polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য চলচ্চিত্ৰবোৰৰ ভিতৰত ‘পতঙ্গ’ , ‘দিল কী বস্তী’ , ‘শীশ মহল’ , ‘খেল’ , ‘দমন’ , ‘আনন্দ ভৱন’ , ‘মীৰ্জা গালিৱ’ , ‘তনখাহ’ , ‘দুৰ্গেশ নন্দিনী’ আৰু ‘ইহুদী’ অন্যতম।
যেতিয়া তেওঁৰ দেউতাকৰ বন্ধু জগদীশ সেঠীয়ে মোহন ভাগৱতৰ সৈতে নিৰ্মাণ কৰিব বিচৰা ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰ এটাত অভিনয় কৰাৰ প্ৰস্থাৱ দিয়ে, তেতিয়া নিগাৰ শিহৰিত হৈ উঠিছিল আৰু লগেলগে এই প্ৰস্থাৱ স্বীকাৰ কৰি লৈছিল।
গীত গোৱাৰ পাৰদৰ্শিতালৈ লক্ষ্য কৰি স্বামী জয়ৰামে তেওঁক হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ লবলৈ উদ্বুদ্ধ কৰাত তেওঁ পাতিয়ালা ঘৰানাৰ ওস্তাদ আব্দুল ৰহমান খানৰ ওচৰত ভৰ্তি হয়।
সংগীতৰ এই কঠোৰ প্ৰশিক্ষণৰ বাবে তেওঁ বেংকৰ চাকৰি এৰি দিবলৈ বাধ্য হ’ল আৰু সংগীতকে বৃত্তি হিচাপে গ্ৰহণ কৰে।
একেই বছৰতে তেওঁ সংগীত পৰিচালক বসন্ত দেশাইৰ সৈতে চিনাকী হয়, যিয়ে কণ্ঠশিল্পী কুমাৰ গন্ধৰ্বৰ মাৰাঠী গীতৰ এলবাম এটা বাণীবদ্ধনৰ কাম কৰি আছিল।
বাণীৰ কণ্ঠস্বৰ শুনাৰ পিছত দেশায়ে সেই এলবামটোৰ বাবে ‘ৰুণানুবন্ধচা’ শীৰ্ষক গীত এটা কুমাৰ গন্ধৰ্ব আৰু তেওঁৰ কণ্ঠত বাণীবদ্ধ কৰে।
এলবামটো মুকলি হোৱাৰ পিছতে মাৰাঠী শ্ৰোতাসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় হোৱাৰ লগতে দ্বৈত সংগীতটোও প্ৰশংসিত হয়।
ইয়াৰ পিছত তেওঁ প্ৰবীন কণ্ঠশিল্পী পণ্ডিত দীনকৰ কৈকিনীৰ সৈতে মীৰা ছবিত দ্বৈত সংগীতত কণ্ঠদান কৰে।
পিছলৈ তেওঁ কাদালুৰ শ্ৰীনিবাস আয়েংগাৰ, টি.আৰ. বালসুব্ৰমণিয়াম আৰু আৰ.এচ. মণিৰ তত্বাৱধানত কৰ্ণাটকী সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে।
বাণী ৰেডিঅ’ চিল’নৰ সৈতে সংপৃক্ত হৈ আছিল আৰু তাত সম্প্ৰচাৰ হোৱা হিন্দী গীতবোৰৰ প্ৰতি আসক্ত আছিল।
কণ্ঠৰ পৰিধি আৰু কঠিন সুৰতো সহজ অভিযোজনযোগ্যতাৰ বাবে প্ৰখ্যাত বাণী ১৯৭০ৰ দশকৰ পৰা ১৯৯০ দশকৰ শেষলৈকে ভাৰতৰ অসংখ্য সংগীত পৰিচালকৰ পচন্দ আছিল।
তেওঁ প্ৰায়ভাগ প্ৰধান প্ৰধান ভাৰতীয় ভাষাত, যেনে কন্নড়, তামিল, হিন্দী, তেলেগু, মালায়লম, মাৰাঠী, উৰিয়া, গুজৰাটী, বঙালী আদি ভাষাত গীত গাইছে।
বাণীয়ে তিনিবাৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু এবাৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা উপৰিও অসংখ্য বঁটা-বাহন লাভ কৰিছে।
শাস্ত্ৰীয় সংগীতত সুপ্ৰশিক্ষিত হেমলতাই চলচ্চিত্ৰ, কনচাৰ্ট আৰু টেলিভিচনৰ জগতখনত নিজকে প্ৰতিষ্ঠিত কৰিছিল।
তেওঁ ৰবীন্দ্ৰ জৈনৰ সংগীত পৰিচালনাত চিতচোৰ ছবিত কে. চি. য়েচুদাসৰ সৈতে গোৱা তু জো মেৰে সুৰ মেঁৰ শাস্ত্ৰীয় উপস্থাপনৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
ৰেডিঅ’ চিল’নৰ জনপ্ৰিয় গীতৰ কাউণ্টডাউন শ্বো- বিনাকা গীত মালাৰ মতে ১৯৭৮ চনত এই জনপ্ৰিয়তাৰ শীৰ্ষস্থানত আছিল।
হেমলতাৰ সাত বছৰ বয়সতে তেওঁৰ দেউতাকৰ শিষ্য গোপাল মালিকে তেওঁৰ প্ৰতিভাৰ উমান পাইছিল আৰু কলকাতাৰ ৰবীন্দ্ৰ ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত হোৱা এটা কনচাৰ্টত গীত গোৱাৰ সুবিধা কৰি দিছিল।
১৯৯০ চনত দূৰদৰ্শনে তেওঁক ৰবীন্দ্ৰ জৈনৰ পৰিচালনাত য়েচুদাসৰ সৈতে দ্বৈতকণ্ঠত তিস্তা নদী সী তু চঞ্চলা আৰু একক কণ্ঠত সাথ জো তেৰা য়ুঁ পায়া গীত দুটা গাবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল।
সুনয়না ছবিৰ মেঘাৰে মেঘা শীৰ্ষক গীতটোত কণ্ঠদান কৰি তেওঁ পুনৰাই ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন পায়।
আপ তো এসে ন থে ছবিৰ তু ইচ তৰহ চে গীতটোৰ বাবে তৃতীয়বাৰৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ মনোনয়ন লাভ কৰে।
১৯৮১ চনত গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰ অমৰ ৰহে তাৰো চান্দলোত গোৱা শংকৰ তাৰি জামাতা আৰু ওম নমঃ শিৱায় গীত দুটা জনপ্ৰিয় হয়।
১৯৬০ৰ দশকত সত্ৰীয়া নৃত্যশিল্পী বাপুৰাম বৰবায়নৰ তত্বাৱধানত বংশীগোপাল নাট্য মন্দিৰত সত্ৰীয়া নৃত্য শিক্ষাৰ আৰম্ভণি কৰা হয়।
তেওঁলোকে মাজুলীৰ ৰাস আৰু সত্ৰীয়া সংস্কৃতি উপভোগ কৰিবলৈ বহু কেইগৰাকী বিশিষ্ট ব্যক্তিকো মাজুলীলৈ আমন্ত্ৰণ কৰি নিছিল।
ঘৰখনত থকা সাংস্কৃতিৰ আৱহাৱাৰ বাবে ইলায়ো কম বয়সতে সত্ৰীয়া নৃত্যত পাৰদৰ্শী হৈ উঠিছিল আৰু যাৰবাবে বাবে ভূপেন হাজৰিকাই নিজৰ ছবি চিকমিক বিজুলীৰ বাবে তেওঁক বাচনি কৰিছিল।
১৯৬০ দশকত যোৰহাটত আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰা মিলিত শিল্পী সমাজে আব্দুল মজিদৰ ৰচনা আৰু পৰিচালনাৰে মঞ্চস্থ কৰা সম্পূৰ্ণ মহাভাৰত নাটত ইলাই উৰ্বশীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ আৰু থিয়েটাৰৰ অভিনেতা এইজন প্ৰশান্ত হাজৰিকাৰ সৈতে ১৯৭৬ চনত তেওঁৰ বিয়া হয়।
মুম্বাইৰ ৰাজশ্ৰী প্ৰডাকচনৰ সৈতে যৌথভাবে ভূপেন হাজৰিকাই চিকমিক বিজুলী নামেৰে এখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰস্তুতি চলাইছিল।
ছবিখনত তেওঁ এটা সত্ৰীয়া নৃত্যৰ দৃশ্য এটা অন্তৰ্ভূক্ত কৰাৰ মন মেলিলে আৰু তাৰবাবে শিল্পী বাচনি কৰিলে ইলা কাকতিক।
ভাইটি, সোণতৰা, বনৰীয়া ফুল আদি ব্যৱসায় সফল ছবিত অভিনয় কৰা ইলাই দেউতি বৰুৱাই পৰিচালনা কৰা বৃষ্টিত এটা অগতানুগতিক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যিয়ে চলচ্চিত্ৰ ৰসিকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰত চলচ্চিত্ৰৰ গ্লেমাৰাছ অভিনয় শিল্পীসকলৰ অভিনয় কৰা যি পৰম্পৰা চলি আছে, সেই পৰম্পৰাৰ আৰম্ভণি কৰিছিল ইলা কাকতিয়ে।
১৯৮৬ চনত স্বামী প্ৰশান্ত হাজৰিকাই আৰম্ভ কৰা হেঙুল থিয়েটাৰৰ মৃত্যু পৰ্যন্ত তেওঁ দিশ-নিৰ্ণায়কৰ ভূমিকা পালন কৰি গ’ল।
ইলা কাকতি এগৰাকী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ আৰু ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ অভিনেত্ৰী আছিল৷ ভূপেন হাজৰিকা পৰিচালিত চিকমিক বিজুলীৰে চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰা কাকতিয়ে মুঠ ষোলখন ছবিত অভিনয় কৰিছিল৷ আজলী নবৌ আৰু বৃষ্টি তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ছবি।
ইয়াৰোপৰি তেওঁ কহিনুৰ আৰু আৰাধনা থিয়েটাৰতো অভিনয় কৰিছিল৷ ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰত অভিনয় কৰা তেৱেঁই প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গ্লেমাৰ শিল্পী৷
এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত দীনেশ দাসে অভিনয় কৰাৰ উপৰিও এটা সৰু চৰি্ত্ৰত বলীউডৰ অভিনেতা অমিতাভ বচ্চনেও অভিনয় কৰিছিল।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত, সামাজিক মনোবিজ্ঞানীসকলে মুখ্যতঃ আমেৰিকাৰ সামৰিক বাহিনীৰ সাহায্যাৰ্থে কিছুমান বিষয় যেনে "প্ৰৰোচনা" আৰু "প্ৰৱণতা" আদি বিষয়ত অধ্যয়নৰত আছিল।
যুদ্ধৰ পিছত, গৱেষকসকলে বিভিন্ন সামাজিক সমস্যাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হ'ব ধৰিলে, যাৰ ভিতৰত আছে লিঙ্গ আৰু জাতিগত বৈষম্যৰ বিষয়।
এইবোৰৰ মাজত আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য আৰু বিতৰ্কিত গবেষণা আছিল ষ্টনলি মিলেগ্ৰামে চলোৱা কৰ্তৃপক্ষৰ আজ্ঞাপালনৰ ওপৰত বৈদ্যুতিক শ্বক পৰীক্ষা।
১৯৬০-ৰ পিছত, বৌদ্ধিক বিভাজন, বাহ্যিক হস্তক্ষেপ, ক্ৰোধ, বিবাদ আদিৰ দৰে বিষয়বোৰৰ অধ্যয়নত মনোবিজ্ঞানীসকলৰ আগ্ৰহ বাঢ়িছিল।
আধুনিক সামাজিক মনোবিজ্ঞানী গৱেষকসকলে স্বাস্থ্য, শিক্ষা, আইন আৰু কাৰ্যস্থান আদি বিষয়বোৰত বিশেষ মনোযোগ দিয়া দেখা গৈছে।
এই ক্ষেত্ৰত প্ৰথম প্ৰকাশিত নিবন্ধটো আছিল সামাজিক পৰিঘটনাৰ ওপৰত নৰমান ট্ৰিপলটৰ ১৮৯৮ চনৰ এক বিশেষ গবেষণা।
১৯৩০ চনৰ পিছত, বহুতো মনোবিজ্ঞানী, যেনে কাৰ্ট লিৱিন , নাজি জাৰ্মানীৰ অত্যাচাৰৰ পৰা পৰিত্ৰান পাবলৈ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল।
তেওঁলোকেই প্ৰথমে সামাজিক মনোবিজ্ঞান ক্ষেত্ৰখনক এক সুকিয়া মনোবিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰ বুলি পৰিচয় দিয়ে।
সামাজিক মনোবিজ্ঞান হৈছে মানুহৰ চিন্তা, অনুভূতি আৰু আচৰণ কেনেদৰে আনৰ প্ৰকৃত, কাল্পনিক আৰু উপস্থিতিৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয় তাৰ এক বৈজ্ঞানিক অধ্যয়ন।
সামাজিক মনোবিজ্ঞানীয়ে সাধাৰণতে মানসিক অৱস্থা আৰু সামাজিক পৰিস্থিতিৰ মাজৰ সম্পৰ্কৰ ফলত হোৱা মানুহৰ আচৰণ আৰু ব্যৱহাৰ বৰ্ণনা কৰে।
মানুহৰ চিন্তা, অনুভূতি আৰু আচৰণ কেনেদৰে ঘটে আৰু তাৰ প্ৰভাৱ কেনেদৰে আনৰ ওপৰত আৰু নিজৰ ব্যৱহাৰ আৰু স্বভাৱত প্ৰকাশ পায় সেই পৰিস্থিতিবোৰৰ অধ্যয়ন কৰে।
ইয়াৰ ভিতৰত 'দুৰ্গামতী: দ্য মিথ' , 'লিপষ্টিক আণ্ডাৰ মাই বুৰ্খা' , 'লালী কী চাদি ম্যে লড্ডু দিৱানা' , 'চাৰফুটিয়া চৌকৰে' , আটা পটা লাপটা আদি উল্লেখযোগ্য।
২০১৬ চনত ভূতপূৰ্ব ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীয়ে দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সম্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ লক্ষ্ণৌ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা আধুনিক বুৰঞ্জীত স্নাতকোত্তৰ কৰি সোণৰ পদক অৰ্জন কৰিছে।
তেওঁ প্ৰসিদ্ধ হিন্দুস্তানী ধ্ৰুপদী গায়িকা, পদ্মবিভূষণ বিদুষী গিৰিজা দেৱীৰ বাৰাণসী ঘৰানাৰ গন্দা বন্ধ ছাত্ৰ।
তেওঁৰ কণ্ঠ উচ্চ স্বৰৰ হোৱা বাবে 'থাৰে ৰহু বাকে শ্যাম'ৰ দৰে থুমৰিৰ অভিব্যক্তিৰ বাবে তেওঁ জনপ্ৰিয়।
মালিনীয়ে কেৱল ভাৰততে নহয়, বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ অনুষ্ঠান কৰিছে।
ত্ৰিনিদাদত প্ৰভাসী দিৱস, মৰিচাছৰ ভাৰত মহোৎসৱ, লণ্ডনৰ 'চাউথ বেংক চেণ্টাৰ'ত সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আৰু অন্যান্য ঠাইত তেওঁ পৰিৱেশন কৰিছে।
সংগীত ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মশ্ৰী আৰু উত্তৰপ্ৰদেশ চৰকাৰে য়শ ভাৰতী সন্মানেৰে বিভূষিত কৰিছে।
উত্তৰপ্ৰদেশত থুমৰি উৎসৱ আৰু ৰগ ৰং উৎসৱ, তাজ মহোৎসৱ, গংগা মহোৎসৱ, লক্ষ্ণৌ সমাৰোহ, বোধ মহোৎসৱ, ৰামায়ণ মেলা, কজৰি মেলা, কবীৰ উৎসৱ আদি।
ৰছী টনা খেলৰ উৎপত্তি অনিশ্চিত, সেয়ে হ'লেও কম্বোডিয়া, প্ৰাচীন ইজিপ্ট, গ্ৰীচ, ভাৰত আৰু চীন দেশত এই খেলৰে অনুশীলন কৰা হৈছিল।
বসন্ত আৰু শৰত কালৰ সময়ত 'চু' ৰাজ্যৰ সামৰিক বাহিনীৰ প্ৰশিক্ষণৰ বাবে এই খেলৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
তাং ৰাজবংশৰ সময়ত সম্ৰাট হোৱানজঙে প্ৰায় ১৬৭ মিটাৰ দৈঘ্যৰ এক বিৰাট আকাৰৰ ৰছীৰ লগতে প্ৰতিটো ফৈদত প্ৰায় ৫০০জন খেলুৱৈৰ অংশগ্ৰহণেৰে এই খেলৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল।
প্ৰাচীন গ্ৰীচত এই খেলবিধক হেলকুষ্টিণ্ডা , এফেলকুষ্টিণ্ডা আৰু ডিয়েলকুষ্টিণ্ডা , নামেৰে জনা গৈছিল যি ডিয়েলক' শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে।
ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে "মই টানো", আৰু এই আটাইকেইটা শব্দৰ মূল হৈছে হেলক' , নামৰ ক্ৰিয়াপদ যাৰ অৰ্থ "উঠাই লওঁ‌, টানো,।
এই জাতীয় সংস্থাসমূহৰ বেছি ভাগেই আন্তঃৰ্জাতিক ক্ৰিয়া পৰিচালনা পৰিষদৰ সৈতে যুক্ত: টি.ডব্লিউ.আই.এফ, দ্যা টাগ অফ ৱাৰ ইণ্টাৰনেচনেল ফেডাৰেচন।
সেইসমূহৰ ভিতৰত স্কটলেণ্ড, আয়াৰলেণ্ড, ইংলেণ্ড, ভাৰত, চুইজাৰলেণ্ড, বেলজিয়াম, ইটালী, দক্ষিণ আফ্ৰিকা আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰই প্ৰধান।
টাগ অফ ৱাৰ ইণ্টাৰনেচনেল ফেডাৰেচন, চমুকৈ য়ে, জাতীয় দলৰ বাবে দ্বিবাৰ্ষিকভাবে, অভ্যন্তৰীণ আৰু বহিৰঙ্গন উভয় প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰাৰ লগতে ক্লাৱ দলৰ বাবেও একেই জাতীয় প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰে।
ইয়াত এডাল ৰছীৰ দুটা বিপৰীত মুৰত ধৰি নিজৰ পক্ষত ৰছীৰ সৰহ অংশ ৰখাৰ উদ্দেশ্যৰে দুটা দলৰ খেলুৱৈ সকলে পৰস্পৰক টানে।
চাম নৃত্যত প্ৰায়ে নৱম শতিকাৰ নাইংমাপা গুৰু পদ্মসম্ভৱ আৰু অন্যান্য সাধুসকলৰ জীৱনৰ ঘটনাবোৰ প্ৰদৰ্শিত কৰে।
দুই প্ৰধান বিতৰ্ক বা বাদ-সংবাদ মহেয়ান আৰু কমলশিলাৰ মাজত লাছা পৰিষদৰ মহান তৰ্ক কিংহাইৰ কুমবুম মঠত বছৰি এবাৰ অনুষ্ঠিত এক নিৰ্দিষ্ট চাম নৃত্যত বৰ্ণনা আৰু প্ৰদৰ্শিত কৰা হয়।
খ্ৰীষ্টীয় ৮৪১ চনত নিষ্ঠুৰ তিব্বতী ৰজা লাংদাৰ্মাৰ হত্যাৰ স্মৃতিৰ বাবে তিব্বতীয় নতুন বছৰ লোচাৰৰ প্ৰাকঁকালত এই নৃত্য কৰা হয়।
তিব্বতীয় কিছুমান সম্প্ৰদায়ৰ সৈতে সম্পৰ্কিত জীৱন্ত মুখাযুক্ত আৰু পোছাক পৰিহিত চাম নৃত্য চীন, ভাৰত আৰু ভূটানত প্ৰচলিত।
নৃত্যবোৰে প্ৰায়ে প্ৰেৰিত কৰুণা বা সহানুভূতি সম্পৰ্কীয় নৈতিক নিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰে আৰু ইয়াক অনুভৱ কৰা সকলোৰে বাবে যোগ্যতা আনিবলৈ অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
বহুতৰ মতে অষ্টম শতিকাৰ শেষত ৰজা ত্ৰিচং দেস্তানক এটা আশ্ৰম নিৰ্মাণৰ পৰা প্ৰতিহত কৰা হৈছিল আৰু গুৰু পদ্মসম্ভৱক অশুভ শক্তি আঁতৰ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল যাতে আশ্ৰমখন নিৰ্মাণ কৰিব পাৰি।
ব্লেক হেট বা ক'লা টুপী পৰিহিত নৃত্য এবিধ বজ্ৰকীলয়া নৃত্য আৰু চিত্ৰকলাত আটাইতকৈ সঘনাই প্ৰদৰ্শিত কৰা নৃত্য।
য়শ ৰাজ ফিল্মছত তেতিয়া প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা অভিনীত 'প্যাৰ ইমপছিবল' নামৰ ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ হৈ আছিল।
প্ৰতিষ্ঠানটোৰ বিপনন বিভাগত পৰিনীতিয়ে ইণ্টাৰ্ণশ্বিপ আৰম্ভ কৰে আৰু এগৰাকী জনসম্পৰ্কৰক্ষী উপদেষ্টা হিচাপে কৰ্মৰত হয়।
কিয়নো শিক্ষাগ্ৰহণৰ কালছোৱাত অৰ্জন কৰি অহা জ্ঞান যথাযথভাৱে প্ৰয়োগ কৰিবলৈ তেখেতে সুযোগ লাভ কৰিছিল।
সমগ্ৰ ঘটনাটোৱে তেখেতক গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত কৰিলে আৰু অভিনয় তথা শিল্পীসকলৰ প্ৰতি থকা চিন্তাধাৰাৰো পৰিৱৰ্তন হ'ল।
ছবি নিৰ্মাণৰ বিষয়ে পৰিনীতি অৱগত হোৱাৰ পাছত বৃত্তিটোৰ প্ৰতি তেখেতৰ শ্ৰদ্ধা বাঢ়ি গ'ল।
ছবিজগতৰৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰাৰ পূৰ্বতে পৰিনীতিয়ে ইনভেষ্টমেণ্ট বেংকাৰ হোৱাৰ স্বপ্ন দেখিছিল।
এলায়েন্স মানচেষ্টাৰ বিজিনেছ স্কুলৰ পৰা পৰিনীতিয়ে ব্যৱসায়, বিত্ত আৰু অৰ্থনীতি শীৰ্ষক তিনিটাকৈ বিষয়ত ত্ৰিস্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
২০০৯ চনৰ মহা মন্দাৱস্থাৰ সময়ত পৰিনীতি ভাৰতলৈ উভতি আহে আৰু য়শ ৰাজ ফিল্মছত এগৰাকী জন-সম্পৰ্কৰক্ষী উপদেষ্টা হিচাপে কৰ্মৰত হয়।
ইশকজাদেত কৰা দৰ্শনীয় অভিনয়ে পৰিনীতিলৈ প্ৰথমটো ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ সন্মান কঢ়িয়াই আনে।
সোতৰ বছৰ বয়সত পৰিনীতি ইংলেণ্ডলৈ যায় আৰু মানচেষ্টাৰ বিজিনেছ স্কুলৰ পৰা ত্ৰিস্নাতক অৰ্জন কৰে।
শিক্ষাগ্ৰহণৰ সময়ছোৱাত পৰিনীতিয়ে মানচেষ্টাৰ ইউনাইটেড ফুটবল ক্লাৱত কেটাৰিং বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপে কাম কৰিছিল।
পিছলৈ বিখ্যাত চৰিত্ৰাভিনেত্ৰী হিচাপে পৰিগণিত হোৱা পাৱাৰে সাতশতকৈও অধিক হিন্দী, মাৰাঠী আৰু গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।
তেওঁ জনপ্ৰিয় ছবি, যেনে ভালজী পেন্ধকাৰে নিৰ্মাণ কৰা ‘নেতাজী পালকৰ’ , নিউ হেনা পিকচাৰ্চৰ ‘সন্ত দামাজী’, নৱযুগ চিত্ৰপটৰ ‘অমৃত’ , ছায়া ফিল্মছৰ ‘গোৰা কুম্ভকাৰ’ আদি ছবিত অভিনয় কৰিছে।
তেওঁৰ অন্যান্য স্মৰণীয় ছবিবোৰ হ’ল- ‘আনাৰী’ , ‘শ্ৰী ৪২০’ আৰু ‘মিষ্টাৰ এণ্ড মিচেচ ৫৫’; লগতে ৰামানন্দ সাগৰৰ ১৯৮৭ চনত প্ৰথম সম্প্ৰচাৰ হোৱা মহাকাব্যিক টিভি ধাৰাবাহিক ৰামায়ণ, য’ত পাৱাৰে মন্থৰা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
১৯৪২ চনত ‘জং-ই-আজাদী’ ছবিৰ শ্বুটিং চলি থাকোঁতে ছবিৰ দৃশ্যৰ এটা অংশ হিচাপেই অভিনেতা ভগৱান দাদাই পাৱাৰক জোৰেৰে চৰ মাৰি দিয়ে।
ইয়াৰ ফলত তেওঁৰ মুখৰ পক্ষাঘাট হোৱাৰ উপৰিও বাও চকুৰ সৈতে সংযোগী শিৰা এডাল আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল।
এই দুৰ্ঘটনাৰ বাবে পাৱাৰে নায়িকাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰাৰ পৰা বিৰত থাকিবলগীয়া হ’ল যদিও জীৱনৰ প্ৰায় শেষ সময়লৈ চৰিত্ৰাভিনেত্ৰীৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰি গ’ল।
ৰাজ কাপুৰে অভিনয় কৰা আৰু হৃষিকেষ মুখাৰ্জীয়ে পৰিচালনা কৰা ‘আনাৰী’ ছবিত পাৱাৰে মুখত কঠোৰ, কিন্তু কোমল অন্তৰৰ এগৰাকী মহিলাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল; যি অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
ৰামানন্দ সাগৰ পৰিচালিত দূৰদৰ্শনৰ প্ৰথম মেগা ধাৰাবাহিক ৰামায়ণত তেওঁ মন্থৰাৰ চৰিত্ৰত স্মৰণীয় অভিনয় কৰিছিল।
কিন্তু গণপত ৰাওৰ পাৱাৰৰ ভনীয়েকৰ সৈতে বিবাহ বহিৰ্ভূত সম্পৰ্ক স্থাপন হোৱাত তেওঁলোকৰ বৈবাহিক জীৱন অশান্তিময় হৈ পৰিল।
পিছলৈ তেওঁ চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, বোম্বেৰ অম্বিকা ষ্টুডিঅ’ৰ স্বত্বাধিকাৰী ৰাজপ্ৰকাশ গুপ্তক বিয়া কৰায়।
মাৰ্চ-এপ্ৰিল মাহত ছিয়াং সীমান্তৰ গালংসকলে এন্দিশ্বিকা গছত ফুলে বসন্তৰ পোহাৰ মেলাৰ লগে লগে এই কৃষি উৎসৱ মপিন পালন কৰে।
সপোনৰ কথাৰ সত্যাসত্য নিৰূপনৰ অৰ্থে গাঁৱৰ ডেকা-বুঢ়া নিৰ্বিশেষে গোট খাই কুকুৰা আৰু কুকুৰাৰ কণীৰে মঙল চায়।
মূৰ্তি সাজি থাকোঁতে গাঁৱৰ প্ৰতিগৰাকী গৃহিনীয়ে মপিনদেৱীৰ নামত কাৰিকৰলৈ খাদ্য যোগান কৰে আৰু এই প্ৰক্ৰিয়াক শ্বিকানাম বোলে।
মপিন দেৱ-দেৱীৰ মূৰ্তি সজা আৰম্ভৰ লগে লগে দণ্ডায়ে মন্ত্ৰৰ সুৰত মপিনৰ ইতিবৃত্ত গায় আৰু দণ্ডায়ে মূৰ্তিৰ বেদী পৰিষ্কাৰ কৰায়,পিঠাগুড়ি চটিয়াই আৰু মাটিত খুচি মূৰ্তিসমূহ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
মূৰ্তি প্ৰতিষ্ঠাৰ পিছত মাইকী মেথোন এজনী দেৱীৰ আগত কাঠ পুতি বান্ধে আৰু আন আন গাহৰি,কুকুৰা আদিও মেথোনৰ দুইফালে বান্ধে।
জয়জয়তে সোঁফালৰ পৰা আহুতি দি আহি মপিনদেৱীৰ সমুখৰ মেথোনত আহুতি বন্ধ কৰি আকৌ বাওঁফালৰ পৰা আহুতি দি আহে আৰু অৱশেষত মেথোনজনী কাটে।
দহিগিঞ্চি মেথোনৰ তেজেৰে বোলাই মপিনদেৱীৰ গাৰ অংশ বিশেষ এৰুৱাই দহিগিঞ্চিত সুমুৱাই কাপোৰেৰে ঢাকি ঘৰলৈ লৈ আহে।
সকলোবোৰ পিঠা মিহলি কৰি ঘৰে ঘৰে তাক ভাগ কৰি বিলায় আৰু লগে লগে আৰম্ভ হয় মেথোনৰ মাংস ভাগ কৰি বিলোৱা কাম ।
অৱশ্যে কাৰোবাৰ ঘৰত যদি মানুহ মৰে নাইবা সাপে দংশন কৰে,তেনেহলে তেনে ঘৰত পদূলিৰ পৰাই দণ্ডায়ে আশীৰ্বাদ দি গুচি যায়।
এনেদৰে পাঁচদিন অতিবাহিত হয় আৰু দণ্ডায়ে বাঁহৰ চুঙাত অপ ভৰাই লৈ দেৱ-দেৱীৰ মূৰত ঢালি তেওঁলোকে লগত অনা সা-সম্পত্তিবোৰ গঞালৈ এৰি দিমি জামেৰলৈ উভতি যাবলৈ অনুৰোধ জনায়।
এই উত্‍সৱটো গালো মাহৰ "লুমি" আৰু "লুকি" ৰ সময়ত শস্য কটাৰ সময়ত অনুষ্ঠিত কৰা হয়, যিটো গালো জনজাতিসকলৰ নতুন বছৰৰ আৰম্ভণি।
আনুষ্ঠানিকভাৱে মপিন উৎসৱটোৰ তাৰিখ ৫ এপ্ৰিলত নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়, কিন্তু উদযাপনৰ প্ৰস্তুতি ২ এপ্ৰিলৰ পৰাই আৰম্ভ হয় আৰু সেয়েহে মুল উত্‍সৱটো হৈ যোৱাৰ পিছতো ক্ষেত্ৰখনলৈ মানুহৰ আহ-যাহ ৭-৮ এপ্ৰিললৈকে চলি থাকে, যাক ৰিগা এলো বুলি কোৱা হয়।
এই উৎসৱ উদযাপনৰ তাত্‍পৰ্য এয়ে যে ই অশুভ ছাঁ আঁতৰাই মানৱ সমাজৰ বাবে আশীৰ্বাদ, শান্তি আৰু সমৃদ্ধি কঢ়িয়াই আনে।
তেওঁ গালোসকলৰ প্ৰধান পূজ্য দেৱী আৰু গালোসকলে, দেৱীয়ে তেওঁলোকক উদ্যম আৰু বিকাশ প্ৰদান কৰিব বুলি বিশ্বাস কৰে।
'আপং/পোকা' নামৰ স্থানীয়ভাৱে তৈয়াৰী পানীয় সাধাৰণতে বাঁহৰ কাপত লোকসকলৰ মাজত বিতৰণ কৰা হয় আৰু চাউলেৰে তৈয়াৰী বিভিন্ন ধৰণৰ আহাৰ পৰিবেশন কৰা হয়, যাক 'আমিন' বুলি কোৱা হয়, য'ত মাংস আৰু বাঁহৰ গাঁজো থাকে।
কোকৰাঝাৰৰ সাংসদ চাঞ্চুমা খুংগুৰ বিচমূতিয়াৰীৰ অনুৰোধত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী মনমোহন সিঙে অসমৰ মূখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈক মাতি নি শান্তি স্থাপনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে।
ৰাজ্যিক আইনৰক্ষী বাহিনীৰ প্ৰচেষ্টাসত্ত্বেও সংঘৰ্ষ অব্যাহত থকাত ২৪ জুলাইৰ দিনা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে পেৰামিলিটাৰী দল আৰু ভাৰতীয় সেনাৰ ১৩ টা দল প্ৰেৰণ কৰে।
সেইদিনাই দেখামাত্ৰেই গুলীওৱাৰ নিৰ্দেশ দিয়া হয় আৰু কোকৰাঝাৰত অনিৰ্দিষ্টকালীন সান্ধ্য আইন বলৱৎ কৰা হয়।
২০১২ চনৰ ২০ জুলাইৰ দিনা অচিনাক্ত দুৰ্বৃত্তই জয়পুৰত চাৰিজন বড়ো যুৱকক হত্যা কৰাৰ পিছতে সংঘৰ্ষৰ সূত্ৰপাত হয়।
মুছলমানসকলে নিজকে ব্ৰিটিছে পূৰ্ববংগৰ পৰা বনুৱা হিচাপে অনা মুছলমানৰ বংশধৰ বুলি দাবী কৰিছিল যদিও জনজাতীয় লোকসকলে মুছলমানসকল ভাৰত পাকিস্তানৰ যুদ্ধৰ সময়ত শৰণাৰ্থী হিচাপে আৰু বাংলাদেশৰ পৰা অবৈধ অনুপ্ৰৱেশৰ জৰিয়তে প্ৰৱেশ কৰা বুলি অভিযোগ কৰি আহিছিল।
চাব মেহেৰ নামৰ এজনী চৈধ্য বছৰীয়া ছোৱালীক এখন দুখীয়া গাঁৱৰ পৰা কামৰ প্ৰলোভনেৰে নাৰায়ণগঞ্জলৈ মাতি আনে আৰু টানবাজাৰৰ পতিতালয়ৰ চৰ্দাৰনীৰ ওচৰত বিক্ৰি কৰি দিয়ে।
গুৰুত্বৰভাৱে আহত ছোৱালীজনীক ঢাকা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত ভৰ্তি কৰা হয় যদিও ১৯৮৫ চনৰ ৯ এপ্ৰিলত তাইৰ মৃত্যু হয়।
ছোৱালীজনীৰ মৃত্যুৱে চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰে আৰু প্ৰচাৰ মাধ্যমত পতিতালয়খনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰচুৰ লিখালিখি হয়।
আৰক্ষীয়ে ১৫জনী চৰ্দাৰনীক বলেৰে এই ছোৱালীখিনিত ব্যৱসায়ত লিপ্ত কৰোৱাৰ অপৰাধত গ্ৰেপ্তাৰ কৰে।
বিদ্যুৎ আৰু পানীৰ সংযোগ বন্ধ কৰি দিয়াৰ উপৰিও এটা আৰক্ষীৰ দল সেই স্থানত মোতায়েন কৰা হয়, যাতে তাত কোনো গ্ৰাহকে প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰে।
১৯৯৯ চনৰ ২৫ জুনৰ স্থানীয় আৱামী লীগৰ সাংসদ শামিম ওচমানে পতিতালয়খন বন্ধ কৰা আৰু যৌনকৰ্মীসকলৰ পুনৰ সংস্থাপনৰ বাবে ৫০জন সদস্যৰ এখন কমিটি গঠন কৰে।
যৌনকৰ্মীসকলে তেওঁলোকৰ সুৰক্ষাৰ বাবে আৰক্ষী আৰু সুৰক্ষাকৰ্মীক ধনৰ উপৰিও বিনামূলীয়াকৈ যৌনকৰ্মৰ সুবিধা দিব লাগিছিল।
কীৰ্তি কুলহাৰী হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল৷ কীৰ্তিয়ে সাধাৰণতে হিন্দী ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰে৷ ২০০২ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত উড়িয়া ভাষাৰ ছবি ধৰিণীৰ জৰিয়তে কীৰ্তিয়ে অভিনয়ৰ জগতত পদাৰ্পণ কৰে৷ ২০১০ চনত কীৰ্তিয়ে খিচিড়ী:দ্য মুভি নামৰ হিন্দী ছবিখনত অভিনয় কৰে৷ এইখনেই হৈছে তেখেতে অভিনয় কৰা হিন্দী ভাষাৰ প্ৰথমখন ছবি৷ ২০১১ চনত কীৰ্তিক শেইটান ছবিত দেখা যায়৷ পৰৱৰ্তী সময়ত কীৰ্তিয়ে বহুকেইখন সফল আৰু সমাদৃত ছবি; পিংক , উৰি:দ্য ছাৰ্জিকেল ষ্ট্ৰাইক আৰু মিছন মংগল ত অভিনয় কৰে৷ ২০১৯ চনত অভিনয় কৰা দুয়োখন ছবিয়েই সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী ভাৰতীয় ছবিৰ তালিকাভূক্ত হয়৷
২০১৬ চনত কীৰ্তিয়ে পিংক নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে৷ দৰ্শক আৰু সমালোচকৰ পৰা প্ৰচুৰ প্ৰশংসা আদায় কৰা এই ছবিখনত কীৰ্তিয়ে অমিতাভ বচ্চন আৰু তাপসী পন্নু সৈতে অভিনয় কৰে৷ ছবিখন ব্যৱসায়িক দিশতো সফল হয়৷ ২০১৭ চনত কীৰ্তিক দেখা যায় ইন্দু সৰকাৰ নামৰ এখনি ৰাজনৈতিক থ্ৰিলাৰধৰ্মী ছবিত৷ মধুৰ ভাণ্ডেৰকাৰে পৰিচালনা কৰা ছবিখনত কীৰ্তিয়ে কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে৷ ২০১৮ চনত কীৰ্তিয়ে ইৰফান খানৰ সৈতে ব্লেকমেইল নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে৷
২০১০ চনত কীৰ্তিয়ে হিন্দী ভাষাৰ ছবি খিচিড়ী:দ্য মুভিত অভিনয় কৰে৷ ছবিখনত ২০১০ চনত অক্টোবৰত মুক্তি হৈছিল৷ ইয়াৰ পিছত তেখেতে শ্বেইটান নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে৷ ছবিখন ২০১১ চনৰ জুনত মুক্তি হয়৷ বহুকেইটা বঁটা আৰু সন্মান জয় কৰা আৰু মনোনীত হোৱা এই ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল বেজয় নামবিয়াৰ৷ ছবিখনত কাল্কী কেকলাঁ, শিৱ পণ্ডিত, গুলছন দেৱায়া, ৰাজীৱ খাণ্ডেলৱাল আদিৰ দৰে প্ৰতিভাৱান শিল্পীয়ে অভিনয় কৰিছে৷
কীৰ্তিৰ পিতৃ খায়ালী ৰাম কুলহাৰী হৈছে এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত ভাৰতীয় নৌসেনা বিষয়া আৰু মাতৃ শ্ৰৱাণী কুলহাৰী এগৰাকী গৃহিণী৷কীৰ্তিয়ে মুম্বাইৰ কেজি ছোমায়া কলেজৰ পৰা সাংবাদিকতা আৰু গণমাধ্যম বিভাগত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷ কীৰ্তিৰ এগৰাকী ভ্ৰাতৃ আৰু দুগৰাকী ভগ্নী আছে৷
ইয়াৰ মাজতে, ৰাগিনী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ উৎসাহী প্ৰবক্তা হৈ উঠে আৰু সিহঁতৰ জীৱন এই নৃত্যসমূহৰ পুনৰজ্জীৱন আৰু লালনপালনৰ বাবে উৎসৰ্গ কৰিছিল।
মহীশূৰৰ ডাঙৰ ৰাজাদাসীৰ বৰ মা তায়াম্মাৰ লগত সাক্ষাৎকাৰ পাছত এয়া সংঘটিত হৈছিল, যাৰ পৰা তেওঁ ভাৰতনাট্যম শিকিবলৈ লয়।
ইয়াৰ পিছত তেওঁ চেন্নাইৰ এটা সৌজন্য 'গৌৰী আম্মাৰ' গৃহশিক্ষকৰ অধীন তেওঁৰ নৃত্য প্ৰতিভাক সম্মানিত কৰিছিল।
ৰাগিনী তাৰ পিছতেই নিজেই এগৰাকী খ্যাতিমান নৃত্যশিল্পী হৈ উঠে আৰু ১৯৩০-ৰ দহকৰ সৰ্বাধিক অভিনেতাসকলোৰ মাজত আছিল।
ইন্দ্ৰাণী ৰহমান জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল চেন্নাইত , ৰামালাল বলৰাম বাজপাইৰ জীয়েক , তেওঁ এটা সময়ৰ 'ইণ্ডো-আমেৰিকান লীগৰ' সভাপতি আছিল, তেওঁৰ পত্নি ৰাগিনী দেৱী -ৰ দ্বাৰা হৈছিল।
তেওঁৰ দেউতাক ৰামালাল বাজপাই উত্তৰ ভাৰতীয় পটভূমিৰ এগৰাকী ৰসায়নবিদ আছিল যিয়ে উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ গৈছিল।
১৮৯৩ চনত মিচিগানৰ পেটোস্কত জন্ম এস্থাৰে তেওঁৰ বিবাহৰ সময়ত হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে আৰু নাম সলনি কৰি ৰাগিনী দেৱী হৈ পৰে।
১৯৬১ চনত, তেখেত এছিয়া চ’চাইটিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ভ্ৰমণৰ প্ৰথম নৃত্যশিল্পী আছিল আৰু নেহৰুৰ ৱাশিংটন, ডিচি-ৰ আনুষ্ঠানিক ভ্ৰমণকালত আমেৰিকান ৰাষ্ট্ৰপতি জন এফ কেনেডি আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ পক্ষত উপস্থাপনা কৰিছিল, আৰু পিছৰ বছৰবিলাকত তেওঁ সম্ৰাট হাইলি চেলেচি, দ্বিতীয় ৰাণী এলিজাবেথ, মাও চেতুং, নিকিতা ক্ৰুশ্চেভ আৰু ফিদেল কাস্ত্ৰোৰ হৈও অভিনয় কৰিছিল।
১৯৭৬ চনত তেখেত নিউয়ৰ্কৰ লিংকন চেণ্টাৰ ফৰ পাৰফৰ্মিং আৰ্টচ-ৰ জুইলিৱাৰ্ড স্কুলত নৃত্য বিভাগৰ অনুষদ হৈছিল, হাৰ্ভাৰ্ডসহ বিভিন্ন আমেৰিকান বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়া-শুনা কৰিছিল আৰু ইয়াৰ বাকী দুই দহক তেখেত যুক্তৰাষ্ট্ৰত পাৰ কৰিছিল, ব্যাপক পৰিদৰ্শিন কৰিছিল।
ইন্দ্ৰাণী এই দম্পতীৰ পৰা চেন্নাইত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু মিশ্ৰ-বৰ্ণৰ পৰিয়ালত ডাঙৰ দীঘল হয়।
তেখেত তেওঁৰ আমেৰিকান মাকৰ দ্বাৰা নিৰবচ্ছিন্ন আৰু স্বাধীন হবলৈ উত্থাপিত হৈছিল, যিয়ে তেওঁক সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাত অংশ লবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল।
দেশজুৰি বৰ কম সংখ্যক অংশগ্ৰহীতাৰ মাজত এজন যাক প্ৰতিযোগিতাত অংশ লবলৈ স্বীকাৰ কৰোৱা হয়, ১৯৫২ চনত ইন্দৰাণীক 'মিচ ইণ্ডিয়া' হিচাপে ভূষিত কৰা হৈছিল।
তেওঁ যেতিয়া কেৱল পোন্ধৰ বছৰ বয়সত স্কুলছাত্ৰী আছিল আৰু ভাৰতীয় আইন অনুসৰি এতিয়াও অপ্ৰাপ্ত বয়সত তেখেত বিশ্ববৰেণ্য স্থপতিবিদ হাবিব ৰহমানৰ লগত পলাই গৈছিল, যিয়ে ত্ৰিছ বছৰ বয়সৰ আছিল যিটো ইন্দৰাণীৰ বয়সৰ ঠিক দুগুণ আছিল।
ইন্দ্ৰাণী ন বছৰ বয়সত তেওঁৰ মাকৰ সংস্থাত নৃত্য শিকিবলৈ লৈছিল আৰু আমেৰিকা তথা ইউৰোপ ভ্ৰমণত তেওঁৰ লগত আহিছিল।
পেচাগতভাবে, তেওঁ প্ৰথমত ভাৰত নাট্যমৰ দ্বাৰা আৰম্ভ কৰিছিল, ১৯৪০-ৰ দহকত গুৰু চককলিংম পিল্লাই ৰ পৰা ভাৰত নাট্যমৰ পাণ্ডানলুৰ ষ্টাইল শিকিছিল।
অতি সোনকালে তেওঁ বিজয়ৱাদাত আছিল, কোৰাদা নৰচিমহা ৰাওৰ লগত কুচিপুড়ি শিকিছিল, যাৰ লগত তেওঁ পৰবৰ্তীকালত বিশ্বৰ বহু ঠাইত ভ্ৰমণ কৰিছিল।
১৯৪৭ চনত, ইন্দ্ৰাণী ভাৰতৰ শীৰ্ষস্থানীয় নৃত্য তথা শিল্প সমালোচক ড॰ চাৰ্লচ ফেব্ৰিৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল, যিয়ে পাছপাকত উড়িশাত গৈ ওদিছিৰ অলপ-পৰিচিত ক্লাচিকেল নৃত্যৰ ফৰ্ম শিকিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল আৰু ওদিছিক শিকাৰ প্ৰথম পেচাদাৰ নৃত্যশিল্পী বনাইছিল।
গুৰু শ্ৰী দেৱা প্ৰসাদ দাসৰ পৰা তিনি বছৰ ওদিছি শিকাৰ পিছত, তেওঁ ভাৰত আৰু বিশ্বৰ বিভিন্ন ঠাইত অভিনয়ৰ মাধ্যমত ইয়াক জনপ্ৰিয় কৰি তোলে।
১৯৬৯ চনত ইন্দ্ৰাণী পদ্মশ্ৰী আৰু পাৰফৰ্মিং আৰ্টচত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা' আৰু তাৰকনাথ দাস বঁটা লাভ কৰিছিল।
১৯৪৫ চনত, এই দম্পতীৰ এজন ল’ৰা, শিল্পী, ৰাম ৰহমান আৰু এজনী ছোৱালী সুকন্যা ৰহমান আছিল, যিয়ে তেওঁৰ মাক আৰু আইতাৰ লগত নৃত্য কৰিছিল।
ইন্দ্ৰাণী ৰহমান ভাৰতনাট্যম, কুচিপুড়ি, কথাকলি আৰু ওদিছিৰ এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী আছিল, যিটো তেখেতক পশ্চিমত জনপ্ৰিয় কৰিছিল আৰু পিছত ১৯৭৬ চনত নিউয়ৰ্কত স্থায়ী বাসিন্দা হয়।
১৯৫২ চনত, যদিও বিবাহিত আৰু এজন সন্তানৰ লগত তেখেত প্ৰথম মিচ ইণ্ডিয়া হৈছিল, আৰু কেলিফ’ৰ্নিয়াৰ লং বিচত অনুষ্ঠিত মিচ ইউনিভাৰ্চ পজেণ্টত অংশ লৈছিল।
তেওঁ সেইগৰাকী গায়িকা ৰূপেও প্ৰথম আছিল যাৰ মিউজিক এলবাম নেপালৰ বিখ্যাত মিউজিক ঘৰানাই ৰেকৰ্ড কৰিছিল আৰু প্ৰকাশ কৰিছিল।
১৯৯৬ চনত তেওঁ চিক্কিম চৰকাৰৰ মিত্ৰাসেন স্মৃতি পুৰস্কাৰ, ভানু একাডেমী পুৰস্কাৰ, ২০০১ চনত আগম সিং গিৰি পুৰস্কাৰ আৰু গোৰ্খা চহীদ সেৱা সমিতিৰ জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা লাভ কৰে।
২০১৬- ১৭ চনত হিৰা দেৱী ৱাইবাই গোৱা কিছু শীৰ্ষস্থানীয় গীত পুনৰ ৰেকৰ্ডিং কৰি তেওঁৰ সন্তানদ্বয়ে মাকলৈ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰে।
ৱাইবাৰ জী নৱনীতে গীতসমূহ গায় আৰু পুত্ৰ সত্য আদিত্যই মালৈ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি নাম দি ইয়াক প্ৰকাশ আৰু প্ৰচাৰ কৰে।
'ফাৰিয়া লাইদিয়েচন', 'অঔৰা দৌদি জানদা', 'ৰামৰি ত ৰামৰি' হ'ল ৱাইবাৰ জনপ্ৰিয় গীতসমূহৰ ভিতৰত তিনিটা।
দেউতাকলৈ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি ৰূপে ২০০৮ চনত শিলিগুড়িৰ কদমতলাত 'ৱাইবাই এচ এম ৱাইবা ইণ্টাৰনেচনেল মিউজিক আৰু ডান্স একাডেমী' আৰম্ভ কৰে।
উদাহৰণ স্বৰূপে, এনে এক চৰ্ত হ'ল- যদি দাৰিদ্ৰ্য সীমা ৰেখাৰ তলত কোনো ব্যক্তিৰ আয় হ্ৰাস পাইছে আৰু আন কোনো ব্যক্তিৰ আয় সলনি হোৱা নাই , তেন্তে দাৰিদ্ৰ্যৰ যিকোনো সূচকৰ মূল্য বৃদ্ধি পাব লাগিব, যিহেতু সমাজখনৰ দাৰিদ্ৰ্য বৃদ্ধি পাইছে।
যদিও সমাজখন আগতকৈ অধিক দৰিদ্ৰ হৈ পৰিল, এ দাৰিদ্ৰ্যৰ এই বৃদ্ধি পৰিমাপ কৰিবলৈ সমৰ্থ নহ'ল।
অমৰ্ত্য সেনে এনে কিছু চৰ্তকেই দাৰিদ্ৰ্যৰ পৰিমাপ কৰা সূচকৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় বুলি যুক্তি দাঙি ধৰিছিল-
দাৰিদ্ৰ্য সীমা-ৰেখাৰ তলৰ ব্যক্তিৰ শতাংশ : দাৰিদ্ৰ্য সীমা-ৰেখা হৈছে সেই নূন্যতম আয়, যাৰ তলত যদি কোনো ব্যক্তিৰ আয় লক্ষ্য কৰা হয়, তেন্তে সেই ব্যক্তিক 'দৰিদ্ৰ' গণ্য কৰা হয়।
আয় অন্তৰাল সূচক : ধৰি লওক যে দাৰিদ্ৰ্য সীমা ৰেখাত নিৰ্ধাৰিত নূন্যতম আয় আৰু এই আয়ৰ তলত থকা ব্যক্তিৰ সংহতি ।
বাস্তৱ লৰেঞ্জ বক্ৰৰ তলৰ ক্ষেত্ৰফল আৰু পূৰ্ণ সমতা থকা সমাজ এখনৰ লৰেঞ্জ বক্ৰৰ তলৰ ক্ষেত্ৰফলৰ অনুপাতেই হ'ল গিনি গুণাংক।
যিহেতু আমি কেৱল আপেক্ষিক বঞ্চনা বা দৰিদ্ৰ লোকৰ মাজৰ অসমতাকহে এই প্ৰবন্ধত ব্যৱহাৰ কৰিম, সেয়ে এই সমীকৰণত আমি পাম, , যি দাৰিদ্ৰ্য সীমা ৰেখাৰ তলৰ ব্যক্তিৰ সংখ্যা।
যিহেতু আমি কেৱল দৰিদ্ৰ লোকৰহে গিনি গুণাংক ব্যৱহাৰ কৰিম, এই প্ৰবন্ধত দাৰিদ্ৰ্য সীমা ৰেখাৰ তলৰ লোকৰ জনমূৰি আয়।
স্বতঃসিদ্ধ আৰ: ধৰি লওক ব্যক্তি ৰ উপযোগিতা ব্যক্তি ৰ উপযোগিতা তকৈ অধিক, কোনো আয় বিন্যাসত আৰু সূচকত ৰ ধনৰ অভাৱ ৰ প্ৰভাৱৰ ভৰ আৰু ৰ ধনৰ অভাৱ ৰ প্ৰভাৱৰ ভৰ ।
স্বতঃসিদ্ধ এম: প্ৰত্যেক ব্যক্তিৰ উপযোগিতা সংখ্যাৰ সংহতি ৰ ওপৰত সংজ্ঞায়িত সম্বন্ধ এটি সম্পূৰ্ণ ক্ৰম আৰু লগৰেই ব্যক্তিগত আয়ৰ সংহতি ৰ ওপৰত সংজ্ঞায়িত সম্বন্ধ পূৰ্বৰ সম্বন্ধৰ এটি উপ-সম্বন্ধ, অৰ্থাৎ, যিকোনো ৰ বাব, যদি , তেন্তে ।
স্বতঃসিদ্ধ এন: যদি দাৰিদ্ৰ্য সীমা ৰেখাৰ তলৰ প্ৰত্যেক ব্যক্তিৰ আয় সমান, তেন্তে ইচ্ছিত সূচক ।
তেওঁ এই কথাও প্ৰমাণ কৰিছিল যে এই সূচক একমাত্ৰ এনে দাৰিদ্ৰ্য পৰিমাপ কৰা সূচক যি কিছু গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু ইচ্ছিত চৰ্ত পূৰ্ণ কৰে।
প্ৰমাণ: যিহেতু আমি সকলো ব্যক্তিক আয়ৰ ক্ৰমত সজাইছোঁ, স্বতঃসিদ্ধ এমৰ বাবে আমি তেওঁলোকক উপযোগিতাৰ ক্ৰমত সজালেও একেই ক্ৰম লাভ কৰিম।
যিকোনো ব্যক্তি ৰ বাবে, দাৰিদ্ৰ্য সীমা ৰেখাৰ তলত এনে এনে ব্যক্তি আছে যাৰ উপযোগিতা ব্যক্তি তকৈ অধিক।
ধৰি লওক প্ৰত্যেক ব্যক্তিক কমি নোযোৱা আয়ৰ ক্ৰমত সজোৱা হৈছে আৰু ১ৰ পৰা আগলৈ সংখ্যায়িত কৰা হৈছে।
সেয়েহে, সেন সূচকক সংজ্ঞায়িত কৰাৰ পূৰ্বে, আমি সেই অন্য সূচক আৰু গুণাংকৰ সংজ্ঞা নিৰূপণ কৰা বাঞ্চনীয়।
উপপাদ্য: যদি দৰিদ্ৰ লোকৰ সংখ্যা বৃহৎ , তেন্তে তলত দিয়া সূচক একমাত্ৰ এনে সূচক যিয়ে স্বতঃসিদ্ধ আৰ, এম আৰু এনক সন্তুষ্ট কৰে- ।
এই সংজ্ঞাত হ'ল সেন সূচক, হ'ল দাৰিদ্ৰ্য সীমা-ৰেখাৰ তলত থকা লোকৰ শতাংশ, হ'ল আয় অন্তৰাল সূচক আৰু হ'ল গিনি গুণাংক।
১৯৮১ চনত মুক্তিলাভ কৰা তেলুগু ভাষাৰ ছবি ' 'ত আগবঢ়োৱা অভিনয়ৰ বাবে ৰাধিকাই শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে।
ইয়াৰ পৰিণতিস্বৰূপে তেখেতে নিজাকৈ টিভি ছফ্টৱেৰ প্ৰযোজনা কৰে, যিটো 'ৰাদান মিডিয়াৱৰ্কছ'ৰ অধীনত নিৰ্মিত হহয়।
প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ৰ খলাবমাৰ পাছত, তেখেতৰ এই নতুনে উদ্যমে সফলতা লাভ কৰে আৰু ব্যৱসায়িক দিশৰ পৰাও লাভান্বিত হয়।
নিঃসঙ্গতা হৈছে অনুভূত সামাজিক দূৰীকৰণৰ প্ৰতি সৃষ্ট এক অনুপভোগ্য বা অসন্তোষজনক আৱেগজনিত প্ৰতিক্ৰিয়া।
নিঃসঙ্গতাক সামাজিক ব্যথা হিচাপেও বৰ্ণনা কৰা হয়- ই হৈছে এটা মনোগত প্ৰক্ৰিয়া যি ব্যক্তিক সামাজিক সংযোগ গঢ়িবলৈ প্ৰেৰিত কৰে।
একাকীত্ব হৈছে আন ব্যক্তিসকলৰ পৰা সাধাৰণভাৱে আঁতৰি থকা, আৰু একাকীত্ব অনুভৱ কৰা সকলোৱেই নিঃসঙ্গতা অনুভৱ নকৰে।