polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
গোলকীয় উত্তাপ বৃদ্ধিত ৫০ শতাংশ অৰিহণা যোগায় বায়ুমণ্ডলত থকা কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড গেছে॥এই গেছৰ প্ৰধান উৎসসমূহ হ’ল – জীৱাষ্ম ইন্ধনৰ দহন আৰু বনাঞ্চল ধ্বংস, বিভিন্ন কাৰণত ভূমি পৰিষ্কাৰ আৰু দহন , যিকোনো কাৰ্বনযুক্ত পদাৰ্থৰ দহন ইত্যাদি।
সূৰ্যৰ পোহৰ সেউজ গৃহ আৱৰণেদি পাৰ হৈ আহি ভূ-পৃষ্ঠৰ ওপৰত পৰে আৰু ভূ-পৃষ্ঠই ইয়াক পুনৰ প্ৰতিফলিত কৰি পঠাই দিয়ে।
কিন্তু সেউজ গৃহ আৱৰণে আৰু কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইডৰ তৰপে এই তাপখিনিক সম্পূৰ্ণৰূপে পুনৰ ঘূৰি যোৱাত বাধা প্ৰদান কৰে।
যদি এই সেউজ গৃহ প্ৰভাৱৰ বাবে জগৰীয়া গেছসমূহ বৰ্তমানৰ হাৰতে বৃদ্ধি পাই থাকে তেনেহ’লে ২০৫০ চনত গোলকীয় উষ্ণতা ১.৫ ছে.ৰ পৰা ৫.৬ ছে. পৰ্য্যন্ত বৃদ্ধি পাব পাৰে।
সেউজ গৃহ প্ৰভাৱৰ ফলস্বৰূপে কেৱল গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধি হোৱাই নহয়, ই জলবায়ু আৰু প্ৰাকৃতিক পদ্ধতি সমূহৰ ওপৰতো যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলায়।
খজুৱতি আৰু ছালত পানী জলা বন্ধা এই ৰোগ সাধাৰণতে কম বয়সীয়া লোকৰ হয় যদিও যি কোনো বয়সৰ লোক ৰোগাক্ৰান্ত হ'ব পাৰে।
সৰু আই ৰোগত ভোগা ৰোগীৰ ছালৰ পানীৰ স্পৰ্শত আহিলে নাইবা ৰোগীৰ হাঁচি, থুই, খেকাৰৰ ড্ৰপলেট সংক্ৰমণৰ মাধ্যমেৰে ৰোগ বিয়পে।
বৰ আই আৰু মাজু আইৰ ফোঁহা বিলাকৰ পাৰ্থক্য হ'ল: বৰ আইৰ ফোঁহা সাধাৰণ আৰম্ভণিতে মুখমণ্ডল, বাহু আৰু হাতত ওলোৱাৰ পিছতহে শৰীৰৰ অন্য অংশত ওলায়।
ৰোগী ব্যক্তিৰ সান্নিধ্যত আহিলে ৰোগ বিয়পিছিল ঘাইকৈ থুই, খেকাৰ, লেলাৱতি, শেঙুন, ছালৰ তেজ-পূঁজ আদিৰ দ্বাৰা ড্ৰপলেট সংক্ৰমণৰ যোগেদি।
শৰীৰত ৰোগৰ বীজাণুৱে প্ৰৱেশ কৰাৰ পৰা ৰোগৰ লক্ষণসমূহ ফুটি উঠালৈকে এই সময়ছোৱাক ইনকুবেচন পিৰিয়ড বোলে।
কিন্তু ছালত ফোঁহা ওলোৱাৰ পৰা ছালৰ অন্তিমটো শুকান নিকৰি সৰি পৰালৈকে ৰোগী আনক সংক্ৰমণ কৰিব পৰাকৈ বিপদজনক হৈ থাকে।
১৭৯৬ চনত এডৱাৰ্ড জেনাৰ নামৰ ব্ৰিটিছ চিকিৎসক এজনৰ প্ৰচেষ্টাত এই ৰোগৰ ছিটা উদ্ভাৱন হয়।
হয়, ৰোগাক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ সৰ্ব শৰীৰত এক বিশেষ ধৰণৰ ফোঁহা উঠিছিল আৰু শুকালে স্পষ্ট দাগ ঘাইকৈ মুখত ৰৈ গৈছিল।
ভেৰিঅ'লা ভাইৰাচে সৃষ্টি কৰা এই ৰোগে এটা সময়ত সমগ্ৰ বিশ্বতে ত্ৰাসৰ সৃষ্টি কৰিছিল আৰু ৩৫ শতাংশলৈকে ৰোগীৰ মৃত্যু ঘটিছিল।
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ একানপতিয়া প্ৰচেষ্টাত বিশ্বজুৰি এই ৰোগৰ ছিটা কেইবাদশকজুৰি প্ৰদান কৰা হয়।
গবেষণাৰ বাবে বৰ আইৰ ভেৰিঅ'লা ভাইৰাচ আমেৰিকা আৰু ৰাচিয়াৰ লেবৰেটৰীত এতিয়াও সংৰক্ষিত কৰি থোৱা আছে।
১৮৬৫ চনত ব্ৰিটিছ চাৰ্ভেয়ৰ জেনেৰেল এণ্ড্ৰিউ ৱাগ ৰ পৰামৰ্শ ক্ৰমে ৰ’য়েল জিঅ’গ্ৰাফিকেল চ’ছাইটি য়ে এভাৰেষ্ট নামটো প্ৰদান কৰে।
অৱশ্যে পৃথিৱীৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা সৰ্বোচ্চ উচ্চতাত থকা শৃংগটো হৈছে এণ্ডিজ পৰ্বতমালাৰ ’মাউণ্ট চ্চিমব’ৰাজ’ ]]।
১৯৬৪ চনৰ পৰা গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ নিয়মীয়া শিল্পীৰূপে তেখেতে 'গোবৰ্ধন চৰিত' আৰু 'মইনাৰ সংবাদ' নাটকেৰে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে।
পাছলৈ জাহ্নু বৰুৱাৰ 'হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়' চলচ্চিত্ৰত এজন দুৰ্দশাগ্ৰস্ত খেতিয়কৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰি তেখেতে লোকাৰ্ণ' চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
কোনো বিচাৰ নোহোৱাকৈ ৫৪ বছৰ জেলত থকা মাচাং লালুঙৰ বিষয়ে নিৰ্মিত ' ' নামৰ অসমীয়া চুটি ছবিখনত তেখেতে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
অসম অভিযান্ত্ৰিক প্ৰতিষ্ঠানত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰাৰ পাছত তেওঁ পুনৰ বৰদেউতাকৰ ওচৰলৈ যায় নগাঁৱলৈ।
নগাঁৱত তেখেতে অসমৰ নাট্যজগতৰ দুজন বিশেষ নমস্য ব্যক্তি চন্দ্ৰ ফুকন আৰু সাৰদাকান্ত বৰদলৈৰ অভিনয়ত আকৃষ্ট হৈছিল।
কলকাতাৰ পৰা অসমলৈ অভিনয় কৰিবলৈ অহা প্ৰখ্যাত নাট্যশিল্পী শম্ভু মিত্ৰ, উৎপল দত্ত, তৃপ্তি মিত্ৰৰ অভিনয়েও তেখেতক আকৰ্ষিত আৰু অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।
প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা অৱস্থাতেই বণিয়াই ধলপুৰ এৰে আৰু বৰদেউতাক নন্দেশ্বৰ বণিয়াৰ লগত থাকিবলৈ লয়।
পাছত তেওঁ গুৱাহাটীৰ প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয় আৰু অসম অভিযান্ত্ৰিক প্ৰতিষ্ঠানত উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
'গোৱৰ্দ্ধন চৰিত' নাটকৰ নায়কৰ চৰিত্ৰত ইন্দ্ৰ বণিয়াই বলিষ্ঠ অভিনয় কৰি দৰ্শক ৰাইজৰ মন মোহে।
ইপিনে সোণালীৰ ড্ৰাগছ সেৱনৰ পৰিমাণ বাঢ়ি যোৱাত তাইক পুনৰসংস্থাপন কেন্দ্ৰত ভৰ্ত্তি কৰিবলগীয়া হয়।
অভিজিতৰ ওচৰ চাপি গৈ মেঘনা শেষত গৰ্ভৱতী হয় আৰু এই কথা অভিজিতৰ পত্নীক কৈ দিয়াত অভিজিতে মেঘনাক পনাছৰ পৰা আঁতৰাই দিয়ে।
ইণ্ডিয়া এফএমৰ তৰণ আদৰ্শই ইয়াক পাঁচৰ ভিতৰত ৩.৫ নম্বৰ দি কয় যে "বাস্তৱধৰ্মী ছবিৰ মুকুটবিহীন সম্ৰাট মধুৰ ভাণ্ডাৰকাৰৰ এই ছবিখনে আপোনাৰ মনক পোহৰাই তোলে,গতিপ্ৰদান কৰে,অনুপ্ৰাণিত কৰে,আশ্চৰ্য্যান্বিত আৰু নিশ্চিতভাৱে মনোৰঞ্জন প্ৰদান কৰে"।
আনহাতে চিএনএন আইবিএনৰ ৰাজীৱ মাচান্দে ইয়াক ৫ৰ ভিতৰত ৩ নম্বৰ দি কয় যে "ইয়াক এক বাস্তৱধৰ্মী চিনেমা বুলি নাভাবি এক আঞ্জাত গৰম তোলা মছলাযুক্ত চিনেমা বুলি চাওক আৰু মই ভাবো আপুনি কোনো অভিযোগ নকৰিব।
" সুভাষ কে ঝাই ইয়াক প্ৰকৃতাৰ্থত এক ভাল ছবি বুলি মন্তব্য দি কৈছে যে ছবিখনৰ চৰিত্ৰবোৰে প্ৰায় সকলোখিনি হেৰুৱাই পেলালেও দৰ্শকে মনত এক স্থায়ী ধাৰণা লৈ যাব।
নিউজডোজ ডট কমে কৈছে " "মৰ জাৱা" আৰু বিষয় সংগীতটোৰ দৰে ভাল গীত সমূহে ইয়াক উচ্চ মধ্যমীয়া পৰ্যায়ত ৰাখিছে।
মধুৰ ভাণ্ডাৰকাৰে তেওঁৰ ছবিৰ বাবে এক ভাল সংগীত লাভ কৰিছে আৰু ছলিম-ছুলেইমানে যথেষ্ট ভাল কাম কৰিছে।
" বলীউদ হাংগামাই কয় "ফেশ্বনৰ আটাইবোৰ গীতেই ভাল আৰু "কুছ খাছ","আছিয়ানা","ফেশ্বন কা জলৱা" গীতকেইটা খুবেই ভাল।
কৰ্পোৰেট,পেজ৩ আদিৰ সংগীত কিছু সফল হ'লেও ফেশ্বনৰ আগলৈকে ভাণ্ডাৰকাৰ ছবি সংগীতৰ বাবে জনা নগৈছিল।
দেউতাকৰ অনিচ্ছা সত্ত্বেও মেঘনাই দুচকুত সপোনৰ মেটমৰা বোজা কঢ়িয়াই সদাব্যস্ত চহৰ মুম্বাইত খোজ দিয়ে।
কিন্তু বিখ্যাত ডিজাইনাৰ বিনয় খোচলা ৰ সহকাৰী হিচাপে কাম কৰা তাইৰ পুৰণি চিনাকি সমকামী ডিজাইনাৰ ৰোহিতে তাইক যথেষ্ট সহায় কৰে।
মুম্বাইৰ বিখ্যাত মডেলিং প্ৰতিষ্ঠান পনাছৰ উচ্চ বিষয়া অনিশা ৰয় ৰ নজৰ মেঘনাৰ ওপৰত পৰে তেওঁ মেঘনাক পনাছৰ মালিক অভিজিত ছৰিণ ৰ লগত চিনাকি কৰায় দিয়ে।
সেঈ সময়ত সোণালীয়ে পনাছক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি থাকে যদিও তাইৰ ড্ৰাগছ সেৱনৰ অভ্যাসে সকলোকে অস্বস্তিত পেলায়।
ৰাহুল অৰোৰাৰ এক ফেশ্বন শ্বোত তেওঁ ফেশ্বন বিশ্বৰ ৰথী মহাৰথী সকলৰ লগতে চুপাৰমডেল সোণালী গুজৰাল কো লগ পায়।
কাৰ্ত্তিকৰ উচ্চহাৰৰ মাচুল পৰিশোধ কৰিবলৈ মেঘনাই জেনেট নামৰ মডেল এজনীৰ কথামতে অন্তৰ্বাসৰ বিজ্ঞাপনো কৰিবলগীয়া হয়।
কিন্তু সেই ফটো দেখি মেঘনাৰ আশ্ৰয়দাতা মোমায়েক মামীয়েকে তাইক ঘৰৰ পৰা উলিয়াই দিয়ে আৰু মেঘনাই মানৱৰ লগত একেটা ঘৰতে থাকিবলৈ লয়।
ফেশ্বন হ'ল মধুৰ ভাণ্ডাৰকাৰৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত, সহ-প্ৰযোজিত, সহ-ৰচিত ২০০৮ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ।
এই ছবিখনত কৰা অভিনয়ৰ বাবে প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা আৰু কংগণা ৰাণাৱতে ৫৬তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী আৰু শ্ৰেষ্ঠ সহঃ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে।
ছানছিল্কে নিজৰ বিজ্ঞাপনৰ অৰ্থে এই সংগীতৰ লগত চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰিছে আৰু ছবিখনৰ প্ৰচাৰ কাৰ্যত অংশগ্ৰহণ কৰিছে।
১৯ শতিকাৰ মাজভাগত মাৰোৱাৰী ব্যৱসায়ীসকলে ধনশিৰী নৈৰ ঘাটৰ কাষতে 'গোলা' অৰ্থাৎ সৰু দোকান পাতিছিল।
তদুপৰি আন এক প্ৰবাদ অনুসৰি ধনশিৰী নৈৰ ঘাটত আহোমসকলৰ গোলা-বাৰুদ থোৱা ঘৰ আছিল কাৰণে এই ঘাটটোৰ নাম গোলাঘাট হয়গৈ।
সৰুপথাৰৰ নগাজৰী খনিকৰ গাঁৱত পোৱা ৫ম শতিকাৰ শিলালিপিৰ পৰা বুজা যায় যে সেই সময়ত দৈয়াং-ধনশিৰী উপত্যকাত এক স্বাধীন ৰাজ্য আছিল।
আকৌ এই অংশত পোৱা নানান ইটাৰে নিৰ্মিত ভৱন, মঠ-মন্দিৰ আদিৰ ধংসাৱশেষ আদিয়ে ৯ম-১০ম শতিকাৰ এখন ৰাজ্যৰ উমান দিয়ে।
মূল কাহিনীটো একে ৰাখি ফৰেভাৰ ড'ন সম্পূৰ্ণৰূপে বেলাৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা ৰচিত হৈছিল য'ত জেকব আৰু কুকুৰনেছীয়া মানুহৰ কথাবোৰ সামান্যতম হে উল্লেখিত হৈছিল,য'ত ভিক্টোৰিয়া আৰু লৰেণ্ট জীৱিত আছিল আৰু ইয়াৰ এক উপসংহাৰো আছিল।
কিতাপখনৰ যিটো অংশ লিখিবলৈ মেয়াৰক আটাইতকৈ বেছি সময় লাগিছিল সেইখিনি আছিল এক ভেম্পায়াৰলৈ বেলাৰ ৰূপান্তৰৰ পিছৰ তিনিমাহৰ বৰ্ণনা,কাৰণ "সেই অংশৰ প্ৰতিটো শব্দ লিখিবলৈ যিমান সময় খৰচ কৰা হৈছিল সেয়া সম্ভৱতঃ বাকী অংশত খৰচ কৰা সময়ৰ প্ৰায় দহগুণ আছিল"।
২০০৩ চনত ভেম্পায়াৰৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰি থাকোতে তেওঁৰ ইনকিউবাচ নামৰ এক সন্তান জন্ম দিব পৰা পিশাচৰ লগত পৰিচিতি ঘটে আৰু তেতিয়াই তেওঁৰ মনলৈ বেলা গৰ্ভৱতী হোৱাৰ চিন্তা আহে।
নিজৰ সন্তানটিক হত্যা নকৰিবলৈ বেলাৰ সিদ্ধান্ত মেয়াৰৰ পৰাই অনুপ্ৰাণিত আছিল কাৰণ মেয়াৰক যদি কোনোবাই তেওঁ নিজে জীয়াই থাকিবলৈ তেওঁৰ সন্তানটিক হত্যা কৰিবলৈ ক'লেহেতেন,তেওঁ ফলাফলৰ কথা চিন্তা নকৰি কেৱল তাক জন্ম দিলেহেতেন।
সেয়া লিখি তেওঁ "খুব আনন্দ পাইছিল" আৰু কিতাপখন বেলাৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা শেষ কৰিব বিচাৰিছিল কিন্তু ইয়াক "কিছু কঠিন" বুলিও ভাবিছিল কাৰণ তেওঁ কাহিনীটো আৰু সলনি কৰিব নোৱাৰে।
বেলাৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা ৰচিত তৃতীয় খণ্ডটিত এক ভেম্পায়াৰলৈ বেলাৰ যন্ত্ৰণাময় ৰূপান্তৰ তথা নতুন জীৱনত বেলাই নিজৰ নতুন শক্তিসমূহক লৈ কৰা অনুভৱৰ বৰ্ণনা আছে।
ইপিনে ইৰিণা নামৰ ভেম্পায়াৰ এজনীয়ে ৰেণেস্মেক ভুলক্ৰমে "অমৰ শিশু" অৰ্থাৎ জন্মৰ পিছত ভেম্পায়াৰ হোৱা শিশু বুলি ভাবে।
ইৰিণাই ৰেণেস্মেৰ কথা ভল্ট্চুৰিক কোৱাত ভল্ট্চুৰিয়ে ৰেণেস্মেৰ লগতে কালেন পৰিয়ালক ধ্বংস কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত কৰে।
ৰেণেস্মে যে "অমৰ শিশু" নহয় সেয়া ভল্ট্চুৰিক বিশ্বাস জন্মাবলৈ কালেন পৰিয়ালে গোটেই পৃথিৱীৰ পৰা বিভিন্ন ভেম্পায়াৰ দলক নিমন্ত্ৰণ কৰে।
সকলো সাক্ষ্য গ্ৰহণৰ পিছত ভল্ট্চুৰিয়ে তেওঁলোকক যে ভুল তথ্য দিয়া হৈছিল সেয়া বুজি পায় আৰু ইৰিণাক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়।
সেই সময়তে এলিছ আৰু জেস্পাৰে নেহুৱেল নামৰ ১৫০ বছৰীয়া ৰেণেস্মেৰ দৰে মানুহ আৰু ভেম্পায়াৰৰ বৰ্ণসংকৰ এজনক লগত লৈ তাত উপস্থিত হয়।
ব্ৰেকিং ড'নে সমালোচকৰ পৰা মিশ্ৰিত সঁহাৰি লাভ কৰে আৰু অধিক বয়স্ক বিষয় তথা ধাৰণা সম্পন্ন হোৱা হেতুকে শৃংখলাটিৰ আটাইতকৈ বিতৰ্কিত কিতাপ হৈ পৰে।
লেভ গ্ৰচমেনে লিখিছে "প্ৰথমতে,যিহেতু এমাজনত বহুতো একতাৰকাযুক্ত মতামত প্ৰকাশ পাইছে,মই সমুখ সমৰত কওঁ : মই ব্ৰেকিং ড'ন ভাল পাইছো"।
স্কুল লাইব্ৰেৰী জাৰ্ণালৰ কাৰা ভণ ৰেংগল কিনছেয়ে কিতাপখনক মুগ্ধকৰ বুলি কৈ ধনাত্মক মন্তব্য দিয়ে আৰু কয় "এই উপন্যাসখনি আগৰকেইখনতকৈ অধিক ৰহস্যঘন,মেয়াৰৰ কাহিনীৰ ছাকনৈয়া বোৰ চৰিত্ৰৰ বাহিৰ হৈ নাযায়"।
দ্য চাৰ্লট অৱজাৰ্ভাৰে ইয়াক "খুব ভালকৈ গুঠা হৈছে" বুলি কয় যদিও ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্যক সমালোচনা কৰি কয় "মই ভাবো ইমানবোৰ কথা এখন কিতাপত লিখাটো উচিত নাছিল।
" চিকাগো ট্ৰিবিউনৰ মেৰী হেৰিছ ৰাছেলে ইয়াক আনন্দদায়ক অধ্যয়ন আখ্যা দি কয় যে ষ্টিফেনি মেয়াৰে "পৰিয়াল,চেমনীয়াসকল আৰু জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ বিষয়ে তেওঁৰ ৰসাল লিখনিৰ ধাৰাবাহিকতা বজাই ৰাখিছে", য'তনেকি টাইমে ইয়াক "বেলা আৰু এডৱাৰ্ডৰ মালিতাৰ এক বন্য কিন্তু সন্তোষদায়ক সামৰণি" বুলি অভিহিত কৰি ইয়াক - ৰ মৰ্যাদা দিয়ে।
ব্ৰেকিং ড'ন মুকলি হোৱাৰ আগতেই টোৱাইলাইট শৃংখলাৰ অন্য তিনিখন কিতাপৰ আমেৰিকাত ৮.৫ মিলিয়ন আৰু য়ুকেত ২ মিলিয়ন কিতাপ বিক্ৰী হৈছিল।
ব্ৰেকিং ড'ন ২০০৮ৰ এক অতি প্ৰত্যাশিত উপন্যাস আছিল যাৰ কথা দ্য গাৰ্ডিয়ানে এনেদৰে লিখিছিল "গোটেই পৃথিৱীৰ চেমনীয়াসকলে ষ্টিফেনি মেয়াৰৰ ভেম্পায়াৰ শৃংখলাৰ পৰৱৰ্তী উপন্যাসখনৰ বাবে অধীৰ আগ্ৰহেৰে বাট চাই আছে"।
ব্ৰেকিং ড'নে ইউএচএ টুডেৰ 'শীৰ্ষ ১৫০ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা কিতাপৰ তালিকা'ত প্ৰথম স্থানত অভিষিক্ত হয় আৰু সেই তালিকাত ই প্ৰায় ৫৮ সপ্তাহ কটায়।
২ আগষ্ট,২০০৮ত ইয়াৰ প্ৰকাশৰ প্ৰায় তিনিসপ্তাহ আগৰে পৰা মেয়াৰে ব্ৰেকিং ড'নৰ পৰা "দিনটোৰ উক্তি" হিচাপে প্ৰতিদিনে একোটা উক্তি প্ৰকাশ কৰে।
২ আগষ্ট,২০০৮ত প্ৰায় ৪,০০০ কিতাপৰ দোকানত মধ্যৰাত্ৰি প্ৰকাশ অনুষ্ঠান পাতি আনুষ্ঠানিক ভাৱে ব্ৰেকিং ড'নক মুক্তি দিয়া হয় যাৰ অধিকাংশতেই সাজ-সজ্জা,তথ্য প্ৰতিযোগিতা,হস্তকলা,ফেচ পেইণ্টিং আদি অনুষ্ঠিত হৈছিল।
চকলেট নিৰ্মাণকাৰী সংস্থা গ'ডিভা ই টোৱাইলাইটক বিষয় হিচাপে লৈ এক চকলেট বাৰো নিৰ্মাণ কৰে যাক বাৰ্ণছ এণ্ড নোবেলছৰ কিতাপৰ দোকানত প্ৰকাশ অনুষ্ঠানৰ দিনা মুকলি কৰা হয়।
ইয়াৰ প্ৰথম ভাগত বেলা আৰু এডৱাৰ্ডৰ বিয়া তথা ব্ৰাজিলৰ উপকূলীয় অঞ্চলত অৱস্থিত,কাৰ্লাইলে এস্মেৰ কাৰণে কিনা এক ব্যক্তিগত দ্বীপ 'আইলেণ্ড এস্মে'ত তেওঁলোকে কটোৱা মধুচন্দ্ৰিকাৰ বৰ্ণনা আছে।
মধুচন্দ্ৰিকাৰ দ্বিতীয় সপ্তাহতেই বেলাই আৱিষ্কাৰ কৰে যে আধা-মানুহ আধা-ভেম্পায়াৰ সন্তান এটিৰে তাই গৰ্ভৱতী আৰু এই ভ্ৰূণটি এক অপ্ৰাকৃতিক গতিত বাঢ়িবলৈ ধৰিছে।
কাৰ্লাইলৰ সৈতে সম্পৰ্ক কৰাত তেওঁ বেলাৰ গৰ্ভাৱস্থা নিশ্চিত কৰে আৰু দুয়ো লগে লগে ফোৰ্কছ,ৱাছিংটনলৈ ঘূৰি আহে।
ভ্ৰূণটি অসাধাৰণ গতিত বাঢ়িবলৈ ধৰা দেখি এডৱাৰ্ড বেলাৰ স্বাস্থ্য সম্পৰ্কে সজাগ হয় আৰু ভ্ৰূণটিয়ে বেলাক ধ্বংস কৰি পেলাব বুলি ভাবি বেলাক গৰ্ভপাত কৰাবলৈ জোৰ কৰে।
কিতাপখনৰ দ্বিতীয় খণ্ডটি আকাৰ পৰিৱৰ্তক জেকব ব্লেকৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা ৰচিত আৰু ই বেলাৰ গৰ্ভাৱস্থা তথা সন্তানজন্মক সামৰি লয়।
ইপিনে জেকবৰ কুইলেট কুকুৰনেছীয়া বাঘৰ দলটিয়ে নিৰাপত্তাৰ খাতিৰত বেলা আৰু সন্তানটিক হত্যা কৰিবলৈ থিৰ কৰে।
বেলাক মৃত বুলি ভাবি জেকবে নৱজাতিকা ৰেণেস্মেক হত্যা কৰিবলৈ আহে কিন্তু ৰেণেস্মেত সি নিজৰ সাঁচ অংকিত হোৱা দেখা পায়-যি হ'ল এটা প্ৰক্ৰিয়া যাৰ দ্বাৰা স্বয়ংক্ৰিয় ভাৱে কুকুৰনেছীয়া মানুহবোৰে সিহঁতৰ জীৱনসংগী বিচাৰি পায়।
পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ বেছি ব্যতিক্ৰমী শিশুটোক তুমি কি নাম দিবা? বহুতো শিশু নামৰ ৱেবচাইট বিচাৰি মই চলাথ কৰিছিলো।
কিন্তু শেষত ভাবিলো যে কোনো মানুহৰ নামেই ইয়াত খাপ নাখাব আৰু প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰি নিজেই নামটি সৃষ্টি কৰিলো।
ব্ৰেকিং ড'ন আমেৰিকান ঔপন্যাসিকা ষ্টিফেনি মেয়াৰৰ টোৱাইলাইট শৃংখলাৰ চতুৰ্থ আৰু অন্তিমখনি উপন্যাস।
তিনিটা খণ্ডত বিভক্ত এই উপন্যাসখনৰ প্ৰথম আৰু তৃতীয় খণ্ডটি বেলা স্বানৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা আৰু দ্বিতীয় খণ্ডটি জেকব ব্লেকৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা ৰচনা কৰা হৈছে।
তৃতীয় উপন্যাস ইক্লিপ্সৰ ঠিক পিছৰেপৰাই ইয়াৰ কাহিনীভাগ আৰম্ভ হৈছে য'ত বেলা আৰু এডৱাৰ্ড কালেন বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় ফলত জেকব ব্লেক মৰ্মাহত হৈ পৰে।
যেতিয়া বেলাই এক অপ্ৰত্যাশিত পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হয়,তাইৰ পৰিৱৰ্তনৰ বাবে কৰণীয়খিনি কৰে আৰু তাইৰ প্ৰেমৰ হকে অন্তিম যুদ্ধখন যুঁজিবলৈ সাজু হয়।
শ্বেইকছপীয়েৰৰ মাৰ্চেন্ট অৱ ভেনিচ আৰু এ মিডছামাৰ নাইটছ ড্ৰীমে ব্ৰেকিং ড'নক প্ৰভাৱান্বিত কৰিছে।
মেয়াৰে সিদ্ধান্ত কৰে যে এলিছে তেওঁৰ নিৰ্দেশসমূহ মাৰ্চেন্ট অৱ ভেনিচৰ পৃষ্ঠা এটাত লিখিব আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা এয়া ঈংগিত দিয়া হয় যে নাটক খনৰ দৰেই কিতাপখনৰো শেষত এক মানসিক যুঁজ হে হ'ব,শাৰীৰিক নহয়, তদুপৰি মাৰ্চেন্ট অৱ ভেনিচৰ দৰেই ইয়াতো সকলোৰে এক সুখময় পৰিসমাপ্তি ঘটিব।
প্ৰথমতে এলিছে চাৰ্লট ব্ৰন্টেৰ জেন আয়াৰ উপন্যাসৰ এটা পৃষ্ঠা ছিঙা কথা আছিল যদিও কাহিনীৰ লগত জেন আয়াৰৰ কোনো সম্পৰ্ক নথকা বাবে মেয়াৰে ইয়াক সলনি কৰে।
"ব্ৰেকিং ড'ন" অৰ্থাৎ দোকমোকালিয়ে এক নৱজন্মা ভেম্পায়াৰ ৰূপে বেলাৰ নতুন জীৱনৰ আৰম্ভণিৰ কথা বুজাইছে।
কিতাপখনৰ এইটো নাম ৰখাৰ অন্য এক কাৰণ হ'ল ই কিতাপখনৰ কাহিনীভাগৰ লগত মিল খায়,যিটো কেন্দ্ৰিত হয় "এক নৱজাগৰণ তথা নতুন দিনৰ দিশে আৰু য'ত বহুতো সমস্যা লুকাই আছে"।
বেটুপাতটো প্ৰকৃতাৰ্থত গোটেই শৃংখলাটিত বেলাৰ উত্তৰণৰ এক প্ৰতীক,দবাখেলৰ সকলোতকৈ দূৰ্বল খেলুৱৈ এটা সৈনিক ৰূপে যাত্ৰাৰম্ভ কৰি বেলাই শেষত আটাইতকৈ শক্তিশালী খেলুৱৈ,ৰাণী হৈ পৰে।
বেটুপাতৰ ডবাখেলৰ পৃষ্ঠখনেও এয়া সূচায় যে "ভল্ট্চুৰিৰে সৈতে শেষৰ যুজঁখন বুদ্ধি আৰু যুক্তিৰেহে যুঁজিব পৰা যাব,শাৰীৰিক শক্তিৰে নহয়।
মেয়াৰে ২০০৩ চনতেই কিতাপখনৰ খচৰা লিখি উলিয়াই যদিও ইয়াক বিকশিত আৰু পৰিৱৰ্তিত কৰে কাৰণ ইয়াৰ মাজতে তেওঁ নিউ মুন আৰু ইক্লিপ্স লিখে, অৱশ্যে মুখ্য আৰু বিশেষ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশখিনিৰ কোনো পৰিৱৰ্তন নহয়।
মেয়াৰৰ মতে এয়া "সকলো সমস্যা ঠিক কৰি পেলোৱা এক যাদু-যি বাস্তৱ জীৱনত সংঘটিত নহয়,যি এক অলীক কল্পনা" আৰু তেওঁ ইয়াক ইক্লিপ্সতেই প্ৰকাশ কৰিব বিচাৰে যাতে পিছত আৰু বৰ্ণনা কৰিবলগীয়া নহয়।
৪ আগষ্ট,২০০৯ত ব্ৰেকিং ড'নৰ এক বিশেষ সংস্কৰণ মুকলি হয় যাৰ লগত ব্ৰেকিং ড'ন কনচাৰ্ট শৃংখলা আৰু মেয়াৰৰ সৈতে এক সাক্ষাৎকাৰৰ ডিভিডি দিয়া হৈছিল।
ক বুলিব নাজানে ৰত্নাৱলী পঢ়ে: ৰত্নাৱলী এখন সংস্কৃতত লিখা ধৰ্মশাস্ত্ৰ, আৰু ইয়াক সহজে বুজা নাযায়।
কুকুৰ চিকুণ গৃহস্থৰ যশ: কোনো এঘৰ মানুহৰ পোহনীয়া কুকুৰ যদি চাফ-চিকুন হয়, তেনেহলে সেই ঘৰৰ মানুহো চাফ-চিকুন বুলি ধৰিব পাৰি।
কুকুৰৰ নেজ দীঘল হ'লে নিজে পাৰি বহিব: কুকুৰৰ নেজ দীঘল হ'লেও তাত আনক বহিব নিদিয়ে, সাধাৰণতে কৃপণ মানুহক বুজাবলৈ এইশাৰী কথা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
কুকুৰে একেদিনাই স্বৰ্গ পাবগৈ পাৰে, কেৱল জ্ঞাতিৰ কাৰণে নোৱাৰে : নিজৰ অসফলতাৰ কাৰণে আনক দোষ দিয়া।
কাকনো বুলিবা ককা, সকলোৰে দাঢ়ি-চুলি পকা: যেতিয়া সৰু বৰ সকলোৱে অপকৰ্মত লিপ্ত হয়, তেতিয়া কাকো দোষ দিবলৈ কোনো উপায় নেথাকে।
কালৰো কাল বিপৰীত কাল, হৰিণাই চেলেকে বাঘৰ গাল: বাঘে হৰিণা চিকাৰ কৰি খায়, তেনেক্ষেত্ৰত যদি হৰিণাই বাঘৰ গাল চেলেকা দেখা যায় তেনেহলে নিশ্চয় ডাঙৰ অঘটন ঘটিছে।
কুমলীয়া আদা পায়, ভৰিৰে মোহাৰি খায়: আদাৰ বাকলী কটাৰীৰে গুচোৱা হয়, কিন্তু কুমলীয়া আদা হলে ভৰিৰে মোহাৰিলেই বাকলী গুচি যায়।
কেঁচা বৰলক জোকাই ল'লে গা সৰা টান: বৰলৰ বাহক জোকাই ল'লে বৰলবোৰে আক্ৰমণ কৰিবলৈ খেদি ফুৰে, তেনে বৰলৰ পৰা হাত সৰা টান।
কাঠৰ মালা ফুটে ফাটে, মনৰ মালা কাহে চুটে: শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ প্ৰচাৰিত বৈষ্ণৱ ধৰ্মত ভক্তসকলে মালা ধাৰণ কৰাৰ প্ৰথা আছে।
কাঠৰ মালাডাল এটা সময়ত ক্ষয় যাব, কিন্তু যিজনে একান্ত মনেৰে ঈশ্বৰত শৰণ লৈছে তেওঁ কেতিয়াও পথভ্ৰষ্ট নহয়।
কটাৰী ধৰাবা শিলে, তিৰোতা বলাবা কিলে: কটাৰীৰ ধাৰ গুচি গলে শিলত ধৰাব লাগে, ঠিক তেনেদৰে ঘৈণীয়েকে কথা নুশুনিলে বল প্ৰয়োগ কৰি মনাব লাগে।
কথাত কটা যায়, কথাত বটা পায়: ভুল সময়ত ভুল ঠাইত ভুল কথা ক'লে বিপদত পৰিব লাগে, আনহতে ঠিক সময়ত ঠিক ঠাইত ঠিক কথা ক'লে লাভজনক হয়।
উল্লেখযোগ্য যে এই যোজনাটো লীলা গগৈৰ "বিহুগীত আৰু বনঘোষা" নামৰ অসমীয়া লোকগীতৰ সংকলনত বিহুনাম হিচাবে সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে।
ক'লেও আয়ে কিল খায়, নক'লেও বোপায়ে ছুৱা খায়: দেউতাকৰ বাবে ভাত বাঢ়ি থোৱা ভাত মেকুৰীয়ে খোৱাটো পুতেকে দেখিছে, এতিয়া দেউতাক অহাৰ পাছত যদি কথাতো কৈ দিয়া হয় তেনেহলে দেউতাকে মাকক কিলাব, আনহাতে নকলে দেউতাকে জুঠা খাব লাগিব।
কৄষ্ণই কৰিলে লীলা, আমি কৰিলে ধৰি বান্ধি কিলা: সমাজৰ গণ্য-মান্য মানুহে কিছুমান কাম কৰিলে প্ৰশংসা পায়, কিন্তু সাধাৰণ মানুহে কৰিলে ঠাট্টা মস্কৰাহে কৰা হয়।
কিন্তু ৰাজনৈতিক চক্ৰান্তৰ বলি হৈ তেওঁৰ পিতৃ দশৰথে তেওঁৰ ৰাজ্যাভিষেকৰ দিনাই লোকপ্ৰত্যাশাৰ বিপৰীতে সিংহাসনৰ পৰা বঞ্চিত কৰি চৌধ্য বছৰৰ কাৰণে বনবাসলৈ পঠাবলৈ বাধ্য হৈছিল।
কি ক আছিলা, কি ক হ'লা, খাবলে নাপাই শুকাই খীণাই গ'লা: বহুদিন ভাল অবস্থাত থকাৰ পিছত বেয়া অৱস্থা হোৱা বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ হয়।
যি ঘৰৰ চাৰিওফালে ডাঙৰ ডাঙৰ গছে আগুৰি থাকে, সেই ঘৰত ৰাতিপুৱা সূৰ্য্যৰ পোহৰ ভালদৰে নপৰে, সেয়েহে সেই ঘৰৰ মানুহে ৰাতিপুৱা পলমকৈ উঠে।
আইৰ সমান হ'ব কোন, নৈৰ সমান ব'ব কোন: মাকৰ সমান মৰম কোনেও কৰিব নোৱাৰে, যেনেকৈ নৈৰ সমান পানী কোনেও ব'ব নোৱাৰে।
আইয়ে চায় মুখলৈ, ঘৈণীয়ে চায় হাতলৈ: পুৰুষ এজন ঘৰলৈ আহিলে মাকে মুখলৈ চায়, তেওঁ খোৱা লোৱা ভালদৰে কৰিছে নে নাই চাবলৈ; আনহাতে ঘৈণীয়েকে হাতলৈ চায় তেওঁলৈ কি আনিছে চাবলৈ।
অল্প আৰ্জন বিস্তৰ ভোজন, সেই পুৰুষৰ দৰিদ্ৰ লক্ষণ: যিমান সামৰ্থ্য সিমানহে খৰচ কৰিব লাগে, নহ’লে বিপদত পৰিব লাগে।
আছে হেংদাং, লোৱা নাই; ল'লে হেংদাং চাৰণ নাই বা আছে বেক্ৰা দা, লোৱা নাই; ল'লে বেক্ৰা দা চাৰণ নাই: যুঁজিবলৈ আগবাঢ়ি নাহিলে কাৰোবাক দুৰ্বলী বা ভয়াতুৰ বুলি ভাবিব নালাগে।
আপোনাৰ নাক কাটি সতিনীৰ যাত্ৰা ভংগ: নিজৰ অনিষ্ট কৰি হ’লেও শতৰুৰ অনিষ্ট কৰা - অৰ্থত ব্যংগ কৰি এই যোজনা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
কেতিয়াবা এনে আচৰণ এনে পৰ্যায়লৈ যাব পাৰে যে এগৰাকীয়ে আনগৰাকীক ক'ৰবালৈ ওলাোৱাৰ আগতে অমংগল জাতীয় কাম কৰি দেখুৱায়।
কেতিয়াবা শত্ৰুতা এনে অবিবেচনাপূৰ্ণ পৰ্যায়লৈ গতি কৰে যে এজনে কেৱল শত্ৰুৰ অনিষ্ট কৰাৰ খাতিৰতে এনে আচৰণ কৰিবলৈ পাছ নোহোঁহকে।
সেয়ে এনে নকৰিবৰ কাৰণে এই যোজনাৰ জৰিয়তে ব্যংগ আৰোপ কৰি এনে অবিবেচক কাৰ্য্যৰপৰা মানুহক দূৰত ৰাখিবলৈ প্ৰয়াস কৰা হৈছে।
আপোন হাত জগন্নাথ, পৰত আশ, বনত বাস: নিজৰ কাম আনে কৰি দিব বুলি ৰৈ থকিলে বিপদত পৰিব লাগে, সেয়েহে নিজে কৰিব লাগে।
আহু চাবা গধূলি, শালি চাবা পুৱা, জাকৈ বাওঁতে ছোৱালী চাবা কোন কেনেকুৱা : আহু ধান গধূলি চাব লাগে, আনহাতে শালি ধান ৰাতিপুৱা চাব লাগে।
আগ নুগুণি গুণে পাছ, লোভত মৰে বৰশীৰ মাছ: ভালদৰে চিন্তা-চৰ্চা নকৰি লোভত কিবা কাম কৰিলে বিপদত পৰিবলগীয়া হ’ব পাৰে।
সেয়েহে অত্যধিক বিকল্পৰ ক্ষেত্ৰত বাছ-বিচাৰ কৰি থাকোঁতে বাছনিত ভুল হোৱাৰ বা বাছনি কৰিব নোৱাৰা নহ'বলৈ এই যোজনাৰদ্বাৰা সঁকিয়াই দিয়া হৈছে।
ইয়াৰ মাজেৰে কাঁড় মৰাৰ অভ্যাস কৰিবলৈ কাঁড়ীজন অত্যন্ত পাৰ্গত নহ’লে লক্ষ্য হোৱা ব্যক্তিজনৰ প্ৰাণ যোৱাৰো আশংকা থাকে।
অতিপাত শলাগনি ফুচুলনিৰ চিন, আপুনি আঁতৰি যাবা কৰি তাক ঘিণ: প্ৰয়োজনাধিক বা অহৈতুক তোষামোদৰ অন্তৰালত সাধাৰণতে ন্যস্তস্বাৰ্থ জড়িত থাকে।
গতিকে কোনো কাৰ্য্যৰ ভাল-বেয়া বিচাৰ কৰোঁতে কৰ্তাই কি পৰিস্থিতিত পৰি এনে কাৰ্য্য কৰিছে সেয়াও বিবেচনা কৰি চোৱা উচিত।
ঢেঁকীথোৰাৰ কামটো অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ - ইয়াক আগৰ দিনত চাউল খুন্দাৰপৰা আৰম্ভ কৰি বাৰুদ খুন্দালৈকে বিভিন্ন গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰ্য্যত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
সেয়ে উপযুক্ত পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা নকৰাকৈ এনে কামৰ বাবে যিকোনো কাঠ বাছনি কৰিলে ভাগি গৈ কামত বাধা বা অথন্তৰ কৰিব পাৰে।
অবুজনক বুজোৱা, ঢেৰুৱা ঠাৰি সিজোৱা: ঢেৰুৱা ঠাৰি যিমান সিজালেও নিসিজে, ঠিক তেনেদৰে যি বুজিব নোখোজে তাক যিমান বুজাব চেষ্টা কৰিলেও লাভ নাই।
অবাবত তৰ্ক কৰা মূৰ্খৰ চিন: মূৰ্খইহে যেতিয়াই তেতিয়াই তৰ্ক কৰি থাকে, জ্ঞানী মানুহে পৰিস্থিতি চাইহে তৰ্ক কৰে।
এশ গৰু মাৰিলে বাঘৰো মৰণ: বনৰ বাঘ মাজে মাজে গাঁৱত আহি পোহনীয়া গৰু মহ আদি মাৰি খায়, কিন্তু কোনো এটা বাঘে যদি নিয়মিয়াকৈ আহি পোহনীয়া জন্তু আক্ৰমণ কৰে তেনেহলে গাঁৱৰ ৰাইজে মিলি বাঘটো মাৰি পেলায়।
এনেই বুঢ়ী নাচনী, তাতে নাতিনীয়েকৰ বিয়া: বুঢ়ী এগৰাকীয়ে যদি নাচি ভাল পায়, তেনেহলে নাতিনিয়েকৰ বিয়া হ'লেতো কথাই নাই, মন প্ৰাণ ঢালি নাচিব॥ অৰ্থাৎ যি কাম কৰিব ভাল পায়, সেই কামকে কৰিবলৈ সুবিধা পোৱা।
মনটো এৰি দিলে ঘোঁৰাৰ দৰে দৌৰি ফুৰিব, আনহাতে বান্ধি ৰাখিলে শিলৰ খুঁ‌টিৰ দৰে স্থিৰ হৈ থাকিব।
এবাৰ হাগি দহ বাৰ উলটি চোৱা: খুব বেছি কৃপণ, ইমানেই কৃপণ যে শৌচ কৰি উঠি বাৰে বাৰে উলটি চায় বেছিকৈ শৌচ কৰিলে নেকি।
এলেকৰ পেলেক কুকুৰাচোৱাৰ ভাগিনীয়েক: ইমান বেছি দুৰ সম্পৰ্কৰ মানুহ যে সম্পৰ্কীয় বুলি ক'ব নোৱাৰি।
ন নলগা জেঙত লগানকৈ নোৱৰো ফটা মুখ, কলেও লাগে ভকতৰ দোষনাই পো লনী, নাই পো ধনীনাই মোমাইতকৈ কণা মোমাই ভালনাই হে নাখাও, লঘোনেও নাযাও, গাতো নিদিও দুখ: খাদ্য নথকা বাবে নাখাও, লঘোনো নপৰো, নিজক দুখ দিব নোৱাৰো।
নাও উঠোঁতে বুৰে, নাও নামোতে বুৰেনাও বুৰিলেও টিঙৰ পৰা ননমানাকত লাগিল পাক, মহা ভকতৰ চিন্তা লাগিল, মেধি পাতিম কাকনগাৰ চাং তলে বাটনাচিব নাজানে চোতালখন বেঁকা: নিজে কিবা এটা কৰিব নোৱাৰিলে আনক দোষ দিযা।
নি থাকিলে পাণ খিলাও গধুৰনিজ বুদ্ধি শিলৰ খুটিনিজ হাত জগন্নাথনিজৰ পোকৰত গু, আনক কয় ধো ধো ধো: নিজে অসৎ হৈ আনক সৎ হবলৈ উপদেশ দিয়া।
নিজৰ নঙলা মুখত সকলো কুকুৰেই বাঘ বা নিজ দেশত ঠাকুৰ পৰৰ দেশত কুকুৰ: অৰ্থাৎ সকলো ব্যক্তিয়েই নিজৰ চিনাকি ঠাইত নিজৰ দাম্ভিকতাৰে নিজক ডাঙৰ হিচাপে প্ৰকাশ কৰে, কিন্তু আনৰ ঠাইত গৈ সেই ভাৱ প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰে আৰু সৰু হৈ থাকিব লাগে।
নেখাও তাইৰ হাতেৰে ভাত, ঘূৰি ঘূৰি তাইতেহে হাত: কাৰোবাৰ হাতে ভাত নাখাও বুলি ঠেহ পাতি থাকিলেও শেষত পেটৰ ভোকত খাবলৈ বাধ্য হয়।
নোধোও গা ধুৱালি, নাখাও ভাত খুৱালি, নিগিলো কি কৰ কৰ: কোনোবাই গা ধুব ইচ্ছা নকৰিলেযোৰ কৰি গা ধুৱাব পৰি, ভাত খাব ইচ্ছা নকৰিলেযোৰ কৰি মুখত ভাত সুমুৱাই দিব পাৰি, কিন্তু সুমোৱাই দিয়াৰ পাছতো যদি তেওঁ নিগিলো বুলি ভাৱে তেন্তে তেওঁক কেতিয়াও তাৰ বাবে বাধ্য কৰিব নোৱাৰি।
অৰ্থাৎ কোনো এজন মানুহক বাহ্যিকভাৱে কিছুমান কাম কৰিবলৈ বাধ্য কৰাব পাৰি যদিও মনৰ ইচ্ছাৰে কোনো কাম কৰিবলৈ নিবিচাৰিলে, কামটো কেতিয়াও সফল হৈ নুঠে।
গাই আনিবা ৰিংটো বাটৰ, ছোৱালী আনিবা দিনটো বাটৰ গাখীৰতে মহৰ খুটি সান্দহতে হাত : কোনো সৌভাগ্যৰ ওপৰতে আন সৌভাগ্যই দেখা দিয়া।
গাত নাই চাল বাকলি, মদ খাই তিনি টেকেলি: হাতত পইচা-পাতি নাই, তথাপিও যিকণ ঘটে তাক মদ খোৱাৰ দৰে কু অভ্যাসত খৰচ কৰা।
গাধৰ আগত বীণ বজাই লাভ নাই গৰুৰ আগত টোকাৰী বায়, কাণ জোকাৰি ঘাঁহ খায়: গৰুৰ আগত টোকাৰী বজালেও যিদৰে সঙ্গীতৰ মোল একো বুজিব নোৱাৰি শিং জোকাৰি ঘাঁহ খোৱাতহে মগ্ন হয়, সেইদৰেই অজ্ঞানী লোকক যিমানেই ভাল কথা কোৱা নহওক কিয় তাক উলাই কৰি নিজৰ ইচ্ছামতে কাম কৰিয়েই যায়।
গছ কাটিলেই মুঢ়া, ছোৱালী আনিলেই বুঢ়া গছত কঠাল. ওঁঠত তেল, নৌ পকোতেই চেল বেল: কোনো কাৰ্য্য হৈ নোথোতেই তাৰ বিষয়ে গাই-বাই থকা।
গুণীয়েহে যানে গুণীৰ মান, কাঠ থোৰাই কি জানে, নিতৌ খুন্দি মৰে ধান গছত উঠাই গুৰি কটা: আনক কোনো কামলৈ আগবঢ়াই দি পিছ মুৰ্হুত্বত মূৰপোলোকা মৰা।
গুৰুতকৈ শিষ্য হয় শিয়ান, খুচৰি খুচৰি লয় গিয়ানগধুলীৰ অতিথী সাক্ষাৎ দামোদৰ: গধুলীৰ সময়ত ঘৰলৈ আলহী আহিলে ভালদৰে সৎকাৰ কৰিব লাগে, যেনেকৈ শ্ৰীকৃষ্ণই বাল্যবন্ধু বিপ্ৰ দামোদৰৰ কৰিছিল।
উত্তৰে গাজিলে জানিবা খৰ, দক্ষিণে গাজিলে মাৰিবা লৰ : উত্তৰ ফালে মেঘে গাজিলে বৰষুণ নহয়, কিন্তু দক্ষিণ ফালে গাজিলে যথেষ্ট বৰষুণ হয়।
উপকাৰীক অজগৰে খায়: অজগৰ সাপক উপকাৰ কৰিলেও সুবিধা পালে উপকাৰি জনক খায়, অৰ্থাৎ যাকে তাকে উপকাৰ কৰিব নালাগে।
উৰহৰ খং ভঙা ঢাৰীত জৰা: সাধাৰণতে বিছনা লেতেৰা হ'লে তাত উৰহ নামৰ পোক বিধ হয় আৰু ৰাতি সি শুই থকা মানুহক কামোৰে।
আনহাতে বিছনাৰ তলত থকা ভগা ঢাৰীতে সেই উৰহ থাকে বুলি জানি উৰহক বিচাৰি নাপাই ঢাৰীকে মৰিয়াই হাৰাশাস্তি কৰে।
উদৰ সম্মুখৰ শালপোণা: উদৰ সম্মুখত শাল মাছ বা পোনা মাছৰ কোনো বাচ বিচাৰ নোহোৱাৰ দৰে চিকাৰীৰ সন্মুখত কোনো চিকাৰৰ বাচ বিচাৰ নহয়।
উদৰ সাতপুৰুষ গ'ল কেঁচা মাছ খাওঁতেই: উদ মাছ খোৱা জীৱ, সি সাধাৰণতে মাছ কেঁচাই খাই আৰু তেনেদৰেই চলি আছে।
উলুৰ লগত বগৰী পোৰা যোৱা: সাধাৰণতে উলুৱনিত বগৰি গছ থাকে, কিন্তু উলুৱনিত জুই দিয়াৰ সময়ত সেই বগৰি গছো পোৰা যায়।
খখকুৱাই পাত কাতে, নিখকুৱাই মাটিতে খায়: খঁকুৱা মানুহে ভোকত থাকিও ভাত খাবৰ কাৰণে কলপাত কটাৰ দৰে বিভিন্ন আয়োজন কৰোঁতেই সময় পাৰ কৰে, কিন্তু নখঁকুৱা মানুহে যেনেদৰে পায় তেনেদৰেই খাই পেট ভৰায়।
ইয়াৰ পৰোক্ষ অৰ্থ হৈছে- "কোনোবাই কোনো এটা কাম কৰিবলৈ মনতে পৰিকল্পনা কৰি থাকোঁতেই আনে কোনো পৰিকল্পনা নকৰাকৈয়ে কামটো শেষ কৰা।
"খাই কৰ্শলা ডালত উঠিল, কাঠি চেলেকাৰ মৰণ মিলিল: বেয়া কাম কৰাজন সুবিধা বুজি আঁতৰি য়ায় আৰু অনাহকত পিছত অহাজনে তাৰ শাস্তি ভোগ কৰিব লগা হয়।
খেনো খেনো পাকত ঢেকি থোৰাও সোমায় নাকতখেনোক দেখি ৰান্ধে-বাঢ়ে, খেনোক দেখি দুৱাৰ বান্ধে: কোনোবা ঘৰলৈ অহা দেখিলে খোৱা-বোৱাৰ আয়োজন কৰা হয়, আনহাতে অন্য কোনোবা আহিলে দুৱাৰ বন্ধ কৰি ঘৰত কোনো নাই বুলি বুজাব খোজা হয়।
খৰ ৰান্ধনী খৰ বাঢ়নী পৈয়েক লঘোনে যায়, উদা ৰান্ধনী উদা বাঢ়নী পৈয়েক তিনি সাজ খায়খং নামে চণ্ডাল: খং বৰ বেয়া বস্তু, ইয়াক পৰিহাৰ কৰি চলাই ভাল।
চচকুৰ আঁতৰ হলে মনৰো আঁতৰ চৰুক সুধি ভাত ৰন্ধা চাউল দিবা জেতেক-পেতেক, পানী দিবা তিনি তেতেক, যেবে দেখিবা নিসিজে চাউল, তেবে বুলিবা ডাকক বাউল : ভাত বনোৱাৰ বিধি।
চাপৰি যোৱাকে কুঁজা বোলে, লাখুটি লোৱাকে বুঢ়া বোলে: কোনো অপ্ৰিয় কথা পোনে পোনে স্বীকাৰ নকৰিলেও আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ পৰাই ধৰা পৰে।
চাল-বেৰৰো কাণ থাকেচোৰ গলে বুদ্ধি, বৰষুণ গলে জাপী: কোনো বিপদ বা অঘটন হৈ যোৱাৰ পিছত তাৰ কাৰণে কৰা যিকোনো প্ৰতিৰোধমূলক প্ৰচেষ্টাৰ কোনো অৰ্থ নাথাকে।
চোৰক মোৰে পায়চোৰক ঘৰ ৰখীয়া পতাচোৰে নিয়া গৰুৰ বাটে বাটে ঘাঁহচোৰে নেৰে চোৰৰ স্বভাৱ, কুকুৰে নেৰে চাঁই, জাৰ যি স্বভাৱ মৰিলে লগত যায়চোৰেহে চোৰৰ ঠেং দেখে: বেয়া চৰিত্ৰৰ মানুহে সদায় আনৰ বেয়াটোকে দেখে।
চৰণেহে জানে মৰনৰ ঠাই, চুচুৰি বাগৰি তালৈকে যায়চল পালে কুকুৰে ডিঙিলৈকে জঁপিয়াইচকু লাল, বুকু খাল, সেই পুৰুষৰ লক্ষণ ভালচিকুটি লাও বুঢ়া কৰা: অনাগত বিপদৰ আগজাননী দিয়া।
ত তাতো নাহিলো খাই, ইয়াতো পাবলৈ নাইতিৰিৰ কপালে ধন, পুৰুষৰ কপালে জনতিৰিৰ চুটি বাঢ়নীৰ বুতিতেজ ধুলে উটে, মঙহ ধুলে নুটেতেলিয়াই কান্দে তেল পেলাই, কপহুৱাই কান্দে লেত পেলাইতিলকে তালতো কৰা: সৰু কথা এটাকে ডাঙৰ কৰা।
তেলিৰ মুৰত তেলতেজ ধুলে উটে, মঙহ ধুলে নুটেতোমাৰ বাৰিৰ বাঁহগাজ কাটি তাৰে কৰিছো খৰিচা, তোমাকে দি ধান দোন ললো, কথাটো মন কৰিছা: আনৰ বস্তুৰে আনকে বেছি নিজে উপাৰ্জন কৰা স্বভাৱ।
তুলসীৰ লগত কলপতুৱাৰো মুক্তি: তুলসীক প্ৰবিত্ৰ বস্তু বুলি ভবা হয় আৰু কোনো মাঙ্গলিক কামত কলপাতত তুলসী দিয়া হয়।
তৰিলে দেশ, মৰিলে স্বৰ্গ: দেশৰ হকে যুঁজি বাচি থকিলে দেশৰ স্বাধীনতা উপভোগ কৰিব পাৰিবা, আনহাতে সেই যুদ্ধত মৃত্যু হলেও স্বৰ্গলৈ যাবা।
দিনৰ পাহাৰ ৰাতিৰ জুই তাক নেখেদি থাকিবা শুইদাঁত নাইকিয়া সাপৰ ফোচফোচনি বেছিদাতাই দিলেও বিধাতাই নিদিয়েদা ধাৰেৰে মাৰিলও গাত পৰে, গদীৰে মাৰিলও গাত পৰেদেহা থাকিলেহে বেহা, নহলে তিতা কেহাদৰিদ্ৰ লঙ্কালৈ যায়, সাগৰো শুকায়, মাণিকো লুকায়দুৰৰ পাহাৰ শুৱণীদুৰৰ ৰৌ বৰালী, ওচৰৰ পুঠি খলিহনাদুষ্টৰ দুদিন, সন্তৰ শ দিন: অসাধু লোকে কেইদিনমান ৰাজত্ব কৰিব পাৰে, কিন্তু সাধু লোকেই বেছিভাগ সময় ৰাজত্ব কৰে।
জোকৰ মুখত চূন: জোকৰ মুখত চূন দিলে আহি থকা জোকডাল যেনেদৰে কোচ খায় যায় তেনেদৰে বেছিকৈ আত্মপ্ৰশংসা বা আনৰ কথা কৈ থকা ব্যক্তিৰ মুখৰ আগতে তাৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত কথা কৈ তেওঁৰ মুখ বন্ধ কৰা।