polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
আৰক্ষীয়ে চাই থকা অৱস্থাত এজন কিশোৰ সোঁপন্থী কৰ্মীয়ে প্ৰতিবাদকাৰীৰ ওপৰত পিষ্টল উলিয়াই তোলা আন এখন আলোকচিত্ৰ নাগৰিকত্ব আইন, ২০১৯ৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত "হিন্দু জাতীয়তাবাদীসকলক উৎসাহিত কৰাৰ" প্ৰমাণ হৈ পৰিছিল।
দানিছ চিদ্দিকীয়ে টিভি টুডে নেটৱৰ্কত যোগদান কৰাৰ আগতে হিন্দুস্তান টাইমছৰ সংবাদদাতা হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল।
তেওঁ ৰহিংগীয়া শৰণাৰ্থী সংকটৰ নথিভুক্ত কৰাৰ বাবে ৰয়টাৰ্ছ দলৰ অংশ হিচাপে ২০১৮ চনত পুলিৎজাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
২০২১ চনত পাকিস্তান সীমান্তৰ ওচৰত আফগান নিৰাপত্তা বাহিনী আৰু তালিবান বাহিনীৰ মাজত সংঘটিত সংঘৰ্ষৰ বাতৰি সংগ্ৰহ কৰাৰ সময়ত তেওঁ গুলীবিদ্ধ হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে।
তেওঁ ২০০৭ চনত জামিয়াৰ এজেকে গণসংযোগ গৱেষণা কেন্দ্ৰৰ পৰা গণসংযোগ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমত যোগদান কৰিছিল।
২০২১ চনৰ জুলাই মাহৰ পৰা তেওঁ আফগানিস্তানত তালিবানৰ আক্ৰমণ নথিভুক্ত কৰিবলৈ আফগান বিশেষ বাহিনীৰ সৈতে এজন অন্তৰ্নিহিত সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰি আছিল।
শ্ৰীজেশে ২০০৪ চনত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ পাৰ্থত জুনিয়ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় দলত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ বিৰুদ্ধে এখন খেলত খেলিবলৈ স্থান লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ২০০৬ চনত কলম্বোত অনুষ্ঠিত দক্ষিণ এছিয়ান গেমছত জ্যেষ্ঠ ৰাষ্ট্ৰীয় দলত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
২০০৮ চনৰ জুনিয়ৰ এছিয়া কাপত ভাৰতৰ জয়ৰ পাছত তেওঁক 'টুৰ্ণামেণ্টৰ শ্ৰেষ্ঠ গ'লৰক্ষক' বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
তেওঁ যদিও ছবছৰ ধৰি ভাৰতীয় দলৰ অংশ হৈ আছিল, তথাপিও প্ৰায়ে জ্যেষ্ঠ গ'লৰক্ষক এড্ৰিয়ান ডিচুজা আৰু ভাৰত চেত্ৰীৰ হাতত নিজৰ স্থান হেৰুৱায়ছিল।
পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে চীনৰ অৰ্ডোছ চিটিত অনুষ্ঠিত এছিয়ান চেম্পিয়নছ ট্ৰফী ফাইনেলত দুটা পেনাল্টি ষ্ট্ৰোক ৰক্ষা কৰাৰ পাছত তেওঁ ২০১১ চনৰ পৰা ভাৰতীয় দলৰ নিয়মীয়া সদস্য হৈ পৰে।
তেওঁৰ দ্বিতীয় 'টুৰ্ণামেণ্টৰ শ্ৰেষ্ঠ গ'লৰক্ষক' বঁটা ২০১৩ চনৰ এছিয়া কাপত আহিছিল, য'ত ভাৰতে প্ৰতিযোগিতাখনত দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰিছিল।
২০১৪ চনত দক্ষিণ কোৰিয়াৰ ইনচিয়নত অনুষ্ঠিত এছিয়ান গেমছৰ ফাইনেলত পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে দুটা পেনাল্টি ষ্ট্ৰোক ৰক্ষা কৰি তেওঁ ভাৰতৰ স্বৰ্ণ পদক জয়ত মুখ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।
২০১৪ চনত আকৰ্ষণীয় খেল প্ৰদৰ্শনৰ পাছত তেওঁক শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ গোলৰক্ষক বঁটাৰ বাবে মনোনীত কৰা হয়; পিছে তেওঁ নেডাৰলেণ্ডৰ জাপ ষ্টকমেনৰ হাতত পৰাজিত হয়।
বিদ্যালয়ত হকী প্ৰশিক্ষক জয় কুমাৰে তেওঁক বাছনি কৰাৰ পাছত তেওঁ পেছাদাৰী হৈ পৰে, আৰু পাছত তেওঁ নেহৰু কাপত খেলে।
তেওঁ কেৰালাৰ কোল্লামৰ শ্ৰী নাৰায়ণ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ইতিহাসত স্নাতক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে।
শ্ৰীজেশৰ জন্ম হৈছিল ১৯৮৮ চনৰ ৮ মে'ত কেৰালাৰ আৰ্নাকুলাম জিলাৰ কিজাক্কাম্বালাম গাঁৱত এক কৃষকৰ পৰিয়ালত পি ভি ৰবীন্দ্ৰনৰ ঔৰষত আৰু উষাৰ গৰ্ভত।
তেওঁ কিজাক্কাম্বালামৰ ছেইণ্ট এণ্টনিৰ নিম্ন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত প্ৰাথমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু কিজাক্কাম্বালামৰে ছেইণ্ট জোচেফ হাই স্কুলত ষষ্ঠ শ্ৰেণীলৈকে অধ্যয়ন কৰে।
পৰট্টু ৰবীন্দ্ৰন শ্ৰীজেশ এজন ভাৰতীয় পেছাদাৰী ফিল্ড হকী খেলুৱৈ, ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ গ'লৰক্ষক তথা প্ৰাক্তন অধিনায়ক।
২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত পুৰুষৰ ফিল্ড হকী টুৰ্ণামেণ্টত ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ ব্ৰঞ্জৰ পদক জয়ত শ্ৰীজেশে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
১৩ জুলাই ২০১৬ তাৰিখে শ্ৰীজেশক চৰদাৰা সিঙৰ পৰা দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰি ভাৰতীয় হকী দলৰ অধিনায়কৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল।
লণ্ডনত অনুষ্ঠিত ২০১৬ চনৰ পুৰুষ হকী চেম্পিয়নছ ট্ৰফীত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰা দলটোৰ অধিনায়ক তেওঁ আছিল।
ৰিঅ'ত অনুষ্ঠিত ২০১৬ চনৰ অলিম্পিকত শ্ৰীজেশে ভাৰতীয় হকী দলক প্ৰতিযোগিতাখনৰ কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেললৈ লৈ গৈছিল।
হকী ইণ্ডিয়া লীগৰ উদ্বোধনী ছিজনৰ নিলামত, শ্ৰীজেশক মুম্বাই ফ্ৰেঞ্চাইজিয়ে ৩৮,০০০ আমেৰিকান ডলাৰত ক্ৰয় কৰিছিল।
যেতিয়া তেওঁৰ স্বামীক অসহযোগ আন্দোলনত জড়িত থকাৰ বাবে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল, মহাত্মা গান্ধীয়ে অতিথি হিচাপে লাহোৰত থকা তেওঁৰ ঘৰলৈ গৈছিল।
গান্ধীয়ে তেওঁৰ কবিতা আৰু লিখনিবোৰ সঘনাই তেওঁৰ ভাষণত, আৰু ইয়ং ইণ্ডিয়া আৰু অন্যান্য আলোচনীত ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
ৰবীন্দ্ৰ ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য অধ্যাপক সব্যসাচী বসু ৰায় চৌধুৰীৰ মতে, দুয়োজনৰ মাজৰ সম্পৰ্ক যদিও ঘনিষ্ঠ আছিল সেয়া পাৰস্পৰিক প্ৰশংসাৰ বাহিৰে আন একো নাছিল।
১৯০৪ চনত তেওঁ মহিলাৰ দ্বাৰা উৎপাদিত স্থানীয় হস্তশিল্প জনপ্ৰিয় কৰিবলৈ কলকাতাত 'লক্ষ্মী ভাণ্ডাৰ' নামেৰে মহিলাৰ দোকান আৰম্ভ কৰিছিল।
দেশজুৰি কেইবাটাও শাখা থকাৰ ফলত ই শ্ৰেণী, জাতি আৰু ধৰ্মৰ কথা বিবেচনা নকৰাকৈ মহিলাসকলৰ বাবে শিক্ষা আৰু বৃত্তিমূলক প্ৰশিক্ষণৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল।
১৮৭২ চনৰ ৯ ছেপ্টেম্বৰত কলকাতাৰ জোড়াসাঁকোৰ এক প্ৰসিদ্ধ বঙালী বুদ্ধিজীৱী পৰিয়ালত সৰলাৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁৰ মাতৃ স্বৰ্ণকুমাৰী দেৱী , এগৰাকী প্ৰখ্যাত লেখিকা, এগৰাকী বিশিষ্ট ব্ৰহ্ম নেতা আৰু কবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ পিতৃ দেৱেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ কন্যা আছিল।
ব্ৰহ্মধৰ্ম ৰাম মোহন ৰায়ৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা ধৰ্ম আৰু পিছলৈ সৰলাৰ ককাদেউতা দেবেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে ইয়াক বিকশিত কৰিছিল।
সংগঠনটোৱে সমগ্ৰ ভাৰতত মহিলাৰ পৰিস্থিতি উন্নত কৰাৰ বাবে লাহোৰ, এলাহাবাদ, দিল্লী, কৰাচী, অমৃতসৰ, হায়দৰাবাদ, কানপুৰ, বাংকুৰা, হাজৰিবাগ, মিদনাপুৰ আৰু কলকাতাত কেইবাটাও কাৰ্যালয় মুকলি কৰিছিল।
স্নাতক পৰীক্ষাত শীৰ্ষস্থান লাভ কৰা মহিলা প্ৰাৰ্থী হোৱাৰ বাবে তেওঁক মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰথম পদ্মাৱতী সোণৰ পদক প্ৰদান কৰা হৈছিল।
ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰা তেওঁৰ সময়ৰ কেইগৰাকীমান মহিলাৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম এগৰাকী আছিল।
বিভাজন বিৰোধী আন্দোলনৰ সময়ত তেওঁ পঞ্জাৱত জাতীয়তাবাদৰ সুসমাচাৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল আৰু গোপন বিপ্লৱী সমাজ বজাই ৰাখিছিল।
শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত সৰলাই মহীশূৰ ৰাজ্যলৈ যায় আৰু এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে মহাৰাণী ছোৱালী বিদ্যালয়ত যোগদান কৰে।
এবছৰ পিছত তেওঁ ঘৰলৈ উভতি আহে আৰু ভাৰতী নামৰ এখন বাংলা আলোচনীৰ বাবে লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু লগতে তেওঁৰ ৰাজনৈতিক কাৰ্যকলাপ আৰম্ভ কৰে।
এজন উকীল, সাংবাদিক, জাতীয়তাবাদী নেতা আৰু স্বামী দয়ানন্দ সৰস্বতীৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হিন্দু সংস্কাৰ আন্দোলন আৰ্য সমাজৰ অনুগামী ৰামভূজ দত্ত চৌধুৰীৰ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
তেওঁ কমাৰ, ধাতুশিল্প, ভাস্কৰ, নিৰ্মাণ শিল্প আৰু শিল্পী, স্থাপত্যবিদ্যা, অগ্নি আৰু আগ্নেয়গিৰিৰ অধিষ্ঠাতা।
হেফাষ্টিয়াচে কিছুসংখ্যক অ'ট'মেটন বা স্বয়ংচালিত যন্ত্ৰ সাজিছিল আৰু ইয়াৰ ভিতৰত ট্ৰাইপদ বা ত্ৰিপদী কিছু যন্ত্ৰও আছিল যি ঘূৰা-ফুৰা কৰিব পাৰিছিল।
দেৱতাসকলে মানৱক উপহাৰ দিয়া আদিনাৰী পেণ্ড'ৰা আৰু তেওঁৰ পাত্ৰসমূহো হেফেইষ্টাচে নিৰ্মাণ কৰিছিল।
তেওঁ হাৰ্মিচৰ পাখিলগা শিৰোস্ত্ৰাণ আৰু পাদুকা, এজিচৰ বক্ষবৰ্ম, এফ্ৰোডাইটিৰ কমৰবন্ধনী, ইৰ'চৰ ধনু-কাঁ‌ড় আদি নিৰ্মাণ কৰিছিল।
কমাৰশিল্পৰ দেৱতা হিচাপে হেফেইষ্টাচেই অলিম্পাচৰ দেৱ-দেৱীসকলৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰসমূহ নিৰ্মাণ কৰিছিল।
তেওঁ এল্কিনুচৰ প্ৰাসাদৰ দ্বাৰত সোণৰ সিংহ আৰু কুকুৰসমূহ এনেদৰে সাজিছিল যাতে ইহঁ‌তে অনুপ্ৰৱেশকাৰীসকলক কামুৰিব পাৰে।
মহাৰাষ্ট্ৰত মকৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা ইজনে সিজনক তিল-গুৰৰ লাৰু, বৰ্ফি বা হালুৱা দি " তিল-গুৰ লোৱা আৰু মিঠা কথা কোৱা' বুলি কোৱাৰ প্ৰথা আছে ।
এই বিষেশ দিনটোত গুৰ আৰু বুটৰ দাইলেৰে বনুৱা ৰুটি যাক পুৰণ পুৰি বা গুৰৰ পুৰি বোলা হয় হেই পুৰি অন্য ব্যঞ্জনৰ লগত খোৱা হয় ।
বিবাহিতা মহিলাই পৰিয়ালৰ বিবাহিতা মহিলা বা বিবাহিতা বান্ধবীসকলক মাতি কপালত সেন্দুৰৰ ফুট দিয়ে আৰু সৰু উপহাৰ দি তিল-গুৰেৰে বনুৱা লাৰু বা বৰ্ফি দিয়ে ।
মকৰ সংক্ৰান্তি ঠাণ্ডাৰ দিনত হোৱা বাবেও শৰীৰৰ গৰম ধৰি ৰাখিবৰ বাবেও ক'লা ৰঙৰ কাপোৰ পিন্ধে ।
মকৰ সংক্ৰান্তত কন কন শিশুক চেনিৰে বনুৱা মুকুত আৰু গহনা পিন্ধাই মুৰি মূৰত ধালি গা ধুৱায় আৰু অন্য লৰা ছোৱালীকো মাতি সৰু সৰু উপহাৰ দিয়ে ।
মহাৰাষ্ট্ৰত মকৰ সংক্ৰান্ত , অসমত মাঘ বিহু, অন্য ৰাজ্যসমূহত উত্তৰায়ণ, মাঘী আৰু বাংলাদেশত পৌষ সংক্ৰান্তি বোলা হয়।
অসমীয়া মাঘ মাহ আৰু ইংৰাজীৰ জানুৱাৰী মাহত প্ৰতি বছৰে যেতিয়া সূৰ্য মকৰ ৰাশিত সোমায় তেতিয়া ইয়াক পালন কৰা হয়।
এইটো দিনত সূৰ্য মকৰ ৰাশিত অন্তৰ্ভুক্ত হয় আৰু শীতৰ চুটি দিনবোৰৰ পৰা দীঘলীয়া দিনবিলাকৰ আৰম্ভ হয়।
ভাৰতবৰ্ষৰ পুৰণি উৎসৱবোৰৰ ভিতৰত মকৰ সংক্ৰান্তিও মাত্ৰ কেইটামান উৎসৱৰ ভিতৰত পৰে যিটো সৌৰচক্ৰ অনুসাৰে পালন কৰা হয়।
কোনোৱে ঘৰবিলাক সজায়, কোনোৱে জুই ধৰি নৃত্য গীত কৰি একেলগে ভোজ ভাত খায়, বা কন কন লৰা ছোৱালীয়ে মানুহৰ ঘৰলৈ গৈ উপহাৰ লয়, বা ৰং-বিৰঙৰ চিলা উৰুৱায়।
অসমত মাঘ বিহু, পঞ্জাৱ,হাৰিয়ানা আৰু হিমাচল প্ৰদেশত, মধ্য ভাৰতত চুকাৰত, তামিলনাডুত পুঙ্গল; গুজৰাট, উত্তৰাখণ্ড আৰু উত্তৰ প্ৰদেশত উত্তৰায়ণ ; উৰিষ্যা, মহাৰাষ্ট্ৰ, গোৱা আৰু পশ্চিম বঙ্গত মকৰ সংক্ৰান্তি বোলা হয় ।
চাহু জৈন পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত ইন্দু জৈন বৰ্তমান ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ মিডিয়া গোট বেনেট ক'লমেন এণ্ড কো. লিমিটেডৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া।
ইন্দু জৈন বৰ্তমান ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ মিডিয়া গোট বেনেট ক'লমেন এণ্ড কো. লিমিটেডৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া।
১৯৩৬ চনৰ ৮ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত ইউনাইটেড প্ৰভিন্সেছৰ ফৈজাবাদত ইন্দু জৈনৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁ ২০০০ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ধৰ্মীয় আৰু আধ্যাত্মিক নেতাসকলৰ সহস্ৰাব্দ বিশ্ব শান্তি সন্মিলনত তেওঁৰ ভাষণত বিশ্বাসৰ মাজত একতাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল।
২০০৩ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে আনুষ্ঠানিকভাৱে আৰম্ভ কৰা ওৱাননেছ ফৰাম বা একত্ব মঞ্চক জৈনে নেতৃত্ব দিয়ে।
টাইমছ ফাউণ্ডেচনে বানপানী, ঘূৰ্ণি বতাহ, ভূমিকম্প আৰু মহামাৰী আদি দুৰ্যোগ ৰক্ষাৰ বাবে সম্প্ৰদায় সেৱা, গৱেষণা ফাউণ্ডেচন আৰু টাইমছ ৰিলিফ ফাণ্ড পৰিচালনা কৰে।
ষোল্ল বছৰ বয়সত তেওঁক পৰিয়ালৰ ফালৰ পৰা কলিকতাৰ চৰকাৰী কলা মহাবিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ পঠোৱা হৈছিল।
তেওঁক প্ৰচলিত শৈক্ষিক পৰম্পৰাত ধ্ৰুপদী ন্যুড অংকন আৰু তৈল্য চিত্ৰাংকন কৰিবলৈ শিকোৱা হৈছিল আৰু ১৯০৮ চনত তেওঁ ফাইন আৰ্টত ডিপ্লোমা লাভ কৰে।
অৱশ্যে, তেওঁ পিছলৈ উপলব্ধি কৰিছিল যে তেওঁ পশ্চিমীয়া পৰম্পৰাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ব্যক্তি নহয়, নিজৰ সংস্কৃতিৰ পৰা অনুপ্ৰেৰণা ল'বৰ বাবে সেয়েহে তেওঁ জীৱিত লোক আৰু জনজাতীয় কলাৰ প্ৰতি গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
তেওঁ কালিঘাট পাট ৰ দ্বাৰা আটাইতকৈ বেছি প্ৰভাৱিত হৈছিল, যি আছিল বোল্ড চুইপিং ব্ৰাছ-ষ্ট্ৰোকৰ এক কলাশৈলী।
তেওঁ, তেওঁৰ পূৰ্বৰ প্ৰভাৱবাদী দৃশ্য আৰু প্ৰতিকৃতি অংকনৰ পৰা আঁতৰি ১৯২১ ৰ পৰা ১৯২৪ চনৰ ভিতৰত তেওঁৰ পৰীক্ষামূলক চাঁওতালি নৃত্যৰ চিত্ৰ কৰ্ম আৰম্ভ কৰিছিল।
ইয়াৰোপৰি ১৯৭৬ চনত, ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়ৰ ভাৰতীয় পুৰাতাত্ত্বিক জৰীপে তেওঁৰ চিত্ৰ কৰ্মৰ শৈল্পিক আৰু নান্দনিক মূল্যৰ প্ৰতি সন্মান ৰাখি তেওঁক "নাইন মাষ্টাৰ"ৰ মাজৰ এক বুলি ঘোষণা কৰিছিল, ইয়াৰ লগে লগে তেওঁ কাম সমূহ "কলাৰ ভাণ্ডাৰ" হিচাপে বিবেচিত হয়।
মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ প্ৰতি তেওঁৰ সন্মান ৰখাটো তেওঁৰ সমালোচনামূলক দৃষ্টিভংগীৰ ওপৰত প্ৰতিফলিত হৈছে; তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে সাধাৰণ মানুহ চৰকাৰতকৈ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ কিয়নো এই সকল লোকেই তেওঁৰ কলাৰ কণ্ঠস্বৰ আছিল।
১৮৮৭ চনৰ ১১ এপ্ৰিলত পশ্চিমবংগৰ বাঁকুড়া জিলাৰ বেলিয়াতোড় গাঁৱত ভূমি-মালিকসকলৰ এক মধ্যমীয়া সমৃদ্ধকায় কায়স্থ পৰিয়ালত যামিনী ৰয়ৰ জন্ম হয়।
তেওঁ এক মধ্যবিত্ত, কলা প্ৰেমী পৰিয়ালত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল আৰু ইয়েই অৱশেষত তেওঁৰ ভৱিষ্যত জীৱনৰ সিদ্ধান্তক প্ৰভাৱিত কৰিছিল।
তেওঁ শিল্পী অৱনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ শিষ্য আছিল, যাৰ শৈল্পিক মৌলিকতা আৰু ভাৰতত কলাৰ উদ্ভৱত অৱদান সন্দেহাতীত হৈ আছে।
১৯২০ ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে হঠাতে তেওঁ নিজকে আৱিষ্কাৰৰ প্ৰচেষ্টাত কমিছন ভিত্তিত প্ৰতিকৃতি অংকনৰ কাম এৰি দিছিল।
ৰয়ে তেওঁৰ প্ৰশিক্ষণৰ পাশ্চাত্য শৈলীৰ পৰিৱৰ্তে বঙালী লোক পৰম্পৰাৰ ওপৰত আধাৰিত এক নতুন শৈলীৰ ওপৰত কাম আৰম্ভ কৰে।
২০১২ চনত ফিৰডৌছি কাদ্ৰিক 'ফণ্ডেশ্বন ক্ৰিষ্টোফি ইট ৰডল্ফ মেৰিয়েক্স'ৰ পৰা 'গ্ৰেণ্ড প্ৰাইজ' শীৰ্ষক বাৰ্ষিক বিজ্ঞান বঁটা অৰ্জন কৰে।
অন্ত্ৰ-সম্বন্ধীয় ব্যাধিৰ ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা গৱেষণাৰ বাবে তেখেতক এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয় ২০১৪ চনত এই বঁটাটোৱে 'বিজ্ঞান আৰু স্বাস্থ্যজনিত পদক্ষেপৰ প্ৰতিষ্ঠান' প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাট এটা মুকলি কৰি দিয়ে।
এইখন পেনেলে নিম্ন-বিকশিত দেশসমূহৰ বাবে নিয়োজিত হৈ থকা প্ৰযুক্তিবেংক, বিজ্ঞান আৰু উদ্ভাৱনমূলক প্ৰণালীটোৰ প্ৰশাসনীয় আৰু কাৰ্যকৰীগত দিশসমূহৰ সন্দৰ্ভত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মুৰব্বীৰ উপদেষ্টা হিচাপে কাম কৰে।
২০২১ বৰ্ষৰ ২৮ নৱেম্বৰ তাৰিখে ফিলিপাইনছৰ ৰাজধানী মানিলাৰ ৰমন মেগাছেছে কেন্দ্ৰত অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া এখনি বঁটা-প্ৰদান সভাত কাদ্ৰিক উক্ত সন্মান প্ৰদান কৰা হ'ব।
বঁটাৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰা সভাখনে কাদ্ৰিৰ অক্লান্ত অৱদানক স্বীকৃতি দিয়ে আৰু প্ৰতিষেধক নিৰ্মাণ, জৈৱপ্ৰযুক্তিবিদ্যাকে ধৰি গৱেষণাক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা তেখেতৰ অৱদানক সশ্ৰদ্ধাৰে বিবেচনা কৰে।
ইয়াৰোপৰি ফিৰডৌছি কাদ্ৰি ' ' , 'টাইফইড', 'হেলিক'বেক্টাৰ পায়লৰি' আৰু 'ৰ'টাভাইৰাছ'ৰ দৰে সংক্ৰামক ৰোগৰ গৱেষণাৰ লগতো জড়িত।
বৰ্তমান তেখেতে বাংলাদেশত থকা 'ডায়েৰিয়া ৰোগ গৱেষণাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কেন্দ্ৰ' ত কাম কৰি আছে।
তেখেত 'বিজ্ঞান আৰু স্বাস্থ্যজনিত পদক্ষেপৰ প্ৰতিষ্ঠান'তো অধ্যক্ষ হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰি আছে।
বিষম পৰ্যায়ৰ ডায়েৰিয়াৰ মূল কাৰক হিচাপে চিহ্নিত হোৱা 'ভাইব্ৰিঅ' ক'লেৰি' আৰু 'এণ্টেৰোটক্সিজেনিক ছেখেৰিয়া কলি'ৰ সংক্ৰমণ আৰু প্ৰতিষেধকৰ বিকাশ কৰাত তেখেতৰ প্ৰভুত বৰঙণি আগবঢ়াইছে।
'এইছ. পায়লৰি'ৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত হোৱা আৰু টাইফইড জ্বৰত আক্ৰান্ত হোৱা বাংলাদেশীসকলৰ প্ৰতিৰোধী সঁহাৰি তথা প্ৰতিষেধক সম্পৰ্কেও কাড্ৰিয়ে অধ্যয়ন কৰিছে।
বিশেষকৈ ৰোগ-প্ৰতিৰোধী বিজ্ঞান, জেনোমিকছ্, প্ৰ'ট'মিক প্ৰযুক্তিবিদ্যা, নিদানবিদ্যা আৰু প্ৰতিষেধক বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত তেখেতৰ বৰঙণি মন কৰিবলগীয়া।
তাৰ আগলৈকে ৰোগাক্ৰান্ত আৰু আৰ্থিকভাৱে দুৰ্দশাগ্ৰস্ত বাংলাদেশীসকলে 'ডুকোৰাল' নামৰ এবিধ দামী ঔষধ ক্ৰয় কৰিবলগীয়া হৈছিল।
'শ্বাংকল' নামৰ প্ৰতিষেধকবিধৰ কাৰ্যক্ষমতা তেখেতে ঢাকাৰ বস্তি এলেকাত বহুলভাৱে প্ৰদৰ্শিত কৰিছিল।
পৰৱৰ্তী সময়ত এইবিধ ঔষধক তেখেতে বাংলাদেশৰ জনস্বাস্থ্যত প্ৰয়োগ কৰাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে; যাৰ মাজত ৰোহিংগীয়া শৰণাৰ্থীও আছিল।
ফিৰডৌছি কাদ্ৰিয়ে ১৯৮০ চনত লিভাৰপুল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা জৈৱ-ৰসায়নত ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
পৰৱৰ্তী সময়ত এইটো প্ৰতিষ্ঠানতে তেখেতে জ্যেষ্ঠ বিজ্ঞানী হিচাপে পৰিচিত হয় আৰু প্ৰতিষেধক বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত এগৰাকী শীৰ্ষ পৰ্যায়ৰ গৱেষিকাৰ মৰ্যাদা লাভ কৰে।
ফিৰডৌছি কাদ্ৰি 'অণু-জীৱবিজ্ঞানীৰ বাংলাদেশী সমাজ'ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু উপদেষ্টা পৰিষদৰ সদস্যা।
২০০৮ চনৰ পৰা ফিৰডৌছি কাদ্ৰিয়ে 'বাংলাদেশী একাডেমি অৱ ছায়েঞ্চেছ'ৰ এগৰাকী সভ্য হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰি আহিছে।
তেওঁ বৰ্তমান মুম্বাইত বাস কৰে, য’ত তেওঁৰ জীয়ৰী চাচাই বলীউদী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত প্ৰতিষ্ঠা পাবৰ বাবে চেষ্টা চলাই আছে।
আগাৰ মতে দেশ বিভাজনৰ পূৰ্বে তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষ চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ সৈতে জড়িত আছিল আৰু দেশ বিভাজনৰ পিছত তেওঁলোক পাকিস্তানত বসতি স্থাপন কৰিছিল আৰু সেইবাবে তেওঁৰ জন্ম পাকিস্তানৰ কৰাচী চহৰত হৈছিল।
২০১৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ভাৰতৰ গৃহমন্ত্ৰী ৰাজনাথ সিঙে ঘোষণা কৰে যে চালমা আগাক অভাৰচীজ চিটিজেনশ্বিপ অফ ইণ্ডিয়া অনুমোদন কৰা হ’ব।
বহু কেইজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালকৰ পৰা ছবিত কাম কৰাৰ বাবে আমন্ত্ৰণ পোৱা চালমাৰ জন্ম পাকিস্তানৰ কৰাচী চহৰত আৰু ডাঙৰ-দীঘল হৈছে লণ্ডনত।
তেওঁৰ প্ৰথম ছবি নিকাহ , য’ত তেওঁ মূল নাৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও ছবিখনৰ কেইটামান গীতত কণ্ঠদানো কৰিছে।
তেওঁ নিকাহৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে, যদিও তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী আৰু শ্ৰেষ্ঠ কণ্ঠশিল্পী- দুয়োটা শিতানতে মনোনয়ন পাইছিল।
মিথুন চক্ৰৱৰ্তীৰ সৈতে কৰা কচম পেইদা কৰনে ৱালে কী ছবিৰ অভিনয় আৰু সেইখন ছবিৰে কাম ক্লোজাৰ গীতটোৰ বাবে তেওঁক জনা যায়।
তেওঁৰ মাক নাচৰিন সঙ্গীত শিল্পী ৰফিক গজনবী আৰু ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰাৰম্ভিক কালৰ হীৰ ৰাঞ্জাৰ অভিনেত্ৰী আনোৱাৰী বাই বেগমৰ সন্তান আছিল।
আনোৱাৰীক বিয়া কৰাবলৈ যুগল কিশোৰে পৰিয়াল ত্যাগ কৰাৰ উপৰিও ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰি আহমেদ চলমন নাম লয়।
যেতিয়া অৰ্জুনে অপ্সৰা উৰ্বশীৰ প্ৰেম নিবেদন প্ৰত্যাখ্যান কৰোঁ‌তে তেওঁ অৰ্জুনক তৃতীয় লিংগধাৰী হ'বলৈ অভিশাপ দিয়ে।
কৃষ্ণই অৰ্জুনক আশ্বাস দিয়ে যে এই অভিশাপে অৰ্জুনৰ বনবাসৰ অন্তিমটো বছৰত তেওঁৰ বাবে উপযুক্ত ছদ্মবেশ হিচাপে কাম কৰিব।
এনেদৰে অৰ্জুনে ৰজা বিৰাটৰ নগৰত প্ৰৱেশ লাভ কৰে আৰু ৰাজকুমাৰী উত্তৰা আৰু তেওঁৰ সংগীসকলক সংগীত আৰু নৃত্যকলা শিকাবলৈ লয়।
পদ্ম পুৰাণৰ মতে অৰ্জুনে যেতিয়া কেৱল নাৰীৰহে প্ৰৱেশৰ অনুমতি থকা কৃষ্ণৰ ৰহস্যময় নৃত্যক্ৰীড়াত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুমতি বিচাৰে তেতিয়া তেওঁ শাৰীৰিকভাৱে এগৰাকী নাৰীলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
শিৱ আৰু পাৰ্বতীৰ দ্বাৰা অভিশপ্ত প্ৰতি মাহে পালপাতি পুৰুষ আৰু নাৰীলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা ৰজা ইলাৰ আখ্যান কেইবাখনো পৰম্পৰাগত হিন্দু গ্ৰন্থত প্ৰকাশ পাইছে।
লিংগ পৰিৱৰ্তনৰ সৈতে জড়িত হিন্দু ধৰ্মৰ আন এক আখ্যান হৈছে গিৰিধৰ ৰামায়ণত পোৱা ঋষি লোপামুদ্ৰাৰ আখ্যান।
আখ্যানটোৰ এই সংস্কৰণ আন দুটা আখ্যানতকৈ পৃথক কিয়নো ইয়াত লোপামুদ্ৰাক এজন পুৰুষ হিচাপে দেখুওৱা হৈছে আৰু তেওঁ এগৰাকী নাৰীলৈ পৰিৱৰ্তিত হৈছে।
গিৰিধৰ ৰামায়ণত ঋষি অগস্ত্যই কান্যকুব্জৰ ৰজাৰ ওচৰলৈ গৈ সোধে যে উপযুক্ত বয়স হ'লে ৰজাৰ কন্যাসকলৰ এগৰাকীক বিয়া কৰাব পাৰিব নেকি।
ঋষিৰ দ্বাৰা অভিশপ্ত হোৱাৰ আশংকাত ৰজাই তেওঁৰ পুত্ৰ লোপামুদ্ৰাক নাৰীৰ হিচাপে সাজ-পোছাক পিন্ধাই অগস্ত্যক ওচৰত হাজিৰ কৰায়।
যেতিয়া অগস্ত্য আৰু লোপামুদ্ৰা বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় তেতিয়া এক অলৌকিক ঘটনা ঘটে আৰু লোপামুদ্ৰা এগৰাকী নাৰীলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
হিন্দু পুৰাণ সমূহত প্ৰায়েই দেখা যায় যে দেৱ-দেৱী সকলে তেওঁলোকৰ লিংগ পৰিৱৰ্তন কৰে বা বিপৰীত লিংগৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে বা এজন দেৱ এগৰাকী দেৱী একত্ৰে উভয়লিঙ্গৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে।
দেৱতাৰ বাদে অন্যান্য চৰিত্ৰটো দেৱতাৰ বৰ লাভ কৰি বা অভিশাপত অথবা পুনৰ্জন্মৰ স্বাভাৱিক প্ৰক্ৰিয়াৰে লিঙ্গ পৰিবৰ্তন কৰা দেখা যায়।
আধুনিক গৱেষক আৰু সমকামী-অধিকাৰ আন্দোলনকাৰী সকলে মূলধাৰাৰ হিন্দু সাহিত্যত উল্লিখিত লিঙ্গ বিভিন্নতা আৰু অ-বিষমকামী যৌনপ্ৰবৃত্তি সংক্ৰান্ত উপাখ্যানসমূহৰ বাদেও অপেক্ষাকৃত সংক্ষিপ্তৰূপে পৰিচিত গ্ৰন্থসমূহত প্ৰাপ্ত এলজিবিটি বিষয়বস্তুৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিছে।
আনকি সাধাৰণ দৃষ্টিত যি সমূহ উপাখ্যানৰ মাজেৰে কোনো প্ৰকাৰৰ সমকামিতাৰ আভাস নাই, তেওঁলোকে সেইসমূহ অ-বিষমকামী বুলি ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছে।
অৱশ্যে এই ধৰণৰ ব্যাখ্যাক কেন্দ্ৰ কৰি প্ৰাচীন উপাখ্যানসমূহৰ অৰ্থ সংক্ৰান্ত মতবিৰোধো দেখা দিছে।
কাহিনীটোৰ আন এক সংস্কৰণ অনুসৰি, দ্ৰুপদ ৰজাই তেওঁৰ এজন উত্তৰাধিকাৰী বিচাৰিছিল যদিও তেওঁলোকৰ তেনে কোনো সন্তান নথকাত নিজৰ অস্থিৰ মনটোক সান্তনা দিবলৈকে বুলি অৰণ্যত ঘূৰি ফুৰে আৰু অৰণ্যত শিশু শিখান্দিনীক দেখা পায়।
শিশুটিক তেওঁ নিজ কন্যা হিচাপে তুলি লয়, এক স্বৰ্গীয় কণ্ঠই দ্ৰুপদক সেই শিশুটিক পুৰুষ ৰূপত ডাঙৰ-দীঘল কৰিবলৈ কয়।
দ্ৰুপদে তেওঁৰ জীয়েকক পুত্ৰ হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল আৰু শিখান্দিনীলৈ দশৰ্ণাৰ এগৰাকী ৰাজকুমাৰীক বিয়া কৰাই, ৰাজকুমাৰীয়ে তেওঁৰ দেউতাক হিৰণ্যবৰ্ণৰ ওচৰত অভিযোগ কৰিছিল যে তেওঁৰ স্বামী প্ৰকৃততে এগৰাকী মহিলা।
যেতিয়া ৰজাই লোকসকলক এই সত্যৰ পৰীক্ষা কৰিবলৈ পঠিয়াইছিল, শিখান্দিনীয়ে ভয় খাই অৰণ্যলৈ পলাই যায় আৰু অৰণ্যত এগৰাকী যক্ষক লগ পাই তেওঁৰ সৈতে লিংগ বিনিময় কৰি পুৰুষ ৰূপ লাভকৰে।
কাহিনীটোৰ বেছিভাগ সংস্কৰণত উল্লেখ থকা মতে লিংগ পৰিৱৰ্তনৰ ফলতেই শিখণ্ডী এজন নপুংসক হৈ পৰে; অৱশ্যে আন বহুতৰ মতে এই তথ্য সত্য নহয়।
হিন্দুধৰ্ম আৰু ভাৰতীয় পুৰাণত একাধিক দেৱ-দেৱীয়ে বিভিন্ন সময়ত আৰু বিভিন্ন ৰূপত পুৰুষ তথা নাৰী উভয় সত্তা ধাৰণ কৰা দেখা যায়।
কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত এজন দেৱতা আৰু এগৰাকী দেৱী একে সময়তে একে মূৰ্তিতে একাধাৰে পুৰুষ আৰু নাৰী ৰূপে প্ৰকাশিত হৈছে।
এলেইন ডেনিয়েলোৰ মতে, "উভয়লিঙ্গ, সমকামী আৰু ৰূপান্তৰকামীতাৰ এক প্ৰতীকী মূল্য আছে আৰু ইয়াক বিশেষাধিকাৰপ্ৰাপ্ত জীৱ, অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ স্বৰূপ বুলি গণ্য কৰা হয়।
এই মূৰ্তি টি সৌন্দৰ্য্য আৰু সম্পদৰ দেৱী লক্ষ্মী আৰু তেওঁৰ স্বামী বিষ্ণুৰ যুগল উভলিঙ্গ মূৰ্তি।
মহাভাৰত মহাকাব্যৰ তামিল সংস্কৰণ অনুসাৰি বিষ্ণুৰ অৱতাৰ কৃষ্ণই মোহিনী ৰূপ ধাৰণ কৰি আৰাবানক বিবাহ কৰিছিল।
এই অনুষ্ঠানত হিজৰা সকলে কৃষ্ণ-মোহিনীৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে আৰু এক গণবিবাহ অনুষ্ঠানত আৰাবানক "বিবাহ" কৰে।
ভাগবত পুৰাণত উল্লেখ থকা মতে, বিষ্ণুৱে অসুৰ সকলক অমৃতৰৱপ্ৰ বঞ্চিত কৰাৰ উদ্দেশ্যে ছলনাকাৰী মোহিনী অৱতাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।
ব্ৰহ্মাণ্ডপুৰাণ গ্ৰন্থত উল্লেখ থকা অনুসৰি, শিৱৰ পত্নী পাৰ্বতীয়ে নিজ স্বামীক মোহিনীৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হোৱা দেখি "লাজতে তলমূৰ কৰে।
" কোনো কোনো উপাখ্যানত দেখা যায়, শিৱই বিষ্ণুক পুনৰ মোহিনী মূৰ্তি ধাৰণ কৰিবলৈ কয়, যাতে তেওঁ বিষ্ণুৰ এই ৰূপান্তৰৰ প্ৰকৃত পৰিক্ৰমাটো নিজ চকুৰে চাবলৈ পায়।
যি সমূহ উপাখ্যানত শিৱই মোহিনীৰ প্ৰকৃত সত্যটি জানে বুলি উল্লেখ আছে সেই উপাখ্যানসমূহত "যৌন আকৰ্ষণ লিঙ্গৰ অনিশ্চয়তাৰ পৰিচায়ক" হিচাপে ব্যাখ্যা কৰা হয়।
পট্টনায়কৰ মতে মোহিনীৰ গৰ্ভত আয়াপ্পাৰ জন্ম হোৱা নাই, মোহিনীক আলিঙ্গন কৰাৰ সময়ত শিৱৰ বীৰ্যপাত হয় আৰু সেই বীৰ্যৰ পৰাই পোনে পোনে আয়াপ্পাৰ জন্ম হৈছিল।
পট্টনায়কে লিখিছে যে, কেৱল মাত্ৰ সমকাম উদ্দীপনাৰ দিশটোৰ প্ৰতি গুৰুত্ব আৰোপ কৰিলে, লেখকৰ ৰচনাৰ গভীৰ অধিবিদ্যামূলক গুৰুত্বটি নোহোৱা হৈ যায়: মোহিনীৰ নাৰীসত্তা হ'ল সত্যৰ জাগতিক দিশ তথা শিৱক আকৰ্ষিত কৰাৰ যি চেষ্টা মোহিনীয়ে কৰিছিলে, সেয়া শিৱক জাগতিকতাৰ বিষয়ে আগ্ৰহী কৰি তোলাৰ বাবেই আছিল।
শিৱই এই ছলনা ধৰা পেলাই আৰু নিজৰ "পুৰুষাংগত" এক "বজ্ৰ" স্থাপন কৰি "ৰতিক্ৰিয়া"ৰ সময়ত সেই অসুৰক হত্যা কৰে।
মহাকাব্য সমূহৰ লৌকিক চৰিত্ৰ সমূহৰ মাজতো লিংগ পৰিৱৰ্তন আৰু বিপৰীত লিংগৰ বেশ-ভূষা ধাৰণৰ বিভিন্ন উদাহৰণ পোৱা যায়।
পাঞ্চাল ৰাজ্যত লিংগ বৈষম্যৰ অনুশীলন নহৈছিল, সেয়ে শিখণ্ডীক এগৰাকী যোদ্ধা হ'বলৈ আৰু কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধত যুঁজিবলৈ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়।
এই কাহিনীৰ বেছিভাগ সংস্কৰণতে উল্লেখ থকা অনুসৰি, শিখণ্ডী এগৰাকী পুৰুষ যদিও জন্মগত ভাৱে তেওঁ এগৰাকী মহিলা আছিল।
এই পৃষ্ঠপোষক দেৱতাৰ বিষয়ে, বা ধৰ্মীয় আচৰণ আৰু ৰীতি-নীতি সমূহ মহাকাব্যিক কাহিনীক ভিত্তি কৰি উদ্ভৱ হ'ব পাৰে।
উদাহৰণ স্বৰূপে, কন্নাৰ আৰু স্পাৰ্কছৰ যুক্তি অনুসৰি জুই, প্ৰেম আৰু যৌনতাৰ দেৱী আৰানীক সন্মান আৰু ৰীতি-নীতিৰ জৰিয়তে লেচবিয়ান কামোদ্দীপনাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰা হৈছে: উদাহৰণ স্বৰূপে নাৰীত্বৰ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰা অধাৰাৰণি আৰু উতৰাৰণি নামৰ কাঠৰ দুটা টুকুৰাক একেলগে ঘঁহি দিলে ই এক আধ্যাত্মিক সমকামী আদান-প্ৰদানৰ প্ৰতীকক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
হিন্দু মহাকাব্যৰ এলজিবিটি বিষয়বস্তুত হিন্দু দেৱতা বা পুৰাণ আদিৰ নায়ক সকল অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে যাৰ গুণাগুণ বা আচৰণক সমকামী , উভকামী, ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ, বা লিংগ বিভাজন আৰু অবিষমকামী যৌনতাৰ উপাদান হিচাপে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি।
পৰম্পৰাগত হিন্দু সাহিত্যৰ উৎসসমূহে সমকামিতাৰ কথা পোনপটীয়াকৈ নকয়, কিন্তু যৌনতা, সমকামী সাক্ষাৎ, আৰু আন্তঃলিঙ্গ বা তৃতীয় লিংগৰ চৰিত্ৰৰ পৰিৱৰ্তন প্ৰায়ে পৰম্পৰাগত ধৰ্মীয় আখ্যান যেনে বেদ, মহাভাৰত, ৰামায়ণ আৰু পুৰাণ ৰ লগতে আঞ্চলিক লোককাহিনী সমূহত পোৱা যায়।
চি. ৰাজাগোপালাচাৰীৰ মহাভাৰতৰ মতে, শিখন্দিনীয়ে যুৱতী হিচাপে জীৱন ব্যতিত কৰি থকাৰ সময়ত তেওঁ প্ৰাসাদৰ দ্বাৰত সদায় ফুলি থকা নীলা পদুমৰ মালা আৱিষ্কাৰ কৰে আৰু তেওঁ সেই মালা ডিঙিত পৰিধান কৰে।
ইয়াকে দেখি দ্ৰুপদ ৰজাই ভীষ্মৰ শত্ৰু হোৱাৰ ভয় অনুমান কৰি শিখন্দিনীক ৰাজ্যৰ পৰা নিৰ্বাসিত কৰে।
১৮৮১ চনত পুনেৰ পৰা প্ৰকাশিত এক গোঁড়া বাতৰি কাকত পুনে বৈভৱত ৰাজহুৱা লাঞ্ছনা আৰু বৰ্জনৰ ভয়ত তেওঁৰ অবৈধ পুত্ৰক হত্যা কৰাৰ বাবে দোষী সাব্যস্ত হোৱা চুৰাটৰ বিজয়লক্ষ্মী নামৰ এগৰাকী ব্ৰাহ্মণ যুৱতী বিধৱাৰ বিৰুদ্ধে অপৰাধমূলক গোচৰৰ বিষয়ে প্ৰকাশিত এক প্ৰবন্ধৰ উত্তৰত 'স্ত্ৰী পুৰুষ তুলনা' লিখা হৈছিল।
পুনৰ বিবাহ কৰিবলৈ নিষেধ কৰা উচ্চ বৰ্ণৰ বিধৱাসকলৰ সৈতে কাম কৰাৰ পিছত শিন্দেয়ে বিধৱাসকলক আত্মীয়ৰ দ্বাৰা গৰ্ভধাৰণ কৰাৰ ঘটনাৰ বিষয়ে ভালদৰে অৱগত আছিল।
কিন্তু সমসাময়িক সমাজ আৰু ছপা মাধ্যমৰ পৰা প্ৰতিকূল ব্যৱহাৰ আৰু বিৰোধৰ বাবে ইয়াৰ পুনৰ প্ৰকাশ কৰা হোৱা নাছিল।
অৱশ্যে নামৰ এজন বিশিষ্ট মাৰাঠী সমাজ সংস্কাৰক তেওঁৰ এই কামৰ প্ৰশংসা কৰে যিয়ে তাৰাবাইক চিৰঞ্জীৱনী বুলি উল্লেখ কৰে আৰু সহকৰ্মীসকলক তেওঁৰ পত্ৰিকা পঢ়িবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে।
১৮৮৫ চনত জ্যোতিবা ফুলেয়ে আৰম্ভ কৰা সত্যশোধক সমাজৰ আলোচনী 'সৎচাৰ'ৰ দ্বিতীয় সংখ্যাত তেওঁৰ এই কামৰ উল্লেখ পোৱা যায়।
" তেওঁৰ ৰচনাত শিন্দে জাতিগত সামাজিক বৈষম্য, লগতে হিন্দু সমাজত জাতিবাদ বিদ্বেষৰ মুখ্য ৰূপ হিচাপে উল্লেখ কৰি পুৰুষতান্ত্ৰিক দৃষ্টিভংগীক সমালোচনা কৰিছিল।
চুচি থাৰু আৰু কে. ললিতাৰ মতে, ". ভক্তি যুগৰ কবিতাৰ পিছত স্ত্ৰী পুৰুষ তুলনা সম্ভৱতঃ প্ৰথম পূৰ্ণাংগ আৰু প্ৰশংসনীয় নাৰীবাদী বিতৰ্ক।
কিন্তু তাৰাবাইৰ কামো গুৰুত্বপূৰ্ণ কিয়নো যি সময়ত বুদ্ধিজীৱী আৰু কৰ্মীসকলে প্ৰাথমিকভাৱে এগৰাকী হিন্দু বিধৱা মহিলাৰ জীৱনৰ কষ্ট আৰু মহিলাৰ ওপৰত সংঘটিত অন্যান্য সহজে চিনাক্ত কৰিব পৰা অত্যাচাৰৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আছিল, তাৰাবাই শিন্দে, স্পষ্টতঃ এককভাৱে কাম কৰি, পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজৰ আদৰ্শগত গাঁথনি অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ বিশ্লেষণৰ পৰিসৰ বহল কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
১৮৫০ চনত বৰ্তমানৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ বেড়াৰ প্ৰদেশৰ বুলধানাৰ এক মাৰাঠী পৰিয়ালত বাপুজী হৰি শিন্দেৰ ঘৰত তাৰাবাইৰ জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।
তেওঁৰ দেউতাক এগৰাকী গোড়া হিন্দু আছিল আৰু ১৮৭১ চনত তেওঁ "শিক্ষিত স্থানীয়লোকসকললৈ ইঙ্গিত" শীৰ্ষক এখন কিতাপও প্ৰকাশ কৰিছিল।
তাৰাবাই পৰিয়ালৰ একমাত্ৰ কন্যা আছিল আৰু তেওঁৰ দেউতাকে ঘৰতে মাৰাঠী, সংস্কৃত আৰু ইংৰাজী শিকাইছিল।
১৮৮২ চনত মাৰাঠী ভাষাত প্ৰকাশিত তেওঁৰ ৰচনা 'স্ত্ৰী পুৰুষ তুলনা'ৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে জনাজাত।
এই পত্ৰিকাখনত উচ্চ-বৰ্ণৰ পিতৃতান্ত্ৰিকতাৰ সমালোচনা কৰা হৈছে আৰু ইয়াক প্ৰায়ে প্ৰথম আধুনিক ভাৰতীয় নাৰীবাদী লিখনিৰ নিদৰ্শন বুলি গণ্য কৰা হয়।
হিন্দু ধৰ্মীয় শাস্ত্ৰসমূহক মহিলাৰ উৎপীড়নৰ উৎস হিচাপে প্ৰত্যাহ্বান জনোৱাটো সেই সময়ৰ বাবে অতি বিতৰ্কিত আছিল।
তাৰাবাই শিন্দে সামাজিক কৰ্মী জ্যোতিৰাও আৰু সাৱিত্ৰীবাই ফুলেৰ সহযোগী আছিল আৰু সত্যশোধক সমাজ সংগঠনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল।
ফুলে দম্পতীদ্বয় শিন্দেৰ সৈতে লিংগ বৈষম্য আৰু জাতিবাদ প্ৰথা আৰু ইয়াৰ উৎপীড়নৰ বিষয়ে সজাগতা বৃদ্ধি কৰিছিল।
অৱলোহিত তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ প্ৰতিচ্ছবিকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰে ঘেজ আৰু তেওঁৰ সহকৰ্মীসকলে প্ৰবল ধূলিৰ মাজেৰে মহাজাগতিক গেলেক্টিক কেন্দ্ৰৰ দৃশ্যায়ন সক্ষম হৈছে।
হাতীপটিৰ কেন্দ্ৰত থকা ধূলিৰ ডাৱৰে দৃশ্যমান পোহৰ অবৰুদ্ধ কৰা সত্ত্বেও তেওঁলোকে কেন্দ্ৰৰ আলোকচিত্ৰ লবলৈ সক্ষম হৈছিল।
১০ মিটাৰ ব্যাসাৰ্ধযুক্ত কেক দুৰবীক্ষণ যন্ত্ৰৰ অভিযোজিত আলোকবিজ্ঞান ব্যৱহাৰৰ সহায়ত বায়ুমণ্ডলীয় অস্পষ্টতা ন্যূনতম কৰি গেলেক্টিক কেন্দ্ৰসমূহৰ উচ্চ মহাজাগতিক স্পষ্টতাৰে প্ৰতিচ্ছবিকৰণৰ ফলত কৃষ্ণগহ্বৰৰ চাৰিওফালে তাৰকাসকলৰ কক্ষপথ অনুসৰণ কৰা সম্ভৱ হৈ উঠিছে।
১৯৯৫ চনৰ পৰা নিৰীক্ষণ কৰা এটা তৰা এছ২য়ে বৰ্তমানলৈকে নিজৰ উপবৃত্তাকাৰ কক্ষপথ সম্পূৰ্ণ কৰিছে।
এই গোটেই নক্ষত্ৰ সমূহৰ কক্ষপথৰ তথ্য সংগ্ৰহ কৰিবলৈ কেইবাদশকৰ প্ৰয়োজন হব আৰু এই তথ্য সমূহে আপেক্ষিকতাবাদৰ সাধাৰণ সূত্ৰক পৰীক্ষণত সহায়ক হব।
কেপলাৰৰ তৃতীয় সূত্ৰ অৱলম্বন কৰে ঘেজ আৰু তেওঁৰ দলে চাগিটেৰিয়াছ এ*ৰ ভৰ ৪.১০.৬ মিলিয়ন সৌৰ ভৰ হিচাপে নিৰ্ণয় কৰিছে।
এই গেলেক্টিক কেন্দ্ৰ এণ্ড্ৰমিডা তাৰকাৰাজ্যৰ কেন্দ্ৰত অৱস্থিত এম৩১ কৃষ্ণগহ্বৰৰ তুলনামূলকভাৱে ওচৰত অৱস্থিত।
এণ্ড্ৰিয়া মিয়া ঘেজ এগৰাকী আমেৰিকান জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আৰু বৰ্তমান লছ এঞ্জেলেছত অৱস্থিত কেলিফোৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান বিভাগৰ অধ্যাপক।
২০০৪ চনত 'ডিস্ক'ভাৰ' আলোচনীখনে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সংশ্লিষ্ট ক্ষেত্ৰত উচ্চ মাত্ৰা বুজাবুজি দেখুৱা শীৰ্ষ ২০ গৰাকী বিজ্ঞানী হিচাপে তেওঁক তালিকাভুক্ত কৰিছিল।
২০২০ চনত তেওঁ ৰেইনহাৰ্ড গেনজেলৰ সৈতে যুটীয়াভাবে "আমাৰ তাৰকাৰাজ্যৰ কেন্দ্ৰত এটা অতিভৰযুক্ত সংকোচন বস্তু আৱিষ্কাৰৰ বাবে" পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটাৰ আধা অংশ লাভ কৰে।
এপ'ল' প্ৰগ্ৰামৰ চন্দ্ৰ অভিযানে ঘেজক প্ৰথমতে মহাকাশচাৰী হ'বলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল আৰু তেওঁৰ মাতৃয়ে তেওঁৰ লক্ষ্যৰ প্ৰতি সমৰ্থন আগবঢ়াইছিল।
তেওঁৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী মহিলা ৰল মডেল আছিল তেওঁৰ উচ্চ বিদ্যালয়ৰ ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ শিক্ষয়িত্ৰী।
তেওঁ গণিতক মুখ্য বিষয় হিচাপে লৈ মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰিছিল যদিও পিছলৈ পদাৰ্থ বিজ্ঞানলৈ সলনি কৰি লৈছিল।
তেওঁ ১৯৮৭ চনত মেছাচুচেটছ প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ বিএছ আৰু ১৯৯২ চনত গেৰি নিউগেবাউৰৰ তত্ত্বাৱধানত কেলিফোৰ্নিয়া প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা পিএইছডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
তেনে এক পদ্ধতি অভিযোজিত আলোকবিজ্ঞান তন্ত্ৰ অৱলম্বন কৰি কেক দুৰবীক্ষণ যন্ত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
এই দুৰবীক্ষণ যন্ত্ৰৰে আমাৰ তাৰকাৰাজ্য হাতীপটিৰ কেন্দ্ৰত চাগিটেৰিয়াছ এ* নামৰ অতিভৰযুক্ত কৃষ্ণগহ্বৰৰ অধ্যয়নত ব্যৱহৃত হৈছিল।
তেওঁ এই অঞ্চলৰ অনুসন্ধানৰ বাবে হাতীপটিৰ কেন্দ্ৰৰ ওচৰৰ তৰাসমূহৰ গতিবিজ্ঞান প্ৰণালী ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
কেক দুৰবীক্ষণ যন্ত্ৰ উচ্চ স্পষ্টতাৰ বাবে ৰেইনহাৰ্ড গেনজেলৰ গোটৰ দ্বাৰা গেলেক্টিকে কেন্দ্ৰৰ গতিবিজ্ঞান অধ্যয়নত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উন্নতি প্ৰদান কৰিছিল।
বিবিচি, ডিস্ক'ভাৰী চেনেল আৰু হিষ্ট্ৰি টিভিয়ে প্ৰযোজনা কৰা তথ্যচিত্ৰ এণ্ড্ৰিয়া ঘেজে উপস্থাপন কৰিছে।