polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
স্বৰলিপিৰ পৰা সংগীত পৰিৱেশন কৰিবলৈ, এজন গায়ক বা বাদ্যযন্ত্ৰৰ বাবে প্ৰতীকবোৰত সংযুক্ত ছন্দীয় আৰু পিচ উপাদানবোৰ বুজা প্ৰয়োজন আৰু সংগীত বা এটা ঘৰানাৰ লগত পাৰফৰ্মেঞ্চ অনুশীলন জড়িত।
সংগীত সংস্কাৰৰ প্ৰয়োজনীয় শৈলীত, অভিনয়শিল্পীসকলে প্ৰায় সংগীতৰ পৰা বজায় য’ত কেৱল সুৰৰ পৰিবৰ্তন আৰু গীতৰ ৰচনা কৰা হয়, সংগীতটোৰ গঠন, সম্প্ৰীতি আৰু এটা নিৰ্দিষ্ট ঘৰানাৰা শৈলীবোৰৰ সম্পৰ্কত দুৰ্দান্ত উপলব্ধি কৰিবলৈ পাৰফৰ্মাৰৰ প্ৰয়োজন হয়।
সংগীতৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৰেপিং লৈকে বিস্তৃত বাদ্যযন্ত্ৰ আৰু ভোকাল কৌশলসমূহৰ লগত সঞ্চালিত হয়; ইয়াত কেৱলমাত্ৰ যন্ত্ৰৰ স্বৰলিপি, এককভাবে ভোকাল স্বৰলিপি আৰু সুৰবোৰ যিটো গোৱা আৰু যন্ত্ৰবোৰক একলগ কৰে।
সংস্কৃতি আৰু সামাজিক প্ৰেক্ষাপট অনুসৰি সংগীতৰ সৃষ্টি, অভিনয়, তাৎপৰ্য আৰু আনকি সংজ্ঞা সুকিয়া হয়।
জনপ্ৰিয় সংগীত, ঐতিহ্যবাহী সংগীত, শিল্প সংগীত, ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানৰ বাবে ৰচিত সংগীত আৰু চেণ্ট্ৰেচৰ নিচিনা উপকৃত গীত সহ বহু ধৰণৰ সংগীত আছে।
সংগীত কঠোৰভাবে সংগঠিত ৰচনাবোৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি - যেনে ১৭০০ আৰু ১৮০০-ৰ দশকৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীত চিম্ফণিবোৰ স্বতঃস্ফূৰ্তভাবে জাজৰ নিচিনা অভাৱনীয় সংগীত আৰু ২০ তথা ২১ শতকৰ সুযোগ-ভিত্তিক সমসাময়িক সংগীতৰ এভেণ্ট-গাৰ্ড শৈলীৰ মাধ্যমত অভিনয় কৰিছে।
ইয়াৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ আকাৰত, সংগীতক এটা শিল্প ফৰ্ম বা সাংস্কৃতিক ক্ৰিয়াকলাপ হিচাপত বৰ্ণনা কৰে এনে ক্ৰিয়াকলাপবোৰ মাজত আছে সংগীত ৰচনাসমূহ সৃষ্টি কৰা সংগীতৰ সমালোচনা, সংগীতৰ ইতিহাসৰ অধ্যয়ন আৰু সংগীতৰ নান্দনিক পৰীক্ষা।
প্ৰাচীন গ্ৰীক আৰু ভাৰতীয় দাৰ্শনিকসকলে সুৰক অনুভূমিকভাবে সুৰ হিচাপে আৰু উল্লম্বভাবে ঐক্যন হিচাপে আদেশ কৰিছিল।
"গোলকৰ সামঞ্জস্য" -ৰ নিচিনা সাধাৰণ বক্তব্য এই ধাৰণাটোক ইঙ্গিত কৰে যে সংগীত প্ৰায় শৃঙ্খলাবদ্ধ হয় আৰু শুনিবলৈ আনন্দদায়ক হয়।
কিন্তু, বিংশ শতাব্দীৰ সুৰকাৰ জন কেজে ভাবিছিল যে কোনো শব্দ সংগীত হব পাৰে, উদাহৰণস্বৰূপ, "কোনো শব্দ নাই, কেৱল শব্দ"
১৮০০ ৰ দশকত, "সংগীতৰ উপাদানবোৰ" আৰু "সংগীতৰ উদাসীনতা" শব্দমালাটো আন্তঃব্যৱহাৰযোগ্যভাবে ব্যৱহৃত হৈছিল।
এই দলিলসমূহত বৰ্ণিত উপাদানবোৰ সংগীতজ্ঞ হোৱাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সংগীতৰ দিশসমূহ বুজায়, এস্পি এষ্ট্ৰেলিৰ নিচিনা সাম্প্ৰতিক লেখকসকলে "সংগীতৰ উপাদানবোৰ" শব্দটো একেধৰণে ব্যৱহাৰ কৰিছে বুলি ধৰি লোৱা হয়।
এটা সংজ্ঞা যিটো এই ব্যৱহাৰটো আটাইতকৈ নিৰ্ভুলভাবে প্ৰতিবিম্বিত কৰে: সেয়া হ'ল "এটা শিল্প, বিজ্ঞান ইত্যাদিৰ মূল নীতিবোৰ: ব্যাকৰণৰ উপাদানবোৰ।
" যুক্তৰাজ্যৰ পাঠ্যক্ৰমটো "সংগীতৰ আন্তঃসম্পৰ্কিত মাত্ৰাবোৰত" ছুইচ কৰা সংগীতৰ প্ৰাথমিক উপাদানবোৰ ব্যৱহাৰ কৰি অভতি যোৱাৰ পদক্ষেপ বুলি ধৰি লোৱা হয়।
২০০০-ৰ দশকত, সংগীত স্বৰলিপিটোৰ অৰ্থ সাধাৰণত প্ৰতীক ব্যৱহাৰ কৰি কাগজত সংগীত নোট আৰু তালৰ লিখিত অভিব্যক্তি।
উদাহৰণস্বৰূপ, কোনো গীতৰ শীট সংগীত বুলিব পাৰে যি গীতটো এটা "ধীৰ ব্লুজ" বা "দ্ৰুত ছুইং", যিটো টেম্পো আৰু জেনাৰকে নিৰ্দেশ কৰে।
সংগীত স্বৰলিপি পঢ়িবলৈ, কোনো ব্যক্তিৰ নিশ্চয় এটা নিৰ্দিষ্ট গীত বা ট্ৰেক জেনাৰ লগত সংগীত তত্ত্ব, সম্প্ৰীতি আৰু পাৰফৰ্মেঞ্চ অনুশীলন সম্পৰ্কত বুজ থাকিব লাগিব।
লাইভ শ্ৰোতাসকলৰ বাবে সংগীত পৰিৱেশিত আৰু এটা ষ্টুডিঅ’ত সঞ্চালিত সংগীতৰ মাজত প্ৰায় এটা পাৰ্থক্য সৃষ্টি হ’বলৈ এইটো ৰেকৰ্ড কৰা যায় আৰু সংগীত খুচৰা চিষ্টেম বা সম্প্ৰচাৰ ব্যৱস্থাৰ মাধ্যমত বিতৰণ কৰা যায়।
কিন্তু এনে বহুবোৰ ঘটনা আছে য’ত দৰ্শকৰ সমুখত এটা লাইভ পাৰফৰ্মেঞ্চত ৰিক’ৰ্ড কৰা হয় আৰু বিতৰণ কৰা হয়।
লাইভ কনচাৰ্টৰ ৰেকৰ্ডিংবোৰ উভয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু ৰ’ক হিচাপে জনপ্ৰিয় সংগীত ফৰ্মবোৰত জনপ্ৰিয়, য’ত অবৈধভাবে টেপযুক্ত লাইভ কনচাৰ্টবোৰত সংগিত প্ৰেমীসকলৰ দ্বাৰা মূল্যবান দিয়া হয়।
জেম বেণ্ড দৃশ্যে লাইভ, ইম্প্ৰ’ভাইচড জেম চেশ্বনবোৰ ষ্টুডিঅ’ ৰেকৰ্ডিংতকৈ বেছি পছন্দ কৰা হয়।
"উপাদান" ব্যৰহৃত হৈছে ইয়াৰ সংজ্ঞা অনুসৰি, ইয়াৰ মাজত অন্তৰ্ভুক্ত থাকিব পাৰে যেনে: পিচ, বীট, টেম্পো, ছন্দ, সুৰ, ঐক্যন, ফৰ্ম, শৈলী, কণ্ঠস্বৰ, সুৰ বা ৰং, গতিবিদ্যা, প্ৰকাশ, বক্তব্য, ফৰ্ম আৰু গঠন।
অষ্ট্ৰেলীয়া, যুক্তৰাজ্য আৰু আমেৰিকাৰ সংগীতৰ পাঠ্যক্ৰমবোৰত সংগীতৰ বৈশিষ্ট্যবোৰ বিশিষ্টভাবে দিয়া আছে।
তিনিটা পাঠ্যক্ৰমতেই পিচ, গতিবিদ্যা, সুৰ আৰু গঠনক উপাদান হিচাপে চিহ্নিত কৰে, কিন্তু সংগীতৰ অন্যান্য চিহ্নিত উপাদানবোৰ সৰ্বজনীনভাবে সম্মত নহয়।
বাদ্যযন্ত্ৰ ইম্প্ৰ’ভাইজেচন হ'ল স্বতঃস্ফূৰ্ত সংগীতৰ সৃষ্টি, প্ৰায় এটা বিদ্যমান সুৱলা গঠন বা জ্যাৰ অগ্ৰগতিৰ মাজত।
ইম্প্ৰ’ভাইজাৰসকলে জ্যাডৰ নোটবোৰ ব্যৱহাৰ কৰে, প্ৰতিটো স্কেলৰ লগত সম্পৰ্কিত বিভিন্ন স্কেল আৰু ক্ৰ’মেটিক অলঙ্কাৰ আৰু পাচিং টোনবোৰ যিটো জোৰৰ লগত সম্পৰ্কিত টিপিকেল স্কেলবোৰ না হব পাৰে না জোৰ টোন হব পাৰে।
ইম্প্ৰ’ভাইজেচন হ'ল কিছু ধৰণৰ সংগীতৰ প্ৰধান অংশ, যেনে ব্লুজ, জাজ আৰু জাজ ফিউচন, য’ত যন্ত্ৰৰ অভিনয়বোৰ একক, মেলোডি লাইন আৰু সংগীতৰ অংশবোৰক উন্নত কৰে।
কিন্তু, ২০ শতক আৰু ২১ শতকৰ প্ৰথমচোৱাত, "প্ৰচলিত অনুশীলন" হিচাপে পশ্চিমা শিল্পৰ সংগীত পৰিৱেশনা চিম্ফণি অৰ্কেষ্ট্ৰা, অপেৰা হাউচ আৰু বেণ্ডসমূহ প্ৰতিষ্ঠানিকভাবে পৰিণতহোৱাৰ বাবে, ৰেখন সৰু ভূমিকা পালন বাবে সংগীতজ্ঞসকলৰ অধিক বেছি সংখ্যক সংগীত চিহ্নিত আৰু অংশ হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
সেই সময়তে, ২০ শতকৰ আৰু ২১ শতাব্দীৰ শিল্প সংগীত ৰচয়িতা ক্ৰমবৰ্শমানভাবে তেওঁলকৰ সৃজনশীল কামৰ মাজত উন্নতি অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।
ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতত, ইম্প্ৰ’ভিজেচন এটা মূল উপাদান আৰু পাৰফৰ্মেঞ্চসকলৰ প্ৰয়োজনীয় মানদণ্ড।
পাশ্চাত্য শিল্প সংগীত ঐতিহ্যত, বাৰোক যুগত আৰু শাস্ত্ৰীয় যুগত ইম্প্ৰ’ভিজেচন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দক্ষতা আছিল।
বাৰোক যুগত, পাৰফৰ্মাৰবোৰৰ অলঙ্কাৰ আৰু ঘাত ক্ৰমাগত কী-বোৰ্ড প্লেয়াৰবোৰ চিত্ৰিত ঘাত নোটেচনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰ্ড ভয়েচিংবোৰ তৈয়াৰ কৰে।
যুক্তৰাজ্যৰ পাঠ্যক্ৰমৰ লগত সম্পৰ্কিত, ২০১৩ চনত এই শব্দটো: তেওঁলোকৰ উপযুক্ত তালিকাৰ লগত "যথাযথ সংগীত সম্পৰ্কিত স্বৰলিপিবোৰ" যুক্ত কৰা হৈছিল আৰু তালিকাৰ শিৰোনামটো "সংগীতৰ উপাদানসমূহ"-ৰ পৰা "সংগীতৰ অন্ত-সম্পৰ্কিত মাত্ৰা" হিচাপে পৰিবৰ্তন কৰা হৈছিল।
সংগীতৰ অন্ত-সম্পৰ্কিত মাত্ৰাবোৰ তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে: পিচ, সময়কাল, গতিবিদ্যা, টেম্পো, টিম্বব্ৰে, সুৰ, গঠন আৰু উপযুক্ত সংগীত সম্পৰ্কিত স্বৰলিপি।
পশ্চিমা শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ পদ্ধতি তথা অনুশীলন পৰীক্ষা কৰি ৰচনাৰ অধ্যয়নটো ঐতিহ্যগতভাবে প্ৰধান্য লাভ কৰিছে কিন্তু জনপ্ৰিয় সংগীত আৰু ঐতিহ্যবাহী সংগীত আৰু যন্ত্ৰৰ ট্ৰেকৰ লগতে স্বতঃস্ফূৰ্তভাবে অসম্পূৰ্ণ ৰচনাবোৰ যেনে ৰচনাবোৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবৰ বাবে ৰচনাটোৰ সংজ্ঞা যথেষ্ট বিস্তৃত ফ্ৰি জাজ পাৰফৰ্মাৰ আৰু আফ্ৰিকান পাচিউশ্বনবাদী যেনে ইও ড্ৰামাৰ।
দুটা অতি সাধাৰণ প্ৰসংগক "সংগীতৰ প্ৰাথমিক উপাদান" আৰু "সংগীতৰ ধাৰণাৰ উপাদান" হিচাপে বৰ্ণনা কৰি বেলেগ কৰিব পৰা যায়।
বড়ো সাহিত্য সভাৰ এজন প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য মণিৰাম মুছাহাৰীয়ে জনোৱা মতে বড়ো ভাষাৰ বাবে ৰোমান লিপি লোৱাৰ ধাৰণাটো পোনপ্ৰথমে কেইজনমান বড়ো ছাত্ৰ আৰু নেতাই শ্বিলঙত আলোচনা কৰিছিল।
তাৰ পিছত ১৯৬০ চনৰ আৰম্ভণিৰ পৰা সেই ধাৰণাটোৱে বড়ো শিক্ষিত সমাজৰ মাজত খোপনি পুতিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
১৯৬৬ চনৰ ৪ আৰু ৬ জানুৱাৰীত কোকৰাঝাৰত অনুষ্ঠিত হোৱা অষ্টম বাৰ্ষিক অধিৱেশনত এই বিষয়ত প্ৰতিবেদন দিবলৈ যোগেন্দ্ৰ কুমাৰ বসুমতাৰীক আহ্বায়ক হিচাপে লৈ এখন পাঁচজনীয়া সমিতি গঠন কৰা হয়।
সমিতিখনক সেইবছৰৰে ৩০ জানুৱাৰীৰ ভিতৰত ৰোমান লিপিৰ গ্ৰহণযোগ্যতাৰ বিষয়ত প্ৰতিবেদন দাখিল কৰিবলৈ কোৱা হয় যদিও সেই সমিতিখনে সময়ত প্ৰতিবেদন দাখিল কৰিব নোৱাৰিলে।
ফলত উক্ত সমিতিখন ভংগ কৰি ১৯৬৮ চনত দুধনৈৰ বাৰ্ষিক অধিৱেশনত চাইচিংৰাম মুছাহাৰীক আহ্বায়ক হিচাপে লৈ আন এখন সমিতি গঠন কৰি নাম দিয়া হয় বড়ো লিপি উপসমিতি।
সেই উপ সমিতিখনৰ প্ৰতিবেদনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ১৯৭০ চনৰ ২৪ আৰু ২৫ ফেব্ৰুৱাৰীত পশ্চিমবংগৰ মহাকালগুৰিত অনুষ্ঠিত ১১তম বাৰ্ষিক অধিৱেশনত ৰোমান লিপিক বড়ো ভাষাৰ লিপি হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ লোৱা হয়।
বড়ো সাহিত্য সভাই ১৯৭০ চনত পশ্চিমবংগৰ মহাকালগুৰিত অনুষ্ঠিত হোৱা ১১তম বাৰ্ষিক অধিৱেশনত ৰোমান লিপি গ্ৰহণ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ লোৱা হয় আৰু চৰকাৰক এই বিষয়ত দাবী জনোৱা হয় যদিও চৰকাৰে সেই দাবী অগ্ৰাহ্য কৰে।
১৯৭৪ চনৰ ১৫ মাৰ্চৰ পৰা শোণিতপুৰৰ খেলমাটিত অনুষ্ঠিত হোৱা ১৫তম বড়ো সাহিত্য সভাৰ আন্দোলনত ৰোমান লিপিৰ প্ৰৱৰ্তনৰ বাবে আন্দোলন কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়।
এই আন্দোলনে পিছলৈ হিংসাত্মক ৰূপ লয় আৰু সেইবছৰৰে ২৮ ছেপ্তেম্বৰৰ দিনাখন ১৫ জন বড়ো জনগোষ্ঠীৰ লোকে ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন ঠাইত প্ৰাণ হেৰুৱাবলগীয়া হয়।
তেওঁলোক আছিল বৰপেটাৰ অম্লাৰাম বড়ো আৰু শিৱৰাম বড়ো, কোকৰাঝাৰৰ হাইথাৰাম বসুমতাৰী আৰু বিষ্ঠুৰাম বসুমতাৰী, বিজনীৰ খানচাই বড়ো, কন্তেশ্বৰ বড়ো, বুধবাৰ বড়ো, দিনা বড়ো আৰু মানসী গয়াৰী, আঁঠগাওঁৰ অজেন্দ্ৰনাথ বসুমতাৰী আৰু নিধিৰাম নাৰ্জাৰী, ওৰাঙৰ অঙ্গেলিশ বাগলাৰী, দৰঙৰ সোমবৰ মুছাহাৰী, গৰুফেলাৰ গোবিন্দ্ৰ নাৰায়ণ বসুমতাৰী আৰু ৰৌতা চাৰিআলিৰ ফণীৰাম চৌধাৰী।
অৱশেষত সমাধানৰ কোনো উপায় নেদেখি ১৯৭৫ চনৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনাৰ পৰা এই আন্দোলন বন্ধ কৰা হয় আৰু দেৱনাগৰী লিপিকেই লোৱা হয়।
বড়ো সাহিত্য সভাই এই আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিছিল আৰু ইয়াত অসম ভৈয়াম জনজাতি পৰিষদ, সদৌ বড়ো ছাত্ৰসন্থা আদি সংগঠনো জড়িত হৈ পৰিছিল।
মুখ্যমন্ত্ৰী শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহই বিষয়টো নিস্পত্তি কৰিব নোৱাৰি বিষয়টো কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰলৈ ঠেলি দিয়ে।
কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ প্ৰৰোচনাত অৱশেষত বড়ো সাহিত্য সভাই বড়ো ভাষা লিখিবলৈ আনুষ্ঠানিকভাবে ১৯৭৫ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ৰোমান লিপিৰ সলনি দেৱনাগৰী লিপি গ্ৰহণ কৰে।
এই বিষয়ে কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাই লিখি গৈছে, "দেওধাই লিপিৰ পুৰণি ব্ৰাহ্মিণ লিপিৰ সৈতে মিল আছে।
২ মাৰ্চ, কেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰীয়ে আৰু দুটি নিশ্চিত সংক্ৰমণৰ খবৰ দিয়ে: দিল্লীৰ এজন ৪৫ বছৰ বয়সীয়া ব্যক্তি, তেওঁ ইটালিৰ পৰা ওভটি আহিছিল আৰু হায়দৰাবাদত এজন ২৪-বছৰ বয়সীয়ায়া অভিযন্তা তেওঁ সংযুক্ত আৰব আমিৰাতলৈ ভ্ৰমণ কৰিছিল।
ইয়াৰোপৰি, জয়পুৰত এজন ইটালিয়ান নাগৰিক, তেওঁৰ আগেয়ে ঋণাত্মক বুলি পৰীক্ষিত আছিল, পিছত তেওঁ ক'ৰ'ন ভাইৰাছ ধনাত্মক বুলি নিশ্চিত হয, এনেদৰে দেশত মুঠ ছটা নিশ্চিত সংক্ৰমণৰ ঘটনা পোহৰলৈ আহে।
বেংগলুৰুৰ পৰা অহা সহযাত্ৰী সহ হায়দৰাবাদৰ ব্যক্তি জনৰ সৈতে যোগাযোগ কৰা ৮৮ জনক চৰকাৰে সন্ধান কৰে আৰু এইসকলৰ ওপৰত নজৰ ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।
তেলেংগানা চৰকাৰৰ কৰ্মকৰ্তই জনায় যে হায়দৰাবাদৰ ইঞ্জিনিয়াৰ জনৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা ৩জন ব্যক্তিৰ ক’ৰ’ণা ভাইৰাছৰ লক্ষণ দেখা গৈছে।
এয়াৰ ইণ্ডিয়াৰ বিমানেৰ ১৫জন ক্ৰু সদস্য, যিসকলে দিল্লীৰ লোকজনক ভিয়েনাৰ পৰা লৈ আনিছিল, ১৪ দিনৰ বাবে তেওঁলোকক সাধাৰণ লোকৰ পৰা আঁতৰাই ৰখা হৈছিল, আগ্ৰাৰ থকা তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ছজন সদস্যকো আছুতিয়াকৈ ৰখা হৈছিল।
২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত দিল্লীৰ যিখন ৰেস্তোঁৰাত তেওঁ খাইছিল তাৰ কৰ্মীসকলকো দুই সপ্তাহৰ বাবে নিজৰ ঘৰতে পৃথককৈ থাকিবলৈ কোৱা হৈছিল, আৰু নইডাৰ দুখন স্কুল যাৰ ছাত্ৰ তেওঁৰ সন্তানৰ জন্মদিনৰ অনুষ্ঠানত অংশ লৈছিল সেই স্কুল দুখনো এক সপ্তাহৰ বাবে বন্ধ কৰা হৈছিল।
৩ মাৰ্চ, জয়পুৰে ইটালীৰ পৰ্যটকৰ স্ত্ৰীও এই ভাইৰাছ সংক্ৰমণ পৰীক্ষাত ধনাত্মক পোৱা য়ায় আৰু নমুনাবোৰ নিশ্চিত কৰাৰ বাবে পুনেলৈ পঠিওৱা হয়।
দক্ষিণ দিল্লীৰ এখন হোটেলত বসবাসকাৰী মুঠ ২৪ জনক পৰীক্ষাৰ বাবে আইটিবিপি কেম্পলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছিল।
অখিল ভাৰতীয় আয়ুৰ্বিজ্ঞান সংস্থান, দিল্লীৰ এক ঘোষণা মতে, ৪ মাৰ্চত, জয়পুৰৰ ইটালীয় পৰ্যটকৰ স্ত্ৰী সহ ১৫জন কৰনাভাইৰাছৰ বাবে ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছে; ১৪জন ইটালীয়ানকে গুৰুগ্ৰামত পৃথককৈ ৰখা হৈছে।
দিল্লী ঘটনাত সংক্ৰমিত ব্যক্তিৰ, আগ্ৰাৰ বসবাসকাৰী পৰিয়ালৰ ছজন সদস্যয়ো ভাইৰাছত আক্ৰান্ত হোৱাৰ কথা নিশ্চিত হৈছে।
ইটালিত ছুটি কটাই অহা দিল্লীবাসী গুড়গাঁৱৰ পেটিএমৰ এজন কৰ্মচাৰী এই ভাইৰাছৰ পৰীক্ষাত ধনাত্মক আহিছে।
৪৪৯জন যাত্ৰী কোচিত পৰীক্ষিত হৈছে যি ইটালীৰ লাক্সাৰি ক্ৰুজ জাহাজ 'কোষ্টা ভিক্টোৰিয়া'ত উঠিছিল।
৫ মাৰ্চ, গাজিয়াবাদত মধ্যবয়সীয়া এজন ব্যক্তি যি ইৰান ভ্ৰমণ কৰিছিল ভাইৰাছ সংক্ৰমণ পৰীক্ষাত পজিটিভ হৈছে।
৬ মাৰ্চ মালেছিয়া আৰু থাইলেণ্ড ভ্ৰমণকাৰী পশ্চিম দিল্লীৰ এজন বাসিন্দা ভাইৰাছত বুলি আক্ৰান্ত পৰীক্ষিত হৈছে।
৭ মাৰ্চ, জম্মুৰ এজন ব্যক্তি, তেওঁ ইৰান আৰু দক্ষিণ কোৰিয়া ভ্ৰমণ কৰিছিল, আৰু হোছিয়াৰপু্ৰৰ দুজন যি ইটালী ভ্ৰমণ কৰিছিল প্ৰাথমিক পৰীক্ষাত ধনাত্মক পোৱা গৈছিল, পুনে পৰা নিশ্চয়তাৰ অপেক্ষাত আছে।
কেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰনালয়ে ৭ মাৰ্চত আৰু তিনিটা ভাইৰাছ আক্ৰান্তৰ ঘটনা ৰিপোৰ্ট কৰিছিল- লাদাখৰ দুজন যি ইৰান ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু তামিলনাড়ুৰ এজন যি ওমানলৈ গেছিল।
তামিলনাড়ুত ক'ভিড -১৯ ৰ একাকী ৰোগী পিছত ১০ মাৰ্চত নেগেটিভ পৰীক্ষিত হৈছে যাৰ ফলত সেই ৰাজ্যত কোনো নতুন ঘটনা এতিয়ালৈকে নাই।
ভুটানত ধনাত্মক পৰীক্ষিত এজন আমেৰিকান পৰ্যটক অসমত সতৰ্কতা জগাইছিল, তেওঁ দেশ এৰাৰ আগেয়ে অসমৰ বহু কেইখন ঠাই পৰিদৰ্শন কৰিছিল বুলি জনা গৈছে।
৯ মাৰ্চ, তিনি বছৰ বয়সীয়া, যি দুদিন আগে ইটালি পৰা ওভটি আহিছিল, ৰ্নাকুলামে ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছিল; সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃও সাবধানতা হিচাপে জনসমাজ পৰা পৃথককৈ আছিল।
জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ ৬৩ বছৰ বয়সীয়া এগৰাকী মহিলা ইৰান গৈছিল, তেওঁ ভাইৰাছ আক্ৰান্ত হোৱাৰ বিষয়টি নিশ্চিত কৰা গৈছে।
আগ্ৰাৰ এজন ব্যক্তি, যি কোনো সংক্ৰামিত ব্যক্তিৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল আৰু দিল্লীৰ আৰু এজন ব্যক্তি, দুয়োজনেই ভাইৰাছত আক্ৰান্ত হৈছিল।
পঞ্জাবৰ হোশিয়াৰপুৰৰ দুজনৰ এজন সন্দেহজনক সংক্ৰমনৰ ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছিল, আৰু এজন বেঙ্গালুৰুৰ প্ৰযুক্তিবিদ যি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ গৈছিল তেওঁ সংক্ৰমনৰ ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছিল।
১০ মাৰ্চ, ইণ্ডিয়ান কাউন্সিল অফ মেডিকেল ৰিচাৰ্চৰ এক সংবাদ বিজ্ঞপ্তিত নিশ্চিত কৰা হৈছে যে সংক্ৰামিত বেঙ্গালুৰু টেকিৰ স্ত্ৰী আৰু সন্তান সহ কৰ্ণাটকৰ আৰু তিনিজন ভাইৰাছৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হৈছে।
কেৰালাৰ মুখ্যমন্ত্ৰী পিনাৰাই বিজয়নে ৮ মাৰ্চত, কেৰালাৰ পত্তনমতিট্টায়ত ছটা নতুন সংক্ৰমণৰ কথা জনাইছে, এঁই সকলে এই চহৰ পৰা পূৰ্বে নিশ্চিত হোৱা পাঁচজনৰ সৈতে যোগাযোগত আছিল।
মুম্বাইত দুজন ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছিল, যি পূৰ্বে ধনাত্মক পৰীক্ষিত পুনেৰ ৰোগীসকলৰ ঘনিষ্ঠ আছিল।
মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী উদ্ধব ঠাকৰে এক সংবাদ সম্মেলনত ভাষণ দিয়াৰ সময়ত নিশ্চিত কৰে যে ৰাজ্যত মুঠ ১০জন ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছিল, যাৰ ভিতৰত পুনেৰ পৰা ৮জন আৰু মুম্বাইৰ ২জন আছে।
পিছত ৪৫ বছৰ বয়সীয়া এজন ব্যক্তি যি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ পৰা ওভটি আহিছিল, নাগপুৰত ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছিল আৰু মহাৰাষ্ট্ৰত তেওঁক ধৰি মুঠ সংখ্যা ১১ জনলৈ বৃদ্ধি পায়।
৬৯ বছৰীয়া এক ইটালীয় ব্যক্তি যি আগে ক’ৰ’ণাভাইৰাছৰ পৰা সুস্থ হৈছিল, ৰাজস্থানত হৃদৰোগৰ বাবে মৃত্যু হয়।
গুজৰাটত প্ৰথম দুটা ঘটনা ৰিপোৰ্ট কৰিছে, চুৰাট চহৰৰ এগৰাকী মহিলা যি নিউ ইয়ৰ্কৰ পৰা ওভটি আহিছিল আৰু ৰাজকোটৰ এক ব্যক্তি যি মক্কাৰ পৰা ওভটি আহিছিল, দুয়োজন ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছে।
তেলেঙ্গানাত দহটা নতুন ঘটনাৰ কথা পোহৰলৈ আহে, সাতজন ইণ্ডোনেছিয়, স্কটলেণ্ডৰ পৰা উভতি অহা এজন ২২ বছৰীয়া ব্যক্তি, আৰু লণ্ডন পৰা ওলটি অহা দু'জন ব্যক্তিৰ পৰীক্ষা ধনাত্মক পোৱা গৈছে।
উত্তৰ প্ৰদেশৰ লক্ষ্ণৌত আৰু চাৰিজন লোক ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছে - যাৰ ভিতৰত তিনজন পূৰ্ব-সংক্ৰামিত চিকিৎসকৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আৰু এজন উপসাগৰীয় অঞ্চলত ভ্ৰমণৰ ইতিহাস আছে।
তৃতীয় ঘটনাটো পঞ্জাবৰ মোহালিত প্ৰকাশিত হৈছে যত যুক্তৰাজ্যৰ পৰা ওলটি অহা ৬৮ বছৰীয়া মহিলা ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছে।
পশ্চিমবঙ্গৰ কলকাতাত আৰু এজন ব্যক্তি ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছে, তেওঁ যুক্তৰাজ্যৰ পৰা উভতি অহা এজন ২০ বছৰীয়া ব্যক্তি।
উত্তৰপ্ৰদেশৰ নয়ডাত এজন পৰ্যটক গাইড এদল ইটালীয় পৰ্যটকৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল, তেওঁ ধনাত্মক পৰীক্ষিত হয়।
পশ্চিম দিল্লীৰ এজন ৬৯ বছৰ বয়সীয়া মহিলা ধনাত্মক পৰীক্ষিত হয়, আৰু আশংকা কৰা হয় যে সংক্ৰমণ, তেওঁৰ ৪৬ বছৰ বয়সীয়া পুত্ৰৰ পৰা সঞ্চাৰিত হৈছিল, তেওঁ জাপান, ইটালি আৰু চুইজাৰলেণ্ডৰ জেনেভা ভ্ৰমণ কৰিছিল।
অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ প্ৰথম সংক্ৰমণৰ কথা পোহৰলৈ আহে, ইটালিৰ পৰা ওভটি অহা এজন ব্যক্তি ধনাত্মক পৰীক্ষিত হয়।
পুডুচেৰিতে, ৬৮ বছৰীয়া এক মহিলা তেওঁ সংযুক্ত আৰব আমিৰাত ভ্ৰমণ কৰেছিলেন, ইই ছিল কেন্দ্ৰশাসিত অঞ্চলে প্ৰথম ৰিপোৰ্ট কৰা ঘটনা।
কৰ্ণাটকেৰ কালাবুৰাগিতে, ৬৩ বছৰীয়া এজন চিকিৎসক, যিনি দেশৰ ভাইৰাছেৰ প্ৰথম মৃত ব্যক্তিৰ চিকিত্সা কৰেছিলেন,সেই ডাক্তাৰ ধনাত্মক পৰীক্ষিত হয়েছিলেন।
নয়াদিল্লিতে আইটিবিপি পৃথক্কৰণ সুবিধাস্থলে ইটালি পৰা উভতি অহা পৃথকিকৃত দুই ব্যক্তি, ধনাত্মক পৰীক্ষিত হয়েছিলেন।
মহাৰাষ্ট্ৰত আৰু দহজন ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছে - ছটা মুম্বাইৰ আৰু পুনেৰ চাৰিটা, ইয়াৰ ভিতৰত পাঁচটা স্থানীয় সংক্ৰমণৰ মাধ্যমে সংক্ৰমিত হৈছিল আৰু অন্য পাঁচজনৰ বিদেশ ভ্ৰমণৰ ইতিহাস আছিল।
পঞ্জাবত আৰু সাতজনৰ সংক্ৰমণ নিশ্চিত হৈছে, এই সকল, পূৰ্ববৰ্তী সপ্তাহত ভাইৰাছ আক্ৰান্ত হোৱা পাথলাওয়া গাঁৱৰ ৭০ বছৰীয়া ব্যক্তিৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল।
তেলেঙ্গানাৰ, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ গুণ্টুৰ জিলাৰ ২৪ বছৰীয়া এজন ব্যক্তি ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছে।
১৯ মাৰ্চ, পঞ্জাবৰ ৭২ বছৰীয়া এক ব্যক্তি যিনি জাৰ্মানী থেকে ইটালী হয়ে ফিৰে আহিছিল, তিনি দেশৰ ভাইৰাছ সংক্ৰমণেৰ চতুৰ্থ মৃত ব্যক্তি।
মুম্বইযাৰ দুই মহিলা - যুক্তৰাজ্য পৰা ওলটি অহা ২২ বছৰীয়া আৰু দুবাই পৰা ওলটি অহা উল্লাসনগৰৰ এক ৪৯ বছৰীয়া বাসিন্দা ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছে।
ছত্তিশগড়ত সংক্ৰমণৰ প্ৰথম ঘটনাটো ঘটে যেতিয়া ৰায়পুৰৰ ২৩ বছৰীয়া এগৰাকী মহিলা যুক্তৰাজ্যৰ লণ্ডনৰ পৰা উভতি আহে।
উত্তৰপ্ৰদেশত আৰু দুজন লোক ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছে - এজন লক্ষ্ণৌযাৰ আৰু আনজন লক্ষিমপুৰ খেৰি জিলাৰ।
উত্তৰ প্ৰদেশৰ নয়ডায় একজন এইচচিএল কৰ্মচাৰী, যি আন্তৰ্জাতিক ভ্ৰমণ কৰি ওভটি আহিছিল, ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছে।
১৫ মাৰ্চ ৰাছিয়াৰ পৰা ওভটি অহা ঔৰংগাবাদৰ এগৰাকী ৫৯ বছৰ বয়সীয়া মহিলা ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছিল উত্তৰপ্ৰদেশ লক্ষ্ণৌত ১২তম সংক্ৰমণৰ কথা জনা গৈছে।
বনদপ্তৰ গবেষণা ইনষ্টিটিউটৰ এজন প্ৰশিক্ষাৰ্থী কৰ্মকৰ্তা, তেওঁ স্পেইন, ফিনলেণ্ড আৰু ৰাছিয়াৰ পৰা গবেষণা ভ্ৰমণ পৰা ওভটি আহিছিল আৰু উত্তৰাখণ্ডৰ প্ৰথম ধনাত্মক পৰীক্ষিত ব্যক্তি।
দেশৰ ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণত মৃত প্ৰথম ব্যক্তিৰ কণ্যা কৰ্ণাটকৰ কালাবুৰাগিত ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছে।
ইটালিয়ান দম্পতী আৰু ডুবাইৰ পৰা ওভটি অহা ৰাজস্থানৰ ৮৫ বছৰ বয়স্ক জয়পুৰ অধিবাসী ভাইৰাছ সংক্ৰমণ পৰা সুস্থ হৈছে।
পুনেৰ পৰা অহা ৩১ বছৰ বয়সীয়া এজন ব্যক্তি সম্প্ৰতি ডুবাই আৰু জাপান ভ্ৰমণ কৰিছিল, পিছত ধনাত্মক বুলি পৰীক্ষিত হৈছে।
১৮ মাৰ্চ, পচিশোৰ্ধ এজন কণ্যা, যে সম্প্ৰতি ফ্ৰান্স আৰু নেদাৰল্যাণ্ডস গিয়েছিল, সে পুনেতে ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছে।
তেলেঙ্গানা, যুক্তৰাজ্য পৰা উভতি অহা এক ব্যক্তিৰ ধনাত্মক পৰীক্ষাৰ মাধ্যমে ৰাজ্যেৰ ষষ্ঠ ঘটনাটি ৰিপোৰ্ট কৰিছে।
নয়ডায় গৌতম বুদ্ধ নগৰ জিলাৰ এক ব্যক্তি যিনি ইন্দোনেশিয়া পৰা ওভটি আহিছিল তাৰো ধনাত্মক পৰীক্ষা হৈছে।
কৰ্ণাটকেৰ আৰও দুটি ঘটনাৰ খবৰ পোৱা গৈছে, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ পৰা ওলটি অহা ৫৬ বছৰীয়া এক ব্যক্তি আৰু স্পেন পৰা ওলটি অহা ২৬ বছৰীয়া এক মহিলা।
তামিলনাড়ুতে ভাইৰাছেৰ দ্বিতীয় ধনাত্মক ঘটনাটি জানা গৈছে যে নতুন দিল্লিৰ একজন ৰোগী ট্ৰেনেৰ মাধ্যমে চেন্নাই গিয়েছিলেন।
ৰাজস্থানে ঝুনঝুনুৰ এক দম্পতী আৰু তাদেৰ ২ বছৰৰ কণ্যাকে নিয়ে আৰও তিনটি সংক্ৰমণেৰ ঘটনা হৈছে, তৰা ইটালি পৰা ওভটিছিল।
২৪ মাৰ্চ, সংযুক্ত আৰব আমিৰাতৰ এজন ৬৫ বছৰীয়া ব্যক্তি মুম্বাইত মৃত্যু হৈছে, তেওঁ ভাৰতত ভাইৰাছৰ দশম চিকাৰ হৈছে।
কেৰালাৰ কোজিকোডত আৰু দুটা ঘটনাৰ খবৰ পোৱা গৈছে - আবুধাবিৰ পৰা ওলটি অহা ৪২ বছৰীয়া এজন ব্যক্তি আৰু চেৰাপুৰামৰ ২৭ বছৰীয়া এজন ব্যক্তি।
মালয়েছিয়াত আবদ্ধ হৈ থকী ১১৩জন ভাৰতীয় যাত্ৰীক চেন্নাই এয়াৰ এছিয়াৰ ফ্লাইটৰ দ্বাৰা ওভতাই অনা হৈছে।
১১৩ জনৰ ভিতৰত ৯জন ধনাত্মক লক্ষণযুক্ত যাত্ৰীক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰা হৈছে, বাকী ১০৪ জনক তাম্বৰামৰ ভাৰতীয় বিমানবাহিনীৰ পৃথক্কৰণ সুবিধাকেন্দ্ৰত পৃথক ভাবে ৰখা হৈছে।
১৬ মাৰ্চ, ভুবনেশ্বৰৰ, ইটালি পৰা উভতি অহা উৰিষ্যাৰ এজন ৩১ বছৰীয়ায়া ব্যক্তি ক'ভিড১৯ সংক্ৰমণৰ ঘটনা কথা জনা যায়।
মহাৰাষ্ট্ৰত ক'ভিড১৯ সংক্ৰমণৰ চাৰটা নতুন ঘটনাৰ খবৰ পোৱা যায় - তিনিটা মুম্বাইৰ আৰু এটা নৱী মুম্বাইৰ।
১ মাৰ্চত ডুবাইৰ পৰা উভতি অহা নজন সদস্যৰ দলত অংশ লোৱা এগৰাকী মহিলা মহাৰাষ্ট্ৰত ধনাত্মৰ বুলি পৰীক্ষিত হয়।
কৰ্ণাটকৰ এজন ৩২ বছৰয়া ব্যক্তি, লণ্ডনৰ হিথ্ৰোৰ পৰা একে ফ্লাইটত মাইণ্ড ট্ৰিৰ ভাইৰাছ আক্ৰান্ত ব্যাক্তিৰ সৈতে উভতি আহিছিলে, তেওঁ ধনাত্মক পৰীক্ষিত হৈছে।
মহামাৰীটো দিল্লী, হাৰিয়ানা, কৰ্ণাটক, মহাৰাষ্ট্ৰ গুজৰাট, আৰু উত্তৰপ্ৰদেশ ইত্যাদি এক ডজনতকৈও অধিক ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰশাসিত অঞ্চলত গুৰুতৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে, সেই অঞ্চলসমূহত মহামাৰী ৰোগ আইন, ১৮৯৭ ৰ বিধানসমূহ আহ্বান কৰা হৈছে।
বেছিভাগক্ষেত্ৰতে এই ভাইৰাছ সংক্ৰমণ নিশ্চিত হোৱাৰ ঘটনা অন্যান্য দেশৰ সৈতে সংযুক্ত থকাৰ বাবে ভাৰতভত সকলো পৰ্যটন ভিছা স্থগিত ৰখা হৈছে।
২৩খন ৰাজ্য আৰু সাতটা কেন্দ্ৰশাসিত অঞ্চল অন্তৰ্ভুক্ত ৫৪৮খন জিলা সম্পূৰ্ণৰূপে লকডাউন বা অৱৰুদ্ধকৰণৰ অধীনত আছে।
২৫ মাৰ্চ, তামিলনাডুৰ মাদুৰাইৰ এজন ৫৪ বছৰ বয়সীয়া ব্যক্তি, মধ্য প্ৰদেশৰ ইণ্ডুৰৰ এগৰাকী ৬৫ বছৰ বয়সীয়া মহিলা আৰু গুজৰাটৰ আহমেদাবাদৰ এগৰাকী ৮৫ বছৰ বয়সীয়া মহিলা ক্ৰমে একাদশ, দ্বাদশ আৰু ত্ৰয়োদশ চিকাৰ হয়।
মধ্য প্ৰদেশৰ এজন সাংবাদিক, তামিলনাডুৰ পাঁচজন - চাৰিজন ইণ্ডোনেছিয়ান আৰু তেওঁলোকৰ গাইড, মহাৰাষ্ট্ৰৰ ছজন আৰু এগৰাকী ৬৫ বছৰ বয়সীয়া মহিলা ধনাত্মক পৰীক্ষিত হয়।
১৪ মাৰ্চ মহাৰাষ্ট্ৰৰ ইয়াভট্মলত ডুবাইৰ পৰা ওভটি অহা দুজন ব্যক্তি, এজন থানৰ আৰ আনজন আহমেদনগৰৰ সংক্ৰমণত ধনাত্মক পৰীক্ষিত হয়।
পিম্পৰি চিঞ্চওয়াড়ৰ পাচজন ধনাত্মক পৰীক্ষিত হয় ইটালি ভ্ৰমণ কৰা আৰু এজন ব্যক্তি হায়দ্ৰাবাদত দ্বিতীয় ধনাত্মক পৰীক্ষিত হয়।
১৩ মাৰ্চ, দেশৰ এই সংক্ৰমণৰ দ্বিতীয় মৃত্যু হৈছিল, দিল্লীৰ ৬৯ বছৰ বয়সীয়া মহিলা মৃত্যু গৈছিল।
বেঙ্গালুৰুত গুগলৰ এক কৰ্মচাৰী, তেওঁ গ্ৰীছ ভ্ৰমণৰ পৰা ওভটি আহিআছিল, ধনাত্মক পৰীক্ষিত হয়; তেওঁৰ সহকৰ্মীলকলক পৃথক কৰা হৈছিল।
২৩ মাৰ্চ কলকাতাৰ এজন ৫৫ বছৰীয়া ব্যক্তি আৰু হিমাচল প্ৰদেশৰ কাংৰা জিলাৰ তিব্বতি শৰণাৰ্থী ভাইৰাছৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত হয়।
ফিলিপাইনৰ ৬৮ বছৰীয়া এজন ব্যক্তি ভাইৰাছৰ পৰা প্ৰাথমিক অবস্থাত সুস্থ হোৱাৰ পিছত মুম্বাইত মৃত্যু ঘটে।
কেৰালাত ২৮টা নতুন ঘটনাৰ খবৰ পোৱা গৈছে - কাছাৰগোদ জিলাৰ ১৯টা, কান্নুৰৰ পাঁচটা, পাঠামথিত্তৰ এটা, দুটা কৰ্ণাকুলামৰ আৰু এটি ত্ৰিসুৰৰ।
যিবোৰ অঞ্চলত ক’ভিড-১৯ সংক্ৰমণ ঘটিছে সেই ৭৫খন জিলাৰ কাষৰ সকলে ডাঙৰ চহৰবোৰতো চৰকাৰে অৱৰুদ্ধকৰণ বা লকডাউন কৰি দিছে।
২ ফেব্ৰুৱাৰী, কেৰালাত দ্বিতীয়টো সংক্ৰমণৰ ঘটনা নিশ্চিত হৈছিল; আক্ৰান্ত ভাৰত আৰু চীনৰ মাজত নিয়মিত ভ্ৰমণকাৰী এক ব্যক্তি আছিল।
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ কাৰ্যবাহী পৰিচালক মাইকেল ৰায়ানে কৈছে যে ক’ৰ’ণাভাইৰাছ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ সন্মুখীন হবলৈ ভাৰতৰ "অভাবনীয় ক্ষমতা" আছে আৰু বিশ্বৰ দ্বিতীয় সৰ্বাধিক জনবহুল দেশ হিচাপে বিশ্বত এই ক্ষমতাই বিশাল প্ৰভাৱ পেলাব।
৩০ জানুৱাৰী, দেশৰ প্ৰথম সংক্ৰমণৰ ঘটনা উহান বিশ্ববিদ্যালয় পৰা কেৰালালৈ উভতি অহা এজন শিক্ষাৰ্থীৰ দেহত ধৰা পৰিছিল।
প্ৰাগঐতিহাসিক কালতে বিভিন্ন নৃ-গোষ্ঠীৰ লোকৰ জৈৱিক সাংস্কৃতিক উপাদানৰ সমন্বয়ত অসমীয়া জাতিৰ গঠন প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হৈছিল।
নৃ-তত্ববিদসকলৰ মতে অসমৰ মানুহৰ জৈৱিক চৰিত্ৰৰ আধাৰ হ'ল ক'কেছীয় আৰু মংগোলীয় প্ৰজাতিৰ সংমিশ্ৰণ।
আনহাতে সংস্কৃতিক ভেটি গঠিত হৈছে ক'কেছীয়, মংগোলীয় আৰু অষ্ট্ৰেলীয় এই তিনিটা প্ৰজাতিৰ সংস্কৃতিক সমন্বয়ৰ দ্বাৰা।
অসমীয়া জাতিৰ জৈৱিক দিশত নেগ্ৰিট' প্ৰজাতিৰ অৱদানৰ বিষয়ে পণ্ডিতসকলে স্পষ্ট সিদ্ধান্ত দিব পৰা নাই।
অনাৰ্য, খিলঞ্জীয়া জনসমষ্টিৰ মিলনৰ তীৰ্থভূমি অসমলৈ ভাৰত আৰু বৰ্হিভাৰতৰ পৰা ভিন ভিন জাতি উপজাতিৰ প্ৰৱেশ কৰে।
উল্লেখযোগ্য যে প্ৰায় ৫৪২টা অসমীয়া আৰু প্ৰায় ২০০টা জনপ্ৰিয় হিন্দী গীতৰ স্ৰষ্টা নুৰুল হকে চলচ্চিত্ৰৰ সংলাপ ৰচনা, গীত আদি সৃষ্টি কৰাৰ উপৰিও সহকাৰী পৰিচালক আৰু ৰূপসজ্জাকৰ হিচাপেও বহুকেইখন অসমীয়া ছবিত কাম কৰি খ্যাতি অৰ্জন কৰে।
এই ছবি সমূহৰ ভিতৰত আছে- মাক আৰু মৰম, ৰঙা পুলিচ, মানৱ আৰু দানৱ, 'আদালত', 'উপগ্ৰহ', 'মৰীচিকা', 'ললিতা', 'অনুতাপ', আদি।
ইয়াৰ উপৰিও তেজীমলা , মানৱ আৰু দানৱ , আদালত’ , অভিযান , ‘উপগ্ৰহ , 'মৰিচিকা’ , ললিতা , অনুতাপ , গঙা চিলনীৰ পাখি , 'ৰতনলাল’ , 'বনজুই’ , কল্লোল , 'বিশেষ এৰাতি’ , 'ৰজনীগন্ধা’ , ‘ৰশ্মিৰেখা’ , ঘৰ-সংসাৰ , 'ময়ূৰী' , 'মেঘ’ , 'হৃদয় কঁপোৱা গান’ , 'দেউতা দিয়া বিদায়' , মমতাজ , মেৰে সাজন ।
নুৰুল হকে নিৰ্মাণ কৰা এই টেলিফিল্ম আৰু টেলিছিৰিয়েলসমূহৰ অন্যতম হ’ল এই মাটিৰ বুকুতে’, নাগপাশৰ বন্দী’, পৰশমণি’, দিনকাল’ আদি।
তদুপৰি চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাৰে তেওঁ বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত নিৰ্মাণ কৰিছিল প্ৰায় কুৰিখন তথ্যচিত্ৰ।
উক্ত তথ্যচিত্ৰসমূহৰ অন্যতম আছিল অসমৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যত নাৰী, প্ৰগতিৰ সহযাত্ৰীঃ অসমৰ মহিলা উদ্যোগ, উত্তৰ-পূবৰ পাৰ্বত্য অঞ্চলত মাশ্বৰম খেতিৰ সম্ভাৱনীয়তা, অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়, আমাৰ কৃষক আমাৰ কৃষি, সেউজী ধৰাৰ বুকুতে, নতুন দিনৰ বাবে, অ’ এন জি চি আদি।
কলেজত পঢ়ি থকা সময়তে ১৯৫৭ চনত মুক্তি লাভ কৰা নিপ বৰুৱা পৰিচালিত মাক আৰু মৰম ছবিখনৰ বাবে দুটি হিন্দী গীত ৰচনা কৰিছিল।
যোৰহাট চৰকাৰী বালক বিদ্যালয়ৰ পৰা নুৰুল হকে মেট্ৰিক পাছ কৰে আৰু জে বি কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি সমবায় বিভাগত কৰ্মৰত হয়।
তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত কেইটামান জনপ্ৰিয় গীত- অসমীৰে চোতালতে ৰ’দালিয়ে চেনেহতে, মোৰ দৃষ্টিত তুমি ধৰা পৰিলা, মধুমিতা অ’ মধুমিতা ইত্যাদি।
গীতিকাৰ হকে ৰচনা কৰা গীতসমূহত কণ্ঠদান কৰিছিল মহম্মদ ৰফী, ড॰ ভূপেন হাজৰিকা, মহেন্দ্ৰ কাপুৰ, শ্যামল মিত্ৰ, আৰতি মুখাৰ্জী, সুৰেশ ৱাডেকাৰ, অনুৰাধা পড়োৱাল, উষা মংগেশকাৰ, সাধনা সৰগম, বিনোদ ৰাথোৰ, খগেন মহন্ত, অনুপ জলোটা, জুবিন গাৰ্গ আদি ভিন্ন কালৰ শিল্পীসকলে।
যদিও লেটাৰ-ডে সাধুসকলৰ চাৰ্চ অব জেচুচ ক্ৰাইষ্টেৰ দ্বাৰ স্পষ্টভাৱে কোৱা হোৱা নাই যে সকলো পুৰুষ সদস্যক অবশ্যই চাফা চেভ কৰা উচিত, মৰমন চাৰ্কেলৰ মাজত গীৰ্জাৰ মিশনাৰীসকলৰ প্ৰয়োজন হোৱা বেছিভাগ পুৰুষসকলৰ মোচ ৰখাৰ বিষয়টো "নিষিদ্ধ" হিচাপে বিবেচিত হয়।
ক্লিন-চভ হোৱাৰ লগে লগে ব্ৰিগাম ইয়াং ইউনিভাচিৰ্টিৰ সম্মান কোডৰ বাবে শিক্ষাৰ্থীসকলক অনুৰূপ গ্ৰুমিং ষ্টাণ্ডাৰ্ড থকা দৰকাৰ।
এইটো বেছিভাগ সেই সদস্যসকলৰ মাজলৈ লৈ যায় যিসকল মোচ ৰাখিবলৈ পছন্দ কৰে তেওঁলোক কিছুপৰিমাণে বোধ কৰে যেনে তেওঁলোক আদৰ্শৰ লগত সম্পূৰ্ণ খাপ না খায়, আৰু নীলচন আৰু হোৱাইটৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত গৱেষণাত এই পুৰুষসকলে এই অনুভূতিটোক একো মনত নলয় আৰু এই বাবেই তেওঁলোক ক্ৰমবৰ্ধমান অবিৰত থাকে তেওঁলোক্ৰ মুখৰ নোম।
যদিও মুখৰ সাজসজ্জাটো কোৰআনত বিশেষভাৱে উল্লেখ কৰা হোৱা নাই, কিন্তু হাদীচৰ বহু বৰ্ণনাত মুখৰ নোম ৰক্ষণাবেক্ষণ সহ ব্যক্তিগত স্বাস্থ্যবিধি সম্পৰ্কত সম্বোধন কৰা হৈছে।
এনে এটা উদাহৰণত মুহাম্মদ পৰামৰ্শ দিছিল যে পুৰুষসকলৰ নিশ্চয় দাড়ি ৰাখিব লাগিব, আৰু মোচৰ নিচিনা দীঘল নোমবোৰ যেন তেওঁলকৰ উপৰৰ ওঁটত থাকিব নিদিয়ে ।
গতিকে, মোচ সংক্ষিপ্ত আৰু সৰুকৈ ৰাখি দাড়ি দীঘলকৈ ৰখা বহু মুছলিম সমাজত এটা সুপ্ৰতিষ্ঠিত ঐতিহ্য।
উদাহৰণস্বৰূপ, বিংশ শতাব্দীৰ বহু আৰব দেশসমূহত, মোচবোৰ ক্ষমতাৰ লগত, ইছলামী ঐতিহ্যবাদৰ লগত দাড়ি, আৰু অধিক উদাৰ, ধৰ্মনিৰপেক্ষ প্ৰৱণতাৰ লগত মুখৰ নোম অভাবৰ লগত যুক্ত।
ইছলামত মোচ সৰুকৈ ৰখা সুন্নত ও মুস্তাহাব হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়, বিশেষত সুন্নি মুছলমানসকলৰ মাজত এনে এটা জীৱনযাপনৰ পৰামৰ্শ দিয়া হয়।
"মোচ" শব্দটো ফৰাচী পোনপটীয়া, আৰু এইটো নবম শতাব্দীত প্ৰমাণীত মধ্যযুগীয় লেটিন , মধ্যযুগীয় গ্ৰীক ৰ পৰা ইটালীয় , উপভাষা মোস্তাক্সিয়ো ৰ পৰা আহিছে শেষলৈকে হেলেনিষ্টিক গ্ৰীক ৰ ক্ষুদ্ৰতম হিচাপে উদ্ভৱ হয়, যাৰ অৰ্থ "ওপৰৰ ওঁঠ" বা "মুখৰ নোম", সম্ভৱতঃ হেলেনিষ্টিক গ্ৰীক , "ওঁট"-পৰা আহিছে।
যদিও অমিশ পুৰষসকলে বিবাহৰ পিছত দাড়ি বাঢ়ায় আৰু তেওঁলোকে কেতিয়াও নুখুড়ায়, তেওঁলোক মোচ ছিঙি পেলায় আৰু উপৰৰ ওঁট চেভ কৰি থাকে।
এইটো স্পোৰ্টচ মোচৰ জাৰ্মান সামৰিক ফেচনৰ প্ৰত্যাখ্যানৰ মূল কাৰণ, যিটো চুইজাৰলেণ্ড অমিশ সম্প্ৰদায় গঠনৰ সময়ত প্ৰচলিত আছিল; গতিকে তেওঁলকৰ প্ৰশান্তিবাদ প্ৰতিশ্ৰুতি প্ৰতীক হিচাপে পৰিৱেশন কৰা।
মোচ খুড়া লোকক দেখুৱা আন এটা প্ৰাচীন প্ৰতিকৃতি হ'ল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা অহা প্ৰাচীন ইৰানী অশ্বাৰোহী।
বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ বাহিৰতো, মোচৰ উপলব্ধি ধৰ্মৰ দ্বাৰা পৰিবৰ্তিত হৈছে কাৰণ কিছু ধৰ্ম মোচ বা মুখৰ নোমৰ বৃদ্ধিক সমৰ্থন কৰে অন্যহাতে মোচযুক্ত ব্যক্তিসকলৰ প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ প্ৰৱণতা আছে, আকৌ অনেক গীৰ্জা এই বিষয়টোক লৈ কিছুপৰিমাণে দ্বিধাগ্ৰস্ত আছে।
এই বিষয়ত গৱেষণাত লক্ষ্য কৰিছে যি বিবাহ বজাৰৰ ছেচুৰেচন অনুযায়ী মোচ আৰু মুখৰ নোম প্ৰচলন সাধাৰণভাৱে উত্থিত হয় আৰু ৰাখি থাকে।
গতিকে, মোচ আৰু দাড়িবোৰৰ ঘনত্ব আৰু ঘনত্বৰ সংক্ষিপ্ততা এণ্ড্ৰোজেনৰ স্তৰ বা বয়স বুজাবলৈ সহায় কৰিব পাৰে।
প্ৰাচীন চিনত, মুখৰ নোম আৰু মুৰৰ চুলিবোৰ কনফুচিয়ান প্ৰভাবৰ বাবে ঐতিহ্যগতভাৱে অদৃশ্য হৈ পৰিছিল।
ই ডাঙৰ ডাঙৰ গছ-গছনিৰ তলত থকা চেঁচুকীয়া ঠাইত একেলগে সৰহীয়াকৈ বা নিলগা-নিলগিকৈ একেডোখৰ সেউজীয়া হাবিত উৎপন্ন হয়।
ডাঠ চানেকীয়া কোমল পাতৰ গুৰিভাগে ঘূৰণীয়াকৈ ঠাৰিৰফালে চাপ খোৱাৰ আকৃতি প্ৰদৰ্শন কৰে আৰু আগৰফালে ক্ৰমে চিয়াঁ হৈ অৱশেষত জোঙা হৈ পৰে।