polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
বলীউডৰ বহুতো পৰিচালক আৰু প্ৰযোজকে আনন্দ কুমাৰৰ জীৱন কাহিনীক লৈ এখন চিনেমা কৰাৰ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল।
ৰাজকোটত অনুষ্ঠিত অষ্টম সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় গণিত সন্মিলনত কুমাৰক ৰামানুজন মেথেমেটিক্স এৱাৰ্ড আগবঢ়োৱা হয়।
শিক্ষা ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অসাধাৰণ বৰঙণিৰ বাবে মধ্যপ্ৰদেশ চৰকাৰে কুমাৰলৈ আগবঢ়াইছে মহৰ্ষি বেদব্যাস বঁটা।
কানাডাৰ মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ বিজু মেথিউ ৰচিত কুমাৰৰ জীৱনীখন ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীক আগবঢ়াইছিল।
ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাম নাথ কোবিন্দে কুমাৰক ৰাষ্ট্ৰীয় বাল কল্যাণ এৱাৰ্ডেৰে বিভূষিত কৰে।
প্ৰথম বছৰতে দুজনৰ পৰা ৩৬ জনলৈ শিক্ষাৰ্থী বৃদ্ধি পোৱা অনুষ্ঠানটিত তিনি বছৰত শিক্ষাৰ্থীৰ অন্তৰ্ভুক্তি প্ৰায় ৫০০ জনলৈ বৃদ্ধি পায়।
২০০০ চনৰ প্ৰথম ভাগত এজন ছাত্ৰই আহি কুমাৰক ক'লে যে তেওঁ আই আই টি জে ই ই ৰ প্ৰশিক্ষণ লʼব বিচাৰে কিন্তু নামভৰ্তি মাছুল আৰ্থিক অনাটনৰ কাৰণে পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰিব।
আৰ্থিকভাৱে পিছপৰা ৩০ জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক এবছৰৰ কাৰণে থকা-খোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰি পঠন সামগ্ৰীৰ লগতে প্ৰশিক্ষণ দিয়ে।
ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ খোৱা লোৱাৰ কাম কুমাৰৰ মাতৃ জয়ন্তী দেৱীয়ে কৰে আৰু ভাতৃ প্ৰণৱ কুমাৰে মেনেজমেণ্টত সহায় কৰে।
স্নাতক ডিগ্ৰীৰ সময়ত কুমাৰে জমা দিয়া সংখ্যাতত্ত্বৰ গৱেষণা পত্ৰসমূহ মেথেমেটিকেল স্পেকট্ৰামত প্ৰকাশ হয়।
পিতৃৰ বিয়োগ ঘটাত আৰু ঘৰৰ আৰ্থিক দুৰৱস্থাৰ বাবে কুমাৰে কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত ছিট পাইও যাব নোৱাৰিলে।
যিহেতু পাটনা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গ্ৰন্থাগাৰত বিদেশী জাৰ্ণেল নাছিল, আনন্দ কুমাৰে প্ৰতি দেওবাৰে প্ৰায় ছয় ঘণ্টা জোৰা ৰেলভ্ৰমণ কৰি বাৰানসীলৈ যাবলগীয়া হৈছিল।
আনন্দ কুমাৰ এজন ভাৰতীয় গণিতৰ প্ৰশিক্ষক যি ২০০২ চনত বিহাৰৰ পাটনাত আৰম্ভ কৰা চুপাৰ ৩০ কাৰ্য্যসূচীৰ বাবে বেছি জনপ্ৰিয় যʼত আৰ্থিকভাৱে পিছপৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ভাৰতীৰ প্ৰায়োগিক প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰৱেশ পৰীক্ষা আই আই টি-জে ই ই পৰীক্ষাৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়।
ভাৰতীয় সমাজৰ পিছপৰা অঞ্চলৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে কৰা কাৰ্যসূচীৰ বিষয়ে কুমাৰে মাছাচ্যুছেটছ্ প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান আৰু হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত বক্তৃতা দিছিল।
চুপাৰ ৩০ ৰ সফলতা আৰু জনপ্ৰিয়তা দেখি কুমাৰলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ব্যক্তিগত খণ্ড কিছুমানৰ লগতে চৰকাৰৰ পৰাও আৰ্থিক সহযোগৰ প্ৰস্তাৱ আহিছিল কিন্তু কুমাৰে চুপাৰ ৩০ ক নিজ চেষ্টাৰে চলাই নিবলৈ সেইয়া প্ৰত্যাখ্যান কৰে।
আনন্দ কুমাৰৰ জীৱন আৰু কৰ্মক লৈ বলিউডৰ এজন পৰিচালক বিকাশ বাহ্‌লে ২০১৯ চনত চুপাৰ ৩০ শীৰ্ষক এখন চিনেমা পৰিচালনা কৰে য'ত হৃতিক ৰোচনে আনন্দ কুমাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।
দেউতাকে তেওঁৰ সন্তানক ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়ত দিব নোৱাৰাত আনন্দে হিন্দী মাধ্যমৰ চৰকাৰী বিদ্যালয় এখনত অধ্যয়ন কৰিছিল য'ত তেওঁৰ গণিতৰ প্ৰতি ধাউতি বৃদ্ধি পায়।
কুমাৰ আৰু তেওঁৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান কেবাবাৰো অপপ্ৰচাৰৰ বলি হৈছে আৰু ইয়াৰে কিছুমান ভাৰতীয় প্ৰচাৰ মাধ্যমতো প্ৰচাৰ হৈছে।
আমেৰিকাৰ কেলিফ'ৰ্ণিয়াৰ ছান জ'ছত এক অনুষ্ঠানত ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ এডুকেশ্বন ইন এক্সিলেনছে আনন্দ কুমাৰক এডুকেশ্বন এক্সিলেনছ এৱাৰ্ড ২০০৯" আগবঢ়াইছিল।
২০১৮ চনৰ ৮ নবেম্বৰত ডুবাইত আনন্দ কুমাৰক মালবাৰ গল্ড এণ্ড ডায়মণ্ড ৰ দ্বাৰা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা বঁটা ৰে সন্মানিত কৰা হয়।
তেওঁ ললিতা শাস্ত্ৰীৰ ওচৰত ভাৰতনাট্যমৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা আৰু কেলুচৰণ মহাপাত্ৰৰ অধীনত ওডিছী নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।
শেষত নামকৰা সমাজ সংস্কাৰক কমলাদেৱী চট্টোপাধ্যায়ৰ পৰামৰ্শ মতে ভাৰতীয়ে কেৰালাৰ পৰম্পৰাগত নৃত্য মোহিনীঅট্টমৰ ওপৰত গৱেষণা কৰে।
সংগীত নাটক একাডেমীৰপৰা ফেল'শ্বিপ লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ কেৰালালৈ যায় আৰু কেৰালাৰ মন্দিৰ কলাৰ বিশেষজ্ঞ আৰু সংগীত নাটক একাডেমীৰ ভাইচ চেয়াৰমেন কৱলম নাৰায়ণ পানিকৰৰ অধীনত গৱেষণা কৰে।
ভাৰতনাট্যম আৰু ওডিচিৰপৰা ধ্যান আঁতৰাই তেওঁ ৰাধা মাৰাৰ, কলামণ্ডলম সত্যভামা আৰু কলামণ্ডলম কল্যাণীকুত্তি আম্মাৰ তলত মোহিনীঅট্টম শিকে।
প্ৰদৰ্শন, গৱেষণা আৰু প্ৰচাৰৰ মাধ্যমেৰে কলাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰতী শিৱাজীক জনা যায়।
শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ জগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০০৪ চনত চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সম্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
চাৰি বছৰৰ পাছত, ২০০৪ চনত ভাৰতৰ গণতন্ত্ৰ দিৱসৰ সন্মানৰ তালিকাত চতুৰ্থ সৰ্ব্বোচ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী প্ৰদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।
তেওঁ 'সাহিত্য কলা পৰিষদ সন্মান', কেৰালাৰ কুনচান নাম্বিয়াৰ স্মাৰক ন্যাসৰ 'লাস্য লক্ষ্মী' উপাধি আৰু চেন্নাইৰ কৃষ্ণ গণ সভাই প্ৰদান কৰা 'নৃত্য চূড়ামণি' অভিধা লাভ কৰে।
বায়ু পুৰাণত উল্লেখ আছে যে সমগ্ৰ ব্ৰহ্মাণ্ড অৰ্থাৎ চন্দ্ৰ, সূৰ্য নক্ষত্ৰসমূহ আৰু তাৰকাৰাজ্যসমূহ এটা প্ৰকাণ্ড ডিমৰ ভিতৰত সোমাই আছে।
ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণ হৈছে মহৰ্ষি বেদব্যাস প্ৰণীত সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত হিন্দু ধৰ্মৰ অষ্টাদশ মহাপুৰাণৰ ভিতৰত অন্যতম।
মধ্যযুগীয় ভাৰতীয় সাহিত্যত এই পুৰাণক “বায়বীয় পুৰাণ” বা “বায়বীয় ব্ৰহ্মাণ্ড” নামেৰেও উল্লেখ কৰা হৈছে।
১২ হাজাৰ শ্লোকৰে সমৃদ্ধ এই পুৰাণত পৌৰাণিক ভূগোল, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান, আধ্যাত্ম ৰামায়ণ আদি বিষয় সমাহিত।
প'জাইডন আৰু এথেনাৰ মাজত হোৱা এক প্ৰতিযোগিতাৰ পিছত এথেনা এথেন্স চহৰৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱীৰূপে পৰিগণিত হয়।
এথেনিয়ান কেলেণ্ডাৰৰ বৰ্ষসমাপ্তিৰ অনুষ্ঠান, অৰ্থাৎ স্কাইৰাত, এথেনা আৰু প'জাইডনৰ পূজাৰীসকলে ইলুচিছ চহৰত পূজাৰ আয়োজন কৰে।
দুয়ো এথেনিয়ানসকলক একোটাকৈ উপহাৰ দিবলৈ একমত হয় আৰু এই সিদ্ধান্ত লোৱা হয় যে এথেনিয়ানসকলে দুয়োটা উপহাৰৰ মাজত কোনটোক প্ৰাধান্য দিব সেয়া বাছি ল'ব।
এথেনিয়ানসকল বা তেওঁলোকৰ ৰজা চিক্ৰ'পচে কাঠ, জলফাইৰ তেল আৰু খাদ্যবস্তু আহৰণ কৰিব পৰাৰ বাবে জলফাইৰ গছ গ্ৰহণ কৰে আৰু এথেনাক তেওঁলোকৰ অধিষ্ঠাত্ৰীৰ আসন দিয়ে।
এই পৰাজয়ৰ পিছত ক্ৰোধান্বিত হৈ প'জাইডনে এথেন্সবাসীক শাস্তি দিবলৈ এক প্ৰলয়ংকৰ বানৰ উন্মেষ ঘটায়।
প'জাইডনে ত্ৰিশূলেৰে সৃষ্টি কৰা লুণীয়া পানীৰ সুঁ‌তিটো ইৰেকথিয়াম অৰ্থাৎ এথেনা আৰু প'জাইডনৰ যুটীয়া মন্দিৰৰ উত্তৰ ভাগটোৱে আৱৰি আছিল।
কিছুসংখ্যক পণ্ডিতৰ মতে এই কিংবদন্তিটো পৰাজয়ৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা প'জাইডনৰ ধংসাত্মক প্ৰতিক্ৰিয়ালৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে য'ত প'জাইডনে তেওঁৰ পুত্ৰ ইউপ'লমাচক এথেন্সৰ বিৰুদ্ধে প্ৰৰোচিত কৰি ইৰেকথাচক হত্যা কৰিছে।
মহাকবি হোমাৰ আৰু হেচিঅ'ডৰ মতে পিতৃ ক্ৰ'নচৰ পৰাজয়ৰ পিছত সমগ্ৰ বিশ্বক তিনি ভাগত ভগোৱা হয় আৰু প'জাইড'নৰ দুই ভ্ৰাতৃ জ্যুচ আৰু হেডিচে যথাক্ৰমে আকাশ আৰু পাতাল লাভ কৰাৰ বিপৰীতে প'জাইডনে সমুদ্ৰৰ অধিকাৰ লাভ কৰে।
হোমাৰৰ ইলিয়াদৰ মতে ট্ৰ'জানৰ যুদ্ধৰ সময়ত প'জাইডনে ট্ৰয়বাসীৰ বিপক্ষে গ্ৰীকসকলকে সমৰ্থন কৰিছিল।
ওডিচীত গ্ৰীক বীৰ অ'ডিচাচে ট্ৰয় নগৰীৰ পৰা গৃহ চহৰ ইথাকালৈ সমুদ্ৰপথেৰে উলটি আহোঁতে প'জাইডনৰ পুত্ৰ চাইক্ল'পচ প'লিফেমাছৰ চকু ফুটাই দি প'জাইডনৰ ক্ৰোধক প্ৰৰোচিত কৰে।
ইয়াৰ ফলত প'জাইডনে শাস্তিস্বৰূপে অ'ডিচাচৰ জাহাজ ধুমুহাৰ জৰিয়তে সমুদ্ৰৰ মাজত পথভ্ৰষ্ট কৰে আৰু উলটনি যাত্ৰাত ১০ বছৰ পলম কৰোৱায়।
এই কথা প্ৰতীয়মান হয় যে তাম্ৰ যুগতেই গ্ৰীচলৈ অহা প্ৰথম গ্ৰীকভাষী লোকসকলৰ সৈতে এক আৰ্কেডিয়ান কিংবদন্তি জড়িত হৈ আছে য'ত অশ্বৰূপী প'জাইডন আৰু ডিমিটাৰৰ মাজত মিলন হৈছে।
সম্ভৱতঃ গ্ৰীকসকলে জ্যুচ, ইঅ'চ আৰু ডায়'চকুৰৈৰ বাদে নিজৰ সৈতে সেই স্থানলৈ আন দেৱতাসমূহৰ আমদানি কৰা নাছিল।
জন্তুৰূপী প'জাইডন পাতালপুৰীৰ নদীৰ আত্মাস্বৰূপ যাৰ উপস্থিতি সাধাৰণতে গ্ৰীচৰ পৰিৱৰ্তে উত্তৰ-ইউৰোপীয় লোককথাসমূহতহে পোৱা যায়।
মিন'ৱান কিংবদন্তি অনুসৰি টাইটান সূৰ্যদেৱতা হেলিঅ'চৰ দুহিতা পেছিফিয়ে শুকুলা ষাড়ৰূপী প'জাইডনৰ সৈতে কৰা সংগমৰ ফলত মিন'টৰ নামৰ এক বৰ্ণসংকৰ জীৱৰ জন্ম হয়।
প'জাইডন হৈছে পৌৰাণিক গ্ৰীক কিংবদন্তিৰ বাৰজন অলিম্পিয়ান অৰ্থাৎ অলিম্পাচ পৰ্বত নিবাসী দেৱতাসকলৰ এজন।
প্ৰাক অলিম্পিয়ান যুগ অৰ্থাৎ গ্ৰীচৰ তাম্ৰ যুগত প'জাইডনক পাইল'ছ আৰু থেবিছ নামৰ ঠাইত এজন প্ৰধান দেৱতাৰূপে সন্মান আগবঢ়োৱা হৈছিল।
ইয়াত তেওঁক এটা ঘোঁৰা হিচাপে অৰ্চনা কৰা হৈছিল যদিও এই কথা প্ৰতীয়মান হয় যে তেওঁ প্ৰকৃততে এজন জলদেৱতাহে।
এনিপিয়াচে তেওঁক প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল যদিও এদিন প'জাইডন কামাসক্ত হৈ এনিপিয়াচৰ ছদ্মৱেশত টাইৰ'ৰ সৈতে সংগমত লিপ্ত হয়।
ইলিউচিছৰ ৰজা তথা নিজ পুত্ৰ চাৰ্ছিয়নৰ দুহিতা এল'পিৰ সৈতে থকা সম্পৰ্কৰ ফলত বীৰ হিপ'থোনৰ জন্ম হয়।
প'জাইডনৰ সৈতে সাগৰৰ যে সম্পৰ্ক আছে এই বিষয়ে সমুদ্ৰৰদ্বাৰা বহুলভাৱে প্ৰভাৱিত মিচেনিয়ান সংস্কৃতিত যথোপযুক্ত প্ৰমাণ পোৱা হোৱা নাই।
হেলেন গোষ্ঠীৰদ্বাৰা অশ্বৰূপী প'জাইডনৰ আৰাধনা ১৬০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত এনাটলিয়াৰপৰা গ্ৰীচলৈ ঘোঁৰা আৰু ৰথৰ আগমণ বুলি কিছুসংখ্যক পণ্ডিতে মত পোষণ কৰে।
প'জাইডনৰ সৈতে এক প্ৰতিযোগিতাৰ ফলশ্ৰুতিত এথেনা এথেন্স নগৰৰ ৰক্ষক দেৱীৰূপত অধিষ্ঠিত হয় আৰু প'জাইডন ৰজা ইৰেকথিয়াচৰ ৰূপত এক্ৰ'প'লিচত নিবাস কৰিবলগাত পৰে।
অৱশ্যে, কোনো কোনো সূত্ৰৰ মতে জ্যুচৰ লগতে প'জাইডনকো আন ভাতৃ-ভগ্নীসকলৰ দৰে ক্ৰ'নচে উদৰস্থ কৰিব পৰা নাছিল।
মাতৃ ৰিয়াই জন্মৰ পিছতেই তেওঁক এপাল ভেড়াৰ মাজত লুকুৱাই ৰাখে আৰু এটা ঘোঁৰা পোৱালি জন্ম দিয়া বুলি ক্ৰ'নচক ভক্ষণ কৰিবলৈ দিয়ে।
তেওঁৰ সংগী পৌৰাণিক সমুদ্ৰদেৱী এম্ফিট্ৰাইট আছিল এগৰাকী বনদেৱী বা নিম্ফ অৰু তেওঁলোকৰ সন্তান ট্ৰাইটন হৈছে এজন জলকোঁ‌ৱৰ।
প্ৰায়বোৰ ৰচনাতে জন্মৰ পিছতেই পিতৃ ক্ৰ'নচে তেওঁক উদৰস্থ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত জ্যুচে বাকী সহোদৰৰ সৈতে তেওঁক উদ্ধাৰ কৰে।
বাগ্‌ধ্বনি বা ধ্বনি বুলিলে মানুহে কথা বতৰা পাতোঁতে মুখেৰে বায়ুৰ সোঁতৰ সহায়ত যি মাত উলিয়ায় সেই মাতৰ ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ভাগ বা খণ্ডবোৰকে বুজোৱা হয়।
বাগ্‌বিজ্ঞানৰ আলোচনা পদ্ধতি ভাষা নিৰপেক্ষ হোৱা বাবে জগতৰ ভিন ভিন ভাষাৰ বিশ্লেষণত বা ব্যাকৰণত একেবোৰ পাৰিভাষিক শব্দৰ প্ৰয়োগ হ’ব পাৰে।
মানুহে কথা বতৰা পাতোঁতে মুখেৰে বায়ুৰ সোঁতৰ সহায়ত যি মাত উলিয়ায় সেই মাতৰ ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ভাগ বা খণ্ডবোৰকে বাগ্‌ধ্বনি, বা চমুকৈ ধ্বনি বোলা হয় ।
আৰু মানুহে কথা কওঁতে যিবিলাক শব্দ উচ্চাৰণ কৰে, সিহঁতক লিখি প্ৰকাশ কৰিবলৈ প্ৰত্যেকটোৰে একোটা চিন ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
কিন্তু যেতিয়া এই 'ই' ধ্বনিটোৰে 'এই মানুহটো বা এই বস্তুটো' বুজোৱা হয় তেতিয়া এই 'ই'-টো অৰ্থযুক্ত হৈ পৰে, আৰু ই কেৱল ধ্বনি হৈ নাথাকি এটা আকৃতি বা ৰূপ বা শব্দত পৰিণত হয়।
শ্ৰৱণেন্দ্ৰিয়ৰে শুনা স্তৰত যিটো শ্ৰূয়মাণ বৰ্ণ, চাক্ষুষ অৰ্থাৎ দৃশ্যমান স্তৰত সেইটোৱেই আখৰ।
স্বামী দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে ১৮৭৫ চনৰ ১০ এপ্ৰিলত বোম্বেত বৰ্তমানৰ মুম্বাই চহৰত আৰ্যসমাজ আনুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
ঊনবিংশ শতিকাৰ ভাৰতত ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক সংস্কাৰৰ ক্ষেত্ৰত আৰ্য সমাজৰ ভূমিকা বিশেষ উল্লেখযোগ্য।
একেশ্বৰবাদ মানি চলা, সমাজত নাৰীৰ মৰ্যাদা উন্নত কৰা আৰু সুৰক্ষা দিয়া, বাল্য বিবাহ বন্ধ কৰা, বিধবা বিবাহ প্ৰচলন কৰা, জাতিভেদৰ গোড়ামি ত্যাগ কৰা, শিক্ষা বিস্তাৰৰ কাৰ্যসূচী লোৱা আদি প্ৰকৃত সংস্কাৰধৰ্মী আন্দোলন জগাই তোলাত আৰ্যসমাজ যথেষ্ট কৃতকাৰ্য হৈছিল।
ইয়াৰ কিছু সময়ৰ পিছত তেওঁৰ কমবয়সী বিধৱা পত্নীয়ে নিজেৰ বাণিজ্যিক পাইলট লাইচেন্সৰ প্ৰশিক্ষণ লবলৈ আবেদন কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল।
নিজৰ সন্তানক ডাঙৰ-দীঘল কৰিবলৈ তথা জীৱিকা অৰ্জনৰ তাগিদাত ঠকৰালে তেওঁৰ বাণিজ্যিক বৈমানিক হোৱাৰ স্বপ্ন ত্যাগ কৰে আৰু লাহোৰলৈ ঘূৰি আহে।
ইয়াত তেওঁ বেংগল স্কুল অফ পেইণ্টিঙৰ ওপৰত প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ফাইন আৰ্টচৰ ডিপ্লোমা অৰ্জন কৰিছিল।
প্ৰাথমিক লাইচেন্স লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ লাহোৰ ফ্লাইং ক্লাৱৰ মালিকানাধীন বিমান এখনক প্ৰায় এক হাজাৰ ঘণ্টা উৰুৱা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।
নায়িকাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰা তেওঁৰ প্ৰথমখন ছবি আছিল এন্থনি ইষ্টমেনে পৰিচালনা কৰা মালায়ালাম ভাষাৰ ‘ইনায়ে থেড়ি’।
তেওঁৰ যৌন আবেদনময়ী চেহেৰাৰ বাবে চলচ্চিত্ৰত কেবাৰে ডেঞ্চাৰ আৰু ভেম্পৰ কাম পাবলৈ ধৰিলে আৰু অনিবাৰ্যভাবে তেওঁ টাইপকাষ্টলৈ পৰ্যবসিত হ’ল।
তেওঁৰ ‘মুন্দ্ৰু মুগম’ ছবিৰ ডেঞ্চ আইটেম আৰু যৌন আবেদনময়ী অভিনয়ে দক্ষিণ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰত কামুকতাৰ প্ৰতীক ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
তেওঁ আইটেম নম্বৰ পৰিবেশন কৰা কন্নড় ভাষাৰ ‘আমৰণ’, ‘হাল্লি মেষ্ট্ৰু’ আদি ছবি অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল।
নতুন চাম যুৱক-যুৱতীয়ে দেখা পায় যে বড়োসকলৰ উন্নতিৰ বাবে লোৱা যিকোনো আঁচনিৰ সুফল লাভ কৰিছে অ-বড়োসকলেহে।
ছেছাখুলিত কৰেন্দ্ৰৰ মাটিখিনিত ইটা ভাটা খুলি বলোভদ্ৰ পাঠক কেইবাখনো ট্ৰাকৰ মালিক হৈছে, ব্যৱসায়ী ৰামলালে ছলাহী কথাৰে বহুখিনি চৰকাৰী মাটি দখল কৰি কাৰখানা খুলিছে।
ইতিমধ্যে এনেবোৰ কাৰ্য দেখি ক্ষুদ্ধ হৈ পৰা নতুন চাম ডেকা-গাভৰুৰ মাজত মত-বিৰোধ হোৱাত সিহঁত দুটা শিবিৰত বিভক্ত হৈ পৰিছে।
তাৰ ভিতৰত ৰণজিলা-ৰণেনৰ দৰে কেইজনমানে দীৰ্ঘকালীন প্ৰস্তুতিৰে বড়োসকলৰ উন্নতিৰ কথা চিন্তা কৰে।
বড়োসকলৰ সৰ্বতোপ্ৰকাৰৰ উন্নতিৰ কথা চিন্তা কৰা অধ্যাপক বকুল দৈমাৰীৰ দৰে ব্যক্তিৰ পৰামৰ্শও সিহঁতে গ্ৰহণ নকৰে।
বড়োসকলৰ সৰ্বাংগীণ উন্নতি কামনা কৰা শিক্ষক ৰমাকান্ত আৰু দেৱকান্ত অ-বড়ো হোৱা বাবেই অলিতহঁতৰ বিৰাগভাজন হয়।
বৰ্ণহিন্দু অসমীয়াসকলৰ বিৰুদ্ধে বড়ো চৰমপন্থী গোটটোৱে বহিৰাগত পমুৱাহঁতক কামত লগোৱাৰ চেষ্টা কৰে।
ইয়াৰে অসৎ চৰিত্ৰৰ ডেকাবোৰে গাঁৱৰ ছোৱালীৰ সৈতে বেয়া ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ধৰাত স্থানীয় ডেকাৰ সৈতে সিহঁতৰ মাৰ-পিট আৰু কাজিয়া আৰম্ভ হয়।
সুদীৰ্ঘদিন ধৰি সহাৱস্থান কৰি অহা বড়ো আৰু অন্যান্য অসমীয়া ভাষী জনগোষ্ঠীসমূহৰ জীৱনলৈ ক্ৰমে নামি অহা বিভাজনমুখী, ক্ষয়িষ্ণু আৰু অস্থিৰাৱস্থাৰ এক প্ৰতিচ্ছবি অংকন কৰা হৈছে উমাকান্ত শৰ্মাৰ ভাৰণ্ড পক্ষীৰ জাক উপন্যাসখনত।
ধৰ্ম, জাত আৰু ভাষা বেলেগ বেলেগ হলেও বড়োসকলৰ ধৰ্মীয় সহনশীলতাৰ বাবে ছেছাখুলিৰ মানুহৰ মাজত সমন্বয় আৰু দৃঢ় একতা দেখা যায়।
আনহাতে স্বাধীনতাৰ বহু বছৰৰ পাছতো বড়োসকলৰ কিবা উন্নতি হোৱাৰ সলনি চাৰিওফালৰ পৰা বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ হেঁচাত বড়োসকলৰ অস্তিত্ব বিপন্ন হোৱাৰ সম্ভাৱনা দেখি নতুন চাম বড়ো যুৱক-যুৱতী ক্ষুদ্ধ হৈ উঠিছে।
ছেছাখুলি-ছোনাফালিৰ বড়ো জনজাতীয় আৱেষ্টনীৰ মাটি বহিৰাগত শৰণাৰ্থীয়ে দখল কৰিছে, অঞ্চলটোৰ অব্যৱহৃত অৰণ্য অঞ্চলৰ হাবি-বন পুৰি মৈমনচিঙীয়া লোকে স্থায়ীভাৱে বসতি আৰম্ভ কৰিছে।
বড়োসকলৰ এই বিপদৰ সময়ত ক্ষুদ্ধ যুৱকসকলে ঠায়ে ঠায়ে সংগঠিত হৈ চৰম পন্থা অৱলম্বনৰ যো-যাও চলাইছে।
নিজৰ পৰম্পৰাকে সাৱটি সৰ্বস্বান্ত হবলৈ উলোৱা বড়োসকলৰ নতুন চামৰ মাজত এনে জাগৰণ দেখি গৌৰীনাথে সন্তোষ লভিছে।
কিন্তু অলিত-উৰ্মিলাহঁতৰ দৰে নতুন চাম ডেকা-গাভৰুৰ মতে বহিৰাগতৰ এই আগ্ৰাসন আৰম্ভণিতে ৰোধ কৰিব নোৱাৰিলে পাছলৈ সেয়া সম্ভৱ নহব।
তাৰে এটা কাৰণ হৈছে অসমৰ ৰাজ্যভাষা অসমীয়া হোৱাটো বড়োসকলেও পোষকতা কৰিছিল কিন্তু তেওঁলোকৰ সমস্যাৱলী বৰ্ণহিন্দুসকলে কেতিয়াও উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰে।
তেখেতে নলবাৰীৰ গৰ্ডন স্কুল, কটন মহাবিদ্যালয়, কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়, আৰু আমেৰিকাৰ ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আনুষ্ঠানিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
অলিত, ৰণেন, উৰ্মিলা, ৰণজিলা, দেৱকান্ত, গৌৰীনাথ, কৰেন্দ্ৰ, টিকাৰাম, ৰমাকান্ত, ৰাছিৰাম, বুদুনাথ, অমৰ, বকুল দৈমাৰী, বলোভদ্ৰ পাঠক, ৰামলাল আদি।
ভাৰণ্ড পক্ষীৰ জাক হৈছে উমাকান্ত শৰ্মাৰ দ্বাৰা ৰচিত অসমৰ অন্যতম প্ৰধান জনগোষ্ঠী বড়ো জনজীৱনক প্ৰতিফলিত কৰা এখন অসমীয়া উপন্যাস।
চৈধ্যখন দেশত চলোৱা ক্ষেত্ৰভিত্তিক সমীক্ষা অনুসৰি বিজ্ঞানত স্নাতক, স্নাতকোত্তৰ আৰু ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা কন্যাৰ সম্ভাৱিতাৰ হাৰ ক্ৰমান্বয়ে ১৮%, ৮%,আৰু ২% ।
এই বিষয়টোৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি, অধিক সংখ্যক কন্যাক বিজ্ঞান তথা আনুসঙ্গিক বিষয়সমূহৰ লগত জড়িত হৈ আগুৱাই আহিবলৈ উৎসাহ দিয়াৰ মানসেৰে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ বৈঠকত এক সংকল্প গ্ৰহণ কৰি ১১ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখটো আন্তৰ্জাতিক বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু কন্যা দিৱস হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।
পিছত অসামৰিক সমাজৰ অংশীদাৰ, ইউনেস্কো আৰু অন্যান্য প্ৰতিষ্ঠানৰ সহযোগত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলাসকলে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে।
আন্তৰ্জাতিক বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু কন্যা দিৱস প্ৰতি বছৰে ১১ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে পালন কৰা হয়।
এই দিৱসৰ জৰিয়তে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাত মহিলা আৰু ছোৱালীসকলে পালন কৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকাক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হয়।
আন্তৰ্জাতিক বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু কন্যা দিৱস ইউনেস্কো আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘ মহিলাৰ দ্বাৰা আন্তঃচৰকাৰী সংস্থা আৰু প্ৰতিষ্ঠানৰ লগতে অসামৰিক সমাজৰ অংশীদাৰসকলৰ সহযোগত ৰূপায়ণ কৰা হয়।
ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে মহিলা আৰু ছোৱালীৰ বাবে বিজ্ঞানত অংশগ্ৰহণৰ সম্পূৰ্ণ আৰু সমান প্ৰৱেশাধিকাৰ বৃদ্ধি কৰা।
আন্তৰ্জাতিক বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু কন্যা দিৱস ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সকলো সদস্য ৰাষ্ট্ৰয়ে উদযাপন কৰে।
এই দিৱসৰ উপলক্ষে স্থানীয়, আঞ্চলিক, ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু গোলকীয় পৰ্যায়ত বিভিন্ন অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
বিশেষকৈ সভা-সমিতি, আলোচনা চক্ৰ আদি মহিলা আৰু কন্যা সকলৰ বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত অৱদানক মূল বিষয় হিচাপে অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাই ২০১৫ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰ তাৰিখে সিদ্ধান্ত লৈছিল যে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাত মহিলা আৰু ছোৱালীসকলে পালন কৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকাক চিনাক্ত কৰিবলৈ বাৰ্ষিক পালনৰ প্ৰয়োজন।
তেতিয়াৰ পৰা, এই দিনটো "মহিলা আৰু ছোৱালীৰ বাবে বিজ্ঞানত সম্পূৰ্ণ আৰু সমান প্ৰৱেশ আৰু অংশগ্ৰহণ" প্ৰচাৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
ভাৰত মহাসাগৰৰ বংগোপসাগৰত অৱস্থিত আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জৰ আন্দামান দ্বীপসমূহৰ পূবে এই দ্বীপ অৱস্থিত।
ইয়াৰ লগতে ই সুমাত্ৰাৰ পৰা ম্যানমাৰলৈ বিস্তৃত আগ্নেয়গিৰি শ্ৰেণীৰ একমাত্ৰ জাগ্ৰত আগ্নেয়গিৰি।
ই ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জত অৱস্থিত আৰু ৰাজধানী পোৰ্ট ব্লেয়াৰৰ পৰা ১৩৮ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত।
ভূতাত্বিকভাবে এই দ্বীপ সুমাত্ৰা-ম্যানমাৰ আগ্নেয়বলয় আৰু ইণ্ডো-অষ্ট্ৰেলিয়া ফলক আৰু বাৰ্মা ফলকৰ মাজত অৱস্থিত।
ইয়াৰ সাগৰপৃষ্ঠৰ পৰা সৰ্বাধিক উচ্চতা ৩৫৩ মিটাৰ আৰু বেছিভাগ আগ্নেয়গিৰি সাগৰৰ পানীৰ তলত অৱস্থিত।
তাৰপিছত প্ৰায় এটা শতিকা সুপ্ত অৱস্থাত থকাৰ পিছত ১৯৯১ চনত পুনৰাই ছমাহ ধৰি উদ্গীৰণ সংঘটিত হৈছিল।
ভাৰতীয় ভৌগোলিক সমীক্ষাৰ এটা দলে ১৯৯১ চনৰ ৮-৯ এপ্ৰিল তাৰিখে উদ্গীৰণৰ বিস্তৃতি, অভ্যাস আৰু প্ৰাণীকুলৰ ওপৰত পেলোৱা প্ৰভাৱৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিবলৈ গৈছিল।
আৰ্গন-আৰ্গন ডেটিং প্ৰক্ৰিয়াৰে বিজ্ঞানী সকলে এই আগ্নেয়গিৰি ১.৬ মিলিয়ন বৰ্ষ পুৰণি বুলি নিৰ্ণয় কৰিছে।
২০১৭ চনৰ ২৩ জানুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সমুদ্ৰবিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ বিজ্ঞানীৰ দলে এই আগ্নেয়গিৰিৰ উদ্গীৰণ লক্ষ্য কৰে।
তেওঁ এছবিআইৰ মুখ্য মহাব্যৱস্থাপক , ৰাষ্ট্ৰীয় বেংকিং গোটৰ কাৰ্য প্ৰণালীৰ বাবে উপ পৰিচালনা সঞ্চালক আৰু এছবিআই ছিংগাপুৰ শাখাৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া পদত অধিষ্ঠিত আছিল।
২০১৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁ দুবছৰৰ বাবে এছবিআইৰ পৰিচালনা সঞ্চালক আৰু বেংকৰ বোৰ্ডৰ সদস্য হৈছিল।
ইয়াৰে ভিতৰত তেওঁ খুচুৰা আৰু কৰ্পোৰেট বেংকিং, বন্ধকী বিত্ত, স্থানীয় মুদ্ৰা আৰু বৈদেশিক মুদ্ৰা সঁজুলি, আৰু বিত্ত, বিপদাশংকা, কাৰ্যকলাপ, কোষাগাৰ, পুঁজি, নিয়ামক অনুপালন আৰু সাধাৰণ ব্যৱস্থাপনাক সামৰি নেতৃত্ব দিছিল।
এছবিআইৰ মুখ্য বিত্তীয় বিষয়া হিচাপে তেওঁ ৩৮ বিলিয়ন আমেৰিকান ডলাৰ ৰাজহ আৰু মুঠ ৫০০ বিলিয়ন আমেৰিকান ডলাৰ সম্পত্তি পৰিচালনা কৰিছিল।
তেওঁ কঠোৰ ভাবে পুঁজিৰ আধাৰ যথেষ্ট উন্নত কৰিছিল আৰু তেওঁৰ নিৰ্দেশত এছবিআইৰ দীৰ্ঘম্যাদী বহনশীলতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল।
তাৰপিছত ১৯৮১ চনত তেওঁ দিল্লী স্কুল অৱ ইক'ন'মিক্সৰ পৰা অৰ্থনীতিৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তেওঁ ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অফ বেংকাৰছ্ বৰ্তমানৰ ভাৰতীয় বেংকিং আৰু বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠানৰ এগৰাকী স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত সহযোগী।
২০১৯ চনৰ ১২ জুলাই তাৰিখে তেওঁক বিশ্ব বেংক গোটৰ মুখ্য বিত্তীয় বিষয়া আৰু পৰিচালনা সঞ্চালক হিচাপে নিযুক্ত কৰা হৈছিল।
টুৰুঙসকল মূলতঃ পূৰ্বৰ বৃহত্তৰ চীনা সাম্ৰাজ্য বা বৰ্তমানৰ ম্যানমাৰৰ ম্যুঙ-মাও-খুন-চাঙ ৰাজ্যৰ বাসিন্দা আছিল।
সেই ঠাইত তেওঁলোক কিমান দিন আছিল সঠিককৈ জনা নাযায় যদিও তেওঁলোকে অসমলৈ আগেয়ে প্ৰব্ৰজন কৰি অহা নৰাসকলৰ পৰা আমন্ত্ৰণ লাভ কৰে।
এই যাত্ৰাত টুৰুঙসকল পাটকাইৰ দুয়োপাৰে বাস কৰা চিংফৌসকলৰ হাতত পৰি দাসত্ত্ব স্বীকাৰ কৰিবলগা হয় আৰু পৰ্যায়ক্ৰমে নিজৰ মাতৃভাষা হেৰুৱাই পেলায়।
চিংফৌসকলৰ সৈতে টুৰুঙসকলৰ বৈবাহিক সম্পৰ্কও স্থাপন হয় আৰু কালক্ৰমত তেওঁলোকৰ সমাজ-সংস্কৃতিত চিংফৌসকলৰ প্ৰভাৱ পৰে।
ইয়াতেই তেওঁলোকৰ এটা দল মূল গোটৰ পৰা ফালৰি কাটি শদিয়া পায়গৈ আৰু বাকী দলটো আহি যোৰহাটৰ টোকোলাইত বাহৰ পাতে।
পিছলৈ তেওঁলোক যোৰহাট, গোলাঘাট আৰু কাৰ্বি আংলংৰ কচুখাট, তিতাবৰ, বচাপথাৰ, কলিয়নি, পহুকটিয়া, গাহৰিচোৱা, ৰজাপুখুৰী আদি ঠাইলৈ সিঁ‌চৰতি হৈ পৰে।
জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃৰ মৃত্যু হ'লে কনিষ্ঠজনে ভ্ৰাতৃৰ পত্নীক বিবাহ কৰাবলৈ অনুমোদন জনোৱা হয়।
২০১৫ চনৰ ১১ অক্টোবৰ তাৰিখে ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী ডাঙৰীয়ায়ে মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত ভীমৰাও ৰামজী আম্বেদকাৰৰ স্মৃতিত নিৰ্মাণ কৰা সমতাৰ মূৰ্তিৰ আধাৰশিলা স্থাপন কাৰ্যসূচীত ২৬ নৱেম্বৰ তাৰিখে সংবিধান দিৱস পালন কৰাৰ ৰাজহুৱা ঘোষণা কৰিছিল।
২০১৫ বৰ্ষটো সংবিধান সভাৰ খচৰা সমিতিৰ সভাপতি আৰু সংবিধানৰ খচৰা প্ৰস্তুতকৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰা ভীমৰাও ৰামজী আম্বেদকাৰৰ ১২৫তম জন্মবাৰ্ষিকী আছিল।
২৬ নৱেম্বৰক সংবিধানৰ গুৰুত্ব বিস্তাৰ কৰিবলৈ আৰু আম্বেদকাৰৰ চিন্তা আৰু ধাৰণা বিস্তাৰ কৰিবলৈ বাছনি কৰা হৈছিল।
শিক্ষা আৰু স্বাক্ষৰতা বিভাগৰ অনুসৰি প্ৰথম সংবিধান দিৱসত সংবিধানৰ প্ৰস্তাৱনা সকলো শিক্ষাৰ্থীয়ে সকলো বিদ্যালয়ত পঢ়িছিল।
ইয়াৰ উপৰিও ভাৰতৰ সংবিধানৰ বিষয়ত অনলাইন আৰু অফলাইন পদ্ধতিৰে কুইজ আৰু ৰচনা প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হৈছিল।
উচ্চ শিক্ষা বিভাগে বিভিন্ন বিশ্ববিদ্যালয়ক কলেজসমূহত সংসদীয় বিতৰ্ক আৰ্হি ব্যৱস্থা অনুষ্ঠিত কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল।
বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগে উত্তৰ প্ৰদেশৰ লক্ষ্ণৌত অৱস্থিত আম্বেদকাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত সকলো ৰাজ্যৰ কুইজ বিজেতাসকলে অংশগ্ৰহণ কৰা সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ৰ কুইজ প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰিছিল।
ভাৰত চৰকাৰে ২০১৫ চনত ভাৰতীয় সংবিধানৰ জনক ভীমৰাও ৰামজী আম্বেদকাৰৰ ১২৫তম জন্মজয়ন্তী বৰ্ষজুৰা কাৰ্যসূচীৰে পালন কৰিছিল।
বিভিন্ন মন্ত্ৰালয় আৰু বিভাগে গোটেই বছৰ বিভিন্ন কাৰ্য্যসূচী অনুষ্ঠিত কৰিবলৈ আৰু আম্বেদকাৰ চিন্তা-ধাৰণা আৰু দৰ্শন বিস্তাৰ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল।
২০১৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত মুম্বাইৰ ইন্দু মিলচ কম্পাউণ্ডত আম্বেদকাৰ স্মাৰকৰ আধাৰশিলা স্থাপন অনুষ্ঠানত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ২৬ নৱেম্বৰক "সংবিধান দিৱস" হিচাপে পালন কৰিবলৈ ঘোষণা কৰে।
বিদেশ মন্ত্ৰালয়ে সকলো বিদেশী ভাৰতীয় বিদ্যালয়ক ২৬ নৱেম্বৰত সংবিধান দিৱস হিচাপে উদযাপন কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল আৰু দূতাবাস সমূহক সংবিধানক সেই দেশৰ স্থানীয় ভাষালৈ অনুবাদ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল।
সংবিধান আৰু আম্বেদকাৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি অৰ্পণ কৰিবলৈ ২০১৫ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত সংসদৰ এক বিশেষ অধিবেশন অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল।
ইয়াৰ পিছত সন্ন্যাসীসকলে মহাসমাৰোহেৰে আমগছৰ এটা ডাল ফলেৰে সৈতে ভাঙি আনে; যাক কোৱা হয় ‘বাবক সন্ন্যাস’।
ইয়াৰোপৰি দেৱতাৰ প্ৰতি অচলা ভক্তি প্ৰদৰ্শনৰ হেতু তেওঁলোকে চোকা লোহাৰ বৰশি, গছৰ কাঁইটৰ ওপৰত জাপ দিয়ে অথবা ভৰি ওপৰলৈ কৰি মূৰ তললৈ দি ওলমি থাকে।
আত্মনিৰ্যাতনৰ বাবে তেওঁলোকে আঢ়ৈৰ পৰা চাৰি-পাঁচ ইঞ্চি দীঘল লোৰ শলা গোটেই দিনটো জিভাত বিন্ধাই ৰাখে।
চৰক গছত স্থাপন কৰা কাঠৰ চকৰিত পিঠিত লোহাৰ বৰশি ফুটুৱাই ওলমি থাকি চক্ৰকাৰে ঘুৰোৱা হয় আৰু এই প্ৰক্ৰিয়াক কোৱা হয় ‘বৰশি সন্ন্যাস’।
লিঙ্গপুৰাণ, বৃহদ্ধৰ্মপুৰাণ আৰু ব্ৰহ্মবৈৱৰ্তপুৰাণত চ’ত মাহত শিৱ আৰধনা প্ৰসঙ্গত নৃত্য-গীত আদি উৎসৱৰ উল্লেখ থাকিলেও চৰক পূজাৰ উল্লেখ নাই।
পঞ্চদশ ষোড়শ শতাব্দীত ৰচিত গোবিনানন্দৰ বৰ্যক্ৰিয়াকৌমুদীআৰু ৰঘুনন্দনৰ তিথিতত্ত্বত এই পূজাৰ উল্লেখ পোৱা নাযায়।
জনশ্ৰুতিমতে ১৪৮৫ খ্ৰীষ্টাব্দত সুন্দৰানন্দ ঠাকুৰ নামে এজন ৰজাই এই পূজাৰ প্ৰথম প্ৰচলন কৰিছিল।
কথিত আছে, চ’ত মাহৰ শেষৰ দিনা শিৱ-উপাসক বাণৰজা দ্বাৰাকাধীশ কৃষ্ণৰ সৈতে যুদ্ধত ক্ষত-বিক্ষত হৈ মহাদেৱক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ ভক্তিসূচক নৃত্য-গীত আদি আৰু নিজৰ দেহৰ তেজেৰে অভীষ্ট সিদ্ধ কৰে।
এনে ধৰণৰ জনশ্ৰুতিও আছে যে সেই সময়ত ঋণ পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰা কৃষকসকলক চ’ত মাহৰ শেষৰ দিনা বৰশীত বিন্ধাই চকৰীত ঘূৰোৱা হৈছিল।
এটা পানীৰে ভৰা পাত্ৰত শিৱৰ প্ৰতীক শিৱলিঙ্গ বা সেন্দূৰেৰে লেপা দীঘল কাঠৰ তক্তা এখন ৰখা হয়, যিটোক বুঢ়াশিৱ বুলি কোৱা হয়।
পূজাৰ বিশেষ বিশেষ অঙ্গ হ’ল- কুম্ভীৰৰ পূজা, জ্বলন্ত এঙাৰৰ ওপৰেৰে খোজ কঢ়া, কাঁইট আৰু চুৰীৰ ওপৰত জপিওৱা, শিৱৰ বিয়া, অগ্নিনৃত্য, চৰক গছত ওলোমা, হাজৰা পূজা কৰা আদি।
চোহৰাব মোডীৰ ছিকন্দৰ ছবিত পাৰ্শ্ব চৰিত্ৰত অভিনয়ৰ ষোগে তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰবেশ কৰে।
তেওঁৰ এক থী লড়কী ছবিখন চুপাৰ-ডুপাৰ হিট হৈছিল আৰু আধুনিক মুক্তমনা যুৱতীসকলৰ ‘আইকন’ ৰূপে পৰিগণিত হৈছিল।
পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক জে.চি. আনন্দে ‘মিচ ১৯৫৬’ নামৰ ছবি এখন নিৰ্মাণ কৰিবলৈ ৰূপ কুমাৰ শোৰে আৰু মীনাক লাহোৰলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়; যিখন ছবি গুৰু দত্তৰ চুপাৰ হিট ‘মিষ্টাৰ এণ্ড মিচেচ ৫৫’ৰ অনুকৰণ আছিল।
তেওঁৰ স্বামী ৰূপ কুমাৰ শোৰী ভাৰতলৈ উভতি আহে যদিও লাহোৰত ভাল সঁহাৰি পাই মীনাই তাতে থাকি যাবলৈ সিদ্ধান্ত লয়।
ইয়াৰ পিছতে মোডীৰ মিনাৰ্ভা মোভীটোনৰ বেনাৰত তেওঁ আৰু তিনিখন ছবিত দ্বিতীয় নায়িকাৰ অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পাইছিল- ‘ফিৰ মিলেঙ্গে’ , ‘পৃথ্বী বল্লভ’ আৰু ‘পত্থৰো কা সৌদাগৰ’ ।
পৰিচালক ৰূপ কুমাৰ দেশ বিভাজনৰ পৰিণতিত ব্যৱসায়ত লোকচানৰ সন্মুখীন হৈ লাহোৰৰ পৰা মুম্বাইলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে আৰু পত্নীৰ অৰ্থ সাহায্য ‘শোৰী ফিল্মচ’ বুলি ফিল্ম প্ৰডাকচন হাউচ এটা খোলে।
ৰুপ কুমাৰ শোৰীয়ে লাহোৰৰ পৰা মুম্বাইলৈ স্থানান্তৰ হৈছিল আৰু তেওঁৰ ছবি ‘শালিমাৰ’ৰ বাবে মীনাক লব বিচাৰিছিল।
লাহোৰলৈ এটা ভ্ৰমণত যাওঁতে প্ৰযোজক দিলসুখ পাঞ্চলীয়ে তেওঁক দুখন ছবি-‘শহৰ সে দূৰ’ আৰু ‘আৰ্চি’ৰ বাবে চহী কৰায়।
শোৰে ফিল্মচে প্ৰযোজনা কৰা আৰু ৰূপ কুমাৰ শোৰীয়ে পৰিচালনা কৰা ‘ঢোলক’ৰ মূল ভূমিকাত আছিল অজিত খান আৰু মীনা।
ভাৰতত মুক্তি পোৱা তেওঁৰ শেষৰ দুখন ছবি হ'ল- জি.পি.চিপ্পিৰ 'শ্ৰীমতী ৪২০' আৰু মঞ্জু পৰিচালিত 'চদ্দু'
১৯৪৯ চনত ৰূপ কুমাৰ শোৰীয়ে পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰা, আই. এচ. জোহৰৰ কাহিনী আৰু বিনোদে সঙ্গীত দিয়া ‘এক থী লড়কী’ মুক্তি পায়।
এই ছবিখনৰ ‘লাৰা লাপ্পা লাৰা লাপ্পা লায়ি ৰখদি’ শীৰ্ষক গীতটো কেইবা বছৰ জুৰি জনপ্ৰিয় হৈ আছিল আৰু মীনাৰ ওঠত দিয়া এই গীতটোৰ বাবে পিছলৈ তেওঁ ‘লাৰা লাপ্পা গাৰ্ল’ বুলি জনাজাত হৈছিল।
বয়ন প্ৰক্ৰিয়াত শ্বাটলৰ ব্যৱহাৰৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি দুটা পদ্ধতি অন্তৰ্ভুক্ত থাকে: ফ্লাই শ্বাটল তাঁত আৰু থ্ৰো শ্বাটল তাঁত।
দ্বিতীয় পদ্ধতিত, কাপোৰটো দুটা টুকুৰাত তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত ইয়াক সম্পূৰ্ণ কাপোৰ তৈয়াৰ কৰিবলৈ চিলাই কৰি যোগ দিয়া হয়।
স্থানীয় আঁহসমূহ সূতালৈ ৰূপান্তৰ কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত উদ্ভিদ, বাকলি, পাত আৰু ফুলৰ নিষ্কাশন ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰাকৃতিক ৰং কৰা হয়।
সামগ্ৰীৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি আইন, ১৯৯৯ অনুসৰি ইয়াক মণিপুৰৰ পৰা ভৌগোলিক স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত হস্তশিল্প হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে।
শিপিনীসকলক তেতিয়া প্ৰাসাদৰ ওচৰৰ ৱাংখেই কলনীত ৰখা হৈছিল কিন্তু এতিয়া মণিপুৰৰ বহুঠাইত তৈয়াৰ কৰা হয়।
তেওঁ ১৯৭৪ চনত, বম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ইংৰাজী সাহিত্য আৰু দৰ্শন বিষয়ত কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ১৯৭৭ চনত কনেকটিকাটৰ 'গ্ৰেজুৱেট স্কুল অৱ কৰ্পোৰেট এণ্ড পলিটিকেল কম্যুনিকেচন', ফেয়াৰফিল্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা 'কম্যুনিকেচন' বিষয়ত কলা শাখাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয়।
তেওঁ সমাজ বিজ্ঞান, কল্পকাহিনী আৰু মহিলা বিষয়ক অধ্যয়নত 'অৰিয়েণ্ট লংম্যান'ৰ মুম্বাই, চেন্নাই আৰু নতুন দিল্লীৰ কাৰ্য্যালয়ত কাম কৰিছিল।
তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস 'দ্য থাউজেণ্ড ফেচেচ অৱ নাইটে' ১৯৯৩ চনত, সৰ্বোশ্ৰেষ্ঠ প্ৰথম উপন্যাস শিতানত 'কমনৱেলথ ৰাইটাৰ্ছ্‌ প্ৰাইজ' লাভ কৰিছে।
তেওঁৰ অন্যান্য সৃষ্টিৰ ভিতৰত চুটি গল্প সংকলন 'দি আৰ্ট অৱ ডায়িং' , উপন্যাস 'দ্য ঘষ্ট অৱ বাসু মাষ্টৰ' , 'হোৱেন ড্ৰীমচ্‌ ট্ৰেভেল' , 'ফিউজিটিভ হিষ্ট্ৰিজ' আৰু 'আই হেভ বিকাম দ্য টাইড' আৰু প্ৰবন্ধ সংকলন 'অলমষ্ট হ'ম: চিটিজ এণ্ড আডাৰ প্লেচেচ' উল্লেখযোগ্য।
তেওঁ 'আ চাউথাৰ্ন হাৰভেষ্ট' , 'দ্য এছে কালেকচন ফ্ৰ'ম ইণ্ডিয়া টু পেলেষ্টাইন: এছেচ্‌ ইন চলিডেৰিটি' সম্পাদনা কৰিছে আৰু 'বেটলিং ফ'ৰ ইণ্ডিয়া: আ চিটিজেনচ্‌ ৰিডাৰ' সহ-সম্পাদনা কৰিছে।
তেওঁৰ শেহতীয়া উপন্যাস 'আই হেভ বিকাম দ্য টাইড' ভাৰতত ২০১৯ চনত প্ৰকাশ হয় আৰু শেহতীয়াকৈ সম্পাদনা কৰা 'বেটলিং ফ'ৰ ইণ্ডিয়া: আ চিটিজেনচ্‌ ৰিডাৰ' কিতাপখন 'স্পিকিং টাইগাৰে' ২০১৯ চনত প্ৰকাশ কৰিছে।
১৯৯৫ চনত হৰিহৰণে হিন্দু সংখ্যালঘু আৰু অভিভাৱকত্বৰ আইনখনক নাৰীৰ প্ৰতি বৈষম্যমূলক আখ্যা দি ইয়াৰ বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু অভিভাৱকত্বৰ ওপৰত তেওঁ তৰা গোচৰটো ১৯৯৯ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয় পাইছিলগৈ।
হৰিহৰণে প্ৰথমে নিউয়ৰ্কৰ ৰাজহুৱা সম্প্ৰচাৰ প্ৰণালীত আৰু তাৰ পিছত ভাৰতত সম্পাদক হিচাপে প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠানৰ সৈতে কাম কৰিছিল।
ঐতিহাসিক সমল সমূহত হিজিৰা সমাজৰ উল্লেখৰ লগতে বহু হিজিৰা ব্যক্তিয়ে বহু ক্ষমতাশালী পদবীত অধিষ্ঠিত আছিল বুলি পোৱা গৈছে।
তেওঁলোক সততে বৈষম্যৰ চিকাৰ হয় আৰু জীৱন ধাৰণৰ বাবে ভিক্ষা আৰু বেশ্যা বৃত্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।
শেহতীয়াকৈ ভাৰত চৰকাৰে হিজিৰা সমাজত প্ৰচলিত 'কিন্নৰ গীত' "ভাৰতীয় ঐতিহ্যৰ বিমূৰ্ত প্ৰতীকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় তালিকা"ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।
ইয়াৰ লগতে তেওঁলোকৰ আইনী ৰক্ষাকৱচ হিচাপে ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ সুৰক্ষা বিধেয়ক আইন প্ৰণয়ন কৰিছে।
হিজিৰা বুলিলে নপুংসক, উভয়লিংগী আৰু ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ ব্যক্তিৰ এক বিশেষ গোট বা সমাজত বাস কৰা আৰু এক উমৈহতীয়া গুৰু পৰম্পৰা অনুসৰি নীতি-নিয়ম মানি চলা ব্যক্তিসকলক বুজায়।