polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
এই ভজনৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় সংস্কৰণটো হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ পণ্ডিত বিষ্ণু দিগম্বৰ পুলস্কৰে সুৰ দিছিল।
'ৰঘুপতি ৰাঘৱ ৰাজা ৰাম'ৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় সংস্কৰণটো মহাত্মা গান্ধীয়ে নিজে ৰচনা কৰিছিল আৰু হিন্দুঃস্থানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ পণ্ডিত বিষ্ণু দিগম্বৰ পুলস্কৰে সুৰ দিছিল।
১৯৪৮ চনত প্ৰথমখন প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেট মেচ খেলাৰ পৰা অসমে পৰ্যায়ক্ৰমে শ্বিলং, যোৰহাট, নগাঁও, ডিব্ৰুগড়, কৰিমগঞ্জ, হাইলাকান্দি, মঙ্গলদৈ আৰু তিনিচুকীয়াত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ক্ৰিকেটৰ ঘৰুৱা খেল খেলি আহিছে।
অসম ক্ৰিকেট দলে ৰঞ্জি ট্ৰফীত বিশেষ সফলতা অৰ্জন কৰা নাই যদিও ২০০৬-০৭ বৰ্ষৰ ৰঞ্জি ছিজনত প্লেট গ্ৰুপৰ সকলো মেচত জয়লাভ কৰিও ছেমি ফাইনেলত উৰিষ্যাৰ হাতত পৰাজিত হয়।
২০১২-১৩ ৰ বিজয় হাজাৰে ট্ৰফী এদিনীয়া ক্ৰিকেটত দলটোৱে অতি সুন্দৰ প্ৰদৰ্শন কৰি ৰাণাৰ্ছ আপৰ সন্মান অৰ্জন কৰিছিল।
২০০৪ চনত অসম ক্ৰিকেট সন্থাৰ নতুন ষ্টেডিয়াম বৰ্ষাপাৰা ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়ামৰ শিলান্যাস কৰে তেতিয়াৰ মুখ্য মন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে।
২০১২ চনত ছিনিয়ৰ মহিলা আন্তঃ ৰাজ্যিক এদিনীয়া প্ৰতিযোগিতাৰ জৰিয়তে ষ্টেডিয়ামখনত ঘৰুৱা ক্ৰিকেটৰ আৰম্ভণি হয়।
২০১৯ চনৰ ক্ৰিকেট সন্থাৰ বাৰ্ষিক সাধাৰণ সভাত ৰমেন দত্ত সভাপতি ৰূপে আৰু প্ৰাক্তন ৰঞ্জি খেলুৱৈ দেৱজিৎ শইকীয়া সম্পাদক ৰূপে নিৰ্বাচিত হয়।
অসম ক্ৰিকেট সন্থাৰ শাখাভুক্ত সদস্য জিলা সন্থাসমূহ হ'ল : উত্তৰ-পূব সীমান্ত ৰেলৱে ক্ৰীড়া সন্থা, তেজপুৰ, গুৱাহাটী, ডিব্ৰুগড়, শিলচৰ, নগাঁও, বৰপেটা, যোৰহাট, বঙাইগাঁও, শিৱসাগৰ, চৰাইদেউ, গোলাঘাট, তিনিচুকীয়া, নাজিৰা, মৰিগাঁও, গোলাঘাট, ধুবুৰী, বিশ্বনাথ চাৰিআলি, কৰিমগঞ্জ, হাইলাকান্দি, কাৰ্বি আংলং, ডিমা হাছাও, কলিয়াবৰ, তিতাবৰ, মাৰ্ঘেৰিটা, বোকাখাট, ৰঙিয়া, ওদালগুৰি, কোকৰাঝাৰ, লখিমপুৰ, হোজাই, বজালী, উত্তৰ শালমাৰা, বিলাসীপাৰা, নলবাৰী, মঙ্গলদৈ, ধেমাজি আৰু নাহৰকটীয়া।
অসম ক্ৰিকেট সন্থাই জিলা, ক্লাব আৰু বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্য্যায়ৰ বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতাসমূহ অনুষ্ঠিত কৰি আহিছে।
নন্দিকেশ্বৰৰ বৰ্তমান চাৰিসীমা-উত্তৰে কৰিবৰ আলি, পূবে কোৰ্চ গাঁও, দক্ষিণে বৰাচুক, গোধামৰা চুক, পশ্চিমে ভৰলী নৈ।
নন্দিকেশ্বৰ অঞ্চলটো ঐতিহ্যমণ্ডিত অঞ্চল বুলি ইয়াত সিচৰিত হৈ থকা দেৱ দেৱালয়, সা-সৰঞ্জাম, বাচনৰ ভগ্নাৱশেষ,শিলামূৰ্ত্তি, খোদিত চিত্ৰ, পাট কুৱা, আদিয়ে প্ৰমাণ দিয়ে।
পাছলৈ অনাৰ্য্য বিশ্বাসৰ পৰম্পৰাক হিন্দুকৃত কৰি মূল বস্তুবাদী আদৰ্শৰ লগত আধ্যাত্মিক ধাৰণা সংযুক্ত কৰি উচ্চবৰ্ণৰ লোকক দৌল, দেৱালয়, মন্দিৰ বোৰৰ ৰক্ষণাবেক্ষণৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰিছিল।
স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহই উচ্চবৰ্ণ বাগীশ ভট্টাচাৰ্য্য পৰিয়ালক নন্দিকেশ্বৰ দেৱালয় চমজি দিয়াৰ প্ৰমাণ তামৰ ফলিত স্পষ্ট পোৱা যায়।
এটি প্ৰবাদ মতে এটি শিৱলিঙ্গ পাই শিৱসিংহই কলিয়াবন্ধাৰ পৰা আনি চিলাবন্ধাৰ নন্দিকেশ্বৰ দেৱালয়ৰ কাষত এঘৰ কেশৰী ব্ৰাহ্মণ বহাইছিল।
নন্দিকেশ্বৰ দেৱালয়ৰ নিয়মীয়া পূজা অৰ্চনাৰ সময়ত পূজাৰীক সহায় কৰাৰ বাবে বিভিন্ন কামৰ বাবে বিভিন্ন বিষয় নিয়োগ কৰিছিল; যেনে- চৰাচোৱা, বাৰীচোৱা ভৰালী, গায়ন বায়ন বৰা বা আদি।
ইয়াত দশভূজা দুৰ্গাৰ মূৰ্তি কেতিয়া স্থাপন কৰা হৈছিল তাৰ কোনো ঐতিহাসিক প্ৰমাণ নাই, দুই মুনি শিলাৰ ওচৰত থকা ৰুদ্ৰ পদৰ লগত সংগতি ৰাখিয়েই টঙনাজাৰতে ৰুদ্ৰপদ দেৱালয় পাতিছিল।
ৰুদ্ৰপদৰ ওচৰত যেনেকৈ ভৈৰৱী, গোঁসানীৰ থান, তেনেকৈয়ে ইয়াতো নন্দিকেশ্বৰ দেৱলয়ৰ ওচৰতে বুঢ়ী গোঁসানীৰ থান আদি বৰ্মণ বংশীয় বা পাল বংশীয় ৰজাই প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
নন্দিকেশ্বৰ দেৱালয়ৰ কিছু ওচৰত থকা গৰখীয়া মন্দিৰ নামে এটা মন্দিৰ কেতিয়া প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল তাৰ কোনো প্ৰমাণ নাই।
বাঞ্চিত ফল লাভৰ হেতু শিলাকুটি ভট্টাচাৰ্য্য দেৱে এই গৰখীয়া বাবাৰ মন্দিৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল বুলি প্ৰবাদ আছে।
নন্দিকেশ্বৰ গাঁৱক কেন্দ্ৰ কৰি পাৰ্শ্ববৰ্তী পোন্ধৰ-ষোল্লখন গাঁৱৰ এটা বৃহৎ অঞ্চলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি এই বুঢ়া গোঁসাই দেৱালয় অৱস্থিত।
সাঁচিপতিয়া পুথি এখনত উল্লেখ থকা মতে দেৱালয় খনৰ দৌলৰ জোখ- মেৰে দৌল ২১ হাত; গহ্বৰ ৪ হাত, বাৰ ডাঠে ২ হাত, ওখকে দৌল মুধলৈ ৫ হাত, পথালি ৮ হাত, বাৰ ডাঠে মুধে ৩ হাত, পাচেদি বাৰ ডাঠে ২ হাতলৈ।
দেৱালয়ৰ নামত ব্ৰহ্মোত্তৰ মাটি আছিল ১০৬৪ বিঘা, ইয়াত মন্দিৰৰ কৰ্মৰত ব্যক্তিক অৰ্পণ কৰা মাটিও যুক্ত হৈ আছে।
বুঢ়া গোঁসাই দেৱালয় তেজপুৰৰ ন-দুৱাৰ অঞ্চলৰ জামুগুৰিহাটৰ নন্দিকেশ্বৰ গাঁৱত অৱস্থিত এটা মন্দিৰ।
নন্দিকেশ্বৰ গাঁও জামুগুৰি হাটৰ মূল কেন্দ্ৰৰ পৰা প্ৰায় ৪ কিলোমিটাৰ নিলগত আৰু তেজপুৰ চহৰৰ পৰা ১৪ মাইল উত্তৰ পূবত অৱস্থিত।
উচ্চ চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰ আৰু নিম্ন উষ্ণতাত এই বিশেষ উপাদানবিধৰ অচুম্বকীয় অৱস্থাৰ পৰা চুম্বকীয় অন্তৰকলৈ কিদৰে ৰূপান্তৰিত হয়,তাকে লৈ তেখেতৰ গৱেষণাৰ বিষয়টো কেন্দ্ৰীভূত।
তেখেতে আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে, পৰ্যায় ৰূপান্তৰণৰ বিশেষ বিন্দুটো-যাক "কোৱাণ্টাম ক্ৰিটিকেল পইণ্ট" বুলি কোৱা হয়; তাৰ উদ্ভৱ হয় তেতিয়াহে যেতিয়া ইলেকট্ৰনৰ আচৰণ দ্বি-মাত্ৰিক হৈ পৰে আৰু তৃতীয় মাত্ৰাৰ প্ৰভাৱ সম্পূৰ্ণ নিষ্ক্ৰিয় হৈ পৰে।
চেবাষ্টিয়ানৰ পৰীক্ষাটোৱে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে বসু-আইনষ্টাইনৰ কনডেনচেটত থকা ক্ৰিটিকেল পইণ্টৰ ধাৰণাটো অন্বেষণ কৰিছিল।
নিৰ্দিষ্টকৈ ক'বলৈ গ'লে, তেখেতে এনে কেতবোৰ কুপৰিবাহী পদাৰ্থৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছে, যিবোৰে উচ্চ চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰত সুপৰিবাহিতাৰ দৰে আচৰণ দেখুৱায়।
বিশ্ব অৰ্থনীতি সন্মিলনে তেখেতক ২০১৩ বৰ্ষত "অসাধাৰণ যুৱ বিজ্ঞানী"ৰ ত্ৰিশজনীয়া তালিকাত স্থান দিছে।
২০১৫ চনত চেবাষ্টিয়ান আৰু তেখেতৰ কৰ্মদলটোৱে আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে, "চামাৰিয়াম হেক্সাব'ৰাইড" নামৰ অন্তৰকবিধে উচ্চ চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰত সুপৰিবাহিতাৰ ধৰ্ম দেখুৱায়।
চামাৰিয়াম হেক্সাব'ৰাইড টপ'ল'জিকেল অন্তৰক শ্ৰেণীটোৰো অন্তৰ্ভুক্ত, য'ত এই অন্তৰকবোৰে পৰিসৰৰ ভিতৰত অন্তৰকৰ বৈশিষ্ট্য দেখুৱায় আৰু পৃষ্ঠত পৰিবাহিতাৰ ধৰ্ম দেখুৱায়।
চেবাষ্টিয়ানৰ পৰ্যবেক্ষেণত এই কথা পোহৰলৈ আহিল যে, চামাৰিয়াম হেক্সাবৰাইডে নিজৰ পৰিসৰৰ ভিতৰত থাকিয়েই পৰিবাহী আৰু অন্তৰক-দুয়োটাৰে বৈশিষ্ট্য দেখুৱায়।
চুম্বকীয়তাত যুৱ বিজ্ঞানী পদক (বিশুদ্ধ আৰু প্ৰায়োগিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনী)
চেন্নাইস্থিত মহিলা খ্ৰীষ্টিয়ান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা সুচিত্ৰাই পদাৰ্থ বিজ্ঞানত আণ্ডাৰ-গ্ৰেজুৱেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তাৰপিছত ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰায়োগিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানত ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
এমবিএ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰাৰ পাছত, চেবাষ্টিয়ানে কেইবছৰমানৰ কাৰণে এগৰাকী মেনেজমেণ্ট উপদেষ্টা হিচাপে কাম কৰে।
তাৰপিছত তেখেতে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত যোগদান কৰাৰ কথা ভাবে আৰু গৱেষণামূলক অধ্যয়নৰ বাবে ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগদান কৰে।
২০১৫ চনত চেবাষ্টিয়ানে ইউৰোপীয়ান গৱেষণা সংসদৰ পৰা এটা পাঁচ বছৰীয়া অনুদান লাভ কৰে আৰু তেখেতেক কিউপৰেট -ৰ ক্ষেত্ৰখনত কাম কৰিবলৈ কোৱা হয়।
তেখেতে এডিনবাৰ্গ ফেষ্টিভেল ফ্ৰিঞ্জত পৰিৱেশন কৰিছিল, লগতে 'ৰিস্কা থিয়েটাৰ প্ৰকল্প'ৰ লগত জড়িত হৈ ভাৰত তথা নেপালো ভ্ৰমণ কৰিছিল।
ৰাষ্ট্ৰীয় ৰক্ষা একাডেমীৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় মিলিটেৰী একাডেমীত নামভৰ্তি কৰে।
ইয়াৰ আগতে তেওঁ ভাৰতীয় সেনাৰ দা গ্ৰেনাডিয়েৰ ৰেজিমেণ্টৰ এজন বিষয়া আছিল আৰু ২০১৩ চনত তেওঁ কৰ্ণেল হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।
ভাৰতীয় সেনা আৰু শ্বুটিঙৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছত তেওঁ ২০১৪ চনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত যোগদান কৰে আৰু লোকসভালৈ সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
তেওঁ ২০১৯ চনৰ মে মাহৰলৈকে ভাৰত চৰকাৰৰ ক্ৰীড়া আৰু যুৱ পৰিক্ৰমা বিভাগৰ স্বতন্ত্ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী আছিল।
তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে ২০০৪ চনত অৰ্জুন বঁটা, ২০০৫ চনত ক্ৰীড়া জগতৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা আৰু ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰিছিল।
২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁ তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰণ মন্ত্ৰণালয়ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰীৰ পদবী লাভ কৰিছিল।
২০১৭ চনত তেওঁ ক্ৰীড়া আৰু যুৱ পৰিকল্পনা বিভাগৰ স্বতন্ত্ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰীৰ পদবী লাভ কৰিছিল।
তেওঁ এগৰাকী শ্বুটিং খেলুৱৈ আৰু বৰ্তমানলৈকে ডাবল ট্ৰেপ ইভেণ্টত ২৫ টা বিভিন্ন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পদক অৰ্জন কৰিছে।
তেওঁৰ অসামান্য গায়কী আৰু অতি মধুৰ কণ্ঠই সকলোকে ইমানেই মোহিত কৰিছিল যে শীৰ্ষস্থানীয় গায়িকা সন্ধ্যা মুখোপাধ্যায়ৰ প্ৰতি শ্ৰোতাই মনোযোগ হেৰুওৱা আৰম্ভ কৰিছিল।
ষাঠিৰ দশকৰ শেষভাগৰ ফালে, সন্ধ্যা মুখাৰ্জীৰ কণ্ঠ শীৰ্ষস্থানীয় অভিনেত্ৰী সুচিত্ৰা সেনৰ নেপথ্য কণ্ঠ হিচাপে প্ৰথম ব্যৱহৃত হয়।
১৯৬৬ চনত তেওঁ গল্প হলেও সত্যি ছবিত গীত গাইছিল, যাৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ 'বি.এফ.জে' পুৰষ্কাৰ লাভ কৰিছিল।
ষাঠিৰ দশকৰ শেষভাগত মাধবী মুখাৰ্জী, শৰ্মিলা ঠাকুৰ, অপৰ্ণা সেন, দেৱাশ্ৰী ৰয়, তনুজা আদি অভিনেত্ৰী সকলৰ বাবে নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে কাম কৰে আৰু বহুতৰে মতে তেওঁৰ এই উত্থান সন্ধ্যা মুখোপাধ্যায়ৰ শিল্পী জীৱনৰ পতনৰ এটা ডাঙৰ কাৰণ হিচাপে বিবেচিত হয়।
তেওঁ বঙালী ভাষাত আনুমানিক ১৫০০০ গীত গাইছে আৰু হিন্দীসহ অন্যান্য ভাষাৰ গীততো নিজৰ কৃতিত্বৰ ছাপ ৰাখি গৈছে।
পিছত, তেওঁ মেট্ৰো-মৰফি কনটেষ্ট সংগীত প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু তেওঁ বিজয়ী হয় য'ত বিচাৰকসকলৰ মাজত আছিল অনিল বিশ্বাস, নৌচাদ, বসন্ত দেশাই আৰু চি. ৰামচন্দ্ৰৰ নিচিনা সংগীত পৰিচালক।
তাৰ পিছৰ পৰা তেওঁক আকৌ পিছলৈ উভতি চাবলৈ প্ৰয়োজন হোৱা নাই, তেওঁ ১৯৫৮ চনত মীনা কুমাৰীৰ অভিনীত হিন্দী ছবি'চাহাৰা'ত নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে প্ৰথম সুযোগ পায়, কিন্তু সেই ছবিৰ সংগীত সিমান সফল হোৱা নাই।
আৰতি মুখাৰ্জী এটা সমৃদ্ধ, সাংস্কৃতিক আৰু সংগীত পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল, তেওঁ ঘৰতেই সৰু বয়সৰ পৰাই তেওঁৰ মাকে তেওঁক প্ৰশিক্ষণ দিয়া আৰম্ভ কৰিছিল।
পৰৱৰ্তীকালত, তেওঁ সুশীল বন্দ্যোপাধ্যায়, ওস্তাদ মোহাম্মদ ছাগিৰউদ্দিন খান, পণ্ডিত চিন্ময় লাহিড়ী, পণ্ডিত লক্ষ্মণ প্ৰসাদ জয়পুৰৱালা আৰু পণ্ডিত ৰমেশ নাদকৰ্ণিৰ পৰা শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।
গীত গাতা চল , তপস্যা , মনোকামনা, মাচুম আদি বহুতো হিন্দী ছবিত গীত গোৱাৰ উপৰিও বহুকেইখন অসমীয়া ছবিতো তেওঁ গীত গাইছে।
তেওঁ‌ ২০১৩ চনত পৰ্যাৱৰণ মিত্ৰ আৰু উত্তৰ-পূব পৰিৱেশ শিক্ষাকেন্দ্ৰই উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ সকলোবোৰ উচ্চ আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ ভিতৰত 'শ্ৰেষ্ঠ পৰিৱেশ বন্ধু শিক্ষক' ৰ সন্মান লাভ কৰে।
তেওঁৰ কৰ্মৰাজি পৰ্যবেক্ষণ কৰিবৰ বাবে জাৰ্মানীৰ কুৰুৱা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষক য়ানা বুৰ্কে আৰু এণ্ড্ৰিক বল্ট চেঙামাৰী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়লৈ আহিছিল।
২০০১ চনত স্থাপিত আকাশ বিজ্ঞান আৰু পৰিৱেশ শিক্ষাকেন্দ্ৰ নামৰ শিশুৰ মাজত বৈজ্ঞানিক মানসিকতাৰ উত্তৰণত ব্ৰতী অনুষ্ঠানত ২০১১ চনৰ পৰা সম্পাদক হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰি আছে।
এই কেন্দ্ৰত প্ৰতি দেওবাৰে পুৱা ১০ বজাৰ পৰা ১২ বজালৈ জিলাখনৰ পঞ্চম পৰা অষ্টম মানৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক হাতে কামে বিজ্ঞান শিক্ষা প্ৰদান কৰি আহিছে।
বৰদলৈয়ে , , ৰ গণিত আৰু বিজ্ঞান বিষয়ৰ সমল ব্যক্তি হিচাপে ২০১৪ চনৰ পৰা অবিভক্ত শোণিতপুৰ জিলা আৰু বৰ্তমানৰ বিশ্বনাথ জিলাৰ উচ্চ মাধ্যমিকৰ শিক্ষকক প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰি আহিছে।
২০১৫ চনৰ পৰা - আৰু , ৰ দ্বাৰা মনোনীত হিচাপে ৰিপুঞ্জয় বৰদলৈয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত 'দৈনন্দিন জীৱনত ৰসায়ন' শীৰ্ষক বিষয়ৰ ওপৰত সেৱা আগবঢ়ায় আছে।
২০১৮ চনৰ পৰা ভাৰত চৰকাৰৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ অন্তৰ্গত অনুষ্ঠানৰ উদ্যোগত " " ৰ জৰিয়তে অসমৰ জনজাতীয় অঞ্চলৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়সমূহৰ শিক্ষকসকলক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰি আহিছে।
' আৰু অসম বিজ্ঞান সমিতিৰ দ্বাৰা মনোনীত ৰিপুঞ্জয় বৰদলৈয়ে " যাদুৰ আঁৰৰ বিজ্ঞান" কাৰ্যসূচী সমূহত অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ ৰাইজৰ মাজত অন্ধবিশ্বাস, ডাইনী, কুসংস্কাৰ, সোপাধৰা, ভেল্কিবাজী, তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰৰ আঁৰৰ বিজ্ঞান সমূহ ব্যাৱহাৰিকভাবে বুজাই দিয়ে।
বৰদলৈয়ে বিজ্ঞান বিষয়ৰ নাটক নিজে লিখি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক নিজে শিকাই অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত প্ৰদৰ্শন কৰাইছে।
নাটক সমূহৰ ভিতৰত 'শিহু আমাৰ প্ৰাণ , প্ৰকৃতিৰ বান্ধোন , প্ৰকৃতিৰ সন্তান , হাঁহে মাহে এসাজ , আহক আহক ৰাইজ, প্লাষ্টিকৰ বটল দিয়ক আৰু কাপোৰ নিয়ক , সমুদ্ৰ তোমাৰ বাবে , ডাইনী কোন?
২০১১ চনৰ পৰা বৰদলৈৰ তত্ত্বাৱধানত চেঙামাৰী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ দ্বাৰা প্ৰতি বছৰে ১০খন হাতে লিখা আলোচনী আৰু প্ৰাচীৰ পত্ৰিকা 'পৰিৱেশ দীপিকা' আৰু 'আলোক' প্ৰকাশিত হৈ আছে।
বৰদলৈয়ে লক্ষ্মীমপুৰ জিলাৰ বিহপুৰীয়াৰ ধূনাগুৰী ঘাটত নিজাববীয়াকৈ গঙ্গীয় শিহুৰ ওপৰত জৰীপ কৰাৰ লগতে শিহুৰ লগত জড়িত অন্ধবিশ্বাস সমূহৰ ওপৰত মিছিং সম্প্ৰদায়ৰ মাজত সজাগতা অভিযান চলাইছিল।
বৰদলৈৰ তত্ত্বাৱধানত চেঙামাৰী উচ্ছ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত প্ৰতি বছৰে ক্সৰাষ্ট্ৰীয় পৰিৱেশ সজাগতা অভিযান ক্স ক্স গ্ৰীষ্মকালীন শিবিৰত ফাকু ৰঙৰে বিজ্ঞান ছবি অঁকা প্ৰতিযোগিতা, গ্ৰাম্য বিজ্ঞান মেলা আদি অনুষ্ঠিত কৰি থকা হয়৷
ৰিপুঞ্জয় বৰদলৈ একাধাৰে বিশিষ্ট বিজ্ঞানৰ নিবন্ধ লেখক, বিজ্ঞান ৰূপকৰ ৰচক, পৰিৱেশ বিজ্ঞানৰ শিশু নাটিকা লেখক, গ্ৰন্থ সমালোচক, বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ অক্লান্ত কৰ্মী আৰু সমাজ সচেতক শিক্ষক॥ অসমত বিজ্ঞান শিক্ষাৰ জনপ্ৰিয়কৰণ আৰু বৈজ্ঞানিক মানসিকতা গঠনৰ বাবে ৰিপুঞ্জয় বৰদলৈয়ে গঠনমূলক কাম-কাজ কৰি আহিছে।
বিজ্ঞান জেউতি', 'প্ৰান্তিক', 'সাতসৰী', 'নতুন ৰংমেলা', 'অন্যযুগ' আলোচনীৰ লগতে ‘মুক্তচিন্তা’, ‘অনুৰণন’ ই আলোচনীৰ নিয়মীয়া লেখক।
অসমীয়া বিভিন্ন বাতৰি কাকত, গ্ৰন্থ আদিত তেওঁ বিজ্ঞান বিষয়ক লেখা লিখাৰ উপৰিও ব্যৱহাৰিকভাৱে হাতে-কামে বিজ্ঞান শিক্ষাৰ সত্যাসত্য জনসমাজলৈ লৈ যাবলৈ উদ্যোগ গ্ৰহণ কৰি আছে।
বৰদলৈৰ তত্ত্বাৱধানতে চেঙামাৰী উচ্ছ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পূৰ্ণিমা বৰমুদৈ নামৰ ছাত্ৰী গৰাকী ২০১৩ চনত - ২০১৩ হিচাপে সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ৰ ২০ জনৰ ভিতৰত উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ একমাত্ৰ প্ৰতিযোগী হিচাপে স্থান লাভ কৰে৷ ২০১১ চনৰ পৰা এতিয়ালৈকে ৰিপুঞ্জয় বৰদলৈৰ তত্ত্বাৱধানত চেঙামাৰী উচ্ছ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ লগতে অন্যান্য বিদ্যালয়ৰ শতাধিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে দুশৰো অধিক প্ৰকল্প আৰু মডেল প্ৰস্তুত কৰি ৰাজ্যিক আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত জিলাখনলৈ সন্মান কঢ়িয়াই আনিছে৷
ৰিপুঞ্জয় বৰদলৈৰ তত্ত্বাৱধানতে বৃহত্তৰ চেঙামাৰী অঞ্চলত ৰাইজৰ মাজত লাফু খেতি কৰি অৰ্থনৈতিক স্বাৱলম্বিতা লাভ কৰিব পাৰি তাৰ প্ৰশিক্ষণ বিশ্বনাথ কৃষি মহাবিদ্যালয়ৰ সহযোগত দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল৷ এই প্ৰশিক্ষণৰ পিছত ৰাইজৰ মাজত লাফু খেতি অতি জনপ্ৰিয় হৈ পৰে আৰু ২০ টা আত্মসহায়ক গোটে এই খেতি কৰে৷
চেণ্ট্ৰল ইনষ্টিটিউট অৱ প্লাষ্টিক ইঞ্জিনিয়াৰিং এণ্ড টেকনলজি, গুৱাহাটীৰ পৰা ২০০৮ চনত পষ্ট গ্ৰেজুৱেট ডিপ্লোমা ইন প্লাষ্টিক পলিমাৰ টেকনলজি।
বিশিষ্ট শিক্ষাবিদ, কবি, প্ৰাবন্ধিক, গবেষক, সম্পাদক, অনুবাদক আৰু জাতীয় অধ্যাপক চৈয়দ আলী আহছান ১৯২২ খ্ৰিষ্টাব্দৰ ২৬ মাৰ্চ বৰ্তমান মগুৰা জিলাৰ আলোকদিয়া গ্ৰামৰ এজন সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
পুৰণি ঢাকা চহৰৰ আৰমানিটোলাত অৱস্থিত আৰমানিটোলা চৰকাৰি উচ্চ বিদ্যালয়ৰ পৰা এন্ট্ৰান্স আৰু ঢাকা ইণ্টাৰমিডিয়েট কলেজ ৰ পৰা এফএ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
অতঃপৰ যথাক্ৰমে অল ইন্ডিয়া ৰেডিও কলিকতা কেন্দ্ৰত আৰু ৰেডিঅ পাকিস্থান ঢাকা কেন্দ্ৰত কৰ্মসূচি নিয়ামকৰূপে চাকৰি কৰিছিল।
ইয়াৰ পিছত পুনৰবাৰ চট্টগ্ৰাম বিশ্ববিদ্যালয়ত বঙালী বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰিছিল।
কবিতা সম্বন্ধ চৈয়দ আলী আহছান ধ্যান-ধাৰণা সমকালীন কবিসকল চিন্তা-চৰ্চাৰ লগত তেনেকুৱা এটা দায়িত্ব ৰক্ষা কৰি চলিছিল।
যদিও তেওঁৰ ৰচনাত ৰৈ আছে ঐতিহ্য-চেতনা, সৌন্দৰ্যবোধ আৰু স্বদেশ-প্ৰীতি, যি অইন কবিসকলোৰ লিখাতো বৰ্তমান।
'একক সন্ধ্যায় বসন্ত' কাব্যগ্ৰন্থত প্ৰধানত গদ্য-কবিতা স্থান পাইছে, সেই গদ্য-কবিতা ৰবিন্দ্ৰনাথ আৰু ত্ৰিশৰ কবিসকলোৰ গদ্য-কবিতাৰ পৰা পৃথক, কিয়নো তেওঁৰ কবিতাত উপমা আৰু শব্দ ব্যৱহাৰত আছে নতুনত্ব আৰু আধুনিকতা।
উপমা ব্যৱহাৰত জীৱনানন্দ দাচৰ লগত তেওঁৰ পাৰ্থক্য এই যে জীৱনান্দত আছে ইন্দ্ৰীয়গ্ৰাহ্য উপমা আৰু চৈয়দ আলী আহছানৰ প্ৰধানত ব্যৱহাৰ কৰিছিল বিমূৰ্তি উপমা।
তেওঁৰ 'একক সন্ধ্যায় বসন্ত' কাব্য সংকলনৰ শ্ৰেষ্ঠ কবিতা 'প্ৰাৰ্থনা' আৰু 'আমাৰ পূৰ্ববঙালী' কবিতাদ্বয়।
১৯৭৭-৭৮ চনত বাংলাদেশ চৰকাৰৰ শিক্ষা, সংস্কৃতি, ক্ৰীড়া আৰু ধৰ্ম সম্পৰ্কিত মন্ত্ৰণালয়ৰ দায়িত্ব প্ৰেছিডেণ্টৰ উপদেষ্টা পদত নিযুক্তি আছিল।
১৯৮৯ চনত তেওঁ জাতীয় অধ্যাপক হিচাপে অভিষিক্ত হয় আৰু সেই বছৰতেই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মঞ্জুৰি কমিচনৰ চিয়াৰম্যান পদত নিযুক্তি হৈছিল।
'চৈয়দ আলী আহছান' বাংলাদেশৰ এজন খ্যাতিনামা সাহিত্যিক, কবি, সাহিত্য সমালোচক, অনুবাদক, প্ৰাবন্ধিক আৰু শিক্ষাবিদ।
তেওঁ বিভিন্ন প্ৰকাৰে মানুহক বুজাবলৈ ধৰিলে, য'তেই মানুহ লগ পাইছিল তাতেই বুজাবলৈ লৈছিল, কিন্তু মানুহে তেওঁৰ কথা শুনা নাছিল।
গুৰু ঘাসীদাসে নিজৰ গুৰুৰ আজ্ঞানুসৰি অন্তৰ্ধ‍্যানৰ পথ বাচি ল'লে আৰু গিৰৌদপুৰীৰ পাহাৰত কেইবামাহ ধৰি সৎনামৰ অন্তৰ্ধ‍্যান কৰিবলৈ ধৰিলে।
কিন্তু মানুহৰ কাৰণে অসুবিধা হোৱাত ঘৰ-সংসাৰৰ দায়িত্ব সফুৰা মাতাৰ ওপৰত অৰ্পণ কৰি এবছৰৰ বাবে গিৰৌদপুৰীৰ পৰা ৩ কিলোমিটাৰ ভিতৰ জংঘললৈ গ'ল।
ঘাসীদাস গুৰুৱে জংঘলৰ ভিতৰত ডাঙৰ ছতনুমা শিলৰ তলত ছমাহ ধৰি অন্তৰ্ধ‍্যান কৰিলে আৰু নিজৰ সাতোটা কুণ্ডলীক জাগ্ৰত কৰিলে।
গুৰু ঘাসীদাস যেতিয়া ঘৰলৈ উভতি আহিল তেতিয়া তেওঁ গম পালে যে সফুৰা মাতা তেওঁৰ আশাত ছমাহ ধৰি খোৱা-বোৱা ত‍্যাগ কৰি দিছে আৰু সমাধি লৈছে।
গাঁওবাসীৰ ভাষ‍্য শুনাৰ পিছত ঘাসীদাসে বুজি পালে আৰু গাঁওবাসীক লগত লৈ সফুৰা মাতাৰ শৱৰ ফালে আগবাঢ়ি গ'ল।
এনেদৰেই মানুহৰ দুখ-দুৰ্গতি আৰু বিভিন্ন সমস্যাৰ সমাধান কৰিলে আৰু মানুহবোৰ সৎনাম মাৰ্গৰ অনুগামী হ'বলৈ ধৰিলে।
তেওঁ ১৮ শতিকাত সৎনাম আন্দোলন চলাইছিল আৰু সম্পূৰ্ণ এলেকাত মানুহক উপদেশ দিবলৈ ধৰিলে, যাক সৎনাম সন্দেশ আৰু অমৰবাণী নামেৰে জনা যায়।
গুৰু ঘাসীদাসৰ যেতিয়া ৬ বছৰ বয়স আছিল, তেতিয়া তেওঁৰ পিতৃ মহংগুদাসে নামভৰ্তি কৰাবৰ কাৰণে ইংৰাজ স্কুললৈ নিছিল, সেই সময়ত ভাৰতবৰ্ষত ইংৰাজৰ শাসন চলি আছিল।
সমগ্ৰ ভাৰতত মনুৰ মনুস্মৃতিৰ বিধান চলি আছিল, সমাজত জাত-পাত, উচ্চ-নীচ, ঠগ-প্ৰৱঞ্চনা, আড়ম্বৰ, বলি পূজা, নৰবলি দিয়া, নাৰীক ডাইনী সজাই হেয় জ্ঞান কৰা আদি প্ৰথা প্ৰচলিত আছিল।
সেই সময়ত ছত্তীছগঢ়ত হাজাৰৰ সংখ‍্যাত ডকাইতৰ দলে দপদপাই আছিল, গাঁওসমূহ জ্বলাই দিছিল, তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ যিয়েই আহিছিল, লুটপাত কৰিছিল।
কিংবদন্তি মতে এদিন গুৰু ঘাসীদাস এজোপা গছৰ তলত বহি আছিল আৰু যেতিয়া তেওঁ চকু মেলিলে তেতিয়া গাই, গৰু, ম'হ, ছাগলী, বাঘ, ভালুক আদি জন্তুবোৰক কোনো ভেদভাৱ নথকাকৈ একেলগে জুম পাতি বহি থকা দেখা পালে।
ইয়ে গুৰু ঘাসীদাসৰ মনত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলালে আৰু এই সম্পৰ্কে নিজৰ পিতৃ মহংগুদাসক সুধিলে যে- এই জন্তুবোৰৰ দৰে সকলো গাঁওবাসী একেলগে কোনো ভেদভাৱ নথকাকৈ থাকিব নোৱাৰেনে?
সন্ত শিৰোমণি গুৰু ঘাসীদাসৰ জন্ম মধ্য ভাৰতৰ ছত্তীছগঢ় ৰাজ‍্যৰ বলৌদাবজাৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত গিৰৌদপুৰী গাঁৱত ১৮ ডিচেম্বৰ ১৭৫৬ চনত হৈছিল।
ছয় বছৰ ধৰি চলা অসম আন্দোলনৰ পৰিসমাপ্তি ঘটাবলৈ প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰাজীৱ গান্ধীয়ে প্ৰচেষ্টা হাতত লয়।
১৯৮৫ চনৰ ১৫ আগষ্টৰ মাজনিশা প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰাজীৱ গান্ধীৰ উপস্থিতিত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ আৰু অসম আন্দোলনৰ নেতৃবৃন্দৰ মাজত এখন চুক্তি স্বাক্ষৰিত হয়।
গোলাঘাটত অনুষ্ঠিত হোৱা এখন ৰাজনৈতিক অভিবৰ্তনত ১৫ অক্টোবৰত প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তৰ নেতৃত্বত অসম গণ পৰিষদ নামেৰে এটা নতুন দল খোলা হয়।
অসম আন্দোলনৰ অংশীদাৰ পূৰ্বাঞ্চলীয় লোক পৰিষদ আৰু গণ সংগ্ৰাম পৰিষদে নিজৰ সুকীয়া অস্তিত্ব বিলিন কৰি নতুন ৰাজনৈতিক দলত যোগ দিয়ে।
সেয়েহে ১৯৮৫ত একেলগে অনুষ্ঠিত হোৱা অসমৰ লোকসভা আৰু বিধানসভা নিৰ্বাচনত অগপই হাতীৰ নিৰ্বাচনী চিহ্ন লৈ নিৰ্দলীয় ৰূপে অৱতীৰ্ণ হৈছিল৷
ভাৰতৰ নিৰ্বাচনী আয়োগৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ৭টা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ আৰু ২টা ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ ৰাজনৈতিক দলে অংশগ্ৰহণ কৰে।
ইফালে অসম চুক্তিৰ বিৰোধিতা কৰি সেই একে বছৰতে সদৌ অসম সংখ্যালঘু ছাত্ৰ সন্থা, নাগৰিক অধিকাৰ সংৰক্ষণ কমিটি তথা কিছুমান ভাষিক আৰু ধৰ্মীয় সংখ্যালঘু সংগঠনৰ উদ্যোগত কালিপদ সেনৰ সভাপতিত্বত সংযুক্ত সংখ্যালঘু মৰ্চ্চা, অসম নামেৰে এটা নতুন ৰাজনৈতিক দলৰো জন্ম হয়।
ইয়াৰে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে ২৫খন, সমাজবাদী কংগ্ৰেছে ৪খন, ভৈয়াম জনজাতি পৰিষদে ৩খন আৰু মাৰ্ক্সবাদী কমিউনিষ্ট পাৰ্টীয়ে ২খন আসনত বিজয় সাব্যস্ত কৰে।
পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত "ৱিল্লু" নামৰ ছবিত কাম কৰি থকা সময়ত নয়নতাৰা আৰু প্ৰভু দেৱাৰ মাজত প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক স্থাপিত হয়।
কিন্তু ২০১০ চনত প্ৰভু দেৱাৰ পত্নী লতাই "পাৰিবাৰিক ন্যায়ালয়"ত এটা আবেদন দাখিল কৰে আৰু নয়নতাৰাৰ লগত গঢ়ি উঠা সম্পৰ্কটোৰ সন্দৰ্ভত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে, লগতে তেওঁৰ লগত পুনৰ্মিলনৰ অনুৰোধ কৰে।
ইয়াৰ উপৰিও লতাই কয় যে, যদিহে প্ৰভু দেৱাই নয়নতাৰাক বিয়া কৰায় তেন্তে তেওঁ অনশন-ধৰ্মঘটৰ পন্থা অৱলম্বন কৰিব।
একেসময়তে তামিল সংস্কৃতিত অশুদ্ধতা বিয়পোৱাৰ অভিযোগ তুলি মহিলা সমিতিয়ে নয়নতাৰাৰ বিৰোধিতা কৰে আৰু আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰে, লগতে তেখেতেৰ প্ৰতিকৃতি দাহ কৰে।
পিতৃ ভাৰতীয় বায়ু সেনাৰ বিষয়া হোৱা হেতুকে নয়নতাৰাই ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিবলগা হৈছিল, বিশেষকৈ উত্তৰ ভাৰতত।
"ৰাজা ৰাণী" , "নান্নুম ৰাওদী ধান" , "আৰাম" ৰ বাবে তেখেতে তামিল ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ আভিনেত্ৰী শিতানত ফিল্মফেয়াৰ বঁটা অৰ্জন কৰে।
২০১৭ চনতে মালায়ালম ছবি "পুথিয়া নিয়ামাম" ৰ বাবেও তেখেতে মালায়ালম ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী শিতানত ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে।
নয়নতাৰাই পৰৱৰ্তী সময়ত তামিল আৰু তেলেগু ভাষাৰ ছবিতো পদাৰ্পণ কৰে৷ ২০০৫ চনত তেখেতে আয়া নামৰ তামিল ভাষাৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে৷ "."ৰ মতে-সেইয়া "তামিল ভাষাৰ ছবিত তেখেতৰ চাঞ্চল্যসৃষ্টিকাৰী পদাৰ্পণ" ২০০৬ চনত মুক্তি লাভ কৰা নয়নতাৰাৰ প্ৰথমখন ছবি আছিল কালৱানিন কাঢ়ালী, যিখনৰ প্ৰসংগত "."-এ কয় যে- তেখেতৰ "অভিনয় আছিল ছবিখনৰ শক্তি"৷ ২০০৮ চনত তেখেতেৰ পাঁচখন ছবিয়ে মুক্তি লাভ কৰে৷ তাৰ ভিতৰত চাৰিখনেই তামিল ভাষাৰ আছিল৷
২০১৮ বৰ্ষত ফৰ্বছ ইণ্ডিয়াই প্ৰস্তুত কৰা "১০০ গৰাকী চেলিব্ৰিটি"ৰ তালিকাত স্থানলাভ কৰা নয়নতাৰাই হৈছে একমাত্ৰ দক্ষিণ ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।
কলেজত পঢ়ি থকা অৱস্থাতেই নয়নতাৰাই অংশকালীন মডেল হিচাপে কাম কৰে৷ পৰিচালক সত্যন অন্তিকাড়ে তেওঁৰ কাম প্ৰত্যক্ষ কৰে আৰু ২০০৩ চনৰ ছবি মানাছিনাকাড়েৰ চৰিত্ৰ এটিত অভিনয়ৰ সুযোগ প্ৰদান কৰে৷ ছবিখনে আশাতীতভাৱে উপাৰ্জন কৰে আৰু নয়নতাৰালৈও ইয়াৰ পিছত বিভিন্ন কৰ্মসুযোগ আহি থাকে৷ ২০০৪ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত নয়নতাৰাৰ দুয়োখন ছবি যথাক্ৰমে নাট্টুৰাজাভু আৰু বিস্ময়াথুম্বাথুত সহযোগী অভিনেতা আছিল মোহনলাল৷
২০১১ চনত নয়নতাৰাই অভিনয় কৰা কেৱল এখন ছবিয়েহে মুক্তিলাভ কৰে৷ যাৰ নাম আছিল "শ্ৰী ৰামা ৰাজ্যম"৷ ছবিখনত তেখেতে সীতাৰ ভূমিকা ৰূপায়ণ কৰে আৰু তাৰ বাবে তেখেতে সমালোচকৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰে৷ "ৰেডিফ ডট কম"ৰ মতে " . , . ."
২০১০ চনত মুক্তি লাভ কৰা নয়নতাৰাৰ আটাইবোৰ ছবিয়েই বক্স অফিচত সফল বিবেচিত হয়৷ তেলেগু ভাষাৰ "আধুৰছ" আৰু "ছিমহা", মালায়ালম ভাষাৰ "বডিগাৰ্ড", তামিল ভাষাৰ "বছ এনগিৰা ভাস্কৰণ" আৰু কানাড়া ভাষাত নিৰ্মিত ছবি "ছুপাৰ"-এ তেখেতক চৰ্চিত আৰু জনপ্ৰিয় কৰি তোলে৷ পাঁচখন ছবিয়েই হিট ছবিৰ মৰ্যাদা পায়৷
এমিবিয় চলন : এমিবা, শ্লাইম মল্ডৰ দৰে ভেঁকুৰ আৰু অন্য কিছুমান প্ৰট’জ’ৱাই এমিবিয় চলনৰ দ্বাৰা গতি কৰে।
এই চলন প্ৰক্ৰিয়াত জীৱটোৰ কোষৰ সন্মুখৰ অংশ বাঢ়ি আহি কূটপদৰ সৃষ্টি কৰে, আৰু জীৱটো আগবাঢ়ি যায়।
এই ফ্ৰেজেলাবোৰে তৰল আধাৰ মাধ্যমত তৰংগৰ দৰে ইফালে-সিফালে লৰচৰ কৰে, ইয়াৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা বলে জীৱটোক আগলৈ ঠেলি পঠিয়াই বা টানি নিয়ে।
বেক্টেৰিয়া, প্ৰট’জ’ৱা আদিৰ দৰে সূক্ষ্ম জীৱবোৰৰ চলনৰ পৰিসৰ সীমিত, আনহাতে প্ৰাণীসমূহে বহু দূৰ পৰ্যন্ত গতি কৰিব পাৰে।
বায়ু, পানী, বা মাটি আদি মাধ্যমৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি জীৱবোৰে চলনৰ বাবে বিভিন্ন পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰে।
তেওঁ কমতাপুৰ ৰাজ্য দখল কৰাৰ পিছত তেওঁৰ জয় উদযাপন কৰিবলৈ আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ এই মছজিদ নিৰ্মাণ কৰাইছিল।
আন কিছুমানৰ মতে মোগোল শাসক ঔৰংজেৱৰ সেনাপতি আৰু বংগৰ নবাব মীৰজুমলায়ে অসম আক্ৰমণ কৰা কালছোৱাত ১৬৬২ চনত এই মছজিদ নিৰ্মাণ কৰাইছিল।
এই মছজিদ ধুবুৰী চহৰৰ পৰা ২৫ কিঃমিঃ নিলগত ১৭নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ পাণবাৰী আৰু ৰঙামাটিৰ মাজত অৱস্থিত।
১৫ আৰু ১৬ শতিকাত নিৰ্মিত এই তিনিটা গম্বুজযুক্ত মছজিদে ইছলামীয় স্থাপত্যশৈলীৰ উল্লেখযোগ্য নিদৰ্শন পোৱা যায়।
এই অঞ্চলত চলোৱা খনন কাৰ্যত মোগল যুগৰ এখন নগৰৰ অৱশেষ, ইটাৰ বেদী, পোৰা মাটিৰ পাত্ৰ ইত্যাদি উদ্ধাৰ হৈছে।
ৰন্ধিবৰ বাবে, কেঁচাকৈ খাবৰ বাবে বা চাইডাৰ উৎপাদনৰ দৰে অনেক ব্যৱহাৰৰ বাবে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ভিন্ন স্বাদৰ
আপেল গছসমূহ আৰু ফলবোৰ বহুসংখ্যক ভেঁকুৰ, বেক্টেৰিয়া আৰু কীটৰ দ্বাৰা সহজে আক্ৰান্ত হ'ব পাৰে, আৰু এনে সমস্যাক বহুসংখ্যক জৈৱিক আৰু অ-জৈৱিক উপায়েৰে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰি।
২০১০ চনত আপেল উৎপাদনৰ ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু নিৰ্বাচিত প্ৰজননৰ ওপৰত গৱেষণাৰ অংশ হিচাপে এই ফলৰ জিনম চিকুৱেঞ্চিং কৰা হৈছিল।
বাণিজ্যিক উৎপাদকসকলে বজাৰৰ পছন্দৰ বাবে ৭ৰ পৰা ৮.৫ ছেণ্টিমিটাৰ ব্যাসৰ আপেল উৎপাদন কৰাত গুৰুত্ব দিয়ে।
আনহাতে ৫.৫ ছেণ্টিমিটাৰ তলৰ আপেল সাধাৰণতে ৰস তৈয়াৰ কৰাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু এইবোৰৰ বজাৰৰ মূল্য কম হয়।
পকা আপেলৰ ছাল সাধাৰণতে ৰঙা, হালধীয়া, সেউজীয়া, গুলপীয়া, বা ৰুচেট ৰঙৰ হয়, যদিও বহুতো দ্বি-বা ত্ৰি ৰঙৰ প্ৰকাৰো পোৱা যায়।
এছিয়া আৰু ইউৰোপত সহস্ৰাধিক বছৰ ধৰি আপেল উৎপাদন কৰা হৈছিল আৰু ইউৰোপীয় উপনিৱেশসকলে উত্তৰ আমেৰিকালৈ ইয়াক আনিছিল।
নৰ্চ, গ্ৰীক আৰু ইউৰোপীয় খ্ৰীষ্টান ঐতিহ্যকে ধৰি বহুতো সংস্কৃতিত আপেলৰ ধাৰ্মিক আৰু পৌত্ৰিক তাৎপৰ্য আছে।
আপেল হৈছে এক পাতল গছ, সাধাৰণতে খেতিত ২ৰ পৰা ৪.৫ মিটাৰ ওখ আৰু বনৰীয়া অৱস্থাত ৯ মিটাৰ পৰ্যন্ত হয়।
যেতিয়া খেতি কৰা হয়, আকাৰ, আকৃতি আৰু শাখাৰ ঘনত্ব ৰুটষ্টক বাছনি আৰু ট্ৰিমিং পদ্ধতিৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।
১৫৮৬ চনত চিলাৰায়ে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰেদি ডিক্ৰাইলৈ এক অভিযান চলায় আৰু ডিক্ৰাই নৈৰ পাৰত তয়াময়া যুদ্ধ হয়।
এই আক্ৰমণ সমূহৰ কালত কোচসকলে কোচবিহাৰত থকা তেওঁলোকৰ ৰাজধানী কোচ বিহাৰৰ পৰা বৰ্তমানৰ লখিমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰলৈ ৩৫০ মাইল দীঘল এটা গড় আলি নিৰ্মাণ কৰিছিল।
কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণৰ সতীয়া ভাতৃ গোহাঁই কমলৰ তত্ত্বাৱধানত এই আলি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল বাবে এই আলিৰ নাম গোহাঁই কমল আলি হিচাপে জনাজাত।
১৯৭৫ চনৰ আগষ্টত, ২৬ বছৰ বয়সত এটা ওদিছি নৃত্য তেওঁৰ জীৱনক সম্পূৰ্ণ সলনি কৰি দিয়ে, যেতিয়া তেওঁ সুযোগমতে ভুলাভাই মেমোৰিয়াল ইনষ্টিটিউটত প্ৰৱেশ কৰে, আৰু দুই তৰুণ নৃত্যশিল্পীক ওদিছিৰ এটা পাৰ্ফৰমেঞ্চ দৰ্শন কৰে।
এইটোত তেওঁ এধৰণৰ আবেগৰ লগত উপচি উঠিছিল ইয়াৰ আগত তেওঁ কেতিয়াও চিনাকি হোৱা নাছিল, তেওঁৰ অত্যন্ত জটিল ছন্দ, নিদৰ্শন আৰু অত্যাধুনিক হাত-চকুৰ ইঙ্গিত সত্ত্বেও।
তেখেত গুৰু কেলুচৰণ মহাপাত্ৰৰ এগৰাকী ছাত্ৰ হৈছিল যাৰ পৰা তেখেত নিতৌ ১২-ৰ পৰা ১৪ ঘণ্টা নৃত্যৰ শিল্প শিকিছিল আৰু শিক্ষানবিশ হিচাপে বহু কষ্টৰ সন্মুখিন হয়।
তেখেত নিজকে কঠিন ট্ৰাউজাৰ, হাল্টাৰ ডিঙি, বন্ধ কান্দৰ ছোৱালী দি সোণৰ প্ৰসাৰিত চুলি প্ৰতিমা গৌৰীৰ পৰা পিছত গৌৰী আম্মা বা গৌৰী মা হিচাপে ৰূপান্তৰিত কৰিছিল, কাৰণ তেখেত তেখেতৰ ছাত্ৰসকলৰ মাজত স্নেহসুলভ পৰিচিত আছিল।
বেংগালুৰুৰ উপকণ্ঠত অৱস্থিত নৃত্যগ্ৰাম, ভাৰতৰ প্ৰথম বিনামূল্য নৃত্য গুৰুকুল হৈ উঠিছিল, বিভিন্ন ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ বাবে সাতটা শাত্ৰীয় নৃত্যশৈলীৰ বাবে সাত গুৰুকুল আৰু দুখন মাৰ্শাল আৰ্ট ফৰ্মৰ বাবে আছে ছাউ আৰু কালাৰিপাট্ট।
নৃত্য বিদ্যালয়ৰ ভাৰতৰ সকলো অঞ্চলৰ পৰা শিক্ষাৰ্থীসকলৰ এটা সৰু সম্প্ৰদায় আছে, কিন্তু এটা সাধাৰণ লক্ষ্য - নৃত্য।
তেওঁৰ নৃত্যক নিখুঁত কৰিবলৈ তেখেত মাদ্ৰাজৰ গুৰু কল্যাণিধি নাৰায়ণৰ পৰা অভিনয়ৰ পঢ়া-শুনা আৰম্ভ কৰিছিল।
প্ৰায় একে সময়তে, মুম্বাইৰ জুহুৰ পৃথ্বী থিয়েটাৰত প্ৰতিমা তেওঁৰ নিজস্ব নৃত্যৰ স্কুল আৰম্ভ কৰিছিল।
১৯৮৭ চনত কবিৰ বেদীৰ পৰা বিচ্ছেদ হোৱাৰ পিছত, তেখেত এখন আশ্ৰয়স্থল সন্ধান কৰিছিল আৰু তেখেত এটা নৃত্য পাইছিল।
ন বছৰ বয়সত, তেওঁক কিছুদিনৰ বাবে কৰ্ণাল জিলাৰ এখন গাঁৱত তেওঁৰ মাহীৰ ওচৰত থাকিবলৈ পঠিওৱা হৈছিল, যত তেখেত এটা স্থানীয় বিদ্যালয়ত পঢ়া-শুনা কৰিছিল।
উভতি অহাৰ পিছত তেওঁক পাঁচগণিতত কিমিনচ উচ্চ বিদ্যালয়ত পঠিওৱা হয়, যত তেওঁ তেওঁৰ প্ৰাথমিক পঢ়া-শুনা কৰে।
তেখেতৰ দেউতাক লক্ষ্মীচান্দ গুপ্ত, হাৰিয়ানাৰ কৰ্ণাল জিলাৰ পৰা আগৰৱাল পৰিয়ালৰ এজন ব্যৱসায়ী আৰু তেওঁৰ মাক ৰেবা, এখন বঙালী পৰিয়ালৰ জীয়েক।
তেখেতৰ বিবাহৰ বিৰোধিতা কৰাৰ বাবে তেওঁৰ দেউতাকক ঘৰ এৰি গুচি যাব লগা হৈছিল, ইয়াৰ পিছতেই তেখেত দিল্লীত কাম কৰিবলৈ লয়।
১৯৭৮ চনত, তেখেত মুম্বাইৰ জুহু বিচে বলিউড মেগাজিন, চিনেমাব্লিটজ-ৰ উদ্বোধনৰ বাবে দিনৰ সময়ত প্ৰচাৰৰ খবৰত আহিছিল।
প্ৰতিজন মানুহেই জন্মসূত্ৰে কেতবোৰ প্ৰাকৃতিক অধিকাৰ বহন কৰে, যিসমূহৰ ওপৰত কোনো কৰ্তৃপক্ষই হস্তক্ষেপ কৰিব নোৱাৰে।
অৰ্থাত ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতিকতাবাদৰ ব্যাখ্যা অনুসৰি ব্যক্তিক স্বাধীনতা উপভোগ কৰাত কোনো কৰ্তৃপক্ষই বাধা দিব নোৱাৰে।
ধ্ৰুপদী উদাৰবাদৰ মতে সভ্য সমাজে ৰাষ্ট্ৰ, বজাৰ আৰু ব্যক্তিৰ মাজত সমন্বয় স্থাপন কৰে, য'ত বজাৰ এখন স্বনিয়ন্ত্ৰিত গোট।
ধ্ৰুপদী উদাৰনৈতকিতাবাদে কয় যে স্বাধীনতাৰ প্ৰমূল্যৰ যোগেদি প্ৰতিজন ব্যক্তিয়েই বজাৰত নিজৰ পচন্দ অনুসৰি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।
জন ষ্টুৱাৰ্ট মিলে তেওঁৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ ত উল্লেখ কৰিছে যে ব্যক্তিৰ স্ব-সম্পৰ্কিত বিষয়ত ৰাষ্ট্ৰ বা আন কোনো সংস্থাই হস্তক্ষেপ কৰাটো অনুচিত, কিন্তু আনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বিষয়ত ন্যূনতম সীমাবদ্ধতা থকাটো প্ৰয়োজন।
উদাৰনৈতিকতাবাদ বা উদাৰতাবাদ হৈছে এনে এক ৰাজনৈতিক দৰ্শন আৰু মতাদৰ্শ যি স্বাধীনতা, শাসিত লোকৰ সম্মতি তথা আইনৰ আগত সমতাৰ ভিত্তিত প্ৰতিষ্ঠিত।