polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
লগতে ২০০০ চনত বঙাইগাঁও তেল শোধনাগাৰ আৰু পেট্ৰ'কেমিকেলছ লিমিটেডৰ ডিএমটি প্ৰকল্পটো বন্ধ কৰি দিয়াৰ ফলত আন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উপভোক্তাৰ দুৱাৰ বন্ধ হৈ যায়।
সৰ্বাধিক লাভ অৰ্জন কৰা ৰাজ্যখনৰ ভিতৰত ইয়াৰ বজাৰ প্ৰায় সম্পূৰ্ণৰূপে নিঃশেষ হোৱা এই দুটা বিফলতাৰ স্বত্বেও এপিএলয়ে দেশৰ বাকী অংশ, ভূটান, বাংলাদেশ আৰু নেপালৰ বজাৰসমূহক ফৰ্মেলিন বিক্ৰী কৰি নিজৰ বিকাশৰ পথ প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে।
এ.পি.এল.-ৰ পেট্ৰ'কেমিকেল কমপ্লেক্স হৈছে ভাৰতত এনে ধৰণৰ প্ৰথম, য'ত কেঁচামাল হিচাপে প্ৰাকৃতিক গেছ আছে।
কোম্পানীটোৱে ১৯৭৬ চনৰ জুন মাহত ইয়াৰ ২১ এমটিপিডি আৰু ৩৬ এমটিপিডি ক্ষমতাৰ দুটা প্ৰকল্পৰ পৰা মিথানল আৰু ফৰ্মালিনৰ বাণিজ্যিক উৎপাদন আৰম্ভ কৰিছিল আৰু জাপানৰ মিৎসুবিচি গেছ কেমিকেলছ কোম্পানীৰ দ্বাৰা যোগান ধৰা প্ৰযুক্তিৰ সৈতে কেইটামান ইউৰিয়া ফৰ্মেলডিহাইড ৰেজিন ডাউনষ্ট্ৰীম প্ৰকল্প হিচাপে আৰম্ভ কৰিছিল।
২০১৮ চনৰ অক্টোবৰ মাহত কোম্পানীটোৱে পৰম্পৰাগত তৰলীকৃত পেট্ৰ'লিয়াম গেছ ৰ ঠাইত মিথানলক ৰন্ধন গেছ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে এটা পাইলট প্ৰকল্প আৰম্ভ কৰিছিল।
মিথানলৰ এনে ১৮টা কেনিষ্টাৰ এটা এলপিজি চিলিণ্ডাৰৰ সমান আছিল যিটো ভাৰতত ঘৰুৱা ৰন্ধনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
এলপিজি আমদানিৰ ব্যয় হ্ৰাস কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ "মিথানল অৰ্থনীতি" ধাৰণাৰ অধীনত নীতি আয়োগৰ সমৰ্থনত প্ৰকল্পটো আৰম্ভ কৰা হৈছিল।
কোম্পানীটো ভাৰতৰ মিথানলৰ শীৰ্ষ পাঁচ উৎপাদকৰ ভিতৰত অন্যতম; আন চাৰিটা হৈছে গুজৰাট নৰ্মদা ভেলী সাৰ আৰু ৰাসায়নিক পদাৰ্থ, দীপক সাৰ আৰু পেট্ৰ'কেমিকেলছ কৰ্পোৰেচন লিমিটেড, ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাসায়নিক আৰু সাৰ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় সাৰ লিমিটেড।
এই পাণ্ডুলিপিসমূহত অধ্যায়সমূহৰ শিৰোনাম ভিন্ন আৰু কিছুমান ক্ষেত্ৰত কেইটামান অধ্যায়ৰ বিষয়বস্তুও ভিন্ন।
কিছুমান পুনৰীক্ষণত লিখনীৰ উল্লেখযোগ্য ফালৰি কাটি যোৱাৰ প্ৰৱণতাৰ লগতে অভ্যন্তৰীণ বৈপৰীত্য বা অমত আৰু হঠাতে শৈলীৰ পৰিৱৰ্তনো দেখা যায়।
পি ভি কেনৰ দৰে পণ্ডিতসকলে কৈছে যে খ্ৰীষ্টীয় তৃতীয়ৰ পৰা অষ্টম শতিকাৰ ভিতৰত কিছুমান পাণ্ডুলিপিৰ পৰিৱৰ্তন হোৱাৰ লগতে মূল গ্ৰন্থখনত সংযোজন কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে।
ইয়াৰ ফলত কিছুমান ভিন্ন সংস্কৰণৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু নাট্যশাস্ত্ৰৰ কেইটামান বৰ্তমানেও বৰ্তি থকা পাণ্ডুলিপিত ইয়াৰ বাবেই পদ্য আৰু গদ্যৰ মিশ্ৰণ হ’ব পাৰে।
ৱিচকনচিন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এই গ্ৰন্থখনৰ ওপৰত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰমোদ কালেৰ মতে, নাট্য শাস্ত্ৰৰ বিদ্যমান সংস্কৰণটো সম্ভৱতঃ অষ্টম শতিকাৰ ভিতৰৰ আছিল।
নাট্যশাস্ত্ৰৰ ৰচনাৰ তাৰিখ অজ্ঞাত যদিও আনুমানিক ৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ পৰা ৫০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত বুলি ধৰা হয়।
সময়ৰ লগে লগে ইয়াৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটিছিল আৰু বেছিভাগ পণ্ডিতে অন্যান্য ভাৰতীয় সাহিত্যত এই গ্ৰন্থখনৰ উল্লেখৰ ভিত্তিত মত প্ৰকাশ কৰিছে যে গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম সম্পূৰ্ণ সংস্কৰণ সম্ভৱতঃ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০ চনৰ পৰা ২০০ চনৰ ভিতৰত শেষ হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে।
পৰম্পৰাগতভাৱে নাট্যশাস্ত্ৰক আদিভাৰত নামৰ ৩৬,০০০টা পদ সম্বলিত এক বৈদিক ৰচনাৰ সৈতে জড়িত বুলি কোনো কোনোৱে কয় যদিও এনে গ্ৰন্থ কেতিয়াও থকাৰ কোনো প্ৰমাণ পোৱা নাই।
ধ্ৰুপদী সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ ৰচয়িতা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ৫০০ চনৰ পাণিনিৰ গ্ৰন্থত নটসূত্ৰৰ উল্লেখ আছে।
শিলালিন আৰু কৃষাশ্ব নামৰ দুজন পণ্ডিতক প্ৰাচীন নাটক, গায়নকলা, নৃত্য আৰু সংস্কৃত ৰচনাৰ অধ্যয়নত অগ্ৰণী হিচাপে কৃতিত্ব দিয়া হৈছে।
সম্ভৱতঃ গ্ৰন্থখন লিখাৰ সময়ত অতিকৈ পৰিচিত হোৱাৰ বাবেই নটসূত্ৰৰ কৃতিত্ব দিয়া বৈদিক ঋষি শিলালিনৰ পৰা এই নামৰ উদ্ভৱ হৈছে।
ইয়াৰ প্ৰাথমিক উদ্দেশ্য হৈছে দৰ্শকক আধ্যাত্মিক আৰু নৈতিক প্ৰশ্নৰে ভৰা আত্মোপলব্ধিৰ এক সমান্তৰাল বিশ্বলৈ লৈ যোৱাটোহে।
এই গ্ৰন্থৰ দ্বাৰা পৰৱৰ্তী সময়ত দশম শতিকাত অভিনৱগুপ্তই ৰচনা কৰা অভিনৱভাৰতী আদি গ্ৰন্থ অনুপ্ৰাণিত হয়।
এইসমূহে নাট্যশাস্ত্ৰৰ আৰ্হি অনুসৰণ কৰে যদিও ইয়াত পৰিবেশন কলাৰ অধিক শৈলী আৰু প্ৰকাৰৰ কথা কোৱা হৈছে।
গ্ৰন্থখনে নাটকীয় ৰচনা, নাটকৰ সজ্জা, নাটকৰ আয়োজনৰ বাবে মঞ্চৰ নিৰ্মাণ, অভিনয়ৰ ভাগ, অংগ সঞ্চালন, ৰূপ-সজ্জা আৰু বেশ-ভূষা, কলা নিৰ্দেশকৰ ভূমিকা আৰু দায়িত্ব, সাংগীতিক মাত্ৰা, বাদ্যযন্ত্ৰ আৰু কলা প্ৰদৰ্শনৰ সৈতে সংগীতৰ ঐকতানৰ বিষয়ক সামৰি লৈছে।
নাট্যশাস্ত্ৰ হৈছে পৰিবেশন কলাৰ ওপৰত ভাৰতীয় প্ৰাচীন গ্ৰন্থৰ ভিতৰত আটাইতকৈ পুৰণি বৰ্তমানেও বিদ্যমান গ্ৰন্থ।
এই গ্ৰন্থখনৰ মূল নটসূত্ৰসমূহৰ দৰেই অন্ততঃ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১ম সহস্ৰাব্দৰ মাজভাগলৈকে বিস্তৃত।
'ক্লাছিচিজিম্‌'ক আভিধানিক অৰ্থত কোৱা হৈছে, “সৰলতা, বন্ধন আৰু শৃংখলা প্ৰাচীন ৰোম আৰু গ্ৰীচৰ ক্লাছিক কলা আৰু সাহিত্যৰ উমৈহতীয়া বৈশিষ্ট্যসমূহ থোৰতে বুজাবলৈ 'ক্লাছিছিজিম' শব্দটো শিথিলভাৱে প্ৰয়োগ কৰা হয়।
আনহাতে, 'ক্লাছিক' আৰু 'ক্লাচিকেল' বিশেষণ দুটা তেনে গুণবিশিষ্ট যিকোনো কৃতিকে বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
প্ৰকৃততে, প্ৰাচীন গ্ৰীচ আৰু ৰোমৰ মহৎ সাহিত্যকৰ্মসমূহৰ ৰচনা ৰীতি, চিন্তাৰ গভীৰতা আৰু বস্তুনিষ্ঠতা, গাঁথনিক শৃংখলা, মতাদৰ্শৰ পৰিপূৰ্ণতা আদিক উৎকৃষ্ট তথা আদৰ্শৰূপে গ্ৰহণ কৰি সেই কৃতিসমূহৰ সযত্ন অনুশীলন কৰাই ধ্ৰুৱবাদৰ মূল কথা।
সাহিত্যৰ যি তত্ত্বই এনে স্থিৰ, অচঞ্চল সাহিত্যৰ পৰিচয় দান কৰে, সেয়ে ধ্ৰুৱবাদ; তেনে সাহিত্যই ধ্ৰুৱবাদী বা ধ্ৰুপদী বা ধ্ৰুপদী সাহিত্য।
অসমীয়া তথা ভাৰতীয় অন্য অন্য ভাষাতো ব্যৱহৃত ধ্ৰুপদী শব্দটোৰে 'ক্লাছিকেল' শব্দৰ অৰ্থ-গৌৰৱকে প্ৰকাশ কৰা হৈছে।
প্ৰকৃততে, গ্ৰীচ আৰু ৰোমৰ শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্যকৰ্মসমূহক বুজাবৰ বাবে 'ক্লাছিক' শব্দটো প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল।
মূলতঃ ধ্ৰুপদী সাহিত্যৰ লক্ষ্য বা বিশেষত্বৰে সমৃদ্ধ সাহিত্যৰ ধাৰা টোকে ধ্ৰুৱবাদ বুলি কোৱা হয়।
তথাপিও আধুনিক কবি আৰু কাব্য-সমালোচক টি এছ ইলিয়টৰ মতে, “যেতিয়া জাতীয় সভ্যতাই বিকাশৰ নিজস্ব ধাৰাৰ শীৰ্ষ বিন্দু লাভ কৰে, জাতীয় মানসিকতাই যেতিয়া পৰিণত অৱস্থা লাভ কৰে, জাতীয় ভাষা পৰিপুষ্টি সাধনেৰে সমৃদ্ধ হয় আৰু ৰচনা-ৰীতিৰ ধাৰা যেতিয়া সুনিৰ্দিষ্ট হৈ উঠে, ধ্ৰুপদী সাহিত্য ৰচনাৰ পৰিৱেশ তেতিয়াহে ৰচিত হয়।
এই শৃংখলাটোৰ বাবে মাৰ্টিনৰ অনুপ্ৰেৰণাসমূহৰ ভিতৰত আছিল ৱাৰছ অফ দ্য ৰোজেছ আৰু মৰিচ ড্ৰুঅ'নৰ ফৰাচী ঐতিহাসিক উপন্যাস দ্য একুৰ্ছড কিংছ।
পাঠকে এই শৃংখলাত এক পৃথক আৰু বিষয়ভিত্তিক দৃষ্টিভংগীৰ এক ভাণ্ডাৰৰ মুখামুখি হয়, আৰু যিসমূহ চৰিত্ৰৰ দৃষ্টিভংগীৰে গ্ৰন্থসমূহ ৰচনা কৰা হৈছে সেই চৰিত্ৰসমূহৰ সফলতা বা তেওঁলোক জীয়াই থকাৰ কেতিয়াও নিশ্চিতি নাথাকে।
এ ছং অফ আইচ এণ্ড ফায়াৰে সততে উদ্ভৱ হোৱা নৈতিকভাৱে অস্পষ্ট এখন পৃথিৱীৰ ভিতৰত আনুগত্য, গৌৰৱ, মানৱ যৌনতা, ধাৰ্মিকতা আৰু হিংসাৰ নৈতিকতা সম্পৰ্কে প্ৰশ্ন কৰে।
এই গ্ৰন্থসমূহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কেইবাখনো প্ৰিকুৱেল উপন্যাস, এক দূৰদৰ্শন শৃংখলা, এখন কমিক গ্ৰন্থৰ অভিযোজন, আৰু ভালেসনখ্যক কাৰ্ড, বোৰ্ড আৰু ভিডিঅ' গেম আছে।
এ ছং অফ আইচ এণ্ড ফায়াৰ হৈছে আমেৰিকান ঔপন্যাসিক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ জৰ্জ আৰ আৰ মাৰ্টিনৰ এক মহাকাব্যিক কল্প-উপন্যাসৰ শৃংখলা।
প্ৰথমতে শৃংখলাটো ত্ৰয়োবৃত্ত বা ত্ৰিলজী হিচাপে কল্পনা কৰা মাৰ্টিনে পৰিকল্পিত সাতটা খণ্ডৰ ভিতৰত পাঁচটা খণ্ড প্ৰকাশ কৰিছে।
২০১১ চনত শৃংখলাটোৰ পঞ্চম আৰু আটাইতকৈ শেহতীয়া খণ্ড, এ ডান্স ৱিথ ড্ৰেগনছ প্ৰকাশিত হয় আৰু ইয়াক লিখি সম্পূৰ্ণ কতিবলৈ মাৰ্টিনক ছবছৰ সময় লাগে।
প্ৰথম উপন্যাসত এনে চৰিত্ৰ নটাৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা এনে চৰিত্ৰ পঞ্চম উপন্যাসত ৩১ টালৈ বৃদ্ধি পায়।
এইকেইটা হৈছে ৱেষ্টেৰোচ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে কেইবাটাও পৰিয়ালৰ মাজত হোৱা ৰাজবংশীয় যুদ্ধ, উত্তৰ ৱেষ্টেৰোছৰ অতিপ্ৰাকৃতিক শক্তিসমূহৰ বৰ্ধিত ভাবুকি, আৰু ক্ষমতাচ্যুত ৰজাৰ নিৰ্বাসিত জীয়ৰীৰ লৌহ সিংহাসন বা আইৰন থ্ৰোন দখল কৰাৰ উচ্চাকাংক্ষা।
এ ছং অফ আইচ এণ্ড ফায়াৰ শৃংখলাৰ গ্ৰন্থসমূহ প্ৰথমাৱস্থাত পকাবন্ধা ৰূপত প্ৰকাশিত হয় আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ইয়াৰ কেঁ‌চাবন্ধা সংস্কৰণো প্ৰকাশ পায়।
যুক্তৰাজ্যত হাৰ্পাৰ ভয়েজাৰ প্ৰকাশনে শৃংখলাটোৰ বিশেষ শ্লিপকভাৰ সংস্কৰণো প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়।
ৰাণীয়ে ২০০৬ চনত ভাৰতীয় মহিলাৰ জ্যেষ্ঠ দলটোত আত্মপ্ৰকাশ কৰি দোহাৰ এছিয়ান গেমছত প্ৰথমখন খেল খেলিছিল।
তেওঁ মাদ্ৰিদত ২০০৬ চনৰ বিশ্বকাপ খেলা ভাৰতীয় মহিলা হকী দলটোৰ অংশ আছিল, আৰু সেই সময়ত ১৪ বছৰীয়া খেলুৱৈ হিচাপে তেওঁ উক্ত দলৰ কনিষ্ঠতম সদস্য আছিল।
২০০৯ চনত ৰাছিয়াৰ কাজানত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয় চেম্পিয়নছ চেলেঞ্জ প্ৰতিযোগিতা খনত ভাৰতে জয়লাভ কৰে, ৰাণীয়ে তেওঁৰ নামত আঠটা গ'ল দি শীৰ্ষ স্ক'ৰ হিচাপে খেল শেষ কৰিছিল।
তেওঁৰ নেতৃত্বত, দলটোৱে ২০১৩ চনত কুয়ালালামপুৰত অনুষ্ঠিত এছিয়া কাপ আৰু দক্ষিণ কোৰিয়াৰ ইনচিয়নত অনুষ্ঠিত ২০১৪ চনৰ এছিয়ান গেমছত তৃতীয় স্থান লাভ কৰিছিল।
তেওঁ এণ্টৱাৰ্পত অনুষ্ঠিত ৱৰ্ল্ড লীগ ছেমিফাইনেলতো দলটোক নেতৃত্ব দিছিল আৰু দলটোৱে শ্ৰেণীবিভাজন খেলত উচ্চ স্থানত থকা জাপানক পৰাস্ত কৰি পঞ্চম স্থানত আছিল।
ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা ফিল্ড হকী দলে এনেদৰে তেওঁৰ অধিনায়কত্বত ১৯৮০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ পিছত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০১৬ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
তেওঁ হাৰিয়ানাৰ শ্বাহবাদ মাৰ্কন্দাৰ শ্ৰী গুৰু নানক দেৱ ছিনিয়ৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।
তেওঁ ৯ বছৰ বয়সত হাতত হকী তুলি লৈছিল আৰু শ্বাহবাদ মাৰ্কন্দাৰ শ্বাহবাদ হকী একাডেমীত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল।
ৰাণীয়ে ২০১৪ চনলৈকে ভাৰতীয় ৰেলৱেত চাকৰি কৰিছিল, পিছত তেওঁ এই চাকৰি বাদ দি হাৰিয়ানা আৰক্ষীত যোগদান কৰে।
লগতে তেওঁৰ অধিনায়কত্বত দলটোৱে ২০১৪-১৫ মহিলা এফআইএইচ হকী ৱৰ্ল্ড লীগ ছেমিফাইনেলত পঞ্চম স্থান লাভ কৰাৰ পিছতেই ৩৬ বছৰৰ পিছত মহিলাৰ দলটোৱে অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে।
২০১২ চনৰ দিল্লীৰ দলবদ্ধ ধৰ্ষণৰ ঘটনাৰ পাছত হোৱা হুলস্থূলে আশিংকভাৱে কিতাপখনৰ বিক্ৰীত প্ৰভাৱ পেলাইছিল আৰু কিতাপখনৰ বিক্ৰী ভাল হৈছিল।
‘দ্য হিন্দু’ৰ এটি সমীক্ষাত কোৱা হৈছে যে, “কিতাপখনে ‘লিংগীকৰণ’ৰ প্ৰক্ৰিয়াটো কেনেধৰণে ঘটে সেয়া ব্যাখ্যা কৰিবলৈ সামাজিক প্ৰতিষ্ঠান, নীতি আৰু প্ৰচলিত সাধাৰণ ধাৰণাবোৰৰ অস্ত্ৰোপচাৰ কৰিছে আৰু ইয়াত ‘যৌনতা’ক জৈৱিক বৈশিষ্ট হিচাপে আৰু ‘লিংগ’ক সময়ৰ লগে লগে অহা সাংস্কৃতিক অৰ্থৰ সংহতি হিচাপে বিভাজিত কৰা হৈছে।
” ‘ইকনমিক এণ্ড প্লিটিকেল ৱিকলি’ পত্ৰিকাত নাৰীবাদী বিদ্বান মেৰী জনে লিখিছে; “কিতাপখন অত্যন্ত আকৰ্ষণীয় শৈলীত লিখা হৈছে, যি পঢ়ুৱৈক হাঁহিৰ খোৰাক দিয়াৰ লগতে বহুতো গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়লৈ টানি নিয়ে।
ছটা অধ্যায়ত বিভাজিত কিতাপখনত সংকলিত, সংক্ষিপ্ত প্ৰতিফলনৰ এটা শৃংখলাৰ জৰিয়তে, সমসাময়িক ভাৰত আৰু অন্য ঠাইসমূহত মহিলা আন্দোলনে সন্মুখীন হোৱা জটিল প্ৰত্যাহবানৰ মোকাবিলা কৰিবলৈ নিবেদিতা মেনন সক্ষম হৈছে।
মেনন এগৰাকী নাৰীবাদী বিদ্বান, যি ২০০৯ চনৰপৰা দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয় ৰ আন্তৰ্জাতিক অধ্যয়ন বিভাগত ত অধ্যাপনা কৰি আহিছে।
জে এন ইউলৈ যোৱাৰ আগতে তেওঁ ১৫ বছৰ লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজত আৰু সাত বছৰ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল।
মেননে কয় যে, কলেজত পঢ়ি থকা সময়তে তেওঁ যি ভাৰতীয় নাৰীবাদী আন্দোলন সম্পৰ্কে অৱগত হৈছিল- সেই আন্দোলনসমূহে আৰু লগতে নাৰীবাদীসকলৰ বিশ্ববিশ্ৰুত লিখনিয়ে তেওঁক যৌনতা আৰু ৰাজনীতি আদি বিষয় সন্দৰ্ভত এক উচ্চ চেতনা বিকশিত কৰাত সহায় কৰিছিল।
বেটি ফ্ৰিডনান, জাৰ্মেইন গ্ৰেয়াৰ আৰু গ্লোৰিয়া ষ্টিনেমৰ দৰে বিশ্ববিশ্ৰুত নাৰীবাদীসকলৰ কামৰ দ্বাৰা তেওঁ গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত হৈছিল।
নিবেদিতা মেনন এগৰাকী নাৰীবাদী লেখক আৰু দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰাজনৈতিক চিন্তাৰ অধ্যাপক।
পূৰ্বতে তেওঁ ‘লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজ’ আৰু ‘দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়’ৰ ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল।
তেওঁক ‘পাৰমাণৱিক শক্তি’ আৰু ‘কাশ্মীৰ সংঘাত’কে ধৰি কেইবাটাও ৰাজনৈতিক বিষয়ত শক্তিশালী স্থিতিৰ বাবে জনা যায়।
২০০৪ চনত প্ৰকাশিত ৰিকভাৰিং চাবভাৰছন: ফেমিনিষ্ট পলিটিক্স বিয়ণ্ড দ্য ল’কে ধৰি মেননে নাৰীবাদ আৰু ৰাজনীতি বিষয়ক বহু সংখ্যক কিতাপ লিখিছে আৰু সম্পাদন কৰিছে।
তেওঁ ‘ইকন’মিক এণ্ড পলিটিকেল ৱিকলী’ শীৰ্ষক পত্ৰিকা, ‘খ’লিফা ডট অৰ্গ’ নামৰ অনলাইন নিউজ ব্ল’গ আৰু বহুসংখ্যক বাতৰি কাকতত সাম্প্ৰতিক সমস্যাসমূহ সম্পৰ্কত লিখা-মেলা কৰিছে।
কুব্জিকামাতা তন্ত্ৰত সাতগৰাকী যোগিনী দেৱী যথাক্ৰমে কুসুমমালিনী, যক্ষিনী, শঙ্খিনী, কাকিনী, লাকিনী, ৰাকিনী আৰু ডাকিনীক সাধকক প্ৰতীকীভাৱে নিজৰ বীৰ্য্য, অস্থি, মেৰু, মেদ, ৰক্ত আৰু চৰ্ম অৰ্পণ কৰিবলৈ কোৱা হৈছে।
উদাহৰণ স্বৰূপে, প্ৰাচীন হিন্দু গ্ৰন্থ আৰু পূব এছিয়াৰ গুহ্য বৌদ্ধ ধৰ্মত ডাকিনী শব্দটোৱে নৰমাংস আৰু/বা অন্যান্য গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ ভক্ষণ কৰা এক ৰাক্ষসী জাতিকে বুজায়।
হিন্দু তান্ত্ৰিক সাহিত্যসমূহত সততে ডাকিনীৰ অৰ্থ হৈছে ষষ্ঠ চক্ৰৰ এটা বা মানৱ শৰীৰৰ সাতটা মৌলিক উপাদানৰ সৈতে জড়িত এগৰাকী দেৱী।
ইয়াৰ বিপৰীতে নেপালী আৰু তিব্বতীয় বৌদ্ধ ধৰ্মত 'ডাকিনী' বা 'জ্ঞান ডাকিনী' শব্দই উগ্ৰ দেহাৱয়ব ধাৰণ কৰা এক আলোকিত শক্তিৰ নাৰী মূৰ্তি আৰু কিছু পৰিমাণে আধ্যাত্মিক বিকাশযুক্ত মানৱী, এই উভয়কে বুজাব পাৰে।
ধাতুনাথা বুলি পৰিচিতা সাতগৰাকী দেৱী হৈছে যক্ষিণী, শঙ্খিনী, লকিনী, হাকিনী, শাকিনী, ডাকিনী আৰু এই আটাইকেইগৰাকীৰ একীভূত ৰূপ হাকিনী।
তেওঁলোকে শত্ৰুৰ শৰীৰত নিহিত সাতবিধ ধাতু ক্ৰমে ৰক্ত, চৰ্ম, মজ্জা, মেদ, অস্থি, মেৰু আৰু বীৰ্য্য ভক্ষণ তথা পান কৰে।
উদাহৰণস্বৰূপে, শিৱ পুৰাণত উল্লেখ কৰা হৈছে যে দক্ষ প্ৰজাপতিৰ শাস্তি দিবলৈ ৰাওনা হওঁতে বীৰভদ্ৰ আৰু মহাকালীৰ সহচৰী হিচাপে নৱদুৰ্গাৰ লগতে ডাকিনী আৰু শাকিনী , ভূত, প্ৰমথ, গুহ্যক, কুষ্মাণ্ড, চাতক, ৰাক্ষস, ভৈৰৱ আৰু ক্ষেত্ৰপালসকললো গৈছিল।
ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণৰ , বৰ্ণনা অনুসৰি কৈলাস পৰ্বতত পৰশুৰামে শিৱৰ গণসকলৰ সৈতে ডাকিনীসকলকো দেখা পাইছিল।
পূব এছিয়াৰ বৌদ্ধ পৰম্পৰাত ডাকিনীক বুদ্ধ বৈৰোচনৰ দ্বাৰা ডাইককোটেন বা মহাকালৰ ৰূপত বৌদ্ধ ধৰ্মত অন্তৰ্ভুক্ত কৰি লোৱা হৈছিল আৰু অৱশেষত জাপানত ডাকিনীক ডাকিনিটেন নামৰ এক উপাস্য দেৱীৰ সৈতে একত্ৰিত কৰা হৈছিল।
কৃষিকাৰ্যৰ স্থানীয় দেৱতা ইনাৰীৰ সৈতে একত্ৰিত হোৱাৰ পিছত ডাকিনিটেন ইনাৰীৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা কিটচ্‌নে অৰ্থাৎ শিয়ালৰ প্ৰতীকৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে।
ভাগৱত পুৰাণৰ মতে, শিশু কৃষ্ণই পুতনা ৰাক্ষসীক বধ কৰাৰ পিছত তেওঁৰ ভৱিষ্যত সুৰক্ষাৰ বাবে বৃন্দাবনৰ গোপিনীসকলে কিছু লোকাচাৰৰ আয়োজন কৰে।
ললিতা বা ত্ৰিপুৰাসুন্দৰীৰ বিষয়ে বৰ্ণনা থকা ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণৰ ললিতোপাখ্যান খণ্ডৰ মতে ডাকিনী হৈছে ললিতাৰ এগৰাকী সেনানায়িকা বৰাহী বা দণ্ডনাথাৰ ৰথৰ এগৰাকী ৰখীয়া দেৱী।
দেৱী কুব্জিকাৰ উপাসনা পদ্ধতিৰ বিষয়ে বৰ্ণনা থকা অগ্নি পুৰাণৰ এটা অধ্যায়ত ডাকিনী, ৰাকিনী, কাকিনী, শাকিনী আৰু যক্ষিনীক উত্তৰ-পূব দিশৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ছয় দিশে পূজা কৰাৰ নিৰ্দেশনা দিয়া হৈছে।
পৰৱৰ্তী কালৰ তান্ত্ৰিক সাহিত্য যেনে ৰূদ্ৰায়মালা তন্ত্ৰত ডাকিনী, ৰাকিনী, লাকিনী, কাকিনী, শাকিনী আৰু হাকিনীক ছয় চক্ৰ, ধাতু, পঞ্চমহাভূত আৰু মনৰ সৈতে চিহ্নিত কৰা হৈছে।
ৰাৱণে বালীক আহি যুঁজ দিবলৈ প্ৰত্যাহ্বান জনোৱাত প্ৰথমে সুগ্ৰীৱে ৰাৱণৰ সৈতে যুঁজত লিপ্ত হয় আৰু পৰাজয় বৰণ কৰে।
বালিয়ে ব্ৰহ্মাক এনেধৰণৰ আশীৰ্বাদ বিচাৰিছিল যে যিকোনো দ্বৈত যুদ্ধত, বালিৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীয়ে বালিৰ হাতত তেওঁৰ আধা শক্তি হেৰুৱাব।
দেৱতাসকলে সুগ্ৰীৱক কিষ্কিন্ধাৰ ৰজা পাতে আৰু তেওঁৰ "মৃত" ভ্ৰাতৃ সহায় কৰাৰ বাবে তেওঁক পুৰস্কাৰ হিচাপে তাৰাক অৰ্পণ কৰে।
কূৰ্ম অৱতাৰৰ সময়ত সমুদ্ৰ মন্থনত সমুদ্ৰৰ পৰা ১৪ প্ৰকাৰৰ ৰত্ন আৰু সম্পত্তি উদ্ধাৰ হৈছিল, এইসমূহৰ ভিতৰত অপ্সৰাসকলো উল্লেখ্য, এই অপ্সৰাসকলৰ মাজৰ তাৰাক বালিয়ে গ্ৰহণ কৰে আৰু তেওঁলোকৰ মাজত বিবাহ সম্পন্ন হয়।
প্ৰত্যুত্তৰত তেওঁ কৈছিল যে, তেওঁ যদিও ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিবলৈ আগবাঢ়িছে এই ক্ষেত্ৰত তেওঁ কেতিয়াও পিছহোঁহকা মাৰিব নোৱাৰে বা মনে মনে থাকিব নোৱাৰে।
মহিলা আত্মৰক্ষা সমিতিয়ে ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল৷ মহিলাৰ আত্মসুৰক্ষাৰ লগতে ফেঁচিবাদৰ বিৰোধিতা কৰিছিল৷ সংগঠনটোৱে দুৰ্ভিক্ষ-পীড়িত সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলৰ মাজত সাহায্য শিবিৰ পাতিছিল৷ ১৯৪৩ চনৰ ১৭ মাৰ্চত তেওঁলোকে ৫,০০০ গৰাকী মহিলাক লৈ বংগ বিধানসভালৈ এটি সমদল উলিয়াইছিল আৰু খাদ্য-সামগ্ৰীৰ মূল্যবৃদ্ধিৰ বিৰোধিতাৰে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিছিল৷ কলকতাৰ সেই সমদলটোৰ পাছত দিনাজপুৰ, চিতাগঙ, মিদনাপুৰ, বদৰগঞ্জ, পাবনা আৰু বানকুৰাতো ভোক হৰতাল হৈছিল৷ ১৯৪৩ চনৰ এপ্ৰিল তেওঁলোকে প্ৰথমখন সন্মিলনিৰ আয়োজন কৰিছিল৷ ইয়াত সভাপতিত্ব কৰিছিল মোহিনী দেৱী আৰু ইলা ৰেইডে৷ ৰেইড আছিল সম্পাদক৷ বংগৰ কেইবাখনো জিলাত সংগঠনৰ শাখা গঠন কৰা হৈছিল আৰু সমগ্ৰ প্ৰদেশতে প্ৰতিবাদী কাৰ্যকলাপ সূচিত হৈছিল৷ ১৯৪৪ চন পৰ্যন্ত এই আন্দোলনত অংশগ্ৰহণকাৰীৰ সংখ্যা ৪৩,৫০০ গৰাকী হৈছিলগৈ৷ টেভাগা আন্দোলনত -য়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল৷ " " .
দুৰ্ভিক্ষত পীড়িত হৈ দেশ ত্যাগ কৰা মহিলাৰে সেইসসময়ৰ কলিকতা ভৰি আছিল আৰু তেওঁলোক যৌন শোষণৰো বলি হৈছিল (তেওঁলোকক সামৰিক শিৱিৰ অথবা চহৰৰ বেশ্যালয়লৈ বলপূৰ্বকভাৱে প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল।
যৌন শোষণ আৰু আমেৰিকান সৈন্যৰ দ্বাৰা স্থানীয় মহিলাৰ অপহৰণৰ ঘটনাও ঠায়ে-ঠায়ে হ'বলৈ ধৰিছিল।
এইধৰণৰ ঘটনাৰ সংখ্যা আৰু পৰিসৰ বৃদ্ধি হোৱাৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে এচাম কমিউনিষ্ট মহিলা সংগঠিত হৈ "মহিলা আত্মৰক্ষা সমিতি" গঠন কৰিছিল।
মহিলা আত্মৰক্ষা সমিতিৰ নেতৃত্বৰ গুৰি ধৰিছিল ৰাণী মিত্ৰ দাসগুপ্তা, মণিকুন্তলা সেন আৰু ৰেণু চক্ৰৱৰ্তীয়ে।
এণ্ড'মেট্ৰিয়েল কেন্সাৰ জৰায়ুৰ আৱৰণৰ পৰা বিকশিত হয় আৰু ইউটেৰাইন চাৰক'মা জৰায়ুৰ মাংসপেশী বা সহযোগী কলাৰ পৰা গঠন হয়।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত আটাইবোৰ ইউটেৰাইন কেন্সাৰৰ প্ৰায় ৯০ শতাংশ‌ই এণ্ড'মেট্ৰিয়েল কেন্সাৰ।
এণ্ড'মেট্ৰিয়েল কেন্সাৰৰ লক্ষণসমূহ হৈছে যোনিয় ৰক্তক্ষৰণৰ পৰিৱৰ্তন আৰু শ্ৰোণিৰ বিষ।
আনহাতে ইউটেৰাইন কেন্সাৰৰ লক্ষণসমূহ হৈছে অগতানুগতিক যোনিয় ৰক্তক্ষৰণ আৰু যোনিত সৃষ্টি হোৱা পিণ্ড।
এণ্ড'মেট্ৰিয়ামৰ গ্ৰন্থিত থকা কোষৰ পৰা এণ্ড'মেট্ৰিয়েল কাৰ্চিন'মা বা এণ্ড'মেট্ৰিয়েল কেন্সাৰৰ উৎপত্তি হয়।
ইয়াৰ ভিতৰত এণ্ড'মেট্ৰিঅ'ইড এডেন'কাৰ্চিন'মা, ইউটেৰাইন পেপিলাৰি ছিৰাউছ কাৰ্চিন'মা আৰু ইউটেৰাইন ক্লীয়াৰ-চেল কাৰ্চিন'মা অন্যতম।
আনহাতে ইউটেৰাইন পেপিলাৰি ছিৰাউছ কাৰ্চিন'মা আৰু ইউটেৰাইন ক্লীয়াৰ-চেল কাৰ্চিন'মা অতি আক্ৰমণাত্মক।
এণ্ড'মেট্ৰিয়েল কেন্সাৰৰ ক্ষেত্ৰত বিপদাশংকাসমূহ হৈছে মেদবহুলতা, মেটাবলিক ছিণ্ড্ৰ'ম, টাইপ ২ ডাইবেটিছ, প্ৰজেষ্টেৰণ অবিহনে ইষ্ট্ৰ'জেন থকা বড়িৰ ব্যৱহাৰ, টেম'ক্সিফেনৰ ব্যৱহাৰ, পলমকৈ হোৱা ৰজোনিবৃত্তি আৰু আনুবংশিক।
আনহাতে ইউটেৰাইন চাৰক'মাৰ ক্ষেত্ৰত শ্ৰোণিৰ পৰীক্ষা, মেডিকেল ইমেজিং আৰু লক্ষণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৰোগ নিৰ্ণয় কৰা হয়।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত নতুনকৈ আক্ৰান্ত কৰ্কট ৰোগীসকলৰ ৩.৫ শতাংশ‌ই ইউটেৰাইন কেন্সাৰত আক্ৰান্ত।
ইউটেৰাইন কেন্সাৰ সাধাৰণতে ৪৫ ৰ পৰা ৭৪ বছৰৰ বয়সীয়া মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে।
এণ্ড'মেট্ৰিয়েল কেন্সাৰৰ পৰা প্ৰায়েই আৰোগ্য লাভ কৰিব পৰা যায় যদিও ইউটেৰাইন কেন্সাৰৰ পৰা আৰোগ্য লাভ কৰাটো অতি জটিল।
মেলিগনেণ্ট মিক্সড্ মুলাৰিয়ান টিউমাৰ বা ইউটেৰাইন কাৰ্চিন'চাৰক'মা হৈছে অতি বিৰল এণ্ড'মেট্ৰিয়েল টিউমাৰ যিয়ে গ্লেণ্ডুলাৰ আৰু ষ্ট্ৰ'মেল দুয়োবিধ বিভেদন দেখুৱায়।
ইউটেৰাইন কেন্সাৰ বা গৰ্ভাশয়ৰ কৰ্কট দুই ধৰণৰ যাৰ নাম হৈছে ক্ৰমে এণ্ড'মেট্ৰিয়েল কেন্সাৰ আৰু ইউটেৰাইন চাৰক'মা।
কাশ্যপে এই সময় 'ভূত ভ্ৰমণৰ সময়' বুলি বহুত অনুৰোধ কৰাৰ পাছতো, দিতিয়ে সঙ্গমৰ বাবে অনুৰোধ কৰিছিল।
মুনিয়ে কৈছিল যে অসময় কৰা সহবাসৰ ফলস্বৰূপে তেওঁৰ পুত্ৰসকল দৈত্য হৈ জন্মিব আৰু ভগৱানে তেওঁলোক হত্যা কৰিব।
তাইৰ পুত্ৰসকলে জন্ম লাভ কৰি অদিতি পুত্ৰ দেৱতাসকলক কষ্ট দিব তাই ভয় কৰিছিল, সেয়েহে তাই তাইৰ সন্তানসকলক এশ বছৰ ধৰি গৰ্ভত ৰাখিছিল।
ইয়াৰ ফলত সকলো দিশত অন্ধকাৰ হৈ পৰিছিল, সেয়েহে দেৱতাসকলে ব্ৰহ্মাৰ ওচৰলৈ গৈ দিতিৰ গৰ্ভ নাশ কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল।
তেতিয়া ব্ৰহ্মাই কৈছিল যে, অতীতত বিষ্ণুৰ দ্বাৰপাল সকলে অজানিতে সিদ্ধ মুনিসকলক বৈকুণ্ঠ ধামত ছয় খোজ ওপৰলৈ যোৱাত বাধা দিছিল।
পুৰাণত উল্লেখ কৰা মতে ইন্দ্ৰই অত্যধিক শক্তিশালী পুত্ৰ জন্ম দিয়াত বাধা দিবলৈ দিতিৰ ওপৰত বজ্ৰপাত নিক্ষেপ কৰাৰ পিছত দিতি দেৱীৰ ভগ্ন গৰ্ভৰ পৰা মৰুতসকলৰ জন্ম হৈছিল।
দিতি দেৱীয়ে ইন্দ্ৰক বধ কৰিব পৰা পুত্ৰ জন্ম দিয়াৰ আগতে এক শতিকাৰ বাবে গৰ্ভৱতী হৈ থাকিব বিচাৰিছিল।
শিৰণ্যকশিপু আৰু হিৰণ্যাক্ষ আছিল দিতিৰ দুজন বিখ্যাত পুত্ৰ, যি পূৰ্বতে বৈকুণ্ঠত ভগৱান বিষ্ণুৰ দ্বাৰপাল জয় আৰু বিজয় আছিল আৰু ধৰ্ম পালন কৰাত ব্যৰ্থ হোৱা বাবে দৈত্যৰূপে পৃথিৱীত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।
তেওঁ অদিতিৰ পুত্ৰ, দেৱতাসকলক শত্ৰু জ্ঞান কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ আৰু শাসন কৰিবলৈ নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টা কৰিছিল।
বালাকৃষ্ণণৰ বৰ্তমানৰ গৱেষণাৰ মূল লক্ষ্য হ’ল জীৱ-জন্তুৰ মাজত সাংগীতিক যোগাযোগ ৰ সহায়ত সিহঁতৰ বিভিন্ন ব্যৱহাৰৰ কাৰণ আৰু পৰিণতি ৰ বুজ লোৱা৷ তেওঁৰ সৈতে গৱেষকৰ দলটোৱে দক্ষিণ ভাৰতৰ বিভিন্ন নাতিশীতোষ্ণ অৰণ্যত জন্তুৰ মাজৰ যোগাযোগ আৰু তাৰ ওপৰত পৰিস্থিতিতন্ত্ৰৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে গৱেষণা চলাই আহিছে৷ এই গৱেষণা প্ৰধানকৈ কুড্ৰেমুখ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান ত উইচিৰিঙা আৰু বাদুলী, মুডুমালাই বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য ৰ হাতী আৰু বিলিগিৰি ৰংগস্বামী মন্দিৰ অভয়াৰণ্য ৰ চৰাইৰ ওপৰত কৰি থকা হৈছে৷ - . এই প্ৰকল্প সমূহত বালাকৃষ্ণণৰ অধীনত গৱেষকৰ দলটোৱে সাংগীতিক যোগাযোগ আৰু ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে অনুসন্ধান কৰি আহিছে৷ তাৰোপৰি তেওঁৰ গৱেষণাত জীৱজন্তুৰ খাদ্যসন্ধান , চিকাৰ আৰু চিকাৰীৰ বিনিময় , প্ৰজননৰ সৈতে জড়িত জন্তুৰ ব্যৱহাৰ আদিও সাঙুৰি লৈছে৷
ৰোহিণী বালাকৃষ্ণণে জীৱবিজ্ঞানত স্নাতক আৰু প্ৰাণীবিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ ১৯৯১ চনত তেওঁ মুম্বাইত অৱস্থিত টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ব্যৱহাৰিক আনুবংশিক বিজ্ঞান বিষয়ত ডক্টৰেট উপাধি লাভ কৰে৷ ১৯৯৩ ৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈ তেওঁ কানাডাৰ মেকগিল বিশ্ববিদ্যালয়ত ব্যৱহাৰিক পৰিস্থিতিবিজ্ঞান বিষয়ত প’ষ্ট ডক্টৰেল গৱেষণা চলায়৷ ইয়াৰ পিছতেই ১৯৯৬ ৰ পৰা ১৯৯৮ চনলৈ তেওঁ জাৰ্মানিৰ আৰ্ল’ঙেন ৰ পৰা জীৱজন্তুৰ সাংগিতিক যোগাযোগ বিষয়ত গৱেষণা চলায়৷ ইয়াৰ পিছতেই ১৯৯৮ চনত তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদন কৰেহি আৰু বৰ্তমান ইয়াৰে চেন্টাৰ ফৰ ইক’লজিকেল চায়েন্সৰ চেয়াৰ হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰি আছে৷
বালাকৃষ্ণণে উইচিৰিঙাৰ কেইবাবিধো নতুন প্ৰজাতি আৱিষ্কাৰ কৰিছে৷ জীৱবিজ্ঞানলৈ ৰোহিণী বালাকৃষ্ণণৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি জনাই তেওঁৰ নাম অনুসৰি মেক্সিক’ আৰু ভাৰতৰ কেৰালাত আৱিষ্কাৰ হোৱা দুবিধ নতুন উইচিৰিঙাৰ প্ৰজাতিৰ নামকৰণ কৰা হৈছে৷ এই প্ৰজাতি দুবিধৰ বৈজ্ঞানিক নাম হৈছে আৰু
ৰোহিণী বালাকৃষ্ণণ ভাৰতৰ এগৰাকী জীৱবিজ্ঞানী৷ তেওঁৰ গৱেষণাৰ মূল বিষয় জীৱ-জন্তুৰ মাজৰ যোগাযোগ আৰু সংগীত ৷ তেওঁ বৰ্তমান বেংগলুৰুত অৱস্থিত ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ চেন্টাৰ ফৰ ইক’ল’জিকেল চায়েন্স বিভাগত জ্যেষ্ঠ প্ৰবক্তাৰূপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰি আছে৷
মধ্য-ঊনবিংশ শতিকাত পশ্চিমীয়া শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ আৰু ১৮৬৯ চনত চুয়েজ খাল মুকলি হোৱাৰ পিছত হোৱা খ্ৰীষ্টিয়ান মিচনেৰীসকলৰ আগ্ৰাসনৰ ফলত ইউৰোপীয় তথা ভাৰতীয়সকলৰ মাজতো দৰবাৰী নাচৰ প্ৰতি অনিহা আহিল।
স্বাভাৱিকতে নাচনী ছোৱালীসকলে পৃষ্ঠপোষকতা হেৰুৱাই জীৱিকা নিৰ্বাহৰ বাবে বাধ্যত পৰি গণিকাবৃত্তিৰ ফালে ধাৱমান হ’ল আৰু কুৰি শতিকাৰ আৰম্ভণিতে নাচৰ দৰে এটা সন্মানজনক বৃত্তিয়ে অপমানজনক অৰ্থ ধাৰণ কৰিলে।
ঐতিহাসিকভাবে নাচনী দলৰ সঙ্গীত শিল্পীসকলে চাৰিবিধ বাদ্য সঙ্গত কৰিছিল- সাৰেঙ্গী, তবলা, মঞ্জিৰা আৰু ঢোলক।
ৰাজ দৰবাৰ, মহল বা চহকী পৃষ্ঠপোষকসকলৰ গৃহত সঙ্গীত শিল্পীসকলে ঠিয় হৈ পৰিবেশন কৰাৰ বিপৰীতে কম চহকী বা ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানত তেওঁলোকে বহি লৈ পৰিবেশন কৰিছিল।
মোগল যুগত নাচ এক জনপ্ৰিয় বিনোদনৰ মাধ্যমত পৰিমাণ হৈছিল আৰু বহু শাসকে আনকি যুদ্ধ শিবিৰতো নাচৰ অনুষ্ঠান আয়োজন কৰিছিল।
কিছুমান প্ৰসংগত নাচ শব্দটোৱে ভাৰতৰ হিন্দু মন্দিৰবোৰত ধৰ্মীয় নৃত্য পৰিবেশন কৰা দেৱদাসীসকলক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
দৰবাৰী নাচনীসকলে পুৰুষক সন্তুষ্ট কৰিবলৈহে তেওঁলোকৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰাৰ বিপৰীতে দেৱদাসীসকলে দেৱতাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ মন্দিৰৰ বিগ্ৰহৰ সন্মুখত ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতিৰে শাস্ত্ৰ-সন্মত নৃত্য পৰিবেশন কৰিছিল।
এই কলা মোগল সাম্ৰাজ্যৰ শেষৰ ফালে আৰু ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ শাসনৰ সময়চোৱাত জাতিস্কাৰ হৈ পৰিছিল।
সময়ৰ সোঁতত এই নাচ মোগল ৰাজ-দৰবাৰৰ পৰা ওলাই আহি নৱাব আৰু দেশীয় ৰাজ্যৰ শাসক, ব্ৰিটিছ ৰাজৰ উচ্চ প্ৰৰ্যায়ৰ বিষয়াবৰ্গ তথা জমিদাৰসকলৰ দৰবাৰত থিতাপি লৈছিল।
তেওঁ অনুষ্ঠানটোৰ শৃঙ্খলা ৰক্ষা কৰে আৰু অনুষ্ঠান পৰিবেশন বা পোহৰ বহনকাৰী এজন বা দুজনৰ সহযোগত দলটোৰ ভ্ৰমণৰ সময়ত নিৰপত্তা নিশ্চিত কৰে।
দাণ্ডিয়া ৰাস বা ৰাস ভাৰতৰ গুজৰাট ৰাজ্যত উদ্ভৱ হোৱা আৰু নৱৰাত্ৰি উৎসৱত জনপ্ৰিয়ভাৱে প্ৰদৰ্শন কৰা সামাজিক তথা ধৰ্মীয় লোক নৃত্য।
বৰ্তমান দাণ্ডিয়া গুজৰাটৰ নৱৰাত্ৰিৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশৰ লগতে অন্যান্য শস্য সম্পৰ্কীয় উৎসৱৰ লগতো জড়িত।
১৯৮০ চনত অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত চিত্ৰশিল্পী নীলপৱন বৰুৱাৰ সহযোগত গুৱাহাটীত এমহীয়া মুখা কৰ্মশালা আয়োজন কৰা হয়।
১৯৮৮ চনত পশ্চিম বংগৰ বিশ্বভাৰতীয় শান্তি নিকেতনৰ কলা ভৱনৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলক এমহীয়া মুখা কৰ্মশালাত প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়।
১৯৮৯ চনত ডিমাপুৰত অৱস্থিত উত্তৰ-পূব মাণ্ডলিক সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰৰ সৌজন্যত গুৱাহাটীত মুখা কৰ্মশালা আয়োজন কৰা হয়।
১৯৯২ চনত উৰিষ্যা কোণাৰক মহোৎসৱত পূৱ-মাণ্ডলিক সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰৰ কলকাতাৰ সৌজন্যত মুখা কৰ্মশালা আয়োজন কৰা হয়।
২০০৪ চনত উত্তৰ পূব-মাণ্ডলিক সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰৰ সৌজন্যত ডিব্ৰুগড় সত্ৰীয়া সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ।
২০০৮ চনত মধ্যপ্ৰদেশৰ ভূপালত ইন্দিৰা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱ সংগ্ৰহালয়ত অসম মহোৎসৱত মুখা কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত হয়।
চামগুৰি সত্ৰ ৰাৱনাপাৰ আদৰ্শ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ কাৰিকৰী আৰু বৃত্তিমুখি শাখাত শিক্ষকতা কৰি অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
বিভিন্ন কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত কৰাৰ উপৰিও তেখেতে নিজ গৃহতে বহুতো যুৱকক মুখাশিল্পৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰি আহিছে।
২০১০ বৰ্ষত আমেৰিকাস্থিত প্ৰবাসী অসমীয়া ৰূপম শৰ্মাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত তথা হলিউডৰ বঁটা প্ৰাপ্ত " "ত " অনাদি পতন"ৰ বালিৰ ভাস্কৰ্য আৰু মুখাৰ প্ৰদৰ্শন হয়।
অসমৰ মুখাশিল্পক বিশ্ব দৰবাৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে বৰঙণি আগবঢ়াই আহিছে।
পাছলৈ চামগুৰি সত্ৰ ৰাৱনাপাৰ আদৰ্শ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ মাধ্যমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
তেওঁৰ পিতৃ আৰু মাতৃৰ নাম হৈছে ক্ৰমে স্বৰ্গীয় ৰুদ্ৰকান্ত দেৱ গোস্বামী আৰু স্বৰ্গীয়া গগণেশ্বৰী গোস্বামী।
নিঋতিক উল্লেখ কৰা ঋকবেদৰ সিংহভাগ স্তোত্ৰতে তেওঁৰ পৰা সুৰক্ষা বিচৰা বা সম্ভাৱ্য প্ৰস্থানৰ সময়ত তেওঁক মিনতি কৰা হৈছে।
এই স্তোত্ৰটোৱে দেৱীগৰাকীৰ প্ৰকৃতিৰ থূলমূল বৰ্ণনা দিয়াৰ পিছত তেওঁক আহুতিৰ স্থানৰ পৰা আঁতৰি যাবলৈও প্ৰাৰ্থনা কৰে।
তৈত্তিৰীয় ব্ৰহ্ম১ নিঋতিক কৃষ্ণবৰ্ণা, আন্ধাৰ বৰণীয়া বস্ত্ৰ পৰিহিতা আৰু তেওঁৰ আহুতি গাঢ় ফলীয়া তুঁ‌হ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
পৰৱৰ্তীকালীন হিন্দু ধৰ্মত নিঋতি আৰু নিঋত এগৰাকী পুৰুষ দেৱতা আৰু তেওঁক দক্ষিণ-পশ্চিমৰ দিকপাল বা দিগপাল হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
এই শব্দটো বৈদিক গ্ৰন্থসমূহতত অস্তিত্বহীনতা আৰু পৰম অন্ধকাৰে আৱৰা এক জগতক সূচাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
বিলোৰ, গৌৰ থাংকি, পণ্ডিত আৰু ডেভ পুষ্কৰ্ণ, সোমপুৰা ছালাতৰ দৰে ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়েও তেওঁক কুলদেৱী হিচাপে উপাসনা কৰে।
ব্ৰহ্মা ক্ষত্ৰী জাতি, ৰাজকোটৰ ধ্ৰাফা, চুৰাটৰ ৰঘুবংশী লোহানা সম্প্ৰদায়ৰ সোধাই তেওঁক তেওঁলোকৰ কুলদেৱী হিচাপে উপাসনা কৰে।
ইয়াৰোপৰি বিলোৰ আৰু মুখ্যতঃ চৌহান, জাদেজা ৰাজপুত, কাটচ ৰাজ্য, নৱানগৰ ৰাজ্য, ৰাজকোট, মৰ্ভি, গোণ্ডাল ৰাজ্য আম্বলিয়াৰা ৰাজ্য আৰু ধ্ৰোল ৰ শাসনাধিষ্ঠ ৰাজবংশৰ গোত্ৰ দেৱতা।
তেওঁ মুখ্য মন্দিৰ এটা কচ্ছৰৰ মাতা নো মধত অৱস্থিত, য'ত তেওঁক কচ্ছৰৰ জাদেজা শাসক সকলৰ কুলদেৱী আৰু অঞ্চলটোৰ মুখ্য গৃহদেৱতা হিচাপে উপাসনা কৰা হয়।
এই আয়াতবোৰৰ প্ৰথমটোত সত্য লুকুৱাই ৰখা এজনব্যক্তিক বৰ্ণনা কৰিবলৈ কাফিৰ শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আৰু মুহাম্মাদক পৰামৰ্শ দিয়া হয় যে তেওঁলোকক তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাস্বত্বেও বিশ্বাস নকৰিব কিয়নো ঈশ্বৰে তেওঁলোকৰ হৃদয় আৰু শ্ৰৱণ শক্তি বন্ধ কৰিছে, আৰু তেওঁলোকৰ চকু ঢাকি ৰাখিছে , আৰু তেওঁলোকক এক ডাঙৰ যাতনাৰে শাস্তি দিয়া হ'ব।
ইয়াৰ পিছত মুনাফিকসকলৰ এক বিতং বৰ্ণনা দিয়া হৈছে, যিসকলে কয় যে তেওঁলোকে ঈশ্বৰ আৰু অন্তিম বিচাৰত বিশ্বাস কৰে, কিন্তু প্ৰকৃততে সেইবোৰত বিশ্বাস নকৰে।
কোৱা হয় যে তেওঁলোকে ঈশ্বৰ আৰু মমিনসকলক প্ৰতাৰণা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে কিন্তু তেওঁলোকে কোনো ধাৰণা নোহোৱাকৈ নিজকে প্ৰতাৰণা কৰে, তেওঁলোকৰ হৃদয়ত এনে এক ৰোগ যাক ঈশ্বৰে বৃদ্ধি কৰে আৰু তেওঁলোকক এক বেদনাদায়ক যাতনাৰে শাস্তি দিয়া হ'ব।
মুনাফিকসকলে শান্তি বিয়পা, আৰু বিশ্বাসীসকলক মুৰ্খ বুলি কোৱাৰ সময়ত দেশখনত ফাচাদ বিয়পাই ছিল বুলিও কোৱা হয়।
বিশ্বাসীসকলক তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে বুলি কয়, কিন্তু যেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ শয়তানসকলৰ ওচৰলৈ ঘূৰি যায়, তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ অবিশ্বাস স্বীকাৰ কৰে, কিন্তু তেওঁলোকে নাজানে যে ঈশ্বৰে তেওঁলোকক প্ৰতাৰণা কৰে আৰু তেওঁলোকৰ বিচ্যুতি বৃদ্ধি কৰে।
তাৰ পিছত তেওঁলোকক লাভহীন ব্যৱসায়ত লিপ্ত হোৱা, নিৰ্দেশনাৰ সৈতে ত্ৰুটি ক্ৰয় কৰা বুলি কোৱা হয়।
তাৰ পিছত মুনাফিকসকলক এনে এজন ব্যক্তিৰ সৈতে তুলনা কৰা হয় যিজুই আৰম্ভ কৰে আৰু ইয়াৰ ওচৰৰ চাৰিওফালে সুৰক্ষিত অনুভৱ কৰে, কিন্তু ঈশ্বৰে জুই নুমুৱায় আৰু ব্যক্তিজন অন্ধকাৰত আৱৰি থাকে।
আন এটা উদাহৰণ হৈছে এজন ব্যক্তিয়ে বৰষুণ, বজ্ৰপাত আৰু বজ্ৰপাতত অন্ধকাৰত ভ্ৰমণ কৰা, যাতে তেওঁলোকে মৃত্যুৰ ভয়ত তেওঁলোকৰ কাণত আঙুলি দিব লাগিব।