polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
কঠোৰ পৰিশ্ৰম, সততা আদিৰ গুণাগুণৰ প্ৰশংসা কৰাৰ সময়ত লোভ, অহংকাৰ, অলসতা, বিশ্বাসঘাতকতা, অন্ধবিশ্বাস আদিৰ দোষবোৰক নিন্দা কৰা হৈছিল।
সৌন্দৰ্য চৰ্চাৰৰ শিতান ৰখাৰ বাবে মহিলাসকলৰ সাধাৰণ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা এটা প্ৰবন্ধে পাঠকসকলৰ মাজত ব্যাপক জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল।
অন্যান্য অংশবোৰত ঘৰুৱা বিষয়ৰ ওপৰত চিলাই আৰু এম্ব্ৰইডাৰীৰ পৰা আচবাব সজোৱা আৰু পশ্চিমীয়া খোৱাৰ বাচন ব্যৱহাৰ কৰাৰ নিৰ্দেশনা আগবঢ়াইছিল।
এই আলোচনীখন ভাৰতৰ মহিলা পঢ়ুৱৈসকললৈ লক্ষ্য কৰি লিখা প্ৰাৰম্ভিক আলোচনীসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল।
মহিলা শিক্ষাৰ বিকাশ আৰু উন্নয়নত সহায় কৰিবলৈ আৰু মহিলা ঘৰুৱা জীৱনৰ সামগ্ৰিক মানদণ্ড উন্নত কৰিবলৈ আলোচনীখন মুকলি কৰা হৈছিল।
ইয়াক মুখ্যতঃ উচ্চ আৰু মধ্যবিত্ত মহিলাসকলক ভিক্ট'ৰিয়ান নৈতিকতাৰ তেতিয়াৰ প্ৰচলিত মানদণ্ডৰ সৈতে খাপ খোৱা এক মাধ্যম হিচাপে দেখা যায়।
১৮৫৭ চনৰ পৰা ১৮৬৩ চনলৈ আলোচনীখন যুটীয়াভাৱে বেহেৰামজী গান্ধী, সোৰাবাজী শাপুৰজী, কাৰচন্দাস মুলজী, মঙ্গলদাস নাথুভয় আৰু নানাভাই হৰিদাসে সম্পাদন কৰিছিল।
১৯৪১ চনত পুতলিবাইৰ মৃত্যুৰ পিছত ইতিমধ্যে পুতলিবাইৰ সৈতে আলোচনীখনৰ সহ-সম্পাদনা কৰি থকা কেশৱ প্ৰসাদ দেশাইয়ে সমগ্ৰ ব্যৱসায় আৰু সম্পাদকত্ব গ্ৰহণ কৰে।
দলপতৰাম, নৰমাদ আৰু আন কেইজনমানক বাদ দি, তেওঁলোকৰ লেখকৰ ভূমিকাত সৃষ্টিশীল সাহিত্য প্ৰতিষ্ঠাৰ পৰা মূলসুঁতিৰ ব্যক্তিত্বৰ অনুপস্থিতি আছিল।
১৮৭০ৰ দশকৰ পিছত ৰক্ষণশীল সাংস্কৃতিক পুনৰুজ্জীৱনবাদৰ প্ৰতি সাহিত্য প্ৰতিষ্ঠানৰ বৰ্ধিত সম্পৰ্কৰ সৈতে ইয়াক অধিক বৃদ্ধি পাইছিল।
'স্ত্ৰীবোধ আলোচনী' ১৮৫৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত পাৰ্চী আৰু হিন্দু সমাজ সংস্কাৰকৰ এক গোটে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
প্ৰগতিশীল বাতৰি কাকত 'ৰাষ্ট গোফতাৰ'ৰ সম্পাদক কে.এন. কাব্ৰা, ব্যৱসায়ী মঙ্গলদাস নাথুভয়, অধিবক্তা নানাভাই হৰিদাস আৰু সমাজ সংস্কাৰক কাৰচন্দাস মুলজীয়ে এই আলোচনী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
ইয়াক 'ডুফ্তুৰ আস্কাৰা প্ৰেছ'ৰ পৰা প্ৰকাশ কৰা হৈছিল আৰু গুজৰাটৰ মহিলা পঢ়ুৱৈৰ প্ৰতি নিৰ্দেশিত প্ৰথম আলোচনী আছিল।
প্ৰথম সংখ্যাটোৰ প্ৰস্তাৱনাত উল্লেখ কৰা হৈছিল যে ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল মহিলা শিক্ষাৰ উন্নতিত সহায় কৰা আৰু মহিলা ঘৰুৱা জীৱনৰ সামগ্ৰিক মানদণ্ড উন্নত কৰা।
ই পঢ়াত সঠিক আগ্ৰহ গঢ়ি তোলাত সহায় কৰিব আৰু তাৰ পিছত বিভিন্ন ধৰণৰ হাতৰ কামৰ পৰিচয় দক্ষতাৰ সৈতে অনুসৰণ কৰিব, যাতে ধনী মহিলাসকলে সৃষ্টিশীলভাৱে সময় অতিবাহিত কৰিব পাৰে আনহাতে দৰিদ্ৰ মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ উপাৰ্জনত অৰিহণা যোগাব পাৰে।
ইয়াৰ সংখ্যাবোৰ সাধাৰণতে প্ৰায় ২০-২২ পৃষ্ঠাৰ ডাবল-ডেমি আকাৰৰ আছিল আৰু ইয়াত কল্পকাহিনী আৰু কবিতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ভ্ৰমণকাহিনী আৰু ঐতিহাসিক ঘটনা, আৱিষ্কাৰ আৰু দৈনন্দিন বিজ্ঞানৰ বিষয়ে বক্তৃতা লৈকে চিত্ৰিত কাহিনী আৰু প্ৰবন্ধ আছিল।
প্ৰতিটো সংখ্যাৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাত মুদ্ৰণ কৰা মূলমন্ত্ৰটো নেপোলিয়নৰ উদ্ধৃতি আছিল আৰু ৰাষ্ট্ৰ নিৰ্মাণত নাৰী শিক্ষাৰ ভূমিকাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল।
স্ত্ৰীবোধৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আছিল উচ্চ আৰু মধ্যবিত্ত মহিলাৰ অৱসৰৰ সময়ৰ আলোচনী হিচাপে পৰিগণিত হোৱা।
কিয়নো সেইসময়ৰ উচ্চ আৰু মধ্যবিত্ত পৰিয়ালবোৰৰ পুৰুষসকলে ব্ৰিটিছ ৰাজৰ বিভিন্ন উপাদানৰ সৈতে তেওঁলোকৰ নিজৰ লেনদেনৰ বাবে আদিম লিংগ সংস্কাৰৰ বাবে আটাইতকৈ মুকলি আছিল।
ইয়াৰ মাচুল প্ৰথমতে প্ৰতি বছৰে ৩ টকা নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল কিন্তু ১৯১৪ চনত ইয়াক আধা কৰা হৈছিল।
লাহোৰত থকা অৱস্থাতে জেব-উন-নিছাৰ সৈতে অকিল খানৰ চমু সময়ৰ বাবে এক ব্যৰ্থ প্ৰণয় সম্পৰ্ক গঢ় লৈ উঠে।
অন্য এক তত্ত্বমতে তেওঁ যিহেতু এগৰাকী কবি আৰু সঙ্গীতজ্ঞ আছিল, সেইটোও তেওঁৰ বন্দীত্বৰ কাৰণ হ’ব পাৰে; যিহেতু ঔৰংগজেৱ এজন গোড়া মুছলমান সম্ৰাট আছিল।
জেব-উন-নিছা সম্ৰাটৰ প্ৰিয় জীয়ৰী আছিল, যাৰ বাবে দোষীক ক্ষমা কৰি দিবৰ বাবে তেওঁ পিতৃক বাৰ্তা দিব পাৰিছিল।
জেব-উন-নিছা এগৰাকী মোগল ৰাজকুমাৰী৷ তেওঁ সম্ৰাট ঔৰংগজেৱ আৰু দিলৰস বানু বেগমৰ জ্যেষ্ঠ সন্তান আছিল।
এগৰাকী কবি ৰূপে ৰাজকুমাৰীগৰাকীক স্মৰণ কৰা হয় আৰু মৰণোত্তৰ ভাবে ১৯২৯ চনত তেওঁৰ সমগ্ৰ কবিতা "দিৱান-ই-মাখফি" নামেৰে প্ৰকাশ পায়।
সৰলা বেনৰ নিৰ্দেশনাত ১৯৬১ চনত মহিলাসকলক সংগঠিত কৰা, সুৰাপানৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া, বন আধাৰিত ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ স্থাপন আৰু বন অধিকাৰৰ বাবে যুঁজ দিয়াৰ মুখ্য লক্ষ্যৰে 'উত্তৰাখণ্ড সৰ্বোদয় মণ্ডল' নামৰ কাৰ্যকৰী হৈছিল।
ই যমুনা উপত্যকাত এক জনপ্ৰিয় প্ৰদৰ্শনৰ সৈতে আৰম্ভ হৈছিল য'ত ঔপনিৱেশিক কৰ্তৃপক্ষই ১৯৩০ৰ দশকত বনাঞ্চলৰ বাণিজ্যিকীকৰণৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰাৰ বাবে কেইবাজনো কৰ্মীক গুলীয়াই হত্যা কৰিছিল।
'চিপকো' শব্দটো এই আন্দোলনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত হৈছিল যেতিয়া গাওঁবাসীয়ে সিদ্ধান্ত লৈছিল যে তেওঁলোকে গছবোৰ কটা প্ৰতিহত কৰিবলৈ তেওঁলোকক আলিঙ্গন কৰিব আৰু ঘনশ্যাম শৈলানীৰ লোকগীতৰ জৰিয়তে নামটো জনপ্ৰিয় হৈছিল।
১৯৭৭ চনত সৰলা বেনে কৰ্মীসকলক সংগঠিত কৰাত আৰু পাইন গছৰ পৰা লাম্বাৰিং আৰু অত্যধিক ৰেজিন সংগ্ৰহ কৰাৰ প্ৰতিৰোধত চিপকো আন্দোলনক একত্ৰিত কৰাত সহায় কৰিছিল।
ইয়াত তেওঁ গান্ধীৰ 'নয়ী তালিম' বা মৌলিক শিক্ষাৰ ধাৰণাত গভীৰভাৱে জড়িত আছিল আৰু সেৱাগ্ৰামত মহিলাসকলক সবল কৰা আৰু পৰিৱেশ সুৰক্ষিত কৰাৰ বাবে কাম কৰিছিল।
সেৱাগ্ৰামত মেলেৰিয়া আৰু প্ৰচুৰ উত্তাপৰ পৰা আক্ৰান্ত হোৱাৰ ফলত তেওঁ সেৱাগ্ৰামত পীড়িত হৈছিল আৰু গান্ধীৰ সন্মতিৰ সৈতে তেওঁ ১৯৪০ চনত ইউনাইটেড প্ৰভিন্সেছৰ আলমোৰা জিলাৰ কৌছানীৰ অধিক স্বাস্থ্যকৰ ঠাইলৈ গৈছিল।
১৯০১ চনৰ ৫ এপ্ৰিল তাৰিখে পশ্চিম লণ্ডনৰ শ্বেপহাৰ্ডছ বুশ্ব অঞ্চলৰ জাৰ্মান চুইছ পিতৃ আৰু এগৰাকী ইংৰাজ মাতৃৰ পৰিয়ালত কেথেৰিন মেৰী হেইলমেনৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁৰ পৃষ্ঠভূমিৰ বাবে তেওঁৰ দেউতাক প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত বিদ্বেষ আৰু কেথেৰিনে নিজেই বৈষম্যৰ সন্মুখীন হৈছিল।
পিছলৈ তেওঁ পৰিয়াল আৰু ঘৰ ত্যাগ কৰে আৰু ১৯২০ৰ দশকত মাননাদীত ভাৰতীয় শিক্ষাৰ্থীসকলৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল যিয়ে তেওঁক গান্ধী আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সৈতে পৰিচয় কৰাইছিল।
অনুপ্ৰাণিত হৈ তেওঁ ১৯৩২ চনৰ জানুৱাৰীত ইংলেণ্ড এৰি ভাৰতলৈ আহে আৰু পুনৰ কেতিয়াও ঘূৰি নাযায়।
তেওঁ উত্তৰাখণ্ডৰ কুমাও অঞ্চলত কৰা কামে ৰাজ্যখনৰ হিমালয়ৰ অৰণ্যত পৰিৱেশ ধ্বংসৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টি কৰাত সহায় কৰিছিল।
তেওঁ চিপকো আন্দোলনৰ বিৱৰ্তনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু চণ্ডী প্ৰসাদ ভট্ট, বিমলা বেন আৰু সুন্দৰলাল বহুগুণাকে ধৰি ভাৰতৰ কেইবাজনো গান্ধীবাদী পৰিৱেশবিদক প্ৰভাৱিত কৰিছিল।
গড়ৱাল আৰু কুমাও অঞ্চলত দুয়োগৰাকী মহিলাৰ কামে স্বাধীন ভাৰতত পৰিৱেশৰ অৱক্ষয় আৰু সংৰক্ষণৰ বিষয়ত গুৰুত্ব আৰোপ কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
এয়া তেওঁ কস্তুৰবা মহিলা উত্থান মণ্ডল, লক্ষ্মী আশ্ৰম, কৌছানীৰ জৰিয়তে প্ৰাপ্ত কৰাৰ লক্ষ্য ৰাখিছিল।
মাত্ৰ তিনিগৰাকী শিক্ষাৰ্থীৰ সৈতে আৰম্ভ হোৱা আশ্ৰমখনে কেৱল শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰতে নহয়, বৰঞ্চ শাৰীৰিক শ্ৰম আৰু সামগ্ৰিক শিক্ষাৰ ওপৰতো গুৰুত্ব দি 'নয়ী তালিম'ৰ গান্ধীবাদী ধাৰণাৰ জৰিয়তে ছোৱালীসকলক শিক্ষা প্ৰদান কৰিছিল।
ইয়াৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই আশ্ৰমে বিমলা বহুগুণা, সদন মিশ্ৰা, ৰাধা ভট্ট আৰু বাসন্তী দেৱীকে ধৰি কেইবাজনো উল্লেখযোগ্য সংস্কাৰক আৰু সমাজকৰ্মী প্ৰস্তুত কৰিছিল।
১৯৪২ চনত গান্ধীৰ অধীনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে আৰম্ভ কৰা ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে তেওঁ কুমাও জিলাত আন্দোলন সংগঠিত আৰু নেতৃত্ব বহন কৰাত সহায় কৰে।
তেওঁ ৰাজনৈতিক বন্দীসকলৰ পৰিয়ালৰ ওচৰলৈ গৈ অঞ্চলটোত ব্যাপক ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু তেওঁ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ লগত জড়িত হোৱাৰ বাবে কাৰাবাসো খাটিছিল।
গৃহবন্দীৰ আদেশ উলংঘা কৰাৰ বাবে তেওঁ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ সময়ত দুবাৰকৈ কাৰাবাস খাটিছিল আৰু প্ৰায় দুবছৰ আলমোৰা আৰু লক্ষ্ণৌ কাৰাগাৰত সময় অতিবাহিত কৰিছিল।
কুমাওত তেওঁৰ ৰাজনৈতিক সক্ৰিয়তাৰ সময়ত সৰলা বেনে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা স্বাধীনতা কৰ্মীসকলৰ পৰিয়ালৰ নেতৃত্ব দিয়া মহিলাসকলৰ দৃঢ়তা আৰু সম্পদৰ দ্বাৰা গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত হৈছিল কিন্তু তেওঁলোকৰ আত্ম-মূল্যৰ অনুপস্থিতিত হতাশ হৈছিল যেতিয়া তেওঁ সভাৰ আহ্বানৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাইছিল "বেনজী, আমি জন্তুৰ দৰে।
" তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক উপলব্ধি কৰাবলৈ কাম কৰিবলৈ সাজু হৈছিল যে তেওঁলোক নিষ্ক্ৰিয় প্ৰাণী নহয় বৰঞ্চ "ধনৰ দেৱী।
তেওঁ আশ্ৰমৰ শাসনভাৰ ৰাধা ভট্টক অৰ্পণ কৰাৰ পিছত তেওঁ ১৯৬০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে বিহাৰৰ ভূদান আন্দোলনত ভাৱেৰ সৈতে আৰু ১৯৭০ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে চম্বল নদী উপত্যকাত নাৰায়ণ আৰু আত্মসমৰ্পণকাৰী ডকাইতৰ পৰিয়ালৰ সৈতে কাম কৰিছিল।
তেওঁ মীৰাবেনৰ সৈতে তেওঁ হিমালয় অঞ্চলক আৱৰি থকা পৰিৱেশৰ সংকটৰ প্ৰতি সঁহাৰি দিয়াত সহায় কৰিছিল।
কৰ্মী-শিক্ষাবিদ বন্দনা শিৱাই উল্লেখ কৰা অনুসৰি, "যদিও হিমালয়ৰ অৰণ্যসমূহৰ পাৰিপাৰ্শ্বিক দৃষ্টিভংগীৰ দাৰ্শনিক আৰু ধাৰণামূলক উচ্চাৰণ মীৰাবেন আৰু সুন্দৰলাল বহুগুণাই কৰিছে, ইয়াক মহিলা আন্দোলন হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ সাংগঠনিক ভেটি সৰলা বেনে গড়ৱালত বিমলা বেন আৰু কুমাওত ৰাধা ভট্টৰ সৈতে স্থাপন কৰিছিল।
তেওঁ পৰিৱেশ সংৰক্ষণ, মহিলাৰ সবলীকৰণ আৰু পৰিৱেশৰ বিষয়ত হিন্দী আৰু ইংৰাজীত ২২খন কিতাপ লিখিছিল।
ইয়াৰ ভিতৰত 'ৰিভাইভিং আৱাৰ ডাইং প্লেনেট' আৰু 'এ ব্লুপ্ৰিণ্ট ফৰ চাৰ্ভাইভেল অফ দ্য হিলচ' বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য।
তেওঁৰ আত্মজীৱনীখনৰ শিৰোনাম হৈছে 'এ লাইফ ইন টু ৱৰ্ল্ডছ: অটোবায়োগ্ৰাফী অৱ মহাত্মা গান্ধীজ ইংলিছ ডিচাইপল'।
৪ ইউছুফে তেওঁৰ দেউতাকক এঘাৰটা তৰা, সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰৰ বিষয়ে তেওঁৰ ওচৰত ছিচদাহ কৰাৰ বিষয়ে কয়
১৬- ১৭ ভাই-ভনীসকলে য়াকুবৰ ওচৰলৈ ইউছুফক গৰুৰ দ্বাৰা গ্ৰাস কৰা বুলি জনোৱা প্ৰতিবেদনটো আনিছিল
৩৬-৩৭ তেওঁ ৰজাৰ দুজন সেৱকৰ সপোনৰ ব্যাখ্যা কৰিবলৈ দায়িত্ব লয় যিসকলক তেওঁৰ সৈতে বন্দী কৰা হৈছিল
৫১ প্ৰাসাদৰ মহিলাসকলে ইউছুফক বেআইনী প্ৰেমৰ প্ৰতি প্ৰলোভিত কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ পাপস্বীকাৰ কৰে
৬৩-৬৬ য়াকুবে অনিচ্ছা স্বত্বেও বেঞ্জামিনক তেওঁৰ ভাই-ভনীসকলৰ সৈতে মিচৰলৈ যাবলৈ অনুমতি দিয়ে
৮৩ য়াকুবে তেওঁলোকৰ কাহিনীক কৃতিত্ব দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে আৰু তথাপিও ঈশ্বৰৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখে
৯১-৯৩ তেওঁ নিজৰ ভাই-ভনীসকলক ক্ষমা কৰে আৰু তেওঁৰ দৃষ্টি শক্তি পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ তেওঁৰ ভিতৰৰ পোছাক পিতৃলৈ প্ৰেৰণ কৰে
এনে কোনো নিশ্চিত সময় নাই যেতিয়া ছূৰাটো ইউছুফ প্ৰকাশ কৰা হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হৈছিল, কিন্তু ই হয় দাৱাহৰ দশম বা ১১ তম বৰ্ষত হ'ব বুলি অনুমান কৰা হৈছে।
অৰ্থাৎ, মক্কাৰ পৰা মদিনালৈ হিজৰা ৰ ২ বা ৩ বছৰ আগতে এইটো প্ৰকাশ পাইছিল বুলি জনা যায় যি মাক্কান যুগ আৰু মাক্কান যাত্ৰাৰ সমাপ্তিৰ ওচৰত আছে।
আবু তালিব আছিল তেওঁ এৰি যোৱা একমাত্ৰ পিতৃ ব্যক্তিত্ব আৰু সমাজৰ ক্ষতিৰ পৰা তেওঁক সুৰক্ষিত কৰা লোকসকলৰ মাজৰ এজন।
দুয়োটা মৃত্যু তেওঁৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ক্ষতি আছিল কিয়নো তেওঁলোক তেওঁৰ জীৱনৰ মানুহ আছিল যিয়ে তেওঁৰ যাত্ৰাৰ জৰিয়তে তেওঁক অনুপ্ৰাণিত আৰু সুৰক্ষিত কৰিছিল।
পিছলৈ মাক্কাৰ মৃত্যুৰ পিছত মক্কাত পৌত্তলিকসকলে তেওঁক অত্যধিক কষ্টৰ সন্মুখীন হ'বলৈ বাধ্য কৰিছিল যেতিয়া তেওঁ লোকসকলক ইছলামলৈ মাতিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
অৱশ্যে, তেওঁৰ হতাশাৰ বাবে, টা'ৰ মানুহে তেওঁক আদৰণি জনোৱা নাছিল, তেওঁক কঠিন সময় দিছিল আৰু তেওঁৰ ওপৰত শিল নিক্ষেপ কৰি তেওঁক চহৰৰ পৰা খেদি পঠিয়াইছিল।
তেওঁ আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল, ৰক্তক্ষৰণ হৈছিল আৰু তা'ইফৰ লোকসকলৰ পৰা হতাশাৰ বাহিৰে আন একো নাছিল।
এই ছূৰাটো তেওঁৰ আত্মাক উন্নত কৰাৰ বাবে আৰু তেওঁৰ প্ৰত্যাখ্যানৰ সময়ত তেওঁক সান্ত্বনা দিয়াৰ বাবে আছিল।
এদিন ইউছুফ এটা সপোন দেখিছিল আৰু তেওঁ তেওঁৰ সপোনটো তেওঁৰ দেউতাকক বৰ্ণনা কৰিছিল, যিয়ে লগে লগে জানে যে ইউছুফ নবী হ'ব।
তেওঁলোকে ইউছুফ পৰা পৰিত্ৰাণ পাব বিচাৰিছিল, যাতে তেওঁলোকৰ দেউতাকে তেওঁলোকক ইউছুফ সলনি ভাল পাব পাৰে।
তেওঁলোকৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰিকল্পনা আছিল ইউছুফ হত্যা কৰা, কিন্তু পিছত তেওঁলোকে তেওঁক এটা কুঁৱাত পেলাই দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয়।
পিছত, এটা কাৰাভানে ইউছুফ কুঁৱাৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰে, যিয়ে তেওঁক ইজিপ্তৰ এজন 'আল-আজিজ'ক বিক্ৰী কৰে।
তেওঁৰ প্ৰতিৰোধ দেখি মহিলাগৰাকীয়ে ইউছুফ তাইৰ ক্ষতি কৰিব বিচৰা বুলি অভিযোগ কৰে আৰু দাবী কৰে যে তেওঁক হয় কঠোৰ শাস্তি দিয়া উচিত বা কাৰাগাৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা উচিত।
এজন সাক্ষীয়ে ইউছুফ নিজৰ নিৰ্দোষতা ৰক্ষা কৰাৰ পিছত সাক্ষ্য দিয়ে যে "যদি তেওঁৰ চাৰ্টটো সন্মুখৰ পৰা ছিঙি যায়, তেন্তে তাই সঁচা কৈছে, আৰু তেওঁ মিছা কথা কৈছে, কিন্তু যদি তেওঁৰ চাৰ্টটো পিছফালৰ পৰা ছিঙি যায়, তেন্তে তাই মিছা কৈছে, আৰু তেওঁ সত্যবাদী।
'আল-আজিজ'ৰ পত্নীয়ে তেওঁলোকক ভোজলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়, তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেককে এটা চুৰি দিয়ে, আৰু তাৰ পিছত ইউছুফ ওলাই আহিবলৈ কয়।
আৰু মই নিশ্চিতভাৱে তেওঁক প্ৰলোভিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ, কিন্তু তেওঁ দৃঢ়তাৰে অস্বীকাৰ কৰিছিল; আৰু যদি মই তেওঁক যি আদেশ দিওঁ সেইটো তেওঁ নকৰে, তেন্তে তেওঁ নিশ্চিতভাৱে কাৰাগাৰত বন্দী হ'ব আৰু সেই অৱনমিত লোকসকলৰ হ'ব।
" ইউছুফ তেওঁলোকক যি বুলি কয় তাতকৈ কাৰাগাৰ পছন্দ কৰে সেয়েহে তেওঁ ঈশ্বৰৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল।
মুহাম্মাদৰ বাবে প্ৰকাশিত তিনিটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাৰ লগতে, পণ্ডিতসকলে আন ঘটনাৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছে যাৰ ফলত ছূৰা প্ৰকাশ হৈছিল।
কুৰাইশ্বে মুহাম্মাদক পৰীক্ষা কৰিব বিচাৰিছিল, কিয়নো তেওঁলোকে তেওঁৰ জ্ঞান আৰু আধ্যাত্মিক সামৰ্থ্যৰ ওপৰত অবিশ্বাস কৰিছিল।
তেওঁলোকে তেওঁক ভৱিষ্যতবক্তা বুলি বিশ্বাস কৰা নাছিল আৰু কেৱল এজন প্ৰকৃত ভৱিষ্যতবক্তাই হে উত্তৰ দিব পাৰিব বুলি এটা প্ৰশ্ন সুধি তেওঁক প্ৰতাৰণা কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল।
ইউছুফ আৰু তেওঁৰ ভাতৃসকলৰ কাহিনীটো শুনা নাছিল, কিয়নো মক্কাৰ লোকসকলে এই কাহিনীটোৰ বিষয়ে কোনো জ্ঞান নাছিল।
ইয়াৰ উপৰিও ইউছুফ বুলি ও অনুবাদ কৰা হৈছিল, ইয়াক খ্ৰীষ্টান আৰু ইহুদী সংস্কৃতিৰ বাবে জনা গৈছিল আৰু কুৰাইশ্বে শুনা নাছিল।
এই কাহিনীটো আবৃত্তি কৰিলে সঁচা ভৱিষ্যতবাণী প্ৰদৰ্শিত হ'ব, কিন্তু মুহাম্মাদৰ এই উপহাৰ থাকিব বুলি মানুহৰ কোনো বিশ্বাস নাছিল।
যেতিয়া মুহাম্মাদক প্ৰশ্ন কৰা হৈছিল, তেওঁ তেওঁৰ প্ৰকাশৰ জৰিয়তে অকথিত কাহিনীটোৰ বিষয়ে তেওঁৰ সকলো জ্ঞান প্ৰকাশ কৰিছিল।
সাত বছৰৰ খৰাঙৰ সময়ত ইউছুফ ভাতৃসকলে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ বাবে খাদ্য পাবলৈ ইজিপ্ত ভ্ৰমণ কৰে।
ইউছুফ উচ্চ পদবীত থকাৰ পিছত তেওঁলোকৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ বেঞ্জামিনক তেওঁলোকৰ লগত লৈ আহিবলৈ অনুৰোধ কৰে।
যেতিয়া ভাতৃসকলে তেওঁলোকৰ কনিষ্ঠ ভায়েকৰ সৈতে ঘূৰি আহিছিল, ইউছুফ তেওঁক কাষলৈ লৈ যায় আৰু তেওঁক তেওঁৰ পৰিচয় কয়।
ইউছুফ এটা চুৰিৰ গোচৰ ৰচনা কৰে য'ত তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভায়েকক চুৰিৰ বাবে দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় যেতিয়া তেওঁ সঁচাকৈয়ে নিৰ্দোষ হয় আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ পৰা আটক কৰা হয়, যাতে তেওঁ তেওঁৰ সৈতে থাকিব পাৰে।
পিছত, যেতিয়া পিতৃ আৰু ভাতৃসকলে দৰিদ্ৰতাৰ সন্মুখীন হয়, তেওঁলোকে ইউছুফ ঘূৰি আহে আৰু ইউছুফ তাৰ পিছত তেওঁলোকক সহায় কৰে আৰু তেওঁলোকক আহি তেওঁৰ সৈতে থাকিবলৈ কোৱা তেওঁৰ পৰিচয় প্ৰকাশ কৰে।
তাৰ পিছত বন্দীজনক মুকলি কৰি দিয়া হয় আৰু ইউছুফ বন্দীজনক তেওঁৰ প্ৰতিভা ৰজাৰ ওচৰত উল্লেখ কৰিবলৈ কয়।
তেওঁক পুৰস্কৃত কৰিবলৈ, ৰজাই তেওঁক কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্তি দিবলৈ অনুৰোধ কৰে আৰু ৰজাইও তেওঁৰ গোচৰৰ তদন্ত কৰে।
ইউছুফ প্ৰলোভিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা পত্নীয়ে সাক্ষ্য দিয়ে যে তেওঁ নিৰ্দোষ আছিল আৰু সত্যটো উন্মোচিত হৈছিল।
আন ইছলামী নবীসকলৰ বিৱৰণৰ বিপৰীতে, বিভিন্ন উপাদান আৰু দিশ যাৰ বিভিন্ন ছূৰাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত, ইউছুফৰ জীৱন-ইতিহাস, কেৱল এই ছূৰাত, সম্পূৰ্ণ আৰু কালক্ৰমত বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
মুছলমানসকলৰ মতে, সপোনত সন্নিবিষ্ট সত্যৰ বিষয়ে কোৱা এই ছূৰাত এজন নবীৰ জীৱন-ইতিহাসৰ সৈতে সম্প্ৰৰ্কিত কৰি ইছলামৰ সেৱা কেনেদৰে কৰিব লাগে তাৰ বহুতো নীতি উপস্থাপন কৰে, যি দেশৰ আটাইতকৈ প্ৰসিদ্ধ আৰু সন্মানীয় ব্যক্তি হৈ পৰিছিল যাৰ বাবে তেওঁক দাস হিচাপে বিক্ৰী কৰা হৈছিল।
বিশ্বাস কৰা হয় প্ৰকাশৰ সময় আৰু প্ৰাসংগিক পৃষ্ঠভূমিসম্পৰ্কে , ইয়াক মাক্কান যুগৰ শেষৰ ফালে প্ৰকাশ কৰা হৈছিল, যাৰ অৰ্থ হৈছে এইটো মক্কাত প্ৰকাশিত হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, পিছলৈ মদিনাত নহয়।
এই পাঠত ইছলামধৰ্মত ভৱিষ্যতবক্তা হিচাপে গণ্য কৰা য়াকুবৰ পুত্ৰ ইউছুফ ৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু তেওঁৰ জীৱন আৰু লক্ষ্যৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
মক্কা চহৰৰ ভিতৰত সন্মুখীন হোৱা কষ্টবোৰ কঢ়িয়াই আনি, ইউছুফ কাহিনীটো পিছলৈ মানুহৰ আত্মা কঢ়িয়াই আনিবলৈ প্ৰকাশ পাইছিল।
তেওঁলোকে প্ৰশ্ন কৰিছিল, "হে আল্লাহৰ বাৰ্তাবাহক, আপুনি আমাক আমাৰ আগত থকা সকলৰ কাহিনী কিয় নকয় যিসকলেও কষ্ট পাইছিল?" এইটো আকস্মিক বিশৃংখলতাৰ সময় আছিল কিয়নো মুছলমানসকলক অত্যাচাৰ কৰা হৈছিল আৰু পিছত এৰিযাবলৈ বাধ্য কৰা হৈছিল।
মুহাম্মাদে ইউছুফ ছূৰাক দাসসকলক শিক্ষা দিয়াত উৎসাহিত কৰিছিল বুলি জনা গৈছে, তেওঁ দাবী কৰে যে "যেতিয়াই এজন মুছলমান ব্যক্তিয়ে ইয়াক আবৃত্তি কৰে আৰু তেওঁৰ পৰিয়াল আৰু দাসসকলক শিকায়, আল্লাহই তেওঁৰ বাবে মৃত্যুৰ বেদনা সহজ কৰিব আৰু ইয়াক প্ৰস্তুত কৰিব যাতে কোনো মুছলমানে তেওঁক ঈৰ্ষা নকৰে"
মুহাম্মাদৰ প্ৰপৌত্ৰ জাফাৰ আল-ছাদিকৰ দ্বাৰা বৰ্ণনা কৰা হৈছে যে যিব্যক্তিয়ে প্ৰতিদিনে বা প্ৰতি নিশা ছূৰা ইউছুফ পাঠ কৰে তেওঁক বিচাৰৰ দিনা ইউছুফ সৌন্দৰ্যৰ সৈতে পুনৰুত্থান কৰা হ'ব।
১৬১৭ চনত থমাছ ভান এৰ্পে প্ৰথমে লেটিন ভাষালৈ ছূৰা অনুবাদ কৰিছিল আৰু পিছলৈ ১৭ শতিকাত কোৰআন অনুবাদৰ লুথেৰান প্ৰচেষ্টাৰ অংশ হিচাপে আৰবী আৰু লেটিন ভাষাত চিনোপ্টিকেলি প্ৰকাশিত হৈছিল।
১৮৪৩ চনত তেওঁৰ দলে প্ৰথমবাৰৰ বাবে মাৰাঠী নাটক 'সীতা সয়ম্বৰ'ৰ প্ৰথম ৰাজহুৱাকৈ প্ৰদৰ্শন কৰে।
নাটকৰ সৈতে সংগীতৰ একত্ৰীকৰণ বহু পলমকৈ ১৮৭৯ চনতহে সংঘটিত হয়; যেতিয়া লেখক, প্ৰযোজক ত্ৰিলোকেকৰে তেওঁৰ সংগীতপ্ৰধান 'নল দময়ন্তী' নাটৰ মঞ্চায়ন হয়।
কিন্তু বলৱণ্ত পাণ্ডুৰং কিৰ্লোস্কাৰে,যাৰ জনপ্ৰিয় নাম আন্নাচাহেব কিৰ্লোস্কাৰ, ৩১ অক্টোৱৰ ১৮৪৩ তাৰিখে যেতিয়া পুণেত কালিদাসৰ অভিজ্ঞানম শকুন্তলমৰ আধাৰত ৰচনা কৰা সংগীতপ্ৰধান নাট 'শকুন্তল' মঞ্চস্থ কৰিলে দৰাচলতে তেতিয়াৰ পৰাই সংগীত-নাটকৰ ধাৰা আৰম্ভ হ’ল।
কিন্তু এই প্ৰৱণতা সলনি হ’ল- ক্ৰুষ্ণজী প্ৰভাকৰ খাদিলকৰ ৰচিত 'সংগীত মনপমন'ৰ পৰা, য’ত নায়ক ধেৰ্যধৰ আৰু নায়িকা ভামিনীৰ সাহসিকতাক চিত্ৰিত কৰা হৈছে।
ব্ৰিটিছ ৰাজৰ সময়ত সংগীত-নাটকক 'অপেৰা'ৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ পৰা স্থানীয় মাৰাঠীসকলে একে ধৰণৰে মনোৰঞ্জন পাইছিল।
প্ৰাৰম্ভিক যুগত নাটৰ কাহিনী পৌৰাণিক গ্ৰন্থ ৰামায়ণ, মহাভাৰতভিত্তিক আছিল এই কাহিনীবোৰে সাধাৰণ জনতাক সহজে আকৰ্ষণ কৰিছিল।
জনপ্ৰিয়তা আৰু সফলতাই পৌৰাণিক কাহিনীৰ সলনি পৰীক্ষামূলকভাবে সামাজিক বিষয়ক লৈ নাট ৰচনা কৰাৰ প্ৰৱণতাৰ জন্ম দিলে।
উদাহৰণ স্বৰূপে 'সংগীত সাৰদা'ত এজন সত্তৰ বছৰীয়া বিপত্নীক পুৰুষলৈ বিয়া দিয়া এজনী কিশোৰী ছোৱালীৰ অনুভৱক চিত্ৰিত কৰা হৈছে, যিয়ে এক সামাজিক বাৰ্তা কঢ়িয়াই নিছে।
সংগীত-নাটকে মাৰাঠী থিয়েটাৰৰ বিকাশত আৰু তেনেকৈ মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ বা বহল অৰ্থত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ বিকাশক এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছে।
সংগীত-নাটক নটৰাজ বন্দনা, বিশেষকৈ 'সংগীত শকুন্তল' নাটকৰ 'পঞ্চতুণ্ড নৰৰুন্দমলধৰ'ৰে আৰম্ভ হয়।
১৯৪১ চনত ১৬ বছৰ বয়সত কামেনিয়ে পদাৰ্থ বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰিবলৈ নিউয়ৰ্কৰ চিটি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কুইন্স কলেজলৈ যায় আৰু ১৭ বছৰ বয়সত তেওঁ মাক-দেউতাকক কয় যে তেওঁ নাস্তিক।
তেওঁ ইউৰোপত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ছোৱাত সেনাবাহিনীত সেৱা আগবঢ়াইছিল আৰু পিছত নিৰ্বাচিত সেৱা বোৰ্ডত ২০ বছৰ সেৱা আগবঢ়াইছিল।
সেনা বাহিনী এৰি তেওঁ কুইন্স কলেজলৈ উভতি আহে আৰু ১৯৪৮ চনত পদাৰ্থ বিজ্ঞানত বেকলৰিয়েট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
হাৰ্ভাৰ্ডত এজন শিক্ষক হোৱাৰ সময়ত তেওঁ যোগ্যতা অৰ্জন কৰা দস্তাবেজ সংলগ্ন নকৰাকৈ আনুগত্যৰ শপতত স্বাক্ষৰ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল আৰু স্বীকৃত গোঁড়ামিৰ বিৰুদ্ধে সন্দেহ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
তেওঁৰ ডক্টৰেট গৱেষণা পত্ৰৰ শিৰোনাম আছিল 'এ ফটোইলেক্ট্ৰিক ষ্টাডি অৱ চম আৰভি টাউৰী এণ্ড ইয়েল্ল চেমিৰেগুলাৰ ভেৰিয়েবলছ' আৰু চিচিলিয়া পেইন-গাপোস্কিনৰ তত্ত্বাৱধানত তেওঁ গৱেষণা কৰিছিল।
ৱাশ্বিংটন ডি.চিলৈ স্থানান্তৰিত হৈ কামেনিয়ে জৰ্জটাউন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান বিভাগত এবছৰৰ বাবে অধ্যাপনা কৰিছিল আৰু ১৯৫৭ চনৰ জুলাই মাহত তেওঁক আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সেনা মানচিত্ৰ সেৱাৰ দ্বাৰা নিযুক্ত কৰা হৈছিল।
যেতিয়া তেওঁলোকে কামেনিৰ চান ফ্ৰান্সিস্কোত গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ বিষয়ে জানিছিল তেওঁৰ উৰ্ধতন বিষয়াসকলে তেওঁক প্ৰশ্ন কৰিছিল।
কামেনি পুৰুষসকলৰ ভিতৰত আটাইতকৈ পৰম্পৰাগত আছিল, তেওঁৰ কামত সম্পূৰ্ণৰূপে মনোনিৱেশ কৰিছিল, হাৰ্ভাৰ্ড আৰু জৰ্জটাউনত. এনেদৰে তেওঁ অধিক অভদ্ৰভাৱে হতবাক হৈছিল যেতিয়া একেই পৰিস্থিতি তেওঁৰ ওপৰত পৰিছিল যিদৰে আমি ১৯১৮ চনৰ শ্ৰেণী প্ৰেস্কট টাউনচেণ্ডৰ ওপৰত দেখিছোঁ, দশকৰ আগতে. তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল।
১৯৭৫ চনত সমকামী সকলৰ ওপৰত সামৰিক বাহিনীৰ নিষেধাজ্ঞাৰ প্ৰতি প্ৰত্যাহ্বান আৰম্ভ কৰাৰ বাবে এক অনবদ্য অভিলেখ থকা সমকামী সেৱাৰ সদস্যৰ সন্ধানত ১১ বছৰৰ নিষ্কলঙ্ক সেৱা আৰু পাৰপেল হাৰ্ট আৰু ব্ৰঞ্জ ষ্টাৰৰ সৈতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বায়ু সেনাৰ এজন কাৰিকৰী চাৰ্জেণ্ট লিঅনাৰ্ড মাটলোভিচক উদ্দেশ্য প্ৰণোদিতভাৱে ৬ মাৰ্চত তেওঁৰ কমাণ্ডিং বিষয়াৰ ওচৰত নিজৰ যৌন অভিমুখীতাৰ কথা প্ৰকাশ কৰা হৈছিলোঁ।
১৯৭৫ চনত মাটলোভিচে প্ৰথমে এয়াৰ ফৰ্চ টাইমছত এটা সাক্ষাৎকাৰত কামেনিৰ লক্ষ্যৰ বিষয়ে পঢ়িছিল।
প্ৰথমে টেলিফোনযোগে কথা পাতি তেওঁলোকে অৱশেষত লগ পাইছিল আৰু এচিএলইউৰ এটৰ্ণী ডেভিদ এডলষ্টোনৰ সৈতে আইনী প্ৰত্যাহ্বানৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল।
নিউয়ৰ্ক টাইমছ আলোচনীৰ সৈতে মাটলোভিচৰ সাক্ষাৎকাৰৰ পিছত তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক তিক্ত হৈ পৰিছিল।
কিয়নো কামেনিয়ে অনুভৱ কৰিছিল যে মাটলোভিচে সমকামী সম্প্ৰদায়ক নেতিবাচকভাৱে চিত্ৰিত কৰি কৈছিল যে তেওঁ বিষমকামী হবলৈ পছন্দ কৰিলেহেঁতেন।
১৯৭২ চনত কামেনি আৰু বাৰবাৰা গিটিংছে আমেৰিকান চাইকিয়াট্ৰিক এছ'চিয়েচনৰ ডালাছত তেওঁলোকৰ বাৰ্ষিক সভাত "মনোৰোগ বিজ্ঞান: সমকামীৰ প্ৰতি বন্ধু নে শত্ৰু?" বিষয়ক এলানি বিতৰ্কৰ আয়োজন কৰিছিল।
এই বিতৰ্কৰ বাবেই "ড হেনৰী এনোনিমাছ"ৰ ছদ্মবেশত সমকামী মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ ড.জন ই. ফ্ৰাইৰে এ.পি.এ.-ৰ ডায়গনষ্টিক এণ্ড ষ্টেটিষ্টিকেল মেনুৱেল অফ মেণ্টাল ডিচঅৰ্ডাৰচ ত সমকামিতাক মানসিক ৰোগ হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰাৰ বিষয়ে সাক্ষ্য দিছিল।
কামেনিয়ে অসংখ্য সমকামী মনোৰোগ বিশেষজ্ঞৰ কাষ চাপিছিল, কিন্তু ফ্ৰাইৰে একমাত্ৰ সাক্ষ্য দিবলৈ সন্মত হৈছিল।
আনকি তেওঁ কেৱল টেম্পল বিশ্ববিদ্যালয়ত তেওঁৰ পদ হেৰুওৱাৰ ভয়ত ছদ্মবেশত এনে কৰিবলৈ মান্তি হৈছিল।
কিন্তু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ পৰা পুনৰীক্ষণ বিচৰাৰ আগতে দুবাৰ হাৰিছিল আৰু চাৰ্টিওৰাৰীৰ বাবে তেওঁৰ আৱেদন প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল।
নিজকে সক্ৰিয়তাৰ বাবে নিয়োজিত কৰাৰ পিছত কামেনিয়ে পুনৰ কেতিয়াও বেতন লাভ কৰা চাকৰি কৰা নাছিল আৰু গোটেই জীৱন বন্ধু আৰু পৰিয়ালৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত হৈছিল।
তেওঁৰ স্পষ্ট সক্ৰিয়তা স্বত্বেও তেওঁ কেতিয়াবাহে তেওঁৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল আৰু আন পুৰুষৰ সৈতে কেতিয়াও কোনো দীৰ্ঘম্যাদী সম্পৰ্ক ৰখা নাছিল।
আৰু যদি তেওঁলোক বিফল হয়, তেন্তে মই শুদ্ধ আৰু তেওঁলোক ভুল আৰু তেওঁলোক সলনি নোহোৱালৈকে মই তেওঁলোকৰ সৈতে যুঁজিব লাগিব।
২০০৭ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত কামেনিয়ে এনবিচিৰ সাংবাদিক টম ব্ৰোকাও আৰু তেওঁৰ প্ৰকাশক ৰেণ্ডম হাউচলৈ প্ৰতিবাদৰ এখন মুকলি পত্ৰ লিখিছিল।
ব্ৰোকাৱে ১৯৬০ৰ দশকত গে আৰু লেছবিয়ান অধিকাৰৰ সক্ৰিয়তাৰ সম্পূৰ্ণ অভাৱ আৰু "সমকামিতা নিৰ্মূল কৰা' উল্লেখ কৰিছিল।
এই পত্ৰখনত ৱাশ্বিংটন পোষ্টৰ প্ৰাক্তন সম্পাদক হাৱাৰ্ড কুৰ্টজ, হেৰী ৰুবিনষ্টাইন ,জন আৰ্ল হেইনছ, ডুডলি ক্লেণ্ডিনেন আৰু ষ্টিফেন বট্টমে সহ-স্বাক্ষৰ কৰে।
ব্ৰোকাৱে কুৰ্টজৰ চিএনএন অনুষ্ঠান নিৰ্ভৰযোগ্য উৎসত বৰ্জনৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ বাবে উপস্থিত হৈ কৈছিল যে "সমকামী অধিকাৰ আন্দোলন অলপ পিছত আহিছিল।
এইটো সেই সময়ছোৱাত উঠাই লৈছিলোঁ আৰু মই কিহৰ ওপৰত মনোযোগ দিবলৈ গৈ আছিলো সেই বিষয়ে মই কিছু বাছনি কৰিব লগা হৈছিল।
২০০৬ চনত কামেনি আৰু বাৰবাৰা গিটিংছে আমেৰিকান চাইকিয়াট্ৰিক এছ'চিয়েচনৰ পৰা প্ৰথমজন ই ফ্ৰাইৰ এমডি বঁটা লাভ কৰিছিল।
২০০৭ চনত স্মিথচোনিয়ান ইনষ্টিটিউচনৰ নেচনেল মিউজিয়াম অফ আমেৰিকান হিষ্ট্ৰীত ১৯৬৫ চনত হোৱাইট হাউচৰ সন্মুখত কঢ়িয়াই অনা কামেনিৰ পিকেট চিহ্নবোৰ "আমেৰিকান ইতিহাসৰ অমূল্য ৰত্ন" প্ৰদৰ্শনীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
হোৱাইট হাউচৰ সন্মুখত অনুষ্ঠিত সমকামী অধিকাৰৰ বাবে প্ৰথম প্ৰদৰ্শনত গে আৰু লেছবিয়ান আমেৰিকানসকলে কঢ়িয়াই অনা মূল পিকেট চিহ্নবোৰৰ ভিতৰত স্মিথচোনিয়ানৰ ওচৰত এতিয়া ১২টা মূল পিকেট চিহ্ন আছে।
লাইব্ৰেৰী অৱ কংগ্ৰেছে ২০০৬ চনত কামেনিৰ কাকত সমূহ অধিগ্ৰহণ কৰে আৰু তেওঁৰ জীৱন আৰু নেতৃত্বৰ কাহিনী নথিভুক্ত কৰে।
১৯৬১ চনত মাটাচিন চছাইটিৰ শাখা ৱাশ্বিংটন ডি.চি.ৰ সহযোগী সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক কামেনি আৰু জেক নিকোলছে ১৯৬৫ চনৰ ১৭ এপ্ৰিলত হোৱাইট হাউচত পিকেট লাইনৰ সৈতে গে আৰু লেছবিয়ানসকলৰ সৈতে বিশ্বৰ সৰ্বপ্ৰথম ৰাজহুৱা প্ৰতিবাদ আৰম্ভ কৰিছিল।
নিউয়ৰ্কৰ মেটাচাইন চছাইটি আৰু বিলিটিছৰ কন্যাসকলৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে সমকামী অধিকাৰৰ বাবে বাৰ্ষিক স্মাৰক ৰাষ্ট্ৰসংঘ, পেণ্টাগন, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ অসামৰিক সেৱা আয়োগ আৰু ফিলাডেলফিয়াৰ স্বাধীনতা হলক লক্ষ্য কৰি পিকেটিং সম্প্ৰসাৰিত কৰা হৈছিল।
কামেনিয়ে সমকামীসকলক চৰকাৰৰ পৰা আঁতৰাই দিয়াৰ নিয়ম সলনি কৰিবলৈ ৰাষ্ট্ৰপতি কেনেডিলৈ চিঠি লিখিছিল।
১৯৭৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত চাকৰিৰ পৰা ডিচচাৰ্জ লাভ কৰা মাটলোভিচক ১৯৮০ চনত ফেডাৰেল জিলা আদালতে এক ৰায়দানত পুনৰ চাকৰিত যোগদান কৰাৰ নিৰ্দেশ দিছিল যিটো কাৰিকৰীভাৱে কেৱল তেওঁৰ ওপৰত প্ৰযোজ্য আছিল।
বায়ু সেনাই তেওঁক পুনৰ অব্যাহতি দিয়াৰ বাবে আন এটা অজুহাত সৃষ্টি কৰিব বুলি নিশ্চিত হৈ মাটলোভিচে ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে এক বিত্তীয় মীমাংসা স্বীকাৰ কৰে।
১৯৮৮ চনৰ জুনত এইডছৰ জটিলতাৰ ফলত তেওঁৰ মৃত্যুলৈকে তেওঁৰ সমকামী সক্ৰিয়তাৰ কাম অব্যাহত ৰাখে।
কামেনি তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াত এজন সন্মানীয় পেলবেয়াৰ আছিল আৰু ৱাশ্বিংটন ডি.চি. কংগ্ৰেছনেল চিমেট্ৰিত গ্ৰেভচাইড সেৱাত ভাষণ দিছিল।
১৯৫৭ চনত কামেনিক তেওঁৰ সমকামিতাৰ বাবে ৱাশ্বিংটন ডি.চি.ৰ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সেনাৰ আৰ্মি মেপ চাৰ্ভিচত জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী হিচাপে কৰ্মৰত তেওঁৰ পদৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰা হয়।
ইয়াৰ ফলত তেওঁ "আমেৰিকান প্ৰতিষ্ঠানৰ সৈতে এক হাৰকিউলিয়ান সংগ্ৰাম" আৰম্ভ কৰে আৰু এই আন্দোলনে "১৯৬০ৰ দশকৰ আৰম্ভণিৰ সমকামী অধিকাৰ আন্দোলনত এক নতুন সময়ৰ উগ্ৰবাদৰ নেতৃত্ব দিয়ে।
২০০৭ চনত কামেনিয়ে আইডাহো ৰিপাব্লিকান চিনেটৰ লেৰী ক্ৰেগৰ পক্ষত ৰক্ষণশীল, সমকামী বিৰোধী প্ৰকাশন ৱৰ্ল্ডনেটডেইলীলৈ মিনিয়াপলিছ বিমানবন্দৰৰ বাথৰুমত যৌন সম্পৰ্কৰ অনুৰোধৰ বাবে ক্ৰেগক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ সন্দৰ্ভত এখন পত্ৰ লিখিছিল।
কিয়নো ফেডাৰেল চৰকাৰে তেওঁলোকক সহায় কৰা নাছিল আৰু তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে সক্ৰিয়ভাৱে বৈষম্যমূলক আচৰণ কৰিছিল।
তেওঁ কৈছিল যে সমকামীসকলে নাগৰিক অধিকাৰ আন্দোলনৰ সফলতাৰ পৰা অধিক বেয়া হ'ব: "এতিয়া যেতিয়া নিগ্ৰোসকলৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য মূলক আচৰণ কৰাটো ফেশ্বনেবল হৈ পৰিছে, সমকামীসকলৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য বৃদ্ধি পাব. সমকামিতাই অন্তিম মুখ্য ক্ষেত্ৰটোক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে য'ত এই দেশত কুসংস্কাৰ আৰু বৈষম্য প্ৰচলিত।
টাক্সনৰ পৰা তেওঁৰ পিএইচডি থিচিছৰ বাবে গৱেষণা সম্পূৰ্ণ কৰি উভতি আহোঁতে এজন অচিনাকি ব্যক্তিয়ে তেওঁক ওচৰলৈ গৈ হাতত ধৰি যোৱাৰ পিছত ছান ফ্ৰাঞ্চিস্কো বাছ টাৰ্মিনেলত সাধাৰণ পোছাক পৰিহিত আৰক্ষী বিষয়াসকলে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল।
তেওঁক প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছিল যে তিনি বছৰৰ পৰীক্ষাৰ বাবে সেৱা আগবঢ়োৱাৰ পিছত তেওঁৰ অপৰাধমূলক ৰেকৰ্ড আঁতৰ কৰা হ'ব যাৰ ফলত তেওঁ তেওঁৰ নিযুক্তিৰ সম্ভাৱনা আৰু অভিযোগৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়াৰ যিকোনো প্ৰচেষ্টাৰ বিষয়ে চিন্তা কৰাৰ পৰা অব্যাহতি পাব।
হিচাপে পৰিগণিত হয় তেওঁ ভোট দান নকৰা কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিনিধিৰ বাবে ডিষ্ট্ৰিক্ট অৱ কলম্বিয়াৰ প্ৰথম নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল।
ডেমক্ৰেট দলৰ প্ৰাৰ্থী ৱাল্টাৰ ই. ফাউনট্ৰয়ৰ হাতত পৰাজয়ৰ পিছত কামেনি আৰু তেওঁৰ প্ৰচাৰ সংগঠনে ৱাশ্বিংটন ডি.চি. গে এণ্ড লেছবিয়ান এলায়েন্স গঠন কৰে।
কামেনিযয়ে যুক্তি দিছিল যে সমকামিতা এক সামাজিক হিত হ'ব পাৰে: "মই এই স্থিতি গ্ৰহণ কৰোঁ যে সমকামিতা কেৱল প্ৰবৃত্তিৰ দ্বাৰা হওক বা অনৈতিক নহয়, কিন্তু প্ৰাপ্তবয়স্কসকলক সন্মতি দিয়াৰ দ্বাৰা কৰা সমকামী কাৰ্য্য নৈতিক, ইতিবাচক আৰু প্ৰকৃত অৰ্থত, আৰু ব্যক্তিগত অংশগ্ৰহণকাৰী আৰু তেওঁলোকে বাস কৰা সমাজৰ বাবে সঠিক, ভাল আৰু আকাংক্ষিত।
" অৱশেষত তেওঁ ১৯৬৮ চনত ষ্টাকলি কাৰমাইকেলৰ "ব্লেক ইজ বিউটিফুল" শ্লোগান শুনি "গে ইজ গুড" শ্লোগানটো প্ৰস্তুত কৰিছিল।
২০০৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ডিষ্ট্ৰিক্ট অৱ কলম্বিয়াৰ ঐতিহাসিক সংৰক্ষণ পৰ্যালোচনা ব'ৰ্ডৰ দ্বাৰা ৱাশ্বিংটন ডি.চি.ৰ ঐতিহাসিক স্থান হিচাপে কামেনিৰ ঘৰক মনোনীত কৰা হয়।
২০০৯ চনৰ ২৯ জুন মাহতজন বেৰীয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চৰকাৰৰ হৈ কামেনিৰ ওচৰত আনুষ্ঠানিকভাৱে ক্ষমা বিচাৰিছিল।
তেওঁ আমেৰিকান চাইকিয়াট্ৰিক এছ'চিয়েশ্যনৰ মানসিক বিকাৰৰ ডায়গনষ্টিক এণ্ড ষ্টেটিষ্টিকেল মেনুৱেলৰ পৰা মানসিক বিকাৰ হিচাপে সমকামিতাৰ শ্ৰেণীবিভাজন আঁতৰ কৰাৰ বাবেও কাম কৰিছিল।
১৯৭৭ চনৰ ২৬ মাৰ্চ তাৰিখে কামেনি আৰু গে আৰু লেছবিয়ান সম্প্ৰদায়ৰ আন এক ডজন সদস্যই তেতিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সমকামী টাস্ক ফ'ৰ্চৰ নেতৃত্বত ফেডাৰেল আইন আৰু নীতিৰ অতি প্ৰয়োজনীয় পৰিৱৰ্তনৰ বিষয়ে তেতিয়াৰ ৰাজহুৱা যোগাযোগ মিজ কষ্টাঞ্জাক অৱগত কৰে।
পালিচাডেছৰ এজন বাসিন্দা হিচাপে কামেনিয়ে তেওঁৰ চুবুৰীয়াৰ বাৰ্ষিক ৪ জুলাইৰ পেৰেডত প্ৰতিবছৰে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
কামেনিয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ অসামৰিক সেৱা আয়োগৰ দ্বাৰা তেওঁৰ পদৰ পৰা অপসাৰণ কৰাৰ বাবে আনুষ্ঠানিকভাৱে আপীল কৰিছিল।