polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
সাহিত্যিক সংস্থাসমূহৰ আকাৰ হয়তো এক ডজন লেখকক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এজন এজেণ্টৰ পৰা আৰম্ভ কৰি জ্যেষ্ঠ অংশীদাৰ, উপ-এজেণ্ট, বিদেশী অধিকাৰ বা অনুজ্ঞাপত্ৰপ্ৰাপ্ত ব্যৱসায়িক সামগ্ৰীৰ সহযোগিতামূলক কাৰ্যপন্থাৰ দৰে বিশেষজ্ঞ, আৰু শ শ ক্লায়েণ্টৰ সৈতে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰতিষ্ঠানলৈকে হ’ব পাৰে।
তেওঁলোকে হয়তো প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰে—কল্পবিজ্ঞান, মূলসুঁতিৰ থ্ৰিলাৰ আৰু ৰহস্য, শিশুৰ কিতাপ, ৰোমাঞ্চ বা অতি সাম্প্ৰতিক অকল্পকাহিনীৰ লেখকসকলক।
সাহিত্যিক এজেণ্ট হৈছে এনে এজন ব্যক্তি বা এজেণ্ট যিয়ে লেখক আৰু তেওঁলোকৰ লিখিত ৰচনাসমূহক প্ৰকাশক, নাট্য প্ৰযোজক, চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, আৰু চলচ্চিত্ৰ ষ্টুডিঅ'ৰ সমুখত প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ক্লায়েণ্টৰ হৈ আলোচনা কৰা বিক্ৰীৰ এটা নিৰ্দিষ্ট শতাংশ (সাধাৰণতে বিদেশী বিক্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত বিশ শতাংশ আৰু ঘৰুৱা বিক্ৰীৰ বাবে দহৰ পৰা পোন্ধৰ শতাংশ) দিয়া হয়।
যদিও স্ব-প্ৰকাশন বহুত বেছি জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে, তথাপিও সাহিত্যিক এজেণ্টসকলে প্ৰকাশন গৃহসমূহৰ লগত পৰিচয় কৰাই দিয়াত এক উপযোগী ভূমিকা পালন কৰে।
ধ্ৰুপদী গ্ৰন্থ বা ক্লাছিক গ্ৰন্থ হৈছে আদৰ্শনীয় বা বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য বুলি বিবেচিত হোৱা এখন গ্ৰন্থ।
ইটালো কেলভিনোৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মাৰ্ক টোৱেইনলৈকে বিভিন্ন লেখকৰ মনত "কিতাপ বা গ্ৰন্থ এখনক কিহে "ক্লাছিক" কৰি তোলে" শীৰ্ষক চিন্তাটো আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত "ক্লাছিকবোৰ কিয় পঢ়া হয়?" আৰু "ক্লাছিক কি?"জাতীয় প্ৰশ্নবোৰে ভুমুকি মাৰিছিল।
এই গ্ৰন্থসমূহ সংকলন হিচাপে প্ৰকাশ কৰিব পাৰি (যেনেঃ গ্ৰেট বুকছ অৱ দ্য ৱেষ্টাৰ্ণ ৱৰ্ল্ড, মডাৰ্ণ লাইব্ৰেৰী বা পেংগুইন ক্লাছিকছ) বা তালিকা হিচাপে ইয়াক উপস্থাপন কৰিব পাৰি।
যদিও এই শব্দটো প্ৰায়ে পশ্চিমীয়া নীতি-নিয়মৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকে, তথাপিও ইয়াক চীনা ক্লাছিক বা ভাৰতীয় বেদৰ দৰে সকলো পৰম্পৰাৰ সাহিত্যৰ গ্ৰন্থৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি।
"ক্লাছিক ধাৰণাটোৱে এনে এটা অৰ্থ বুজায় যাৰ ধাৰাবাহিকতা আৰু সামঞ্জস্যতা থাকে, য'ত ঐক্য আৰু পৰম্পৰাৰ উদ্ভৱ হয়, যি নিজকে পৰিমাৰ্জিত কৰে আৰু যি প্ৰৱাহিত আৰু স্থায়ী।
প্ৰকৃত ক্লাছিকক সংজ্ঞায়িত কৰিবলৈ হ'লে আমি ক'ব লাগিব যে ক্লাছিকৰ লেখকজনে মানুহৰ মনক সমৃদ্ধ কৰি তুলিছে, সম্পদ বৃদ্ধি কৰিছে, আৰু ইয়াক এখোজ আগুৱাই লৈ গৈছে; যিয়ে কিছুমান নৈতিক আৰু দুৰ্বল নহয়- সত্য আৱিষ্কাৰ কৰিছে, বা সেই হৃদয়ত কিছুমান চিৰন্তন আবেগ প্ৰকাশ কৰিছে- যি সকলোৱে জনা আৰু আৱিষ্কাৰ কৰা যেন লাগিছিল; যিয়ে নিজৰ চিন্তা, পৰ্যবেক্ষণ বা উদ্ভাৱন যিয়েই নহওক কিয়, প্ৰকাশ কৰিছে, যদিহে ই ব্যাপক আৰু মহান, ই পৰিশোধিত আৰু বুদ্ধিদীপ্ত, নিজৰ মাজতে বুদ্ধিদীপ্ত আৰু সুন্দৰ হওক; যিয়ে সকলোৰে লগত নিজৰ অদ্ভুত শৈলীৰে কথা পাতিছে, যিটো শৈলী সমগ্ৰ বিশ্বৰ শৈলী বুলি স্বীকৃত; নব্যবাদবিহীন নতুন শৈলী, নতুন আৰু পুৰণি, সকলো সময়ৰ সৈতে সহজে ই সমসাময়িক।
বহু বিশ্ববিদ্যালয়ে এই পঠনসমূহ নিজৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে, যেনেঃ ছেইণ্ট জন কলেজ বা ৰাটগাৰ্ছ বিশ্ববিদ্যালয়ত উপলব্ধ ছেইণ্ট লুইছৰ "দ্য ৰিডিং লিষ্ট"।
এই ধ্ৰুপদী গ্ৰন্থসমূহৰ অধ্যয়নে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক ইতিহাসৰ কিছুমান অতি শ্ৰদ্ধাৰ লেখকৰ সৈতে পৰিচিত হ’বলৈ অনুমতি দিয়ে আৰু উৎসাহিত কৰে।
ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু নতুনকৈ পোৱা পণ্ডিতসকলক তেওঁলোকৰ সমগ্ৰ অধ্যয়নৰ সময়ছোৱাত আৰু ইয়াৰ বাহিৰত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা একাধিক সম্পদৰ সৈতে সাজু কৰা।
“প্ৰাচীন ৰচনাবোৰ পুৰণি হোৱাৰ বাবেই নহয়, শক্তিশালী, সতেজ আৰু স্বাস্থ্যকৰ হোৱাৰ বাবেই ধ্ৰুপদী।
১৮৯৮ চনৰ অক্টোবৰ মাহত বীৰৰাঘৱচাৰিয়াৰ আৰু সুব্ৰমণিয়া আয়াৰৰ মাজত থকা অংশীদাৰিত্ব ভংগ হৈছিল।
কিন্তু কুৰি শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ পৰা দ্য হিন্দুৰ দুঃসাহসিকতা হ্ৰাস পাবলৈ ধৰিলে, আৰু ইয়াৰ প্ৰচলনো হ্ৰাস পাবলৈ ধৰিলে।
ইয়াৰ প্ৰচলন সংখ্যা ৮০০ কপিলৈ হ্ৰাস পোৱাৰ সময়ত একমাত্ৰ মালিকজনে কাকতখন বিক্ৰী কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল।
আয়েংগাৰ এজন ৰাজনৈতিকভাৱে অভিলাষী অধিবক্তা আছিল, যিয়ে কৰ্মসূত্ৰে কুম্বকোনামৰ গাঁৱৰ পৰা কইম্বাটুৰলৈ, আৰু তাৰ পৰা মাদ্ৰাজলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল।
কস্তুৰী ৰংগ আয়েংগাৰৰ বংশধৰ কস্তুৰী পৰিয়ালে তেতিয়াৰ পৰা কোম্পানীটোৰ মালিকীস্বত্ব নিজৰ অধীনত ৰাখিছে, আৰু কাকতখনৰ জীৱনকালৰ অধিকাংশ সময় ধৰি শীৰ্ষ সম্পাদকীয় পদসমূহত অধিস্থিত হৈ আহিছে।
যুটীয়া পৰিচালন সঞ্চালক এন মুৰালীয়ে ২০০৩ চনৰ জুলাই মাহত কৈছিল, "এয়া সঁচা যে আমাৰ পাঠকসকলে আমাৰ কিছুমান প্ৰতিবেদন আংশিক আৰু বস্তুনিষ্ঠতাৰ অভাৱ বুলি অভিযোগ কৰি আহিছে।
" ২৭ জুন ২০০৩ চনত "বাতৰি আৰু মতামতসমূহত গুণগত মান আৰু বস্তুনিষ্ঠতা ৰক্ষা আৰু শক্তিশালী কৰাৰ বাবে গাঁথনি আৰু অন্যান্য ব্যৱস্থাসমূহ উন্নত কৰা"ৰ দায়িত্বৰ সৈতে এন ৰামক মুখ্য সম্পাদক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল।
তেওঁ "প্ৰতিযোগিতামূলক পৰিৱেশৰ সৈতে সংগতি ৰাখি সম্পাদনা কাঠামো আৰু কাৰ্য্যসমূহ পুনৰ্গঠন কৰা"ৰ বাবে কৰ্তৃত্ব লাভ কৰিছিল।
২০০৩ চনৰ আগষ্ট মাহত এটা সম্পাদকীয়ত পৰ্যবেক্ষণ কৰা হৈছিল যে কাকতখন ‘সংবাদ প্ৰতিবেদন হিচাপে সম্পাদনাকৰণ’ ভাইৰাছৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হৈছে; আৰু এই ধাৰাটোক প্ৰতিৰোধ কৰা, পেছাদাৰী সুস্থ সীমাৰেখা পুনৰুদ্ধাৰ কৰা, আৰু কাকতখনৰ দ্বাৰা প্ৰচাৰিত সংবাদসমূহত বস্তুনিষ্ঠতা আৰু বাস্তৱতা শক্তিশালী কৰাৰ বাবে এক সংকল্প প্ৰকাশ কৰিছিল।
প্ৰথমতে শ্ৰীনিধি প্ৰেছৰ পৰা এই কাগজখন ছপা কৰা হৈছিল যদিও পিছলৈ স্কটিছ প্ৰেছলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।
ৰাজহুৱা গ্ৰাহক সেৱা আৰম্ভ হোৱা নাছিল বাবে ঋণ লোৱা মূলধনেৰে স্থাপন কৰা "দ্য নেচনেল প্ৰেছ" নামৰ নিজা ছপাশালত কাকতখনৰ ছপা আৰম্ভ হৈছিল।
১৮৯২ চনত এই ভৱনটো দ্য হিন্দুৰ নিজা হৈ পৰিছিল, যেতিয়া ভিজিয়ানাগৰমৰ মহাৰাজ পুছাপতি আনন্দ গজাপতি ৰাজুৱে দ্য নেচনেল প্ৰেছক এই ভৱনটোৰ বাবে আৰু প্ৰয়োজনীয় সম্প্ৰসাৰণৰ বাবে ঋণ যোগান ধৰিছিল।
১৮৮৭ চনত যেতিয়া ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ বাৰ্ষিক অধিৱেশন মাদ্ৰাজত অনুষ্ঠিত হয়, তেতিয়াৰ পৰা কাকতখনত ৰাষ্ট্ৰীয় বাতৰিৰ প্ৰচাৰ যথেষ্ট বৃদ্ধি পায়।
ইয়াৰ ফলত ১৮৮৯ চনৰ ১ এপ্ৰিলৰ পৰা কাকতখন এখন সন্ধিয়াৰ দৈনিক কাকত হিচাপে প্ৰচলন আৰম্ভ হৈছিল।
১৮৭৮ চনৰ ২০ ছেপ্টেম্বৰত মাদ্ৰাজত চাৰিজন আইন ছাত্ৰ আৰু দুজন শিক্ষকৰে গঠিত ট্ৰিপ্লিকেন ছিক্স নামেৰে জনাজাত এটা গোটৰ যোগেৰে এখন সাপ্তাহিক কাকত হিচাপে দ্য হিন্দুৱে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছিল।
সেই ছাত্ৰকেইজন আছিল- টি.টি. ৰংগাচাৰ্য্য, পি. ভি. ৰংগাচাৰ্য্য, ডি. কেশৱ ৰাও পণ্টুলু, এন. চুব্বাৰাও পণ্টুলু, আৰু তেওঁলোকক নেতৃত্ব দিছিল জি. সুব্ৰমনিয়া আয়াৰ আৰু পাচাইয়াপ্পা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা এম. বীৰাৰাঘৱচাৰ্য্যই।
মাদ্ৰাজ উচ্চ ন্যায়ালয়ত ন্যায়াধীশ পদৰ বাবে ছাৰ টি মুথুস্বামী আয়াৰৰ প্ৰচাৰ অভিযানক সমৰ্থন কৰাৰ বাবে আৰু এংলো-ইণ্ডিয়ান প্ৰেছে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে চলোৱা প্ৰচাৰক প্ৰতিহত কৰাৰ উদ্দেশ্যে আৰম্ভ কৰা দ্য হিন্দু আছিল ব্ৰিটিছ ৰাজৰ নীতিসমূহৰ প্ৰতিবাদৰ বাবে স্থাপিত সেই সময়ৰ অন্যতম কাকত।
উদ্বোধনী সংখ্যাৰ প্ৰায় ১০০ কপি জৰ্জটাউনৰ শ্ৰীনিধি প্ৰেছত ঋণ লোৱা এটা টকা আৰু বাৰ অনা ধনেৰে ছপা কৰা হৈছিল।
১৯০৫ চনত এছ কস্তুৰী ৰংগ আয়েংগাৰে দ্য হিন্দুক মূল প্ৰতিষ্ঠাপকসকলৰ পৰা ক্ৰয় কৰাৰ পাছৰে পৰা ই এখন পৰিয়াল-চালিত কাকত হিচাপে পৰিগণিত হৈ আহিছে।
এছ. ৱৰদৰাজনে কাকতখনৰ সম্পাদনাৰ দায়িত্ব লোৱা প্ৰায় দুটা বছৰ বাদ দিলে আন সকলো সময়ত কাকতখনৰ সম্পাদকীয় পদবোৰ পৰিয়ালৰ সদস্যৰ হাতত আছিল বা তেওঁলোকৰ নিৰ্দেশনাত চলিছিল।
ই অভিলেখ গঢ়া ভাৰতীয় কাকতসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম, আৰু দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ পিছত ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্বাধিক প্ৰচাৰিত ইংৰাজী ভাষাৰ বাতৰি কাকত।
বিগত সময়ছোৱাত কস্তুৰী ৰংগ আয়েংগাৰ পৰিয়ালে সাধাৰণতে সম্পাদনা আৰু ব্যৱসায়িক কাৰ্য্যকলাপৰ লগতে পৰিষদতো তেওঁলোকৰ উপস্থিতিৰ জৰিয়তে দ্য হিন্দু চলাই আহিছে।
ই এটা ‘প্ৰজন্ম’ হিচাপে চিহ্নিত কৰা কনিষ্ঠ কবিৰ এটা চিনাক্তকৰণযোগ্য গোট প্ৰকাশৰ সম্ভাৱ্য সফলতা দেখুৱাইছিল।
ইয়াৰ পিছত কোনোবা সাহিত্যিক সম্পাদকৰ ‘স্থিতিশীল’ৰ পৰা অসংখ্য সংগ্ৰহ, বা কোনো নিৰ্দিষ্ট প্ৰকাশনৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা, বা কোনো ধৰণে ‘বছৰৰ কবিতা’ বুলি লেবেল লগোৱা হৈছিল।
একাডেমিক প্ৰকাশনেও ইয়াৰ অনুসৰণ কৰিছিল, কুইলাৰ-কাউচৰ ‘অক্সফৰ্ড বুক অৱ ইংৰাজী ভাৰ্চ’ৰ সফলতাই আধুনিক কবিতাতে সীমাবদ্ধ নহয় অন্যান্য সংকলনসমূহক উৎসাহিত কৰিছিল।
'আধুনিক পদ্য'ৰ ধাৰণাটোক মাইকেল ৰবাৰ্টছৰ "ফেবাৰ এণ্ড ফেবাৰ" সংকলন, আৰু উইলিয়াম বাটলাৰ ইয়েটছ অক্সফৰ্ড বুক অৱ মডাৰ্ণ ভাৰ্ছৰ দৰে শিৰোনামত বাক্যাংশটোৰ দ্বাৰা লালন-পালন কৰা হৈছিল।
পূব এছিয়াৰ পৰম্পৰাত, সংকলন আছিল এটা নিৰ্দিষ্ট কাব্যিক ৰূপ সংগ্ৰহৰ এক স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ৰূপ।
যিকোনো বিশেষ ৰূপ, যেনেঃ জাপান ত টাংকাক ইতিহাসৰ এটা সময়ত প্ৰৱৰ্তন কৰা হ'ব, আৰু গুৰুসকলে ইয়াৰ অন্বেষণ কৰিব, যথা তাৰ পিছৰ সময়ছোৱাত, ই জনপ্ৰিয়তাৰ পৰশ পাব।
চীনা পৰম্পৰাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এই আৰ্হিটোত এটা সংকলন সংগ্ৰহ কৰাৰ উদ্দেশ্য আছিল এটা ৰূপৰ উত্তমখিনি সংৰক্ষণ কৰা, আৰু বাকীবোৰক বাতিল কৰা।
কল্পকাহিনীৰ প্ৰকাৰত সংকলন শব্দটোৱে সাধাৰণতে বিভিন্ন লেখকৰ চুটি ৰচনা, যেনেঃ চুটিগল্প আৰু চুটি উপন্যাসৰ সংকলনক শ্ৰেণীভুক্ত কৰে, প্ৰত্যেকতে চৰিত্ৰ আৰু পৰিৱেশৰ অসংলগ্ন চৰিত্ৰ থাকে আৰু সাধাৰণতে প্ৰকাশৰ বাবে এটা খণ্ডত সংগ্ৰহ কৰা হয়।
সংকলন হৈছে গ্ৰন্থ প্ৰকাশনত সংকলনকাৰীয়ে নিৰ্বাচন কৰা সাহিত্যিক ৰচনাৰ সংগ্ৰহ বা একত্ৰীকৰণ।
লেখকৰ ভাষাত, "'অসমীয়া স্বাভিমানৰ ৰূপৰেখা' বুলি ক'লে মোৰ মন'মননলৈ যি ছবি ভাহি আহে, তাকে কিছু প্ৰণালীবদ্ধকৈ পোন্ধৰটা অধ্যায়ত ভাগ কৰি লৈছোঁ।
কিতাপখন লিখিবলৈ লোৱাৰ উদ্দেশ্য উল্লেখ কৰি লেখকে ‌‌‌প্ৰাক্‌কথনত লিখিছে,"এজন সাধাৰণ অসমীয়া হিচাপে নিজে নিজকে প্ৰশ্ন কৰিছোঁ।
ভয় খাই বা বিৰক্ত হৈ ময়ো সেই মধ্যবিত্ত অসমীয়াৰ মিছিলত এদিন হেৰাই যাম নেকি? মই জানো সেই মিছিলটোৱে অনাগত ভৱিষ্যতে অসমীয়াৰ স্বাভিমানক লৈ এটা বিৰূপ মন্তব্যই কৰিব।
মূলতঃ 'অসমীয়া স্বাভিমান' শব্দযুগলক শ্লোগান হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰি ইয়াৰ মাজত নিহিত হৈ থকা মৰ্মবস্তুটো উলিয়াই অনাহে মোৰ লক্ষ্য।
অসমীয়াৰ স্বাভিমানৰ ৰূপৰেখা হৈছে অসমীয়া শিক্ষাবিদ, লেখক, সমালোচক ময়ূৰ বৰাৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন।
২০১৭ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত বনলতা প্ৰকাশনৰ পৰা অসমীয়া স্বাভিমানৰ ৰূপৰেখা গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয়।
লেখকে গ্ৰন্থখন বিশেষভাৱে আগবঢ়াই এনেদৰে লিখিছে, "বুকুত অসীম সাহস আৰু মনত বহু আশা লৈ নিষ্ঠা-সততাৰে যিসকল অখ্যাত লোকে নীৰৱে জাতিটোৰ স্বাভিমান বৃদ্ধিৰ কামত নিমগ্ন হৈ আছে, তেওঁলোকৰ হাতত তুলি দিলোঁ মোৰ এই গ্ৰন্থ."।
বাঢ়নী সাধাৰণতে ঠাই পৰিষ্কাৰ কৰা কামতে ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও, বিভিন্ন শৈলীৰে তৈয়াৰ কৰা বাঢ়নীৰ ব্যৱহাৰো ভিন ভিন হয়।
চোতাল সৰা বাঢ়নীৰে যিদৰে চোতাল পৰিষ্কাৰ কৰা হয়, চুৱা বাঢ়নীৰে তুনামূলকভাৱে বেছি লেতেৰা ঠাই বা অশুচি অৱস্থাত থকা মহিলাই ব্যৱহাৰ কৰে।
শুচি বাঢ়নী পিঠাগুড়ি, চিৰ, সান্দহগুড়ি ভাজিবলৈ পাকঘৰৰ ধোঁৱাচাঙত তুলি থৈ সময়ত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ভূত খেদিবলৈ, মুখলগা ভাঙিবলৈ, ন-কৈ সজা বাৰীত মানুহৰ কুদৃষ্টি নপৰিবলৈ বাঢ়নী বা বাঢ়নীৰ কাঠি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
পাবটোৰ দীঘলে ২০টা মান ভাগ কৰি বুকুখন চাঁচি সৰু সৰুকৈ ফালি লৈ প্ৰত্যেক ফালৰ এটা মূৰে আধামানলৈ চিৰিলি চিৰিলি কৰি কাঠি উলিয়াব লাগে।
চিৰিলি চিৰিলি ভাগটোৰ বিপৰীত দিশবোৰ একেলগ কৰি প্ৰায় ২৫-৩০টা কাঠি মুঠা কৰি বান্ধি বাঢ়নী প্ৰস্তুত কৰা হয়।
’বাঢ়নীৰে কোবাই খেদিম’ বুলি কোনো লোকক লঘু কৰা গালিৰ লগতে আনৰ বস্তুলৈ অতি লোভ কৰা লোকক ঠাট্টা কৰি কোৱা হয়,
স্নাতক পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হৈ বৃটিছ চৰকাৰে যাঁচি দিয়া হাকিমৰ পদ গ্ৰহণ নকৰি মাজুলীত শিক্ষা বিস্তাৰ কৰাৰ শৈশৱৰ সপোনক বাস্তৱ ৰূপ দিবলৈ বৰা গাঁৱলৈ ঘূৰি আহে আৰু প্ৰয়াত ৰোসেশ্বৰ হাজৰিকাৰ লগ-লাগি প্ৰথমখন মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয় স্থাপন কৰে।
বৰাই তেওঁৰ স্কুলত পঢ়িবলৈ খোজকাঢ়ি গাঁৱে গাঁৱে ঘূৰি ছাত্ৰ গোটাই সাতজন ছাত্ৰৰে বিদ্যালয় আৰম্ভ কৰিছিল।
সত্ৰাধিকাৰ পীতাম্বৰদেৱ গোস্বামীৰ হস্তক্ষেপত তেওঁ স্কুল গৃহ স্থাপনৰ বাবে কিছু মাটি পাইছিল আৰু 'উচ্চ ইংৰাজী ইনষ্টিটিউট' নাম দি বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল।
এসময়ত শ্ৰীশ্ৰী হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীদেৱৰ শিষ্য বিপিন বৰাই শিক্ষক ৰূপে এই বিদ্যালয়ত যোগদান কৰে আৰু কালক্ৰমত বিদ্যালয়ৰ নাম সলাই মাজুলী আউনীআটী হেমচন্দ্ৰ হাইস্কুল ৰখা হয়।
সাহিত্যিক ,সাংবাদিক হোমেন বৰগোহাঞি মাজুলীৰ এছ ডি চি হৈ থাকোঁতে তেখেতৰ পত্নী সাহিত্যিক নিৰুপমা বৰগোহাঞিয়ে হেমচন্দ্ৰ হাইস্কুলত শিক্ষকতা কৰিছিল।
১৯৪৮ চনত সুমিত্ৰা বৰুৱা নামৰ এগৰাকী ছোৱালীয়ে অষ্টম শ্ৰেণীত নামভৰ্তি কৰাৰ পাছত অন্য অভিভাৱকসকলেও জীয়ৰীহঁতক স্কুললৈ পঠোৱা কৰে।
এই স্কুলৰে প্ৰতিষ্ঠাপক প্ৰধান শিক্ষক ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি ১৯৬৩ চনত কেশৱৰাম বৰাই অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
মাজুলীৰ দক্ষিণপাৰৰ কুশৰাম নামৰ এগৰাকী শিক্ষকৰ ওচৰত প্ৰাথমিক শিক্ষা সাং কৰি মাজুলীত সেই সময়ত ইংৰাজী ভাষা শিক্ষাৰ প্ৰচলন নথকাত খুড়াক নাৰায়ণ বৰা ৰ তত্ত্বাৱধানত বৰাই যোৰহাট চৰকাৰী বালক বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে।
কিন্তু তেওঁ নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই, ১৯১৪ চনত, মাক-দেউতাকে নিমাতীৰ এটি সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালৰ ছোৱালী মধুমতীৰ সৈতে জোৰকৈ বৰাৰ বিয়া পাতি দিয়ে।
বাল্য কালতে বিয়াত বহি বৰা বন্ধু-বান্ধৱৰ ইতিকিং আৰু গৰিহণাৰ পাত্ৰ হয় আৰু ইয়াক সহ্য কৰিব নোৱাৰি তেওঁ যোৰহাট এৰি ডিব্ৰুগড়ৰ জৰ্জ ইনষ্টিটিউটত নাম লেখায়।
ইয়াৰপৰাই প্ৰথম বিভাগত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয় আৰু কটন কলেজত বিজ্ঞান শাখাত নামভৰ্তি কৰে।
বৰা আছিল মাজুলীৰ প্ৰথম গৰাকী বিজ্ঞান স্নাতক আৰু অবিভক্ত শিৱসাগৰ জিলাৰ পঞ্চমগৰাকী স্নাতক ডিগ্ৰীধাৰী।
কেশৱৰাম বৰা হ'ল অসমৰ বৃহত্তৰ নদীদ্বীপ মাজুলীৰ প্ৰথমগৰাকী শিক্ষাবিদ, সমাজ-সংগঠক, ক্ৰীড়াবিদ তথা স্বাধীনতা সংগ্ৰামী।
তেখেত মাজুলীৰ প্ৰথমগৰাকী বিজ্ঞান স্নাতক হোৱাৰ লগতে অবিভক্ত শিৱসাগৰ জিলাৰ পঞ্চমগৰাকী স্নাতক ডিগ্ৰীধাৰী ব্যক্তি।
তেখেতে মাজুলীৰ প্ৰথমখন ইংৰাজী শিক্ষাৰ স্কুল 'মাজুলী আউনীআটী হেমচন্দ্ৰ হাইস্কুল' আৰু 'মাজুলী মহাবিদ্যালয়' প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
১৯৫২ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ মাজুলী সমষ্টিৰপৰা কংগ্ৰেছ দলৰ প্ৰাৰ্থী ৰূপে প্ৰতিদ্বন্দিতা আগবঢ়াইছিল।
শ্ৰী ৰামচন্দ্ৰ, লক্ষ্মণ বৰ্জন, শ্ৰীকৃষ্ণৰ ৰাসলীলা আদি নাটক ৰচনাৰে তেওঁ সাহিত্য প্ৰতিভাৰো উমান দিছিল।
সাহিত্যিক বেণুধৰ শৰ্মাই তেখেতৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ 'কংগ্ৰেছৰ কাঁচিয়লী ৰ'দ'ত কেশৱৰাম বৰাক মাজুলীৰ বাটকটিয়া বুলি অভিহিত কৰিছে।
১২ বছৰ বয়সত, কৌৰৰ দেহত পলিচিষ্টিক অ'ভেৰী চিণ্ড্ৰম ধৰা পৰিছিল, যি মহিলাৰ দেহত উন্নত এণ্ড্ৰোজেন ৰ উপস্থিতিৰ বাবে হয়।
পিচিঅ'এছ-ৰ এটা লক্ষণ হৈছে হিৰচ্যুটিজম, বা অত্যধিক পৰিমাণে মুখমণ্ডল আৰু শাৰীৰিক চুলি বৃদ্ধিৰ ক্ষমতা।
আনহাতে এই কথাত আনৰ দ্বাৰা নিৰন্তৰ উৎপীড়নৰ বলি হোৱা কৌৰে আৰম্ভণিতে তেওঁৰ মুখৰ দাঢ়িবোৰ আঁতৰাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু পিছত তেওঁ তেওঁৰ এই প্ৰকৃতি প্ৰদত্ত বিশেষ বৈশিষ্ট্যক সহজ ভাৱে গ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
ৰক এন ৰোল ব'ৰৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত, কৌৰে তেওঁৰ দাঢ়ি ৰাখিবলৈ লোৱা সিদ্ধান্তক প্ৰতিফলিত কৰি কয়: "মই মোৰ দাঢ়ি ৰাখিবলৈ সিদ্ধান্ত লওঁ আৰু এগৰাকী মহিলা দেখাত কেনে হোৱা প্ৰয়োজন এই সম্পৰ্কে থকা সামাজিক দৃষ্টিভঙ্গীক প্ৰত্যাহ্বান জনাবলৈ সাজু হওঁ।
মই উপলব্ধি কৰিছোঁ যে, এই শৰীৰটো কেৱল মোৰ, মই ইয়াক আহৰণ কৰিছোঁ, মই জীৱন অতিবাহিত কৰিবলৈ আন এটা শৰীৰ পোৱাতো কেতিয়াও সম্ভৱ নহয়, গতিকে মই চৰ্তহীন ভাৱে এই শৰীৰটোক ভাল পাম।
২০১৪ চনত ৰাজহুৱা সাক্ষাৎকাৰৰ জড়িয়তে চছিয়েল মিডিয়াৰ মাধ্যমেৰে জনপ্ৰিয় হৈ পৰাৰ আগতে কৌৰে খালচা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষাদানৰ সহায়ক হিচাপে কাম কৰিছিল।
জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰাৰ পিছত, কৌৰ এগৰাকী ৰাজহুৱা ব্যক্তিত্ব, স্বাধীন মডেল তথা জীৱন বোধ সম্পৰ্কীয় বক্তা হিচাপে পৰিচিত হৈ পৰে।
২০১৬ চনৰ জুলাইত, সংগীত শিল্পী আইচা মিৰ্জাৰ "ফাক মি অৰ ডি-ষ্ট্ৰই মি" শীৰ্ষক গীতটোৰ সংগীত ভিডিঅ'ত কৌৰক চিত্ৰিত কৰা হয়।
ইয়াৰোপৰি কৌৰে বিভিন্ন বিজ্ঞাপন যেনেঃ ডাঢ়িত লগোৱা তেল ইত্যাদি সামগ্ৰীৰ বিজ্ঞাপন মডেল হিচাপেও কাম কৰিছে।
২০১৬ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত, সম্পূৰ্ণ দাঢ়ি থকা বিশ্বৰ কনিষ্ঠতম মহিলা হিচাপে কৌৰক গিনিছ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
তেওঁৰ ৰেকৰ্ড উদ্ধৃতিত আছিল: "এতিয়াৰ স্থানত ছয় ইঞ্চি লৈকে দীঘল দাঢ়িৰ সৈতে, তেওঁ তেওঁৰ দেহক সাধাৰণ ভাৱে গ্ৰহণ কৰি ২৪ বছৰ ২৮২ দিন বয়সত এই ৰেকৰ্ড প্ৰাপ্ত কৰিছে।
হৰনাম কৌৰ হৈছে এগৰাকী চছিয়েল মিডিয়া তাৰকা, পাৰ্টম প্ৰশিক্ষক, জীৱনবোধ সম্বন্ধীয় প্ৰশিক্ষক আৰু প্ৰেৰণা মূলক কথাৰ বক্তা।
তেওঁৰ পি এইচ ডিৰ গৱেষণা পত্ৰৰ বিষয় আছিল ' - , , -, .শিলচৰৰ অসম বিশ্ববিদ্যালয়ত কিছুমাহ কটোৱাৰ পিছতে ১৯৯৭ চনত তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰাৰ পিছত তেওঁ ২০০৯ চনত অধ্যাপক হয়।
বিষয়সমূহ হৈছে বিশিষ্ট ফলন , মাপাংকীয় সমীকৰণ , প্ৰাথমিক অতিগুণোত্তৰ শ্ৰেণী , "বিভাজন তত্ত্ব , অবিৰত ভগ্নাংশ আদি।
তেওঁ অসমৰ লগতে ভাৰতৰ আন ঠাইতো শিক্ষানুষ্ঠান আৰু বিদ্যায়তনিক সমাৱেশত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে বহুতো বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছে।
বিশেষকৈ তেওঁ সহযোগীসকলৰ সৈতে লগ লাগি বিভিন্ন পদ্ধতিৰে বিভিন্ন বিভাজন ফলনৰ ৰামানুজন-সদৃশ সৰ্বাংগসম সম্পৰ্ক ৰ বিকাশ সাধন কৰিছে।
২০০৪ চনত ইণ্ডিয়ান ছায়েন্স কংগ্ৰেছ এছছিয়েচনৰ পৰা নয়নদীপ ডেকাবৰুৱাই যুৱ বিজ্ঞানী বঁটা লাভ কৰিছিল।
ব্যক্তিত্ব জৰীপৰ তথ্যত যেতিয়া কাৰক বিশ্লেষণ প্ৰয়োগ কৰা হয়, তেতিয়া ই অৰ্থগত সংযোগ উন্মোচন কৰে: ব্যক্তিত্বৰ দিশসমূহ বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা কিছুমান শব্দ প্ৰায়ে একেজন ব্যক্তিৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰা হয়।
উদাহৰণস্বৰূপে, বিবেকবান বুলি বৰ্ণনা কৰা কোনোবা এজনক "খেলিমেলি" নহয়, "সদায় প্ৰস্তুত" বুলি বৰ্ণনা কৰাৰ সম্ভাৱনা বেছি।
এই সংযোগসমূহে মানুহৰ ব্যক্তিত্ব, স্বভাৱ আৰু মনোজগতৰ বৰ্ণনাৰ বাবে সাধাৰণ ভাষাত ব্যৱহাৰ কৰা পাঁচটা বহল মাত্ৰাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে।
ব্যক্তিত্ব আৰু শৈক্ষিক আচৰণৰ মাজৰ সম্পৰ্ক বুজিবলৈ বিগ ফাইভ ব্যক্তিত্বৰ বৈশিষ্ট্য এক আৰ্হি আছিল ।
এই আৰ্হিটো কেইবাটাও স্বতন্ত্ৰ গৱেষকৰ গোটে সংজ্ঞায়িত কৰিছিল যিয়ে মানৱ আচৰণৰ মৌখিক বৰ্ণনাকাৰীৰ কাৰক বিশ্লেষণ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
এই গৱেষকসকলে ব্যক্তিত্বৰ বৈশিষ্ট্যৰ সৈতে জড়িত বৃহৎ সংখ্যক মৌখিক বৰ্ণনাকাৰীৰ মাজৰ সম্পৰ্ক অধ্যয়ন কৰি আৰম্ভ কৰিছিল।
তেওঁলোকে এই বৰ্ণনাকাৰীসমূহৰ তালিকাসমূহ ৫–১০গুণ হ্ৰাস কৰিলে আৰু তাৰ পিছত ব্যক্তিত্বৰ অন্তৰ্নিহিত কাৰকসমূহ বিচাৰি উলিয়াবলৈ বাকী বৈশিষ্ট্যসমূহক গোট খুৱাবলৈ কাৰক বিশ্লেষণ ব্যৱহাৰ কৰিলে (বেছিভাগেই মানুহৰ অনুমানৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তথ্য ব্যৱহাৰ কৰি, আত্ম-ৰিপৰ্ট প্ৰশ্নাৱলী আৰু সমনীয়াৰ ৰেটিংত)।
১৯৯০ চনত জে.এম.ডিগমেনে তেওঁৰ ব্যক্তিত্বৰ পাঁচটা কাৰকৰ আৰ্হি আগবঢ়াই লৈ যায়, যিটো লুইছ গোল্ডবাৰ্গে সংগঠনৰ উচ্চতম পৰ্যায়লৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰে।
এই পাঁচটা সামগ্ৰিক ডমেইনত প্ৰায়বোৰ জনাজাত ব্যক্তিত্ব বৈশিষ্ট্য থাকে আৰু ইয়াক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা দেখা গৈছে আৰু ই সকলো ব্যক্তিত্বৰ বৈশিষ্ট্যৰ আঁৰৰ মূল গঠনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে বুলি ধৰা হৈছে।
উদাহৰণস্বৰূপে, বহিৰ্মুখীতা সাধাৰণতে সহযোগিতা, আত্মবিশ্বাসীতা, উত্তেজনা বিচৰা, উষ্ণতা, কাৰ্য্যকলাপ আৰু ইতিবাচক আৱেগৰ দৰে গুণৰ সৈতে জড়িত।
বিগ ফাইভ ব্যক্তিত্বৰ প্ৰতিটো বৈশিষ্ট্যতে দুটা পৃথক, কিন্তু সম্পৰ্কিত, দিশ থাকে যিয়ে বহল ক্ষেত্ৰসমূহৰ তলত কিন্তু বহুতো দিশৰ স্কেলৰ ওপৰত ব্যক্তিত্বৰ এটা স্তৰ প্ৰতিফলিত কৰে যিবোৰো বিগ ফাইভৰ অংশ।
বিগ ফাইভ ব্যক্তিত্বৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে ব্যক্তিত্ব বৈশিষ্ট্যৰ বাবে এটা প্ৰস্তাৱিত শ্ৰেণীবিভাজন বা গোটকৰণ, যিটো ১৯৮০ চনৰ পৰা মানসিক বৈশিষ্ট্য তত্ত্বত বিকশিত কৰা হৈছে।
১৯৯০ চনৰ পৰা এই তত্ত্বই আমেৰিকাৰ ইংৰাজী ভাষী জনসংখ্যাৰ বাবে পাঁচটা কাৰক চিনাক্ত কৰিছিল, যাক সাধাৰণতে এনেদৰে কোৱা হয়:
পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলো জাতি-জনজাতিৰ লোকে চোলা ব্যৱহাৰ কৰে যদিও প্ৰত্যেকৰে প্ৰস্তুতি বিধি আৰু নাম বেলেগ বেলেগ।
আহোম শাসনৰ সময়ৰ পৰাই পুৰুষ-মহিলা উভয়েই চোলা পিন্ধাৰ কথা ’হস্তী বিদ্যাৰ্ণৱ’ গ্ৰন্থত অংকিত চিত্ৰৰ পৰা ধৰিব পাৰি।
সেইসময়ত মহিলাসকলে ফুলবছা চোলা, পিঠিৰ ফালে বন্ধা কাঞ্চুলি চোলা, পাৰি থকা হাতচুটি চোলা আৰু কুঁৱৰীসকলে পাটৰ চিত্ৰ-বিচিত্ৰ কাৰচিপ কৰা চোলা পিন্ধিছিল।
নৰা চোলা, এঙা চোলা, হলৌ চোলা, বুকু চোলা, মিৰ্জাই চোলা, ফুটৱৈ চোলা, মোগলাই চোলা, ঘাগৰা, গোমচেং, চাটন, বুটাদাৰ চাটন, জালি চোলা, চাপকণ চোলা আদি অনেক প্ৰকাৰৰ চোলা আছে।
অসমত আহোম ৰাজশাসন কালত “চোলাধৰা’’ বুলি এটা বিষয়বাবৰ সৃষ্টি কৰা হৈছিল, তেওঁৰ কাম আছিল ৰজাৰ চোলা যোগাৰ কৰা বা সাজ-সজ্জা কৰোৱা।
অসমীয়া পুৰুষৰ সাজ বুলি চুৰীয়া, খনীয়া কাপোৰ বা চেলেং আৰু কপাহী কাপোৰৰ পাগুৰীৰ লগতে কোনো কোনোৱে চোলা পিন্ধিছিল।
আঠ বছৰৰ বিৰতিৰ পিছত ২০০৩ চনত এগৰাকী চৰিত্ৰাভিনেত্ৰীৰ ৰূপত, বিশেষকৈ নায়কৰ মাকৰ চৰিত্ৰত তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন ঘটে।
২০১০ চনত তেওঁৰ শততম মুক্তিপ্ৰাপ্ত ছবি, তামিল ভাষাৰ ‘থেনমেৰকু পাৰুৱকাত্ৰু’ত প্ৰেম আৰু অধিকাৰৰ টনা-আজোৰাত জৰাজীৰ্ণ হোৱা এগৰাকী বিধবা মাতৃ ‘বিৰায়ি’ৰ ভাওত অভিনয় কৰি তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা দখল কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
২০০৫ চনৰ এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ তামিল ছবি ‘থাৱামাই থাৱামিৰুন্ধু’ৰ যোগে তেওঁ দক্ষিণ ভাৰতৰ এগৰাকী শীৰ্ষস্থানীয় আৰু বিশিষ্ট অভিনেত্ৰী ৰূপে নিজকে সাব্যস্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
১৯৮৭ চনত মণি ৰত্নমৰ ‘নায়কন’ত কমল হাচানৰ বিপৰীতে নায়িকাৰ ভূমিকাত অভিনয়তেৰে সাৰন্যই তামিল চলচ্চিত্ৰত প্ৰবেশ কৰে।
নায়িকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ প্ৰায় সামৰণি পৰাৰ সময়তে ১৯৯৬ চনত ‘আপ্পাজি’ৰ যোগে কন্নড়ত ছবিত তেওঁ প্ৰথম ভূমুকি মাৰে।
তেতিয়াৰে পৰা তেওঁক ২০০০ দশকৰ মাজভাগৰ ছবি ‘ৰাম’ , ‘থাৱমাই থাৱমিৰুন্ধু’, ‘এম মগন’ আদি ছবিত বিশেষকৈ মাকৰ ভুমিকাত দেখা গৈছে।
মইনা পাৰিজাত ১৯৫৪ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়৷ প্ৰথমাৱস্থাত মহাদেৱ শৰ্মাৰ প্ৰচেষ্টাত তেজপুৰত “পাৰিজাত সংঘ’’ আৰু যোৰহাটত “মইনা মেল’’ গঠন হোৱাৰ পিছত ১৯৫২ চনত গুৱাহাটীত গঠন হৈছিল “সদৌ অসম পাৰিজাত কানন’’ আৰু ১৯৫০ চনত গঠিত হৈছিল “অসম প্ৰাদেশিক মইনামেল’’৷ পিছত দুয়োটা অনুষ্ঠানৰ ’মইনা’ আৰু ’পাৰিজাত’ শব্দ দুটা আনি দুয়োটা অনুষ্ঠানকে একে লগ কৰি ১৯৫৪ চনৰ ২৭ জুন তাৰিখে “মইনা পাৰিজাত’’ গঠন কৰা হয়৷ তেতিয়াৰ পৰাই এই শিশু অনুষ্ঠানটো “সদৌ অসম মইনা পাৰিজাত’’ নামেৰে পৰিচিত হয়৷ মইনা পাৰিজাতৰ আৰম্ভণি হৈছিল ১৯৫০ চনত আৰু একত্ৰীকৰণ কৰা হৈছিল ১৯৫৪ চনৰ ২৭ জুন তাৰিখে৷ জন্ম চন হিচাপে ১৯৫০ চন আৰু প্ৰতিষ্ঠা দিৱস হিচাপে ২৭ জুন তাৰিখটো সমগ্ৰ অসমত পালন কৰা হয়৷
প্ৰাক স্বাধীনতা কালত ভাৰতত শিশুসকলৰ কল্যাণৰ বাবে কেইখনমান চহৰত গঠন হোৱা অনুষ্ঠান কিছু হৈছে, ১৯৪১ চনত কলিকতাত মণিমেলা, ১৯৪২ চনত বিহাৰত কিশোৰ দল, ১৯৪৫ চনত মাদ্ৰাছত ইণ্ডিয়ান কাউন্সিল ফৰ ছাইল্ড এডুকেশ্যন আৰু ১৯৪৭ চনত বোম্বাইত গঠিত ছাইল্ড এইড ছ’চাইটী৷ স্বাধীনতা প্ৰাপ্তিৰ পিছত কেৱল অনাথ আৰু বিপদগ্ৰস্ত শিশুক ৰক্ষণাবেক্ষণ দিবলৈ গঠিত হৈছিল, ছ'চাইটি ফৰ দ্য প্ৰটেকচন অৱ চিল্ড্ৰেন ইন ইণ্ডিয়া।
ইয়াৰ পিছতেই ভাৰতত শিশু কল্যাণৰ বিষয়টোৱে অধিক সজাগতা লাভ কৰে৷ ইয়াৰ কেইবাবছৰো আগতেই অসমত শিশু কল্যাণৰ বিষয়টোৱে গুৰুত্ব লাভ কৰিছিল আৰু গঠিত হৈছিল কেইবাটাও শিশু কল্যাণমূলক অনুষ্ঠান৷
শিশুসকলক শৈশৱতেই সামাজিক, সাংস্কৃতিক, বৌদ্ধিক ক্ষেত্ৰৰ সৈতে পৰিচয় কৰি দিবলৈ কুৰি শতিকাৰ মাজভাগত কেইগৰাকীমান ব্যক্তিয়ে পাৰিজাত কানন আৰু মইনা মেল নামৰ দুটি শিশু অনুষ্ঠান অসমত গঢ়ি তুলিছিল ৷ পৰৱৰ্তীকালত এই অনুষ্ঠান দুটি একেলগ হৈ মইনা পাৰিজাত নাম পায়৷ ক্ৰমান্বয়ে অসমৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ শিশুসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈ পৰা মইনা পাৰিজাতৰ স্থানীয় বয়োজ্যেষ্ঠসকলে গুৰি ধৰিছিল বুলি জনা যায়৷ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত মইনা পাৰিজাতৰ বিভিন্ন শাখা আছে।
শিশু বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, মানৱ শিশুৰ ৫ বছৰৰ পৰা ১০-১২ বছৰলৈ এই সময়খিনি শিক্ষাগ্ৰহণৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ সময়৷ এইখিনি সময়ত শিশুৱে সমাজৰ বিভিন্ন দিশৰ বিষয়সমূহৰ লগত পৰিচিত হয় আৰু নিজা চিন্তাশক্তিৰে সেইবোৰৰ বিষয়ে অনুসন্ধান কৰিবলৈ শিকে৷ জীৱনৰ জটিল কথাবোৰো তেওঁলোকে চিন্তা কৰিব পৰা হয়৷ এইখিনি সময়ত শিশুৱে মইনা পাৰিজাতৰ যোগেদি সামাজিক আচাৰ-ব্যৱহাৰ, দলীয় অনুশাসন, সময়ানুৱৰ্তীতা আদিৰ শিক্ষা লাভ কৰে৷ বেচৰকাৰী অনুষ্ঠান মইনা পাৰিজাতে শিশুৰ সৰ্বাঙ্গীন বিকাশৰ লক্ষ্যৰে অসমৰ নানা ঠাইত বিভিন্ন কাৰ্যসূচী পালন কৰাৰ উপৰি শিবিৰ আদিৰ যোগেদিও শিশুসকলক স্বাৱলম্বী হোৱাত অৰিহণা যোগাই অহা পৰিলক্ষিত হয়৷
মইনা পাৰিজাতৰ প্ৰতীক চিহ্নটো একত্ৰিকৰণৰ আগতে সৃষ্টি হোৱা পাৰিজাত কাননৰ প্ৰতীকটোৰ দৰেই৷ পাৰিজাত কাননৰ প্ৰতীকটোত এপাহি আধাফুলা পদুম ফুল, পঞ্চতীৰ্থৰ পাঁচটি পৰ্বত, শিখৰৰ মাজেৰে ওলাই অহা সোণোৱালী বেলি আৰু তলত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদ৷ এই গোটেইখিনি এটা বৃত্তৰ মাজত অঁকা হৈছিল৷ বৃত্তৰ গাতে লিখা হৈছিল, ’পাৰিজাত কানন, অসম’৷ পতাকাখনৰ ৰং সোণোৱালী আছিল৷ সেইটো প্ৰতীক চিহ্নকে মূল হিচাপে লৈ বৃত্তৰ ওপৰত ’মইনা পাৰিজাত’ আৰু তলফালে “আমি পোহৰ বিচাৰি যাওঁ’’ বুলি লিখি পৰ্বতৰ টিঙেৰে এটি উৰন্ত চৰাই আৰু পৰ্বতৰ টিঙক সামাৰি এডাল ফুলৰ মালা আঁৰি থকা অংকন কৰা হৈছে৷
মইনা পাৰিজাতে এই অনুষ্ঠানৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান “পাৰিজাত ৰত্ন’’ বঁটা, “শিশু মহীয়ান’’ আৰু “শিশু বন্ধু’’ বঁটা-সন্মান প্ৰদান কৰে৷ দ্বাদশ সদৌ অসম মইনা পাৰিজাতৰ শিৱসাগৰ অধিৱেশনত পাৰিজাতৰ প্ৰথম সৰ্বাধিনায়িকা নলিনীবালা দেৱীক, প্ৰথম সভাপতি মহাদেৱ শৰ্মা আৰু প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক ত্ৰৈলোক্যনাথ শৰ্মাক মৰণোত্তৰভাৱে মইনা পাৰিজাতৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান “পাৰিজাত ৰত্ন’’ প্ৰদান কৰে৷ মইনা পাৰিজাতৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰত আগভাগ লোৱা হেমন্ত বৰদলৈক “শিশু মহীয়ান’’ উপাধি প্ৰদান কৰা হয়৷ মইনা পাৰিজাতে ইয়াৰ পিছত অনেক ব্যক্তিক শিশুবন্ধু উপাধি প্ৰদান কৰে৷
১৯৬১ চনলৈ মইনা পাৰিজাতৰ কোনো স্থায়ী কাৰ্যালয় নাছিল৷ ইয়াৰ আগৰ তথ্যসমূহো মইনা পাৰিজাতৰ বৰ্তমান কাৰ্যালয়ত নাই৷ স্মৃতিগ্ৰন্থ, প্ৰবন্ধ, আত্মজীৱনী আদিৰ পৰাহে তথ্যসমূহ লিপিৱদ্ধ কৰা হৈছে৷ ১৯৭০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহলৈ “মইনা পাৰিজাত’’ৰ সকলো কাম-কাজ যোৰহাটৰ পৰা পৰিচালিত হৈছিল কিন্তু ১৯৭০ চনৰ ১৭ ফেব্ৰুৱাৰীত গুৱাহাটীৰ বি বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত মইনা পাৰিজাতৰ অষ্টম বাৰ্ষিক অধিৱেশনত লোৱা সিদ্ধান্তমৰ্মে মইনা পাৰিজাতৰ স্থায়ী কাৰ্যালয় গুৱাহাটীত পতা হয় আৰু সকলো তথ্য বিধিগতভাৱে ৰখাৰ সিদ্ধান্ত কৰা হয়৷
নিয়মাৱলীত সন্নিৱিষ্ট মতে ’মইনা পাৰিজাত’ৰ কিছুমান লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য আছে৷ সেই অনুসৰি অনুষ্ঠানটিৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য হ’ল, “দেশৰ উঠি অহা শিশুসকলক নিজে নিজে সংঘৱদ্ধ হ’বলৈ সুবিধা দি আনন্দ আৰু ধেমালিৰ মাজেৰে তেওঁলোকৰ সহজাত প্ৰবৃত্তিবোৰৰ সুষমাময় বিকাশ কৰোৱা আৰু বিভিন্ন কাৰ্যপন্থাৰ যোগে তেওঁলোকক ভৱিষ্যতৰ দায়িত্বশীল, সামাজিক, নৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনৰ ভেটী ৰচনা কৰিবলৈ শিক্ষা দিয়া আৰু দেশ-বিদেশৰ শিশুসকলৰ পৰস্পৰৰ মাজত পৰিচয় ঘটাই মিলা-প্ৰীতি বঢ়োৱা৷’’
১৯৭২ চনৰ ১৯ জুলাইৰ পৰা ২২ জুলাইলৈ গুৱাহাটীৰ টেক্সটাইল ইনষ্টিটিউটত সদৌ অসম মইনা পাৰিজাতৰ প্ৰথম কৰ্মী প্ৰশিক্ষণ অনুষ্ঠিত হয়৷ তেতিয়াৰে পৰা বৰ্তমানলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় জন সহযোগ আৰু শিশু বিকাশ সংস্থা, দিল্লীত প্ৰতিবছৰে ৪-৫ জন কৰ্মীক প্ৰশিক্ষণ দি থকা হয়৷ এই প্ৰতিষ্ঠানৰ অধীনত ’উত্তৰ পূব মণ্ডল’ৰ গুৱাহাটীৰ কেন্দ্ৰত প্ৰতিবছৰে ৩০-৪০ জন কৰ্মীক প্ৰশিক্ষণৰ সুবিধা দি অহা হৈছে আৰু এতিয়ালৈকে মুঠ ৩২টা প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচী সম্পন্ন কৰা হৈছে৷
সদৌ অসম মইনা পাৰিজাত গঠন হোৱাৰে পৰা এতিয়ালৈকে অনুষ্ঠানটোৱে শিশু কল্যাণকামী নানা আঁচনি সম্পাদন কৰি আহিছে৷ সেইবোৰৰ কিছুমান হ’ল, কৰ্মী প্ৰশিক্ষণ, অৱসৰ বিনোদন শিবিৰ, পাৰিজাত কুঞ্জ, শিবিৰ, ৰাজ্যিক কৰ্মশালা, প্ৰাক্-প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, পাৰিজাত সদন আদি৷ এইবোৰৰ উপৰি নাট্য-প্ৰশিক্ষণ, অসম ভিত্তিত নাট প্ৰতিযোগিতা, অসম ভিত্তি বক্তৃতা প্ৰতিযোগিতা আদি অনুষ্ঠিত কৰা হয়৷
ৰাজ্যিক সমাজ কল্যাণ উপদেষ্টা পৰিষদৰ অৰ্থ-সাহায্য আৰু নিজা সংগৃহীত পুঁজিৰ যোগেদি জিলা আৰু আঞ্চলিক ভিত্তিত ঠায়ে ঠায়ে অৱসৰ বিনোদন শিবিৰ পতা হয়৷
তেওঁ দুধৱা ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষিত অঞ্চলৰ চাৰিওফালে থকা তেৰাই অঞ্চলত জনবসতি থকা থাৰু জনজাতিৰ অন্তৰ্গত।
ইণ্টিগ্ৰেটেড ট্ৰাইবেল ডেভেলপমেণ্ট প্ৰজেক্ট ৰ প্ৰকল্প বিষয়া উমেশ কুমাৰ সিঙৰ মতে, "আৰতি ৰাণা কাৰ্পেট, বাস্কেট, বেগ, সজ্জাৰ টুকুৰা আদিকে ধৰি হস্তশিল্পৰ সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰাত নিপুণ আৰু তেওঁৰ শৈল্পিক দক্ষতা আৰু সৃজনশীলতাই সকলোকে আকৰ্ষিত কৰে।
তেওঁলোকৰ যৌথ প্ৰচেষ্টাত ব্যৱসায় সম্প্ৰসাৰিত হয়, আৰু ২০২২ চনৰ ভিতৰ তেওঁ হস্তশিল্প তৈয়াৰ কৰিবলৈ শ শ মহিলাক নিযুক্তি দিয়ে।
তেওঁলোকৰ এই গোটটোৰ তাঁতশালবোৰ অধিক দক্ষ কৰাৰ বাবে ৱৰ্ল্ড ৱাইড ফাণ্ড ফৰ নেচাৰৰ পৰা সহায় লাভ কৰিছিল।
২০১৯ চনত থাৰু ঐতিহ্যৰ বিষয়ে পৰ্যটকসকলক অৱগত কৰিবলৈ আৰু স্থানীয় সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰিবলৈ দুধৱা ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষিত অঞ্চলত এটা দৰ্শনাৰ্থী কেন্দ্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হ'ব বুলি ঘোষণা কৰা হৈছিল।
তেওঁ থাৰু আৰু দুধৱা ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ ওচৰৰ তেৰাই আৰু নেপালৰ সীমান্তত অঞ্চলত বাস কৰে।
ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য জীৱিকা অভিযানৰ অধীনত তেওঁ থলুৱা সামগ্ৰীৰে কাৰ্পেট, বাস্কেট আৰু বেগৰ দৰে সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰিবলৈ গৌতম আত্মসহায়ক গোট স্থাপন কৰিছিল।
কিন্তু আৰম্ভণিতে, আৰতিয়ে বিপণনৰ সমস্যাৰ বাবে হস্তশিল্প দক্ষতাৰ জৰিয়তে জীৱিকা অৰ্জন কৰিবলৈ যথেষ্ট অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ'ব লগা হৈছিল।