polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
জীৱনৰাম বৰুৱাৰ বৰপুত্ৰ নবীনৰ মনোবাঞ্চা হ'ল বিলাতলৈ গৈ চিত্ৰ-ভাস্কৰ্যৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা।
শিল্পকলাৰ আদৰ নকৰা তেওঁৰ চৌপাশৰ মানুহবোৰে নবীনক নিৰুৎসাহ কৰিলেও নবীন নিজৰ মতত অটল আৰু দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ।
কিছুদিন পিছত তেওঁ পৰিমল নামৰ বঙালী ল'ৰ এজনৰ লগত থাকিবলৈ লয় আৰু দিনে ৰাতি ভাস্কৰ্য নিৰ্মাণত ব্ৰতী হয়।
পেৰিছত এক সভা অনুষ্ঠিত কৰি সকলোৱে নবীনক অকল পেৰিছ বা ভাৰতৰে নহয় সমগ্ৰ বিশ্বৰে অন্যতম শিল্পী বুলি সম্বৰ্দ্ধনা জনাই।
এই নাটখনিত শিল্প-ভাস্কৰ্যৰ প্ৰতি অনুৰক্ত নবীন নামৰ এজন ডেকাল'ৰাই বিভিন্ন প্ৰতিকূলতা নেওচি বিলাতলৈ গৈ এজন প্ৰখ্যাত শিল্পকাৰ হৈ উঠাৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
যি উপবস্তুই মূলবস্তুৰ বাতাবৰণ, চৰিত্ৰ-চিত্ৰায়ণ আৰু ৰূপায়ণত প্ৰয়োজনীয় তেনে সংযোগ হে নাট্যকাৰে ঘটাইছে।
যুঁজখন হৈছিল টমাছ আলভা এডিছনৰ একমুখী প্ৰৱাহ আৰু জৰ্জ ৱেষ্টিংহাউছৰ পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহৰ মাজত।
একমুখী প্ৰৱাহৰ জৰিয়তে বিদ্যুৎ পৰিবহণ কৰি সফলতা লাভ কৰা টমাছ আলভা এডিছনে ১৮৮৬ চনত এক বিশেষ প্ৰত্যাহ্বানৰ সমুখীন হয়।
সেইসময়তে জৰ্জ ৱেষ্টিংহাউছে পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহৰ এক পদ্ধতি উদ্ভাৱন কৰিছিল য'ত ট্ৰেন্সফৰ্মাৰ নামৰ যন্ত্ৰ এটি ব্যৱহাৰ হৈছিল।
আৰু এডিছনে সেই যুঁজঁত জয়ী হ'বলৈ পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহ ভয়ংকৰ আৰু বিপদযুক্ত বুলি দাবী কৰিছিল আৰু আৰ্হিটোক দুৰ্বল বুলি কৈছিল।
পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহৰ এই চমকপ্ৰদ উত্থানত বিব্ৰত হৈ এডিছনে একধৰণৰ প্ৰপাগাণ্ডামূলক প্ৰচাৰৰ পাতনি মেলে।
সেই প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্য আছিল এটাই-পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহক নিষ্ফল প্ৰমাণিত কৰা আৰু ৰাইজক সেই প্ৰচাৰত পতিয়ন নিয়াবলৈ চেষ্টা কৰা।
তেনে এক সময়তে নিউ ইয়ৰ্কে মৃত্যুদণ্ডৰ আদেশপ্ৰাপ্ত কয়দীবোৰক শাস্তি বিহিবলৈ তুলনামূলকভাৱে কম কষ্টদায়ক বিকল্পৰ সন্ধান কৰি আছিল।
১৮৯০ চনত হত্যাৰ অভিযোগত অভিযুক্ত উইলিয়াম কেমলাৰ নামৰ কয়দীজনক বৈদ্যুতিক চকীত বহুৱায়েই মৃত্যুদণ্ড বিহা হয়।
নিক'লা টেছলা আছিল এজন ছাৰ্বিয়ান-আমেৰিকান উদ্ভাৱক, বৈদ্যুতিক অভিযন্তা, যান্ত্ৰিক অভিযন্তা আৰু ভৱিষ্যৎদ্ৰষ্টা।
বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অবিস্মৰণীয় অৱদানৰ বাবে নিক'লা টেছলাক ইতিহাসৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ উদ্ভাৱক হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহৰ দ্বাৰা চালিত অধিকাংশ যন্ত্ৰৰে মূল চালিকা শক্তি ঘূৰ্ণীয়মান চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল নিক'লা টেছলাই।
১৮৮৪ চনত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে আৰু পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহচালিত ডাইনাম', ট্ৰেন্সফৰ্মাৰ আৰু মটৰৰ পেটেণ্টৰ স্বত্বসমূহ জৰ্জ ৱেষ্টিংহাউছক বিক্ৰী কৰে।
১৮৯১ চনত তেওঁ টেছলা কুণ্ডলী আৱিষ্কাৰ কৰে, যি কুণ্ডলী ৰেডিঅ' প্ৰযুক্তিত ব্যাপক ৰূপত ব্যৱহৃত হৈছিল।
তাতেই তেওঁ কল'ৰাড' স্প্ৰীং উদ্ভাৱন কৰিছিল-যিটো উদ্ভাৱনক টেছলাই তেওঁৰ সৰ্বাধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ উদ্ভাৱন হিচাপে চিহ্নিত কৰিছিল-পাৰ্থিৱ স্থিৰ তৰংগ এইটো উদ্ভাৱনৰ দ্বাৰা তেওঁ প্ৰমাণ কৰি দিছিল যে পৃথিৱীৰ ভূমিক এডাল বিদ্যুৎ পৰিবাহী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি আৰু তাৰদ্বাৰা কিছুমান বৈদ্যুতিক কম্পনাংকৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰি।
তেওঁ আনকি বৈদ্যুতিক তাঁৰ নোহোৱাকৈ ৪০ কিলোমিটাৰ নিলগৰ পৰা ২০০টা বিজুলী বাঁতি জ্বলাই দেখুৱাইছিল;যিবোৰে ৪১ মিটাৰ দীঘল চমকনিৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
কোনোবা এক সময়ত তেওঁ নিশ্চিত হৈছিল যে কল'ৰাডত থকা গৱেষণাগাৰলৈ অন্য কোনো গ্ৰহৰ পৰা কোনোবাই সংকেত পঠিয়াইছে।
১৮৯৩ চনত চিকাগ'ত হোৱা বিশ্ব মেলাত বিদ্যুৎ যোগান ধৰাৰ চুক্তিখনত শেষমুহূৰ্তত ৱেষ্টিংহাউছেই চহী কৰিলে।
সেয়া হ'ল নায়েগ্ৰা জলপ্ৰপাতত জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প সংস্থাপনৰ হেতু পৰিৱৰ্তীপ্ৰৱাহচালিত জেনেৰেটৰ নিৰ্মাণ কৰা।
টেছলাই অষ্ট্ৰিয়াৰ গ্ৰাজস্থিত কাৰিকৰী বিশ্ববিদ্যালয়ত অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষাৰে শিক্ষিত হয়, লগতে প্ৰাগত থকা বিশ্ববিদ্যালয়তো টেছলাই শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে।
পাছত বুডাপেষ্টত থাকোঁতে টেছলাই ঘূৰ্ণীয়মান চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰৰ নীতি ঠাৱৰ কৰিলে আৰু তেনেকৈয়ে তেওঁ আৱেশ মটৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ আঁচনি তৈয়াৰ কৰে।
টেছলাৰো এক বিশেষ 'ফটোগ্ৰাফিক স্মৃতি' আছিল,যি তেওঁ মাতৃৰ পৰা জন্মসূত্ৰে পোৱা বুলি বিশ্বাস কৰিছিল।
১৯০০ চনত নিক'লা টেছলা নিউ ইয়ৰ্কলৈ উভতি যায় আৰু লং আইলেণ্ড ত তাঁৰবিহীন সম্প্ৰচাৰ কৰিব পৰাকৈ এটা টাৱাৰ নিৰ্মাণৰ কাম হাতত লয়।
টেছলাৰ আশা আছিল এইটোৰ নিৰ্মাণে গোটেই বিশ্বজুৰি তাঁৰবিহীন যোগাযোগ সুচল কৰিব আৰু মানুহে ছবি,বাৰ্তা,বতৰৰ জাননী আদিৰ পঠিয়াব পৰা হ'ব।
এদিন এডিছনে প্ৰস্তাৱ ৰাখিলে যে,যদি টেছলাই একমুখীপ্ৰৱাহৰ দ্বাৰা চালিত ডাইনাম' এটা নিৰ্মাণ কৰিব পাৰি তেন্তে তেওঁ টেছলাক ৫০,০০০ ডলাৰ প্ৰদান কৰিব।
টেছলাই পাছলৈ লিখিছিল যে- পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ এজন অধ্যাপকে তেওঁক বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰখনৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ জগাই তুলিছিল।
চমৎকাৰী প্ৰপঞ্চৰ কেতবোৰ বিশেষ প্ৰদৰ্শনে টেছলাক যে এই অদ্ভুত শক্তিবিধৰ প্ৰতি ভীষণ কৌতূহলী কৰি তুলিছিল,সেইয়াও টেছলাই উল্লেখ কৰি গৈছে।
১৮৮৭ আৰু ১৮৮৮ চনত টেছলাৰ আৱিষ্কাৰসমূহে ত্ৰিশটাতকৈও অধিক পেটেণ্ট লাভ কৰিলে আৰু আমেৰিকান ইনষ্টিটিউট অৱ ইলেকট্ৰিকেল ইঞ্জিনিয়াৰছ্লৈ যোৱাৰ সুযোগ লাভ কৰিলে।
জৰ্জ ৱেষ্টিংহাউছ আছিল অন্য এজন উদ্ভাৱক যিজনে বষ্টনৰ কাষত প্ৰথমটো পৰিৱৰ্তীপ্ৰৱাহচালিত শক্তিপ্ৰণালী নিৰ্মাণ কৰিছিল।
উল্লেখযোগ্য যে, বহুচৰ্চিত বিজুলীৰ যুদ্ধত টমাছ আলভা এডিছনৰ মুখ্য প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্বী আছিল এই জৰ্জ ৱেষ্টিংহাউছেই।
সাধাৰণতে কোৱা হয় যে, টেছলাৰ বৈজ্ঞানিক প্ৰতিভা যিমান প্ৰখৰ আছিল, সিমানেই ভোটা আছিল তেওঁৰ ব্যৱসায়িক দক্ষতা।
আনহাতে বিজুলী বাতিৰ আৱিষ্কাৰক টমাছ আলভা এডিচন উদ্ভাৱকৰ উপৰিও এজন বুধিয়ক ব্যৱসায়ী আছিল যাৰ লগত টেছলাৰ সঘন বাদানুবাদ হৈছিল।
স্বাভাৱিকতেই এই দুজন চমৎকাৰী প্ৰতিভাৰ মাজত এক বৌদ্ধিক যুদ্ধৰ সূচনা হৈছিল আৰু এটা সময়ত টেছলাই এডিছনৰ সংগ পৰিত্যাগ কৰিছিল।
১৮৯৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত উইলহেম ৰয়েণ্টজেনে এক্স-ৰে' আৰু এক্স-ৰে দৃশ্যাৱলী আৱিষ্কাৰৰ বাতৰি পোৱাৰ পাছত টেছলাই সেই দিশত নিজাববীয়া কাম আৰম্ভ কৰিলে।
তেওঁ এটা উচ্চ কৰ্মশক্তিৰ একক প্ৰান্তৰ ভেকুৱাম টিউব নিৰ্মাণ কৰিল যাৰ কোনো লক্ষ্যনিৰ্দিষ্ট ইলেকট্ৰড নাছিল আৰু যিটোৱে টেছলা কয়লৰ উৎপাদিত শক্তিৰ ভিত্তিত কাম কৰিছিল।
ডেন নামৰ তেওঁৰ এজন জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃও আছিল যাৰ ঘোঁৰা-দৌৰৰ এটা দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হৈছিল।
১৮৬১ চনত টেছলাই শ্মিলিজানত এখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত নাম লগায় আৰু তাতেই তেওঁ জাৰ্মান ভাষা,অংকশাস্ত্ৰ আৰু ধৰ্ম বিষয়ে অধ্যয়ন কৰে।
হত্যাকাৰৰ দোষত অভিযুক্ত নিউ ইয়ৰ্কৰ এজন হত্যাকাৰীক তেওঁ পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহচালিত বৈদ্যুতিক চকী এখনত বহুৱাই এটা দুঃসাহসিক ক্ৰীড়া দেখুৱালে।
১৮৯১ চনৰ চিকাগোত অনুষ্ঠিত হোৱা বিশ্ব কলম্বিয়ান প্ৰদৰ্শনীটেছলা আৰু ৱেষ্টিংহাউছ দুয়োজনে মিলি পোহৰাই তোলে।
তেওঁলোকৰ লক্ষ্য আছিল নায়েগ্ৰা জলপ্ৰপাতত পৰিৱৰ্তীপ্ৰৱাহচালিত জেনেৰেটৰ সংস্থাপন কৰা;যিটো হ'ব পৃথিৱীৰ প্ৰথম আধুনিক বিদ্যুৎ-কেন্দ্ৰ।
তাৰ ঠিক পাছৰ বছৰটোতেই অৰ্থাৎ ১৮৮৩ চনত টেছলাই ষ্ট্ৰাছবাৰ্গৰ এটা প্ৰকল্পত কেইবাঘণ্টাজোৰা পৰিশ্ৰমৰ অন্তত প্ৰথমটো আৱেশ মটৰ সাজি উলিয়ায়।
যেতিয়া মানুহৰ মাজত এই বতৰাক লৈ তেওঁ কিছু সংশয়ৰ উমান পালে,তেতিয়া মেডিছন স্কুৱেৰ গাৰ্ডেনত নাওখন তেওঁ চলাই দেখুৱালে।
১৮৭০ চনত টেছলা উত্তৰফালে বৰ নিলগত থকা কাৰ্লাভ'কলৈ ৰাওনা হয় আৰু তাত তেওঁ উচ্চমাধ্যমিকৰ শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে।
শ্ৰেণীসমূহৰ পাঠদান জাৰ্মান ভাষাত হৈছিল,যিহেতু সেই বিদ্যালয়খন অষ্ট্ৰিয়-হাংগেৰিয়ান সামৰিক সীমান্তত আছিল।
তাত তেওঁ বিফল হৈছিল হয়,কিন্তু এদিন টেছলাই পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহৰ গৱেষণাক সাহায্য প্ৰদান কৰিব পৰা ব্যক্তি এজনক বিচাৰি পালে।
১৮৬২ চনত,ছয় বছৰ বয়সত টেছলাৰ পৰিয়াল গছপিকলৈ গুচি যায় য'ত টেছলাৰ দেউতাকে প্যাৰিশভুক্ত যাজক হিচাপে কাম কৰে।
ৱেষ্টিংহাউছে টেছলাক নিযুক্তি দিলে আৰু টেছলাৰ পৰিৱৰ্তীপ্ৰৱাহৰ মটৰৰ পেটেণ্টসমূহক অনুজ্ঞা-পত্ৰ দিলে।
যিবোৰ সংকেত অন্ধবিশ্বাস মানৱৰ বিভিন্ন কাৰ্যাৱলীৰ পৰা জন্ম হৈছে--সেইবোৰ সম্পূৰ্ণ ভাৱে আকস্মিক নাইবা সমপাতনিক আৰু যিবোৰ মানৱীয় কাৰ্য্যাৱলীৰ পৰা জন্ম হোৱা নাই সেইবোৰৰ প্ৰধান নিৰ্দেশক হৈছে স্বৰ্গীয় বা দৈবিক জীৱ-জন্তু আৰু গছ-গছনি আদি।
সংকেত লোকবিশ্বাসৰ এটা প্ৰধান বিশেষত্ব হৈছে- সংকেত বা চিহ্নবোৰ দেখাত অপৰিহাৰ্য যদিও প্ৰকাৰ্যৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰায় সেইবোৰৰ অনুবৰ্তী পৰিণাম পৰিহাৰ কৰিব পাৰি।
উদাহৰণস্বৰূপে চন্দ্ৰ বলয়ে বৰষুণৰ ভৱিষ্যতবাণী কৰে বা ভূমিকম্পই অনতিপলমে বৰষুণ হোৱাৰ ইংগিত দিয়ে।
ইয়াত চন্দ্ৰবলয় আৰু ভূমিকম্প চিহ্ন বা উপকাৰণ আৰু বৰষুণ হোৱাৰ ইংগিত প্ৰত্যেকটো চিহ্নৰ অনুবৰ্তী পৰিণাম।
স্বৰূপাৰ্থত পাকেটৰ এই অনুমান গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰি - এই কাৰণেই যে, চৰ্ত বা উপকাৰণৰ লগত পৰিণামৰ সম্পৰ্ক আকস্মিক হ'ব নোৱাৰে।
চিহ্ন বা সংকেতেই প্ৰয়োজনীয় নিমিত্তকৰণ হ'ব নোৱাৰে; কাৰণ মাত্ৰ এটা পৰিণাম বিশিষ্ট একাধিক সংকেত লোকবিশ্বাসৰ প্ৰচলনো পৰিলক্ষিত নোহোৱাকৈ নাথাকে।
বৰষুণ হোৱাটো যিহেতু অনিবাৰ্য চৰ্ত গতিকে বৰষুণ হ'বৰ বাবে কোনো ধৰণৰ সংকেত বা চিহ্নৰ প্ৰয়োজন নাই।
পাকেট-এ উল্লেখ কৰা সুনিৰ্দিষ্ট আৰু অনিৰ্দিষ্ট নিয়ন্ত্ৰিত চিহ্নক মেজিক বা যাদু লোকবিশ্বাস বুলিব পাৰি।
মেজিক লোকবিশ্বাস প্ৰায়েই বহু চৰ্ত বা উপকাৰণ বিশিষ্ট আৰু এই শ্ৰেণীৰ লোকবিশ্বাসে ভবিষ্যতবাণী কৰাৰ বিপৰীতে বিহিতীকৰণৰ ব্যৱস্থাহে কৰে।
সংকেত লোকবিশ্বাসৰ তুলনাত মেজিক লোকবিশ্বাসত মানুহৰ আভিপ্ৰায়িক কাৰ্যাৱলী মূৰ্ত হৈ উঠে, যিহেতু মানুহৰ কাৰ্যাৱলী আভিপ্ৰায়িক গতিকে এইবোৰ পৰিহাৰ যোগ্য।
কৰবালৈ যাত্ৰা কৰাৰ সময়ত যদি কাউৰীয়ে ক'ৰবাৰ পৰা উৰি আহি মূৰৰ চুলি ছিঙি নিয়ে তেন্তে সেই যাত্ৰা পৰিহাৰ কৰা উচিত,অন্যথাই মৃত্যুৰ দৰে দুৰ্ভাগ্যজনক পৰিস্থিতিত পতিত হোৱাৰ আশংকা।
প্ৰথমবিধ অন্ধবিশ্বাস প্ৰায় অনিমিত্ত ইয়াৰ বিপৰীতে দ্বিতীয় বিধ লোকবিশ্বাসত নিমিত্ততা প্ৰায়ে বৰ্তমান থাকে।
কোনো এটা লোকবিশ্বাসত অন্তৰ্নিহিত হৈ থকা পৰিণতি প্ৰায়ে সংঘটিত নহয়, যদিহে সোপাধিক বা চৰ্তসাপেক্ষ‌ কাৰ্যাৱলী আৰোপ কৰা নহয়।
ভৱিষ্যত সম্পৰ্কে ভৱিষ্যতবাণী কৰা আৰু ভৱিষ্যতৰ প্ৰস্তুতি ক্ৰমে সংকেত লোকবিশ্বাস আৰু যাদু লোকবিশ্বাসৰ অন্যতম লক্ষ্য।
বৰষুণ, মৃত্যু, দুৰ্ভাগ্য আদিৰ বিষয়ে ভৱিষ্যতবাণী নকৰি মেজিক লোকবিশ্বাসৰ প্ৰয়োগ কৰি বৰষুণ দিয়াব পাৰে, মৃত্যুক আহ্বান কৰিব পাৰে অথবা দূৰ্ভাগ্য নমাই আনিব পাৰে।
চন্দ্ৰ বলয়ৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰি বৰষুণৰ সংকেত দিয়াতকৈ'দেৱজিত' পুথি পঢ়ি নাইবা 'হুদুম-পূজা' কৰি অথবা‌ 'হাইদাং-গীত' গাই বৰষুণ দিয়াব পাৰে।
সংকেত লোকবিশ্বাসৰ ক্ষেত্ৰত মানৱ নিষ্ক্ৰিয়, আনহাতে মেজিক লোকবিশ্বাসৰ ক্ষেত্ৰত মানৱ সক্ৰিয়।
বহুতো ঠাইত ছোৱালীজনীক বিয়াৰ দৰেই নোৱাই-ধুৱাই ভৱিষ্যতে দাম্পত‍্য জীৱনৰ অৰ্থে সজাগ কৰি দিয়া হয়।
বিয়াৰ আগদিনা আখৈ ভাজে, আখৈ যিমানে ফুটে ছোৱালী জনীয়ে সিমানেই প্ৰজনন ক্ষমতা লাভ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰে।
যিখন সমাজত মানুহৰ প্ৰয়োজনেই আছিল সৰ্বাধিক, সেইখন সমাজত যি প্ৰক্ৰিয়াৰ মাধ্যমত বংশ বৃদ্ধিৰ পৰম্পৰা গঢ় লৈ উঠে, সেই সামাজিক প্ৰক্ৰিয়াৰ লগত সকলো আশা-আকাংক্ষা সংযোজিত কৰি কেতবোৰ আনুষঙ্গিক অনুষ্ঠানৰ পাতনি তৰিছিল।
বিয়াত কলপুলি যুৰীয়াকৈ পোতা, বেইৰ তলত কণী পোতা, দৰা-কন্যাক কণী খাবলৈ দিয়া, আখৈ ছটিওৱা, চাউল ছটিওৱা আদি অনুষ্ঠান উৰ্বৰা-বিশ্বাসৰেই প্ৰতীক।
কাতি বিহুৰ দিনা যেতিয়া ধানৰ গেৰেলি মেলে সেইদিনা পথাৰত এগছি চাকি দি লখিমীক অৰ্থাৎ সৃজনীশক্তিক প্ৰণিপাত জনায়।
মাঘ বিহুৰ উৰুকাৰ দিনা লাগনী গছবোৰৰ গুৰিত খেৰ বা নৰাৰে বান্ধি কোৱা হয়, মাঘ নোৱাবলৈ নাযাবি, থোপাথোপে লাগিবি।
যেতিয়া পথাৰত আহু-বাও ধান লহপহকৈ বাঢ়ি আহে, তেতিয়া যৌনধৰ্মী গীত গাই নাচিলে পৃথিৱীৰ উত্তেজনা আৰু উৎপাদিকা শক্তি বৃদ্ধি পায়।
বড়, আঁহত গছৰ গুটিটো চুলিডালৰ গুৰিটোৰ সমান, কিন্তু তাৰেই বুকুত বিশাল গছজোপাৰ সৃজনীশক্তি সুপ্ত হৈ থাকে।
যিবোৰ গছ-বনে সৰহীয়াকৈ পুলি-পোখা দিয়ে, যিবোৰ গছত অধিক গুটি ধৰে, যিবোৰ গছ-বনৰ জীৱনীশক্তি অধিক সেইবোৰকে আনুষ্ঠানিকভাৱে মঙ্গলজনক বুলি গণ্য কৰে।
সৰু লৰাই 'ৰ'দালি এ ৰ'দ,আলি কাটি জালি দিম,বৰপীৰা পাৰি দিম' বুলি নিবেদন কৰাৰ বাহিৰে অন্য তেনে কোনো গীত বা মন্ত্ৰ নাই।
কিন্তু "হ্ৰী,হ্ৰী,হ্ৰী" এই তিন আক্ষৰীয়া মন্ত্ৰটো অষ্টোত্তৰশত বৃষ্টি হয় বুলি"কামৰত্ন তন্ত্ৰ"ত বিশ্বাস আছে।
উত্তৰ প্ৰদেশৰ অতিবৃষ্টি হ'লে সাগৰ শোষক অগস্ত‍্য ঋষিৰ নাম কাপোৰত লিখি বৰষুণত থৈ দিয়ে বা মানুহৰ ঘৰৰ বেৰত নাম লিখি দিয়ে।
পঞ্জাৱত এগৰাকী কুমাৰী ছোৱালীয়ে তেল ছটিয়াই,মিৰ্জাপুৰত একৈশজন এটা চকু কণা মানুহে একৈশটা গাঁথি দি বৰষুণ বান্ধে।
এইদৰে ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰদেশৰ সৰু বৰু আনেক জাতি আৰু জনজাতিৰ মাজত অতিবৃষ্টি নিবাৰণৰ লোক-বিশ্বাস সম্ভূত অনুষ্ঠান দেখা যায়।
তথাপি মানুহে বিচৰামতে বৰষুণ নহৈছিল; কেতিয়াবা আকৌ নিবিচৰাকৈ বৰষুণ ধাৰাসাৰে দিছিল; সেইবাবে মানুহে পাছলৈ বৰষুণক অধিদৈৱিক শক্তি বুলি বিবেচনা কৰিছিল।
বৈদিক আৰ্যসকলেই বৰষুণৰ অন্তৰালত ইন্দ্ৰৰ মহাত্ম‍্য অনুভৱ কৰিছিল আৰু সময়ত বৰষুণ বিচাৰি যজ্ঞত হোম দিছিল।
পশুপালক বৈদিক আৰ্যসকলতকৈ শালি খেতি কৰা অষ্ট্ৰিকসকলৰ যথা সময়ত অধিক পৰিমাণে বৰষুণৰ প্ৰয়োজন হৈছিল।
ব'হাগৰ বিহুত "বাতবৃষ্টি হৰদেৱ মহাদেৱ নমস্তুতে" বুলি অতিবৃষ্টি নিবাৰণ কৰিবলৈ নাহৰ পাতত মন্ত্ৰ লিখি থৈছিল বুলিও যথা সময়ত বৰষুণো কামনা কৰিছিল।
উত্তৰ ব্ৰহ্মৰ শ্যাণ ৰাজ্যত ব'হাগৰ বিহুৰ সময়ত হুচৰি গাঁৱতে খেতিৰ বতৰত নিয়মীয়া বৰষুণ দি অতিবৃষ্টি-অনাবৃষ্টি নিবাৰণ কৰিবলৈ উপৰি পুৰুষসকললৈ এতিয়াও প্ৰাৰ্থনা জনায়।
এইদৰে কৃষি সভ্যতাৰ বুৰঞ্জী বৰষুণ সৰ্ম্পকে অনেক বিশ্বাস প্ৰতিষ্ঠিত হ'ল আৰু অনেক অনুষ্ঠানো অনুষ্ঠিত হ'ল।
বেলুচিস্তানত অনাবৃষ্টি হ'লে মুখিয়ালজনে নিজৰ ৰাজকীয় সাজ সোলোকাই থৈ খেতিয়কৰ সাজ পিন্ধি যুৱলিৰ সৈতে এহাল গৰু পথাৰেদি খেদি লৈ যায়।
উত্তৰ বঙ্গৰ কিছুমান ঠাইত বৰষুণ বিচাৰি পাঁচঘৰ মানুহৰ পৰা পানী তুলি এটা পাত্ৰত থৈ তাতে ভেকুলী এটা মেলি দিয়ে।
কুমাওৰ অঞ্চলত আকৌ বৰষুণ বিচাৰি ভেকুলী এটা ধৰি ওপৰমূৱাকৈ এজোপা গছত বা খুটাত বান্ধি থয়,যাতে ভেকুলীৰ দুৰৱস্থা দেখি দেৱতাই বৰষুণ দিয়ে।
গতিকে শস‍্যৰ জন্ম, বৃদ্ধি আৰু ফল আহৰণৰ বাবে কেতবোৰ অনুষ্ঠান বা ৰীতি-নীতি অয়োজন কৰিছিল৷ একালৰ নৰমুণ্ড চিকাৰ ধাৰণাও উৰ্বৰা-বিশ্বাসৰে পৰিণতি।
আন ফৈদৰ বা শক্ৰক হত্যা কৰি মূৰটো কাটি আনিলে জীৱটো লগতে আহি নিজৰ ফৈদৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধি কৰিব আৰু তেজ মাটিত পৰিলে পৃথিৱীত উৰ্বৰা শক্তি বৃদ্ধি পাব,হএনেকৈয়ে ভাবিছিল।
লঠা নগাবিলাকে ভাৱে,আকাশত দেৱতাবিলাকে শিল দলিয়াই যুদ্ধ কৰোঁতে তাৰ ভগা-ছিগা টুকুৰাবিলাক শিল বৰষুণ হৈ পৰে।
এই শ্ৰেণী লোকবিশ্বাসত বিভিন্ন লোকবিশ্বাস যেনে, তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰ সম্পৰ্কীয়, পৰলোক সম্পৰ্কীয়, গৃহনিৰ্মাণ সম্পৰ্কীয়,জলপূজা সম্পৰ্কীয় আদি লোকবিশ্বাসক ধৰিব পাৰি।
ৰাতি সাপৰ নাম ল'ব নাপায়, 'দীঘল' বুলি ক'ব লাগে, ৰাতি হালধিক 'ৰং' বুলি ক'ব লাগে-এনেধৰণৰ বিভিন্ন ধৰণৰ লোকবিশ্বাস অসমৰ লোকসকলৰ মাজত দেখা যায়।
সমাজত কৰ্মৰ বিভাজন,পাপ-পুণ্যৰ বিচাৰ, জীৱাত্মা-পৰমাত্মাৰ বিচাৰ, ইহলোক-পৰলোক সম্পৰ্কীয় বিচাৰ আদি বিশ্বাসৰ আধাৰতে লোকবিশ্বাস।
হিন্দুধৰ্মীসকলৰ ভগৱান,ইছলামৰ আল্লা,বড়োৰ বাথৌ,মিচিঙৰ দঞি:পল আদি দেৱতাৰ সৃষ্টিৰ মূল হৈছে এই ধৰ্মীয় লোকবিশ্বাস।
বেলিমুখীয়া ঢেঁকী চুৰ কৰি খাল,বিল আদিত ওপৰলৈমূকৈ পুতি থয়,বামতে ঠোহা,থোকা,চেপা আদি পাতে, কাঁহী বজায়, পথাৰত নাঙল,মৈ আদি ওভোতাই পুতি থয়।
চকু, নাক, মুখ আৰু অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গসমূহ শিল্পশাস্ত্ৰৰ নিৰ্দেশমতে অঙ্কিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল যেন বোধ হয়।
সপ্তদশ শতিকাৰ মাজভাগত অসম ভ্ৰমণ কৰা চীন পৰিব্ৰাজক হিউয়ানচাঙে কামৰূপৰজাৰ ৰাজপ্ৰাসাদত ধুনীয়া ধুনীয়া চিত্ৰসমূহ দেখি গৈছিল বুলি উল্লেখ কৰিছে।
বাণভট্ট হৰ্ষচৰিতত উল্লেখ আছে বোলে কামৰূপাধিপতি ভাস্কৰ বৰ্মনে কনৌজৰ ৰজা হৰ্ষলৈ নানান উপঢৌকনৰ লগতে চিত্ৰাঙ্কনৰ বাবে নানা ৰং আৰু সা-সঁজুলিও পঠাইছিল।
কিন্তু একাধিকবাৰ ভাৰত ভ্ৰমণ কৰি শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰে ভাৰতীয় কৃষ্টিৰ সম্ভাৰেৰে কামৰূপত ধৰ্ম আৰু কলাৰ সাত খলপীয়া সিংহাসন স্থাপন কৰিলে।
কামৰূপত প্ৰচলন কৰা শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰৰ চিত্ৰকলাই সত্ৰীয়া চিত্ৰকলা বা শঙ্কৰী চিত্ৰকলা নামে জনাজাত হ'ল।
শংকৰদেৱে চিহ্নযাত্ৰা ভাওনা পাতিবলৈ তুলাপাতত সাত বৈকুণ্ঠৰ পট নিজে আঁকিছিল বুলি চৰিতপুথিত উল্লেখ আছে।
আক্ষৰিকভাৱে চাবলৈ গ'লে "আধুনিক পদাৰ্থবিজ্ঞান" বুলিলে আজিৰ দিনলৈ পদাৰ্থবিজ্ঞানত যিমানবোৰ জ্ঞান সঞ্চয় হৈছে, গোটেইখিনি সামৰি লোৱা হ'ব।
১৮৯০ চনৰ ভাল পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ পাঠ্যপুথি এখনত অন্তৰ্ভুক্ত খুব কম কথাহে এতিয়া মিছা বুলি আঁতৰাই দিবলগীয়া হ'ব…
এই প্ৰগতিয়ে কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত নতুন প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা কৰিছে আৰু কিছুমান সূত্ৰৰ পোনে পোনে বিৰুদ্ধাচৰণ কৰিছে, যিবোৰ সূত্ৰক পূৰ্বে পৰীক্ষালব্ধভাৱে সত্য বুলি ভবা হৈছিল।
উদাহৰণস্বৰূপে, ১৮৯০ চনৰ সময়ত পোহৰৰ তৰংগ তত্ত্বক সন্দেহ কৰিব বিচৰা মানুহ থাকিলেও, তেনে মানুহ খুব কমহে ওলাব।
হাৰ্টজৰ সেই পৰীক্ষাটোৱে মেক্সৱেলে উদ্ভাৱন কৰা পোহৰৰ আলোকবৈদ্যুতিক তত্ত্বক প্ৰায় সন্দেহাতীতভাৱে সত্য বুলি সাৱ্যস্ত কৰিছিল।
কিন্তু তাৰ পিছতো হাৰ্টজৰ সেই পৰীক্ষাবোৰেই আলোকবৈদ্যুতিক প্ৰভাৱ নামৰ নতুন পৰিঘটনা এটা উন্মোচন কৰিলে, যিয়ে পিছলৈ কোৱাণ্টাম তত্ত্ব উদ্ভাৱন হোৱাত ডাঙৰ ভূমিকা লৈছিল।
আচলতে কুৰি শতিকাৰ প্ৰথম ভাগত এই দুই পৰস্পৰবিৰোধী তত্ত্বৰ সমন্বয় সাধন কৰাটোৱেই পদাৰ্থবিজ্ঞানীসকলৰ বাবে এটা ডাঙৰ সমস্যা আছিল"- এফ. কে. ৰিচ্ছমায়াৰ, ই. এইচ. কেনাৰ্ড, টি. লৰিটচেন, ইণ্ট্ৰ'ডাকচন টু মডাৰ্ন ফিজিক্স, পঞ্চম সংস্কৰণ
কিন্তু প্ৰায় ১৮৯০ চনৰ পিছৰ কালছোৱাত আৱিষ্কৃত কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞান, আপেক্ষিকতাবাদ আদি তত্ত্বই মানুহৰ দৃষ্টিভংগীৰ ব্যাপক পৰিৱৰ্তন ঘটাইছে।
সেইবাবে পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ যিবোৰ অংশত কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞান বা আপেক্ষিকতাবাদৰ প্ৰভাৱ পৰিছে, সেইবোৰকহে আধুনিক পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ আওতাত ৰখা হয়।
ক্ষুদ্ৰাতিক্ষুদ্ৰ পৰিস্থিতিবোৰৰ ক্ষেত্ৰত কোৱাণ্টাম প্ৰভাৱ পৰিস্ফূত হয়, আনফালে বৃহৎ পৰিসৰৰ ক্ষেত্ৰত আপেক্ষিকতাবাদৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়।
উদাহৰণস্বৰূপে কোঠালিৰ উষ্ণতাত গেছ এটাৰ আচৰণ অধ্যয়ন কৰিবলগীয়া হ'লে, বেছিভাগ পৰিঘটনাৰ বাবেই ধ্ৰুপদী তত্ত্ব মেক্সৱেল-ব'ল্টজমেন বিস্তাৰণৰ সহায় লোৱা হ'ব।
কিন্তু পৰম শূন্য উষ্ণতাৰ ওচৰত মেক্সৱেল-ব'ল্টজমেন বিস্তাৰণে গেছৰ দৃশ্যমান আচৰণ ব্যাখ্যা কৰিব নোৱাৰে।
তাৰ পৰিৱৰ্তে আধুনিক পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ তত্ত্ব ফাৰ্মি-ডিৰাক বা ব'স-আইনষ্টাইন বিস্তাৰণহে প্ৰয়োগ কৰিবলগীয়া হয়।
আধুনিক পদাৰ্থবিজ্ঞান বুলিলে নিউটনৰ পৰৱৰ্তী কালছোৱাত বিকশিত হোৱা পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ ধাৰণাসমূহক বুজোৱা হয়।
আচলতে ভৌতিক পৰিঘটনাসমূহক ধ্ৰুপদী তত্ত্বৰে ব্যাখ্যা আগবঢ়াবলৈ যাওঁতে কিছুমান আসোঁৱাহ ৰৈ গৈছিল।
সেইবাবে প্ৰকৃতিৰ নীতি-নিয়মসমূহ সঠিকভাৱে বুজিবলৈ নিউটনৰ দিনৰ ধ্ৰুপদী তত্ত্বক অতিক্ৰম কৰি কিছুমান নতুন বিকশিত তত্ত্বৰ প্ৰয়োজন হৈছিল।
প্ৰকৃতিৰ গূঢ়াৰ্থ বুজিবলৈ কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞান, আইনষ্টাইনৰ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্ব অথবা দুয়োটাৰে আৱশ্যক হৈছিল।
দৰাচলতে আধুনিক পদাৰ্থবিজ্ঞান বুলিলে কুৰি শতিকাৰ প্ৰথমভাগত জন্ম হোৱা তত্ত্ব বা ইয়াৰ প্ৰভাৱত পৰৱৰ্তী সময়ছোৱাত বিকশিত পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ যিকোনো ক্ষেত্ৰকে বুজোৱা হয়।
সাধাৰণতে কোৱাণ্টাম আৰু আপেক্ষিক প্ৰভাৱসমূহ যিকোনো পৰ্য্যায়ৰ স্কেলতে বিৰাজমান, কিন্তু দৈনন্দিন জীৱনত সিহঁতৰ প্ৰভাৱ প্ৰায় নগণ্য।
বহুক্ষেত্ৰত কম বেগ আৰু দীৰ্ঘ দূৰত্বৰ বাবে আধুনিক পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ তত্ত্বসমূহ প্ৰয়োগ কৰিও ধ্ৰুপদী পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ ফলাফলসমূহ ঘূৰাই পাব পাৰি।
ঘুগুৰাৰ দ্বাৰা উৎপাদিত শব্দ সিহঁতৰ ধাতৱ গঠন আৰু আকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি যথেষ্ট পৃথক হয়।
ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ ভিতৰত ভাৰতনাট্যম, কথক, কুচিপুড়ি, মোহিনীঅট্টম, ওডিছী আৰু অন্যান্য নৃত্য যেনে লাৱনীত ঘুগুৰা পিন্ধা হয়।
ই ধ্ৰুপদী নৃত্যশিল্পীসকলৰ মুখ্য অলংকাৰ হোৱাৰ উপৰিও তেওঁলোকে নৃত্য কৰোঁতে পিন্ধা সভ্যতাৰ সৈতেও জড়িত আছিল।
সময়ৰ লগে লগে ঘুগুৰা নৃত্যশিল্পীসকলে ব্যৱহাৰ কৰা অলংকাৰ হিচাপে চিত্ৰিত কবিতা, সাহিত্য আৰু চিনেমাৰ জৰিয়তে ইয়াৰ অস্তিত্ব অৰ্জন কৰিছে।
বেঙেনাআটী সত্ৰৰ মূল উৎসৱ-পাৰ্বণসমূহৰ ভিতৰত বাৰ্ষিক সেৱা, তিনিটা বিহু, জন্মাষ্টমী, শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ তিৰোভাৱ তিথি, ৰাস, ফল্গুৎসৱ, নন্দোৎসৱ, ভাদমাহৰ অখণ্ড পালনাম আদি অন্য়তম।
পুৰুষ সংহতিৰ অন্তৰ্গত এই সত্ৰখনিত প্ৰতিষ্ঠাকালৰে পৰা বিগ্ৰহ আৰু শালগ্ৰাম পূজাৰ পৰম্পৰা আছে।
এনে বিগ্ৰহসমূহ হল- বৈকুণ্ঠনাথ , বাসুদেৱ(শংকৰদেৱৰ কুণ্ডিলৰ পৰা আনি চমৰিয়াত স্থাপিত, পিছত বেঙেনাআটীলৈ স্থানান্তৰ), প্ৰস্তৰৰ চতুৰ্ভুজ গোবিন্দ ।
মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ, শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱ বিৰচিত অংকীয়া নাটসমূহৰ উপৰিও এই সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ পূৰ্ণানন্দ দেৱৰ ১৩খন নাট, ৰমাকান্ত দেৱৰ ১১খন নাট আৰু লক্ষ্মীকান্ত দেৱৰ ৪খন নাট সত্ৰীয়া উৎসৱ-পাৰ্বণৰ লগত সংগতি ৰাখি প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।
সেই সময়ত চলি থকা বৈষ্ণৱ আন্দোলনৰ সমান্তৰালভাৱে মাজুলীতো বৈষ্ণৱ পণ্ডিতসকলে সত্ৰ-নামঘৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিছিল।
বেঙেনাআটী সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা মুৰাৰীদেৱ আছিল শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ বৈমাতৃৰ আজুপৰিণাতিৰ এটি পৰিয়ালৰ বংশধৰ।
পুৰুষোত্তম ঠাকুৰৰ আজ্ঞাপৰ মধুকল্য় গোত্ৰীয় মুৰাৰীদেৱ বৰবাৰজনীয়া গোটৰ অন্য়তম ধৰ্মাচাৰ্য।
অসমৰ বিভিন্ন ঠাই যেনে গোলাঘাট, যোৰহাট, শিৱসাগৰ আদি ঠাইত বেঙেনাআটীৰ সত্ৰৰ শিষ্যই ভৰি থকা পৰিলক্ষিত হয়।
আনহাতে চন্দ্ৰকান্ত সিংহই বেঙেনাআটী সত্ৰৰ ভকত জীয়ৰী এগৰাকীক বিয়া কৰাই সত্ৰখনিৰ অৱস্থা টনকিয়াল কৰে।
পূৰ্বে ভাৰতলৈ উচ্চ দৰত আমদানি কৰিবলগীয়া সংক্ৰমণৰোধী জৈৱিক পদাৰ্থসমূহ কোম্পানীটোৱে ভাৰততে উৎপাদন কৰিবলৈ লৈছিল।
ছিৰাম ইনষ্টিটিউটে প্ৰাৰম্ভিক বছৰকেইটাত বৃহৎপৰিমাণে উৎপাদন কৰা সামগ্ৰীসমূহ হৈছে টিটে'নাছ এণ্টিট'ক্সিন, সৰ্প বিষনাশক, ডি পি টি ছিটা আৰু এম এম আৰ ছিটা ।
পিছলৈ ই বিভিন্ন বেক্টেৰিয়াজনিত বা ভাইৰাছজনিত সংক্ৰমণ প্ৰতিৰোধী ছিটা, উমৈহতীয়া ছিটা, ইনফ্লুৱেঞ্জাৰ ছিটা আৰু ছিটা আদিও উৎপাদনত মনোনিৱেশ কৰে।
২০১৪ চনৰ তথ্য অনুসৰি, ছিৰাম ইনষ্টিটিউট অৱ ইণ্ডিয়াই উৎপাদন কৰা ছিটা বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা, ইউনিচেফ আৰু পান আমেৰিকান হেল্থ্ অৰ্গেনাইজেশ্যনে চলোৱা আন্তৰ্জাতিক টিকাকৰণ অভিযানত ব্যৱহাৰ হৈছে।
ছিৰাম ইনষ্টিটিউট অব ইণ্ডিয়াই ব্ৰিটিছ-চুইডিছ বহুজাতিক ভেষজ কোম্পানী এষ্ট্ৰজেনেকাৰ সৈতে সহযোগিতা কৰিছে, যিয়ে অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে লগ লাগি 1222ৰ বিকাশসাধন কৰি আছে।
প্ৰাপ্ত তথ্য অনুসৰি, ছিৰাম ইনষ্টিটিউটে ভাৰতবৰ্ষ আৰু আন দুখীয়া তথা মধ্য-আয়ৰ দেশসমূহক ১০০ নিযুত ছিটাৰ পালি যোগান ধৰিব।
২০২০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত অক্সফ'ৰ্ডত এগৰাকী স্বেচ্ছাসেৱকে ছিটা লৈ অসুস্থ হৈ পৰাৰ পিছত ভাৰতৰ ভেষজ নিয়ন্ত্ৰক মুখ্য বিষয়াই ছিটাৰ পৰীক্ষাকাৰ্য্য তাৎক্ষণিকভাৱে বন্ধ কৰি দিছিল, কিন্তু ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষই অনুমতি দিয়াত কিছুদিন পিছতে পুনৰ পৰীক্ষা আৰম্ভ কৰা হয়।
যোৱা ২০২০ বৰ্ষৰ ডিচেম্বৰ মাহত ছিৰাম ইনষ্টিটিউট অব ইণ্ডিয়াই এষ্ট্ৰ'জেনেকাৰ সৈতে বিকশিত ছিটাৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ জৰুৰীকালীন অনুমোদন বিচাৰে।
২০২১ চনৰ মাৰ্চত ছিৰামত ইনষ্টিটিউটত উৎপাদিত কিছুপৰিমাণৰ পালি যুক্তৰাজ্যত যোগান ধৰিবলৈ এখন চুক্তি স্বাক্ষৰিত হৈছে।
কোম্পানীটোৱে অধিগ্ৰহণ কৰা প্ৰথমটো আন্তৰ্জাতিক প্ৰতিষ্ঠান আছিল নেডাৰলেণ্ডছৰ বিলথ'ভেন বায়'ল'জিকেলছ্ ।
২০১৬ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰস্থিত ইউনিভাৰ্ছিটী অৱ মাছাচ্যুছেটছ্ মেডিকেল স্কুলৰ মাছ বায়'ল'জিকছৰ সহযোগত ছিৰাম ইনষ্টিটিউট অৱ ইণ্ডিয়াই দ্ৰুততাৰে কাম কৰা এক জলাতংক-ৰোধী কাৰক উদ্ভাৱন কৰিছিল।
ই "পুনাৱালা ইনভেষ্টমেণ্ট এণ্ড ইনডাষ্ট্ৰীজ্" নামৰ পিতৃ কোম্পানীটোৰ অধীনস্থ এক সহায়ক প্ৰতিষ্ঠান।
২০২০ চনৰ তথ্য অনুসৰি, বছৰি ১.৫ বিলিয়ন ছিটাৰ পালি উৎপাদনেৰে ছিৰাম ইনষ্টিটিউট বিশ্বৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক ছিটা উৎপাদনকাৰী কোম্পানী।
কোম্পানীটোৰ দ্বাৰা বিকশিত সামগ্ৰীৰ ভিতৰত টিউবাৰকুলচিছৰ ছিটা টিউবাৰভেক , প'লিঅ'মায়েলাইটিজৰ বাবে প'লিঅ'ভেক আৰু শিশুৰ টিকাকৰণ কাৰ্য্যসূচীৰ অন্তৰ্গত আন ছিটাসমূহ উল্লেখযোগ্য।
তাৰ বাহিৰেও ৰুণু দেৱী, বিভূতি ভূষণ হাজৰিকা, পৃথ্বীৰাজ ৰাভা, বীণা পটংগীয়া,কল্পনা কলিতা, শিশু শিল্পী জুবিন দাস, জ্যোতি ভূঞা আদি।
উল্লেখনীয় যে, চিত্ৰনাট্যকাৰ ৰঞ্জিত শৰ্মাই ইয়াৰ আগতেও বহুকেইখন সমাদৃত অসমীয়া ছবিৰ চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছিল।
তাৰ ভিতৰত হৈছে বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীৰ ৰাগ-বিৰাগ আৰু নিষিদ্ধ নদী; মঞ্জু বৰাৰ বৈভৱ আৰু অন্য এক যাত্ৰা; সঞ্জীৱ হাজৰিকাৰ মীমাংসা আদি।
'অথেলো'ৱে সত্তৰৰ বৈপ্লৱিক চেতনাৰ লগত বৰ্তমান সময়ৰ বিপ্লৱৰ এক তুলনামূলক পৰ্যবেক্ষণ কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰে।
বংকিমে মুনক কয় যে তেওঁ কাৰাগাৰলৈ যাব বিচাৰে, কাৰণ বংকিম দত্তই ডেকাকালত কৰা উগ্ৰবাদ এক আইন-বিৰুদ্ধ কাৰ্য আছিল।
ৰঞ্জিত দাসে দাবী কৰা মতে, এইখন অসমীয়া ছবিতেই পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে মুখ্য অভিনেত্ৰীয়ে এগৰাকী কল গাৰ্লৰ চৰিত্ৰত অৱতীৰ্ণ হৈছে।
ৰঞ্জিত শৰ্মাই ৰচনা কৰা কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মাণ হোৱা ছবিখনে ২০১৫ চনত "শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবি"ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা পাবলৈ সক্ষম হৈছিল।
দেশ আৰু বিদেশৰ একাধিক মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰা অথেলোৱে ২০১৪ চনৰ ভাৰতীয় ছবি মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰি শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ বঁটা আজুৰি আনিবলৈ সক্ষম হয়।
২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰত ছবিখন গোৱাত অনুষ্ঠিত ভাৰতৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহোৎসৱৰ পেনোৰামত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।
কাশ্মীৰত জন্ম গ্ৰহণ কৰা বেবীৰ দেউতাকৰ নিয়মীয়া মদ্যপানৰ অভ্যাসে যেতিয়া পৰিয়ালটোলৈ অশান্তি মাতি আনে তেওঁৰ মাকে চাৰি বছৰ বয়সতে বেবীক মুৰ্শিদাবাদত অকলশৰীয়াকৈ এৰি দি দেউতাকৰপৰা আঁতৰি থাকিবলৈ লয়।
তাৰপিছত তেওঁৰ কটুভাষী, এক্স-চাৰ্ভিচমেন, গাড়ীচালক পিতৃ দুবাৰকৈ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়, যাৰ সৈতে বেবী কাশ্মীৰৰপৰা মুৰ্শিদাবাদ আৰু শেষত পশ্চিমবংগৰ দুৰ্গাপুৰলৈ যায় আৰু তাতে ডাঙৰ-দীঘল হয়।
১২ বছৰ বয়সত তেওঁৰ পিতৃয়ে তেওঁতকৈ বয়সত চৈধ্য বছৰে ডাঙৰ এজন লাপি-লুপা সজ্জাশিল্পীৰ সৈতে বেবীৰ বিয়া পাতি দিয়ে।
বেবীৰ ভগ্নীক তেওঁৰ স্বামীয়ে ডিঙি চেপি হত্যা কৰাৰ সময়তে বেবীয়ে চুবুৰীৰ মানুহৰ ঘৰত ঘৰুৱা কৰ্মী ৰূপে কাম-কাজ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
অৱশেষত, ১৯৯৯ চনত, পঁচিশ বছৰ বয়সত বেবীয়ে ঘৰুৱা হিংসাৰপৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ স্বামীক এৰি নিজৰ তিনিটি সন্তানৰ সৈতে ৰেলত উঠি দিল্লীলৈ পলাই আহে।
অকলশৰীয়া মাতৃ হিচাপে পৰিয়ালটোৰ ভৰণ-পোষণৰ বাবে বেবীয়ে দিল্লীৰ তেওঁ থকা চুবুৰীটোত গৃহ কৰ্মী হিচাপে কাম কৰা আৰম্ভ কৰে।
কেইবামাহৰ পিছত, বেবীৰ স্মৃতিকথা লিখা যেতিয়া সম্পূৰ্ণ হৈছিল, কুমাৰে পাণ্ডুলিপিটো সম্পাদনা কৰাত বেবীক সহায় কৰিছিল, স্থানীয় সাহিত্য চক্ৰৰ সৈতে তেওঁ ইয়াৰ বিষয়ে কথা পাতিছিল আৰু কিতাপখন হিন্দীলৈ অনুবাদ কৰিছিল।
এই সংস্কৰণটো ২০০২ চনত কলকাতাৰ এটি সৰু প্ৰকাশন গোষ্ঠী ৰোশনী পাবলিচাৰছৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।
লগে লগে ই তীব্ৰতাৰে সংবাদ মাধ্যমৰ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰে, কিয়নো কিতাপখনে এছিয়া মহাদেশৰ ঘৰুৱা সেৱকসকলে নিৰ্বাহ কৰা কঠোৰ জীৱনৰ ওপৰত পোহৰ পেলাইছিল, আৰু দুবছৰৰ ভিতৰত ইয়াৰ আৰু দুটা সংস্কৰণ প্ৰকাশ হৈছিল।
২০০৫ চনত এটা মালায়ালম সংস্কৰণ প্ৰকাশ পাইছিল আৰু ইংৰাজী অনুবাদ প্ৰকাশ কৰা হৈছিল ২০০৬ চনত, আৰু ই ভাৰতত সৰ্বাধিক বিক্ৰী হৈছিল, আনহাতে নিউয়ৰ্ক টাইমছে ইয়াক ভাৰতৰ এঞ্জেলাৰ এচেজ বুলি কৈছে।
প্ৰবোধ আছিল এগৰাকী লেখক, নৃত্তত্ববিদ্যাৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক আৰু প্ৰখ্যাত হিন্দী সাহিত্যিক মুন্সী প্ৰেমচন্দৰ নাতি।
তেওঁৰ ঘৰত কিতাপৰ ৰেক চাফা কৰি থকা অৱস্থাত, বেবীৰ কিতাপৰ প্ৰতি থকা আগ্ৰহৰ কথা মন কৰি কুমাৰে নামকৰা লেখকসকলৰ কিতাপ পঢ়িবলৈ বেবীক উৎসাহিত কৰে।
দক্ষিণ ভাৰত ভ্ৰমণলৈ যোৱাৰ আগতে কুমাৰে বেবীক এখন নোটবুক আৰু এটি কলম উপহাৰ দি তেওঁৰ জীৱন কাহিনী লিখিবলৈ উদ্বুদ্ধ কৰে।
২০১২ চনত তেওঁৰ তৃতীয়খন কিতাপৰ কাম কৰি থকাৰ সময়ৰপৰা হালদাৰে গুৰগাঁৱৰ ডি এল এফ চিটিত প্ৰবোধ কুমাৰৰ সৈতে কাম কৰা আৰম্ভ কৰে।
তেওঁৰ উচ্চ প্ৰশংসিত সৃষ্টি কৰ্মটি হ'ল - ২০০৬ চনত প্ৰকাশ হোৱা তেওঁৰ আত্মজীৱনী আলো আঁধাৰি , য'ত ঘৰুৱা কৰ্মীৰূপে তেওঁৰ ৰুঢ় জীৱনটো বৰ্ণিত হৈছে।
লেখকে নিজেই তেওঁৰ প্ৰকাশক, নতুন দিল্লী, ভাৰতৰ প্ৰীতি গিলৰ সৈতে জাৰ্মানী ভ্ৰমণ কৰি তাৰ দৰ্শকৰ ওচৰত কিতাপখন উপস্থাপন কৰে আৰু তেওঁলোকক ভাৰতৰ মহিলাসকলৰ বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতি বিষয়ে সম্যক জ্ঞান দিয়ে।
ভাৰতত মুছলমান শাসনকালত, ১৩৩৮ চনত, আলাউদ্দিন হোছেইন শ্বাহে কছবা ৰেল ষ্টেচনৰ পশ্চিম ফালে কৈলাগড় নামৰ এটা দুৰ্গ নিৰ্মাণ কৰিছিল।
মানৰ আক্ৰমণৰ পূৰ্বৱৰ্তী বাসুদেৱ থান নৰোৱা সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰীশ্ৰী লক্ষ্মীদেৱে সত্ৰৰ বিশিষ্ট আলধৰা পৰিয়ালৰে চৈধ্য বছৰীয়া ৰঙাইক সত্ৰীয়া নিয়মেৰে আলধৰাৰ নিৰ্মালি দি আলধৰা পাতে।
গুৰু জনৰ সেৱক ৰূপে সত্ৰ তথা সমাজৰ প্ৰায় সকলো ক্ষেত্ৰতে আলধৰাৰ মতামতো যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি বিবেচিত হয়।
তেনে গুণী-জ্ঞানী আলধৰাৰ সুপৰামৰ্শ আৰু কাৰ্যদক্ষতাৰ প্ৰভাৱত সত্ৰৰ শ্ৰীবৃদ্ধি , শান্তি- সম্প্ৰীতি অক্ষুণ্ণ থাকে।
মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে পৰম ঈশ্বৰৰ মৰ্ম উপলব্ধিৰে পৰম দাস্যভাব গ্ৰহণ কৰি যি বিমল আনন্দ লাভ কৰিছিল , শংকৰদেৱৰ প্ৰতিও সেই একেই ভাৱ প্ৰদৰ্শন কৰি তাতোকৈ বেছি আনন্দ লভাৰ অনেক উদাহৰণ চৰিত পুথিত পোৱা যায়।
পাঠ প্ৰসংগ প্ৰণালী সমৰ্থক লোক-বিদ্যা বিজ্ঞানীসকলৰ মতে লোক-বিদ্যা সম্পৰ্কীয় উপাদানৰ অন্তৰালত আছে সেইবোৰৰ প্ৰসংগ বা অনুষংগ।
পাঠ প্ৰাসংগিক মতবাদ সমৰ্থক লোক-বিদ্যা বিজ্ঞানীসকলৰ ভিতৰত আব্ৰাহাম, ডন-বেন-আমোচ, ৰবাৰ্ট জৰ্জ, গল্ডষ্টেইন আদি উল্লেখযোগ্য।
এওঁলোকৰ প্ৰধান আপত্তি ভাষা, আচৰণ, যোগাযোগ, অভিব্যক্তি অনুষ্ঠান আদি বিভিন্ন প্ৰসংগৰ লগত সম্পৰ্কচ্যূত কৰি লোক-বিদ্যা সম্পৰ্কীয় পাঠ বিচাৰ-বিশ্লেষণ কৰা দেখা যায়।
এইসকল লোক-বিদ্যা বিজ্ঞানীয়ে ভাষাতত্ত্বৰ পৰা বাচিক-আচৰণৰ ধাৰণা, নৃতত্ত্বৰপৰা প্ৰকাৰ্য্যত্মকতা, সমাজবিজ্ঞানৰ পৰা ভূমিকা গ্ৰহণ আৰু মনোবিজ্ঞানৰপৰা অস্মিতা-কৌশল সংপ্ৰত্যয় গ্ৰহণ কৰি লোক-বিদ্যাৰ পৰম্পৰা বিচাৰ-বিশ্লেষণ কৰিবলৈ সততে প্ৰযত্নশীল।