polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
প্ৰমাণ কৰিবলৈ দুটা কাম কৰিব লাগিব: প্ৰথমে, আমি প্ৰমাণ কৰিম যে প্ৰত্যেক পাৰেট'-ইষ্ট বিতৰণেই এটি মূল্য অৰ্ধ-সাম্যাৱস্থা, হস্তান্তৰৰ সৈতে; তাৰ পিছত, আমি সেই চৰ্তসমূহ প্ৰদান কৰিম য'ত কোনো মূল্য অৰ্ধ-সাম্যাৱস্থা এটি মূল্য-সাম্যাৱস্থাও হয়।
এই উপপাদ্য হেৰল্ড হ'টেলিং, অস্কাৰ লেঞ্জ, মৰিচ এলে', লিয়'নেল মেকেঞ্জি, কেনেথ এৰ' আৰু জেৰাৰ্ড ডিব্ৰিৱে প্ৰমাণ কৰিছিল।
তেন্তে স্থানীয় অসন্তুষ্টিৰ বাবে আমি বিচাৰি পাম ৰ ইচ্ছা কৰা মতে ওচৰত কিন্তু যাক তকৈ অধিক পছন্দ কৰা হয়।
ধৰি লওঁ উপভোক্তা ৰ সম্পত্তি যাতে য'ত পণ্যৰ মুঠ প্ৰদত্ত সম্পত্তি (অৰ্থাত্‌ সকলো উপভোওক্তা আৰু উত্‌পাদকৰ প্ৰদত্ত সম্পত্তিৰ যোগফল) আৰু ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান ৰ উত্‌পাদন ।
প্ৰথম উপপাদ্যৰ মতে কোনো বজাৰ দুৰ্বল পাৰেট' ইষ্টত্বৰ প্ৰতি অগ্ৰসৰ হ'ব যদি এই চৰ্ত পূৰ্ণ হয়:
দ্বিতীয় উপপাদ্যৰ মতে সকলো পাৰেট' ইষ্ট ফলাফল সম্পত্তিৰ এক-ৰাশি পুনৰ্বিতৰণ কৰি আৰু তাৰ পাছত বজাৰক কাম কৰিবলৈ দি পাব পাৰি।
পছন্দৰ স্থানীয় অসন্তুষ্টি: যিকোনো বাণ্ডলৰ ইচ্ছা কৰা মতে কাষত অন্ততঃ এক এনে বাণ্ডল আছে যাক অধিক পছন্দ কৰা হয়।
সকলোৱে দিয়া মূল্য গ্ৰহণ কৰে, কোনো একাধিপত্যবাদী নাই আৰু বজাৰলৈ আৰু বজাৰৰপৰা মুক্ত প্ৰৱেশ আৰু প্ৰস্থান।
তদুপৰি, প্ৰথম উপপাদ্যৰ মতে সাম্যাৱস্থাত পূৰ্ণ পাৰেট' ইষ্টত্ব দেখা যাব এই অতিৰিক্ত চৰ্ত পূৰ্ণ হ'লে:
কেইবাটাও ভিন ভিন জনগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্ভুক্ত চাহ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালসমূহ পৰিয়াল ঘাইকৈ অসমৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ সিঁচৰিত প্ৰায় ৮০০ চাহ বাগিচাৰ ভিতৰৰ আৱাসিক এলেকাত বসবাস কৰে।
তেওঁলোকক ব্ৰিটিছ চৰকাৰে অসমৰ চাহ উদ্যোগ আৰু বাগিচাসমূহত কাম কৰিবলৈ শ্ৰমিক হিচাপে অসমলৈ আনিছিল।
তেওঁলোক মূলতঃ ঝাৰখণ্ড, ওড়িশা, ছত্তীছগঢ়, পশ্চিম বংগ, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ আৰু বিহাৰৰ জনজাতীয় আৰু আদিবাসীলোক আছিল।
চাহ জনগোষ্ঠী সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকল সাধাৰণতে উজনি অসম আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ উত্তৰ পাৰৰ বেছিকৈ চাহ বাগিচা থকা অঞ্চলত পোৱা যায়।
ডিব্ৰুগড় জিলা, তিনিচুকীয়া জিলা, চৰাইদেউ জিলা, যোৰহাট জিলা, গোলাঘাট জিলা, নগাঁও জিলা, শোণিতপুৰ জিলা, ওদালগুৰি জিলা আৰু কোকৰাঝাৰ জিলাত চাহ জনগোষ্ঠী সম্প্ৰদায়ৰ জনবসতি অধিক।
ইয়াৰ লগতে বৰাক উপত্যকাৰ কাছাৰ জিলা, কৰিমগঞ্জ জিলা আৰু হাইলাকান্দি জিলাতো তেওঁলোকৰ উল্লেখযোগ্য বসতি আছে।
তেওঁলোকে চাওৰা,ওড়িয়া, চাদ্ৰী, কুৰমালি, বঙালী, চাঁওতালি, খুৰুখ, খাৰিয়া, কুই, গণ্ডী আৰু মুণ্ডাৰী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে।
বৰ্তমান বহুবছৰ একেলগে বসবাস কৰা বাবে তেওঁলোকৰ এক সংমিশ্ৰিত উমৈহতীয়া ভাষা আৰু সংস্কৃতি গঢ় লৈ উঠিছে।
যদিও এক নিৰ্দিষ্ট সীমাত জন-সমাজৰ পৰা দূৰত্ব বজাই থকা বাবে ঠাই ভেদে তেওঁলোকৰ উমৈহতীয়া ভাষা আৰু সংস্কৃতিৰো তাৰতম্য দেখা যায়।
তেওঁলোকে ঘাইকৈ অসমীয়া আৰু চাদ্ৰী ভাষা মিশ্ৰিত ভাষাক প্ৰচলিত মূল ভাষা বা লিংগুৱা ফ্ৰেনকা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।
অসমৰ উজনি অসমত চাহ জনগোষ্ঠীৰ ঘনত্ব বেছি যদিও বৰাক উপত্যকা আৰু বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদৰ অন্তৰ্গত জিলা সমূহতো তেওঁলোকৰ উল্লেখযোগ্য বসতি আছে।
চাহ জনগোষ্ঠীত অন্তৰ্ভুক্ত জাতি-জনগোষ্ঠী সমূহ হ'ল: অচুৰ, আৰ্যমালা, বাইগা, বণিয়া, বাঞ্জাৰা, বেদিয়া, ভূমিজ,
ভূঁইয়া, ভীল, বিনঝিয়া, বিড়হৰ, বাছপোৰ, বিড়িজীয়া, বাউৰী, ভক্ত, বেলদাৰ, বাৰাইক, বাগতি, বন্দ, ভট্ট, বাছৰ, চামাৰ,
চেৰ', চিক বাৰাইক, ধানোৱাৰ, ধাণ্ডাৰী, ধোবি, দুশ্বাদ, দানদাসী, ডোম, গৌড়, ঘাঁছি, গাণ্ডা, গৰাইট, ঘাটোৱাৰ, গণ্ডী, গোঁসাই, গানঝু, গোৱালা, হৰি, হলৰা, জুলাহা, কৰ্মকাৰ, কৈৰী, খাৰিয়া, কালাহান্দি, কাৰমালি, কাৰৱা, কল, কুমহাৰ, খেৰৱাৰ, খণ্ড, খদাল, কয়া, কন্দপান, কহৰ, কিছান, কুদুমী মাহাতো, কেৱাত, লোধি, লোধা, মাহীল, মালাৰ, মাল পাহাৰীয়া, মিৰ্ধা, মোদী, মুণ্ডা, মানকী, মাদগী, মাজৱাৰ, নায়ক, পটনায়ক, নুনিয়া, কুৰুখ, পাৰ্যা, প্ৰধান, পাশি, পাইডি, পানীকা, পত্ৰতাঁতী, পান, ৰাজপুত, ৰাজৱাৰ, ৰাজৱাল, ৰেইলি, ৰেড্ডী, ৰাজবংশী, ৰৌত, ৰাউতিয়া, চাওঁতাল, সোণাৰ, চাভাৰ, চাউৰা, তাঁতী, তান্তবাঈ, তুৰী, তাছা, টেলেঙা, তেলী ইত্যাদি।
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে প্ৰচাৰ কৰা বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈ কিছুমানে একশৰণ নামধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছে।
খ্ৰীষ্টান মিছনেৰী সকলৰ প্ৰচেষ্টাত চাহ জনজাতিৰ বহু সংখ্যক লোকে ধৰ্মান্তৰিত হৈ খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছে।
জাতি আৰু ভাষিক সংখ্যালঘু হিচাপে অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠীৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ৬৫ লাখ আৰু অসমৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ১৮%।
বহুতো জনজাতি যেনে চাওঁতাল, কুৰুখ আৰু মুণ্ডা সকলক ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰাৰ অপৰাধত বলপূৰ্বকভাবে ছোটা নাগপুৰ অঞ্চলৰৰ পৰা অসমলৈ অনা হৈছিল।
তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য ভাষাসমূহ হ'ল: চৰা, ওড়িয়া, চাদ্ৰী, কুৰমালি, বঙালী, চাঁওতালি, খুৰুখ, খাৰিয়া, কুই, গণ্ডী, মুণ্ডাৰী ইত্যাদি।
বৰ্তমান শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ ফলত নৱপ্ৰজন্মৰ সকলে হিন্দী, অসমীয়া আৰু ইংৰাজী ভাষাও আয়ত্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
ভাৰতৰ বিহাৰ, ঝাৰখণ্ড, পশ্চিমবংগ আদি ৰাজ্যৰ দৰে অসমৰ চাহ জনজাতীয় লোকসকলে ভাদ মাহৰ একাদশী তিথিত কৰম পূজা পালন কৰে।
অসমৰ বাহিৰত বসবাস কৰা চাহ জনগোষ্ঠীৰ পূৰ্বপুৰুষৰ জাতি-জনগোষ্ঠীৰ কিছুমানে নিজ নিজ অঞ্চলত ভাৰতীয় সংবিধানৰ অনুসূচীত জনজাতিৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিছে।
চাহ জনগোষ্ঠী সম্প্ৰদায়ৰ বেছিভাগেই পাৰম্পৰিক হিন্দু ধৰ্ম আৰু আদিম লোকধৰ্মৰ অন্যতম প্ৰাকৄতিক উপাসনা কৰা ছৗৰি-শাৰণা ধৰ্ম পালন কৰে।
সম্পূৰণ সিং কাল্‌ৰা , গুলজাৰ ছদ্মনামেৰে বিখ্যাত এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, গীতিকাৰ, চিত্ৰনাট্যকাৰ, প্ৰযোজক, কবি আৰু সাহিত্যিক।
ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ ঝিলাম জিলাত জন্মগ্ৰহণ কৰা গুলজাৰৰ পৰিয়ালে দেশ বিভাজনৰ পিছত ভাৰতলৈ গুচি আহে।
সংগীত পৰিচালক এছ.ডি.বৰ্মনৰ লগত ১৯৬৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা ছবি বন্দীনীত গীতিকাৰ হিচাপে তেওঁ কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল।
তাৰপিছত তেওঁ আৰ.ডি.বৰ্মন, সলিল চৌধুৰী, বিশাল ভাৰদ্বাজ, এ. আৰ. ৰহমান আদিৰ দৰে বিখ্যাত সংগীত পৰিচালকৰ লগত কাম কৰিছিল।
তেওঁ বৰ্তমানলৈকে ৪টা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ২১টা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, এটা অস্কাৰ বঁটা আৰু এটা গ্ৰেমী বঁটা লাভ কৰিছে।
চলচ্চিত্ৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে তেওঁ ২০১৩ চনত ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ বঁটা দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
বিদ্যালয়ত তেওঁ কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ অনূদিত ৰচনা পঢ়িছিল আৰু পিছলৈ ই তেওঁৰ জীৱনত গভীৰ ভাৱে প্ৰভাৱ পেলাইছিল।
১৯৪৭ চনত দেশ বিভাজনৰ পিছত তেওঁৰ পৰিয়াল বিভক্ত হয় আৰু তেওঁ পৰিয়ালক সহায় কৰিবলৈ পঢ়া-শুনা আধাতে সামৰি বোম্বেলৈ গুচি আহে।
২০১৩ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক অসম বিশ্ববিদ্যালয় আচাৰ্য পদত নিযুক্ত কৰে।
ৰয় যেতিয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত কাম কৰিবলৈ আগ্ৰহী আছিল, তেতিয়া সুভাষ ঘাই তেওঁক প্ৰৰোচিত কৰিছিল, যে ইয়াৰ লগত জড়িত সমস্যাৰ কাৰণত এইটো অনুসৰণ নকৰিবলৈ।
সকলো বিভিন্ন স্তৰত অভিজ্ঞতা লাভৰ বাবে, ৰোনিতৰ কামটো বাচন ধুৱা আৰু পৰিষ্কাৰ কৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মেজ আৰু বাৰ-ট্ৰেণ্ডিং পৰিৱেশন কৰা লৈকে আছিল।
কাম্মাল আৰম্ভ হোৱাৰ আগত, বালাজি টেলিফিল্মবোৰ কচৌতি জিন্দেগি কেয়ে-ৰ বাবে ৰোনিতক অফাৰ কৰিছিল ঋষভ বাজাজ, এগৰাকী নিৰ্মম অথচ মধ্যবয়সী ব্যৱসায়িক পুঁজিপতি।
শ্ৰী বাজাজৰ চৰিত্ৰত ৰয়ৰ দুৰ্দান্ত অভিনয়ত তেওঁক জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল আৰু “আমাৰ উপাধ্যায়”ৰ পিছত বালাজি টেলিফিল্মৰ “কিউকি ছাচ ভী কাবি বহু থি”-ত তেওঁক মিহিৰ বিৰানিৰ ভূমিকাত অভতীৰ্ণ কৰে।
এইটো বৰ্তমানে চলন্ত খান, অমিতাভ বচ্চন, মিঠুন চক্ৰবৰ্তী, শ্বাহৰুখ খান আৰু আমিৰ খানৰ নিচিনা বলিউড অভিনেতাসকলে পৰিৱেশন কৰে; ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগৰ প্ৰাক্তন চেয়াৰমেন তথা প্ৰাক্তন কমিচনাৰ ললিত মোদী আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ ৰুচিৰ মোদীৰ প্ৰতিও।
২০১০ চনত তেখেত সমালোচকসকলৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত ছবি “উড়ান”ত তেওঁৰ কামৰ বাবে প্ৰশংসিত লাভ কৰিছিল আৰু তেওঁ বহু বঁ‌টা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
চলচ্চিত্ৰৰ “সঙ্গী” দ্বাৰা দশকৰ তালিকাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনয়ৰ মাজত ৰয়ৰ অভিনয়ক স্থান দিয়া হৈছিল।
ইয়াৰ পিছত তেখেত “অনুৰাগ কাশ্যপৰ” দ্যাট গাৰ্ল ইন ইয়েলো বুটচ, “কৰণ জোহৰৰ” ষ্টুডেণ্ট অফ দি ইয়াৰ, “দীপা মেহতাৰ” মিডনাইটৰ চিলড্ৰেনচ, “সঞ্জয় গুপ্তৰ” শুটআউট এড ৱাড়ালাত , আৰু “অনুৰাগ কাশ্যপৰ” য়ুগলীৰ নিচিনা ছবিত অভিনয় কৰিছিল।
ৰোনিত ৰয় এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা, তেখেত ভাৰতীয় টেলিভিচন আৰু ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতত কাম কৰাৰ বাবে সুপৰিচিত।
ৰয় তেওঁৰ পেচাত ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, দু্খন স্ক্ৰিন বঁটা, পাঁচখন আইটিএ বঁটা আৰু ছয়খন ভাৰতীয় টেলিট বঁটা সহ অসংখ্য প্ৰশংসা লাভ কৰিছে।
ৰয় “জান তেৰে নাম ” দি হিন্দী চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল যি নেকি বাণিজ্যিকভাৱে সাফল্যও লাভ কৰিছিল।
২০০৯ ৰ পৰা ২০১১ চন লৈকে তেখেত এনডিটিভি ইমেজিনৰ বন্দীনি-ত “ধৰ্মৰাজ”ৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল, যিটো তেওঁক কোনেও কেতিয়াও পৰাজিত নকৰে এনে অপৰিশোধিত তথা নিৰ্মম হীৰা ব্যৱসায়ীৰ বিস্ময়কৰ চিত্ৰৰ বাবে প্ৰশংসিত কৰি তুলে।
২০১৩ চনত, তেখেত অভিনেতা অক্ষয় কুমাৰ অভিনীত “বচ”ত প্ৰধান প্ৰতিপক্ষ হিচাপে অভিনয় কৰিছিল আৰু ২০১৪ চনত তেখেত “টু ষ্টেটচ” পাৰফৰ্ম কৰিছিল য’ত তেওঁৰ অভিনয় বৰ প্ৰশংসনীয় আছিল।
২০১৩ চনত তেখেত এনটিআৰ জুনিওৰ অভিনীত জয় লাভা কুছাৰৰ লগতে তেলেগু চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল, য’ত তেখেত প্ৰধান বিৰোধী সৰকাৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
২০১৮ চনত, ৰয় মোনা সিং আৰু গুৰদীপ কোহলিৰ লগত এখন ৱেব ছিৰিজ “কেহনে কো হামচফৰ হ্যাঁ”ত তেওঁৰ ডিজিটাল আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।
তেখেত ২০১৪ চনত নাটক জেনাৰত উভতি আহিছিল বালাজি টেলিফিল্মৰ ইতনা কৰো না মুঝে প্যাৰৰ লগতে ড॰ নচিকেচ খান্না, ওৰফে নীল কে পল্লবী কুলকাৰ্নিৰ বিপৰীতত।
তেখেত হৃতিক ৰোশনৰ লগত ২০১৭-ৰ থ্ৰীলাৰ কাবিল-ৰ এখন প্ৰতিপক্ষৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি পৰ্দাও ভাগ কৰিছিল।
ব্ৰিটিছ সকল অসমত অহাৰ আগতে অসমৰ আঢ্যৱন্ত লোকসকলে দীঘলীয়া পদূলি মুখত আলহীক আদৰিবলৈ বাটচৰা, বাটচৰা পাৰ হৈ পৰ্য্যায় ক্ৰমে গোঁসাইঘৰ, চৰাঘৰ, বৰঘৰ, মাৰলঘৰ, সৰুঘৰ, শোৱনীঘৰ, ৰান্ধনি ঘৰ, ঢেঁকীঘৰ, তাঁতশাল, গোঁহালী, পুখুৰী আৰু ভড়াল, বাটচৰাৰ পাছতে আগচোঁতাল, পিছফালে এখন ভিতৰ চোতাল, সন্মুখত ফুলনি, পাছফালৰ শাকনি বাৰী আদিৰে ঘৰত বসবাস কৰিছিল।
ব্ৰিটিছ অভিযন্তা সকলে বৈজ্ঞানিক জ্ঞানৰ সহায়ত প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ সামগ্ৰীৰে এক নতুন পদ্ধতিৰ উদ্ভাৱন কৰিলে।
এই শৈলীত ঘাইকৈ স্থানীয় ভাবে উপলব্ধ কাঠ-বাঁহকে আদি কৰি তীখা আৰু কংক্ৰীট নিৰ্মাণ সামগ্ৰী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তেওঁ ততালিকে সেই শিক্ষানুষ্ঠানতে গণিতৰ শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে যদিও দুৰ্বল সম্ভাৱনাৰে হেতু তিনিটা ষান্বাসিকৰ পাছতে সেই পদ ত্যাগ কৰে।
বাভাৰিয়ান চৰকাৰে তেওঁক বেমবাৰ্গৰ এখন নিম্ন মানৰ বিদ্যালয়ত গণিত আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ শিক্ষক হিচাপে নিযুক্তি দিলে।
কিন্তু তেওঁ চাকৰিটো কৰি সুখী নহ'ল, সেইকাৰণে নিজৰ সামৰ্থ জাহিৰ কৰিবৰ বাবে তেওঁ জ্যামিতি সম্পৰ্কে এখন প্ৰাথমিক পাঠ্যপুথি লিখা কামত মনোনিৱেশ কৰিলে।
তাৰপিছত বাভাৰিয়ান চৰকাৰে ওমক পঠাই দিলে অধিকসংখ্যক শিক্ষাৰ্থীয়ে শিক্ষাদান কৰি থকা বেমবাৰ্গৰ অইন এখন বিদ্যালয়লৈ-যাতে তেওঁ গণিতৰ পাঠদান কাৰ্যত সহায় কৰিব পাৰে।
বেমবাৰ্গত নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰি ওমে তেওঁৰ জ্যামিতি সম্পৰ্কীয় সম্পূৰ্ণ পাণ্ডুলিপিটো প্ৰুছিয়াৰ ৰজা উইলহেম-তৃতীয়লৈ প্ৰেৰণ কৰিলে।
ৰজাই পাণ্ডুলিপিটো পঢ়ি সন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰিলে আৰু তেওঁক ১৮১৭ চনৰ ১১ ছেপ্টেম্বৰত ক'লনৰ জেছুইট জিমনেছিয়ামত এটা পদত নিযুক্তি দিলে।
তলামিস্ত্ৰীৰ পুতেক হিচাপে তেওঁ যান্ত্ৰিক সঁজুলিৰ ব্যৱহাৰিক জ্ঞান কিছুমান ইতিমধ্যেই আহৰণ কৰি থৈছিল।
গ্ৰন্থখনৰ আগকথাত ওমে লিখিছিল যে-কিতাপখন তেওঁ দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় খণ্ড এটাও লিখিব বিচাৰে, আৰু যদিহে ঈশ্বৰে জীয়াই ৰাখে, তেন্তে চতুৰ্থ খণ্ডটোও. ।
অৱশ্যে গ্ৰন্থখনত সন্নিৱিষ্ট হোৱা এটা মৌলিক আৱিষ্কাৰ ছুইডেনৰ এজন বিজ্ঞানীয়েই ইতিমধ্যেই কৰিছে বুলি জানিবলৈ পোৱাত ওমে সেইখন প্ৰকাশ নকৰিলে আৰু ক'লে যে- ঘটনাটোৱে মই ভবা 'মানুহে পাতে, ঈশ্বৰে ভাঙে' শীৰ্ষক কথাটোক নতুন আৰু সতেজ কৰি তুলিছে।
যিটো প্ৰকল্পই মোৰ অনুসন্ধান-কাৰ্যক কিছু উদ্দীপনা যোগাইছিল, সেইয়া এতিয়া ধোঁৱাৰ লগত বিলীন হৈ গৈছে আৰু তাৰ ঠাইত মই নভবা কিবা এটাই খোপনি পুতিছে।
গিয়ৰ্গ ওমৰ জন্ম হৈছিল পবিত্ৰ ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ অধীনস্থ আৰ্লাংগেনৰ এটা প্ৰটেষ্টাণ্ট পৰিয়ালত।
গিয়ৰ্গ ওমৰ অভিভাৱকে আনুষ্ঠানিক শিক্ষাগ্ৰহণৰ পৰা বঞ্চিত হৈছিল যদিও, ওমৰ দেউতাক জোহান ওম এগৰাকী সন্মানীয় ব্যক্তি আছিল।
তেওঁ হাইস্কুল পৰ্যায়লৈকে নিজে নিজেই পঢ়া-শুনা কৰিছিল আৰু পুতেককো স্ব-আৰ্জিত শিক্ষাৰেই শিক্ষিত কৰিছিল।
গিয়ৰ্গ ওম, তেওঁৰ ভ্ৰাতৃ মাৰ্টিন ওম যি পাছলৈ এগৰাকী বিশিষ্ট গণিতজ্ঞ হৈছিল, আৰু তেওঁলোকৰ ভগ্নী এলিজাবেথ বাৰবাৰা।
ওমৰ সূত্ৰটো পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হৈছিল তেওঁৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ , ত; -য'ত তেওঁ বিদ্যুতৰ সম্পূৰ্ণ তত্ত্বটো উল্লেখ কৰিছিল।
তেখেতে নিজৰ সূত্ৰটোক বৈদ্যুতিক বৰ্তনীৰ দুটা চৰম বিন্দুৰ মাজত ক্ৰিয়া কৰি থকা বিদ্যুৎচালক বলক বৈদ্যুতিক প্ৰবাহৰ শক্তি আৰু বৈদ্যুতিক ৰোধ গুণফল হিচাপে প্ৰকাশ কৰিছিল।
দুবছৰকাল তেখেতে লেংগছডৰ্ফৰ উপদেশ মানি চলি গণিতৰ অধ্যয়ন কৰি থাকিল আৰু টিউটৰৰ ভূমিকাও পালন কৰি থাকিল।
যদিও তেওঁৰ উদ্ভাৱনে বৈদ্যুতিক প্ৰবাহৰ সূত্ৰ আৰু প্ৰয়োগক গভীৰভাৱে প্ৰভাৱ পেলাইছিল, সূত্ৰটোক সেইসময়ত গুৰুত্বসহকাৰে গ্ৰহণ কৰা হোৱা নাছিল।
ওমে বিশ্বাস কৰিছিল যে বিদ্যুতৰ মাজৰ এই যোগাযোগ কিছুমান নিকটস্থ কণিকা" অৰ্থাৎ ওচৰা-উচৰিকৈ থকা কণিকাৰ মাজত সম্পন্ন হৈছিল।
এই গৱেষণাপত্ৰখনে তেওঁৰ এই ধাৰণাটোকে প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰিছিল, আৰু বিশেষকৈ তেওঁৰ এই উদ্ভাৱনৰ লগত জোছেফ ফোৰিয়াৰ আৰু ক্লোডে-লুইছ নেভিয়াৰৰ ধাৰণাটোৰ বৈজ্ঞানিক বৈসাদৃশ্যকো ব্যাখ্যা কৰিছিল।
কিন্তু বিজ্ঞান শিক্ষাৰ লগত নামমাত্ৰহে পৰিচয় হৈছিল-যিটো কথাই দেউতাকে প্ৰদান কৰা শিক্ষাৰ মাজত এটা পাৰ্থক্যৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
ফ্ৰেডেৰিখ-আলেকজেণ্ডাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক কাৰ্ল খ্ৰীষ্টিয়ান ভন লেংগছডৰ্ফে আগবঢ়োৱা অভিমত অনুযায়ী- এই বৈশিষ্ট্যটোৱে ওমৰ পৰিয়াল আৰু বাৰ্ণলি পৰিয়ালৰ মাজত এটা সাদৃশ্যৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক হিচাপে গিয়ৰ্গ ওমে নতুনকৈ আৱিষ্কৃত হোৱা বিদ্যুৎ-ৰাসায়নিক কোষৰ গৱেষণা আৰম্ভ কৰিছিল; যিটো কোষ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল ইটালীয়ান বিজ্ঞানী আলেচেন্দ্ৰো ভল্টাই।
নিজে সাজি উলিওৱা সঁজুলিৰ দ্বাৰা ওমে উদ্ভাৱন কৰিছিল যে-পৰিবাহীৰ এডালত প্ৰয়োগ কৰা বিভৱ ভেদ আৰু তাৰ পৰিণতিস্বৰূপে উৎপন্ন হোৱা বিদ্যুৎ প্ৰৱাহৰ মাজত এক প্ৰত্যক্ষ আনুপাতিকতা আছে।
ওমে তাৰপিছত পলিটেকনিক স্কুল অৱ নুৰেমবাৰ্গ লৈ এখন আৱেদন পত্ৰ পঠিয়ালে আৰু তেওঁৰ নিযুক্তিটো শিক্ষানুষ্ঠানখনে নিশ্চিত কৰিলে।
১৮৩৩ চনত ওমে নুৰেমবাৰ্গৰ পলিটেকনিক স্কুলত উপস্থিত হ'ল আৰু ১৮৫২ চনত তেওঁ মিউনিখ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰীক্ষামূলক পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগটোৰ অধ্যাপকৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়।
তাত তেওঁৰ প্ৰথম পৰীক্ষাটো আছিল ছডিয়ামৰ মুখ্য বৰ্ণালী ৰেখা-দুডালৰ তৰংগ দৈৰ্ঘ্যৰ পাৰ্থক্য জুখি উলিওৱা।
পৰীক্ষা কৰি তিনিটা সংকেত লৈ পৰীক্ষা বহীৰ টোকাত নম্বৰ দিবৰ বাবে তত্ত্বাৱধায়কৰ ওচৰলৈ লৈ গ'ল।
তেওঁ আব্দুছৰ দ্বাৰা অংকিত সৰল ৰেখাডাল চাই কৈছিল, "অ', মই ঠিক ধৰিছিলো, তুমি নিশ্চয় জানা যে তিনিটা বিন্দুৰ সলনি এহেজাৰমান বিন্দু লৈয়ো সৰল ৰেখাডাল আঁকিব পাৰিলাহেতেঁন।
" ইতিমধ্যেই আব্দাছে যন্ত্ৰপাতিবোৰ খুলি মেলি থ'লে বাবে আকৌ কৰিব নুখুজিলে আৰু বছৰটোৰ বাকীখিনি সময় ডেনিছ উইলকিনছনৰ পৰা আঁতৰি থাকিল।
১৯৪৯ চনত ঘোষণা কৰা ফলাফল চাই থাকোঁতে আব্দুছৰ পাছফালে থিয় হৈ উইলকিনছনে সুধিলে,"তুমি কোন শ্ৰেণী পালা?" আব্দাছে বিনয়েৰে উত্তৰ দিলে, "প্ৰথম শ্ৰেণী পাইছোঁ।
" গোৰোহাটোত ভৰ দি ৩৬০ ডিগ্ৰী কোণত এপাক ঘূৰি তেওঁ ক'লে, "তুমি প্ৰমাণ পালা যে মানুহৰ বিষয়ে কিমান ধাৰণা হ'ব পাৰে।
তেওঁ ইটালীৰ ট্ৰিয়েষ্টিত থকা "ইণ্টাৰনেচনেল চেণ্টাৰ ফৰ থিয়ৰেটিকেল ফিজিক্স" অৰ্থাৎ "তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ আন্তৰ্জাতিক কেন্দ্ৰ"ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক বিজ্ঞানী আছিল।
এই কেন্দ্ৰ স্থাপনৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আছিল বিশেষভাৱে উন্নয়নশীল দেশৰ বিজ্ঞানীসকলক অন্যান্য দেশৰ বিজ্ঞানীৰ সংস্পৰ্শলৈ আহি আলোচনা আৰু গৱেষণাৰ চিন্তা কৰাৰ সুযোগ দিয়া।
বিদ্যুৎচুম্বকীয় আৰু দুৰ্বল নিউক্লীয় শক্তিৰ একাকীকৰণ বিষয়ত কৰা গৱেষণাৰ বাবে ১৯৭৯ চনত আব্দুছ ছালামে ছেলদন গ্লেছ আৰু ষ্টিফেন্ ৱেইনবাৰ্গৰ সৈতে একেলগে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা লাভ কৰে।
উচ্চ ডিগ্ৰী গণিতত লয়নে পদাৰ্থবিজ্ঞানত লয় সেই বিষয়ে গুণা-গঁথা কৰোঁতে তেওঁৰ ফ্ৰেড হয়ল নামৰ শিক্ষকজনে ক'লে, "তুমি পদাৰ্থবিদ হ'ব খুজিলে আনকি তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰিলেও, কেভেণ্ডিছত তুমি পৰীক্ষামূলক কাম-কাজ কৰিব লাগিব।
" তেতিয়া তেওঁ কেভেণ্ডিছ গৱেষণাগাৰত সোমায় য'ত ৰাদাৰফৰ্ডে পৰমাণু গঠনৰ বিখ্যাত পৰীক্ষাসমূহ কৰি আছিল।
ব্ৰিটিছ ৰাজত্বত ভাৰতৰ আৰু বৰ্তমান পাকিস্তানৰ অন্তৰ্ভুক্ত ঝাং প্ৰদেশৰ এখন সৰু চহৰ মফচলত ১৯২৬ চনৰ ২৯ জানুৱাৰীত আব্দুছ ছালামৰ জন্ম হয়।
বিদ্যুৎ শক্তিৰ কথা কওঁতে সেই শক্তি তেওঁলোকৰ ঠাইৰ পৰা এশ মাইল নিলগৰ লাহোৰতহে থকাৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল।
যুদ্ধৰ বাবে খৰচ কৰিবলগীয়া ধনৰ ৰাহি হোৱা অংশ পঞ্জাবৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পুঁজিত সংৰক্ষিত আছিল।
লাহোৰৰ পৰা চাইকেল চলাই ঘৰলৈ যাওঁতে সৰু মফচল চহৰখনৰ প্ৰায় গোটেইবোৰ মানুহে আহি আথেবেথে বেঢ়ি ধৰিছিল।
নক্ষত্ৰৰ গঠন সম্পৰ্কে আজিৰ ধ্যান-ধাৰণা, শ্বেত বাওনা, নাক্ষত্ৰিক গতিবিজ্ঞান, প্ৰসম্ভাব্য প্ৰক্ৰিয়া , বিকিৰণৰ জৰিয়তে পৰিবহণ, হাইড্ৰ'জেন এনায়নৰ কোৱাণ্টাম তত্ত্ব, হাইড্ৰ'ডাইনেমিক আৰু হাইড্ৰ'মেগনেটিক সুস্থিৰতা, সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ, কৃষ্ণগহ্বৰৰ গাণিতিক তত্ত্ব, মহাকৰ্ষণিক তৰংগৰ সংঘৰ্ষৰ তত্ত্ব আদি বহুকেইখন ক্ষেত্ৰত তেওঁ অৰিহণা যোগাইছিল।
কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত থাকিবৰ সময়ত তেওঁ শ্বেত বাওনা তৰাবোৰৰ গঠন ব্যাখ্যা কৰিবলৈ এটা তাত্ত্বিক আৰ্হিৰ বিকাশসাধন কৰিছিল।
ইয়াত তেওঁ অপভ্ৰষ্ট পদাৰ্থসমূহত থকা ইলেকট্ৰনৰ বেগৰ লগত ভৰৰ আপেক্ষিকীয় পৰিৱৰ্তনক ভিত্তি হিচাপে লৈছিল।
তেওঁ দেখুৱাইছিল যে শ্বেত বাওনাৰ ভৰ সূৰ্য্যৰ ভৰৰ ১.৪৪ গুণতকৈ অৰ্থাৎ, চন্দ্ৰশেখৰ সীমাতকৈ বেছি হ'ব নোৱাৰে।
তাৰকাৰাজ্য এখনৰ কেন্দ্ৰৰ সাপেক্ষে ঘূৰি থকা তৰাবোৰৰ ওপৰত দোলনশীল মহাকৰ্ষণীয় ক্ষেত্ৰই পেলোৱা প্ৰভাৱৰ ভিত্তিত জান উৰ্ট্ আৰু আন বিজ্ঞানীসকলে নক্ষত্ৰৰ গতিবিজ্ঞানৰ যি আৰ্হি উলিয়াইছিল, চন্দ্ৰশেখৰে সেয়া পুনৰীক্ষণ কৰিছিল।
গতিবিজ্ঞানৰ এই কঠিন সমস্যাটোৰ সমাধান আগবঢ়াবলৈ তেওঁ ২০টা আংশিক অৱকলনীয় সমীকৰণৰ সহায় ল'ব লগা হৈছিল।
"গতিবৈজ্ঞানিক ঘৰ্ষণ" নামৰ নতুন পৰিভাষা এটাও তেওঁ ব্যৱহাৰ কৰিছিল, যিয়ে নক্ষত্ৰৰ মন্থৰণ ঘটোৱা আৰু নক্ষত্ৰপুঞ্জক সাম্য অৱস্থালৈ নিয়াত প্ৰভাৱ পেলায়।
চন্দ্ৰশেখৰে এই বিশ্লেষণখিনি আন্তঃনাক্ষত্ৰিক মহাকাশৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰয়োগ কৰিছিল আৰু দেখুৱাইছিল যে তাৰকাৰাজ্যিক গেছৰ ডাৱৰ আৰু ধূলিকণাবোৰ বৰ অসুষমভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে।
১৯১০ চনৰ ১৯ অক্টোবৰত ব্ৰিটিছ অধীনস্থ ভাৰতৰ লাহোৰ, পঞ্জাবত এটা তামিল হিন্দু পৰিয়ালত চন্দ্ৰশেখৰৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম আছিল ক্ৰমে চন্দ্ৰশেখৰ সুব্ৰহ্মণ্য আয়াৰ আৰু সীতালক্ষ্মী বালাকৃষ্ণন ।
চন্দ্ৰশেখৰৰ জন্মৰ সময়ত দেউতাক উত্তৰ-পশ্চিম সীমান্ত ৰেলৱে'ৰ হিচাপ-পৰীক্ষক বিষয়া হিচাপে লাহোৰত কৰ্মৰত আছিল।
তেওঁৰ ৰাজলক্ষ্মী আৰু বালাপাৰ্বতী নামৰ দুগৰাকী জ্যেষ্ঠ ভগ্নী; বিশ্বনাথন, বালাকৃষ্ণন আৰু ৰামনাথন নামৰ তিনিজন কনিষ্ঠ ভাতৃ; আৰু সাৰদা, বিদ্যা, সাৱিত্ৰী আৰু সুন্দৰী নামৰ চাৰিগৰাকী কনিষ্ঠ ভগ্নী আছিল।
বৌদ্ধিক চিন্তা-চৰ্চাত আত্মনিয়োগ কৰা তেওঁৰ মাতৃয়ে হেনৰিক ইবছেনৰ "এ' ড'লছ্ হাউছ" কিতাপখন তামিল ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল।
"নক্ষত্ৰৰ গঠন আৰু বিৱৰ্তনসম্পৰ্কীয় গুৰুত্বপূৰ্ণ ভৌতিক প্ৰক্ৰিয়াৰ তাত্ত্বিক গৱেষণা"ৰ বাবে তেওঁ ১৯৮৩ চনত ৱিলিয়াম এ. ফাউলাৰৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা লাভ কৰিছিল।
নাক্ষত্ৰিক বিৱৰ্তনসম্পৰ্কীয় তেওঁৰ গাণিতিক গৱেষণাই বৃহৎ নক্ষত্ৰ আৰু কৃষ্ণগহ্বৰবোৰৰ বিৱৰ্তনৰ পৰৱৰ্তী স্তৰসম্পৰ্কীয় এতিয়াৰ বহুকেইটা প্ৰতিষ্ঠিত তাত্ত্বিক আৰ্হি জন্ম লাভত সহায় কৰিছিল।
চন্দ্ৰশেখৰে প্ৰেসিডেন্সি কলেজ, মাদ্ৰাজ আৰু কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল।
১৯৯৫ চনত আকস্মিকভাৱে হৃদক্ৰিয়া বন্ধ হৈ চিকাগ' বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চিকিৎসালয়ত চন্দ্ৰশেখৰৰ মৃত্যু হৈছিল।
ইয়াৰ পূৰ্বে ১৯৭৫ চনতো এবাৰ তেওঁৰ হৃদক্ৰিয়া বন্ধ হৈ পৰিছিল যদিও সেইবাৰ তেওঁ কথমপি মৃত্যুৰ পৰা ৰক্ষা পৰিছিল।
তেওঁ নিজেই আদি শক্তি তথা বিশ্বজগতৰ মা বুলি পৰিচিত আৰু সমস্ত প্ৰাণী বুলিও বিবেচিত, আৰু ইয়ে "অম্বিকা" নামৰ অৰ্থ।
টিংখাং হাইস্কুলত সপ্তম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই বিদ্যালয়ৰ হাতেলিখা আলোচনী ‘প্ৰণতি’ত তেওঁৰ কাব্য প্ৰতিভাৰ বীজ অংকুৰিত হয়।
১৯৫২ চনত বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য সম্পাদিত ‘ৰামধেনু’ৰ পাত‍তেই মাটিৰ স্বপ্ন, হে পৃথিৱী অন্তৰতমা,পথাৰ, এটম বোমা আদি কবিতাৰে ৰাম গ‍গৈয়ে আত্মপ্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে।
১৯৬২ চনত ড॰ বীৰেন্দ্ৰকুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ পোৱা ‘সাদিনীয়া নৱযুগ’ আলোচনীত তেওঁৰ ভালেকেইটা বলিষ্ঠ কবিতা প্ৰকাশিত হয়।
খাটি খোৱা হালোৱা-হজুৱা, কৃষক-বনুৱা, শ্ৰমজীৱীৰ ওপৰত শোষক শ্ৰেণীৰ বৈষম্য, অন্যায়-অবিচাৰৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ কবিতাৰে বিপ্লৱ ঘোষণা কৰিছিল।
ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক জীৱনত ৰাম গ‍গৈয়ে মাৰ্ক্সবাদী ধ্যান-ধাৰণাৰে সংগঠকৰ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
১৯৬২ চনত নাহৰকটীয়াৰ জয়পুৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থীৰূপে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল যদিও তেওঁ পৰাজয়বৰণ কৰিবলগীয়া হয়।
১৯৬‍৬-৬৭ চনত ভাৰতীয় বিপ্লৱী কমিউনিষ্ট দলৰ ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ সদস্য হৈ উক্ত দলৰ মুখপত্ৰ ‘সমাজতন্ত্ৰ’ নামৰ কাকত সম্পাদনা কৰে।
তাৰ পিছত টিংখাং হাইস্কুলত অষ্টম শ্ৰেণীলৈকে পঢ়ি ১৯৫০ চনত খোৱাং হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত নাহৰকটীয়া, চাচনী, টিংখং অঞ্চলৰ কেইবাখনো বিদ্যালয়ত অস্থায়ীভাৱে শিক্ষ‍কতা কৰিছিল।
পাছত চাচনীৰ গেথু পথাৰ মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ত সহকাৰী শিক্ষ‍ক হিচাপে চাকৰি কৰি ১৯‍৯২ চনত অৱসৰ গ্ৰ‍হণ কৰে।
ক’হিমাৰ যুদ্ধ ১৯৪৪ চনত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত জাপানীসেনাৰ ভাৰতৰ সৈতে যুদ্ধৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ যুদ্ধ৷ ১৯৪৪ চনত উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ ক’হিমাত ৪ এপ্ৰিলৰ পৰা ২২ জুনলৈকে তিনিটা পৰ্য্যায়ত এই যুদ্ধখন সংঘটিত হৈছিল৷ ৩ এপ্ৰিলৰ পৰা ১৬ এপ্ৰিললৈকে জাপানী সেনাই ক’হিমা পাহাৰ দখল কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে৷ এই পাহাৰত থকা পথেৰেই ইম্ফলত থকা ভাৰতীয় আৰু ব্ৰিটিছ সৈন্যবাহিনীলৈ ৰছদ-পাতি পঠিওৱা হৈছিল৷ ১৮ এপ্ৰিলৰ পৰা তেৰ’ মে’ৰ ভিতৰত নতুনকৈ অহা ব্ৰিটিছ আৰু ভাৰতীয় সৈন্যবাহিনীয়ে ইতিমধ্যে জাপানী সৈন্যই দখল কৰা ঠাইসমূহৰ পৰা ওফৰাবলৈ প্ৰতি আক্ৰমণ আৰম্ভ কৰে৷ জাপানী সৈন্যই ক’হিমা পাহাৰৰ পৰা পিছহুহুকিবলৈ বাধ্য হয় কিন্তু ক’হিমা-ইম্ফল বাটটো ভেটি ৰাখে৷ ১৬ মে’ৰ পৰা ২২ জুনলৈ ব্ৰিটিছ আৰু ভাৰতীয় সেনাই অধিক পৰাক্ৰমেৰে জাপানী সৈন্যক বাধা দি বাটটো মুকলি কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ ২২ জুনৰ দিনা ক’হিমা আৰু ইম্ফলৰ পৰা ব্ৰিটিছ আৰু ভাৰতীয় সৈন্যবাহিনীয়ে ১০৯ নং মাইলষ্ট’ন পোৱাৰ পিছতে এই যুদ্ধৰ অৱসান ঘটে৷
জাপানৰ ভাৰত আক্ৰমণ , মণিপুৰৰ ইম্ফলত বাহৰ পাতি থকা ব্ৰিটিছ সৈন্য কৰা আক্ৰমণ আছিল৷ এই যুদ্ধৰ মূল উদেশ্য আছিল মিত্ৰপক্ষৰ আক্ৰমণৰ পৰিকল্পনাসমূহত যতি পেলোৱা৷ জাপানৰ পোন্ধৰতম সৈন্যবাহিনী ৰ কমাণ্ডাৰ জেনেৰেল ৰেনিয়া মোটাগুচ্চি এই পৰিকল্পনাকে বিকাশ কৰি ভাৰত আক্ৰমণ কৰি ব্ৰিটিছ শাসনকে ওফৰোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়৷ জাপানী সৈন্যই ভাৰতৰ ভূমিত নিজৰ দখল আনিব পাৰিলে জাপানী সৈন্যই ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলক উৎসাহিত কৰাৰো পৰিকল্পনা আছিল৷ তাৰোপৰি ইম্ফলৰ চাৰিওকাষৰ ঠাইসমূহ জাপানে দখল কৰিলে আমেৰিকাই সেইসময়ত চীনৰ চিয়াং চাই শ্বেক ৰ সৈন্যক দি থকা সাহায্যটো বাধা পৰিলহেঁতেন এই যুক্তিসমূহেৰে সকলো বিভাগতে পতিয়ন নিয়াই ভাৰত আক্ৰমণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত ১৯৪৪ চনৰ ৭ জানুৱাৰীৰ দিনা ইম্পেৰিয়েল জেনেৰেল হেডকোৱাৰ্টাৰ ত গৃহীত হয়৷
৩১ম ডিভিজনৰ কমাণ্ডাৰ লেফটেনেন্ট জেনেৰেল ক’ট’কো চাটু য়ে তেওঁক দিয়া ভূমিকাক লৈ সন্তুষ্ট হ’ব পৰা নাছিল৷ তেওঁ পৰিকল্পনাৰ পৰ্য্যা্যত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সুযোগ দিয়া হোৱা নাছিল আৰু ক’হিমা বিজয় সম্পৰ্কে তেওঁ সন্দিহানো আছিল৷ তেওঁ ইতিমধ্যে সৈন্যবাহিনীক কৈছিল যে তেওঁলোক সকলো ভোকাতুৰ হৈ মৃত্যমুখত পৰাৰ সম্ভাৱনাই অধিক৷ চাটুৰ লগতে ভালেসংখ্যক জাপানী বিষয়াৰ মোটাগুচ্চিক লৈ ভাল ভাৱ নাছিল৷
এই পৰিকল্পনাৰ এটা অংশ আছিল জাপানী ৩১ম ডিভিজনৰ সৈন্যবাহিনী (৫৮ নং ৰেজিমেন্ট, ১২৪ নং ৰেজিমেন্ট, ১৩৮ নং ৰেজিমেন্ট আৰু ৩১ম মাউন্টেইন আৰ্টিলেৰী ৰেজিমেন্টেৰে গঠিত) ক ক’হিমা দখল কৰিবলৈ পঠোৱা আৰু ইম্ফলৰ সৈতে যোগাযোগ বিছিন্ন কৰি দিয়া৷ মোটাগুচ্চিয়ে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ সেইসময়ৰ মূল পৰিচালনা কেন্দ্ৰ ডিমাপুৰলৈকে ৩১ম ডিভিজনক পঠিয়াই ক’হিমা বিজয়ৰ সুবিধা লোৱাৰো পৰিকল্পনা কৰে৷
ক’হিমা যুদ্ধক প্ৰায়ে ’পূবৰ ষ্টেলিনগ্ৰেড’ বুলি অভিহিত কৰা হয়৷ ২০১৩ চনত ব্ৰিটিছ নেশ্যনেল আৰ্মি সংগ্ৰহালয়ে ক’হিমাৰ যুদ্ধক ’ব্ৰিটেইনৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ যুদ্ধ’ বুলি আখ্যা দিয়ে৷
বহু জ্ঞানী ব্যক্তিয়ে পৰামৰ্শ দিয়ে যে আমি যেতিয়া নাৰী সবলীকৰণ লৈ আলোচনা কৰোঁ, যেতিয়া সুবিধাবঞ্চিত মহিলাসকলৰ সমুখত থিয় হৈ বিভিন্ন প্ৰতিবন্ধকতাবোৰ লৈ আলোচনা কৰা, যিটো তেওঁলোকৰ বাবে সমাজত সবলীকৰণ লাভক অধিক বেছি কঠিন কৰি তোলে, তেতিয়া চাকৰীৰ ক্ষেত্ৰত জাতিৰ প্ৰভাব পৰীক্ষা কৰাৰ সময়ত গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ উঠে।
লিংগ, বৰ্ণ আৰু শ্ৰেণী দ্বাৰা কেনেকৈ সুযোগবোৰ গাঁথিনিবদ্ধ কৰা হৈছে সেয়া লক্ষণীয়ভাবে পৰীক্ষা কৰি দেখিব পোৱা যায় যে সামাজিক পৰিবৰ্তনক পৰিবৰ্ধিত কৰিব পাৰে।
কৰ্মক্ষেত্ৰত সবলীকৰণ কৰ্মৰ সন্তুষ্টি আৰু কৰ্মক্ষমতাক ইতিবাচকভাবে প্ৰভাবিত কৰিব পাৰে, কৰ্মক্ষেত্ৰত সামৰ্থ থকা সত্ত্বেও সবলীকৰণ বোধকে বঢ়াই তুলিব পাৰে।
প্যাট্ৰিছিয়া পাৰ্কাৰ যুক্তি দিছিল যে, আফ্ৰিকান আমেৰিকান নাৰী সবলীকৰণ তেওঁলোকৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ প্ৰতিৰোধ, নিজৰ পক্ষত থিয় দিয়া আৰু সামাজিক ৰীতিনীতি তথা প্ৰত্যাশা মানি চলা নাই।
ক্ষমতাৰ সংযোগত, নাৰীবাদী দৃষ্টিভঙ্গী অ-সম শক্তি সম্পৰ্কৰ ব্যৱস্থাৰ মাজত প্ৰতিৰোধৰ এটা ৰূপ হিচাপে সবলীকৰণৰ দিশে বাট চাই আছে।
জাতি, লিংগ আৰু শ্ৰেণী ৰাজনীতিৰ সামাজিক সংযোগৰ মাজত কৰ্মৰ পৰিৱেশত আফ্ৰিকান আমেৰিকান নাৰী সবলীকৰণক "যথাযথ পৰিচয় আৰু আচৰণৰ অৰ্থ নিৰ্ধাৰণৰ প্ৰয়াসৰ প্ৰতিৰোধ হিচাপে দেখিবলৈ পোৱা যাব পাৰে, যত এই ধৰণৰ অৰ্থ নিয়ন্ত্ৰণ, শোষণমূলক আৰু অন্যান্য হিচাপে ব্যাখ্যা কৰা হয়- আফ্ৰিকান আমেৰিকান মহিলাসকলৰ প্ৰতি বুদ্ধিমান নিৰ্যাতনকাৰী।
নাৰী সবলীকৰণৰ বিষয়ত আলোচনা কৰাৰ সময়ত, বহু বিদ্বান জাতি, শ্ৰেণী আৰু লিংগৰ দ্বাৰা প্ৰভাবিত প্ৰতিদিনৰ সাংগঠনিক জীৱনত নাৰীসকলোৰ প্ৰতি যি সামাজিক অবিচাৰ হৈ আছে সেয়া চোৱাচিতা কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে।
ৰাজনৈতিক সবলীকৰণ এনে নীতিমালা সৃষ্টিৰ পক্ষত সমৰ্থন কৰে যিটো চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী উভয় ক্ষেত্ৰত নাৰীসকলোৰ বাবে লিংগ সমতা আৰু এজেঞ্চিটোক সৰ্বত্তমভাবে সমৰ্থন কৰে।
যি জনপ্ৰিয় পদ্ধতিসমূহৰ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে সেয়া হ'ল নীতি নিৰ্ধাৰণ আৰু সংসদ পদৰ ক্ষেত্ৰত নাৰীসকলোৰ সংখ্যাৰ বাবে ভাগ হৈ আছে এনে স্বীকৃত কৰ্ম নীতি সৃষ্টি কৰা।
আৰু প্ৰস্তাবনাসমূহ হ'ল ভোটৰ অধিকাৰ, বাক মতামত, আৰু নিৰ্বাচিত হোৱাৰ উপযুক্ত সুযোগ সহ অফিচত প্ৰাৰ্থী হোৱাৰ দক্ষতা বৃদ্ধি কৰা।
যিহেতু নাৰীসকলে সাধাৰণত ঘৰৰ শিশু যত্ন আৰু ঘৰুৱা দায়িত্বৰ লগত জড়িত থাকে সেয়ে শ্ৰমবজাৰত প্ৰৱেশ আৰু তেওঁলোকৰ ব্যৱসা পৰিচালনাৰ বাবে তেওঁলোকৰ কম সময় থাকে।
যি নীতিসমূহ ঘৰত তেওঁলোকৰ দৰ-দাম কৰাৰ ক্ষমতা বঢ়ায় সেইবিলাকৰ মাজত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে এনে নীতিসমূহ যিটো বিবাহ বিচ্ছেদৰ ক্ষেত্ৰত, নাৰীসকলোৰ বাবে আৰু অধিক ভাল কল্যাণৰ বাবে নীতিমালা আৰু নীতিবোৰ যিটো নাৰীসকলোৰ সম্পদৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ দিয়া ।
কিছুমানৰ মতে যি কোনো ব্যক্তিৰ বিস্তৃত ৰাজনৈতিক অংশগ্ৰহণৰ দিশে আগুৱাই যোৱাৰ আগত পৰিয়ালৰ মাজত দৰ-দাম কৰাৰ ক্ষমতা আৰু এজেঞ্চি অৰ্জন কৰিব লাগিব।
লিংগ-সম্পৰ্কিত বাধাবোৰ যৌন হাৰাশাস্তি, অন্যায়ভাবে নিয়োগৰ অনুশীলন, কেৰিয়াৰৰ অগ্ৰগতি আৰু অ-সম মুজৰিৰ লগত জড়িত যত নাৰীসকলোৰ একে কাম কৰাৰ বাবে পুৰুষতকৈ কম দৰমহা দিয়া হয়।
গোটেই সময়ৰ, বছৰব্যাপী পৰিশ্ৰমী পুৰুষ আৰু নাৰীসকলোৰ মধ্যকালীন উপাৰ্জন লোৱাৰ সময়, ২০১৪ চনৰ চৰকাৰী তথ্যৰ পৰা জানিব পৰা গৈছে যে নাৰী এজন পুৰুষৰ প্ৰতি আমেৰিকা ডলাৰৰ বাবে $ ০.৭৯ ডলাৰ কৈ।
নাৰী তথা শিশুসকলোৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় অংশীদাৰিত্বৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ২০১৪ চনৰ এক গৱেষণাত কোৱা হৈছে, এজন দেউতাক এজন প্ৰতি ডলাৰৰ বাবে কৰ্মৰত মাকৰ গড় উপাৰ্জনও কম হৈছে $ ০.৭১।
"দৰমহা খালী" লৈ বেছিভাগ জনসাধাৰণৰ আলোচনাত নাৰীসকল তেওঁলোকৰ পুৰুষ সহকৰ্মীসকলোৰ নিচিনা কামাৰ বাবে সমান দৰমহাৰ ফালে মনোনিৱেশ কৰিছে, বহু নাৰীক "গৰ্ভাবস্থা দণ্ড" বুলি যুদ্ধ কৰে।
মূল সমস্যাটো হ'ল এইটো পৰিমাপ কৰা কঠিন, কিন্তু কিছুমান বিশেষজ্ঞসকলে কৈছে যে নিয়োগকৰ্তাসকলে নাৰীসকলোৰ তেওঁলোকৰ লাইনৰ পৰা পিছুৱাই পঠাই দিয়াৰ বাবে শিশু হোৱাৰ সম্ভাবনা যথেষ্ট।
গতিকে, নাৰীসকলোৰ এনে অৱস্থানত ৰখা হৈছে যত তেওঁলোকৰ কৰ্মী বাহিনী বজাই ৰাখা উচিত বা সন্তান আছে নে নাই সেই বিষয়ত তেওঁলোকৰ সিদ্ধান্ত লোৱা উচিত।
গৱেষণাত পোৱা গৈছে যে ইণ্টাৰনেটে ক্ৰমবৰ্ধমান এক্সেচৰ ফলত নাৰীসকলোৰ শোষণ বৃদ্ধিও ঘটিব পাৰে।
ৱেবচাইটসমূহত ব্যক্তিগত তথ্য প্ৰকাশৰ দ্বাৰা কিছুমান নাৰীৰ ব্যক্তিগত সুৰক্ষা সমস্যাৰ মাজত পেলাইছে।
এইটো প্ৰায় সকলো শিল্পত প্ৰদৰ্শিত হয় কিন্তু নিম্নলিখিতবোৰৰ মাজত এইটো আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য: ব্যৱসায়, বাণিজ্য, বেংকিং বা অৰ্থ, বিক্ৰয় তথা বিপণন, আতিথেয়তা, চিভিল চাৰ্ভিচ আৰু শিক্ষা, বক্তৃতা আৰু পাঠদান।