polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
যিসকল ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ পৰীক্ষাজনিত উদ্বেগ থাকে তেওঁলোকে নিম্নোক্তবোৰৰ যিকোনো অনুভূতি অনুভৱ কৰিব পাৰে: পৰীক্ষাৰ ফলাফল বা গ্ৰে'ড ক আত্ম-সন্মানৰ সৈতে কৰা সংযুক্তি, শিক্ষকৰ দ্বাৰা বিব্ৰত হোৱাৰ ভয়, পিতৃ-মাতৃ আৰু বন্ধু-বান্ধৱৰ পৰা বিছিন্ন হোৱাৰ ভয়, সময়ৰ চাপ, নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুওৱাৰ অনুভৱ ইত্যাদি।
ঘৰ্ম নিঃসৰণ, মুৰফুৰণি, মূৰৰ বিষ, ধাৱিত হৃদস্পন্দন, বমিভাৱ, উচপিচনি, নিয়ন্ত্ৰণহীন ক্ৰন্দন বা হাস্য, আৰু ডেস্কত ঢোল বজোৱা ইত্যাদিবোৰ এই উদ্বেগৰ সাধাৰণ লক্ষণ।
যিহেতু, পৰীক্ষাজনিত উদ্বেগ ঋণাত্মক মূল্যায়নৰ ভয়ৰ ওপৰত আধাৰিত, সেয়ে পৰীক্ষাজনিত উদ্বেগ এটা অপ্ৰতিম উদ্বেগৰ ব্যাধি নে ই এক সামাজিক ফ'বিয়াৰ এক বিশেষ ধৰণ সেই লৈ বিতৰ্ক আছে।
ধৰ্মতত্ত্ববিদ প'ল টিলিছ -এ অস্তিত্বজনিত উদ্বেগক "অস্তিত্ব -ই সম্ভাৱ্য অস্তিত্বহীনতা -ৰ বিষয়ে জ্ঞাত অৱস্থা" হিচাপে বৈশিষ্ট্যভুক্ত কৰিছিল।
তেওঁ অস্তিত্বহীনতা আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত উদ্বিগ্নতাক তিনিটা শ্ৰেণীভুক্ত কৰিছিল: , নৈতিক , আৰু আধ্যাত্মিক ।
টিলিছৰ মতে আধুনিক কালত, এই তিনিধৰণৰ উদ্বেগৰ শেষৰবিধ, অৰ্থাৎ আধ্যাত্মিক উদ্বেগ সৰ্বাধিক পৰিলক্ষিত হয়।
আধ্যাত্মিক উদ্বেগে ইয়াৰ ৰোগগত ৰূপত ব্যক্তিক "পৰম্পৰা আৰু কতৃত্বৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত, সাৰমৰ্মৰ পদ্ধতিত প্ৰত্যয় সৃষ্টিৰ প্ৰতি আগুৱাই দিব" পাৰে, যদিও এইধৰণৰ "প্ৰত্যয় বাস্তৱতাৰ সুদৃঢ় ভেটিৰ ওপৰত আধাৰিত নহয়।
উদ্বেগজনিত বিকাৰসমূহ হৈছে অতিশয়োক্তিপূৰ্ণ উদ্বিগ্নতা আৰু ভয়ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ অনুভূতিৰে চিহ্নিত এক মানসিক বিকাৰপুঞ্জ।
উদ্বিগ্নতা হৈছে ভৱিষ্যতে সংঘটিত হ'ব পৰা ঘটনা সম্পৰ্কে উদ্ভূত দুঃশ্চিন্তা আৰু ভয় হৈছে বৰ্তমানৰ কোনো ঘটনাক্ৰমৰ প্ৰতি সৃষ্ট প্ৰতিক্ৰিয়া।
উদ্বেগজনিত বিকাৰ কেইবাধৰণৰো আছে: সাধাৰণীকৃত উদ্বেগজনিত বিকাৰ , ফ'বিয়া , সামাজিক উদ্বেগজনিত বিকাৰ , পৃথক্কৰণৰ উদ্বেগজনিত বিকাৰ , , পে'নিক বিকাৰ, আৰু চয়নাত্মক নীৰৱতা ।
অন্ত্ৰত থকা অনুজীৱ, যেনে বাইফিড'বেক্টেৰিয়া আৰু বেছিলাছ -এ ক্ৰমে আৰু ড'পেমিন নামৰ নিউৰ'ট্ৰেন্সমিটাৰ উৎপন্ন কৰে।
নিউৰ'ট্ৰেন্সমিটাৰবিলাকে পাচন-নলী -ৰ সৈতে সংযুক্ত স্নায়ু তন্ত্ৰলৈ সংকেত প্ৰেৰণ কৰে, আৰু এই সংকেতবোৰ মেৰুদণ্ড তন্ত্ৰ -ৰ জৰিয়তে বা ভেগাছ স্নায়ু -ৰ জৰিয়তে মগজুলৈ পৰিবাহিত হয়।
গৱেষণামূলক অধ্যয়নত, এই অণুজীৱসমূহৰ জিন-সংযুক্তি -ৰ পৰিৱৰ্ত্তনৰ জৰিয়তে নিগণিৰ ক্ষেত্ৰত উদ্বিগ্নতা আৰু হতাশগ্ৰস্ততা হ্ৰাসকাৰী প্ৰভাৱ দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল।
উদ্বিগ্নতা দীৰ্ঘদিন ধৰি আৰু দৈনিক ৰূপত দেখা দিয়া লক্ষণৰ জৰিয়তে ভুক্তভোগীয়ে অনুভৱ কৰে, আৰু এইসমূহে জীৱনৰ মানদণ্ড অৱনমিত কৰে।
কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত উদ্বিগ্নতাই বিক্ষিপ্ত বা অসংহত, মানসিক চাপযুক্ত পে'নিক এটে'কৰ সংক্ষিপ্ত উদ্দীপনা হিচাপেও দেখা দিয়ে, আৰু ইয়াক তাৎক্ষণিক বা তীব্ৰ উদ্বিগ্নতা বুলি জনা যায়।
সংখ্যা, তীব্ৰতা, সঘনতা আৰু ভুক্তভোগী ব্যক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি উদ্বিগ্নতাৰ ব্যাধিৰ লক্ষণসমূহ বহুপ্ৰকাৰৰ।
এইটো অনস্বীকাৰ্য যে, প্ৰায় প্ৰতিজন ব্যক্তিয়েই তেওঁলোকৰ জীৱনৰ কোনো এক পৰ্যায়ত উদ্বিগ্নতাৰ সমস্যাৰ মুখামুখি হয় যদিও ইয়াৰে অধিকাংশই দীৰ্ঘদিনীয়া ব্যাধিৰ সৃষ্টি নকৰে।
মুত্ৰ-ব্যৱস্থা সংক্ৰান্তিয়: সঘন প্ৰস্ৰাৱ, প্ৰস্ৰাৱৰ জৰুৰী অৱস্থা, , বা পুৰুষত্বহীনতা বা লিংগস্তম্ভনৰ সমস্যা, শ্ৰোণী অঞ্চলৰ বিষ।
মানসিকভাৱে উদ্বেগজনিত অৱস্থাত নিঃসৰিত চাপ হ'ৰমনে অন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া প্ৰভাৱিত কৰে, আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপেই -ৰ দৰে ৰোগ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
উদ্বিগ্নতা মনোজগতৰ অস্থিৰতাৰ জৰিয়তে দেখা দিয়া এক বিশেষ অপ্ৰীতিকৰ আৰু অনাকাংক্ষিত আৱেগিক প্ৰাৱস্থা।
মানসিক উদ্বিগ্নতা সাধাৰণতেই স্নায়ৱিক বিৱশতাৰ আচৰণ, যেনে উচপিচনি , স্বেচ্ছাপ্ৰবৃত্ত বা ছ'মাটিক উদ্বেগ, আৰু অপ্ৰত্যাশিত পৰিস্থিতি বা ঘটনাৰ সম্পৰ্কে অস্থিৰ ৰোমন্থন বা পূৰ্বানুমান, ইত্যাদিৰ সৈতে সংপৃক্ত।
স্বেচ্ছাপ্ৰবৃত্ত স্নায়ুতন্ত্ৰ প্ৰান্তীয় স্নায়ুতন্ত্ৰৰ এক অংশ, যি ঐচ্ছিক পেশীসমূহৰ মাধ্যমেৰে শৰীৰত লৰ-চৰ কৰা স্বতঃপ্ৰবৃত্ত ক্ৰিয়াসমূহ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, আৰু স্বেচ্ছাপ্ৰবৃত্ত বা ছ'মাটিক উদ্বেগ হৈছে এইসমূহৰ লগত জড়িত উদ্বেগ।
ই মূলতঃ ভৱিষতব্য কোনো ঘটনাৰ সম্পৰ্কে পূৰ্বানুমানৰ জৰিয়তে সৃষ্ট অস্বস্তিকৰ আৰু অস্থিৰ মনোৱস্থা বা মানসিক সন্ত্ৰস্ততাৰ সৈতে জড়িত।
দাৰ্শনিক চ'ৰেন কিয়েৰ্কেগাৰ্ড -ৰ শীৰ্ষক গ্ৰন্থত "স্বাধীনতাৰ মুৰফুৰণি" -ৰ সৈতে সংযুক্ত উদ্বিগ্নতা বা ভীতি বৰ্ণিত হৈছে।
তেওঁ দায়িত্ববোধ আৰু বাছনিৰ আত্ম-চেতনাযুক্ত অনুশীলনৰ জৰিয়তে উদ্বিগ্নতাক ধনাত্মক অভিপ্ৰেতলৈ ৰূপান্তৰণৰ পৰামৰ্শ ডাঙি ধৰিছে।
শীৰ্ষক গ্ৰন্থত, মনোবিদ অ'ট্ট' ৰেংক -এ লিখিছিল যে, জন্মৰ মনস্তাত্বিক অভিঘাত হৈছে অস্তিত্বজনিত উদ্বেগৰ বিশিষ্টতম প্ৰতীক।
ই সৃষ্টিশীল ব্যক্তিৰ বিছিন্নকৰণ , স্বাতন্ত্ৰ্য , আৰু পৃথক্কৰণ -ৰ প্ৰতি ভয় আৰু অভিলাষৰ যুগপৎ আৱেষ্টনী।
কিছু ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত, ইয়াক শাৰীৰিক বা সামাজিক সংস্পৰ্শ ৰ সময়ত অনুভূত অস্বস্তি বা অসহজবোধতাৰ জৰিয়তে চিহ্নিত কৰা হয়।
অন্য কিছু ক্ষেত্ৰত, সামাজিক উদ্বিগ্নতাৰ ফলস্বৰূপে অপৰিচিত ব্যক্তিৰ লগত ভাৱ বিনিময়ৰ ক্ষেত্ৰত ভয়ৰেই জন্ম হ'ব পাৰে।
এই ব্যাধিত ভুগি থকা ব্যক্তিয়ে ইয়াৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ যতদূৰ সম্ভৱ সামাজিক ভাৱ বিনিময় হ্ৰাস কৰি নিজৰ জীৱনশৈলীক সীমাবদ্ধ কৰি তুলিব পাৰে।
পৰিহাৰকাৰী ব্যক্তিত্ব ব্যাধি -কে ধৰি কিছুমান বিশেষ ব্যক্তিত্ব ব্যাধি -ৰ ক্ষেত্ৰত সামাজিক উদ্বিগ্নতা মূল অন্তঃদিশ হ'ব পাৰে।
কমবয়সৰ ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত সামাজিক ভাৱ বিনিময়ৰ সময়ত, বিশেষকৈ অচিনাকি ব্যক্তিৰ মাজত, উদ্বিগ্নতা সাধাৰণভাৱেই দেখা যায়।
এই উদ্বিগ্নতা প্ৰাপ্তবয়স্কতা প্ৰাপ্তিৰ সময়লৈও বৰ্তি থাকিব পাৰে, আৰু ই সামাজিক উদ্বিগ্নতা বা সামাজিক ফ'বিয়াৰ ৰূপ ল'ব পাৰে।
সৰু ল'ৰা ছোৱালীৰ মাজত অপৰিচিত ব্যক্তিৰ প্ৰতি থকা আচহুৱা উদ্বিগ্নতাক ফ'বিয়া হিচাপে বিবেচনা কৰা নহয়।
কিন্তু, প্ৰাপ্তবয়স্ক লোকৰ মাজত, অপৰিচিত ব্যক্তিৰ প্ৰতি অত্যধিক ভয় বিকাশগতভাৱে স্বাভাৱিক নহয়; আৰু ইয়াকেই সামাজিক উদ্বিগ্নতা বুলি আখ্যা দিয়া হয়।
কাটিঙ -ৰ মতে, সামাজিকভাৱে ভীতগ্ৰস্ত লোকে জনসমাগমলৈ ভয় নকৰে, কিন্তু তেওঁলোক আন লোকৰ দ্বাৰা ঋণাত্মকভাৱে বিবেচিত হ'ব পাৰে বুলি ভয় কৰে।
পৰিসংখ্যাই দেখুৱায় যে, প্ৰতিবছৰে প্ৰায় ১২% লোক উদ্বেগজনিত বিকাৰত আক্ৰান্ত হয়, আৰু প্ৰায় ৫%-৩০% লোক জীৱনৰ কোনো এক সময়ত এই ব্যাধিগ্ৰস্ত হয়।
এনে বিকাৰ সাধাৰণতে ২৫ বছৰ বয়স প্ৰাপ্তিৰ আগতেই আৰম্ভ হয়, আৰু পুৰুষতকৈ নাৰী আক্ৰান্ত হোৱাৰ হাৰ প্ৰায় দ্বিগুণ।
একেবাৰে সাধাৰণভাৱে হোৱা বিকাৰ হৈছে কিছুমান বিশেষ ফ'বিয়া, যিবোৰে প্ৰায় ১২% শতাংশ লোকক প্ৰভাৱিত কৰে, আৰু সামাজিক উদ্বিগ্নতা বিকাৰ- যি প্ৰায় ১০% লোকক জীৱনৰ কোনো এক পৰ্যায়ত প্ৰভাৱিত কৰে।
এই বিকাৰসমূহে ১৫ বছৰ আৰু ৩৫ বছৰ বয়সৰ মাজৰ লোকক বেছিকৈ আক্ৰান্ত কৰে, আৰু ৫৫ বছৰ বয়সৰ পিছত এইবিলাক সংঘটনৰ হাৰ কমি যোৱা দেখা যায়।
আপাতত সাধাৰণ পৰিস্থিতিকেই আত্মপ্ৰসূত চিন্তাৰে অ-কেন্দ্ৰীভুত আৰু অতিঃপ্ৰতিক্ৰিয়াশীল ত্ৰাসগ্ৰস্ত ৰূপ দিয়াকেই সাধাৰণতে মানসিকভাৱে উদ্বিগ্ন অৱস্থা হিচাপে চিহ্নিত কৰা হয়।
উদ্বিগ্নতাৰ সৈতে প্ৰায়েই পেশীজনিত উত্তেজনা, অস্থিৰতা, ক্লান্তি আৰু মনোযোগহীনতাৰ সমস্যা সংপৃক্ত হৈ থাকে।
ভীতিগ্ৰস্ততা বাস্তৱ আৰু অনুধাৱিত তাৎক্ষণিক বিপদৰ ভাবুকি বা উৎসৰ সৈতে জড়িত, আৰু উদ্বিগ্নতা ভৱিষ্যতৰ কোনো উপাদানৰ পৰা প্ৰত্যাশিত বিপদ বা শংকাৰ পৰা উদ্ভূত।
উদ্বেগগ্ৰস্থ ব্যক্তিয়ে সাধাৰণতে অতীতৰ উদ্বিগ্নতা উদ্বুদ্ধকাৰী পৰিস্থিতিৰ পৰা আঁতৰি থাকিব খোজে।
ভয় আৰু উদ্বিগ্নতাক চাৰিটা ক্ষেত্ৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি পৃথক কৰিব পাৰি: সংবেদনশীল অভিজ্ঞতাৰ ব্যাপ্তিকাল, ক্ষণস্থায়ী কেন্দ্ৰিকতা, বিপদৰ নিৰ্দিষ্টতা, আৰু কাৰণযুক্ত দিশ।
ভয় হৈছে ক্ষণস্থায়ী, বৰ্তমান কেন্দ্ৰিক, কোনো বিশেষ শংকাৰ উৎসৰ প্ৰতি গতিযুক্ত, আৰু ই বিপদৰ কাৰণৰ পৰা ভুক্তভোগীৰ পৰিত্ৰাণৰ ক্ষেত্ৰত সাহায্য কৰে।
অন্যহাতে উদ্বিগ্নতা হৈছে দীৰ্ঘস্থায়ী, ভৱিষ্যত কেন্দ্ৰিক, কোনো পৰিব্যাপ্ত বিপদৰ প্ৰতি বিস্তৃতভাৱে কেন্দ্ৰিক, আৰু ই সম্ভাৱনীয় শংকাৰ কাৰণৰ মুখামুখি হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত ভুক্তভোগীক অতিমাত্ৰা সাৱধানতা ল'বলৈ প্ৰৰোচিত কৰে, আৰু সেইবাবেই প্ৰত্যাহ্বানমূলক পৰিস্থিতি গঠনমূলকভাৱে মোকাবিলা কৰাত ই হস্তক্ষেপ কৰে।
অত্যধিক মানসিক চাপৰ ফলস্বৰূপে সৃষ্ট এইবিলাক উপসৰ্গ কোনো কাৰণজনিত সাময়িক বা ক্ষণস্থায়ী ভয় বা উদ্বিগ্নতাৰ পৰাও পৃথক, আৰু সাধাৰণতে ছমাহ বা তাতোকৈ বেছিদিন ধৰি থাকে।
উল্লেখ্য যে, উদ্বিগ্নতাৰ ব্যাধি নিৰূপনৰ বাবে সময়ৰ এই অনুমাপক নমনীয়, আৰু ই এক সাধাৰণ নিৰ্দেশক মাপকাঁঠিহে।
আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ পৰিস্থিতিত লক্ষণসমূহ আশা কৰা ছমাহতকৈ বেছি দিন থাকে, আৰু ই ব্যক্তিৰ সাধাৰণ দৈনিক জীৱন যাপনৰ সামৰ্থ্য বাধাগ্ৰস্ত কৰে।
মন কৰা দৰকাৰ যে একেধৰণৰ লক্ষণ প্ৰদৰ্শন কৰা আন সমস্যাসমূহ হৈছে: অতি-থাইৰ'য়ডিজিম , হৃদযন্ত্ৰৰ ৰোগ , কেফে'ইন , সুৰাপান , বা গাঁজা -ৰ ব্যৱহাৰ, আৰু কিছু নিচাযুক্ত নিষিদ্ধ দ্ৰব্য বা ঔষধবিশেষৰ ত্যাগ ইত্যাদি।
কোনো ব্যক্তি অপৰিচিত বা অনভ্যস্ত লোকৰ সৈতে সামাজিক সাক্ষাতলৈ ভয়াৰ্ত হোৱাৰ পৰিসৰত; কিছুমানে বিশেষভাৱে নিজৰ অভ্যস্ত গোটৰ বাহিৰৰ ব্যক্তি, বা একেসময়তে বিভিন্ন গোটৰ সদস্যভুক্ত (অৰ্থাৎ, ভিন্ন জাতি, নৃগোষ্ঠী, শ্ৰেণী, লিংগ ইত্যাদি হিচাপে গোট) লোকৰ সৈতে ভাৱ বিনিময়ৰ ক্ষেত্ৰত উদ্বিগ্নতাৰ সম্মুখীন হ'ব পাৰে।
পূৰ্বৱৰ্তী সম্পৰ্কৰ প্ৰকৃতি, ধীশক্তি, পৰিস্থিতিগত কাৰক ইত্যাদিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি আন্তঃগোট সম্পৰ্ক চাপযুক্ত হ'ব পাৰে, আৰু ই উদ্বিগ্নতাৰ জন্ম দিব পাৰে।
বহিঃগোটৰ সদস্যৰ সৈতে সংযোগৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা এই সংশয় বা ভীতিক প্ৰায়ে আন্তঃজাতিগত বা আন্তঃগোটগত উদ্বিগ্নতা বোলা হয়।
উদ্বিগ্নতাৰ আৱেগিক প্ৰভাৱসমূহৰ অন্তৰ্ভুক্তিসমূহ হৈছে "সংশয় বা আতংকৰ অনুভূতি, মনোযোগ স্থাপনৰ অসুবিধা, উত্তেজনা বা ভীতিৰ অনুভূতি, নিকৃষ্ট সংঘটনৰ আশংকা, বিৰক্তি, অস্থিৰতা, বিপদৰ সংকেত -ৰ নিৰীক্ষণ , আৰু আপোনাৰ মন উকা হৈ যোৱাৰ দৰে অনুভূতি", আৰু লগতে, "পীড়াদায়ক স্বপ্ন/দুঃস্বপ্ন, সংবেদনৰ ভ্ৰান্ত ধাৰণা, পূৰ্বানুভৱ , মনোবদ্ধ অনুভূতি , আৰু প্ৰতিটো বিষয়েই ভীতিজনক যেন হোৱা অনুভূতি।
"বৈশিষ্ট্যগত উদ্বিগ্নতা"ই জীৱনকাল জুৰি অশুভ বা বিপদজনক পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি ভয়ভৰা প্ৰত্যাশা -ত জটিল উদ্বিগ্ন অৱস্থাৰে প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰাৰ অপৰিৱৰ্তনীয় প্ৰৱণতা বুজায়।
এক মেটা বিশ্লেষণ ৰ পৰা দেখা গৈছিল যে, উদ্বিগ্নতাৰ লক্ষণ আৰু ব্যাধি বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত উচ্চ স্তৰৰ নিউৰ'টিচিজম এটা হানিৰ সম্ভাৱনা কাৰক।
উল্লেখনীয় যে, অন্ত্ৰ আৰু মস্তিস্কৰ এই সংযোগতেই উদ্বিগ্নতাৰ ব্য্যাধিৰ চিকিৎসাৰ সম্ভাৱনা নিহিত হৈ আছে।
উদাহৰণস্বৰূপে, কেইটামান বিশেষ পৰীক্ষামূলক গৱেষণাত নিগণিৰ ওপৰত ফ্ৰুক্ট'- আৰু গেলে'ক্ট'-অলিগ'ছেকাৰাইড প্ৰিবায়'টিক,
আৰু লেক্টবেছিলাছ প্ৰ'বায়'টিক প্ৰয়োগ কৰাত, দুয়োবিধৰে উদ্বিগ্নতা হ্ৰাস কৰাৰ সামৰ্থ্য প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।
বিশেষ সিদ্ধান্ত একোটা গ্ৰহণৰ প্ৰসংগত, উদ্বিগ্ন ব্যক্তিবিশেষৰ মাজত অনিৰ্দেশ্যতা আৰু অনিশ্চয়তা -ই আৱেগিক প্ৰতিক্ৰিয়াৰ উৎক্ষেপণ ঘটাব পাৰে, আৰু ই প্ৰণালীবদ্ধভাৱে সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত পৰিৱৰ্তন আনে।
দ্বিতীয় ৰূপটো হৈছে, অজ্ঞাত সম্ভাৱিতাযুক্ত একাধিক সম্ভৱপৰ ফলাফল থকা ক্ষেত্ৰত সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত উদ্ভৱ হোৱা অনিশ্চয়তা আৰু দ্ব্যৰ্থতা।
সৰ্বসাধাৰণতে গ্ৰহণকৰা চিকিৎসাৰ ভিতৰত জীৱনশৈলীৰ পৰিৱৰ্তন, কাউন্সেলিঙ, আৰু ঔষধ অন্তৰ্ভুক্ত।
কাউন্সেলিঙ সাধাৰণতে হৈছে এক বিশেষ ধৰণৰ সংজ্ঞানাত্মক আচৰণগত মনোচিকিৎসা , যাৰ জৰিয়তে আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ ধীশক্তি আৰু আচৰণৰ ক্ষেত্ৰত পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰা হয়।
লগতে এইটোও দেখা গৈছে যে, এণ্টিডিপ্ৰেছেণ্ট বা বিটা ব্লকাৰ -ৰ দৰে ঔষধে আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ অৱস্থাৰ উন্নতি ঘটাব পাৰে।
কোনো ব্যক্তিবিশেষ বিভীষিকাৰ সম্মুখীন হ'লে বা অস্তিত্বৰ সংকটত বা নাস্তিবাদ ত ভুগিলে অস্তিত্বজনিত উদ্বিগ্নতাৰ সৃষ্টি হ'ব পাৰে।
মানুহে গাণিতিক উদ্বিগ্নতা , স্বেচ্ছাপ্ৰবৃত্ত উদ্বিগ্নতা , মঞ্চভীতি , বা পৰীক্ষাৰ উদ্বেগ -ৰ দৰে উদ্বিগ্নতাৰো মুখামুখি হয়।
প্ৰত্যাখ্যানৰ প্ৰতি ভীতি আৰু সমাজৰ আন লোকৰ দ্বাৰা ঋণাত্মক মূল্যাংকনৰ ভীতি হৈছে সামাজিক উদ্বেগ ।
ব্যক্তিগত আৰু অনুষ্ঠানিক দুয়ো পৰ্যায়তে, উপলব্ধ সদৃশ বিকল্পৰ মাজত বাছনি কৰিবলৈ গৈ আৱেশিত হোৱা উদ্বিগ্নতা এক সমস্যা হিচাপে ক্ৰমাগতভাৱে স্বীকৃত হৈছে।
২০০৪ চনত কে'পজেমিনি -এ লিখিছিল : "আজি আমি সকলোয়েই বৃহৎ বিকল্প, অধিক প্ৰতিযোগিতা আৰু বিবেচনাৰ বাবে বা সঠিক উপদেশ বিচাৰিবৰ বাবে কম সময়ৰ, সম্মুখীন হৈছো" ।
উদ্বিগ্নতাজনিত ব্যাধিসমূহ প্ৰায়ে অন্য কোনো মানসিক স্বাস্থ্যৰ বিসংগতি, বিশেষকৈ গুৰুতৰ হতাশগ্ৰস্ততা ব্যাধি, দ্বিমেৰু ব্যাধি, ভোজন বিসংগতি, বা বিশেষ কিছু ব্যক্তিত্বৰ বিসংগতি; আদিৰ সৈতে সংঘটিত হয়।
আংশিকভাৱে, এই বৈশিষ্ট্যমূলক ব্যক্তিত্বসমূহ আৰু উদ্বিগ্নতাৰ মাজৰ জিনীয় আৰু পৰিৱেশগত প্ৰভাৱৰ কাৰণে, পৰ্যবেক্ষিত এই সহ-সংঘটন পৰিলক্ষিত হয়।
"আপোনৰ মনত ভয় হ'ব পাৰে যে… আপুনি অনুভৱ কৰা বুকুৰ বিষটো প্ৰকৃততে এক প্ৰাণনাশী হাৰ্ট-এটে'ক, বা মূৰত হোৱা নিক্ষেপিত বিষটো এটা টিউমাৰ বা ধমনীস্ফীতি ৰ ফল।
মৃত্যুৰ ভাৱ যেতিয়া মনলৈ আহে আপুনি ভয়াৰ্ত হৈ পৰিব পাৰে, বা সাধাৰণ অৱস্থাতকৈ আপুনি মৃত্যুৰ বিষয়ে বেছিকৈ ভাৱিব পাৰে অথবা মৃত্যুৰ ভাৱ মনৰ পৰা কোনোপধ্যে আতঁৰাব নোৱাৰিবই পাৰে।
অনুসৰি, পৰীক্ষা, প্ৰদৰ্শন, বা প্ৰতিযোগিতামূলক অনুষ্ঠানত কোনো ব্যক্তিবিশেষক তেওঁৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে উদ্বুদ্ধ কৰি তুলিবলৈ এক অনুকূল স্তৰৰ জাগৰণ আৱশ্যকীয়।
অৱশ্যে, যেতিয়া এই উদ্বেগ বা জাগৰণৰ স্তৰে অনুকূলতাৰ সীমা অতিক্ৰম কৰে, তেতিয়া ই কৰ্ম নিষ্পাদনত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাই ইয়াক নিম্নগামীহে কৰে।
উদ্বেগজনিত ব্যাধিসমূহ প্ৰকৃতপক্ষে উদ্বেগ আৰু ভীতিৰ অনুভূতিৰে বৈশিষ্ট্যভূত এক মানসিক বিশৃংখলতাৰ পুঞ্জ।
' শীৰ্ষক গ্ৰন্থৰ লেখক ভিক্ট'ৰ ফ্ৰেংকল -ৰ মতে, যেতিয়া এজন ব্যক্তি অত্যন্ত নশ্বৰ বিপদৰ সম্মুখীন হয়, তেতিয়া মৰণৰ নিকটকালত "অস্তিত্বহীনতাৰ অভিঘাত "-ৰে সংগ্ৰাম কৰিবলৈ জীৱনৰ অৰ্থ অন্বেষণ কৰাটো মানুহৰ সকলোতকৈ প্ৰাথমিক ইচ্ছা হৈ পৰে।
উদ্বিগ্নতাৰ আচৰণগত প্ৰভাৱসমূহৰ ভিতৰত এটা হৈছে অতীজতে উদ্বিগ্নতা বা ঋণাত্মক চিন্ত্ৰা উদ্ৰেককাৰী পৰিস্থিতিৰ পৰা ভুক্তভোগীৰ স্বেচ্ছা অপসৰণ।
অন্য প্ৰভাৱসমূহৰ কেইটামান হৈছে শয়ন চক্ৰৰ পৰিৱৰ্ত্তন, অভ্যাসৰ পৰিৱৰ্ত্তন, খাদ্য গ্ৰহণৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি বা হ্ৰাস, আৰু পেশী টানি ধৰা।
সামাজিক প্ৰাণী হিচাপে মানুহক সাধাৰণতে সামাজিক গ্ৰহণীয়তাৰ প্ৰয়োজন হয়, আৰু সেয়ে আনৰ দ্বাৰা অ-স্বীকৃত হোৱাক লৈ কেতিয়াবা ভীতিত ভোগে।
উদ্বিগ্নতাৰ পৰা হতাশগ্ৰস্ততাৰ ব্যাধি হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে, আৰু তীব্ৰতৰ ক্ষেত্ৰত ভুক্তভোগীয়ে নিজৰ ওপৰতে অত্যাচাৰ কৰাৰ দৰে পৰিস্থিতিও উদ্ভৱ হয়।
পূৰ্ব-অভিজ্ঞতা প্ৰসুত কাৰণৰ জৰিয়তে বহুলোকে নিজৰ ব্যক্তিগত প্ৰকৃতিৰ বাবেই নিজকে উদ্বিগ্নতা বা অৱসাদৰ পৰা সংযত কৰি ৰাখিবলৈ অসুবিধা অনুভৱ কৰে।
বিপদৰ উৎসৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি, মনোবিশ্লেষণাত্মক তত্ত্বই উদ্বিগ্নতা নিম্নোক্ত ধৰণক বৈশিষ্ট্যভুক্ত কৰিছে:
আৰু -এ বিপদৰ প্ৰতি স্বয়ংক্ৰিয় প্ৰতিক্ৰিয়াক উদ্বিগ্নতাৰ সৈতে জড়িত অতিৰিক্ত স্নায়ৱিক বা বোধভিত্তিক সক্ৰিয়তাৰ পৰা পৃথককৈ চাব খোজে।
অত্যধিক-অমোঘ ব্যাধিত আক্ৰান্ত লোকৰ ক্ষেত্ৰত উদ্বিগ্নতা প্ৰায়ে দেখা যায়, আৰু ই পে'নিক বিকাৰত আক্ৰান্ত লোকৰ ক্ষেত্ৰতো তীব্ৰভাৱে উপস্থিত।
১৯০৯ চনৰ ১ অক্টোবৰত স্বামীৰ ধনেৰে ভাগলপুৰত পাঁচজনী ছাত্ৰীৰে সাখাৱত মেমোৰিয়েল গাৰ্লচ্ স্কুল স্থাপন কৰে।
স্কুল পৰিচালনা আৰু সাহিত্যচৰ্চাৰ সমান্তৰালকৈ নিজকে সাংগঠনিক আৰু সামাজিক কৰ্মকাণ্ডৰ সৈতে নিজকে জড়িত কৰি ৰাখে।
১৯৫০ চনত মাদ্ৰাছৰ পৰা তেওঁৰ 'চুলতানাৰ স্বপ্ন'ৰ ইংৰাজী অনুবাদ প্ৰকাশ হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে।
নাৰীবাদী চিন্তাধাৰাৰে দুটা খণ্ডত ৰচিত ৰচনাসংগ্ৰহ ‘মতিচুৰ’কে ধৰি তেওঁৰ মুখ্য সাহিত্য কৰ্মসমূহ হ’ল- নাৰীবাদী ইউটোপিয়ান সাহিত্যৰ ক্লাচিক নিদৰ্শন বুলি বিবেচিত ‘চুলতানাৰ স্বপ্ন’ , বঙালী পত্নীসকলে মুখামুখি হোৱা সমস্যসমূহৰ চিত্ৰায়ণ ‘পদ্মৰাগ’ আদি।
তেওঁৰ আন এখন গ্ৰন্থ ‘অৱৰোধবাসিনী’- পৰ্দাপ্ৰথাই নাৰীৰ জীৱন আৰু স্ব-প্ৰতিচ্ছবি বিপন্ন কৰা পৰ্দাপ্ৰথাৰ বিৰুদ্ধে এক মোক্ষম আক্ৰমণ।
সাখাৱত আছিল ডেপুটি মেজিষ্ট্ৰেট, তদুপৰি তেওঁ আছিল সমাজ সচেতন, কু-সংস্কাৰমুক্ত আৰু প্ৰগতিশীল দৃষ্টিভঙ্গীসম্পন্ন।
উদাৰ আৰু মুক্তমনা স্বামীৰ সংস্পৰ্শত তেওঁ দেশী-বিদেশী লেখকসকলৰ ৰচনাৰ সৈতে নিবিড়ভাবে পৰিচিত হোৱাৰ সুযোগ পায় আৰু ক্ৰমশঃ ইংৰাজী ভাষাত দক্ষতা অৰ্জন কৰে।
ৰোকেয়া সাখাৱাত হোচেইন ব্ৰিটিছ ভাৰতত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী নাৰীবাদী চিন্তাবিদ, শিক্ষাবিদ তথা সমাজ সংস্কাৰক।
তেওঁৰ দেউতাক জহিৰুদ্দিন মহম্মদ আবু আলি হায়দৰ সাবেৰ এজন জমিদাৰ আৰু বহু ভাষাত দক্ষতা থকা এজন বুদ্ধিজীৱী আছিল।
ফৰিদা খানমে একৈশ বছৰ বয়সত, ১৯৫০ চনত প্ৰথম ৰাজহুৱা সঙ্গীত পৰিবেশন কৰে আৰু তাৰ পিছতে তেওঁ ৰেডিঅ’ পাকিস্তানত অংশগ্ৰহণ কৰে।
১৯৬০ চনত পাকিস্তানৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আয়ুব খানে ৰাজহুৱা পৰিবেশনৰ বাবে আমন্ত্ৰণ জনোৱাৰ পিছত তেওঁ তাৰকালৈ পৰিণত হয়।
তেওঁৰ ওঠৰ বছৰ বয়সত তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অমৃতসৰৰ পৰা লাহোৰলৈ স্থানান্তৰিত হয়।
শৈশৱত তেওঁক বায়েক মুখতাৰ বেগমে শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ নিয়মীয়া ‘ৰিয়াজ’ বা অনুশীলনৰ কাৰণে খানৰ ওচৰলৈ অনা-নিয়া কৰিছিল।
পাকিস্তান চৰকাৰে সঙ্গীতৰ জগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁক 'হিলাল-ই-ইমতিয়াজ' আৰু 'প্ৰাইড অফ পাৰ্ফৰমেঞ্চ' বঁটাৰে সন্মানিত কৰিছে।
বাঘ-সিংহ, সাপ, ম'হ আদি হিংস্ৰ জন্তুৰ লগতে আধিভৌতিক শক্তিকো মন্ত্ৰ-তন্ত্ৰৰ জৰিড়তে মানুহৰ বশলৈ আনিব পৰি বুলি পুৰণি অসমীয়া সমাজখনত এক লোক-বিশ্বাস আছিল।
” - সংগীতেৰে মহ খেদিবলৈ যোৱাটো এক অদ্ভুত কল্পনা যেন লাগিলেও ৰাইজে আঘোণ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত মহখেদা গীত গাই চোতালে চোতালে আশীৰ্বাদ দি ফুৰে।
গোৱালপাৰা জিলাৰ এউৰী বা অ'ৰি, সোনাৰায় পূজা, দৰঙৰ মহ খেদা উৎসৱ, পূৰ্ববংগৰ ভাল্লাভুল্লা উৎসৱ আদিৰ লগত মহো-হো উৎসৱৰ সাদৃশ্য আছে।
আকাশবাণীৰ জনপ্ৰিয় কাৰ্যক্ৰম, মহালয়াৰ দিনা সম্প্ৰচাৰ কৰা মহিষমৰ্দিনী কাৰ্যক্ৰমৰ ‘অখিল বিমানে তবু জয়গানে’ শীৰ্ষক গীতটোত তেওঁ কণ্ঠদান কৰিছিল।
কিছু ব্যতিক্ৰম বাদ দি অতি জনপ্ৰিয় এই অনুষ্ঠানটো প্ৰতি বছৰে মহালয়াৰ প্ৰত্যুষতে প্ৰচাৰ হৈ আহিছে।
গীতি-আলেখ্যখনৰ ৰচনা বাণী কুমাৰৰ, সঙ্গীত পৰিচালনা পঙ্কজ মল্লিকৰ, আবৃত্তি আৰু শ্লোকপাঠ বীৰেন্দ্ৰকৃষ্ণ ভদ্ৰৰ।
কৃষ্ণা দাশগুপ্তকে ধৰি পশ্চিমবঙ্গৰ সঙ্গীত জগতৰ বহু তাৰকা কণ্ঠশিল্পী অনুষ্ঠানটো্ত জড়িত হৈ আছিল।
গীতি-আলেখ্যখনৰ সঙ্গীত পৰিচালনা পঙ্কজ মল্লিক হ’লেও ইয়াৰ ‘আলোকেৰ গানে’ আৰু দাশগুপ্তই গোৱা ‘অখিল বিমানে’ গীত দুটাত সুৰ দিয়ে হৰিশ্চন্দ্ৰ বালীয়ে।
তেওঁ ‘অসমাপ্ত’ , ‘ৰাজলক্ষ্মী ও শ্ৰীকান্ত’ আদি ছবিত পণ্ডিত জ্ঞান প্ৰকাশ ঘোষ ৰচিত গীতত কণ্ঠ দিছিল।
তেওঁ গীত গোৱা আন কেইখনমান ছবি হ’ল- ‘ভ্ৰান্তি’, ‘নদেৰ নিমাই’ , বাসু ভট্টাচাৰ্য পৰিচালিত হিন্দী ছবি 'তুমহাৰে কাল্লু' ।
মহালয়াৰ দিনা পুৱা দোকমোকালিতে আকাশবাণীৰ কলকাতা কেন্দ্ৰৰ পৰা সম্প্ৰচাৰিত মহিষমৰ্দ্দিনী কাৰ্যক্ৰমত কণ্ঠদানৰ বাবে তেওঁক বহুলভাবে জনা যায়।
তেওঁ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ নমস্য কণ্ঠশিল্পী তাৰাপদ চক্ৰৱৰ্তী আৰু ওস্তাদ আমিৰ খানৰ শিষ্যা আছিল।
দেউৰী ভাষা হৈছে উত্তৰ পূব ভাৰতৰ অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ অধিবাসী দেউৰী জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ দ্বাৰা ব্যৱহৃত চীনা-তিব্বতীয় ভাষা পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এটা মান-তিব্বতীয় ভাষা।
দেউৰী জনগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্ভুক্ত তিনিটা প্ৰধান বংশৰ ভিতৰত কেৱল দিবংগ্যা নামৰ ঠালটোয়েহে দেউৰী ভাষা বৰ্তাই ৰাখিছে।
ভাৰতৰ ভাষাগত সমীক্ষা -ৰ তথ্য অনুসৰি, দেউৰী ভাষা হৈছে বড়ো-কছাৰী ভাষাগোষ্ঠীৰ প্ৰত্নতাত্ত্বিকভাৱে সৰ্বপ্ৰাচীন ৰূপ।
ডিমাছা ভাষাৰ সৈতে দেউৰী ভাষাৰ এক নিকট সম্পৰ্ক আছে, কিন্তু বৈয়াকৰণিক পদ্ধতিৰ ফালৰ পৰা দেউৰী ভাষা নিশ্চিতভাৱে অধিক আদিকালীন।
দিবাং, দিচাং, দিখৌ, ডিক্ৰং, ডিকৰাই, দিহিং, দিগাৰু, ডিফলু, ডিমৌ, দিচৈৰ দৰে নৈৰ নামসমূহৰ পৰা এই কথা অনুমান কৰা হয় যে, এই গোষ্ঠীৰ অন্তৰ্ভুক্ত লোকসকল এই সমগ্ৰ অঞ্চলত প্ৰভাৱশালী আৰু কৰ্তৃত্বপূৰ্ণ আছিল।
ইতিহাসৰ তথ্য অনুসৰি চুতীয়া জনগোষ্ঠীৰ ৰাজনৈতিক শক্তি আৰু সভ্যতাৰ প্ৰাচীনতম পীঠ আছিল শদিয়া৷ অৱশ্যে, দেউৰী ভাষা অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থকা চীনা-তিব্বতীয় ভাষাগোষ্ঠীৰ শাল শাখাৰ আন কেইবাটাও ভাষাতো পানী বুজাবলৈ "দি" শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বহুক্ষেত্ৰত এইভাৱেও কোৱা হয়, মৰাণ ভাষাটো প্ৰকৃতপক্ষে দেউৰী আৰু অসমীয়া ভাষাৰ মাজত সাঁকো হিচাপে কাম কৰা এক অনূদিত ভাষাহে।
দেউৰী ভাষা অৰুণাচল প্ৰদেশৰ লোহিত জিলা আৰু অসমৰ লখিমপুৰ জিলা, ধেমাজি জিলা, তিনিচুকীয়া জিলা, যোৰহাট জিলা আৰু মাজুলী জিলাৰ দেউৰী অধিবাসীসকলে ব্যৱহাৰ কৰে।
দেউৰী অসমৰ প্ৰভাৱশালী ভাষাসমূহৰ অন্যতম আৰু উজনি অসমত অসমীয়া ভাষাৰ বিকাশত ই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
সংসদৰ অধিবেশনৰ সময়সীমাৰ ভিতৰত বিধেয়কখন গৃহীত নোহোৱাত ইয়াক কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ এখন ৰাষ্ট্ৰপতিৰ অধ্যাদেশ জাৰী কৰা হয়।
এই বিধেয়কত প্ৰস্থাৱ কৰা হৈছিল যে যি কোনো ৰূপত- মুখৰ কথাৰে, লিখিত ভাবে বা ইলেক্ট্ৰনিক মাধ্যমেৰে তিনি তালাক অবৈধ আৰু অকাৰ্যকৰী হব।
লগতে ইয়াত তিনি তালাক দিয়া স্বামীক আইন ভঙ্গৰ অপৰাধত তিনি বছৰলৈকে কাৰাবাস দিয়াৰ ব্যৱস্থাও ৰখা হৈছিল।
২০১৭ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে মুছলমান পুৰুষসকলে পত্নীক সহজে বিবাহ বিচ্ছেদ দিব পৰা তিনি তালাকৰ ব্যৱস্থাৱলীক অসংবিধানিক বুলি ঘোষণা কৰে।
সংখ্যালঘু নেতৃত্বই তিনি তালাকক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ সংসদে উপযুক্ত আইন প্ৰণয়নৰ বিবেচনাৰ বাবে পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল।
১৯৮৮ চনত অস্কাৰ বঁটালৈ শ্ৰেষ্ঠ বিদেশী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ শিতানত মনোনীত মীৰা নায়াৰৰ 'চালাম বোম্বে'ত অভিনয়ৰ জৰিয়তে তেওঁ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ পদাৰ্পণ কৰিছিল।
তাৰপিছত তেওঁ কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰৰ সৰু-সুৰা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল যদিও নিজকে এগৰাকী সফল অভিনেতা হিচাপে উপস্থাপন কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল।
তাৰপিছত তেওঁ ২০০৭ চনত 'লাইফ ইন মেট্ৰ’' ছবিত অভিনয় কৰে আৰু এই ছবিখন তেওঁৰ জীৱনৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়।
২০১১ চনত তেওঁৰ ক্ৰীড়া আৰু জীৱনীমূলক ছবি 'পান সিং তোমাৰ'ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু সমালোচকৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে।
২০১৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা তেওঁ অভিনয় কৰা 'লাঞ্চবক্স' ছবিখনে ব্ৰিটিছ চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন একাডেমী বঁটালৈ মনোনীত হৈছিল।
তাৰপিছত তেওঁ কেইবাখনো কলাত্মক আৰু বাণিজ্যিক ভাবে সফল ছবি যেনে 'হাইদৰ' , 'গুণ্ডে' , 'পিকু' আৰু 'তালৱাৰ'ত অভিনয় কৰে।
তেওঁৰ আটাইতকৈ বেছি বাণিজ্যিক ভাবে সফল ছবি হাস্যব্যংগমূলক 'হিন্দী মিডিয়াম' ২০১৭ চনত মুক্তি লাভ কৰিছিল।
ছবিখন ভাৰত আৰু চীনত চুপাৰহিট হয় আৰু ইয়াত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে।
২০০৭ চনত তেওঁ 'লাইফ ইন এ. মেট্ৰ’' ছবিত অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
তাৰপিছত তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবি 'দ্য নেমচেক', 'দা দাৰ্জিলিং লিমিটেড' আৰু 'দা দাৰ্জিলিং লিমিটেড'ত অভিনয় কৰে।
২০০৮ চনত আৰ্টছ এলাইন্স প্ৰডাক্টছনৰ 'আইডি-আইডেন্তি অফ দা চউল'ৰ ব্যাখ্যাকাৰ হিচাপে বিশ্বজুৰি ভ্ৰমণ আৰু প্ৰদৰ্শনৰ সুযোগ পায়।
তেওঁ কেইবাটাও শিতানত অস্কাৰ বঁটা বিজয়ী 'শ্লামডগ মিলিয়নাৰ'ত আৰক্ষী বিষয়াৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল।
তেওঁ ২০০৯ চনৰ ছবি 'নিউয়ৰ্ক'ত এফবিআই এজেণ্ট আৰু 'নিউয়ৰ্ক, আই লাভ ইউ'ত গুজৰাটী ব্যৱসায়ীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
২০১১ চনত তেওঁৰ ক্ৰীড়া আৰু জীৱনীমূলক 'ছবি পান সিং তোমাৰ'ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু সমালোচকৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে।
কলাত্মক আৰু সুকীয়া অভিনয়শৈলীৰ বাবে তেওঁ এটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, এটা এচিয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু চাৰিটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে।
তেওঁৰ স্বাভাৱিক অভিনয়শৈলীৰ বাবে চলচ্চিত্ৰ সমালোচক সকলে তেওঁক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা বুলি অভিহিত কৰে।
২০১১ চনত ভাৰত চৰকাৰে কলাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে দেশৰ চতুৰ্থ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
ইয়াত তেওঁ দূৰদৰ্শনৰ কেইবাটাও ধাৰাবাহিক যেনে: 'চাণক্য', 'ভাৰত এক খোজ', 'চাৰা জাহান হামাৰা', 'বনেগী আপনি বাত', 'চন্দ্ৰকান্তা', 'শ্ৰীকান্ত', 'অনুগুঞ্জ' আৰু ষ্টাৰ প্লাছৰ 'ষ্টাৰ বেষ্টচেলাৰ' আৰু 'স্পৰ্শ'ত অভিনয় কৰিছিল।
ইয়াৰ আগতে তেওঁ দূৰদৰ্শনৰ 'লাল ঘাঁছ পৰ নীলে ঘোঁৰে' নামৰ টেলিনাটকত লেনিনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
ষ্টাৰ প্লাছত প্ৰচাৰিত ধাৰাবাহিক 'ডৰ'ত তেওঁ কে কে মেননৰ বিপৰীতে খলনায়কৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল।
ইয়াৰ লগতে তেওঁ আলি ছাদাৰ জাফৰিৰে প্ৰযোজনা কৰা নাটক 'কহকছন'ত বিখ্যাত বিপ্লৱী উৰ্দু কবি আৰু মাৰ্ক্সবাদী ৰাজনৈতিক কৰ্মী মাখদুম মহিউদ্দীনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
১৯৯০ৰ দশকত তেওঁ 'এক ডাক্তৰ কি মৌত' আৰু 'চাচ্ছ এ লং জাৰ্নি'ত অভিনয় কৰিছিল যদিও তেওঁ নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ অক্ষম হ'ল।
১৯৯৩-৯৪ চনত দূৰদৰ্শনযোগে সম্প্ৰচাৰিত হোৱা 'মৃত্যুঞ্জয়' নামৰ হিন্দী ধাৰাবাহিকখনত ইৰফান খানে ধনপুৰ চৰিত্ৰটি ৰূপায়ণ কৰিছিল।
জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ মৃত্যুঞ্জয় শীৰ্ষক অসমীয়া ভাষাৰ উপন্যাসখনৰ আধাৰত এই ধাৰাবাহিকখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
কেইবাখনো অসফল ছবিৰ পিছত তেওঁ ২০০১ চনত লণ্ডনৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আছিফ কপাডিয়াৰ ঐতিহাসিক ছবি 'ৱাৰিৱৰ'ত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ সুযোগ লাভ কৰে।
তাৰপিছত তেওঁ কেইবাখনো ছবিৰ মুখ্য চৰিত্ৰ বা সহযোগী চৰিত্ৰ আৰু ভিলেইনৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল।
২৩ বছৰ বয়সৰ অনুৰ্ধ প্ৰতিভাৱান ক্ৰিকেট খেলুৱৈসকলক প্ৰথম শ্ৰেণী ক্ৰিকেটলৈ বাছনি কৰিবলৈ এই টুৰ্ণামেণ্টত বাছনি কৰা হয়।
২০১৬ চনত ডেন ব্ৰাউনৰ উপন্যাসৰ আধাৰত ৰবাৰ্ট লেংডনে নিৰ্মাণ কৰা 'ইনফাৰ্ন’'ত তেওঁ অভিনয় কৰিছিল।
২০১৫ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ তেওঁ ৰাজস্থান চৰকাৰৰ "' '" কেম্পেইনৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেছেদৰ হিচাপে নিযুক্ত হয়।
তেওঁ জয়পুৰৰ বিধানসভা পথত অৱস্থিত ভাৰতীয় সেনাৰ যুদ্ধস্মৃতিক্ষেত্ৰৰ পোহৰ আৰু শব্দ অনুষ্ঠানৰ বাবে তেওঁৰ কণ্ঠ বাণীবন্ধন কৰিছে।
এই অনুষ্ঠানত ৰাজস্থানী সেনাৰ ঐতিহাসিক আৰু আধুনিক কালৰ যুদ্ধত জয়ী হোৱা শৌৰ্য-বীৰ্য আৰু বিক্ৰমক প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।
তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল 'দা ৱাৰিৱৰ' , 'দ্য নেমচেক' , 'দা দাৰ্জিলিং লিমিটেড' , 'শ্লামডগ মিলিয়নাৰ' , 'নিউয়ৰ্ক, আই লাভ ইউ' , 'দা এমেজিং স্পাইদাৰমেন' , 'লাইফ অৱ পাই' , 'জুৰাচিক ৱৰ্ল্ড' আৰু 'ইনফাৰ্ন’' ।
তেওঁ জয়পুৰত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু তাৰপিছত অভিনয় শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ ১৯৮৪ চনত নতুন দিল্লীত অৱস্থিত ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ত যোগদান কৰে।
বৈদিক কালত পিন্ধা পোছাকবোৰত উত্তৰীয় মুখ্যতঃ গোটেই শৰীৰৰ চাৰিওফালে মেৰিয়াই কান্ধৰ ওপৰত ওলোমাই থোৱা এক কাপোৰ আছিল।
"গোড়া পুৰুষ আৰু মহিলাসকলে সাধাৰণতে উত্তৰীয়খন কেৱল বাওঁ কান্ধৰ ওপৰত ওলোমাই উপবিতা নামৰ শৈলীত পিন্ধিছিল।
এইবিধ পোছাক দুয়োলিংগৰ ব্যক্তিৰ সাধাৰণ পোছাক আছিল যদিও তেওঁলোকৰ কাপোৰৰ আকাৰ আৰু পিন্ধাৰ ধৰণত ভিন্ন আছিল।
কেতিয়াবা দৰিদ্ৰ লোকসকলে নিম্ন অংশত পিন্ধা পোছাকটো কেৱল লেংটি হিচাপে পিন্ধিছিল আনহাতে ধনীসকলে ইয়াক সন্মানৰ চিহ্ন হিচাপে ভৰিলৈ বিয়পি থকা পোছাক পিন্ধিছিল।
ইয়াক ডিঙিৰ পিছফালৰ পৰা দুয়োটা বাহুৰে পাক কৰি এফাল কাপোৰ পিঠিৰ ফালে পেলাই আৰু আনফালে শৰীৰৰ ওপৰৰ অংশৰ আধালৈ ওলোৱাই পিন্ধা হয়।
বেদত উত্তৰীয়া শৰীৰৰ ওপৰৰ অংশৰ বাবে পিন্ধা বিভিন্ন ঢিলা কাপোৰ যেনে উপবসন, পৰয়ানহন আৰু অধিবাস, বৰহাতিক আৰু বৰ্ণক, উত্তৰসংঘ, সম্ভয়ান আদিকো বুজায়।
খ্ৰীষ্ট পূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকাৰ বৌদ্ধ পালি সাহিত্যত উল্লেখ অনুসৰি শাৰী শটিকা হৈছে স্তনপট্ট, উত্তৰীয় আৰু ন্তৰীয়ক একত্ৰিত কৰাৰ এক বিকশিত ৰূপ।
খ্ৰীষ্ট পূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকাৰ পৰা খ্ৰীষ্টীয় চতুৰ্থ শতিকাৰ মাজত সংকলিত মহাভাৰত মহাকাব্যত উত্তৰীয়ক পোছাক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা উল্লেখ আছে।
উত্তৰীয়ৰ ৰংবোৰ তেতিয়া সমাজত পৃথক বৰ্ণাশ্ৰমৰ সৈতে জড়িত আছিল৷ পাণ্ডৱসকলক সাধাৰণতে বগা উত্তৰীয় পিন্ধা উল্লেখ পোৱা গৈছে।
পুৰীৰ প্ৰভু জগন্নাথৰ স্নান যাত্ৰাৰ দৰে আন বহুতো হিন্দু মন্দিৰত দেৱতাসকলক উপাসনাৰ অংশ হিচাপে বিশিষ্ট বেশ আগবঢ়োৱা হয়।
বৰ্তমান এই দুৰ্গৰ যি স্থানত গুৰুক বন্দী কৰি ৰখা হৈছিল তাতে এটা শিখ গুৰুদ্বাৰা গুৰুদ্বাৰ দাতা বন্দী ছোড় চাহিব অৱস্থিত।
এই দিন শৰৎ ঋতুত পৰে আৰু প্ৰায়ে পঞ্জাবত উদযাপন কৰা পোহৰৰ উৎসৱ হিন্দু উৎসৱ দেৱালীৰ সৈতে একে দিনত উদযাপন কৰা হয়।
ঐতিহাসিকভাৱে তৃতীয় শিখ গুৰু অমৰ দাসৰ সময়ৰ পৰা দেৱালী, বৈশাখী আৰু এনে অন্যান্য উৎসৱসমূহত শিখ আৰু হিন্দুসকলৰ গুৰুআসনৰ ওচৰত একত্ৰিত হৈছিল।
২০ শতিকাৰ শেষভাগত শিখ ধৰ্মীয় নেতা আৰু শিৰোমণি গুৰুদ্বাৰা প্ৰবন্ধক সমিতিয়ে শিৰোমণি গুৰুদ্বাৰা প্ৰবন্ধক সমিতিৰ তদানীন্তন সভাপতি অধ্যাপক কিৰপাল সিং বাদুংগাৰৰ অধীনত ২০০৩ চনত নানকশাহী কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি এই দিনক আনুষ্ঠানিকভাৱে গ্ৰহণ কৰা হয়।
গুৰু হৰগোৱিন্দ চাহিব জীক গোৱালিয়ৰ কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্তি সময়ত তেওঁৰ পিছফালৰ কাপোৰৰ ধৰি ৫২ গৰাকী ৰজায়েও মুক্তি লাভ কৰিছিল।
নগৰ কীৰ্তন বা পথৰ শোভাযাত্ৰা আৰু গুৰু গ্ৰন্থ চাহিবৰ অখণ্ড পাঠৰ লগতে আতচবাজি প্ৰদৰ্শনেৰে এই দিন উদযাপন কৰা হয়।
শিখসকলে এই অনুষ্ঠানত গুৰুদ্বাৰলৈ দৰ্শন কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ সৈতে সময় কটাবলৈ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সময় বুলি বিবেচনা কৰে।
ইয়াৰ এডালে আধ্যাত্মিক কৰ্তৃত্ব বজাই ৰখাৰ সংকল্প সূচিত কৰিছিল আৰু আনটো তেওঁৰ অস্থায়ী কৰ্তৃত্বক সূচিত কৰিছিল।
মোগল সম্ৰাট জাহাংগীৰৰ দ্বাৰা গুৰু অৰ্জন সিঙৰ মৃত্যুদণ্ডৰ আদেশৰ বাবে গুৰু হৰগোৱিন্দে মোগল শাসনৰ উৎপীড়নৰ বিৰোধী আছিল।