polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
তেওঁ "কমনৱেল্‌থ" শব্দ আৰু নিয়মত নিৰ্ধাৰিত ইংৰাজী ভাষাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ অবিচাৰৰ প্ৰতি আপত্তি দৰ্শাইছিল।
আমোলাপট্টীৰ পুৰণি নাট্য মন্দিৰটোৰ অৱস্থা বেয়াৰ ফালে ঢাল খাওঁতে তাৰ সদস্য ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱা, মহেন্দ্ৰনাথ ৰাজখোৱা, লক্ষ্মীকান্ত দত্ত আদিয়ে ১৯২৩ চনত আমোলাপট্টীৰ পূজা প্ৰাংগনত মঞ্চ, ৰভা সাজি তিনিদিন অভিনয়ৰ আয়োজন কৰিছিল।
তেওঁলোকৰ লগতে ৰোহিনী কুমাৰ বৰুৱা আদিৰ দৰে লোকৰ প্ৰচেষ্টাত প্ৰথবাৰৰ বাবে ডিব্ৰুগড়ত সহ-অভিনয়ৰ পাতনি মেলা হয়।
ডিব্ৰুগড়ৰ মঞ্চত ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাই সফলতাৰে অভিনয় কৰা কেইটামান চৰিত্ৰ আছিল দুৰ্য্যোধন , কৰ্ণ , আকবৰ , চান্দ সদাগৰ , হলকান্ত আদি।
অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ ‘মনোমতী' আৰু ‘পূবেৰুণ’তো তেওঁ অভিনয় কৰিছিল৷ ১৯৬২ চনত নটৰাজ থিয়েটাৰ আৰম্ভ হওঁতে প্ৰথম বছৰেই ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাই গুৱাহাটী টাউন ক্লাবৰ সাহায্যাৰ্থে তেওঁলোকক নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল আৰু বাতৰি কাকতত "বিশ্বৰ সৰ্বপ্ৰথম ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ" বুলি ডাঙৰ হৰফেৰে বিজ্ঞাপন দিছিল।
সেইমতে ১৯২৩ চনৰ মে' মাহত কলিকতাৰ পৰা বেংক ব্যৱসায়ৰ জ্ঞান থকা মিঃ কেমেৰন নামৰ ব্যক্তি এজনক আনি নানা চৰকাৰী মেৰপেঁচ আঁতৰাই ডিব্ৰুগড়ত যুটীয়াভাৱে 'ইম্পেৰিয়েল বেংক' স্থাপন কৰে।
১৯২১ চনত স্থাপিত হোৱা -ৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতত এইটো আছিল প্ৰথম শাখা আৰু ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱা ইয়াৰ প্ৰথম অসমীয়া কৰ্মচাৰী।
এই তিক্ত অভিজ্ঞতাৰ বাবে তেওঁ বেংকৰ কাম পিছ পেলাই 'ব'ম্বে মিউচুৱেল কোম্পানী'ৰ বীমা এজেণ্ট হিচাপে নিযুক্ত হ'ল।
অসম, বংগ, বিহাৰ আৰু ঊৰিষ্যাৰ ভিতৰত তেওঁ দুবাৰ শ্ৰেষ্ঠ এজেণ্টৰ সন্মান লাভ কৰিছিল আৰু ফটো সহিতে এই বাতৰি 'আৱাহন'ত প্ৰকাশ পাইছিল।
ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাই উপলব্ধি কৰিলে যে অসমৰ খেলুৱৈসকলৰ বিকাশৰ বাবে এখন সকলো সুবিধাযুক্ত ষ্টেডিয়াম থকাটো অপৰিহাৰ্য।
সেই অনুসৰি তেওঁ চৰকাৰক আৰ্জি কৰিলে আৰু ১৯৫৭ চনৰ মে' মাহত গুৱাহাটীত ষ্টেডিয়াম নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ হ'ল।
গতিকে বৰুৱাই একক প্ৰচেষ্টাত মল্লবীৰ দাৰা সিঙক আনি গুৱাহাটীত তিনিবাৰকৈ মল্লযুঁজ প্ৰদৰ্শনী পাতে আৰু ষ্টেডিয়ামৰ বাবে এক লাখ দহ হাজাৰ টকাৰ পুঁজি গঠন কৰে।
অতি কম সময়তে সাজি উলিওৱা ইনড'ৰ ষ্টেডিয়ামখনত ১৯৫৮ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় বেডমিণ্টন প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয়।
১৯৫৪ চনৰ ১ জানুৱাৰীত ডা তাৰিণীমোহন বৰুৱাৰ লগ লাগি ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাই 'অসম সংগীত সন্মিলনী'ৰ জন্ম দিয়ে।
এই অনুষ্ঠানৰ উদ্দেশ্য আছিল অসমত উচ্চাংগ সংগীত জনপ্ৰিয় কৰা আৰু আৰু অসমৰ থলুৱা নৃত্য-গীতৰ উন্নতি সধা।
তেওঁৰ উদ্যোগতে গুৱাহাটীৰ চাৰ্চ ফিল্ডত আয়োজিত অনুষ্ঠানত ভাৰতৰ বিখ্যাত সংগীত শিল্পী পণ্ডিত বিনায়ক ৰাও পটৱৰ্ধন, ডি ভি পালুষ্কাৰ, ওস্তাদ বড়ে গুলাম আলী খাঁ, আমিৰ খাঁ, ৰচুলন বাঈ, পণ্ডিত ৰবি শংকৰ, বিলায়েৎ হুছেইন খাঁ, আলী আকবৰ, নিখিল বেনাৰ্জী, নিখিল ঘোষ কেৰামাতুল্লা, চাগিৰুদ্দিন আৰু নৃত্য শিল্পী দময়ন্তী যোশী, চিতাৰা দেৱী, গোপীকৃষ্ণন আদিয়ে যোগদান কৰিছিল।
গুৱাহাটীতে সীমাবদ্ধ নাৰাখি সন্মিলনীৰ কাম-কাজ অসমৰ অন্যান্য ঠাইলৈকো নিয়া হৈছিল আৰু নখন শাখা গঢ় লৈ উঠিছিল।
সন্মিলনীয়ে উঠি অহা ল'ৰা-ছোৱালীৰ বাবে প্ৰতিবছৰে আয়োজন কৰা 'সদৌ অসম সংগীত প্ৰতিযোগিতা'ত অসমৰ বহু শ প্ৰতিযোগীয়ে অংশ লৈছিল।
'গুৱাহাটী ইন্‌ড'ৰ ষ্টেডিয়াম', 'অসম সংগীত সন্মিলনী' আৰু 'আসাম ফ্লায়িং ক্লাব', 'অসম হকী এছ'চিয়েচন', 'অসম বেডমিণ্টন এছ'চিয়েচন'ৰ প্ৰতিষ্ঠাতো আগভাগ লৈছিল।
তেওঁ গুৱাহাটীৰ প্ৰথমগৰাকী মেয়ৰ হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ আৰ জি নামেৰে তেওঁ প্ৰখ্যাত আছিল।
সেই কামৰ বাবে ডিব্ৰুগড় সুচল নেদেখি ব্যৱসায়ৰ সহযোগীসকলৰ বিৰোধীতা সত্বেও কাকতৰ কাৰ্যালয়, প্ৰেছ আদি গুৱাহাটীলৈ উঠাই অনাৰ কথা চিন্তা কৰিলে।
এটাও সংখ্যা বাদ নপৰাকৈ কিছুদিন সাপ্তাহিক হিচাপে চলাৰ পাছত ৩০ ছেপ্তেম্বৰৰ পৰা আসাম ট্ৰিবিউন দৈনিক কাকত হিচাপে প্ৰকাশ পাবলৈ ধৰিলে।
কাকতখনে সৰ্বভাৰতীয় স্তৰত ফেৰ মাৰিব পৰাই ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাই দিল্লী, কলিকতা, বম্বে', কাণপুৰ আদি ঠাইৰ লগতে লণ্ডনতো কাৰ্যালয় খুলি সাংবাদিক নিযুক্ত কৰিছিল।
'আসাম ত্ৰিবিউন এম্‌প্লয়িজ ইউনিয়ন'ৰ লগত তেওঁৰ সু-সম্পৰ্ক আছিল আৰু কামৰ ক্ষেত্ৰত কঠোৰ হোৱা সত্বেও সকলো সৰু-বৰ কৰ্মচাৰীকে মৰম কৰিছিল।
১৯৩৯ চনত ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাই বৰুৱা প্ৰেছৰ পৰাই এখন ইংৰাজী বাতৰি কাকত উলিওৱাৰ কথা চিন্তা কৰিলে।
তেতিয়া অসমত প্ৰচলিত একমাত্ৰ ইংৰাজী কাকত আছিল ৰাধানাথ চাংকাকতীয়ে প্ৰকাশ কৰা 'টাইম্‌ছ অৱ আসাম'।
তেতিয়াৰ ইণ্ডিয়ান টি এছ'চিয়েচনৰ ভাইচ চেয়াৰমেন তথা মাইজান চাহ বাগিছাৰ অধীক্ষক আৰ ডি লয়েলৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি ৰাধাগোবিন্দই কাকতখনৰ নাম 'আসাম ট্ৰিবিউন' ৰাখিলে।
ব্যৱসায়ৰ সহযোগী হিচাপে ভায়েক কৃষ্ণগোবিন্দ বৰুৱা আৰু বিখ্যাত চাহ ব্যৱসায়ী সোমেশ্বৰ বৰুৱাক ল'লে।
কলিকতাৰ 'হিন্দুস্তান ষ্টেণ্ডাৰ্ড'ৰ সহকাৰী সম্পাদক ৰূপে কাম কৰি থকা লক্ষ্মীনাথ ফুকনক কোনোতে সৈমান কৰাই সম্পাদক হিচাপে নিযুক্ত কৰিলে।
ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাই টি এছ'চিয়েচন, কলিকতাৰ বিভিন্ন এজেন্সী আৰু কোম্পানীক লগ ধৰি কাকতৰ বাবে বিজ্ঞাপন যোগাৰ কৰিলে।
অসমৰ সকলো জাতি-জনগোষ্ঠীক একে মঞ্চত একত্ৰিত কৰি সাংস্কৃতিক মহামিলন সৃষ্টি কৰিবলৈ ৰঙালী বিহুৱেই আধাৰ হ’ব পাৰে বুলি দূৰদৰ্শী ৰাধাগোবিন্দই চিন্তা কৰিলে।
১৯৫২ চনত ডা ভুৱনেশ্বৰ বৰুৱাক সভাপতি, প্ৰবীণ ফুকনক সম্পাদক আৰু ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱা আৰু ডা কনকচন্দ্ৰ বৰুৱাক উপ-সভাপতি হিচাপে লৈ ‘গুৱাহাটী বিহু সন্মিলনী’ৰ জন্ম হ'ল।
এই সমিতিৰ উদ্যোগতে লতাশিল খেলপথাৰত ১৯৫২ চনত ৰাজহুৱাভাৱে পতা অসমৰ প্ৰথমখন মঞ্চ বিহু আয়োজন কৰা হ'ল।
বিহু উদ্বোধনী গীত, বিহু পতাকা আৰু বিহু প্ৰতীক তেওঁ পুৰুষোত্তম দাস আৰু নিপ বৰুৱাৰ হতুৱাই প্ৰস্তুত কৰাই উলিয়াইছিল।
১৯৬৫ চনৰ এপ্ৰিলত ট্ৰিবিউন কাকতৰ ৰূপালী জয়ন্তীৰ সময়তে ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাই ঠিক কৰিলে যে এখন অসমীয়া দৈনিক বাতৰি কাকতো প্ৰকাশ কৰিব।
অভিজ্ঞ সাংবাদিক কীৰ্তিনাথ হাজৰিকাক সম্পাদকৰ দায়িত্ব ন্যস্ত কৰা হ'ল আৰু ১৯৬৫ চনৰ ৪ আগষ্টৰ পৰা 'দৈনিক অসম'ৰ প্ৰকাশ আৰম্ভ হ'ল।
ত্ৰিবিউন গোষ্ঠীৰ তিনিওখন কাকতে অসমৰ জাতীয়, সামাজিক অৰ্থনৈতিক আদি বিষয়সমূহ সবলভাৱে উত্থাপন কৰাৰ লগতে দুৰ্যোগৰ সময়ত পথ প্ৰদৰ্শকৰ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
চৰকাৰৰ জনবিৰোধী নীতিৰ সমালোচনা কৰি ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱা কেইবাবাৰো চৰকাৰৰ ৰোষত পৰিছিল আৰু চৰকাৰী বিজ্ঞাপন অহা বন্ধ হৈছিল।
কটন কলেজৰ প্ৰথম বছৰৰ পৰীক্ষা দি ডিব্ৰুগড়ৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ পাছৰ ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাই ব্যৱসায় কৰিবলৈ মন মেলিলে।
তেতিয়া ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাই আন ব্যৱসায় কৰাৰ আগতে একাউণ্টেঞ্চি আৰু বুক কিপিঙৰ কাম শিকিবলৈ ঠিৰাং কৰিলে।
কেইবাবাৰো গুৱাহাটীৰ লীগ খিতাপ আৰু অসমৰ অন্যান্য প্ৰতিযোগিতা জয় কৰি ক্লাবটোৱে সুনাম অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
টাউন ক্লাবৰ হৈ খেলা কেইবাজনো খেলুৱৈক বৰুৱাই আসাম ট্ৰিবিউন প্ৰতিষ্ঠানৰ চাকৰিৰ সুবিধা কৰি দিছিল।
ইয়াৰ পাছত ক্ৰমে তেওঁ গুৱাহাটী স্প'ৰ্ট্‌ছ এছ'চিয়েচন, অসম ক্ৰিকেট এছ'চিয়েচন, অসম ফুটবল এছ'চিয়েচন, লন টেনিছ এছ'চিয়েচন, বেডমিণ্টন এছ'চিয়েচনৰো সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
ট্ৰিবিউনৰ ৰূপালী জয়ন্তী উৎসৰ অসমতে সীমাবদ্ধ নাৰাখি শ্বিলং, দিল্লী, কলিকতা আৰু ব'ম্বেতো পতা হৈছিল।
শ্বিলঙত তেতিয়াৰ ৰাজ্যপাল বিষ্ণু সহায়, বিত্তমন্ত্ৰী ফখৰুদ্দিন আলি আহমেদ, কলিকতাত মুখ্যমন্ত্ৰী প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ সেন, ব'ম্বেত মুখ্যমন্ত্ৰী ভি পি নায়ক আৰু দিল্লীত প্ৰধানমন্ত্ৰী লালবাহাদুৰ শাস্ত্ৰীৰ লগতে ইন্দিৰা গান্ধীয়ে ৰূপালী জয়ন্তী উৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত মূল অধিবেশনত তেতিয়াৰ শিক্ষামন্ত্ৰী দেৱকান্ত বৰুৱাই সভাপতিত্ব কৰিছিল আৰু মুখ্যমন্ত্ৰী বিমলা প্ৰসাদ চলিহাই মুখ্য অতিথিৰূপে যোগ দিছিল।
গ্ৰন্থ প্ৰকাশৰ কথা চিন্তা কৰি ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাই ট্ৰিবিউন প্ৰেছৰ লগতে 'সাহিত্য প্ৰকাশ' নামৰ এটা প্ৰতিষ্ঠান গঢ়ি তুলিলে।
প্ৰথম অৱস্থান প্ৰকাশনটোৱে ঘাইকৈ ৰজনীকান্ত বৰদলৈ আৰু লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সাহিত্যকৰ্মসমূহ ছপাই উলিওৱাৰ দিহা কৰিলে।
১৯৬৪ চনত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ জন্ম শতবাৰ্ষিকীত সাহিত্য প্ৰকাশে নিজাববীয়াকৈ দুটা খণ্ডত 'বেজবৰুৱা গ্ৰন্থাৱলী' ছপাই অসমৰ সাহিত্য জগতলৈ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বৰঙণি আগবঢ়ায়।
দেউতাক পুনৰ ডিব্ৰুগড়লৈ বদলি হোৱাত ডিব্ৰুগড় হাইস্কুললৈ যায় আৰু আৰু তাৰ পৰাই দ্বিতীয় বিভাগত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
ইয়াৰ পাছত তেওঁ কটন কলেজত নাম ভৰ্তি কৰালে যদিও পঢ়াৰ প্ৰতি তেওঁৰ আগ্ৰহ কমি আহিল আৰু ব্যৱসায়ৰ দিশে মন ঢাল খালে।
দেউতাকে এটা প্ৰেছ খোলাৰ আগ্ৰহ কৰাত ৰাধাগোবিন্দ ডিব্ৰুগড়লৈ গৈ 'বৰুৱা প্ৰেছ' নামৰ ছপাশাল আৰম্ভ কৰে।
তেওঁ ‘নেচনেল ছেভিংছ চেণ্ট্ৰেল এড্‌ভাইচাৰী ব'ৰ্ড’ৰ সদস্য' আৰু অসমৰ ‘স্মল ছেভিংছ এড্‌ভাইচাৰী ব'ৰ্ড'ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
অসমৰ বহু ঠাই ঘূৰি বিভিন্ন সমস্যাৰ বুজ লৈ তেওঁ সঞ্চয় আঁচনিৰ গুৰি ধৰিছিল আৰু এই কষ্টৰ ফলস্বৰূপে অসমে ভাৰতৰ ভিতৰতে প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰিছিল।
আচাম টী ব্ৰ'কাৰ্ছ এছ'চিয়েচনৰ সভাপতি পদত থাকোঁতে ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাৰ একক প্ৰচেষ্টাতে গুৱাহাটী চাহ নিলাম কেন্দ্ৰ স্থাপিত হৈছিল।
১৯৭০ চনৰ ২৫ ছেপ্তেম্বৰৰ দিনা অনুষ্ঠিত হোৱা এই চাহ নিলাম কেন্দ্ৰৰ সৰ্বপ্ৰথম ‘লট’টো ডাকত ক্ৰয় কৰি তেখেতে এই ব্যৱসায়ক নতুন ৰূপ দিছিল৷
অসমৰ ডেকাসকল স্বাস্থ্যৰক্ষা আৰু ক্ৰীড়াত আগুৱাই যাবলৈ ১৯৩৭ চনত তেওঁ ডিব্ৰুগড়ত 'অসম অলিম্পিক'ৰ আয়োজন কৰিছিল।
২০০০ চনত 'মহান নেতাসকল: সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক' শিতানত 'জগলাল চৌধুৰী', 'বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিত' আৰু 'ৰেট্টামালাই শ্ৰীনিবাসন'-ৰ লগতে তেওঁক সন্মান যাঁচি এটা ডাক টিকট মুকলি কৰা হৈছে।
তেওঁৰ মতে কোনো কোনোৱে ইংৰাজ লোকবিহীন ইংৰাজ শাসন বিচাৰিছিল- ভাৰতীয় লোকেই শাসন কৰিব কিন্তু ব্ৰিটিছ ব্যৱস্থা ব্যৱহাৰ কৰি।
" গান্ধীয়ে এক আশ্চৰ্যকৰ যুক্তি আগবঢ়াইছে, যদি ব্ৰিটিছে ভাৰতৰ সৈতে বাণিজ্য বিচাৰে, সমীকৰণৰপৰা বাণিজ্য আঁতৰাওক।
তেওঁ পশ্চিমীয়া সভ্যতাক বিশেষভাৱে সমালোচনা কৰিছিল- এই সভ্যতা কেৱল ভাৰতৰ বাবে অস্বাস্থ্যকৰ নহয়, এনেই অস্বাস্থ্যকৰ।
গান্ধীয়ে এই গ্ৰন্থ নিজৰ মাতৃভাষা গুজৰাটীত লিখিছিল ১৩ নৱেম্বৰৰপৰা ২২ নৱেম্বৰলৈ এছএছ কিল্‌ডনান কেচেলত লণ্ডনৰপৰা দক্ষিণ আফ্ৰিকা যাত্ৰা কৰাৰ সময়ত।
এই গ্ৰন্থত গান্ধীয়ে আধুনিক বিশ্বৰ সমস্যা, সেই সমস্যাসমূহৰ কাৰণ আৰু তেওঁৰ বিচাৰত সমাধানৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে।
এই ইংৰাজী অনুবাদ নিষিদ্ধ কৰা নহ'ল কাৰণ প্ৰশাসনৰ মতে এই গ্ৰন্থই ব্ৰিটিছ বিচাৰধাৰা ইতিমধ্যেই গ্ৰহণ কৰা ইংৰাজী জনা ভাৰতীয়ৰ ওপৰত বিশেষ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিবলৈ সক্ষম নহ'ব।
ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ বিষয়ে সেই সময়ত সাধাৰণতে প্ৰচলিত বিচাৰধাৰাসমূহৰ বিষয়ে এই গ্ৰন্থত আলোচনা কৰা হৈছে।
জীৱনৰ বিভিন্ন ঘটনাৱলীয়ে মুকুন্দক চোৰাং বজাৰৰ ক'লা বজাৰখনৰ সম্ৰাট হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত কৰোৱায়।
জীৱনৰ প্ৰকৃত অৰ্থ হেৰুউৱাৰ উপক্ৰম হোৱাত মুকুন্দক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ আহে কৰ্কট ৰোগাক্ৰান্ত পত্নী আৰু এজন স্বামীজীয়ে।
অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপকৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰা বৰাই ১৯৮৮ চনত পাতাল ভৈৰৱী গ্ৰন্থৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।
পাতাল ভৈৰৱী হৈছে অসমৰ গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, সাহিত্যিক লক্ষ্মীনন্দন বৰাৰ দ্বাৰা লিখিত এখন উপন্যাস।
১৯৮৬ চনত প্ৰকাশিত হোৱা এই উপন্যাসখনত নিচাযুক্ত দ্ৰব্যৰ কুপ্ৰভাৱ আৰু তাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱা ভাৰত, বিশেষকৈ অসমৰ ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক বাতাৱৰণক উপস্থাপন কৰা হৈছে।
গ্ৰন্থখনত কুৰি শতিকাৰ ষষ্ঠ আৰু সপ্তম শতিকাৰ ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক বাতাৱৰণৰ প্ৰতিফলন ঘটিছে।
ঔপন্যাসিক লক্ষ্মীনন্দন বৰাই এই উপন্যাসখনত ক্ৰমবৰ্ধমান নিচাযুক্ত দ্ৰব্যৰ চোৰাং বেপাৰ আৰু তাৰদ্বাৰা কুপ্ৰভাৱিত হোৱা ভাৰতীয় ৰাজনীতিৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে।
ব্যৱসায়িক ভণ্ডামি আৰু অপৰাধজনিত ঘটনাৰ দ্বাৰা ক্ষয়প্ৰাপ্ত এখন সমাজক উপন্যাসখনত তুলি ধৰা হৈছে।
তেজপুৰৰ পৰা নামৰূপলৈ চাকৰি সূত্ৰে যোৱাৰ পাছত তেখেতৰ ডিব্ৰুগড় আকাশবাণী কেন্দ্ৰৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন হয়।
নামৰূপত থকা সময়ছোৱাতে লোকনাথ গোস্বামী ১৯৮২ চনত ডিব্ৰুগড়ত গঠিত ’সদৌ অসম জনসাংস্কৃতিক পৰিষদৰ’ এগৰাকী সক্ৰিয় উদ্যোক্তা আছিল।
পৰিষদৰ জন্মলগ্নতে জনসাংস্কৃতিক পৰিষদৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভাৰ গীতৰ একমাত্ৰ লংপ্লেয়িং ৰেকৰ্ড ‘বিশ্বৰে ছন্দে ছন্দে’ ৰ শ্ৰী গোস্বামী আছিল অন্যতম উদ্যোক্তা।
ইয়াৰ পাছতে পুনৰ পৰিষদৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত বৰগীতৰ একমাত্ৰ লং প্লেয়িং ৰেকৰ্ড ‘সখী, সুদিনৰ ভয়োৰি’ৰো শ্ৰী গোস্বামী আছিল প্ৰধান হোতা।
সৰুৰে পৰা নিজৰ ঘৰখন আৰু ওপজা গাঁওখনত লোকনাথ গোস্বামীয়ে গীত - মাতৰ লগতে অভিনয়ৰো অভিজ্ঞতা অৰ্জন কৰে।
ভাওনা, নাটক আদিত শিশু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও ওচৰ-পাজৰৰ গাঁৱৰ লগতে তেজপুৰৰ বাণথিয়েটাৰতো শৈশৱতে নিজৰ প্ৰতিভাৰ পৰিচয় দিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
সেই সময়ত হাইস্কুল টুণাৰ্মেণ্টৰ গীত-মাতৰ প্ৰতিযোগিতাত যোগদান কৰি কৃতিত্ব অৰ্জন কৰাৰ লগতে জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল।
দৰং কলেজৰ বিজ্ঞান শাখাৰ ছাত্ৰ হিচাবে পঢ়া-শুনাত মনোনিৱেশ কৰাৰ লগতে বছৰেকীয়া গীত-মাতৰ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ গায়কৰ সন্মান অৰ্জন কৰে।
তেজপুৰ থকাৰ সময়ছোৱাত ঐতিহ্যমণ্ডিত বাণথিয়েটাৰৰ সৈতে ওতপ্ৰোত ভাৱে জড়িত হৈ পৰে আৰু বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভা, চন্দ্ৰধৰ গোস্বামী, ফনী শৰ্মা, অজিত সিংহ, দিলীপ চৌধুৰী প্ৰমুখ্যে অগ্ৰজ বৰেণ্য শিল্পীসকলৰ সান্নিধ্য লাভ কৰে।
দৰং কলেজৰ পৰা ওলায়েই তেজপুৰ একাডেমীত বিজ্ঞানৰ শিক্ষক হিচাপে আঢ়ৈবছৰ কাল শিক্ষকতা কৰে৷ পাছত তেজপুৰৰ পৰা নামৰূপলৈ গৈ নামৰূপ তাপ বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰত এচিষ্টেণ্ট কেমিষ্ট হিচাপে ১৯৭৬ চনত চাকৰিত যোগদান কৰে৷ নামৰূপ তাপ বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰৰ পৰা চন্দ্ৰপুৰ তাপ বিদ্যুৎকেন্দ্ৰ , মুখ্য কাযাৰ্লয় বিজুলী ভৱন আদিলৈ পদোন্নতিসহ বদলি হৈ সৰ্বশেষত পুনৰ নামৰূপ তাপ বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰৰ পৰা সহকাৰী কেন্দ্ৰ সঞ্চালক হিচাপে ২০১২ চনৰ জানুৱাৰীত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে৷
লোকনাথ গোস্বামী হৈছে অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ লেখক, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, কণ্ঠশিল্পী, সংগীত ব্যৱস্থাপক আৰু সমাজকৰ্মী।
মঘাই বোলে ঢোলৰ মাত, আমোলমোল শেৱালিৰ গোন্ধ আদিৰ নিচিনা চিৰসেউজ গীতসমূহৰ জৰিয়তে তেওঁ ব্যাপকভাৱে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
দ- বেছেৰীয়াৰ পৰা প্ৰাথমিক আৰু বেছেৰীয়া হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰথম বিভাগত মেট্ৰিকত উত্তীৰ্ণ হৈ দৰং কলেজত বিজ্ঞান শাখাত নামভৰ্তি কৰি ১৯৭৩ চনত ‘ৰসায়ন বিজ্ঞান’ত অনাৰ্চ সহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷
লোকনাথ গোস্বামীৰ জন্ম হয় তেজপুৰৰ সমীপৱৰ্তী গাঁও দ-বেছেৰীয়াত ১৯৫০ চনৰ ২৮ অক্টোবৰ তাৰিখে৷ দেউতাক আছিল মূৰাৰী সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ চন্দ্ৰকান্ত গোস্বামী আৰু মাতৃ পদ্মা দেৱী৷
ইতিমধ্যে কেন্দ্ৰত জনতা চৰকাৰৰ পতন হয় আৰু ১৯৮০ৰ ১৪ জানুৱাৰীত ইন্দিৰা গান্ধীয়ে প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰূপে দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে।
সেই বছৰৰ ৬ ডিচেম্বৰত চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰিত্বত এখন ইন্দিৰা কংগ্ৰেছৰ চৰকাৰ গঠিত হয়।
ইন্দিৰা কংগ্ৰেছৰ যদিও মাত্ৰ ৮জনহে বিধায়ক আছিল, বিভিন্ন প্ৰলোভনেৰে আন দলৰ ৪৩জন বিধায়কক ইন্দিৰা কংগ্ৰেছলৈ আনি লয়।
১৯৮২ৰ ১৩ জানুৱাৰীত কেশৱ চন্দ্ৰ গগৈ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ আসন অধিষ্ঠিত হয় যদিও প্ৰয়োজনীয় সংখ্যক বিধায়কৰ সমৰ্থন গোটাব নোৱাৰাত ৬৬ দিন পিছতে গগৈ মন্ত্ৰীসভাৰ পতন ঘটে।
জনতা পাৰ্টিৰ ৬০খন আসন তথা অন্য দলৰ সমৰ্থনত গোলাপ বৰবৰাই মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছতে অসম আন্দোলন আৰম্ভ হয়।
দলত বিসম্বাদ আৰম্ভ হোৱাত ১৯৭৯ৰ ৪ ছেপ্তেম্বৰত বৰবৰা চৰকাৰৰ পতন ঘটে আৰু যোগেন্দ্ৰনাথ হাজৰিকা মুখ্যমন্ত্ৰী হয়।
ইতিমধ্যে ৭ম বিধানসভাৰ কাৰ্যকাল শেষ হবলৈ হোৱাত চৰকাৰে নতুনকৈ বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনৰ নিৰ্বাচন ঘোষণা কৰিলে।
কিন্তু আন্দোলনকাৰী পক্ষই এই নিৰ্বাচন বৰ্জন কৰাৰ আহ্বান দিয়াত ১২৬টা সমষ্টিৰ সলনি ১০৯টা সমষ্টিতহে নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হয়।
ভোটাৰ তালিকা সংশোধন নকৰাকৈ নিৰ্বাচন নাপাতিবলৈ আন্দোলনৰ নেতৃবৃন্দই দাবী জনায় আৰু এই নিৰ্বাচন বৰ্জন আৰু প্ৰতৰোধ কৰিবলৈ ৰাইজক আহ্বান জনায়।
বিভিন্ন হিংসাত্মক ঘটনাৰ মাজত নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হয় যদিও ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ অসমীয়া অধ্যুষিত অঞ্চলত ভোটদানৰ হাৰ কম হয়।
এই পদ্ধতিত সংহতিৰ সকলো উপাদান সুনিৰ্দিষ্টভাৱে উল্লেখ কৰি দ্বিতীয় বন্ধনী { } ৰ মাজত আবদ্ধ কৰা হয় আৰু একাধিক উপাদান থাকিলে 'কমা' ব্যবহাৰ কৰি উপদান সমূহক পৃথক ভাবে প্ৰকাশ কৰা হয়।
সাধাৰণতে ক্ষতিকাৰক উদ্দীপকটো আঁতৰালে বা ৰোগী সুস্থ হ'লে বিষ আঁতৰি যায়, কিন্তু ৰিউমেটইড আথ্ৰাইটিছ, পেৰিফেৰেল নিউৰ'পেথী, কৰ্কট ৰোগৰ বিষ আদি কেইবাবছৰলৈ থাকিব পাৰে।
হস্ৰম্যাদী আৰু দীৰ্ঘম্যাদী বিষৰ পাৰ্থক্য আৰম্ভণি আৰু সমাপ্তিৰ সময় চাই ধৰা হয়; সাধাৰণতে বিষ আৰম্ভ হোৱাৰ ৩ মাহ আৰু ৬ মাহক ইয়াৰ মাপকাঠী বুলি গণ্য কৰা হয়।
আনসকলে ৩০ দিনতলৈ কম হ'লে একিউট আৰু ছমাহতকৈ বেছি হ'লে ক্ৰ'নিক বুলি ধৰে, আৰু ১ মাহৰ পৰা ৬ মাহলৈকে ছাব্‌একিউট বুলি কয়।
যদিও বিষৰ সংজ্ঞাত "অপ্ৰীতিকৰ" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়, পৰীক্ষামূলকভাৱে দেহত এনে অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰি।
ইচ্ছামৃত্যু সমৰ্কীয় তৰ্কবোৰত বিষক শেষ স্তৰৰ ৰোগীসমূহৰ জীৱন নাশ কৰাৰ যুক্তি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ইয়াৰ মতে চুলিৰ কোষৰ স্নায়ু বাদ ছালৰ সকলো স্নায়ুৰ প্ৰান্ত একেই আৰু এইবোৰৰ তীব্ৰ উদ্দীপনাতে বিষৰ সৃষ্টি হয়।
ইয়াৰ পাছত ১৯৬৫ চনত ৰনাল্ড মেলজাক আৰু পেট্ৰিক ৱালে এক দ্বাৰ নিয়ন্ত্ৰণ তত্ত্ব আগবঢ়ায়।
বিষে ব্যক্তিজনক ক্ষতিকাৰক পৰিবেশৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ, ক্ষতি হোৱা অংগ ৰক্ষা কৰিবলৈ আৰু ভৱিষ্যতে তেনে অভিজ্ঞতাৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ ইংগিত দিয়ে।
প্ৰায়বোৰ বিষেই ক্ষতিকাৰক উদ্দীপক আঁতৰিলে আৰু শৰীৰ পুনৰ ভাল হ'লে নাইকিয়া হয়, কিন্তু কেতিয়াবা ই দীৰ্ঘ সময়লৈ থাকিব পাৰে।
"ইণ্টাৰেনচনেল এচ'চিয়েচন ফ'ৰ দা ষ্টাডী অৱ পেইন" সংস্থাই ডাঙি ধৰা সংজ্ঞাৰ মতে "বিষ এক অপ্ৰীতিকৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক অভিজ্ঞতা যি প্ৰকৃত বা সম্ভাব্য কলা ক্ষতি, বা তেনে ক্ষতিৰ লগত সম্পৰ্কিত।
১৬৪৪ চনত ৰেনে ডেকাৰ্টেই তত্ত্ব আগবঢ়ায় যে বিষ এক অস্থিৰতা যি স্নায়ুৰ মাজেৰে মস্তিষ্ক পায়গৈ।
তীব্ৰ বিষত ৰোগীৰ মনোযোগ নিয়ন্ত্ৰণ, সাময়িক স্মৃতি, মানসিক নমনীয়তা , সমস্যা সমাধান আৰু তথ্য বিশ্লেষণৰ গতিৰ তাৰতম্য দেখা যায়।
খেল বা যুদ্ধৰ দৰে উত্তেজনাপূৰ্ণ সময়ত সাময়িকভাৱে বিষৰ অসংবেদনশীলতা উদ্ভৱ হ'ব পাৰে; এনে সময়ত গুৰুতৰ আঘাত পালেও কেইবাঘণ্টাৰ বাবে সৈনিক এজনে বিষ অনুভৱ নকৰে।
১৯৬০ চনত মাজুলীৰ বনগাঁও ৰঙ্গমঞ্চত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাসৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ লগতে মহিলা শিল্পীসহ ৰাস মঞ্চস্থ।
১৯৬৩ চনত সত্ৰৰ ভকতৰ জীৱন ত্যাগ কৰি বহিঃজগতত সত্ৰীয়াৰ শিক্ষাদান আৰম্ভ আৰু তিনিচুকীয়াত শঙ্কৰী সঙ্গীত বিদ্যালয় স্থাপন আৰু প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰে।
১৯৬৭ চনত গুৱাহাটীলৈ আহি স্থানীয় ভগৱতী প্ৰসাদ বৰুৱা ভৱনত সত্ৰীয়া নৃত্য, গীতবাদ্যৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান আৰম্ভ।
১৯৭৫ চনত ভাৰতৰ প্ৰয়াত ৰাষ্ট্ৰপতি ফখৰুদ্দিন আলি আহমেদৰ সৈতে ইন্দোনেচিয়ালৈ যোৱা সত্ৰীয়া নৃত্য আৰু ভাওনাৰ দলটোৰ পৰিচালকৰূপে ইন্দোনেচিয়া যাত্ৰা।
একেটা বছৰতে অসম সাহিত্য সভাৰ তিনিচুকীয়া অধিবেশনৰ সাংস্কৃতিক সন্মিলনৰ উদ্বোধক আৰু সদৌ অসম সঙ্গীত শিল্পীৰ নাজিৰা অধিবেশনত কাৰ্যকৰী সভাপতি নিৰ্বাচিত।
১৯৯১ চনত সত্ৰ মহাসভাৰ আজীৱন সদস্য আৰু সাংস্কৃতিক উপদেষ্টা আৰু ডিগবৈত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ অধিবেশনত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে সত্ৰীয়া নৃত্য প্ৰদৰ্শন।
১৯৯৮ চনত জিতেন্দ্ৰনাথ সঙ্গীত মহাবিদ্যালয়ৰদ্বাৰা প্ৰদত্ত সঙ্গীতাচাৰ্য উপাধি লাভ আৰু আকাশবাণীযোগে প্ৰচাৰিত যুগল দাসদ্বাৰা ৰচিত 'বায়নৰ খোল’নাটৰ মূল চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ।
সঙ্গীত-নাটক অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা ৰসেশ্বৰ শইকীয়া বৰবায়নে সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ কৰাত অগ্ৰনী ভূমিকা পালন কৰি থৈ গৈছে।
১৯৪৪ চনৰ ৪ নৱেম্বৰ তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত মাদ্ৰাজ প্ৰেচিডেন্সিৰ তিৰুপতিত পদ্মাৱতী বন্দ্যোপাধ্যায়ৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁলোক নতুন দিল্লীৰ গল মাৰ্কেটৰ কাষত থাকোঁতে ওচৰতে লেডী হাৰ্ডিং মেডিকেল কলেজৰ মেডিচিন বিভাগৰ অধ্যাপক ডাঃ এছ. আই. পদ্মাৱতী বাস কৰিছিল।
তেওঁৰ মাতৃৰ অসুস্থতা আৰু চাফদাৰজোং হস্পিটেলত লাভ কৰা অভিজ্ঞতা আৰু চুবুৰীয়াত একে নামৰ মহিলা চিকিৎসক বাস কৰাৰ পৰা তেওঁ ডাঙৰ হৈ চিকিৎসক হবলৈ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল।
এয়াৰ মাৰ্শ্বাল পদ্মাৱতী বন্দ্যোপাধ্যায়, পিভিএছএম, এভিএছএম, ভিএছএম ভাৰতীয় বায়ুসেনাৰ প্ৰাক্তন তিনি তাৰকাযুক্ত বিষয়া।
তেওঁ ভাৰতীয় বায়ুসেনাৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ পদবী এয়াৰ মাৰ্শ্বাল পদত অধিষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম মহিলা।
তেওঁ কিৰৰী মল কলেজত প্ৰিমেডিকেল অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু তাৰপিছত ১৯৬৩ চনত আৰ্মড ফৰ্চ মেডিকেল কলেজত যোগদান কৰে।
চীনা ভাষা হৈছে চীন দেশৰ ৰাষ্ট্ৰভাষা তথা চীনা-তিব্বতীয়া ভাষা পৰিয়ালৰ চীনাতিক নামৰ ভাষাৰ ঠালটো।
স্থানভেদে চীনা ভাষা বহুত প্ৰকাৰৰ বৈচিত্ৰতাৰ বাবে কিছু ভাষাবিদে ইয়াক এটা ভাষা পৰিয়ালৰ সৈতে মিলাব খোজে।
চীনা ভাষাৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন লেখনি চাঙ বংশ শিলালিপিৰ দিনৰ পৰা পোৱা যায়, যি ১২৫০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত জ্ঞাত হৈছিল।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত অৰ্থব্যৱস্থাৰ ফালৰ পৰা মানক চীনা ভাষাই বৰ্তমান আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিৰ্দিষ্ট বিদ্যালয় কিছুমানটো বিশেষ স্থান পাইছে, আৰু পাশ্চাত্যত এই ভাষাটো যুৱ চামৰ মাজত বিশেষ আকৰ্ষণ সৃষ্টি কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
আনহাতে ২০১৫ চনত ত্ৰিছৰ পৰা পঞ্চাশ হাজাৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰীয়ে চীনা ভাষা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত শিকি আছিল।
বিভিন্ন অংশত চীনা ভাষাৰ সুৰ বিভিন্ন হয় কিন্তু বিশেষকৈ মধ্য চীনৰ ক্ষেত্ৰত ই অধিক তলৰ স্তৰৰ সুৰ হয়।
১৯৬৮ চনত বুটি ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে আৰু দিল্লীস্থ ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ কৰ্ম এটাত যোগদান কৰে।
তাৰ কেইদিনমানৰ পিছতে প্ৰধান মন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীৰ উদ্যোগত আয়োজিত হোৱা "নেহৰু স্মাৰক বক্তৃতা"ৰ এক বিশেষ নৈশভোজৰ অনুষ্ঠানত বিমলা বুটিয়ে বিক্ৰম সাৰাভাইক লগ পায়।
"ভৌতিক গৱেষণা প্ৰয়োগশালা"ৰ সেইসময়ৰ অধ্যক্ষ বিক্ৰম সাৰাভায়ে বিমলাক সেই অনুষ্ঠানতে পি.আৰ.এল.ত যোগদান কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়।
ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ সভ্য হোৱা তেখেত হৈছে প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী।
বিমলা বুটিয়ে ন'বেল বিজয়ী ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী সুব্ৰহ্মণ্যন চন্দ্ৰশেখৰৰ অধীনত গৱেষণা কৰিছিল।
তেখেতে বিক্ৰম সাৰাভাই বঁটা, আমেৰিকান পদক, আৰু ইনছা-ভাইনু বাপ্পু বঁটাকে ধৰি একাধিক বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছিল।
বিক্ৰম সাৰাভাইয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ভাৰতৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান "ভৌতিক গৱেষণা প্ৰয়োগশালা"ত বিমলা বুটিয়ে তেইশটা বছৰ কৰ্মনিৰ্বাহ কৰিছিল।
আৰু ১৯৬২ চনত চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্লাজমা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত তেখেতে ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
তেওঁৰ গৱেষণাৰ উদ্দেশ্য আছিল-প্ৰথমে এটা সাধাৰণ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰা আৰু সেইটো আৰ্হিৰ জৰিয়তে মহাকাশ, জ্যোতিৰ্বৈজ্ঞািনক আৰু প্ৰয়োগশালাৰ প্লাজমাৰ সমস্যাৰ অন্বেষণ আৰু প্ৰয়োগ কৰা।
অৰৈখিক বলবিজ্ঞানৰ পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি তেখেতে অৰৈখিক, অশান্ত আৰু বিশৃংখল প্লাজমা প্ৰক্ৰিয়াৰ কেতবোৰ নিৰীক্ষিত প্ৰপঞ্চ নিৰূপণ কৰিছিল।
ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰাৰ পাছত, তেখেত ভাৰতলৈ উভতি আহে আৰু দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপনা আৰম্ভ কৰে।
সেইটো প্ৰতিষ্ঠানত তেখেতে ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ এগৰাকী আৱাসিক গৱেষণা সহযোগী হিচাপে কাম কৰে।
১৯৮৫ চনৰ পৰা ২০০৩ চনৰ ভিতৰতে বিমলা বুটিয়ে ইটালীৰ ত্ৰিষ্টিত থকা "তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কেন্দ্ৰ"ৰ অধ্যক্ষৰ পদ অলংকৃত কৰিছিল।
এইদৰেই গীতৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰি ১৯৬৯ চন মানত, প্ৰায় উনৈশ বছৰ বয়সৰপৰা বেনাৰ্জীয়ে আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰত স্বীকৃত গায়ক ৰূপে গীত পৰিৱেশন কৰিবলৈ লয়।
পিছত অৰ্থনীতি আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিষয় ৰূপে লৈ বি বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
স্কুলত পঢ়ি থাকোঁতেই তেখেতে আন্তঃ জিলা সংগীত প্ৰতিযোগিতা সমূহত ভাগ লৈছিল আৰু বহুতো পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।
স্নাতক পঢ়ি থকাৰ সময়তে তেখেত কলেজৰ চিনিয়ৰ সুবীৰ মুখাৰ্জী আৰু সতীশ গোস্বামীৰ সান্নিধ্যলৈ আহে আৰু বেনাৰ্জীৰ জীৱনত দুয়োগৰাকীয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লয়।
পুলক বেনাৰ্জীয়ে নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, শিৱপ্ৰসাদ বৰুৱা, নৱকান্ত বৰুৱা, হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ দৰে অসমৰ বিখ্যাত গীতিকাৰ সকলৰ গীতত কণ্ঠদান কৰিছে।
নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈয়ে তেখেতৰ আত্মজীৱনী জীৱন-জীৱন বৰ অনুপমত বেনাৰ্জীৰ সৈতে কাম কৰাৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণনা কৰিছে।
বেনাৰ্জীয়ে দূৰণীৰ ৰঙ, শ্ৰীমতী মহিমাময়ী, কণিকাৰ ৰামধেনু, শেষ উপহাৰ আদি চলচ্চিত্ৰত কণ্ঠদান কৰিছে।
কেন্সাৰ ৰোগী আৰু গৃহহীন সকলৰ বাবে কাম কৰা এটি অনুষ্ঠানৰ উদোক্তা ৰূপে পুলক বেনাৰ্জীয়ে বি বৰুৱা কেন্সাৰ ইন্‌ষ্টিটিউটততো গীত পৰিৱেশন কৰিছে।
হাজৰিকাৰ কথামতেই পুলক গগৈয়ে জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ আলোচনীত ছাত্ৰাৱস্থাতে লিখা গল্প এটাৰ আধাৰত খোজ ছবিৰ চিত্ৰনাট্য লিখি উলিয়ালে।
এইখন চিত্ৰশিল্পী আৰু ৰাজনৈতিক কাৰ্টুনিষ্ট হিচাপে ইতিমধ্যে প্ৰতিষ্ঠিত পুলক গগৈৰ প্ৰথম ছবি।
২০১১ৰ ডিচেম্বৰত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হোৱা এখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত জিলা পুথিভঁৰাল প্ৰেক্ষাগৃহত খোজ ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।
নৈষ্ঠিক হিন্দু হলিৰামে গয়া, কাশী, প্ৰয়াগ, শ্ৰীক্ষেত্ৰ প্ৰভৃতি তীৰ্থ গমন কৰি প্ৰত্যেক স্থানতে বিস্তৰ দান দক্ষিণা কৰিছিল।
পূজা, হোম, শান্তি, স্বস্ত্যয়ন প্ৰভৃতিত বিশ্বাসী হলিৰামৰ নিৰ্দেশত তেওঁৰ ঘৰত বাৰমাহে বিভিন্ন পাৰ্বণ অতি সমাৰোহেৰে অনুষ্ঠিত হৈছিল।
এই স্বধৰ্মনিষ্ঠ, শিক্ষিত, দানশীল, উদাৰ-হৃদয় ব্যক্তিৰ নিকট জাতিবৰ্ণ নিৰ্বিশেষে অসমীয়া, বাঙ্গালী, হিন্দুঃস্থানী সকলোৱেই সমান ব্যৱহাৰ পাইছিল।
কথিত আছে যে, তেওঁৰ কিবা কথাত বিট্ৰিছ চাহাবৰ হাতত আত্মসন্মান লাঘৱ হোৱাত তেওঁৰ নিৰ্দেশতে সকলো কৰ্মচাৰীয়ে ধৰ্মঘট কৰি তিনি দিন কৰ্মবিৰতি পালন কৰিছিল।
পিতৃৰ অবৰ্তমানত দুৱৰীয়া বৰুৱাৰ দায়িত্ব লোৱাৰ সময়তে ১৮১৮ চনত মানৰ প্ৰথম আক্ৰমণৰ সূচনা হয়।
তেওঁ মানৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধ গঢ়ি তোলাৰ উদ্দেশ্যে বঙালহাটত তেওঁৰ অধীনত শিখ আৰু হিন্দুঃস্থানী সৈন্যৰ এটি বাহিনী সংগঠন কৰে।
সেই বাহিনীৰ সহায়ত তেওঁ মানৰ বিৰুদ্ধে যথেষ্ট বীৰত্ব প্ৰদৰ্শন কৰিলেও পৰাজয় স্বীকাৰ কৰি গুৱাহাটীৰ পৰা হাদিৰাচকীলৈ পলায়ন কৰে।
গোৱালপাৰাত থাকোঁতেই মাজুলীৰ আঁহতগুড়িৰ সত্ৰাধিকাৰ কুশদেৱ গোস্বামীৰ কন্যা প্ৰসূতিৰ লগত তেওঁৰ বিবাহ হয়।
ডেভিড স্কট চাহাবে যেতিয়া মানৰ আক্ৰমণত সৰ্বহাৰা হোৱা আসামবাসীক পুনৰ্বাসনৰ কামত নিযুক্ত হৈছিল তেতিয়া হলিৰামৰ দুৱৰীয়া বৰুৱা পৰিয়ালৰপৰা যথেষ্ট সহায় পাইছিল।
স্কট চাহাবৰ অনুগ্ৰহ লাভৰ লগে লগে হলিৰাম চন্দ্ৰকান্ত সিংহ স্বৰ্গদেৱৰো প্ৰিয়পাত্ৰ হৈ উঠে।
১৮২৫ খ্ৰীঃ এপ্ৰিল মাহত চেক্ৰেটাৰী সুইণ্টন চাহাবৰ আদেশানুযায়ী হলিৰাম গুৱাহাটী চহৰৰ কালেক্টৰী চিৰস্তাদাৰৰ পদত নিযুক্ত হয়।
চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ সৈতে মানৰ লগত হাদিৰাচকীত ৰণ কৰাৰ পিছত স্বৰ্গদেৱে তেওঁক ঢেকিয়াল ফুকন পদবী দিয়ে।
তেওঁ এচিষ্টেণ্ট মেজিষ্ট্ৰেট হোৱাৰ মাত্ৰ কেইমাহমান পাছতে তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ অৱনতি হোৱাত প্ৰথমা পত্নী আৰু পুত্ৰ আনন্দৰাম সহ স্বাস্থ্য পৰিবৰ্তনৰ বাবে উমানন্দত বাস কৰিবলৈ লয়।
তেওঁ ফ্ৰেইবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ স্নাতক আৰু বন বিশ্ববিদ্যালয়ত পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰৰ লগতে ১৯৭৮ চনত পিএইচডি কৰিছিল।
তাৰ পিছত তেওঁ কেমব্ৰিজ, মেছাচুচেটছৰ হাৰ্ভাৰ্ড-স্মিথচনিয়ান পদাৰ্থজ্যোতিৰ্বিজ্ঞান কেন্দ্ৰত কাম কৰে।
তেওঁ মেক্সপ্লেংক বৰ্হিজাগতিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ সহযোগী সঞ্চালক আৰু ১৯৮৮ চনৰ পৰা মিউনিক লুডৱিগ মেক্সিমিলান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় অধ্যাপক।
১৯৯৯ চনৰ পৰা তেওঁ কেলিফোৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, বাৰ্কলেত সম্পূৰ্ণ অধ্যাপক হিচাপে যুটীয়া নিযুক্তি লাভ কৰিছে।
ইয়াৰ লগতে তেওঁ মিউনিক লুডৱিগ মেক্সিমিলান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক আৰু কেলিফোৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, বাৰ্কলেৰ এমিৰিটাছ অধ্যাপক।
২০২০ চনত তেওঁ এণ্ড্ৰিয়া এম. ঘেজৰ সৈতে যুটীয়াভাবে "আমাৰ তাৰকাৰাজ্যৰ কেন্দ্ৰত এটা অতিভৰযুক্ত সংকোচনশীল বস্তু আৱিষ্কাৰৰ বাবে" পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটাৰ আধা অংশ লাভ কৰে।
নোবেল বঁটাৰ বাকী আধা অংশ ৰ'জাৰ পেনৰ'জে "কৃষ্ণগহ্বৰ গঠন আপেক্ষিকতাবাদৰ সাধাৰণ তত্ত্বৰ এক শক্তিশালী পূৰ্বানুমান" আৱিষ্কাৰৰ বাবে লাভ কৰে।
তেওঁ আৰু তেওঁৰ দলে জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ ভূমি আৰু মহাকাশ ভিত্তিক সঁজুলি বিকাশত সক্ৰিয়ভাৱে কাম কৰি আহিছে।
ইয়াৰ তেওঁলোকে দেখুৱায় যে চাগিটেৰিয়াছ এ*ৰ নামৰ এটা অতিভৰযুক্ত বস্তুৰ চাৰিওফালে এই তৰা সমূহে গতি কৰে।
ই তেওঁলোকক সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ সূত্ৰৰ সহায়ত আপেক্ষিক বেগৰ দ্বাৰা ৰেডশ্বিফ্টৰ পূৰ্বানুমানত সহায়ক হৈছিল।
শেষত মন কুমলাত দুৰ্বাসা ঋষিয়ে উপায় এটা দিলে যে দুষ্মন্তই প্ৰথমে শকুন্তলাক চিনি নাপাব, কিন্তু কিবা এটা স্মৃতিচিহ্ন দেখুৱাব পাৰিলে তেওঁৰ পূৰ্বৰ কথা মনত পৰিব।
শকুন্তলা ভূপেন হাজৰিকা পৰিচালিত কালিদাসৰ অভিজ্ঞানম শকুন্তলম নাটৰ ওপৰত আধাৰিত এখন পৌৰাণিক বিষয়ক অসমীয়া কথাছবি।
ছবিখনে ৯ম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবি শিতানত ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰূপৰ পদক পাইছিল।
মূল ছবিখন ক’লা-বগা আছিল যদিও “প্ৰথম প্ৰহৰ ৰাত্ৰি” শীৰ্ষক গীতটো ৰঙীন ফিল্মত চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছিল।
কালিদাস ৰচিত অভিজ্ঞানম শকুন্তলমৰ প্ৰখ্যাত দুষ্মন্ত-শকুন্তলাৰ প্ৰেমকথাৰ আধাৰত ছবিখনৰ কাহিনী নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
দেহৰ অভ্যন্তৰত কোৱান'চাইট কোষৰ দ্বাৰা আবৃত স্পঞ্জোচিল নামৰ গহ্বৰ থাকে যি অছকুলাম নামৰ ডাঙৰ আকাৰৰ ছিদ্ৰেৰে বাহিৰলৈ উন্মুক্ত হৈ থাকে।
দেহপ্ৰাচীৰ অষ্টিয়া নামৰ অসংখ্য ক্ষুদ্ৰাকৃতিৰ ছিদ্ৰ বিশিষ্ট, এইবোৰ প'ৰচাইট নামৰ কোষৰ দ্বাৰা গঠিত।
দেহত ফ্লেজেলা বিশিষ্ট কোষ পিনাক'চাইট আৰু কোৱান'চাইটৰ দ্বাৰা পৰিবেষ্টিত এক বা একাধিক প্ৰকোষ্ঠ থাকে।
ইহঁতৰ দেহ ফুলদানি আকৃতিৰ , চুঙা আকৃতিৰ , নলাকাৰ , কুচন আকৃতিৰ ইত্যাদি আৰু প্ৰতিসাম্যতা অপ্ৰতিসম অথবা পাৰ্শ্বীয় প্ৰতিসম ।
উভৰ স্তৰৰ মাজত সাধাৰণতে অকোষীয় মেছেনকাইম ধাত্ৰ থাকে য'ত স্পিকিউল , স্পঞ্জিন আৰু এমিবয়ড কোষ দেখিবলৈ পোৱা যায়।