polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
শ্বাজিবু নোংমা পানবা মণিপুৰৰ “সনামহীবাদী’’ লোকসকলে “চান্দ্ৰ বৰ্ষপূৰ্তি’’ত কৰা এক উৎসৱ, যাক মীতেই চেইৰাওবা বা শ্বাজিবু চেইৰাওবা বুলিও কোৱা হয়৷ “শ্বজিবু নোংমা পানবা’’ নামটো মণিপুৰী শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে; শ্বাজিবুৰ অৰ্থ বছৰৰ প্ৰথম মাহ যিটো সাধাৰণতে মেইটেই পঞ্জিকা অনুসৰি এপ্ৰিল মাহৰ ভিতৰত পৰে; নোংমাৰ অৰ্থ মাহৰ প্ৰথম তাৰিখ আৰু পানবাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে শ্বাজিবু মাহৰ প্ৰথম দিন।
মণিপুৰৰ দৰেই হিন্দু চন্দ্ৰ পঞ্জিকা অনুসৰি কৰ্ণাটক, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু ভাৰতৰ আন বহু ৰাজ্যতো একেদিনাই “চান্দ্ৰ নৱবৰ্ষ’’ পালন কৰা হয়।
নৈবেদ্য অৰ্পণ অনুষ্ঠানৰ পিছত ভোজৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা ব্যঞ্জন আত্মীয় আৰু চুবুৰীয়াৰ সৈতে বিনিময় কৰা হয় আৰু এই প্ৰথাক “মথেল লানবা’’ বুলি কোৱা হয় আৰু তাৰ পিছত ভোজ আৰম্ভ হয়।
বিশ্বাস কৰা হয় যে নতুন বছৰৰ প্ৰথম দিনটোত কৰা যিকোনো কামেই বছৰটোৰ বাকী সময়খিনিতো হৈ থাকিব অৰ্থাৎ সেইদিনা যদি আপুনি সুখী আৰু সুস্থ হৈ থাকে তেন্তে বছৰৰ বাকী সময়খিনি সুখী আৰু সুস্থ হৈ থাকিব।
মেইটেই লোকসকলে এই উৎসৱটো অতি ধুমধামেৰে উদযাপন কৰে; উৎসৱ উপলক্ষে পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ সমাৱেশ হয় আৰু দুপৰীয়াৰ আহাৰ গ্ৰহণৰ বাবে আড়ম্বৰপূৰ্ণ ভোজ “ডি ৰিগ’ৰ’’ আয়োজন কৰে৷।
দিনটোৰ আৰম্ভণিতে, প্ৰাৰম্ভিক কাম হিচাপে পুৱাৰ ভাগত মেইটেই দেৱতাক “সনামহী’’ক উদ্দেশ্যি ফল-মূল, শাক-পাচলি, চাউল আৰু অন্যান্য কেঁচা খাদ্য সামগ্ৰীৰ অৰ্পণ কৰা হয়৷
পূজাৰী লাইনিংথৌ ’সানামহী’ৰ পৰা আশীৰ্বাদ পোৱাৰ পিছত অযুগ্ম সংখ্যাৰ খাদ্যৰ সম্ভাৰ প্ৰস্তুত কৰি প্ৰসাদ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ পৰম্পৰাগত অনুসৰি ঘৰৰ পুৰুষসকলে ৰন্ধনকাৰ্য সম্পন্ন কৰে, মহিলাসকলে উপাদানসমূহ কাটি-কুটি ৰন্ধনৰ কামত সহায় কৰে।
একাদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ মুৰাছাকি ছিকিবুৰ জাপানীজ গ্ৰন্থ টেল অৱ গেঞ্জীক কেতিয়াবা আখ্যানমূলক ৰূপত অন্তৰংগতাৰ অভিজ্ঞতাৰ আৰম্ভণিৰ ব্যৱহাৰৰ ভিত্তিত বিশ্বৰ প্ৰথমখন উপন্যাস হিচাপে অভিহিত কৰা হৈছে।
ডন কুইক্সোটৰ লেখক মিগেল ডি চাৰ্ভাণ্টেছক ক আধুনিক যুগৰ প্ৰথম উল্লেখযোগ্য ইউৰোপীয় ঔপন্যাসিক হিচাপে সঘনাই উল্লেখ কৰা হয়।
সাহিত্যিক বুৰঞ্জীবিদ ইয়ান ৱাটে দ্য ৰাইজ অৱ দ্য নভেল গ্ৰন্থত যুক্তি দিছিল যে আধুনিক উপন্যাসখনৰ জন্ম হৈছিল ১৮ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে।
ইয়াৰ উৎপত্তি প্ৰাচীন গ্ৰীক আৰু ৰোমান উপন্যাসত, চিভাল্ৰিক ৰোমাঞ্চত আৰু ইটালীৰ ৰেনেছাঁ উপন্যাসৰ পৰম্পৰাৰ আধাৰত সম্পন্ন হৈছে।
প্ৰাচীন ৰোমাঞ্চৰ ৰূপটোক ৰমন্যাসবাদে পুনৰুজ্জীৱিত কৰিছিল, বিশেষকৈ ৱালটাৰ স্কটৰ ঐতিহাসিক ৰোমাঞ্চ আৰু গথিক উপন্যাসখনে।
এম.এইচ.আব্ৰামছ আৰু ৱালটাৰ স্কটকে ধৰি একাংশই যুক্তি দিছে যে উপন্যাস হৈছে এখন কল্পকাহিনী আখ্যান যিয়ে এখন সমাজৰ অৱস্থাৰ বাস্তৱিক চিত্ৰণ প্ৰদৰ্শন কৰে।
আনহাতে ৰোমাঞ্চে যিকোনো কাল্পনিক আখ্যানক সামৰি লয় যিয়ে আচৰিত বা অস্বাভাৱিক কাণ্ডৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
গদ্য কল্পকাহিনীৰ দীঘলীয়া গ্ৰন্থৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য বৰ্তমানৰ ইংৰাজী শব্দটো ইটালীয় ভাষাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে।
নাথানিয়েল হথৰ্ন,হাৰ্মান মেলভিল, এন ৰেডক্লিফ, জন কাউপাৰ পাউইছ আদিৰ দৰে একাংশ ঔপন্যাসিকে তেওঁলোকৰ উপন্যাসক বৰ্ণনা কৰিবলৈ "ৰোমাঞ্চ" শব্দটো পছন্দ কৰিছিল।
ইয়াক ৰোমাণ্টিক প্ৰেমৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা বিশেষ ধৰণৰ কল্পকাহিনীৰ ধাৰাৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত কৰা উচিত নহয়।
সাধাৰণতে জৰায়ু/প্ৰজনন তন্ত্ৰৰ কিছুমান দুৰ্গম আৰু গুৰুতৰ অৱস্থাৰ প্ৰতিকাৰৰ বাবে ঔষধ বা অন্যান্য অস্ত্ৰোপচাৰৰ বিকল্প শেষ হোৱাৰ পিছত শেষ উপায় হিচাপে হিষ্টেৰেকটমীৰ পৰামৰ্শ দিয়া হয়।
এডিন’মাইঅ’ছিছ: এণ্ডোমেট্ৰিয়াছিছৰ এটা প্ৰকাৰ, য’ত জৰায়ুৰ আৱৰণ জৰায়ুৰ বেৰৰ পেশীৰ ভিতৰলৈ আৰু কেতিয়াবা ইয়াৰ মাজেৰেও বৃদ্ধি পায়।
ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ত গধুৰ ৰক্তক্ষৰণ: এসপ্তাহতকৈ অধিক সময় ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ত অনিয়মিত বা অত্যধিক ৰক্তক্ষৰণ।
এই পেশীবহুল অকৰ্কট ৰোগৰ টিউমাৰবোৰ একক ৰূপত বা গোটত বিকশিত হ'ব পাৰে আৰু ইয়াৰ ফলত অত্যধিক বিষ আৰু ৰক্তক্ষৰণ হ'ব পাৰে।
জৰায়ুৰ প্ৰলেপচ: যেতিয়া পেলভিক ফ্ল’ৰৰ পেশী দুৰ্বল বা টানি যোৱাৰ বাবে জৰায়ু তললৈ নামি যায় যাৰ ফলত অধিক গুৰুতৰ ক্ষেত্ৰত জৰায়ু যোনিৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে।
প্ৰজনন প্ৰণালীৰ কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিৰোধ: বিশেষকৈ যদি প্ৰজনন প্ৰণালীৰ কৰ্কট ৰোগৰ এক শক্তিশালী পাৰিবাৰিক ইতিহাস থাকে (বিশেষকৈ বি আৰ চি এ1 বা বি আৰ চি এ2 পৰিৱৰ্তনৰ সৈতে স্তন কৰ্কট, বা এনে কৰ্কট ৰোগৰ পৰা আৰোগ্য হোৱাৰ অংশ হিচাপে হিষ্টেৰেকটমী কৰা হয়।
স্ত্ৰীৰোগ সম্পৰ্কীয় কৰ্কট ৰোগ: হিষ্টেৰেকটমীৰ প্ৰকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি, কৰ্কট ৰোগ বা এণ্ডোমেট্ৰিয়াম, গ্ৰীৱা বা জৰায়ুৰ প্ৰাক-কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসাত হিষ্টেৰেকটমীয়ে সহায় কৰিব পাৰে।
হিজড়া ৰ লিংগ পৰিৱৰ্তন: লিংগ ডিছফ'ৰিয়া, ভৱিষ্যতৰ স্ত্ৰীৰোগ সমস্যা প্ৰতিৰোধ, আৰু লিংগ পৰিৱৰ্তনত সহায় কৰে
এই পদ্ধতিত কেতিয়াবা জৰায়ুৰ জৰায়ুৰ মুখ, ডিম্বাশয় , ফেল’পিয়ান টিউব , আৰু চাৰিওফালৰ অন্যান্য গঠন আঁতৰোৱা আদিও হিষ্টেৰেকটমীৰ লগত জড়িত হ’ব পাৰে।
স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞৰ দ্বাৰা কৰা হিষ্টেৰেকটমী সম্পূৰ্ণ (জৰায়ুৰ শৰীৰ, ফাণ্ডাছ আৰু জৰায়ুৰ মুখ আঁতৰোৱা; প্ৰায়ে "সম্পূৰ্ণ" বুলি কোৱা হয়) বা আংশিক (জৰায়ুৰ দেহটো অক্ষত অৱস্থাত ৰাখি জৰায়ুৰ শৰীৰ আঁতৰোৱা; ইয়াক "ছুপ্ৰাচাৰ্ভাইকেল" বুলিও কোৱা হয়) হ'ব পাৰে।
জৰায়ু আঁতৰাই পেলালে ৰোগীয়ে সন্তান জন্ম দিব নোৱাৰে আৰু অস্ত্ৰোপচাৰৰ বিপদৰ লগতে দীৰ্ঘম্যাদী প্ৰভাৱো থাকে, গতিকে সাধাৰণতে আন চিকিৎসাৰ বিকল্প উপলব্ধ নহ’লে বা বিফল হ’লেহে অস্ত্ৰোপচাৰ কৰাটো চিন্তা কৰা হয়।
আমেৰিকাত চিজাৰিয়ান অস্ত্ৰোপচাৰৰ পিছত ই দ্বিতীয় সৰ্বাধিক স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞৰ অস্ত্ৰোপচাৰ।
প্ৰায় ৬৮ শতাংশ এণ্ডোমেট্ৰিয়াছিছ, অনিয়মিত ৰক্তক্ষৰণ আৰু জৰায়ুৰ ফাইব্ৰইড আদি অৱস্থাৰ বাবে কৰা হয়।
এই অস্পষ্টতাৰ কাৰণ হ’ল যে তেওঁক মূলতঃ নেপালৰ ট্ৰেন্সমিছন অৱ দ্য মাদাৰ নামৰ এটা সৰু ধৰ্মীয় গোট নেৱাৰ সকলেহে পূজা কৰে।
শাৰীৰিক আৰু ৰূপকভাৱে তেওঁ যথেষ্ট অনন্য দেৱী হ’লেও আন, ভাৰতত পূজ্য অধিক পৰিচিত দেৱীৰ সৈতেও তেওঁৰ বহুতো সাধাৰণ বৈশিষ্ট্য আছে।
কুব্জিকাৰ অস্পষ্টতাৰ আন এটা কাৰণ হ’ল তেওঁক কেৱল কৌল তন্ত্ৰতহে পোৱা যায়, বিশেষকৈ শাক্ত কৌল তন্ত্ৰত।
যদিও এটা সময়ত কুব্জিকা দক্ষিণ ভাৰতীয় দেৱী আছিল বুলি নিৰ্ণয় কৰা হৈছে, তথাপিও তেওঁৰ নামত উৎসৰ্গিত বেছিভাগ পাণ্ডুলিপি বিশেষকৈ কুব্জিকামাতাতন্ত্ৰ, নেপালত পোৱা গৈছে, য'ত কুব্জিকাক মূলতঃ পূজা কৰা হয়।
আদিশক্তিৰ অন্যতম মূল দিশ হিচাপে কুবজিকাৰ পূজা খ্ৰীষ্টীয় দ্বাদশ শতিকাত এক মূখ্য পূজা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
১০৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ আশে-পাশে কুব্জিকা পৰম্পৰাৰ উৎপত্তি হৈছিল আৰু তৰ্কতন্ত্ৰৰ আধাৰত দেৱতা আৰু মন্ত্ৰৰ এক নতুন ব্যৱস্থা আছিল।
পূৰ্বৰ তান্ত্ৰিক দেৱতাৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ সন্নিৱিষ্ট কৰা জটিল মূৰ্তি কুব্জিকা দেৱীৰ নামেৰে ইয়াৰ নামকৰণ কৰা হৈছে।
এবাৰ প্ৰভু নৱত্মান/ শিৱই তেওঁৰ পত্নী বক্ৰিকাক আলিংগন কৰিছিল আৰু সংগমৰ এই সময়ত দেৱীয়ে হঠাতে লাজ অনুভৱ কৰিছিল আৰু নিজৰ শৰীৰটো বেঁকা কৰি "কুব্জিকা" বা বক্ৰিকা নাম লাভ কৰিছিল।
ইয়াত তেওঁ ডিচিএম শ্ৰীৰাম গ্ৰুপৰ কলা পৃষ্ঠপোষক তথা লালা চৰত ৰামৰ পত্নী সুমিত্ৰা চৰত ৰামৰ সৈতে যোগাযোগ কৰে।
সুমিত্ৰা চৰত ৰামে দিল্লীৰ এটা সৰু পৰিবেশ্য কলা সংস্থা ‘ঝংকাৰ’ গঠন কৰিছিল আৰু ১৯৫২ চনত শ্ৰীৰাম ভাৰতীয় কলা কেন্দ্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ পথ প্ৰশস্ত কৰিছিল।
পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ দিল্লীৰ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ' আৰু চৰকাৰী টিভি চেনেল দূৰদৰ্শনৰ প্ৰযোজক হয়।
ইফালে দিল্লীলৈ অহাৰ পিছত পিছত প্ৰথমে তেতিয়াৰ ভাৰতীয় কলা কেন্দ্ৰত শিক্ষক, ৰামপুৰ-সাহাসৱান ঘৰানাৰ গুৰু ওস্তাদ মুস্তাক হুছেইন খান আৰু পিছলৈ বেনাৰচ ঘৰানাৰ ৰছুলন বাঈৰ অধীনত সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ পুনৰ আৰম্ভ কৰে।
পৰৱৰ্তী সময়ত ১৯৫০ৰ দশকত তেওঁ ৰামপুৰ-সাহাছৱান ঘৰৰ ওস্তাদ মুস্তাক হুছেইন খান আৰু বেনাৰস ঘৰানাৰ ৰছুলন বাঈৰ প্ৰশিক্ষণ লয়।
কলকাতাৰ এটা অভিজাত পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা দেৱীয়ে ১৬ বছৰ বয়সত কাপুৰথালা ৰাজ্যৰ ৰাজকীয় পৰিয়ালত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু ১৯৪৯ চনত স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছতহে কনচাৰ্টত গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু দিল্লীলৈ স্থানান্তৰিত হয়।
খুৰাক পঞ্চুৱে স্থানীয় থিয়েটাৰ এখনত অনুষ্ঠিত আংগুৰবালাৰ কনচাৰ্টলৈ লৈ যোৱাৰ পিছত তেওঁ সংগীতৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈ উঠে।
অৱশেষত তেওঁ বংগৰ খয়াল পৰম্পৰাক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ বাবে পৰিচিত বিখ্যাত কণ্ঠশিল্পী আৰু শিক্ষক গিৰিজা শংকৰ চক্ৰৱৰ্তীৰ অধীনত ৯ বছৰ সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ লয়।
১৯৩৪ চনত ১৬ বছৰ বয়সত ৰাজকীয় প্ৰদেশ কাপুৰথালাৰ ৰাজা চৰণজিৎ সিঙৰ তৃতীয় পুত্ৰ ৰিপজিৎ সিঙৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।
স্বামী জীয়াই থকালৈকে তেওঁক গাবলৈ দিয়া হোৱা নাছিল যদিও ১৯৫৩ চনত স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছতহে তেওঁ গীত গাবলৈ লয়।
থুমৰীক ফলপ্ৰসূভাৱে পৰিবেশন কৰাৰ বাবে তেওঁ নাট্য শাস্ত্ৰত অন্তৰ্ভূক্ত আঠ ধৰণৰ নায়িকাৰ বিৱৰণ থকা নায়িকা ভেদ অধ্যয়ন কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল।
তেওঁলোকে পুৰুষ উত্তৰাধিকাৰী জন্ম দি ডাঙৰ-দীঘল কৰি পৰিয়ালৰ বংশ অব্যাহত ৰখাৰ নিশ্চয়তা দিব বুলি আশা কৰা হৈছিল।
পৰম্পৰাগত কোৰিয়ান সমাজত শৈক্ষিক শিক্ষাক মহিলাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি গণ্য কৰা হোৱা নাছিল আৰু মাত্ৰ কেইজনমানেহে আনুষ্ঠানিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
১৯ শতিকাত খ্ৰীষ্টান মিছনেৰীসকলেই ছোৱালীৰ বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল, যাৰ ফলত কোৰিয়ান যুৱতীসকলে আধুনিক শিক্ষা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
উদাহৰণস্বৰূপে, মহিলা শ্বেমানসকলক দুষ্ট আত্মাক খেদি পঠিয়াই ৰোগ নিৰাময় কৰিবলৈ, খৰাঙৰ সময়ত বৰষুণৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ বা ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিবলৈ মাতি অনা হৈছিল।
যদিও নতুন শাসন ব্যৱস্থাই মহিলাসকলক ঘৰৰ বাহিৰত শ্ৰমিক শক্তিত অধিক সমভাৱে অংশগ্ৰহণ আৰু শিক্ষাৰ অধিক সুবিধা আনিলে, তথাপিও মহিলাসকলক পুৰুষতকৈ নীচ বুলি গণ্য কৰা হৈ থাকিল।
উদাহৰণস্বৰূপে; পুত্ৰৰ শক্তিশালী পছন্দ আৰু বেছিভাগ ঘৰুৱা কাম কৰিবলৈ মহিলাসকলৰ ওপৰত পেলোৱা বোজা, আৰু প্ৰাথমিক আৰু উচ্চ মধ্যবিদ্যালয় দুয়োটা পৰ্যায়তে ল’ৰা-ছোৱালীক পৃথক কৰাৰ প্ৰথাই নিশ্চিত কৰা বিভিন্ন লিংগ ভূমিকা।
কিন্তু চাৰি বছৰীয়া বিশ্ববিদ্যালয় ব্যৱস্থাত চিকিৎসা, জীৱবিজ্ঞান আৰু বিদেশী ভাষা আৰু সাহিত্যত মেজৰ কৰা মহিলাসকলৰ সংখ্যা অধিক যেন লাগে।
উত্তৰ কোৰিয়া এখন অতি পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজ হৈয়েই আছে, আৰু দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ শেষৰ পৰা আজিলৈকে পৰিয়ালৰ ক্ষেত্ৰ আৰু ৰাজহুৱা ক্ষেত্ৰখনত নাৰীৰ ভূমিকা কেইবাবাৰো সলনি হৈছে।
যুদ্ধৰ পিছত নাৰীক সমাজবাদী অৰ্থনীতিত বৃহৎ সংখ্যক নামভৰ্তি কৰা হয়, আৰু দেশৰ পুনৰ্গঠনত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰা হয়।
কিন্তু পিছৰ দশকবোৰত অৰ্থনীতিৰ উন্নতিৰ লগে লগে কৰ্মশক্তিত মহিলাৰ প্ৰয়োজনীয়তা কম হৈ পৰিল আৰু অধিক পৰম্পৰাগত ভূমিকা গ্ৰহণৰ দিশত আগবাঢ়িল।
১৯৭২ চনৰ সংবিধানত দৃঢ়তাৰে কোৱা হৈছিল যে "নাৰীয়ে পুৰুষৰ সৈতে সমান সামাজিক মৰ্যাদা আৰু অধিকাৰ লাভ কৰে।
" ১৯৯০ চনৰ সংবিধানত উল্লেখ আছে যে ৰাজ্যই সমাজত নাৰীসকলৰ উন্নতিৰ বাবে বিভিন্ন পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে।
২০১৫ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত উইলিয়াম হেগৰ পদত উত্তৰ য়ৰ্কশ্বিৰ ৰিচমণ্ডৰ পৰা চুনাক সদনলৈ নিৰ্বাচিত হয়।
২০১৮ চনৰ ৰিচফুলত তেখেতে টেৰেছা মে'ৰ দ্বিতীয় চৰকাৰলৈ স্থানীয় চৰকাৰৰ সংসদীয় উপ-ৰাজ্য সচিব হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।
মে'ৰ পদত্যাগ কৰাৰ পিছত, চুনাকে বৰিছ জনছনৰ সংৰক্ষণবাদী নেতা হ'বলৈ প্ৰচাৰ অভিযানত সমৰ্থন কৰিছিল।
ফেব্ৰুৱাৰী ২০২০ত কেবিনেট ৰিচফুলত জাভিদৰ পদত্যাগ হোৱাৰ পিছত চুনাকক ছাজিদ জাভিদৰ ঠাইত আৰ্থিক বিভাগৰ চেন্সেলৰ হিচাপে নিযুক্ত কৰে।
চেন্সেলৰ হিচাপে, চুনাক ক'ভিড-১৯ মহামাৰীৰ বাবে চৰকাৰৰ বিত্তীয় প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু ইয়াৰ অৰ্থনৈতিক প্ৰভাৱৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰসিদ্ধ আছিল, যাৰ ভিতৰত আছিল ক'ৰ'নাছ নিয়োগ ৰক্ষণাবেক্ষণ আৰু আঁচনি।
চুনাকে জ'নছনক স্থানান্তৰ কৰিবলৈ সংৰক্ষণবাদী দলৰ নেতৃত্ব নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে আৰু সদস্যসকলৰ ভোটত লিজ ট্ৰাছক পৰাস্ত কৰে।
চুনাক ১৯৬০ৰ দশকত পূব আফ্ৰিকাৰ পৰা ব্ৰিটেইনলৈ প্ৰব্ৰজন কৰা ভাৰতীয় বংশৰ পিতৃ- মাতৃৰ গৰ্ভত ছাউথ এম্পটনত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
তেওঁ উইনচেষ্টাৰ কলেজত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল, অক্সফ'ৰ্ডৰ লিংকন কলেজত দৰ্শন, ৰাজনীতি আৰু অৰ্থনীতি অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু ষ্টেনফ'ৰ্ট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ফুলব্ৰাইট স্কলাৰ হিচাপে এম.বি.এ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
ষ্টেনফ'ৰ্ডত থাকোতেই তেওঁ তেওঁৰ ভৱিষ্যত পত্নী অক্ষতা মৰ্টি, ভাৰতীয় বিলিয়নাৰ এন আৰ নাৰায়ণ মৰ্টিৰ কন্যাক লগ পায়।
স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত, চুনাকে গ'ল্ডেন ছেক্সত কাম কৰিছিল আৰু পিছত হেডজ ফাণ্ড ফাৰ্ম ' আৰু ত অংশীদাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল।
আন এটা চৰকাৰৰ সংকটত ট্ৰাছ পদত্যাগ কৰাৰ পিছত, তেওঁ বিনা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰে সংৰক্ষণবাদী দলৰ নেতা হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়।
তেওঁ ২০২২ চনৰ ২৫ অক্টোবৰত প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু এই পদত অধিষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম ব্ৰিটিছ এছিয়ান আৰু হিন্দু হিচাপে পৰিগণিত হয়।
২৯-৩২ নূহে তেওঁৰ সততাৰ প্ৰতিবাদ কৰে - তেওঁৰ দৰিদ্ৰ অনুগামীসকলক আঁতৰাই নিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে - এজন দৰ্শক বা স্বৰ্গদূত বুলি ভবা টোপনি ৰক্ষা কৰে
১৪-১৫ তেওঁ কাফেৰসকলক প্ৰত্যাহ্বান জনাই ছেদ নকৰা সকলক ইয়াৰ দৰে দহটা অধ্যায় প্ৰস্তুত কৰিবলৈ বা মুছলমান হ'বলৈ প্ৰত্যাহ্বান জনাইছে
৮০ স্বৰ্গদূতসকলে লটক চহৰ এৰি যাবলৈ আৰু তেওঁৰ লোক আৰু তেওঁৰ পত্নীৰ ওপৰত হোৱা ধ্বংসৰ বিষয়ে অৱগত কৰিবলৈ সতৰ্ক কৰি দিছিল
৮৮-৯০ চুয়াইবে তেওঁৰ সততাৰ প্ৰতিবাদ কৰে আৰু তেওঁলোকক নোহ, , আৰু লটৰ লোকসকলৰ ভাগ্য ৰক্ষা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে
৫৪-৫৭ হুদ তেওঁৰ সততাৰ প্ৰতিবাদ কৰে আৰু তেওঁক তেওঁলোকৰ ষড়যন্ত্ৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ ঈশ্বৰৰ ওপৰত তেওঁৰ বিশ্বাস ঘোষণা কৰে
প্ৰকাশৰ সময় আৰু প্ৰাসংগিক পৃষ্ঠভূমিৰ সন্দৰ্ভত , ই হৈছে পূৰ্বৰ "মক্কান ছূৰা", যাৰ অৰ্থ হৈছে ইয়াক মদিনাত পিছৰ পৰিৱৰ্তে মক্কাত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
১৯৩০ চনত স্থানীয়ভাৱে নিৰ্বাচিত আৰু নিৰ্বাচিত হোৱাৰ অধিকাৰকে ধৰি তুৰস্কই মহিলাসকলক সম্পূৰ্ণ ৰাজনৈতিক অধিকাৰ প্ৰদান কৰে।
তুৰ্কীৰ সংবিধানৰ দশম অনুচ্ছেদত লিংগৰ ভিত্তিত ৰাজ্যিক বা ব্যক্তিগত যিকোনো বৈষম্য নিষিদ্ধ কৰা হৈছে।
তুৰস্কৰ মহিলাসকলে নিয়োগৰ ক্ষেত্ৰত আৰু কিছুমান অঞ্চলত শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট বৈষম্যৰ সন্মুখীন হৈছে।
নাৰীৰ সাক্ষৰতাক প্ৰসাৰিত কৰাৰ বাবে কেইবাটাও অভিযান সফলতাৰে গ্ৰহণ কৰা হৈছে যদিও মাধ্যমিক শিক্ষাত এতিয়াও লিংগৰ ব্যৱধান দৃষ্টিগোচৰ হয়।
বিশেষকৈ তুৰ্কী কুৰ্দিস্তানত তুৰ্কী মহিলা ধৰ্ষণ আৰু সন্মানজনক হত্যাৰ বলি হৈয়েই আছে, য'ত মহিলাৰ বিৰুদ্ধেই বেছিভাগ অপৰাধ সংঘটিত হয়।
গৱেষক-পণ্ডিত আৰু চৰকাৰী সংস্থাসমূহৰগৱেষণাই তুৰস্কৰ জনসাধাৰণৰ লগতে তুৰ্কীৰ প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ মাজতো ব্যাপক ঘৰুৱা হিংসাৰ কথা সূচায়।
তুৰস্ক পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজ হোৱাৰ পাছতো ৰাজহুৱা জীৱন আৰু সক্ৰিয়তাৰ ক্ষেত্ৰত তুৰ্কী মহিলাৰ বহু ঐতিহাসিক উদাহৰণ পোৱা যায়।
১৯ শতিকাত অট্টোমান সাম্ৰাজ্যৰ অৱনতিৰ ক্ষণত ১৯০৮ চনত অট্টোমান ৱেলফেয়াৰ অৰ্গেনাইজেচন অৱ উইমেন প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ সময়ত তুৰ্কী নাৰীবাদী আন্দোলন আৰম্ভ হৈছিল।
মুস্তাফা কেমাল আটাতুৰ্কৰ প্ৰশাসনে তুৰস্ক গণৰাজ্য ঘোষণা কৰাৰ পিছত লিংগ সমতাৰ আদৰ্শ গ্ৰহণ কৰিছিল, যাৰ সংস্কাৰৰ ভিতৰত বহুবিবাহ নিষিদ্ধকৰণ আৰু ১৯৩০ চনৰ ভিতৰত তুৰ্কী মহিলাসকলক সম্পূৰ্ণ ৰাজনৈতিক অধিকাৰ প্ৰদান কৰা আদি অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।
পালি ভাষাক সামৰি লোৱা প্ৰাকৃত শব্দটো উত্তৰ ভাৰতৰ স্থানীয় ভাষাৰ বাবেও এক প্ৰতিশব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
আধুনিক উত্তৰ ভাৰতীয় ভাষাসমূহে প্ৰায় একাদশ শতিকাৰ আশে-পাশে এক সুকীয়া পৰিচয় গঢ়ি তুলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়।
অপভ্ৰংশ হৈছে পতঞ্জলিৰ সময়ৰেপৰা বৈয়াকৰণা অৰ্থাৎ স্থানীয় ব্যাকৰণবিদসকলে আধুনিক ভাষাসমূহৰ উত্থানৰ পূৰ্বে উত্তৰ ভাৰতৰ কথিত ভাষাসমূহ বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এক শব্দ।
ইণ্ড'লজীত ইয়াক মধ্যকালৰ শেষৰ ফালৰ আৰু আৰম্ভণিৰ আধুনিক ইণ্ডো-আৰ্য ভাষাৰ মাজত পৰিৱৰ্তনৰ সূচনা কৰা উপভাষাসমূহক একগোট কৰা এক শব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
সংস্কৃতত অপভ্ৰংশৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "বিকৃত" বা "অব্যাকৰণগত ভাষা" আৰু ই সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ নিয়মৰ আওতাৰ বাহিৰত।
আমিৰ খুছৰো আৰু কবীৰে আধুনিক হিন্দী ভাষাৰ সৈতে প্ৰায় মিল থকা ভাষাত লিখি থকাৰ সময়তে বহু কবিয়ে বিশেষকৈ হিন্দু ৰজাৰ শাসনত থকা অঞ্চলবোৰত অপভ্ৰংশত সাহিত্য ৰচনা কৰি আছিল।
এই লেখকসকলৰ ভিতৰত কামৰূপৰ চাৰাহা, তিলোপা আৰু কান্‌হা ; ধৰ অঞ্চলৰ দেৱসেন ; মান্যাখেতৰ পুষ্পদন্ত ; ধনপাল; মুনি ৰামসিংহ; পাটানৰ হেমাচন্দ্ৰ; আৰু গোৱালিয়ৰৰ ৰাইঘু ।
ইয়াত পুৰুৰৱে অৰণ্যত থকা জীৱ-জন্তুবোৰক তেওঁৰ নিৰুদ্দেশ হোৱা প্ৰিয়জনৰ বিষয়ে অপভ্ৰংশত সুধিছিল।
খ্ৰীষ্টীয় দ্বাদশৰ পৰা ষোড়শ শতিকাৰ সময়ছোৱাৰ বাবে উত্তৰ ভাৰতৰ ইতিহাসৰ ক্ষেত্ৰত অপভ্ৰংশ সাহিত্য এক মূল্যৱান উৎস।
নাৰীবাদী দাৰ্শনিকসকলে পৰম্পৰাগত নৈতিকতাক সমালোচনা কৰে যে ই নাৰীৰ দৃষ্টিভংগীৰ প্ৰতি বিশেষ গুৰুত্ব নিদি পুৰুষৰ দৃষ্টিভংগীৰ ওপৰত প্ৰধানকৈ গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
যত্ন লোৱা আৰু ব্যক্তিগত জীৱন আৰু পাৰিবাৰিক দায়িত্বৰ নৈতিক বিষয়বোৰক পৰম্পৰাগতভাৱে তুচ্ছ বিষয় হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।
পৰম্পৰাগত নৈতিকতাই পুৰুষতান্ত্ৰিক সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্যসমূহক পুৰস্কৃত কৰে যেনে: "স্বাধীনতা, স্বায়ত্তশাসন, বুদ্ধিমত্তা, ইচ্ছাশক্তি, সতৰ্কতা, স্তৰবৃত্ত, আধিপত্য, সংস্কৃতি, অতিক্ৰমণ, উৎপাদন, তপস্যা, যুদ্ধ আৰু মৃত্যু," আৰু সাংস্কৃতিকভাৱে নাৰীসুলভ বৈশিষ্ট্য যেনে: "আন্তঃনিৰ্ভৰশীলতা, সম্প্ৰদায়, সংযোগ, ভাগ-বতৰা, আৱেগ, শৰীৰ, বিশ্বাস, স্তৰ, প্ৰকৃতি, অন্তৰ্নিহিততা, প্ৰক্ৰিয়া, আনন্দ, শান্তি আৰু জীৱনৰ অনুপস্থিতি।
" মহিলাসকলে তেওঁলোকক দেখা পোৱা কোনো পৰম্পৰাগতভাৱে পুৰুষসুলভ সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্যক অন্য বা পুৰুষৰ দৰে হোৱাৰ প্ৰয়াস হিচাপে মূৰ্ত কৰি তুলিব লাগেনে বা ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।
পৰম্পৰাগত নৈতিকতাৰ এটা "পুৰুষ"মুখী নীতি আছে য'ত নৈতিক যুক্তিবাদক নিয়ম, অধিকাৰ, সাৰ্বজনীনতা আৰু নিৰপেক্ষতাৰ কাঠামোৰ মাজেৰে চোৱা হয় আৰু ই এখন সমাজৰ মানদণ্ডত পৰিণত হয়।
নৈতিক যুক্তিৰ "মহিলা" দৃষ্টিভংগীয়ে সম্পৰ্ক, দায়িত্ব, বিশেষত্ব আৰু পক্ষপাতিত্বৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
নাৰীবাদী নৈতিকতা হৈছে নৈতিকতাৰ এক দৃষ্টিভংগী যি নৈতিক তত্ত্বই নাৰীৰ নৈতিক অভিজ্ঞতাক পৰম্পৰাগতভাৱে কম মূল্য দিয়া বিশ্বাসৰ ওপৰত নিৰ্মিত।
ই বহুলাংশে পুৰুষ প্ৰধান, আৰু সেয়েহে ইয়াৰ লক্ষ্য হৈছে নৈতিকতাক ৰূপান্তৰিত কৰিবলৈ সামগ্ৰিক নাৰীবাদী দৃষ্টিভংগীৰ জৰিয়তে নৈতিকতাক পুনৰ সংজ্ঞায়িত কৰা।
প্ৰথম ঢৌৰ নাৰীবাদ আছিল ১৯ শতিকাৰ আৰু ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে সমগ্ৰ পশ্চিমীয়া বিশ্বতে সংঘটিত হোৱা নাৰীবাদী কাৰ্যকলাপ আৰু চিন্তাৰ সময়ছোৱা।
ইয়াত আইনী বিষয়ৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ মূল ভিত্তি আছিল মহিলাৰ ভোটাধিকাৰ নিশ্চিত কৰা।
প্ৰথম ঢৌৰ শিপা থকা উদাৰ নাৰী অধিকাৰ আন্দোলনে, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা মিত্ৰতা আৰু ইয়াৰ সংযুক্ত সংগঠনৰ দৰে সংগঠনৰ সৈতে সমৰ্থন কৰা ধৰণৰ নাৰীবাদৰ সমাৰ্থক হিচাপে এই শব্দটো প্ৰায়ে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ছিমন ডি ব'ভ'য়াৰে তেওঁৰ গ্ৰন্থ দ্য ছেকেণ্ড চেক্সত লিখিছে যে "নিজৰ লিংগৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ বাবে কলম লোৱা" প্ৰথমগৰাকী মহিলা আছিল ১৫ শতিকাত ক্ৰীষ্টিন ডি পিজান।
১৬৭৩ চনত মেৰী লে জাৰ্ছ ডি গ'ৰ্নে, এন্নে ব্ৰেডষ্ট্ৰীট আৰু ফ্ৰান্সোৱা প'লেইন ডি লা বাৰেৰ লিংগৰ সমতা গ্ৰন্থখন ওলাইছিল।
প্ৰথম ঢৌৰ নাৰীবাদ শব্দটো ১৯৬৮ চনৰ মাৰ্চ মাহত নিউয়ৰ্ক টাইমছ আলোচনীৰ "দ্বিতীয় নাৰীবাদী ঢৌ: এই মহিলাসকলে কি বিচাৰে?"শীৰ্ষক প্ৰবন্ধত সাংবাদিক মাৰ্থা লিয়াৰে উদ্ভাৱন কৰিছিল মহিলাৰ ৰাজনৈতিক ক্ষমতাৰ যুঁজৰ বিষয়ে।
শৈক্ষিক সাহিত্যকে ধৰি ঢৌৰ উপমাটো সুপ্ৰতিষ্ঠিত হ’লেও সক্ৰিয়তাৰ বংশক নিৰ্মূল কৰি নিৰ্দিষ্ট দৃশ্যমান অভিনেতাক কেন্দ্ৰ কৰি নাৰী মুক্তিৰ সংকীৰ্ণ দৃষ্টিভংগী সৃষ্টি কৰাৰ বাবে ইয়াক সমালোচনা কৰা হৈছে।
ফ্ৰান্সৰ ক'পভ্ৰে অঞ্চলত থকা লুইছ ব্ৰেইলৰ শৈশৱৰ ঘৰটো লুইছ ব্ৰেইল সংগ্ৰহালয় হিচাপে গঢ়ি তোলা হৈছে আৰু ইয়াক ঐতিহাসিক অট্টালিকাৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
১৯৫২ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ শতবাৰ্ষিকীত তেওঁৰ মৃতদেহৰ অৱশেষ পেৰিছৰ পান্থেয়নলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।
সন্মানৰ চিন স্বৰূপে তেওঁৰ প্ৰতীক হিচাপে ব্ৰেইলৰ এটা বাহু কুপ’ভ্ৰেৰ তেওঁৰ গৃহৰ সন্মুখত সমাধিস্থ কৰা হৈছে।
এনচাইক্লপেডিয়া ব্ৰিটেনিকাই তেওঁক "সৰ্বকালৰ ১০০জন সবাটোতকৈ প্ৰেৰণাদায়ক উদ্ভাৱক"ৰ তালিকাত নামভূক্ত কৰে।
ইয়াৰ পিছত এবছৰৰ ভিতৰতে তেওঁ অন্ধ আৰু দৃষ্টিহীন লোকৰ সহায় আৰু কল্যাণৰ বাবে ব্ৰেইল ব্যৱস্থাৰ বিকাশত এক বৈপ্লৱিক পৰিৱৰ্তন আনিছিল।
এই পদ্ধতিৰ সহায়ত আঙুলিৰে এটাৰ পৰা ছয়টা বিন্দুত স্পৰ্শৰ জৰিয়তে বিশ্বৰ লাখ লাখ অন্ধ লোকে শিক্ষণ প্ৰক্ৰিয়াত অংশগ্ৰহণ কৰি লিখিব আৰু পঢ়িবলৈ সক্ষম হৈছিল।
সেই সময়ত প্ৰতিজৈৱিকৰ অভাৱত আঘাত পোৱা চকুটো সংক্ৰমিত হৈ পৰিছিল আৰু ই আনটো চকুতো প্ৰভাৱ পেলাইছিল।
চল্লিশ বছৰ বয়সত তেওঁৰ যক্ষ্মা ৰোগ ধৰা পৰিছিল আৰু তাৰ পিছতেই তেওঁ কৰ্মৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।
লাহে লাহে তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ অৱনতি হোৱা বাবে তেওঁক কুপ’ভ্ৰেত থকা পৰিয়ালৰ বাসগৃহলৈ লৈ অনা হৈছিল।
পিছলৈ তেওঁ গীৰ্জাত অৰ্গেনিষ্ট হিচাপে যোগদান কৰিছিল আৰু যুৱ অন্ধ প্ৰতিষ্ঠানত শিক্ষকতাও কৰিছিল।
লুইছ ব্ৰেইলৰ ১৯৭তম জন্মবাৰ্ষিকী উপলক্ষে ২০০৬ চনত গুগলে তেওঁলোকৰ মুখ্য পৃষ্ঠাত ব্ৰেইল পদ্ধতিত “গুগল” বুলি লিখা এটা গুগল ডুগল প্ৰদৰ্শন কৰে।
ফুলবাৰী ঐতিহাসিকভাৱে প্ৰাচীন ঠাই৷ গৱেষক ভৱকান্ত নাথৰ মতে প্ৰাচীন ‘ফুলবাৰী নগৰ’ৰ সৈতে বৰ্তমানৰ ফুলবাৰী অঞ্চলৰ নিকট সম্পৰ্ক আছে৷ উক্ত প্ৰাচীন নগৰখন বৰ্তমানৰ নাৰায়ণপুৰ অঞ্চলৰ খেৰাজখাত মৌজাৰ অন্তৰ্গত পিচলা নৈৰ পাৰত আছিল৷ প্ৰাক্ বৈষ্ণৱ যুগত ই শাক্ত ধৰ্মৰ পীঠ স্থান আছিল৷ প্ৰাচীন আইনামবোৰত ফুলবাৰী আৰু পিচলা নৈৰ প্ৰসংগ আছে৷
উক্ত ফুলবাৰী নগৰতে ফুলবাৰী দ’ল আছিল৷ উল্লেখযোগ্য যো ফুলবাৰী দ’লকে লোকিকভাৱে মাঘনোৱা দ’ল বুলিও জনা গৈছিল৷ ইয়াত বৰ কালিকা গোঁসানীৰ বিগ্ৰহ আছিল৷ আসাম গেজেটিয়াৰৰ মতে ‘ফুলবাৰী দ’ল স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহই ১৭০৫ খ্ৰীষ্টাব্দত নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছিল আৰু ৫২৩ বিঘা, চাৰিকটা, ওঠৰ লেচা নিষ্পেখেৰাজ মাটি দেৱালয়ৰ নামত উছৰ্গা কৰিছিল৷ সাঁচিপতীয়া পুথিমতে– উক্ত ফুলবাৰী দেওঘৰৰ দ’ল ওখকৈ ৩২ হাত, বেঢ়ে ৭০ হাত, ডাঠ ৪/১২ হাত, গহ্বৰ ১২/১২ হাত, পোত ৭ হাত৷ ইয়াত যম, সম, গৰক আৰু ফুলবাৰীয়া নামৰ চাৰিটা পূজক ঠাকুৰ পৰিয়াল আছিল৷ তেওঁলোকৰ লগত কিছুমান পাইক নিযুক্ত হৈছিল৷’
প্ৰাচীন ঐতিহ্য আৰু বুৰঞ্জীৰ বহুতো গুৰুত্বপূৰ্ণ সময়, ঘটনা আদিৰ সাক্ষীৰূপে এই ফুলবাৰী অঞ্চলটো জনাজাত৷ ১৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ দ’লহাট চাৰিআলিৰপৰা পাঁচ কিলোমিটাৰ পশ্চিম দিশে এই বৃহত্তৰ অঞ্চলটো অৱস্থিত৷ অঞ্চলটোত মুঠ ১১ খন ৰাজহ গাঁও আছে আৰু ফুলবাৰী বুলিলে প্ৰায় ২০ খন মান ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ সৰু-বৰ গাঁৱক সামৰি এক বৃহত্তৰ অঞ্চলক বুজোৱা হয়৷ ৰাজহ গাঁওবোৰৰ নামবোৰ হ’ল– ১ নং হাতীয়েমৰা, ২ নং হাতীয়েমৰা,১ নং বোকানদী, ২ নং বোকানদী, ২ নং ফুলবাৰী, ১ নং ধেমাগড়, ২৮৯ নং গ্ৰাণ্ট , গোপালপুৰ, দলপাপথাৰ আৰু ৩৪৫ নং গ্ৰাণ্ট আৰু ৩নং বগীবিল ৷ বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ বসতিস্থল ফুলবাৰীত অঞ্চলত শেহতীয়াকৈ ঐতিহাসিক ভাস্কৰ্যপুঞ্জও উদ্ধাৰ কৰা হৈছে৷
ফুলবাৰীৰ উত্তৰ দিশত অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পাপুমপাৰে জিলা আৰু ৰঙা সংৰক্ষিত বনাঞ্চল৷ পূৱদিশত শিঙৰা নদী আৰু নামনিৰ ফালে দ’লহাট চাহ বাগিছা৷ পশ্চিমত বৰজান অঞ্চল৷ দক্ষিণত দ’লহাট সোণাপুৰ গাঁও পঞ্চায়ত, দ’লহাট বজাৰ৷ উত্তৰে লালুক গাওঁ পঞ্চায়ত৷
ফুলবাৰীত ১৯৫১ চনত বেতবাৰী অঞ্চলত প্ৰথমখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়৷ বিদ্যালয়খনৰ নাম ‘ফুলবাৰী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়’৷ ইয়াৰ পৰৱৰ্তী সময়ত বহুবোৰ শিক্ষাপিৰতিষ্ঠান অঞ্চলটোত গঢ় লৈ উঠে৷ তলত এইসমূহ উল্লেখ কৰা হ’ল-
এই গীতটো না. মুথুকুমাৰে লিখিছিল আৰু তেওঁ ইয়াৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ গীতৰ শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাও লাভ কৰিছিল।
যেতিয়া উত্তৰা উন্নিকৃষ্ণনে তেওঁৰ মাতৃ প্ৰিয়া উন্নিকৃষ্ণনৰ সৈতে গোলু উৎসৱৰ সময়ত কৰ্ণাটিক কণ্ঠশিল্পী চাইন্দৱীৰ ঘৰলৈ গৈছিল তাত তেওঁ এই গীতটোৰ কেইটামান শাৰী গাইছিল।
উত্তৰা উন্নিকৃষ্ণনে ২০১৩ চনত আঠ বছৰ বয়সত শিশু অভিনেতা চাৰা অৰ্জুনৰ বাবে গীতটো ৰেকৰ্ড কৰিছিল।
গীতটোৱে বহু লোকৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰাৰ পিছতো কণ্ঠশিল্পী প্ৰদীপ সোমাসুন্দৰনে জুৰিৰ বাছনিৰ সমালোচনা কৰি গানটোক তীক্ষ্ণতা সংশোধন ছফ্টৱেৰ ব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে যথেষ্ট পৰিবৰ্তন কৰা বুলি কৈছিল।
তেওঁ ফ্লাৱাৰ টিভিত প্ৰচাৰিত মালায়ালম টিভি শৃংখলা মুনুমণিৰ 'মিনামিনি কুঞ্জলে' শীৰ্ষক গীতটো গাইছে।
২০১৭ চনৰ কানাড়া এজানাডু বাতৰি কাকত ৰ বাৰ্ষিকীত তেওঁৰ শেহতীয়া প্ৰদৰ্শনক দৰ্শকে যথেষ্ট প্ৰশংসা কৰিছিল।
তেওঁ এ এল বিজয়ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এক পাৰিবাৰিক ২০১৪ চনৰ তামিল ছবি 'শৈৱম'ৰ "আঝাগু" গীতত কণ্ঠদানৰ বাবে ২০১৫ চনৰ ৬২ তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ১০ বছৰ বয়সত শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পী শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰি ইয়াৰ কনিষ্ঠতম প্ৰাপ্তকৰ্তা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
তেওঁ কৰ্ণাটিক শাস্ত্ৰীয় সংগীতশিল্পী পি. উন্নিকৃষ্ণন আৰু ভাৰতনাট্যম নৃত্যশিল্পী প্ৰিয়া উন্নিকৃষ্ণন কন্যা।
তেওঁৰ দেউতাক পি. উন্নিকৃষ্ণনে শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত একাধিক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে।
তামিল গীত "এন্নাভালে আদি এন্নাভালে" আৰু "উইৰম নেই"ৰ প্ৰথম প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ১৯৯৫ চনত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই বঁটা লাভ কৰিছিল।
তামিল সংগীতৰ উপৰিও তেওঁ পশ্চিমীয়া শাস্ত্ৰীয়, ৰক আৰু পপ সংগীত উপভোগ কৰে আৰু এই সকলো ধাৰাবোৰ আয়ত্ত কৰিব বিচাৰে।
আহোম যুগত এজন ৰজাই কেইবাগৰাকী পত্নী বিয়া কৰাইছিল৷ সেইসকলৰ ভিতৰত এগৰাকীক বৰকুঁৱৰী, এগৰাকীক পৰ্বতীয়া কুঁৱৰী, এগৰাকীক তামুলী কুঁৱৰী আৰু বাকীসকলক চমুৱা কুঁৱৰী পতা হৈছিল৷ প্ৰতিগৰাকী কুঁৱৰীৰে বেলেগ বেলেগ নামৰ “মেল’’ আছিল৷ ৰাজকন্যা বা ৰাজকুমাৰীসকলেও এখন মেল ভোগ কৰিবলৈ পাইছিল৷ ৰজাৰ কুঁৱৰীৰ সংখ্যা কম হ’লে পৰিয়ালৰ আন আন মহিলাসকলৰ মাজত এই মেলবোৰ ভগাই দিছিল৷ ৰাজপৰিয়ালত এই মহিলাসকলৰ পদবী অনুসাৰে নিৰ্দিষ্টকৈ মেলবোৰৰ নাম ৰখা হৈছিল৷ ৰজাৰ বৰকুঁৱৰীয়ে পাইছিল “ৰাইদঙীয়া মেল’’, পৰ্বতীয়া কুঁৱৰীয়ে “পৰ্বতীয়া মেল’’, চমুৱা কুঁৱৰীসকলে ভোগ কৰিছিল “পুৰণি মেল’’, “ন-মেল’’, ৰাজমাতৃয়ে পাইছিল “খঙীয়া মেল’’, ৰজাৰ মাহীমাকে পাইছিল “মাহী মেল’’, ৰজাৰ আইতাকে পাইছিল “এনাইঘৰীয়া মেল’’, ৰজাৰ ধাইমাকে পাইছিল “কলিচেঙৰ মেল’’, ৰাজৰ জীসকলে ভোগ কৰিছিল “গাভৰু মেল’’৷ ৰজাৰ শহুৰেক বা স্বৰ্গী হোৱা ৰজাৰ কুঁৱৰীক যিখন মেল ভোগ কৰিবলৈ দিয়া হৈছিল তাক “পুৰণি মেল’’ বোলা হৈছিল৷ কুঁৱৰী বা মেলৰ গৰাকীসকলে “ফুকন, বৰুৱা, হাজৰিকা, শইকীয়া, বৰা’’ আদি বিষয়াসকলৰ সহযোগত মেলবোৰ চলাইছিল৷ মেলৰ অন্তৰ্গত মাটি-বাৰী চোৱা-চিতা কৰা, গোচৰ নিষ্পত্তি কৰা আদি কামবোৰ বিষয়াসকলে চকু দিছিল৷
ৰাজপৰিয়ালৰ নাৰীসকলৰ বাবে আবণ্টিত মেলবোৰ চোৱা-চিতা কৰিবলৈ যিবোৰ বিষয়া নিয়োগ কৰা হৈছিল, তেওঁলোকক সেই মেলৰ নামানুসৰি জনা গৈছিল৷ কিছুমানে নিজৰ অধীনত একোজন “কাকতী’’ও পাইছিল৷ ৰাইডঙীয়া ফুকন-ৰাইডঙীয়া বৰুৱা, পৰ্বতীয়া ফুকন-পৰ্বতীয়া বৰুৱা, খঙীয়া ফুকন-খঙীয়া বৰুৱা, মাহীমেলীয়া ফুকন-মাহীমেলীয়া বৰুৱা, এনাইঘৰীয়া বৰুৱা, পুৰণিমেলীয়া বৰুৱা, ন-মেলীয়া বৰুৱা, কলিচেঙৰ বৰুৱা, গাভৰু-মেলীয়া বৰুৱা, মাজু-মেলীয়া বৰুৱা, সৰু-মেলীয়া বৰুৱা আদিৰ উপৰি পৰ্বতীয়া কুঁৱৰীৰ “বৰ-ভঁৰালী’’ৰূপে ভণ্ডাৰী গোঁহাই নামে এজন বিষয়া পায়৷ ওপৰত উল্লেখ কৰা আটাইকেইজন ফুকনে তেওঁলোকৰ অধীনত একোজন “কাকতী’’ লাভ কৰিছিল৷
কুঁৱৰী মেল আহোম যুগত কুঁৱৰীসকলক ভোগ কৰিবলৈ দিয়া ৰাজকীয় মৰ্যাদা৷ আহোম শাসন কালত যিসকল ৰাজকোঁৱৰে প্ৰশাসনিক দায়িত্ব নাপাইছিল, তেওঁলোকক ৰাজকীয় মৰ্যাদাৰে জীৱন অতিবাহিত কৰাৰ সুযোগ দি একোখণ্ড মাটি দি তাত উৎপাদন কৰিবৰ বাবে ৰজাঘৰৰ পৰা পাইক আৰু বিষয়া নিযুক্ত কৰা হৈছিল৷ এই ভূমিখণ্ডক “মেল’’ বোলা হৈছিল৷ ৰাজকাৰেঙৰ নাৰীসকলৰ প্ৰতিও সমমৰ্যাদা প্ৰদান কৰি আহোম শাসন ব্যৱস্থাত কুঁৱৰীসকলৰ বাবেও অনুৰূপ “মেল’’ একোখন দিয়া হৈছিল৷ এইবোৰকে কুঁৱৰী মেল বোলে৷
সেই হিচাপে ভাষাটোৰ নামটোৱে বিভিন্ন বয়সৰ পণ্ডিতসকলৰ মাজত কিছু বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছে; কিয়নো ভাষাটোৰ নামৰ ক্ষেত্ৰত "আ" আৰু "অ" দুয়োটাৰ ব্যৱহাৰ পোৱা যায়, ইয়াৰোপৰি "ল" আখৰৰ ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰটো হস্ৰ আৰু দীৰ্ঘ উচ্চাৰণৰ পাৰ্থক্য বিদ্যমান।
আৰ চি চিল্ডাৰ্ছে এই শব্দৰ পাৰ্থক্যক শব্দ "শৃংখলা" ​​বুলি কৈছে লগতে তেওঁ উল্লেখ কৰিছে ভাষাটোৱে "ইয়াৰ ব্যাকৰণগত গঠনৰ নিখুঁততাৰ ফলস্বৰূপে উপনামটো বহন কৰে।
ই চাৰিটা টকৌজাতীয় পাতৰ ফলিঅ'ৰ আকাৰত আছে, গুপ্ত লিপিৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এটা পৰিৱৰ্তনশীল লিপি ব্যৱহাৰ কৰি কুল্লাভাগৰ এটা খণ্ড লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে।
শ্ৰীলংকা আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ পৰা অহা আটাইতকৈ পুৰণি জ্ঞাত পাণ্ডুলিপিসমূহ ত্ৰয়োদশ-পঞ্চদশ শতিকাৰ, ইয়াৰ উদাহৰণ কমেইহে আছে।
৪০০ বছৰতকৈ পুৰণি অতি কম সংখ্যক পাণ্ডুলিপিহে বৰ্তমানো অক্ষত অৱস্থাত আছে আৰু চাৰিটা নিকায়ৰ সম্পূৰ্ণ পাণ্ডুলিপি কেৱল সপ্তদশ শতিকা আৰু তাৰ পিছৰ উদাহৰণতহে উপলব্ধ।
পালি ভাষাক সাধাৰণতে প্ৰাচীন ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে যদিও এইভাষাত লিখিত আদিম যুগৰ কোনো এপিগ্ৰাফিক বা পাণ্ডুলিপিৰ প্ৰমাণ এতিয়ালৈকে জীয়াই থকা নাই।
আৱিষ্কৃত পালিৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন নমুনাসমূহ হৈছে মূল ভূখণ্ড দক্ষিণ-পূব এছিয়া, বিশেষকৈ মধ্য চিয়াম আৰু নিম্ন বাৰ্মাত অৱস্থিত পঞ্চম শতিকাৰ পৰা অষ্টম শতিকাৰ বুলি ধৰা শিলালিপি।
এই শব্দটোৰ উৎপত্তি ধাৰাভাষ্যমূলক পৰম্পৰাত হোৱা যেন লাগে, য'ত পালি পাণ্ডুলিপিত ইয়াৰ পিছত অহা ধাৰাভাষ্য বা স্থানীয় ভাষাৰ অনুবাদৰ পৰা পৃথক কৰা হৈছিল।