polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
জাৰ্মানী, পোলেণ্ড আৰু নেডাৰলেণ্ডছকে ধৰি বহু ইউৰোপীয়ান দেশত ২৬ ডিচেম্বৰ দিনটো দ্বিতীয় খ্ৰীষ্টমাছ দিৱস হিচাপে পালন কৰা হয়।
ইয়াৰ উৎপত্তি গ্ৰেট বৃটেইনত হৈছিল আৰু ইয়াৰ পূৰ্বে ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ অংশ হিচাপে গঠিত কেইবাখনো দেশত ইয়াক উদযাপন কৰা হয়।
সংলগ্ন বেংক ছুটী বা ৰাজহুৱা বন্ধৰ দিনটো প্ৰয়োজন হ’লে ২৮ ডিচেম্বৰত হ’ব পাৰে যাতে ই সপ্তাহৰ কোনো দিনত পৰে।
ইউৰোপৰ কিছু অংশত, যেনে স্পেইনৰ কেইবাটাও অঞ্চলত, চেক গণৰাজ্য, জাৰ্মানী, অষ্ট্ৰিয়া, হাংগেৰী, নেদাৰলেণ্ড, ইটালী, পোলেণ্ড, শ্লোভাকিয়া, ক্ৰ'ৱেচিয়া, ডেনমাৰ্ক, ফিনলেণ্ড, ছুইডেন, বেলজিয়াম, নৰৱে, আৰু আয়াৰলেণ্ড, ২৬ ডিচেম্বৰত চেণ্ট ষ্টিফেনছ দিৱস, যিটো বৰদিনৰ দ্বিতীয় দিন বুলি গণ্য কৰা হয়।
দুখীয়া আৰু তলতীয়াসকলক ধন বা আন উপহাৰ দিয়া ইউৰোপীয়ান পৰম্পৰাটো মধ্যযুগৰ পৰা চলি আহিছে কিন্তু প্ৰকৃত উৎস জনা নাযায়।
দুখীয়াৰ বাবে অৰ্থ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ উপাসনাৰ ঠাইবোৰত থোৱা আল্ম্‌ছ বক্সৰ লগত ইয়াৰ সংযোগ আছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
শেষ ৰোমান/আদি খ্ৰীষ্টান যুগত গীৰ্জাৰ বাহিৰত ছেইণ্ট ষ্টিফেন্‌ছ ডে'ৰ সম্পৰ্কিতবিশেষ বস্তু সংগ্ৰহ কৰিবলৈ থোৱা বাকছৰ লগতো ই জড়িত হ'ব পাৰে যিটো দিন বক্সিং ডে'ৰ লগত একে দিনাই পালিত হয়।
ব্ৰিটেইনত ব্যৱসায়ীসকলে বছৰজুৰি আগবঢ়োৱা ভাল সেৱাৰ বাবে খ্ৰীষ্টমাছৰ পাছদিনা ধন বা অন্য উপহাৰৰ "খ্ৰীষ্টমাছ বক্স" লাভ কৰাটো নিয়ম।
এই নিয়মটোৰ এটা পুৰণা ইংৰাজ পৰম্পৰাৰ লগত সম্পৰ্ক আছে: খ্ৰীষ্টমাছৰ দিনা ধনী মালিকৰ ঘৰ এৰিব নোৱৰা লগুৱাবোৰক পাছদিনা তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ লগত মিলিত হ'বলৈ অনুমতি দিয়া হৈছিল।
এইদিনা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, কানাডা, হংকং, অষ্ট্ৰেলিয়া, নিউজিলেণ্ড, কেনিয়া, দক্ষিণ আফ্ৰিকা, গায়ানা, ট্ৰিনিদাদ এণ্ড টবেগ', জামাইকা আৰু আন কমন্‌ৱেল্‌থ ৰাষ্ট্ৰসসমূহত লগুৱা আৰু ব্যৱসায়ীসকলে তেওঁলোকৰ ওপৰৱালা বা নিয়োগকৰ্তাৰ পৰা "খ্ৰীষ্টমাছ বক্স" নামেৰে উপহাৰ লাভ কৰে।
কিন্তু পৰীক্ষাৰ সময়ত হাতৰ আঙুলিৰ গাঁঠিৰ পাবত বিষ হোৱা বাবে তেখেতে বি.এ. পৰীক্ষা দিব নোৱাৰিলে আৰু শিক্ষা অসম্পূৰ্ণ হৈ ৰয়।
পঁচিশখনৰো অধিক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰাৰ লগতে তেখেতে এলানি পাঠ্যপুথিও ৰচনা কৰি অসমীয়া সাহিত্যলৈ অৱদান আগবঢ়াই গৈছে।
সাধাৰণতে পঞ্চমুখী গুটি সহজলভ্য আৰু এইবিধ গুটিৰ ৰক্তচাপ নিয়মীয়া কৰিব পৰা ক্ষমতা আছে৷ দ্বিমুখী গুটিৰ মালা পিন্ধিলে মনলৈ শান্তি আহে বুলি জনা যায়৷ আয়ুৰ্বেদৰ মতে কেইটামান গুটি অলপ গাখীৰত উতলাই লৈ ঠাণ্ডা কৰি সেই গাখীৰ খালেও শৰীৰত দেখা দিয়া হতাশা,বুকুৰ ধপধপনি আদি নিয়মীয়া হয়৷ প্ৰাচীন কালত কেৱল ঋষি-মুনিসকলেহে ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা পিন্ধিছিল আৰু ‘জপমালা’ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ কিন্তু বৰ্তমান এই মালা আমাৰ দেশৰ বহুতো পুৰুষ-মহিলাই ব্যৱহাৰ কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে৷ ভাৰতীয় সংস্কৃতি,দৰ্শন আৰু বিদেশী লোকেও ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা পৰিধান কৰা দেখা গৈছে৷ বৰ্তমান বজাৰত পাঁচ টকাৰপৰা আৰম্ভ কৰি ২.৪০লাখ টকা মূল্যৰ ৰুদ্ৰাক্ষ আছে বুলি জনা যায়৷ ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা বৰ্তমান বজাৰত সোণ,ৰূপ আৰু বিবিধ মণিৰ লগত মিলাই গঁথা ‘বিলাসী ধৰণতো’ পোৱা যায়৷ ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা সকলোৱে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে,মাথোঁ এই ক্ষেত্ৰত নকল ৰুদ্ৰাক্ষৰ পৰা সাৱধান হোৱা উচিত৷ নকল ৰুদ্ৰাক্ষ গছজোপাৰ বৈজ্ঞানিক নাম: )৷ এই গুটি ৰুদ্ৰাক্ষ সদৃশ যদিও একে পৰ্যায়ৰ নহয়৷
কাৰণ এই গছৰ গুটীৰ অংকুৰণ হ’বলৈ বহু সময় লাগে৷ মাটিৰ গুণাগুণ আৰু আৰ্দ্ৰতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি এবছৰৰপৰা দুবছৰৰ ভিতৰত এই গুটিৰ অংকুৰণ হয়৷ ২৫-৩০ দুবছৰৰ ছেণ্টিগ্ৰেড উষ্ণতাৰ উপক্ৰান্তীয় অঞ্চলত ৰুদ্ৰাক্ষৰ খেতি কৰা হয়৷ সাত বছৰ বয়স হোৱাৰ পাছতহে সাধাৰণতে ৰুদ্ৰাক্ষ গছত ফল ধৰে৷ তাপ, পোহৰ আৰু পাৰিপাৰ্শ্বিক অৱস্থাৰ বিভিন্ন কাৰকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি একোজোপা গছতে ভিন্নমুখী ৰুদ্ৰাক্ষ গুটিৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে৷ হিমালয়ৰ নামনি অঞ্চলত হোৱা গুটি সেই ঠাইৰ মাটি,পৰিবেশ আৰু জলবায়ুৰ বাবে আটাইতকৈ গধুৰ আৰু শক্তিশালী হয়৷ হিন্দু,বৌদ্ধ আৰু শিখ ধৰ্মৰ লোকে হাজাৰ হাজাৰ বছৰ ধৰি নিজৰ দেহ,মন আৰু আত্মা পবিত্ৰ কৰাৰ বাবে ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা ‘জপমালা’ হিচাপে ব্যৱহাৰ আৰু পৰিধান কৰি আহিছে৷
গুটিৰ ওপৰিভাগ যথেষ্ট কঠিন আৰু খহটা ৷ এই গুটি ৰচীৰে গাঁথি মালা তৈয়াৰ কৰা হয়৷ ৰুদ্ৰাক্ষ গুটিৰ ওপৰভাগত সৰু সৰু ‘মুখ’ থাকে৷ এই মুখৰ সংখ্যা একোটা গুটিত ১ৰপৰা ৩৮টা পৰ্যন্ত হোৱা দেখা যায়৷ এক আৰু চৈধ্যমুখী ৰুদ্ৰাক্ষৰ অধিপতি ৰুদ্ৰ বা শিৱ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়৷ এক আৰু পোন্ধৰৰপৰা আঠত্ৰিছমুখী ৰুদ্ৰাক্ষ বিৰল৷ পঞ্চমুখী ৰুদ্ৰাক্ষ সহজলভ্য৷ সেইকাৰণে সাধু-সন্নাসীসকলে পঞ্চমুখী ৰুদ্ৰাক্ষৰ গুটিৰ মালা ব্যৱহাৰ কৰে৷ এই গছৰ গুটিৰে মালা তৈয়াৰ কৰা হয় কাৰণে ৰুদ্ৰাক্ষ গছক ইংৰাজীত ‘বিড ট্ৰি’ বোলে৷ বৈদিক শাস্ত্ৰত বিশ্বব্ৰক্ষ্মাণ্ডখন ১০৮টা মূল উপাদানেৰে গঠিত বুলি উল্লেখ থকা কাৰণে এডাল মালাত ১০৮টা ৰুদ্ৰাক্ষ গুটি ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷
বহু বৰ্ষজীৱী ডাঙৰ ঔষধি গছ৷ সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰপৰা ২,০০০ মিটাৰ উচ্চাতাত এই গছ দেখা পোৱা যায়৷ গছজোপাৰ উচ্চতা ৫০ৰপৰা ২০০ফুট পৰ্যন্ত হয়৷ এই গছৰ বাকলি ধোঁৱা বৰণীয়া বগা আৰু খহটা৷ পাতবোৰ সৰল আৰু বহল৷ পাতৰ ওপৰপৃষ্ঠ উজ্জল-সেউজীয়া আৰু তলফালটো কম সেউজীয়াআৰু চামৰাৰ দৰে৷ এপ্ৰিল-মে মাহৰ ভিতৰত ৰুদ্ৰাক্ষ গছৰ ফুল ফুলে আৰু জুন মাহত ফল ধৰিবলৈ আৰম্ভ কৰি আগষ্টৰপৰা অক্টোবৰৰ ভিতৰত ফল পকে৷ ফলবোৰ গোলাকাৰ, মঙহাল আৰু বাকলিযুক্ত৷ ‘বেৰি’জাতীয় এই ফলৰ ভিতৰত একোটাকৈ গুটি থাকে৷ ফলবোৰ সম্পূৰ্ণকৈ পকিলে নীলা ৰঙৰ হয়৷ সেইকাৰণে ইয়াক ‘ব্লু-বেৰি’ বোলে।
হিন্দুসকলৰ তৃতীয় আৰাধ্য দেৱতা শিৱৰ লগত ৰুদ্ৰাক্ষৰ উৎপত্তিৰ কথা জড়িত হৈ আছে বুলি জনা যায়৷ ৰুদ্ৰাক্ষ শিৱৰ বৰ প্ৰিয় গছ আছিল৷ এইটো এটা সংস্কৃত শব্দ৷ ‘ৰুদ্ৰ’ৰ অৰ্থ হৈছে শিৱ আৰু ‘অক্ষি’ মানে চকু,অৰ্থাৎ ৰুদ্ৰাক্ষ মানে শিৱৰ চকু৷ পৌৰাণিক মহাকাব্য শিৱপুৰাণৰ মতে পৃথিৱীৰ মানুহৰ দুখ-দুৰ্দশা দেখি মহাদেৱে ইমানেই সহানুভূতিশীল হৈ পৰিছিল যে তেওঁৰ চকুৰপৰা এটুপি পানী নিৰ্গত হৈ মাটিত পৰিছিল আৰু চকুলো টোপাল বীজলৈ পৰিণত হৈ কালক্ৰমত পৃথিৱীত ৰুদ্ৰাক্ষ গছৰ সৃষ্টি হৈছিল৷
ৰুদ্ৰাক্ষ গছ সাধাৰণতে দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ জাভা, সুমাত্ৰা, বৰ্নিঅ’, বালি, ইৰাণ, ইণ্ডোনেছিয়া, ফিলিপাইন, ম্যানমাৰ, পূব নেপাল আৰু সমগ্ৰ উত্তৰ ভাৰতত পোৱা যায়৷ বৰ্তমান পৃথিৱীৰ শতকৰা প্ৰায় ৭০ ভাগ ৰুদ্ৰাক্ষ গছ ইণ্ডোনেছিয়াত, ২৫ ভাগ নেপালত আৰু প্ৰায় ৫ভাগ ৰুদ্ৰাক্ষ গছ ভাৰতবৰ্ষত বিস্তৃত হৈ আছে।
ৰুদ্ৰাক্ষ গছৰ বৈজ্ঞানিক নাম - , , ইয়াত জাতি নাম আৰু প্ৰজাতি নাম আৰু শেষৰ .শব্দটোৱে এই গছৰ উদ্ভাৱক ৰ সংক্ষিপ্ত নাম বুজায়৷ এই নামেৰে ৰুদ্ৰাক্ষ গছ পৃথিৱীৰ সকলো ঠাইতে পৰিচিত।
প্ৰস্তৰ যুগ হৈছে প্ৰাক ঐতিহাসিক কালৰ তিনিটা প্ৰধান পুৰাতাত্ত্বিক ভাগৰ প্ৰথমটো ভাগ য’ত ধাৰ থকা, জোঙা অথবা মিহি পৃষ্ঠৰ যাৱতীয় সামগ্ৰী সাজিবলৈ প্ৰস্তৰ অৰ্থাৎ শিলৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
প্ৰস্তৰ যুগত নিৰ্মিত সামগ্ৰীসমূহৰ ভিতৰত আধুনিক মানৱ আৰু মানুহৰ পূৰ্বজ হ’ম’ গোষ্ঠীৰ লগতে সমসাময়িক গোষ্ঠী অষ্ট্ৰেল’পিথিকাছ আৰু পেৰানথ্ৰ’পাছে ব্যৱহাৰ কৰা সঁজুলিসমূহ উল্লেখযোগ্য।
প্ৰস্তৰ যুগত হাঁড়েৰে নিৰ্মিত সঁজুলিও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল যদিও ইয়াৰ পুৰাতাত্ত্বিক সংৰক্ষণ চিহ্ন অতিশয় বিৰল।
অৱশ্যে কোনোক্ষেত্ৰত হ’ম’ৰ পূৰ্বজ কোনো গোষ্ঠীয়েও শিলৰ সা-সঁজুলি সাজিব পাৰে বুলি ধাৰণা কৰা যায়।
উদ্ধাৰ কৰা সমলবিলাকৰ বয়স আৰু প্ৰাপ্ত ঠাই অনুসৰি এই গোষ্ঠীসমূহৰ স্থান পূব আফ্ৰিকান ৰিফ্ট, বিশেষকৈ ঘাঁহনিৰে আগুৰি থকা ইথিয়’পিয়া বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে।
অন্য প্ৰাইমেটসমূহৰ ভিতৰত হ’ম’ৰ নিকটতম গোষ্ঠী পানে গভীৰ অৰণ্য অঞ্চলত জীৱনপ্ৰণালী অব্যাহত ৰখা ইয়াৰ এটা ঠালক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
প্ৰায় ৩০ লাখ বছৰ আগেয়ে এটা মাত্ৰ বায়’ম বা জৈৱপুঞ্জই ৰিফ্টটোৰ যোগেদি দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ পৰা উত্তৰ আফ্ৰিকা আৰু এচিয়াৰ মাজেদি আহি বৰ্তমানৰ চীনলৈকে খোপনি পোতেহি।
পূব আফ্ৰিকান ৰিফ্টত সঞ্চাৰিত, আধুনিক মানৱৰ পূৰ্বজ হ’ম’ ইৰেক্টাচে ইয়াত সা-সঁজুলি নিৰ্মাণ কৰাৰ প্ৰাকৃতিক ব্যৱস্থা এটা বিচাৰি উলিয়ায় আৰু ইয়াৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হৈ জীৱন নিৰ্বাহ কৰিবলৈ লয়।
ধাতুৰ আকৰৰ পৰা ধাতু আহৰণ কৰা পদ্ধতিৰ আৱিষ্কাৰ হোৱাৰ লগে লগে প্ৰস্তৰ যুগৰ অন্ত পৰে আৰু ব্ৰঞ্জ যুগৰ সূচনা হয়।
কিন্তু এই গোটেই কালছোৱাতে কিছুসংখ্যক সামগ্ৰীৰ সন্দৰ্ভত ধাতুৰ লগতে সমান্তৰালভাৱে শিলৰ ব্যৱহাৰ অব্যাহত থাকে।
উত্তৰ-পশ্চিম কেনিয়াৰ তুৰ্কানাৰ পৰা ৩০ লাখ ৩০ হাজাৰ বছৰ পুৰণি শিলৰ সঁজুলি আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছে।
পৰাধীন ভাৰতৰ নেহৰুৰ দুগৰাকী কেবিনেট সতীৰ্থই ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ আধিপত্যক প্ৰত্যাহ্বান জনাই সুকীয়া ৰাজনৈতিক দল গঠন কৰিছিল।
অন্য কেইটামান আগশাৰীৰ ৰাজনৈতিক দল আছিল ভাৰতীয় মাৰ্ক্সবাদী পাৰ্টি, আচাৰ্য কৃপালিনীৰ কিষাণ মজদুৰ প্ৰজা পৰিষদ, ৰামমনোহৰ লোহিয়া আৰু জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণে নেতৃত্ব দিয়া চোচিয়েলিষ্ট পাৰ্টি আদি।
ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন, ১৯৫১ স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম লোকসভাৰ সদস্যসকলক নিৰ্বাচন কৰিবলৈ অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল।
কাৰণ প্ৰবল তুষাৰপাত, আদিম অৱস্থাৰ ৰাষ্টা-ঘাট আৰু দুৰ্গম পাহাৰীয়া অঞ্চল হোৱাৰ বাবে ফেব্ৰুৱাৰী মাহত অনুষ্ঠিত নিৰ্বাচনৰ বাবে ৰাজ্যখনৰ বহু ভোটগ্ৰহণ কেন্দ্ৰবোৰ দুৰ্গম হৈ পৰিছিল।
বোম্বে নৰ্থ চেণ্ট্ৰেল আসনত অনুসূচীত জাতিৰ নেতা তথা অন্যতম সংবিধান প্ৰণেতা বি আৰ আম্বেদকাৰ পৰাজিত হৈছিল।
প্ৰথমখন লোকসভাই মুঠ ৬৭৭খন বৈঠকেৰে সৰ্বাধিক সংখ্যক বৈঠক অনুষ্ঠিত কৰাৰ ৰেকৰ্ড স্থাপন কৰিছিল।
১৯০৩ - ইউছুফ মেহেৰ আলী - সৰ্ব প্ৰথম ' ' চাইমন গো বেক আৰু ' ' বা ভাৰত ত্যাগ কৰক শ্লোগান দিয়া প্ৰথমজন ব্যক্তি তথা ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু সমাজতান্ত্ৰিক নেতাৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁ ১৯৪২ চনত বোম্বাইৰ মেয়ৰ নিৰ্বাচিত হৈছিল যেতিয়া তেওঁ য়েৰৱাদা কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰত বন্দী আছিল।
তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় মিলিছিয়া, বোম্বাই যুৱ লীগ আৰু কংগ্ৰেছ সমাজতান্ত্ৰিক দলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল আৰু কেইবাটাও কৃষক আৰু ট্ৰেড ইউনিয়ন আন্দোলনত ভূমিকা পালন কৰিছিল।
১৮৪৬ - ফৰাচী বিজ্ঞানী, গণিতজ্ঞ জে গেলী আৰু এইচ. ডি. এৰেষ্টৰদ্বাৰা নেপচুন গ্ৰহ আৱিষ্কাৰ হয়।
২০১৮ - বিশ্বৰ সৰ্ববৃহতৎ বিনামূলীয়া স্বাস্থ্য সেৱা মোডীকেয়াৰ ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে আৰম্ভ কৰে।
১৯৩৯ - চিগ্‌মণ্ড ফ্ৰয়েড, অষ্ট্ৰিয়াৰ স্নায়ুচিকিৎসাবিজ্ঞানী তথা মনোবিশ্লেষণৰ প্ৰতিস্থাতা।
কাটুশ্বিকা হ'কচাই জন্মৰ তাৰিখ নিশ্চিতভাৱে জনা নাযায় যদিও তথ্য অনুসৰি ১৭৬০ চনৰ ৩১ অক্টোবৰ তাৰিখে জাপানৰ কাটুশ্বিকা পৰিয়াল এটাত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়৷ শৈশৱত তেওঁৰ নাম আছিল ট'কিটাৰ' ৷ হ'কচায়ে ছয় বছৰ বয়সৰ পৰাই ছবি আঁকিবলৈ লয় বুলি জনা যায় ১৪ বছৰ বয়সত তেওঁ কাঠত খোদিত কৰা শিল্পী এগৰাকীৰ সহায়কাৰী হিচাপে কাম কৰিবলৈ লয়৷ ১৮ বছৰ বয়সত হ'কচায়ে ' ' নামৰ জাপানীজ চিত্ৰকৰ এগৰাকীৰ ওচৰত চিত্ৰশিল্প শিকিবলৈ আৱম্ভ কৰে৷
কাটুশ্বিকা হ'কচাই এগৰাকী খ্যাতনাম জাপানী চিত্ৰকৰ৷ টকিঅ'ত জন্ম গ্ৰহণ কৰা এইগৰাকী চিত্ৰকৰক তেওঁৰ জাপানৰ প্ৰখ্যাত ' ' ৰে কৰা নামৰ চিত্ৰসমূহৰ বাবে বিশেষভাৱে জনা যায়৷ এই চিত্ৰসমূহ তেওঁ 'মাউন্ট ফুজি' পৰ্বতৰ প্ৰতি থকা আগ্ৰহ আৰু জাপানৰ পৰ্য্যটনৰ উৎকৰ্ষ সাধনৰ বাবে তৈয়াৰ কৰিছিল বুলি জনা যায়৷
এইসময়তে হ'কচায়ে বিয়া কৰায় কিন্তু এইগৰাকী পত্নীৰ ১৭৯০ চনত মৃত্যু হয়৷ ১৭৯৭ চনত তেওঁ পুনৰ্বিবাহ কৰে কিন্তু দ্বিতীয়গৰাকী পত্নীৰো অকালতে মৃত্যু হয়৷ তেওঁ দুয়োগৰাকী পত্নীৰ ফালৰ পৰা দুজন পুত্ৰ আৰু তিনিগৰাকী জীয়েকৰ পিতৃত্ব লাভ কৰে৷ ইয়াৰে কনিষ্ঠা জীয়েক ''য়ো পিছলৈ চিত্ৰকৰ ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে৷
সমগ্ৰ জীৱনজুৰি অসংখ্য চিত্ৰ সৃষ্টি কৰাৰ পিছতো হ'কচায়ে মৃত্যুশয্যাত অধিক সময়ৰ বাবে এনেকৈ হুমুনিয়াহ কাঢ়িছিল, " . , ."
১৮০০ চনলৈ হ'কচায়ে চিত্ৰশিল্পৰ সাধনা কৰাৰ লগতে নিজৰ শিষ্যও ল'বলৈ আৰম্ভ কৰে৷ তেওঁৰ জীৱনকালত প্ৰায় ৫০ জন শিষ্যক তেওঁ চিত্ৰশিল্পৰ জ্ঞান প্ৰদান কৰে বুলি জনা যায়৷
মশ্বি নামৰ চহৰৰ আশে পাশে মাউণ্ট কিলিমাঞ্জাৰ' ৰ উচ্চতা প্ৰায় ৷ কিব'ৰ টিঙত সমমিত এক শংকু ৰে আৱৰি আছে৷ এই শংকুৰ গঁড়াসমূহৰ দক্ষিণ দিশত উচ্চতা ১৮০-২০০ মিটাৰ৷ এই গঁড়াসমূহে প্ৰায় ২.৫ কিলোমিটাৰ জুৰি এটা কেলডেৰা সৃষ্টি কৰিছে৷ এই অঞ্চলৰ মাজত থকা গাঁতসদৃশ ক্ৰেটাৰ অঞ্চলটোক ' ' বুলি কোৱা হয়৷ ডক্তৰ ৰিচাৰ্ড ৰেউশ্বে ৬৫ বাৰ কৰা কিলিমাঞ্জাৰ'ৰ পৰ্বতাৰোহণৰ স্মৃতিতে টাঞ্জানিয়াৰ চৰকাৰে এই অঞ্চলৰ তেওঁৰ উপাধিৰে নামকৰণ কৰে৷
আফ্ৰটপিক অঞ্চলত অৱস্থিত এক স্কাই আইলেণ্ড হোৱাৰ বাবে কিলিমাঞ্জাৰ' জৈৱবৈচিত্ৰ্যত অত্যন্ত চহকী৷ ইয়াৰ জায়েণ্ট গ্ৰাউণ্ডচেল এবিধ উদ্ভিদ৷ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৩০০০ মিটাৰ উচ্চতাত কিলিমাঞ্জাৰ'ৰ বনাঞ্চলৰ প্ৰকাৰ বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ৷ এই অঞ্চলত প্ৰায় ১২০০বিধ উদ্ভিদৰ প্ৰজাতি দেখা পোৱা যায়৷ ইয়াৰ ভিতৰত , , আদি প্ৰধান৷ তাৰোপৰি ইয়াৰ ৮,১০০ উচ্চতাত বনাঞ্চল দেখা যায়৷
মাউণ্ট কিলিমাঞ্জাৰ' এটা সুবৃহৎ সংযুক্ত আগ্নেয়গিৰি ৷ ইয়াৰে দুটা শৃংগ অৰ্থাৎ মাৱেঞ্জি আৰু শ্বিৰাৰ আগ্নেয়গিৰি বৰ্তমান সম্পূৰ্ণ বিলুপ্ত ৷ কিন্তু তৃতীয় আৱু সৰ্বোচ্চ শৃংগ কিব' বৰ্তমান সুপ্ত অৱস্থাত আছে আৰু ভবিষ্যতে পুনৰ জাগ্ৰত হৈ উঠিব পাৰে৷ ইয়াৰ শেহতীয়া উদগীৰণ প্ৰায় ১৫০,০০০-২০০,০০০ বছৰ পূৰ্বে হৈছিল বুলি জনা যায়৷
মাউণ্ট কিলিমাঞ্জাৰ , টাঞ্জানিয়াৰ কিলিমাঞ্জাৰ' ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত অৱস্থিত এটা সুপ্ত আগ্নেয়গিৰি ৷ ইয়াৰ তিনিটা মূখ্য গিৰিশৃংগ আছে- কিব' , মাৱেঞ্জি , আৰু শ্বিৰা ৷ ই আফ্ৰিকাৰ সৰ্ব্বোচ্চ পৰ্বত৷ ইয়াৰ কিব' শৃংগৰ উচ্চতা সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা প্ৰায় ৫,৮৯৫ মিটাৰ৷
মাউণ্ট কিলিমাঞ্জাৰ'ৰ তিনিটা পৃথক আগ্নেয়গিৰি ৰে গঠিত৷ এইবোৰ হ'ল- কিব' ; মাৱেঞ্জি- ; আৰু শ্বিৰা- . কিব' শৃংগৰ ওপৰত থকা উহুৰু নামৰ শৃংগটো এই তিনিওটাৰ ভিতৰত সৰ্বোচ্চ৷
যদিউ সুপ্ত, কিব' আগ্নেয়গিৰিৰ ফুমাৰ'ল বা সুৰুঙা বোৰৰ পৰা বৰ্তমানেও বিভিন্ন গেছ নিঃসৰণ হয়৷ তাৰোপৰি অতীতত কিব'ৰ বিভিন্ন অংশত ভূমিস্খলন হোৱাৰো তথ্য পোৱা যায়৷
১৯৫৭ৰ ডিচেম্বৰৰ ১ তাৰিখে টুৱেনছাঙক পৃথক কৰি নৱগঠিত নগা পাৰ্বত্য জিলাৰ লগত লগ লগাই নগা পাৰ্বত্য-টুৱেনছাং অঞ্চল গঠন কৰা হয়।
১৯৬৫ চনৰ এক আগষ্টত এই অঞ্চলত শাসনভাৰ বহিঃ-পৰিক্ৰমা বিভাগৰ পৰা গৃহ-বিভাগলৈ হস্তান্তৰ কৰা হয়।
১৯৭২ চনলৈকে নেফা অসমৰ অংশ হৈ থাকে আৰু ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে অসমৰ ৰাজ্যপালৰ জৰিয়তে পোনপটীয়াভাৱে ইয়াৰ শাসনকাৰ্য চলাই।
১৯৭২ চনৰ ২১ জানুৱাৰী তাৰিখে নেফা অৰুণাচল প্ৰদেশৰ অন্তৰ্গত কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল হৈ পৰে যাৰ শাসনভাৰ এজন মুখ্য-আয়ুক্তৰ হাতত অৰ্পিত হয়।
১৯১৪ চনত পূৰ্বৰ ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অবিভক্ত দৰং আৰু লখিমপুৰ জিলাৰ কিছু জনজাতি-প্ৰধান অঞ্চল পৃথক কৰি নৰ্থ-ইষ্ট ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট গঠন কৰা হয়।
প্ৰথমতে ইয়াক দুটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছিল: মধ্য আৰু পুব অংশ (১৮৮২ চনত গঠিত ডিব্ৰুগড় ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট আৰু দক্ষিণৰ কিছু অংশ সামৰি) আৰু পশ্চিম অংশ।
১৯১৯ চনত মধ্য আৰু পুব অংশক শদিয়া ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট আৰু পশ্চিম অংশটোক বালিপাৰা ফ্ৰণ্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট হিচাপে নামাকৰণ কৰা হয়।
১৯৩৭ চনত ১৯৩৫ চনৰ ভাৰত চৰকাৰ আইনৰ অধীনত শদিয়া আৰু বালিপাৰা ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট আৰু লগতে অসমৰ লখিমপুৰ ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট -ক লগ লগাই অসম প্ৰদেশৰ বহিৰ্ভূত অঞ্চল নাম দিয়া হয়।
১৯৪৬ চনত বালিপাৰা ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্টক আকৌ দুটা ভাগত ভাগ কৰা হয়: ছেলা উপ-অঞ্চল আৰু সুৱণশিৰি অঞ্চল।
১৯৪৮ চনত শদিয়া ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্টক আবৰ পাৰ্বত্য জিলা আৰু মিছিমি পাৰ্বত্য জিলা- এই দুটা ভাগত ভগোৱা হয়।
১৯৫০ চনত পাৰ্বত্য অঞ্চল সমূহৰ সমতল অংশ অসম ৰাজ্যিক চৰকাৰৰ হাতলৈ স্থানান্তৰ কৰা হ্য় আৰু বাকী অংশ অসমৰ জনজাতীয় অঞ্চল হিচাপে চিহ্নিত হয় (ভাৰতীয় সংবিধানৰ ষষ্ঠ অধ্যায়ৰ বিশ নম্বৰ দফাত থকা তালিকাৰ খ-অংশৰ অধীনত)।
১৯৫১ চনত বালিপাৰা ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট, টিৰাপ ফ্ৰন্টিয়াৰ ট্ৰেক্ট, আবৰ পাৰ্বত্য জিলা, মিছিমি পাৰ্বত্য জিলা আৰু নগা জনজাতীয় এলেকা সমূহক লগ লগাই নৰ্থ ইষ্ট ফ্ৰন্টিয়াৰ এজেন্সী বা নেফা নাম দিয়া হয়।
উত্তৰ-পূব সীমান্ত অঞ্চল বা নৰ্থ ইষ্ট ফ্ৰন্টিয়াৰ এজেন্সী আছিল ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰতবৰ্ষৰ এক ৰাজনৈতিক সমষ্টি।
তেওঁ ৯ বছৰ বয়সত হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰি পাটনা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ১০ বছৰ বয়সত বি. এছ. ছি. আৰু ১২ বছৰ বয়সত এম. এছ. ছি. ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
২০০৯ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান বাংগালোৰৰ পৰা ২২ বছৰ বয়সতে পদাৰ্থবিজ্ঞানত পি. এইছ. ডি. ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
২০০৩ - এডৱাৰ্ড টেলাৰ, হাংগেৰিয়ান-আমেৰিকান পদাৰ্থ বিজ্ঞানী, হাইড্ৰ'জেন বোমাৰ পিতৃ পুৰুষ।
প্ৰত্যেক স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ উদৰ গহ্বৰৰ সন্মুখৰ ফালে পৃষ্ঠভাগত ৰাজহাড়ৰ দুয়োফালে এটাকৈ উৰহী গুটিৰ দৰে ৰঙা বৰণৰ বৃক্ক থাকে।
শুধৰণি কৰা লেন্সৰ প্ৰতিসাৰক ক্ষমতা ঋণাত্মক যাতে ই মায়'পিক চকুৰ অতিমাত্ৰা ধনাত্মক ডায়'প্টাৰৰ মোকাবিলা কৰিব পাৰে।
ঋণাত্মক ডায়'প্টাৰ নিকটদৃষ্টিৰ মাত্ৰা বুজাবলৈকো উল্লেখ কৰা হয় কাৰণ লেন্সৰ এই নিৰ্দিষ্ট ক্ষমতাইহে অৱস্থাটোৰ শুধৰণি কৰে।
যঁজা সন্তান আৰু তেজৰ সম্পৰ্ক থকা আত্মীয়সকল সমুহীয়াকৈ নিকটদৃষ্টিত ভোগাৰ বেছিকৈ উদাহৰণ থকাৰ বাবে বংশগত কাৰকৰ কথা ভবা হৈছে।
নিকটদৃষ্টি চকুৰ দৃষ্টিশক্তিৰ এনে এক ত্ৰুটি য'ত দৃষ্টি ৰেখাৰ সমান্তৰাল ভাৱে আঁতৰৰ কোনো উৎসৰ পৰা অহা পোহৰ চকুৰ পৰ্দা ৰ সলনি পৰ্দাৰ সন্মুখত আপাতিত হয়।
বিহাৰৰ পূব প্ৰান্তৰ অঞ্চল যেনে মুংগেৰ, ভাগলপুৰ আৰু জামুই-ত ১ ঢুৰ-ক আকৌ ১ বৰ্গ লগ্গাৰ সমান বুলি কোৱা হয়।
এই একক প্ৰধানতঃ নেপাল, বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ উত্তৰাখণ্ড, মহাৰাষ্ট্ৰ, হিমাচল প্ৰদেশ, বিহাৰ, পশ্চিমবংগ, গুজৰাট, ৰাজস্থান আৰু অসমত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তেতিয়া জাপানে ‘য়েন’ নামেৰে এক ৰূপৰ মুদ্ৰা প্ৰৱৰ্ত্তন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু সেইমৰ্মে মেইজি চৰকাৰৰ শাসনকালত ১৮৭১ চনৰ ১০ মে’ত স্বাক্ষৰিত এক আইনযোগে য়েনক আনুষ্ঠানিকভাৱে গ্ৰহণ কৰা হয়।
এটা ৫ য়েনৰ মুদ্ৰা ৫ আৰ্জেণ্টাইন মুদ্ৰা এটাৰ সমান আছিল আৰু ইয়াৰ বাবে য়েন দ্বিধাতু মানবিশিষ্ট মুদ্ৰাত পৰিণত হৈছিল।
এই মুদ্ৰাসমূহ একাপালক’ আৰু মেক্সিকোৰ পৰা জাহাজেৰে আহিছিল আৰু ফিলিপাইনচৰ ৰাজধানী চহৰ মেনিলাৰ জৰিয়তে ইয়াক প্ৰৱৰ্ত্তন কৰা হৈছিল।
জাপানৰ অৰ্থনীতিত বয়-বস্তুৰ মূল্য সুস্থিৰ অৱস্থালৈ আনিবৰ বাবে ব্ৰেটন ৱুডছ ব্যৱস্থাৰ অধীনত ২৫ এপ্ৰিলত য়েনৰ মূল্য প্ৰতি আমেৰিকান ডলাৰৰ বিপৰীতে ¥৩৬০ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।
১৯৭১ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰই স্বৰ্ণ মান্যতা ত্যাগ কৰালৈকে এই বিনিময় মূল্যকে বাহাল ৰখা হয় আৰু ১৯৭৩ চনত এই মূল্যমান ভাসমান বিনিময় হাৰ ব্যৱস্থাৰ ভিতৰুৱা হয়।
১৯৭১ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰই ডলাৰৰ মূল্য হ্ৰাস কৰে আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপে বছৰটোৰ শেষভাগত জাপান চৰকাৰে এক নতুন স্থায়ী বিনিময় মূল্যৰ চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে।
১৯৭৩ চনত এই বিনিময় হাৰ বাতিল কৰা হয় আৰু বিশ্বৰ প্ৰধান দেশসমূহে নিজ নিজ মুদ্ৰাসমূহক ভাসমান বিনিময় মূল্য ব্যৱস্থাত অন্তৰ্ভুক্তিৰ অনুমোদন জনায়।
এনে পদক্ষেপৰ পিছতো যোগান আৰু চাহিদাৰ চাপৰ বাবে য়েনৰ মূল্য ক্ৰমাগতভাৱে বৃদ্ধি পায় আৰু ১৯৭৩ চনত প্ৰতি আমেৰিকান ডলাৰৰ বিপৰীতে য়েনৰ মূল্য গড়ে ২৭১ হয়গৈ।
১৮৭৩ চনৰ ৰূপৰ মূল্যৰ অৱনমন ঘটে আৰু স্বৰ্ণ মান্যতাবিশিষ্ট আমেৰিকান ডলাৰ আৰু কানাডিয়ান ডলাৰৰ তুলনাত য়েনৰ মূল্য হ্ৰাস পায়।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বজাৰত জাপানৰ ৰপ্তানিসমূহত অতি কম পৰিমাণৰ ব্যয় হোৱাৰ বিপৰীতে আমদানিসমূহত ব্যয়ৰ মান অতিশয় বৃদ্ধি পায়।
ফলস্বৰূপে য়েনকে ধৰি কেইবাটাও প্ৰধান মুদ্ৰাৰ মূল্য প্ৰকৃত মূল্যতকৈ কমকৈ নিৰ্ধাৰিত হৈ থকাৰ কথা প্ৰতীয়মান হয় আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰই ইয়াৰ বাবে ব্যৱস্থা লোৱাৰ কথা বিবেচনা কৰে।
৭০-ৰ দশকত জাপানীজ য়েনৰ মূল্য বৃদ্ধিয়ে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বজাৰত জাপানত উৎপাদিত সামগ্ৰীসমূহৰ প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্ব্ব্ব্বীতা হ্ৰ্যাস কৰি জাপানৰ ৰপ্তানি বৃদ্ধিত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাব বুলি জাপানী চৰকাৰ আৰু ব্যৱসায়ীসকল শংকিত আছিল।
সেয়ে ১৯৭৩ চনৰ ভাসমান মূল্য ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ পিছতো জাপান চৰকাৰে ডলাৰৰ কিনা-বেচাৰ যোগেদি মুদ্ৰা বজাৰত নিজৰ হস্তক্ষেপ অব্যাহত ৰাখে।
কাৰেণ্ট একাউণ্ট ৰাহিৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা বজাৰত য়েনৰ চাহিদা বৃদ্ধি পাইছিল যদিও সূতৰ হাৰৰ ভিন্নতা, মূলধনৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সোঁতৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ হ্ৰাস ইত্যাদি কাৰণত জাপানৰ পৰা মূলধনৰ বৰ্হিগমণ বৃদ্ধি পাইছিল।
এই পদক্ষেপ সন্দৰ্ভত জাপানে নিজৰ ৰপ্তানি বৃদ্ধিৰ বাবে ইচ্ছাকৃতভাৱে য়েনৰ মূল্য হ্ৰাস কৰিছে বুলি ব্যাপক ৰূপত চৰ্চা হয়।
বৈদেশিক মুদ্ৰা বজাৰত হোৱা বিনিময়ৰ ভিত্তিত আমেৰিকান ডলাৰ আৰু ইউৰোৰ স্থান ক্ৰমে প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় হোৱাৰ বিপৰীতে জাপানীজ য়েন তালিকাৰ তৃতীয় স্থানত আছে।
আমেৰিকান ডলাৰ, ইউৰো আৰু পাউণ্ড ষ্টাৰলিঙৰ লগতে য়েনো এক বহুলভাৱে গ্ৰহণীয় সঞ্চয় বা আৰক্ষিত মুদ্ৰা।
২০০৮ চনৰ অৰ্থনৈতিক মন্দাৱস্থাৰ পিছত মূল্য হ্ৰাসৰ এই ধাৰা সলনি হয় আৰু য়েনৰ বিপৰীতে চুইছ ফ্ৰাঁৰ বাহিৰে আন প্ৰধান মুদ্ৰাসমূহৰ মূল্যৰ অৱনতি ঘটে।
মস্কোত জন্মগ্ৰহণ কৰা ট্ৰেটিক'ভ সৰুকালতেই আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ আহে আৰু ১৯৯৯ চনত কেলিফ'ৰ্নিয়াত ছফ্ট্‌ৱেৰ অভিযন্তা হিচাপে কাম কৰিবলৈ লয়।
ইয়াত তেখেতে এটা প্ৰযুক্তি বিপণন প্ৰতিষ্ঠান আৰম্ভ কৰে আৰু কেইবাটাও ছফ্ট্‌ৱেৰ পেটেণ্টত সহযোগীৰূপে কাম কৰে।
এণ্টাৰপ্ৰাইজ ছফ্ট্‌ৱেৰৰৰ বিশেষজ্ঞ ট্ৰেটিক'ভে , .-ৰ মুখ্য তথ্য বিষয়া আৰু উপ-সভাপতি হিচাপেও কাম কৰিছিল।
২০১৪ চনত তেখেতে চ্যু গাৰ্ডনাৰৰ পৰা ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালকৰ দায়িত্বভাৰ চম্ভালি লয়।
তেখেতে পৰিচাৰিকা ৰূপে কাম কৰাৰ লগতে ইংৰাজীও শিকে আৰু কেলিফৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰে য'ৰ পৰা ডিগ্ৰী সমাপ্ত নকৰাকৈয়ে তেখেতে বিদায় লয়।
ট্ৰেটিক'ভৰ নিযুক্তি আছিল বিতৰ্কিত কাৰণ নিযুক্তিৰ পূৰ্বে তেখেতে ৱিকিপিডিয়াত কেৱল এবাৰহে সম্পাদনা কৰিছিল।
ইণ্টেলিজেণ্ট ডেটা মেপিং আৰু ডায়নামিক লেংগুৱেজ এপ্লিকেছনৰ কেইবাটাও পেটেণ্ট তেখেতে সহ-উদ্ভাৱন কৰে।
তাৰ পাছত তেখেতে নামৰ এটা প্ৰযুক্তি বিপণন প্ৰতিষ্ঠান আৰম্ভ কৰে আৰু পাছলৈ , -ৰ মুখ্য তথ্য বিষয়া আৰু উপ-সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানৰ বাবে ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদৰ বঁটা, প্ৰবীণা শইকীয়া বঁটা আদিৰে সন্মানিত কৰা হৈছে।
তেখেতে “মৰিয়ম আষ্টিন অথবা হীৰা বৰুৱা” নামৰ অসমীয়া চুটি গল্প সংকলনৰ বাবে ২০১৪ চনত সন্মানীয় সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।
অৰূপা পটংগীয়া কলিতাই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পাৰ্ল এছ বাক ৰ নাৰী চৰিত্ৰসমূহৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
বৰ্তমান তেওঁ দৰং জিলাৰ টংলা মহাবিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিষয়ৰ প্ৰবক্তা ৰূপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰি আছে।
পৌৰাণিক আখ্যান মতে লংকাপতি ৰাৱণে মাক কৈকেশীৰ পৰামৰ্শমতে এই কথাত আশ্বস্ত হয় যে, যদিহে মহাদেৱক কৈলাশৰ পৰা আহি লংকাত বসতি স্থাপন কৰিবলৈ সৈমান কৰিব পৰা যায়, তেন্তে লংকা নগৰী চিৰদিনলৈ শত্ৰুৰ পৰা অজেয় হৈ ৰ’ব।
কিন্ত্ত ৰাৱণৰ কঠোৰ তপস্যাটো মহাদেৱ সন্ত্তষ্ট নোহোৱাত উপায়হীন হৈ শেষত ৰাৱণে নিজকে শিৰচ্ছেদ কৰি মহাদেৱক আহুতি আগবঢ়াবলৈ উদ্যত হয়।
ৰাৱণে এটা এটাকৈ নিজৰ নটাকৈ মূৰ তপ যজ্ঞত আহুতি দিয়াৰ পিছক্ষণতে মহাদেৱ আহি উপস্থিত হয় আৰু ৰাৱণক মনোবাঞ্চিত বৰদান দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে।
মহাদেৱে এই কথাত নিজৰ অপাৰগতা বৰ্ণনা কৰি কয় যে তেওঁ ৰাৱনক এক জ্যোতিৰ্লিংগ প্ৰদান কৰিব আৰু সেই জ্যোতিৰ্লিংগ লংকাত স্থাপন হোৱাটোৱে লংকা নগৰীক শত্ৰুৰ পৰা চিৰদিন অজেয় কৰি ৰাখিব।
লগতে এই বুলিও সাৱধান বাণী শুনালে যে যদিহে যাত্ৰাকালত ৰাৱণে সেই জ্যোতিৰ্লিংগক মাটিত স্পৰ্শ কৰাই তেন্তে সেই জ্যোতিৰ্লিংগ সেই স্থানতে চিৰদিনলৈ প্ৰতিষ্ঠিত হৈ ৰ’ব।
ইফালে এই বতৰা পাই দেৱতাসকলৰ মাজত হাহাকাৰ লাগে আৰু সকলোৱে মিলি দেৱৰ্ষি নাৰদৰ পৰামৰ্শ মতে ভগৱান গনেশৰ শৰণাপন্ন হয়।
ৰাৱণে ওচৰে পাজৰে বিচাৰি এজন গৰখীয়া ল’ৰাক দেখি তেওঁকে সেই জ্যোতিৰ্লিংগটি খন্তেক সময় ধৰি ৰাখিবলৈ কয়।
ৰাৱণে অলেখ চেষ্টা কৰিও জ্যোতিৰ্লিংগ পুনৰোদ্ধাৰ কৰিব নোৱাৰি বিমৰিষ মনেৰে লংকালৈ ৰাওনা হয়।
দেৱতা সকলে নিজ উদ্দেশ্যত সফল হৈ সেই স্থানত আহি জ্যোতিৰ্লিংগৰ পূজা-অৰ্চনা কৰে আৰু সেই জ্যোতিৰ্লিংগই আজিলৈ বৈদ্যনাথ জ্যোতিৰ্লিংগ হিচাপে বিৰাজমান হৈ আছে।
পৌৰাণিক আখ্যানৰ ভিত্তিত নিৰূপণ কৰা বৈদ্যনাথ জ্যোতিৰ্লিংগৰ প্ৰকৃত অৱস্থিতি লৈ অৱশ্যে যথেষ্ঠ মতানক্য আছে।
তিনিখন ভিন্ন ভিন্ন স্থানৰ শিৱলিংগক বৈদ্যনাথ জ্যোতিৰ্লিংগ হিচাপে সেই স্থান অধিবাসীসকলে দাবী প্ৰদৰ্শন কৰে।
এক কিল'গ্ৰাম পকা ভীমকল আধা ইঞ্চি ডাঠকৈ কাটি এক লিটাৰ বিশুদ্ধ পানীত বাৰ ঘণ্টা ডুবাই ৰাখি এখন চালনীৰে কলখিনি চাকি লোৱা হয়।
মূত্ৰনলীৰ জ্বলা-পোৰা,প্ৰসাৱ ৰঙচুৱা হোৱা আদি বেমাৰত ভীমকলৰ শিপাৰ ৰস আটাইতকৈ উত্তম আৰু ফলদায়ক।
কল হৈছে 'মুছেছি' পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত 'মুছা' জাতৰ বিভিন্ন ধৰণৰ বৰ্ণসংকৰ আৰু সাধাৰণ প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদত উৎপাদিত এক প্ৰকাৰৰ দীঘলীয়া আকৃতিৰ, খোৱাৰ উপযোগী ফল।
ইণ্ডো-মালয়েছিয়াৰ পৰা উত্তৰ অষ্ট্ৰেলিয়ালৈকে ব্যাপ্ত অঞ্চলটোকে কলৰ জন্ম ঠাই বুলি জনা যায়।
চিফিলিছৰ এই দেৰীকৈ হোৱা পৰ্য্যায়ত শৰীৰৰ ভিতৰৰ অংগ বিশেষকৈ মগজু, স্নায়ু, চকু, হৃদপিণ্ড, তেজ, ধমনী, যকৃত, হাড় আদি লাহে লাহে ক্ষতি হ’বলৈ ধৰে।
চিফিলিছৰ এই শেষ পৰ্য্যায়ৰ ক্ষতিৰ ফলত মাংস পেশীৰ সঞ্চালনত অসুবিধা, অসাৰ ভাব, অৱশতা, লাহে লাহে দৃষ্টি শক্তি কমি যোৱা আৰু স্মৃতি বিভ্ৰমৰ দৰে উপসৰ্গও দেখা যায়।
দ্বিতীয় অৱস্থা:ছালত গুটি গুটি ওলোৱা আৰু আৱৰণত ঘাঁ সৃষ্টি হ’লে চিফিলিছৰ দ্বিতীয় অৱস্থাৰ আৰম্ভ হয়।
এনে গুটি হোৱাৰ উপৰিও জ্বৰ, লিম্ফ গ্ৰন্থি উখহি উঠা, ডিঙি চেৰচেৰাই থকা, চুলি সৰা, মূৰৰ বিষ, শৰীৰৰ ওজন কমি যোৱা, মাংসপেশী টান মাৰি ধৰা, ভাগৰ লগা আদি উপসৰ্গও দেখা যাব পাৰে।
এগৰাকী গৰ্ভৱতী মহিলা কিমান দিন আগৰপৰা চিফিলিছ ৰোগত ভুগিছে তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি মৃত শিশু প্ৰসৱ কৰিব নে প্ৰসৱৰ পিছতেই শিশুটিৰ মৃত্যু হ’ব সেইটো ক’ব পৰা যায়।
শৌচাগাৰ, কম’ডৰ চিট, দৰ্জাৰ হেণ্ডেল, চুইমিংপুল, গৰম পানীৰ বাথটাব, একেই সাজ-পোছাক পিন্ধিলে বা বাচন ব্যৱহাৰ কৰিলে চিফিলছ নিবিয়পে।
১৭৮৯ৰ ফৰাচী বিপ্লৱৰ সময়ৰে পৰা সমগ্ৰ ইউৰোপতে সকলোধৰণৰ পৰিবৰ্তনকামী শক্তিক পৰাভূত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ৰাছিয়াই বিশেষ ভূমিকা লৈ আহিছিল।
ৰাছিয়াৰ প্ৰতি সমস্ত ইউৰোপৰ বিপ্লৱীসকলৰ ঘৃণা ইমানেই প্ৰচণ্ড আছিল যে তেওঁলোকে ৰাছিয়াক ‘ইউৰোপৰ প্ৰতিক্ৰিয়াশীল পুলিছ’ নামেৰে সম্বোধন কৰিছিল।
পাছলৈ দেখা গল - ১৮৪৮ৰ বিপ্লৱ পৰাভূত কৰি ইউৰোপৰ বিভিন্ন দেশত প্ৰতিক্ৰিয়াশীল শক্তিসমূহক পুনঃসংগঠিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো ৰাছিয়াই বিশেষ ভূমিকা পালন কৰিলে।
মাৰ্ক্সে আশা কৰিছিল – ফ্ৰাঞ্চৰ জেকোবিন বিপ্লৱীসকলে ১৭৮৯ত কৰাৰ দৰে এক গণতান্ত্ৰিক জাৰ্মানীয়েও ৰাছিয়া নেতৃত্বাধীন প্ৰতিক্ৰিয়াশীল শক্তিসমূহৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ ঘোষণা কৰি ইউৰোপৰ ভূখণ্ডক সিবিলাকৰ হাতোঁৰাৰ পৰা মুক্তি দিয়াব পাৰিব।
শ্ৰমিক শক্তিৰ উগ্ৰ আন্দোলনৰ সম্মুখীন হৈ ভয়াৰ্ত জাৰ্মান বুৰ্জোৱাই সকলোধৰণৰ বিপ্লৱী শ্লগান ত্যাগ কৰি প্ৰুচিয়ান ৰাজতন্ত্ৰৰ সৈতে হাত মিলালে।
ইখনৰ পাছত সিখনকৈ সমগ্ৰ ইউৰোপৰ দেশসমূহত বিপ্লৱ পৰাজিত হোৱাৰ খবৰেৰে নয় ৰাইনিচে চাইতুঙৰ পৃষ্টাবোৰ ভৰি পৰিল।
প্ৰথমতে অষ্ট্ৰিয়া, তাৰ পাছত বহেমিয়া, হাংগেৰী, ফ্ৰাঞ্চ আৰু সৰ্বশেষত জাৰ্মানীতো বিপ্লৱ পৰাভূত হল।
অতি সোনকালেই মাৰ্ক্সকে আদি কৰি কাকতখনৰ আটাইকেওজন সম্পাদকৰ ওপৰত উপৰ্যুপৰি দুটাকৈ গোচৰ জাপি দিয়া হল।
অৱশ্যে গোচৰৰ বিচাৰ কৰা ন্যায়াধীশ কেইজন কাকতখনৰ প্ৰতি সদয় আছিল; সোনকালেই মাৰ্ক্স আৰু তেওঁৰ সহকৰ্মীসকলক সসন্মানে মুক্ত কৰি দিয়া হল।
কিন্তু কিছুদিনৰ পাছতে নতুনকৈ কেইটামান গোচৰৰ চেলু লৈ প্ৰুচিয়ান চৰকাৰে কাকতখনৰ প্ৰকাশন বন্ধ কৰি দিলে আৰু সম্পাদক কেইজনক দেশৰ পৰা নিৰ্বাসিত কৰাৰ নিৰ্দেশনা জাৰী কৰিলে।
মাৰ্ক্স প্ৰমুখ্যে নয় ৰাইনিচে চাইতুঙৰ সম্পাদক কেইজনে সিদ্ধান্ত ললে –একেবাৰে বন্ধ কৰি দিয়াৰ আগতে কাকতখনৰ শেষ সংখ্যাটো সম্পূৰ্ণভাৱে ৰঙা আখৰৰে ছপা কৰা হওক!
কাকতখনৰ অন্তিমটো সম্পাদকীয় মাৰ্ক্সে এনেদৰে লিখিলে, ‘আপোনালোকে দিয়া অকুণ্ঠ সমৰ্থনৰ বাবে আমি আটাইকেওজন সম্পাদকেই হৃদয়ৰে ধন্যবাদ জনাইছোঁ।
এই সংকটৰ সময়ছোৱাতে হেলেন ডেম’থ নামৰ মাৰ্ক্স পৰিয়ালৰ পৰিচাৰিকা গৰাকীয়ে এটি সন্তান প্ৰসৱ কৰিলে।
এই ঘটনাটোৰ পৰাই গম পোৱা যায়ঃ তথাকথিত বুৰ্জোৱা ‘সন্মানজনক জীৱন’ৰ প্ৰতি মাৰ্ক্সৰো অকণমান মোহ আছিল।
আচলতে যিমান দূৰৈলৈকে সম্ভৱ বাচি থকা ছোৱালীকেইজনীক এক মধ্যবিত্তীয় জীৱন-স্তৰ প্ৰদান কৰিবলৈ মাৰ্ক্স–জেনীয়ে পাৰ্যমানে চেষ্টা কৰিছিল।
ভদ্ৰ বুৰ্জোৱা ছোৱালীৰ দৰেই মাৰ্ক্সৰ তিনিওজনী জীয়ৰী- জেনী, লৌৰা আৰু এলেনৰ ডাঙৰ দীঘল হৈছিল।
অৰ্থনৈতিক সমস্যাখিনি বাদ দিলে পৰিচাৰিকা হেলেনৰ সৈতে পৰিয়ালটোক এক বুৰ্জোৱা পৰিয়াল বুলিয়েই কব পাৰি।
মূল কথাটো হৈছে - বিশেষ সমাজ এখনত জন্ম লোৱা ব্যক্তি এজনে সেই সমাজৰ সকলোখিনি হেঁচা, প্ৰভাৱ আৰু বাধ্য-বাধকতা সম্পূৰ্ণভাৱে কেতিয়াও দলিয়াই পেলাব নোৱাৰে; তেহেলৈ তেওঁ সেই সমাজৰ প্ৰচণ্ড বিৰোধীয়েই নহওক কিয়।
ছ’হ’ চহৰৰ পুৰণা জৰাজীৰ্ণ ঘৰটো এৰি পৰিয়ালটোৱে এইবাৰ প্ৰিমৰ’জ হিলৰ ওচৰত এটা নতুন ঘৰ ললে।
অৱশ্যে শ্ৰমিক-শক্তিৰ প্ৰচুৰ বৈপ্লৱিক সম্ভাৱনীয়তা সম্পৰ্কে এইখিনি সময়তো মাৰ্ক্সৰ ধাৰণা পৰিষ্কাৰ হোৱা নাছিল।
এই ৰচনাখনিত মাৰ্ক্সে হেগেলৰ ‘শ্ৰেণী নিৰপেক্ষ ৰাষ্ট্ৰ’ সম্পৰ্কীয় ধাৰণাসমূহ খণ্ডন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
মাৰ্ক্সৰ দৰেই ফায়াৰবাখো এটা সময়ত হেগেলৰ অনুগামী আছিল; পিছে পাছলৈ তেওঁ হেগেলৰ তীব্ৰ সমালোচক হৈ পৰে।
ব্ৰন’ বয়াৰ আদি তৰুণ হেগেলবাদী সকলতকৈ বহুখিনি আগুৱাই গৈ ফায়াৰবাখে ঘোষণা কৰিছিল-‘হেগেলৰ সমস্ত দৰ্শন নাকচ কৰাৰ সময় আহি পৰিছে; হেগেলে কোৱাৰ দৰে কোনো ভগবান বা আইডিয়াৰ পৰা দৰ্শনৰ আৰম্ভণি কৰাটো ভ্ৰান্তিকৰ; বৰঞ্চ মানৱ জীৱন আৰু এই জীৱনৰ বস্তুনিষ্ঠ পৰিস্থিতিৰ অধ্যয়ন হে দৰ্শনৰ আৰম্ভণি বিন্দু হোৱা উচিত’।