polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
এওঁৰ উৎসাহতে তৰাজানত বৰগোহাঁই দেৱে বুঢ়াগোহাঁই পুখুৰী, চোলাধৰা ফুকনে চোলাধৰা পুখুৰী, কেন্দুগুৰীত গৌৰীনাথ সিংহৰ কুঁৱৰীয়ে কুঁৱৰী পুখুৰী, যোৰহাটৰ ন-বাহৰত চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ মাতৃয়ে বিষ্ণু সাগৰ পুখুৰী খনাইছিল।
দ্বিতীয় মহাযুদ্ধৰ সময়তে ব্ৰহ্মদেশৰ পৰা প্ৰাণলৈ পলাই অহা ভাৰতীয় ভগনীয়া সকল যোৰহাটত প্ৰৱেশ কৰিছিল।
যোৰহাটৰ ৰৰৈয়া, টীয়কৰ কলিয়াপানী, দেৰগাঁৱৰ বগৰিজেং আদি ঠাইত ন-ন বিমান ঘাটি সজা আৰু বিমানৰ আখৰা চলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
ৰেলগাড়ী, বিশেষকৈ মৰিয়নি পাণ্ডু লাইনত আমেৰিকাৰ পৰা অনা শক্তিশালী দ্ৰুতগামী ওখ ইঞ্জিন লগোৱা হৈছিল।
চন্দ্ৰকান্ত সিংহক ৰজা ভাঙি পুৰন্দৰ সিংহক ৰজা পতাৰ বাতৰি বৰফুকনৰ পক্ষৰ মানুহে গৈ ব্ৰহ্মৰাজ সভাত জনালেগৈ।
ব্ৰহ্ম ৰজাই বদন চন্দ্ৰ হত্যাকাণ্ড আৰু চন্দ্ৰকান্ত সিংহক তৰাতলিলৈ খেদোৱাৰ প্ৰতিশোধ ল’বলৈ দ্বিতীয়বাৰৰ কাৰণে আলোমিঙ্গি বৰগোহাঁইক সেনাপাতি পাতি অসমলৈ পঠিয়াই।
গুণাভিৰাম বৰুৱাই প্ৰবাদৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি লিখিছে যে মহাভাৰতৰ যুগত প্ৰসিদ্ধ বীৰ জৰাসন্ধই ক্ষুদ্ৰ দেশ জয় কৰি এতিয়াৰ যোৰহাটতে সেই ৰজাসকলক বন্দী কৰি ৰাখিছিল।
সেই ভূমিকম্পৰ জোকাঁৰতে পুৰণি ব্যৱসায় প্ৰতিষ্ঠান দোচ্‌ এণ্ড কোম্পানীৰ সুদৃশ্য পকী ঘৰৰ দ্বিতল খহি পৰিছিল।
ফলস্বৰূপে, যোৰহাটত ষ্টেচন ব’ৰ্ডৰ সলনি এখন ইউনিয়ন বোৰ্ড গঠন কৰিবলৈ ১৮৮০ চনত অনুমতি দিয়া হৈছিল।
মহাযুদ্ধত কাৰিকৰী মানুহৰ প্ৰয়োজন হোৱাত লৰালৰিকৈ কাৰিকৰি বিদ্যাত প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ স্কুল এখন সজা হৈছিল।
১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ পাছত যোৰহাটৰ শাসনৰ প্ৰতি চকু দিবলৈ চৰকাৰে যোৰহাটক এটা সুকীয়া মহকুমা ঘোষণা কৰাৰ কথা চিন্তা কৰে।
১৮৭০চনৰ পাছৰে পৰা যোৰহাট নগৰত চৰকাৰী উদ্যোগত কাৰ্যবিলাক স্থায়ীকৈ সাজি লোৱাৰ প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ হৈছিল।
যোৰহাট মহকুমা ঘোষণা কৰাৰ সময়ৰে পৰা ইয়াত কাছাৰীঘৰৰ কাম, মামলা-মোকৰ্দমা আদিৰ সৌধ হ’বলৈ ধৰিছিল।
১৮৫০ চনৰ ছেপ্তম্বৰ মাহত প্ৰবল বানপানী হৈ যোৰহাট নগৰ আৰু ইয়াৰ উপকণ্ঠ অঞ্চলৰ অভূতপূৰ্ব ক্ষতি সাধন কৰিছিল।
মহিলাৰীয়ে ২০০৩ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰীত বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদ বা বড়োলেণ্ড টেৰিটৰিয়েল কাউন্সিল চমুকৈ বিটিচি স্থাপনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু বড়ো সকলৰ এক দীৰ্ঘদিনীয়া আকাংক্ষা পূৰণ কৰিছিল।
বড়োলেণ্ড টেৰিটৰিয়েল কাউন্সিল হৈছে অসমৰ বিটিএডিত ভাৰতৰ সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুসূচীৰ ব্যৱস্থাত যোগ দিয়া এক নতুন নাম।
প্ৰথম মুখ্য কাৰ্যবাহী সদস্য হিচাপে বিটিচিৰ দায়িত্ব লোৱাৰ পিছতে, মহিলাৰীয়ে বিটিচি এলেকাত শিক্ষাৰ মানদণ্ড উন্নীতকৰণৰ বাবে কাম কৰিছিল।
২০১০ চনত মহিলাৰীৰ নেতৃত্বত বড়োলেণ্ড পিপলছ ফ্ৰণ্টে বড়োলেণ্ড টেৰিটৰিয়েল কাউন্সিলৰ নিৰ্বাচনত ৪০ খন আসনৰ ভিতৰত ৩১ খন আসনত জয়লাভ কৰিছিল।
হাগ্ৰামা মহিলাৰী ওৰফে হাগ্ৰামা বসুমতাৰী বড়োলেণ্ড এলেকা পৰিষদ ৰ প্ৰাপ্তন মূখ্য কাৰ্যবাহী সদস্য।
মহিলাৰীয়ে ২০০৫ চনত বড়োলেণ্ড পিপলছ ফ্ৰণ্ট গঠন কৰে আৰু ইয়াৰ প্ৰথম সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
২০০৫ চনত অসমৰ সক্ৰিয় ৰাজহুৱা কৰ্মী অখিল গগৈৰ নেতৃত্বত গঠিত এই সংগঠনটোৱে অসমৰ ৰাজহুৱা বিভিন্ন বিষয়ৰ ক্ষেত্ৰত সক্ৰিয়ভাৱে কাম কৰি আহিছে।
চৰকাৰী ৰাজহুৱা বিতৰণ ব্যৱস্থাত -ত সংঘটিত হৰলুকি উদ্ঘাটন, মহাত্মা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য নিয়োগ নিশ্চিতকৰণ আচঁনিৰ ৰূপায়ণত সংঘটিত অনিয়মৰ প্ৰতিবাদ, কৃষকৰ ভূমিৰ অধিকাৰ ৰক্ষা, চৰকাৰী আৰু ক'ৰ্পৰেট ক্ষেত্ৰত সংঘটিত দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ, তথ্য জনাৰ অধিকাৰ আইনৰ ৰূপায়ণ আৰু অসম তথা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ ভৌগোলিক ভাৱে সংবেদনশীল ভংগুৰ অঞ্চলত নিৰ্মীয়মান বৃহৎ নদীবান্ধৰ বিৰোধিতা আদি ৰাজহুৱা স্বাৰ্থজড়িত বিষয়সমূহত কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিয়ে সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে।
গান্ধীবাদী কৰ্মী আন্না হাজাৰেৰ নেতৃত্বত চলা ইণ্ডিয়া এগেইনষ্ট ক'ৰাপছনৰ সৰ্বভাৰতীয় দুৰ্নীতিবিৰোধী আন্দোলনত অংশ গ্ৰহণ কৰি এই সংগঠনটো ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটলৈ আহে।
অৱশ্যে, ইণ্ডিয়া এগেইনষ্ট ক'ৰাপছনৰ কেইগৰাকীমান সদস্যই এটা ৰাজনৈতিক দল গঠন কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ পিছত কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতি ইণ্ডিয়া এগেইনষ্ট ক'ৰাপছনৰ পৰা আতঁৰি আহে।
ইণ্ডিয়া এগেইনষ্ট ক'ৰাপছনৰ পৰা আতঁৰি অহাৰ কাৰণ সম্পৰ্কে অখিল গগৈয়ে এইদৰে কয় যে, জনসাধাৰণে -লৈ আগবঢ়োৱা বিপুল সমৰ্থন এটা শক্তিশালী গণ-আন্দোলন আগবঢ়াই নিবৰ বাবেহে আছিল, নিৰ্বাচন কেন্দ্ৰিক এটা ৰাজনৈতিক দল গঠনৰ বাবে নাছিল।
শেহতীয়াকৈ কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিয়ে গুৱাহাটী মহানগৰীৰ বিভিন্ন স্থানত কেইবাখনো অস্থায়ী খুচুৰা বিক্ৰী কেন্দ্ৰ মুকলি কৰে।
ইয়াৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আছিল গ্ৰাম্য কৃষকৰ ফচল মধ্যভোগীৰ হাতত নপৰাকৈ নগৰীয়া বজাৰলৈ উলিয়াই অনা।
এই ব্যৱস্থাক খুচুৰা বিক্ৰী ক্ষেত্ৰত প্ৰত্যক্ষ বিদেশী বিনিয়োগ আৰু মাফিয়াৰ দ্বাৰা চালিত ছিণ্ডিকেটৰ এটা বিকল্প ব্যৱস্থা হিচাপে দাবী কৰি অখিল গগৈ আৰু তেওঁৰ সংগঠনে গুৱাহাটীৰ বিভিন্ন স্থানত আৰু অধিক বিক্ৰী কেন্দ্ৰ স্থায়ী ৰূপত খোলাৰ পৰিকল্পনাৰ বিষয়ে অৱগত কৰে।
মধ্যভোগী আতঁৰাই এই কেন্দ্ৰসমূহ কৃষকসকলে নিজেই পৰিচালিত কৰিব আৰু ফলস্বৰূপে বিক্ৰেয় কৃষি সামগ্ৰীসমূহ অতি কম মূল্যত গ্ৰাহকে ক্ৰয় কৰিব পাৰিব।
এই কেন্দ্ৰসমূহ মুকলি কৰাৰ প্ৰথম দিনটোতেই মাত্ৰ কেইঘণ্টামানৰ ভিতৰতে এশ কুইণ্টলতকৈ অধিক পৰিমাণৰ শাক-পাচলি গ্ৰাহকে ক্ৰয় কৰিছিল।
সম্প্ৰতি চৰকাৰে অখিল গগৈৰ দ্বাৰা পৰিচালিত কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতৰ অভিযোগৰ ভিত্তিত এই বিষয়টো সম্পৰ্কে তদন্ত চলাই আছে।
২০০৯ চনৰ মাজভাগৰে পৰা কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিয়ে অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পৰিস্থিতিতান্ত্ৰিক আৰু পাৰিপাৰ্শ্বিক ভাৱে সংবেদনশীল বিভিন্ন স্থানত নিৰ্মীয়মান আৰু প্ৰস্তাৱিত বৃহৎ নদীবান্ধসমূহৰ বিৰুদ্ধে ৰাজ্যজোৰা জনজাগৰণ আৰু আন্দোলনৰ নেতৃত্ব বহন কৰি আহিছে।
বিশেষকৈ, অখিল গগৈৰ নেতৃত্বত কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতি -য়ে নিৰ্মীয়মান নামণি সোৱনশিৰি প্ৰকল্পৰ নিৰ্মাণকাৰ্য বন্ধ কৰিবৰ বাবে দাবী জনাই আহিছে।
সোৱণশিৰি নদীৰ নামণি অংশত ২০০০ মেগাৱাট ক্ষমতাৰ এই বৃহৎ জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পটো ৰাষ্ট্ৰীয় জল শক্তি নিগম দ্বাৰা নিৰ্মীয়মান অৱস্থাত আছে।
২০১৩ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰে পৰা কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিয়ে অসমত ভুৱা বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠানৰ পৃষ্ঠপোষকতাত কাঁঠফুলাৰ দৰে গঢ় লৈ উঠা ভুৱা চিট ফাণ্ড আৰু তেনেধৰণৰ কৰ্মকাণ্ডৰ বিৰুদ্ধে জনসচেতনতা কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰি আহিছে।
চৰকাৰে এনেধৰণৰ ভুৱা প্ৰতিষ্ঠানবোৰৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ নকৰিলে কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতি আদালতৰ দ্বাৰস্থ হ'ব বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে।
উল্লেখযোগ্য যে ঋতু পৰিবৰ্তনৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা শীত বা গৰমৰ বাবে আৰু খাদ্যবস্তুৰ সন্ধানত পক্ষীবোৰে সৰীসৃপ, পোক-পতঙ্গ আদি খায়; যদিও মাছ ইহঁতৰ প্ৰধান খাদ্য; সেয়েহে ইহঁতে বিল, পিটনিবোৰত ভিৰ কৰে আৰু প্ৰজননৰ কেন্দ্ৰৰূপে বাছি লয়।
যোৰহাটৰ ককিলামুখ, মালৌপথাৰ, মাজুলী, শিৱসাগৰৰ পানীদিহিং, জয়সাগৰ পুখুৰী, লখিমপুৰৰ খাৰলি, ডিব্ৰুগড়ৰ লেজাই, কলাখোৱা, কটহা, ঘোঁৰামৰা, কাজিৰঙাৰ মিহিমুখ, গুৱাহাটীৰ দিপৰ বিলকে ধৰি অসমৰ সকলোতে বিস্তীৰ্ণ হৈ থকা সৰু-বৰ জলাহ ভূমিবোৰ পক্ষীৰ কাকলিৰে মুখৰিত হৈ থাকে।
এনেবোৰ বিলৰ কিছুমানৰ মাতৃ নদীৰ সৈতে এটা নলা বা সুঁতিৰদ্বাৰা সম্পৰ্ক থাকি যায়, এই সম্পৰ্ক কিছুৰ ক্ষেত্ৰত স্থায়ীভাৱে আৰু কিছুৰ ক্ষেত্ৰত অস্থায়ী বা মাত্ৰ বাৰিষাৰ সময়তহে হোৱা দেখা যায়, আৰু কোনো বিলৰ মাতৃ নদীৰ সৈতে সম্পৰ্ক সম্পূৰ্ণ বিচ্ছিন্ন হোৱাও দেখা যায়।
তদুপৰি ইয়াত থকা জলজ উদ্ভিদ, যেনে মেটেকা, কচু, নলখাগৰি, তৰা, বেত, পাটিদৈ আৰু নানা বনৌষধি জলজ উদ্ভিদ আদিৰে ভৰপূৰ এই বিলবোৰ প্ৰাকৃতিক ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৱাত অপৰিসীম গুৰুত্ব আছে।
অসমৰ থলুৱা মাছৰ ভঁৰালস্বৰূপ এই আৰ্দ্ৰভূমিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিয়েই বহু মৎসজীৱী পৰিয়াল বৰ্তি আছে।
তদুপৰি ইয়াত থকা বিভিন্ন জলজ উদ্ভিদে পানীৰ সোঁত প্ৰতিৰোধ কৰে আৰু বানপানীৰ ভয়াবহতা কম কৰাত, গৰাখহনীয়া ৰোধ কৰাত সহায় কৰে।
বিলবোৰত মাছ হৈছে মুখ্য আবাসিক প্ৰাণী; নানা ধৰণৰ আৰু বৰণৰ থলুৱা মাছেৰে এই আৰ্দ্ৰভূমিবোৰ ভৰি আছে, স্থানীয় বায়ুশ্বাসী মাছৰ লগতে আলংকৰিক মাছেৰে পূৰ্ণ এই বিলবোৰত পলুভক্ষী আৰু ঔষধি গুণসম্পন্ন মাছৰো অভাৱ নাই।
মানুহ আৰু মানৱীয় চেতনাকৈ সমাজৰ ৰীতিক অধিক মূল্যৱান হিচাপে মূল্যৱান কৰি কেনেকৈ অন্ধকাৰক নিমন্ত্ৰণ জনোৱা হয় তাৰ প্ৰতিচ্ছবি উপন্যাসখনত স্পষ্টকৈ প্ৰকাশ পাইছে।
উপন্যাসখনত বৈজ্ঞানিক ভিত্তিহীন বিশ্বাস আৰু পৰম্পৰাৰ বিৰুদ্ধে এক সবল অন্তঃসলিলা ফল্গুৰ দৰে নিহিত হৈ আছে।
ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ সময়তে লিখা উপন্যাসখনত সৰুতে কামৰূপৰ এখন বৈষ্ণবী সত্ৰত থাকি ডাঙৰ-দীঘল হোৱা উচ্চ বংশজাত লেখিকাই নিজৰ সৰুকালৰ অভিজ্ঞতাৰ স্মৃতিৰ পৰা নতুন যুগৰ আৰম্ভণিত পুৰণি গোড়ামীৰ খহিবলৈ আৰম্ভ কৰা ভেটিটোৰ পৰিবেশত এগৰাকী উচ্চবংশৰ এগৰাকী "গোসাঁনী" বাল্য বিধৱাৰ আৱেগ আৰু অৱদমনিত বাসনা, ধীৰে ধীৰে সোমাই অহা সাম্যবাদৰ প্ৰভাবে আৰু ভূমিনীতিৰ সংষোধনে ভাঙিবলৈ আৰম্ভ কৰা জমিদাৰী প্ৰথাৰ ক্ষমতাৰ পুৰণি তন্ত্ৰ আদিৰ চিত্ৰ এখন অংকন কৰিছে।
সমাজ উৰ্ধ্বলৈ চেষ্টা কৰা গিৰিবালা নামৰ বিধৱাগৰাকীৰ পদে পদে সন্মুখীন হোৱা পৰিস্থিতিৰ কথা ঔপন্যাসিকে প্ৰকাশ কৰিছে।
এই উপন্যাসখনৰ প্ৰেক্ষাপট হ’ল দক্ষিণ কামৰূপৰ আমৰঙা সত্ৰ আৰু সত্ৰক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ় লৈ উঠা সমাজখন।
গল্পকাৰ হিচাবে আত্মপ্ৰকাশ কৰা ড॰ গোস্বামীৰ ৰচনাৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য উপন্যাস হৈছে অহিৰণ, চেনাবৰ স্ৰোত, নীলকণ্ঠী ব্ৰজ, মামৰে ধৰা তৰোৱাল, তেজ আৰু ধূলিৰে ধূসৰিত পৃষ্ঠা, দঁতাল হাতীৰ উঁয়ে খোৱা হাওদা, আধা লেখা দস্তাবেজ, সংস্কাৰ, উদয়ভানুৰ চৰিত্ৰ ইত্যাদি।
অসমত জনপ্ৰিয় লেখিকাগৰাকীয়ে অসমৰ বিদ্ৰোহী সংগঠন সংযুক্ত মুক্তি বাহিনী, অসমক অস্ত্ৰ-সম্বৰণ আৰু জনজীৱনলৈ প্ৰত্যাবৰ্তনৰ বাবে আহ্বান জনাই চৰকাৰ আৰু সংগঠনটোৰ আলোচনাৰ জৰিয়তে শান্তি স্থাপনৰ প্ৰচেষ্টাতো জড়িত আছিল।
কেবাখনো সত্ৰত আৰু কাষৰীয়া নগা পাহাৰ আৰু অন্যান্য জনজাতীয় গাঁৱত আশ্ৰয় লৈ গদাপানিয়ে প্ৰাণ ৰক্ষা কৰে।
কোঁৱৰ গদাপানিক বিচাৰি উলিয়াব নোৱাৰি চুলিক্‌ফাৰ সৈন্যই তেখেতৰ পত্নী জয়মতীক ধৰি লৈ যায় আৰু গিৰিয়েকৰ বতৰা দিবলৈ অত্যাচাৰ আৰম্ভ কৰে।
গাৰো পাহাৰত আশ্ৰয় লৈ থকা গদাপানিয়ে সৈন্য -সামন্ত গোটাই ল'ৰাৰজাৰ হাতৰপৰা শাসন ভাৰ নিজৰ হাতলৈ আনে।
ইংলেণ্ডৰপৰা উভতি অহাৰ সময়ত জ্যোতিপ্ৰসাদে ৬ মাহৰ বাবে ইউ. এফ. এ. ষ্টুডিঅ'ত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ কলা-কৌশল শিকি লয়।
অসমলৈ আহি তেওঁ নিজৰ ছবিৰ বাবে জয়মতীৰ কাহিনীটো সমল কৰি ভোলাগুৰি চাহ বাগিচাত চিত্ৰবন ষ্টুডিঅ' স্থাপন কৰে।
জ্যোতিপ্ৰসাদে তেতিয়া শব্দ-ষ্টুডিঅ' ভাৰালৈ লৈ নিজেই কেবা গৰাকীও শিল্পীৰ মাত কথা বাণীবদ্ধ কৰে।
সোতৰ শতিকাৰ অসম বুৰঞ্জীৰ এটি অধ্যায়ৰ ওপৰত ভেঁজা দি নিৰ্মাণ কৰা এই কথাছবিখনত জয়মতীৰ কাহিনী দৰ্শোৱা হৈছে।
নিজৰ ৰাজপাট নিষ্কণ্টক কৰিবলৈ বৰফুকন লালুকসোলাৰ নিৰ্দেশত ল'ৰা ৰজাই ৰাজ্যৰ কোঁৱৰ সকলৰ অংগক্ষত কৰাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে।
এই অত্যাচাৰৰপৰা হাত সাৰিবলৈ তুংখুঙীয়া ফৈদৰ কোঁৱৰ গদাপানি ৰাজ্য এৰি নগা পাহাৰত গৈ আশ্ৰয় লয়।
গদাপানিক বিচাৰি নাপাই তেখেতৰ বতৰা বিচাৰি তেখেতৰ পত্নী জয়মতীক জেৰেঙা পথাৰত কেবাদিনলৈ অত্যাচাৰ চলোৱা হয়।
কাহিনীটো বুৰঞ্জীমূলক হ'লেও ছবিখনত ইয়াক সমকালীন ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতিৰ লগত তুলনা কৰা দেখা যায়।
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ ১৭ শতিকাৰ অসমৰ 'সতী জয়মতী' নাটকৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি, জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই এই ছবিখন প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা কৰিছিল।
জয়মতীৰ অন্তৰ্দৃশ্যৰ চিত্ৰগ্ৰহণৰ বাবে জ্যোতিপ্ৰসাদে গহপুৰৰ কাষৰ ভোলাগুৰি চাহ বাগিচাত 'চিত্ৰবন' নাম দি এটা ষ্টুডিঅ' নিৰ্মাণ কৰি লয়।
বাঁহৰ জাঁপি, পহু আৰু ম'হৰ শিং আৰু নগা যাঠীৰে জ্যোতিপ্ৰসাদে ষ্টুডিঅ'ৰ ভিতৰৰ আহোম ৰাজচ'ৰা সাজি লৈছিল।
লাহোৰৰপৰা শব্দযন্ত্ৰী হিচাপে আহিছিল ফৈজী ভাতৃদ্বয়, নিজৰ আৱিষ্কাৰ 'ফৈজী ছাউণ্ড ছিষ্টেম' লৈ।
দ্বিতীয়বাৰ আৰম্ভ কৰাৰ পাছতো ডাৱৰীয়া বতৰৰ বাবে ছেগা-ছোৰোকাকৈহৈ ছুটিঙ কৰিব পৰা গৈছিল।
দ্ৰূত সলনি হোৱা কেমেৰাৰ শ্বট, বিশেষ ভাৱে নিৰ্মাণ কৰা ছেট, আৰু কলা নিৰ্দেশনাত ব্যৱহৃত প্ৰতিকী ব্যঞ্জনাই জ্যোতিপ্ৰসাদৰ কলাত্মক বিবেচনাবোধৰ পৰিচয় দিয়ে।
নটসূৰ্য ফণী শৰ্মাৰ আত্মজীৱনীত পোৱা অনুসৰি চিত্ৰবন অকল ষ্টুডিঅ'ই নাছিল , তাত চিনেমা সম্পৰ্কীয় পাঠদানো কৰা হৈছিল।
ফিল্মৰ পৰিস্ফূটনৰ কাম-কাজ, সম্পাদনা, কেমেৰাৰ স্থান ইত্যাদিৰ ওপৰত জ্যোতিপ্ৰসাদে তেওঁলোকক শিকাইছিল।
এতিয়া আংশিক ভাৱেহে পোৱা এই ছবিখন ভাৰতৰ তৃত্বীয়খন সবাক ছবি ( আৰু প্ৰথমখন ৰাজনৈতিক আৰু বাস্তৱবাদী ধাৰাৰ ছবি বুলি অভিহিত কৰিব কৰা হৈছে।
ইয়াৰ প্ৰধান উৎপাদন উদ্যোগ হ'ল ভাৰতীয় তেল নিগমৰ গুৱাহাটী মহানগৰীৰ নুনমাটিত অৱস্থিত নুনমাটি তেল শোধনাগাৰটো।
বৰ্তমান সময়ত বিভিন্ন শৃংখল ব্যৱসায়িক বাণিজ্যৰ খুচুৰা বৃহৎ ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান যেনে- বিশাল মেগা মাৰ্ট, চেণ্ট্ৰেল মল, ৰুদ্ৰাক্ষ মল, বিগ বাজাৰ, পেণ্টালুন্‌চ, ট্ৰেণ্ড্‌চ মল, ৱেষ্টছাইড, গুৱাহাটী চেণ্ট্ৰেল আদি প্ৰতিষ্ঠানেও মহানগৰীখনৰ অৰ্থনীতিত প্ৰভাৱ পেলাইছে।
গুৱাহাটীত বৰ্তমান আন্তৰ্জাতিক ব্ৰেণ্ড ৰেডিচন ব্লু, ন'ভ'টেলৰ উপৰিও দেশৰ বিখ্যাত তাজ হোটেল প্ৰতিষ্ঠানৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ৱিৱান্তা নামৰ তিনিখন পঞ্চতাৰকাযুক্ত হোটেল আছে।
'গুৱাহাটী ষ্টক এক্সছেইঞ্জ' হ'ল মহানগৰীখনৰ অন্যতম উাল্লেখযোগ্য অৰ্থনৈতিক যোগাযোগৰ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান।
পৰ্যটন, শিক্ষা, গৱেষণা, সাংস্কৃতিক কাৰ্যকলাপ আদিৰ ক্ৰমান্বয়ে হোৱা বৃদ্ধিয়েও মহানগৰীখনৰ অৰ্থনীতিত বিশেষ বৰঙনি যোগাইছে।
২০০৬ চনত ভাৰতীয় আলোচনী 'আউটলুকে' কৰা এক সমীক্ষামতে এই ক্ষেত্ৰত ভাৰতৰ নগৰসমূহৰ ভিতৰত গুৱাহাটীৰ স্থান ১৬তম।
এছিয়ান ডেভেল'পমেণ্ট বেংকৰ আৰ্থিক সাহায্যৰে গুৱাহাটীৰ পৰিগাঁথনি উন্নত কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে।
ভাৰত চৰকাৰে নগৰাঞ্চলৰ উন্নয়নৰ বাবে গঠন কৰা 'জৱাহৰলাল নেহৰু নেছনেল আৰ্বান ৰিনিৱেল মিছন'ৰ অধীনত গুৱাহাটীয়েও এক পুঁজি লাভ কৰিব।
বেলেগ বেলেগ সময়ত নগৰখনক 'প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ' আৰু দুৰ্জয় বুলি জনা গৈছিল আৰু ই কামৰূপ ৰাজ্যৰ বৰ্মণ আৰু পাল ৰাজবংশৰ ৰাজধানী আছিল।
হিউৱেন চাঙৰ লিখনিৰ পৰা জানিব পৰা যায় যে বৰ্মন বংশৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰজা ভাস্কৰবৰ্মণৰ ৰাজত্বকালত নগৰখনৰ বিস্তৃতি আছিল ১৯ কিঃমিঃ, লগতে সম্ভৱতঃ ই ৰজাৰ ৩০,০০০ যুঁজাৰু নাওসমৃদ্ধ জলবাহিনীৰ প্ৰধান ঘাটি আছিল।
আমবাৰীৰ খননকাৰ্য তথা কটন মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰেক্ষাগৃহ সাজোতে কৰা খননত উদ্ধাৰ হোৱা ইটাৰ দেৱাল আৰু ঘৰবোৰৰ পৰা ইয়াক ৯ম-১১শ শতিকা সময়ছোৱাৰ এখন অৰ্থনৈতিকভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ বৃহৎ নগৰ বুলি অনুমান কৰিব পাৰি।
কামাখ্যা দেৱালয়, উমানন্দ মন্দিৰ, নৱগ্ৰহ মন্দিৰ, শুক্ৰেশ্বৰ মন্দিৰ, বশিষ্ঠাশ্ৰম, দৌল গোবিন্দ মন্দিৰ, উগ্ৰতাৰা দেৱালয় আদি এইবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম।
ইয়াত ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান গুৱাহাটীৰ দৰে বিশ্বস্তৰৰ শিক্ষানুষ্ঠানৰ লগতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু কটন মহাবিদ্যালয়ৰ দৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ শিক্ষানুষ্ঠান অৱস্থিত।
গুৱাহাটীৰ চৌপাশৰ অৰণ্যত যথেষ্ট সংখ্যক হাতী, বাঘ, বান্দৰ আদি জীৱ-জন্তুৰ উপৰিও বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ চৰাই-চিৰিকতি পোৱা যায়।
অৰ্থনৈতিক দিশৰপৰা গুৰুত্বৰ উপৰিও ইয়াৰ আশে-পাশে বহুতো কাৰ্যালয়, শিক্ষানুষ্ঠান আৰু আৰু বসতিস্থল আছে।
ইয়াত চাৰিতাৰকাযুক্ত ৰেষ্টোৰেণ্ট, মল, ব্ৰেণ্ডেড ষ্টোৰ, নাইট ক্লাব, বাৰ-ডিস্কো, বুটিক-হোটেলৰে ভৰপূৰ।
নগৰখনৰ দক্ষিণ অংশত ইয়াৰ ওচৰতে গণেশগুৰিৰ ৰূপত যোৱা কেইদশকমান ধৰি এটা উপ-কেন্দ্ৰ গঢ়ি উঠিছে।
এই ক'ৰিড'ৰে ঐতিহাসিক আৰু আবাসিক দিশৰপৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ অঞ্চল যেনে নীলাচল পাহাৰ, পাণ্ডু, মালিগাঁও ক সংযোগ কৰি দুটা ভাগ হৈছে।
এটা পথ উত্তৰ গুৱাহাটীক আৰু আনটোৱে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় হৈ লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমান বন্দৰক সংযোগ কৰিছে।
নদী বন্দৰ হিচাপে গুৱাহাটী আগৰেপৰাই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশাসনিক আৰু বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰৰূপে বিবেচিত হৈ আহিছে।
তথাপিও বাণিজ্যিক কাম-কাজ আৰু নিয়োজনলৈ লক্ষ্য কৰিলে মহানগৰখনে অসমৰ উপাৰ্জনৰ এক বুজন অংশ বহন কৰিছে বুলি অনুমান কৰিব পাৰি।
১২শ-১৫শ শতিকাৰ মাজত মধ্যযুগৰ সময়ছোৱাত কমতা ৰাজ্যৰ পতনৰ পিছত নগৰখনে পূৰ্বৰ গৰিমা হেৰুৱায় আৰু প্ৰধানতঃ পশ্চিমৰ কোচ হাজো আৰু পূবৰ আহোম ৰাজ্যৰ কূটনৈতিক থলী হৈ পৰে।
আহোম আৰু মোগলৰ মাজৰ সীমা কৰতোৱা নদী বা মানস নদী নিৰ্ধাৰণ হ'লেও গুৱাহাটী এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘাটি হৈ থাকিল।
পল্টন বজাৰ যাতায়ত আৰু হোটেলৰ কেন্দ্ৰ, পাণ বজাৰত বিভিন্ন শৈক্ষিক আৰু প্ৰশাসনিক ভৱন আছে, ফাঁচী বজাৰ হৈছে পাইকাৰী আৰু খুচুৰা বস্তু বিক্ৰীৰ কেন্দ্ৰ আৰু উজান বজাৰ হৈছে মূলতঃ আবাসিক আৰু প্ৰশাসনিক অঞ্চল।
গুৱাহাটী মহানগৰৰ উত্তৰে আছে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী, দক্ষিণে মেঘালয়ৰ পাহাৰ, পশ্চিমে লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ আৰু পূবত নাৰেঙ্গী অৱস্থিত।
গুৱাহাটী পৌৰ নিগমৰ অধীনত থকা অঞ্চল হৈছে ২১৬ বৰ্গ কিঃমিঃ আৰু গুৱাহাটী মহানগৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণৰ অধীনত ৩৪০ বৰ্গ কিঃমিঃ এলেকা আছে।
গুৱাহাটী মহানগৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণ নামৰ ৰাজ্যিক সংস্থা বৃহত্তৰ গুৱাহাটী মহানগৰ অঞ্চলৰ পৰিকল্পনা আৰু বিকাশৰ দায়িত্বত আছে।
গুৱাহাটীৰ ওচৰৰ শৰাইঘাটত হোৱা ১৬৭১ চনৰ যুদ্ধত লাচিত বৰফুকনৰ নেতৃত্বত আহোম সেনাই মোগলক পৰাস্ত কৰিছিল।
গুৱাহাটীৰ সমীপৱৰ্তী অঞ্চলত থকা "মোমাই-কটা গড়" (লাচিতে কামত গাফিলতি কৰা বাবে মোমায়েকৰ শিৰশ্ছেদ কৰা কাহিনীৰ পৰা হোৱা নাম) আহোমসকলৰ কঠোৰ শ্ৰম আৰু যুঁজাৰু মনোভাৱৰ পৰিচায়ক।
ব্ৰিটিছ উপনিবেশৰ কালত এই নামটো "গৌহাটী" বুলি কোৱা হৈছিল আৰু ১৯৮০ৰ দশকৰ শেষৰফালে ই বৰ্তমানৰ ৰূপ পায়।
নীলাচল পাহাৰত অৱস্থিত শক্তিপীঠ কামাখ্যা মন্দিৰ, চিত্ৰাচল পাহাৰত অৱস্থিত প্ৰাচীন জ্যোতিষচৰ্চাৰ মন্দিৰ নৱগ্ৰহ, বশিষ্ঠৰ পুৰাতাত্বিক সম্পদ আৰু আন আন ঠায়ে নগৰখনৰ কিংবদন্তীমূলক ইতিহাসৰ কথাকে সমৰ্থন কৰিছে।
চাৰিচুকীয়া দীঘলী পুখুৰীৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ লগত সংযোগ আছিল আৰু সম্ভৱতঃ ইয়াক মধ্যযুগত আহোমৰ দ্বাৰা নাৱৰ বন্দৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
বৰ্তমানৰ ফাঁচী বজাৰৰ ঠাইত বৰফুকনত বাসগৃহ আছিল আৰু তেওঁৰ পাৰিষদ-গৃহ আছিল বৰ্তমান ভৰলুৰ ২৭৪ মিটাৰ পশ্চিমে।
নগৰখনৰ উৎপত্তিৰ কথা জনা নাযায় যদিও মহাকাব্য, পুৰাণ আৰু আন পৰম্পৰাগত ইতিহাসত উল্লেখ কৰা কাহিনীসমূহৰ পৰা ইয়াক এছিয়াৰ এখন অন্যতম পুৰণি নগৰ বুলি অনুমান কৰিব পাৰি।
যোৱা কেইদশকমানত দক্ষিণ গুৱাহাটীৰ গণেশগুৰি, বেলতলা, পাঞ্জাবাৰী, জটীয়া, কাহিলীপাৰা আদি ঠায়ে ৰাজধানী দিশপুৰক আৱৰি এটা উপ-কেন্দ্ৰ গঢ়ি তুলিছে।
বিশ্ববিদ্যালয় খনত মুঠ ষোল্লখন বিদ্যাপীঠ আছে, এইসমূহত সমাজ বিজ্ঞান, কলা, জীৱ বিদ্যা, ভৌতিক বিদ্যা, পৰিৱেশ বিদ্যা, তথ্য বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তি আৰু ব্যৱস্থাপনা বিদ্যাপীঠ আদি অন্তৰ্ভুক্ত।
বিশ্ববিদ্যালয় খনৰ মূল চৌহদৰ মাটিকালি প্ৰায় ৬০০ একৰ , ই শিলচৰৰ পৰা ২০ কি.মি. নিলগৰ দুৰ্গাকোনাত অৱস্থিত, আনহাতেদি বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ দ্বিতীয়টো চৌহদ কাৰ্বি আংলং জিলাৰ ডিফুত অৱস্থিত।
নিচেই সৰুকালতে শিল্পীগৰাকীয়ে নিজৰ খুৰাক আলী বক্স বিলায়াতুৰ খানৰ পৰা চেহনাইৰ আদি পাঠ গ্ৰহণ কৰিছিল।
বাৰাণসী বালজী মন্দিৰত চাৰে তিনিবছৰ বয়সত চেহনাই বাদনৰ শিক্ষাৰ পিছত তেওঁৰ জীৱনলৈ আহি পৰে এক বিশেষ পৰিৱৰ্তন।
১৯৩৭ চনত কলিকতাত অনুষ্ঠিত হোৱা এক সৰ্বভাৰতীয় সংগীত সন্মিলনত তেওঁ মঞ্চত চেহনাই পৰিবেশন কৰি মানুহৰ মাজত ন-কৈ চিনাকি কৰাই দিয়ে।
পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰুৰ আমন্ত্ৰণক্ৰমে লালকিল্লাত অনুষ্ঠিত হোৱা দেশৰ প্ৰথম গণৰাজ্য দিৱসৰ অনুষ্ঠানত বিছমিল্লা খানক চেহনাই বাদন পৰিবেশন কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল।
বিশ্বৰ প্ৰায় ৫ হাজাৰ শ্ৰোতা-দৰ্শকক সমবেত কৰি দ্যা টিউন অৱ ইণ্ডিয়া শীৰ্ষক এক অনুষ্ঠানত বিছমিল্লাৰ চেহনাই বাদন কৰি অন্তিম আশা আছিল।
সেই সময়ত মুম্বাইত সংঘটিত হোৱা ধাৰাবাহিক বোমা বিস্ফোৰণ আৰু তেওঁৰ শাৰীৰিক অৱস্থা বেয়া হোৱাত, সেই অনুষ্ঠানত চেহনাই বাদনৰ আশা আশা হৈয়ে ৰল।
এই কিংবদন্তি শিল্পীগৰাকীয়ে ইউৰোপ, আফগানিস্তান, কানাডা, ইৰাণ, ইৰাক, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, ৰাছিয়া, জাপান, হংকং আদি বিশ্বৰ হেজাৰ হেজাৰ শ্ৰোতাক মুগ্ধ কৰিছে।
বেনাৰছ হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয় আৰু শান্তিনিকেতনৰ ফালৰ পৰা তেওঁক সন্মানীয় ডক্টেৰেট উপাধি প্ৰদান কৰা হৈছিল।
তেওঁ নেপাল অকাডেমী বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ আৰু পদ্মবিভূষণ উপাধিৰে সন্মানিত কৰে।
পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় অনুষ্ঠানত চেহনাই বাদন পূৰ্বৰ পৰা কৰি অহা হৈছিল যদিও বিছমিল্লা খানে ইয়াৰ মান উচ্চ কৰি মঞ্চলৈ অনাত সহায় কৰিছিল।
তেওঁ নেপাল একাডেমী বঁটাৰ উপৰিও ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ আৰু পদ্মবিভূষণৰে সন্মানিত কৰিছিল।
বিশ্ববন্দীত ওস্তাদ বিছমিল্লা খানৰ বিয়োগত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ২১ আগষ্টৰ দিনা ৰাষ্ট্ৰীয় দিৱসৰূপে পালন কৰে।
তেওঁৰ স্মৃতিত উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰে এক কোটি টকাৰে এখন সংগীত অকাডেমী স্থাপনৰ পৰিকল্পনা লৈ স্থাপন কৰে।
এম এছ চুব্বালক্ষ্মী আৰু ৰবি শংকৰৰ পিছত ভাৰত ৰত্ন সন্মান লাভ কৰা বিছমিল্লা খান তৃতীয়জন ভাৰতীয় দ্ৰুপদী সংগীতজ্ঞ।
চৰিত পুথিৰ মতে, ঠাকুৰৰ আগমনৰ দিনা ৰাতি স্বৰ্গদেউ জয়ধ্বজ সিংহই ৰাতি সপোনত চতুৰ্ভূজৰূপী বিষ্ণুৰ অৱতাৰ দৰ্শন কৰি পাছদিনা ঠাকুৰৰ আগত ব্যক্ত কৰে আৰু নিজ ৰাজ্যত সত্ৰাদি পাতিবলৈ কুণ্ডিলৰ পৰা বাসুদেৱ মূৰ্ত্তি আনিবলৈ ৰাজবিষয়া প্ৰেৰণ কৰে।
মূৰ্ত্তি অনাৰ পাছত সোৱণশিৰি নদীৰ কাষৰ চাৰিভাগী নামৰ ঠাইৰ বাসুদেৱ মন্দিৰৰ ভূমিত সত্ৰ স্থাপন কৰে।
এই চাৰিভাগী আৰু লাউমুৰী নামে ঠাইত এই দুখন সত্ৰ দামোদৰ ঠাকুৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে নৰোৱাসত্ৰ নামেৰে প্ৰসিদ্ধ হ’ল।
১৮৫৮ চনত দামোদৰ ঠাকুৰৰ মৃত্যুৰ পাচত তেওঁৰ পুত্ৰ ৰমাকান্তৰ দিনত বাসুদেৱ থান নৰোৱা সত্ৰ নামেৰে জনাজাত হয়।
কিন্তু সোৱণশিৰিয়ে খহাই নিয়াত থানখন তাৰ পৰা তুলি আনি চামপৰা আৰু কঢ়ানৈৰ মাজত ৰমাকান্ত আতাৰ পুত্ৰ ৰামচৰণ আতাৰ দিনত স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহৰ ৰাজসাহায্যত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় আৰু বাসুদেৱ থান নামেৰে প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰে।
সাতসৰী অসম বুৰঞ্জীত উল্লেখ থকা মতে, মানৰ আক্ৰমণত সত্ৰ উজাৰ হোৱাৰ পাছত নৰোৱাৰে অচ্যুত আতাই পুনৰ সংস্কাৰ কৰি থানখন পাতে।
অচ্যুত আতাৰ বিয়োগৰ পাছত তেওঁৰ চাৰিজন পুত্ৰৰ বৰপুত্ৰ মুক্তিনাথদেৱ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ হোৱাৰ লগতে থানৰ আভ্যন্তৰিণ বিষয়ত পুত্ৰ কুশচন্দ্ৰদেৱ আৰু মহেশচন্দ্ৰদেৱ আৰু বহিৰ্বিষয়ৰ চোৱা চিতা কৰিছিল শিৱচন্দ্ৰদেৱে।
এওঁলোকৰ দিনতে ১৯৩৫ খ্ৰীষ্টাব্দত বৰ্তমান বাংলাদেশৰ আৰু তেতিয়াৰ পূৰ্ববংগৰ পৰা ৰাজমিস্ত্ৰী আনি চাৰিকোণীয়া বিশিষ্ট পকী মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়
১৭০৭ চনত আহোম স্বৰ্গদেউ গৌৰীনাথ সিংহই ইয়ালৈ আহিছিল, কিন্তু অগত্যা কাৰণত তেওঁ পুনৰ উভতি গুছি গৈছিল।
পূৰ্বতে সত্ৰৰ ভূমি ১৩৯২ খ্ৰীষ্টাব্দত সদধাপুৰ/শদিয়া ৰাজ্যৰ চুতীয়া ৰজা সত্যনাৰায়ণে বিষ্ণু পূজা কৰিবলৈ নাৰায়ণ দ্বিজক দান কৰিছিল আৰু লগতে মন্দিৰ এটা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
কিন্তু, বানপানীৰ কাৰণে মন্দিৰভাগৰ স্থান পৰিত্যক্ত হয় আৰু ১৪০১ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰজা লক্ষ্মীনাৰায়ণে এভাগ নতুন মন্দিৰৰ প্ৰতিষ্ঠিত কৰে।
পাচৰ পৰ্য্যায়ত ৰবিদাসৰ বংশৰ বাহুদ নামৰ এজন ব্ৰাহ্মণে বৈষ্ণৱ সন্ত দামোদৰদেৱ আতাক সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে মন্দিৰটো দি দিছিল।
মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ ঘোষাৰ নামান্বয় অংশৰ ভাঙনি কৰিলেও পোৱা যায় যে, পৰমব্ৰহ্মৰ ‘কৃষ্ণ’ আৰু ‘বাসুদেৱ’ এই দুয়োটি নামেৰে ব্যহ্মাৰ একৰূপতাকেই প্ৰকাশ কৰি এটি টীকাৰ দুটি পিঠিৰূপে জগতত বিৰাজ কৰিছে।
কৃষ্ণৰূপে সমস্ত পৃথিৱীকে আনন্দ সাগৰত দ্ৰৱিত কৰি, বাসুদেৱৰূপে সমস্ত জগততে বাস কৰিছে আৰু সমস্ত জগতো তেওঁতে নিবাস কৰিছে।
ঢকুৱাখনা চাৰিআলিৰ পৰা পশ্চিমমূৱাকৈ প্ৰায় ১০ কি:মি: গ'লে এই প্ৰসিদ্ধ থানখন পোৱা যায়॥ থানখনৰ লগতে বাসুদেৱৰ এখন নামঘৰ আছে।
লোকবিশ্বসানুসৰি ৰুক্মিণীয়ে বাসুদেৱ থানৰ মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰিছিল, বাসুদেৱক নিজৰ পতি হিচাপে পাবলৈ।
ৱেড চাহাবৰ "অসমৰ বিৱৰণ” পুথিৰ মতে, ছাঁপৰা নৈৰ পাৰত নৰোৱা নামৰ ঠাইত এখন থান আছে বুলি উল্লেখ আছে আৰু তালৈ বছৰি সহস্ৰাধিক দৰ্শনাৰ্থী আহি বাসুদেৱ মূৰ্ত্তি দৰ্শন কৰেহি।
লখিমপুৰ জিলাৰ নকাড়ী আৰু ধেমাজি জিলাৰ গোগামুখ সমীপতম্‌ ৰেলৱে ষ্টেচন আৰু লখিমপুৰৰ লীলাবাৰী বিমানবন্দৰ হৈছে সমীপতম্‌ বিমান বন্দৰ।
অৰ্থঃ বসুদেৱৰ পুত্ৰ পূৰ্ণব্ৰহ্ম দৈৱকীনন্দন কৃষ্ণ, অৰ্থাৎ বসুদেৱ আৰু তৎপত্নী দৈৱকীৰ পুত্ৰৰূপে অৱতাৰ হোৱা পৰমব্ৰহ্ম কৃষ্ণই হৈছে "বসুদেৱ”
সত্ৰাধিকাৰ মুক্তিনাথদেৱ গোস্বামীৰ দিনত লখিমপুৰৰ বিহপুৰীয়া আৰু পথালি পাহাৰত দুখন শাখা থান প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
মানৱ ইতিহাসৰ 'নথিভুক্ত তথ্য'ৰ প্ৰচলনৰ আগৰ সময়ছোৱাকে প্ৰাক-ইতিহাসৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
লিখন পদ্ধতিৰ আৱিষ্কাৰৰ পাছৰেপৰা ইতিহাসৰ সমল ৰূপে পোৱা লিখিত তথ্যকে 'নথিভুক্ত তথ্য' বোলা হৈছে।
বহলাই ক'বলৈ গ'লে মানৱ প্ৰজাতিৰ অস্তিত্বৰ আৰম্ভণিৰপৰা লিখন পদ্ধতিৰ আৱিষ্কাৰলৈ গোটেই সময়-কাল প্ৰাক-ইতিহাসৰ অন্তৰ্গত।
১৮৩০ চনৰ আশে-পাশে প্ৰথমে প্ৰত্নতাত্বিক পল টাৰ্নেলে প্ৰাক-ইতিহাসৰ বৰ্ণনা দিবলৈ - শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
দক্ষিণ ফ্ৰান্সৰ গুহাত আৱিষ্কৃত কিছুমান সমলৰ বিষয়ে বৰ্ণনা দিয়াৰ সময়ত তেখেতে প্ৰথমে শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
মূল ফৰাচী শব্দৰ ভাঙনি স্বৰূপে ইংৰাজীত '' শব্দটো ১৮৫১ চনত প্ৰথমে ব্যৱহাৰ কৰে প্ৰত্নতাত্বিক ডেনিয়েল উইলছনে।
'প্ৰাক-ইতিহাস' শব্দটোৱে ইতিহাসৰ আৰম্ভণি বিন্দু ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিৰপৰা সাঙুৰি লয় যদিও, ঘাইকৈ পৃথিৱীত জীৱনৰ বিকাশৰপৰাহে ইয়াৰ আলোচনা কৰা হয়।
বেছিভাগ ক্ষেত্ৰত প্ৰাক-ইতিহাস বুলিলে মানৱ-সদৃশ জীৱৰ উৎপত্তিৰ আৰম্ভণিৰপৰাহে বুলি ধৰি লৈ আলোচনা কৰা হয়।
প্ৰাক-ঐতিহাসিকসকলে মানৱ প্ৰাক-ইতিহাসক 'তিনিটা যুগ পদ্ধতি'ৰে ভাগ কৰিছে, আনহাতে মানৱ-ৰ আৱিৰ্ভাৱে আগৰ সময়ছোৱাৰ শ্ৰেণীবিভাগ কৰিবলৈ 'ভূ-তাত্বিক সময় মাপ' ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
মানৱ প্ৰাক-ইতিহাসক মানুহে আয়ত্ত কৰা সঁজুলি-নিৰ্মাণ প্ৰযুক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি তিনিটা ভাগত ভগোৱা হৈছে।
কালনিৰ্ণিত ঘটনা হিচাপে পাব পৰা আৰু নোৱৰা তথ্য এনেকৈয়ো দুটা শ্ৰেণীত ভাগ কৰি প্ৰাক-ইতিহাসৰ আলোচনা কৰা হয়।
প্ৰাক-ইতিহাসৰ অধ্যয়নৰ বুনিয়াদী দায়িত্ব বহন কৰে প্ৰাক-ঐতিহাসিক প্ৰত্নতাত্বিক আৰু নৃতাতাত্বিকসকলে।
তেওঁলোকে খনন, ভূ-তাত্বিক আৰু ভৌগোলিক জৰীপ আৰু বিভিন্ন প্ৰযুক্তিৰে প্ৰাক-ঐতিহাসিক সমলৰ অধ্যয়ন আৰু অন্বেষণ কৰে।
সেয়ে, প্ৰাক-ইতিহাসৰ অধ্যয়নৰ বাবে প্ৰাকৃতি আৰু সামাজিক বিজ্ঞানৰ কেবাটাও ভিন্ন শাখা যেনে, জীৱাশ্মবিজ্ঞান, জীৱবিজ্ঞান, প্ৰত্নতত্ত্ব, ৰেণুবিজ্ঞান, প্ৰত্ন-জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান, তুলনাত্মক ভাষাতত্ত্ব, নৃতত্ত্ববিজ্ঞান, আণৱিক জেনেটিকবিজ্ঞান আদি সন্মিলত হৈ পৰে।
কৃষি-কাৰ্যৰ বিকাশৰ সম্ভাৱনা ঘাইকৈ 'মধ্য-পূৰ্ব'ৰ সাৰুৱা ভূমিতে বুলি ধৰা হয় যদিও আমেৰিকা, পূব এছিয়া আৰু দক্ষিণপূৱ এছিয়াত হোৱা আৱিষ্কাৰৰপৰা দেখা যায় যে এনেবোৰ অঞ্চলতো বেলেগ বেলেগ ফচল আৰু পশু-পালনেৰে প্ৰায় একেসময়তে কৃষি-ৰ আৰম্ভণি হোৱা সম্ভৱ।
জলসিঞ্চনৰ ব্যৱস্থা আৰু শ্ৰমৰ বিভাজন ব্যৱস্থা ছুমেৰীয়সকলৰদ্বাৰা আৱিষ্কৃত হৈছিল খ্ৰী.পূ. ৫৫০০-ৰ সময়ছোৱাত।
কৃষি আৰু যুদ্ধৰ বাবে ব্যৱহৃত আহিলাৰ মাজত শিলৰ সলনি ব্ৰঞ্জ আৰু লো-ৰ সঁজুলিয়ে আগস্থান পাইছিল।
'ইউৰেছিয়া'-ত তাম আৰু ব্ৰঞ্জৰ সঁজুলি, গহনা আৰু অস্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰ ৩০০০ খ্ৰী.পূ.লৈ সাধাৰণ হৈ পৰিছিল।
মানৱ-নিৰ্মিত প্ৰযুক্তিৰ বিকাশ প্ৰাচীন আৰু নৱ্য প্ৰস্তৰ যুগ -ৰ মাজৰ সময়খিনিক মেজ'লিথিক বা মধ্যপ্ৰস্তৰ যুগ বুলি কোৱা হৈছে।
প্ৰায় ২.৫ মিলিয়ন বছৰ আগৰেপৰা ১১,০০০ বছৰ আগলৈ এই সময়খিনিত পৃথিৱীৰ উত্তৰ গোলাৰ্ধত হোৱা বিশাল তুষাৰপাতৰ সময়ছোৱাক প্লিষ্ট'চিন বোলা হয়।
পূৱ পৃথিৱীত প্লিষ্ট'চিন যুগৰ শেষৰফালে কৃষি-কাৰ্যৰ আৰম্ভণি হৈছিল, এই স্থানবোৰত মেজ'লিথিক যুগ চুটি আৰু অস্পষ্ট হৈ পৰে।
প্ৰযুক্তিয়ে মানুহৰ হাতত প্ৰকৃতিৰ শক্তিক বশ কৰাৰ উপায় তুলি দিছিল আৰু লগতে জন্ম দিছিল পৰিবহণ আৰু যোগাযোগ ব্যৱস্থাৰ।
ধীৰে ধীৰে চহৰ গঢ়ি উঠিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, য'ত মানুহৰ বসতি ঘন হৈছিল আৰু বসতি স্থাপনক নতুন ৰূপ দিছিল।
চহৰসমূহে খেতিৰ দ্বাৰা উৎপন্ন হোৱা উৎবৃত্ত ফচলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল, কাৰণ চহৰবাসীয়ে নিজে খেতি কৰিব নোৱাৰিছিল।
যদি খেতিৰ ফচল প্ৰয়োজনতকৈ বেছিকৈ উৎপন্ন কৰিব পৰা ব্যৱস্থা গঢ়ি উঠিছিল তেতিয়াহে চহৰৰ বিকাশ হোৱাটো সম্ভৱ আছিল।
পেলিঅ'লিথিক যুগৰ প্ৰথমছোৱাক 'নিম্ন পেলিঅ'লিথিক' বোলা হয় আৰু 'হ'ম' ছেপিয়েন্স'-ৰ বিকাশৰ আগলৈ ইয়াৰ সময়সীমা ধৰা হয়।
'হ'ম' হেবিলিছ' -ৰ আৰম্ভণি আৰু প্ৰথম শিলৰ সঁজুলি ব্যৱহাৰৰপৰা আৰম্ভ হোৱা বুলি ধৰা এই যুগক ২.৫ নিযুত বছৰ পুৰণি বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে।
হ'ম' ছেপিয়েন্স প্ৰজাতিৰ উৎপত্তি ২ লাখ বছৰ আগতে বুলি ধৰা হয়, আৰু ইয়াৰ লগতে আৰম্ভণি হয় 'মধ্য পেলিঅ'লিথিক যুগ'ৰ।
নিয়মানুসৰি মৃতকৰ দেহ কবৰ দিয়া, সংগীতৰ উৎপত্তি, প্ৰাচীন কলাৰ উৎপত্তি আৰু কেবাটাও অংশ সম্বলিত সঁজুলিৰ ব্যৱহাৰ মধ্য পেলিঅ'লিথিক যুগৰ বৈশিষ্ট্য।
ভিয়েৰ গৰ্ডন চিল্ড-ৰ বৰ্ণনা অনুসৰি খ্ৰী.পূ দহ হেজাৰ বছৰ আগতে হাবিৰ গছ আৰু পশুৰ ঘৰচীয়াকৰণেৰে এক বিপ্লৱ সদৃশ পৰিস্থিতিৰ সূচনা হৈছিল।
অৱশ্যে ইয়াৰ মাজতে খাদ্যৰ সুচলতা থকা অঞ্চলত বা খাদ্য-সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা আয়ত্ত কৰা গোটৰ মাজত অচিকাৰী জীৱনো গঢ় লৈ উঠিছিল, আৰু 'দলপতি'ৰ অধীনত থকা জটিল সামাজিক ব্যৱস্থাও গঢ় লৈ উঠিছিল, য'ত সামাজিক শ্ৰেণীবিভাজনো আছিল।
উদাহৰণ স্বৰূপে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ প্ৰাচীন অধিবাসীসকল এছিয়া আৰু আফ্ৰিকাৰপৰা ৭০,০০০ বছৰ আগতেই যাতায়াত কৰা বুলি অনুমান কৰা হৈছে।
বেছিভাগ অঞ্চলতে আৱিষ্কৃত হোৱা মেজ'লিথিক যুগৰ সঁজুলিসমূহ আছিল--কেবাটাও সৰু সৰু অংশ থকা সঁজুলি, 'মাইক্ৰ'লিথ' বা 'মাইক্ৰবুৰিন'।
মাছ ধৰা যতন, কাঠ কাটিবলে ব্যৱহাৰ কৰা শিলৰ সঁজুলি , বা কাঠৰ আহিলা যেনে, নাও, ধনু আদি কিছুমান স্থান কিছুমান স্থানত পোৱা গৈছে।
পাছলৈ উত্তৰ আফ্ৰিকাৰ 'আইবেৰ'-মেৰুছিয়ান সংস্কৃতি' , আৰু লেভাণ্ট-ৰ 'কেবাৰান সংস্কৃতি'ৰ দ্বাৰা ইউৰোপলৈ বিয়পি পৰে।
ভাষাৰ প্ৰচলন আৰু লিখন পদ্ধতিৰ বিকাশৰ বাবে ভৌগোলিক ক্ষেত্ৰ বিশেষে থকা পাৰ্থক্যৰ বাবে প্ৰাক-ইতিহাসৰো ভৌগোলিক পাৰ্থক্য আছে।