polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ইৰোম্বা হৈছে এক চাটনি য'ত যথেষ্ট ৰঙা জলকীয়া বা উমোৰোকৰ সৈতে ঙাৰী , জুইত শুকুৱাই ৰখা বা ভজা মাছৰ সৈতে পাচলি ভাত্ত দি বা সিজাই তৈয়াৰ কৰা ইয়াক বিভিন্ন শাক, ধনিয়া আদিৰে সজোৱা হয়।
স্তন কেন্সাৰ ৰোগীসকলক স্তন সংৰক্ষণ কৌশল বৃদ্ধি পোৱাৰ পিছতো, কিছুমানৰ বাবে পৰম্পৰাগত মেষ্টেক্টমী পদ্ধতি প্ৰাযোজ্য হয়।
একেটা স্তনত ২ বা তাতকৈ অধিক কেন্সাৰ অধিক দূৰত্বৰ বাবে ১টা অস্ত্ৰোপচাৰৰ দ্বাৰা ছিদ্ৰ কৰি আঁতৰাব নোৱাৰি
যিসকল মহিলাৰ প্ৰাৰম্ভিক লাম্পেক্টমীৰ লগতে একাধিকবাৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ ফলত কেন্সাৰ সম্পূৰ্ণৰূপে আঁতৰোৱা হোৱা নাই
৫ চে.মি.তকৈ ডাঙৰ টিউমাৰ থকা মহিলাসকলৰ যি নিওএডজুভেণ্ট কেমোথেৰাপিৰ দ্বাৰা বৰ বেছি সংকুচিত নহয়
মেষ্টেক্টমী হৈছে এটা বা দুয়োটা স্তন অস্ত্ৰোপচাৰৰ দ্বাৰা আংশিকভাৱে বা সম্পূৰ্ণৰূপে আঁতৰাই পেলোৱাৰ চিকিৎসাৰ পদ্ধতি।
কিছুমান ক্ষেত্ৰত স্তন কেন্সাৰৰ অধিক আশংকা থকা বুলি বিশ্বাস কৰা মহিলাসকলে প্ৰতিৰোধমূলক ব্যৱস্থা হিচাপেও এই অস্ত্ৰোপচাৰ কৰে।
নতুবা কিছুমান মহিলাই লামপেক্টমী নমৰ এটা পদ্ধতি বাছি লয়, যিটো অপাৰেচনত টিউমাৰ থকা স্তনৰ কলা আৰু চাৰিওফালৰ সুস্থ কলাৰ এটা প্ৰান্ত আঁতৰাই স্তন সংৰক্ষণ কৰা হয়।
মেষ্টেক্টমীৰ কেন্সাৰ নোহোৱা চিকিৎসাতো ব্যৱহাৰ হয় যেনে প্লাষ্টিক চাৰ্জাৰী বা কচমেটিক বা পুনৰ্গঠনমূলক অস্ত্ৰোপচাৰ।
গাইনেকোমাষ্টিয়াত ভোগা পুৰুষ ৰোগী মেষ্টেক্টমীৰ বাবে যোগ্য হ’ব পাৰে, কিন্তু নূন্যতম আক্ৰমণাত্মক অস্ত্ৰোপচাৰ কৌশলো আছে।
মাষ্টেক্টোমি কৰাৰ সিদ্ধান্ত বিভিন্ন কাৰকৰ ওপৰত আধাৰিত, যাৰ ভিতৰত আছে স্তনৰ আকাৰ, স্তনকৰ্কটৰোগৰ জৈৱিক আক্ৰমণাত্মকতা, এডজুভেণ্ট বিকিৰণৰ উপলব্ধতা, আৰু লুম্পেক্টমি আৰু/বা বিকিৰণৰ পিছত টিউমাৰৰ পুনৰাবৃত্তিৰ সম্ভাৱনাৰ উচ্চ হাৰ।
৩২-৩৩ তেওঁলোকৰ মাজত মুহাম্মাদৰ উপস্থিতিৰ দ্বাৰা কুৰাইশ্বক প্ৰাপ্য শাস্তিৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰা হৈছিল
৪৪ মুছলমানসকলে উৎসাহিত কৰিছিল আৰু কাফিৰসকলে ধ্বংসৰ প্ৰলোভন দেখুৱাইছিল আৰু ইজনে সিজনক সংখ্যাত কম হোৱা দেখিছিল
৭০-৭১ বন্দী কুৰাইশ্বে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাইছিল আৰু প্ৰবঞ্চনাৰ বিৰুদ্ধে সতৰ্ক কৰিছিল
৭২-৭৩ মুছলমানসকলৰ ভাতৃত্ববোধ , এই সত্য যে অবিশ্বাসীসকল ইজনে সিজনৰ সহায়ক, আৰু মুছলমানসকলে যদি আনক সহায় নকৰে তেন্তে তেওঁলোকৰ বাবে প্ৰভাৱ।
৭৫ তেজ-সম্পৰ্কৰ বংশানুক্ৰমিক অধিকাৰ পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে এই ছূৰাৰ এই বিষয়টো জিহাদৰ বিষয় বুলি গণ্য কৰিব পাৰি।
ছূৰাত বদৰৰ যুদ্ধৰ ওপৰত পৰীক্ষা কৰোঁতে যুদ্ধৰ সাধাৰণ মানদণ্ড আৰু সম্প্ৰীতি স্পষ্ট কৰে আৰু সেইবোৰ মুছলমানসকলৰ নৈতিক প্ৰস্তুতিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে।
যিকোনো ক্ষেত্ৰত, এইটো লক্ষ্য কৰিব লাগিব যে কিছুমান ক্ষেত্ৰত এই জৰীপটো সাধাৰণতে এক অসাধাৰণ বিজয়ৰ পিছত সাধাৰণ কমাণ্ডেণ্টৰ দ্বাৰা কৰা অডিটৰ বিষয়ে অতি অনন্য।
বিজয়ৰ ওপৰত অহংকাৰ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে, সেই প্ৰচেষ্টাত শীৰ্ষস্থানলৈ উঠা নৈতিক ত্ৰুটিবোৰক এই লক্ষ্যৰ প্ৰতি মনোযোগ দিয়া হৈছে যে মুছলমানসকলে নিজকে সলনি কৰিবলৈ যথাসাধ্য চেষ্টা কৰা উচিত।
তেওঁলোকৰ বাবে এইটো আগবঢ়োৱা হৈছে যে এই বিজয় আল্লাহৰ সফলতাৰ বাবে হৈছিল - তেওঁলোকৰ বীৰত্ব আৰু সাহসীতাৰ ওপৰত যাতে মুছলমানসকলে তেওঁৰ ওপৰত কেনেদৰে নিৰ্ভৰ কৰিব লাগে আৰু অকলে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ বাৰ্তাবাহকৰ আজ্ঞা পালন কৰিব লাগে।
সত্য আৰু মিছাৰ মাজৰ বিবাদৰ নৈতিক অনুশীলন স্পষ্ট কৰা হৈছে আৰু যিবোৰ বৈশিষ্ট্যই বিবাদত প্ৰাপ্তিৰ দিশলৈ লৈ যায় তাক স্পষ্ট কৰা হৈছে।
মুছলমানসকলক এইবোৰক তেওঁলোকৰ বিশেষাধিকাৰ হিচাপে নাচাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে অৱশ্যে আল্লাহৰ পৰা প্ৰাচুৰ্য হিচাপে।
এই শাৰীবোৰৰ সৈতে, তেওঁলোকে তেওঁলোকক ইয়াৰ পৰা বাহিৰ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া প্ৰস্তাৱটো কঢ়িয়াই আনিব লাগিব আৰু আল্লাহই তেওঁৰ অনুপ্ৰেৰণা আৰু দৰিদ্ৰলোকৰ সহায়ৰ বাবে পৃথক কৰা প্ৰস্তাৱটোক উৎসাহেৰে সন্মতি দিব লাগিব।
সেই সময়ত, ই একেদৰে সম্প্ৰীতি আৰু যুদ্ধৰ আইনসম্পৰ্কে সাধাৰণ নিৰ্দেশনা দিয়ে কিয়নো ইছলামিক আন্দোলনই প্ৰৱেশ কৰা পৰ্যায়ত এইবোৰ স্পষ্ট কৰাৰ অতি প্ৰয়োজন আছিল।
ই অভিযোগ কৰিছিল যে মুছলমানসকলে সম্প্ৰীতি আৰু যুদ্ধত "অজ্ঞতা"ৰ পথৰ পৰা আঁতৰি থাকিব লাগে আৰু এনেদৰে পৃথিৱীত তেওঁলোকৰ নৈতিক প্ৰাধান্য স্থাপন কৰা উচিত।
ইয়াৰ উপৰিও, প্ৰকৃত উপযোগী জীৱনত বিশ্বক সেই নৈতিক গুণটো প্ৰদৰ্শন কৰাটো বুজাইছিল যিটো ইছলামৰ প্ৰাৰম্ভিক বিন্দুৰ পৰাই পৃথিৱীক বক্তৃতা দি আহিছিল আৰু আদায় কৰি আহিছিল যে পৃথিৱীলৈ জীৱন সমতুল্য ভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা উচিত।
ই অতিৰিক্তভাৱে ইছলামিক সংবিধানৰ কেইটামান অনুচ্ছেদ প্ৰকাশ কৰে যিদাৰ-উল-ইছলামৰ নিষেধাজ্ঞাৰ ভিতৰত বাস কৰা মুছলমানসকলৰ স্থিতি ইয়াৰ কাটঅফ পইণ্টঅতিক্ৰম কৰা মুছলমানসকলৰ পৰা পৃথক কৰাত সহায় কৰে।
বিশিষ্ট মুছলমান দাৰ্শনিক আবুল আ'লা মাউডুডিৰ মতে, বদৰযুদ্ধৰ পিছত এই অধ্যায়টো সম্ভৱতঃ ২ এ.এইচ.-ত প্ৰকাশিত হৈছিল, মক্কাত উৎপীড়নৰ পৰা পলায়ন কৰাৰ পিছত মক্কা আৰু মদিনাৰ মুছলমান লোকসকলৰ মাজত প্ৰথম প্ৰতিৰক্ষামূলক সংঘৰ্ষ।
যিহেতু ইয়াত যুদ্ধৰ এক বিস্তৃত পইণ্ট-বাই-পইণ্ট জৰীপ আছে, ই ধাৰণা দিয়ে যে সম্ভৱতঃ ইয়াক একে সময়তে উন্মোচিত কৰা হৈছিল।
তথাপিও, এইটো অতিৰিক্তভাৱে অনুমান কৰিব পাৰি যে এই যুদ্ধৰ বাবে উদ্ভৱ হোৱা বিষয়বোৰসম্পৰ্কীয় শ্লোকটোৰ এটা অংশ পিছত উন্মোচিত কৰা হ'ব পাৰে আৰু ইয়াক এক স্থিৰ সম্পূৰ্ণৰূপে গঢ়ি তুলিবলৈ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সম্ভৱ স্থানত যোগদান কৰা হ'ব পাৰে।
আয়তত ব্যৱহাৰ কৰা শব্দটো হৈছে ََِْ. শব্দটো প্ৰয়োজনীয় তাত অতিৰিক্ত পৰিমাণ হিচাপে কি দিয়া হয় তাক সূচায়।
এই শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত এক অতি সূক্ষ্ম দৃষ্টিভংগী আৱৰি আছে: আল্লাহৰ বাবে জিহাদ কৰাৰ পুৰস্কাৰ আল্লাহৰ ওচৰত স্থায়ীভাৱে ৰক্ষা কৰা হৈছে।
এই পুৰস্কাৰৰ বাহিৰে, অবিশ্বাসীসকলৰ পৰা লোৱা যুদ্ধৰ লুণ্ঠনএনে ব্যক্তিসকলৰ বাবে এক অতিৰিক্ত প্ৰস্তাৱ; বিচাৰ দিৱসৰ আগতে, সৰ্বশক্তিমানজনে এইবোৰ যুদ্ধৰ অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক প্ৰদান কৰে।
" এটা সূত্ৰই কৈছে যে বদৰৰ পিছত উবাই ইবনে খালাফক মুক্তিপণ দিয়া হৈছিল, কিন্তু উহুদৰ যুদ্ধত মুছলমানসকলে বৰ্শাৰে হত্যা কৰিছিল।
তাফছিৰ ইবনে কাথিৰে কয়, "আপুনি - স্বৰ্গদূত - বিশ্বাসীসকলক সমৰ্থন কৰে, তেওঁলোকৰ শত্ৰুৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকৰ সন্মুখ শক্তিশালী কৰে, এনেদৰে, আপোনাক মোৰ আদেশ কাৰ্যকৰী কৰে।
যিসকলে মোৰ আদেশ অমান্য কৰিছিল আৰু মোৰ স্বৰ্গদূতক অস্বীকাৰ কৰিছিল তেওঁলোকৰ ওপৰত মই ভয়, লাঞ্ছনা আৰু অপমানিত কৰিম।
প্ৰকাশৰ সময় আৰু প্ৰাসংগিক পৃষ্ঠভূমিৰ বিষয়ে ই হৈছে এক "মদিয়ান ছূৰা", যি বদৰৰ যুদ্ধৰ পিছত সম্পূৰ্ণ হয়।
শিশু অৱস্থাত তেওঁ নেচনেল অৰ্গেনাইজেচন ফৰ ডেভেলপমেণ্ট অৱ এক্সেপচনেল টেলেণ্টছ ৰ অংশ 'তেহৰাণ ফাৰজানেগান স্কুল'ত পঢ়িছিল।
তেওঁ হাইস্কুলৰ নিম্ন আৰু উচ্চ বৰ্ষত ইৰাণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অলিম্পিয়াডত গণিত বিষয়ত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় মহাবিদ্যালয় প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ পৰা অব্যাহতি পাইছিল।
১৯৯৪ চনত মিৰ্জাখানীয়ে হংকঙত অনুষ্ঠিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গাণিতিক অলিম্পিয়াডত ৪২ পইণ্টৰ ভিতৰত ৪১ পইণ্ট লাভ কৰি সোণৰ পদক লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ইৰাণী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
পিছৰ বছৰ টৰন্টোত তেওঁ সম্পূৰ্ণ স্ক'ৰ লাভ কৰা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গাণিতিক অলিম্পিয়াডত দুটা সোণৰ পদক লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ইৰাণী হিচাপে পৰিগণিত হয়।
জীৱনৰ পিছৰ কালছোৱাত তেওঁ বন্ধু, সহকৰ্মী আৰু অলিম্পিয়াডৰ ৰূপৰ পদক বিজয়ী ৰয়া বেহেষ্টি জাভাৰেহ ৰ সৈতে সহযোগিতা কৰি 'এলিমেণ্টৰী নাম্বাৰ থিয়ৰী, চেলেঞ্জিং প্ৰব্লেমছ্' নামৰ কিতাপখন প্ৰস্তুত কৰিছিল, যিখন ১৯৯৯ চনত প্ৰকাশ পাইছিল।
মিৰ্জাখানী আৰু জাভাৰেহ ইৰাণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গাণিতিক অলিম্পিয়াডত অংশগ্ৰহণ কৰা প্ৰথম মহিলা আছিল, আৰু ১৯৯৫ চনত দুয়ো যথাক্ৰমে স্বৰ্ণ আৰু ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল।
১৯৯৯ চনত মিৰ্জাখানীয়ে শ্বাৰীফ প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিত শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তাত থকা সময়ছোৱাত তেওঁ শ্বুৰৰ এটা উপপাদ্যৰ এটা সৰল প্ৰমাণ উলিওৱা বাবে আমেৰিকান মেথেমেটিকেল ছ'চাইটিৰ পৰা স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ২০০৪ চনত হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি এইচ ডি লাভ কৰে, য'ত তেওঁ ফিল্ডছ মেডেল বিজয়ী গণিতজ্ঞ কাৰ্টিছ টি মেকমুলেনৰ তত্বাৱধানত কাম কৰে।
১৯৯৮ চনৰ ১৭ মাৰ্চত প্ৰতিভাৱান আৰু প্ৰাক্তন অলিম্পিয়াড প্ৰতিযোগীসকলেৰে গঠিত এখন সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ পিছত মিৰ্জাখানী আৰু জাভাৰেহে উপস্থিত আন লোকসকলৰ সৈতে আহৱাজৰ পৰা তেহৰাণলৈ এখন বাছেৰে যাত্ৰা কৰিছিল।
তেওঁৰ গৱেষণা ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আছিল- টেইচমুলাৰ তত্ত্ব, হাইপাৰবলিক জ্যামিতি, এৰগ'ডিক তত্ত্ব আৰু চিমপ্লেক্টিক জ্যামিতি।
২০০৫ চনত মিৰ্জাখানীয়ে তেওঁৰ গৱেষণাৰ বাবে পপুলাৰ চায়েন্সৰ চতুৰ্থ বাৰ্ষিক "ব্ৰিলিয়েণ্ট ১০"ত সন্মানিত হৈছিল, য'ত তেওঁ নিজৰ ক্ষেত্ৰখনক উদ্ভাৱনীমূলক দিশত ঠেলি দিয়া শীৰ্ষ ১০ গৰাকী যুৱক-যুৱতীৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
২০১৪ চনৰ ১৩ আগষ্টত মিৰ্জাখানীক গণিতৰ আটাইতকৈ সন্মানীয় বঁটাসমূহৰ অন্যতম, ফিল্ডছ মেডেলেৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল।
এই বঁটাৰে সন্মানিত হোৱা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী ইৰাণী লোক, আৰু এতিয়ালৈকে মাত্ৰ দুগৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত প্ৰথমগৰাকী।
মিৰ্জাখানীয়ে নিজকে এগৰাকী "ধীৰ" গণিতজ্ঞ বুলি বৰ্ণনা কৰি কয় যে "গণিতৰ সৌন্দৰ্য্য চাবলৈ কিছু শক্তি আৰু কষ্ট ব্যয় কৰিব লাগিব।
" সমস্যা সমাধানৰ বাবে মিৰ্জাখানীয়ে কাগজৰ শ্বীটত ডুডল আঁকিছিল আৰু অংকনবোৰৰ চাৰিওফালে গাণিতিক সূত্ৰ লিখিছিল।
২০০৮ চনত মিৰ্জাখানীয়ে চেক তাত্ত্বিক কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী আৰু ব্যৱহাৰিক গণিতজ্ঞ জেন ভণ্ড্ৰাকৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল।
তদুপৰি বহু ৰাষ্ট্ৰীয়-আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ৰ গৱেষণামূলক আলোচনী সম্পাদনা কৰাৰ লগতে প্ৰায় ৫০ খন গৱেষণা-পত্ৰ ৰচনা কৰি থৈ গৈছে।
ইয়াৰ ভিতৰত কানাডাৰ মণ্ট্ৰিল বিশ্ববিদ্যালয়, মেকমাষ্টাৰ বিশ্ববিদ্যালয়, আমেৰিকা উইস্কনিচন বিশ্ববিদ্যালয়, টৰেণ্ট’ বিশ্ববিদ্যালয় অন্যতম।
দেউতাকৰ কৰ্মসূত্ৰে পৰিয়ালটো ডিব্ৰুগড়ত থকাত জ্যোতিপ্ৰসাদে ডিব্ৰুগড়ৰ পৰাই শিক্ষাজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল।
১৯৪০ চনত ডিব্ৰুগড় চৰকাৰী উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ তেওঁ কটন কলেজত নামভৰ্তি কৰে।
কটনৰ পৰা ১৯৪৪ চনত অনাৰ্ছসহ বিএছছি ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত পৰৱৰ্তী শিক্ষালাভৰ বাবে তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়লৈ যায়।
বিএছছি পৰীক্ষাত দেখুওৱা পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে তেখেতে দুটা সোণৰ পদক লাভ কৰে- এটা ছুডমাৰ্ছন সোণৰ পদক আৰু আনটো ৰজনীকান্ত বৰাট সোণৰ পদক ৷ ১৯৪৭ চনত তেখেতে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা দুটা সোণৰ পদকসহ (দেবেন্দ্ৰনাথ গংগোপাধ্যায় সোণৰ পদক ’অভিলেখসংখ্যক নম্বৰ’ৰ বাবে আৰু স্নাতকোত্তৰ সোণৰ পদক প্ৰথম স্থান লাভ কৰা বাবে) প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থানলৈ বিশুদ্ধ গণিত বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
তেওঁৰ ঘৰখন শিক্ষা-দীক্ষাত আগবঢ়া হোৱাৰ উপৰি অসমীয়া সাহিত্যক্ষেত্ৰলৈও পৰিয়ালটোৰ বহুমূলীয়া অৱদান আছে।
আকৌ, কালিৰাম মেধিৰ পুত্ৰ তথা জ্যোতিপ্ৰসাদৰ মোমায়েক সৌৰভ কুমাৰ চলিহা অসমীয়া সাহিত্যৰ এগৰাকী অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ চুটিগল্পকাৰ।
সেইবছৰতে গুৱাহাটীৰ জালুকবাৰীত অসমৰ প্ৰথমখন বিশ্ববিদ্যালয় গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা হোৱাত অধ্যাপকৰ দায়িত্ব ল'বলৈ আমন্ত্ৰণ লাভ কৰে।
মেধিয়ে আমন্ত্ৰণ গ্ৰহণ কৰি ১৯৪৯ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত আৰু পৰিসংখ্যা বিজ্ঞান বিভাগত অধ্যাপকৰূপে যোগদান কৰে।
চৰকাৰী জলপানী লৈ দাক্ষিণাত্যৰ পৰা চুব্বা ৰাও গ‌ুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়লৈ আহিছিল অধ্যাপক মেধিৰ অধীনত গৱেষণা কৰিবলৈ।
মানচেষ্টাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম এছ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰি মেধিয়ে পেৰিছ বিশ্ববিদ্যালয়ত ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ বাবে যোগদান কৰে।
গৱেষণাৰ অন্তত দাখিল কৰা থেছিছ অৰ্থাৎ গৱেষণা-গ্ৰন্থখন ফৰাছী ভাষাত জমা দিয়াতো বাধ্যতামূলক আছিল বাবে ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ কাৰ্যকালৰ সমানে সমানে তেওঁ ফৰাছী ভাষাতো এটা ডিপ্লমা ' ' সহ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল৷
জ্যোতিপ্ৰসাদ মেধিৰ প্ৰথম গৱেষণা পত্ৰখন আছিল - যিখন তেওঁ প্ৰাধ্যাপক এম এছ বাৰ্লেট্‌ৰ সৈতে লিখিছিল।
তেওঁ সুদীৰ্ঘদিন অধ্যাপনা কৰাৰ কালছোৱাতে দেশ-বিদেশৰ বহুতো বিশ্ববিদ্যালয়ত অতিথি অধ্যাপকৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল।
কানাডা, ব্ৰিটেইন, আমেৰিকা আদি দেশসমূহৰ উপৰি ভাৰতৰ বহুকেইখন বিশ্ববিদ্যালয়, আই আই টি আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত তেওঁ পৰিসংখ্যা বিজ্ঞানৰ বক্তৃতা প্ৰদানৰ বাবে আমন্ত্ৰিত হৈছিল।
১৯৫২ চনত অসম চৰকাৰৰ পৰা দহহেজাৰ টকাৰ ঋণ এটা লৈ তেওঁ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে বৃটেইনলৈ যায় আৰু মানচেষ্টাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত পৰিসংখ্যা বিজ্ঞানত এম এছ ডিগ্ৰীৰ বাবে নামভৰ্তি কৰে।
পৰিসংখ্যা বিজ্ঞান সম্পৰ্কীয় তেওঁৰ গৱেষণা আৰু পাঠ্যপুথি সমগ্ৰ বিশ্বৰ পৰিসংখ্যা বিজ্ঞান সমাজৰ মাজত সমাদৃত হৈছে।
বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰি থকাৰ মাজতেই তেওঁ ইংলেণ্ড আৰু ফ্ৰান্সত উচ্চশিক্ষা গ্ৰহণ কৰি আহিছিল।
১৯৮১ চনৰ ১৩ আগষ্টত মিচিগানৰ ৱেষ্ট ব্লুমফিল্ড টাউনশ্বিপত এজন অধিবক্তা পিতৃ আৰু এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী মাতৃৰ ঘৰত গ্ৰাণ্টে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
গ্ৰাণ্টে স্প্ৰিংবৰ্ড ডাইভিংত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ডাঙৰ হৈ এজন পেছাদাৰী বাস্কেটবল খেলুৱৈ হোৱাৰ আকাংক্ষা কৰিছিল।
তেওঁ বি.এ. হাৰ্ভাৰ্ড কলেজৰ পৰা আৰু এম. আৰু মিচিগান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সাংগঠনিক মনোবিজ্ঞানত পি.এইচ.ডি. লাভ কৰে।
২০০৭ চনত সাংগঠনিক আচৰণৰ সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিবলৈ ‘ইউনিভাৰ্চিটি অৱ নৰ্থ কেৰ’লিনা এট চেপেল হিলত’ গ্ৰাণ্টক নিযুক্তি দিয়া হৈছিল।
একাডেমিক আলোচনীত ধাৰাবাহিক গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰাৰ পিছত তেওঁক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৱাৰ্টন স্কুলত সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে ২০০৯ চনত নিযুক্তি দিয়া হৈছিল।
পেনচিলভেনিয়াৰ ২৮ বছৰ বয়সত বিদ্যালয়খনৰ আটাইতকৈ কম বয়সীয়া পূৰ্ণাংগ অধ্যাপক হিচাপে তেখেত পৰিগণিত হয়।
২০১৭ চনত গ্ৰাণ্টে মিচিগান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক ৱেইন বেকাৰ আৰু উদ্যোগী চেৰিল বেকাৰৰ সৈতে 'গিভ এণ্ড টেক ইনক',এটা কোম্পানী সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যিয়ে নামৰ এটা চফ্টৱেৰ নিৰ্মাণ কৰে।
এইটো এটা ৱেব-ভিত্তিক প্লেটফৰ্ম যাক, এডামৰ গিভ এণ্ড টেক নামৰ কিতাপখনৰ আধাৰত সংস্থাসমূহৰ নীতি কাৰ্যকৰী কৰাত সহায় কৰিবলৈ ডিজাইন কৰা হৈছে।
এডাম এম. গ্ৰাণ্ট , জনপ্ৰিয় বিজ্ঞানৰ এজন আমেৰিকান লেখক, আৰু পেনচিলভেনিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৱাৰ্টন স্কুলৰ অধ্যাপক যি ঔদ্যোগিক আৰু সাংগঠনিক মনোবিজ্ঞান ত বিশেষজ্ঞ।
পন্ত ঘৰুৱা হিংসাৰ চিকাৰ হৈছিল আৰু তেওঁ তেওঁৰ এই ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে ‘টি ই ডি এক্স’কে ধৰি কেইবাটাও মঞ্চত কথা পাতিছে আৰু মহিলাসকলক ঘৰুৱা হিংসাৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিবলৈ আহ্বান জনাইছে।
তেওঁ ‘জয়পুৰ সাহিত্য মহোৎসৱ’, ‘টাটা সাহিত্য লাইভ’, ‘কালা ঘোড়া সাহিত্য মহোৎসৱ’, ‘পুনে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্য মহোৎসৱ’,‘ইয়ং মেকাৰচ্‌ কনক্লেভ’, ‘#ৰাইজৱিথটুইটাৰ’ আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ নাৰীবাদী সন্মিলনকে ধৰি বিভিন্ন সাহিত্য উৎসৱ আৰু সন্মিলনতো ভাষণ আগবঢ়াইছে।
২০১৮ চনত, পণ্টে ‘ফাৰ্ষ্টপোষ্ট’ৰ দ্বাৰা আয়োজিত #মিটু কথোপকথন অনুষ্ঠানত পেনেল আলোচনা পৰিচালনা কৰিছিল।
২০১৫ চনত, তেওঁ মুম্বাইত "ফেমিনিষ্ট ৰাণী" নামৰ এক মাহেকীয়া পেনেল আলোচনা আৰম্ভ কৰে, য’ত বিভিন্ন ভাৰতীয় নাৰীবাদীৰ সৈতে সাক্ষাৎকাৰ প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।
তিনি বছৰৰ আলোচনাৰ পিছত, তেওঁ ২০১৮ চনত, শৈলী চোপ্ৰাৰ সৈতে সহ-ৰচনা কৰা তেওঁৰ প্ৰথম অ-কল্পকাহিনী গ্ৰন্থ "ফেমিনিষ্ট ৰাণী"ত সাক্ষাৎকাৰসমূহৰ এটা সংকলন প্ৰকাশ কৰিছিল,।
২০১৯ চনত প্ৰকাশ হোৱা তেওঁৰ দ্বিতীয় খন নন-ফিকচন কিতাপ হাও টু গেট পাব্লিচড্‌ ইন ইণ্ডিয়া প্ৰকাশন উদ্যোগৰ ভিতৰুৱা লোকসকলৰ আৰু লেখকসকলৰ সাক্ষাৎকাৰৰ ওপৰত আধাৰিত।
২০১২ চনত, তেওঁ তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস ৱান এণ্ড আ হাফ ৱাইফৰ বাবে মিউজ ইণ্ডিয়া নেচনেল লিটাৰেৰী এৱাৰ্ডছ ইয়ং ৰাইটাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
তেওঁৰ চুটি গল্প সংকলন হেপ্পী বাৰ্থডে এণ্ড আডাৰ ষ্ট'ৰিজ ‘ফ্ৰেংক অ’কন’ৰ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাৰ বাবে তালিকাভুক্ত হৈছিল।
পন্তে আগতে মুম্বাই আৰু নিউয়ৰ্কত ‘টাইমচ্‌ নাও’, ‘এন ডি টিভি’ আৰু ‘ব্লুমবাৰ্গ-ইউ টি ভি’ৰ সৈতে ব্যৱসায়িক বাতৰি এংকৰ হিচাপে কাম কৰিছিল।
সম্পূৰ্ণ-সময় লিখনিত নিয়োগ কৰিবৰ বাবে তেওঁ ২০১৩ চনত সাংবাদিকতা ত্যাগ কৰে, আৰু ভাৰতলৈ উভতি আহে।
পন্তে ধৰ্ষণ, ঘৰুৱা হিংসা, গৰ্ভপাত, চাৰোগেচী, বডী-শ্বেমিং, মহিলাসকলৰ বাবে ৰাজহুৱা সুৰক্ষা আদি বিভিন্ন বিষয়ত ‘হিন্দুস্তান টাইমছ’ আৰু ‘হাফিংটন পোষ্ট’ আদি বিভিন্ন প্ৰকাশনৰ বাবে লিখিছে।
তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস ৱান এণ্ড আ হাফ ৱাইফ য়ে ৰাষ্ট্ৰীয় মিউজ ইণ্ডিয়া ইয়ং ৰাইটাৰ্ছ এৱাৰ্ড লাভ কৰিছিল আৰু আমাজন ব্ৰেকথ্ৰু ন’ভেল এৱাৰ্ডৰ বাবে তালিকাভুক্ত হৈছিল।
২০১৯ চনত, পন্ত অমিতাভ বচ্চনৰ সৈতে ‘কৌন বনেগা কৰৌড়পতি’ অনুষ্ঠানত এক্সপাৰ্ট হিচাপে উপস্থিত হৈছিল।
সূৰ্য সিংহৰ দুই পুত্ৰ জয় সিংহ আৰু দেৱ সিংহৰ লগত ভাৰতৰ পৰা আটলাণ্টিক মহাসাগৰেৰে পৃথিৱীৰ ভ্ৰমণৰ উদ্দেশ্যৰে ওলাই গৈছিল, জাহাজখনৰ নাম আছিল আটলাণ্টা৷ এটা আইচৰ্গত খুন্দা মাৰি চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ হৈ যায় আৰু আৰু জাহাজৰ কেপ্তেইনজনৰ লগতে সূৰ্য সিংহৰ পুত্ৰ দেৱসিংহ সেই দ্বীপটোত পৰে, আৰু সেই দ্বীপটোতেই বিভিন্ন দেশৰ সাতজন ব্যক্তি গোট খায়৷ প্ৰথমে তেওঁলোকে ভাবিছিল সেই দ্বীপটোত কোনো নাই আৰু ইয়াৰ পৰা ওলাই যোৱাটো অসম্ভৱ।
দিন বাগৰাৰ লগে লগে তেওঁলোক ৰজাৰ পুত্ৰৰ লগত গোটেই দ্বীপটো ঘূৰিলে আৰু লাহে-লাহে খাদ্যৰ নাটনিত পৰিলে।
কিন্তু সাত নম্বৰ জনে ৬ নম্বৰ জনক কবৰ দি ঘূৰিব ধৰোঁতেই দ্বীপটোত পূৰ্ণ হয় তেওঁৰ নিথৰ দেহাৰে।
এই উপন্যাসখনৰ পৰা বুজা যায় যে যদিহে জীয়াই থকাৰ প্ৰবল হেঁপাহ মনত পুঁহি ৰখা হয় তেতিয়া তাৰ আগত মৃত্যুয়েও হাৰ মানে আকৌ যদিহে মৃত্যু নিশ্চিত হৈ থাকে তেওঁক ভগৱানেও বচাব নোৱাৰে‌।
মূলতঃ ভৌতিক আৰু থ্ৰিলাৰ কাহিনীৰ বাবে জনাজাত হাজৰিকাই কল্পবিজ্ঞান, সামাজিক, শিশু সাহিত্য, অভিযানমূলক, জ্যোতিষ আদি বিষয়তো বহু গ্ৰন্থ লিখি উলিয়াইছে।
এৰিক ষ্ট’কছ আৰু ৰণজিৎ গুহাৰ পাণ্ডিত্যৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ ১৯৮০ চনত ভাৰত আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ ইতিহাসৰ এক নতুন আখ্যান ৰচনা কৰাৰ প্ৰয়াসত এই গোটটোৰ উত্থান ঘটিছিল।
ছাচেক্স বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা গোটটোৱে তাৰ পিছত মূলতঃ গুহাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ জৰিয়তে আগবাঢ়ি কৰি গৈছিল।
গ্ৰামস্কিৰ লেখাৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত এই আখ্যান কৌশলটো তেওঁলোকৰ "গুৰু" ৰণজিৎ গুহাৰ লেখাত আটাইতকৈ স্পষ্টভাৱে ব্যাখ্যা কৰা হৈছিল।
এইসমূহৰ ভিতৰত তেওঁৰ "ঘোষণাপত্ৰ" আৰু লগতে তেওঁৰ ক্লাছিক মনোগ্ৰাফ দ্য এলিমেণ্টৰী এস্পেক্টছ অৱ পেচেণ্ট ইনচাৰজেন্সী উল্লেখযোগ্য।
যদিও তেওঁলোক, এক অৰ্থত, বাওঁপন্থী, তথাপিও তেওঁলোকে ভাৰতীয় ইতিহাসৰ পৰম্পৰাগত মাৰ্ক্সবাদী আখ্যানটোক অতি সমালোচনা কৰে, য’ত অৰ্ধসামন্তবাদী ভাৰতক ব্ৰিটিছৰ উপনিবেশিকৰণ, ৰাজনীতিকৰণ কৰাৰ উপৰি স্বাধীনতাক কাঢ়ি লোৱা হৈছিল।
বিশেষকৈ তেওঁলোকে এই আখ্যানৰ কেন্দ্ৰবিন্দু অভিজাত শ্ৰেণীৰ ৰাজনৈতিক চেতনাক লৈ সমালোচনা কৰে, যিয়ে পাছলৈ জনসাধাৰণক ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধ আৰু বিদ্ৰোহৰ বাবে অনুপ্ৰাণিত কৰে।
নিম্নবৰ্গীয় প্ৰসংগ, ছাবল্টাৰ্ণ ষ্টাডিজ বা ছাবল্টাৰ্ণ ষ্টাডিজ কালেকটিভ হৈছে উত্তৰ এছিয়াৰ পণ্ডিতসকলৰ এটা গোটৰ দ্বাৰা উন্মেষ ঘটোৱা এটা বিষয় যি নিম্নবৰ্গৰ লোকৰ দ্বাৰা ইতিহাস পুনৰ লিখনৰ সৈতে জড়িত।
ছাবল্টাৰ্ণ ষ্টাডিজ শব্দটো কেতিয়াবা আনসকলৰ ক্ষেত্ৰতো অধিক ব্যাপকভাৱে প্ৰয়োগ কৰা হয় যিসকলৰ বহুতো মতামতৰ মিল আছে আৰু ইয়াক প্ৰায়ে "উত্তৰ-ঔপনিৱেশিক অধ্যয়নৰ আদৰ্শ" আৰু এই ক্ষেত্ৰখনৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী আন্দোলন হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
তেওঁলোকৰ অত্যাৱশ্যকীয়তাবাদ বিৰোধী দৃষ্টিভংগী তলৰ পৰা ইতিহাসৰ দৃষ্টিভংগী, অভিজাত শ্ৰেণীতকৈ সমাজৰ ভিত্তি স্তৰৰ জনসাধাৰণৰ মাজত কি ঘটে তাৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে।
গ্ৰামস্কিৰ পিছত ৰণজিৎ গুহই প্ৰথম ব্যৱহাৰৰ পৰা এই শব্দটোৰ অৰ্থগত পৰিসৰ বিকশিত হৈছে কেৱল ঔদ্যোগিক পুঁজিবাদী ব্যৱস্থাৰ সৈতে একত্ৰিত নোহোৱা কৃষকসকলক বুজাবলৈ।
ই এতিয়া জাতি, শ্ৰেণী, লিংগ, যৌন অভিমুখিতা, বৰ্ণ বা ধৰ্মৰ বাবেই হওক, নিম্ন পদবী বা বৰ্গৰ যিকোনো ব্যক্তি বা গোটক বুজায়।
বৰঞ্চ তেওঁলোকে ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ এজেণ্ট হিচাপে অ-অভিজাত শ্ৰেণীক, উপ-অধ্যক্ষসকলক গুৰুত্ব দিয়ে।
কেৱল বিক্ষোভ আৰু বিদ্ৰোহৰ দৰে অতি দৃশ্যমান কাৰ্য্যৰ বিপৰীতে উদীয়মান ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক আন্দোলনৰ বক্তৃতা আৰু অলংকাৰৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ বিশেষ আগ্ৰহ আছে।
যেতিয়া প্ৰতিবাদকাৰীসকল বজাৰলৈ আগবাঢ়ে আৰু চৰকাৰ-প্ৰতিৰোধী শ্লোগান দিয়া আৰম্ভ কৰে তেতিয়া পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে সশস্ত্ৰ আৰক্ষী নিয়োগ কৰা হয়।
প্ৰতিবাদকাৰীক শংকিত কৰিবলৈ আৰু ছত্ৰভংগ দিয়াবলৈ চেষ্টা কৰি আৰক্ষীয়ে সতৰ্কবাণী হিচাপে শূণ্যলৈ গুলিচালনা কৰে।
অসহযোগ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰা এক বৃহৎ প্ৰতিবাদকাৰী দল আৰু পুলিচৰ সৈতে সাধাৰণ তৰ্ক পৰা সংঘৰ্ষৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু প্ৰতিবাদকাৰীৰ ওপৰত গুলিবৰ্ষণ কৰিছিল।
ইয়াৰ প্ৰতিশোধ হিচাপে প্ৰতিবাদকাৰীসকলে এখন থানা আক্ৰমণ কৰি অগ্নিসংযোগ কৰে, ফলত থানাৰ সকলো লোকৰ মৃত্যু হয়।
হিংসাৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ স্থিতি লোৱা মহাত্মা গান্ধীয়ে এই ঘটনাৰ প্ৰত্যক্ষ পৰিণাম হিচাপে ১২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯২২ত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ত অসহযোগিতা আন্দোলন বন্ধ কৰি দিছিল।
ঘটনাৰ দুই দিন আগতে, ১৯২২ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰীত ভগৱান আহিৰ নামৰ এজন অৱসৰপ্ৰাপ্ত সেনা জোৱানৰ নেতৃত্বত অ-সহযোগিতা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰা স্বেচ্ছাসেৱকসকলে বজাৰত খাদ্যৰ বৰ্ধিত মূল্য আৰু সুৰা বিক্ৰীৰ বিৰোধিতা কৰিছিল।
ইয়াৰ প্ৰত্যুত্তৰত স্থানীয় বজাৰত ৪ ফেব্ৰুৱাৰীত আৰক্ষীৰ বিৰুদ্ধে এক প্ৰতিবাদী আন্দোলন অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল।
১৯২০-ৰ আৰম্ভণিতে মহাত্মা গান্ধীৰ নেতৃত্বত ভাৰতীয়সকলে দেশজুৰি অসহযোগিতা আন্দোলনৰ আৰম্ভ কৰিছিল।
স্বৰাজ বা স্বাধীনতাৰ শেষ লক্ষ্যেৰে ৰাৱলাট আইনৰ দৰে অত্যাচাৰী চৰকাৰী আইনী প্ৰক্ৰিয়াক প্ৰত্যাহ্বান জনাবলৈ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে অহিংস নীতিৰে সত্যাগ্ৰহ নামে জনাজাত গণ প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰিছিল।
কুশান নৃত্য অথবা কুশান গান কৃত্তিবাসী ৰামায়ণৰ আধাৰত সৃষ্টি কৰা কোচ ৰাজবংশীসকলৰ এক লোককলা৷ কুশান নামটোৰ উৎপত্তিৰ সৈতে বহুতৰ মাজত মতভেদ আছে৷ কোনো কোনোৰ মতে, কোচ জাতিৰ নামৰ পৰাই কুশান নাম হৈছে; কোনোৰ মতে, ৰামায়ণৰ কুশৰ নামৰে কুশান হৈছে আৰু আন কিছুমানৰ মতে ৰামায়ণৰ পূৰ্বৰ পৰাই কুশান শব্দৰ প্ৰচলন আছে৷ যি নহওক “কুশান এক গীতি-নৃত্য আধাৰিত লোকনাট্য অনুষ্ঠান।
লোকনৃত্যবোৰত সাধাৰণতে নাটকীয় উপাদান থাকে৷ কুশান নৃত্য বা কুশান গান, ৰামায়ণৰ কাহিনী নিৰ্ভৰ৷ সেয়ে, শিল্পীসকলে ৰামায়ণৰ কাহিনী কামতাপুৰী বা ৰাজবংশী ভাষাত সংগীতৰ পদ্যৰ যোগেদি বৰ্ণনা কৰে।
কুশন লোকনাট্য পঞ্চদশ শতিকাৰ পৰাই চলি আছে বুলি অনুমান কৰিব পাৰি যেতিয়া কোঁচ বংশই অসম, পশ্চিম বংগ, আৰু বৰ্তমানৰ উত্তৰ বাংলাদেশ শাসন কৰিছিল।
উত্তৰাকাণ্ড ৰামায়ণত ৰামৰ ৰাজসভাত লৱ-কুশই ৰামায়ণ গোৱাৰ কাহিনীৰ পৰাই এই পৰম্পৰা উৎপত্তি হৈছে বুলিব পণ্ডিতসকলে অনুমান কৰে৷
পূৰ্বতে পুৰুষ সকলেই নাৰীৰ সাজ-পোছাক পৰিধান কৰি চুকুৰী হৈছিল যদিও বৰ্তমান নাৰী সকলেই এই কাৰ্য সম্পাদন কৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়।
জনজাতীয় বৈশিষ্ট্য থকা কুশান নাচত কেইবাটাও থলুৱা বাদ্য ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ বেনা, সাৰিন্দা, খোল, বাঁহী, জুৰি আদি লোকবাদ্য কুশান নাচত বজোৱা হয়৷ এই বাদ্যযন্ত্ৰবোৰৰ সহায়ত ঢিমা, ঢেউ, লবা, দুটুকী, লেছাৰী আদি বোলৰ তালত ছোকৰা ছুকুৰীসকলে নৃত্য কৰে৷ অনুষ্ঠিত হোৱাৰ দিনা গোটেই নিশা কুশান নাচ চলে৷ ৰামায়ণৰ কাহিনীৰ ওপৰত ৰচিত গীত গোৱাৰ উপৰি কাহিনী বহিৰ্ভূত কিছুমান গীতো গোৱা হয় আৰু এইবোৰতো শিল্পীসকলে নৃত্য কৰা দেখা যায়৷
শ্ৰীৰাম ৰাবণ যুদ্ধ লাগিল আবাৰ৷বাচিয়া বাচিয়া ৰাম কৰেন প্ৰহাৰ৷শ্ৰীৰামেৰ বাণে ৰাজা কৰে ধৰফৰ৷সহিতে নাপাৰি ৰাজা উঠিয়া দিল লৰ৷সাৰথিৰে আজ্ঞা দিল ৰাজা দশানন৷লঙ্কাতে চালাও ৰথ ত্বৰিত গমন৷ আদি
কিন্তু স্থান বিশেষে বহু কুশান গানৰ দলে মহাভাৰত আৰু অন্যান্য পুৰাণৰ কাহিনী সমূহকো উপস্থাপন তথা পৰিৱেশন কৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়।
এনে লৈখিক টুকুৰা, যাৰ পালি ধৰ্মানুশাসনৰ বিষয়বস্তুৰ সৈতে সামঞ্জস্য আছে, আন আন বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ আগমতো পোৱা গৈছে।
কিন্তু এই সংস্কৰণক ৫ম বা ৬ঠ শতিকা খ্ৰীষ্টাব্দ, অৰ্থাৎ গৌতম বুদ্ধৰ মৃত্যুৰ প্ৰায় ১০০০ বছৰ পাছত ব্যাপকভাৱে সম্পাদনা কৰা হৈছিল।
পালি ধৰ্মানুশাসনৰ আতাইতকৈ পুৰণি আৱিষ্কৃত টুকুৰা পোৱা হৈছে ম্যানমাৰৰ প্যু মহানগৰত, যি ৫ম বা ৬ঠ শতিকা খ্ৰীষ্টাব্দৰ বুলি অনুমান কৰা হয়।
তাত উপস্থিত থকা অৰ্হতসকলে এই আবৃত্তি মানি লৈছিল, আৰু তাৰ পৰা তেনেদৰেই সংঘই বুদ্ধৰ বাণী মৌখিকভাৱে সংৰক্ষিত কৰি ৰাখিছিল।
কিন্তু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৯ত, গৌতম বুদ্ধৰ মৃত্যুৰ ৪৫৪ বছৰ পাছত অনুষ্ঠিত চতুৰ্থ বৌদ্ধ পৰিষদত এই গ্ৰন্থসমূহক পাতত লিখা হ'ল।
এই কথাই দৰ্শাই যে লিখিত ৰূপত থকাৰ উপৰিও, মৌখিক ৰূপত এই পিটকসমূক সংৰক্ষণ কৰাৰ পৰম্পৰা কেইবা শতক ধৰি চলি আছিল।
ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ তথা কথিত লিখন খুব সম্ভৱ এক নতুন পৰম্পৰা আছিল যাক অধিক সংৰক্ষণশীল ভিক্ষুসকলে বিৰোধ কৰিছিল।
আন অনেক উদ্ভাৱনৰ দৰেই, আৰম্ভণিৰ কিছু সময় পাছতহে লিখিত ৰূপত ধৰ্মশাস্ত্ৰ সংৰক্ষণ কৰাৰ উদ্ভাৱন মানি লোৱা হৈছিল।
পালি ধৰ্মশাস্ত্ৰ বা পালি ধৰ্মানুশাসন থেৰবাদী বৌদ্ধ ধৰ্ম শাস্ত্ৰৰ মান্য সংকলন, যি পালি ভাষাত সংৰক্ষিত।
আগতে নাথা পন্থাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত কাম্বালাআগদিনা সন্ধিয়া কোৰাগা সম্প্ৰদায়ৰ পৰম্পৰাগত নৃত্যৰ সৈতে সাধাৰণতেই পুৰুষৰ দ্বাৰা আৰম্ভ হয় ।
তেওঁলোকে সকলো পঞ্চমকৰ মদ্য , মাংস , মৎস্য , মুদ্ৰা , মৈথুন ৰ ৰীতি মানি সম্পূৰ্ণ ৰাতি পৰিৱেশন কৰা হয়।
এটা ডাঙৰ মাটিৰ পাত্ৰত সিজোৱা চাউলৰ পুডিং আগবঢ়ায়, যিটো ভাঙি দিয়া হয় যাতে পুডিংটো কঠিন ভৰ হিচাপে থাকে।
আধুনিক কাম্বালাৰ আন এটা ব্যাখ্যা ‘কাম্বা’ৰ পৰা লোৱা হৈছে, যিটো খুঁটা ম’হৰ যোৰে দৌৰৰ সময়ত পানীৰ ঢৌৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰে কৰ্ণাটকৰ দক্ষিণ কানাড়া আৰু উপকূলীয় জিলা আৰু কেৰালাৰ কাছাৰগোডৰ উপকূলীয় জিলাৰ স্থানীয় তুলুভা মালিক আৰু পৰিয়ালে, যিটো অঞ্চল সামূহিকভাৱে তুলু নাডু নামেৰে জনাজাত।
উপকূলীয় কৰ্ণাটকত বছৰি ৪৫ খনতকৈও অধিক দৌৰ অনুষ্ঠিত হয়, য’ত ভাণ্ডাৰু আৰু গুলবাডী আদি সৰু সৰু দুৰ্গম গাঁওসমূহো অন্তৰ্ভুক্ত।
কাম্বালা এটা সংগঠিত গ্ৰাম্য খেলত পৰিণত হৈছে, বিভিন্ন ঠাইত প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰিব পৰাকৈ বিশদ পৰিকল্পনা আৰু সময়সূচী প্ৰস্তুত কৰা হৈছে।
ম'হবোৰক পিতল আৰু ৰূপৰ ৰঙীন ঝুল আৰু মূৰৰ টুকুৰাৰে সজাই তোলা হয় , আৰু ৰছীৰে সজাই তোলা হয় যিয়ে এক প্ৰকাৰৰ লজ্জা তৈয়াৰ কৰে।
২০১৪ চনত প্ৰিয়া কুমাৰে ভাৰতীয় উদ্যোগী আৰু হিৰো চাইকেলৰ প্ৰতিষ্ঠাতা ওম প্ৰকাশ মুঞ্জলৰ আত্মজীৱনী লিখি উলিয়ায়।
মুঞ্জলৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱন, বিভাজন আৰু তেখেতৰ বাইচাইকেলৰ কোম্পানীটোক পৰিচালনাৰ দিশটোক গ্ৰন্থখনত সন্নিৱিষ্ট কৰা হয়।
গ্ৰন্থখন বেষ্টচেলাৰ হিচাপে পৰিগণিত হয় আৰু ২০১৯ চনত এই উপন্যাসৰ আধাৰতেই 'দ্য ফাইনেল কল' নামৰ এটা ৱেব ছিৰিজে মুক্তিলাভ কৰে।
তেওঁ স্বামী আৰু পুচাপল্লী সুন্দৰায়াৰ দৰে ব্যক্তিৰ সৈতে ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ বাবে সক্ৰিয়ভাৱে কাম কৰিছিল।
পৰিয়াল আৰু সন্তানৰ পৰা আঁতৰি আত্মগোপন কৰি বন্দৰ, এলুৰু, পুৰী, ৰাইচুৰত কেইবছৰমান পাৰ্টিৰ বাবে কাম কৰিছিল।
গল্প লিখি আৰু ৰেডিঅ’ৰ বাবে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰি উপাৰ্জন কৰা অলপীয়া টকাৰে তেওঁ সেই সময়খিনিত জীৱন নিৰ্বাহ কৰিছিল।
মেট্ৰিক সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত কাকিনাডাৰ পলিটেকনিক কলেজত মেট্ৰ’ন হিচাপে যোগদান কৰাৰ পিছত কাকিনাদাৰ সাহিত্যিক অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
জীয়েক কৰুণা ডাক্তৰ আছিল আৰু চন্দ্ৰশেখৰে ৱাৰংগলৰ আঞ্চলিক অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল।
এই বছৰবোৰত তেওঁৰ স্বামীয়ে ভাৰতত পিপ’লছ ৱাৰ পাৰ্টি প্ৰতিষ্ঠা কৰি দলৰ হৈ সক্ৰিয়ভাৱে কাম কৰিছিল।
কিন্তু পিছত নিজৰ দলৰ পৰা বহিষ্কাৰ হৈ কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হয় আৰু মানসিক ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ৮৭ বছৰ বয়সত নাতিনীয়েৰ ঘৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
কোটেশ্বৰম্মা কিছুবছৰ বিজয়াৱাড়াত থাকি পিছলৈ হায়দৰাবাদৰ চন্দ্ৰ ৰাজেশ্বৰ ৰাও বৃদ্ধাশ্ৰমলৈ গুচি যায়।
প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ বহু সামাজিক বাধাৰ সন্মুখীন হৈছিল কাৰণ তেতিয়াৰ দিনত বিধৱাৰ পুনৰ বিবাহ সমাজে গ্ৰহণ কৰা নাছিল।
মেহতাব, বিব্বো, দুৰ্গা খোটে, গোহৰ, দেৱিকা ৰাণী আৰু সীতা দেৱীৰ সৈতে তেওঁক ভাৰতীয় চিনেমাৰ "প্ৰাৰম্ভিক যুগ"ৰ অন্যতম "বিশিষ্ট" আগশাৰীৰ মহিলা বুলি কোৱা হয়।
সেই সময়ৰ আন ইংগ-ভাৰতীয় আৰু ইহুদী অভিনেত্ৰী সুলোচনা , সীতা দেৱী , মাধুৰী আৰু মনোৰমাৰ দৰে হিন্দী চিনেমাত গ্ৰহণযোগ্যতা লাভ কৰিবলৈ নিজৰ নাম সবিতা দেৱীলৈ সলনি কৰিছিল।
প্ৰথম অৱস্থাত কলকাতাৰ ব্ৰিটিছ ডমিনিয়ন ফিল্মছ লিমিটেডত কাম কৰাৰ পিছত তেওঁ বম্বেলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু মূলতঃ সাগৰ মুভিটনৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ছবিত অভিনয় কৰে।
তেওঁলোকে একেলগে অভিনয় কৰা প্ৰথমখন ছবি- চেহেৰ কা যাদু , যিখন মতিলালৰো প্ৰথম ছবি আছিল; পৰৱৰ্তী ছবি- লগনা বন্ধন ।
" তেওঁ সৰ্বোত্তম বাদানীৰ দৰে এজন পৰিচালকৰ সৈতে কাম কৰিছিল, যিজন আছিল সেই সময়ৰ সামাজিক চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা অন্যতম শীৰ্ষস্থানীয় পৰিচালক।
১৯৩০ চনত কলকাতাৰ ব্ৰিটিছ ডমিনিয়ন ফিল্মছ লিমিটেডে প্ৰযোজনা কৰা তেওঁৰ প্ৰথমখন ছবি কামনাৰ আগুন এখন নিৰ্বাক ছবি আছিল।
ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল দীনেশ ৰঞ্জন দাস আৰু অভিনয় কৰিছিল- ধীৰেন্দ্ৰনাথ গাংগুলী, দেবকী বসু, ৰমলা দেৱী আৰু ৰাধাৰানীয়ে।
চিতোৰৰ ৰাণী পদ্মিনীয়ে জৌহৰ ব্ৰত পালন কৰি আত্মত্যাগ কৰা কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত এখন অৰ্ধ-ঐতিহাসিক চলচ্চিত্ৰ আছিল।
১৯৩৩ চনত তেওঁ প্ৰিয়নাথ এন. গাংগুলী আৰু তুলসী লাহিৰী পৰিচালিত আৰু ইষ্ট ইণ্ডিয়া ফিল্ম কোম্পানী প্ৰযোজিত ধৰ্মমূলক ছবি ৰাধা-কৃষ্ণ"ত অভিনয় কৰে।
বেংগালুৰু ডেভেলপমেণ্ট অথৰিটি বনাম মিষ্টাৰ সুধাকৰ হেগড়েৰ গোচৰত তেওঁ আপীলকাৰীক পৰিৱেশগত অনুমতি প্ৰদানৰ প্ৰক্ৰিয়াত থকা বহুতো অভাৱৰ ফলস্বৰূপে দ্ৰুত ইআইএ চলাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে।
আদালতে টুম্কুৰ পথ আৰু হোছুৰ পথ সংযোগ কৰা প্ৰকল্পটোৰ বাবে ডাইভাৰ্ট কৰিবলগীয়া বনাঞ্চলৰ ভূমিৰ অস্তিত্ব প্ৰকাশ কৰাত “পেটেণ্ট বৈপৰীত্য” লক্ষ্য কৰে।