polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
তলৰ টেবুলখনত ৰ আধিকাৰিক প্ৰতিবেদন অনুসৰি, প্ৰত্যেক অলিম্পিক সমিতিৰ নামেৰে সৈতে বৰ্তমান ব্যৱহাৰ হোৱা ক’ডসমূহ আৰু লগতে আগতে ব্যৱহাৰ হোৱা আন ক’ড , ৰ আধিকাৰিক প্ৰতিবেদন অনুসৰি সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।
কেৱল কোনো গ্ৰীষ্ম বা শীতকালীন অলিম্পিকৰ বাবে ব্যৱহাৰ হোৱা ক’ড সমূহ ক্ৰমে "" আৰু "" ৰে সুচিত কৰা হৈছে।
আন্তৰ্জাতিক অলিম্পিক কমিটি হৈছে অলিম্পিক গেমছত যিসমূহ দেশে অংশগ্ৰহণ কৰে, সেইসমূহ দেশৰ নাম প্ৰকাশৰ বাবে প্ৰত্যেক ক্ৰীড়াবিদ গোটৰ দেশৰ সংকেত য’ত চমুকৈ তিনিটা আখৰৰ ব্যৱহাৰ কৰি দেশসমূহ চিহ্নিত কৰা হয়।
কিন্তু আগৰ অলিম্পিক সমূহত বিভিন্ন কাৰণত বিভিন্ন ধৰণৰ ৰাষ্ট্ৰ ক’ড ব্যৱহাৰ কৰাৰ উদাহৰণ পোৱা যায়, যেনে বিভিন্ন দেশৰ এথলিটেৰে গঢ়া দল সমূহ, বা এনে দল যি কোন দেশকে পোনপটীয়াকৈ প্ৰতিনিধিত্ব নকৰে।
অন্যান্য ক্ৰীড়া প্ৰতিষ্ঠান, যেনে ফিফা, ফিবা বা কমনৱেলথ গেমছ ফেডাৰেছন আদিয়েও নিজ দলক প্ৰকাশৰ বাবে একেধৰণৰ চমুকৈ দেশৰ বাবে একোটা সংকেত ব্যৱহাৰ কৰে।
প্ৰায় দুশ “ জাতীয় অলিম্পিক সমিতি” সমিতিৰ এই তালিকা খনৰ বাহিৰেও, জাতীয় পাৰা-অলিম্পিক সমিতি সমূহকো আন্তৰ্জাতিক অলিম্পিক সমিতিৰ আদৰ্শীকৃত ৰাষ্ট্ৰক’ডৰ প্ৰয়োজন হয়।
অসমৰ ৰাজধানী চহৰ গুৱাহাটীৰ পৰা যোৰহাটলৈ দিবা নৈশ বাছৰ ব্যৱস্থা আছে, পথ প্ৰায় ৬ ঘণ্টাৰ।
ৰেলপথেৰে গুৱাহাটীৰ পৰা যোৰহাট টাউন ৰেলৱে ষ্টেচন আৰু ওচৰৰ মৰিয়নি জংচন লৈকে প্ৰত্যক্ষ ৰেল সংযোগ পোৱা যায়।
ই সমগ্ৰ যোৰহাট, গোলাঘাট, শিৱসাগৰ আৰু মাজুলীৰ লগতে চুবুৰীয়া নাগালেণ্ড আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ লোকৰ স্বাস্থ্য সেৱাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে।
অসমৰ তদানীন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী মাননীয় তৰুণ গগৈয়ে ২০০৯ চনৰ ১২ অক্টোবৰ তাৰিখে এই চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়খন উদ্বোধন কৰিছিল।
অসমত চতুৰ্থখন চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হিচাপে তেতিয়াৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ড॰ মনমোহন সিঙে ২০০৮ চনৰ ২৫ আগষ্টত আধাৰশিলা স্থাপন কৰিছিল।
ইয়াৰ পিছত ২০০৯ চনৰ ১২ অক্টোবৰ তাৰিখে প্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে যোৰহাট চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়খন উদ্বোধন কৰে।
নাগালেণ্ডৰ ১৬টা প্ৰধান জনজাতি হ’ল আঙ্গামি, আও, চাখেচাং, চাঙ, খাইমনিউনগান, কঁয়াক, ল’থা, ফ’ম নগা, প’চুৰী, ৰেঙ্গমা, চাঙ্গতাম, চুমী, য়িমচুংগাৰ, কুকি, আৰু জেলিয়াংগ্ৰং।
প্ৰত্যেকটো জনগোষ্ঠীৰে কাপোৰত নিজস্ব কলাশৈলী আৰু ৰঙ দেখিবলৈ পোৱা যায়, তাঁতশালত নগাসকলে গাত লোৱা কাপোৰ, মেজত পৰা কাপোৰ, সাধাৰণ বস্ত্ৰ প্ৰস্তুত কৰে।
নগা সমাজত প্ৰচলিত জনপ্ৰিয় শ্বালবোৰ হৈছে আওসকলৰ চাংকটেপচু আৰু ৰংচো, ল’থাসকলৰ চুটাম, ইথাচু, লংপেনচু, চাংটামসকলৰ চুপং, য়িমচুংগাৰসকলৰ ৰংখিম, চুংগ্ৰেম খিম, আঙ্গামি সকলৰ ল’হে ইত্যাদি।
নগা লোক সংগীত সমূহ ৰোমান্তিক আৰু ঐতিহাসিক দুয়ো বিষয়ৰ হোৱা দেখা যায়, ঐতিহাসিক গীত সমূহত বিখ্যাত পূৰ্বপুৰুষসকলৰ আৰু বিভিন্ন কাহিনীৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়।
প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ইংৰাজসকলে বহু সংখ্যক নগা লোকক যুদ্ধ কৰিবলৈ ফ্ৰান্স আৰু ইউৰোপৰ আন আন দেশলৈ প্ৰেৰণ কৰে, ইউৰোপত তেওঁলোকে জনজাতীয় হোৱাৰ বাৰে বাৰে অপমানিত হয়।
তেওঁলোকে অনুভৱ কৰে যে তেওঁলোকৰ স্বাৰ্থ আদায় আৰু প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে তেওঁলোক একগোট হোৱাটো প্ৰয়োজনীয়।
ইয়াৰ পাছত যি সকল লোক যুদ্ধ কৰিবলৈ বিদেশলৈ গৈছিল তেওঁলোকে ভাৰতলৈ পুনৰ ঘূৰি আহি নগা জাতীয় আন্দোলন গঢ়ি তোলে।
ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ সময়ত নাগালেণ্ড অসমৰ অন্তৰ্গত আছিল, পাছৰ কালত নগা জাতীয়তাবাদী সংগঠন সমূহে নিজৰ বিকাশৰ বাবে এখন নগা ইউনিয়ন গঢ়াৰ দাবী কৰে, নগা জাতীয় কাউঞ্চিলে এই দাবী কৰাৰ লগতে বিভিন্ন আন্দোনধৰ্মী কাৰ্যকলাপ চলাই যায়, চৰকাৰী মানুহ আৰু ভাৰতৰ আন প্ৰদেশৰ লোকক তেওঁলোকে আক্ৰমণ কৰিবলৈ লয়।
১৯৫৭ চনৰ পৰা নগা জনজাতীৰ প্ৰতিনিধি সকলৰ সৈতে চৰকাৰে আলোচনা প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰে, আৰু নাগালেণ্ডক অসমৰ পৰা পৃথক কৰি এক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ মৰ্যাদা দিয়ে, কিন্তু এয়া ৰাজ্যখনৰ লোকসকলৰ বাবে যথেষ্ট নাছিল।
নগালোকে চৰকাৰী কৰ দিয়া বন্ধ কৰি দিয়ে আৰু অৱশেষত ১৯৬০ চনত হোৱা প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু নাগা পিপ’ল কনভেনচনৰ আলোচনাৰ ১৬দফাৰ চুক্তি মৰ্মে নাগালেণ্ডক পূৰ্ণাংগ ৰাজ্যৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰা হয়।
নাগালেণ্ড জৈৱবৈচিত্ৰ্যত চহকী ৰাজ্য, ৰাজ্যৰ প্ৰায় ছভাগৰ এভাগ ঠাই বৰ্ষাৰণ্য আৰু নাতিশীতোষ্ণ অৰণ্য সমূহে আগুৰি আছে, বগৰীজাতীয় গছ, বাঁহ, মেহগনি আৰু বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ গছে এই অঞ্চলবোৰ ঢকা।
অৱশ্যে এনে অৰণ্যৰ বহুবোৰ বৰ্তমান ঝুম খেতিৰ বাবে কাটি পেলোৱা হৈছে, যথেষ্ট পৰিমাণৰ ঘাঁহনি অঞ্চলো এই বনাঞ্চল সমূহত দেখা যায়।
জন্তুৰ ভিতৰত বনৰীয়া কুকুৰ, হাতী, বান্দৰ, বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ পহু, ভালুক, নাহৰফুটুকী, বনৰীয়া ম’হ, বনৰীয়া ষাঁড় আদি নাগালেণ্ডৰ অৰণ্যত দেখিবলৈ পোৱা যায়।
ভাৰতীয় ধনেশ পক্ষী , কুকুৰাজাতীয় ব্লাইথচ ট্ৰেগ’পেন নামৰ বিলুপ্তপ্ৰায় চৰাইবিধো নাগালেণ্ডত পোৱা যায়।
জাফু পৰ্বত, ক’হিমা জিলাৰ জুকাও উপত্যকা, জুহনেবুট’ৰ চাত’ই পৰ্বতমালা আৰু ফেক জিলাৰ ফুতেৰ’ অঞ্চলত ব্লাইথচ ট্ৰেগ’পেন দেখিবলৈ পোৱা যায়।
এতিয়াও বহু সংখ্যাক নগা অসমত বাস কৰে, কিছু সংখ্যাক নগালোক মণিপুৰতো দেখা যায়, এওঁলোকক কেঁচা নগা বোলা হয়, এওঁলোক সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক দিশত নাগালেণ্ড আৰু অসমৰ নগাসকলতকৈ পৃথক।
১৮১৬ চনৰ পাছত ইংৰাজসকল অহাৰ সময়লৈকে নগালেণ্ড বাৰ্মাৰ অধীনত আছিল, ১৮২৬ চনত ইংৰাজে অসম অধিকাৰ কৰে, তাৰ পাছৰে পৰা ইংৰাজে নিজৰ সাম্ৰাজ্য নাগালেণ্ডলৈ প্ৰসাৰিত কৰে আৰু ১৮৯২ চনৰ ভিতৰত বৰ্তমানৰ নগা পৰ্বত নিজৰ দখললৈ আনে, এই সময়ত খৃষ্টিয়ান মিচনেৰী সকলে নগালেণ্ডত প্ৰৱেশ কৰে আৰু খ্ৰীষ্ট ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ লগতে এই ধৰ্মত নগা লোকসকলক দীক্ষিত কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।
চিত্ৰশিল্প, কাঠৰ শিল্প, আন আন ভাষ্কৰ্য, খাদ্যসম্ভাৰ আদিৰ প্ৰদৰ্শনী উৎসৱটিত দেখিবলৈ পোৱা যায়, তদুপৰি বিভিন্ন পৰপ্মৰাগত সজূঁলি, বনৌষধ, ফুল আদিৰো প্ৰদৰ্শনীৰ লগতে বিক্ৰী হয়, সোণ্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা, ফেশ্বন প্ৰতিযোগিতা, কাড়ঁ মৰা প্ৰতিযোগিতা, মল্লযুদ্ধ, সংগীতানুষ্ঠান, গাহৰি মঙহ খোৱা প্ৰতিযোগিতা, কঁয়াক সকলৰ জুই ভক্ষণ কৰা প্ৰতিযোগিতা, সাহিত্য প্ৰতিযোগিতা আৰু সাহিত্যালোচনা, হৰ্ণবিল ক’ৰেল পেন’ৰমা, হৰ্ণবিল গ্ল’বেল চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, উত্তৰ পূৰ্বীয় ঢোলৰ সমূহীয়া বাদন, নগা জলকীয়া খোৱা প্ৰতিযোগিতা, হৰ্ণবিল জাতীয় পাহাৰ বগোৱা প্ৰতিযোগিতা, হৰ্ণবিল আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মটৰ ৰেলী আৰু - ভিণ্টেজ কাৰ ৰেলী আদি হৈছে ধনেশ উৎসৱত অনুষ্ঠিত হোৱা আন আন অনুষ্ঠান।
নাগালেণ্ড উত্তৰ পূব ভাৰতৰ এক অংগৰাজ্য, নাগালেণ্ডৰ পশ্চিমে অসম, উত্তৰলৈ অৰুণাচল প্ৰদেশ আৰু অসমৰ কিছু অংশ, পূৱে ম্যানমাৰ আৰু দক্ষিণলৈ মণিপুৰ।
অসমৰ দাঁতিকাষৰীয়া অঞ্চল সমূহক বাদ দি ৰাজ্য খনৰ আনবোৰ অঞ্চল ঘাইকৈ পৰ্বতীয়া, ৩,৮৪০ মিটাৰ ঊচ্চতাৰ সাৰামতি নাগালেণ্ডৰ সৰ্বোচ্চ পাহাৰ , ই ব্ৰহ্মদেশ আৰু ভাৰতৰ মাজত এক প্ৰাকৃতিক প্ৰাচীৰৰ দৰে থিয় হৈ আছে।
ঊষ্ণতা ১৮ৰ পৰা ৪০ ডিগ্ৰী ছেলচিয়াছ, শীত কালত সাধাৰণতে ঊষ্ণতা ৪ ডিগ্ৰীতকৈ তললৈ নানামে, অৱশ্যে ওখ অঞ্চলবোৰত এই সময়ত হিমপাত দেখা যায়।
নগাসকলৰ মুখ্য উৎসৱ সমূহ হ’ল- চাখেচাঙসকলৰ 'চুকহেনয়ে' , আঙ্গামী সকলৰ 'চেকৰেনয়ি' , ক’নয়াক সকলৰ 'আউলিং' , আও সকলৰ 'মাউটচু' , চুমী সকলৰ 'টুলুনী' , চাঙ নগাসকলৰ 'ন্যকনলুম' , চাঙ্গতাম সকলৰ 'মংমং' , ল’থা সকলৰ 'ট’খো ইমং' আৰু পচুৰী সকলৰ 'য়েমচে' ।
নাগালেণ্ডৰ খ্ৰীষ্টিয়ানসকলৰ ভিতৰত অধিকাংশ‍ই বেপ্টিষ্ট, , যিটো দক্ষিণ আমেৰিকাৰ মিছিছিপি অঞ্চলতকৈ অধিক, য’ত ব্যপ্টিষ্ট লোক মুঠ জনসংখ্যাৰ ৫৫%।
হিন্দু আৰু মুছলমানসকল সাধাৰণতে নাগালেণ্ডত থকা আনজাতিৰ লোকসকল, এইসকল সংখ্যালঘু হিন্দু আৰু ইছলাম ধৰ্মৰ লোক প্ৰায় ৭.৭% আৰু ১.৮%।
১২৫৫২ ফুট ঊচ্চতাৰ মাউণ্ট সাৰামতি ৰাজ্যখনৰ সৰ্বোচ্চ শৃংগ, ইয়াতেই নগা পাহাৰ পাটকাই পৰ্বতমালাৰ লগ লাগিছে।
জৈৱবৈচিত্ৰ্যৰে ভৰপূৰ অৰণ্য অঞ্চলে ৰাজ্যখনৰ মুঠ মাটিকালিৰ প্ৰায় ২০শতাংশ অধিকাৰ কৰি আছে।
১ ডিচেম্বৰ ১৯৬৩ স্থাপন হোৱা নাগালেণ্ড ভাৰতৰ ১৬শ ৰাজ্য, ৰাজ্যখন মুঠ ১১খন ৰাজ্যত বিভক্ত, সেইবোৰ হ’ল: ক’হিমা জিলা, ফেক জিলা, মুককচাং জিলা, ৱ’খা জিলা, জুনহেবুট’ জিলা, টুৱেনচাং জিলা, মন জিলা, ডিমাপুৰ জিলা, কিপহিৰে জিলা, লংগ্লেং জিলা আৰু পেৰেণ জিলা. পাৰ্বত্য ৰাজ্যখনৰ কৃষিয়েই অৰ্থব্যৱস্থাৰ মূল।
চাউল, গোমধান, ধপাতজাতীয় সামগ্ৰী, তৈলবীজ, কুহিঁয়াৰ, কপাহ, আলু, আহঁজাতীয় শস্য, মতৰ আদি ৰাজ্যখনৰ প্ৰধান শস্য।
নাগালেণ্ডৰ প্ৰতিটো জনজাতিৰে নিজস্ব ভাষা আছে, নগা সকলে চীনা-তিব্বতীয় ভাষা গোষ্ঠীৰ প্ৰায় ২০টা মান উপভাষা ব্যাৱহাৰ কৰা দেখা যায়।
এই পৰম্পৰাগত ভাষাসমূহৰ কোনো নিজস্ব লিপি নাই, খ্ৰীষ্টিয়ান মিচনেৰী সকলে ৰোমান লিপি এই সমূহ ভাষা লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
১৯৬৭চনত নাগালেণ্ড বিধানসভাই ইংৰাজীক চৰকাৰী ভাষা আৰু শিক্ষাৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে।
পৃথিৱীৰ ভিতৰত কেৱল উত্তৰ-পূব ভাৰতত পোৱা মিথুন, নাগালেণ্ডৰ ৰাজ্যিক জন্তু, নাগালেণ্ডৰ চৰকাৰী মোহৰত মিথুনৰ ছবি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এই জন্তুটোক ৰক্ষণাবেক্ষণ দিয়াৰ ঊদ্দেশ্যে ভাৰতীয় কৃষি গৱেষণা পৰিষদে ১৯৮৮ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় মিথুন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰে।
ৰাজ্যখনৰ জনজাতি সমূহৰ মাজত সমন্বয় আৰু ৰাজ্যৰ কলা কৃষ্টি প্ৰসাৰৰ ঊদ্দেশ্যে ২০০ চনত নাগালেণ্ড চৰকাৰে এই উৎসৱ আৰম্ভ কৰে।
বৰ্তমানে ৰাজ্যৰ পৰ্যতন আৰু কৃষ্টি বিভাগে আয়োজন কৰা উৎসৱটিত একেখন মঞ্চতে ৰাজ্যখনৰ সকলোবোৰ জনজাতিৰ কলা কৃষ্টিৰ সমাহাৰ দেখিবলৈ পোৱা যায়।
তদুপৰি অসমীয়া আৰু স্থানীয় উপভাষা সমূহৰ সংমিশ্ৰিত নাগামিজ ভাষা নাগালেণ্ডৰ এটা বহুল প্ৰচলিত ভাষা, প্ৰতিটো জনজাতিৰে নিজস্ব ভাষা আছে, কিন্তু এটা জনজাতিয়ে আন এটাৰ লগত নাগামিজেৰে যোগাযোগ কৰে।
গাৱঁত বাস কৰা লোকসকলৰ প্ৰায় এক তৃতীয়াংশ‍ই দৰিদ্ৰ সীমা ৰেখাৰ তলৰ, নগৰাঞ্চলৰ লোকৰ ক্ষেত্ৰত এই সংখ্যা এক পঞ্চমাংশ।
নগালেণ্ডৰ প্ৰায় সকলোবোৰ জনজাতিয়েই এই উৎসৱত ভাগ লোৱা দেখা যায়, ৰাজ্যখনৰ কলা-কৃষ্টি আৰু পৰম্পৰাৰ প্ৰদৰ্শনেই উৎসৱটিৰ মূল লক্ষ্য।
প্ৰদূষণ হ’ল প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশত দূষিত পদাৰ্থৰ প্ৰৱেশ ঘটাৰ ফলত হোৱা পৰিৱেশৰ বিৰূপ পৰিবৰ্তন।
প্ৰদূষণৰ কাৰক অৰ্থাৎ প্ৰদূষকসমূহ বিদেশী পদাৰ্থ/শক্তি বা প্ৰাকৃতিকভাৱে পোৱা যিকোনো কাৰক হ’ব পাৰে।
প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাৰ ফলত পৰিৱেশ প্ৰদূষণ হ’ব পাৰে যদিও প্ৰদূষণ শব্দটোৱে সাধাৰণতে মানুহৰ কাৰ্যকলাপৰ দ্বাৰা পৰিৱেশ দূষিত হোৱাকে বুজায়।
চীন, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, ৰাছিয়া, ভাৰত মেক্সিকো, আৰু জাপান বায়ু প্ৰদূষণৰ নিৰ্গমনৰ ক্ষেত্ৰত বিশ্বৰ আগশাৰীৰ দেশ।
প্ৰধান স্থবিৰ প্ৰদূষণৰ উৎসসমূহৰ ভিতৰত ৰাসায়নিক উদ্যোগ, কয়লা চালিত শক্তি কেন্দ্ৰ, তেল শোধনাগাৰ, পেট্ৰ'কেমিকেল প্লাণ্ট, পাৰমাণৱিক আৱৰ্জনা নিষ্কাশন কাৰ্য্যকলাপ, জ্বলোৱা যন্ত্ৰ, বৃহৎ পশুধন পাম , পিভিচি কাৰখানা, ধাতু উৎপাদন কাৰখানা, প্লাষ্টিক কাৰখানা, আৰু অন্যান্য গধুৰ উদ্যোগ।
কৃষি বায়ু প্ৰদূষণ সমসাময়িক পদ্ধতিৰ পৰা আহে য’ত প্ৰাকৃতিক গছ-গছনি স্পষ্টকৈ কাটি জ্বলোৱাৰ লগতে কীটনাশক আৰু ঘাঁহনিনাশক ছটিয়াই দিয়া আদি অন্তৰ্ভুক্ত।
প্ৰদূষণৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য প্ৰাকৃতিক উৎস হ'ল আগ্নেয়গিৰি, যিয়ে বিস্ফোৰণৰ সময়ত বায়ুমণ্ডললৈ বৃহৎ পৰিমাণৰ ক্ষতিকাৰক গেছ নিৰ্গত কৰে।
আগ্নেয়গিৰিৰ গেছসমূহৰ ভিতৰত কাৰ্বন ডাই অক্সাইড, যি বৃহৎ ঘনত্বত মাৰাত্মক হ'ব পাৰে আৰু জলবায়ু পৰিৱৰ্তনত অৰিহণা যোগায়, হাইড্ৰজেন হেলাইড যিয়ে এচিড বৰষুণৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে, চালফাৰ ডাই অক্সাইড, যি প্ৰাণীৰ বাবে ক্ষতিকাৰক আৰু অ'জন স্তৰৰ ক্ষতি কৰে, আৰু হাইড্ৰজেন ছালফাইড, যি হত্যা কৰিবলৈ সক্ষম মানুহৰ ঘনত্ব প্ৰতি হাজাৰত ১ অংশতকৈ কম।
আগ্নেয়গিৰিৰ নিৰ্গমনত মিহি আৰু অতি সূক্ষ্ম কণাও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় য’ত বিষাক্ত ৰাসায়নিক পদাৰ্থ আৰু আৰ্চেনিক, সীহ আৰু পাৰা আদি পদাৰ্থ থাকিব পাৰে।
সালোক সংশ্লেষণৰ বাবে কাৰ্বন ডাই অক্সাইড অতি প্ৰয়োজনীয় হ’লেও ইয়াক প্ৰদূষক বুলিও কোৱা হয়, কাৰণ বায়ুমণ্ডলত এই গেছৰ মাত্ৰা বৃদ্ধিয়ে পৃথিৱীৰ জলবায়ুত প্ৰভাৱ পেলাইছে।
পৰিৱেশৰ বিঘিনি ঘটাই প্ৰদূষণৰ অঞ্চলসমূহৰ মাজৰ সংযোগকো উজ্জ্বল কৰি তুলিব পাৰে যিবোৰক সাধাৰণতে পৃথকে পৃথকে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হ’য়, যেনে পানী আৰু বায়ুৰ মণ্ডল।
শেহতীয়া অধ্যয়নসমূহে বায়ুমণ্ডলীয় কাৰ্বন ডাই অক্সাইডৰ দীৰ্ঘম্যাদী বৃদ্ধিৰ মাত্ৰাই সাগৰৰ পানীৰ এচিডিটি সামান্য কিন্তু জটিলভাৱে বৃদ্ধি কৰাৰ সম্ভাৱনা আৰু সাগৰীয় পৰিৱেশ তন্ত্ৰত ইয়াৰ সম্ভাৱ্য প্ৰভাৱৰ বিষয়ে অনুসন্ধান কৰিছে।
সাধাৰণ গেছীয় প্ৰদূষকসমূহৰ ভিতৰত কাৰ্বন মনোক্সাইড, ছালফাৰ ডাই অক্সাইড, ক্ল’ৰ’ফ্ল’ৰ’কাৰ্বন আৰু উদ্যোগ আৰু মটৰ গাড়ীৰ দ্বাৰা উৎপাদিত নাইট্ৰ’জেন অক্সাইড আদি অন্তৰ্ভুক্ত।
নাইট্ৰজেন অক্সাইড আৰু হাইড্ৰ’কাৰ্বনে সূৰ্যৰ পোহৰৰ প্ৰতি বিক্ৰিয়া কৰাৰ লগে লগে আলোক ৰাসায়নিক অ’জন আৰু ধোঁৱাৰ সৃষ্টি হয়।
এই কণাযুক্ত পদাৰ্থ বা মিহি ধূলিৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে ইহঁতৰ মাইক্ৰ'মিটাৰ আকাৰ পিএম ১০ ৰ পৰা পিএম ২.৫।
বাণিজ্যিক আৰু ঔদ্যোগিক আৱৰ্জনাৰ পৰা হোৱা প্ৰদূষণ: ইচ্ছাকৃতভাৱে বা আকস্মিক কোনো কাৰণত পৃষ্ঠীয় পানীলৈ ঔদ্যোগিক বৰ্জ্য পানী নিষ্কাশনৰ ফলত হোৱা জল প্ৰদূষণ; পৰিশোধিত নলা-নৰ্দমাৰ পৰা অপৰিশোধিত নলা আৰু ৰাসায়নিক দূষক পদাৰ্থ, যেনে, ক্ল’ৰিন নিৰ্গত হোৱা; আৰু পৃষ্ঠীয় পানীলৈ বৈ যোৱা পৃষ্ঠীয় পানীলৈ আৱৰ্জনা আৰু দূষক পদাৰ্থ নিৰ্গত কৰা (নগৰীয়া পানী আৰু কৃষিৰ পানীকে ধৰি, য’ত ৰাসায়নিক সাৰ আৰু কীটনাশক থাকিব পাৰে, লগতে মুকলি শৌচৰ পৰা মানুহৰ মলো থাকিব পাৰে)।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পৰিৱেশ সুৰক্ষা প্ৰশাসনে দিয়া প্ৰদূষণৰ সংজ্ঞা অনুসৰি "পানী, মাটি বা বায়ুত থকা যিকোনো পদাৰ্থ যিয়ে পৰিৱেশৰ প্ৰাকৃতিক গুণগত মান অৱনমিত কৰে, দৃষ্টিশক্তি, ৰুচি বা ঘ্ৰাণ ইন্দ্ৰিয়ক আঘাত কৰে, বা স্বাস্থ্যজনিত বিপদৰ সৃষ্টি কৰে।
ইয়াৰ বিপৰীতে ৰাষ্ট্ৰসংঘই প্ৰদূষণক "পৰিৱেশৰ মাধ্যমত এনে পদাৰ্থ আৰু তাপৰ উপস্থিতি বুলি গণ্য কৰে, যাৰ প্ৰকৃতি, স্থান বা পৰিমাণে পৰিৱেশৰ ওপৰত অবাঞ্চিত প্ৰভাৱ পেলায়।
বন্য অগ্নিকাণ্ডৰ ধোঁৱাত যথেষ্ট পৰিমাণৰ কাৰ্বন ডাই অক্সাইড আৰু কাৰ্বন মনোক্সাইড দুয়োটা থাকে, যিয়ে শ্বাসৰুদ্ধকৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
বন্য অগ্নিকাণ্ডৰ ধোঁৱাৰ ভিতৰতো বৃহৎ পৰিমাণৰ মিহি কণা পোৱা যায়, যিয়ে জীৱ-জন্তুৰ বাবে স্বাস্থ্যজনিত বিপদৰ সৃষ্টি কৰে।
আমেৰিকানসকলে বিশ্বৰ জনসংখ্যাৰ ৫%তকৈও কম, কিন্তু বিশ্বৰ প্ৰায় ২৫% 2 উৎপাদন কৰে, আৰু বিশ্বৰ প্ৰায় ৩০% আৱৰ্জনা উৎপন্ন কৰে।
দৃশ্য প্ৰদূষণ: দৃশ্য প্ৰদূষণৰ দ্বাৰা ওপৰৰ পৰা বিদ্যুৎ পৰিবাহী লাইন, মটৰৱে’ বিলবোৰ্ড, দাগযুক্ত ভূমি আকৃতি , আৱৰ্জনা, পৌৰসভাৰ কঠিন আৱৰ্জনা বা মহাকাশৰ ধ্বংসাৱশেষৰ মুকলি সংৰক্ষণক বুজাব পাৰে।
প্ৰদূষণৰ প্ৰধান ৰূপসমূহৰ ভিতৰত বায়ু প্ৰদূষণ, পোহৰ প্ৰদূষণ, আৱৰ্জনা, শব্দ প্ৰদূষণ, প্লাষ্টিক প্ৰদূষণ, স্থল প্ৰদূক্ষণ, তেজস্ক্ৰিয় প্ৰদূষণ, তাপ প্ৰদূষণ, দৃষ্টি প্ৰদূষণ, আৰু পানী প্ৰদূষণ আদি প্ৰধান।
পোহৰ প্ৰদূষণ: অতিমাত্ৰা আলোকসজ্জা আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ পৰিঘটনাৰ ফলৰ পোহৰ প্ৰদূষণ হ’ব পাৰে।
আৱৰ্জনা : ৰাজহুৱা আৰু ব্যক্তিগত স্থানত জাবৰ জোথৰ পেলাই আৱৰ্জনাৰে পূৰ্ণ কৰি ৰাখিলে পৰিৱেশ দূষিত হয়।
মাটিৰ প্ৰদূষকসমূহৰ ভিতৰত হাইড্ৰ'কাৰ্বন, গধুৰ ধাতু, ঘাঁহনিনাশক, কীটনাশক আৰু ক্ল’ৰিনেটেড হাইড্ৰ’কাৰ্বন আদি উল্লেখযোগ্য।
প্ৰদূষকৰ তীব্ৰতা তিনিটা কাৰকৰ দ্বাৰা নিৰ্ণয় কৰা হয়: ইয়াৰ ৰাসায়নিক প্ৰকাৰ, ঘনত্ব, ক্ষতিৰ পৰিসৰ আৰু সময়সীমা।
তেজস্ক্ৰিয় প্ৰদূষণ: ২০ শতিকাৰ পাৰমাণৱিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ কাৰ্য্যকলাপৰ ফলত, যেনে পাৰমাণৱিক শক্তি উৎপাদন আৰু পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰ গৱেষণা, নিৰ্মাণ আৰু নিয়োগ আদিয়ে তেজস্ক্ৰিয় প্ৰদূষণ ঘটাব পাৰে।
বিদ্যুৎচুম্বকীয় প্ৰদূষণ: ৰেডিঅ' আৰু টেলিভিছন সংবহন, ৱাই-ফাই আদিৰ পৰা বিদ্যুৎচুম্বকীয় বিকিৰণৰ অ-আয়নীকৃত ৰূপত অতিমাত্ৰা বিকিৰণ হ’লে বিদ্যুৎচুম্বকীয় প্ৰদূষণ সৃষ্টি হয়।
তাপ প্ৰদূষণ: তাপ প্ৰদূষণ হৈছে মানুহৰ প্ৰভাৱৰ ফলত হোৱা প্ৰাকৃতিক জলভাগৰ উষ্ণতাৰ পৰিৱৰ্তন, যেনে বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰত পানীক শীতল পদাৰ্থ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা।
প্লাষ্টিক প্ৰদূষণ: পৰিৱেশত প্লাষ্টিক সামগ্ৰী আৰু মাইক্ৰ’প্লাষ্টিক জমা হোৱাটোৱে বন্যপ্ৰাণী, বন্যপ্ৰাণীৰ বাসস্থান বা মানুহক বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলায়।
শব্দ প্ৰদূষণ: বাট-পথৰ গাড়ী-মটৰৰ শব্দ, বিমানৰ শব্দ, ঔদ্যোগিক শব্দৰ লগতে উচ্চ তীব্ৰতাসম্পন্ন ছ’নাৰ আদিয়ে শব্দ প্ৰদূষণৰ সৃষ্টি কৰে।
তেখেত ২০০২ চনত অসম সাহিত্য সভাই প্ৰকাশ কৰা 'অসমীয়া বিশ্বকোষ"ৰ বিজ্ঞান বিভাগৰ ৰ সহযোগী সম্পাদক আছিল।
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে প্ৰকাশ কৰা 'ৰসায়ন শিক্ষা' নামৰ জনপ্ৰিয় আলোচনীৰ তেখেত আছিল সহযোগী সম্পাদক।
বিজ্ঞানক জনপ্ৰিয় কৰাৰ বাবে তেখেতে অসমৰ বিভিন্ন স্থানত অনুষ্ঠিত আলোচনা চক্ৰ আদিত প্ৰায়ে অংশগ্ৰহণ কৰে।
গুৱাহাটীৰ কটন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৬৭ চনত ৰসায়ন বিজ্ঞান বিষয়ত সন্মানসহ বি.এছ.চি পৰীক্ষাত ঊত্তীৰ্ণ হয়।
বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ বাবে তেখেতে অসমৰ বিভিন্ন বাতৰি কাকত-আলোচনীত নিয়মীয়া প্ৰবন্ধ লিখাৰ উপৰি বিজ্ঞান জেউতি, ৰসায়ন শিক্ষা আদি আলোচনীৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
ক্ষীৰধৰ বৰুৱাই ১৯৪৭ চনৰ ১ চেপ্তেম্বৰ তাৰিখে শোণিতপুৰ জিলাৰ জামুগুৰিহাটত জন্মগ্ৰহণ কৰে।
প্ৰত্যয়াতীত অসম ওদ্ অভ্যন্তৰীণ বায়ু উন্নতি , ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতি, আধ্যাত্মিক জীৱনত বিশালভাৱে ব্যৱহাৰ হয়।
আতৰৰ পৰা কেৱল সুগন্ধি কিম্বা দামী উপহাৰেই প্ৰস্তুত নহয়, ইয়াৰ পৰা অনেক ৰোগৰ মূল্যবান ঔষধ তৈয়াৰী হয়।
জাৰ্মানী, বেলজিয়াম, কানাডা, ইউৰোপ আৰু জাপানৰ চিকিৎসা বিজ্ঞানত ভেষজ জাতীয় ঔষধ নিৰ্মাণতো প্ৰচুৰ প্ৰয়োগ হয়।
ইয়াৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত ঔষধ বাত, ডায়েৰিয়া, পাচক, হৃৎপিণ্ড, মনৰ প্ৰফুল্লতা, স্নায়বিক ৰোগ তথা মস্তিষ্কৰ শক্তিবৃদ্ধি আদি বিভিন্ন ৰোগত ব্যৱহাৰ হয়।
বিভিন্ন ত্বকৰ ৰোগ, ব্ৰংকাইটিচ, হাঁফানী, মুত্ৰবৰ্ধক, কামোদ্দীপক, কোষ্ঠ্য পৰিষ্কাৰক হিচাপেও ব্যৱহাৰ পৰিলক্ষিত হয়।
যি অঞ্চলত বৃষ্টিপাত বেছি, সুনিষ্কাশিত ভূমি, আৰ্দ্ৰতা আৰু তাপমাত্ৰা, ৰেচিন উৎপাদনৰ সহায়ক পৰিবেশ থকা সেই অঞ্চলত বাণিজ্যিকভাৱে আগৰ বাগান কৰা উচিত।
আগৰ গছৰ গা-গছ আৰু মূল এবিধ গাঢ়বেৰৰ দৰে পৰাশ্ৰয়ী ফাংগাচ ৰ সংক্ৰমণৰ ফলত আগৰ কাঠ গঠন হয়।
এই গছে উৎপন্ন কৰে উচ্চপৰিবৰ্তনশীল জৈৱিক যৌগিক পদাৰ্থ উৎপন্ন কৰে, যি বিকশিত ফাংগাচক ৰুদ্ধ কৰে।
ইয়াৰ বাবে খেতিয়কসকলে আগৰ গছৰ পুলি ৰোৱাৰ অতি কমেও ৪ বছৰ পাছত গছৰ গুৰিৰ পৰা মূৰলৈ সমগ্ৰ গা-গছত লোহা বা গজাল মাৰি আৰু ৩ বছৰ গছৰ যত্ন লয়।
৮-১৫ দিন ভিজোৱাৰ পিছত ডাঙৰ ডেস্কি বা ডিষ্টিলিং প্লাণ্টত বা বিশেষভাৱে নিৰ্মিত গেছৰ চুল্লীত নিৰ্ধাৰিত তাপত উত্তাপিত কৰি ৰখা হয়।
বিশুদ্ধ আগৰ তেল ২২ ডিগ্ৰী ছেলচিয়াচত হিমায়িত হয় আৰু ৪০ ডিগ্ৰী ছেলচিয়াচত তেল হিচাপে পোৱা যায়।
কিছু গবেষণাই কয়, কেতিয়াবা ফেক্টৰীত ব্যৱহাৰ কৰা ষ্টেইনলেচ ষ্টিল পাত্ৰইও আতৰৰ আচল ঘ্ৰাণ বিনষ্ট কৰে।
আগৰ খেতিয়কে গছ বিক্ৰীৰ দ্বাৰা অৰ্থনৈতিকভাৱে শক্তিশালী হৈ পৰে বাবে এজোপা গছ কাটিলে আন ৫ জোপা লগাবলৈও উৎসাহ পায়।
তথ্যৰ পৰা জানিব পৰা গৈছে যে বাংলাদেশ চৰকাৰে ৭০ হেক্টৰ মাটিত ১লাখ ১২ হাজাৰ আতৰ গছৰ পুলি ৰোপণ কৰি বাণিজ্যিকভাৱে আতৰ গছৰ বাগান বনাইছে।
এই শিল্প গঢ়ি উঠিলে এই অঞ্চলৰ মানুহৰ আৰ্থ-সামাজিক উন্নতিৰ লগত দেশৰ অৰ্থনৈতিক স্থিতিয়ে নতুন মাত্ৰা পাব।
কিন্তু খেতিয়কসকলক আতৰৰ বিষয়ে প্ৰয়োজনীয় তথ্য, প্ৰশিক্ষণ আৰু অত্যাধুনিক প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰৰ অভাৱ পৰিলক্ষিত হয়।
চৰকাৰ, কৃষি গৱেষণা কেন্দ্ৰ আৰু স্থানীয় বেংকৰ সহযোগ পালে নিশ্চয়কৈ এই উদ্যোগসমূহ বৃহত্তৰ পৰা বৃহত্তমলৈ গতি কৰিব।
কিছুক্ষেত্ৰত নিষেধাজ্ঞাৰ বাবে বহু ব্যৱসায়ীয়ে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ৰপ্তানী তথা প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ অসমৰ্থ হয়।
আতৰ তেল আৰু কেঁচামাল আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ৰপ্তানীৰ বাবে সুবিধা হ’লে বছৰি হাজাৰ কোটি টকা বৈদেশিক মুদ্ৰা অৰ্জন সম্ভৱ।
উদাহৰণস্বৰূপে, লাউচ, মালয়েছিয়া, চিংগাপুৰ, ইন্দোনেছিয়া আদি দেশত এই উদ্যোগটোক স্বীকৃতি দিয়াৰ বাবে সেই দেশসমূহে বৃহৎ পৰিমাণৰ কৰ আদায় কৰি আছে।
চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাৰ অভাৱ, পৰিবহণত বাধা, বেংক ঋণৰ অভাৱ, অনিৰ্দিষ্ট বজাৰমূল্য তথা নকল দ্ৰব্যৰ বাবে ব্যৱসায়ীসকল বাধাপ্ৰাপ্ত হয়।
যদি চৰকাৰে বৈজ্ঞানীক দৃষ্টিভঙ্গী সহকাৰে উদ্যোগ গঢ়াত স্থানীয় ব্যৱসায়ীসকলক সহায় কৰে, তেন্তে অসম বিশ্বৰ বুকুত জিলিকি উঠিব।
সাধাৰণতে ভাৰত, বাংলাদেশ, ভুটান, ইন্দোনেছিয়া, ইৰাণ, লাউচ, মালয়েছিয়া, ফিলিপাইন, ছিংগাপুৰ আৰু থাইলেণ্ড আদি ঠাইত পোৱা যায়।
থাইলেণ্ডত কৃচানা, মালয়েছিয়া আৰু ইন্দুনেছিয়াত গাহাৰু, মধ্যপ্ৰাচ্যত ওদ্ , চীনত ছেনঝিয়াং, জাপানত জীন-ক’হ্।
আগৰ তেল আৰু গা-গছৰ টুকুৰা মধ্যপ্ৰাচ্যৰ দেশ ডুবাই, ছৌদি আৰৱ, কাটাৰ, কোৱেইট, বাহৰেইন, ওমান, য়েমেন আৰু চিৰিয়া দেশৰ উপৰিও মৰক্কো, কম্বোডিয়া, ম্যানমাৰ, চিংগাপুৰ আৰু ইউৰোপীয় দেশসমূহত অতি উচ্চমূল্যত বিক্ৰী কৰা হয়।
আগৰ গছৰ ওপৰত প্ৰথম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞানসন্মত সন্মিলন হৈছিল ২০১৩ চনত মালয়েছিয়াৰ , ত ড॰ ৰজি মহমদৰ পৃষ্ঠপোষকতাত।
অসম চৰকাৰৰ পৰিবেশ আৰু বনাঞ্চল বিভাগে “অসমত মানুহৰ উদ্ভিদ, আগৰৰ ওপৰত প্ৰথম প্ৰদক্ষেপ” এখন সন্মিলন আয়োজন কৰিছিল জানুৱাৰী ২০০৪চনত।
প্ৰাগজ্যোতিষ বিজয়ৰ পিছত মধ্যম পাণ্ডৱ ভীমসেনে এই ৰাজ্যৰ পৰা অগৰু সংৰক্ষণ কৰাৰ কথা পোৱা যায় -মহাভাৰতৰ সভা পৰ্বত।
পাণ্ডৱ সকলে ৰাজসূয় যজ্ঞ কৰাৰ কালত প্ৰাগজ্যোতিষৰ পৰা অসামান্য মণি -মুক্তা আৰু স্বৰ্ণ ৰোপ্যৰ লগতে লাভ কৰিছিল সুগন্ধিযুক্ত অগৰু।
আইন-ই-আকবৰীৰ দ্বিতীয় খণ্ডত আছে -কামৰূপৰ পৰ্বতমালাত পোৱা প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ আগৰ গছ কাটি তাৰ পৰা পোৱা লোকে অগৰু তেল উলিয়ায়।
পুৰণি অসমত তুলাপাতৰ ব্যৱহাৰৰ পূৰ্বে পুথি-পাঁজি লিখা হৈছিল অগৰু বা সাঁচি গছৰ ছালৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা সাঁচিপাতত।
পাছলৈ তেখেত কিছুদিন কলিকতাৰ প্ৰয়াত পণ্ডিত চিন্ময় লাহিৰীৰ ওচৰত সংগীত সাধনা কৰি, ১৯৭৩ চনত পাটিয়ালা ঘৰানাৰ ওস্তাদ দিলশ্বাদ খানৰ শিষ্যা হয়।
১৯৬২ চনত বাৰ বছৰ বয়সত পাৰৱীন চুলতানাই পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে মঞ্চত সংগীত পৰিৱেশন কৰে আৰু ১৯৬৫ চনত প্ৰথম বাৰৰ বাৰে তেখেতৰ কণ্ঠ বাণীবদ্ধ কৰা হয়।
পাটিয়ালা ঘৰানাৰ সংগীত শৈলীত প্ৰশিক্ষিত পাৰবীন চুলতানাক অসম চৰকাৰৰ তৰফৰ পৰা সংগীত সম্ৰাজ্ঞী উপাধি প্ৰদান কৰা হয়।
প্ৰথমতে "ভৈয়াম জনজাতি পৰিষদ"ৰ নেতৃত্বত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰপাৰে বসবাস কৰা ভৈয়াম জনজাতি সকলৰ কাৰণে সুকীয়াকৈ "উদয়াচল" ৰাজ্যৰ দাবী কৰিছিল।
সৰ্বশেষত, ২০০৩ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে বড়োলেণ্ড সন্ধিত অসম চৰকাৰে স্বাক্ষৰ কৰাত বড়োলেণ্ড স্বায়ত্ত্ব শাষিত পৰিষদ গঠন হৈছিল।
১৯৫৭ চনত, সেই সময়ৰ অসমৰ মুখ্য মন্ত্ৰী বিমলা প্ৰসাদ চলিহাই ধুবুৰী মহকুমাৰ উত্তৰ ভাগৰ এক অংশ আৰু গোৱালপাৰা জিলাৰ কিছু অংশ লৈ এটা নতুন মহকুমাৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
বিজনী, ছিডলী, চিৰাং, ৰিপু আৰু গোমা অঞ্চলৰ সৈতে সেই সময়ৰ কোকৰাঝাৰ মহকুমাৰ মুঠ মাটিকালি আছিল ৪,০৬৫.৮৮ বৰ্গ কিলোমিটাৰ ।
কোকৰাঝাৰ জিলাৰ উত্তৰে ভূটান, পূবে বঙাইগাঁও জিলা, পশ্চিমে পশ্চিমবংগ ৰাজ্য, দক্ষিণে ধুবুৰী জিলা অৱস্থিত।
কোকৰাঝাৰ জিলাত বড়ো সম্প্ৰদায়ৰ লোক আছে যদিও কোচ-ৰাজবংশী, নাথযোগী, চাঁওতাল ঝাৰুৱা , দেশী জনগোষ্ঠী, জলহা আৰ বঙ্গ মূলীয় ইছলাম ধৰ্মীয় লোকো আছে।
কোকৰাঝাৰ, গোঁসাইগাঁও আৰু পৰ্বতঝোৰা মহকুমাৰ সদৰ স্থান হ'ল ক্ৰমে: কোকৰাঝাৰ, গোঁসাইগাঁও আৰু কাজিগাঁও।
১৯৮৩ চনৰ ১ জুলাইত, কোকৰাঝাৰ চহৰক জিলাখনৰ সদৰ কোকৰাঝাৰ মহকুমাটো কোকৰাঝাৰ জিলালৈ উন্নীত হয়।
কোকৰাঝাৰ জিলাৰ সমতল আৰু ভূটানৰ পাৰ্বত্য অঞ্চলৰ লোকসকলৰ জীৱনৰ মাজত এক জটিল সম্পৰ্কই গঢ় লৈ উঠিছে।
ইয়াত লোকসকলে বেপাৰ বাণিজ্য আৰু ভ্ৰমণৰ কাৰণে কোনো অসুবিধা অবিহনে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমান্ত পাৰ হয়।
কেইখনমান উল্লেখযোগ্য নৈ-উপনৈ হৈছে: মানাহ, গঙেয়া,আই, চম্পাৱতী, সৰলভঙা, সোণকোষ, গৌৰাং, হেল, লঙা ইত্যাদি।
ধনী বেৰিষ্টাৰৰ পুত্ৰ ইন্দ্ৰজিৎ বৰুৱাই গৰমৰ বন্ধত ঘৰলৈ আহি উভতি যোৱাৰ আগেয়ে এবাৰ গাঁৱলৈ যায় দদায়েক-খুৰীয়েকৰ খবৰ লবলৈ।
সিফালে মালতীক বিয়া কৰাবলৈ মন পাঙি ৰখা চণ্ডীৰামে মালতীক চল কৰি পলুৱাই লৈ গৈ এখন মিচিং গাঁৱৰ গাঁৱবুঢ়াৰ ঘৰত লুকুৱাই ৰাখে।
ইন্দ্ৰ আৰু ললিতে গাঁৱলৈ আহি জানিব পাৰে যে মালতীৰ একো খবৰেই নাই, আনকি মাক-পিতাকেও তাইৰ বিচাৰ-খোঁচাৰ কৰা বাদ দিছে, কাৰণ ইমান দিন বাহিৰত থকাৰ পাছত তাইক ঘৰত স্থান দিয়াৰ প্ৰশ্নই নুঠে।
জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই নিৰ্মাণ কৰা প্ৰথম অসমীয়া ছবি 'জয়মতী' ব্যৱসায়িক ভাৱে অত্যন্ত অসফল আছিল।
বৰ্হিদৃশ্যৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছিল তেজপুৰৰ মিছন চাৰিআলিৰ কাষৰ তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰে তালবাৰীত।
এইখন ছবিৰ ছুটিঙৰ বাবে 'জয়মতী'ত ব্যৱহৃত ভোলাগুৰি চাহবাগিচাৰ 'চিত্ৰবন' ষ্টুডিঅ'টো ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাছিল।
ইন্দ্ৰমালতী জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত আৰু পৰিচালিত দ্বিতীয় অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ।
প্ৰথম অসমীয়া কথাছবি 'জয়মতী'ৰ ব্যৱসায়িক বিপৰ্য্যয়ৰ পাছত কম খৰচতে এই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
জ্যোতিপ্ৰসাদৰ নিজৰ ভাষাতেই “…ফিল্মখনৰ অৰ্থক্ষতি আৰু সৌন্দৰ্য্য হানি কৰিও খৰচ কমাই ৰখা হৈছে।
টকা খৰচ কমাবলৈকে ফিল্মখনৰ বহু ঠাইত কথাৰ বাহুলতা কমাই পেলোৱা হৈছে আৰু তাৰ বাবে ফিল্মখনৰ সৌন্দৰ্য্য হানি নোহোৱাকৈ থকা নাই।
সুন্দৰপ্ৰতীম বৰুৱা নামে কলিকতাত থকা এক চহকী অসমীয়া ব্যৱসায়ীৰ সৰু চৰিত্ৰ এটাত জ্যোতিপ্ৰসাদে নিজে অভিনয় কৰিছিল।
ড॰ ভূপেন হাজৰিকাই এখন ছবিতে নিজৰ কণ্ঠৰ গান 'বিশ্ব বিজয়ী নৱ জোৱান' গাইছিলো আৰু এজন গৰখীয়া ল'ৰাৰ চৰিত্ৰত এই গানটো গোৱাৰ অভিনয়ো কৰিছিল।
তথ্য জনাৰ অধিকাৰ আইন, ২০০৫ ভাৰতৰ সংসদৰ দ্বাৰা গৃহীত এখন আইন, য'ত নাগৰিকসকলে লোক কৰ্তৃপক্ষৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ অধীনত থকা তথ্য যাতে সহজে লাভ কৰিব পাৰে তাৰবাবে ব্যৱহাৰিক পদ্ধতি এটা প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছে।
তথ্য জনাৰ অধিকাৰ সংক্ৰান্তত জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ 'জম্মু আৰু কাশ্মীৰ তথ্য জনাৰ অধিকাৰ, ২০০৯' শীৰ্ষক এখন নিজা আইন আছে।
এই আইনৰ অধীনত নাগৰিকে লোক কৰ্তৃপক্ষৰ (সহজ অৰ্থত, কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্যিক চৰকাৰৰ বিভাগসমূহ, ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেঙ্ক, বীমা প্ৰতিষ্ঠান, চৰকাৰী পূজি লাভ কৰা বেচৰকাৰী সংস্থা আদিৰ) নিয়ন্ত্ৰণৰ অধীনত থকা তথ্য নিৰ্দিষ্ট মাচুলৰ বিনিময়ত বিচাৰিব পাৰে।
'চৰকাৰী গোপনীয়তা আইন, ১৯২৩' আৰু এনেকুৱা কেইখনমান আইনে নাগৰিকে তথ্য লাভ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত যি প্ৰতিবন্ধকতাৰ সৃষ্টি কৰিছিল, সেইয়া তথ্য জনাৰ অধিকাৰ আইন, ২০০৫ য়ে নাইকিয়া কৰিলে।
তথ্য জনাৰ অধিকাৰ আইন, ২০০৫ৰ অধীনত প্ৰত্যেকটো চৰকাৰী কাৰ্যালয়ত, ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংক আৰু বীমা প্ৰতিষ্ঠানত একোজন লোক তথ্য বিষয়া নিযুক্তি দিয়া হৈছে।
অৱশ্যে আবেদনৰ বিষয় যদি কোনো ব্যক্তিৰ জীৱন বা স্বত্ব সম্পৰ্কীয় হয়, তেন্তে তথ্য ৪৮ঘণ্টাৰ ভিতৰত যোগান ধৰিব লাগিব।
তথ্য জনাৰ অধিকাৰ আইন, ২০০৫ৰ অধীনত নাগৰিকে নিৰ্দিষ্ট মাচুলৰ বিনিময়ত চৰকাৰী কাম-কাজ, নথি-পত্ৰ, দলিল আদি পৰীক্ষা কৰিব পাৰে; দলিল বা নথি-পত্ৰৰ টোকা বা প্ৰমাণিত নকল বিচাৰিব পাৰে; সামগ্ৰীৰ প্ৰমাণিত নমুনা বিচাৰিব পাৰে; কম্পিউটাৰ বা তেনে কোনো আহিলাত সংৰক্ষিত হৈ থকা তথ্যৰ নকল ইলেক্ট্ৰনিক উপায়ে বা প্ৰিণ্ট-আউট যোগে বিচাৰিব পাৰে।
ৰাষ্ট্ৰীয় নিৰাপত্তা বিঘ্নিত কৰিব পৰা তথ্য; আদালতৰ বাধা থকা বা ফাদিল কৰিলে আদালতৰ গৰিহণাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া তথ্য; সংসদ বা বিধান মণ্ডলৰ বিশেষাধিকাৰ ভঙ্গ কৰিব পৰা তথ্য; বিদেশী চৰকাৰৰ পৰা গোপনভাৱে পোৱা তথ্য; অনুসন্ধানত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিব পৰা তথ্য; নিৰাপত্তাৰ সৈতে জড়িত তথ্য আদি এই আইনৰ অধীনত পাব নোৱাৰি।
মাতৃ জনপ্ৰিয় লেখিকা হোৱাৰ সুবাদতে মাতৃৰ চেনেহৰ পৰা সন্তানক বঞ্চিত কৰি সাহিত্য সভাৰ সভাপতি, জনপ্ৰিয় দৈনিক কাকতৰ সাহিত্য পৃষ্ঠাৰ সম্পাদকৰ সৈতে ঘনিষ্ঠতা বজায় ৰাখে বঁটা আদি পাবৰ বাবে।
ইফালে, পিতৃয়ে মন্ত্ৰীৰ সৈতে ভাল সম্পৰ্ক থকা এটি স্বেচ্ছাসেৱী সন্থাৰ মুৰব্বী জুৰি বৰুৱাৰ প্ৰেমত বলিয়া হোৱাৰ উপৰি শাৰীৰিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে।
মাতৃয়েও সাহিত্য পৃষ্ঠাৰ সম্পাদকৰ সৈতে শাৰীৰিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে নিজৰ গ্ৰন্থৰ উৎকৃষ্ট সমালোচনা প্ৰকাশ কৰিবৰ বাবে।
নিজৰ নাম, যশ, প্ৰতিপত্তি বঢ়োৱাৰ স্বাৰ্থতে পিতৃ-মাতৃৰ মৰমৰ পৰা বঞ্চিত হোৱা এটি সন্তানৰ মানসিক জগতখনক সূৰ্যাস্তত দাঙি ধৰা হৈছে।
পৰিচালক প্ৰদ্যুৎ কুমাৰ ডেকাই ২০১১ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে শিশুৰ মনস্তত্ত্বক লৈ এখন ছবি নিৰ্মান কৰাৰ কথা গুৱাহাটীত ঘোষনা কৰে আৰু চিত্ৰগ্ৰহণৰ কাম ২০১২ বৰ্ষৰ এপ্ৰিলৰ পৰা হ'ব বুলি জানিবলৈ দিয়ে।
পিতৃ-মাতৃৰ কেৰিয়াৰৰ স্বাৰ্থত তেওঁলোকৰ মৰমৰ পৰা বঞ্চিত হোৱা এটি সন্তানৰ মানসিক জগতখনক সূৰ্যাস্তত দাঙি ধৰা হৈছে।
মাৰ্ক টোৱেইনে লেখকজীৱনৰ আৰম্ভণিতে খুহুতীয়া গদ্য লিখিছিল যদিও পিছলৈ তেখেত মানৱতাৰ বিচিত্ৰতাৰ এজন শক্তিশালী লেখক, সমালোচক হৈ পৰে।
১৮৮৪ চনত তেখেতৰ শ্ৰেষ্ঠ উপন্যাস হিছাপে সমাদৃত ‘ ’ প্ৰকাশ পায় যাক আমেৰিকাৰ প্ৰথম মহৎ উপন্যাস বুলিও কোৱা হয়।
মাৰ্ক টোৱেইনৰ আত্মজীৱনীৰ প্ৰথম খণ্ড তেখেতৰ ইচ্ছা অনুসৰি তেখেতৰ মৃত্যুৰ এশ বছৰ পিছত ১৯১০ চনৰ নৱেম্বৰত প্ৰকাশ পায়।
ছেমুৱেল লেংহৰ্ণ ক্লিমেঞ্চ বা ছদ্মনামেৰে জনাজাত মাৰ্ক টোৱেইন আছিল এজন আমেৰিকান সাহিত্যিক আৰু হাস্যৰসিক।
তেখতে দা এড্‌ভেন্সাৰ্ছ অৱ টম ছয়াৰ আৰু এড্‌ভেন্সাৰ্ছ অৱ হাকল্‌বেৰী ফিন উপন্যাস দুখনৰ জৰিয়তে খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল।
টোৱেইনক সেই সময়ৰ "মহানতম আমেৰিকান হাস্যৰসিক" বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল আৰু ৱিলিয়াম ফক্‌নাৰে তেখেতক "আমেৰিকান সাহিত্যৰ জনক" বুলি সন্মান প্ৰদান কৰিছিল।
টোৱেইনৰ চাৰি বছৰ বয়সত পৰিয়ালটো মিচিচিপি নদীৰ ওচৰৰ হানিবাল নামৰ এখন সৰু বন্দৰ নগৰলৈ আহি বাস কৰিবলৈ লয়।
মাক গঙ্গাপ্ৰিয়া মজুমদাৰে দুই সন্তানক শিক্ষিত কৰিবলৈ নিজৰ গাঁৱত পঢ়াশালি নথকাত ওচৰৰে ভালুকী গাঁৱৰ মাহীয়েকৰ ঘৰত থাকি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত পঢ়া-শুনা কৰিবলৈ দিছিল।