. ৰেড্ডী আৰু বি নাগী ৰেডীয়ে তেওঁৰ সৈতে মিলি ৰোহিনী পিকচাৰ্ছ গঠন কৰে।
১৯৯৭ চনত পাটাছাৰকুছিৰ শংকৰদেৱ শিশু নিকেতনত প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ হয়৷ ২০০৯ চনত সেই বিদ্যালয়ৰ পৰাই হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত ৰাজ্যৰ ভিতৰতে চতুৰ্থ স্থান পাই উত্তীৰ্ণ হয়৷ ২০১১ চনত পাঠশালাৰ “কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ জুনিয়ৰ কলেজ’’ৰ পৰা ৰাজ্যৰ ভিতৰত পঞ্চম স্থান দখল কৰি উচ্চতৰ মাধ্যমিক স্তৰ উত্তীৰ্ণ হয়৷ ২০১৪ চনত দিল্লীৰ “হংসৰাজ কলেজ’’ৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ২০১৬ চনত কানপুৰৰ “ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান’’ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷
বৰ্ণালী দাসৰ জন্ম ১৯৯৩ চনত বৰপেটা জিলাৰ পাটাছাৰকুছিৰ সৰিহ চাকলা গাঁৱত৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম মুনিন্দ্ৰ নাথ দাস, এগৰাকী প্ৰবক্তা আৰু মাতৃৰ নাম শিৰণ কলিতা, এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত শিক্ষয়িত্ৰী৷ বৰ্ণালী দাস এওঁলোকৰ দ্বিতীয় সন্তান৷ তেওঁৰ স্বামীৰ নাম সুৰজিৎ মণ্ডল৷ তেওঁ পশ্চিমবংগৰ আৰু এগৰাকী মহাকাশ বিজ্ঞানী৷ বৰ্তমান আমেৰিকাৰ নিউজাৰ্ছিত তেওঁ সূৰ্যৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰি আছে৷ বৰ্ণালী দাস আৰু সুৰজিৎ মণ্ডল দুয়ো একেটি শিক্ষানুষ্ঠানতে উচ্চশিক্ষা লাভ কৰিছিল৷
স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰি থকা সময়ত বৰ্ণালী দাসে “- ত ৰ অধীনত প্ৰকল্প এটাত কাম কৰে আৰু তাৰপাছতেই তেওঁ -ত পি,এইছ,ডি কৰাৰ সুযোগ পায়৷ ২০১৮ চনত তেওঁ পূৰ্ণাংগ ৰূপত গৱেষণাৰ কামত নিয়োজিত হৈ সফলতা লাভ কৰিছিল ২০২১ চনত৷ ড পুনম চন্দ্ৰাৰ তত্তাৱধানত গৱেষণা কৰিছিল৷
বৰ্ণালী দাস এগৰাকী অসমৰ যুৱ-জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী৷ তেওঁ তেওঁৰ নিজা অধ্যয়নৰ দ্বাৰা মহাকাশত সূৰ্যতকৈ ডাঙৰ আৰু উষ্ণ আঠটা তৰাৰ বিশেষ বৈশিষ্ট্য ধৰা পেলাবলৈ সক্ষম হয়৷
অঞ্চলটোত চৰাই প্ৰজাতিৰ বিপুল প্ৰবাহৰ বাবে পাগলাঝোৰা এতিয়া চৰাইপ্ৰেমীৰ অন্যতম প্ৰিয় গন্তব্যস্থানত পৰিণত হৈছে।
ইয়াত পোৱা কিছুমান চৰাইৰ প্ৰজাতি হ’ল- হুইস্কাৰড ইউহিনা, গোল্ডেন বুছ ৰবিন, ৰুফ’ছ গৰ্গেট ফ্লাইকেচাৰ, হিমালয়ান ব্লু-টেইল, ৰুফ’ছ বেলিড নিলটাভা, লিটিল নীলটাভা ইত্যাদি।
পাগলাঝোৰাত কেইবাটাও ধুনীয়া আৰু ঢৌৱা জলপ্ৰপাত, ৰূপালী নৈ, ৰসাল উদ্ভিদ, বিদেশী চৰাই, আৰু নিস্তব্ধ পৰিৱেশ।
পৰ্যটকসকলে নিম্ন পাগলাঝোৰা আৰু উচ্চ পাগলাঝোৰাৰ মাজত “ইফালে ইফালে সিফালে” ট্ৰেকিং কৰি এই দুঃসাহসিক অভিযানৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিব পাৰে।