polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
তেওঁ লাভ কৰা অন্যান্য বঁটা আৰু স্বীকৃতিৰ ভিতৰত আছে: পিএইচডি গৱেষণাৰ বাবে জীৱবিজ্ঞানত ‘মৰ্গান এডামছ বঁটা’; ‘চিগমা ছি চায়ণ্টিফিক ৰিচাৰ্ছ চ’ছাইটি’ৰ সহযোগী সদস্য; ব’টানিকেল চছাইটি অৱ এমেৰিকাৰ ‘ইয়ং বটানিষ্ট ৰিকগ্নিচন এৱাৰ্ড’; পৰিস্থিতি বিজ্ঞানত গৱেষণাৰ বাবে ‘চাৰ্লছ এ. ডানা ফেলোশ্বিপ’; জেনেটিক্সৰ গৱেষণাৰ বাবে ‘হাৱাৰ্ড হিউজেছ গ্ৰাণ্ট’।
ইক’ ফেমিনিষ্ট বন্দনা শিৱ, ‘ইনষ্টিটিউট অৱ প’লিচি ষ্টাডিজ’ আৰু ‘ৱৰ্ল্ড ৰিচৰ্ছেচ ইনষ্টিটিউট’ৰ পৃষ্ঠপোষকাত ৰীতা বেনাৰ্জিয়ে ভাৰতত চিপকো মহিলাৰ তৃণমূল আন্দোলনৰ সপক্ষে কাম কৰিছিল।
২০০৬ চনৰ ডিচেম্বৰত বেনাৰ্জিয়ে ‘ফিফটি মিলিয়ন মিচিং’ আৰম্ভ কৰে, যি হৈছে ভাৰতত মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত দেখা দিয়া লিংগ বৈষম্যভিত্তিক সজাগতা বৃদ্ধিৰ বাবে এক অনলাইন প্ৰচাৰ অভিযান।
২৪০০ তকৈও অধিক আলোকচিত্ৰশিল্পীৰ পৰা ভাৰতীয় ছোৱালী আৰু মহিলাৰ হাজাৰ হাজাৰ ফটো সংগ্ৰহ কৰি ফ্লিকাৰত এই অভিযান আৰম্ভ কৰা হৈছিল।
আৰম্ভণিৰ পৰা ই যথেষ্ট প্ৰচাৰ পাইছিল আৰু অন্যান্য সামাজিক মাধ্যমলৈও বিয়পি পৰিছিল আৰু ইয়াৰ ওপৰত তথ্য ব্লগও হৈছিল।
ই হৈছে শূণ্য পুঁজিৰে আৰম্ভ কৰা এক প্ৰচাৰ অভিযান, যি একোটা সমভাৱাপন্ন সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰচেষ্টা আৰু অংশগ্ৰহণৰ ওপৰত চলে।
বেনাৰ্জিৰ ‘চেক্স এণ্ড পাৱাৰ : ডিফাইনিং হিষ্ট্ৰি, চেপিং চ’ছাইটি’ শীৰ্ষক নন-ফিকচন কিতাপখন প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০০৮ চনত ভাৰতত প্ৰকাশিত হৈছিল।
কিতাপখন যৌনতা আৰু চেক্সুৱেলিটি বিষয়ত ভাৰতত চলোৱা পাঁচ বছৰীয়া সামাজিক আৰু ঐতিহাসিক অধ্যয়নৰ ফলাফল আছিল।
তেওঁ কিতাপখনৰ শেষত এইবুলি মতামত পোষণ কৰিছে যে, সময়ৰ লগে লগে এখন সমাজৰ যৌন তাড়না বেলেগ বেলেগ হয় আৰু এইটো ক্ষমতাত থকা সামাজিক গোটবোৰৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।
তেওঁৰ ‘চেক্স এণ্ড পাৱাৰ : ডিফাইনিং হিষ্ট্ৰি, চেপিং চ’ছাইটি’ শীৰ্ষক কিতাপখন ২০০৮ চনত প্ৰকাশ পাইছিল।
তেওঁ ভাৰতত মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত দেখা দিয়া লিংগ বৈষম্য বিষয়ত সচেতনতা বৃদ্ধিৰ বাবে ‘ফিফটি মিলিয়ন মিচিং’ নামেৰে এটি অনলাইন প্ৰচাৰ অভিযান চলাইছিল।
ত্ৰিশ বছৰ বয়সত বেনাৰ্জি ভাৰতলৈ উভতি আহে আৰু ভাৰতত লিংগ সমতা আৰু মহিলাৰ অধিকাৰ বিষয়ত লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
পিতৃ-মাতৃ শিক্ষক হোৱাৰ সূত্ৰে বৰগোহাঞিয়ে ঘৰতে এক শিক্ষা আৰু সাহিত্য চৰ্চাৰ পৰিবেশ পাইছিল।
তাৰপিছতে মৌচাকৰ উপৰিও সঁফুৰা, মুকুতা, বিভিন্ন কাকতৰ শিশু পৃষ্ঠা আদিত তেওঁৰ লেখা প্ৰকাশ পাবলৈ ধৰে।
বৰগোহাঞি ৰচিত ৰেলগাড়ীৰ আৱিষ্কাৰক জৰ্জ ষ্টিফেনচন শীৰ্ষক গ্ৰন্থ এখন অষ্টম শ্ৰেণীৰ দ্ৰুতপাঠ্য ৰূপেও অনুমোদন পাইছিল।
বৰগোহাঞি গোলাঘাট জিলাৰ কমাৰ গাঁৱত যদিও পঞ্চাচৰ দশকৰ একেবাৰে আৰম্ভণিতে তেওঁৰ জন্ম হৈছিল একেখন জিলাৰে বৰপথাৰৰ ওচৰৰ ভোলাগুৰি গাঁৱত।
হৰপ্ৰিয়া বাৰুকিয়াল বৰগোহাঞিয়ে শিক্ষাৰম্ভ ভোলাগুৰিৰ ১ নং লিকচন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত কৰিছিল।
যোৰহাটৰ দেৱীচৰণ বৰুৱা ছাত্ৰী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ ইংৰাজী বিষয়ত সন্মান-সহ স্নাতক উপাধি লয়।
বিয়া হৈ চাৰিটা সন্তানৰ মাতৃ হোৱাৰ পিছত তেওঁ অসমীয়া সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম সমাপ্ত কৰে।
তেওঁৰ স্বামী গুৱাহাটীলৈ স্থানান্তৰ হোৱা সূত্ৰে ১৯৯৫ চনত তেওঁ গুৱাহাটী, ভৰলুমুখৰ সোণাৰাম উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত অসমীয়াৰ বিষয় শিক্ষয়িত্ৰী পদত যোগদান কৰে।
২০১৩ চনতে তেওঁ অৱসৰ ল’বলগীয়া আছিল যদিও ‘কৃতি শিক্ষক’ৰ বঁটা পোৱাত চাকৰিৰ কাৰ্যকাল এবছৰ বৃদ্ধি হয়।
দম্পত্তিহালৰ চাৰিটা সন্তান, ক্ৰমে ড॰ মাধুৰ্য মধুৰ বৰগোহাঞি, ডা মৃণাল মধুৰ বৰগোহাঞি, ডা মৰমী মাধুৰী বৰগোহাঞি আৰু ডা জিকমিক ৰূপালী জোনাক।
শিশু সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিৰ বাবে তেওঁ অসমীয়া ভাষা শিতানত সাহিত্য অকাডেমীৰ শিশু সাহিত্য বঁটা লাভ কৰিছে।
১৯৭৫ চনৰ পৰা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰা উপাধ্যায় দেবে ১৯৯০ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰি উলিয়াই, তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত বিভিন্ন গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত কবিতা, সমালোচনা, পৌৰাণিক আখ্যান, অনুবাদ সাহিত্য আদি বিদ্যমান।
তেওঁ চন্দ্ৰনাথ শৰ্মা, ঘনশ্যাম বৰুৱা, লোকনায়ক অমিয় কুমাৰ দাস আদিৰ সান্নিধ্যত ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামত জঁপিয়াই পৰে।
তৎকালীন ব্ৰিটিছ চৰকাৰে কাজিৰঙাৰ আশে-পাশে থকা গোৰ্খা আৰু মিচিং লোকৰ গৰু-ম’হৰ খুঁটি উচ্ছেদৰ প্ৰস্তুতি চলায়।
ছবিলাল উপাধ্যায়ে ১৯১৯ চনত তেজপুৰত অনুষ্ঠিত ‘অসম এছোচিয়েচন’ৰ সভাত এই উচ্ছেদৰ বিৰুদ্ধে প্ৰস্তাৱ উত্থাপন কৰে আৰু প্ৰস্তাৱটো গৃহীত হয়।
‘অসম এছোচিয়েচন’ৰ লগত যুক্ত ছবিলাল উপাধ্যায়ৰ সভাপতিত্বত ১৯২১ চনৰ ১৮ এপ্ৰিলৰ দিনা যোৰহাটত অনুষ্ঠিত হোৱা সভাত ‘অসম এছোচিয়েচন’ক অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়।
বৃটিছে ছবিলাল উপাধ্যায়ক কংগ্ৰেছৰ পৰা আঁতৰত ৰাখিবলৈ মৌজাদাৰ,কাউন্সিলাৰ, বৰলাট আদি লোভনীয় পদ যাচিছিল।
তেওঁ এই সকলোবোৰ প্ৰত্যাখ্যান কৰি গান্ধীৰ নেতৃত্বত চলা অসহযোগ আন্দোলনত স্বেচ্ছাসেৱীৰূপে যোগদান কৰিছিল আৰু ছমাহ কাৰাবাস খাটিছিল।
জেলৰ পৰা ওলাই আহি তেওঁ বিদেশী বস্তু বৰ্জন কাৰ্যসূচীত সহযোগ কৰে আৰু প্ৰথমে নিজৰ ঘৰত থকা বিদেশী বস্তু জ্বলায়।
তেওঁলোকৰ দুটি পুত্ৰ সন্তান ক্ৰমে দেৱৰাজ উপাধ্যায়, গোপাল খতিওডা আৰু দুগৰাকী কন্যা সন্তান ক্ৰমে হেমলতা দেৱী আৰু ৰেখা দেৱী।
কৰ্মসূত্ৰে উপাধ্যায় দেৱ বৰ্তমান শোণিতপুৰ জিলাৰ ঢেকীয়াজুলি অঞ্চলৰ ৬নং ৱাৰ্ডৰ বাসিন্দা।
বৰ্তমানৰ বিশ্বনাথ জিলাৰ বিশ্বনাথ ঘাট অঞ্চলত ১৯৩৬ চনৰ ৩ নৱেম্বৰ তাৰিখে ছবিলাল উপাধ্যায় দেৱৰ জন্ম হয়।
এইসমূহৰ বাদেও ১৯৮৭ চনৰ পৰা ধাৰাবাহিকভাৱে আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ পৰা তেখেতৰ বিভিন্ন চুটি গল্প, কবিতা তথা বিভিন্ন লেখা আদি প্ৰচাৰিত হৈ আহিছে।
তেখেতৰ অধ্যয়নৰ শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰ খনত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে সাহিত্য ৰত্ন, ৰাষ্ট্ৰভাষা ৰত্ন, পাৰংগত আৰু জাৰ্নেলিজম।
পেডেৰাষ্টি শব্দটো মুখ্যতঃ কিছুমান সংস্কৃতিৰ ঐতিহাসিক প্ৰথা, বিশেষকৈ প্ৰাচীন গ্ৰীচ আৰু প্ৰাচীন ৰোমক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
সন্মতিৰ স্থানীয় বয়সে এজন ব্যক্তিক যৌন কাৰ্য্যত সন্মতি দিবলৈ আইনীভাৱে সক্ষম বুলি গণ্য কৰা হয় নে নহয়, আৰু এনে সম্পৰ্ক শিশু যৌন উৎপীড়ন নে আইনী ধৰ্ষণ তাক নিৰ্ধাৰণ কৰে।
নাবালকৰ সৈতে যৌন কাৰ্যকলাপত লিপ্ত হোৱা প্ৰাপ্তবয়স্ক এজনক বিভিন্ন কাৰণত অপমানজনক বুলি গণ্য কৰা হ'ব পাৰে।
এই কাৰণ সমূহৰ ভিতৰত আছে নাবালকৰ বয়স, নাবালকৰ এক বা একাধিক মানসিক বিকাৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা, যেনে যৌন উৎপীড়ণৰ ফলত হোৱা আঘাতৰ পিছত আৰম্ভ হ'ব পৰা মানসিক চাপ, নাবালকৰ শাৰীৰিক আঘাত, আৰু প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থাত নাবালকজন অধিক ভুক্তভোগী হোৱাৰ প্ৰৱণতা।
বৰ্তমান সময়ত এজন প্ৰাপ্তবয়স্ক ব্যক্তিয়ে নাবালকৰ সৈতে যৌন কাৰ্যকলাপত লিপ্ত হোৱাক শিশু যৌন উৎপীড়ন বা আইনী ধৰ্ষণ বুলি গণ্য কৰা হ'ব পাৰে।
যৌন সংগমৰ প্ৰতি সন্মতিৰ স্থানীয় বয়সৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি এই কাৰ্যত অপৰাধ বুলি গণ্য কৰা হ'ব পাৰে।
সন্মতি আইনৰ বয়স এইক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ বিবেচিত হয় কিয়নো নাবালকসকলে এক নিৰ্দিষ্ট বয়স নোহোৱালৈকে যৌন কাৰ্যকলাপত অৰ্থপূৰ্ণভাৱে সন্মতি দিবলৈ অক্ষম বুলি গণ্য কৰা হয়।
যৌৱন প্ৰাপ্তিৰ পূৰ্বৰ শিশু আৰু কিশোৰ-কিশোৰীসকল সামাজিকভাৱে প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ সমান নহয়, আৰু উৎপীড়কসকলে তেওঁলোকে ভুক্তভোগী শিশুসকলক আৱেগিকভাৱে নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।
৬৫-৬৬ ধাৰাৰ এই আইনবোৰৰ উদ্দেশ্য হৈছে প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ সৈতে লুণ্ঠনমূলক বা শোষণমূলক যৌন আদান-প্ৰদানৰ বিৰুদ্ধে নাবালকক কিছু সুৰক্ষা দিয়া।
ষোড়শ শতিকাৰ প্লেটোৰ ধ্ৰুপদী গ্ৰীক সাহিত্যৰ গ্ৰন্থ দ্য চিম্পোজিয়ামৰ পৰা এই শব্দটো কৃতঋণ শব্দ হিচাপে পোনপটীয়াকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
এই শব্দটো প্ৰথমে নৱজাগৰণৰ সময়ত ইংৰাজী ভাষাত প্ৰকাশ পাইছিল আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা পুৰুষ আৰু নাবলক বা কিশোৰৰ মাজত সংঘটিত যৌন সম্পৰ্কৰ অৰ্থ বুজোৱা হৈছিল।
অক্সফৰ্ড ইংৰাজী অভিধানে ইয়াক "এজন পুৰুষ আৰু ল'ৰাৰ মাজত সমকামী সম্পৰ্ক; সমকামী পায়ু সংগম, সাধাৰণতে নিষ্ক্ৰিয় সঙ্গী হিচাপে ল'ৰা বা কম বয়সীয়া পুৰুষৰ সৈতে" বুলি সংজ্ঞায়িত কৰে।
ঊনবিংশ শতাব্দীৰ এখন যৌন গবেষণাগ্ৰন্থত পুৰুষে "নিজ স্ত্ৰীৰ সৈতে পেডেৰাষ্টি"-ক "নাৰীৰ পায়ুত পুৰুষাঙ্গ প্ৰৱেশ কৰোৱা" অৰ্থত বৰ্ণনা কৰা হৈছিল।
শিশুৰ যৌন উৎপীড়নৰ প্ৰভাৱ সমূহ হৈছে হতাশা, আঘাতৰ পিছত মানসিক চাপ, উদ্বেগ, জটিল আঘাতৰ পিছত শাৰীৰিক অসুস্থতা বা মানসিক চাপ, প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থাত অধিক পৰিমাণে ভুক্তভোগী হোৱাৰ প্ৰৱণতা আদি।
চেলেং সাধাৰণতে কঁকাল আৰু গাত মেৰিয়াই বা নিৰ্দিষ্ট জোখত দীঘাকৈ জাপি গাত মেৰিয়াই কান্ধত চাতি মাৰি পিঠিৰ ফাললৈ ওলোমাই পিন্ধা হয়; চেলেং কঁকালৰ পৰা ডিঙিলৈকে ধাকিবৰ বাবে পিন্ধা হয়।
চেলেং বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ আছে; যেনে– পাটৰ ৰ চেলেং, চুৰিয়া, টঙালি, ধূতি, উত্তৰীয়, চাপকণ, জামা, হাঁচতি , গামোচা, কাছনী, পটলুং, এৰীসূতাৰ চাদৰ, এৰী সূতাৰ চেলেং।
চাদৰ সাধাৰণতে কঁকাল আৰু গাত মেৰিয়াই বাওঁ কান্ধত চাতি মাৰি পিঠিৰ ফাললৈ আঠুৰ তললৈকে ওলোমাই পিন্ধা হয়; চাদৰ আঠুৰ পৰা ডিঙিলৈকে ধাকিবৰ বাবে পিন্ধা হয়।
আকৌ চাদৰৰ দুয়োটাকে আছুৰ পতি দিয়া হয়; বা নিৰ্দিষ্ট জোখ আৰু ডিজাইনেৰে প্ৰস্তুত কৰা পতি চিলাই কৰি লগাই দিয়া হয়।
চাদৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ আছে; যেনে– শাৰীৰী, মৈঠনি, কাঁচু, চেলেং চাদৰ, কেঁচা সূতাৰ চাদৰ, পকোৱা সূতাৰ চাদৰ, আঁচু দিয়া চাদৰ, গাঁৰিয়লী চাদৰ, পাৰি দিয়া চাদৰ, গুণাকটা চাদৰ, বুটাবছা চাদৰ, ৰিহা চাদৰ, এৰীয়া চাদৰ, বিছনা চাদৰ ইত্যাদি।
মেখেলাখন এখন নিৰ্দিষ্ট জোখৰ কাপোৰ সমানে দুভাগ কৰি কাটি দুয়োটুকুৰা একেলগে দুইফালে চিলাই ঠিক নমনীয় চুঙাৰ আকৃতিত তৈয়াৰ কৰা হয়; আকৌ তলে ওপৰে পাতলি চিলোৱা হয়।
মেখেলা বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ আছে; যেনে– কাৰ্চিপৰ মেখেলা, বনকৰা মেখেলা, কিংখাপৰ মেখেলা, গুণাকটা মেখেলা, কপাহী সূতাৰ মেখেলা, গোমচেঙৰ মেখেলা, চাটনৰ মেখেলা, নৰা মেখেলা, পাটৰ মেখেলা, মুগাৰ মেখেলা, বুটা বছা মেখেলা, মেজাংকৰী মেখেলা।
দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্ত হৈ ৰক্তক্ষৰণ হ’লে গেৰঃ এখন দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্তজনৰ গাত ঢাকি দিলে ৰক্তক্ষৰণ বন্ধ হৈ বিষ কাটি সুস্থ হয় বুলি মিচিং পৰম্পৰাগত লোকবিশ্বাসত আছে।
গাচৌং : গাচৌং হৈছে মিচিং মহিলাই চাদৰ বা শীতত শ্ব’ল হিচাপে ব‍্যৱহাৰ কৰা ৰি:বিৰ দৰেই এবিধ ডাঠ বস্ত্ৰ।
গাচৌং ৰঙা বা মদাৰ ৰঙৰ কপাহী সূতাৰে বয় আৰু দুইমূৰে চাৰি-পাঁচটা প্ৰায় এক ইঞ্চি বহল বগা-ক’লা ৰেখা টনা থাকে।
ঠ) য়াম্ব গাচৰ : দৰাঘৰৰ বিয়াত দৰা-ক‌ইনাৰ যুগ্ম জীৱনৰ বাবে আদৰি আনিবলৈ মূৰৰ ওপৰত ওৰণি হিচাপে ব‍্যৱহাৰ কৰা ‘গাচৰ’ক য়াম্ব গাচৰ নামেৰে জনা যায়।
এই ‘য়াম্ব গাচৰ’ ‘উৰম উই’ অৰ্থাৎ উপৰিপুৰুষক পিণ্ডদান পূজা, বংশভিত্তিক পূজা আদি মাংগলিক কাৰ্যত পুৰুষ-মহিলাই একেলগে ব‍্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়।
পুৰুষসকলে পূজা-উৎসৱ, ৰাজহুৱা অনুষ্ঠান, সভা, মিব:গৃক: আদিত এই গন্‌বৰ পৰিধান কৰাৰ নিয়ম মিচিং সমাজত প্ৰচলিত।
ট) তাপুম গাচৰ : এৰী পলু পুহি সূতা কাটিব জনাৰেপৰা মিচিং সমাজত ‘তাপুম গাচৰ’ অৰ্থাৎ এৰী চাদৰৰ ব‍্যৱহাৰ প্ৰচলিত হৈ আহিছে।
পুৰুষে ব‍্যৱহাৰ কৰা সাজ-পাৰ: মিচিংসকলৰ পুৰুষসকলে ব‍্যৱহাৰ কৰা সাজপাৰসমূহৰ ভিতৰত উগন, গন্‌বৰ, গন্‌ৰ:, গালুগ, লুগ্‌ৰ:, গন্‌কগ, গন্‌য়াব, দুমৌৰ, মৌৰ্‌পুং, মিবুগালুগ, এ:তোপ, তাপুম গাচৰ, য়াম্ব গাচৰ ইত্যাদি উল্লেখযোগ্য।
বৰ্তমান অৰুণাচলৰ মিচিংসকলৰ সমগোষ্ঠীৰ জনগোষ্ঠীসমূহৰ মাজত অলপ-অচৰপ গন্‌য়াব পৰিধানৰ অভ‍্যাস পৰিলক্ষিত হয়।
মহিলাই ব‍্যৱহাৰ কৰা সাজ-পাৰ : মিচিং সকলৰ মহিলাসকলৰ সাজ-পাৰৰ ভিতৰত এগে, মচা:নাম, য়াকান এগে, গাচৰ, গাজগ এগে, গাৰে, গাপা, ৰি:বি, গাচৌং, ৰুম্বং, য়েত্‌চাং, গেৰ:, প: তোপ, পায়েগ ইত্যাদি উল্লেখযোগ্য।
ঘ) গন্‌কগ : মিচিং পুৰুষসকলে লজ্জা নিবাৰণৰ বাবে বস্ত্ৰ পৰিধান কৰিবলৈ শিকি প্ৰথমে ‘গন্‌কগ’ ব‍্যৱহাৰ কৰিছিল বুলি জনা যায়।
আঁচুফুলীয়া ৰিহা, গুণাকটা ৰিহা, কেঁচ বছা ৰিহা, গাঁৰিয়লী ৰিহা, দহী অলীয়া ৰিহা, বহৈলগা ৰিহা, ফুল বছা ৰিহা, ফুল - লতাৰ পাটৰ ৰিহা, মুগাৰ ৰিহা।
এঙাচোলা, গোমচেঙৰ চোলা, চাটনৰ চোলা, নৰা চোলা, বুকু চোলা, মিৰ্জাই চোলা,মোগলাই চোলা, চুটি চোলা, ফটুৱৈ চোলা।
ৰাজনৈতিক মনোবিজ্ঞানৰ উৎপত্তি ফ্ৰান্সৰ পশ্চিম ইউৰোপৰ পৰা হৈছিল, য'ত ই নতুন শাখা আৰু আৰ্হিৰ উত্থানৰ লগতে বিভিন্ন দেশৰ নিখুঁত সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটৰ সৈতেও ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল।
পেৰিছ কমিউনৰ উত্থানে আলোড়িত কৰা ফ্ৰাংকো-প্ৰুছিয়ান যুদ্ধ আৰু সমাজবাদী বিপ্লৱৰ সময়ত এই শাখা ৰাজনৈতিক মনোবিজ্ঞান আনুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল।
ৰাজনৈতিক মনোবিজ্ঞান শব্দটো প্ৰথমে নৃতাত্ত্বিক এডলফ বেষ্টিয়ানে তেওঁৰ গ্ৰন্থ ত প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল।
ইক’ল লিব্ৰে ডি চাইন্সেছ পলিটিক্সৰ প্ৰতিষ্ঠাপক দাৰ্শনিক হিপ’লাইট টেইনে বাষ্টিয়ানৰ তত্ত্বসমূহ তেওঁৰ গ্ৰন্থ দ্য অৰিজিনছ অৱ কণ্টেম্পৰৰী ফ্ৰান্স ত, তৃতীয় গণৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠা আৰু বিকাশৰ ধাৰণাসমূহৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰিছিল।
ৰাজনৈতিক মনোবিজ্ঞানৰ লক্ষ্য হৈছে ব্যক্তি আৰু প্ৰসংগসমূহৰ মাজৰ আন্তঃনিৰ্ভৰশীল সম্পৰ্কসমূহ বুজি পোৱা যিবোৰ বিশ্বাস, প্ৰেৰণা, উপলব্ধি, জ্ঞান, তথ্য প্ৰক্ৰিয়াকৰণ, শিক্ষণ কৌশল, সামাজিকৰণ আৰু মনোভাৱ গঠনৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত।
ৰাজনৈতিক মানসিক তত্ত্ব আৰু দৃষ্টিভংগী বহু প্ৰসংগত প্ৰয়োগ কৰা হৈছে যেনে: নেতৃত্বৰ ভূমিকা; ঘৰুৱা আৰু বৈদেশিক নীতি নিৰ্ধাৰণ; জাতিগত হিংসা, যুদ্ধ আৰু গণহত্যাৰ আচৰণ; গোটৰ গতিশীলতা আৰু সংঘাত; বৰ্ণবাদী আচৰণ; ভোটদানৰ মনোভাৱ আৰু প্ৰেৰণা; ভোটদান আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ ভূমিকা; জাতীয়তাবাদ; আৰু ৰাজনৈতিক উগ্ৰবাদ৷ মূলতঃ ৰাজনৈতিক মনোবিজ্ঞানীসকলে জ্ঞানমূলক আৰু সামাজিক ব্যাখ্যা ব্যৱহাৰ কৰি ৰাজনৈতিক আচৰণৰ ভেটি, গতিশীলতা আৰু ফলাফল অধ্যয়ন কৰে।
ৰাজনৈতিক মনোবিজ্ঞান হৈছে এক আন্তঃশাখা শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰ; যিয়ে মানসিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা ৰাজনীতি, ৰাজনীতিবিদ, ৰাজনৈতিক আচৰণ আৰু সামাজিক-ৰাজনৈতিক দৃষ্টিভংগী ব্যৱহাৰ কৰি মানসিক প্ৰক্ৰিয়াসমূহ বুজিবলৈ প্ৰয়াস কৰে।
ৰাজনীতি আৰু মনোবিজ্ঞানৰ মাজৰ সম্পৰ্কক দ্বিমুখী বুলি গণ্য কৰা হয়, মনোবিজ্ঞানক ৰাজনীতি বুজিবলৈ লেন্স হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ৰাজনীতিক মনোবিজ্ঞান বুজিবলৈ লেন্স হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
আন্তঃশাখা ক্ষেত্ৰ হিচাপে ৰাজনৈতিক মনোবিজ্ঞানে বহুতো শাখাৰ পৰা ধাৰ লয়, য'ত আছে: নৃতত্ত্ব, অৰ্থনীতি, ইতিহাস, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্পৰ্ক, সাংবাদিকতা, সংবাদ মাধ্যম, দৰ্শন, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, মনোবিজ্ঞান, আৰু সমাজবিজ্ঞান।
উত্তৰ সাগৰ আৰু মেছোপটেমিয়াৰ মাজত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ সহস্ৰাব্দৰ মাজভাগৰ পৰা চকাত চলাচল কৰা বাহনৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়।
য'ত আধুনিক বাহনসমূহ অতি ব্যয়বহুল বা আন্তঃগাঁথনি গৰুগাড়ীৰ বাবে সুবিধাজনক তেনে ঠাইত বৰ্তমানেও ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
এইসমূহ গ্ৰামাঞ্চলৰ পৰা প্ৰধান চহৰ আৰু বন্দৰসমূহলৈ উৎপাদিত সামগ্ৰী পৰিবহণৰ বাবে বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
২০০৫ চনত, "কোষ্টা ৰিকাৰ গোপালন আৰু গৰুগাড়ীৰ পৰম্পৰা" ইউনেস্ক'ৰ মানৱ জাতিৰ অস্পৰ্শনীয় সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰতিনিধিত্বমূলক তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
১৯৮৮ চনত, পৰম্পৰাগত গৰুগাড়ীক কোষ্টা ৰিকাৰ চৰকাৰৰ দ্বাৰা ৰাষ্ট্ৰীয় কৰ্মৰ প্ৰতীক হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।
ছাত্ৰী অৱস্থাতে ইন্দ্ৰাণী ৰায়মেধিয়ে ভাতৃ জয়দ্বীপৰ সহায়ত 'পেনোৰামা' নামৰ এখন আলোচনীৰ সাতোটাকৈ সংখ্যা প্ৰকাশ কৰিছিল।
বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতেই ইন্দ্ৰাণী ৰায়মেধিয়ে 'দ্য ছেণ্টিনেল' কাকতৰ বাবে নিয়মীয়াকৈ কেতিয়াবা আধাপৃষ্ঠা বা সম্পূৰ্ণপৃষ্ঠাজোৰা চুটিগল্প লিখা আৰু সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণ কৰা কামত ব্ৰতী হৈছিল।
শিশুৰ বাবে লিখা ইন্দ্ৰাণী ৰায়মেধিৰ এই গ্ৰন্থৰাজিৰ সংক্ষিপ্তৰূপ অসমৰ বিভিন্ন বিদ্যালয়ত দ্ৰুতপাঠ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
ইন্দ্ৰাণী ৰায়মেধিৰ কবিতা আৰু চুটি কল্পবিজ্ঞানমূলক লেখা অষ্ট্ৰিয়া আৰু নেদাৰলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ আলোচনীত প্ৰকাশ হৈছে।
ইংৰাজী ভাষাত সাহিত্য-চৰ্চা কৰা ইন্দ্ৰাণী ৰায়মেধিৰ স্তম্ভলেখাৰ সংকলন এখন হৈছে ক্ৰাইম, জাষ্টিছ এণ্ড ৱমেন।
কিতাপখন উন্মোচনৰ সময়ত অসম আৰক্ষীৰ সঞ্চালক প্ৰধান মুকেশ সাহায়ে কৈছিল যে কিতাপখনত মহিলা অপৰাধীসকলৰ জীৱন আৰু তেওঁলোকক অপৰাধৰ পৃথিৱীলৈ লৈ যোৱা পৰিস্থিতিৰ ইতিহাস বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
ইন্দ্ৰাণী ৰায়মেধিয়ে এই গ্ৰন্থখন সম্পৰ্কত এনেদৰে কয়, "এই ১২ গৰাকী মহিলা কমেও উত্তৰ-পূবত জনাজাত, কিন্তু মই এতিয়া উত্তৰ-পূবৰ আন কিছু মহিলাৰ ওপৰত কাম কৰি আছোঁ যিসকল অধিক লোকচক্ষুৰ আঁৰত কিন্তু তেওঁলোকৰ জীৱন কাহিনী সমানে গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু নথিভুক্ত কৰাৰ যোগ্য।
ইয়াৰ লগতে আশীটা চুটিগল্প, পাঁচশৰো অধিক স্তম্ভলেখা, কবিতা আদিৰে ইন্দ্ৰাণী ৰায়মেধিয়ে অনেক অৱদান আগবঢ়াইছে।
তেওঁৰ সংকলন এলিচ ইন ৱণ্ডাৰলেণ্ড আৰু দ্য ইনভিজিবল মেনৰ সংক্ষিপ্তৰূপ অসমৰ বিভিন্ন বিদ্যালয়ত দ্ৰুতপাঠ হিচাপে প্ৰচলিত।
ইয়াৰ এটা প্ৰাঞ্জল উদাহৰণ হৈছে ১৯৬৮ চনত এ.এল.ফ্ৰেঞ্চে লিখা "ষ্টডিজ ইন ইংলিছ লিটাৰেচাৰ: ৰিষ্ট'ৰেচন এণ্ড এইটিয়েনথ চেঞ্চুৰী" নামৰ এখন ৰচনা।
এই গ্ৰন্থখনত ফ্ৰেঞ্চে ১৭ শতিকাৰ প্ৰভাৱশালী কবি জন ড্ৰাইডেনৰ ৰচনাৰ সমালোচনা আগবঢ়াইছে, আৰু দাবী কৰিছে যে ড্ৰাইডেনে লাভ কৰা প্ৰশংসাৰ সৰহভাগেই তেওঁৰ কবিতাৰ মানদণ্ডতকৈ তেওঁৰ ৰাজনৈতিক বাৰ্তাৰ বাবেই হয়, যিটো ফ্ৰেঞ্চে মধ্যমীয়া বুলি বিশ্বাস কৰে।
উদাহৰণস্বৰূপে, ফ্ৰেঞ্চে বিশ্বাস কৰে যে ড্ৰাইডেনে তেওঁৰ বাৰ্তা আৰু বিষয়বস্তুসমূহ প্ৰকাশ কৰিবলৈ অত্যধিক ইংগিতৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
ফ্ৰেঞ্চে ড্ৰাইডেনৰ কৰ্ম আৰু "মহাকাব্যিক উপমাত শৰীৰৰ ৰাজনীতিৰ প্ৰতি তেওঁৰ ব্যৱহাৰ"ৰ বৰ্ণনা কৰিছে।
ফ্ৰেঞ্চৰ যুক্তিয়ে ৰাজনৈতিক কবিতাৰ অন্তৰ্নিহিত অসুবিধাটো উন্মোচন কৰে: আক্ষৰিক ক সামৰি লোৱাৰ প্ৰচেষ্টাই কবিতাৰ কাল্পনিক আৰু কাল্পনিক গুণবোৰ ধ্বংস কৰিব পাৰে।
ৰাজনৈতিক কবিতাক প্ৰায়ে এনেদৰে সংজ্ঞায়িত কৰা হয়: "এটা নিৰ্দিষ্ট ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতি; চিনাক্তকৰণযোগ্য ৰাজনৈতিক দৰ্শনত শিপাই থকা; কোনো বিশেষ ৰাজনৈতিক অভিনেতাক সম্বোধন কৰা; বুজিব পৰা আৰু প্ৰশংসা কৰিব পৰা ভাষাত লিখা ।
ডেভিদ অৰৰ "দ্য পলিটিক্স অৱ পয়েট্ৰি"ৰ মতে, কবিতা আৰু ৰাজনীতি প্ৰকাশ আৰু অনুভূতিৰ জৰিয়তে সংযোগ ঘটায়, যদিও দুয়োটাই ব্যাখ্যাযোগ্য বিষয়।
ৰাজনৈতিক কবিতাই মানুহৰ অনুভূতিৰ লগত সংযোগ ঘটায়, আৰু ৰাজনীতিয়ে সাম্প্ৰতিক ঘটনাৰ লগত সংযোগ কৰে।
স্থায়ী ব্যয়ৰ অস্তিত্বই বিক্ৰেতাক দুটা পৃথক প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ বাধ্য কৰে: বজাৰত সোমোৱা উচিত নে, আৰু বজাৰত সোমালে কিমান উৎপাদন কৰা উচিত আৰু কিমান দামত?
বজাৰ ত্যাগ কৰিব লাগে নে নালাগে সেই কথা নিৰ্ভৰ কৰিব এই কথাৰ ওপৰত যে এই খৰচ নিমগ্ন খৰচ নে পুনৰুদ্ধাৰ কৰিব পৰা খৰচ।
কাৰণ বজাৰত থাকিলে ঋণাত্মক লাভ হ'ব, আৰু বজাৰ ত্যাগ কৰি স্থায়ী খৰচ পুনৰুদ্ধাৰ কৰিলে লাভ ০ হ'ব।
যদি , স্থায়ী ব্যয় নিমগ্ন আৰু , তেন্তে বজাৰ ত্যাগ কৰা উচিত কাৰণ বজাৰ ত্যাগ কৰিলে কেৱল যি খৰচ হৈছিল সেয়াই, কিন্তু বজাৰত থাকিলে তাতকৈও অধিক খৰচ হৈ ৰ মূল্য তকৈও কম হ'ব।
অৱশেষত যদি , স্থায়ী ব্যয় নিমগ্ন কিন্তু , তেন্তে বজাৰতে থকা উচিত, কাৰণ সম্পূৰ্ণৰূপে পুনৰুদ্ধাৰ কৰিব পৰা নগ'লেও, অন্ততঃ উৎপাদন বিক্ৰীৰে আংশিকভাৱে উদ্ধাৰ কৰি ৰ মূল্য তকৈ অধিক হৈছেগৈ।
তাৰ বিপৰীতে, যদি বিক্ৰেতাই প্ৰত্যেক গ্ৰাহকৰ পৰা ভিন্ন মূল্য লাভ কৰিব পাৰে, আৰু বিক্ৰেতাই প্ৰত্যেক গ্ৰাহকৰ প্ৰতিলোম চাহিদা ফলন জানে, তেন্তে আমি প্ৰথম শ্ৰেণীৰ মূল্য বৈষম্য বা নিভাজ মূল্য বৈষম্য পাওঁ।
এনে কৰিবলৈ, ধৰি লওক বিক্ৰেতাই প্ৰত্যেক গ্ৰাহক ক এটি মানি-লওক-বা-এৰি-দিয়ক প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়, এনে ৰূপৰ: ।
যদি গ্ৰাহকজনৰ উপযোগিতা ফলন , য'ত পণ্যটোৰ পৰিমাণ আৰু ধন, তেন্তে গ্ৰাহকে এই প্ৰস্তাৱ তেতিয়াহে স্বীকাৰ কৰিব যেতিয়া ।
সেয়ে, লাভ বৃহদায়ন কৰিব বিচৰা বিক্ৰেতাই চয়ন কৰিব, ক্ৰেতাৰ উদ্বৃত্ত ০ হ'ব আৰু বিক্ৰেতাই সকলো উদ্বৃত্ত লাভ কৰিব।
এনে অৱস্থাত কিছু চৰ্ত পূৰ্ণ হ'লে উৎপাদকে পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাৰ বজাৰত যিমান উৎপাদন হ'ব, সিমানেই উৎপাদন কৰিব।
উদয়ৰ কাৰণৰ ভিত্তিত একচেটীয়া বজাৰসমূহক দুটা ভাগত ভগাব পৰা যায়: নিগ্ৰহ একাধিকাৰ আৰু প্ৰাকৃতিক একাধিকাৰ।
এনে একাধিকাৰ বজাৰ সাধাৰণতে সৃষ্টি হয় চৰকাৰী আদেশত: উদাহৰণ স্বৰূপে, ভাৰতত নিজৰ খণ্ডত একচেটীয়া এই কাৰণতে।
যদি কোনো ঠাইত আইনী ব্যৱস্থা সঠিক নহয়, কোনো কোনো ব্যৱসায়ীয়ে দাবী-ধমকিৰেও নিগ্ৰহ একাধিকাৰ স্থাপন কৰিব পাৰে।
প্ৰাকৃতিক একাধিকাৰত এটি উৎপাদকে কোনো নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণ উৎপাদন কৰিবলৈ যি খৰচ কৰিবলগীয়া হয়, সেয়া একাধিক উৎপাদকে মিলি সেই পৰিমাণ উৎপাদন কৰিবলৈ যিমান খৰচ কৰিব লাগিব, তাতকৈ অধিক।
এই সংজ্ঞাত প্ৰাকৃতিক একাধিকাৰ বুলি কোনো একাধিকাৰক তেতিয়া গণ্য কৰা হয় যেতিয়া সেই বজাৰৰ উৎপাদকৰ ব্যয় ফলন উপসন্মিলিত।
দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ মূল্য বৈষম্যত ভিন ভিন এককৰ বাবে ভিন ভিন মূল্য আদায় কৰা হয়, সেয়ে ৰাজহ ফলন ৰৈখিক নহয়।
ধৰি লওক উপভোক্তাসকলৰ উপযোগিতা ফলন তেওঁলোকে গ্ৰহণ কৰা পৰিমাণৰ উপৰিও তেওঁলোকৰ "প্ৰকাৰ" ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে: ।
তেন্তে দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ মূল্য বৈষম্যত বিক্ৰেতাই বিচাৰিব যে যি প্ৰকাৰৰ বাবে যি মূল্য নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে সেই মূল্যত গ্ৰাহকে ক্ৰয় কৰক, তদুপৰি, সেই মূল্যত কেৱল ইশ্চিত প্ৰকাৰৰ গ্ৰাহকেহে ক্ৰয় কৰক, আনে নহয়।
একচেটীয়া বজাৰৰ অস্তিত্বৰ বাবে বৰ্তমানে অস্তিত্বত থকা উৎপাদকৰ বাহিৰে আন উৎপাদকৰ বজাৰত প্ৰৱেশ অসম্ভৱ হ'ব লাগিব।
প্ৰৱেশৰ বাধা হ'ল এনে কিছু অৱস্থা যাৰ বাবে নতুন বিক্ৰেতাৰ সেই বজাৰত উৎপাদন আৰু বিক্ৰী কৰাৰ খৰচ ইমান অধিক হৈ পৰে যে সেই বিক্ৰেতাই তেনে কৰাতকৈ বজাৰত প্ৰৱেশ নকৰাকে অধিক লাভজনক জ্ঞান কৰে।
সেয়েহে এনে পৰিস্থিতিত উৎপাদকে কেৱল কিছু সময়ৰ বাবে উৎপাদন শূন্যই নকৰে, বৰং উৎপাদনৰ ব্যৱস্থাকে ত্যাগ কৰে।
অন্যথা চৰকাৰে একচেটীয়া বজাৰৰ উৎপাদকটোক বহুখণ্ডিত কৰি একচেটীয়া বজাৰখনক স্বল্প বিক্ৰেতাৰ বজাৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পাৰে।
সেয়েহে, পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাৰ বজাৰৰ বিপৰীতে, একচেটীয়া বজাৰত উৎপাদকে বজাৰৰ মূল্য দিয়া হোৱা বুলি ধৰি ল'ব নোৱাৰে।
ধৰি লওক পৰিমাণ উৎপাদন কৰিবলৈ উৎপাদকে সৰ্বনিম্ন খৰচ কৰিবলগীয়া হয় , তেন্তে উৎপাদকৰ লাভ ফলন হ'ল ।
এই কথা মন কৰিবলগীয়া যে এনে হৈছে কেৱল কিছু বিশেষ পৰিস্থিতিতহে: যেতিয়া উপভোক্তাৰ ওচৰত আৰম্ভণিতে পৰিমাণত পণ্যটো আছিল আৰু পৰিমাণত ধন আছে ইত্যাদি।
কিন্তু যদি আয় প্ৰভাৱ নাথাকে, তেন্তে এই কথা নিশ্চিত হ'ব যে একচেটীয়া বজাৰতো সদায় পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাৰ সমানেই উৎপাদন হ'ব।
একচেটীয়া বজাৰ বা একাধিকাৰ বজাৰ এনে এখন বজাৰ য'ত কেৱল এটি মাথো উৎপাদকে পণ্যটো উৎপাদন কৰে আৰু বৃহৎ সংখ্যক উপভোক্তাক বিক্ৰী কৰে।
এনে বজাৰত উৎপাদকটোৰ কোনো প্ৰতিযোগী নাথাকে, আৰু সেয়েহে, উৎপাদকে সমগ্ৰ বজাৰৰ চাহিদাকে নিজে উৎপাদন কৰা সামগ্ৰীৰ চাহিদা বুলি গণ্য কৰে।
এই দুই বিপৰীত মেৰুত অৱস্থিত বজাৰ ব্যৱস্থাৰ মাজত আহে স্বল্প বিক্ৰেতাৰ বজাৰ, একাধিকাৰ প্ৰতিযোগী বজাৰ ইত্যাদি।
প্ৰথম শ্ৰেণীৰ মূল্য বৈষম্য সাধাৰণতে বাস্তৱ জগতত দেখা নাযায়, যিহেতু বিক্ৰেতাৰ ওচৰত গ্ৰাহকৰ উপযোগিতা ফলনৰ সঠিক তথ্য নাথাকে।
এনে মূল্যায়নত কম সুবিধাৰ বাবে কিছু দাম দিবলগীয়া হয়, আৰু যি গ্ৰাহকে সেই দাম দিয়ে, তেওঁলোকেহে অতিৰিক্ত দাম দি কিছু অতিৰিক্ত পৰিমাণৰ সুবিধা লাভ কৰিব পাৰে।
ইয়াৰ এটি সুলভ উদাহৰণ হ'ল এমিউজমেণ্ট পাৰ্কসমূহ, য'ত প্ৰৱেশৰ বাবে টিকেট ক্ৰয় কৰিব লাগে, আৰু তাৰ পাছত প্ৰত্যেক খেলৰ বাবে অতিৰিক্ত দাম দিব লাগে।
তৃতীয় শ্ৰেণীৰ মূল্য বৈষম্যত কোনো গ্ৰাহকৰ বাবে প্ৰত্যেক পৰিমাণৰ প্ৰান্তিক মূল্য সমানেই লোৱা হয়, কিন্তু ভিন ভিন গ্ৰাহকৰ পৰা সেই মূল্য ভিন ভিন লোৱা হয়।
এই প্ৰকাৰৰ মূল্য বৈষম্যৰ সহজলভ্য উদাহৰণ হ'ল ভিন ভিন বজাৰত একেই পণ্যৰ ভিন ভিন দাম লোৱা: যেনে, চহৰ আৰু গাঁৱত, বা অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশত, শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে আৰু আনৰ বাবে বা সোমবাৰে আৰু মংগলবাৰে।
এটি সৰলীকৃত বিশ্লেষণৰ বাবে, ধৰি লওক বজাৰত গ্ৰাহক দুটা ভাগত বিভক্ত, আৰু এই দুই ভাগৰ চাহিদাই ইটোৱে সিটোক প্ৰভাৱ নকৰে।
একাধিকাৰ বজাৰত বিক্ৰী হোৱা পণ্যৰ কোনো নিকট বিকল্প নাথাকে, অন্যথা বিক্ৰেতাই মূল্য বৃদ্ধি কৰিলে কোনো কোনো উপভোক্তাই এই সামগ্ৰীৰ ঠাইত অন্য সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰিব, আৰু সেয়েহে এই বজাৰৰ বিক্ৰেতাই আন বজাৰৰ বিক্ৰেতাৰ মূল্য আদি মনত ৰাখিহে নিজৰ মূল্য নিৰ্ধাৰণ কৰিবলগীয়া হ'ব।
তেনে অৱস্থাত তেনে আটাইকেইখন বজাৰ পৰস্পৰ পৰস্পৰৰ সৈতে সংলগ্ন হ'ব, আৰু সিহঁতক একেলগে অধ্যয়ন কৰিব লাগিব।
মন কৰক, যে সেই গ্ৰাহকৰ বাহিৰে যাৰ প্ৰান্তিক উপযোগিতা আন সকলোতকৈ অধিক, প্ৰত্যেক গ্ৰাহকে প্ৰান্তিক ব্যয়তকৈ অধিক মূল্য দিবলগীয়া হয়।
তেনে স্থিতিত প্ৰমাণ কৰিব পৰা যায় যে পৰিমাণ প্ৰকাৰৰ সৈতে বৃদ্ধি পায়, অৰ্থাৎ যি গ্ৰাহকে পণ্যটোৰ পৰা অধিক উপযোগিতা লাভ কৰে, সেই গ্ৰাহকে অধিক উপভোগ কৰে।
তাৰ বিপৰীতে, আনুষংগিক বাধা এনে এক বাধা যি নিজেই প্ৰৱেশত ব্যয় আৰোপ নকৰে, কিন্তু আন প্ৰাথমিক বাধাক অধিক ফলপ্ৰসু কৰি তুলে।
কল্যাণ অৰ্থনীতিৰ প্ৰথম মৌলিক উপপাদ্যৰ মতে, পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাৰ বজাৰত উমৈহতীয়া কল্যাণ সৰ্বাধিক হয়।
সেয়েহে, তেনে বজাৰতকৈ কম বিক্ৰী হোৱা যিকোনো বজাৰ, যেনে একচেটীয়া বজাৰত, বিক্ৰেতা আৰু গ্ৰাহক দুয়োৰে কল্যাণ যোগ কৰিলে, মুঠ কল্যাণ কম হয়।
যদিও এই দুটি সমীকৰণৰ সহজ বিৱৰণি দিব পৰা নাযায়, যদি প্ৰথমখন বজাৰে দ্বিতীয়খন বজাৰক যিমান প্ৰভাৱিত কৰে, দ্বিতীয়খনেও প্ৰথমখনক সিমানেই কৰে আৰু দুয়ো বজাৰত বিক্ৰী হোৱা পণ্য ইটো সিটোৰ বিকল্প (ই এটি যুক্তিকৰ ধাৰণা, কাৰণ দুয়ো বজাৰত একেই পণ্যকে বিক্ৰী কৰা হৈছে, সেয়ে এটা নিশ্চয়েই আনটোৰ সলনি ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়), তেন্তে কিছু বিশ্লেষণৰ পাছত আমি পাওঁ:
এনে কিছু প্ৰৱেশৰ বাধা হ'ল, পেটেণ্ট অধিকাৰ, চৰকাৰী নিয়ম, সেই খণ্ডত ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰাৰ উচ্চ দাম ইত্যাদি।
কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত প্ৰৱেশৰ প্ৰাকৃতিক বাধা থাকে: যেনে বৃহৎ পৰিমাণৰ উৎপাদন কৰিলে প্ৰতি একক খৰচ ভালেমান হ্ৰাস হোৱা।
এনে হ'ব পাৰে যে কিছু কিছু প্ৰকাৰৰ গ্ৰাহকৰ বাবে কোনো উপযুক্ত প্ৰস্তাৱেই নাথাকে, আৰু আন কোনো কোনো প্ৰকাৰৰ উমৈহতীয়া প্ৰস্তাৱ থাকে ইত্যাদি।
এই সমীকৰণক স্বয়ং-চয়ন চৰ্ত বোলা হয়: যি মূল্য বিচৰা হৈছে, সেই মূল্যত ইশ্চিত প্ৰকাৰৰ গ্ৰাহকে উশ্চিত পৰিমাণ ক্ৰয় কৰিব।
ধৰি লওক আৰু প্ৰত্যেক প্ৰকাৰৰ সম্ভাৱনীয়তা ঘনত্ব এই সবৰ পৰা আমি পাওঁ যে বিক্ৰেতাৰ লাভ ফলন এনে ধৰণৰ:
প্ৰৱেশৰ বাধা এনে যিকোনো উপাদান যাৰ বাবে কোনো ব্যৱসায়ীয়ে মুহূৰ্ততে এটি ব্যৱসায় তৈয়াৰ কৰি ল'ব নোৱাৰে।
দীৰ্ঘম্যাদী প্ৰৱেশ বাধাৰ ক্ষেত্ৰত ই এনে এক ব্যয় যি নতুন বিক্ৰেতাই দিব লগা হয় কিন্তু বৰ্তমানে অস্তিত্বত থকা বিক্ৰেতাই দিব লগা নহয় ।
যিহেতু মূল্য আৰু প্ৰান্তীয় ব্যয় দুয়োৱে ঋণাত্মক নহয়, উপৰ্যুক্ত অসমতা সন্তুষ্ট কৰাৰ এটাই উপায় আছে, যি হ'ল ।
অৰ্থাৎ, কোনো একাধিকাৰী উৎপাদকে কেতিয়াও বজাৰৰ সেই অৱস্থাত উৎপাদন সমাপ্ত নকৰে য'ত চাহিদা অস্থিতিস্থাপক।
প্ৰৱেশৰ বাধা বৰ্তমানে অস্তিত্বত থকা বিক্ৰেতাৰ নতুন বিক্ৰেতাৰ ওপৰত সেই সুবিধা যাৰ মাপ হ'ল ই নিজৰ পণ্যৰ মূল্য পূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাৰ স্তৰতকৈ কিমান বৃদ্ধি কৰিব পাৰে নতুন উৎপাদকক প্ৰৱেশৰ বাবে লালসিত নকৰাকৈ ।
১৯৫০ৰ পাছৰে পৰা অনেক অৰ্থনীতিবিদে প্ৰৱেশৰ বাধাৰ কেইবাটাও সংজ্ঞা আগবঢ়াইছে, যাৰ বাবে এই ধাৰণাৰ নিশ্চিত অৰ্থ ভিন্ন উপলক্ষত ভিন্ন হ'ব পাৰে।
আন হাতে, যদি দুয়ো বজাৰৰ মাজত কিছু সম্বন্ধ আছে আৰু দুয়ো বজাৰৰ চাহিদাই ইটোৱে সিটোক প্ৰভাৱিত কৰে, তেন্তে লাভ ফলন হ'ব:
প্ৰৱেশৰ বাধা এনে উপাদান যিয়ে নতুন বিক্ৰেতাৰ প্ৰৱেশক লোকচানজনক কৰে আৰু বৰ্তমানৰ বিক্ৰেতাক প্ৰান্তীয় ব্যয়তকৈ অধিক মূল্য নিৰ্ধাৰিত কৰি একাধিকাৰ লাভ অৰ্জন কৰাৰ সুযোগ প্ৰদান কৰে ।
প্ৰৱেশৰ বাধা এনে ব্যয় যি নতুন বিক্ৰেতাই কৰিবলগীয়া হয় কিন্তু বৰ্তমানৰ বিক্ৰেতাই কৰিবলগীয়া নহয়, আৰু যিয়ে সম্পদৰ সামাজিক বিতৰণক বিকৃত কৰে ।
প্ৰৱেশৰ বাধা উৎপাদনৰ কিছু বা সকলো স্তৰতেই ব্যয় কৰিবলগীয়া খৰচ যি নতুন বিক্ৰেতাই কৰিবলগীয়া হয় কিন্তু বৰ্তমানৰ বিক্ৰেতাই কৰিবলগীয়া নহয় ।
প্ৰৱেশৰ বাধা এনে যিকোনো উপাদান যিয়ে প্ৰৱেশ ৰখাই তেনে অৱস্থাত যেতিয়া প্ৰৱেশে সামাজিক কল্যাণ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে ।
তেন্তে, যদি উপভোক্তাৰ ওচৰত আৰম্ভণিতে পৰিমাণত পণ্যটো আছিল আৰু পৰিমাণত ধন আছে, তেন্তে উৎপাদকৰ চয়ন সমস্যা হ'ব এনে ধৰণৰ:
যদি উৎপাদকে কেৱল এটা পণ্য উৎপাদন কৰে, তেন্তে অৰ্থনীতিৰ বৰ্ধমান মাত্ৰা উপসন্মিলিততাৰ বাবে পৰ্যাপ্ত।
দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ মূল্য বৈষম্যৰ সহজলভ্য উদাহৰণ হ'ল মূল্য ডিস্কাউণ্ট: যেতিয়া অধিক ক্ৰয় কৰিলে ডিস্কাইণ্ট দিয়া হয়।
এই সমীকৰণৰ সৈতে স্বয়ং-চয়ন চৰ্ত আৰু বৃহদায়িত উপযোগিতাৰ সমীকৰণ মিহলি কৰি, অলপ বিশ্লেষণৰ পাছত আমি পাম যে:
দাবী: ৰশ্মি অৱতলতা আৰু সৰ্বদা হ্ৰাসমান গড় ব্যয়, দুয়োৱে কঠোৰ উপসন্মিলিততাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় নহয়।
যিহেতু টীকা লোৱাৰ পাছতো কৰ্কট ৰোগৰ আশংকা থাকে, নিৰ্দেশনাৱলীমতে নিয়মীয়াকৈ পেপ টেষ্ট কৰি থকাটো অতি প্ৰয়োজনীয়।
প্ৰতিৰোধৰ আন পদ্ধতিসমূহৰ ভিতৰত আছে একাধিক যৌন সংগীৰ পৰা বিৰত থকা আৰু যৌন সম্ভোগৰ সময়ত কণ্ডমৰ ব্যৱহাৰ।
পেপ টেষ্ট অথবা এচিটিক এচিডৰ সহায়ত কৰা চাৰ্ভিকেল কেন্সাৰ স্ক্ৰিণিঙৰ দ্বাৰা প্ৰিকেন্সাৰাছ পৰিৱৰ্তনসমূহ চিনাক্ত কৰিব পৰা যায় আৰু সঠিক সময়ত ইয়াক চিকিৎসা কৰিলে কৰ্কট ৰোগ বিকাশ হোৱাত বাধা প্ৰদান কৰিব পাৰি।
অৱশ্যে হিউমেন পেপিল'মাভাইৰাছৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত হ'লেও বেছিভাগ লোকৰ ক্ষেত্ৰত চাৰ্ভিকেল কেন্সাৰ বিকশিত নহয়।
অন্যান্য বিপদাশংকাৰ কাৰকসমূহ হৈছে ধপাত সেৱন, দুৰ্বল ৰোগ প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰ, জন্ম নিৰোধক বড়ি, কম বয়সতে যৌন সম্ভোগত লিপ্ত হোৱা, একাধিক যৌন সংগী ইত্যাদি।
চাৰ্ভিকেল কেন্সাৰৰ প্ৰায় ৯০% হৈছে স্কুৱামাউছ চেল কাৰ্চিন'মা, ১০% এডেন'কাৰ্চিন'মা আৰু অতি কম সংখ্যক অন্যান্য প্ৰকাৰৰ।
অতি সাধাৰণ কৰ্কট ৰোগসমূহৰ ভিতৰত চাৰ্ভিকেল কেন্সাৰে পৃথিৱীৰ ভিতৰত চতুৰ্থ স্থান অধিকাৰ কৰিছে।
ইয়াৰোপৰি কৰ্কট ৰোগত মৃত্যু হোৱা মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত চাৰ্ভিকেল কেন্সাৰে কৰ্কট ৰোগৰ অতি সাধাৰণ কাৰণসমূহৰ ভিতৰত চতুৰ্থ স্থান অধিকাৰ কৰিছে।
চাৰ্ভিকেল কেন্সাৰৰ প্ৰায় ৭০% আৰু মৃত্যুৰ প্ৰায় ৯০% উন্নয়নশীল দেশসমূহত ঘটা পৰিলক্ষিত হৈছে।
উন্নত দেশসমূহত চাৰ্ভিকেল স্ক্ৰিণিঙৰ ব্যাপক ব্যৱহাৰে চাৰ্ভিকেল কেন্সাৰৰ হাৰ ভালেখিনি হ্ৰাস কৰিছে।