polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
কিছুমানে কয় যে কুমাৰী মেৰীৰ সঁচাকৈয়ে আৰোণ নামৰ এজন ভায়েক আছিল, যাৰ দেউতাক একে আছিল, কিন্তু এগৰাকী বেলেগ মাতৃ আছিল; আন কিছুমানে ধাৰণা কৰে যে আৰোণ মুছাৰ ভায়েক ইয়াত আছে, কিন্তু কয় যে মেৰীক তেওঁৰ ভগ্নী বুলি কোৱা হয়, হয় তাই লেভিটিকেল জাতিৰ আছিল , বা তুলনাৰ দ্বাৰা; আন কিছুমানে কয় যে সেই নামৰ এজন বেলেগ ব্যক্তি য়ে তাইৰ সৈতে সমসাময়িক আছিল আৰু তেওঁৰ ভাল বা বেয়া গুণবোৰৰ বাবে স্পষ্ট আছিল আৰু তেওঁলোকে তাইক প্ৰশংসা বা নিন্দাৰ দ্বাৰা তেওঁৰ সৈতে তুলনা কৰিছিল।
কোৰআনৰ অধ্যায়টো যীশু বা ঈছাৰ মাতৃ মেৰী আৰু খ্ৰীষ্টান বিশ্বাসত কুমাৰী মেৰীৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছে।
ইয়াত যীশুৰ জন্মৰ ঘটনাবোৰৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যিবোৰ খ্ৰীষ্টান বাইবেলৰ লূক ১ ত উল্লেখ কৰা বিষয়বস্তু।
ছূৰাৰ পাঠত ইচহাক, য়াকুব, মুছা, আৰোণ, ইছমাইল, হানোক ওৰফে ইদ্ৰিছ, আদম আৰু নূহকে ধৰি বহুতো ভৱিষ্যতবাণীমূলক ব্যক্তিক বুজাইছে।
আন পণ্ডিতসকলে মেৰী আৰু দেৱদূত গেব্ৰিয়েলৰ মাজৰ বাৰ্তালাপক সেই সময়ৰ পৰম্পৰাগত লিংগ ভূমিকাৰ পৰিচায়ক বুলি উল্লেখ কৰে; যেতিয়া মেৰী নামৰ এগৰাকী অকলশৰীয়া মহিলাই পুৰুষ স্বৰ্গদূতৰ মুখামুখি হয়, তেতিয়া তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰতিক্ৰিয়া হৈছে পৰিস্থিতিৰ অসঙ্গতি আৰু স্বৰ্গদূতৰ উদ্দেশ্যসম্পৰ্কে অনিশ্চয়তাৰ ভয়।
তাই স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তা শুনিব পাৰে আৰু তেওঁঈশ্বৰৰ পৰা বাৰ্তাবাহক হিচাপে আহিছে বুলি আশ্বাস দিয়াৰ পিছতহে তেওঁক প্ৰশ্ন কৰিব পাৰে।
দ্বিতীয় শাখাটোত ৪১-৬৫ পদত অব্ৰাহামৰ পৰিয়ালৰ মূৰ্তিৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে আৰু তাৰ পিছত আন বহুতো ভৱিষ্যতবক্তাক বুজাইছে।
পাঠটোত তেওঁলোকৰ ভৱিষ্যতবাণী শুনিথকা সকলৰ বিভিন্ন সঁহাৰি আৰু সেই শুনা সকলে লগ পোৱা ভাগ্যৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে; এই বৰ্ণনাবোৰত ঈশ্বৰৰ একতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে।
অধ্যায়টো বিছমিল্লাহ আৰু "ৰহস্যময় আখৰ", বা মুকাত্তাʿআতৰ সৈতে আৰম্ভ হয়: কাফ; হা; য়া; 'আইন; আৰু ছয়াদ।
মুছলমানসকলে এই পত্ৰবোৰক কোৰআনৰ অদ্ভুত চিহ্ন বুলি বিশ্বাস কৰে, আৰু কেইবাটাও গভীৰ ৰহস্য লুকুৱাবলৈ, যাৰ নিৰ্দিষ্ট বুজাবুজি কোনো নশ্বৰ, তেওঁলোকৰ ভৱিষ্যতবক্তাক কেৱল বাহিৰে জনোৱা হোৱা নাই.
কোৰআন১৯:১৬-৩০ অনুবাদক জৰ্জ চেল এজন উকিল আৰু খ্ৰীষ্টান জ্ঞানৰ প্ৰচাৰৰ বাবে সমাজৰ প্ৰাৰম্ভিক সদস্য আছিল।
ইছলামিক পৰম্পৰাৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা, , ই হৈছে পূৰ্বৰ "মক্কান ছূৰা", যাক মদিনাত পিছৰ উন্মোচনতকৈ সোনকালে প্ৰকাশ কৰা হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
প্ৰথম শাখা, আয়াত ২-৪০, নবী জাকাৰিয়াৰ কাহিনী আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ জনৰ জন্ম, মেৰীৰ কাহিনী আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ যীশুৰ জন্ম, আৰু ইছলাম অনুসৰি যীশুৰ পৰিচয়ৰ ওপৰত এটা ভাষ্যৰে আৰম্ভ হয় যিয়ে খ্ৰীষ্টানসকলে তেওঁক ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ বুলি কৰা দাবীক অস্বীকাৰ কৰে।
মৰিয়াম ১৯:৩৫-৩৭ পদৰ পদসমূহ, যাক মুছলমানসকলে ঈশ্বৰৰ ওচৰত যীশুৰ ভৱিষ্যতবাণীক দৃঢ়ভাৱে পুনৰ নিশ্চিত কৰা বুলি বিবেচনা কৰে, জেৰুজালেমৰ আটাইতকৈ পুৰণি ইছলামিক স্মাৰক দ্য ডোম অৱ দ্য ৰকত লিখা শিলালিপিত উদ্ধৃত কৰা হৈছে।
ছানা পাণ্ডুলিপি অধ্যায়ৰ ক্ৰমটোৱে আন কোনো জ্ঞাত কোৰাণৰ আদেশ অনুসৰণ নকৰে আৰু ফলিঅ ২২ অধ্যায় ৯ ৰ সৈতে ভাগ বতৰা কৰা হৈছে।
তৃতীয় শাখা, শ্লোক ৬৬-৯৮, পুনৰুত্থানৰ বাস্তৱতাক নিশ্চিত কৰে আৰু এই জীৱনৰ চিত্ৰণৰ লগতে বিচাৰ দিৱসৰ চিত্ৰণ প্ৰদান কৰে।
ঊনবিংশ শতিকাত, প্ৰথম তৰংগৰ কিছুসংখ্যক নাৰীবাদী যেনে মাটিল্ডা জছলিন গেজ আৰু এলিজাবেথ কেডি ষ্টেণ্টনে তেওঁলোকৰ এগৰাকী দেৱীৰ বৰ্ণনাৰে দেৱী আন্দোলন সম্পৰ্কত তেওঁলোকৰ ধাৰণা প্ৰকাশ কৰিছিল।
ইয়াৰ বিপৰীতে জোহান জেকব বাচোফেনৰ দৰে নৃতত্ত্ববিদসকলে প্ৰাগৈতিহাসিক মাতৃতান্ত্ৰিক দেৱী সংস্কৃতিৰ ধাৰণাসমূহ পৰীক্ষা কৰিছিল।
কিছুসংখ্যক নাৰীবাদীয়ে দাবী কৰে যে নাৰী ধৰ্মতত্ত্বসমূহ অধিক প্ৰাচীন আৰু এইসমূহ নৱ প্ৰস্তৰ যুগত বা ৩০ হাজাৰ বছৰ আগেয়ে উদ্ভৱ হৈছিল।
কোৱা হয় যে খ্ৰীষ্টান ধৰ্মই ১ম থিওডোছিয়াছৰ দ্বাৰা কেইবাটাও আদেশৰ জৰিয়তে সকলো প্ৰাক-খ্ৰীষ্টান ধৰ্মক অবৈধ ঘোষণা কৰাৰ সময়ত এই ধৰ্মতত্ত্বসমূহ দমন কৰা হৈছিল।
১৯৬০ আৰু ১৯৭০ ৰ দশকত ধৰ্মৰ ইতিহাসৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হোৱা নাৰীবাদীসকলে হেলেন ডিনাৰ , যাৰ গ্ৰন্থ মাদাৰ্ছ এণ্ড আমাজনচ: এন আউটলাইন অৱ ফিমেল এম্পায়াৰছ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৩২ চনত জাৰ্মান ভাষাত প্ৰকাশিত হৈছিল; মেৰী এষ্টাৰ হাৰ্ডিং , আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰথমগৰাকী গুৰুত্বপূৰ্ণ জাংগিয়ান মনোবিশ্লেষক; এলিজাবেথ গৌল্ড ডেভিছ ; আৰু মাৰ্লিন ষ্টোনৰ ৰচনাৰ কথাও উল্লেখ কৰে।
দেৱীসকলে এক নিৰ্দিষ্ট সংস্কৃতিৰ সৈতে স্পষ্টভাৱে সম্পৰ্কিত স্থানীয় বা নিৰ্দিষ্ট দেৱতাক বুজায় আৰু প্ৰায়ে নিৰ্দিষ্ট দিশ, গুণাগুণ আৰু শক্তিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত (উদাহৰণ স্বৰূপে: মেছোপটেমিয়াৰ দেৱী ইনান্না/ইষ্টাৰ; এথেনা; বা হিন্দু দেৱী যেনে সৰস্বতী শিক্ষা, কবিতা, সংগীত, অনুপ্ৰেৰণা আৰু জ্ঞানৰ দেৱী; লক্ষ্মী আৰু সম্পদ আৰু সাৰ্বভৌমত্বৰ দেৱী)।
এনে ধৰণৰ ধৰ্মীয় ব্যৱস্থা ঐতিহাসিকভাৱে বহুতো সংস্কৃতিত বিদ্যমান আছিল যদিও ইয়াৰ নাম আৰু বৈশিষ্ট্য ভিন্ন।
যদি কোনো পুৰুষ দেৱতা থাকে, তেন্তে তেওঁক প্ৰায়ে দেৱীগৰাকীৰ সমকক্ষ বুলি গণ্য কৰা হয়, বা তেওঁৰ শক্তিবোৰ দেৱীগৰাকীৰ পৰা আহৰণ কৰা বুলি ভবা হয়।
এই শব্দবোৰে সাধাৰণতে সংস্কৃতিসমূহৰ মাজত একে ধৰণৰ একক দেৱতাক বুজোৱাৰ পৰিৱৰ্তে বহুতো প্ৰাচীন সংস্কৃতিত সচৰাচৰ হোৱা ধাৰণাকহে সূচায় যাক দেৱী আন্দোলনৰ লোকসকলে পুনৰুদ্ধাৰ কৰিব বিচাৰে।
দেৱী আধ্যাত্মিকতাক কেতিয়াবা দেৱী আন্দোলনৰ সমাৰ্থক হিচাপে আৰু কেতিয়াবা দেৱী আন্দোলনৰ অংশ ৰূপত আধ্যাত্মিক অনুশীলন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
পূজা কৰা দেৱীৰ নাম আৰু সংখ্যাৰ পৰা দেৱী আন্দোলনত ব্যৱহৃত নিৰ্দিষ্ট ৰীতি-নীতি বা প্ৰথাসমূহ ব্যাপকভাৱে পৃথক হয়।
উদাহৰণস্বৰূপে, ডায়েনিক ৱিক্কা বা ডায়েনিক ডাইনীবিদ্যাত কেৱল দেৱীসকলক উপাসনা কৰা হয় যদিও আন ধৰ্ম বা পৰম্পৰাত এনে কৰা নহয়।
ধৰ্মবিশ্বাসৰ এই পন্থাসমূহে একেশ্বৰবাদীৰ পৰা বহুধৰ্মী পন্থালৈকে বিভিন্ন ধৰ্মীয় প্ৰকাৰক সামৰি লয়।
সাধাৰণ বহুত্ববাদী বিশ্বাসৰ অৰ্থ হৈছে যে এজন স্ব-পৰিচিত দেৱী উপাসকে তাত্ত্বিকভাৱে সমগ্ৰ বিশ্বৰ সংস্কৃতিৰ পৰা যিকোনো সংখ্যক বিভিন্ন দেৱীক উপাসনা কৰিব পাৰে।
ইয়াৰ বৈশিষ্ট্যৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি দেৱী আন্দোলনক সাংস্কৃতিক ধৰ্মীয়তাৰ এক প্ৰকাৰ বুলিও কোৱা হয় আৰু ই বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ, ভৌগোলিকভাৱে বিস্তৃত আৰু অধিক গতিশীল।
১৯৭০-ৰ দশকৰ পৰা দেৱী আধ্যাত্মিকতাই এক স্বীকৃত আন্তৰ্জাতিক সাংস্কৃতিক আন্দোলন হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে।
১৯৭৮ চনত কেৰল পি খ্ৰীষ্টৰ বহুল ভাৱে পুনৰ মুদ্ৰিত এগৰাকী সৰ্বোচ্চ দেৱীৰ প্ৰাচীন ধৰ্ম থকাৰ ধাৰণাটোৰ সপক্ষে যুক্তি দিয়া হোৱাই ৱুমেন নীড দ্য গডেছ নামৰ ৰচনাখন কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গ্ৰেট গডেছ ৰি-ইমাৰ্জিং শীৰ্ষক সন্মিলনত পাঁচশৰো অধিক দৰ্শকৰ সন্মুখত মুখ্য ভাষণ হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছিল।
ইয়াক প্ৰথমবাৰৰ বাবে হেৰিচিজ: এ ফেমিনিষ্ট পাব্লিকেচন অন আৰ্ট এণ্ড পলিটিক্সৰ দ্য গ্ৰেট গডেছ নামৰ সংখ্যাত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।
কেৰল পি খ্ৰীষ্টে কালজয়ী নাৰীবাদী ধৰ্মতত্ত্ব ৱিভিং দ্য ভিজনছ: নিউ পেটাৰ্ণছ ইন ফেমিনিষ্ট স্পিৰিচুৱেলিটি আৰু ৱুমেনস্পিৰিট ৰাইজিং ৰ সহ-সম্পাদনা কৰিছিল।
১৯৭০ৰ দশকত প্ৰধানকৈ উত্তৰ আমেৰিকা, পশ্চিম ইউৰোপ, অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু নিউজিলেণ্ডত ইয়াৰ উদ্ভৱ হৈছিল।
দেৱী আন্দোলনত দেৱী উপাসনা কৰা হয় আৰু নাৰীৰ ওপৰত, বা এক বা একাধিক নাৰীত্ব বা লিংগৰ ধাৰণাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হয়।
দেৱী আন্দোলনৰ চলতি পৰিভাষাত ব্যৱহৃত সম্পৰ্কিত শব্দবোৰৰ ভিতৰত নিম্নলিখিতসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে:
মিনিয়াপলিছত জন্মগ্ৰহণ কৰা ডেলিয়া কিঞ্জিংগাৰ তেওঁ অভিব্যক্তিবাদী চিত্ৰশিল্পী এডমাণ্ড কিঞ্জিংগাৰ আৰু এলিচ ফিছ কিঞ্জিংগাৰৰ কন্যা আছিল।
তেওঁলোকে ১৯৩৫ চনত টেক্সাছৰ ৱাকোলৈ যায়, ইয়াতেই তেওঁৰ দেউতাকে প্ৰথমে সহকাৰী অধ্যাপক, পিছলৈ অধ্যাপক আৰু শেষত বাইলোৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কলা বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপে সেৱা আগবঢ়াই।
তেওঁ প্ৰাকৃতিক ভাৱে উপলব্ধ স্থানীয় সামগ্ৰীৰ সৈতে খাপ খোৱাকৈ অট্টালিকা নিৰ্মাণৰ বিশেষজ্ঞ আছিল।
এইসমূহ ধৰমশালাৰ চাৰিওফালৰ এলেকাত পোৱা যায়, আৰু ইয়াত ১৫ টাতকৈও অধিক ঘৰ আৰু তিনিটা প্ৰতিষ্ঠান অন্তৰ্ভুক্ত আছে।
সিদ্ধবাৰীৰ নিষ্ঠা গ্ৰাম্য স্বাস্থ্য, শিক্ষা আৰু পৰিৱেশ কেন্দ্ৰ, পালমপুৰৰ সম্ভাৱনা ৰাজহুৱা নীতি আৰু ৰাজনীতি প্ৰতিষ্ঠান, আৰু বীৰৰ ধৰ্মালয় প্ৰতিষ্ঠান।
ডেলিয়াই থিয়েটাৰত কাম কৰিবলৈ স্কুলৰ পৰা এবছৰ ছুটি লৈছিল, তেওঁক প্ৰথমে তেওঁৰ দেউতাক আৰু নিউয়ৰ্কত হান্স হফমেনে কলাৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল, পিছত কলোৰাডো বোল্ডাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত কলা বিভাগত অধ্যয়ন কৰে।
ইয়াৰ পিছত ১৯৮৭ চনত তেখেতে "প্ৰ'ব" নামেৰে এটা স্বতন্ত্ৰ প্ৰডাকছন কোম্পানী সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু সমান্তৰালভাৱে মেনিলাৰ চিএনএনৰ সংবাদগোষ্ঠীত ১৯৯৫ চনলৈকে ব্যুৰ' চিফ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
এছিয়াত চিএনএনৰ মুখ্য অনুসন্ধানকাৰী সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰি থকাৰ সময়ত মাৰিয়াই আতংকবাদীৰ নেটৱৰ্কৰ অনুসন্ধানত পাৰদৰ্শিতা অৰ্জন কৰে।
তেখেত ছিংগাপুৰত থকা এছ. ৰাজৰত্নম স্কুল অৱ ইণ্টাৰনেশ্যনেল ষ্টাডিছৰ ৰাজনৈতিক হিংসা আৰু আতংকবাদ গৱেষণাৰ আন্তৰ্জাতিক কেন্দ্ৰৰ আৱাসিক লেখকৰ আসনত অধিষ্ঠিত হয়।
২০২১ চনত মাৰিয়াই মিডিয়া, ৰাজনীতি আৰু ৰাজহুৱা নীতিৰ শ্ৰোণেষ্টেইন চেণ্টাৰত শ্ৰোণেষ্টেইন সভ্যৰ আসনত বহে।
ইয়াৰ লগতে হাৰ্ভাৰ্ড কেনেডি স্কুলৰ ৰাজহুৱা নেতৃত্বৰ কেন্দ্ৰত হৌছাৰ নেতা হিচাপে বিবেচিত হয়।
এই সংকলনটিত বিশ্বজুৰি উৰা-বাতৰিৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া বহুকেইগৰাকী সাংবাদিকক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
২০১৯ চনৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে তেখেতক উদ্যোগপতি উইলফ্ৰেডো কেঙ-সম্বন্ধীয় এটা অসত্য বাতৰি 'ৰেপলাৰ'ত প্ৰকাশ কৰোৱাৰ বাবে চাইবাৰলিবেলত অভিযুক্ত কৰা হয় আৰু গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়।
সেয়েহে তেখেতৰ গ্ৰেপ্তাৰ আৰু দোষী সাব্যস্তকৰণৰ কথাটো বিৰোধী পক্ষত চৰ্চিত হয় আৰু এই কাৰ্যক ৰাষ্ট্ৰপতিৰ চৰকাৰৰ দ্বাৰা ৰাজনৈতিকভাৱে চালিত হোৱা বুলি আন্তৰ্জাতিক সম্প্ৰদায়ত আলোচিত হয়।
ৰিপ'টাৰ্ছ উইডাউট বৰ্ডাৰছৰ দ্বাৰা আৰম্ভ হোৱা তথ্য আৰু গণতান্ত্ৰিক আয়োগৰ শীৰ্ষ ২৫গৰাকী ব্যক্তিৰ ভিতৰত মাৰিয়া ৰেচ্ছাও অন্তৰ্ভুক্ত।
ইয়াৰ পিছত মাৰিয়াৰ মাতৃ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ গুচি যায় আৰু নিজৰ কন্যা আৰু ভগ্নীক পিতৃৰ পৰিয়ালত থৈ আহে।
পৰৱৰ্তী সময়ত, মাৰিয়াৰ মাতৃয়ে এগৰাকী ইটালীয়ান-আমেৰিকান ব্যক্তিৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু ফিলিপাইনছলৈ উভতি আহে।
মাৰিয়াৰ অভিভাৱক নিউ জাৰ্ছীৰ টমছ নদীলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু তাতে থকা টমছ ৰিভাৰ হাইস্কুল নৰ্থত তেখেতে পঢ়া-শুনা কৰে।
ইয়াৰ পূৰ্বে দুটা দশকজুৰি তেখেতে দক্ষিণ-পূব এছিয়াত 'চিএনএন'ৰ মুখ্য অনুসন্ধানকাৰী সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰিছিল।
২০২১ বৰ্ষত সাংবাদিক মাৰিয়া ৰেচ্ছা আৰু ডিমিট্ৰি মুৰাটভক গণতন্ত্ৰ আৰু স্থায়ী শান্তিৰ বাবে পূৰ্বচৰ্ত বুলি বিবেচিত মত প্ৰকাশৰ স্বাধীনতাক সুৰক্ষিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে যুটীয়াভাৱে শান্তিৰ ন'বেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
মাৰিয়া ৰেচ্ছাই প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা আণৱিক জীৱবিজ্ঞান আৰু থিয়েটাৰত প্ৰাক্-বিশ্ববিদ্যালয় শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
ইয়াৰ পিছত তেখেতে ইউনিভাৰ্ছিটি অৱ দ্য ফিলিপাইনছ ডিলিমেনত ৰাজনেতিক থিয়েটাৰ অধ্যয়ন কৰিবলৈ এটা ফুলব্ৰাইট ফেলোশ্বিপ লাভ কৰে।
মাৰিয়া ৰেচ্ছাই দক্ষিণ-পূব এছিয়াত উত্থান ঘটা সন্ত্ৰাসবাদক আধাৰ হিচাপে লৈ দুখন গ্ৰন্থ লিখি উলিয়াইছে।
ৰেচ্ছাই প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বাবে দক্ষিণ পূব এছিয়াত ৰাজনীতি আৰু সংবাদ-সম্পৰ্কীয় পাঠ্যক্ৰম পঢ়াইছিল।
হিন্দু ধৰ্মত, কবন্ধ , "মুণ্ডহীন শৰীৰ") হৈছে এজন ৰাক্ষস, যাক ৰাম আৰু তেওঁৰ ভাতৃ লক্ষ্মণৰ দ্বাৰা হত্যা কৰা হয় আৰু অভিশাপৰ পৰা মুক্ত কৰা হয়।
হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতত কবন্ধৰ কিংবদন্তীৰ উল্লেখ আছে, লগতে পিছৰ ৰামায়ণৰ অভিযোজন সমূহতো কবন্ধৰ উপস্থিতি দেখা যায়।
কবন্ধ বিশ্ববাসু বা দানু নামৰ এজন গন্ধৰ্ব আছিল, যি স্বৰ্গৰ ৰজা ইন্দ্ৰ অষ্টবক্ৰ নামৰ ঋষিৰ দ্বাৰা অভিশপ্ত আছিল।
ৰাম আৰু লক্ষ্মণৰ সৈতে হোৱা এক সংঘৰ্ষত, দুই ভাতৃয়ে তেওঁৰ বাহু কাটি তেওঁৰ মৃতদেহ সৎকাৰ কৰিবলৈ আগবাঢ়ি যায়।
মৃত্যুৰ পিছত, কবন্ধই তেওঁৰ গন্ধৰ্ব ৰূপ পুনৰ ঘূৰাই পায় আৰু ৰামক ৰিশ্যামুখ পৰ্বতৰ দিশে যাবলৈ উপদেশ দিয়ে, য'ত নিৰ্বাসিত বান্দৰ-প্ৰধান সুগ্ৰীৱ লুকাই আছে।
কবন্ধই ৰামক সুগ্ৰীৱৰ সৈতে মিত্ৰতা গঢ়ি তুলিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে, যি ৰামৰ পত্নী সীতাৰ সন্ধানত সহায় কৰিব।
কবন্ধৰ পৰামৰ্শ অনুসৰণ কৰি, ৰামে সুগ্ৰীৱৰ সৈতে বন্ধুত্ব কৰে আৰু সীতাক তেওঁৰ সহায়ত উদ্ধাৰ কৰে।
তেওঁ তেওঁৰ আশীৰ্বাদৰ বাবে অহংকাৰী হৈ পৰিছিল আৰু স্বৰ্গৰ দেৱ-ৰজা ইন্দ্ৰক আক্ৰমণ কৰিছিল।
ইন্দ্ৰই তেওঁৰ মহাকাশীয় অস্ত্ৰ বজ্ৰ ব্যৱহাৰ কৰি বিশ্ববাসুৰ মূৰ আৰু উৰুবোৰ তেওঁৰ মূল শৰীৰলৈ লৈ যায়।
ইন্দ্ৰই লগতে এইটোও ব্যক্ত কৰিছিল যে যেতিয়া ৰামে তেওঁৰ বাহু কাটি পেলাব তেতিয়াই কবন্ধই তেওঁৰ মূল ৰূপ ঘূৰাই পাব।
মহাভাৰতত তেওঁক বৰ্ণনা কৰিছে: কবন্ধ "পৰ্বতৰ দৰে বিশাল, ক'লা ডাৱৰৰ দৰে বৰণ, তেওঁৰ গোটেই শৰীৰত জোঙাকৈ চুলি আছিল আৰু বজ্ৰপাতৰ দৰে ডাঙৰ কণ্ঠেৰে ভয়ংকৰ দেখাগৈছিল।
তেওঁ নিজৰ ডাঙৰ জিভাখন প্ৰকাণ্ড মুখৰ পৰা উলিয়াই কাষবোৰ চেলেকিলে এক অদ্ভুত ৰূপ প্ৰতিফলিত হয়।
কবন্ধৰ বিৱৰণ ৰামোপাখ্যানতো দেখা যায় – অৰণ্যপৰ্বৰ ৰামৰ কাহিনীৰ পুনৰাবৃত্তি – মহাভাৰতৰ তৃতীয় খণ্ড,!
আৰু ইয়াৰ পৰিশিষ্ট হৰিবংশ, লগতে ৰামায়ণৰ পৰৱৰ্তী অভিযোজন যেনে কালিদাসৰ ৰঘুবংশ , ভাট্টিৰ সপ্তম শতিকাৰ ৰচনা ভট্টিকাব্য, ভৱভূতিৰ অষ্টম শতিকাৰ নাটক মহাবীৰচৰিত, মুৰাৰী মিশ্ৰৰ দশম শতিকাৰ নাটক অনৰ্গৰাঘৱ, কামবানৰ দ্বাদশ শতিকাৰ কিতাপ কাম্ব ৰামায়ণ, অধ্যাত্ম ৰামায়ণ (অৰণ্যকাণ্ডৰ নৱম অধ্যায়, চতুৰ্দশ শতিকাৰ শেষৰ পৰা পঞ্চদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈকে) ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণ আৰু তুলসীদাসৰ ষোড়শ শতিকাৰ ৰামচৰিতমানস আদিটো কবন্ধৰ উল্লেখ পোৱা যায়।
ৰামায়ণত লগতে কোৱা হৈছে যে- কবন্ধয় ক্ৰোঞ্চা অৰণ্যৰ ঋষি মাতঙ্গৰ আশ্ৰমৰ ওচৰত ঋষিবোৰক ভয় খুৱাই সময় অতিবাহিত কৰিছিল।
এবাৰ, কবন্ধই ঋষি স্থূল শিৰাক আক্ৰমণ কৰিছিল, যিয়ে তেওঁক অনন্তকালৰ বাবে তেওঁৰ ঘৃণনীয় ৰূপত থাকিব বুলি অভিশাপ দিছিল।
কবন্ধৰ অনুৰোধৰ পিছত, ঋষিয়ে তেওঁৰ অভিশাপ হ্ৰাস কৰে আৰু কয় যে ৰাম আৰু লক্ষ্মণে তেওঁৰ বাহু ছিন্ন কৰাৰ পিছত কবন্ধ তেওঁৰ ৰূপৰ পৰা মুক্ত হ'ব।
এই কাহিনীটোক পৰৱৰ্তী সময়ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা বুলি সন্দেহ কৰা হয় কাৰণ ইয়াৰ উপস্থিতি মূল ৰামায়ণৰ সকলো সংস্কৰণ/অনুবাদত দেখা নাযায়।
মহাভাৰতত কোৱা হৈছে যে কবন্ধ তেওঁৰ পূৰ্বজীৱনত বিশ্ববাসু নামৰ গন্ধৰ্ব আছিল আৰু ব্ৰহ্মাই "ৰাক্ষস গৰ্ভৰ পৰা" জন্ম হোৱাৰ বাবে অভিশাপ দিছিল।
অধ্যাত্ম ৰামায়ণে কয় যে কবন্ধ এজন গন্ধৰ্ব প্ৰধান আছিল, যাক ব্ৰহ্মাই অমৰত্বৰে আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰিছিল।
তেওঁ "যৌৱন আৰু সৌন্দৰ্যৰ সুৰা পান কৰিছিল" আৰু বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আকৰ্ষণীয় ধুনীয়া ছোৱালীবোৰৰ সৈতে ঘূৰি ফুৰিছিল।
এবাৰ, তেওঁ ঋষি অষ্টবক্ৰক দেখি হঁহাৰ বাবে অষ্টবক্ৰই তেওঁক ৰাক্ষস হ'বলৈ অভিশাপ দিছিল, অৱশ্যে ঋষিয়ে তেওঁক আশ্বাস দিছিল যে ৰামে তেওঁক অভিশাপৰ পৰা মুক্ত কৰিব।
যিহেতু বিশ্ববাসুৰ মূৰ নাছিল, কিন্তু তেওঁৰ পেটত মাত্ৰ দুটা বাহু আৰু এখন মুখ আছিল, তেওঁ "মুণ্ডহীন শৰীৰ" ৰাক্ষস কবন্ধ বুলি জনাজাত হৈছিল।
কবন্ধ শব্দটো প্ৰায়ে এটা ডাঙৰ-পেটৰ পাত্ৰ বা গছৰ ডাঙৰ কাণ্ডৰ দৰে আকৃতি তথা মুণ্ড বিহীন শৰীৰ আদি বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যি ইয়াৰ জীৱনীশক্তি বজাই ৰাখে।
অৱশ্যে, ৰামায়ণৰ প্ৰথম খণ্ড বালকাণ্ডত কবন্ধৰ প্ৰথম উল্লেখ দেখা যায়, য'ত গোটেই কাহিনীটো সংক্ষিপ্ত ৰূপত উল্লেখ কৰা হৈছে।
ৰাৱণে হৰণ কৰি নিয়া সীতাৰ সন্ধানত, ৰাম আৰু লক্ষ্মণ ক্ৰোঞ্চা অৰণ্যত উপস্থিত হৈছিল, য'ত কবন্ধ বাস কৰিছিল।
গ্ৰন্থখনত থকা পুৰণি অসমীয়া পদ্য সমূহ হ'ল - " ঈশ্বক ভক্তি ", 'প্ৰতিজ্ঞা পালন ', ' শুক্ৰ পুৰুহিতৰ ভক্তি ', ' দুষ্টৰ মিত্ৰতা বিষম ', ' বব্ৰুবাহ‌ন ৰজাৰ সভাঘৰ ', ' দ্ৰৌপদীৰ বিলাপ ', ' হানি পুৰণ ঋণ শোধ নৱনাৰায়ন ৰজাৰ বিদ্ৰোৎ সাহীতা ', ' অৰ্জুন বব্ৰবাহ যুদ্ধ ', ' অশ্বমেধ যজ্ঞ ', ' মহাভাৰত অনুবাদকৰ নিবেদন ', ' কুম্ভকৰ্ণৰ নিদ্ৰা ভংগ ', ' ৰাৱণ বধ ', ' শ্ৰী কৃষ্ণৰ মিথি গমন ', ' কুৰুক্ষেত্ৰ যজ্ঞ ', 'কবি আনন্দ কন্দলীৰ ' সাধু ইচ্ছা ', ' স্তুতি ', ' শংকৰদেৱৰ বংশাৱলী ', ' মাধৱদেৱ ', ' কলি যুগৰ আচাৰ ', ' কৃষ্ণ আৰু জাম্বুৱন্তৰ যুদ্ধ ', ' নৰনাৰায়ণ বা মল্লদেব ৰাজা ', ' মল্লদেব ৰাজাৰে পাঠানৰ যুদ্ধ ', ' উষা অনিৰুদ্ধৰ ভোজন ', ' কাৰ্য সম্পাদনৰ পূৰ্বে বৃথা আশা কৰা অযুগুত '।
মাধৱদেৱ বিৰচিত ' ভক্তি - ৰত্নাৱলী ', শংকৰদেৱৰ অষ্টম স্কন্ধ ভাগৱতৰ ' বলিছলন ' খণ্ড, ' অমৃতমথন ', হৰিবৰ বিপ্ৰৰ ' বব্ৰুবাহনৰ যুদ্ধ ', অনন্ত কন্দলীৰ মহাভাৰত উদ্যোগ পৰ্ব , ৰাম সৰস্বতীৰ মহাভাৰতৰ পুষ্পাহৰণ বনপৰ্বৰ, শ্ৰী ধৰ কন্দলিৰ মহাভাৰতৰ অশ্বমেধপৰ্ব, মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণৰ লংকা কাণ্ড , অনন্ত কন্দলীৰ দশম স্কন্ধ ভাগৱতৰ শেষ খণ্ড, মাধৱদেৱৰ ঘোষা গদাধৰ বা লক্ষ্মীদেৱৰ শংকৰ চৰিত্ৰ, শংকৰদেৱৰ কীৰ্তন স্যামন্ত হৰণ, শ্ৰী চন্দ্ৰ ভাৰতীৰ কুমাৰ হৰণ, শংকৰদেৱৰ ত্ৰয়োত্ৰিংশতম ভটিমাৰ পৰা গুণাভিৰাম বৰুৱাই পদসমূহ উদ্ধৃত কৰিছে।
গুণাভিৰাম বৰুৱাই 'কাব্য - কুসুম' ৰ প্ৰথম অংশতে উল্লেখ কৰিছে যে তেওঁ অশেষ কষ্টৰে বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা অসমীয়া পদ্য সংগ্ৰহ কৰি তাৰে কোনো কোনো অংশ এই পুথিত উদ্বৃত কৰিছে।
হৰিবিলাস আগৰৱালাৰ পুৰণি পুথি প্ৰকাশ কৰাত অত্যন্ত আগ্ৰহ থকাৰ বাবে গুণাভিৰাম বৰুৱাই ' কাব্য - কুসুম ' গ্ৰন্থখন তেওঁলৈ আগবঢ়াইছে।
পণ্ডিত গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ দ্বাৰা সংকলিত 'কাব্য - কুসুম' ৰ প্ৰথমভাগ অসমীয়া কবিসকলৰ গ্ৰন্থৰ পৰা উদ্ধৃত এখন পদাৱলী।
কবিতাৰ ৭৫ নং বৰ্ণৱালিস‌ ষ্ট্ৰীটৰ বাঙ্গালা যন্ত্ৰত শ্ৰী নলিনীমোহন দাসৰ দ্বাৰা এই গ্ৰন্থখনি মুদ্ৰিত হৈছিল।
২৯ মাৰ্চত চিত্ৰগ্ৰহণ আৰম্ভ হোৱাৰ ওচৰ চাপি অহাৰ সময়ত মাইকেল কৰ্লিয়নক এতিয়াও অভিনয় কৰিব পৰা নাছিল।
পেৰামাউণ্টৰ কাৰ্যবাহীসকলে বিচাৰিছিল এজন জনপ্ৰিয় অভিনেতা, হয় ৱাৰেন বিটি বা ৰবাৰ্ট ৰেডফোৰ্ড।
প্ৰযোজক ৰবাৰ্ট ইভান্সে বিচাৰিছিল যে ৰিয়ান অ’নিলে এই চৰিত্ৰটো লাভ কৰাটো আংশিকভাৱে লাভ ষ্ট’ৰীত লাভ কৰা সফলতাৰ বাবেই।
পেচিনোৱে এই চৰিত্ৰটোৰ বাবে কপোলাৰ প্ৰিয় আছিল কাৰণ তেওঁ তেওঁক চিচিলিয়ান গ্ৰাম্য অঞ্চলত ঘূৰি ফুৰাৰ কথা কল্পনা কৰিব পাৰিছিল, আৰু তেওঁ বিচাৰিছিল এজন ইটালীয়-আমেৰিকান যেন লগা এজন অজ্ঞাত অভিনেতা।
কিন্তু পেৰামাউণ্টৰ কাৰ্যবাহীসকলে পেচিনোক মাইকেলৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ অতি চুটি বুলি বিবেচনা কৰিছিল।
বাৰ্ট ৰেইনল্ডছকো এই চৰিত্ৰটোৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছিল যদিও মাৰ্লন ব্ৰেণ্ডোৱে ৰেইনল্ডছ আহিলে এৰি দিয়াৰ ভাবুকি দিছিল গতিকে ৰেইনল্ডছে এই চৰিত্ৰটো নাকচ কৰিছিল।
জেক নিকোলছনক এই চৰিত্ৰটোৰ প্ৰস্তাৱো দিয়া হৈছিল যদিও তেওঁ অনুভৱ কৰিছিল যে এজন ইটালীয়-আমেৰিকান অভিনেতাই এই চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিব লাগে।
পেৰামাউণ্টৰ কাৰ্যবাহীসকলে কানক ভালদৰে সমাদৰ লাভ কৰিছিল আৰু প্ৰথম অৱস্থাত মাইকেলৰ অংশটো দিছিল, আনহাতে ছনি কৰ্লিয়নৰ চৰিত্ৰটো কাৰ্মাইন কেৰিডিক দিয়া হৈছিল।
কপোলাই এই সত্যৰ পিছতো পেচিনোক মাইকেলৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ ঠেলি দিছিল আৰু অৱশেষত ইভান্সে স্বীকাৰ কৰিছিল, যাৰ ফলত পেচিনোৱে মাইকেলৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ অনুমতি দিছিল যেতিয়ালৈকে কানে ছনিৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
ইভান্সে কেৰিডিতকৈ কানক বেছি পছন্দ কৰিছিল কাৰণ কান কেৰিডিতকৈ সাত ইঞ্চি চুটি আছিল, যিটো পেচিনোৰ উচ্চতাৰ বহু ওচৰত আছিল।
মাইকেল কৰ্লিয়নৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ সন্মত হোৱাৰ পিছতো পেচিনোক এমজিএমৰ দ্য গেং ডেট ক’ল্ড নট শ্বুট ষ্ট্ৰেইটত অভিনয়ৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ হয় যদিও দুয়োটা ষ্টুডিঅ’ই এটা নিষ্পত্তিৰ বাবে সন্মত হয় আৰু শ্বুটিং আৰম্ভ হোৱাৰ তিনি সপ্তাহ পূৰ্বে পেচিনোক পেৰামাউণ্টে চুক্তিবদ্ধ কৰে।
১৯৭০ চনৰ ১৪ এপ্ৰিলত প্ৰকাশ পায় যে ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্যৰ কাম কৰিবলৈ পেৰামাউণ্টে ছবিখনৰ লাভৰ শতাংশৰ সৈতে পুজোক ১ লাখ ডলাৰত নিযুক্তি দিছিল।
কিতাপখনৰ পৰা কাম কৰি কপোলাই ছবিখনৰ সংস্কৃতি, চৰিত্ৰ, ক্ষমতা আৰু পৰিয়ালৰ বিষয়বস্তুবোৰক আগশাৰীত ৰাখিব বিচাৰিছিল, আনহাতে পুজোৱে তেওঁৰ উপন্যাসখনৰ কিছুমান দিশ ধৰি ৰাখিব বিচাৰিছিল আৰু ১৯৭০ চনৰ ১০ আগষ্টত তেওঁৰ ১৫০ পৃষ্ঠাৰ প্ৰাৰম্ভিক খচৰা শেষ হৈছিল .কপোলাক পৰিচালক হিচাপে নিযুক্তি দিয়াৰ পিছত পুজো আৰু কপোলা দুয়োজনে চিত্ৰনাট্যৰ কাম কৰিছিল, কিন্তু পৃথকে পৃথকে।
পুজোৱে লছ এঞ্জেলছত তেওঁৰ ড্ৰাফটৰ কাম কৰিছিল, আনহাতে কপ’লাই ছান ফ্ৰান্সিস্কোত তেওঁৰ সংস্কৰণটো লিখিছিল।
কপোলাই এখন কিতাপ তৈয়াৰ কৰিছিল য’ত তেওঁ পুজোৰ কিতাপখনৰ পৰা পৃষ্ঠাবোৰ ফালি নিজৰ কিতাপখনত পেষ্ট কৰিছিল।
তাত তেওঁ কিতাপখনৰ পঞ্চাশটা দৃশ্যৰ প্ৰতিটোৰ বিষয়ে টোকা লিখিছিল, যিবোৰ দৃশ্যটোত প্ৰচলিত প্ৰধান বিষয়বস্তুৰ সৈতে জড়িত আছিল, দৃশ্যটো ছবিখনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা উচিত নে নহয়, লগতে ছবিখনক সত্য কৰি তুলিবলৈ চিত্ৰগ্ৰহণৰ সময়ত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা ধাৰণা আৰু ধাৰণাসমূহো লিখিছিল ইটালীয় সংস্কৃতি।
দুয়োজনে নিজ নিজ চিত্ৰনাট্য লিখাৰ সময়ত যোগাযোগত থাকিল আৰু চূড়ান্ত সংস্কৰণৰ বাবে কি অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব আৰু কি আঁতৰাব সেই সম্পৰ্কে সিদ্ধান্ত ল’লে।
চিত্ৰগ্ৰহণ কৰাৰ সময়ত কপ’লাই চিত্ৰনাট্যৰ চূড়ান্ত খচৰাৰ ওপৰত তেওঁ সৃষ্টি কৰা বহীখনৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল।
চিত্ৰনাট্যকাৰ ৰবাৰ্ট টাউনে চিত্ৰনাট্যৰ ওপৰত বিশেষকৈ পেচিনো-ব্ৰেণ্ডো বাগিচাৰ দৃশ্যত অক্ৰেডিটেড কাম কৰিছিল।
তৃতীয় খচৰা শেষ হোৱাৰ পিছতো ছবিখনৰ কিছুমান দৃশ্য এতিয়াও লিখা হোৱা নাছিল আৰু প্ৰডাকচনৰ সময়ত লিখা হৈছিল।
পেৰামাউণ্টৰ শেহতীয়া মাফিয়া চিনেমা দ্য ব্ৰাদাৰহুডে বক্স অফিচত অতি দুৰ্বল প্ৰদৰ্শন কৰিছিল; ইভান্সে বিশ্বাস কৰিছিল যে ইয়াৰ বিফলতাৰ কাৰণ হ’ল ইয়াত ইটালীয় বংশৰ অভিনেতা-অভিনেত্ৰী বা সৃষ্টিশীল কৰ্মীৰ প্ৰায় সম্পূৰ্ণ অভাৱ ।
ইয়াৰ পিছত পিটাৰ বগডানোভিচৰ সৈতে যোগাযোগ কৰা হয় যদিও তেওঁ মাফিয়াৰ প্ৰতি আগ্ৰহ নথকাৰ বাবেও এই প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰে।
ইয়াৰ উপৰিও পিটাৰ য়েটছ, ৰিচাৰ্ড ব্ৰুকছ, আৰ্থাৰ পেন, কোষ্টা-গাভ্ৰাছ, অট’ প্ৰিমিংগাৰ আদি সকলোকে এই পদৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছিল আৰু তেওঁ অস্বীকাৰ কৰিছিল।
ইভান্সৰ মুখ্য সহায়ক পিটাৰ বাৰ্টে ফ্ৰান্সিছ ফৰ্ড কপ’লাক ইটালীৰ বংশৰ পৰিচালক হিচাপে পৰামৰ্শ দিছিল যিয়ে তেওঁৰ শেহতীয়া ছবি দ্য ৰেইন পিপলৰ দুৰ্বল গ্ৰহণৰ পিছত কম ধন আৰু বাজেটত কাম কৰিব।
কপোলাই প্ৰথমতে চাকৰিটো নাকচ কৰিছিল কাৰণ তেওঁ পুজোৰ উপন্যাসখনক "যথেষ্ট সস্তীয়া বস্তু" বুলি অভিহিত কৰিছিল।
সেই সময়ত কপ’লাৰ ষ্টুডিঅ’ আমেৰিকান জোট্ৰপে ১১৩৮ ছবিখনৰ বাজেট অতিৰিক্ত হোৱাৰ বাবে ৱাৰ্নাৰ ব্ৰাদাৰ্ছৰ ওচৰত ৪ লাখ ডলাৰতকৈ অধিক ঋণী আছিল আৰু যেতিয়া তেওঁৰ দুৰ্বল আৰ্থিক অৱস্থাৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ বন্ধু-বান্ধৱ আৰু পৰিয়ালৰ পৰামৰ্শৰ সৈতে কপোলাই নিজৰ প্ৰাৰম্ভিক সিদ্ধান্তটো ওলোটা কৰি চাকৰিটো গ্ৰহণ কৰে . ১৯৭০ চনৰ ২৮ ছেপ্টেম্বৰত কপোলাক আনুষ্ঠানিকভাৱে ছবিখনৰ পৰিচালক হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।
গালফ+ৱেষ্টাৰ্ণৰ কাৰ্যবাহী চাৰ্লছ ব্লুহডৰ্নে বিভিন্ন ভূমিকা পালন কৰিবলৈ কোনো ব্যক্তি বিচাৰি নোপোৱাকৈ কপ’লাৰ স্ক্ৰীণ টেষ্টৰ সংখ্যাক লৈ হতাশ হৈ পৰিছিল।
কপ’লাৰ অনিৰ্ণায়কতা আৰু পেৰামাউণ্টৰ সৈতে সংঘাতৰ বাবে উৎপাদন দ্ৰুতগতিত পিছ পৰিল, যাৰ ফলত খৰচ প্ৰতিদিনে প্ৰায় ৪০,০০০ ডলাৰ হ’ল।
খৰচ বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে পেৰামাউণ্টে তেতিয়াৰ উপ-সভাপতি জেক বেলাৰ্ডক উৎপাদন ব্যয়ৰ ওপৰত তীক্ষ্ণ দৃষ্টি ৰাখিবলৈ দিছিল।
চিত্ৰগ্ৰহণৰ সময়ত কপ’লাই কয় যে তেওঁ অনুভৱ কৰে যে তেওঁক যিকোনো সময়তে চাকৰিৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰিব পৰা যাব কাৰণ তেওঁ জানে যে তেওঁ লোৱা বহু সিদ্ধান্তত পেৰামাউণ্টৰ কাৰ্যবাহীসকল সুখী নহয়।
কপোলাই জানিছিল যে ইভান্সে ইলিয়া কাজানক ছবিখনৰ পৰিচালনাৰ দায়িত্ব ল’বলৈ কৈছিল কাৰণ তেওঁৰ আশংকা আছিল যে কপ’লা ছবিখনৰ বৰ্ধিত আকাৰৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিব নোৱাৰে।
কপোলাকো নিশ্চিত হৈছিল যে ছবিখনৰ সম্পাদক আৰাম আভাকিয়ান আৰু সহকাৰী পৰিচালক ষ্টিভ কেষ্টনাৰে তেওঁক চাকৰিৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰিছে।
আভাকিয়ানে ইভান্সৰ ওচৰত অভিযোগ কৰিছিল যে ক’পোলাই পৰ্যাপ্ত ফুটেজ শ্বুটিং নকৰাৰ বাবে তেওঁ দৃশ্যবোৰ সঠিকভাৱে সম্পাদনা কৰিব নোৱাৰে।
কিন্তু ইভান্সে পশ্চিম উপকূললৈ প্ৰেৰণ কৰা ফুটেজটোত সন্তুষ্ট হৈ কপ’লাক দুয়োকে চাকৰিৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰিবলৈ অনুমোদন জনায়।
মোক চাকৰিৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰিবলৈ যিসকল লোকে আটাইতকৈ বেছি ষড়যন্ত্ৰ কৰিছিল, তেওঁলোকক মই চাকৰিৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰিছিলোঁ।
বৰদিনৰ কিছু সময়ৰ আগতে টাটাগ্লিয়া অপৰাধ পৰিয়ালৰ সমৰ্থনত ড্ৰাগছ বেৰন ছ’ল’জ’ই ভিটোক তেওঁৰ মাদক দ্ৰব্য ব্যৱসায়ত বিনিয়োগ আৰু তেওঁৰ ৰাজনৈতিক সংযোগৰ জৰিয়তে সুৰক্ষাৰ বাবে অনুৰোধ কৰে।
ৰাজনৈতিক অন্তৰ্দৃষ্টিসম্পন্ন লোকক বিচ্ছিন্ন কৰাৰ আশংকা থকা বিপজ্জনক নতুন বাণিজ্যৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ পৰা সতৰ্ক হৈ ভিটোৱে অস্বীকাৰ কৰে।
সন্দেহ কৰি ভিটোৱে তেওঁৰ গুণ্ডা লুকা ব্ৰাচিক তেওঁলোকৰ ওপৰত চোৰাংচোৱাগিৰি কৰিবলৈ পঠিয়াই দিয়ে।
কৰ্লিয়নৰ প্ৰথম পুত্ৰ ছনী দায়িত্বত থকাৰ সময়তে ছ'ল'জোৱে হেগেনক হেগেনক হেঁচা দিয়ে যাতে ছ'নীক ছ'ল'জ'ৰ চুক্তি গ্ৰহণ কৰিবলৈ মান্তি কৰায়, তাৰ পিছত তেওঁক মুকলি কৰি দিয়ে।
পৰিয়ালটোৱে ব্ৰাছিৰ বুলেট প্ৰুফ ভেষ্টত মেৰিয়াই থোৱা মাছ লাভ কৰে, যিয়ে ইংগিত দিয়ে যে লুকাই "মাছবোৰৰ সৈতে শুইছে"।
মাইকেলৰ মুখৰ হনু ঘুচিয়াই ভাঙি দিয়ে এন ৱাই পি ডিৰ কেপ্তেইন মেকক্লাস্কিয়ে যি ছ’ল’জ’ৰ বেচৰকাৰী দেহৰক্ষী হিচাপেও কাম কৰিছিল।
মাইকেলে ছ’ল’জ’ আৰু মেকক্লাস্কিক হত্যা কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰে; ব্ৰংক্সৰ এখন ৰেষ্টুৰেণ্টত মাইকেলে তেওঁলোকক লগ পায়, য'ত কৰ্লিয়নৰ সেনাপতি ক্লেমেনজাই ৰোপণ কৰা হেণ্ডগান এটা উদ্ধাৰ কৰাৰ পিছত তেওঁ দুয়োজনকে হত্যা কৰে।
৬৭ সপ্তাহ ধৰি দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমছৰ বেষ্ট চেলাৰ তালিকাত থকা মাৰিঅ’ পুজোৰ দ্য গডফাদাৰৰ আধাৰত নিৰ্মিত এই ছবিখনে দুবছৰত ৯ মিলিয়নতকৈ অধিক কপি বিক্ৰী কৰিছিল।
১৯৬৯ চনত প্ৰকাশিত এইখন কেইবাবছৰ ধৰি ইতিহাসৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ হিচাপে পৰিগণিত হয়।
পেৰামাউণ্ট পিকচাৰ্ছে প্ৰথমে ১৯৬৭ চনত পুজোৰ উপন্যাসখনৰ বিষয়ে জানিব পাৰিছিল যেতিয়া কোম্পানীটোৰ এজন সাহিত্যিক স্কাউটে তেতিয়াৰ পেৰামাউণ্ট প্ৰডাকচনৰ উপ-সভাপতি পিটাৰ বাৰ্টৰ সৈতে পুজোৰ অসমাপ্ত ষাঠি পৃষ্ঠাৰ পাণ্ডুলিপিৰ বিষয়ে যোগাযোগ কৰিছিল।
বাৰ্টে বিশ্বাস কৰিছিল যে এই কামটো "মাফিয়া কাহিনীৰ বহু ওপৰত" আৰু তেওঁ পুজোক এই কামৰ বাবে ১২,৫০০ ডলাৰৰ বিকল্প আগবঢ়াইছিল, যদিহে সম্পূৰ্ণ কৰা কামটোক এখন ছবিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয় তেন্তে ৮০,০০০ ডলাৰৰ বিকল্পৰ সৈতে।
পুজোৰ এজেণ্টে তেওঁক প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰিবলৈ কোৱাৰ পিছতো পুজোৱে ধনৰ বাবে হাহাকাৰ কৰি চুক্তিখন মানি লৈছিল।
আন কেইবাজনো অভিনেতাক স্ক্ৰীণ টেষ্ট কৰাৰ পিছত অৱশেষত কপ’লাৰ মনৰ ইচ্ছা পূৰণ হ’ল আৰু ডুভালক এই অংশটোৰ বাবে লোৱা হয়।
তেতিয়াৰ নাইটক্লাবত বিখ্যাত গায়ক আল মাৰ্টিনোক জনী ফণ্টেনৰ চৰিত্ৰটোৰ বিষয়ে তেওঁৰ এজন বন্ধুৱে অৱগত কৰিছিল যিয়ে এপ’নিমাছ উপন্যাসখন পঢ়িছিল আৰু অনুভৱ কৰিছিল যে মাৰ্টিনোৱে জনী ফণ্টেনৰ চৰিত্ৰটোক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে।
ইয়াৰ পিছত মাৰ্টিনোৱে প্ৰযোজক এলবাৰ্ট এছ ৰুডীৰ সৈতে যোগাযোগ কৰে আৰু তেওঁ তেওঁক সেই অংশটো দিয়ে।
কিন্তু ক’প’লা পৰিচালক হোৱাৰ পিছত মাৰ্টিনোক আঁতৰাই দিয়ে আৰু পিছত গায়ক ভিক ডেম’নক এই চৰিত্ৰটো প্ৰদান কৰে।
মাৰ্টিনোৰ মতে, এই ভূমিকা কাঢ়ি লোৱাৰ পিছত তেওঁ তেওঁৰ গডফাদাৰ আৰু এজন অপৰাধ বছ ৰাছেল বুফালিন’ৰ ওচৰলৈ যায়, যিয়ে তাৰ পিছত বিভিন্ন বাতৰিৰ প্ৰবন্ধ প্ৰকাশৰ বাবে আয়োজন কৰে য’ত দাবী কৰা হৈছিল যে ৰুডীয়ে মাৰ্টিনোক এই অংশটো দিয়াৰ বিষয়ে ক’প’লা জ্ঞাত নাছিল।
অৱশেষত ডেমনে এই ভূমিকা এৰি দিয়ে কাৰণ তেওঁ ডনজনক জোকাই ল’ব বিচৰা নাছিল৷ ইয়াৰ উপৰিও তেওঁক অতি কম দৰমহা দিয়া হৈছিল।
অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াত টেছিঅ' নামৰ এজন কৰ্লিয়ন সেনাপতিয়ে মাইকেলক বাৰ্জিনিৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰিবলৈ কয়, যিয়ে ভিটোৱে পূৰ্বতে সতৰ্ক কৰি দিয়া প্ৰতাৰণাৰ সংকেত দিয়ে।
কনিৰ কেঁচুৱাটোৰ ধৰ্মপিতাৰ দায়িত্ব লোৱাৰ দিনটোতে অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া এই সভাখন অনুষ্ঠিত হ’ব।
মাইকেলে শিশুটিৰ ধৰ্মপিতা হিচাপে বেদীৰ ওচৰত থিয় হৈ থকাৰ সময়তে কৰ্লিয়নৰ হিটমেনে নিউয়ৰ্ক চহৰৰ আন ডনসকল আৰু গ্ৰীনক হত্যা কৰে।
টেছিঅ'ক তেওঁৰ বিশ্বাসঘাটকতাৰ বাবে মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয় আৰু মাইকেলে বাৰ্জিনিৰ বাবে ছনিক হত্যা কৰাত সহায় কৰাত তেওঁৰ সহযোগিতাৰ বিষয়ে কাৰ্লোৰ স্বীকাৰোক্তি উলিয়াই আনে; তাৰ পিছত ক্লেমেনজাই কাৰ্লোক ডিঙিত ৰছীৰে ফাঁচ লগাই মৃত্যুমুখত পেলায়।
অৱশেষত মাইকেলে অস্বীকাৰ কৰাত কে সকাহ পায়, কিন্তু যেতিয়া সেনাপতিসকল আহি পৰে, তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁৰ স্বামীক ডন কৰ্লিয়ন বুলি সম্বোধন কৰে আৰু তেওঁ তেওঁলোকে মাইকেলক নতুনকৈ স্থাপন কৰা ডন হিচাপে শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনোৱাটো চাই থাকে যেতিয়া তেওঁলোকে তাই দুৱাৰখন বন্ধ কৰি দিয়ে।
ছনিৰ মৃত্যুত বিধ্বস্ত হৈ আৰু উপলব্ধি কৰি যে টাটাগ্লিয়াসকল এতিয়াৰ প্ৰভাৱশালী ডন বাৰ্জিনিৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হৈ আছে, ভিটোৱে এই বিবাদৰ অন্ত পেলাবলৈ চেষ্টা কৰে।
তেওঁ পাঁচটা পৰিয়ালক আশ্বাস দিয়ে যে তেওঁ তেওঁলোকৰ হেৰ’ইন ব্যৱসায়ৰ বিৰোধিতা প্ৰত্যাহাৰ কৰিব আৰু ছনিৰ হত্যাৰ প্ৰতিশোধ লোৱাটো ত্যাগ কৰিব।
তেওঁৰ সুৰক্ষা নিশ্চিত, মাইকেলে ঘৰলৈ উভতি গৈ পৰিয়ালৰ ব্যৱসায়ত প্ৰৱেশ কৰে আৰু কেক বিয়া কৰায়, তাইক প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে যে পাঁচ বছৰৰ ভিতৰত ব্যৱসায়টো বৈধ হ’ব।
তেওঁ হেগেনক লাছ ভেগাছলৈ স্থানান্তৰিত হ'বলৈ আৰু ভিটোলৈ নিজৰ ভূমিকা এৰি দিবলৈ জোৰ দিয়ে কাৰণ হেগেন এজন "যুদ্ধকালীন কনচিগ্লিয়েৰ" নহয়; ভিটোৱে এই কথাত সন্মত যে প্ৰতিদ্বন্দ্বী পৰিয়ালসমূহৰ সৈতে আগন্তুক যুদ্ধত হেগেনৰ “কি হ’ব তাত কোনো অংশ থাকিব নালাগে৷” যেতিয়া মাইকেলে পৰিয়ালটোৰ কেচিনোত গ্ৰীনৰ অংশীদাৰিত্ব কিনিবলৈ লাছ ভেগাছলৈ যায়, তেতিয়া তেওঁ দেখি হতাশ হয় যে ফ্ৰেডো নিজৰ পৰিয়ালতকৈ গ্ৰীণৰ প্ৰতি অধিক আনুগত্যশীল।