polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ইন্দিৰা দেৱীয়ে ১৯৯৩ চনত ইম্ফলত মেইতেই পৰম্পৰাগত নৃত্য প্ৰশিক্ষণ স্কুল আৰু প্ৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ এই প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰিচালক পদত অধিষ্ঠিত।
প্ৰতিষ্ঠানখন শাস্ত্ৰীয়, পৰম্পৰাগত নৃত্য আৰু বেলে নৃত্যৰ শিক্ষণৰ বাবে বিখ্যাত আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ সংস্কৃতি মন্ত্ৰালয়ৰ দ্বাৰা স্বীকৃত।
তেওঁ ১৯৭৯ চনত তেওঁৰ পাঠ্যক্ৰম অধ্যয়ন বজাই ৰাখি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক আৰু মণিপুৰী সংস্কৃতি আৰু সাহিত্যৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
তেওঁ নৃত্যৰ সৈতে অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখিছিল আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ সংস্কৃতি মন্ত্ৰালয়ৰ পৰা যুৱ শিল্পী বৃত্তিৰ সহায়ত ১৯৭৯ চনত ৰাস আৰু ১৯৮৪ চনত লাই হাৰাওবাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল।
কলা আৰু সংস্কৃতিত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে ২০১৪ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰে।
১৯৭২ চনত মেইতেই ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰা ছবি 'মাতাম্‌গী মণিপুৰ'ত তেওঁ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
ইন্দিৰা দেৱী হওবাম মণিগোপাল সিঙৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু দম্পতীহালৰ তিনিজন পুত্ৰ আৰু দুগৰাকী কন্যা আছে।
আৰু তাৰ পিছত ১৯৭৪ চনত ইনষ্টিটিউট ডেচ হাউটছ এটুডেছ চাইণ্টিফিকছ ত স্থায়ী অধ্যাপক পদত নিযুক্তি লাভ কৰিছিল।
১৯৮১ চনত তেওঁ নিউয়ৰ্কৰ চিটি ইউনিভাৰ্চিটিৰ গ্ৰেজুৱেট চেণ্টাৰত বিজ্ঞানৰ এলবাৰ্ট আইনষ্টাইন আসনত অধিষ্ঠিত হয় আৰু আইএইচইএছত তেওঁৰ দায়িত্ব অৰ্ধ-সময়ৰ নিযুক্তিলৈ হ্ৰাস কৰে।
তেওঁ ১৯৯৬ চনত ষ্টনি ব্ৰুক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত অনুষদত যোগদান কৰে আৰু পৰৱৰ্তী বছৰত আইএইচইএছ ত্যাগ কৰে।
তেওঁ চিটি ইউনিভাৰ্চিটি অৱ নিউয়ৰ্ক গ্ৰেজুৱেট চেণ্টাৰত এলবাৰ্ট আইনষ্টাইন আসনৰ অধ্যাপক আৰু ষ্টনি ব্ৰুক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এজন বিশিষ্ট অধ্যাপক।
কিন্তু বিশেষভাৱে অনুপ্ৰেৰিত গাণিতিক উপপাদ্যৰ সন্মুখীন হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষাৰ দ্বিতীয় বছৰত গণিতলৈ তেওঁৰ মূল বিষয় সলনি কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৬৬ চনত প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ত্ৰিভুজআকৃতিৰ সমতুল্যতাৰ ওপৰত উইলিয়াম বাউণ্ডেৰৰ তত্ত্বাৱধানত গৱেষণা কৰি পিএইছডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
পৰিসাংখ্যিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু ষ্টোচেষ্টিক প্ৰক্ৰিয়াৰ ওপৰত অধ্যয়নৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি ধৰে যাদৃচ্ছিক লেটিছৰ পৰিসাংখ্যিক বলবিজ্ঞান আৰু গতিবিজ্ঞানৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিছে আৰু তেওঁৰ গৱেষণায়ে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ এই শাখাবোৰৰ বিষয়ে বুজাবুজিৰ পৰিসৰ বহল কৰিছে বুলি জনা গৈছে।
ফ্ৰেক্টেলৰ অধ্যয়নত বৰ্ণালী মাত্ৰা ধাৰণা প্ৰৱৰ্তনকৰাৰ কৃতিত্ব তেওঁক দিয়া হয় আৰু বাস্তৱ-স্থান পুনৰ্স্বাভাৱিককৰণ গোট কৌশল ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁলোকৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিঘটনা নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ বাবে এক পদ্ধতি বিকশিত কৰাত অৰিহণা যোগায়।
তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ফ্ৰেক্টেলৰ ওপৰত অতুচ্ছ গুৰুত্বপূৰ্ণ এক্সপ'নেণ্ট গণনাৰ বাবে গাণিতিক সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
ধৰে ৰামকৃষ্ণ ৰামাস্বামীৰ সৈতে স্ব-সংগঠিত সমালোচনাৰ আবেলিয়ান চেণ্ডপাইল মডেল সমাধানৰ বাবে কাম কৰিছিল আৰু এটা নতুন আৰ্হি বিকশিত কৰিছিল।
বেথে এঞ্চেটজ পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি নিৰ্দেশিত স্থানৰ প্ৰাণী-গণনা সমস্যাৰ ওপৰত কাম কৰি তেওঁ বিৱৰ্তন অপাৰেটৰৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল যিটো তেতিয়াৰ পৰা আন গৱেষকসকলৰ দ্বাৰা ধৰ নিৰ্দেশিত স্থানৰ প্ৰাণী-গণনা সমস্যা হিচাপে অধ্যয়নৰ অধীন তৈয়াৰ কৰা হৈছে।
ধৰে স্বয়ং-পাৰস্পৰিক সম্পৰ্ক ফাংচনআৰু ষ্টোচেষ্টিক বিৱৰ্তনত মেটাষ্টেবল গ্লাচী অৱস্থাৰ প্ৰস্তাৱিত মডেলবোৰত বিচ্ছিন্ন অনা-উত্তেজিত ক্লাষ্টাৰবোৰৰ ধীৰ গতিত ফ্লিপিংৰ প্ৰাধান্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
তেওঁৰ অধ্যয়নকেইবাটাও প্ৰবন্ধৰ দ্বাৰা নথিভুক্ত কৰা হৈছে আৰু ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ অনলাইন প্ৰবন্ধ ভঁৰালত তাৰে ১১৩খন তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে।
দীপক ধৰ এগৰাকী ভাৰতীয় তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞানী আৰু পুনেৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞান শিক্ষা আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগৰ এজন বিশিষ্ট অধ্যাপক।
পৰিসাংখ্যিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু যাদৃচ্ছিক প্ৰক্ৰিয়াৰ ওপৰত গৱেষণাৰ বাবে জনাজাত অধ্যাপক ধৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞানৰ তিনিওটা মুখ্য একাডেমী – ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমী, ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী আৰু ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ লগতে বিশ্ব বিজ্ঞান একাডেমীৰ এজন নিৰ্বাচিত সভ্য।
বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ শীৰ্ষ সংস্থা বৈজ্ঞানিক আৰু ঔদ্যোগিক গৱেষণা পৰিষদে ১৯৯১ চনত ভৌতিক বিজ্ঞানলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁক শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা প্ৰদান কৰিছিল।
২০২২ চনত তেওঁক প্ৰতি তিনি বছৰত এবাৰকৈ প্ৰদান কৰা পৰিসাংখ্যিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ সৰ্বোচ্চ স্বীকৃতি বল্টজমেন পদকৰ বাবে বাছনি কৰা হয়।
দুবছৰৰ গৱেষণাৰ পিছত দীপক ধৰ ১৯৮০ চনত টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ এজন পূৰ্ণ-সময়ৰ গৱেষক হিচাপে পৰিগণিত হয়।
ইয়াৰ মাজতে তেওঁ ১৯৮৪-৮৫ চনত এজন ভ্ৰমণকাৰী বিজ্ঞানী হিচাপে পেৰিছ বিশ্ববিদ্যালয়ত আৰু ২০০৬ চনৰ মে' মাহত আইজাক নিউটন ইনষ্টিটিউটত ৰোথচাইল্ড অধ্যাপক হিচাপে এমাহৰ কাৰ্যকাল অতিবাহিত কৰিছিল।
অৱসৰৰ পিছত অধ্যাপক ধৰে প্ৰতিষ্ঠানটোৰ এজন বিশিষ্ট অধ্যাপক হিচাপে টিআইএফআৰৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক অব্যাহত ৰাখে।
তেওঁ পুনেৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞান শিক্ষা আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ এগৰাকী বিশিষ্ট ভ্ৰমণকাৰী অধ্যাপক হিচাপেও কৰ্মৰত।
মুৰলী ধৰ-ৰমা গুপ্তা দম্পতীৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা দীপক ধৰে ১৯৭০ চনত এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
তাৰপিছত তেওঁ ১৯৭২ চনত কানপুৰৰ ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
তাৰপিছত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ গৈ কেলিফৰ্ণিয়া ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজীতজন মেথিউছৰ নিৰ্দেশনাত ডক্টৰেট অধ্যয়নৰ বাবে নাম ভৰ্তি কৰে।
একে বছৰে তেওঁ টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত গৱেষক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিবলৈ ভাৰতলৈ উভতি আহে।
কেলটেকত ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ বাবে অধ্যয়নৰত অৱস্থাত দীপক ধৰে দুটা প্ৰতিষ্ঠানগত ফেলোশ্বিপ ই. পি. এন্থনী ফেলোশ্বিপ আৰু আৰ. পি. ফেইনমেন ফেলোশ্বিপ লাভ কৰিছিল।
দুবছৰৰ পিছত আন্তৰ্জাতিক তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান কেন্দ্ৰই তেওঁক ১৯৯৩ চনৰ জে ৰবাৰ্ট শ্ৰাইফাৰ পুৰস্কাৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰে।
ধৰে ২০০৬ চনত বিশ্ব বিজ্ঞান একাডেমীৰ নিৰ্বাচিত ফেলোশ্বিপ লাভ কৰে আৰু ২০০৭ চনত বিজ্ঞান আৰু অভিযান্ত্ৰিক গৱেষণা পৰিষদৰ জগদীশ চন্দ্ৰ বসু ৰাষ্ট্ৰীয় ফেলোশ্বিপৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়।
প্ৰতীকী বস্তু হিচাপে ই হাৰ্মিছ আৰু সম্প্ৰসাৰণৰ দ্বাৰা দেৱতাৰ সৈতে জড়িত ব্যৱসায়, বৃত্তি বা কাম-কাজক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
পৰৱৰ্তী প্ৰাচীন কালত কেডুচিয়াছে বুধ গ্ৰহক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা জ্যোতিষ প্ৰতীকৰ ভিত্তি প্ৰদান কৰিছিল।
এইদৰে জ্যোতিষী, ৰসায়ন আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানত ইয়াৰ ব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে ই একে নামৰ গ্ৰহ আৰু মৌলিক ধাতুটোক বুজাবলৈ সক্ষম হৈছে।
যদি মৃত্যুমুখত পৰাৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰা হয়, তেন্তে তেওঁলোকৰ মৃত্যু কোমল আছিল; যদি মৃতসকলৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰা হয়, তেন্তে তেওঁলোক পুনৰ জীৱিত হৈছিল।
হাৰ্মিছৰ পূজাৰ ওপৰত কৰা অধ্যয়নত লুইছ ৰিচাৰ্ড ফাৰ্নেলে ধৰি লৈছিল যে এই দুটা সাপ কেৱল হেৰাল্ডসকলে নিজৰ লাখুটি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা গোহালিৰ গোহালিৰ অলংকাৰৰ পৰাই গঢ় লৈ উঠিছে।
এইটো যুক্তি দিয়া হৈছে যে দুটা সাপে সংলগ্ন কৰা লাখুটি বা লাখুটিডাল নিজেই প্ৰাক-নৃতাত্ত্বিক যুগৰ কোনো দেৱতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
কেডুচিয়াছ হৈছে গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনীত হাৰ্মিচ আৰু গ্ৰীক-ইজিপ্তৰ পৌৰাণিক কাহিনীত হাৰ্মিছ ট্ৰাইছমেগিষ্টাছে কঢ়িয়াই অনা লাখুটি।
ৰোমান আইকন’গ্ৰাফীত ইয়াক প্ৰায়ে দেৱতাসকলৰ দূত বুধৰ বাওঁহাতত কঢ়িয়াই নিয়া অৱস্থাত চিত্ৰিত কৰা হৈছিল।
বুধ আৰু হাৰ্মিছৰ সৈতে ইয়াৰ সংযোগৰ সম্প্ৰসাৰণৰ দ্বাৰা কেডুচিয়াছ বাণিজ্য আৰু আলোচনাৰ এক স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত প্ৰতীকও, দুটা ক্ষেত্ৰ য’ত সুষম বিনিময় আৰু পাৰস্পৰিকতাক আদৰ্শ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।
কেডুচিয়াছক ছপাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা প্ৰতীক হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়, পুনৰ বুধৰ বৈশিষ্ট্যসমূহৰ দ্বাৰা সম্প্ৰসাৰণৰ কৰা হয় ।
হাৰ্মিছৰ প্ৰতি হোমেৰিক গীতটোত বৰ্ণনা কৰা হৈছে যে কেনেকৈ তেওঁৰ আঢ়ৈ বছৰীয়া ভাতৃ এপ’লোৱে হাৰ্মিছৰ কচ্ছপৰ খোলাৰ পৰা নিৰ্মিত লাইয়াৰৰ পৰা হাৰ্মিছৰ সংগীতৰ দ্বাৰা মোহিত হৈছিল, যিটো হাৰ্মিছে তেওঁক সদয়ভাৱে দিছিল।
এইদৰে সাপৰ সৈতে থকা সম্পৰ্কই হাৰ্মিছক এপ'ল'ৰ সৈতে সংযোগ কৰে, কিয়নো পিছলৈ সাপটোক "এপ'ল'ৰ পুত্ৰ" এছক্লেপিআছৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়।
কেডুচিয়াছৰ উৎপত্তিৰ এটা গ্ৰীক মিথ তিৰেছিয়াছৰ কাহিনীৰ অংশ, যিয়ে দুটা সাপক সংগম কৰি থকা দেখি নিজৰ লাখুটিৰে মাইকীজনীক হত্যা কৰিছিল।
তিৰেছিয়াছক লগে লগে নাৰীলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়, আৰু সাত বছৰৰ পাছত মতা সাপটোৰ সৈতে এই কাৰ্য্য পুনৰাবৃত্তি কৰিবলৈ সক্ষম নোহোৱালৈকে তেওঁ তেনেকৈয়ে থাকিল।
যদিও মাত্ৰ এটা সাপ থকা আৰু কেতিয়াও ডেউকাৰে চিত্ৰিত কৰা ৰড অৱ এছক্লেপিয়াছ চিকিৎসাৰ পৰম্পৰাগত আৰু অধিক ব্যৱহৃত প্ৰতীক, কেডুচিয়াছ কেতিয়াবা স্বাস্থ্যসেৱা সংস্থাসমূহে ব্যৱহাৰ কৰে।
'কেডুচিয়াছ' মূলতঃ বাণিজ্য আৰু অন্যান্য অচিকিৎসা প্ৰতীকৰ প্ৰতীক বুলি ধৰি ল'লে বহুতো স্বাস্থ্যসেৱা পেছাদাৰীয়ে এই ব্যৱহাৰক অসন্মতি প্ৰকাশ কৰে।
উইলহেম হাইনৰিখ ৰ'চাৰে আঙুলিয়াই দিছিল যে হাৰ্মিছ আৰু এছক্লেপিয়াছ উভয়ৰে এটা বৈশিষ্ট্য হিচাপে সাপটো "ডেলফিত পাইথন নামেৰে জনাজাত প্ৰাক-ঐতিহাসিক অৰ্ধ-চ্থনিক সাপ নায়ক"ৰ এটা ভিন্নতা, যাক ধ্ৰুপদী পৌৰাণিক কাহিনীত এপ'লোৱে হত্যা কৰে।
কিছুমান বিৱৰণে প্ৰকাশ কৰে যে কেডুচিয়াছৰ আটাইতকৈ পুৰণি জ্ঞাত চিত্ৰকল্পৰ শিপা মেছ’পটেমিয়াত চুমেৰিয়ান দেৱতা নিংগিছজিদাৰ সৈতে আছে; তেওঁৰ প্ৰতীক, চাৰিওফালে দুটা সাপ জড়িত হৈ থকা এটা লাখুটি, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪০০০ চনৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩০০০ চনলৈকে।
কেৰুকেয়ন শব্দটোৱে যিকোনো হেৰাল্ডৰ কৰ্মচাৰীক বুজাইছিল, বিশেষকৈ হাৰ্মিছৰ সৈতে জড়িত হোৱাটো বাধ্যতামূলক নহয়।
আনহাতে বৰুণ আৰু তেওঁৰ সহযোগী 'হাৰাতা আমপৰতক', ইন্দ্ৰৰ দূত বিৰণে, লংলে-আ-হি-ই অৰ্থাৎ লক্ষ্মী দেৱী, গৃহস্থৰ আদি পুৰুষ ছাৰ সূৰ্য্যদেৱতা আৰণি আৰু গৃহস্থৰ পূৰ্বপুৰুষ আৰ আনথক সকলক দেৱতা জ্ঞান কৰি পূজা – অৰ্চনা কৰাৰ নিয়ম আছে।
ইন্দ্ৰ দেৱতাৰ বেদীটো পাতসহ 'ফংৰং' অৰ্থাৎ মাকৰী শাল গছৰ ডালেৰে চাৰিওফালে চাৰিটা বাঁহৰ খুঁটি পুতি আৰু মাজত এটা ঘাই খুঁটি পুতি চাং সাজি স্থাপন কৰা হয়।
ইয়াৰ কাষতে ডাঙৰ পাতৰ এবিধ বনৰীয়া গছৰ পুলি পুতি গছৰ গুৰিত মুৰ্গী চৰাইৰ পোৱালি বা মুৰ্গীৰ কণী বান্ধি দিয়ে।
পূজাৰ আগদিনা ৰাতি আয়োজকৰ ঘৰত নাম-কীৰ্তন কৰি পূজ্য দেৱতা সকলক পূজালৈ সাদৰে আমন্ত্ৰণ কৰাৰ নিয়ম আছে।
সেইদিনা খাৰ, আঞ্জা ৰান্ধি দেৱতা সকললৈ আগ বঢ়োৱা হয় আৰু পূজাৰীয়ে মন্ত্ৰপাঠ কৰি দেৱতা সকলক স্মৰণ কৰে।
ইয়াৰ পিছতে মুকলি ঠাই বা পথাৰৰ নিৰ্দিষ্ট ঠাইত পূজাৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা বেদী, পূজাৰীসকল আৰু আমন্ত্ৰিত ব্যক্তি সকল বহাৰ ঠাই, পৰিয়ালৰ লোক সকল বহাৰ ঠাই, মহিলা সকলৰ বাবে আছুতীয়াকৈ বহাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।
পানী ৰখা ঠাই, মদ বা হৰলাং থোৱা ঠাই আৰু মঙহ ৰখা ঠাই সমূহ সাধাৰণতে কলপাতেৰে চালি বা বেৰ দি তৈয়াৰ কৰা হয়।
মাটিৰ সেই ঢিপ বা বেদীৰ কাষতে হৰবংছ অৰ্থাৎ তিতালাও স্থাপন কৰি লাংথে লাংপং অৰ্থাৎ বাঁহৰ চুঙা দুফাল - কৰি সেই বেদীত স্থাপন কৰে।
কাৰ্বি সকলৰ লোক বিশ্বাস মতে লাংথে লাংপং দুফাল কঁৰোতে এফাল তলমুৱা আৰু আনফালে ওপৰমুৱাকৈ পৰিলে আয়োজকৰ মংগল হয় বুলি ভৱা হয়।
এই বেদীত কলগছ, খেৰৰ মূৰ্তি বা নমুনা, তিনিটা খটখটিৰে সৰু চাং, হৰবং, লাংথে লাংপং, সৰু এটি গাতত হণী, তুহগুৰি আৰু লৰু গছৰ পাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
২০২০ চনৰ ১১ আগষ্টত ৰাছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভ্লাডিমিৰ পুটিনে তৃতীয় পৰ্যায়ৰ পৰীক্ষণ সম্পন্ন হোৱাৰ আগতেই প্ৰতিষেধকৰ অনুমোদন প্ৰদানৰ কথা ঘোষণা কৰে।
২০২০ চনৰ অক্টোবৰত ৰাছিয়াত প্ৰতিষেধক প্ৰদানৰ আশা কৰা হৈছে আৰু বৈদেশিক বজাৰত এই প্ৰতিষেধকৰক "স্পুটনিক " বুলি নামকৰণ কৰা হ'ব।
ৰাছিয়া আৰু অন্য দেশৰ বিশেষজ্ঞসকলে তৃতীয় পৰ্যায়ৰ পৰীক্ষা সম্পূৰ্ণ নকৰাকৈ অনুমোদন জনোৱা বাবে সুৰক্ষাৰ নীতি পালন কৰাৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছে, কিয়নো তৃতীয় পৰ্যায়ত এই প্ৰতিষেধকৰ সফলতাৰ হাৰ মাত্ৰ ৪০% আছিল।
জাৰ্মান বাতৰি কাকত ৰ মতে ভাৰত, ব্ৰাজিল, চৌদি আৰৱ আদি কুৰি খনতকৈও অধিক দেশে এই প্ৰতিষেধকৰ প্ৰতি আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছে।
ই মানৱ এডেন'ভাইৰাছ — এবিধ সাধাৰণ পানী লগা জ্বৰৰ ভাইৰাছ — ছাৰ্ছ কভ ২ ভাইৰাছৰ স্পাইক প্ৰ'ট্ৰিনৰ সৈতে সংলগ্ন কৰি এক অসংক্ৰমণ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ উদ্দীপন সৃষ্টি কৰে।
"ইবলা ভাইৰাছৰ বিপক্ষে কাৰ্যকৰী, লগতে ৰ প্ৰতিষেধক" উদ্ভাৱন কৰা বুলি দাবী কৰা একেটা চৰকাৰী পৰীক্ষাগাৰতে গাম-কভিড-ভেকৰ উদ্ভাৱন কৰা হৈছে।
গামালয়া ৰিছাৰ্চ চেণ্টাৰ অৱ এপিডাৰমিঅ'লজি এণ্ড মাইক্ৰ'বায়লজিয়ে ২০২০ চনৰ মে' মাহত কোনো পাৰ্শক্ৰিয়া নথকা কভিড১৯ৰ এটা প্ৰতিষেধক প্ৰস্তুত কৰি থকাৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল।
২০২০ চনৰ ১ আগষ্টত ৰাছিয়াৰ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী মিখাইল মোৰাস্কোয়ে প্ৰতিষেধকৰ "ক্লিনিকেল ট্ৰায়েল সম্পন্ন হ'ল" বুলি সাংবাদিকৰ আগত প্ৰকাশ কৰে।
পূৰ্বে কোৱাৰ দৰে এনেকৈ পালিতা মহিলাৰ পৰিয়ালটো স্তনপান কৰোৱা শিশুটিৰ বাবে দুগ্ধ আত্মীয় হৈ পৰে আৰু এয়া কৌশলগতভাৱে ভৱিষ্যতৰ বাবে উপযোগী হ’ব পাৰে যদিহে শিশুটি উচ্চ শ্ৰেণীৰ পৰিয়ালৰ হয়, কিয়নো এইদিশেৰে গাখীৰ পান কৰোৱা মহিলাৰ সন্তান হ’ব 'দুগ্ধ-ভাতৃ' আৰু 'দুগ্ধ-ভগ্নী।
এইদৰে কৃষক মহিলাসকলে বেছিভাগ সময়তে নিজৰ অজৈৱিক সন্তানৰ বাবে ‘দুগ্ধ’ মাতৃৰ ভূমিকা পালন কৰিছিল, আৰু নিজৰ লগতে যিজন মালিকৰ কেঁচুৱাক স্তনপান কৰাই আছে তেওঁৰ মাজৰ সংযোগ বজাই ৰখাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
ইয়াৰোপৰি এই সম্পৰ্ক অতি অসুস্থ মাতৃৰ বা প্ৰসৱৰ সময়ত মাতৃৰ মৃত্যু হোৱা পৰিয়ালকো সহায় কৰাৰ ব্যৱহাৰিক উপায় আছিল।
তেওঁৰ পৰিয়ালৰ বাকীসকলো এই সম্পৰ্কৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল: তেওঁৰ স্বামী আল-হাৰিথ মহম্মদৰ "দুগ্ধ-পিতৃ" হৈ পৰিছিল, আৰু মহম্মদ তেওঁলোকৰ জৈৱিক সন্তানৰ সৈতে "দুগ্ধ-ভাতৃ" হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।
এই গাখীৰৰ আত্মীয়তাই পাৰিবাৰিক সম্পৰ্ক সৃষ্টি কৰে, যেনেকৈ এজন পুৰুষে নিজৰ দুগ্ধ-মাতৃ বা দুগ্ধ-ভগ্নী ক বিয়া কৰাব নোৱাৰে।
পৰম্পৰাগতভাৱে ক’বলৈ গ’লে এই প্ৰথা আধুনিক যুগৰ আৰম্ভণিৰ পূৰ্বৰ যদিও সেই সময়ছোৱাত ই বহুতো স্তৰভিত্তিক সমাজত মিত্ৰতা গঢ়ি তোলাৰ বাবে বহুলভাৱে ব্যৱহৃত ব্যৱস্থা হৈ পৰিছিল।
দুগ্ধ কেন্দ্ৰীক আত্মীয়তাত একেটা সম্প্ৰদায় বা ওচৰ সম্বন্ধিত সম্প্ৰদায়ৰ শিশুক পালিত মাতৃৰ দ্বাৰা স্তনপান কৰোৱাৰ প্ৰথা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
এই দুগ্ধপান কৰোৱা মাতৃ গৰাকীয়ে তেওঁৰ পৰিয়াল আৰু তেওঁ স্তনপান কৰাই থকা শিশুটিৰ পৰিয়ালৰ লগতে তেওঁলোকৰ সমাজৰ মাজত সম্পৰ্ক গঢ়ি তোলাত কৌশলগত ভূমিকা পালন কৰিছিল।
আধুনিক যুগৰ আৰম্ভণিতে বহু কেইখন আৰব দেশত ধৰ্মীয় আৰু কৌশলগত দুয়োটা উদ্দেশ্যতে দুগ্ধ আত্মীয়তা ব্যাপকভাৱে প্ৰচলিত হৈছিল।
খ্ৰীষ্টানসকলৰ গডপেৰেণ্টিঙৰ প্ৰথাৰ দৰেই গাখীৰৰ আত্মীয়তাই দ্বিতীয়টো পৰিয়াল স্থাপন কৰিছিল যিয়ে এনে এটা শিশুৰ দায়িত্ব ল’ব পাৰিছিল যাৰ জৈৱিক পিতৃ-মাতৃয়ে শিশুটিৰ ক্ষতি কৰিব বিচাৰিছিল।
"ইছলামত গাখীৰৰ আত্মীয়তা এইদৰে সাংস্কৃতিকভাৱে স্বতন্ত্ৰ, কিন্তু কোনো কাৰণতে অনন্য, দত্তক আত্মীয়তাৰ প্ৰতিষ্ঠানিক ৰূপ যেন নালাগে।
"কলেক্টেচনে অসমান মৰ্যাদাৰ দুটা পৰিয়ালক সংযোগ কৰি এক অন্তৰংগ বন্ধনৰ সৃষ্টি কৰে; ই শিশুটিৰ পৰা তেওঁলোকৰ বাহিৰৰ সম্পৰ্ক আঁতৰাই পেলায় যদিও বিবাহৰ অংশীদাৰ হিচাপে তেওঁলোকক বাদ দিয়ে.ই তেজৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি আত্মীয়তা বন্ধনৰ বিকল্প হিচাপে সামাজিক সম্পৰ্ক আনে।
" দুগ্ধ মাতৃ আৰু তেওঁলোকৰ দুগ্ধ 'সন্তান'ৰ বন্ধনৰ জৰিয়তে বিভিন্ন জাতি আৰু ধৰ্মৰ লোকক কৌশলগতভাৱে একত্ৰিত কৰিব পৰা গ'ল।
ক্ৰেজি হৰ্চ যেতিয়া কেঁচুৱা আছিল, তেতিয়া তেওঁক জনগোষ্ঠীৰ প্ৰতিগৰাকী মহিলাই নিজৰ স্তনপান কৰাইছিল।
দুগ্ধ আত্মীয়তাত অংশগ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত শ্ৰেণী আৰু অন্যান্য স্তৰভিত্তিক ব্যৱস্থাই কোনো গুৰুত্ব নাপালে।
নেপালত কুমাৰী বুলিলে নেপালী নৱাৰী বৌদ্ধ সম্প্ৰদায়ৰ শাক্য জাতিৰ পৰা নিৰ্বাচিত এগৰাকী ঋতুমতী নোহোৱা ছোৱালীক বুজা যায়।
ইয়াৰে মাজত সৰ্বাধিক জনাজাত কুমাৰীগৰাকী হৈছে কাঠমাণ্ডুৰ ৰাজকীয় কুমাৰী আৰু তেওঁ চহৰখনৰ মাজমজিয়াত থকা কুমাৰী ঘৰত বাস কৰে।
২০১৭ চনলৈকে ৰাজকীয় কুমাৰী হৈছে তিনি বছৰ বয়সৰ তৃষ্ণা সিংহা আৰু তেওঁক ২০১৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত নেপালৰ ৰাজতন্ত্ৰৰ স্থান লোৱা মাওবাদী চৰকাৰে অধিষ্ঠিত কৰিছিল।
২০১৪ চনৰ এপ্ৰিলত পাটনৰ কুমাৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত উনিকা বজ্ৰাচাৰ্য হৈছে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ জীৱন্ত দেৱীৰ দ্বিতীয়গৰাকী।
যেতিয়া কুমাৰীগৰাকীৰ প্ৰথম ঋতুস্ৰাৱ আৰম্ভ হয় তেতিয়াই দেৱীয়ে তেওঁৰ শৰীৰ ত্যাগ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
গুৰুতৰ ৰোগ বা আঘাতৰ ফলত অত্যধিক ৰক্তক্ষৰণ হোৱাৰ ফলতো দেৱীয়ে কুমাৰীৰ দেহ ত্যাগ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
কুমাৰী বা কুমাৰী দেৱী বা জীৱন্ত দুৰ্গা হৈছে নেপালকে আদি কৰি এছিয়াৰ ধৰ্মীয় পৰম্পৰাত দৈৱিক নাৰী শক্তি বা দেৱীৰ স্বৰূপ হিচাপে কমবয়সীয়া কুমাৰী ছোৱালীক উপাসনা কৰাৰ পৰম্পৰা।
জ্ঞানাৰ্ণৱ ৰুদ্ৰায়মালা তন্ত্ৰ আদি হিন্দু শাস্ত্ৰত এগৰাকী কুমাৰীক তেওঁৰ বয়সৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বিভিন্ন নাম দিয়া হয়:
পৰৱৰ্তী সময়ত গজেন্দ্ৰশংকৰ লালশংকৰ পাণ্ডিয়াই ইয়াক ক্ৰয় কৰে কাৰণ তেওঁৰ ডাঙৰ কন্যা ছাৰিকাই ইয়াক ক্ৰয় কৰিবলৈ একপ্ৰকাৰ জোৰ দিছিল।
তেওঁ ভৱনটো বহলাই দক্ষিণৰ এক তৃতীয়াংশ অংশত এক্সটেনচন নিৰ্মাণ কৰি ঘৰৰ ওপৰত টিনৰ চাল যোগ কৰিলে।
তেওঁলোকে ভৱনটো বিক্ৰী কৰিব বিচাৰিছিল যদিও স্থানীয় বাসিন্দা আৰু নৰ্মদৰ অনুৰাগীসকলে বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু ইয়াক সংগ্ৰহালয় বা পুথিভঁৰাললৈ ৰূপান্তৰিত কৰাটো বিচাৰিছিল।
পৰৱৰ্তী সময়ত চুৰাট পৌৰ নিগমে ইয়াক ক্ৰয় কৰি নৰ্মদৰ ৰচনা প্ৰকাশ আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে উৎসৰ্গিত কবি নৰ্মদ যুগৱৰ্ত ন্যাসক ১৯৯২ চনৰ ২৪ আগষ্টত নৰ্মদৰ জন্ম জয়ন্তীত অৰ্পণ কৰে।
ভৱনটো আংশিকভাৱে পুনৰুদ্ধাৰ কৰি স্মৃতিসৌধলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয় যদিও পিছত পুনৰ চুৰাট পৌৰ নিগমৰ হাতত তুলি দিয়া হয়।
নৰ্মদে চুৰাটত বাস কৰিছিল আৰু তেওঁ চুৰাটৰ গোপীপুৰা চুবুৰীৰ আমলিৰণ পথত নিজৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ঘৰৰ মুখামুখিকৈ ₹৬০০ টকাত মাটি কিনিছিল ।
১৮৬৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ পুৰণি ঘৰটোৰ সংস্কাৰৰ লগতে নতুন ভৱনৰ নিৰ্মাণকাৰ্য আৰম্ভ কৰে।
তেওঁ ভৱনটোৰ নাম সৰস্বতী মন্দিৰ ৰাখি তাতেই লিখা-মেলা কৰিছিল আৰু সময়বিশেষে গৱেষণাৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
২০১৪ চনত চুৰাট পৌৰ নিগমে ভৱনটোৰ মূল ৰূপলৈ সংস্কাৰ, পুনৰুদ্ধাৰ আৰু সংৰক্ষণৰ কাম আৰম্ভ কৰে।
সংস্কাৰ কৰা ঘৰটো সংগ্ৰহালয়লৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয় আৰু নৰ্মদৰ জীৱন, পৰিয়াল আৰু কৰ্মৰাজিৰ প্ৰবন্ধ আৰু তথ্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।
সৰস্বতী মন্দিৰ বা সাৰিকা সদন বা নৰ্মদ হাউচ হৈছে ভাৰতৰ গুজৰাটৰ চুৰাটত অৱস্থিত এটা লেখক-গৃহ সংগ্ৰহালয়।
প্ৰাচীন বৌদ্ধ আৰু হিন্দু মন্দিৰসমূহত প্ৰায়ে দেখা পোৱা ভাৰতীয় কলাৰ এটা অন্যতম উপাদান হৈছে দ্বাৰপাল হিচাপে স্থাপিত এক যক্ষিনী।
সততে তেওঁৰ ভৰি কাণ্ডত থাকে আৰু হাতকেইখনে এজোপা পুষ্পিত অশোক বা কেতিয়াবা ফুল বা ফলৰ সৈতে অন্য গছৰ ডাল ধৰি থাকে।
ভৰহুত, সাঁচী আৰু মথুৰাৰ তিনিটা স্থানত, সাধাৰণতে স্তূপসমূহৰৰ বেৰাৰ স্তম্ভত বৃহৎ সংখ্যক যক্ষি চিত্ৰ পোৱা গৈছে।
এইবোৰে যক্ষি চিত্ৰসমূহৰ কিছুমান বিশেষত্ব যেনে নগ্নতা, হাঁহি থকা মুখ আৰু সুস্পষ্ট বা প্ৰায়ে অতিৰঞ্জিত ৰূপৰ নাৰীসুলভ কমনীয়তা প্ৰকাশ কৰে যাৰ ফলত উৰ্বৰতাৰ সৈতে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক ফুটি উঠে।
সময় বাগৰাৰ লগে লগে তেওঁলোক ভাৰতীয় ভাস্কৰ্য আৰু ভাৰতীয় মন্দিৰ স্থাপত্য দুয়োটাৰ এক মানক আলংকাৰিক উপাদান শালভাঞ্জিকালৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
যক্ষিণী বা যক্ষি হৈছে হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু জৈন ধৰ্মৰ পৌৰাণিক আখ্যানসমূহত উল্লেখ থকা এক শ্ৰেণীৰ জীৱ।
যক্ষিনী আৰু যক্ষ ভাৰতৰ শতিকাজুৰি পুৰণি পৱিত্ৰ বনাঞ্চলসমূহৰ সৈতে জড়িত বহুতো আতিভৌতিক জীৱসমূহত ভিতৰত অন্যতম।
দেৱতাসকলৰ কোষাধ্যক্ষ, আৰু হিমালয়ৰ অলকা ৰাজ্যশাসন কৰা ধনৰ হিন্দু দেৱতা কুবেৰ যক্ষ তথা যক্ষিণীসকলৰ নেতা।
ভাল যক্ষিণীৰ দৰে ক্ষতিকাৰক আৰু দুষ্ট যক্ষিণীও আছে, যি ভাৰতীয় লোককথা অনুসৰি মানুহক নগুৰ-নাকটি কৰাৰ লগতে অভিশাপ দিব পাৰে।
তেওঁৰ পিতৃ এজন চৰকাৰী বিষয়া হোৱা সূত্ৰে তেওঁৰ বিভিন্ন ঠাইত নিযুক্তিৰ সময়ত তেওঁলোক সপৰিয়ালে সেই ঠাইসমূহলৈ স্থানান্তৰ হ'ব লগা হৈছিল।
তেওঁ ২০০৪ চনত কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান আৰু অভিযান্ত্ৰিক শাখাত স্নাতক পাঠ্যক্ৰম কৰ্ণাটকৰ সুৰথকালৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা সম্পন্ন কৰে।
সুহাস ললিনাকেৰী য়াথিৰাজ হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰসাশনিক বিষয়া তথা পেছাদাৰী পেৰা-বেডমিণ্টন খেলুৱৈ।
সুহাসে ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাত যোগদান কৰি উত্তৰ প্ৰদেশৰ বিভিন্ন জিলাৰ উপায়ুক্ত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে।
২০১৮ চনৰ মাৰ্চ মাহত বাৰাণসীত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় পেৰা-বেডমিণ্টন চেম্পিয়নশ্বিপত পুৰুষৰ একক শাখাত স্বৰ্ণ পদক জয় কৰি তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়ন হয়।
চীনৰ বেইজিংত অনুষ্ঠিত ২০১৬ চনৰ এছিয়ান পেৰা বেডমিণ্টন চেম্পিয়নশ্বিপত সুহাসে ইণ্ডোনেছিয়াৰ হেৰী চুচানটোক পৰাস্ত কৰি স্বৰ্ণ পদক জয় কৰে।
তেওঁ পেছাদাৰী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বেডমিণ্টন চেম্পিয়নশ্বিপ জয় কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় আমোলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
প্ৰতিযোগিতাখনৰ ফাইনেলত তেওঁ বিশ্বৰ ১ নম্বৰ খেলুৱৈ ফ্ৰান্সৰ লুকাচ মাজুৰৰ হাতত ১–২ ব্যৱধানত পৰাস্ত হৈ ৰূপৰ পদক লাভ কৰে।
সাধাৰণতে চলচ্চিত্ৰ সমালোচনাক দুটা ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি: সাংবাদিকতামূলক সমালোচনা - যি বাতৰি কাকত, আলোচনী আৰু অন্যান্য জনপ্ৰিয় গণমাধ্যমসমূহত নিয়মিতভাৱে প্ৰকাশ পায়।
আনবিধ হৈছে চলচ্চিত্ৰ তত্ত্বৰ দ্বাৰা অৱগত আৰু একাডেমিক আলোচনীত প্ৰকাশ পোৱা চলচ্চিত্ৰ পণ্ডিতসকলৰ দ্বাৰা শৈক্ষিক সমালোচনা, যাক ক'ব পাৰি শৈক্ষিক/বিদ্যায়তনিক চলচ্চিত্ৰ সমালোচনা ।
ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে ই ছবিখন আৰু ইয়াৰ ধাৰাটোৰ ইতিহাসৰ ভিতৰত, বা সমগ্ৰ চলচ্চিত্ৰ ইতিহাসৰ ভিতৰত ইয়াৰ স্থান বিশ্লেষণ কৰাৰ সম্ভাৱনা বেছি।
বাতৰি কাকত, আলোচনী, সম্প্ৰচাৰ মাধ্যম আৰু অনলাইন প্ৰকাশনৰ বাবে কাম কৰা চলচ্চিত্ৰ সমালোচকসকলে মূলতঃ নতুন ছবিৰ মুক্তিৰ পৰ্যালোচনা কৰে যদিও পুৰণি ছবিসমূহৰ আলোচনাও তেওঁলোকে কৰে।
এই পৰ্যালোচনাসমূহৰ বাবে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম হ’ল পাঠকসকলক তেওঁলোকে ছবিখন চাব বিচাৰিব নে নাই সেই বিষয়ে অৱগত কৰা।
চলচ্চিত্ৰ পৰ্যালোচনাই সাধাৰণতে ছবিখনৰ গুণ বা ত্ৰুটিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰাৰ আগতে ছবিখনৰ মূল ভিত্তিটো ব্যাখ্যা কৰিব।
প্ৰাচীন কালৰে পৰা বিদ্যমান সংগীত, সাহিত্য আৰু চিত্ৰকলাৰ তুলনাত চলচ্চিত্ৰ হৈছে এক তুলনামূলকভাৱে নতুন শিল্পকৰ্ম।
চলচ্চিত্ৰৰ ওপৰত প্ৰাৰম্ভিক লেখাই যুক্তি দিব বিচাৰিছিল যে চলচ্চিত্ৰকো এক প্ৰকাৰৰ শিল্পকৰ্ম বুলি ধৰিব পাৰি।
ইয়াৰ পিছতো বহু দশক ধৰি দীৰ্ঘদিনীয়া শিল্পকলাতকৈ চলচ্চিত্ৰক কম প্ৰতিপত্তিৰে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
ছুইডেনৰ চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিষ্ঠানে তেওঁক ছুইডেনৰ চলচ্চিত্ৰ সমালোচনাৰ পিতৃ বুলি অভিহিত কৰিছিল।
এক সুকীয়া ৰূপ আৰু শৈলীৰে ছবি বিশ্লেষণ কৰা ৰচনাসমূহে পাঠকক সমালোচকৰ যুক্তিৰ বিষয়ে বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
দশকবোৰ পাৰ হৈ যোৱাৰ লগে লগে সমালোচকৰ খ্যাতি বাঢ়ি আহিল আৰু জেমছ এগী, এণ্ড্ৰু চেৰিছ, পলিন কেল আৰু আধুনিক যুগত ৰজাৰ এবাৰ্ট আৰু পিটাৰ ট্ৰেভাৰ্ছৰ দৰে শিল্পকলাৰ মাজত ঘৰুৱা নামৰ জন্ম দিলে।
অধিক সঘনাই চলচ্চিত্ৰ তত্ত্ব বা চলচ্চিত্ৰ অধ্যয়ন নামেৰে জনাজাত একাডেমিক সমালোচনাই সাংবাদিকতাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰ্যালোচনাৰ বাহিৰেও চিনেমাক অন্বেষণ কৰে।
এই চলচ্চিত্ৰ সমালোচকসকলে চলচ্চিত্ৰই কিয় কাম কৰে, নান্দনিক বা ৰাজনৈতিকভাৱে কেনেদৰে কাম কৰে, ইয়াৰ অৰ্থ কি, মানুহৰ ওপৰত কি প্ৰভাৱ পেলায়, সেই বিষয়ে পৰীক্ষা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে।
গণ-বজাৰ প্ৰকাশনৰ বাবে লিখাতকৈ তেওঁলোকৰ প্ৰবন্ধসমূহ সাধাৰণতে বিদ্বান আলোচনী আৰু গ্ৰন্থসমূহত প্ৰকাশ কৰা হয় যিবোৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰেছৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে; বা কেতিয়াবা ঊৰ্ধ-বাণিজ্যিক আলোচনীত।
সুপৰিচিত সাংবাদিক সমালোচকৰ ভিতৰত আছে: জেমছ এগী ; ভিনচেণ্ট কেনবি ; ৰজাৰ এবাৰ্ট ; মাৰ্ক কেৰম’ড ; জেমছ বেৰাৰ্ডিনেলি; ফিলিপ ফ্ৰেঞ্চ ; পলিন কেল ; মেনি ফাৰ্বাৰ ; পিটাৰ ব্ৰেডশ্ব’ ; মাইকেল ফিলিপছ ; এণ্ড্ৰু চেৰিছ ; জোৱেল ছিগেল ; জনাথন ৰ’জেনবাম ; আৰু ক্ৰীষ্টি লেমিৰে ।
১৯২০ চনৰ ভিতৰত সমালোচকসকলে চলচ্চিত্ৰৰ গুণ আৰু মূল্যৰ বাবে চলচ্চিত্ৰক কেৱল মনোৰঞ্জনতকৈও অধিক বুলি বিশ্লেষণ কৰিছিল।
পিছে এই মাধ্যমটোৰ ক্ৰমবৰ্ধমান জনপ্ৰিয়তাৰ বাবে প্ৰধান বাতৰি কাকতসমূহে চলচ্চিত্ৰ সমালোচক নিযুক্তি দিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
১৯৩০ চনৰ শেষৰ ফালে দৰ্শকসকল চিনেমাৰ বিষয়ে প্ৰকাশ কৰা ছপা বাতৰিৰ উৎসৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল আৰু সমালোচনা বহুলাংশে থিয়েটাৰৰ ভিতৰত দৰ্শকৰ প্ৰতিক্ৰিয়াক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠিছিল।
সাধাৰণতে ইয়াত ছবিখনৰ কাহিনীভাগৰ সাৰাংশ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় যাতে কাহিনীভাগ পাঠকৰ আগত সতেজ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হয় আৰু ছবিখনৰ ধাৰাটোত পুনৰাবৃত্তিৰ ধাৰণা এটাক শক্তিশালী কৰা হয়।
ইয়াৰ পিছত সাংস্কৃতিক প্ৰেক্ষাপট, প্ৰধান বিষয়বস্তু আৰু পুনৰাবৃত্তি, আৰু ছবিখনৰ উত্তৰাধিকাৰৰ বিষয়ে বিতংভাৱে আলোচনা হোৱাৰ প্ৰৱণতা দেখা যায়।
ৰজাৰ এবাৰ্ট আৰু জিন চিস্কেল এট দ্য মুভিজ ৰ অনুষ্ঠানত টেলিভিছন ফৰ্মেটত চলচ্চিত্ৰ পৰ্যালোচনা কৰাৰ ধাৰণাটো জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল, যি ১৯৮০ চনত ছিণ্ডিকেট হৈ পৰে।
দুয়োজন সমালোচকে ছপা মাধ্যমত নিজৰ কেৰিয়াৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, আৰু টেলিভিছন শ্ব’ৰ সমান্তৰালভাৱে তেওঁলোকে বাতৰি কাকতৰ বাবে সমালোচনা লিখিছিল।
চলচ্চিত্ৰৰ সমালোচনা হিচাপে কাম কৰা প্ৰথমখন গৱেষণা পত্ৰ ওলাইছিল দ্য অপটিকেল লেণ্টেন আৰু চিনেমেট’গ্ৰাফ জাৰ্নেলত।
শৈক্ষিক সমালোচনা সাধাৰণতে বিভক্ত কৰি বহুতো ভিন্ন শাখাৰ ৰূপত শিকোৱা হয় যিয়ে বিভিন্ন স্তৰত সমালোচনাৰ সৈতে মোকাবিলা কৰে।
কিয়নো প্ৰতিকূল বতৰৰ পৰিস্থিতিৰ দ্বাৰা সংকীৰ্ণ হৈ পৰা এটা ঠেক আৰোহণ বাটেৰে নেপাল চৰকাৰে অনুমতি প্ৰদানকৰা কেইবাশ পৰ্বতাৰোহীয়ে আৰোহণ কাৰ্যত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
এই আৰোহণ কাৰ্যসূচীত নেপাল, ইউৰোপ, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু ভাৰতৰ পৰা কমেও ১১জন পৰ্বতাৰোহী আছিল।
এই সকলৰ বহুকেইজনে দাশৰ দৰে এপ্ৰিল আৰু মে ২০১৯ ৰ এই পৰ্বতাৰোহন অনুষ্ঠানটোত মৃত্যুক আঁকোৱালি ল'ব লগা হয়।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ উটাহৰ ডনাল্ড কেছ আৰু ভাৰতৰ অঞ্জলি কুলকাৰ্ণীৰো দাশৰ দৰে একেটা সপ্তাহতে মৃত্যু হৈছিল।
২০০৮ চনৰ ২১ মে'ত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, কানাডা আৰু নেপালৰ পাঁচজনীয়া সদস্যৰ এটা দলৰ সৈতে তেওঁ মাউণ্ট এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰিছিল আৰু এই অভিযানেই তেওঁৰ জীৱনৰ অন্তিমটো অভিযানত পৰিণত হয়।
ইয়াৰ পূৰ্বতে তেওঁ দুবাৰকৈ ক্ৰমে ২০০৪ আৰু ২০০৬ চনত মাউণ্ট এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু বতৰৰ প্ৰতিকূল পৰিস্থিতি আৰু তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ অৱনতিৰ বাবে এই আৰোহণ কাৰ্যত বিফল হৈছিল।
২৩ মে, ২০১৯ তাৰিখে, দাশে পুনৰ আন দুজন সংগীৰ সৈতে এভাৰেষ্টৰ শীৰ্ষত উপনীত হয়, কিন্তু অৱতৰণৰ সময়ত তেওঁ গুৰুতৰ ভাৱে অসুস্থ হৈ পৰে আৰু মাউণ্ট এভাৰেষ্টৰ ঠিক ওপৰতে মৃত্যু বৰণ কৰে।
১৯২০ চনত মহীশূৰ ৰাজ্যৰ টুমকুৰ জিলাৰ পাৱাগাডা গাঁৱৰ কৃষ্ণপুৰাত যাযাবৰ অঘৰী সংস্কৃতিত নৰসম্মাৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁৰ আইতাক এগৰাকী বিশিষ্ট ধাই আছিল আৰু তেওঁ নৰসাম্মাৰ নিজৰ পাঁচটা কেঁচুৱা প্ৰসৱ কৰাত সহায় কৰিছিল।
তেওঁ তেওঁৰ খুড়ীয়েকৰ কেঁচুৱাটো প্ৰসৱ কৰাত সহায় কৰাৰ জৰিয়তে ধাই বিদ্যাৰ প্ৰয়োগৰ আৰম্ভণি কৰিছিল।
২০১৮ চনৰ ২৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখে নৰসাম্মাৰ নশ্বৰদেহ জনসাধাৰণে শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনোৱাৰ বাবে টুমাকুৰুৰ গ্লাছ হাউচত ৰখা হৈছিল।
কেইবাজনো মন্ত্ৰী, প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী আৰু বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ হাজাৰ বিখ্যাত লোকৰ উপৰিও হাজাৰ লোকেও বিদেহী আত্মালৈ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰে।
২৬ ডিচেম্বৰ তাৰিখে নৰসাম্মাক টুমাকুৰু চহৰৰ উপকণ্ঠৰ গংগাচন্দ্ৰা গাঁৱত সম্পূৰ্ণ ৰাজ্যিক মৰ্যাদাৰে অন্ত্যেষ্টি ক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰা হয়।
তেওঁ কৰ্ণাটকৰ চিকিৎসা সেৱাৰ পৰা বঞ্চিত পিছপৰা অঞ্চলবোৰত কোনো চিকিৎসা সুবিধা নোহোৱাকৈ ৭০ বছৰ ধৰি সেৱা আগবঢ়াইছিল।
সমাজলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০১২ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক বঁটা আৰু ২০১৮ চনত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল।
যেতিয়াই যাযাবৰ অঘৰী জনজাতি তেওঁৰ গাঁৱত উপস্থিত হয় নৰসাম্মাই তাইৰ ধাই বিদ্যাৰ দক্ষতা অনুশীলন কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল।
তেওঁ গৰ্ভৱতী মহিলাসকলৰ বাবে প্ৰাকৃতিক ঔষধ প্ৰস্তুত কৰাৰ কলাও শিকিছিল আৰু সোনকালেই কেঁচুৱাটোৰ স্বাস্থ্য আৰু স্থিতি পৰীক্ষা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
কোনো সঁজুলি ব্যৱহাৰ নকৰাকৈ গৰ্ভত থাকোঁতে তেওঁ ভ্ৰূণৰ স্পন্দন চিনাক্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল বুলি জানিব পৰা গৈছে।
স্বাস্থ্যজনিত জটিলতাৰ বাবে নৰসাম্মাক ২০১৮ চনৰ নৱেম্বৰত সিদ্ধগংগা চিকিৎসালয় আৰু গৱেষণা কেন্দ্ৰত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল আৰু পিছত ২৯ নৱেম্বৰ ২০১৮ ত বিজিএছ চিকিৎসালয়লৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল।
২০১৮ চনৰ ২৫ ডিচেম্বৰত কৰ্ণাটকৰ কেংগেৰীৰ বিজিএছ গ্লেনিগলছ গ্লোবেল হস্পিটেলত হাঁওফাঁওৰ দীৰ্ঘম্যাদী ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ৯৮ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
তেওঁলোকে লেখকৰ কৰ্মক উপযুক্ত প্ৰকাশকৰ সৈতে সংযোগ কৰে, চুক্তিৰ আলোচনা কৰে, ৰয়েল্টি পেমেণ্ট নিশ্চিত কৰে আৰু লেখক আৰু প্ৰকাশকৰ মাজৰ সমস্যাৰ মধ্যস্থতা কৰে।
এজেণ্টসকলে প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠানসমূহকো সহায় কৰে আৰু আনসকলক লেখকৰ ৰচনাসমূহৰ পৰ্যালোচনা, প্ৰকাশন আৰু বিতৰণ প্ৰক্ৰিয়া ক্ষিপ্ৰ কৰি তোলাত সহায় কৰে।
বহুতো সুপৰিচিত, শক্তিশালী আৰু লাভজনক প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠান সাধাৰণতে সৰু প্ৰকাশকসকলতকৈ অপ্ৰতিনিধিত্বহীন দাখিলৰ বাবে কম মুকলি, বেছিভাগ সময়তে অনাকাংক্ষিত দাখিল নিষিদ্ধ কৰে।
এজন অভিজ্ঞ এজেণ্টে বজাৰখন জানে, আৰু তেওঁ কেৰিয়াৰৰ মূল্যৱান পৰামৰ্শ আৰু নিৰ্দেশনাৰ উৎস হ’ব পাৰে।
প্ৰকাশযোগ্য লেখক হোৱাটোৱেই কাৰোবাক স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে আধুনিক প্ৰকাশন চুক্তি আৰু পদ্ধতিৰ বিশেষজ্ঞ কৰি তুলিব নোৱাৰে—বিশেষকৈ য’ত টেলিভিছন, চলচ্চিত্ৰ বা বিদেশী অধিকাৰ জড়িত হৈ থাকে।