polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ইয়াৰ কাৰণ হৈছে কোষৰ অস্বাভাৱিক বৃদ্ধি যি শৰীৰৰ আন অংশলৈ বিয়পি যাব পাৰে আৰু আক্ৰমণ কৰিব পাৰে।
প্ৰথমাৱস্থাত কোনোধৰণৰ লক্ষণ পৰিলক্ষিত নহয় যদিও পাছলৈ অস্বাভাৱিক যোনিয় ৰক্তক্ষৰণ, শ্ৰোণিৰ বিষ বা যৌন সম্ভোগৰ সময়ছোৱাত হোৱা বিষ আদি লক্ষণে দেখা দিয়ে।
যদিও যৌন সম্ভোগৰ পাছত হোৱা ৰক্তক্ষৰণ কোনো গুৰুতৰ সমস্যা নহয়, ই কেতিয়াবা চাৰ্ভিকেল কেন্সাৰৰ উপস্থিতিও সূচাব পাৰে।
চিকিৎসা সম্বন্ধীয় গৱেষণাত ব্যৱহৃত অতি জনপ্ৰিয় অমৰণশীল কোষ ৰেখা "" হেনৰিয়েট্টা লেক্স নামৰ মহিলা এগৰাকীৰ চাৰ্ভিকেল কেন্সাৰ কোষৰ পৰা বিকাশ সাধন কৰা হৈছিল।
ৰচনা কবিতাৰ নীতিটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ডেনি জানুয়াৰ আলীয়ে প্ৰস্তাৱ আৰু আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ২০১২ চনত "ইন দ্য নেইম অৱ লাভ্" শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থৰ জৰিয়তে তেখেতে সৃষ্টিশীলভাৱে প্ৰকাশ কৰিছিল।
প্ৰথমতেঃ ই আভ্যন্তৰীণ, ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাক অন্বেষণ কৰাৰ লগতে মানুহৰ অন্তৰ্নিহিত মানসিক দিশবোৰকো বস্তুনিষ্ঠভাৱে প্ৰকাশ কৰি পাঠকৰ হৃদয় স্পৰ্শ কৰিব লাগিব।
ই কোনো এটা পৰিঘটনাৰ লগত সংলগ্ন সামাজিক বাস্তৱতাক বুজি পোৱা প্ৰাসংগিক গৱেষণাৰ অস্তিত্ব এৰাই চলিব নালাগে।
তৃতীয়তেঃ সাধাৰণ জনতাই পঢ়িব পৰাকৈ সহজ ভাষাত লিখিব লাগিব, তথাপিও ইয়াক মাৰ্জিতভাৱে সজোৱা হ’ব লাগিব।
চতুৰ্থতেঃ ইয়াত কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট সামাজিক গতিশীলতাক চিত্ৰিত কৰিব লাগিব বা কোনো অপৰাধীৰ চৰিত্ৰৰ সৈতে জড়িত গতিশীলতাক বৰ্ণনা কৰিব লাগিব।
ৰচনা কবিতা এটাৰ ৰচনাই ই দীঘলীয়া হৈ বহুতো চুটি অধ্যায়ত বিভক্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনাক এৰাই চলিব নালাগে বা বাধা দিব নালাগে।
২০০৬ চনত পয়েট্ৰি ফাউণ্ডেশ্যনৰ অধ্যক্ষ জন বাৰে "আমেৰিকান পয়েট্ৰি ইন দ্য নিউ চেঞ্চুৰী" শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থ লিখিছিল।
জন বাৰে যুক্তি আগবঢ়ায় যে শতিকাজুৰি কবিতাই উল্লেখযোগ্য পৰিৱৰ্তন বুজি পোৱা নাই আৰু জনসাধাৰণৰ বাবে বুজিবলৈ ক্ৰমান্বয়ে কঠিন হৈ পৰিছে।
ইয়াৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই ২০১১ চনত ডেনি জানুয়াৰ আলীয়ে ইণ্ডোনেছিয়াত কবিতাৰ বিকাশৰ ওপৰত সীমিত গৱেষণা কৰিছিল।
এই গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে প্ৰায়বোৰ ইণ্ডোনেছিয়ানে, আনকি উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাসকলেও সমসাময়িক কবিতাৰ অৰ্থ বুজিবলৈ অতি জটিল অনুভৱ কৰে।
সত্যজিত ৰায়ৰ লগতে মৃণাল সেনকো সৰ্বকালৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
সমসাময়িক ঋত্বিক ঘটক, তপন সিনহা আৰু সত্যজিৎ ৰায়ৰ সৈতে তেওঁ ভাৰতত নিউ ৱেভ চিনেমাৰ পথ প্ৰদৰ্শক আছিল।
ফ্ৰান্স চৰকাৰে তেওঁক প্ৰদান কৰাৰ বিপৰীতে ৰাছিয়া চৰকাৰে তেওঁক অৰ্ডাৰ অৱ ফ্ৰেণ্ডশ্বিপ প্ৰদান কৰিছে।
সত্যজিৎ ৰায়ৰ সৈতে তেওঁ একমাত্ৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আছিল, যাৰ ছবিসমূহ তিনিটা প্ৰভাৱশালী চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ যেনে কান চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, ভেনিচ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ আৰু বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত বঁটা লাভ কৰিছে।
ইয়াৰ পিছত তেওঁ নিৰ্মাণ কৰা ছবিসমূহ মূলতঃ ৰাজনৈতিক আছিল, আৰু ইয়ে তেওঁক মাৰ্ক্সবাদী শিল্পী হিচাপে জনাজাত কৰাই দিছিল।
এই পৰ্যায়ৰ লগে লগে তেওঁ ধাৰাবাহিকভাৱে এখনৰ পাছত এখন ছবিৰ সৃষ্টি কৰে, য’ত তেওঁ নিজৰ মনোযোগ সলনি কৰে আৰু বাহিৰত শত্ৰু বিচৰাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁ নিজৰ মধ্যবিত্ত সমাজৰ ভিতৰৰ শত্ৰুক বিচাৰিছিল।
২০১২ চনৰ ২৪ জুলাইত পশ্চিমবংগ চৰকাৰে ৰাজ্যখনৰ পৰা চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্বক সম্বৰ্ধনা জনোৱাৰ বাবে আয়োজন কৰা অনুষ্ঠানলৈ সেনক আমন্ত্ৰণ জনোৱা হোৱা নাছিল।
পাঁচখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ পিছত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰে প্ৰদান কৰা অতি কম বাজেটেৰে এখন চিনেমা নিৰ্মাণ কৰে।
ভুৱন সোম নামৰ এই ছবিখনে অৱশেষত তেওঁক ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত এজন প্ৰধান চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হিচাপে চিনাকি কৰি দিলে।
তেওঁ জনসাধাৰণ, মূল্যবোধ ব্যৱস্থা, শ্ৰেণী পাৰ্থক্য আৰু কলকাতা চহৰৰ পথবোৰক চিনেমাত সুন্দৰকৈ প্ৰতিফলিত কৰিছে।
পাৰিপাৰ্শ্বিক সংঘাত হৈছে প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ অপ-পৰিচালনাৰ সময়ত পৰিৱেশৰ অৱক্ষয়ৰ ওপৰত সৃষ্টি হোৱা এক সংঘাত।
এই ক্ষেত্ৰত সাধাৰণতে কেইবাটাও পক্ষ জড়িত থাকে, যাৰ ভিতৰত আছে পৰিৱেশ ৰক্ষক, যি পৰিৱেশ সুৰক্ষিত কৰিব বিচাৰে আৰু যিসকলে আন কিবা এটাৰ বাবে পৰিৱেশৰ অপ-ব্যৱস্থাপনা কৰিব বিচাৰে বা কৰি আছে, সাধাৰণতে নিষ্কাশনকাৰী উদ্যোগ সমূহ।
পাৰিপাৰ্শ্বিক সম্পদৰ ভুল প্ৰবন্ধকৰ ফলত এক নৱীকৰণযোগ্য সম্পদৰ অত্যধিক ব্যৱহাৰ বা আহৰণ হ'ব পাৰে , যাৰ ফলত প্ৰদূষণ আৰু অন্যান্য উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ প্ৰতি সঁহাৰি দিয়াৰ ফলত পৰিৱেশৰ সামৰ্থ্যৰ ওপৰত অত্যধিক চাপ পৰিব পাৰে, বা মানুহ আৰু প্ৰকৃতিৰ বাবে বাসস্থান হ্ৰাস হ'ব পাৰে।
উচ্চ আৰু নিম্ন আয়ৰ দেশবোৰত পোৱা সংঘাতৰ প্ৰকাৰবোৰতো এক পৃথক পাৰ্থক্য আছিল, নিম্ন আয়ৰ দেশবোৰত সংৰক্ষণ, বায়োমাছ আৰু ভূমি, আৰু পানী ব্যৱস্থাপনাক লৈ অধিক সংঘাত আছিল, আনহাতে উচ্চ উপাৰ্জনৰ দেশবোৰত এই সংঘাতৰ প্ৰায় আধা সংখ্যক আছিল আৱৰ্জনা ব্যৱস্থাপনা, পৰ্যটন, পাৰমাণৱিক শক্তি, ঔদ্যোগিক ক্ষেত্ৰ আৰু অন্যান্য আন্তঃগাঁথনি প্ৰকল্পৰ ওপৰত দিয়া গুৰুত্ব।
অধ্যয়নটোত এইটোও পোৱা গৈছে যে বেছিভাগ বিবাদ স্ব-সংগঠিত স্থানীয় গোটবোৰে উলংঘনৰ বিৰুদ্ধে অহিংস কৌশলৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি কৰা প্ৰতিৰক্ষাৰে আৰম্ভ হৈছে।
সঘনাই এই বিবাদবোৰে খিলঞ্জীয়া লোকৰ অধিকাৰ, কৃষকৰ অধিকাৰ বা অন্যান্য জীৱিকাৰ প্ৰতি ভাবুকি, যেনে মীনপালক বা সাগৰৰ প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল সম্প্ৰদায়ৰ সৈতে সম্পৰ্কিত পাৰিপাৰ্শ্বিক ন্যায়ৰ বিষয়বোৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে।
পাৰিপাৰ্শ্বিক সংঘাত, বিশেষকৈ সেই পৰিপ্ৰেক্ষিতত য'ত পৰিৱেশ প্ৰব্ৰজনকাৰী বা ভূ-ৰাজনৈতিক বিবাদ সৃষ্টি কৰিবলৈ সম্প্ৰদায়বোৰ স্থানচ্যুত হৈছে, অন্যান্য সংঘৰ্ষ, হিংসা বা প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ প্ৰতি সঁহাৰিৰ জটিলতা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে।
এই তথ্যৰ বিশ্লেষণত দেখা গৈছে যে পৰিৱেশৰ সংঘাতত আটাইতকৈ সঘনাই হোৱা ঔদ্যোগিক খণ্ডৰ প্ৰত্যাহ্বান হৈছে খনি খণ্ড , জীৱাশ্ম শক্তি খণ্ড , বায়োমাছ আৰু ভূমি ব্যৱহাৰ , আৰু পানী ব্যৱস্থাপনা ।
থলুৱা অধিকাৰ ৰক্ষাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া পানী ৰক্ষক আৰু ভূমি ৰক্ষকসকলৰ বিৰুদ্ধে আন সংঘৰ্ষতকৈ বহু বেছি হাৰত আক্ৰমণ কৰা হয়।
তেওঁৰ পিতৃ ১৯২০ৰ দশকৰ পৰা জাৰ্মানীৰ সামাজিক গণতান্ত্ৰিক দলৰ সৈতে ৰাজনৈতিকভাৱে জড়িত আছিল।
এছপিডিত তেওঁৰ দেউতাকৰ কাৰ্যকলাপৰ বাবে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালে ১৯৩৪ চনৰ মাজভাগত নাজী যুগৰ আৰম্ভণিতে সামাজিক গণতান্ত্ৰিকসকলৰ দমনমূলক শাসন আৰু অত্যাচাৰৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ যুক্তৰাজ্যলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে।
তেওঁলোকে লণ্ডনৰ উত্তৰে ৱেলউইন গাৰ্ডেন চিটিত বাস কৰিছিল আৰু তেওঁৰ দেউতাকে তাত সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰিছিল।
যদিও হেচেলমানসকল নিজে ইহুদী নাছিল, তথাপিও তেওঁলোকে বেছিভাগ ইহুদী জাৰ্মান প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ এক ঘনিষ্ঠ সম্প্ৰদায়ত বসবাস কৰিছিল।
তেওঁ হেমবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এমিৰিটাছ অধ্যাপক আৰু মেক্স প্লেংক ইনষ্টিটিউট ফৰ মেটৰিঅ'লজিৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালক।
২০২১ চনত তেওঁ পৃথিৱীৰ জলবায়ুৰ ভৌতিক মডেলিঙৰ বাবে, পৰিৱৰ্তনশীলতাৰ পৰিমাণ নিৰ্ধাৰণ কৰা আৰু গোলকীয় উষ্ণতাৰ ভৱিষ্যতবাণী কৰাৰ বাবে চিউকুৰো মানাবেৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা লাভ কৰে।
আনহাতে পদাৰ্থ বিজ্ঞানতে আনজন ন'বেল-প্ৰাপক জৰ্জিঅ' পাৰিচিলৈ বঁটাটোৰ অৰ্ধাংশ প্ৰদান কৰা হৈছে।
জটিল প্ৰণালী অনুধাৱনৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা যুগান্তকাৰী অৱদানৰ বাবে পাৰিচিয়ে এই ন'বেল বঁটা লাভ কৰিছে।
তেওঁ ১৯৬৬ চনৰ পৰা হেমবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভূ-পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু গ্ৰহ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক আছিল।
১৯৭২ চনত তেওঁ হেমবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ তাত্ত্বিক ভূ-পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক পদত অধিষ্ঠিত হয়।
ক্লাউছ হেচেলমানে ৱেলউইন গাৰ্ডেন চিটিৰ প্ৰাথমিক আৰু গ্ৰামাৰ স্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু ১৯৪৯ চনত তেওঁৰ এ-লেভেল পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল।
১৯৪৮ চনত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ হেমবাৰ্গলৈ উভতি যায় কিন্তু ক্লাউছে এ-স্তৰ শেষ কৰিবলৈ ইংলেণ্ডত থাকে।
১৯৪৯ চনৰ আগষ্ট মাহত প্ৰায় ১৮ বছৰ বয়সত তেওঁ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে তেতিয়াৰ বিভক্ত জাৰ্মানীৰ হেমবাৰ্গলৈ মাক-দেউতাকৰ ওচৰলৈ যায়।
তেওঁ ২০১৮ চনলৈকে বহু বছৰ ধৰি ইউৰোপীয় জলবায়ু মঞ্চৰ উপাধ্যক্ষ আৰু পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
হেচেলমানে ১৯৫৫ চনত হেমবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ত পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু গণিতত আইচ'ট্ৰপিক অস্থিৰতাৰ ওপৰত থেচিছৰ সৈতে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৫৫ চনৰ পৰা ১৯৫৭ চনলৈ গটিনগেন বিশ্ববিদ্যালয় আৰু মেক্স প্লেংক ইনষ্টিটিউট অৱ ফ্লুইড ডাইনামিক্সত পদাৰ্থ বিজ্ঞানত পিএইচডি অৰ্জন কৰিছিল।
তেওঁৰ পিএইচডি থেচিছৰ বিষয় শ্বক ফ্ৰণ্টৰ প্ৰতিফলন আৰু প্ৰতিসৰণ নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ এক পদ্ধতি আৰু দুটা মাধ্যমৰ আন্তঃপৃষ্ঠত সৰু তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ যথেচ্ছ তৰংগৰ বিষয়ে আছিল।
হেচেলমানে জলবায়ুৰ গতিশীলতা, ষ্টোচেষ্টিক প্ৰক্ৰিয়া, সাগৰৰ তৰংগ, ৰিম'ট চেঞ্চিং, আৰু একত্ৰিত মূল্যায়ন অধ্যয়নৰ ওপৰত কেইবাখনো গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছে।
সাগৰবিজ্ঞানত তেওঁৰ খ্যাতি প্ৰাথমিকভাৱে সাগৰৰ ঢৌত অ-ৰৈখিক আন্তঃক্ৰিয়াৰ ওপৰত গৱেষণাৰ এক সংহতি জৰিয়তে প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল।
২০০৮ চনত '34 ' নামৰ গ্ৰন্থখনৰে লেখিকাৰ জীৱন আৰম্ভ কৰা প্ৰীতিৰ এতিয়ালৈকে তেৰখন উপন্যাস/অকাহিনীমূলক গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হৈছে।
২০১৩ চনৰ পৰা প্ৰীতি শ্বিনয়ৰ নামটো ফৰ্বছৰ এশগৰাকী প্ৰভাৱশালী চেলিব্ৰেটিৰ তালিকালৈ ক্ৰমাগতভাৱে মনোনীত হৈ আহিছে।
ভাৰতৰ জনপ্ৰিয় সংবাদগোষ্ঠী 'ইণ্ডিয়া টুডে'য়ে প্ৰীতি শ্বিনয়ক 'সৰ্বাধিক গ্ৰন্থ বিক্ৰী হোৱা শাখাৰ একমাত্ৰ নাৰী' হিচাপে চিহ্নিত কৰিছে।
২০১১ চনৰ ১ জানুৱাৰীত প্ৰকাশিত হোৱা এই উপন্যাসখনো শীঘ্ৰেই ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত বেষ্টছেলাৰ হিচাপে বিবেচিত হয়।
গ্ৰন্থখনত অংকিতা নামৰ এগৰাকী ৰোগাক্ৰান্ত যুৱতীৰ জীৱন অংকিত কৰা হৈছে আৰু কিদৰে সেই যুৱতীয়ে জীৱনৰ কঠিন প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ মুখামুখি হয়-সেইয়া উপন্যাসখনিত উপস্থাপিত হৈছে।
ইউনাইটেড কিংগডম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰীতি শ্বিনয়ে পৰৱৰ্তী সময়ত পৰ্ট্ৰেইট পেইণ্টিঙত ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
এই গ্ৰন্থখন ২০০৮ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত বেষ্টছেলাৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
মহাকাল আৰু কালী দুয়োজনেই ব্ৰহ্মৰ চূড়ান্ত সংহাৰক শক্তিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু তেওঁলোক কোনো নীতি- নিয়মৰ দ্বাৰা সীমাবদ্ধ নহয়।
তেওঁলোকৰ আনকি সময় আৰু স্থানকো নিজৰ মাজত দ্ৰৱীভূত কৰাৰ ক্ষমতা আছে আৰু বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ বিলুপ্তিৰ সময়ত মহাশূন্য হিচাপে স্থিত হৈ থাকে।
আন দেৱ-দেৱতা আনকি ত্ৰিমূৰ্তিও ব্যৰ্থ হ’লে অশুভ শক্তি আৰু অসুৰ বিনাশ কৰাৰ বাবেও তেওঁলোক দায়ৱদ্ধ।
মহাকাল আৰু কালীয়ে পুৰুষ, নাৰী, শিশু, জীৱ-জন্তু, জগত আৰু সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডক দয়াহীনভাৱে নিঃশেষ কৰে কাৰণ তেওঁলোক কাল বা সময়ৰ ব্যক্তিৰূপ।
আনহাতে হিন্দু ধৰ্মত মহাকাল শিৱৰ এক উগ্ৰ ৰূপ তথা মহাকালীৰ পতি আৰু তেওঁক শক্তিবাদৰ কালীকুল পন্থাত আটাইতকৈ বেছি দেখা যায়।
মহাকালক বজ্ৰযান, চীনা গুপ্ত বৌদ্ধ ধৰ্ম, আৰু তিব্বতী বৌদ্ধ ধৰ্মৰ লগতে শ্বান আৰু শ্বিংগন পৰম্পৰাতো ধৰ্মপাল হিচাপে জনাজাত এজন ৰক্ষক দেৱতা হিচাপেও দেখা যায়।
তেওঁক মেণ্ডেৰিন আৰু কেণ্টনিজ ভাষাত ডাহেইটিয়ান আৰু ডাইহাকটিন, কোৰিয়ান ভাষাত ডেহেউকিয়ন, ভিয়েটনামী ভাষাত ডাই হাক থিয়েন আৰু জাপানী ভাষাত ডাইককোটেন নামেৰে জনা যায়।
যেনেকৈ সকলো ৰং শোষিত হৈ ক’লাত দ্ৰৱীভূত হয় ঠিক তেনেদৰে সকলো নাম আৰু ৰূপ মহাকালৰ ৰূপত গলি যায় বুলি কোৱা হয়।
ক’লা ৰঙে ৰঙৰ সম্পূৰ্ণ অনুপস্থিতিকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰে আৰু আকৌ এই ক্ষেত্ৰত ই মহাকালৰ স্বৰূপক চূড়ান্ত বা নিৰপেক্ষ বাস্তৱতা হিচাপে সূচায়।
হিন্দু ধৰ্মত মহাকালক মহাকাল ভৈৰৱ বুলিও জনা যায় আৰু ভাৰত আৰু নেপালৰ বহুতো মন্দিৰ কেৱল মহাকাল ভৈৰৱৰ বাবে উচৰ্গা কৰা হৈছে।
কেইবাজনো পৰিৱেশবিদে জলাশয়ৰ সুৰক্ষা আৰু সংৰক্ষণৰ দিশটোক গুৰুত্বসহকাৰে গ্ৰহণ কৰি সেই সম্পৰ্কে এটা বিহীত ব্যৱস্থা ল'বলৈ একত্ৰিত হোৱাৰ প্ৰয়াসৰ ফলস্বৰূপে এই দিৱসে জন্মলাভ কৰে।
জলভাগৰ ভিতৰত থকা উদ্ভিদ আৰু জীৱকুলে সামগ্ৰিকভাৱে পৰিৱেশলৈ এক পাৰিপাৰ্শ্বিক স্বাস্থ্য কঢ়িয়াই আনে।
বিশ্ব জলাশয় দিৱসৰ আৰম্ভণি অনুসৰি ৰামছৰ সন্মিলনে প্ৰথমে এই স্বীকৃতিৰ কাৰণ "কেছপিয়ান সাগৰৰ পাৰত থকা ইৰাণৰ ৰামছৰ চহৰ"ত ভিত্তি কৰিছিল।
২০১৫ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা এমাহজোৰা জলাশয় যুৱ ফটো প্ৰতিযোগিতা যুৱক-যুৱতীসকলক লক্ষ্য কৰি আয়োজিত হৈছিল আৰু ডব্লিউ ডব্লিউ ডিৰ সৈতে জড়িত কৰাৰ এক নতুন পদ্ধতিৰ অংশ হিচাপে ইয়াক প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল।
১৫ৰ পৰা ২৪ বছৰৰ ভিতৰৰ লোকসকলে ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা মাৰ্চ মাহৰ ভিতৰত এটা নিৰ্দিষ্ট জলাশয়ৰ ফটো তুলি বিশ্ব জলাশয় দিৱসৰ ৱেবছাইটত আপলোড কৰিব পাৰে।
ষ্টাৰ এলায়েন্স বায়’স্ফিয়াৰ কানেকচনৰ সহায়ত ফটো প্ৰতিযোগিতাৰ বিজয়ীক পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰা হয়।
পুৰস্কাৰ হৈছেঃ সমগ্ৰ বিশ্বৰ ২২০০ৰো অধিক ৰামছৰথলীৰ ভিতৰত তেওঁলোকৰ পছন্দৰ জলাশয় ভ্ৰমণ কৰাৰ সুযোগ।
বিশ্ব জলাশয় দিৱস প্ৰতি বছৰে ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ দ্বিতীয় দিনা পালন কৰা হয় যদিও ১৯৯৭ চনলৈকে ইয়াক পালন কৰা হোৱা নাছিল।
সম্প্ৰদায়ৰ ৰক্ষক আৰু পৰিৱেশ অনুৰাগী সকলোৱে এই দিৱসত একত্ৰিত হৈ উদ্‌যাপনৰ জৰিয়তে প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি থকা ভালপোৱাক উদ্‌যাপন কৰে, যিয়ে জলাশয়ে কেৱল আমাৰ মানুহৰ বাবেই নহয়, এই পৃথিৱীৰ সকলো ধৰণৰ জীৱৰ বাবে কি কৰিছে সেই কথাক স্বীকৃতি দিয়ে।
অতিমাত্ৰা জনসংখ্যা আৰু নিৰ্মাণৰ ফলত পৰিৱেশ সংৰক্ষণ হ্ৰাস পাইছে আৰু এই ভূমিত সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিছে।
বহুতো জলাশয় হেৰাই গৈছে আৰু পৰিৱেশবিদসকলে দাবী কৰে যে মানুহে এটা প্ৰাকৃতিক ফিল্টাৰ আৰু পৃথিৱীৰ সংৰক্ষক হেৰুৱাৰ আগতে এই দ্বিধাদ্বন্দ্বটো চিনি পাব লাগে।
ৰাণী লাইচানাই তেওঁৰ ভায়েক পইৰিটনক বছৰত এবাৰ ভোজৰ বাবে ৰজাৰ ৰাজপ্ৰাসাদলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল।
তেওঁ তেওঁৰ ভনীসকলক ভোজৰ বাবে আমন্ত্ৰণ জনাইছিল কিয়নো তেওঁৰ বাবে এটা দিনত তেওঁলোকৰ স্থান ভ্ৰমণ কৰাটো কঠিন আছিল।
এনেদৰে পৰম্পৰা তেতিয়াৰ পৰা নিংগল চাকৌবালৈ সলনি হৈছিল আৰু মণিপুৰৰ সমৃদ্ধ সংস্কৃতি আৰু ঐতিহ্যৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংশ হৈ পৰিছিল।
নিংঙোল চাকৌবা বা নিংঙোল চাক্কৌবা ভাৰতৰ মণিপুৰ ৰাজ্যৰ মীতেই জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে উদযাপন কৰা পাৰম্পৰিক লোকউৎসৱ।
বিবাহিত মহিলা আৰু তেওঁলোকৰ পৈতৃক পৰিয়ালৰ মাজত প্ৰেমৰ বন্ধন শক্তিশালী কৰাৰ থিমত এই উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়।
যদিও প্ৰকৃততে মণিপুৰী লোকসকলে উদযাপন কৰে, বৰ্তমান ইয়াক মণিপুৰৰ প্ৰতিটো জাতিগত গোটৰ দ্বাৰা উদযাপন কৰা হয়।
'নিংঙোল চাকৌবা' শব্দটো 'নিংঙোল' অৰ্থাৎ বিবাহিত মহিলা, 'চাক' অৰ্থাৎ ভাত আৰু 'কৌবা' অৰ্থাৎ নিমন্ত্ৰণৰ সমষ্টিৰে সৃষ্টি হৈছে।
উদাহৰণ স্বৰূপে তেওঁলোকক কেৱল এটা নিৰ্দিষ্ট প্ৰকল্পৰ বাবে অস্থায়ীভাৱে, বা স্থায়ী ভিত্তিত নিয়োগ কৰিব পাৰি।
অসামৰিক স্থিতি – উদাহৰণ স্বৰূপে শ্ৰমিক এজন মুক্ত নাগৰিক, এজন বন্ধকী শ্ৰমিক, বলপূৰ্বক শ্ৰমিকৰ বিষয় হ'ব পাৰে ; এজন শ্ৰমিকক ৰাজনৈতিক কৰ্তৃপক্ষই এটা কামত নিযুক্তি দিব পাৰে, তেওঁলোক অৰ্ধ-দাস হ'ব পাৰে বা কোনো এক নিৰ্দিষ্ট ক্ষেত্ৰত আৱদ্ধ চাৰ্ফ হ'ব পাৰে যাক কিছু সময়ৰ বাবে নিযুক্তি দিয়া হয়।
সেয়েহে শ্ৰম কম বেছি পৰিমাণে স্বেচ্ছামূলক ভিত্তিত, বা কম বেছি পৰিমাণে অনিচ্ছাকৃত ভিত্তিত সম্পন্ন কৰা হ'ব পাৰে।
কিছুমান ক্ষেত্ৰত, শ্ৰমিকজনক সামগ্ৰী আৰু সেৱা ক্ৰয় কৰিবলৈ ব্যৱহৃত ক্ৰেডিটৰ ৰূপত, বা এটা উদ্যোগত ষ্টক বিকল্প বা শ্বেয়াৰৰ ৰূপত পৰিশোধ কৰা হ'ব পাৰে।
নিয়োগৰ পদ্ধতি – শ্ৰমিকজনে তেওঁলোকৰ নিজা প্ৰচেষ্টাত শ্ৰমিক-চুক্তিত জড়িত হ'ব পাৰে, বা তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ শ্ৰম এটা গোটৰ অংশ হিচাপে নিয়োগ কৰিব পাৰে।
এই ক্ষেত্ৰত, তেওঁলোকক মধ্যস্থতাকাৰীয়ে পৰিশোধ কৰে, কিন্তু তৃতীয় পক্ষৰ বাবে কাম কৰে যি মধ্যস্থতাকাৰীক পৰিশোধ কৰে।
আন এটা সম্ভাৱনা হৈছে যে শ্ৰমিকজনক ৰাজনৈতিক কৰ্তৃপক্ষৰ দ্বাৰা চাকৰি এটাত নিযুক্তি দিয়া হয় বা মকৰল কৰা হয়, বা এটা সংস্থাই উৎপাদনৰ উপায়ৰ সৈতে একেলগে এটা উদ্যোগত এজন শ্ৰমিক নিয়োগ কৰে।
" এয়া হৈছে এনে প্ৰকাৰৰ নিযুক্তি য'ত এজন মুক্ত শ্ৰমিকে তেওঁলোকৰ শ্ৰম এক অনিৰ্দিষ্ট সময়ৰ বাবে বিক্ৰী কৰে ।
এইক্ষেত্ৰত নিয়োগকৰ্তাৰ সৈতে এক নিৰন্তৰ সম্পৰ্ক গঢ় লৈ উঠে যিটো সাধাৰণতে ঠিকাদাৰ বা অন্যান্য অনিয়মীয়া কৰ্মচাৰী প্ৰদান কৰা নহয়।
আধুনিক মিশ্ৰিত অৰ্থনীতি যেনে অইচিডি দেশবোৰত, ই বৰ্তমান কামৰ ব্যৱস্থাৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ প্ৰকাৰ।
যদিও বেছিভাগ শ্ৰমিক এই গাঁথনি অনুসৰি সংগঠিত কৰা হয়, মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া, পেছাদাৰী কৰ্মচাৰী, আৰু পেছাদাৰী ঠিকা কৰ্মীসকলৰ মজুৰী কামৰ ব্যৱস্থাকে কেতিয়াবা শ্ৰেণীৰ দায়িত্বৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা হয়, যাতে "মজুৰী শ্ৰমিক" কেৱল দক্ষতাহীন, অৰ্ধ-দক্ষ বা শাৰীৰিক শ্ৰমিকৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য বুলি গণ্য কৰা হয়।
মজুৰী শ্ৰমিক (সাধাৰণতে বেতনপ্ৰাপ্ত কাম, বেতনপ্ৰাপ্ত নিযুক্তি, বেতনপ্ৰাপ্ত শ্ৰমিক, বা মজুৰী দাসত্ত্ব)ৰ দ্বাৰা এজন শ্ৰমিক আৰু নিয়োগকৰ্তাৰ মাজৰ আৰ্থসামাজিক সম্পৰ্কক বুজোৱা হয়, য'ত শ্ৰমিকে তেওঁলোকৰ শ্ৰমিক শক্তি এক আনুষ্ঠানিক বা অনানুষ্ঠানিক নিযুক্তি চুক্তিৰ অধীনত বিক্ৰী কৰে।
মজুৰি বা দৰমহা হিচাপে পৰিশোধ কৰা ধনৰ বিনিময়ত, কামৰ সামগ্ৰী সাধাৰণতে নিয়োগকৰ্তাৰ অপৃথক সম্পত্তি হৈ পৰে।
এজন মজুৰী শ্ৰমিক হৈছে এনে এজন ব্যক্তি যাৰ উপাৰ্জনৰ প্ৰাথমিক উপায় হৈছে তেওঁলোকৰ শ্ৰম বিক্ৰী কৰা।
লুনচেপে নৃত্যৰ আৰম্ভণিতে গীতৰ কলি এটি গাই শেষত “তাং’’ বুলি কৈ ৰৈ দিয়াৰ লগে লগে বাকীসকলে “এ-হা-চা-হা’’ বুলি নিৰ্দ্দিষ্ট সুৰ আৰু তালত কেইবাবাৰো গাই সেই সুৰৰ তালে তালে নৃত্য কৰি থাকে।
ভৈয়ামৰ মাঘ বিহুৰ দৰে প্ৰায় একে সময়তে লখিমী আদৰা এই হাচ্চা কেকান পাহাৰৰ কাৰ্বি জনগোষ্ঠীয়ে পালন কৰে।
হাচ্চা নৃত্যৰ আগত কৰিবলগীয়া পূজাৰ বাবে বাঁহ আৰু শানথু-মেহেক আনিবলৈ ডেকাসকলে দায়িত্ব লয় আৰু যুৱতীসকলে হাৰ-হাক-হৰ-তিবুক, ছেৰ-ফুমাং আৰু বাকী ৰাইজে ৱ-পি, ফাক-পি, ৱ-তি-ৱ-চ’ৰ লগতে অন্যান্য সমগ্ৰী যোগাৰ কৰে।
ইয়াৰ পিছত, পথাৰৰ পৰা ধান চপাই আনি গুটি ধান উলিয়াই ধানখিনি ’পেলু’ বা আন শুদ্ধ কাপোৰেৰে টোপোলা বন্ধা হয়।
পুৰুষসকলে দুটাকৈ ভাৰ বান্ধি আৰু মহিলাসকলে এটাকৈ টোপোলা পিঠিত লৈ গীতৰ তালে তালে নৃত্য কৰি ভঁৰালত এই টোপোলাবোৰ মেলি ধান বাকি থয়।
জিৰচং দলে নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ অন্তত হাচ্চা কেকানৰ উপৰিও গাঁৱৰ আঢ্যৱন্ত লোকে ব্যক্তিগতভাৱে হাচ্চা কেকান পাতিব পাৰে।
সেয়ে, এখন গাঁৱত কেৱল তিনিঘৰে প্ৰতিবছৰে ব্যক্তিগত হাচ্চা কেকান পাতিব পাৰে আৰু প্ৰতিঘৰে একেৰাহে মাথোঁ তিনিবাৰলৈহে পাতিব পাৰে।
পাহাৰীয়া কাৰ্বি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে শস্য চপোৱা কাম শেষ কৰাৰ পাছত মাঘ মাহত সমূহীয়াকৈ এই উৎসৱ পালন কৰে।
প্ৰীতিকনা গোস্বামী পশ্চিমবঙ্গৰ দক্ষিণ চব্বিছ পৰগণা জিলাৰ বৰ্তমানৰ সোণাৰপুৰৰ ৯ নং ৱাৰ্ডৰ কামৰাবাদ অঞ্চলৰ বাসিন্দা।
অভিভাৱহীন মাক আৰু পাঁচগৰাকী ভগ্নীৰ সৈতে এটি অতি দৰিদ্ৰ পৰিয়ালত প্ৰীতিকণাৰ জন্ম হৈছিল আৰু পৰিয়ালটোক সকাহ দিবৰ বাবে চিলাইকে জীৱিকা ৰূপে লৈছিল।
কলকাতাৰ বালিগঞ্জৰ মাৰোৱাৰী ফাৰ্মৰ পৰা শাৰী চিলাইৰ অৰ্ডাৰ ঘৰলৈ আনি তেওঁ চিলাই কাম আৰম্ভ কৰিছিল।
অৱশেষত, পশ্চিম বংগৰ ক্ৰাফ্ট কাউন্সিলৰ তদানীন্তন অধ্যক্ষ ৰুবি পাল চৌধুৰীৰ সৈতে পৰিচয় সূত্ৰে, তেওঁ গাওঁখনৰ মহিলাসকলক আত্মনিৰ্ভৰশীল কৰি তুলিবলৈ এখন কৰ্মশালা স্থাপন কৰে।
যিদৰে তেওঁ দূৰৱৰ্তী গাওঁবোৰত মহিলাসকলক বিনামূলীয়া এম্ব্ৰইডাৰী শিকোৱা অব্যাহত ৰাখিছে, ঠিক তেনেদৰে তেওঁ বংগৰ এই অতি পুৰণি কলাটোও বিভিন্ন ধৰণে পুনৰ প্ৰকাশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আহিছে।
প্ৰীতিকনাই বংগৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত সিঁচৰতি হৈ থকা বিলুপ্ত প্ৰায় হাতৰ কামৰ কিছুমান নমুনা পুনৰ নিৰ্মাণ কৰিছে, যিবোৰ কলকাতাৰ গুৰুচাডে সংগ্ৰহালয়ত সংগ্ৰহ কৰা হৈছে।
জ্যামিতিক ব্যৱস্থাৰ সূক্ষ্মতা তেওঁৰ কলা কৰ্মত আকৰ্ষণীয়, যি মজলীয়া আকাৰৰ বৰ্গ কাপোৰৰ ওপৰত সূতাৰ দ্বাৰা অংকিত হয়।
বংগৰ পুৰণি শিল্পকৰ্মসমূহৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ মাজেৰে প্ৰকাশিত তেওঁৰ শিল্পকৰ্ম দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ লগতে বিদেশতো আলোচিত আৰু প্ৰশংসিত হৈছে।
প্ৰীতিকনা গোস্বামীৰ শিল্পকৰ্ম ইতিমধ্যে ভিক্টোৰিয়া এলবাৰ্ট মিউজিয়াম, ফিলাডেলফিয়া মিউজিয়াম অৱ আৰ্ট, দ্য ৱাশ্বিংটন ডি.চি. টেক্সটাইল মিউজিয়াম আৰু হনুলুলু মিউজিয়াম অৱ আৰ্টৰ দৰে সংগ্ৰহালয়ত প্ৰদৰ্শিত হৈছে।
কাঁথা চিলাই বংগৰ এক পৰম্পৰাগত শিল্পকলা আৰু এই শিল্পক প্ৰীতিকনাই ইমান জনপ্ৰিয় কৰে যে বংগৰ বহুসংখ্যক মহিলা এই শিল্পকলাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয়।
এই শিল্পকলালৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে প্ৰীতিকনা গোস্বামীক ২০২৩ বৰ্ষত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।
ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতিৰ নিৰ্ণয় আৰু খেল তত্ত্বক বজাৰৰ বাহিৰেও আন অনেক বস্তু অধ্যয়ন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যেনে ৰাজনৈতিক নিৰ্বাচন, বিবাহ, যুদ্ধ আদি।
ৰাজনৈতিক অৰ্থনীতিত এই কথা অধ্যয়ন কৰা হয় যে ভোটদাতাই কেনেদৰে এই কথা নিৰ্ণয় কৰে যে কাক ভোট দিব, ৰাজনৈতিক দলে কেনেদৰে নিৰ্ণয় কৰে কি কি নীতি সমৰ্থন কৰিব, নিৰ্বাচনৰ ফলাফলৰ গুণাগুণ আদি।
পৰিয়াল অৰ্থনীতিত এই কথা অধ্যয়ন কৰা হয় যে কি কি কাৰণত বিবাহ হয়, পৰিয়ালৰ ভিতৰত আয় কেনেদৰে বিতৰণ কৰা হয়, শ্ৰমৰ বিভাজন কিয় আৰু কেনেকৈ হয় ইত্যাদি।
সামাজিক জালৰ অৰ্থনীতিত অধ্যয়ন কৰা হয় যে ব্যক্তিগত সম্বন্ধ কেনেদৰে গঢ়ি উঠে আৰু কিদৰে সময়ৰ সৈতে সলনি হয়।
আন্তৰ্জাতিক সম্বন্ধত অধ্যয়ন কৰা হয় যে কোনো দেশ যুদ্ধত কেতিয়া যাব আৰু কূটনৈতিক স্থিতি কেতিয়া গ্ৰহণ কৰিব, অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ নিৰ্মাণ কেতিয়া বৃদ্ধি কৰিব ইত্যাদি।
পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাৰ বজাৰত ফল সদায় অৰ্থনৈতিকভাৱে দক্ষ হয় আৰু এনে বজাৰত চৰকাৰে হস্তক্ষেপ কৰা কাৰ্য দক্ষতাৰ দৃষ্টিৰ পৰা অবাঞ্চনীয়।
যদি কোনো পণ্যৰ উপযোগিতা কেৱল দাম দিয়া উপভোক্তাইহে নাপায়, বা ব্যয় কেৱল বিক্ৰী কৰা উৎপাদকেহে ব'বলগীয়া নহয়, তেন্তে বজাৰত বাহ্যিকতা দেখা যায়, যি এক প্ৰকাৰৰ বজাৰ বিফলতা।
ঠিক তেনেদৰে, সম্পত্তিৰ অধিকাৰ সুসংজ্ঞায়িত নহ'লে, বা কম খৰচত পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত নহ'লে বজাৰ বিফল হয়।
তদুপৰি, সম্পূৰ্ণৰূপে দক্ষ বজাৰতো চৰকাৰী দখল কোনো কোনো পৰিস্থিতিত বাঞ্চনীয় হ'ব পাৰে যদিহে দক্ষতাৰ ওপৰতো আন উদ্দেশ্য ইচ্ছিত, যেনে সমতা।
"ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতি"ৰ প্ৰথম লিখিত উদাহৰণ পোৱা যায় ১৯৪১ চনত প্ৰকাশ পোৱা পিয়েটেৰ ডে ৱ'ল্ফৰ এটি প্ৰবন্ধত, য'ত তেওঁ "ব্যষ্টিবাদী গতিশীলতা"ৰ সংজ্ঞাক অধিক বহল কৰি "ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতি"ৰ কথা কৈছিল।
পিচে, এই বিশ্লেষণৰ এক অন্য ৰূপো আছে, যি বৈজ্ঞানিকভাৱে আৰু গাণিতিকভাৱে ওপৰৰ বিশ্লেষণৰ সমতুল্য, কিন্তু দাৰ্শনিকভাৱে যাৰ বিশ্লেষণ পৃথক।
প্ৰকাশিত অগ্ৰাধিকাৰৰ দুৰ্বল স্বয়ংসিদ্ধৰ সহায়ত ওপৰৰ বিশ্লেষণৰ সমকক্ষ বৈজ্ঞানিক ফল পোৱা যায়।
কিন্তু এই ৰূপত, ব্যক্তিৰ পচন্দক কেৱল চয়ন ব্যৱহাৰ বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা সজুলিহে গণ্য কৰা হয়, আৰু সেয়ে কল্যাণৰ অধ্যয়ন অসম্ভৱ হৈ পৰে।
তদুপৰি, এই ৰূপত নিৰ্ণয় "কিয়" গ্ৰহণ কৰা হ'ল তাৰ কোনো ব্যাখ্যা প্ৰদান কৰা নহয়, কেৱল কি নিৰ্ণয় গ্ৰহণ কৰা হ'ব আৰু বিভিন্ন নিৰ্ণয়ৰ মাজৰ সম্বন্ধ কি হ'ব সেই কথাহে বুজোৱা হয়।
এই তত্ত্বত সামাজিক স্তৰত যুক্তিসংগতিৰ উপৰিও আন ইচ্ছিত গুণাগুণ অধ্যয়ন কৰা হয়, যেনে গণতন্ত্ৰ আৰু দক্ষতা।
এৰ'ৰ বিখ্যাত অসম্ভৱতা উপপাদ্যৰ মতে কিছু বহল চৰ্তৰ পূৰ্তিত, কোনো যুক্তিসংগত সামাজিক অগ্ৰাধিকাত সম্বন্ধ সংজ্ঞায়িত কৰিব পৰা নাযায়।
উদাহৰণ স্বৰূপে মে'ৰ উপপাদ্যত সংখ্যাগড়িষ্ঠতা-ভিত্তিক নিৰ্বাচনৰ ফলাফল আৰু গুণাগুণ ব্যাখ্যা হৰা হৈছে।
সেনৰ উপপাদ্যত ৰাজনৈতিক উদাৰতাবাদকাৰু অৰ্থনৈতিক দক্ষতাৰ সম্বন্ধ নিৰ্ধাৰিত কৰা হৈছে ইত্যাদি।
ঐতিহাসিকভাৱে, ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতি ১৮৭৪ চনত লিয়ন ৱালৰাছে নিজৰ গ্ৰন্থ "এলিমেণ্টছ অৱ প্য'ৰ ইকনমিক্স"ত আগবঢ়োৱা সাধাৰণ সাম্যাৱস্থা তত্ত্ব আৰু ১৮৮০ত আলফ্ৰেড মাৰ্ছেলে নিজৰ গ্ৰন্থ "প্ৰিঞ্চিপল্স অৱ ইকনমিক্স"ত আগবঢ়োৱা আংশিক সাম্যাৱস্থা তত্ত্বৰ সহায়ত অধ্যয়ন কৰা হৈ আহিছে।
আংশিক সাম্যাৱস্থা তত্ত্বসমূহত কোনো বজাৰক আন বজাৰৰ প্ৰভাৱৰ পৰা মুক্ত জ্ঞান কৰি অধ্যয়ন কৰা হয় আৰু সাধাৰণ সাম্যাৱস্থা তত্ত্বত অৰ্থব্যৱস্থাত থকা প্ৰত্যেক বজাৰৰ ইটোৰ আনটোৰ ওপৰত প্ৰভাৱ মনত ৰাখি উমৈহতীয়া সাম্যাৱস্থা অধ্যয়ন কৰা হয়।
ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতি সংস্কৃত "ব্যষ্টি" অৰ্থাৎ "ব্যক্তি" শব্দৰ পৰা অহা, সেয়ে, ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতিত সামগ্ৰিকভাৱে গোটেই অৰ্থনীতিক নহয়, এক এক অৰ্থনৈতিক নিৰ্ণয়গ্ৰহণকাৰী আৰু তেওঁলোকৰ পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াক অধ্যয়ন কৰা হয়।
ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতিত অৰ্থব্যৱস্থাক সৰু সৰু ভাগত বিভক্ত কৰি সেই ভাগসমূহক অধ্যয়ন কৰা হয়, আৰু সেই ভাগসমূহৰ পৰস্পৰৰ সৈতে সম্বন্ধৰ ফল হিচাপেহে অৰ্থব্যৱস্থাক অধ্যয়ন কৰা হয়।
ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতিত তাৰ পাছত এটি প্ৰতিযোগিতামূলক বাজেট সংহতি সংজ্ঞায়িত কৰা হয়, যি উপভোগ সংহতিৰ উপ-সংহতি।
ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতি হ'ল অৰ্থনীতিৰ এটি ভাগ যাৰ বিষয়বস্তু ব্যক্তি তথা ব্যৱসায়ৰ নিৰ্ণয় প্ৰক্ৰিয়া, বিশেষকৈ দুৰ্লভ সামগ্ৰীৰ বিতৰণৰ ক্ষেত্ৰত।
নিৰ্ণয় গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়াৰ লগতে তেনে নিৰ্ণয়গ্ৰহণকাৰীসকলৰ মাজত হোৱা পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াও ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতিত অধ্যয়ন কৰা হয়।
ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতিয়ে বিশেষভাৱে ব্যক্তিকেন্দ্ৰিক ভংগীৰে বজাৰ, উপভোক্তা, উৎপাদক আৰু অন্যান্য বিষয় অধ্যয়ন কৰে, যাৰ বিপৰীতে সমষ্টিবাদী অৰ্থনীতিত অৰ্থব্যৱস্থাক সামগ্ৰিকভাৱে অধ্যয়ন কৰা হয়।
যোগান আৰু চাহিদাৰ তত্ত্বত ধৰি লোৱা হয় যে বজাৰত পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতা আছে: বজাৰত বৃহৎ সংখ্যক ক্ৰেতা আৰু বিক্ৰেতা আছে, আৰু সেয়ে, কোনোৱেই বজাৰ মূল্যক অকলে প্ৰভাৱিত কৰিব নোৱাৰে।
যেতিয়া একাধিক নিৰ্ণয়গ্ৰহণকাৰীৰ নিৰ্ণয়ে ইটোৱে সিটোক প্ৰভাৱিত কৰে, তেনে পৰিস্থিতি অধ্যয়ন কৰিবলৈ খেল তত্ত্বৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ভন নয়মেন আৰু মৰ্গেনষ্টাৰ্ণে এই তত্ত্বৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰিছিল দুগৰাকী খেলুৱৈ থকা শূন্য যোগফলৰ খেল বুজিবলৈ।
জন নাশ্বে প্ৰভাৱশালী নাশ্ব সাম্যাৱস্থাৰ ধাৰণা দিছিল যিয়ে এক বহল শ্ৰেণীৰ খেলত ফলাফলৰ ভৱিষ্যদ্বাণীত সহায় কৰে।
যদি ব্যক্তিক এনেদৰে ব্যাখ্যা কৰিব পৰা যায় যে তেওঁ নিজৰ পচন্দ অনুযায়ী নিৰ্ণয় গ্ৰহণ কৰিছে, তেন্তে ই "কি" আৰু "কেনেকৈ" নিৰ্ণয় গ্ৰহণ কৰা হয়, তাৰ উপৰিও "কিয়" নিৰ্ণয় গ্ৰহণ কৰা হয়, সেই কথা বুজাব পাৰে।
তদুপৰি, এই বিশ্লেষণে "কল্যাণ"ৰ বিশ্লেষণৰো ভেঁটি প্ৰদান কৰে, কাৰণ উপযোগিতা বৃদ্ধিক কল্যাণৰ বৃদ্ধি হিচাপে চাব পৰা যায়।
নব্য-ধ্ৰুপদী ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতিৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ হয় এটি যুক্তিসংগত ব্যক্তিৰ নিৰ্ণয় গ্ৰহণৰ সমস্যাৰে।
তেনে হ'লে, কিছু বহল চৰ্তৰ পূৰ্তিত ব্যক্তিৰ পচন্দসমূহক এটি উপযোগিতা ফলনেৰে প্ৰতিনিধিত্ব দিব পৰা যায়, যাতে সেই ব্যক্তিয়ে এনেদৰে ব্যৱহাৰ কৰে যেন সেই ফলন বৃহদায়িত কৰিবলৈহে তেওঁ সকলো নিৰ্ণয় গ্ৰহণ কৰে।
দিয়া হোৱা প্ৰযুক্তিৰ সহায়ত এই উৎপাদকে উৎপাদনৰ উপাদানক উৎপাদলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে আৰু সেই উৎপাদ বিক্ৰী কৰে।
ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতিৰ এটি মুখ্য উদ্দেশ্য হ'লে এই কথা অধ্যয়ন কৰা যে কোনো বজাৰত তুলনাত্মক মূল্য কেনেদৰে নিৰ্ণয় হয়, যেতিয়া বিৰল পণ্যক অনেকৰ মাজৰ বিতৰিত কৰিবলগীয়া হয়।
ই এনে চৰ্তসমূহৰ সন্ধান কৰে যাৰ পূৰ্তিত বজাৰে নিৰ্ণয় কৰা বিতৰণ দক্ষ হয়, আৰু এই কথাও অধ্যয়ন কৰে যে চৰ্তসমূহ পূৰ্ণ নহ'লে কেনে ধৰণৰ অদক্ষতা দেখা দিব।
এই তত্ত্বত এই কথা অধ্যয়ন কৰা হয় যে কাকো নিজৰ হিতৰ বিৰুদ্ধে যাবলৈ বাধ্য নকৰাকৈ কেনেদৰে এনে চুক্তি তৈয়াৰ কৰিব পৰা যায় যে সকলো মান্তি হওক আৰু সামাজিক কল্যাণ বৃহদায়িত হওক।
ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতিত বিভিন্ন ব্যষ্টিবাদী স্তৰৰ অৰ্থনৈতিক নীতি আৰু সিহঁতৰ প্ৰভাৱো অধ্যয়ন কৰা হয়, যেনে কৰ, ৰাজসাহায্য, সৰ্বাধিক বা সৰ্বনিম্ন আইনীভাৱে নিৰ্ধাৰিত মূল্য, বিক্ৰীৰ পৰিমাণৰ ওপৰত বাধা আদিৰ উপভোক্তা, উৎপাদক আদিৰ ওপৰত প্ৰভাৱ।
তদুপৰি, ই ৰাজহুৱা সম্পত্তিৰ ব্যৱহাৰ, প্ৰদূষণ, যুদ্ধ, বিবাহ, প্ৰেম, জীৱবৈজ্ঞানিক ক্ৰমবিকাশ, কম্পিউটাৰ প্ৰগ্ৰেমিং, কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
যদিও এই চৰ্তৰ অবিহনেও ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতিৰ অধ্যয়ন সম্ভৱ, এই চৰ্ত পূৰ্ণ নহ'লে তুলনাত্মক স্থায়িত্বৰ অধ্যয়ন খুব কঠিন।
ব্যষ্টিবাদী অৰ্থনীতিক প্ৰায় অৰ্থনৈতিক তত্ত্বৰ আধাৰ জ্ঞান কৰা হয় আৰু সমষ্টিবাদী অৰ্থনীতিৰ তত্ত্বসমূহকো ব্যষ্টিবাদী তত্ত্বৰ সহায়ত ভেটি প্ৰদান কৰা হয়।
চুক্তি তত্ত্ব আৰু পদ্ধতি নিৰ্মাণ দুই অত্যন্ত প্ৰভাৱশালী কাৰ্যক্ষেত্ৰ য'ত খেল তত্ত্বৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তেখেতে জে. বি. কলেজৰপৰা সংস্কৃত বিষয়ত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম হৈ স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে৷ ১৯৮২ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ হিন্দী বিভাগৰপৰা প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম হৈ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী গ্ৰহণ৷ ১৯৯২ চনত তেখেতে মণিপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে৷ গৱেষণাৰ বিষয় আছিল মগহী ঔৰ অসমীয়া লোকগীতো কা তুলনামূলক অধ্যায়ন।
এই চাকৰিত দহ বছৰ থকাৰ অন্তত তেখেতে দুবছৰৰ বাবে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অংশকালীন অধ্যাপক হয়।
তেখেত বৰ্তমান ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক৷ বিংশ শতিকাৰ শেষৰফালে তুলনামূলক ভাৰতীয় সাহিত্য বিষয়ত গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰা নীৰাজনা মহন্ত বেজবৰা বৰ্তমান সময়ত ‘তুলনামূলক ভাৰতীয় সাহিত্য’ বিষয়ৰ এগৰাকী অগ্ৰণী গৱেষক৷ সেইদৰে অসমীয়া অনুবাদ সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনতো তেখেতৰ নামটো প্ৰতিনিধিত্বমূলক৷
দক্ষিণেশ্বৰত থকাৰ সময়ত শ্ৰীৰামকৃষ্ণই গৌৰী মাক সন্যাসিনীৰ গেৰুৱা পোছাক প্ৰদান কৰিছিল আৰু পৰম্পৰাগত বিধিসমূহ আয়োজন কৰাত সহযোগিতা আগবঢ়াইছিল৷ শ্ৰীৰামকৃষ্ণই নিজে আগবাঢ়ি আহি হোমাগ্নিত বেলপত্ৰ প্ৰদান কৰিছিল৷ ইয়াৰ পূৰ্বে গৌৰী মাই সন্যাসিনীৰ গেৰুৱা পোছাক পৰিধান কৰিছিল আৰু ইয়াৰ জৰিয়তে তেখেতে সাংসাৰিক আৰু বিষয়বাদী জীৱন পৰিত্যাগ কৰাৰ চিন্তাটো স্পষ্ট কৰিছিল৷ অৱশ্যে তেখেতে কোনোধৰণৰ আনুষ্ঠানিক শপত গ্ৰহণ কৰা নাছিল৷ ৰামকৃষ্ণৰ পৃষ্ঠপোষকতাতহে এই কাৰ্য সঠিকভাৱে সম্পন্ন হৈছিল আৰু তেখেতৰ নামটো 'গৌৰীনন্দা' ৰখা হৈছিল৷ শ্ৰীৰামকৃষ্ণই তেখেতক গৌৰী বা গৌৰীদাসী বুলি মাতিছিল৷ আনহাতে একাংশ মানুহে তেখেতক গৌৰমা বুলি কৈছিল৷ গৌৰীমা নামেৰেহে তেখেতক অধিক পৰিচিত৷