polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
আধুনিক ব্যৱহাৰত, নামটোৰ প্ৰথম অংশৰ, গণটোৰ, প্ৰথম বৰ্ণটো সদায় বৰফলাত লিখা হয়, কিন্তু দ্বিতীয় অংশটো যদিও, মানুহৰ নাম বা ঠাইৰ নামৰ দৰে নামবাচক বিশেষ্য পদৰ পৰা অনা হয়, তথাপি তেনেদৰে লিখা নহয়।
বৈজ্ঞানিক কামত, অন্ততঃ যেতিয়া নামটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে লিখা হয়, তেতিয়া বৈজ্ঞানিক নামটোৰ স্বত্বাধিকাৰীৰ নামটোও সাধাৰণতে লিখা হয়, লগতে প্ৰকাশৰ তাৰিখটোও কেতিয়াবা উল্লেখ কৰা হয়।
নামটোৰ প্ৰথম অংশই প্ৰজাতিটো যিটো গণৰ অন্তৰ্গত তাক চিনাক্ত কৰে; দ্বিতীয় অংশই গণটোৰ অন্তৰ্গত প্ৰজাতিটোক চিনাক্ত কৰে।
উদাহৰণ স্বৰূপে, মানুহবোৰ, হম' নামৰ গণটোৰ অন্তৰ্গত আৰু এই গণৰে হম' চেপিয়েন্স নামৰ প্ৰজাতিটোৰ অন্তৰ্গত জীৱ।
প্ৰজাতি নামকৰণৰ এই প্ৰদ্ধতিটো প্ৰথম ব্যৱহাৰ কৰাৰ শ্ৰেয় ছুইছ প্ৰকৃতি বিজ্ঞানী কাৰ্ল লিনিয়াছক দিয়া হয়।
প্ৰাণীবিদ্যাত প্ৰজাতিৰ তলৰ একমাত্ৰ স্থানটো হৈছে উপ-প্ৰজাতি আৰু নামটো সাধাৰণভাবে তিনিটা অংশত লিখা হয় ।
উদ্ভিদবিদ্যাত প্ৰজাতিৰ তলত কেইবাটাও স্থান থাকে আৰু সিহঁতৰ নামটো তিনিটা অংশতেই লিখা হয় যদিও নিৰ্দিষ্ট স্থানটো দেখুৱাবৰ বাবে এটা ‘সংযোগী পদ’ৰ প্ৰয়োজন হয়।
কিছুমান শ্ৰেণীবিভাজন পদ্ধতিত গণৰ ওপৰৰ স্থান আৰু প্ৰজাতিৰ তলৰ স্থান ওপৰত ভিত্তি কৰিও নামকৰণ কৰা হয়।
সেউজ গৃহ প্ৰভাৱ হ'ল কোনো গ্ৰহৰ বায়ুমণ্ডলৰ গেছৰ দ্বাৰা অৱলোহিত ৰশ্মিৰ শোষণ আৰু বিকিৰণ প্ৰক্ৰিয়া যিয়ে ইয়াত তলৰ আৰু পৃষ্ঠভাগ গৰম কৰি ৰাখে।
পৃথিৱীত, প্ৰাকৃতিকভাৱে উৎপন্ন হোৱা সেউজ গৃহ গেছসমূহৰ উষ্ণতা বৃদ্ধিৰ ক্ষমতা প্ৰায় ৩৩ ।
প্ৰধান সেউজ গৃহ গেছসমূহ হ'ল জলীয় বাষ্প, যি সেউজ গৃহ প্ৰভাৱৰ প্ৰায় ২৬–৭০% কাৰক; কাৰ্বন ডাই অক্সাইড , যি ৯–২৬% কাৰক; মিথেন , যি ৪–৯% কাৰক; আৰু অ'জন , যি ৩–৭% কাৰক; সেউজ গৃহ গেছৰ দৰেই ডাৱৰেও ডাৱৰৰ মাজেৰে হোৱা বিকিৰণত প্ৰভাৱ পেলাই।
উদ্যোগিক নৱজাগৰণৰ পৰাই মানুহৰ কাৰ্যকলাপৰ ফলত বায়ুমণ্ডলত সেউজ গৃহ গেছৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি হ’বলৈ ধৰিলে, প্ৰধানকৈ কাৰ্বন ডাই অক্সাইড, মিথেন, অ'জন, ক্ল'ৰ-ফ্ল'ৰ কাৰ্বন আৰু নাইট্ৰাছ অক্সাইডৰ পৰিমাণ অভাৱনীয়ভাৱে বৃদ্ধি পালে।
যোৱা ২০ বছৰত মানুহৰ কাৰ্যকলাপৰ ফলত বৃদ্ধি হোৱা কাৰ্বন ডাই অক্সাইডৰ তিনি চতুৰ্থাংশ কেৱল জীৱাশ্ম ইন্ধন দহনৰ ফলতেই উৎপন্ন হৈছে, বাকী অংশ বনাঞ্চল ধংশৰ দৰে কাৰ্যৰ ফলত উৎপন্ন হৈছে।
গোলকীয় নিষ্প্ৰভতা, পৃথিৱী পৃষ্ঠত প্ৰত্যক্ষ গোলকীয় বিকিৰণ ক্ৰমাগতভাৱে হ্ৰাস পোৱা, ১৯৯০ চনত প্ৰথম দৃষ্টিগোচৰ হৈছিল।
এই হ্ৰাস ভৱনৰ প্ৰধান কাৰণ হ'ল আগ্নেয়গিৰিৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা কণিকা আৰু মানুহে সৃষ্টি কৰা প্ৰদূষকবোৰ।
জীৱাশ্ম ইন্ধন দহনৰ উৎপাদ সমূহৰ প্ৰভাৱ – 2 আৰু বায়বীয় ডাৱৰসমূহ– শেহতীয়া দশকবোৰত প্ৰায় সমান্তৰালভাৱে বৃদ্ধি পাইছে, গতিকে মিথেনৰ দৰে গেছৰ বৃদ্ধিৰ ফলত সামগ্ৰিক উষ্ণতা বৃদ্ধি পাইছে।
কণিকাসমূহৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা এই তেজষ্ক্ৰিয় হেঁচাৰ প্ৰভাৱ সীমিত কিয়নো এই কণাবোৰৰ অৱক্ষেপন ঘটে বাবে ইহঁতৰ বায়ুমণ্ডলীয় জীৱন কাল প্ৰায় এসপ্তাহ মানহে।
কাৰ্বন ডাই অক্সাইডবোৰ শতিকা ধৰি বায়ুমণ্ডলত থাকে, গতিকে এই কণাবোৰৰ ঘনত্বতকৈ জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ মূল কাৰণ কাৰ্বন ডাই অক্সাইডহে।
সৌৰ বিকিৰণৰ বিচ্ছুৰণ আৰু শোষণৰ ফলত হোৱা প্ৰত্যক্ষ প্ৰভাৱৰ উপৰিও এই কণাবোৰ পৃথিৱীৰ বিকিৰণৰ ওপৰতো পৰোক্ষ প্ৰভাৱ পেলায়।
কম আৰু ডাঙৰ টোপাল যুক্ত ডাৱৰকৈ এনে ডাৱৰে বেছিকৈ সৌৰ বিকিৰণ প্ৰতিফলিত কৰে, ইয়াক টৌমি প্ৰভাৱ বোলে।
এই প্ৰভাৱে টোপালবোৰৰ আকাৰ আৰু অধিক সুষম কৰি তোলে, যাৰ ফলত বৰষুণৰ টোপাল গঠনত বাধা প্ৰাপ্ত হয় আৰু ডাৱৰবোৰে অধিক হাৰত সূৰ্যৰ পোহৰ প্ৰতিফলন কৰে, যাক এলব্ৰেক প্ৰভাৱ বুলি কোৱা হয়।
সাগৰীয় স্তৰীভূত ডাৱৰত পৰোক্ষ প্ৰভাৱ বেছিকৈ পৰিলক্ষিত হয় আৰু সংবহনী ডাৱৰত অতি কম তেজষ্ক্ৰিয় প্ৰভাৱ থাকে।
মূলত মানুহৰ দ্বাৰা জীৱাশ্ম ইন্ধন দহনৰ ফলত উৎপন্ন হোৱা সেউজ গৃহ গেছসমূহৰ বাবে যোৱা শতিকাটোত হোৱা পৃথিৱী পৃষ্ঠৰ গড় উষ্ণতাৰ ক্ৰমাগত বৃদ্ধিয়েই হ'ল গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধি।
বিংশ শতাব্দীৰ প্ৰথম ভাগৰ পৰা, গোলকীয় বায়ু আৰু সাগৰ পৃষ্ঠৰ উষ্ণতা প্ৰায় ০.৮ ছেলছিয়াছ বৃদ্ধি পাইছে, ১৯৮০ চনৰ পৰাই প্ৰায় দুই-তৃতীয়াংশ বৃদ্ধি পাইছে।
১৯৫০ চনৰ পৰা যিকোনো পূৰ্বৱৰ্তী দশকতকৈ যোৱা তিনিটা দশকত পৃথিৱী পৃষ্ঠ সৰ্বাধিক উত্তপ্ত হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে।
বায়ুমণ্ডলীয় ধোঁৱাই সৌৰ বিকিৰণ প্ৰত্যক্ষভাৱে শোষণ কৰে, ফলত বায়ুমণ্ডল তপত হয় আৰু পৃষ্ঠ শীতল হয়।
ভাৰতৰ দৰে কিছুমান অঞ্চলত, য’ত মাত্ৰাধিক ধোঁৱা উৎপন্ন হয়, সেউজ গৃহ গেছৰ ফলত হোৱা পৃষ্ঠ উষ্মীভৱনৰ প্ৰায় ৫০% বায়ুমণ্ডলীয় ধূসৰ ডাৱৰে ঢাকি ৰাখে।
যেতিয়া অৱক্ষেপন ঘটে, বিশেষকৈ গ্লেচিয়েৰ বা মেৰু অঞ্চলৰ বৰফসমূহত অৱক্ষেপন ঘটিলে, পৃষ্ঠভাগ তপত হৈ পৰে।
এনে বাহ্যিক কাৰকৰ উদাহৰণ হ’ল বায়ুমণ্ডলীয় সংযুতিৰ পৰিৱৰ্তন , সৌৰ দীপ্তি, আগ্নেয় উদ্গীৰণ আৰু সূৰ্যৰ চাৰিওফালে পৃথিৱীৰ কক্ষপথৰ পৰিৱৰ্তন আদি।
এনে জোখ-মাখে দেখুৱাইছে যে, ১৯৭৮ চনৰে পৰা সূৰ্যৰ বিকিৰণৰ হাৰ বৃদ্ধি হোৱা নাই, গতিকে ক’ব পাৰি যে, যোৱা তিনিটা দশকৰ উষ্ণতা বৃদ্ধিৰ কাৰক পৃথিৱীত আপতিত হোৱা সূৰ্যৰ শক্তি কেতিযাও নহয়।
১৯৪৭ চনত দেশ বিভাজনৰ সময়ত এক বিতৰ্কিত গণভোটৰ মাধ্যমত অসমৰ চিলেট জিলা পাকিস্তানৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
কিন্তু ১৯৫০ চনত পূৱ পাকিস্তানত হিন্দুসকলৰ গণহত্যা আৰম্ভ হোৱাত কমলাৰ পৰিয়াল শৰণাৰ্থী হিচাপে অসমলৈ আহিবলৈ বাধ্য হয়।
যদিও অৱস্থানৰ সময়সূচী পুৱা ৬টা পৰা সন্ধ্যা ৬টালৈ আছিল, কিন্তু শেষ ৰে'ল পিছবেলা ৪টাত আছিল, তাৰ পিছত গণ অৱস্থান শিথিল কৰি দিয়া কথা আছিল।
২-৩৫ বজাৰ পৰা তেওঁলোকে বিনা প্ৰৰোচনাতে অৱস্থানকাৰী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক নিৰ্মমভাবে লাঠি চাৰ্জ কৰে।
মেট্ৰিক পৰীক্ষা শেষ হোৱাৰ ঠিক পিছ দিনা শিলচৰ ৰে'ল ষ্টেচনত মাতৃভাষাত প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ দাবীত এক পিকেটিঙৰ আহ্বান হয়।
কমলাৰ লগত কমলাৰ সৰু ভনী মংগলা, সৰু ভাই বকুল, আৰু ডাঙৰ বায়েকৰ পুতেক বাপ্পা পিকেটিঙত যোগ দিবলৈ ওলাল।
মূল ৰূপ অনুসৰি নতুন চিকিৎসক এজনে কেইবাজনো দেৱতাৰ নাম লৈ শিষ্টাচাৰৰ নিৰ্দিষ্ট মান পালন কৰিবলৈ শপত লয়।
মই মনত ৰাখিম যে মই জ্বৰৰ ৰেখাংকন এখন, কৰ্কটৰ বাঢ়ি অহা টেমুনা এটাক চিকিৎসা নকৰোঁ, কৰিম এজন ৰুগীয়া ব্যক্তিক, যাৰ ৰোগটোৱে হয়টো সেইজনৰ পৰিয়াল আৰু আৰ্থিক ভাৰসাম্যতাক প্ৰভাৱিত কৰে।
পণ্ডিতসকলে বিশ্বাস কৰে যে পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ জনক বুলি কোৱা হিপ'ক্ৰেটিছ বা তেওঁৰ এজন শিষ্যই এই শপত লিখিছিল।
কিন্তু জীৱন লোৱাটোও হয়টো মোৰ ক্ষমতাৰ ভিতৰতে আছে; মোৰ নিজৰ দুৰ্বলতাৰ প্ৰতি সচেতন থাকি অতি অমায়িকতাৰে এই ভীষন দায়িত্বৰ সন্মুখীন হবই লাগিব।
মই মোৰ ৰোগী সকলৰ একান্ত-গোপনীয়তাক সন্মান কৰিম, কিয়নো তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ সমস্যা সমূহ গোটেই পৃথিৱীয়ে জানক বুলি মোক নকয়।
মই সেই পূৰ্বসূৰী চিকিৎসক সকলৰ কঠোৰ সাধনা-লব্ধ বৈজ্ঞানিক উপলব্ধিসমূহক শ্ৰদ্ধা কৰিম যাৰ খোজ অনুসৰণ কৰি মই খোজ দিছোঁ, আৰু এনে সমূহ জ্ঞান মোৰ আৰু সেইসকলৰ মাজত, যি এই পথেৰে আগবাঢ়িব, আনন্দমনেৰে ভগাই লম।
মই মনত ৰাখিম চিকিৎসাশাস্ত্ৰ আৰু বিজ্ঞানতো এক কলা সোমাই আছে আৰু উমালতা, সহ-মৰ্মিতা আৰু বুজাবুজিয়ে হয়তো অস্ত্ৰোপচাৰৰ চুৰীখন বা ঔষধা্লয়ৰ ঔষধক তল পেলাব পাৰে ।
“মই নাজানো” বুলি কবলৈ মই না লাজ কৰিম, না মই মোৰ সহকৰ্মীক মাতিবলৈ কুন্ঠা কৰিম যেতিয়া এজন ৰোগীক আৰোগ্য কৰিবলৈ আন কাৰোবাৰ দক্ষতাৰ আৱশ্যক হয়।
নিৰৰ্থক-চিকিৎসা আৰু চিকিৎসা-অসাৰ বুলি ভবা মানসিকতা, এই দুইৰ জালত নপৰাকৈ থাকি ৰুগীয়াৰ উপকাৰাৰ্থে দৰকাৰী সকলো ব্যৱস্থাৰ প্ৰয়োগ কৰিম।
তেওঁৰ পিতৃ তেওঁলোকৰ পৰিয়ালক এৰি গুচি যোৱাত তেওঁৰ মাতৃ সৰুজাযে ইটা কঢ়িয়াই, দিন হাজিৰা কৰি তেওঁলোকক পোহপাল দিয়ে।
মাত্ৰ ৫ বছৰ বয়সত মাৰীয়াপ্পানক স্কুললৈ গৈ থকা অৱস্থাত এজন সুৰাপায়ী বাছ ড্ৰাইভাৰে তেওঁৰ ভৰিৰ ওপৰেদি বুজা চলাই নিয়ে।
১৪ বছৰ বয়সত এক প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ সক্ষম লোকক পিছ পেলাই দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁৰ বন্ধুবৰ্গ আৰু চালেম জিলাৰ মানুহৰ পৰা বিশেষ উৎসাহ লাভ কৰিছিল।
২০১৩ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পেৰাএথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপ প্ৰতিযোগিতাত তেওঁৰ বৰ্তমান প্ৰশিক্ষক সত্যনাৰায়ণে তেওঁক লক্ষ্য কৰে আৰু ২০১৫ চনত নিজৰ ছাত্ৰ হিচাপে প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ বেংগালুৰু লৈ আহে।
২০১৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত টুনিছিয়াত অনুষ্ঠিত আইপিচি গ্ৰেঁ প্ৰিঁৰ হাই জাম্প প্ৰতিযোগিতাত মাৰীয়াপ্পানে ১.৭৮ মিঃ উচ্চতা অতিক্ৰম কৰি ৰিঅ পেৰালিম্পিকলৈ নিৰ্বাচিত হয়।
তেওঁ ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ২০১৬ চনত ব্ৰাজিলৰ ৰিঅ' দি জেনেৰিঅ'ত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত হাই জাম্প টি৪২ ইভেণ্টত স্বৰ্ণ পদক আৰু ২০২০ চনত জাপানৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত হাই জাম্প টি৬৩ ইভেণ্টত ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল।
২০১৭ চনৰ ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে আৰু সেই একে বছৰতে তেওঁক অৰ্জুন বঁটাও প্ৰদান কৰা হয়।
মাদ্ৰাজত থাকোঁতে বিষ্ণুৰাম মেধিয়ে কেইবাবাৰো কেৰালালৈ গৈ সেই সময়ৰ কেৰালাৰ ৰাজ্যপাল ভাৰতৰ ভাবী ৰাষ্ট্ৰপতি ভি ভি গিৰিক লগ কৰিছিল।
মাদ্ৰাজত থকাৰ সময়চোৱাতে তেওঁ ৰাণী দ্বিতীয় এলিজাবেথ আৰু এডিনবাৰ্গৰ ডিউকৰ সৈতে, যুগোশ্লাভিয়াৰ প্ৰেচিডেণ্ট মাৰ্শ্বাল টিটো আৰু তেওঁৰ পত্নীৰ সৈতে, পশ্চিম জাৰ্মানীৰ প্ৰেচিডেণ্ট ডঃ লুবকেৰ সৈতে আৰু গ্ৰীচৰ ৰজা আৰু ৰাণীৰ সৈতে, কাম্বোদিয়াৰ ৰজা আৰু ৰাণীৰে সৈতে আৰু ইৰাণৰ শ্বাহৰ সৈতে – আলোচনাত মিলিত হ’বলৈ সুবিধা পাইছিল।
তাৰ কেইদিনমান পাছতে, ১২ আগষ্টত অসম কংগ্ৰেছ সংসদী দলৰ সৰ্বসন্মতিক্ৰমে তেওঁক অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচন কৰা হয়।
বিশেষকৈ প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ, কলা বজাৰৰ আৱিৰ্ভাৱ, পৰিবহন ব্যৱস্থাৰ শোচনীয় অৱস্থা, পূৰ্ববংগৰ পৰা অহা ভগনীয়াৰ সোঁত, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দলং, তেল শোধনাগাৰ, সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ, ১৯৫৫ চনত ৰাজ্য পুনৰ গঠন আদি সমস্যাই গা কৰি উঠিছিল।
১৯১৩ চনত তেওঁ ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ওপৰ খাপৰ দ্বিতীয় শ্ৰেণী সহ ৰসায়ন বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তেওঁ ৰাজহ মন্ত্ৰী হৈ থকা সময়ছোৱাত জনজাতীয় লোকৰ স্বাৰ্থ ৰক্ষাৰ বাবে গঠন কৰা ট্ৰাইবেল বেল্টত যাতে অনুপ্ৰৱেশ ঘটিব নোৱেৰে তাৰ বাবে চোকা দৃষ্টি ৰাখিছিল।
১৯৫৮ চনৰ ২৪ জানুৱাৰী তাৰিখে সেই সময়ৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ডাঃ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদে তেওঁক মাদ্ৰাজৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে।
বিশ্ব যুদ্ধত প্ৰায় সকলো দেশেই জড়িত হৈ পৰাৰ সময়তে তেওঁ দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ ইণ্ডোনেছিয়া, চীন, জাপান আৰু ফিলিপাইনৰ মাজেৰে প্ৰায় এবছৰ কাল ভ্ৰমণ কৰাৰ অন্তত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চান-ফ্ৰান্সিচকোত উপস্থিত হয়গৈ।
আমেৰিকাত প্ৰৱেশ কৰোঁতে তেওঁৰ নাম আছিল 'ফাদাৰ মাৰ্টিন', কিন্তু সেইদেশত থকা কালতে তেওঁ নতুনকৈ নাম লয় মানবেন্দ্ৰ নাথ ৰয়।
কিয়নো তেওঁ ভাৰত এৰাৰ পিছত ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ পৰৰাষ্ট্ৰ দপ্তৰৰ তৰফৰ পৰা ইংৰাজৰ সকলোবোৰ মিত্ৰদেশৰ প্ৰতি প্ৰবাসী ভাৰতীয় বিপ্লৱীসকল, বিশেষভাৱে নৰেন্দ্ৰনাথৰ গ্ৰেপ্তাৰৰ বাবে কাঢ়া নিৰ্দেশ দিয়া আছিল।
আমেৰিকাত তেওঁৰ কেতবোৰ কাৰ্য্যকলাপত আমেৰিকা চৰকাৰে সন্দেহ কৰিবলৈ ধৰাত তেওঁ ফাদাৰ মাৰ্টিন পৰিচয় এৰি নিশাটোৰ ভিতৰতে মানবেন্দ্ৰ নাথ ৰয় নাম লয় আৰু পিছৰ জীৱনত তেওঁ এই নামেৰেই খ্যাতি লাভ কৰে।
শৈশৱৰ দেওনা পাৰ হোৱাৰ আগতেই সশস্ত্ৰ সংগ্ৰামত নামি পৰা নৰেন্দ্ৰ নাথে বিপ্লৱী দলৰ নিৰ্দেশক্ৰমে কোদালীয়াৰ ৰেল ষ্টেচনত প্ৰথমে সংঘটিত কৰে এটা ৰাজনৈতিক ডকাইতিৰ ঘটনা।
ইয়াৰ পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেওঁ 'হাওৰা কনচপিৰেচি কেছ' নামে খ্যাত, ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে চলোৱা আন এটা অভিসন্ধিমূলক অভিযানত যোগ দি যি সাহস আৰু বুদ্ধিৰ পৰিচয় দিয়ে, তাৰ বাবে তেওঁক বিপ্লৱী বাহিনীৰ এটা গোটৰ নেতা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।
সেই অভিযানৰ অন্তত যেতিয়া চৰকাৰী পুলিচ বাহিনীয়ে 'হাওৰা কনচপিৰেচি কেছ'ৰ সৈতে জড়িত বিপ্লৱীসকলক বিচাৰিবলৈ ধৰে, সেই সময়ত নৰেন্দ্ৰনাথে এজন সন্ন্যাসীৰ বেশত গৈ বাৰানসীত উপস্থিত হয়গৈ।
সেই সময়তে তেওঁ বঙ্গৰ আন এগৰাকী প্ৰখ্যাত বিপ্লৱী যতীন্দ্ৰ নাথ মুখাৰ্জীক লগ পায় আৰু যুগান্তৰ বাহিনীৰ সৈতেও জড়িত হৈ পৰে।
শিশু অৱস্থাত তেওঁৰ আৰবালিয়া আৰু কোদালীয়াৰ দুখন প্ৰাইমেৰী বিদ্যালয়ৰ শিক্ষাখিনিহে গ্ৰহণ কৰা হয়।
ইয়াৰ পিছত তেওঁ 'অৰবিন্দ আশ্ৰম' আৰু কলিকতাৰ 'বেঙ্গল টেকনিকেল ইন্‌ষ্টিটিউট'ত কিছুদিনৰ বাবে যোগ দিছিল।
প্ৰকৃততে তেওঁ যি অমূল্য শিক্ষা লাভ কৰিছিল সেই শিক্ষা আছিল আত্মোত্‌কৰ্ষৰ পৰা লাভ কৰা, আত্মগতভাৱে লাভ কৰা শিক্ষা।
তেওঁ অতি কম বয়সতে ৰাজনীতিৰ প্ৰতিও আকৃষ্ট হৈছিল আৰু তেতিয়াই এচাম বিপ্লৱী ভাৰতীয়ই চলোৱা সশস্ত্ৰ জাতীয় সংগ্ৰামত অংশ লৈছিল।
ৰাজনৈতিক দিশৰ পৰা সেই বিপ্লৱৰ বিৰাট সাফল্যই বিশ্বত যি বহুল প্ৰভাৱ পেলায় তাৰ পৰা তত্‌কালীন ভাৰতীয় বিপ্লৱীসকলো গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত হয়।
মধ্যযুগীয় শোষণ শাসনৰ পৰা মুক্ত, মাৰ্ক্সবাদৰ ভিত্তিত স্থাপিত সেই নতুন সমাজ ব্যৱস্থাই আকৃষ্ট কৰে তেওঁলোকৰ মন।
সেই সময়তে মানবেন্দ্ৰনাথে মাৰ্ক্সবাদ গ্ৰহণ কৰে কিন্তু আমেৰিকাৰ সামৰিক গুপ্তচৰ বিভাগৰ হাতত তেওঁ ধৰা পৰে আৰু পুলিচ বাহিনীৰ হাতত বন্দী হয়।
কিন্তু এক অবিশ্বাসী গেৰিলা কৌশল প্ৰয়োগ কৰি মানবেন্দ্ৰ নাথ বন্দী অৱস্থাৰ পৰা মুক্ত হৈ আমেৰিকাৰ পৰা পলায়ন কৰে আৰু মেক্সিকোত উপস্থিত হয়গৈ।
ভাৰতলৈ ঘূৰি অহাৰ পিছত মানবেন্দ্ৰ নাথে কৰাচীত অনুষ্ঠিত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছত যোগদান কৰে আৰু তাতেই জৱাহৰলাল নেহৰু আৰু সুভাষ চন্দ্ৰ বসুক লগ পায়।
ইয়াৰ কিছুদিনৰ পিছতে তেওঁক পুনৰ বোম্বাইত গ্ৰেপ্তাৰ কৰে তেওঁৰ বাওপন্থী কমিউনিষ্ট কাৰ্য্যকলাপৰ বাবে।
ইতিমধ্যে তেওঁ লেনিনৰ পৰা ছ'ভিয়েট ভ্ৰমণৰ বাবে আমন্ত্ৰণ পাই ছ'ভিয়েট সংঘলৈ যায় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কমিউনিষ্ট সন্মিলনত যোগদান কৰে।
কমিউনিষ্ট আন্দোলনৰ প্ৰতি মানবেন্দ্ৰ নাথ ৰয়ে আগবঢ়োৱা সাংগঠনিক প্ৰচেষ্টাৰ স্বীকৃতি হিচাপে কুৰিৰ দশকত তেওঁক 'কমিউনিষ্ট ইণ্টাৰনেচনেল'ৰ কাৰ্যবাহী সদস্য নিয়োজিত কৰা হয়।
কিন্তু সংগঠনৰ কামত দেহেকেহে লাগি থকাৰ ফলত তেওঁৰ শৰীৰ ভাগি পৰে আৰু চিকিৎসাৰ বাবে তেওঁ জাৰ্মানীলৈ যাবলগীয়া হয়।
বিংশ শতাব্দীৰ কুৰি দশকত সুদূৰ লেটিন আমেৰিকা আৰু চীন আদি দেশত গৈ মানবেন্দ্ৰ নাথ ৰয়ে কমিউনিষ্ট আন্দোলনৰ বিশ্বব্যাপী প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ ক্ষেত্ৰত যি গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল তাৰ বাবে আজিও বিশ্বৰ সেইসমূহ কমিউনিষ্ট দেশত তেওঁ স্মৰণীয় হৈ ৰৈছে।
১৮৮৭ চনত ২১ মাৰ্চ তাৰিখে পশ্চিমবংগৰ ২৪ পৰগণা জিলাৰ আৰবালিয়া গাঁৱত জন্ম গ্ৰহণ কৰা মানেবেন্দ্ৰ নাথৰ প্ৰকৃত নাম আছিল নৰেন্দ্ৰ নাথ ভাট্টাচাৰ্য্য।
বৈপ্লৱিক আন্দোলনৰ এজন অতি সাহসী সদস্য হিচাপে ইতিমধ্যে সকলো বিপ্লৱীৰ সৈতে পৰিচিত হোৱা নৰেন্দ্ৰ নাথে প্ৰথম বিশ্ব যুদ্ধৰ আৰম্ভণিতে অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ আহৰণ কৰাৰ উদ্দেশ্যৰে গোপনে ভাৰত ত্যাগ কৰি জাৰ্মানীলৈ যায়।
প্ৰথমে ১৯৪৮ চনত নগাঁওত এই মহাবিদ্যালয়খন স্থাপন কৰা হয়৷ সেই সময়ত পশু চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ তিনিবছৰীয়া ডিপ্ল’মা পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়োৱা হৈছিল৷ আৰু প্ৰথমবাৰ ৩৩জন ছাত্ৰই নামভৰ্তি কৰিছিল৷ ১৯৫০ চনত মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটীৰ চেনীকুঠীলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়৷ তাৰপাছত ১৯৬০ চনত বৰ্তমানৰ স্থান খানাপাৰালৈ অনা হয়৷ ১৯৬৯ চনত খানাপাৰাৰ পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ক অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অংশ হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়৷
প্ৰতিবছৰে অসমভিত্তিক বাছনি পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে ৫৫ গৰাকী অসমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক নামভৰ্তিৰ সুবিধা দিয়া হয়৷ উত্তৰ-পূবৰ আন ৰাজ্য কেইখনৰ পৰাও ২৬ গৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নামভৰ্তিৰ সুবিধা লাভ কৰে৷ ইয়াৰ উপৰিও ভাৰতীয় পশুচিকিৎসা পৰিষদ ৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচিত কেইবাগৰাকীও ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে ইয়াত পঢ়িব পাৰে৷ তদুপৰি ভাৰতৰ চুবুৰীয়া বন্ধুৰাষ্ট্ৰৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবেও পঢ়াৰ সুবিধা আছে৷
অসমৰ পশু চিকিৎসা আৰু পশু পালনৰ ক্ষেত্ৰত পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ে মূখ্য ভূমিকা লৈ আহিছে৷ পশুপালনৰ জৰিয়তে গ্ৰাম্য অৰ্থনীতি সবল কৰাৰ ক্ষেত্ৰত এই মহাবিদ্যালয়ৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অৰিহণা আছে৷
স্নাতক পাঠ্যক্ৰম পাঁচ বছৰীয়া, স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম দুবছৰীয়া আৰু ডক্টৰেট পাঠ্যক্ৰম তিনিবছৰীয়া হয়৷ উপৰোক্ত যিকোনো বিভাগত স্নাতকোত্তৰ আৰু ডক্টৰেট ডিগ্ৰী ল’ব পাৰে৷ এই বিভাগ সমূহৰ উপৰিও গৰু, ম’হ, ছাগলী, গাহৰি আৰু ব্ৰইলাৰৰ ফাৰ্ম আছে৷ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ অভ্যাস কৰিবলৈ আছে এখন পশুচিকিৎসালয়
পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ত পশুচিকিৎসা আৰু পশুপালন বিষয়ত স্নাতক,স্নাতকোত্তৰ আৰু ডক্টৰেট ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰা হয়৷ মুঠতে ১৯ টা বিভাগ আছে৷ সেইকেইটা হ’ল:
শিক্ষিত ভাৰতীয়সকলৰ বাবে চৰকাৰত অধিক অংশ লাভ কৰাৰ উদ্দেশ্যৰে 1885 চনত স্থাপিত, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ প্ৰথমতে ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰোধী নাছিল।
সঁচাকৈয়ে, এজন স্কটছমেন এলান অক্টাভিয়ান হিউম আছিল, যিয়ে তেতিয়াৰ ভাইচৰয় লৰ্ড ডাফৰিনৰ অনুমোদনত বোম্বাইত ইয়াৰ প্ৰথম সাক্ষাৎ কৰিছিল।
প্ৰথম বৈঠকখন পুনেত অনুষ্ঠিত হোৱাৰ কথা আছিল, কিন্তু তাত প্লেগৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ বাবে, সভাখন পিছত বোম্বাইলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়।
কেইবছৰমানৰ ভিতৰতে, চৰকাৰৰ নিৰন্তৰ বিৰোধিতাৰ সন্মুখীন হৈ আইএনচিৰ দাবীবোৰ অধিক মৌলবাদী হৈ পৰে, আৰু দলটো স্বাধীনতা আন্দোলনত অতি সক্ৰিয় হৈ পৰে।
১৯০৭ চনলৈ দলটো দুটা ভাগত বিভক্ত হৈছিল - বাল গংগাধৰ তিলকৰ গৰম দল বা উগ্ৰপন্থী, আৰু গোপাল কৃষ্ণ গোখলেৰ নৰাম দল বা মডাৰেট- ব্ৰিটিছৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ মনোভাৱৰ দ্বাৰা পৃথক।
তিলকৰ প্ৰভাৱত কংগ্ৰেছ দেশৰ প্ৰথম একত্ৰিত গণ সংগঠন হিচাপে পৰিগণিত হয়, যাৰ ফলত লাখ লাখ লোক ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে একত্ৰিত হয়।
ভাৰতীয় সমাজৰ সকলো সম্প্ৰদায়ক সম্প্ৰীতি প্ৰদান কৰা ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ একমাত্ৰ ৰাজনৈতিক দল আছিল।
স্বাধীনতাৰ পূৰ্বৰ যুগত, আইএনচি-ত কেইবাজনো বিশিষ্ট ৰাজনৈতিক ব্যক্তি আছিল: ভগ্নী ইণ্ডিয়ান নেচনেল এছ'চিয়েচনৰ সদস্য দাদাভাই নৰোজী, 1886 চনত কংগ্ৰেছৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হৈছিল, আৰু 1892 আৰু 1895 চনৰ ভিতৰত ব্ৰিটিছ হাউচ অফ কমন্সত প্ৰথম ভাৰতীয় সংসদ সদস্য; বাল গংগাধৰ তিলক; বিপিন চন্দ্ৰ পাল; লালা লাজপত ৰায়; গোপাল কৃষ্ণ গোখলে; আৰু মহম্মদ আলী জিন্না, পিছলৈ মুছলিম লীগৰ নেতা আৰু পাকিস্তান সৃষ্টিত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।
১৯০৫ চনত বংগ বিভাজন আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপে স্বদেশী আন্দোলনৰ সময়ত সুৰেন্দ্ৰনাথ বানাৰজী আৰু ছাৰ হেনৰী কটনৰ দ্বাৰা কংগ্ৰেছ এক গণ আন্দোলনলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল।
মোহনদাস গান্ধী ১৯১৫ চনত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ পৰা উভতি আহে আৰু ঘোখালেৰ নেতৃত্বত মধ্যপন্থী গোটৰ সহায়ত কংগ্ৰেছৰ সভাপতি হয় আৰু খিলাফত আন্দোলনৰ সৈতে মিত্ৰতা গঠন কৰে।
ইয়াৰ প্ৰতিবাদত কেইবাজনো নেতা- চিত্তৰঞ্জন দাস, এনি বেচেণ্ট, মতিলাল নেহৰুৱে স্বৰাজ পাৰ্টি স্থাপনৰ বাবে কংগ্ৰেছৰ পৰা পদত্যাগ কৰে।
মহাত্মা গান্ধীৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি আৰু তেওঁৰ বিপ্লৱৰ সত্যাগ্ৰহ কলাৰ উত্থানৰ লগে লগে চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেল, পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰু , ড০ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ , খান মহম্মদ আব্বাছ খান, খান আব্দুল গফৰ খান, চক্ৰৱৰ্তী ৰাজগোপালচাৰী, ড০ অনুগ্ৰহ নাৰায়ণ নাৰায়ণ সিনহা, জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণ আজাদন আৰু মৌলনাৰায়ণ জীৱন ীপল আজৱন আহিছিল।
গান্ধীৰ জনপ্ৰিয়তাৰ সৈতে ইতিমধ্যে বিদ্যমান জাতীয়তাবাদী অনুভূতিৰ সৈতে কংগ্ৰেছ দেশৰ এক শক্তিশালী গণ সংগঠন হৈ পৰিছিল, বিশেষকৈ জাতিগত পাৰ্থক্য, অস্পৃশ্যতা, দৰিদ্ৰতা আৰু ধৰ্মীয় আৰু জাতিগত সীমাৰ বিৰুদ্ধে কাম কৰি লাখ লাখ লোকক একত্ৰিত কৰিছিল।
যদিও মুখ্যতঃ হিন্দু, ইয়াত প্ৰায় প্ৰতিটো ধৰ্ম, জাতিগত গোট, অৰ্থনৈতিক শ্ৰেণী আৰু ভাষিক গোটৰ সদস্য আছিল।
১৯৩৯ চনত, ১৯৩৮ আৰু ১৯৩৯ দুয়োটা ক্ষেত্ৰতে নিৰ্বাচিত সভাপতি সুভাষ চন্দ্ৰ বসুক তেওঁৰ সমাজতান্ত্ৰিক দৃষ্টিভংগীৰ বাবে কংগ্ৰেছৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হয় আৰু কংগ্ৰেছক বিৰলা আৰু বাজাজৰ ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ দ্বাৰা বিত্তীয় ব্যৱসায়িক গোটলৈ হ্ৰাস কৰা হয়।
ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ সময়ত, কংগ্ৰেছ নিঃসন্দেহে ভাৰতৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী ৰাজনৈতিক আৰু বিপ্লৱী সংগঠন আছিল, কিন্তু কংগ্ৰেছে কেইদিনমানৰ ভিতৰতে ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ পৰা নিজকে বিচ্ছিন্ন কৰিছিল।
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে ভাৰতীয় জনসাধাৰণৰ একমাত্ৰ প্ৰতিনিধি বুলি দাবী কৰিব নোৱাৰিলে কিয়নো তাত আন দলবোৰৰ লগতে হিন্দু মহাসভা, আজাদ হিন্দ সৰকাৰ আৰু ফৰৱাৰ্ড ব্লক আছিল।
দলটোৰ আধুনিক উদাৰ মঞ্চক ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত মুখ্যতঃ কেন্দ্ৰ-বাওঁ বুলি গণ্য কৰা হয়।
১৮৮৫ চনত যাদুবিদ্যাী আন্দোলন থিওচফিকেল চছাইটিৰ সদস্যসকলৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা- এলান অক্টাভিয়ান হিউম, দাদাভাই নৰোজী, দিনশ্ব ৱাচা, ৱমেশ চন্দ্ৰ বনাৰ্জী, সুৰেন্দ্ৰনাথ বেনাৰ্জী, মনোমোহন ঘোষ, মহাদেৱ গোবিন্দ ৰাণাদে আৰু উইলিয়াম ৱেডাৰবাৰ্ণ- ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ নেতা হৈছিল, ভাৰতত ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰামত ১৫ নিযুতৰো অধিক সদস্য আৰু ৭০ নিযুতৰো অধিক অংশগ্ৰহণকাৰী আছিল।
১৯৪৭ চনত স্বাধীনতাৰ পিছত, ই দেশৰ প্ৰভাৱশালী ৰাজনৈতিক দল হৈ পৰে, যাৰ নেতৃত্ব বেছিভাগ সময় নেহৰু-গান্ধী পৰিয়ালৰ দ্বাৰা কৰা হয়; দলৰ নেতৃত্বৰ বাবে ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান শেহতীয়াকৈ গঠন হৈছে।
জৱাহৰলাল নেহৰুৰ সভাপতিত্বত ১৯২৯ চনৰ লাহোৰ অধিৱেশনৰ বিশেষ গুৰুত্ব আছে কিয়নো এই অধিৱেশনত "পূৰ্ণ স্বৰাজ" আইএনচিৰ লক্ষ্য হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল।
১৯৩০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীক "পূৰ্ণ স্বৰাজ দিৱস", স্বাধীনতা দিৱস হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল, যদিও ব্ৰিটিছসকল আৰু সতেৰ বছৰ ভাৰতত আছিল।
অৱশ্যে ১৯২৯ চনত গান্ধীয়ে দাবী কৰা অনুসৰি কেৱল ঘৰুৱা শাসনৰ দাবীত শ্ৰীনিবাস আয়েঞ্জাৰক সম্পূৰ্ণ স্বাধীনতাদাবী কৰাৰ বাবে কংগ্ৰেছৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হৈছিল।
প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত দলটো মোহনদাস কে গান্ধীৰ সৈতে সম্পৰ্কিত হৈ পৰে, যি ইয়াৰ অনানুষ্ঠানিক, আধ্যাত্মিক নেতা আৰু গণ আইকন হৈ আছিল আনকি কম বয়সীয়া পুৰুষ আৰু মহিলা দলৰ সভাপতি হৈছিল।
দলটো বহুক্ষেত্ৰত এটা ছাতা সংগঠন আছিল, যি নিজৰ ভিতৰতে উগ্ৰ সমাজবাদী, পৰম্পৰাবাদী আৰু আনকি হিন্দু আৰু মুছলমান ৰক্ষণশীলসকলক আশ্ৰয় দিছিল, কিন্তু সকলো সমাজতান্ত্ৰিক গোটক (কংগ্ৰেছ সমাজতান্ত্ৰিক দল, কৃষ্ণ প্ৰজা পাৰ্টি আৰু স্বৰাজ্য পাৰ্টিৰ সদস্যসহ) ১৯৩৯ চনত সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ সৈতে গান্ধীয়ে বহিষ্কাৰ কৰিছিল।
কংগ্ৰেছখন থিঅ'চফিকেল চছাইটি আন্দোলনৰ ভাৰতীয় আৰু ব্ৰিটিছ সদস্যসকলে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, বিশেষকৈ এ.ও. হিউম।
এইটো পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে যে ১৮৮৪ চনৰ ডিচেম্বৰত মাদ্ৰাজত অনুষ্ঠিত থিঅ'চফিকেল সন্মিলনৰ পিছত সতেৰজন পুৰুষৰ ব্যক্তিগত সভাত এই ধাৰণাটো ধাৰণা কৰা হৈছিল।
হিউমে এই পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰে, আৰু ১৮৮৫ চনৰ মাৰ্চ মাহত প্ৰথম জাননী জাৰি কৰা হয় য'ত পৰৱৰ্তী ডিচেম্বৰত পুনাত প্ৰথম ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় সংঘৰ বৈঠক অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
1946 চনৰ আইএনএ পৰীক্ষণৰ সময়ত, কংগ্ৰেছে আইএনএ প্ৰতিৰক্ষা সমিতি গঠন কৰাত সহায় কৰিছিল, যিয়ে আজাদ হিন্দ চৰকাৰৰ সৈনিকসকলৰ গোচৰটো বলপূৰ্বকভাৱে ৰক্ষা কৰিছিল।
সমিতিখনে আইএনএৰ বাবে কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিৰক্ষা দল গঠনৰ কথা ঘোষণা কৰে আৰু সেই সময়ৰ বিখ্যাত অধিবক্তাসকলক অন্তৰ্ভুক্ত কৰে, যাৰ ভিতৰত আছে ভুলাভাই দেশাই, আছফ আলী আৰু জৱাহৰলাল নেহৰু।
স্বাধীনতাৰ পূৰ্বৰ যুগ, যেতিয়া দলটো স্বাধীনতাৰ সংগ্ৰামৰ শীৰ্ষত আছিল আৰু সমগ্ৰ ভাৰতত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল;
স্বাধীনতাৰ পিছৰ যুগত, যেতিয়া দলটোৱে ভাৰতীয় ৰাজনীতিত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান উপভোগ কৰিছে, ১৯৪৭ চনত স্বাধীনতাৰ পিছত ৬০ বছৰৰ ভিতৰত ৪৮ বছৰ দেশশাসন কৰিছিল।
মধ্যপন্থীসকল অধিক শিক্ষিত আছিল আৰু ৰক্তপাত অবিহনে ৰাষ্ট্ৰক স্বাধীনতালৈ লৈ যোৱাৰ বাবে মানুহৰ বিশ্বাস জিকিব বিচাৰিছিল; কৰ্মীসকলে অৱশ্যে এটা বিপ্লৱী পথ অনুসৰণ কৰিব বিচাৰিছিল আৰু ইয়াক এটা উগ্ৰপন্থী সংগঠন হিচাপে গঢ়ি তুলিব বিচাৰিছিল।
কংগ্ৰেছৰ সদস্যসকলে প্ৰথমতে ৰয়েল ইণ্ডিয়ান নেভি বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব দিয়া নাবিকসকলক সমৰ্থন কৰিছিল।
নবী ইব্ৰাহীম ৰ কুৰবাণীৰ আদৰ্শ হোৱাৰ ব্যাপাৰত কোৰআনত আল্লাহে কৈছে, সেই ল'ৰাজনে যেতিয়া তেওঁৰ লগত লৰাঢপৰা কৰিব পৰা বয়সত উপনীত হ'ল, তেতিয়া তেওঁক ক'লে- 'হে মোৰ চেনেহৰ পুত্ৰ, মই সপোনত এই বুলি দেখিছো যে মই তোমাক জবেহ কৰিছো।
যেতিয়া তেওঁলোক দুয়ো আল্লাহৰ শৰণাপন্ন হ'ল আৰু ইব্ৰাহীমে পুতেকক তলমূৰ কৰি মাটিত বগৰাই ল'লে, তেতিয়া আমি তেওঁক মাত দি ক'লোঁ- হে ইব্ৰাহীম, তুমি তোমাৰ সপোন সিদ্ধি কৰিলা।
আৰু এটা মহাকুৰবাণীৰ বিনিময়ত আমি শিশুটিক বচাই ৰাখিলোঁ, আৰু তেওঁৰ প্ৰশংসা আৰু গুণ-গৰীমাৰ কথা পৰৱৰ্তী জনগণৰ মাজত বৰ্তাই ৰাখিলোঁ।
উল্লেখ্য, এটি পৰিয়ালৰ তৰফৰ পৰা এক বা দুই ভাগ গৰু কুৰবাণী দিয়াতকৈ এটি ছাগলী বা ভেড়া দিয়াটোৱেই অধিক উত্তম।
অৱশ্যে যদি কোনো শিশুৰ আকিকাৰ দিনা কুৰবাণীৰ দিন পৰে আৰু আকিকা যবেহ কৰে, তেনেহ’লে আকৌ কুৰবাণী নিদিলেও হয়।
যেনে, দুটি গোছলৰ কাৰণ উপস্থিত হ’লে এটি গোছল কৰিলেই যথেষ্ট, জুমআৰ দিনা ঈদৰ নামায পৰিলে আকৌ জুমআহ নপঢ়িলেও হয়, বিদায়ৰ সময়ত হজ্জৰ তওৱাফ কৰিলে আকৌ বিদায়ী তওৱাফ নকৰিলেও হয়, যোহৰৰ সময়ত মছজিদত প্ৰৱেশ কৰি যোহৰৰ ছুন্নাত পঢ়িলে পৃথক কৰি আকৌ তাহিয়্যাতুল মছজিদ নপঢ়িলেও হয় আৰু তামাত্তু হজ্জৰ কুৰবাণী দিলে আকৌ পৃথকভাৱে কুৰবাণী নিদিলেও হয়।
ইছলামৰ বিভিন্ন বৰ্ননা অনুযায়ী, আল্লাহ ইছলামৰ নবী হজৰত ইব্ৰাহীম ক সপোনত তেওঁৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় বস্তু কোৰবাণী কৰাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে।
এই আদেশ অনুযায়ী হজৰত ইব্ৰাহীম ৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় পু্ত্ৰ ইছমাইলক কোৰবাণ কৰাৰ বাবে ইংগিত কৰা হৈছিল।
পাছত তেওঁ আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰিবলৈ প্ৰস্তুত হোৱাত আল্লাহে তেওঁক তেনে কৰিবলৈ বাধা দিয়ে আৰু পুত্ৰৰ পৰিৱৰ্তে পশু কুৰবাণীৰ নিৰ্দেশ দিয়ে।
হিজৰী বৰ্ষপঞ্জী হিচাপে জিলহজ্জ্ব মাহৰ ১০ তাৰিখৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ১২ তাৰিখলৈ ৩ দিন ধৰি ঈদ-উল-জুহা পালন কৰা হয়।
হিজৰী চন্দ্ৰ বছৰৰ গণনা অনুযায়ী ঈদ-উল-ফিতৰ আৰু ঈদ-উল-জুহা মাজত ২ মাহ ১০ দিনৰ ব্যৱধান থাকে।
ইছলামৰ মতে যাৰ জাকাত দিয়াৰ সামৰ্থ আছে তেওঁক ঈদ-উল-জুহা উপলক্ষে পশু কোৰবাণী দিয়াৰ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে।
কোৰবাণীৰ মাংস তিনি ভাগে ভাগ কৰি ১ ভাগ দুখীয়া-নিছলাৰ মাজত আৰু ১ ভাগ আত্মীয় স্বজনৰ মাজত বিতৰণ কৰাৰ পিছত তৃতীয় ১ ভাগ নিজৰ বাবে ৰখা হয়।
কিন্তু উলামাসকল এই বিষয়ে একমত যে, ছয় মাহ বয়সীয়া ভেড়াৰ কুৰবাণী সিদ্ধ হ’ব; তদুপৰি অন্য পশু পোৱা যাওক অথবা নাযাওক।
অধিকাংশ উলামাই সেই হাদীছৰ আদেশক ‘ইস্তিহবাব’ বুলি গ্ৰহণ কৰিছে আৰু কৈছে যে, সেই হাদীছৰ মৰ্মাৰ্থ এই নহয় যে, অন্য কুৰবাণীৰ পশু নাপালেহে ছমহীয়া বয়সৰ ভেড়া জাতৰ কুৰবাণী বৈধ।
যিহেতু এনেকুৱা অন্যান্য দলিলও আছে যাৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত হয় যে, সেই বয়সীয়া ভেড়াৰও কুৰবাণী বৈধ; প্ৰকাশতঃ যদিও কুৰবাণীদাতা অন্য দাঁতালো পশু পাইও থাকে।
প্ৰত্যেক সম্প্ৰদায়ৰ বাবে আমি কুৰবাণীৰ বিধান দিছো; যাতে মই সিহঁতক জীৱনোপকৰণৰ বাবে যিসকলো চতুষ্পদ জন্তু দিছো সেইবোৰৰ ওপৰত আল্লাহৰ নাম উচ্চাৰণ কৰে।
তোমালোকৰ উপাস্য একেজন উপাস্যই, তেওঁৰেই আনুগত্য প্ৰকাশ কৰা আৰু নম্ৰতা অৱলম্বনকাৰী সকলক সুসংবাদ দিয়া; যিসকলৰ হূদয় আল্লাহৰ নাম শুনাৰ লগে লগে ভয়ত কপি উঠে, যি বিপদেই তেওঁলোকৰ ওপৰত আপতিত নহওক কিয় তাৰ বাবে ধৰ্যধাৰণ কৰে, নামাজ প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু আমি তেওঁলোকক যি জীৱিকা দিছো তাৰ পৰা ব্যয় কৰে।
আদমৰ দুই পুত্ৰৰ প্ৰকৃত কাহিনীটো সিহঁতক যথাযথভাৱে শুনাই দিয়া, যেতিয়া দুয়োজনে কুৰবাণী কৰিছিল, তেতিয়া এজনৰ কুৰবাণী গৃহীত হ'ল আৰু অন্য জনৰ কুৰবাণী গৃহীত নহ'ল।
ঈদ-উল-জুহা বা ঈদ-উল আজহা ইছলাম ধৰ্মালম্বী সকলৰ সকলোতকৈ ডাঙৰ আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ ধৰ্মীয় উৎসৱ দুটাৰ ভিতৰত অন্যতম।
এই দিনটোত মুছলিম সকলে তেওঁলোকৰ সাধ্য মতে ধৰ্মীয় নিয়মানুযায়ী উট, গৰু, দুম্বা বা ছাগলী কোৰবাণী দিয়ে বা জবেহ কৰে।
অধিকাংশ উলামাৰ মতে সকলোতকৈ উৎকৃষ্ট কুৰবাণী হ’ল উট, ইয়াৰ পিছত গৰু, তাৰ পিছত ভেড়া আৰু তাৰ পিছত ছাগলী।
এনেকৱেই তেখেতে এইবোৰক তোমালোকৰ অধীন কৰি দিছে যাৰ বাবে তোমালোকে আল্লাহৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব ঘোষণা কৰা এই যে, তেখেতে তোমালোকক পথ-প্ৰদৰ্শন কৰিছে; সৎকৰ্মশীল সকলক সুসংবাদ শুনাই দিয়ক।
আদম ৰ দুই ল'ৰা হাবীল আৰু কাবীলৰ কুৰবাণী উপস্থাপন কৰাৰ কথা আমি ইছলামৰ মহাগ্ৰন্থ আল-কুৰআনৰ পৰা জানিব পাৰোঁ।
কোৰবাণী প্ৰাণী দক্ষিণ দিশত ৰাখি কিবলামুখী কৰি, ধাৰ থকা অস্ত্ৰৰে 'বিস্মিল্লাহি আল্লাহু আকবৰ' কৈ জবাই কৰা হয়।
এই ক্ষেত্ৰত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘‘চাৰি প্ৰকাৰৰ পশু কুৰবাণী কৰা বৈধ বা সিদ্ধ নহয়; স্পষ্ট কণা, স্পষ্ট ৰোগীয়া, স্পষ্ট খোৰা আৰু দুৰাৰোগ্য ভগ্নপদ।
ছোৱাইন ফ্লুত আক্ৰান্ত ৰোগীক এণ্টিভাইৰেল ঔষধ, যেনে- অথবা আদি দি সকাহ দিয়াৰ উপৰিও ৰোগীক জটিল অৱস্থালৈ যোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পৰা যায়।
এণ্টিভাইৰেল ঔষধ সেৱন কৰাৰ উপৰিও ঘৰতে হওক বা হস্পিতালতে হওক ৰোগীক আছুতীয়া কক্ষত ৰাখি জ্বৰ কমোৱা দৰৱ, উপৰুৱা বেক্টেৰিয়েল সংক্ৰমণ কমাবৰ বাবে এণ্টিবায়োটিক দিয়াৰ উপৰিও শৰীৰৰ পানী আৰু ইলেক্ট্ৰ’লাইট সঠিককৈ ৰাখিবলৈ চেলাইন দিব লাগে আৰু পনীয়া পুষ্টিকৰ আহাৰ আদি খাবলৈ দিব লাগে।
ছোৱাইন ফ্লুত আক্ৰান্ত শিশুৰ শ্বাস-প্ৰশ্বাস দ্ৰুত হ’লে আৰু উশাহ লওঁতে কষ্ট পালে, ছালৰ বৰণ নীলা হ’লে, প্ৰয়োজনীয় পানী গ্ৰহণ নকৰিলে, টোপনিৰ পৰা নুঠা বা হাঁহি মাতি নথকা, শিশুটিক ধৰিলে বা কোঁচত ল’লে বিৰক্ত হোৱা, ফ্লুৰ লক্ষণবোৰ কমি গলেও জ্বৰ আৰু ভীষণভাৱে কাঁহ থাকিলে, জ্বৰৰ লগতে গাত গুটি ওলোৱা আদি লক্ষণবোৰে দেখা দিলে অনতি পলমে চিকিৎসা কৰিব লাগে।
আক্ৰান্ত বয়স্কসকলে উশাহ চুটি হোৱা আৰু উশাহ লওঁতে কষ্ট পালে, বুকুত বা পেটত বিষ বা হেঁচা মাৰি ধৰা, হঠাৎ মূৰ ঘুৰোৱা, মনত খেলি-মেলি ভাৱ আহি থকা, খুব বেছিকৈ বা ঘনাই বমি হৈ থকা আদি লক্ষণ দেখা দিলে জৰুৰীভাৱে চিকিৎসা কৰোৱাৰ প্ৰয়োজন।
যদি চাবোন আৰু পানী নাথাকে তেতিয়া এলকহল থকা এবাৰ ব্যৱহাৰ কৰি পেলাই দিব পৰা টিছু পেপাৰ বা জেল চেনিটাইজাৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়।
কাহ, নাকেৰে পানী ওলোৱা, হাঁচিওৱা, জ্বৰ আদি ধৰণৰ ইনফ্লুৱেঞ্জা লক্ষণ থকা লোকৰ পৰা দূৰৈত থাকিব লাগে।
ছোৱাইন ফ্লু ৰোগীক চিকিৎসা আৰু শুশ্ৰূষা কৰা ব্যক্তিয়ে সুৰক্ষামুলক পোছাক, -95 মাস্ক আদি ব্যৱহাৰ কৰাৰ উপৰিও প্ৰতিৰোধৰ বাবে এণ্টিভাইৰেল ঔষধ গ্ৰহণ কৰাৰ উপৰিও প্ৰতিষেধক ভেকচিন ল’ব পাৰে।