polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
২০২১ চনৰ ২৭ মে'ত কানাডাৰ ব্ৰিটিছ কলম্বিয়াৰ কেমলুপ নামৰ চহৰখনত কৰ্মকৰ্তাসকলে ইণ্ডিয়ান ৰেছিডেন্সিয়েল স্কুলৰ মাটিত বহুতো চিহ্নহীন কবৰস্থানৰ লগতে ২১৫ টি 'স্থানীয় ইণ্ডিয়ান' শিশুৰ অৱশেষ পোৱাৰ কথা ঘোষণা কৰিলে।
২০২১ চনৰ ২৪ জুনত চাচকাটোৱান প্ৰদেশৰ প্ৰাক্তন আৱাসীক বিদ্যালয়ৰ পথাৰত খিলঞ্জীয়া শিশুসকলৰ ৭৫১টা মৰাশৰ অৱশেষ পুনৰবাৰ পোৱা বুলি খিলঞ্জীয়া লোকসকলে জানিবলৈ দিয়ে।
কানাডাৰ খিলঞ্জীয়া লোকসকলক আত্মসাৎ কৰা -ৰ চেষ্টাৰ কাৰণ আছিল ইউৰোপীয়ান বিশ্ববীক্ষা আৰু কলা-সংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠা ৰাজসিক উপনিবেশবাদ ।
কানাডাৰ ‘ ' ’ প্ৰতিবেদন অনুসৰি এই প্ৰক্ৰিয়াৰ মূলতে আছিল উপনিবেশকাৰীৰ বৰ্ণবৈষম্যমূলক আৰু সাংস্কৃতিক উৎকৃষ্টতা ।
ইউৰোপৰ পৰা আহি কানাডাত থিতাপি লোৱা এই লোকসকলে ধাৰণা কৰি লৈছিল যে তেওঁলোকে খিলঞ্জীয়া লোকসকলৰ মাজলৈ আধুনিক সভ্যতা কঢ়িয়াই আনিছে আৰু তেওঁলোকৰ এই প্ৰচেষ্টাৰ অবিহনে খিলঞ্জীয়া লোকসকল সভ্য হৈ নুঠে।
খিলঞ্জীয়া লোকৰ জীন যোৱাৰ এই চেষ্টা আৰম্ভ হৈছিল সোতৰশ দশকত কানাডাৰ নিউ ফ্ৰান্সত ফৰাচী মিছনেৰীসকলৰ আগমণৰ লগে লগে৷ নিজৰ সন্তান-সন্ততিক পৰিয়ালৰ আঁতৰ কৰিব নোখোজা খিলঞ্জীয়া অধিবাসীসকলে মিছনেৰীৰ এই প্ৰচেষ্টাত বাধা প্ৰদান কৰিছিল৷ সেইসময়ত কেইবাটাও দলে প্ৰতিষ্ঠা কৰা দিনতীয়া আৰু আবাসিক স্কুলসমূহ ১৬৯০ ৰ ভিতৰত বন্ধ হৈছিল৷ সেইসময়ৰ ৰাজনৈতিক অস্থিৰতাও এই বিফলতাৰ অন্য এক কাৰণ৷
ইজিপ্ত, লেবানন, মৰক্কো আৰু পেলেষ্টাইনৰ ৰাজপথত হাৰাশাস্তিৰ প্ৰসংগত কৰা এক অধ্যয়ন অনুসৰি অধিক শিক্ষিত পুৰুষসকলে ৰাজপথত হাৰাশাস্তি কৰাৰ সম্ভাৱনা বেছি।
গৱেষকসকলে ব্যাখ্যা কৰিছে যে "মাধ্যম পৰ্যায়ৰ শিক্ষা লাভ কৰা যুৱকসকলে তেওঁলোকতকৈ বয়সস্থ, কম শিক্ষিত সমনীয়াতকৈ আন মহিলাক যৌন নিৰ্যাতন চলোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি"।
এই অধ্যয়নৰ গৱেষকসকলে ব্যাখ্যা কৰে যে পুৰুষে ৰাজপথত হাৰাশাস্তি কৰাৰ মূল কাৰণ হ’ল নিজৰ ক্ষমতাক দাবী কৰা।
তেওঁলোকে এনে কৰে কাৰণ তেওঁলোকৰ জীৱনত মানসিক চাপ বেছি-যেনেঃ পৰিয়াল পোহপাল দিয়া, নিবনুৱাৰ হাৰ অধিক, দেশত ৰাজনৈতিক অস্থিৰতা।
ৱেষ্ট এণ্ডৰ ওচৰত নতুন বজাৰ জিলাৰ উত্থানৰ ফলত বহু মধ্যবিত্তীয় মহিলাই পৰম্পৰাগতভাৱে পুৰুষ প্ৰধান চুবুৰীৰ মাজেৰে খোজ কাঢ়ি শেহতীয়া বজাৰলৈ অহা সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰিবলৈ বাধ্য হয়।
এনে আচাৰ-অনুষ্ঠানত এজন যুৱকে ৰাস্তাত এগৰাকী মহিলাক "পুলকিত চকু" ৰাখি নিজৰ পছন্দ ইংগিতৰে দেখুৱাইছিল আৰু মহিলাগৰাকীয়ে তেওঁৰ গতি লেহেমীয়া কৰি সঁহাৰি জনাইছিল।
ৰাজপথৰ হাৰাশাস্তিৰ ভিতৰত প্ৰায়ে সমকামী আৰু ট্ৰেন্সফ'বিক নিন্দা, জাতি, ধৰ্ম, শ্ৰেণী, জাতি আৰু অক্ষমতাৰ উল্লেখ কৰি ঘৃণনীয় মন্তব্য আদি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
ৱালকোটিজৰ মতে, ৰাজপথত হাৰাশাস্তিৰ বিষয়ে জনসাধাৰণৰ ধাৰণা গঢ় লৈ উঠিছিল মধ্যবিত্তীয় মহিলাসকলৰ জৰিয়তে- যিসকল এই প্ৰেমৰ প্ৰথাৰ নতুন বিষয় আছিল, যাক বিসদৃশ গণ্য কৰি বহু বেছি আকস্মিক আৰু অনানুষ্ঠানিক বুলি ধৰা হৈছিল।
সেই যুগৰ আগশাৰীৰ মহিলা পত্ৰিকাত ব্যৱসায় কৰিবলৈ যোৱাৰ সময়ত পুৰুষে কেনেকৈ "কথা ক'ব নালাগে" তাৰ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছিল।
ষ্টপ ষ্ট্ৰীট হাৰাচমেণ্টৰ প্ৰতিষ্ঠাপকৰ মতে, ই শাৰীৰিকভাৱে নিৰাপদ আচৰণৰ পৰা আৰম্ভ কৰি "চুমা খোৱাৰ শব্দ", "তীক্ষ্ণ দৃষ্টিৰে চাই থকা", আৰু "যৌনতাহীন মন্তব্য"ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি "অধিক ভাবুকিপূৰ্ণ আচৰণ" যেনেঃ অনুসৰণ, সাবটি ধৰা, যৌন নিৰ্যাতন আৰু ধৰ্ষণ আদিৰে চিহ্নিত।
ৰাজপথত হাৰাশাস্তি হৈছে এনে এক প্ৰকাৰৰ হাৰাশাস্তি যাক অবাঞ্চিত যৌন উৎপীড়ন, উচটনিমূলক ইংগিত, হৰ্ণ বজোৱা, সুহুৰি বজোৱা, অশ্লীল উন্মোচন, অনুসৰণ,ৰাজহুৱা স্থানঃ যেনে ৰাজপথ, শ্বপিং মল আৰু ৰাজহুৱা পৰিবহণ অচিনাকি মানুহৰ স্পৰ্শ আদিৰে চিহ্নিত কৰা হয়।
হাৰ্ভাৰ্ড ল ৰিভিউ ৰ মতে, ৰাজপথত হাৰাশাস্তি কৰাটোক প্ৰধানকৈ ৰাজহুৱা স্থানত মহিলাৰ প্ৰতি অচিনাকি পুৰুষে কৰা হাৰাশাস্তি বুলি গণ্য কৰা হয়।
লেহৰ চাৰিওফালে থকা ভূ-প্ৰকৃতিত পাহাৰবোৰে আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছে, কাৰণ এই চহৰখন ৩৫০০ মিটাৰ উচ্চতাত আছে।
প্ৰধান প্ৰৱেশ পথসমূহৰ ভিতৰত আছে ৪৩৪ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ শ্ৰীনগৰ-লেহ ঘাইপথ আৰু ৪২৮ কিলোমিটাৰ লেহ-মানালী ঘাইপথ।
যদিও শীতকালত শ্ৰীনগৰ আৰু মানালীৰ পৰা অহা ৰাস্তাবোৰ প্ৰায়ে বৰফেৰে বন্ধ হৈ থাকে, তথাপিও সিন্ধু উপত্যকাৰ স্থানীয় পথবোৰ সাধাৰণতে খোলা থাকে কাৰণ বৰফ পৰাৰ পৰিমাণ কম হয়।
লেহৰ এক চহকী ইতিহাস দশম শতিকাৰ পৰাই আছে, যেতিয়া ই ভাৰত, তিব্বত আৰু চীনৰ মাজত বাণিজ্যৰ কেন্দ্ৰ আছিল।
ইয়াৰ উপৰিও ১৯ শতিকাৰ মাজভাগলৈকে ডোগ্ৰা বাহিনীয়ে লাডাখক জম্মু-কাশ্মীৰ ৰাজ্যৰ লগত সংযুক্ত কৰি লৈছিল।
৩১ অক্টোবৰ ২০১৯ তাৰিখে লাডাখক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ মৰ্যাদা দিয়াত ঠাইখন জম্মু-কাশ্মীৰৰ সলনি লাডাখ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ অধীনস্থ হয়।
অনুমানিকভাৱে ১৬৩১ চনত পৰ্তুগীজ জেচুইট পুৰোহিত ফ্ৰান্সিস্কো ডি আজেভেডোৱে লেহ ভ্ৰমণ কৰাৰ সময়ছোৱাৰ মাজত, আৰু ইয়াৰ কোনো উল্লেখ কৰা নাছিল।
লেহ, ইয়াৰ সুন্দৰ প্ৰাকৃতিক দৃশ্য, চহকী সংস্কৃতি, ঐতিহাসিক কীৰ্তিচিহ্নৰ বাবে জনপ্ৰিয় পৰ্যটন স্থলী।
লেহ যুগ যুগ ধৰি তিব্বত, কাশ্মীৰ, ভাৰত আৰু চীনৰ মাজত সিন্ধু উপত্যকাৰ কাষৰীয়া বাণিজ্যিক পথত গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ আছিল।
কঢ়িয়াই অনা মূল সামগ্ৰীসমূহ আছিল নিমখ, শস্য, পশম বা কাশ্মীৰী উল, তাৰিম অৱবাহিকাৰ পৰা অহা চৰা বা ভাংৰ ৰেজিন, নীলা, ৰেচম সূতা আৰু বেনাৰস ব্ৰকেড।
তেওঁ চাৰি বছৰ বয়সতে হিন্দী ছবি নাগ মেৰে সাথীত সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি চলচ্চিত্ৰৰ ক্ষেত্ৰখনত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
শিশু শিল্পী হিচাপে অসংখ্য চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা পল্লৱীয়ে সমান্তৰাল চলচ্চিত্ৰ আন্দোলনত জড়িত হয় আৰু স্বীকৃতি আৰু প্ৰশংসা অৰ্জন কৰে।
ভুজংগনয়না দশৱতাৰ , ৰিহাই ,ৰুক্মাৱতী কি হাৱেলী আদি সমালোচকৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত ছবি, য’ত তেওঁ অভিনয় কৰিছিল।
শেহতীয়া বছৰবোৰত পল্লৱীয়ে মূলতঃ তেওঁৰ স্বামী পৰিচালক বিবেক অগ্নিহোত্ৰীৰ সহযোগী ৰূপে কাম কৰি আহিছে।
ইয়াৰে প্ৰথমখনৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে।
আশীৰ দশকটোত তথা নব্বৈৰ দশকৰ প্ৰথমভাগত ৰুক্মাৱতী কী হাৱেলী, সুৰজ কা সাতৱাঁ ঘোড়া, তৃষাগ্নি , বঞ্চিত, ভুজায়ন দশৱতাৰ আৰু ৰিহাই আদি কলাত্মক ছবিত ছবিত অভিনয় কৰে।
সৌদাগৰ, পনাহ, তেহেলকা, মুজৰিমকে ধৰি ব্যৱসায়িক বিগ বাজেটৰ ছবিতো ভগ্নী বা নায়িকাৰ বন্ধু হিচাপে সহযোগী চৰিত্ৰত তেওঁক দেখা গৈছিল।
অন্ধা যুধত বিশেষভাৱে সক্ষম ছোৱালী এজনীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি ফিল্মফেয়াৰ ‘শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী’ৰ বঁটাৰ বাবে মনোনীত হয়।
তেওঁ ৱহ চোকৰিত অভিনয় কৰি তেওঁ ৪১তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বিশেষ জুৰী বঁটা পাবলৈ সক্ষম হৈছিল।
কে পি ছাছিৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত সমালোচকৰ প্ৰশংসিত মালয়ালম ছবি ইলায়ুম মুলুমত তেওঁ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ ‘শান্তা’ৰ ভূমিকাত আৰু লোকেশ পৰিচালিত কানাড়া ছবি ভুজংগায়না দশৱতাৰৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।
পল্লৱী যোশী এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনয় শিল্পী, লেখক আৰু চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, যিয়ে মূলতঃ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছনত কাম কৰে।
চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছনৰ বিস্তৃত কৰ্মজীৱনত পল্লৱীয়ে দুটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ উপৰিও আৰু ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন আদি প্ৰশংসা লাভ কৰিছে।
৬৭ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰে।
বিবেক অগ্নিহোত্ৰী পৰিচালিত দ্য কাশ্মীৰ ফাইলছৰ বাবে তেওঁক এই সন্মান দিয়া হয়; য’ত তেওঁ অধ্যাপিকা ৰাধিকা মেননৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
ডিজিটেল লাইব্ৰেৰী, যাক অনলাইন লাইব্ৰেৰী, ইণ্টাৰনেট লাইব্ৰেৰী, ডিজিটেল পুথিভঁৰাল বা ডিজিটেল সংগ্ৰহ বুলিও কোৱা হয়, সেয়া হৈছে ডিজিটেল বস্তুৰ অনলাইন ডাটাবেছ, য'ত লিখনি, স্থিৰ ছবি, অডিঅ', ভিডিঅ', ডিজিটেল নথিপত্ৰ, বা অন্যান্য ডিজিটেল মাধ্যমৰ ফৰ্মেট সমূহৰ বাবে ইণ্টাৰনেটৰ জৰিয়তে প্ৰৱেশ কৰিব পৰা এটা পুথিভঁৰাল।
বস্তুবোৰ প্ৰিণ্ট বা ফটোগ্ৰাফৰ দৰে ডিজিটেলাইজড বিষয়বস্তুৰ লগতে ৱৰ্ড প্ৰচেছৰ ফাইল বা ছ’চিয়েল মিডিয়া পোষ্টৰ দৰে মূলতঃ উৎপাদিত ডিজিটেল বিষয়বস্তুৰে গঠিত হ’ব পাৰে।
বিষয়বস্তু সংৰক্ষণ কৰাৰ উপৰিও, ডিজিটেল লাইব্ৰেৰীয়ে সংগ্ৰহত থকা বিষয়বস্তু সংগঠিত, সন্ধান আৰু উদ্ধাৰৰ বাবে উপায় প্ৰদান কৰে।
ডিজিটেল লাইব্ৰেৰীসমূহৰ আকাৰ আৰু পৰিসৰৰ ক্ষেত্ৰত অপৰিসীম ভিন্নতা থাকিব পাৰে, আৰু ব্যক্তি বা সংস্থাসমূহে ইয়াক ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰিব পাৰে।
ডিজিটেল বিষয়বস্তু স্থানীয়ভাৱে সংৰক্ষণ কৰিব পাৰি, বা কম্পিউটাৰ নেটৱৰ্কৰ জৰিয়তে দূৰৈৰ পৰা অভিগম কৰিব পাৰি।
এই তথ্য উদ্ধাৰ ব্যৱস্থাসমূহে আন্তঃকাৰ্য্যক্ষমতা আৰু বহনক্ষমতাৰ জৰিয়তে ইটোৱে সিটোৰ সৈতে তথ্য বিনিময় কৰিবলৈ সক্ষম।
ভানেভাৰ বুছ আৰু জে.চি.আৰ.লিকলাইডাৰ নামৰ দুজন অৱদানকাৰীয়ে এই ধাৰণাটোক তেতিয়াৰ প্ৰযুক্তিৰে আগবঢ়াই লৈ গৈছিল।
১৯৫৬ চনত ফৰ্ড ফাউণ্ডেচনে লিকলাইডাৰক পুঁজিৰে প্ৰযুক্তিৰ সহায়ত পুথিভঁৰালসমূহ কেনেকৈ উন্নত কৰিব পাৰি সেই বিষয়ে বিশ্লেষণ কৰিবলৈ সহায় কৰে।
প্ৰায় এটা দশকৰ পিছত তেওঁৰ "ভৱিষ্যতৰ পুথিভঁৰাল" শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনত তেওঁৰ দৃষ্টিভংগী সন্নিবিষ্ট কৰিছিল।
তেওঁ এনে এটা ব্যৱস্থা সৃষ্টি কৰিব বিচাৰিছিল যিয়ে কম্পিউটাৰ আৰু নেটৱৰ্ক ব্যৱহাৰ কৰিব যাতে মানৱ জ্ঞান মানুহৰ প্ৰয়োজনৰ বাবে সুলভ হয় আৰু যন্ত্ৰৰ উদ্দেশ্যে প্ৰতিক্ৰিয়া স্বয়ংক্ৰিয় হয়।
ডিজিটেল পুথিভঁৰালৰ প্ৰাৰম্ভিক ইতিহাসৰ বিষয়ে ভালদৰে নথিভুক্ত কৰা হোৱা নাই যদিও কেইবাজনো মূল চিন্তাবিদ এই ধাৰণাটোৰ উত্থানৰ সৈতে জড়িত।
পূৰ্বসূৰীসমূহৰ ভিতৰত আছে পল অটলেট আৰু হেনৰী লা ফণ্টেইনৰ মুণ্ডেনিয়াম, যিটোৰ দ্বাৰা ১৮৯৫ চনত বিশ্বৰ জ্ঞান সংগ্ৰহ আৰু পদ্ধতিগতভাৱে তালিকাভুক্ত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাত বিশ্ব শান্তি অনাৰ আশাৰে আৰম্ভ কৰা হৈছিল।
এশ বছৰৰ পিছত ইণ্টাৰনেটৰ বৃহৎ সম্প্ৰসাৰণৰ সময়ত ৱৰ্ল্ড ৱাইড ৱেবত লাখ লাখ ব্যক্তিয়ে কিতাপৰ প্ৰৱেশ আৰু নথিপত্ৰৰ অনুসন্ধান কৰি ডিজিটেল পুথিভঁৰালৰ দৃষ্টিভংগী বহুলাংশে বাস্তৱায়িত কৰি তুলিছিল।
বিশ্ববিদ্যালয়সমূহৰ ভিতৰত আছিল কাৰ্নেগী মেলন বিশ্ববিদ্যালয়, কেলিফৰ্ণিয়া-বাৰ্কলে বিশ্ববিদ্যালয়, মিচিগান বিশ্ববিদ্যালয়, ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়, কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়-চাণ্টা বাৰ্বাৰা, ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়।
প্ৰকল্পসমূহৰ পৰা পোৱা প্ৰবন্ধসমূহে ১৯৯৬ চনৰ মে' মাহত ইয়াৰ আধাখিনি সময়ত ইয়াৰ অগ্ৰগতিৰ সাৰাংশ দাঙি ধৰিছিল।
ডিজিটেল লাইব্ৰেৰী শব্দটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৯৪ চনত // ডিজিটেল লাইব্ৰেৰীজ ইনিচিয়েটিভৰ দ্বাৰা জনপ্ৰিয় কৰা হয়।
কম্পিউটাৰ নেটৱৰ্কৰ উপলব্ধতাৰ লগে লগে তথ্য সম্পদসমূহ প্ৰয়োজন অনুসৰি বিতৰণ আৰু প্ৰৱেশ কৰা হ’ব বুলি আশা কৰা হৈছে, আনহাতে ভানেভাৰ বুছৰ এজ উই মে থিংক ৰচনাত সেইবোৰ সংগ্ৰহ কৰি গৱেষকৰ মেমেক্স (মেমেক্স হৈছে মাইক্ৰ’ফৰ্ম নথিপত্ৰৰ সৈতে ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ বাবে এটা কাল্পনিক ইলেক্ট্ৰ’মেকানিকেল যন্ত্ৰ)ৰ ভিতৰত ৰাখিবলৈ সক্ষম হ'ব।
ভাৰ্চুৱেল লাইব্ৰেৰী শব্দটো প্ৰথমতে ডিজিটেল লাইব্ৰেৰীৰ সৈতে বিনিময়যোগ্যভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, কিন্তু এতিয়া প্ৰধানকৈ অন্য অৰ্থত ভাৰ্চুৱেল লাইব্ৰেৰীসমূহৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় ।
ডিজিটেল লাইব্ৰেৰীৰ প্ৰথম দিনত ডিজিটেল, ভাৰ্চুৱেল আৰু ইলেক্ট্ৰনিক শব্দ দুটাৰ মাজত সাদৃশ্য আৰু পাৰ্থক্যৰ বিষয়ে আলোচনা হৈছিল।
ডিজিটেল লাইব্ৰেৰীসমূহৰ বাবে এটা আৰ্হি সৃষ্টি কৰাৰ প্ৰাৰম্ভিক প্ৰচেষ্টাসমূহত ডিজিটেল লাইব্ৰেৰী প্ৰসংগ আৰ্হি আৰু 5 ফ্ৰেমৱৰ্ক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
ঔপনিৱেশিক শাসনৰ আগতে সন্তানৰ লালন-পালনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি খেতিপথাৰ আৰু বজাৰত কাম কৰালৈকে কেনিয়াৰ মহিলাসকলে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
ঔপনিৱেশিক শাসনৰ অধীনত অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থাৰ বাবে নাৰী ক্ৰমান্বয়ে গুৰুত্বহীন হৈ পৰিল আৰু অতি সোনকালেই তেওঁলোকৰ ক্ষমতা তথা প্ৰভাৱ ৰাজহুৱা ক্ষেত্ৰৰ পৰা ম্লান হৈ পৰিল।
ইয়াৰ পিছতো মেকাটিলিলি ৱা মেন্জা আৰু মাউ মাউ বিদ্ৰোহৰ অংশ হিচাপে থকা মুথোনি ৱা কিৰিমাকে ধৰি কিছুমান মহিলাই স্বাধীনতাৰ প্ৰচাৰৰ সময়ত পুৰুষৰ সৈতে যুঁজিছিল আৰু তেওঁলোকৰ অৱদানৰ বাবে দেশৰ দীৰ্ঘ ইতিহাসত স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
১৯৬৩ চনত কেনিয়াই স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছতো মহিলাসকলে যৌনতাবাদৰ সৈতে জড়িত সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছে আৰু কম সংখ্যক যুৱতীৰ বাহিৰে শিক্ষাৰ দৰে খণ্ডত বহু সুযোগ দিয়া হোৱা নাই।
কেনিয়াত মহিলাৰ দুৰ্দশা অন্তহীন যদিও শেহতীয়াকৈ আলোচনা, নীতি ৰূপায়ণ, প্ৰতিনিধিত্ব আদিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিভিন্ন পৰ্যায়ত দেশখনত আৰ্থিক, সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক অন্তৰ্ভুক্তিৰ উন্নতি অব্যাহত আছে।
কেনিয়াত ২০১০ চনৰ সংবিধানত লিংগ নিয়ম থকাৰ পিছতো মহিলাসকলে চৰকাৰত সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ ভূমিকা লাভ কৰাৰ সুযোগ কমকৈ পাইছে।
বিশেষ গ্ৰন্থখনত লেখক-সমালোচক ড০ হীৰেন গোহাঁয়ে জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ, দেৱকান্ত বৰুৱা, অজিৎ বৰুৱা, বিষ্ণু ৰাভাৰ সাহিত্য আৰু কৰ্মৰাজিৰ অৱলোকন কৰাৰ উপৰি অসমৰ প্ৰেক্ষাপটত বুৰঞ্জী-লিখনৰ সমস্যা, সমালোচনাৰ নতুন পৰিসৰ আদিৰ দৰে বহুমাত্ৰিক বিষয়তো নিজৰ চিন্তা ব্যক্ত কৰিছে৷ গ্ৰন্থৰ শেষৰখন ৰচনা কিয় লিখোঁত লেখকগৰাকীয়ে কৈছে যে-'.মই মোৰ লেখাৰ উপযুক্ত পাঠক বিচাৰিয়েই লিখোঁ৷ তেনে পাঠকেই জীয়াই ৰাখে মোৰ লেখকসত্তা৷
গ্ৰন্থখনত সন্নিৱিষ্ট আলোচনাসমূহ লেখকৰ দ্বাৰা ইতিপূৰ্বে অসমৰ একাংশ কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশিত৷ কিছুমান আলোচনা প্ৰকাশ-কাল চল্লিছ-পঞ্চাছ বছৰ পুৰণি৷ পাতনিৰ আৰম্ভণিতে সমালোচকগৰাকীয়ে মন্তব্য কৰিছে যে-নিৰ্বাচিত বিশেষ কোনো ৰীতি অনুসৰণ কৰা হোৱা নাই৷ আমাৰ পৰিচিত-অপৰিচিত ৰচনা মিহলাই পাঠকক আমাৰ চিন্তা আৰু সমালোচনা পদ্ধতিৰ এটা স্পষ্ট আভাস দিবলৈ বিচৰা হৈছে৷ বিভিন্ন সময়ত লিখা ৰচনাসমূহৰ মাজত কিছু পাৰ্থক্য আৰু আনকি মতভেদো আছে৷ দুখনমান ৰচনাৰ মাজত সময়ৰ ব্যৱধান চল্লিছ বছৰ৷
নিৰ্বাচিত সমালোচনা হৈছে অসমৰ সমালোচক-সাহিত্যিক ড০ হীৰেন গোহাঁইৰ দ্বাৰা লিখিত আৰু অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ দ্বাৰা সংকলিত এখনি সমালোচনাত্মক গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনৰ ভাষা অসমীয়া৷ ২১ টা ভিন্নধৰ্মী বিষয়ত আলোকপাত কৰা গ্ৰন্থখনত লেখকে অসমৰ কলা-সাহিত্য আৰু সাংস্কৃতিক জগতৰ বহুকেইগৰাকী লেখত ল'বলগীয়া ব্যক্তিৰ কৰ্মৰাজিৰ আলোচনা আগবঢ়াইছে৷ গ্ৰন্থখন পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হৈছিল ২০০৭ চনৰ ডিচেম্বৰত৷
মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ নন্দদৰ হাজুৰ চাহাবত লিখা গুৰু গোবিন্দ সিংহৰ ৫২টা আদেশত উল্লেখ আছে যে কেশ ক তেওঁলোকে দেৱতাৰ সৈতে একে বুলি গণ্য কৰা সতগুৰু ৰ ৰূপ হিচাপে শ্ৰদ্ধা কৰিব লাগে।
অৱশ্যে ইয়াতেই সীমাবদ্ধ নহয়, দৈনিক কমেও দুবাৰকৈ ফণিয়াই, নিয়মিতভাৱে ধোৱা আৰু ৰাজহুৱাভাৱে অন্যলোকক স্পৰ্শৰ অনুমতি নিদিয়াও অন্যতম।
শিখ ধৰ্মত কেশ হৈছে ঈশ্বৰৰ সৃষ্টিৰ সিদ্ধতাৰ প্ৰতি সন্মানৰ বাবে নিজৰ চুলি স্বাভাৱিকভাৱে গজিবলৈ দিয়াৰ এক প্ৰথা।
১৬৯৯ চনত গুৰু গোবিন্দ সিঙে শিখ ধৰ্ম স্বীকাৰ কৰাৰ মাধ্যম হিচাপে নিৰ্দেশ দিয়া বাহ্যিক প্ৰতীক ৰ ভিতৰত এই প্ৰথা অন্যতম।
দৈনিক দুবাৰকৈ চুলিখিনি ফণিয়াই লোৱা হয় আৰু জোৰা বা ঋষি গাঁঠি বুলি জনাজাত সাধাৰণ গাঁঠি এটাৰে বান্ধি লোৱা হয়।
ফণি ব্যৱহাৰ কৰি চুলি ফণিয়োৱাৰ সৈতে মিলি ঈশ্বৰ আৰু তেওঁৰ সকলো উপহাৰৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰকাশ কৰে।
কেশ ইমানেই গুৰুত্বপূৰ্ণ যে মোগল সাম্ৰাজ্যৰ অধীনত শিখসকলৰ ওপৰত অত্যাচাৰৰ সময়ত অনুগামীসকলে ছদ্মবেশত চুলি কটা বা কাটি লোৱাতকৈ মৃত্যুৰ সন্মুখীন হ’বলৈ ইচ্ছুক আছিল।
কাৰণসমূহৰ ভিতৰত সৰল সুবিধা , পিতৃ-মাতৃৰ নেতৃত্ব অনুসৰণ কৰা আৰু মূলসুঁতিৰ সংস্কৃতিৰ পৰা সামাজিক হেঁচা যাতে তেওঁলোকৰ চেহেৰাৰ লগত খাপ খুৱাই লোৱা ইত্যাদি।
২০০১ চনৰ ১১ ছেপ্টেম্বৰৰ এক আক্ৰমণৰ পিছত পশ্চিমৰ শিখসকলক মুছলমান বুলি ঘৃণাজনিত অপৰাধৰ বলি সজা হৈছিল।
কেশ ঈশ্বৰ ভক্তিৰ প্ৰতীক, ই শিখসকলক সোঁৱৰাই দিয়ে যে তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা পালন কৰিব লাগে।
দক্ষিণ কোৰিয়াৰ মহিলাসকলে শেহতীয়া বৰ্ষসমূহত সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত যথেষ্ট উন্নতি সাধন কৰিছে।
কনফুচিয়াছবাদ সংস্কৃতিত গভীৰভাৱে সোমাই থকা পূৰ্বৰ সময়তকৈ এই পৰিৱৰ্তনৰ মাত্ৰা বেছি বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে।
১৯৬০ চনৰ শেষৰ ফালৰ পৰা নগৰায়ন, উদ্যোগীকৰণ, সামৰিক স্বৈৰাচাৰীতা, গণতান্ত্ৰিক সংস্কাৰ, সামাজিক উদাৰীকৰণৰ বাবে দক্ষিণ কোৰিয়াৰ অৰ্থনীতিৰ প্ৰচুৰ উন্নতি হৈছে।
ৰাজনীতিত যদিও পুৰুষ ৰাজনীতিবিদৰ দৰে মহিলা ৰাজনীতিবিদৰ সংখ্যা নাই, তথাপি শেহতীয়াকৈ মহিলা ৰাজনীতিবিদসকলে পূৰ্বতকৈ অধিক সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।
মহানগৰত মহিলাসকলে শিক্ষাৰ সুবিধা অধিক লাভ কৰে, অৰ্থাৎ তেওঁলোক গৃহিণী হিচাপে ঘৰতে কম আৱদ্ধ হৈ থাকে।
সেয়ে শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ মহিলা হিচাপে তেওঁলোকৰ ঘৰৰ ভিতৰতে সিদ্ধান্ত লোৱাৰ ক্ষমতা অধিক আৰু আৰ্থিকভাৱে অধিক স্বাধীন।
নাৰীৰ মৰ্যাদা ইমানেই উন্নীত হৈছে যে শিক্ষা, স্বাস্থ্য, আইনী অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াক পুৰুষৰ সামাজিক স্থানৰ সমান বুলি ধৰিব পৰা যাব।
এই কু-সংস্কাৰসমূহৰ ভিতৰত মহিলাসকলে ঘৰতে গৃহিণী হিচাপে থকা, পুৰুষৰ অধীন হোৱা, ৰাজনৈতিক আৰু অৰ্থনৈতিক অংশগ্ৰহণ আৰু আন্দোলনত কম ক্ষমতা আৰু কণ্ঠস্বৰ থকা সন্নিৱিষ্ট।
২০১৯ চনত বেংককত অনুষ্ঠিত এছিয়ান এমেচাৰ বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত মিডলৱেট শাখাত ৰূপৰ পদক বিজয়ী হিচাপে তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পদক লাভ কৰে।
বেংককত অনুষ্ঠিত থাইলেণ্ড অ’পেন ইণ্টাৰনেশ্যনেল বক্সিং টুৰ্ণামেণ্টত ২০১৯ চনত তেওঁ সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল।
২০১৯ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা মেডেন বিগ বাউট ইণ্ডিয়ান বক্সিং লীগত গুজৰাট জায়েণ্টছৰ হৈ মিডলৱেট শাখাত খেলিছিল।
২০১৯ চনৰ এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপত ৰূপৰ পদক লাভ কৰাৰ লগতে বেংককত অনুষ্ঠিত ২০১৯ বৰ্ষৰ থাইলেণ্ড অ’পেন ইণ্টাৰনেশ্যনেল বক্সিং টুৰ্ণামেণ্টত সোণৰ পদক লাভ কৰে।
তদুপৰি ২০২০ বৰ্ষৰ এছিয়া/অ’চেনিয়া অলিম্পিক কোৱালিফায়াৰত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰাৰ লগতে জাপানৰ টকিঅ’ত অনুষ্ঠিত ২০২০ বৰ্ষৰ অলিম্পিকত মিডলৱেট শাখাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
১৯৯৪ চনৰ ১৮ জুলাইত হিমাচল প্ৰদেশৰ মন্দি জিলাৰ ধনোতুত ভগত ৰাম ডোগ্ৰা আৰু দুৰ্গা দেৱীৰ ঘৰত আশীষ কুমাৰৰ জন্ম হৈছিল।
কুমাৰক বক্সিং খেলিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল বক্সিং, ৰেছলিং আৰু ৱুছুত ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰা তেওঁৰ নিজ ভাতৃ আৰু পৰিয়ালৰ ভাতৃ-ভগ্নী সকলে।
জৰ্ডানৰ আম্মানত ২০২০ বৰ্ষৰ অলিম্পিক কোৱালিফিকেশ্যন প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ এমাহ পূৰ্বে কুমাৰৰ পিতৃৰ মৃত্যু হয়।
তেওঁ এই প্ৰতিযোগিতাৰ ছেমিফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰি ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে আৰু সেয়েহে ২০২০ চনৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত অলিম্পিক গেমছৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে।
এদিন ৰাতিপুৱাই গংগাৰ পাৰৰ আখৰাত অনুশীলন কৰি থাকোঁতে এগৰাকী মহিলাই গংগাত জাপ দি আত্মহত্যাৰ চেষ্টা কৰা দেখি শিৱবালকে তেওঁক বচায় আৰু মহিলাগৰাকীক ঘৰলৈ লৈ আহে।
উপাৰ্জন নাইকিয়া হৈ যোৱাত পৰিয়ালটোৰ নাজল-নাথল অৱস্থা হয় আৰু তেনে অৱস্থাত পাৰ্বতী নামৰ মানুহ এজনীৰ প্ৰৰোচিত কৰি জানকী আৰু মাক মানকীক এলাহাবাদৰ নিষিদ্ধ পল্লীলৈ লৈ যায়।
সেই সময়ত ৰেকৰ্ড তৈয়াৰ কৰা কোম্পানীবোৰে কণ্ঠশিল্পীৰ সৈতে চুক্তি কৰি লয়, যাতে অন্য কোম্পানীত তেওঁ গাব নোৱাৰে।
সেই সময়ৰ সমকালীন শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পীসকলৰ দৰে তেওঁ নাকী কণ্ঠেৰে গান গোৱা নাছিল আৰু এই বৈশিষ্ট্যটোৱে তেওঁক জনপ্ৰিয়তা আনি দিছিল।
সেই সময়ত শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ মহিলা শিল্পীসকলে সাধাৰণতে ইগৰাকীৰ সৈতে আনগৰাকীয়ে দ্বন্দ্বত লিপ্ত থকাৰ বিপৰীতে গৌহৰৰ সৈতে তেওঁৰ বন্ধুত্ব এটা উদাহৰণ হৈছিল।
জানকীবাইক ১২ বছৰ বয়সতে ৰঘূনন্দন নামৰ এজন চিপাহীয়ে চাপন্নবাৰ চুৰিৰে আঘাত কৰি মৃত্যু হোৱা বুলি এৰি থৈ পলাই গৈছিল।
ৰঘূনন্দনে তেওঁক কিয় চুৰিকাঘাট কৰিছিল, সেই সম্পৰ্কে কেইটামান মুখ বাগৰা কাহিনী আছে যদিও নিৰ্দিষ্ট তথ্য-প্ৰমাণ নাই।
মণিকূট, সপ্তদশ শতিকাৰ কবি ৰামচন্দ্ৰ বৰপাত্ৰ বিৰচিত মণিকূট পুথিৰ সমীক্ষাত্মক সম্পাদনা, বাণী প্ৰকাশ, গুৱাহাটী, ১৯৮৬
বব্ৰুবাহনৰ যুদ্ধ, হৰিবৰ বিপ্ল বিৰচিত কাব্যৰ সমীক্ষাত্মক সম্পাদনা, বাণী প্ৰকাশ, গুৱাহাটী, ১৯৯০
অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যৰ কথা, অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যৰ চমু বুৰঞ্জী, বাণী প্ৰকাশ, গুৱাহাটী, ১৯৯৩
দুৰ্গাবৰী ৰামায়ণ, কবি দুৰ্গাবৰ কায়স্থ বিৰচিত পুথিৰ সমীক্ষাত্মক সম্পাদনা, বাণী প্ৰকাশ, গুৱাহাটী, ১৯৯৪
উত্তৰ পূব ভাৰতৰ লোক-সাংস্কৃতিক সমলৰ গ্ৰন্থ (ড বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত আৰু ড নবীন চন্দ্ৰ শৰ্মাৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে ৰচিত, আবিলাক, গুৱাহাটী, ১৯৯৪
উদাসীন সত্যশ্ৰৱাৰ আসাম ভ্ৰমণ, সম্পাদনা, পণ্ডিত ৰামকুমাৰ বিদ্যাৰত্নৰ গ্ৰন্থৰ অসমীয়া ৰূপান্তৰ, অসম পাব্লিচিং কোম্পানী, গুৱাহাটী,২০১৪
অসমীয়া ভাষা সাহিত্য সংস্কৃতি, মুখ্য সম্পাদনা,অসমীয়া ভাষা সাহিত্য সংস্কৃতি বিষয়ক গৱেষণা পত্ৰৰ সংকলন, নিৰীক্ষণ প্ৰকাশ, গুৱাহাটী, ২০১৫
হাজো শিক্ষা বিস্তাৰ সমিতি কান্দাৰাম উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৬২ চনত বিজ্ঞান শাখাত উত্তীৰ্ণ।
পাণ্ডু মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৬৮ খ্ৰীষ্টাব্দত অসমীয়া বিষয়ত সন্মান সহ বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি বি.এ. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ।
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৭০ খ্ৰীষ্টাব্দত অসমীয়া বিষয়ত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি এম.এ. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ।
১৯৮৪ খ্ৰীষ্টাব্দত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লোক-সংস্কৃতি গৱেষণা বিভাগত ড প্ৰফুল্লদত্ত গোস্বামীৰ তত্ত্বাৱধানত : শীৰ্ষক গৱেষণা-কৰ্মৰ বাবে পি.এইচ.ডি ডিগ্ৰী অৰ্জন।
প্ৰবীণ চন্দ্ৰ দাস অসমৰ এগৰাকী লোক-সংস্কৃতিবিদ, গৱেষক, অধ্যাপক, লেখক, সম্পাদক৷ তেখেত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লোক-সংস্কৃতি বিভাগৰ অধ্যাপক আছিল আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শ্ৰেণীসমূহৰ সচিব হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি চাকৰি জীৱনৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল৷ অসমৰ লোক-সংস্কৃতিৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ দাসে যথেষ্টখিনি অৱদান আগবঢ়াই থৈ গৈছে৷ তেখেতে অসম চৰকাৰৰ পৰা সাহিত্যিক পেঞ্চন লাভ কৰিছিল৷ ২০২২ চনৰ ৪ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখে তেখেতৰ মৃত্যু হয়৷
অৱশেষত ইয়াক হিন্দু দেৱতাসকলৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰতিটো উৎসৱতে গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু পৰম্পৰাগত ভূমিকা হিচাপে প্ৰয়োগ কৰা হয় য'ত বিভিন্ন সুগন্ধি ফুল আৰু পাত ব্যৱহাৰ কৰি এই মালা তৈয়াৰ কৰা হয়।
সুগন্ধি আৰু গোন্ধহীন দুয়োপ্ৰকাৰৰ ফুল আৰু ধৰ্মীয়ভাৱে তাৎপৰ্যপূৰ্ণ পাতেৰে হিন্দু দেৱতাক পূজা কৰিবলৈ মালা তৈয়াৰ কৰা হয়।
ডেইজী শিকলি তৈয়াৰ কৰাৰ এটা পদ্ধতি হ’ল ডেইজী ফুল ছিঙি কাণ্ডৰ গুৰিৰ ফালে ফুটা কৰি পৰৱৰ্তী ফুলৰ ঠাৰিডাল ফুলৰ মূৰে বন্ধ নকৰালৈকে সূতাৰে সুমুৱাই দিব পাৰি।
বহুতো ডেইজীফুলৰ সৈতে এই পদ্ধতি পুনৰাবৃত্তি কৰিলে দীঘল শিকলি এডাল গঢ়ি তোলা সম্ভৱ আৰু ইয়াক সৰল ব্ৰেচলেট আৰু নেকেলেচ হিচাপে গঠন কৰা সম্ভৱ।
আন এটা জনপ্ৰিয় পদ্ধতি হ’ল ফুলৰ মূৰবোৰ ইটোৱে সিটোৰ ওপৰত হেঁচা মাৰি ধৰি পলুৰ দৰে ৰূপ সৃষ্টি কৰা।
ভাৰতকে আদি কৰি বাংলাদেশ আৰু পাকিস্তানৰ দৰে ভাৰতীয় উপমহাদেশ সমূহত মানুহে সন্মান প্ৰদৰ্শনৰ উপায় হিচাপে সন্মানীয় অতিথিৰ ডিঙিত মালা পিন্ধাই সম্ভাষণ জনাই।
মালা মূৰত বা ডিঙিত পিন্ধিব পাৰি, নিৰ্জীৱ বস্তুত ওলোমাই দিব পাৰি, বা সাংস্কৃতিক বা ধৰ্মীয় গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থানত ৰাখিব পাৰি।
এইবোৰৰ বাদেও আমপাত, বেলপাত, বিভিন্ন পাতবাহাৰ, দুৱৰি আদিৰ দৰে ঘাঁহো মালা বনাবলৈও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
চুলতান কাবুছে উন্নয়ন আৰু সামাজিক সেৱাক লক্ষ্য কৰি তেলৰ ৰাজহৰ পুঁজিৰে বহু সংস্কাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল।
তেওঁ আইন পৰ্যালোচনা কৰা, জনসাধাৰণৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচিত প্ৰতিনিধিৰ সংস্থা মাজলিছ আল-ছুৰা কো নিযুক্তি দিয়ে।
এই আইনে জনসাধাৰণক তেওঁলোকৰ চৰকাৰত অধিক নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰদান কৰিছিল যিখন চৰকাৰে পূৰ্বতে ৰাজপৰিয়াল আৰু তেওঁৰ নিযুক্ত মন্ত্ৰীসভাৰ সম্পূৰ্ণ নিয়ন্ত্ৰণত আছিল।
২০০০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ নিৰ্বাচনত দুগৰাকী মহিলাকে ধৰি মাজলিছ আল-ছুৰাৰ আসনৰ বাবে ৮৩ গৰাকী প্ৰাৰ্থী নিৰ্বাচিত হয়।
এই নথিখনে ওমানী জনসাধাৰণক তেওঁলোকৰ মৌলিক নাগৰিক স্বাধীনতা প্ৰদান কৰাৰ লগতে আইনৰ অধীনত সমতা আৰু সুৰক্ষাৰ নিশ্চয়তা প্ৰদান কৰে।
১৯৭০ চনত ৰক্ষণশীল আৰু কঠোৰ ছাইদ বিন টাইমুৰৰ পুত্ৰ চুলতান কাবুছ বিন ছাইদৰ নতুন শাসকৰ আগমনৰ লগে লগে ওমানৰ ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক পৰিৱেশ সলনি হয়৷ দশক দশক ধৰি স্থবিৰ হৈ থকা অস্তিত্বহীন বিকাশৰ পিছত কাবুছে ৰাজপ্ৰসাদৰ পৰা পিতৃক উৎখাত কৰে আৰু একাধিক সামাজিক কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰে।
বিদেশীসকলেও তেওঁলোকৰ আতিথ্য দেশসমূহৰ উদাৰ আৰু মুকলি মনোভাৱ লৈ আহিছিল, যিসমূহৰ মাজত সমলৈংগিক ধাৰণাও আছিল।
শেহতীয়াকৈ ২০০৮ চনত চুলতানৰ ৰয়েল ব্যৱস্থাই মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ সমকক্ষ পুৰুষৰ মাটিৰ মালিকীস্বত্বৰ সমান অধিকাৰ প্ৰদান কৰে।
চুলতান কাবুছে শেহতীয়াকৈ ডিচেণ্ট ৱৰ্ক কাণ্ট্ৰী প্ৰগ্ৰেমতো স্বাক্ষৰ কৰিছে, যি সেৱা মহিলাসকলৰ বাবে চাকৰিৰ সুযোগ বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে ন্যায়, সমতা আৰু স্বাধীনতাৰ পক্ষত থিয় দিয়াৰ বাবে উৎসৰ্গিত।
ওমানৰ নাৰীসকলে এতিয়া কেৰিয়াৰ আৰু পেছাদাৰী প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছে, আৰু ক্ৰমান্বয়ে পূৰ্বৰ ঘৰুৱা আৰু পৰম্পৰাগত ভূমিকাৰ পৰা ৰাজহুৱা ক্ষেত্ৰলৈ গতি কৰিছে।
এই কাৰণতে গৰ্ভপাতৰ ক্ষেত্ৰত সমজুৱাকৈ হিন্দুসকলৰ মতামত উল্লেখ নকৰি, গৰ্ভপাতৰ ক্ষেত্ৰত নিৰ্দিষ্টকৈ এজন হিন্দুৰ মতামতহে গুৰুত্বপূৰ্ণ।
ভাৰতত গৰ্ভপাতৰ হাৰ অধিক হোৱাৰ পিছতো পৰিসংখ্যা অনুসৰি ৮০ শতাংশ ভাৰতীয় মহিলাই এইক্ষেত্ৰত অসন্মত আৰু ৫৬ শতাংশই ইয়াক জঘন্য অপৰাধ বুলি গণ্য কৰে, ।
ভাৰতত বহুত সংখ্যক গৰ্ভপাতৰ এটা সামাজিক কাৰণ সম্ভৱতঃ ভ্ৰুণৰ লিংগ পক্ষপাতিত্ব অন্তৰ্ভুক্ত।
সমীক্ষাত অংশগ্ৰহণ কৰা ৬৮% হিন্দুৱে গৰ্ভপাত সকলো বা বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে বৈধ হ'ব লাগে বুলি বিশ্বাস কৰে আনহাতে ২৯% লোকে গৰ্ভপাত সকলো বা বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে অবৈধ হ'ব লাগে বুলি বিশ্বাস কৰে।
হিন্দু ধৰ্মত গৰ্ভপাত সাধাৰণতে পৰম্পৰাগত হিন্দু শাস্ত্ৰৰ দ্বাৰা পাপ হ'লেও হিন্দু বিশ্বাস আৰু গ্ৰন্থৰ বিশাল বৰ্ণালীৰ ভিতৰত ইয়াক দ্বিধামূলকভাৱে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি।
হিন্দু শাস্ত্ৰত শিকোৱা হৈছে যে "গৰ্ভপাত কৰাটো পিতৃ-মাতৃক হত্যা কৰাতকৈও বেয়া পাপ" আৰু "আন এক গ্ৰন্থত কোৱা হৈছে যে সন্তান গৰ্ভপাত কৰা মহিলাই নিজৰ জাতি হেৰুৱাব।
" সাধাৰণতে হিন্দু ধৰ্মই অহিংসাৰ পথ প্ৰদৰ্শক নীতি শিকায়, অৰ্থাৎ সকলো জীৱৰ ক্ষতি বা আঘাতৰ পৰা বিৰত থকা, যিয়ে অহিংসাৰ নৈতিকতাৰ মূল হিচাপে কাম কৰে।
কিন্তু মহাভাৰত, ভাগৱতগীতা আৰু ৰামায়ণৰ দৰে হিন্দু গ্ৰন্থৰ লগতে পণ্ডিতসকলৰ মাজত আত্মৰক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয় পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হ'লে অহিংসাৰ নীতিয়ে কি নিৰ্দেশ দিয়ে সেই বিষয়ে মতানৈক্য আছে।
যেনেকৈ অহিংসা সম্পৰ্কীয় কিছুমান হিন্দু গ্ৰন্থত মাংস সেৱনৰ প্ৰশংসা কৰা হৈছে আনহাতে আন কিছুমানে মাংস খোৱাৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞাৰ কথা কৈছে, তেনেকৈয়ে হিন্দু দৰ্শন আৰু গ্ৰন্থৰ ইতিহাসত "আঘাত নকৰা"ৰ উপদেশৰ গতিশীল অৰ্থ আছে।
যদি সন্তান জন্মৰ ক্ষেত্ৰত মাতৃৰ জীৱন বিপদত পৰে তেন্তে হিন্দু ধৰ্মই গৰ্ভপাতৰ ক্ষেত্ৰত অনুমতি প্ৰদানকৰে।
হিন্দু ধৰ্মৰ সাধাৰণ মূল্যবোধৰ ব্যৱস্থাই শিকায় যে যিকোনো পৰিস্থিতিত সঠিক কাৰ্য্যপন্থাই জড়িতসকলৰ আটাইতকৈ কম ক্ষতি কৰে।
ভাগৱতৰ দৰে হিন্দু গ্ৰন্থত কোৱা হৈছে যে আত্মাৰ জন্মও নহয়, মৃত্যুও নহয়; তথাকথিত "পাপে" ব্ৰহ্মৰ প্ৰতি কৰ্তব্য আৰু ভক্তিৰ বাবে নিজৰ কৰ্ম উৎসৰ্গা কৰাসকলক স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰে যিটো পদুমৰ পাত পানীৰ দ্বাৰা অস্পৃশ্য হোৱাৰ দৰে।
ভাগৱতগীতা, ২.১৩ "যেনেকৈ মূৰ্ত আত্মা শৈশৱৰ পৰা যৌৱনলৈ আৰু বৃদ্ধাৱস্থালৈকে অবিৰতভাৱে পাৰ হৈ যায়, ঠিক তেনেদৰে মৃত্যুৰ সময়ত আত্মাই আন এটা শৰীৰলৈ গতি কৰে।
গৰ্ভপাতৰ নৈতিকতা সম্পৰ্কে কেইবাটাও উৎসত হিন্দু গ্ৰন্থৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা তলত দিয়া উদ্ধৃতিসমূহ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে:
ডিজিটেল মুদ্ৰাই পৰম্পৰাগত মুদ্ৰাৰ দৰেই বৈশিষ্ট্য প্ৰদৰ্শন কৰে, কিন্তু সাধাৰণতে ঐতিহাসিকভাৱে হাতত ধৰি ৰাখিব পৰাকৈ ফিয়েট মুদ্ৰাৰ ধ্ৰুপদী ভৌতিক ৰূপ নাথাকে ।
কিন্তু কম্পিউটাৰৰ পৰা কম্পিউটাৰ আৰু কম্পিউটাৰৰ পৰা মানুহৰ পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া-কলাপ আৰু ধন জমা আৰু হিচাপ ৰখা চাৰ্ভাৰৰ তথ্য আৰু প্ৰক্ৰিয়াকৰণ শক্তিলৈকে ইহঁতৰ এটা অধ্ৰুপদী অৰ্থত ভৌতিক ৰূপ আছে।
এই অধ্ৰুপদী ভৌতিক ৰূপটোৱে ইণ্টাৰনেটৰ জৰিয়তে প্ৰায় তৎক্ষণাত লেনদেনৰ অনুমতি দিয়ে আৰু নোট আৰু মুদ্ৰা বিতৰণৰ লগত জড়িত খৰচ বহু পৰিমাণে কমায়: উদাহৰণস্বৰূপে, ব্ৰিটেইনৰ অৰ্থনীতিৰ ধনৰ প্ৰকাৰৰ ভিতৰত ৩% নোট আৰু মুদ্ৰা, আৰু ৭৯% ইলেক্ট্ৰনিক ধন হিচাপে পৰিচালিত হৈ আছে ।
এই মুদ্ৰাক সাধাৰণতে কোনো চৰকাৰী সংস্থাৰ দ্বাৰা জাৰি কৰা নহয়, ভাৰ্চুৱেল মুদ্ৰাক আইনী নিবিদা বুলি গণ্য কৰা নহয় আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা চৰকাৰী সীমান্তৰ ওপৰেৰে মালিকীস্বত্ব হস্তান্তৰ সম্ভৱ হয়।
১৯৯৭ চনত কোকাকোলাই মোবাইল পেমেণ্ট ব্যৱহাৰ কৰি ভেণ্ডিং মেচিনৰ পৰা ক'ক ক্ৰয় কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে।
২০০৯ চনত বিটকইন আৰম্ভ কৰা হয়, যিয়ে কোনো কেন্দ্ৰীয় চাৰ্ভাৰৰ সৈতে বিকেন্দ্ৰীকৃত ব্লকচেইন ভিত্তিক ডিজিটেল মুদ্ৰাৰ আৰম্ভণিৰ সূচনা কৰে, আৰু কোনো ধৰণৰ স্পষ্ট সম্পত্তি সংৰক্ষিতভাৱে ৰখা নহয়।
ইয়াক ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সী বুলিও কোৱা হয়, ব্লকচেইন ভিত্তিক ডিজিটেল মুদ্ৰাসমূহে ইয়াক নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ চৰকাৰে কৰা প্ৰচেষ্টাৰ প্ৰতিৰোধী বুলি প্ৰমাণিত হয়, কাৰণ ইয়াক বন্ধ কৰাৰ ক্ষমতা থকা কোনো কেন্দ্ৰীয় সংস্থা বা ব্যক্তি নাছিল।
ডিজিটেল মুদ্ৰা হৈছে মূলতঃ ডিজিটেল কম্পিউটাৰ ব্যৱস্থাত বিশেষকৈ ইণ্টাৰনেটৰ জৰিয়তে পৰিচালিত, সংৰক্ষণ বা বিনিময়ৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহৃত যিকোনো মুদ্ৰা, ধন বা ধনৰ দৰে সম্পত্তি।
ডিজিটেল মুদ্ৰাৰ প্ৰকাৰসমূহৰ ভিতৰত ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সী, ভাৰ্চুৱেল মুদ্ৰা আৰু কেন্দ্ৰীয় বেংকৰ ডিজিটেল মুদ্ৰা আদি অন্তৰ্ভুক্ত।
ডিজিটেল মুদ্ৰা ইণ্টাৰনেটৰ বিতৰিত ডাটাবেছত, কোম্পানী বা বেংকৰ মালিকানাধীন কেন্দ্ৰীভূত ইলেক্ট্ৰনিক কম্পিউটাৰ ডাটাবেছত, ডিজিটেল ফাইলৰ ভিতৰত বা আনকি সংৰক্ষিত মূল্যৰ কাৰ্ডত ৰেকৰ্ড কৰিব পাৰি।
ডিজিটেল মুদ্ৰাৰ বাবে পূৰ্বসূৰী ধাৰণাসমূহ ইলেক্ট্ৰনিক পেমেণ্ট পদ্ধতি যেনে ছাবেৰ ত উপস্থাপন কৰা হৈছিল।
১৯৮৩ চনত ডেভিদ চাউমৰ "ব্লাইণ্ড চিগনেচাৰছ ফৰ আনট্ৰেচেবল পেমেণ্টছ" শীৰ্ষক গৱেষণা পত্ৰখনে ডিজিটেল নগদ ধনৰ ধাৰণাটো প্ৰৱৰ্তন কৰে।
১৯৮৯ চনত তেওঁ আমষ্টাৰডামত ডিজিকেছ নামৰ ইলেক্ট্ৰনিক কেছ কোম্পানী এটা প্ৰতিষ্ঠা কৰে যাতে তেওঁৰ গৱেষণাৰ ধাৰণাসমূহৰ বাণিজ্যিকীকৰণ হয়।