polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
পঞ্জাবৰ যিসকল মানুহে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, সেইসকল স্বাধীনতা-সেনানীৰ বাবে তেওঁ এক জীৱনজোৰা পেঞ্চন আঁচনি মুকলি কৰিছিল।
১৯৪৭ চনত ভাৰতৰ পুনৰ্গঠনৰ সময়ত তেওঁ ফৰিদকোটৰ শাসনকৰ্তা হৰিন্দৰ সিং ব্ৰাৰৰ বিৰোধিতা কৰিছিল।
১৯৪৯ চনত গিয়ান সিং ৰেয়াৰৱালাৰ অধীনত গঠিত হোৱা পাটিয়ালা আৰু পূব পঞ্জাব ৰাজ্যিক সন্থাত তেওঁক ৰাজহ মন্ত্ৰীৰ পদটো যচা হৈছিল।
পিছে যৌৱনকালত ফৰিডকোটৰ মহাৰাজৰ শাসনৰ বহুবাৰ প্ৰতিবাদ কৰি জেইল সিঙ জেললৈ যাবলগীয়া হোৱাত তেওঁৰ নামটো সলনি কৰি জেইল সিঙ কৰি ল'লে।
অমৃতসৰত থকা শ্বহীদ শিখ মিছ'নেৰি কলেজত শিক্ষাদান কৰি গুৰু গ্ৰন্থ চাহিবৰ বিষয়ে জ্ঞানাহৰণ কৰাৰ হেতুকে তেওঁক গিয়ানি উপাধি প্ৰদান কৰা হৈছিল।
১৯৮০ চনত, জেইল সিঙক সপ্তম লোকসভাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হ'ল আৰু ইন্দিৰা গান্ধীৰ কেবিনেটত গৃহ পৰিক্ৰমা বিভাগটোৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হ'ল।
নিৰ্দিষ্ট ভৰৰ কোনো পদাৰ্থ এটাক স্থিৰাৱস্থাৰ পৰা উক্ত বেগলৈ ত্বৰিত কৰিবলৈ প্ৰয়োজন হোৱা কাৰ্যই তাৰ গতিশক্তি বুলি সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হয়।
পদাৰ্থই ত্বৰিতাৱস্থাত সেই শক্তি আহৰণ কৰি নিজৰ গতিশক্তি অক্ষুণ্ণ ৰাখে যেতিয়ালৈকে তাৰ দ্ৰুতি পৰিৱৰ্ত্তিত নহয়।
পদৰ্থটোক আকৌ বিত্বৰিত কৰিবলৈ সমপৰিমাণৰ বিপৰীত শক্তি প্ৰয়োগ কৰি তাৰ উপস্থিত দ্ৰুতিৰ পৰা তাক স্থিৰাৱস্থালৈ আনিব পাৰি।
যথাবিধিমতে, গতিশক্তি হৈছে কোনো প্ৰণালীৰ লাগ্ৰেঞ্জীয়ৰ যিকোনো ৰাশি য'ত অন্তৰ্নিহিত এটি সময় সাপেক্ষ অৱকলজ।
বেলেগ বেলেগ জোখৰ ওজন বেলেগ বেলেগ উচ্চতাৰ পৰা পেলাই দি তেওঁ নিৰ্ণয় কৰিছিল যে বোকাত যিমান গভীৰতালে ওজনটো সোমাই যায়, সেয়া গতিৰ প্ৰভাৱৰ বৰ্গৰ সমানুপাতিক।
উদাহৰণস্বৰূপে, চাইকেল আৰোহীজনে সন্মুখত তেওঁ পাৰ কৰিব নোৱাৰা ওখ শিল এটাৰ মুখামুখি হ'লে ৰৈ দিবলৈ বাধ্য হয় আৰু তেতিয়া গতি শক্তিখিনি স্থিতিশক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
গতি শক্তিক ভালদৰে বুজি পাবলৈ উদাহৰণৰ সহায় ল'ব পাৰি য'ত ই কেনেদৰে বিভিন্ন ৰূপলৈ সলনি হয় সেয়া ব্যাখ্যা কৰা হয়।
উদাহৰণস্বৰূপে, এজন চাইকেল আৰোহীয়ে খাদ্য গ্ৰহণ কৰি তাৰ ৰাসায়নিক শক্তি ব্যৱহাৰ কৰি চাইকেলখনৰ গতি কৰাব পাৰে।
ৰাসায়নিক শক্তিখিনি গতি শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত হয় কিন্তু এই প্ৰক্ৰিয়াটোৰ চাইকেল আৰোহীজনৰ তাপ উৎপন্ন হয়।
শক্তি বিভিন্ন প্ৰকাৰে থাকে, যেনে ৰাসায়নিক শক্তি, তাপীয় শক্তি, বিদ্যুৎচুম্বকীয় নিৰ্গমন শক্তি, মহাকৰ্ষণিক শক্তি, বিদ্যুৎ শক্তি, ইলাষ্টিক শক্তি, নিউক্লিয়েৰ শক্তি আৰু বিশ্ৰাম শক্তি ।
বৰ্তমান সময়ৰ গতি শক্তি আৰু কাৰ্যৰ যি বৈজ্ঞানিক ব্যাখ্যা সেয়া ১৯ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰাহে হৈছিল।
এই ধাৰণাসমূহৰ প্ৰাৰম্ভিক ব্যাখ্যা ১৮২৯ চনত গেচপাৰ্ড গাস্তভ কলিঅলিছে ' নামেৰে প্ৰকাশ কৰিছিল।
উইলিয়াম থমচন, যাক পাছলৈ লৰ্ড কেলভিন নামেৰে জনা যায়, তেওঁৱে পোনপ্ৰথমে " " হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
ধ্ৰুপদী বলবিদ্যাত, ভৰযুক্ত আৰু গতিৰে ভ্ৰাম্যমাণ হোৱা অঘূৰ্ণীয়মান পদাৰ্থ এটাৰ গতিশক্তি হৈছে ।
ৰছীত মাছে ধৰা নধৰাৰ উমান পাবলৈ পানীত ওপঙিব পৰাকৈ কুঁহিলা, মেটেকা, ইকৰা আদিৰ সৰু টুকুৰা এটা লগাই লোৱা হয়।
এইবিধ সঁজুলি বনাওতে বাঁহ কাটি দীঘল দীঘল চেপেটাকৈ কাতি লব লাগে তাৰপিছত সেইখিনি ঢাৰিৰ নিচিনাকৈ বব লাগে তাৰপিছত এটামুৰে মাজ ভাগত ৪ফুট দীঘল বাঁহ এটা ঠিয়কৈ থৈ সেই ফালৰ বাঁহেৰে বনোৱা ঢাৰি খনৰ দুয়োটা মুৰ ভাঁজ কৰি বাঁহডালত বান্ধি দিব লাগে।
তেতিয়া খেইখন তিনি কুনিয়া হৈ যাব আৰু তেতিয়া চাৰিওফালে বাঁহৰ কামিৰে বান্ধি লব লাগে যাতে সেইখন পানীত থিয় হৈ থাকে।
পিছত সেইখন নদীত পাতি দি তাত বাঁহৰ জেকানি বা আগেলি নতুবা পাতেৰে ভৰি থকা কিছুমান গছৰ ডাল আৰু মাটিৰ লাৰো এটা বনাই তাত ধানৰ ভূচি বা পতন দিব লাগে আৰু মাছ ধৰিবলৈ পিছদিনা সেইখন নদীৰ পাৰলৈ উঠাই আনিব লাগে।
অসমৰে বিভিন্ন প্ৰান্তৰ বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ লোকে বিভিন্ন পদ্ধতিৰে, বিভিন্ন সঁজুলি আৰু কৌশলৰ সহায়ত পুৰণি কালৰে পৰা মাছ ধৰি আহিছে।
এনে বিভিন্ন সঁজুলিসমূহ হ'ল- জাকৈ বা জকাই, খালৈ, খোঁকা, চেপা, পল, জুলুকি, ডিঙৰা, হুকুমা, বান, লাহনী, লেহেতি, দলঙা, চালনী, উভতি ঘোকলং, ঘনী, পঁচা, বৰশী, আদিল, কাপ, খোকা, গালফুলা, চকলেট, চহৰা, চুকি, চেকে, জিলিকনি, ডিঙৰা, ঠুহা, শলহা, হুকুমা আদি।
ওপৰৰফালৰ গোলাকৃতিৰ ব্যাসাৰ্ধ প্ৰায় ৯ ছে.মি. আৰু তলফালৰ গোলাকৃতিৰ ব্যসাৰ্ধ প্ৰায় ৩৫ ছে.মি.।
এক মিটাৰ মান দৈঘ্যৰ এডাল বাঁহৰ এমুৰে ত্ৰিশ মিটাৰ মান দৈঘ্যৰ কাঠ বা বাঁহ বান্ধি দুই মূৰে শংকুৰ দৰে টিন বান্ধি লোৱা হয়।
লাহনিৰ এই গুনটোৰ বাবেই 'লাহনি' শব্দটোক প্ৰতীক ৰূপটো অসমীয়া ভাষাত ঘৰোৱা ভাবে ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়।
চালনিৰ, বাঁহৰ কাঠি সমূহৰ মাজত এৰা বিন্ধা, আকাৰ আৰু ব্যৱহাৰ অনুসৰি বিভিন্ন ভাগত ভাগ কৰা হয় যেনেঃ 'ঘন চালনি','সৰু চালনি', 'বৰ চালনি' আদি।
কম পানীত সৰু মাছ ধৰিবলৈ সৰু চালনি আৰু মেটেকা আদিৰ শিপাত সোমাই থকা মাছ আদি ধৰিবলৈ বৰ চালনিৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
খালৈৰ পেটটো পেটুৱা কৈ সজাৰ বাবে সৰহকৈ মাছ ভৰাই ৰাখিব পাৰি আৰু ডিঙি অংশ চিয়ামৰা হোৱাৰ ফলত জীয়া মাছ জঁপিয়াই ওলাই যাব নোৱাৰে।
ইয়াৰোপৰি খালৈত থকা সৰু সৰু বিন্ধা বোৰৰ মাজেদি বতাহ চলাচল কৰিব পাৰে বাবে ইয়াত ৰখা মাছ বহু সময়লৈ জীয়াই থাকে।
বাহিৰৰ কৰা দুটা বহল বাট ৰখা হয়, এই বাটত বাঁহৰ সৰু কাঠি কিছুমান এনেকুৱাকৈ বৈ দিয়া হয় যে মাছ, চেপাৰ ভিতৰত এবাৰ সোমালে সেই বাটেৰে পুনৰ ওলাই আহিব নোৱাৰে।
এইদৰে পানী সিঁচিবলৈ দুজন মানুহৰ প্ৰয়োজন হয়, দুজন দুটা পাৰত বহি বা ঠিয় হৈ গাৰ বল প্ৰয়োগ কৰি লাহনীখন এবাৰ পানীৰ ফালে আৰু এবাৰ বামৰ ফালে টনা হয়।
পানীৰ গভীৰতা আৰু মাছৰ আকাৰৰ প্ৰতি গুৰুত্ব দি ইয়াৰ উচ্চতা দীঘল বা চুটি কৰা হয় আৰু জালৰ ফুটা বোৰো সৰু বা ডাঙৰকৈ গোঁঠা হয়।
সনন্ত তাঁতিয়ে তেওঁৰ ওপজা ঠাই কালীনগৰ চাহবাগিচা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শৈক্ষিক জীৱনৰ পাতনি মেলি প্ৰায় দুই কিলোমিটাৰ নিলগত থকা ৰামকৃষ্ণ নগৰত অৱস্থিত ৰামকৃষ্ণ বিদ্যাপীঠ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৬৯ চনত বিজ্ঞান শাখাত উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সম্পন্ন কৰে।
একে বছৰতে শ্বিলঙৰ ছেইণ্ট এন্থনীজ কলেজত কলেজীয়া জীৱনৰ পাতনি মেলে যদিও আৰ্থিক অৱস্থাৰ বাবে সেই শিক্ষা অসমাপ্ত ৰাখি চাকৰিত যোগদান কৰে।
যোৰহাটত চাকৰি কৰি থকা অৱস্থাত যোৰহাট এমালগেমেটেড কলেজত নৈশ শাখাত পঢ়াশুনা কৰে আৰু অৱশেষত ডিব্ৰুগড়ৰ ডিব্ৰু কলেজৰ পৰা প্ৰাইভেট পৰীক্ষাৰ্থী হিচাবে ১৯৭৫ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৭১ চনত সনন্ত তাঁতিয়ে যোৰহাটত থকা অসম চাহ কৰ্মচাৰী ভবিষ্যনিধি সংগঠনত কৰ্মচাৰী হিচাবে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে।
পৰবৰ্ত্তী সময়ত তেওঁ ক্ৰমান্বয়ে অসম চৰকাৰৰ তথ্য আৰু জনসংযোগ বিভাগত মহকুমা তথ্য আৰু জনসংযোগ বিষয়া, অসম চাহ কৰ্মচাৰী ভবিষ্যনিধি সংগঠনত জেষ্ঠ জনসংযোগ বিষয়া আৰু উপ-ভবিষ্যনিধি আয়ুক্ত হিচাবে কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰি ২০১২ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে যদিও অৱসৰৰ পাচত পুনৰ ডেৰ বছৰকাল বৰ্ধিত সময়ৰ বাবে একেটা কাৰ্যালয়ত বিশেষ কৰ্তব্যৰত বিষয়া হিচাবে দায়িত্ব পালন কৰে।
তেওঁ অসমৰ কালীনগৰ চাহবাগিচাৰ এটি ওড়িয়া শ্ৰমিক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰি বঙলা ভাষাত শিক্ষা লৈ অসমীয়া ভাষাত উল্লেখযোগ্য কবিতা ৰচনা কৰি বহু কেইটা বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও ২০১৮ বৰ্ষত 'কাইলৈৰ দিনটো আমাৰ হ’ব' কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।
১৯৮৬ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰীত উত্তৰ লখিমপুৰ নিবাসী কেশৰাম কাকতিৰ জীয়ৰী মিনতি কাকতিৰ সৈতে সনন্ত তাঁতি বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।
তাৎপৰ্যপূৰ্ণভাৱে মান ভাষাৰ মৌখিক আৰু লিখিত ৰূপৰ মাজত কেৱল শব্দাৱলীৰে নহয়, ব্যাকৰণৰো প্ৰভেদ দেখা যায়।
লিখিত ৰূপত সচৰাচৰ কথিত ৰূপত ব্যৱহাৰ নোহোৱা পৌৰাণিক আৰু ৰক্ষণশীল ব্যাকৰণ আৰু শব্দৰ ব্যৱহাৰ হয়।
যদিও লিখিত ৰূপটোৰ ব্যৱহাৰ বিশেষকৈ সাহিত্য, শিক্ষা, ৰেডিঅ'ৰ বাতৰি সম্প্ৰচাৰ আদিত হয়, বৰ্তমানে মৌখিক ৰূপৰ ব্যৱহাৰ অনানুষ্ঠানিক লেখাসমূহত কৰা দেখা যায়।
দূৰদৰ্শনৰ বাতৰি সম্প্ৰচাৰ, কমিক্‌চ, বাণিজ্যিক প্ৰকাশন আদিত আজিকালি লিখিত আৰু মৌখিক ৰূপৰ একেলগে ব্যৱহাৰ বাঢ়ি আহিছে।
যিকোনো দুটা শব্দৰ মাজত খালি ঠাই দিয়াৰ প্ৰয়োজন নাই যদিও আধুনিক লেখাত পঢ়াৰ সুবিধাৰ বাবে খালি ঠাইৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
পালি আৰু মান ভাষাৰ ধ্বনিতত্ত্বৰ সাদৃশ্য আৰু মান লিপিৰ পালি শব্দৰ বানান সম্পূৰ্ণ শুদ্ধকৈ লিখিব পৰাৰ ক্ষমতাই ইয়াৰ মূল কাৰণ।
তাৰ পূৰ্বতে ১১ ৰ পৰা ১৬ শতিকালৈকে পগন আৰু অৱ সাম্ৰাজ্যৰ সময়ত ব্যৱহৃত ভাষাক পুৰণা মান ভাষা আৰু ১৬ ৰ পৰা ১৮ শতিকালৈকে টৌঙু আৰু কনবাং সাম্ৰাজ্যৰ সময়ত ব্যৱহৃত মান ভাষাক মধ্য মান ভাষা বোলা হয়।
চীনা লিপি, প্যু লিপি, তিব্বতীয় লিপি আৰু টাংউত লিপিৰ পাছতে স্বকীয় লিপিৰ বিকাশ ঘটা মান ভাষা হৈছে পঞ্চমটো চীনা-তিব্বতীয় ভাষা।
ব্ৰিটিছ শাসনৰ অন্তৰ পাছত ম্যানমাৰৰ চৰকাৰে মান ভাষাত অন্য ভাষাৰ পৰা ধাৰ কৰা শব্দ, মূলতঃ ইংৰাজী শব্দবোৰৰ ব্যৱহাৰ কম কৰাৰ প্ৰয়াস কৰি আহিছে।
দ্বাদশ শতিকাৰ শেষলৈ কেমব্ৰিজৰ ওচৰতে থকা ইলিৰ বিশ্বপ গীৰ্জাৰ সন্যাসীসকলৰ বাবে কেমব্ৰিজ ঠাইখনৰো শৈক্ষিক আৰু গীৰ্জা এলেকা হিচাপে নাম আছিল।
কিন্তু সেইসময়ত গীৰ্জাৰ সৈতে কিং জনৰ বিবাদ চলি আছিল বাবে নগৰ কৰ্তৃপক্ষই এই ঘটনাটোক লৈ গীৰ্জাৰ সৈতে কোনোধৰণৰ আলোচনা নকৰিলে।
নগৰবাসীয়ে অধিক হিংসাৰ পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰাৰ আশংকাত অক্সফ'ৰ্ডৰ শিক্ষাৰ্থীসকলে পেৰিছ, ৰিডিং, কেমব্ৰিজ আদি আন চহৰসমূহলৈ যাবলৈ ধৰিছিল।
অক্সফ'ৰ্ডত পুনৰ নিৰাপদভাৱে শিক্ষা আৰম্ভ কৰাৰ পৰিৱেশ ঘূৰি অহালৈ কেমব্ৰিজত ইতিমধ্যে যথেষ্ট শিক্ষাৰ্থী গোট খাইছিল।
কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয় ( - বিধিগতভাৱে ইয়াৰ নাম "দ্য চেঞ্চেলৰ, মাষ্টাৰ্ছ্, এণ্ড্ স্কলাৰ্ছ্ অৱ্ দা ইউনিভাৰ্ছিটি অৱ্ কেমব্ৰিজ") ইংলেণ্ডৰ কেমব্ৰিজত অৱস্থিত এখন ৰাজহুৱা গৱেষণাকেন্দ্ৰিক কলেজিয়েট বিশ্ববিদ্যালয়।
১২০৯ চনত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা এই বিশ্ববিদ্যালয়খন বিশ্বৰ ইংৰাজী-ভাষী অঞ্চলসমূহৰ দ্বিতীয় পুৰণি আৰু আজিলৈ বৰ্তি থকা বিশ্ববিদ্যালয়সমূহৰ ভিতৰত চতুৰ্থ পুৰণি বিশ্ববিদ্যালয়।
অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কেইজনমান সদস্যৰ স্থানীয় লোকৰ সৈতে বিবাদ হোৱাৰ পিছত তেওঁলোকে কেমব্ৰিজত এই বিশ্ববিদ্যালয়খন গঢ় দিছিল।
কেমব্ৰিজৰ দীঘলীয়া ইতিহাস আৰু প্ৰভাৱে ইয়াক বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠতম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এখন ৰূপে পৰিগণিত কৰিছে।
কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়খন ৩১খন সদস্য মহাবিদ্যালয় আৰু ১০০তকৈও অধিক বিভাগকে ধৰি ভালেমান অনুষ্ঠানৰ সন্মিলনত গঢ়ি উঠিছে।
বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ অন্যতম বিভাগ কেমব্ৰিজ ইউনিভাৰ্ছিটি প্ৰেছ বিশ্বৰ প্ৰাচীনতম প্ৰকাশন সংস্থা আৰু বিশ্বৰ দ্বিতীয় বৃহৎ বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰকাশক।
ইয়াৰে ৮ নিযুত কিতাপ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মূল পুথিভঁৰাল "কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয় পুথিভঁৰাল"ত সংৰক্ষিত হৈ আছে।
১২৩৩ চনত পোপ গ্ৰেগৰি নৱমে এখন ঘোষণাপত্ৰৰ যোগেৰে কেমব্ৰিজৰ স্নাতকধাৰী শিক্ষাৰ্থীসকলক খ্ৰীষ্টিয়ান সম্প্ৰদায় থকা সকলো ঠাইতে শিক্ষাদানৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰিছিল।
ইয়াৰ পিছত মধ্যযুগীয় আন ইউৰোপীয়ান বিশ্ববিদ্যালয়সমূহৰ পৰা গৱেষকসকলে কেমব্ৰিজলৈ অধ্যয়নৰ বাবে বা পাঠদানৰ বাবে আহিবলৈ লোৱাটো স্বাভাৱিক ঘটনা হৈ পৰিল।
পেন্সিলভেনিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ৩ বছৰত স্নাতক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি তেওঁ পেৰিছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা গণিত বিষয়ত বি এ পাছ কৰিছিল।
তাৰ পাছত স্নাতকোত্তৰ শিক্ষাৰ বাবে তেওঁ হাৰ্ভাৰ্ডত নাম-ভৰ্ত্তি কৰালে আৰু গণিত বিষয়তে এম এ ডিগ্ৰী লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ল।
হাৰ্ভাৰ্ডৰ ছাত্ৰ হৈ থাকোতেই তেওঁ হাৰ্ভাৰ্ড স্কুৱেৰত চেণ্ডেল নিৰ্মাতাৰ কাম কৰিবলৈ ধৰিলে।
১৯৬৯ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ পি এইচ ডি গৱেষণাপত্ৰ আছিল, এলিয়েনেশ্বন এণ্ড পাৱাৰ: টুৱাৰ্ড্‌ছ এ ৰেডিকেল ৱেলফেয়াৰ ইকনমিক্স।
পাছলৈ তেওঁ হাৰ্ভাৰ্ড গ্ৰেজুৱেট স্কুল অৱ এজুকেচনৰ সহকাৰী অধ্যাপক হ'ল আৰু তাৰ পাছত হাৰ্ভাৰ্ডৰ অৰ্থনীতি বিভাগত সহকাৰী অধ্যাপক আৰু পাছলৈ সহ-অধ্যাপক হ'ল।
নিজৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীৰ বাবে লাভ কৰা শিক্ষাৰ অন্তিম সময়ত তেওঁ চেমুৱেল বাউল্ছক লগ পালে, যি নাইজেৰিয়াত গৱেষণা কৰি সেই সময়ত হাৰ্ভাৰ্ডলৈ উভতিছিল।
মাইকেল ৰেইচ, ৰিচাৰ্ড এডুৱাৰ্ড্‌ছ, ষ্টিফেন মাৰ্গ্লিন আৰু পেট্ৰিচিয়া কুইকৰ লগতে গিণ্টিছ আৰু বাউল্‌ছো হাৰ্ভাৰ্ডৰ স্নাতকোত্তৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু যুৱ-শিক্ষকৰ এটি দলত আছিল যিয়ে চেমিনাৰ আদি অনুষ্ঠিত কৰিছিল এক নতুন অৰ্থনীতি-শাস্ত্ৰ বিকশিত কৰিবলৈ য'ত শ্ৰমৰ বিচ্ছিন্নকৰণ, বৰ্ণবাদ, লিংগবাদ আৰু সাম্ৰাজ্যবাদৰ বিষয়ো সামৰা হ'ব।
আন কেইবাটাও তেনে ধাৰণাৰ পৰীক্ষা কৰা হ'ল তেওঁলোকে একেলগে পঢ়োৱা "কেপিটেলিষ্ট ইকনমি: কন্‌ফ্লিক্ট এণ্ড পাৱাৰ" নামৰ এটি পাঠ্যক্ৰমত।
১৯৭৪ চনত গিণ্টছ, বাউল্‌ছ, ষ্টিফেন ৰেস্নিক, ৰিচাৰ্ড ডি ৱল্ফ আৰু ৰিচাৰ্ড এডুৱাৰ্ড্‌ছক মেচেচ্যুচেট্‌ছ এম্হাৰ্ষ্ট বিশ্ববিদ্যালয়ে অৰ্থনীতিবিদৰ এক "ৰেডিকেল পেকেজ"ৰ সদস্য ৰূপে গ্ৰহণ কৰিলে।
১৯৭৬ চনত গিণ্টিছ আৰু বাউল্‌ছে নিজৰ স্কুলিং ইন কেপিটেলিষ্ট আমেৰিকা নামৰ গ্ৰন্ঠ প্ৰকাশ কৰিলে।
এক দশকৰ পাছত প্ৰকাশিত, দুয়োৱে লিখা গ্ৰন্থ ডেমক্ৰেচী এণ্ড কেপিটেলিজ্‌ম উদাৰতাবাদ আৰু পৰম্পৰাগত মাৰ্ক্সবাদৰ সমালোচনামূলক গ্ৰন্থ।
২০০৯ত প্ৰকাশিত দ্য বাউণ্ডছ অৱ ৰিজনৰ দৰেই, এই গ্ৰন্থতো ১৯৯০ৰ দশকৰপৰাই গিণ্টিছে গুৰুত্ব দি অহা- অৰ্থনৈতিক সূত্ৰ আৰু সমাজ-জীৱজ্ঞান তথা অন্য ব্যৱহাৰ-বিজ্ঞান এক কৰাৰ বিষয়ে চিন্তা আগবঢ়োৱা হৈছে।
তেওঁৰ সমাজ-জীৱবিজ্ঞান, বিশেষকৈ পৰোপকাৰিতা, সহযোগিতা, জ্ঞানতত্ত্বিক খেল সূত্ৰ, জীন-সংস্কৃতি সহ-ক্ৰমবিকাশ, দক্ষতা মজুৰি, বলৱান পাৰস্পৰিকতা আৰু মানৱ সম্পদ সূত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জনাজাত।
তেওঁলোকৰ গ্ৰন্থ, "স্কুলিং ইন কেপিটেলিষ্ট আমেৰিকা"-ৰ কেইবাটাও সংস্কৰণ প্ৰকাশ পাইছে বিশ্বৰ ৫ ভাষাত।
তেওঁলোকৰ শেহতীয়া গ্ৰন্থ "এ কোওপাৰেটিভ স্পিচিজ: হ্যুমেন ৰেচিপ্ৰোচিটি এণ্ড ইট্‌ছ ইভল্যুছন" ২০১১ চনত প্ৰকাশিত।
২০০৩ চনত গিণ্টিছে মেচেচ্যুচেট্‌ছ এম্‌হাৰ্ষ্ট বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা অধ্যাপক এমেৰিটাছ ৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিলে।
১৯৯৭ৰপৰা ২০০৬লৈ গিণ্টিছ আৰু নৃতত্ত্বৰ গৱেষক ৰবাৰ্ট বৈডে মেক-আৰ্থাৰ ফাউণ্ডেচনৰ "ইকনমিক এন্‌ভিৰনমেণ্টছ এণ্ড দ্য ইভল্যুছন অৱ নৰ্মছ এণ্ড প্ৰেফাৰেঞ্চেচ" নামৰ গৱেষণা প্ৰকল্পৰ অধ্যাপনা কৰিছে।
চন্দ্ৰযান-২ৰ মূল লক্ষ্য হৈছে চন্দ্ৰপৃষ্ঠত মৃদু অৱতৰণ কৰা আৰু পৃষ্ঠৰ ওপৰত এখন ৰবটিক ৰ'ভাৰ চলোৱা।
বৈজ্ঞানিক অনুসন্ধানসমূহৰ ভিতৰত আছে- চন্দ্ৰৰ ভূ-পৃষ্ঠৰ বিতং অধ্যয়ন, মণিকতত্ত্ব অধ্যয়ন, বিভিন্ন মৌলসমূহৰ প্ৰাচুৰ্য্য নিৰূপণ, চন্দ্ৰৰ এক্স'স্ফিয়াৰ অধ্যয়ন, আৰু হাইড্ৰক্সিল আৰু বৰফৰ স্বাক্ষৰ সন্ধান।
পৰিভ্ৰামকখনে চন্দ্ৰপৃষ্ঠৰ এখন মানচিত্ৰ তৈয়াৰ কৰিব আৰু এখন ত্ৰিমাত্ৰিক মানচিত্ৰ তৈয়াৰ কৰাত সহায় কৰিব।
তাত থকা ৰাডাৰটোৱেও চন্দ্ৰৰ দক্ষিণ মেৰু অঞ্চলৰ বৰফ আৰু চন্দ্ৰৰ উপৰিভাগৰ শিল, বালিৰ তৰপটোৰ গভীৰতা সম্পৰ্কে অধ্যয়ন চলাই এখন মানচিত্ৰ প্ৰস্তুত কৰিব।
নাছাৰ আৰ্টেমিছ কাৰ্য্যসূচী অনুসৰি হ'বলগীয়া আগন্তুক মানৱবাহী চন্দ্ৰ অভিযানৰ সুবিধা হোৱাকৈ চন্দ্ৰযান-২য়ে পানীৰ উপস্থিতিৰ স্থান আৰু পৰিমাণ নিৰূপণ কৰিব।
৭ চেপ্টেম্বৰ,২০১৯ তাৰিখে পুৱা ১:৫৫ বজাত চন্দ্ৰযান-২ৰ লেণ্ডাৰ খনে চন্দ্ৰৰ ৭০ দক্ষিণ অক্ষাংশত অৱস্থিত "মাঞ্জিনাছ চি" আৰু "চিম্পেলিয়াছ এন" নামৰ দুই খাদৰ মাজৰ এক উচ্চভূমি অঞ্চলত অৱতৰণ কৰাৰ প্ৰয়াস কৰে।
সফলভাৱে অৱতৰণ কৰিব পাৰিলেই ভাৰতক আমেৰিকা, ৰাছিয়া আৰু চীনৰ মহাকাশ প্ৰতিষ্ঠানৰ পিছত চন্দ্ৰত মৃদু অৱতৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা চতুৰ্থখন দেশত পৰিণত কৰিলেহেঁতেন।
কিন্তু চন্দ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ২.১ কিমি উচ্চতাত মৃদু অৱতৰণ কৰাৰ সময়ত লেণ্ডাৰ খনৰ লগত ইছৰোৰ নিয়ন্ত্ৰণ কক্ষৰ সংযোগ বিচ্ছিন্ন হয়।
নিৰ্ধাৰিত সময়সীমাৰ ভিতৰত ইছৰ'ৱে চন্দ্ৰযান-২ৰ যন্ত্ৰভাৰখিনি চূড়ান্ত কৰি পেলাইছিল যদিও ২০১৩ চনৰ জানুৱাৰীত অভিযানটো স্থগিত ৰখা হয়।
ৰাছিয়াৰ মংগল গ্ৰহ অভিমুখী ফবছ-গাণ্টছ্ অভিযান ব্যৰ্থ হোৱাত পিছলৈ ৰছকছমছে নিজৰ দায়িত্বৰ পৰা অব্যাহতি লয়।
কাৰণ ফবছ-গাণ্টছ্ অভিযানত ব্যৱহৃত প্ৰযুক্তিয়েই তেওঁলোকে চন্দ্ৰ অভিযানতো ব্যৱহাৰ কৰিবলগীয়া আছিল।
যেতিয়া ৰাছিয়াই ২০১৫ চনৰ ভিতৰতো লেণ্ডাৰখন যোগান ধৰিবলৈ সক্ষম নহ'ব বুলি ক'লে, ভাৰতে সম্পূৰ্ণ স্বাধীনভাৱে চন্দ্ৰ অভিযানটো পৰিচালনা কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল'লে।
২০০৭ চনৰ ১২ নৱেম্বৰত ৰাছিয়ান ফেডাৰেল স্পেছ্ এজেন্সী আৰু ইছৰ'ৱে চন্দ্ৰযান-২ প্ৰকল্পৰ বাবে একেলগে কাম কৰিবলৈ এখন চুক্তিপত্ৰত স্বাক্ষৰ কৰিছিল।
ইছৰ'ৱে পৰিভ্ৰামক আৰু ৰ'ভাৰখনৰ নিৰ্মাণৰ মূল দায়িত্ব লৈছিল, আনফালে ৰছকছমছে লেণ্ডাৰখন সাজি উলিওৱাৰ সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছিল।
২০০৮ চনৰ ১৮ ছেপ্টেম্বৰত সেইসময়ৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ড॰ মনমোহন সিঙৰ অধ্যক্ষতাত অনুষ্ঠিত ইউনিয়ন কেবিনেটৰ বৈঠকত ভাৰত চৰকাৰে অভিযানটোত অনুমোদন জনাইছিল।
২০০৯ চনৰ আগষ্ট মাহত যানখনৰ চানেকিটো সম্পূৰ্ণ হৈছিল আৰু দুয়োখন দেশৰ বিজ্ঞানীয়ে যুটীয়াভাৱে চানেকিটো পুনৰ্নিৰীক্ষণ কৰি চাইছিল।
২০১৮ চনৰ মাৰ্চত যানখন উৎক্ষেপণ কৰাৰ কথা আছিল যদিও যানখনৰ ওপৰত অধিক পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা চলাবলৈ প্ৰথমে এপ্ৰিললৈ আৰু তাৰ পিছত অক্টোবৰ মাহলৈ পিছুৱাই দিয়া হয়।
২০১৮ চনৰ ১৯ জুনত চন্দ্ৰ অভিযানটোৰ কাৰিকৰী সমীক্ষা সম্পৰ্কীয় চতুৰ্থখন বিস্তাৰিত সভা অনুষ্ঠিত হোৱাৰ পিছত যানখনৰ গাঁথনিটো আৰু অৱতৰণৰ লগত জড়িত কিছু অংশৰ সালসলনি ঘটোৱা হয়।
ভূ-সকালীকৃত উপগ্ৰহ উৎক্ষেপণ যান মাৰ্ক ৩য়ে চন্দ্ৰযান-২ ক ইয়াৰ নিৰ্দিষ্ট কক্ষপথলৈ লৈ যাব।
ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা এই অভিযানটো ভূ-সকালীকৃত উপগ্ৰহ উৎক্ষেপণ যান মাৰ্ক ৩ ৰ দ্বাৰা উৎক্ষেপণৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে।
চন্দ্ৰযান-২ৰ উৎক্ষেপণৰ সময় পূৰ্বতে ১৪ জুলাইৰ ২১:২১ ত নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল যদিও এটা কাৰিকৰী বিজুতিৰ বাবে উৎক্ষেপণৰ মাত্ৰ ৫৬ মিনিট পূৰ্বে সিদিনা অভিযানটো বাতিল কৰা হয়।
চন্দ্ৰযান-২ৰ উৎক্ষেপণৰ সময় পূৰ্বতে ১৪ জুলাইৰ ২১:২১ ত নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল যদিও এটা কাৰিকৰী বিজুতিৰ বাবে উৎক্ষেপণৰ মাত্ৰ ৫৬ মিনিট পূৰ্বে সিদিনা অভিযানটো বাতিল কৰা হৈছিল।
স্বামী শ্ৰীনিবাসন ৰামদ'ৰাই আৰু ভাৰতীয় গণিত-বিষয়ক লেখক ভি.এছ. শাস্ত্ৰীৰ লগ লাগি তেখেতে অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ চিট্টোৰত "ৰামানুজন গণিত উদ্যান"লৈ বিত্তীয় সহযোগিতা আগবঢ়ায় আৰু সেইখনৰ স্থাপনতো আংশিকভাৱে জড়িত হৈ পৰে।
সেই উদ্যানখনে ভাৰতীয় গণিতলৈ শ্ৰদ্ধা জনোৱাৰ লগতে প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ শ্ৰীনিবাস ৰামানুজনৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত।
তেখেত বহুকেইটা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান যেনে- "উচ্চতৰ গৱেষণাৰ প্ৰচাৰৰ ইণ্ডো-ফৰাচী কেন্দ্ৰ", "বাঁফ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষণা কেন্দ্ৰ" আদি।
প্ৰথমে ৰামদ'ৰাইয়ে "উপবৃত্তাকাৰ বক্ৰৰেখাৰ চতুৰ্কণীয় ৰূপ আৰু গাণিতিক জ্যামিতিৰ বীজগণিতীয় তত্ত্ব"ত কাম কৰে।
সহযোগী জন এইছ কোটছ, ফুকায়া, কাজু্য়া কাটু, আৰু ভেংকাজবৰ লগ লাগি তেখেতে ইৱাশ্বাৱা তত্ত্বৰ মূল ধাৰণাটোৰ এক ক্ৰম-বিনিময়শূন্য পদ্ধতি নিৰ্ণয় কৰে।
তেখেত কানাডাৰ ব্ৰিটিছ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অংকৰ এগৰাকী অধ্যাপক আৰ "কানাডাৰ গৱেষণা পদ"ৰো অধিকাৰী।
আৰ্কানেলিডা নামৰ অৱশেষৰ দানাত বাস কৰা সুক্ষ্ম বলয়ী প্ৰাণী বিধক সিহঁতৰ ক্ষুদ্ৰ গঠনৰ বাবে পূৰ্বতে বেলেগ শ্ৰেণী হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল, কিন্তু এতিয়া পলিকিটাৰ ভিতৰত ধৰা হয়।
বৰ্তমান বলয়ী প্ৰাণীৰ ভিতৰত ধৰা অন্য কিছুমান প্ৰাণী গোটকো পূৰ্বতে বিভিন্ন ধৰণেৰে বৰ্গীকৰণ কৰা হৈছিল।
পগন'ফৰা / ছাইবগলিনিডিয়া ১৯১৪ চনত প্ৰথম আবিস্কাৰ হৈছিল, আৰু সিহঁতৰ চিনাক্ত কৰিব পৰাকৈ খাদ্য নলী নথকাৰ বাবে বৰ্গীকৰণৰ ক্ষেত্ৰত সমস্যাৰ সৃষ্টি হৈছিল।
ইহঁতকো পৃথক পৰ্ব হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল, পগন'ফৰা বা, পগন'ফৰা আৰু ভেষ্টিমেণ্টিফেৰা নামৰ দুটা পৰ্ব হিচাপে।
একিউৰা : ১৯শ শতিকাত কিছুমান প্ৰাণীক "গেফাইৰিয়া " নামৰ এটা পৰ্বত গণ্য কৰা হৈছিল, যিবোৰক পিছত ১৯৪০ চনলৈকে বলয়ী প্ৰাণী হিচাপে ধৰা হৈছিল যদিও পুণৰ সিহঁতক পৃথক পৰ্ব হিচাপে ধৰা হৈছিল; কিন্তু ১৯৯৭ চনত কৰা কিছুমান বিশ্লেষণৰ পিছত সেইবোৰ বলয়ী প্ৰাণী বুলি সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হয়।
ইহঁতক ত্ৰিমাটড নামৰ এবিধ চেপেটা কৃমিৰ সম্পৰ্কীয় বা টাৰ্ডিগ্ৰেড হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল, কিন্তু ১৯৯৮ চনৰ পৰা ইহঁতকো পলিকিটাৰ উপ গোট হিচাপে ধৰা হয়।
ছাইপুনকুলা: প্ৰথমতে বলয়ী প্ৰাণী হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল, দেহ খণ্ডিত নোহোৱা আৰু অন্য বহুতো কাৰণৰ বাবে পিছত ইহঁতক কোমলদেহী পৰ্বত অন্তৰ্ভূক্ত কৰা হয়।
দেহ ত্ৰিনিটা স্তৰৰ কোষযুক্ত , অৰ্থাৎ এক্স'ডাৰ্ম, মেজ'ডাৰ্ম আৰু এণ্ড'ডাৰ্ম কোষেৰে গঠিত আৰু দ্বিপাৰ্শ্বীয়ভাবে প্ৰতিসম।
সাধাৰণতে সম্পূৰ্ণ ত্বকেৰে শ্বাসকাৰ্য চলায় আৰু কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত ফুলৰ দ্বাৰা শ্বসনক্ৰিয়া চলে।
অন্ত্ৰ পৰিবেষ্টিত স্নায়ুবলয় বা নাৰ্ভৰিং আৰু অঙ্কীয় স্নায়ুৰজ্জুৰে স্নায়ুতন্ত্ৰ গঠিত হয়।
ইহঁতৰ প্ৰতিটো দেহ খণ্ডত অতি কম কিটা থাকে বা কিছুমানৰ একেবাৰে নাথাকে, আৰু কোনো নিউচেল অৰগান আৰু পেৰাপ’ডিয়া ।
এই গোটৰ প্ৰায়বোৰ জীৱ গাঁত খান্দি বাস কৰে আৰু জৈৱ পদাৰ্থৰ পূৰ্ণ বা আংশিক পচন ঘটাই পোষণ লাভ কৰে।
সামুদ্ৰিক প্ৰাণীবোৰৰ বেছিভাগেই ৰক্ত শোষণ কৰা পৰজীৱি, প্ৰধানকৈ মাছৰ তেজ শোষণ কৰে, আনহাতে অলুনীয়া পানীত বাস কৰা বোৰৰ ভিতৰত বেছিভাগেই চিকাৰী।
আনুবীক্ষণিক আকাৰৰ পৰা ৩ মিটাৰ পৰ্যন্ত দীঘল অষ্ট্ৰেলিয়ান জাইণ্ট গিপ্সলেণ্ড আৰ্থৱৰ্ম আৰু এমিন্থাছ মেকংজিয়ানাছলৈকে বলয়ী প্ৰাণীৰ প্ৰায় ২২,০০০ জীৱিত প্ৰজাতি আছে।
পলিকিটাৰ পদ হিচাপে ব্যৱহাৰ হোৱা পেৰাপ'ডিয়া থাকে আৰু সম্ভৱতঃ ৰসায়ন সংবেদী হিচাপে ব্যৱহাৰ হোৱা নিউচেল অৰগান থাকে।
ইহঁতৰ দেহ নলাকাৰ, খণ্ডিত দেখিবলৈ সৰু সৰু আঙুঠিৰ মালাৰ দৰে, সেইবাবে নাম "বলয়ী প্ৰাণী" নাম দিয়া হৈছে।
যদি এডাল ৰশ্মিৰ প্ৰান্তবিন্দুটো এডাল ৰেখাৰ ওপৰত থাকে আৰু ৰশ্মি ডালে ৰেখাডালত সৃষ্টি কৰা সন্নিহিত কোণ দুটাৰ মান সমান হয় তেন্তে উক্ত কোণ দুটা সমকোণ হ'ব।
বা এটা সাধাৰণ বিন্দুৰ পৰা যাত্ৰা কৰা দুডাল ৰশ্মিয়ে উক্ত বিন্দুত যি এটা চুকৰ সৃষ্টি কৰে তাকে কোণ বোলে।
য'দি দুটা পৰিপূৰককোণৰ শীৰ্ষবিন্দু একেটাই হয় তেনেক্ষেত্ৰত ইহঁতৰ সাধাৰণ বাহুটোক বাদ দিলে আন দুটা বাহু মিলি এডাল সৰলৰেখাৰ সৃষ্টি হয় আৰু এই বাহু যোৰক কোণৰ ৰৈখিকযোৰ বুলি কোৱা হয়।
কিতাপখনে আমেৰিকাত বেষ্ট চেলাৰৰ মৰ্যাদা পায় আৰু পৰৱৰ্তী দুটা বছৰৰ আন দুগৰাকীমান নাস্তিক লেখকে লিখা বেষ্টচেলাৰৰ গ্ৰন্থৰ লগত চামিল হয়।
দুটা বছৰৰ পিছত হেৰিছে অইন এখন গ্ৰন্থ লেখে যাৰ নাম ; এইখনৰ দ্বাৰাও তেওঁ খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ জোৰদাৰ সমালোচনা কৰিছিল।
একবিংশ শতিকাৰ একাংশ নাস্তিকে প্ৰচাৰ কৰা এক বিশেষ ধাৰণাৰ ব্যাখ্যা কৰিবলৈ তেওঁ এই বিশেষ পৰিভাষাটো ২০০৬ চনত সৃষ্টি কৰে।
তেওঁলোকৰ মতে— "অন্ধবিশ্বাস, ধৰ্ম আৰু অযুক্তিবাদ কোনোপধ্যেই সহনীয় নহয়, আৰু এইবোৰৰ বিৰোধ আৰু সমালোচনা কৰা উচিত।
যেতিয়াই তেনে কিছুমান ধাৰণাই চৰকাৰ, শিক্ষা অথবা ৰাজনীতিত উদ্ভৱ হয়, তেতিয়াই তাক যুক্তিবাদেৰে সৈতে উদঙাই দিব লাগে।
" ৰিচাৰ্ড অ'ছলিঙৰ মতে, বাৰ্টাণ্ড ৰাছেলে তেওঁৰ ১৯২৭ চনৰ প্ৰবন্ধ "মই কিয় খ্ৰীষ্টিয়ান নহয়"ত আজিৰ নব্য-নাস্তিকসকলৰ পৰামৰ্শসমূহৰেই পৃষ্ঠপোষকতা কৰি উনুকিয়াই দিছিল যে- পৰম্পৰাগত নাস্তিকতাবাদ আৰু নব্য নাস্তিকতাবাদৰ মাজত কোনো তাৎপৰ্যপূৰ্ণ পাৰ্থক্য নাই।
২০০৭ চনৰ ৩০ ছেপ্টেম্বৰত চাৰিজন নাস্তিক যথাক্ৰমে ৰিচাৰ্ড ড'কিনছ, ছেম হেৰিছ, খ্ৰীষ্টোফাৰ হিচ্ছেনচ, ডেনিয়েল ডেনেট ৱাশ্বিংটন ডিচিত থকা হিচ্ছেনচৰ বাসগৃহত লগ হয়।
২০১০ চনত খ্ৰীষ্টোফাৰ হিচেনচ আৰু ডিনেছ দিছ'জাৰ মাজত " " সম্পন্ন হয়, য'ত সেই চাৰিগৰাকী ব্যক্তিক " -" বুলি কোৱা হয়।
এই বিশেষ পৰিভাষাটোক বুক অৱ ৰিভিলেছনৰ ফ'ৰ হৰ্ছমেন অৱ দ্য এপ'কেলিপছৰ ইংগিত হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
খ্ৰীষ্টান ধৰ্মত বিশ্বাসী আৰু ডাৰউইনৰ বিৱৰ্তনবাদৰ প্ৰাৰম্ভিক সমৰ্থনকাৰীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম, হাৰ্ভাৰ্ডৰ উদ্ভিদবিজ্ঞানী এছা গ্ৰেয়ে ১৮৬৮ চনত মন্তব্য আগবঢ়াইছিল যে— ইংলেণ্ডৰ অধিকাংশ ডাৰউইনবাদীয়েই "ইংৰাজ-বস্তুবাদী-যোগাত্মক চিন্তা" এটাৰে সমৃদ্ধ ডাৰউইনৰ আন এজন সমৰ্থনকাৰী থ'মাছ হাক্সলি আছিল প্ৰকাশ্য সংশয়বাদী, যাৰ বিষয়ে তেওঁৰ জীৱনীকাৰ জেনেট ব্ৰাউনে এইদৰে ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছে:
২০১০ চনত এটা বিশেষ স্তম্ভত লেখক টম ফ্লাইনে " ' " শীৰ্ষক প্ৰবন্ধত তেওঁ নব্য নাস্তিকতাবাদত বিশ্বাস নকৰে বুলি মত ৰাখে আৰু এইদৰে কয়— " " , - , , .
নাম আছিল— " ?" নাস্তিক আৰু বিৱৰ্তনবাদৰ জীৱবিজ্ঞানী ডেভিদ শ্লোৱান উইলছনে লিখে যে— " ." ২০১৭ চনত পিজে মায়াৰছে ৰাজহুৱাকৈ নব্য নাস্তিকতাবাদৰ আন্দোলনক অস্বীকাৰ কৰে।
কোম্পানী-শাসিত অন্যান্য অঞ্চলত (বেঙ্গল প্ৰেছিডেন্সি, বোম্বে প্ৰেছিডেন্সি আৰু মাদ্ৰাজ প্ৰেছিডেন্সি) ইয়াৰ প্ৰভাৱ পৰা নাছিল।
অযোধ্যাৰ দৰে কোনো কোনো অঞ্চলৰ বিদ্ৰোহীয়ে ইউৰোপীৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰি চূড়ান্ত দেশপ্ৰেমৰ নিদৰ্শন স্থাপন কৰিছিল।
ঝাঁঞ্চিৰ ৰাণী লক্ষ্মী বাঈ, তুলসীপুৰৰ ৰাণী ঈশ্বৰী কুমাৰী দেৱী আদি ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ ইতিহাসৰ কিংবদন্তীত পৰিনত হৈছিল।
অন্যান্য প্ৰধান নেতৃবৰ্গৰ ভিতৰত আছিল নানা চাহেব, তাঁতিয়া তোপী, কোঁৱৰ সিং ইত্যাদি সামন্ত ৰজা আৰু সৈনিক।
চিপাহী বিদ্ৰোহৰ পিছৰ ১৮৫৮ চনত ভাৰতত কোম্পানী-শাসনৰ অৱসান ঘটে, ব্ৰিটিছৰ সেনাবাহিনী, অৰ্থব্যৱস্থা আৰু ভাৰতীয় প্ৰশাসন পুনৰ্গঠন কৰিবলৈ বাধ্য হয়।
চিপাহী বিদ্ৰোহ হৈছে ১৮৫৭ চনৰ ১০ মে'ত মিৰাট চহৰত হোৱা ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ সেনাবাহিনীৰ চিপাহীসকলে কৰা এক বিদ্ৰোহ।
ক্ৰমশঃ এই বিদ্ৰোহ সমগ্ৰ উত্তৰ আৰু মধ্য ভাৰতত (বৰ্তমানৰ উত্তৰপ্ৰদেশ, বিহাৰ, উত্তৰ মধ্যপ্ৰদেশ আৰু দিল্লী অঞ্চল) বিয়পি পৰিছিল।
ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী প্ৰথমে কেৱল তেওঁলোকৰ বাণিজ্যকুঠি-সংলগ্ন অঞ্চলবোৰৰ প্ৰশাসন পৰিচালনা কৰিছিল।
১৭৬৪ চনত বক্সাৰৰ যুদ্ধত জয়লাভৰ পৰা পৰাজিত মোগল সম্ৰাট দ্বিতীয় ছাহ আলমে কোম্পানীকে বাংলা, বিহাৰ আৰু উড়িষ্যাৰ দেৱানী প্ৰদান কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল।
ইং-মহীশূৰ যুদ্ধ আৰু ইঙ্গ-মাৰাঠা যুদ্ধৰ পৰা নৰ্মদা নদীৰ দক্ষিণে দাক্ষিণাত্যৰ সুবিশাল অঞ্চল ইংৰাজসকলৰ অধীনলৈ আহে।
আয়েশাৰ মাতৃয়ে কোৱা মতে "২০১০ চনৰ জানুৱাৰীত আয়েশা পাল‌্মনাৰি ফাইব্ৰ'ছিছ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল।
এক জটিল ৰোগৰ লগত সহবাস কৰিও আয়েশাই কিদৰে জীৱনটো উপভোগ কৰিছে, কিদৰে নিজৰ প্ৰিয় কামবোৰ কৰি আছে-সেই বিষয়ে তেওঁ নিজৰ দৃষ্টিকোণ ব্যাখ্যা কৰে।
এবাৰ তুমি সেই মুহূৰ্তটো তোমাৰ মনত যাপন কৰা; আৰু দ্বিতীয়বাৰ তেতিয়া, যেতিয়া তুমি সেই মুহূৰ্তটো বাস্তৱিকতে যাপন কৰা।
যেতিয়া আয়েশাই চৌধ্য বছৰ বয়সত প্ৰেৰণাদায়ী বক্তা হ'বলৈ মাকৰ আগত সন্মতি প্ৰকাশ কৰিছিল, তেতিয়া মাতৃ অদিতি চৌধুৰী আশ্চৰ্যান্বিত হৈছিল।
বন্ধুমহলত আনদৃত হৈও, কম বয়সতে এক দুৰাৰোগ্য ব্যাধিত আক্ৰান্ত হৈও আয়েশাই আশাবাদ আৰু মনোবল হেৰুৱাই পেলোৱা নাছিল।
ছবি আৰু লিখা-মেলাৰ মাজত প্ৰশান্তি লাভ কৰা আয়েশাই অজস্ৰ মানুহৰ বাবে অনুপ্ৰেৰণাৰ উৎস হৈ পৰিছিল।
জীৱনৰ অন্তিম পাঁচটা মাহত শয্যাশায়ী হৈ থকা অৱস্থাত আয়েশাই নিজা চিন্তা আৰু অনুভৱৰে মাই লিটল এপিফেনিচ নামৰ কিতাপখন লিখি উলিয়ায়।
কিতাপখনত সন্নিৱিষ্ট জীৱন-সম্বন্ধীয় গভীৰ পৰ্যবেক্ষণে চিত্ৰনিৰ্মাতা ডেনি বয়ল,শেখৰ কাপুৰ, গীতিকাৰ স্বানন্দ কিৰকিৰেকে ধৰি পৃথিৱীৰ বিভিন্ন পাঠকৰ মন জয় কৰে।
নিজৰ সংকটপূৰ্ণ জটিল জীৱনত পোন্ধৰবছৰীয়া আয়েশাই কিদৰে সুখৰ সন্ধান কৰে আৰু কিদৰে অন্তহীন যন্ত্ৰণাৰ মাজতো হাঁহি থাকিবলৈ উৎসাহবোধ কৰে-সেই বিষয়ে বক্তৃতাটোত আয়েশাই আলোকপাত কৰে।
তেওঁ ইংক আৰু টেডৰ মঞ্চত একাধিক অনুপ্ৰেৰণাদায়ী বক্তৃতা প্ৰদান কৰি দৰ্শকৰ পৰা প্ৰশংসা আৰু সমাদৰ লাভ কৰিছিল।
উৎ‌সাহজনকভাৱে যিকোনো সীমাবদ্ধতাৰ ক্ষেত্ৰত যিয়ে, উৎ‌পাদন বিতৰণ আৰু মূল্যক ০তকৈ আঁতৰত এটি বন্ধ চাবচেটত আবদ্ধ কৰে, যেনে, যিকোনো যুক্তিসংগত নিৰন্তৰ ফলনৰ ক্ষেত্ৰত তেনে এক বৃহদায়নৰ অস্তিত্ব আছে।
ইয়াৰ কাৰণ হ'ল এয়া যে ন্যূনতম প্ৰান্তিক মূল্য আৰু সীমিত সম্পত্তিৰ বাবে অধিকতম উৎ পাদন সীমিত হয় আৰু টাইক'নফৰ উপপাদ্যই নিশ্চিতি প্ৰদান কৰে যে এই সঘন চেটসমূহৰ পূৰণফলো সঘন।
প্ৰথম উপপাদ্যটোক প্ৰায় এডাম স্মিথৰ "অদৃশ্য হাত"ৰ ধাৰণাৰ বিশ্লেষণাত্মক স্বীকৃতি বুলি উল্লেখ কৰা হয়।
এই উপপাদ্য আদৰ্শ অৱস্থাত বজাৰত দখল নিদিবলৈ তৰ্ক কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়: বজাৰক নিজেই কাম কৰিবলৈ দিলে ফলাফল পাৰেট' ইষ্টই হ'ব।
এটি বিতৰণ এটি জোৰা য'ত আৰু , যাতে এনে আব্যুহ য'ত সংখ্যক স্তম্ভ উপভোক্তা ক প্ৰদান কৰা হোৱা পণ্যৰ বাণ্ডল আৰু এনে এটি আব্যুহ যাৰ সংখ্যক শাৰী ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান ৰ উৎপাদন।
আমি কেৱল সাধ্য বিতৰণহে গণ্য কৰিম, য'ত কোনো গ্ৰাহকে বা ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানে তেওঁলোকৰ ওচৰত নথকা পণ্য উপভোগ বা বিক্ৰী নকৰে।
অৰ্থাৎ, প্ৰতিটো পণ্য আৰু প্ৰতিজন উপভোক্তাৰ বাবে প্ৰথমৰ নিধি আৰু শুদ্ধ চাহিদাৰ যোগফল ধনাত্মক।
ইয়াৰপৰা এনে ধাৰণা কৰিব পৰা যায় যে দখলৰ এক যুক্তিসংগত স্থান আছে নীতি-নিৰ্ধাৰণত- ই আমাক আতাইকেইটা দক্ষ ফলাফলৰ মাজৰপৰা এনে এক ফলাফল চয়ন কৰাত সহায় কৰিব পাৰে যাৰ কিছু ইচ্ছিত গুণাগুণ আছে।
পিচে ত্ৰুতি এয়া যে এনে কৰিবলৈ চৰকাৰে এক-ৰাশি পুনৰ্বিতৰণ কৰিব লাগিব আৰু চৰকাৰৰ নিখুঁত তথ্য থাকিব লাগিব প্ৰতিজন গ্ৰাহকৰ পছন্দ আৰু ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানৰ উত্‌পাদন সম্ভাৱনীয়তাৰ বিষয়ে।
উপপাদ্যটোৰ অনুষ্ঠানিক উদ্ধৃতি হ'ল এনে: যদি পছন্দসমূহ স্থানীয়ভাৱে অসন্তুষ্ট, আৰু যদি হস্তান্তৰৰ সৈতে এটি মূল্য সাম্যাৱস্থা, তেন্তে বিতৰণ পাৰেট' ইষ্ট।
এই ধাৰণাত কোনো সাম্যাৱস্থাৰ সম্বন্ধ কেৱল এটি বিনিময় অৰ্থব্যৱস্থাৰ সৈতে আছে অথবা ধৰি লোৱা হয় যে ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানসমূহ আবণ্টন আৰু উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত দক্ষ, যি নিখুঁতভাৱে প্ৰতিযোগিতামূলক গুণ আৰু উৎপাদন বজাৰৰ পৰা স্থাপিত হ'ব পাৰে।
আনুষ্ঠানিকভাৱে, দ্বিতীয় মৌলিক উপপাদ্যৰ মতে, যদি প্ৰত্যেক উত্‌পাদন চেট উত্তল আৰু প্ৰত্যেক পছন্দ সম্বন্ধ উত্তল আৰু স্থানীয়ভাৱে অসন্তুষ্ট, তেন্তে প্ৰত্যেক ইচ্ছিত পাৰেট' ইষ্ট বিতৰণেই হস্তান্তৰৰ সৈতে এটি মূল্য অৰ্ধ-সাম্যাৱস্থা।
উদাহৰণ স্বৰূপে, যদি তেন্তে এটি ত্ৰিমাত্ৰিক সদিশ স্থল আৰু সদিশ এ ১ একক বাটাৰ, ২ একক কুকি আৰু ৩ একক গাখীৰৰ বাণ্ডল বুজাই।
প্ৰত্যেক ৰ বাবে, যদি তেনে হ'লে (যদি ক তকৈ অধিক পছন্দ কৰা হয়, তেন্তে এই বাণ্ডলৰ মূল্য ৰ মূল্যতকৈ কম হ'ব নোৱাৰে)