polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
নতুবা, শব্দটো গ্ৰীক উপসৰ্গ -,যাৰ অৰ্থ "তলত", আৰু ক্ৰিয়া, যাৰ অৰ্থ "চালনি বা সিদ্ধান্ত লোৱা"ৰ মিশ্ৰণ।
প্ৰায় ৪০ বছৰ বয়সত তেওঁ বহু ঘণ্টা অকলে প্ৰাৰ্থনা আৰু সৃষ্টিৰ দিশবোৰৰ ওপৰত জল্পনা-কল্পনা কৰি কটায়।
সহযোগী মানুহৰ নৈতিক অৱক্ষয়, আৰু তেওঁৰ নিজৰ প্ৰকৃত ধৰ্মৰ সন্ধানে ইয়াক আৰু অধিক ইন্ধন যোগাইছিল, যাৰ ফলত এতিয়া তেওঁ সময়ে সময়ে মক্কাৰ পৰা তিনি মাইল উত্তৰত অৱস্থিত হিৰা পৰ্বত নামৰ গুহা এটালৈ চিন্তা আৰু চিন্তাৰ বাবে আঁতৰি যাবলৈ ধৰিলে।
ইছলামিক পৰম্পৰা অনুসৰি এই সময়ছোৱাত মুহাম্মাদে আধ্যাত্মিক তাৎপৰ্য্যৰে ভৰা সপোন দেখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল যিবোৰ প্ৰকৃত আমদানি অনুসৰি পূৰণ হৈছিল; আৰু এইটোৱেই আছিল তেওঁৰ ঐশ্বৰিক প্ৰকাশৰ আৰম্ভণি।
মুহাম্মাদৰ জীৱনী অনুসৰি মক্কাৰ ওচৰৰ পাহাৰীয়া গুহাত ৰিট্ৰিটত থকাৰ সময়ত, য’ত মুহাম্মাদে গৈ নিজৰ সম্প্ৰদায়ৰ কুকৰ্মৰ ওপৰত চিন্তা কৰিছিল।
" তাৰ পাছত জিব্ৰাইল ফৰিষ্টাই তেওঁক টানকৈ সাৱটি ধৰিলে আৰু তাৰ পিছত তেওঁক কোৰআনৰ ৯৬ নং অধ্যায়ৰ প্ৰথম শাৰীবোৰ অৱতীৰ্ণ কৰিলে, "পঢ়ক: আল্লাহৰ নামত যিজনে সৃষ্টি কৰিলে, মানুহক এটা থোকৰ পৰা সৃষ্টি কৰিলে।
কেলেণ্ডাৰৰ মাহবোৰ ঋতুৰ মাজেৰে ঘূৰি থকাটো বন্ধ কৰিবলৈ ইণ্টাৰকেলেচন ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
৪১২ খ্ৰীষ্টাব্দত আন্তঃসংযোগ প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল বুলি কোৱা হৈছিল আৰু ই ইহুদীসকলৰ পৰা ধাৰলৈ লোৱা হৈছিল।
মুহাম্মাদৰ প্ৰথম প্ৰকাশ আছিল ইছলামিক পৰম্পৰাত ৬১০ খ্ৰীষ্টাব্দত সংঘটিত হোৱা বুলি বৰ্ণনা কৰা এটা পৰিঘটনা, য’ত ইছলামিক নবী মুহাম্মাদক ফৰিষ্টা জিব্ৰিল য়ে তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈছিল, যিয়ে তেওঁক পিছলৈ কোৰআনলৈ পৰিণত হোৱাৰ আৰম্ভণিৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছিল।
যেতিয়া আৰবসকলে এই পদ্ধতি গ্ৰহণ কৰিছিল তেতিয়া তেওঁলোকে এই শব্দটো ʾ ব্যৱহাৰ কৰিছিল সমগ্ৰ ব্যৱস্থাটোক বুজাবলৈ।
আন কিছুমানে নিৰ্দিষ্ট কেলেণ্ডাৰখন পিছলৈ প্ৰক্ষেপ কৰি দিনটো স্থাপন কৰে, দেওবাৰৰ পৰা সোমবাৰলৈকে, ১৩ৰ পৰা ১৪ ডিচেম্বৰ ৬১০লৈ নিশাৰ তাৰিখ প্ৰদান কৰে।
১৯৭৩ চনত, ‘ টিটাছ একটি নদীৰ নাম’ শীৰ্ষক চলচ্চিত্ৰত কৰা শক্তিশালী অভিনয়েৰে আফচাৰিয়ে এই যুগত নিজৰ ছাপ ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
১৯৭১ চনত বাংলাদেশৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ ভিত্তিত নিৰ্মিত ‘আলোৰ মিছিল’ ছবিত অভিনয় কৰি ১৯৭৪ চনত ৰ’জিয়ে পুনৰ অভিনেত্ৰী ৰূপে নিজৰ দক্ষতা প্ৰদৰ্শন কৰে।
তেওঁৰ চাৰি দশকৰ চিনেমা কেৰিয়াৰত ৰ’জি আফচাৰিয়ে ২০০ খনতকৈও অধিক বঙালী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
তেওঁক ‘সূৰ্য গ্ৰহণ’, ‘সূৰ্য সংগ্ৰাম’, ‘জীৱন থেকে নেয়া’ অৰু ‘টিটাছ একটি নদীৰ নাম’ আদি চলচ্চিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে জনা যায়।
লাঠিয়াল ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ ১৯৭৫ চনত বাংলাদেশ চৰকাৰৰ দ্বাৰা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ প্ৰথমটো অনুষ্ঠানত, শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল।
১৯৮৬ চনত ৰ’জি আফচাৰিয়ে ‘নিৰাশা’ চলচ্চিত্ৰখন পৰিচালনা কৰিছিল, এইখন চিনেমাৰ জৰিয়তে তেওঁ বাংলাদেশৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক ৰূপে স্বীকৃতি পায়।
তেওঁ প্ৰথমগৰাকী বঙালী অভিনেত্ৰী, যি পৰিচালক ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰি বাংলাদেশী ছবি উদ্যোগত নাৰীৰ প্ৰতি থকা প্ৰতিবন্ধকতাক জয় কৰিছিল।
তেওঁ পাকিস্তানৰ প্ৰথমখন ৰঙীন ফিচাৰ ছবি জাহিৰ ৰাইহানৰ ‘সঙ্গম’ ত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
তেওঁ কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ সমগ্ৰ কেৰিয়াৰত অসংখ্য ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা অৰ্জন কৰিছিল।
১৯৮১ চনত তেওঁ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা মলিক আফচাৰিৰ সৈতে পুনৰ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু তেওঁৰ নামটো ৰ’জি আফচাৰিলৈ সলনি কৰে।
হস্তিনাপুৰৰ ৰজা বিচিত্ৰবীৰ্যৰ সৈতে বিবাহৰ হেতু ভীষ্মই তেওঁক তেওঁৰ দুই ভগ্নী সহ স্বয়ংবৰ সভাৰ পৰা জয় লাভেৰে লৈ যায়।
কিন্তু তেওঁ সুবলৰ ৰজা শাল্বৰে সৈতে প্ৰেমত আবদ্ধ থকা বাবে বিচিত্ৰবীৰ্যয় তেওঁক বিবাহৰ বাবে প্ৰত্যাখ্যান কৰে।
অম্বাই তেওঁৰ এই দুৰ্দশাৰ বাবে ভীষ্মক দায়ী কৰে আৰু ভীষ্মৰ মৃত্যু কামনাৰে প্ৰতিজ্ঞাবদ্ধ হৈ সাধনা কৰি শিৱৰ বৰ লাভ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী জন্ম শিখণ্ডী নামে দ্ৰুপদ ৰজাৰ কন্যা হিচাপে হয়।
শিখণ্ডীয়ে কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধত পাণ্ডৱসকলৰ বাবে যুঁজ দিছিল আৰু ভীষ্মৰ মৃত্যুত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
জাভানীজ ৱায়াং পৰম্পৰাত শিখণ্ডীক শ্ৰীকান্দি বুলি জনা যায় আৰু সেই অনুসৰি তেওঁ প্ৰথমে পুৰুষ হিচাপে জন্ম হয়, অৱশ্যে তেওঁ মহিলালৈ পৰিৱৰ্তন হয়।
তেওঁ শিখন্দিনী নামৰ মহিলা হিচাপে পাঞ্চালৰ ৰজা দ্ৰুপদৰ ঘৰত জন্ম গ্ৰহণ কৰে, অৱশ্যে পিছলৈ তেওঁ পুৰুষলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
মিৰ'ৰ নাওত গুৰুত্বপূৰ্ণ অনুষ্ঠান দ্য আৰ্বান ডিবেট ডিছ'জাৰ পৰিৱেশন আৰু উপস্থাপনৰ জৰিয়তে আৰম্ভ কৰা হৈছিল।
২০১৭ চনত দুৰ্নীতি, ৰাজনৈতিক সুবিধাবাদ, মূল্যবৃদ্ধি আৰু সাম্প্ৰদায়িকতাৰ দৰে বিষয়সমূহৰ উপস্থাপন-শৈলীয়ে তেওঁক আৰু তেওঁৰ অনুষ্ঠান দ্য আৰ্বান ডিবেটক জনসাধাৰণৰ মাজত অত্যন্ত জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল।
পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ দ্য আৰ্বান ডিবেট অন মিৰ'ৰ নাও নামৰ অনুষ্ঠানটোৰ জৰিয়তে খ্যাতি লাভ কৰে; য'ত তেওঁ দুৰ্নীতি, সাম্প্ৰদায়িক হিংসা আৰু স্বতন্ত্ৰ প্ৰেছৰ বিষয়সমূহ উপস্থাপন কৰিছিল।
ডিছ'জাই ইয়াৰ পূৰ্বে ইটি নাওৰ ইনভেষ্টাৰছ গাইডত বাতৰি উপস্থাপক আৰু সম্পাদকীয় নেতৃত্ব হিচাপে কাম কৰিছিল।
ইয়াৰ পিছত তেওঁ ২০০৩ চনত চিএনবিচি টিভি ১৮ত স্নাতকোত্তৰ সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰে আৰু পিছলৈ মিউচুৱেল ফাণ্ড, বীমা আৰু ব্যক্তিগত বিত্তৰ প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
ইটি নাওত তেওঁ তিনিটা সাপ্তাহিক অনুষ্ঠান চলাইছিল – ইনভেষ্টৰচ্ গাইড, অল এবাউট ষ্টকছ আৰু দ্য প্ৰপাৰ্টি গাইড।
বাংগালুৰুৰ মাউণ্ট কাৰ্মেল কলেজত তেওঁ সাংবাদিকতা অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু সাংবাদিকতা আৰু ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু গণসংযোগত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
২০২০ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ফেই ডিছ'জাই ফায়াৰৱৰ্ক নামৰ এটা অনলাইন ভিডিঅ' প্লেটফৰ্মৰ সৈতে মিলি চুটি ভিডিঅ' ক্লিপ প্ৰস্তুত আৰু মুকলি কৰে য'ত তেওঁ বৰ্তমানৰ খবৰবোৰ প্ৰকাশ কৰে।
ইৰাক চৰকাৰে সকলোৰে বাবে শিক্ষা বাধ্যতামূলক কৰিলেও ছোৱালীৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ কম আছিল৷ কাৰণ তেওঁলোকক নিৰ্দেশনা দিবলৈ পৰ্যাপ্ত বিদ্যালয় নাছিল।
ইয়াৰ দ্বাৰা কেৱল শিক্ষিত মহিলাই নহয়, ভোট দিব পৰা মহিলাসকলৰ মাজত এক বৃহৎ বৈষম্য সৃষ্টি হৈছে৷ ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ চনৰ সময়ছোৱাত ছাদ্দাম হুছেইনে উচ্চ শিক্ষাক অপপ্ৰচাৰৰ প্ৰকাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ চেষ্টা কৰাৰ পিছতো ইৰাণ-ইৰাক যুদ্ধলৈকে সামগ্ৰিকভাৱে নিৰক্ষৰতাৰ হাৰ হ্ৰাস পায়।
ইৰাণ-ইৰাক যুদ্ধ, উপসাগৰীয় যুদ্ধ, আৰু ২০০৩ চনৰ ইৰাক যুদ্ধই মহিলাৰ শিক্ষাৰ অগ্ৰগতিত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছে।
এই সমগ্ৰ যুদ্ধবোৰত কেইবাজনো স্বৈৰাচাৰী নেতাৰ ভূমিকা মনকৰিবলগীয়া, যাৰ চৰকাৰী নীতিয়ে উচ্চ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাইছিল।
চৰকাৰী নীতিৰ ক্ষেত্ৰত সেই পৰিৱৰ্তনসমূহৰ এটা হ’ল ব্যয়বহুল ইৰাক-ইৰাক যুদ্ধৰ পিছত বিশ্ববিদ্যালয়ত থকাসকলৰ মাজত চৰকাৰী পুঁজিৰ তীব্ৰ অভাৱ।
ইৰাণ-ইৰাক যুদ্ধৰ পূৰ্বে চৰকাৰী ব্যয় ৬২০ ডলাৰৰ পৰা ৪৭ ডলাৰলৈ হ্ৰাস পাইছে৷ এই হ্ৰাস সময়ৰ লগে লগে লাহে লাহে ঘটিছিল কাৰণ দেশ হিচাপে ইৰাক অৰ্থনৈতিক প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হৈছিল আৰু ইয়াৰ বাজেট অন্য ঠাইৰ বাবে ৰখা হৈছিল।
ফলস্বৰূপে ইয়াৰ ফলত নামভৰ্তিৰ হাৰ ১০% আৰু ড্ৰপআউটৰ হাৰ ২০% হ্ৰাস পালে, য’ত ১৮% পুৰুষৰ তুলনাত ৩১%ই মহিলা৷ প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁলোকৰ সামৰ্থ নোহোৱাৰ বাবে উচ্চ পৰ্যায়ৰ চাকৰি কৰা মহিলা কম আছিল।
ইৰাণ-ইৰাক যুদ্ধৰ পিছতো মহিলাৰ সামগ্ৰিক সাক্ষৰতাৰ হাৰ বহু পৰিমাণে হ্ৰাস পাই থাকিল৷ তদুপৰি এই অধোগমন দক্ষিণৰ গ্ৰাম্য প্ৰদেশসমূহত অধিক প্ৰতিফলিত হৈছিল য'ত আৰম্ভণিতে শিক্ষা লাভ কৰাটো ইতিমধ্যে কঠিন হৈ পৰিছিল।
ইৰাক যুদ্ধৰ সময়ত সামগ্ৰিকভাৱে উপস্থিতিৰ হাৰ কম বয়সীয়া ছোৱালীৰ মাজত ৬৮% আৰু কম বয়সীয়া ল'ৰাৰ ক্ষেত্ৰত ৮২% আছিল৷ আনহাতে গ্ৰাম্য অঞ্চলত ছোৱালীৰ উপস্থিতিৰ হাৰ আছিল মাত্ৰ ২৫%।
ইৰাকত নাৰীৰ ( মৰ্যাদা একবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে বহু কাৰকৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয়৷ বিশেষকৈ যুদ্ধ , ইছলামিক আইন আৰু ইৰাকৰ সংবিধান সম্পৰ্কীয় সাম্প্ৰদায়িক ধৰ্মীয় বিতৰ্ক, সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা আৰু আধুনিক ধৰ্মনিৰপেক্ষতাৰ প্ৰভাৱ আছিল গভীৰ।
মহিলা অধিকাৰ সংগঠনসমূহো শংকিত আৰু তেওঁলোকেও নিৰ্যাতন অথবা হাৰাশাস্তি প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হৈছে৷ তেওঁলোকে আইন, শিক্ষা, কৰ্মক্ষেত্ৰ আৰু ইৰাকী জীৱনৰ আন বহু ক্ষেত্ৰত নাৰীৰ মৰ্যাদা উন্নত কৰাৰ লগতে সন্মানজনক হত্যা আৰু বলপূৰ্বক বিবাহৰ দৰে নিৰ্যাতনমূলক পৰম্পৰাগত পদ্ধতিসমূহ হ্ৰাস কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰে।
গীতাৰ ভগ্নী ববিতা কুমাৰী আৰু সম্পৰ্কীয় ভাতৃ বিনেশ ফোগাটো কমনৱেলথ গেমছৰ স্বৰ্ণ পদক বিজয়ী মল্লযোদ্ধা।
গীতা ফোগাটৰ আন এগৰাকী সৰু ভগ্নী ৰিতু ফোগাটো এগৰাকী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ মল্লযোদ্ধা আৰু ২০১৬ চনৰ কমনৱেলথ ৰেছলিং চেম্পিয়নশ্বিপত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল।
গীতা আৰু তেওঁৰ ভগ্নী তথা সম্পৰ্কীয় ভাই-ভনীৰসকলৰ প্ৰতিভাই গৃহ ৰাজ্য হাৰিয়ানা আৰু দেশৰ বাকী অংশত ছোৱালী আৰু মহিলাসকলৰ প্ৰতি মানসিকতা আৰু মনোভাৱৰ পৰিৱৰ্তনত অৰিহণা যোগাইছে।
গীতা ফোগাট হৈছে ২০১০ চনত কমনৱেলথ গেমছত মহিলাৰ মল্লযুদ্ধত ভাৰতলৈ স্বৰ্ণ পদক কঢ়িয়াই অনা প্ৰথম গৰাকী ফ্ৰীষ্টাইল মল্লযোদ্ধা।
তেওঁ হৈছে গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক ক্ৰীড়াৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা মল্লযোদ্ধা।
তেওঁৰ দেউতাক মহাবীৰ সিং ফোগাট হৈছে দ্ৰোণাচাৰ্য বঁটা প্ৰাপ্ত এজন প্ৰাক্তন মল্লযোদ্ধা তথা তেওঁৰ প্ৰশিক্ষক।
গীতা ফোগাটে “২০১২ গীষ্মকালীন অলিম্পিক”ত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে যদিও কোনো পদক লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ল।
পদ্ম বৰকটকীৰ সম্পাদনাত প্ৰথম বছৰ এটা আৰু দ্বিতীয় বছৰত দুটা সংখ্যা প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছত আলোচনীখন মাহেকীয়া হিচাপে উলিওৱাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়৷ সেইসময়ত ভূপেন হাজৰিকা, ৰত্ন ওজা, হেমাং বিশ্বাস, ত্ৰৈলোক্য দত্ত আদি কেইবাগৰাকী শিল্পী সাহিত্যৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি কলিকতাত থকাগুণে বৰকটকীৰ এইক্ষেত্ৰত সুবিধা হৈছিল আৰু তেওঁ এই লোকসকলক “আমাৰ প্ৰতিনিধি’’ৰ লগত জড়িত কৰাৰ উপায় চিন্তা কৰি “শিল্পীৰ পৃথিৱী’’ আৰু “অকণিৰ আমাৰ প্ৰতিনিধি’’ নামে দুটা শিতান খোলে আৰু তাত ক্ৰমে ভূপেন হাজৰিকা আৰু ৰত্ন ওজাক সম্পাদনাৰ দায়িত্ব দিয়ে৷ পদ্ম বৰকটকীৰ কৌশলী বুদ্ধি আৰু পুৰকায়স্থৰ ব্যৱসায়িক দূৰদৰ্শিতাৰ ফলত “আমাৰ প্ৰতিনিধি’’ বৰ জনপ্ৰিয় আলোচনীত পৰিণত হৈছিল৷ সেইসময়ত আমাৰ প্ৰতিনিধিৰ লেখক সকলৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য আছিল, ড বিৰিঞ্চিকুমাৰ বৰুৱা, ড প্ৰফুল্লদত্ত গোস্বামী, ডিম্বেশ্বৰ নেওগ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, বেণুধৰ শৰ্মা, হেমাঙ্গ বিশ্বাস, কেশৱ মহন্ত আদি সাহিত্যিক সকল৷
কেইটামান বছৰ আমাৰ প্ৰতিনিধি প্ৰকাশ হোৱাৰ পিছত হঠাৎ পদ্ম বৰকটকী আমেৰিকালৈ যাবলগীয়া হোৱাত সাময়িকভাবে ভূপেন হাজৰিকাৰ ওপৰতে সম্পাদকৰ দায়িত্ব দিয়া হ’ল৷ পিছলৈ ভূপেন হাজৰিকাই স্থায়ী সম্পাদক নিয়োজিত হয় ৷ তেওঁ পুলক গগৈ আৰু পৱিত্ৰ কুমাৰ ডেকাক সম্পাদনা কাৰ্যত অন্তৰ্ভুক্ত কৰি ল’লে৷ সেইসময়ত পবিত্ৰ কুমাৰ ডেকা “আছাম ত্ৰিবিউন’’ত চাকৰি কৰি থকাৰ বাবে পৱিত্ৰ কুমাৰ ডেকাই গুৱাহাটীত থাকিয়েই “আমাৰ প্ৰতিনিধি’’ৰ কাম কৰাটো আৰু মাহিলী ২৫০টকা মাননি দিয়াটো ঠিক হ’ল৷ আমাৰ প্ৰতিনিধিত কেবাটাও আকৰ্ষণীয় শিতান খোলা হ’ল৷ শিল্পীৰ পৃথিৱী, সহস্ৰজনে মোক প্ৰশ্ন কৰে, ৰসেশ্বৰ হাজৰিকাৰ চিঠি, বিজ্ঞান চ’ৰা, অৰ্থশাস্ত্ৰীৰ চ’ৰা, মহিলা চ’ৰা আদি জনপ্ৰিয় হৈ উঠিল৷ পূজা সংখ্যা, বিহু সংখ্যা আলোচনীৰ বিক্ৰী বৃদ্ধি হ’ল৷ “নাটঘৰ/ছবিঘৰ’’ শিতানত আলোচনা কৰা “বাটৰ নাট’’ ৰূপায়ন অসমীয়া নাট জগতৰ এক নতুন পদক্ষেপ আছিল৷
অৰুণ পুৰকায়স্থ কলিকতাৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত গ্ৰন্থ প্ৰকাশক৷ “শ্ৰীভূমি পাব্লিছিং কোম্পানী’’ অৰুণ পুৰকায়স্থৰে প্ৰতিষ্ঠান৷ তেওঁ অসমৰ কাছাৰ জিলাৰ লোক আছিল৷ পুৰকায়স্থৰ উদ্গনিতে অসমৰ কেইবাগৰাকীও লেখকৰ গ্ৰন্থই প্ৰকাশৰ মুখ দেখা পাইছিল আৰু ৰহস্য চিৰিজ “দস্যু ভাস্কৰ’’ৰো প্ৰকাশকো আছিল এইগৰাকী ব্যক্তিয়েই৷ ইয়াৰ পিছত তেওঁ “আমাৰ প্ৰতিনিধি’’ নামৰ আলোচনীখন উলিওৱাৰ কথা মনলৈ আনে আৰু সেইসময়ত কলিকতাত থকা পুৰকায়স্থৰ ঘনিষ্ঠ ব্যক্তি সাহিত্যিক পদ্ম বৰকটকীক সম্পাদকৰ দায়িত্ব দিয়ে৷
“আমাৰ প্ৰতিনিধি’’ কলিকতাৰ পৰা প্ৰকাশ পোৱা বিবিধ বিষয় সন্নিৱিষ্ট, অসমীয়া ভাষাৰ এখন মাহেকীয়া আলোচনী৷ আলোচনীখন আৰম্ভ হৈছিল ১৯৬০ চনত কলিকতাৰ “শ্ৰীভূমি পাব্লিছিং কোম্পানী’’ৰ তত্ত্বাৱধানত৷ ন-পুৰণি প্ৰগতিশীল লেখকৰ চিন্তাশীল প্ৰবন্ধ, গল্প, নাটক, কবিতাৰে সমৃদ্ধ “আমাৰ প্ৰতিনিধি’’য়ে ঘাইকৈ নতুনচাম লেখকক অগ্ৰাধিকাৰ দিছিল৷ এই আলোচনীখনৰ প্ৰথমগৰাকী সম্পাদক আছিল, পদ্ম বৰকটকী৷ কলিকতাৰ উপৰি অসমৰ গুৱাহাটীতো “আমাৰ প্ৰতিনিধি’’ৰ এটা কাৰ্যালয় আছিল৷
সাধাৰণ এল আৰ চি ফৰ্মেট টাইৱান স্থিত কুও শ্বিয়াং-ছিয়াঙৰ গীতৰ কথা প্ৰদৰ্শকৰ দ্বাৰা প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল।
ই প্ৰথম নহ’লেও, প্ৰগ্ৰেমসমূহৰ ভিতৰত প্ৰথম আছিল, যিয়ে কাৰিওকে -ৰ পৰিৱেশনক অনুকৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
অৱশ্যে আধুনিক কাৰিওকে মেচিনত দেখাৰ দৰে ইয়াত গীতৰ কথা নিৰ্দিষ্ট সময়ত এটা মাথোঁ শব্দ প্ৰদৰ্শন কৰাটোও সম্ভৱ; যিটো কৰিবলৈ প্ৰতিটো শাৰীৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰতিটো শব্দত এটা টাইম টেগ লগাব লাগে।
যেতিয়া এটা অডিঅ’ ফাইল এল আৰ চি ফাইলৰ সৈতে মোবাইল, কম্পিউটাৰ বা আধুনিক ডিজিটেল অডিঅ’ প্লেয়াৰত বজোৱা হয় তেতিয়া তাত গীতৰ কথা প্ৰদৰ্শিত হয়।
এই অংশটোত গছৰ মাজে মাজে শিৱলিংগ আৰু শিৱমন্দিৰ থকা ভাস্কৰ্যৰ মাজত এখন উৰি থকা বিজয়ধ্বজা আছে আৰু তাৰ তলত দুটা ভাটৌৰ প্ৰতিকৃতি আছে।
দৌলৰ ওপৰৰ আওলাৰ ধেনুভিৰীয়া অংশত বিভিন্ন দেৱ-দেৱী, বিষ্ণুৰ অৱতাৰসমুহ আৰু তেওঁলোকৰ লীলাৰ ভাস্কৰ্য আছে।
এই বিভিন্ন মুৰ্তিৰ ভিতৰত শিশুকালৰেপৰা বিভিন্ন অৱস্থাত শ্ৰীকৃষ্ণ, কুৰ্ম অৱতাৰ,বৰাহ, নৰসিংহ ,ৰাধা-কৃষ্ণৰ যুগল মুৰ্তি আদি উল্লেখযোগ্য।
আহোম স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহয়ে কোচবিহাৰৰপৰা ঘনশ্যামউদ্দিন নামৰ এজন খনিকৰ আৰু স্থপতিবিদ অসমলৈ আনিছিল।
ৰংপুৰ নগৰ নিৰ্মাণ কৰি ঘনশ্যামে ঘৰলৈ উভতি যাবলৈ ওলাওঁতেই তেওঁ যিবোৰ বস্তু নিবলৈ ওলাইছিল তাৰে লোটা এটাৰ তলিত এখন কাকত ধৰা পৰে।
এইখন মুছলমান ৰজাৰ হতুৱাই আহোম ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰাবলৈ চিত্ৰ আৰু তথ্য সম্বলিত এখন গুপ্ত অভিসন্ধিৰ কাকত আছিল।
এই অপৰাধ কৰি ধৰা পৰাত শাস্তিৰুপে স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহই ঘনশ্যামক এই দৌলটোত বন্দী কৰি ৰাখিছিল।
কিছুমান তথ্যৰ মতে স্বৰ্গদেউ প্ৰমত্ত সিংহৰ শাসনকালত ১৭৪৪ খ্ৰীষ্টাব্দত এই দৌল নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
ঘনশ্যাম দৌল বা নাতি গোঁসাই দৌল ১৮ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহয়ে নিৰ্মাণ কৰাইছিল।
পৰ্বতীয়া গোসাঁইৰ জীয়েকৰ ফালৰ নাতিয়েক এজনৰ লগত জড়িত হোৱাৰ বাবে ইয়াৰ নাম নাতি গোঁসাইৰ দৌল বুলি কোৱা হয়।
ঘনশ্যাম দৌল আৰু জয় দৌলৰ ভাস্কৰ্যবোৰত দেৱ-দেৱীৰ মুৰ্তিবিলাকে সাধাৰণতে সন্মুখলৈ চাই থকা আৰু নৰ-নাৰীৰ মুৰ্তিবিলাকে একাষৰীয়াকৈ চাই থকাৰ ৰুপত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
উৰ্ধ্ববাহু হৈ থকা ধ্যানৰত ঋষি, উৰ্ধ্ববাহু হৈ থকা এগৰাকী নাৰী আৰু এই মুৰ্তিকেইটাৰপৰা অলপ আঁতৰত গছৰ তলত এটা বাঘৰ প্ৰতিমুৰ্তি আছে।
কোনো কোনো গ্ৰন্থমতে পৰ্বতীয়া গোসাঁই কৃষ্ণৰাম ভট্টাচাৰ্যৰ জীয়েকৰ ফালৰ নাতিয়েক এজনৰ বাবে এই মন্দিৰটো স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহই সজোৱাইছিল।
তৰা'ছ হাছবেণ্ড হৈছে অসমৰ চলচ্চিত্ৰ-নিৰ্মাতা ৰীমা দাসৰ চতুৰ্থখন ছবি৷ তেখেত ছবিখনৰ প্ৰযোজনা, পৰিচালনা, সম্পাদনা, দৃশ্যগ্ৰহণৰ লগত জড়িত৷ ২০২২ চনৰ ১১ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে টৰণ্টো আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ছবিখনৰ প্ৰিমিয়াৰ অনুষ্ঠিত হয়৷ ইয়াৰ পিছত একেটা বছৰতে বুছান আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত এছিয়ান প্ৰিমিয়াৰ সম্পন্ন হয়৷ একেটা বছৰতে কলিকতাতো ছবিখনৰ ভাৰতীয় প্ৰিমিয়াৰ হৈ যায়৷ ছবিখন ৰীমা দাসে কভিড-১৯ত মৃত্যুবৰণ কৰা তেখেতৰ পিতৃ ভাৰত চন্দ্ৰ দাসলৈ উছৰ্গা কৰিছে৷
ৰীমা দাসে ছবিখনৰ বিষয়ে কয়-মোৰ নায়কৰ কাহিনীয়ে মহামাৰীৰ মাজত জীয়াই থকা আৰু কাম কৰা মোৰ ব্যক্তিগত যাত্ৰাক প্ৰতিফলিত কৰিছে।
এই ছবিখনৰ শ্বুটিং মোৰ আগৰ চিনেমাৰ শ্বুটিংতকৈ অধিক প্ৰত্যাহ্বানজনক আছিল কাৰণ মহামাৰীয়ে আমাক বহু দিশত বাধা দিছিল।
ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ৰ মালিকসকলে সন্মুখীন হোৱা অনন্য হেঁচাত সযতনে মনোযোগ দি দাসৰ পৰিসৰ মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ বাহিৰলৈও বিস্তৃত হৈ সংকটটোক আকৰ্ষণীয় পৰিসৰ আৰু তথ্যচিত্ৰৰ দৰে মনোযোগেৰে ধৰি ৰাখিছে, ইয়াৰ প্ৰভাৱৰ পূৰ্বে আৰু অনুসৰণ কৰিবলগীয়া সমাজৰ ভংগুৰতাক আঙুলিয়াই দিছে মহামাৰী নিজেই।
উল্লেখযোগ্য প্ৰামাণ্যতাৰে দাসে আমাৰ ঐতিহাসিক মুহূৰ্তৰ অন্যতম সংজ্ঞায়িত ছবিত সাধাৰণ মানুহৰ মৰ্যাদা আৰু দুৰ্বলতা দুয়োটাকে আলোকিত কৰিছে।
ছবিখনৰ কাহিনীয়ে এগৰাকী ব্যক্তি আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালটোৱে কভিড-১৯ৰ সময়ছোৱাত মুখামুখি হোৱা ঘটনা-উপঘটনাবোৰক উন্মোচিত কৰিছে৷ ব্যৱসায়ৰ ক্ষেত্ৰত সন্মুখীন হোৱা অনাকাংক্ষিত পৰিস্থিতিয়ে কিদৰে ব্যক্তিগৰাকীৰ ব্যক্তিগত জীৱনত প্ৰতিকূলতাৰ সূচনা কৰে-সেইয়া ছবিখনৰ মূল উপজীৱ্য৷
ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হোৱা মহামাৰীৰ সময়ত জীৱনৰ বাস্তৱসন্মত ৰূপৰ বাবে ২০২২ চনৰ বুছান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, কলকাতা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০২২ আৰু অন্যান্য উৎসৱসমূহত ছবিখনে প্ৰশংসা লাভ কৰিছে।
প্লেটফৰ্ম শিতানৰ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰা এইখন প্ৰথম ভাৰতীয় ছবি আৰু টৰণ্টো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰিমিয়াৰ হোৱা ৰীমা দাসৰ একেৰাহে তৃতীয়খন ছবি।
২০২২ চনৰ টৰণ্টো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ ফেষ্টিভেল প্ৰগ্ৰেমাৰ ৰবি শ্ৰীনিবাসনে ছবিখনৰ বিষয়ে এইদৰে কয় যে-
যিহেতু কোনো বিদ্যালয়ে তেওঁক ছাত্ৰী হিচাপে ল’ব নোৱাৰে, সেয়েহে মাক মিথু আলুৰে “দ্য চেণ্টাৰ ফৰ স্পেচিয়েল এডুকেশ্যন” নামৰ এখন বিদ্যালয় আৰম্ভ কৰিছিল।
তাৰপৰা মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ ছেইণ্ট জেভিয়াৰ কলেজত স্নাতক ডিগ্ৰী লয় আৰু লিংগ অধ্যয়নত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয় লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয় ইনষ্টিটিউট অফ এডুকেচনৰ পৰা।
"সক্ষম" আৰু "অক্ষম" উভয়কে একেলগে লৈ সকলোকে সামৰি লোৱা এখন সমাজ নিৰ্মাণৰ বাবে কাম কৰাৰ বিশ্বাস লৈ এই ৰাইট গ্ৰুপটো গঠন কৰা হৈছিল।
বিশেষভাৱে সক্ষম যুৱক-যুৱতীসকলৰ সংস্থাপনৰ বাবে এখন জীৱিকা মেলাৰ আয়োজনতো নিজৰ দক্ষতা বিনিয়োগ কৰিছিল।
তেওঁ ব্যক্তি, কৰ্প’ৰেট, অভিভাৱক, পেছাদাৰী আৰু প্ৰতিবন্ধী কৰ্মীসকলৰ বাবে সৱলীকৰণ আৰু সংবেদনশীলতা পাঠ্যক্ৰমো পৰিচালনা কৰে।
আশা হান্সে সম্পাদনা আৰু ছেজ পাব্লিছিঙে প্ৰকাশ কৰা “ডিচেবিলিটি, জেণ্ডাৰ এণ্ড দ্য ট্ৰেজেক্টৰীজ অফ পাৱাৰ” নামৰ সংকলনখনত তেওঁ “আই ফিল নৰ্মেল ইনচাইড, আউটচাইড ব’জী ইজণ্ট্”।
কোঁচ ৰজা নৰনাৰায়ণে শনিৰ দশা এৰুৱাবলৈ বৰনগৰ আৰু ডিঙা নগৰত অস্থায়ী শিবিৰ পাতি বহুদিন বাস কৰিছিল৷ তাতেই ৰামৰায়ৰ কন্যা কমলপ্ৰিয়াক দেখা পাই চিলাৰায় মোহিত হয় আৰু বিয়া কৰাবলৈ মন কৰে৷ প্ৰথমাৱস্থাত কায়স্থ কূলৰ ৰামৰায়ে অসবৰ্ণ বিবাহৰ অচিলা লৈ সন্মতি দিয়া নাছিল যদিও শংকৰদেৱৰ মধ্যস্থতাত আনুস্থানিকভাৱে বিয়া দিয়া হয়৷ ৰাজপৰিয়ালৰ মানুহ আগবাঢ়ি আহি ছোৱালী নিনিয়ে আৰু অসমীয়া সমাজৰ দস্তুৰমতে ছোৱালীঘৰেও আগবাঢ়ি গৈ বিয়া নহয়৷ এই মতানৈক্য আঁতৰাবলৈ শংকৰদেৱে সমিধান দিলে, দুয়োপক্ষ নিজ নিজ স্থানৰ পৰা আগুৱাব আৰু য’তে মিলিত হয়, তাতেই বিয়া হ’ব৷ এই সিদ্ধান্তমৰ্মে পাটবাউসীৰ পৰা কন্যপক্ষ আৰু বৰনগৰৰ পৰা দৰাপক্ষ আগুৱাই আহি সোণকোষ নৈৰ পাৰৰ এঠাইত মিলিত হ’ল আৰু তাতেই দুয়োৰে বিয়া হয়৷ নৈৰ পাৰৰ মুকলি ঠাইতে ছত্ৰাকৃতিৰ ৰভা দিয়া হৈছিল বাবে সেই ঠাইখন পিছলৈ “ছত্ৰশাল’’ বা “সত্ৰশাল’’ নামে জনাজাত হয়৷ কথিত আছে বিয়াৰ দিনা ৰাতি ভকতৰ মনোৰঞ্জনৰ বাবে শংকৰদেৱে কালীয় দমন নাটখনৰ অভিনয় কৰোৱাইছিল৷
ভূৱনেশ্বৰী আই বা কমলপ্ৰিয়া কোচ সেনাপতি চিলাৰায় বা শুক্লধ্বজৰ পত্নী আৰু শংকৰদেৱৰ ভতিজী আছিল৷ তেওঁৰ মুখত শংকৰদেৱ বিৰচিত বৰগীত শুনিয়েই চিলাৰায়ে শংকৰদেৱৰ ভক্ত হৈ পৰিছিল আৰু শংকৰদেৱক কোচ ৰাজদৰবাৰত গুৰুৰ সন্মান দেখুৱাইছিল৷ আনুমানিক ১৬শ শতিকাত জন্ম হোৱা ভূৱনেশ্বৰীৰ পিতৃৰ নাম আছিল, ৰামৰায় বা জগতানন্দ৷ তেওঁ শংকৰদেৱৰ জ্ঞাতিভাই আছিল৷ সমসাময়িক কালৰ আন এগৰাকী ভূৱনেশ্বৰী আছিল বৈষ্ণৱ গুৰু হৰিদেৱৰ কন্যা৷ তেওঁ অসমৰ প্ৰথম মহিলা সত্ৰাধিকাৰ৷ পুত্ৰৰ মৃত্যুৰ পিছত হৰিদেৱে এইগৰাকী ভূৱনেশ্বৰীক “মানেৰী’’ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ পাতে৷
এবাৰ চিলাৰায়ে মৃগয়া কৰিবলৈ গৈ উভতি আহি কুঁৱৰীসকলে “তামুলী চ’ৰা’’ত ভূৱনেশ্বৰীক বেঢ়ি ধৰি গীত গাই থকা দেখি আৰু গীতৰ ভাষা-সুৰত মোহিত হৈ কাৰ গীত জানিব খোজাত চাৰেঙ্গী বজাই গীত গাই থকা ভূৱনেশ্বৰীয়ে সেয়া “বৰ আতা’’ই কৰা বুলি জনালে৷ পিছত শুবলৈ গৈয়ো পুনৰ গীতটি শুনি তাৰ অৰ্থ বুজি মোহিত হৈ ডিঙ্গা নগৰলৈ আহি শংকৰদেৱক বহু যত্নে নিজ হাউলিলৈ নিলে আৰু এদিন উপবাসে থাকি দহ টকা আৰু কাপোৰ এসাজ দি শৰণ ল’লে৷ তাৰপিছত তেওঁ গুৰুজনাক থাকিবলৈ ঘৰ সজাই নিজৰ হাউলীতে ৰাখিলে৷
ইয়াৰে এগৰাকী আছিল মণ্টেনেগ্ৰোৰ এলেনা ৷ তেওঁ মণ্টেনেগ্ৰোৰ এজন প্ৰাক্তন ৰজাৰ কন্যা, যি ইটালীৰ ৰাণী হৈছিল।
ইংৰাজ ইতিহাসবিদ ডেনিছ মেক স্মিথে মণ্টেনেগ্ৰোৰ এলেনাক ইটালীৰ ৰাণী হিচাপে বৰ্ণনা কৰিছিল৷ তেওঁ ইতিহাসৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী মণ্টেনেগ্ৰিন মহিলা৷ মণ্টেনেগ্ৰোৰ এলেনাই তেওঁৰ সময়ত ইটালীৰ ৰজা তৃতীয় ভিক্টৰ ইমানুৱেলক ফেচিষ্ট ক্ৰ’ৱেট আৰু আলবেনিয়ানসকলৰ (যিসকলে মণ্টেনেগ্ৰিন ভূখণ্ডৰ সৈতে নিজৰ দেশসমূহ সংবৰ্ধন কৰিব বিচাৰিছিল) তেওঁৰ ভতিজা মণ্টেনেগ্ৰোৰ ৰাজকুমাৰ মাইকেলে কেতিয়াও আগবঢ়োৱা মুকুট গ্ৰহণ কৰা নাছিল, আৰু তেওঁৰ ভতিজা যুগোস্লাভিয়াৰ ৰজা দ্বিতীয় পিটাৰৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰকাশ কৰিছিল।
মণ্টেনেগ্ৰোৰ মহিলাসকলে দক্ষিণ-পূব ইউৰোপৰ এখন দেশ মণ্টেনেগ্ৰোত বাস কৰে৷ এই অঞ্চলটোক সাধাৰণতে বাল্কন নামেৰে জনা যায়।
মণ্টেনেগ্ৰোৰ মহিলাসকলৰ প্ৰাৰম্ভিক বৰ্ণনা ১৮৮০ চনৰ ৫ নৱেম্বৰত নিউয়ৰ্ক টাইমছৰ এটা স্তম্ভৰ পৰা আহিছে, য'ত কাকতখনে কৈছিল যে "মণ্টেনেগ্ৰোৰ মহিলাগৰাকীয়ে ক্ষেত্ৰভিত্তিক কৰ্মত পুৰুষৰ সৈতে সমান শ্ৰমৰ অংশ লয়, আৰু তেওঁ সকলো কাম ঘোঁৰাত উঠি অথবা অন্যান্য জীৱ-জন্তুৰ সহায়েৰে পৰিবহন কৰে।
মণ্টেনেগ্ৰোৰ মহিলাসকলে ৰক্ষণশীল নতুবা পিতৃতান্ত্ৰিক মণ্টেনেগ্ৰিন সমাজত বাস কৰিব পাৰে, নহ'লে তেওঁলোকৰ বাসস্থানৰ অঞ্চলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি মাতৃতন্ত্ৰবাদী সমাজত বাস কৰিব পাৰে।
পুৰুষৰ নেতৃত্বত গঠন হৈ উঠা একক পৰিয়ালত এগৰাকী মহিলাই পাৰিবাৰিক বিষয় সন্দৰ্ভত পুৰুষজনৰ বাবে পথ প্ৰদৰ্শক হিচাপে কাম কৰিব পাৰে।
বিশ্বৰ আটাইতকৈ ওখ লোকসকলৰ ভিতৰত মণ্টেনেগ্ৰো অন্যতম৷ তেওঁলোকৰ মহিলাসকলৰ গড় উচ্চতা ১৭১ চেণ্টিমিটাৰ ।
প্ৰাৰম্ভিক বছৰবোৰত তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ বিশেষ সাহায্য কাৰ্যসূচীৰ সমন্বয়ক ৰূপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল; যাৰ বাবে পিছলৈ বিভাগটো ইংৰাজীৰ উন্নত অধ্যয়ন কেন্দ্ৰলৈ পৰিণত হৈছিল।
তেওঁৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰসমূহ হ'ল নাৰী অধ্যয়ন, মহিলা লেখকৰ ৰচনা, ১৯ শতিকাৰ ইংৰাজী আৰু বঙালী সাহিত্য, বংগত ধনাত্মকতাবাদৰ আদৰণি, মাতৃত্ব আৰু ভাৰত বিভাজন।
সুভৰঞ্জন দাসগুপ্তৰ সৈতে তেওঁ ভাৰত বিভাজনৰ সময়ত আৰু তাৰ পিছত বঙালী মহিলাসকলৰ অভিজ্ঞতাৰ সংগ্ৰহ আৰু ইয়াৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰা প্ৰথম বিদ্যানসকলৰ ভিতৰত অন্যতম।
তেওঁ যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্কুলছ্ অফ ৱুমেনছ্ ষ্টাডিজৰ সম্পাদনাত বঙালী লেখিকাসকলৰ লেখাৰ পুনৰ্মুদ্ৰণ আৰম্ভ কৰে।
এই বিভাগৰ তেওঁৰ বন্ধু আৰু সহকৰ্মী অধ্যাপিকা সাজনী মুখাৰ্জী আৰু সুপ্ৰিয়া চৌধুৰীয়ে তেওঁৰ বাবে ২০০২ চনত এখন বিশেষ অভিনন্দন গ্ৰন্থ- সাহিত্য আৰু লিংগ: এছেজ ফৰ যশোধৰা বাগচী সম্পাদনা কৰিছিল।
ইয়াত অৰিহণা যোগোৱা লোকসকলৰ ভিতৰত আছিল বাগচীৰ আদৰৰ শিক্ষক, বন্ধু-বান্ধৱী, প্ৰাক্তন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, আৰু সহকৰ্মীসকল, যেনে পিটাৰ ড্ৰংক, কিটি স্কুলাৰ দত্ত, হিমানী বেনাৰ্জী, মালিনী ভট্টাচাৰ্য, শীলা লাহিৰি চৌধুৰী, সুপ্ৰিয়া চৌধুৰী, তানিকা সৰকাৰ, ভাস্বতী চক্ৰৱৰ্তী, আৰু অদিতি দাসগুপ্ত।
অধ্যাপক বাগচিয়ে মৃত্যুৰ আগলৈকে ইংৰাজী বিভাগৰ আলোচনা চক্ৰ আৰু বক্তৃতাত নিয়মীয়া আৰু সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণকাৰী আছিল, আৰু অৱসৰৰ পিছত কিছু বছৰ ইয়াৰ অধ্যয়ন ব’ৰ্ডৰ সদস্যও আছিল।
কম সময়ৰ ভিতৰতে কামৰ প্ৰতি আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ প্ৰতি থকা অপৰিসীম নিষ্ঠাৰ বাবে তেওঁ স্বীকৃতি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
সংস্কৃতি বিষয়ক গৱেষণাৰ প্ৰসাৰ, যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগলৈ তেওঁৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য অৱদান হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত আছে- লাভড এণ্ড আনলাভড – দ্য গাৰ্ল চাইল্ড আৰু ট্ৰ’মা এণ্ড ট্ৰাইমফ – জেণ্ডাৰ এণ্ড পাৰ্টিচন ইন ইষ্টাৰ্ণ ইণ্ডিয়া।
যশোধৰা বাগচিয়ে কলকাতাৰ লেডী ব্ৰেবৰ্ণ কলেজত ইংৰাজী বিষয়ত অধ্যাপনা কৰাৰ পিছত ১৯৬৪ চনত যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগদান কৰে।
তেওঁৰ কন্যা তিস্তা বাগচিৰ মতে, ২০১৪ চনত কলকাতা গ্ৰন্থমেলাৰ আয়োজকসকলে বাগচীৰ গ্ৰন্থ পাৰিজয়ী নাৰী ও মানবধিকাৰ গ্ৰন্থখন ইয়াৰ "বিতৰ্কিত" প্ৰকৃতিৰ বাবে উন্মোচন কৰা নাছিল।
তেওঁ কলকাতাৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজ, অক্সফোৰ্ডৰ চমাৰভিল কলেজ আৰু কেম্ব্ৰিজৰ নিউ হলত পঢ়াশুনা কৰে।
বিকাশ অৰ্থনীতিত ৰামচে- কাছ- কুপমান্স আৰ্হি এক সৰলীকৃত আৰ্হি যি চ'ল'- স্বান আৰ্হিৰ এক অধিক জটিল ৰূপ।
চ'ল'- স্বান আৰ্হিৰ দৰে এই আৰ্হিতো অৰ্থনীতিৰ মুঠ আয় নিৰ্ণয় কৰে মূলধন, শ্ৰম আৰু প্ৰযুক্তিয়ে।
এই আৰ্হিত পিচে, চ'ল' আৰ্হিৰ বিপৰীতে, সঞ্চয় আৰু বিনিয়োগৰ দৰ বাহ্যিকভাৱে প্ৰদান কৰা নহয়-- অৰ্থব্যৱস্থাৰ উপভোক্তা আৰু উৎপাদকে ক্ৰমে উপযোগিতা আৰু লাভ বৃহদায়ন কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে, আৰু সেই সিদ্ধান্তৰ ফলস্বৰূপে সঞ্চয় আৰু বিনিয়োগৰ দৰ নিৰ্ণয় হয়।
এই ফলনৰ বাবে অনিশ্চয়তাত দেখা পোৱা ব্যৱহাৰৰ এক কাৰক, কিন্তু ৰামচে- কাছ- কুপমান্স আৰ্হিত অনিশ্চয়তা সন্নিৱিষ্ট নহয়।
পিচে, ৰ এই আৰ্হিৰ ক্ষেত্ৰত আন এক অৰ্থও আছে-- সেয়া হ'ল, ই এই কথা নিৰ্ণয় কৰে, যে গৃহস্থ বিভিন্ন কালৰ মাজত উপভোগ হস্তান্তৰ কৰিবলৈ কিমান আগ্ৰহী।
যদি প্ৰায় ০ৰ সমান, তেন্তে উপযোগিতা ফলনটো প্ৰায় ৰৈখিক, আৰু গৃহস্থই অধৈৰ্যৰ দৰ আৰু মূলধনৰ আয়ৰ দৰৰ মাজৰ পাৰ্থক্যৰ পৰা মুনাফা আদায় কৰিবলৈ উপভোগৰ স্তৰ ভালেমান সালসলনি কৰিবলৈ সাজু হ'ব, কোনো কালত একেবাৰেই কম উপভোগ কৰি আন কালত অত্যধিক উপভোগ।
প্ৰত্যেক কালত প্ৰত্যেক ব্যৱসায়ে শ্ৰম আৰু মূলধন প্ৰয়োগ কৰে, আৰু দুয়োকে দুয়োৰে প্ৰান্তিক অৱদানৰ সমান সূদৰ দৰ আৰু বেতন ক্ৰমে প্ৰদান কৰে।
আৰম্ভণিতে, প্ৰত্যেক গৃহস্থৰ ওচৰত মূলধন থাকে, য'ত কাল ০ৰ মুঠ মূলধনৰ স্তৰ আৰু গৃহস্থৰ সংখ্যা, যি ধনাত্মক আৰু সসীম।
সেয়ে আমি বৃহদায়িত কৰিবলগীয়া ফলন-- অৰ্থাৎ আজীৱন উপযোগিতা আৰু বাজেট ৰেখাক এনে ৰূপত প্ৰকাশ কৰিব লাগিব।
২৪ বছৰ বয়সত স্বামীৰ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু নোহোৱালৈকে তেওঁ পথাৰত শস্য ৰোপণ আৰু চপোৱা কাম কৰিছিল ইয়াৰ বাহিৰে তেওঁৰ দুটা সৰু সন্তানক পোহপাল দিইত্য়াথৰ কোনো উপায় নাছিল।
ৰোজেচিয়ে তেওঁৰ প্ৰথম ক্লায়েণ্ট হিচাপে এজন জ্যেষ্ঠ আৰক্ষী বিষয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল আৰু তেওঁক থ্ৰিচ্ছুৰৰ এটা অতিথিশালাত লগ পাইছিল য’ত ৰাজনীতিবিদসকলে সঘনাই গৈছিল।
নলিনী জমিলা এগৰাকী ভাৰতীয় বেষ্ট চেলাৰ লেখিকা, যৌনকৰ্মীৰ সক্ৰিয় প্ৰবক্তা আৰু কেৰালাৰ থ্ৰিছুৰৰ প্ৰাক্তন যৌনকৰ্মী।
তেখেত দ্য অটোবায়’গ্ৰাফী অৱ এ চেক্স-ৱৰ্কাৰ আৰু ৰোমাণ্টিক এনকাউণ্টাৰছ অৱ এ চেক্স ৱৰ্কাৰ নামৰ গ্ৰন্থৰ লেখিকা।
৫১ সংখ্যক কেৰেলা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটাত ভাৰতপুঝা ছবিখনৰ সাজ-পোছাকৰ ডিজাইনৰ বাবে নলিনীয়ে বিশেষ জুৰীৰ উল্লেখ লাভ কৰে।
বাংগালুৰুত এইডছ কাউন্সেলিং প্ৰগ্ৰেমৰ চতুৰ্থখন বৈঠকত তেওঁ চৰকাৰক কেৱল কণ্ডম বিতৰণ কৰাই নহয়, যৌনকৰ্মী আৰু তেওঁলোকৰ সন্তানক শিক্ষা প্ৰদান কৰিবলৈ আহ্বান জনায়।
তেওঁৰ নেতৃত্বত -এ ৰাজপথৰ যৌনকৰ্মীসকলৰ দুৰ্দশাৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ প্ৰতিবাদী সমদল অনুষ্ঠিত কৰে।
১৯৯০ চনত তেওঁ কল্লুৰ চৰকাৰী বিদ্যালয়ত অধিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু শেষত দ্বাদশ শ্ৰেণীত উপনীত হয়।
ইয়াৰে স্থানীয় ইণ্ডিয়ান সন্তানৰ আবাসিক স্কুল ব্যৱস্থাবোৰৰ 'বোৰ্ডিং স্কুল'ৰ অন্তৰ্জাল আছিল।
এই বোৰ্ডিং স্কুলৰ অন্তৰ্জালটোৱে কানাডা চৰকাৰৰ 'স্থানীয় ইণ্ডিয়ান বা খিলঞ্জীয়া' বিভাগটোৰ পৰা অৰ্থসাহায্য পাইছিল আৰু খ্ৰীষ্টান গীৰ্জাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈছিল।
এই স্কুল ব্যৱস্থাটো খিলঞ্জীয়া সন্তান সকলৰ ভিতৰৰ পৰা স্থানীয় খিলঞ্জীয়াৰ ভাষা, সংস্কৃতি আৰু প্ৰভাৱসমূহ বিলোপ কৰি ইউৰোপীয়ান ভাষা, সংস্কৃতি আৰু প্ৰভাৱৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰি ভৱিষ্যতে এটা প্ৰভাৱশালী ইউৰোপীয়ান-কেনেডিয়ান সংস্কৃতি গঢ়িবৰ বাবে আৰু শিশুৰ ভিতৰৰ পৰা খিলঞ্জীয়াৰ স্বভাৱ নোহোৱা কৰিবৰ বাবে গঢ়া হৈছিল।
সম্পূৰ্ণ স্কুল ব্যৱস্থাতো এশ বছৰতকৈয়ো অধিক সময় চলাই থকা হৈছিল আৰু প্ৰায় ৩০ শতাংশ খিলঞ্জীয়া ল'ৰা-ছোৱালীক কানাডা দেশৰ আবাসিক স্কুলবোৰলৈ জোৰ কৰি প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল।
স্কুল সম্বন্ধীয় মৃত্যুৰ সংখ্যা কিমান, তাৰ গণণা বুৰঞ্জীৰ পাতত অসম্পূৰ্ণ হৈ ৰোৱাৰ বাবে বৰ্ত্তমান জনাটো সম্ভৱ হৈ নুঠিল।
আৱাসিক বিদ্যালয়সমূহত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ ঋণাত্মক অভিজ্ঞতা হৈছিল আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক পৰিয়ালৰ আপোনজনৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰি ৰখা হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ সংস্কৃতিক অৱজ্ঞা বা তুচ্ছজ্ঞান কৰা হৈছিল।
ঘৰ আৰু অভিভাৱকৰ পৰা আঁতৰাই আনি কিছুমান ভাই-ভনীৰ পৰা পৃথক কৰা হৈছিল, কিয়নো স্কুলবোৰ লিংগ অনুসৰি পৃথক কৰা হৈছিল।
কিছুমান ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ প্ৰথম ভাষা কোৱাটো নিষেধ কৰা হৈছিল, আনকি পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰলৈ লিখা চিঠিতো।
কিন্তু স্কুলসমূহত তেওঁলোকৰ চুলি কাটি দিয়া হৈছিল , আৰু তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত কাপোৰ খুলি নতুন ইউনিফৰ্ম দিয়া হৈছিল।
খ্ৰীষ্টান মিছনেৰী কৰ্মচাৰীসকলে খ্ৰীষ্টান পদ্ধতিৰ ওপৰত বহু সময় আৰু মনোযোগ খৰচ কৰিছিল, একে সময়তে তেওঁলোকে খিলঞ্জীয়াৰ আধ্যাত্মিক পৰম্পৰাক সমালোচনা বা বদনাম কৰিছিল।
বিশেষকৈ এই শিশুসকলক পৰিয়ালৰ পৰা বলপূৰ্বক আঁতৰাই নি, নিজৰ কলা-কৃষ্টি আৰু ভাষাৰ পৰা বিছিন্ন কৰি আৰু শাৰীৰিক আৰু মানসিক শোষণ -ৰ ভুক্তভোগী কৰি এই ব্যৱস্থাই প্ৰজন্মগত অভিঘাত -ৰ সৃষ্টি কৰে।