polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
অসমৰ চাৰিখন ৰাজ সত্ৰ হ'ল: আউনীআটী সত্ৰ, দক্ষিণপাট সত্ৰ, গড়মূৰ সত্ৰ আৰু কুৰুৱাবাহী সত্ৰ।
লখিমপুৰ,অসম, মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰী গোপালদেৱ গুৰুজনাৰ নাতি শ্ৰীশ্ৰীপদ্মনাভদেৱে কালসংহতিৰ অন্তৰ্গত এই সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
বৰদোৱাৰ পিছতে শংকৰদেৱে আহোম ৰজাৰ ৰোষত পৰি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰলৈ আহি ধুৱাহাট বেলগুৰিত সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
কেৰিয়াৰৰ প্ৰথমছোৱাত তেওঁ তেওঁৰ বেগী আৰু ছীম বলিঙৰ বাবে, বিশেষকৈ নিখুঁত য়ৰ্কাৰসমূহৰ বাবে জনাজাত হৈ পৰিছিল।
বলিং উন্নত কৰিবলৈ তেওঁ ইংলেণ্ডলৈ যায় আৰু ২০০৬ চনত ৱৰ্চেষ্টাৰশ্বায়াৰ কাউণ্টী ক্ৰকেট দলৰ হৈ কিছুদিন খেলে।
বাওঁহতীয়া বেগী বলাৰ খান উইকেটৰ দুয়ো দিশে বল কৰিব পৰা ক্ষমতা আৰু পুৰণি বল ছুইং কৰিব পৰা ক্ষমতাৰ বাবে বিখ্যাত আছিল।
ভাৰত উপমহাদেশীয় ফ্লেট পিট্‌চত তেওঁ দেখুওৱা প্ৰদৰ্শন আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ ক্ৰিকেট বলৰ ওপৰত তেওঁৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ কাৰণে তেওঁ প্ৰশংসা লাভ কৰে।
২০১১ চনত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰপতিৰপৰা ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ ক্ৰীড়া সন্মান অৰ্জুন বঁটা লাভ কৰে।
তেওঁ আঘাতৰ বাবে বহুবাৰ ক্ৰিকেটৰপৰা আঁতৰি থাকিবলগীয়া হয় আৰু ই তেওঁৰ আন্তৰ্জাতিক কেৰিয়াৰত প্ৰভাৱ পেলায়।
ইয়ো এটা কাৰণ যাৰ বাবে তেওঁ আৰু এন্দ্ৰিউ লেইপাছৰ সৈতে মিলি প্ৰ'স্প'ৰ্ট ফিটনেছ এণ্ড ছাৰ্ভিচেজ নামৰ এক বিশেষ ফিটনেছ প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰে।
ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ কাউণ্টী ক্ৰিকেটত ছাৰে' আৰু ৱৰ্চেষ্টাৰ্শ্বায়াৰ দলৰ হৈ, ভাৰতীয় ঘৰুৱা ক্ৰিকেটত বৰোদা আৰু মুম্বাইৰ হৈ আৰু ইণ্ডিয়ান প্ৰীমিয়াৰ লীগত ৰয়েল চেলেঞ্জাৰ্ছ বাংগালোৰ, মুম্বাই ইণ্ডিয়ান্‌ছ আৰু দিল্লী ডেয়াৰডেভিল্‌ছৰ হৈ খেলিছে।
১৯৭৮ চনৰ ৭ আক্টোবৰ তাৰিখে মহাৰাষ্ট্ৰৰ শ্ৰীৰামপুৰত এক মাৰাঠী মুছলিম পৰিয়ালত জাহীৰৰ জন্ম হৈছিল।
বীজাণুবোৰ অতি খৰকৈ বিকশিত হয় আৰু পৰিৱেশৰ লগত সহৱস্থান কৰিবলৈ শিকে, আৰু সেইদৰে প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰৰ দ্বাৰা চিনাক্তকৰণ আৰু প্ৰশমিত হোৱাৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰে; সেইদৰে, প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰইও এইবোৰ চিনাক্ত কৰি প্ৰশমিত কৰিবলৈ বিবিধ প্ৰতিৰক্ষা প্ৰক্ৰিয়াৰ বিকাশ সাধন কৰে।
আনকি সৰল এককোষী জীৱ, যেনে বেক্টেৰিয়াইও উৎসেচকৰ ৰূপত বেক্টেৰিয়া জনিত সংক্ৰমণ ৰোধৰ বাবে উৎসেচকৰ ৰূপত এক প্ৰকাৰৰ ৰুডিমেণ্টেৰি প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
অন্যান্য বুনিয়াদী প্ৰতিৰোধ প্ৰক্ৰিয়া প্ৰাচীন সংকোষকেন্দ্ৰী জীৱৰ দেহতেই উদ্ভৱ হৈছিল আৰু এতিয়াও সিহঁতৰ উত্তৰসূৰী, যেনে উদ্ভিদ আৰু মেৰুদণ্ডী প্ৰাণীৰ দেহত বিদ্যমান।
এই প্ৰক্ৰিয়াসমূহ হৈছে ফেগ’ছাইট’ছিছ, ডিফেন্সিন নামৰ এণ্টিমাইক্ৰ’বিয়েল পেপ্টাইডছ, আৰু কম্পিমেণ্ট তন্ত্ৰ।
প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰ হৈছে কোনো এটা জীৱৰ দেহত থকা, বহুতো জীৱবৈজ্ঞানিক গঠন আৰু জীৱবৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰে গঠিত এক প্ৰকাৰৰ প্ৰতিৰোধ প্ৰণালী যি জীৱটোক ৰোগ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা গঢ়ি তোলাত সহায় কৰে।
প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰই মূলতঃ বিভিন্ন ধৰণৰ পদাৰ্থ, ৰোগ সৃষ্টিকাৰী পদাৰ্থ, ভাইৰাছৰ পৰা পৰজীৱি কৃমিলৈকে চিনাক্ত কৰিব পাৰে আৰু জীৱৰ নিজৰ দেহ কোষৰ পৰা পৃথক কৰিব পাৰে।
বহুতো প্ৰজাতিৰ, প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰক কেইবাটাও উপ-তন্ত্ৰত শ্ৰেণীবিভাজন কৰিব পাৰি, যেনে ইননেট ইমিউন ছিষ্টেম বনাম এডাপ্তিভ ইমিউন ছিষ্টেম, বা হিউমৰেল ইমিউনিটি বনাম চেল-মেডিয়েটেড ইমিউনিটি।
মানুহৰ ক্ষেত্ৰত, ৰক্ত–মস্তিষ্ক প্ৰতিৰোধ, ৰক্ত–চেৰেব্ৰ’স্পাইনেল প্ৰতিৰোধ, আৰু একে ধৰণৰ তৰল-মস্তিষ্ক প্ৰতিৰোধে পেৰিফেৰেল প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰৰ পৰা স্নায়ুপ্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰক পৃথক কৰে, যি মস্তিষ্কক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে।
প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰৰ বিসংগতিৰ ফলত স্বয়ং প্ৰতিৰোধজনিত ৰোগ, জ্বলন ৰোগ আৰু কৰ্কট ৰোগৰ সৃষ্টি হয়।
সাধাৰণ অৱস্থাতকৈ কম সক্ৰিয় প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰই প্ৰতিৰোধৰ অভাৱ সৃষ্টি কৰে, ফলত বহুতো ৰোগৰ সৃষ্টি হয়।
মানুহৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰৰ অভাৱত, বংশগত ৰোগ, যেনে 'ছেভাৰেল কম্বাইন ইমিউনুডেফিছিয়েন্সি' অথবা /ৰ দৰে অৰ্জিত ৰোগৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে।
সেইদৰে অতি সক্ৰিয় প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰৰ ফলত 'স্বয়ং প্ৰতিৰোধতা'ৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে, যি নিজৰ দেহ কোষকেই বীজাণু জ্ঞান কৰি নাশ কৰে।
সাধাৰণতে হোৱা এনে কেইটামান স্বয়ং প্ৰতিৰোধজনিত ৰোগ হৈছে, 'হেছিম’ট’ছ থাইৰ’ডাইছিছ', 'ৰিউমাটইড আৰ্থৰাইটিছ', 'ডায়েবেটিছ মেলিটাছ টাইপ 1' আৰু 'ছিষ্টেমিক লিউপাছ এৰিথেমাট’ছাছ'।
নিম্নআয় আৰু উন্নয়নশীল দেশ সমূহত মহিলা সকলৰ ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ত প্ৰয়োজনীয় স্বচ্ছতা আহিলা সমূহৰ চয়ন মূল্য, উপলব্ধতা আৰু সামাজিক আচৰণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।
ছোৱালী সমূহক ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ত লবলগীয়া সাৱধানতা সমূহৰ বিষয়ে মুকলিকৈ আলোচনা কৰিব পৰা এক সংস্কাৰ অনা আৰু এইবিষয়ে শিক্ষা দিয়া অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।
গৱেষণাৰ পৰা পোৱা গৈছে যে বিশ্বৰ বহুতো দেশত ছোৱালীৰ ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ত উপযুক্ত স্বচ্ছতা ব্যৱস্থাপনা উৎপাদন নথকাৰ বাবে তেওঁলোকক ঘৰৰ ভিতৰতে থাকিবলৈ দিয়া হয়।
২০১২ চনত কেইবাটাও জনস্বাস্থ্যৰ লগত জড়িত গুৰুত্বপূৰ্ণ গোটে ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ত লবলগীয়া সাৱধানতাৰ প্ৰতি সজাগতা সৃষ্টি কৰিবলৈ বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ মানুহৰ ধ্যান আকৰ্ষণ কৰিবলৈ চেষ্টা চলাইছিল।
ইয়াৰ লগত তৃণমূল পৰ্যায়ৰ সন্থাৰ লগতে সামাজিক উদ্যমী আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সহযোগী সংগঠন সমূহ অন্যতম।
সেইসময়তে তেওঁলোকে ঋতুস্ৰাৱ স্বাস্থ্যৰ ওপৰত গোলকীয় সজাগতাৰ বাবে দিৱস উদযাপন কৰিবলৈ মনস্থ কৰে।
ঋতুস্ৰাৱ স্বাস্থ্য দিৱস বা ঋতুচক্ৰ স্বচ্ছতা দিৱস বিশ্বত ঋতুচক্ৰৰ সময়ত লবলগীয়া সাৱধানতা আৰু স্বাস্থ্যজনিত বিধান সমূহ মানি চলাৰ লগতে মাহেকীয়াৰ সময়ত স্বচ্ছতাৰ গুৰুত্বৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টি কৰিবলৈ পালন কৰা দিৱস।
২০১৪ চনত জাৰ্মানীৰ এক বেচৰকাৰী সংস্থা ৱাশ্ব ইউনাইটেডে পোন প্ৰথমে বিশ্বৰ মহিলা সকলৰ হিতৰ বাবে এই দিৱসৰ পাতনি মেলিছিল।
ইয়াৰ লগতে বিভিন্ন সংগঠনে গোলকীয়, ৰাষ্ট্ৰীয় তথা স্থানীয় প্ৰেক্ষাপটত ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ৰ স্বচ্ছতা ব্যৱস্থাপনাৰ বিষয়ে বিভিন্ন নীতি আৰু প্ৰকল্প সমূহ গ্ৰহণ কৰে।
এইদিনা পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইত শোভাযাত্ৰা, প্ৰদৰ্শনী, চলচ্চিত্ৰ প্ৰদৰ্শন, কৰ্মশালা আৰু বক্তৃতা অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল।
চীনা ভাষা আৰু কোৰীয় ভাষাৰ মাজত থকা প্ৰভেদৰ বাবে চীনা লিপিৰে কোৰীয় ভাষা লিখাটো জঁটিল আছিল, বিশেষকৈ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়তে শিক্ষাৰ্থীক বৃহৎ সংখ্যক চীনা লিপিৰ চিহ্ন শিকিব লগা হৈছিল।
এই সমস্যাৰ ওৰ পেলাবলৈ আৰু সাধাৰণ জনতাৰ মাজত শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ কৰিবলৈ চেজোং নামৰ ৰজাজনে তেওঁৰ ৰাজত্ব কালত এক নতুন লিপিৰ প্ৰচলন কৰে।
সাধাৰণতে ভিন্ন উপভাষাৰ ভাষিকসকলে ইজনে সিজনৰ কথা বুজিব পাৰে যদিও জেজু দ্বীপৰ লোকসকলৰ মাজত প্ৰচলিত উপভাষাটো আন উপভাষাবোৰৰ পৰা যথেষ্ট পৃথক।
ছিউল আৰু ইয়াৰ দাঁতিকাষৰীয়া অঞ্চলত প্ৰচলিত উপভাষাটোক দুয়োখন কোৰিয়া দেশে ভাষাটোৰ মান্য ৰূপ হিচাপে স্বীকৃতি দিছে।
পৰম্পৰাগতভাৱে কোৰীয় ভাষাক থিয়কৈ ওপৰৰ পৰা তললৈ সোঁফালৰ পৰা বাওঁফাললৈ লিখা হৈছিল, কিন্তু বৰ্তমানে সাধাৰণতে ইয়াক পথালিকৈ বাওঁফালৰ পৰা সোঁফাললৈ ওপৰৰ পৰা তললৈ লিখা হয়।
১৬০৪ - হাতীপটিৰ ভিতৰত পৰ্যবেক্ষণ কৰা আটাইতকৈ শেহতীয়া চুপাৰনোভা 'কেপলাৰৰ চুপাৰনোভা' দেখা পোৱা গৈছিল।
১৯৪১ - আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ফ্ৰেংকলিন ডি ৰুজভেল্টে এক পাৰমাণৱিক কাৰ্যসূচীৰ অনুমোদন জনাই যিটো পিছত মেনহাটান প্ৰকল্পত পৰিণত হৈ পৰে।
১৯৪৬ - ভাৰত চৰকাৰে বিদেশত ভাৰতৰ কূটনৈতিক, কনচুলাৰ আৰু বাণিজ্যিক প্ৰতিনিধিত্বৰ বাবে ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱা স্থাপন কৰে।
১৯৪৯ - ভাৰতৰ প্ৰথম ভাৰতীয় গভৰ্ণৰ জেনেৰেল চি ৰাজাগোপালাচাৰীয়ে আধুনিক ক্ষেত্ৰীয় সেনা উদ্বোধন কৰে।
১৯৬৭ - বন্দী হোৱাৰ এদিন পিছত বলিভিয়াত বিপ্লৱ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা বাবে আৰ্নেষ্টো "চে" গুৱেভাৰাক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়।
১৯৪৩ - পিটাৰ জিমান, এজন ডাচ্চ পদাৰ্থবিজ্ঞানী যিয়ে জিমান প্ৰভাৱৰ আৱিষ্কাৰৰ বাবে হেন্দ্ৰিক লৰেণ্টজৰ সৈতে ১৯০২ চনৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নবেল বঁটা পাইছিল।
১৯৬৭ - চে গুৱেভাৰা, এজন আৰ্জেণ্টিনাৰ মাৰ্ক্সবাদী বিপ্লৱী, চিকিৎসক, লেখক, গেৰিলা নেতা, কূটনীতিবিদ আৰু সামৰিক তাত্ত্বিক।
শিৱসাগৰ জিলা হাইস্কুল শিক্ষক কৰ্মচাৰীৰ ৩৬ তম দ্বি-বাৰ্ষিক নেমুগুৰি অধিবেশনৰ অভ্যৰ্থনা সমিতিৰ সভাপতি।
হেম বুঢ়াগোহাঞি একাধাৰে সংস্কৃতিবিদ, সাহিত্যিক, বুৰঞ্জীবিদ, সম্পাদক, ঔপন্যাসিক, শিশু সাহিত্যিক আৰু সাংবাদিক।
খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম শতাব্দীৰ গুজৰাটী কবি ভট্টিয়ে লিখা সংস্কৃত কাব্য 'ভট্টিকাব্য'-ত ৰামায়ণৰ কাহিনীৰ পুনৰ্কথনৰ লগতে পাণিনিৰ ব্যাকৰণ গ্ৰন্থ 'অষ্টাধ্যায়ী' আৰু প্ৰাকৃত ভাষাশৈলী সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিছে।
এইবোৰৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য দ্বাদশ শতাব্দীৰ তামিল কবি কম্বৰে লিখা 'ৰামাৱতাৰম্', পঞ্চদশ শতাব্দীৰ বঙালী কবি কৃত্তিবাস ওঝাই লিখা 'শ্ৰীৰাম পাঁচালি', অসমীয়া কবি মাধৱ কন্দলীৰ 'সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ' আৰু ষোড়শ শতাব্দীৰ হিন্দী কবি তুলসীদাসে লিখা 'ৰামচৰিতমানস'।
আধুনিক ৰামায়ণ গ্ৰন্থবোৰৰ মাজত উল্লেখযোগ্য কুভেম্পুৰ কন্নড় ৰামায়ণ 'শ্ৰীৰামদৰ্শনম্', বিশ্বনাথ সত্যনাৰায়ণৰ তেলুগু ৰামায়ণ 'ৰামায়ণ কল্পবৃক্ষম্'।
সপ্তম অৱতাৰ ৰাম আৰু অষ্টম অৱতাৰ কৃষ্ণ হ'ল বিষ্ণুৰ অৱতাৰবোৰৰ ভিতৰত সকলোতকৈ বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ।
হিন্দু ধৰ্মৰ ৰাম উপাসনা-কেন্দ্ৰিক সম্প্ৰদায়বোৰত ৰামক বিষ্ণুৰ অৱতাৰ নামানি সৰ্বোচ্চ ঈশ্বৰ হিচাপে মান্য কৰাৰ প্ৰৱণতা দেখা যায়।
ৰামে সূৰ্যবংশত (ইক্ষ্বাকু বংশ বা পৰৱৰ্তীকালত উক্ত বংশৰ ৰজা ৰঘুৰ নামানুসাৰে ৰঘুবংশ নামে পৰিচিত) জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
ৰামৰ এটি বিশেষ মূৰ্তিত তেওঁৰ ওচৰত তেওঁৰ ভাতৃ লক্ষ্মণ, স্ত্ৰী সীতা আৰু ভক্ত হনুমানক দেখা যায়।
তেওঁৰ স্ত্ৰী সীতা আৰু ভাতৃ লক্ষ্মণেও তেওঁৰ বিচ্ছেদ সহ্য কৰিব নোৱাৰিব বুলিয়েই তেওঁৰ লগত যায়।
তেওঁৰ ৰাজ্যত প্ৰজাসকলে সুখ, শান্তিত বাস কৰিছিল আৰু ৰাজ্যৰ সমৃদ্ধি আৰু ন্যায়বিচাৰ অব্যাহত আছিল।
এই সকলো পাঠান্তৰত স্থানীয় ইতিহাস, লোক-কথা, ধৰ্মীয় মূল্যবোধ আৰু স্থানীয় ভাষাবোৰৰ স্বতন্ত্ৰ বৈশিষ্ট্যবিলাক ফুটি উঠিছে।
ইণ্ডোনেছিয়াৰ জাভা দ্বীপৰ 'কাকাউইন ৰামায়ণ', বালি দ্বীপৰ 'ৰামকবচ', মালয়েছিয়াৰ 'হিকায়ত সেৰি ৰাম', ফিলিপাইনৰ 'মাৰাদিয়া লাৱানা' আৰু থাইলেণ্ডৰ 'ৰামকিয়েন' এই জাতীয় গ্ৰন্থবোৰৰ মাজত উল্লেখযোগ্য।
ৰামায়ণৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য হ'ল ৰামৰ সীতা-অনুসন্ধান আৰু যুদ্ধজয়ৰ ক্ষেত্ৰত ৰামৰ প্ৰতি সীতাৰ চৰম প্ৰেম আৰু সতীত্বৰ প্ৰতি গুৰুত্ব আৰোপ।
আনহাতে, ৰামৰ তিনি অনুজ ভাতৃ লক্ষ্মণ, শত্ৰুঘ্ন আৰু ভৰতো পবিত্ৰতা, ভ্ৰাতৃপ্ৰেম আৰু শক্তিৰ আদৰ্শ।
হিন্দু ধৰ্মৰ বৈষ্ণৱ সম্প্ৰদায় আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্মগ্ৰন্থবোৰত যিসকল জনপ্ৰিয় দেৱতাৰ কথা পোৱা যায়, তাৰ অন্যতম হ'ল ৰাম।
হিন্দুসকলে ৰামক "মৰ্যাদা পুৰুষোত্তম" (অৰ্থাৎ "শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ" বা "আত্মনিয়ন্ত্ৰণৰ অধিপতি" বা "গুণাধীশ") বুলি কয়।
আদি শংকৰৰ টোকা অনুসৰি "ৰাম" শব্দৰ দুটা অৰ্থ আছে: যোগীসকলে যাৰ লগত ৰমণ কৰি আনন্দ পায়, সেই পৰব্ৰহ্ম বা সেই বিষ্ণু যি দশৰথৰ পুত্ৰৰূপে অৱতাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।
ৰামৰ অন্যান্য নামবোৰ হ'ল 'ৰামবিজয়' , 'ফ্ৰেয়াহ ৰাম' , 'ফ্ৰা ৰাম' , 'মেগাত সেৰি ৰাম' , 'ৰাকা বানতুগান' আৰু 'ৰামাৰ' ।
কোনো কোনো ঠাইত সমকামী যৌনাচৰণৰ চৰ্চা গুপ্ত বিনোদন হিচাপে, আকৌ কোনো কোনো ঠাইত সংস্কৃতিৰ অংশ হিচাপে সমকামিতা উদযাপন কৰা হয়।
প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ পাইদেৰাস্ত্ৰিয়া, বা এৰাস্তেছ আৰু এৰূমেনোচৰ সম্পৰ্ক সমূহ ইয়াৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য।
হোমাৰত বৰ্ণিত আকিলিছ আৰু পেট্ৰ'ক্লুছৰ সম্পৰ্ক, প্লেটোৰ দাৰ্শনিক গ্ৰন্থ চিম্পোজিয়ামত ফায়াডেৰাছ, পছানিয়াছ, এগাথন, এৰিষ্ট'ফেনেছ, এৰিস্কিমাচুচৰ নানা বক্তব্য আৰু ছক্ৰেটিছৰ লগত আলকিবিয়াডচৰ প্লেটোনিক সম্পৰ্কত বহু বিশেষজ্ঞই সমকামিতাৰ দৃষ্টান্ত হিচাপে প্ৰদৰ্শন কৰে।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ছয় শতিকাত গ্ৰীচৰ লেছব' দ্বীপৰ উল্লেখযোগ্য বাসিন্দা ছাঁপোয়ে নাৰীৰ সৌন্দৰ্যক লৈ কাব্য ৰচনা কৰিছিল।
বহু ৰোমান সম্ৰাট - যেনে জুলিয়াছ চিজাৰ, হাদ্ৰিয়ন, কম'ডাছ, এলাগাবালাছ, ফিলিপ দা এৰাবিয়ান সহ অনেক সম্ৰাটৰ সমকামৰ প্ৰতি আসক্তি আছিল বুলি ইতিহাসত উল্লিখিত আছে।
ৰেনেচাৰ সময়ত বহু খ্যাতনামা ইউৰোপীয় শিল্পী যেনে, দোনাতেল্লো, বত্তিচেল্লী, লিঅ'নাৰ্ড' দা ভিন্সি আৰু মাইকেলেঞ্জেল'ৰ সমকাম প্ৰৱণতাৰ উল্লেখ আছে।
তদুপৰি অষ্টবক্ৰ, শিখণ্ডী আৰু বৃহন্নলাৰ উদাহৰণ সমূহ সমকামিতা আৰু ৰূপান্তৰকামিতাৰ দৃষ্টান্ত হিচাপে প্ৰাচীন ভাৰতীয় সাহিত্যত পোৱা যায়।
ইয়াৰ বাহিৰেও আব্ৰাহামীয় ধৰ্মৰ প্ৰথাগত ইতিহাসত লূত নবীৰ সম্প্ৰদায় ছডোম আৰু গোমোৰাহ নামৰ জাতিৰ নেতিবাচক যৌনাচাৰ হিচাপে ইংগিত কৰি সমকামিতাৰ কথা বিচাৰি পোৱা যায়, যত সমকামিতা আৰু অজাচাৰ ত্যাগ নকৰাৰ অপৰাধত ঐশ্বৰিক বিপৰ্যয় কৰ্তৃক তেওঁলোকক ধ্বংস কৰাৰ ঘটনা বৰ্ণিত আছে।
কিন্তু তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে, জিনগত, হৰমনগত আৰু পৰিৱেশগত কাৰকসমূহৰ এক জটিল আন্তঃক্ৰিয়াৰ ফলত এই অৱস্থা সৃষ্টি হয়।
ইয়াৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য কিছুমান হল জিন, মাতৃগৰ্ভৰ পৰিৱেশ আৰু এই দুই প্ৰভাৱৰ মেলবন্ধন অথবা এই গোটেই সমূহৰ লগত সামাজিক প্ৰভাৱৰ মেলবন্ধন।
যৌন অভিমুখীতা নিৰ্ধাৰণত সন্তানপালন বা শৈশৱৰ অভিজ্ঞতাৰ কোনো ভূমিকা আছে নে নাই এতিয়ালৈকে প্ৰমাণ হোৱা নাই।
কোনো কোনোৱে সমকামী যৌন আচৰণক অপ্ৰাকৃতিক বুলিলেও বৈজ্ঞানিক গৱেষণাত দেখা গৈছে যে, সমকামিতা মানৱ যৌনতাৰ এটি সাধাৰণ আৰু প্ৰাকৃতিক প্ৰকৰণ আৰু অন্য কোনো প্ৰভাৱৰ অস্তিত্বক এৰি ই কোনো নেতিবাচক মনস্তাত্ত্বিক প্ৰতিক্ৰিয়া সৃষ্টি নকৰে।
প্ৰথমটো হ'ল নিজক জনা অৱস্থা য'ত মানুহজনে একে লিংগৰ সম্পৰ্কত আহিবলৈ দৃঢ় হয় ; দ্বিতীয় অৱস্থাত মানুহজনে নিজৰ পৰিয়াল, বন্ধু বা সহকৰ্মী আদিৰ আগত নিজকে গে' বা লেছবিয়ান বুলি প্ৰকাশ কৰে; তৃতীয় অৱস্থাত একে লিংগৰ ব্যক্তি এজনৰ সৈতে সামাজিক ভাবে সম্পৰ্কত আহি ব্যক্তিজনৰ সৈতে একেলগে বাস কৰে।
গে' স্বীকাৰাত্মক মনোচিকিৎসাদ্বাৰা নিজৰ বিশ্বাসযোগ্যতা আৰু নিজক গ্ৰহণ কৰিবলৈ শিকোৱা হয় যাতে ব্যক্তিজনে নিজৰ যৌন আৰু প্ৰেম অভিমুখীতাক সলনি কৰিবলৈ নিবিচাৰে বা একে লিংগৰ প্ৰতি থকা প্ৰেম আৰু আকৰ্ষণক শেষ কৰিবলৈ বা দবাই ৰাখিবলৈ চেষ্টা নকৰে।
বৰ্তমান বৃহৎ সংখ্যক চিকিৎসা বিজ্ঞান আৰু মনোবিজ্ঞানৰ গৱেষণাই প্ৰমাণ কৰি দেখুৱাইছে যে গে' বা লেছবিয়ান হোৱাটো মানসিকভাৱে আৰু সামাজিকভাৱে সাধাৰণ।
মানুহৰ উপৰি ৫,০০০ ভিন্ন জীৱৰ মাজতো সমকামিতা দেখা গৈছে যি স্তন্যপায়ী, চৰাই আৰু ফিটাপেলুৰ দৰে ভিন্ন জীৱৰ মাজত অন্তৰ্গত।
মূল আন্তৰ্জাতিক স্বাস্থ্য সংগঠনসমূহ আৰু মনোবিজ্ঞান সংস্থাসমূহে সমকামিতাক সম্পূৰ্ণ সাধাৰণ আৰু প্ৰাকৃতিক বুলি ঘোষণা কৰিছে।
লগতে কোনো ব্যক্তিক নিজৰ সমকামিতাক সলনি কৰিবলৈ প্ৰয়াস নকৰিবলৈ কৈছে কাৰণ ই সম্ভৱ নহয় লগতে ব্যক্তিজনৰ মানসিক অৱস্থাত ক্ষতি হব পাৰে।
বিংশ শতিকালৈ চিকিৎসা মনোবিজ্ঞান, আচৰণ বিজ্ঞান আৰু সামাজিক বিজ্ঞানৰ বহু অভিজ্ঞ বিশেষজ্ঞ সমকামিতাক মানসিক অসুস্থতা হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।
১৯৭০ চনৰ পিছৰ পৰা বিশ্বজুৰী বহু স্বাস্থ্য আৰু মানসিক স্বাস্থ্য বিশেষজ্ঞ আৰু আচৰণগত-সমাজবিজ্ঞান বিশেষজ্ঞ সকলে সমকামিতাক মানৱ অভিমুখীতাৰ এটি স্বাভাৱিক আৰু সুস্থ প্ৰকাৰ হিচাপে দেখুৱাই যদিও কিছু বিশেষজ্ঞই ইয়াক অসুস্থতা হিচাপে বহাল ৰাখে।
বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ ফলস্বৰূপে আমেৰিকা মনোৰোগ সংস্থাই ১৯৭৩ চনত "মানসিক ৰোগৰ নিৰ্ণায়ক আৰু পৰিসাংখ্যিক হাতপুথি"ৰ তৃতীয় সংস্কৰণৰ পৰা সমকামিতাক আঁতৰাই দিয়ে।
১৯৭৩ চনত, সমকামী অধিকাৰ সংগঠন সমূহৰ ব্যাপক হেঁচাৰ ফলশ্ৰুতিত আমেৰিকান মনোচিকিৎসক সমিতিৰ প্ৰতিনিধি কাউন্সিল ১৯৯৫ চনত আৰু ইয়াৰ পিছত অন্যান্য সংস্থা সমূহে এই নতুন সংজ্ঞা অনুসৰণ আৰম্ভ কৰে।
অধিকাংশ সমাজ আৰু চৰকাৰ ব্যৱস্থাত সমকামী আচৰণক দণ্ডণীয় অপৰাধ হিচাপে গণ্য কৰা হয় সহ দক্ষিণ এছিয়াৰ ৭তা দেশৰ সংবিধানত ৩৭৭ ধাৰা আৰু ১৯তা দেশত সমপৰ্যায়ৰ ধাৰা বা সম্পূৰক ধাৰা মতে সমকামিতা আৰু পশুকামিতা প্ৰকৃতিবিৰোধী যৌনাচাৰ হিচাপে শাস্তিযোগ্য আৰু দণ্ডনীয় ফৌজদাৰী অপৰাধ।
২০০৮ চনত প্ৰকাশিত এখন গৱেষণাপত্ৰত বিবৃতি এইদৰে বিবৃত্তি দিয়া হয়: "মানুহৰ যৌন অভিমুখীতা নিৰ্ধাৰণত যে জিনৰ প্ৰভাৱ আছে সেই সম্পৰ্কে যথেষ্ট প্ৰমাণ পোৱা গৈছে।
প্ৰজননগত সাফল্যৰ হাৰ কমাই দিয়াৰ সত্ত্বেও সমকামিতা কিদৰে জনসংখ্যাৰ অপেক্ষাকৃত বেদি অংশত ইয়াক দেখা যায় তাৰ কাৰণ জ্ঞাত নহয়।
" তেওঁলোকে অনুমান কৰে যে "সমকামিতাৰ জিন সমকামী সকলৰ প্ৰজননগত সাফল্যৰ হাৰ কমাই দিয়াৰ সত্ত্বেও সমস্ত বিপৰীতকামীয়ে সেই জিনসমূহ বহন কৰিবই তেওঁলোকক নিশ্চয়ই কিছু সুবিধা কৰি দিয়ে।
" এই গৱেষণাৰ ফলাফলৰ পৰা ইঙ্গিত পোৱা যায় যে "সমকামিতাৰ বাবে দায়ী জিনসমূহ সম্ভৱত বিপৰীতকামী সকলৰ কোনো প্ৰজননগত সুবিধা দিয়ে, যাৰ ফলত জনসংখ্যাত সমকামী সকলৰ বিৱৰ্তন আৰু ধাৰাবাহিকতা সম্ভৱ হৈছে।
" ২০০৯ চনৰ এক গৱেষণাত দেখা যায় যে মাতৃৰ পৰা সমকামী ব্যক্তিৰ লগত সম্পৰ্কিত মহিলাৰ যৌন ফলপ্ৰসূতা বেছি হয়।
আধুনিক পাশ্চাত্য জগতত বিভিন্ন গৱেষণাৰ ফলত অনুমিত হয় যে সমকামী বা সমলৈঙ্গিক প্ৰণয় আৰু ৰতিক্ৰীয়াৰ অভিজ্ঞতাসম্পন্ন ব্যক্তি মুঠ জনসংখ্যাৰ ২% ৰ পৰা ১৩% পৰ্যন্ত।
২০০৬ চনৰ এক গৱেষণাত দেখা যায়, জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ২০% সমকামীয়ে নিজৰ নাম প্ৰকাশ নকৰি নিজৰ মাজতেই সমকামী অনুভূতিৰ কথা স্বীকাৰ কৰিছে; যদিও গৱেষণাকাৰী সকলৰ আগত অতি কম সংখ্যক লোকে নিজক সমকামীৰূপে চিহ্নিত কৰিছে।
২০০৮ চনৰ সমীক্ষা অনুযায়ী, ব্ৰিটিছ জনগণৰ ১৩% লোকৰ জীৱনৰ কোনো কোনো সময়ত সমলিঙ্গীয় যৌন অভিজ্ঞতা আছে আৰু ইয়াৰে ভিতৰত ৬% নিজকে সমকামী বা উভকামী হিচাপে পৰিচয় দিছে।
সেইদৰে ২০১০ চনৰ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ অফিছ ফৰ নেশ্বন্স ষ্টেটিষ্টিকে কৰা এক সমীক্ষাত ৯৫% ব্ৰিটিছ ব্যক্তিয়ে নিজক বিপৰীতকামী হিচাপে পৰিচয় দিয়ে, ১.৫% য়ে "মই নাজানো", "আন কিবা" বা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়া নাই।
আমেৰিকান মনোবিদ্যা সমিতিৰ মতে "ব্যক্তিবিশেষৰ যৌন অভিমুখীতাৰ অনেক সম্ভাৱ্য কাৰণ থাকিব পাৰে, যি ক্ষণ সমূহ ভিন্ন ভিন্ন ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত ভিন্ন ভিন্ন হব পাৰে।
পুৰুষৰ মাজত জিনগত বা জন্ম-পূৰ্বৱৰ্তী অন্যান্য প্ৰভাৱকৰ দ্বাৰা কেনেকৈ যৌন অভিমুখীতা নিৰ্ধাৰিত হয়, এই সংক্ৰান্ত গৱেষণা সমকামিতাৰ ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক বিতৰ্কত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে, আৰু চিকিৎসা-জিনতত্ত্ব সম্বন্ধেও নতুনকৈ ভাবিবলৈ বাধ্য কৰায়।
প্ৰাণীজগতত সমকামী যৌনাচৰণ সম্পৰ্কিত বেইলি আৰু মাৰ্লিন জুকৰ এক পুনৰীক্ষণত সমকামিতাৰ প্ৰজনন-হ্ৰাসৰ তত্ত্বক প্ৰত্যবাহ্বান জনায়।
বেইলি আৰু জুক আৰু কয় যে ভৱিষ্যতে গৱেষক সকলে কেৱল সমকামিতাৰ উৎস অনুসন্ধান নকৰি তাৰ বিৱৰ্তনীয় পৰিণতি সম্বন্ধে আৰু গৱেষণা কৰা উচিত।
আমেৰিকান মনোবিদ্যা সমিতি, আমেৰিকান মনোচিকিৎসক সমিতি আৰু জাতীয় সমাজ সেৱক সমিতি ২০০৬ য়ে এক যৌথ বিবৃতিত জানায যে়:
অনুকূলচন্দ্ৰ চক্ৰৱৰ্তী বা শ্ৰীশ্ৰীঠাকুৰ অনুকূলচন্দ্ৰ ভাৰতৰ এগৰাকী ধৰ্ম সংস্কাৰক।
কলিকতা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ চিকিৎসা সেৱাৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে।
তেওঁ নিজৰ প্ৰতিষ্ঠিত চিকিৎসা সেৱাৰ অনুষ্ঠানটি বন্ধুৰ হাতত গতাই দি নিজে সৎসঙ্গ হিমায়তপুৰ স্থাপন কৰে।
ভাৰত বিভক্ত হোৱাৰ পূৰ্বে ১৯৪৬ চনৰ ২ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে তেওঁ জনমভূমি হিমায়তপুৰৰ পৰা ঝাৰখণ্ডলৈ যায়।
মূলতঃ স্বাবলম্বন তথা পৰনিৰ্ভৰশীলতা ত্যাগৰ দীক্ষাই অনুকূলচন্দ্ৰৰ সৎসঙ্গ আশ্ৰমৰ আদৰ্শ।
তেওঁৰ ভক্তসকলৰ সহযোগিতাত তপোবন বিদ্যালয়, দাতব্য চিকিৎসা কেন্দ্ৰ, ইঞ্জিনিয়াৰিং ৱৰ্কচপ, মূদ্ৰণ প্ৰতিষ্ঠান ইত্যাদি স্থাপন কৰে।
তেওঁ ধৰ্ম, অৰ্থ,কৰ্ম, পৰমাৰ্থ, অধ্যাত্ন, ৰাজনীতি, সমাজনীতি, অৰ্থনীতি, বিজ্ঞান, শিক্ষা, বিবাহ, কৃষি, শিল্পকলা, বাণিজ্য, বৃত্তি, সত্তা, ব্যষ্টি, সমষ্টি, অতীত ও বৰ্তমান ভবিষ্যৎ আদি সকলোবোৰক সমন্বয়ৰ দোলৰে বান্ধিছে।
এই মহানবাণী সমূহ তেওঁ জনসাধাৰণৰ মাজত প্ৰচাৰৰ বাবে বিষয় ভেদে পৃথকে পৃথকে বিভিন্ন গ্ৰন্থৰ মাধ্যমেৰে প্ৰকাশ কৰিছে।
তেওঁ খুব কম দিনৰ বাবে ৰাইপুৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰি নাইহাটী হাইস্কুললৈ বদলি হয় আৰু ১৯০৫ চনলৈকে অধ্যয়ন কৰে।
তেওঁ কলেজীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ নকৰি তেওঁ মেট্ৰিক পৰীক্ষাৰ ভৰ্তি মাচুল লগৰ মাচুল আদায় দিব নোৱাৰা বন্ধু এজনক দি দিয়ে।
১৯১০ চনত অনুকূলচন্দ্ৰ দেৱে তেওঁৰ এজন বন্ধু অতুলচন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্যৰ কাৰণে কিছুমান উপদেশ মূলক বাৰ্তা লিখিছিল আৰু এই সমূহ পিছলৈ ১৯১৮ চনত "সত্যানুসৰণ" নামৰ এখন কিতাপ আকাৰে প্ৰকাশিত হয়।
সপ্তদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিত ধন মাণিক নামৰ জয়ন্তীয়া ৰজাই কছাৰীৰ লগত ৰণত পৰাস্ত হৈ আহোম ৰজা প্ৰতাপ সিহৰ লগত বৈবাহিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে আৰু আহোমৰ লগ লাগি কছাৰী ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে।
আহোম ৰজা চক্ৰধ্বজ সিংহ দিনত যশোমন্ত ৰায়ে ডিমৰুৱা, গোভা, নেলী আৰু খলা ৰাজ্য জয়ন্তীয়াক ঘূৰাই দিব লাগে বুলি দাবী জনায়।
কোনো কোনোৰ মতে "জয়ন্তীয়া" শব্দটো হিন্দু দেৱী দূৰ্গাৰ ৰূপ জয়ন্তী দেৱী বা জয়ন্তেশ্বৰীৰ পৰা আহিছে।
সম্ভৱতঃ জয়ন্তীয়া পাহাৰত এখন জহকালিৰ ৰাজধানীও আছিল, কিন্তু তাত এতিয়া এটা দূৰ্গা মন্দিৰ আৰু কিছুমান প্ৰাচীন স্মৃতিচিহ্নৰ বাহিৰে একো নাই।
জয়ন্তীয়া ৰাজ্য বৰ্তমানৰ মেঘালয়ৰ শ্বিলং মালভূমিৰ পূবৰ পৰা দক্ষিণৰ সমতললৈকে, আৰু উত্তৰে অসমৰ বৰাক নদীৰ উপত্যকালৈ বিস্তৃত আছিল।
নেটিভ আমেৰিকানসকলে পূৰ্বৰে পৰা মিছিছিপি নদী আৰু ইয়াৰ উপনৈসমূহৰ পাৰত বসবাস কৰি আহিছে৷ ইয়াৰে অধিকাংশই চিকাৰ বা পশুপালন কৰি জীৱন-নিৰ্বাহ কৰিছিল ৷ ১৫০০ চনলৈ ইউৰোপিয়ানসকলৰ আগমণে স্থানীয় জীৱন নিৰ্বাহৰ গতি সলাবলৈ আৰম্ভ কৰে ৷ প্ৰথমে ভ্ৰমণকাৰী, তাৰপিছত স্থায়ী বসতি আৰম্ভ কৰা এইলোকসকলৰ সংখ্যা মিছিছিপিৰ আশে পাশে বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে ৷ স্পেইন আৰু ফ্ৰান্সৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰা মিছিছিপি নদী তেওঁলোকৰ বাবে প্ৰথমাৱস্থাত বাধাৰূপে থিয় দিছিল যদিও পিছলৈ এই নদীয়ে জলপৰিবহণৰ প্ৰধান মাধ্যম হৈ পৰে
মিছিছিপি নদী উত্তৰ আমেৰিকা মহাদেশীয় অপবাহ প্ৰণালী ৰ প্ৰধান নদী৷ আমৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ভিতৰতে মূলত: প্ৰবাহিত হোৱা এই নদী মিনোছ’টাৰ উত্তৰে উৎপত্তি হৈ দক্ষিণলৈ জুৰি বৈ গৈ ৰ মিছিছিপি নদীৰ ব-দ্বীপ ত পৰিছেগৈ৷ ইয়াৰ বিভিন্ন উপনৈসমূহৰ সৈতে মিলি আমেৰিকাৰ ৩১ খন ষ্টেট আৰু কানাডাৰ দুখন প্ৰদেশ বিয়পি আছে৷ মিছিছিপি নদী বিশ্বৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ দৈৰ্ঘ্যৰ আৰু দশম বৃহৎ নদী হিচাপে স্বীকৃত
আধুনিক যুগত উদ্যোগীকৰণে মিছিছিপিৰ জলপ্ৰদূষণ আৰু প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি এক ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰিছে ৷ এক বৃহৎ পৰিমাণৰ কৃষিৰ বৰ্জিত পদাৰ্থ এই নদীত প্ৰতিবছৰে পৰেহি৷ গাল্ফ অব মেস্কিকোৰ মৃত অঞ্চল সৃষ্টি হোৱাৰ ইয়ে মূল কাৰণ বুলি ধাৰণা কৰা হয়৷ শেহতীয়াকৈ মিছিছিপি নদীৰ গতিপথৰ লাহে লাহে পৰিৱৰ্ত্তন হোৱাৰ তথ্য পোৱা গৈছে৷ ইয়াৰ ফলত নিউ অৰলেনছৰ অৰ্থনীতিত বিৰূপ প্ৰভাৱ পৰাৰো আশংকা কৰা হৈছে
নদীৰ গেদৰ ডাঠ প্ৰলেপেৰে গঠিত মিছিছিপিৰ উপত্যকা অঞ্চল অতিকে পলসুৱা ৷ আমেৰিকাৰ গৃহযুদ্ধৰ সময়ছোৱাত মিছিছিপিৰ মাজেৰে জলপৰিবহণ আৰু যোগাযোগে একত্ৰিত বাহিনী ৰ বিজয়ত এক বিশেষ ভূমিকা অৱলম্বন কৰিছিল ৷ শেহতীয়াকৈ এই উপত্যকাত মহানগৰ আৰু বন্দৰৰ দ্ৰুত বৃদ্ধিৰ ফলত বহুতো উদোগ তথা বান্ধৰো নিৰ্মাণ হৈছে৷
১৯৭০ চনৰ ৭ জুনত তৎকালীন পূৰ্ব পাকিস্তানৰ ৰাজধানী ঢাকাৰ পল্টন ময়দানত অনুষ্ঠিত ছাত্ৰসকলৰ এক সামৰিক কুচকাওয়াজত বঙ্গবন্ধু শেখ মুজিবুৰ ৰহমানৰ অংশ গ্ৰহণৰ কথা আছিল।
এই লক্ষ্যৰে ১৯৭০ চনৰ ৬ জুনত ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাৰ্জেণ্ট জহুৰুল হক হলৰ ১০৮ নং কক্ষত ছাত্ৰলীগ নেতা আ স ম আবদুৰ ৰব, শাহজাহান ছিৰাজ, কাজী আৰেফ আহমদ, মাৰ্ছেল মনিৰুল ইছলাম পতাকাৰ পৰিকল্পনা সম্পৰ্কে বৈঠক বহে।
এই বৈঠকত আৰু উপস্থিত আছিল ছাত্ৰলীগ নেতা স্বপন কুমাৰ চৌধুৰী, জগন্নাথ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰলীগ নেতা নজৰুল ইছলাম, কুমিল্লা জিলা ছাত্ৰলীগৰ সাধাৰণ সম্পাদক তথা কেন্দ্ৰীয় ছাত্ৰনেতা শিৱনাৰায়ন দাস, প্ৰকৌশল বিশ্ববিদ্যালয় ছাত্ৰলীগৰ সাধাৰণ সম্পাদক হাছানুল হক ইনু আৰু ছাত্ৰনেতা ইউছুফ ছালাউদ্দিন আহমেদ।
আন্তৰ্জাতিক তথা দ্বিপাক্ষিক অনুষ্ঠানত ব্যৱহাৰৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত টেবুল পতাকাৰ মাপ হ'ল— ১০ বাই ৬ ইঞ্চি
ব্যাখ্যা: পতাকাৰ দৈৰ্ঘ্য ১০ ফুট হলে প্ৰস্থ হ'ব ৬ ফুট, ৰঙা বৃত্তৰ ব্যাসাৰ্ধ হ'ব ২ ফুট, পতাকাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ ৪.৫ ফুট ওপৰত প্ৰস্থৰ প্ৰায় মাজভাগত অঙ্কিত আনুপাতিক ৰেখাৰ ছেদবিন্দু হ'ব ৰঙা বৃত্তৰ কেন্দ্ৰবিন্দু।
গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী বাংলাদেশৰ পতাকা বিধিমালা, ১৯৭২ চন অনুযায়ী জাতীয় পতাকাৰ মাপৰ সুনিৰ্দিষ্ট বিৱৰণ নিম্নলিখিত:
‘জাতীয় পতাকা’ গাঢ় সেউজীয়া ৰঙৰ হ'ব লাগিব আৰু ১০:৬ দৈৰ্ঘ্য তথা প্ৰস্থৰ আয়তক্ষেত্ৰৰ সেউজীয়া ৰঙৰ মাজত এটা ৰঙা ৰঙৰ বৃত্ত থাকিব লাগিব।
পতাকাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ ন-বিংশতিতম অংশ হাতেৰে অঁকা উলম্ব ৰেখা আৰু পতাকাৰ প্ৰস্থৰ মধ্যবৰ্তী বিন্দু হাতেৰে অঁকা আনুভূমিক ৰেখাৰ পৰস্পৰ ছেদবিন্দুত বৃত্তৰ কেন্দ্ৰ হ'ব লাগিব।
পতাকাৰ সেউজীয়া পটভূমিত হ'ব প্ৰতি হাজাৰত প্ৰোচিয়ন ব্ৰিলিয়ান্ট গ্ৰীন এইচ-২ আৰএচ ৫০ পাৰ্টচ আৰু ৰঙা বৃত্তকাৰ অংশত হ'ব প্ৰতি হাজাৰত প্ৰোচিয়ন ব্ৰিলিয়ান্ট অৰেঞ্জ এইচ-২ আৰএচ ৬০ পাৰ্টচ।
সভাত কাজী আৰেফৰ প্ৰাথমিক প্ৰস্তাৱনাৰ উপৰত ভিত্তি কৰি আলোচনাৰ শেষত সেউজীয়া ভূমিৰ উপৰত ৰঙা সূৰ্যৰ মাজত হালধীয়া ৰঙেৰে বাংলাৰ মানচিত্ৰ খচিত পতাকা তৈয়াৰ কৰাৰ সিদ্ধান্ত হয়।
কামৰুল আলম খান তেতিয়া ঢাকা নিউ মাৰ্কেটৰ এক বিহাৰী দৰ্জিৰ দোকানৰ পৰা ডাঙৰ এটুকুৰা সেউজীয়া কাপোৰৰ মাজত ৰঙা বৃত্ত এটা ছিলাই কৰি আনে; ইয়াৰ পিছত ইউছুফ ছালাউদ্দিন আহমেদ আৰু হাছানুল হকে ইনু প্ৰকৌশল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কায়েদে আজম হল ৰ ৩১২ নং কক্ষৰ এনামুল হকৰ ওচৰৰ পৰা মানচিত্ৰৰ কিতাপ আনি ট্ৰেছিং পেপাৰত পূৰ্ব পাকিস্তানৰ মানচিত্ৰ অংকণ কৰে।
১৯৭১ চনৰ স্বাধীনতা যুদ্ধত ব্যৱহৃত পতাকাৰ উপৰত ভিত্তি কৰি এই পতাকা নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়, তেতিয়া মধ্যৰ ৰঙা বৃত্তত বাংলাদেশৰ মানচিত্ৰ আছিল, পৰৱৰ্তী সময়ত পতাকাক সহজ কৰি, মানচিত্ৰ খন বাদ দিয়া হয়।
বাংলাদেশৰ জাতীয় পতাকা, জাপানৰ জাতীয় পতাকাৰ লগত মিল আছে, কিন্তু পাৰ্থক্য হৈছে বাংলাদেশৰ সেউজীয়াৰ ঠাইত, জাপানীসকলে বগা ব্যবহাৰ কৰে।
১৯৭১ চনৰ ২ মাৰ্চত ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ত বাংলাদেশৰ ইতিহাসত প্ৰথম জাতীয় পতাকা উত্তোলন কৰেছিল ছাত্ৰ নেতা আ.স.ম. আব্দুৰ ৰবে।
চিআইএ ৱৰ্ল্ড ফেক্টবুক অনুযায়ী বাংলাদেশৰ সেউজীয়া প্ৰকৃতি বুজাবলৈ পতাকাত সেউজীয়া ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
শেখ মুজিবুৰ ৰহমানে মাৰ্চ ২৩ তাৰিখে তেওঁৰ বাসভৱনত, স্বাধীনতা ঘোষণাৰ আগেয়ে পতাকা উত্তোলন কৰেছিল।
পৰবৰ্তী সময়ত ১৯৭২ চনত শেখ মুজিবুৰ ৰহমানৰ চৰকাৰে শিবনাৰায়ণ দাসৰ ডিজাইনকৃত পতাকাৰ মাজৰ মানচিত্ৰখন বাদ দি পতাকাৰ মাপ, ৰঙ আৰু তাৰ ব্যাখ্যা সম্বলিত এক প্ৰতিবেদন দিবলৈ কামৰুল হাছানক দায়িত্ব দিয়ে।
১৯৭১ চনত বাংলাদেশৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ত প্ৰায় একেই ধৰণৰ এখন পতাকা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল যাৰ মাজত ৰঙা বৃত্তৰ ভিতৰত হালধীয়া ৰঙৰ এখন মানচিত্ৰ আছিল।
পতাকাৰ উভয়ফালে সঠিকভাৱে মানচিত্ৰখন ফুটাই তোলাৰ অসুবিধাই আছিল পতাকাখনৰ পৰা মানচিত্ৰখন আঁতৰোৱাৰ অন্যতম কাৰণ।
সেউজীয়া ৰং বাংলাদেশৰ সেউজীয়া প্ৰকৃতি তথা তাৰুণ্যৰ প্ৰতীক আৰু বৃত্তৰ ভিতৰত থকা ৰঙা ৰং উদীয়মান সূৰ্য আৰু স্বাধীনতা আন্দোলনত আত্মবলিদান দিয়া লোকসকলৰ তেজৰ প্ৰতীক।
বিয়াৰ পাছত গ্ৰেজুৱেচন সম্পূৰ্ণ কৰি বেংকত চাকৰি কৰি থকা সময়ত তেওঁ উপলব্ধি কৰিছিল যে শিক্ষা দীক্ষা নথকা মহিলা সকলৰ পইচা সাচি ৰখাৰ অভ্যাস নাই কাৰণ তেওঁলোকৰ বিত্তীয় শিক্ষাৰ অভাৱ।
সেইবাবে ১৯৮৩ চনত লখিমী বৰুৱাই যোৰহাটৰ দক্ষিণ সৰ্বাইবন্ধা অঞ্চলত এখন মহিলা সমিতি গঠন কৰিছিল যাৰ জৰিয়তে তেওঁ আৰ্থিকভাবে পিছপৰা মহিলা সকলক লগত লৈ তেওঁলোকৰ বাবে কাম কৰিছিল।
এই সমবায় বেংকৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে মহিলা সৱলীকৰণ আৰু সমবায় বেংকিংৰ মাধ্যমেৰে দুৰ্বল শ্ৰেণীৰ মহিলা সদস্যা সকলক বিত্তীয় শিক্ষাপ্ৰদান কৰা।
লখিমী বৰুৱা হৈছে অসমৰ প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ মহিলা সমবায় বেংক কনকলতা মহিলা নগৰীয়া সমবায় বেংকৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।
পাছলৈ ২০০০ চনৰ ১৬ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতৰ ৰিজাৰ্ভ বেংকে বেংকিং ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিবলৈ এই বেংকক লাইচেঞ্চ প্ৰদান কৰে।
বিয়াৰ পাছত তেওঁ আধৰুৱা শিক্ষা সমাপ্ত কৰাৰ উদ্দেশ্যে আকৌ পঢ়া শুনাত লাগে আৰু ১৯৮০ চনত গ্ৰেজুৱেচন সম্পূৰ্ণ কৰে।
বাঘ ধৰি সেই বাঘক ঘৰচীয়া কৰি বিভিন্ন প্ৰশিক্ষণ দিয়া ‘বাঘ চোৱাল বৰপাত্ৰ’ৰ পৰিয়াল, স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহক হত্যা কৰি আহোম ৰাজ শাসন নিজৰ দখললৈ নিব বিচৰা ‘চিকন সৰিয়হ’. স্বৰ্গদেউ চাওলুং চুহুংমুঙৰ ৰাজমন্ত্ৰী কনচেং বৰপাত্ৰ গোহাঁই ডাঙৰীয়া, আহোম ৰাজতন্ত্ৰৰ অন্যতম ৰাজনীতিজ্ঞ দিলিহিয়াল দীঘলা বুঢ়াগোহাঁই, স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহৰ ৰাজমন্ত্ৰী, সাহিতজ্ঞ তথা ‘মনিকূট’ পুথিৰ ৰচক লেচেংগীয়াল বৰপাত্ৰ গোহাঁই আদিৰ দৰে আহোম যুগৰ বিশিষ্ট ব্যক্তিসকলৰ জন্মভূমি আছিল এই বেতবাৰী।
বিখ্যাত শৰাইঘাট যুঁজত যি আহোম নৌ-সেনাই বৃ্হৎ মোগলক নৌ-সেনাক পৰাস্ত কৰিছিল সেই আহোম নৌ-সেনাৰ সমৰ-সজ্জাৰ অনুশীলনৰ অন্যতম দুখন বিল মেৰবিল আৰু শিঙিবিল এই বেতবাৰীতেই আছে।
প্ৰবল পৰাক্ৰমী আহোম ৰাজতন্ত্ৰৰ দুখনকৈ ৰাজধানী গড়গাওঁ আৰু ৰংপুৰ ৰ নিচেই কাষৰীয়া এইখন বেতবাৰীৰ ইতিহাস অতি চহকী।
সেইবোৰৰ ভিতৰত বাহঁগড়, ধাই আলি, টাইমুৱা আলি, মৌপিয়া পুখুৰী, মিঠাপুখুৰী, তামোলী পুখুৰী, আইদেউ পুখুৰী, টেঙানি পুখুৰী, উধান পুখুৰী, গোধা পুখুৰী, শুকান পুখুৰী, বৰপাত্ৰ দ’ল আৰু পুখুৰী, চিকন সৰিয়হৰ মৈদাম, পাঁচশ বছৰ পুৰণি পৃথিৱীৰ বিৰল প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদৰ অন্যতম ‘কেন্দুগছ’, বৰপাত্ৰ ডাঙৰীয়াৰ থান উল্লেখনীয়।
বলিউডৰ বিখ্যাত চাউণ্ড ইঞ্জিনিয়াৰ দেৱজিৎ চাংমাই, অসমৰ প্ৰবীণ মহিলা এথেলিটসকলৰ অন্যতম বুধিমাই থাপা বেতবাৰীৰে সন্তান।
শিৱসাগৰ জিলা সদৰৰ পৰা মাত্ৰ পাচঁ কিলোমিটাৰ উত্তৰে অৱস্থিত বেতবাৰীৰ পোষ্ট অফিচ মিঠাপুখুৰী।
বেতবাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, বেতবাৰী বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, বেতবাৰী মজলীয়া বিদ্যালয়, বাহগড় উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, বাহঁগড় ছোৱালী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, বাহঁগড় কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয়, শুকানপুখুৰী কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয় এই অঞ্চলৰ উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰধান অনুষ্ঠান।
দক্ষিণ আৰু পূব ভাৰতৰ কিছু অংশত দেৱদাসী বা যোগিনীসকল হ’ল কিছুমান যুৱতী যিসকলে হিন্দু দেৱতা বা কোনোবা মন্দিৰত উপাসনাৰ বাবে নিজৰ জীৱন উচৰ্গা কৰিছিল।