polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
১৯৯৩ চনত, বনী কাপুৰৰ অনেক বিলম্বিত মেগা-বাজেট, ৰূপ কী ৰাণী চোৰোঁ কা ৰাজা বক্স-অফিচত এটা বিপৰ্যয় আছিল আৰু সেই সময়ৰ শিল্পৰ বৃহত্তম তাৰকা হিচাপে কাপুৰৰ খ্যাতিৰ ক্ষতিগ্ৰস্থ কৰিছিল।
এই বছৰসমূহ একমাত্ৰ ডাঙৰ সাফল্য হ’ল নীতিন মনমোহন প্ৰযোজিত, শ্ৰীদেৱীৰ লগত 'লাড়লা এগেইন' '১৯৪২: এ লাভ ষ্টোৰি'ৰ হিট মিউজিকেলটোত কাপুৰ সৰলতা প্ৰেমিক হিচাপে দুৰ্দান্ত অভিনয় কৰিছিল।
১৯৯৫ চনত তেওঁৰ মুক্তিপ্ৰাপ্ত 'ত্ৰিমূৰ্তি' বক্স অফিচত বিপৰ্যয় ঘটোৱায়, যদিও কাপুৰৰ অভিনয় বিশ্বাসযোগ্য আছিল।
জুদাইত, কাপুৰৰ দুগৰাকী স্ত্ৰীৰ মাজত ভঙা প্ৰেমময় স্বামীৰ চিত্ৰ প্ৰশংসা হৈছিল আৰু এই ছবিখন বক্স-অফিচত বৰ ভাল অভিনয় হিট হৈছিল।
'তাল' ৰ এক উদ্যোগী, অসাধু মিউজিকেল চুপাৰষ্টাৰ আৰু কাপুৰৰ অস্বাভাৱিক চৰিত্ৰটো জনগণ আৰু সমালোচক উভয়ক আচৰিত কৰি দিছিল।
কমল হাচান কাপুৰৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল তামিল চলচ্চিত্ৰ, থেভাৰ মাগান ৰ ৰিমেক, বিৰাশাত তেওঁৰ দুৰ্দান্ত অভিনয়ৰ বাবে তেখেত ৰেভ ৰিভিউ অৰ্জন কৰিছিল।
তেখেত জুহি চাওলাৰ লগতে অসমাপ্ত ঝূট বোলে কাউৱা কাটে-ত অভিনয় কৰিছিল, যিটো চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হৃষীকেশ মুখাৰ্জিৰ সৰ্বশেষ বাণিজ্যিক মুক্তি আছিল।
অনিল কাপুৰৰ প্ৰথম মুক্তি পাইছিল ২০০০ চনৰ বুলিন্দী, য'ত তেওঁ দুবাৰ ভূমিকা পালন কৰিছিল, য'ত জ্যেষ্ঠ ঠাকুৰ হিচাপে সংৰক্ষণ আৰু পৰিপক্কতা দেখুওৱা হৈছিল।
২০০০ চনত ৰাজকুমাৰ সম্প্ৰতিৰ সমালোচনাৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত পুকাৰত তেওঁৰ ভূমিকাৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা শ্ৰেণীত প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
ৰাকেশ ৰোশনৰ দ্বাৰা পৰিচালনা কৰা এখন চিনেমাত, কাপুৰে ৰাজীৱ হিচাপে শ্ব'টো চুৰি কৰিছিল, য'ত কাপুৰৰ সংলাপ বিতৰণৰ প্ৰশংসা কৰা হৈছিল।
তেওঁ শংকৰৰ নায়কত এক পাউজাৰপেণ্ট প্ৰদৰ্শন প্ৰদান কৰিছিল যাক বহুতে তেওঁৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শন বুলি গণ্য কৰে।
১৯৫৫ চনৰ ২৪ ডিচেম্বৰত ভাৰতৰ মুম্বাইৰ চেম্বুৰত নিৰ্মল কাপুৰ আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা সুৰিন্দৰ কাপুৰৰ এখন পঞ্জাবী হিন্দু পৰিয়ালত অনিল কাপুৰৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁৰ ডাঙৰ ভায়েক বনী কাপুৰ এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক আৰু সৰু ভাই সঞ্জয় কাপুৰ এগৰাকী অভিনেতা।
প্ৰয়াত অভিনেত্ৰী শ্ৰীদেৱী আৰু মোনা ছৌৰি কাপুৰ তেওঁৰ বৌৱেক, নোইডা ফিল্ম চিটিৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আৰু মাৰৱাহ ষ্টুডিঅ’ৰ মালিক সন্দীপ মাৰৱাহ তেওঁৰ ভনী জোঁৱাই।
কাপুৰ মুম্বাইৰ 'আৱাৰ লেডি অফ পাৰ্পেচুৱেল সুকোৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়' আৰু 'মুম্বাইৰ ছেণ্ট. জাভেয়াৰ্চ মহাবিদ্যালত' পঢ়া-শুনা কৰিছিল।
১৯৮৪ চনত, কাপুৰ এগৰাকী পোচাক ডিজাইনাৰ সুনিতা ভাবনানিক বিয়া কৰাইছিল, তেওঁলকৰ দুজন জীয়েক আৰু এজন পুতেক আছে।
তেওঁলকৰ ডাঙৰ জীয়েক সোণম কাপুৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী আৰু তেওঁলকৰ সৰু জীয়েক ৰিয়া কাপুৰ এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আৰু তেওঁলোকৰ পুতেক হৰ্ষবৰ্ধন কাপুৰ অভিনেতা।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰত কাপুৰৰ প্ৰথম ভূমিকা আছিল ডেনি বয়েলৰ একাডেমি বঁটা বিজয়ী চলচ্চিত্ৰ 'স্লামডগ মিলিয়নেয়াৰ', যাৰ বাবে তেখেত এটা মোচন পিকচাৰৰ এগৰাকী কাষ্টৰ দ্বাৰা আউটষ্টাণ্ডিং পাৰফৰ্মেঞ্চৰ বাবে 'স্ক্ৰীন এক্টেৰচ্ গিল্ড বঁটা' লাভ কৰিছিল।
একচন ধাৰাবাহিক ২৪-ৰ অষ্টম ছিজনত তেওঁ কৰা অভিনয়ৰ বাবে আমেৰিকান প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰিব সক্ষম হৈছিল।
অনিল কাপুৰ হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা আৰু প্ৰযোজক, যিয়ে প্ৰায় শতাধিক হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰৰ লগতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিচন ছিৰিজতো অভিনয় কৰিছে।
তেখেত তেওঁৰ কেৰিয়াৰত বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু বিভিন্ন অভিনয়ৰ বিভাগত ছয়খন ফিল্মফেয়াৰ বঁটা সহ অসংখ্য বঁটা লাভ কৰিছে।
১৯৮৬ চনত, কাপুৰ হিট 'জানবাজ'ত অভিনেতা প্লেবয়ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, আৰু সহ-অভিনেতা ফিৰোজ খান।
একেই বছৰত বসু চ্যাটাৰ্জী পৰিচালিত 'চামেলি কী চাদি' অভিনয় কৰিছিল আৰু তেখেত কৌতুক অভিনেত্ৰীত তেওঁৰ কৰ্কশ শিখা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
২০০২ চনত কাপুৰে হলিউড হিট নাটি প্ৰেছৰ ৰ পৰা লোৱা বধাই হো বধাই-ত এজন চৰ্বিব্যক্তিৰ ভূমিকাত উৎকৃষ্ট প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
কাপুৰে প্ৰথমবাৰ বলীউডৰ অভিনেতা অমিতাভ বচ্চনৰ সৈতে আৰমানত স্ক্ৰীণখন শ্বেয়াৰ কৰে, আৰু তেওঁৰ এক নেৰ্চাৰ্জনৰ আখৰটো অতি ভালদৰে খেলিছিল।
জেনেলিয়াৰ জন্ম হয় মুম্বাইত৷ জেনেলিয়া এগৰাকী উত্তৰ-পূৰ্বীয়৷ উত্তৰ কংকান এটা মাৰাঠীভাষী খ্ৰীষ্টিয়ান পৰিয়ালত জেনেলিয়াৰ জন্ম হয়৷মুম্বাইৰে বান্দ্ৰা উপনগৰত জেনেলিয়া লালিত-পালিত হয়৷ তেখেতৰ মাতৃ জিনেট ডিছুজা হৈছে ফাৰ্মা মাল্টিনেশ্যনেল কৰ্পোৰেছনৰ পৰিচালন প্ৰৱন্ধক৷ জেনেলিয়াক অভিনয়ৰ জগতত আগবঢ়াই দিয়াৰ স্বাৰ্থত তেখেতে ২০০৪ চনত চাকৰি জীৱন ত্যাগ কৰে৷ জেনেলিয়াৰ পিতৃ হৈছে নীল ডিছুজা৷ তেখেত টাটা কনছালটেন্সী ছাৰ্ভিছেছৰ এগৰাকী জ্যেষ্ঠ বিষয়ববীয়া৷জেনেলিয়াৰ ভ্ৰাতৃ হৈছে নিগেল ডিছুজা৷ তেখেত বোম্বাই ষ্টক এক্সছেঞ্জত কৰ্মৰত৷ জেনেলিয়াই পোনপ্ৰথমে এপোষ্টলিক কাৰ্মে হাইস্কুলত পঢ়া-শুনা কৰে আৰু পাছলৈ বান্দ্ৰাৰে ছেইণ্ট এণ্ড্ৰিউছ কলেজত নামভৰ্তি কৰে৷ তেখেতে 'ব্যৱস্থাপনা অধ্যয়ন'ত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷ ২০০৩ চনত প্ৰথমখন ছবি তুঝে মেৰি কছমৰ দৃশ্যগ্ৰহণৰ সময়তেই তেখেতে স্নাতক ডিগ্ৰীও অৰ্জন কৰে৷
২০০৬ চনত জেনেলিয়াই বোমাৰিল্লো নামৰ তেলেগু ভাষাৰ ৰোমাণ্টিক ছবিখনত অভিনয় কৰে৷ এইখন ছবিৰ জৰিয়তে তেখেতে ফিল্মফেয়াৰ ৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে৷ তেখেতৰ অভিনয়ক সমালোচকেও প্ৰশংসা কৰে৷ ২০০৮ চনত সন্তোষ সুব্ৰমনিয়ামে সেইখন ছবিৰ তামিল ৰিমেক নিৰ্মাণ কৰে৷ এইখন ছবিতো জেনেলিয়াই দক্ষতাৰে অভিনয় কৰে৷ ২০৮ চনতে জেনেলিয়াই হিন্দী ছবি জানে টু. য়া জানে নাত সবল অভিনয় কৰি দৰ্শকৰ মন জয় কৰে৷ তেলেগু আৰু তামিল ভাষাৰ উদ্যোগত বহুকেইখন সফল ছবিত অভিনয় কৰা জেনেলিয়াই ক্ৰমাৎ দাক্ষিণাত্যৰ শীৰ্ষ অভিনেত্ৰীৰ মৰ্যাদা পায়৷ মূলসুঁতিৰ ছবিত অভিনয় কৰি যোৱাৰ উপৰি, জেনেলিয়াই টেলিভিছনৰ অনুষ্ঠান বিগ ছুইটছ্ত সূত্ৰধাৰৰ ভূমিকা ৰূপায়ন কৰিছে৷ ফাণ্টা, ভাৰজিন ম'বাইল ইণ্ডিয়া, ফাষ্ট্ৰেক, এলজি মবাইল, মাৰ্গো, পাৰ্ক আদি একাধিক প্ৰতিষ্ঠানৰ তেখেত ব্ৰেণ্ড এম্বাছাদৰ৷
যেতিয়া জেনেলিয়াক তুঝে মেৰি কছমৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হয়, তেতিয়া তেখেতে এই প্ৰস্তাৱটো নাকচ কৰে৷ কাৰণ, ছবিৰজগতত কাম কৰাৰ জেনেলিয়াৰ কোনো পৰিকল্পনা নাছিল৷ পিছে ছবিখনৰ কুশলীসকলে জেনেলিয়াক অনুৰোধ কৰি থাকিল৷ এই অনুৰোধ দুমাহপৰ্যন্ত চলিল৷ জেনেলিয়াই ছবিখনৰ তেলেগু সংস্কৰণ নুভে কাৱালী চালে আৰু তাৰেই ফলশ্ৰুতিত তেখেত ছবিখনত কাম কৰিবলৈ মান্তি হ'ল৷ ২০০৩ চনত তামিল ছবিপৰিচালক এছ. শংকৰে বয়ছ নামৰ ছবিখনৰ বাবে জেনেলিয়াৰ কাষ চাপে৷ শংকৰে পাৰ্কাৰ কলমৰ বিজ্ঞাপনত জেনেলিয়াৰ কাম দেখি সন্তুষ্ট হৈছিল৷ জেনেলিয়াক চিনেমাখনৰ বাবে অডিশ্যন দিয়া ৩০০ গৰাকী ছোৱালীৰ মাজৰ পৰা নিৰ্বাচন কৰা হয়৷ জেনেলিয়াই তিনিখন ছবিৰ বাবে সমান্তৰালভাৱে চুক্তিবদ্ধ হয়৷ সেইকেইখন হৈছে, হিন্দী ভাষাৰ তুঝে মেৰি কছম, তেলেগু ভাষাৰ সত্যম আৰু তামিল ভাষাৰ বয়ছ৷
জেনেলিয়া দেশমুখ হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল৷ জেনেলিয়াই তেলেগু, হিন্দী, তামিল, কানাড়া আৰু মালায়ালম ভাষাৰ একাধিক ছবিত অভিনয় কৰিছে৷ অমিতাভ বচ্চনৰ সৈতে পাৰ্কাৰ কলমৰ বিজ্ঞাপনত অভিনয় কৰি ব্যাপক জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰা জেনেলিয়াই ২০০৩ চনত তুঝে মেৰি কছম নামৰ ছবিখনৰ জৰিয়তে অভিনয়ৰ জগতত খোজ পেলায়৷ একেটা বৰ্ষতে মুক্তিপ্ৰাপ্ত বয়ছ নামৰ ছবিখনত এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত জেনেলিয়াই অভিনয় কৰি দৰ্শকৰ মাজত পৰিচিতি লাভ কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত, অৰ্থাৎ ২০০৩ চনৰ পৰা ২০১২ চনৰ মাজত সময়ছোৱাত তেখেতে তেলেগু ভাষাৰ কেইবাখনো ছবিত অভিনয় কৰে৷
২০০৬ চনত জেনেলিয়াই কেৰিয়াৰৰ এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবি বোমাৰিল্লোত অভিনয় কৰে৷ এইখন আছিল তেলেগু ভাষাৰ ৰোমাণ্টিক ছবি৷ ছবিখনে বক্স-অফিচত ব্লকবাষ্টাৰ হিচাপে পৰিগণিত হয়৷ ছবিখনে ভাৰতত ২৫০ মিলিয়ন উপাৰ্জন কৰে৷ ইয়াৰ লগে ২০০৬ চনৰ বাবে নন্দী বঁটাৰ শ্ৰেষ্ঠ কথাছবিৰ বঁটা লাভ কৰে৷ হংসিনী নামৰ চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰি জেনেলিয়াই দৰ্শক আৰু সমালোচকৰ পৰা বিপুল প্ৰশংসা লাভ কৰে৷ জেনেলিয়াই ফিল্মফেয়াৰ ৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷
২৫ বছৰতকৈও অধিক সময় জুৰি টেলিভিছন জগতৰ লগত জড়িত হৈ থকা সত্ত্বেও তেখেতে খুব কমসংখ্যক সাক্ষাৎকাৰ কৰিছে বা তেখেতক খুব কম সংখ্যক আলোকচিত্ৰতহে দেখা গৈছে।
এনডিটিভিত কাম কৰা বিষয়া আৰু কৰ্মচাৰীসকলে ৰাধিকা ৰয়ক এগৰাকী ব্যৱসায়িক গুণসম্পন্ন আৰু সম্পাদকীয় অনুভূতিৰে পূৰ্ণ তীক্ষ্ণধী নাৰী হিচাপে গণ্য কৰে।
তেওঁ এনডিটিভিত কাম কৰি থকা মহিলা সাংবাদিক আৰু কৰ্মচাৰীসকলক মাতৃত্বকালীন চুটি দিয়াৰ ক্ষেত্ৰতো উদাৰ।
ছপা মাধ্যমৰ সাংবাদিকতাৰ দহ বছৰীয়া কেৰিয়াৰৰ পিছত, তেখেতে ১৯৮৭ চনত টেলিভিছনৰ জগতত ভৰি থৈছিল আৰু এনডিটিভি সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
তেওঁ ২০১২ চনৰ আগলৈকে এই প্ৰতিষ্ঠানৰ অধ্যক্ষ আৰু কাৰ্যবাহী সঞ্চালক হিচাপে কাম কৰিছিল এম এছ স্বামীনাথনে ষষ্ঠ পঞ্চবৰ্ষীয় পৰিকল্পনাত মহিলাসকলৰ বাবে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ ওপৰত এটা অধ্যায় আৰম্ভ কৰাৰ উদ্যোগ লওঁতে মঞ্জু শৰ্মাৰ নেতৃত্বত এটা দলে এখন প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত কৰিছিল।
এয়া বিষয়টোৰ ওপৰত প্ৰথম গুৰুত্বপূৰ্ণ আঁচনি আছিল যি পিছলৈ ভাৰত চৰকাৰৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি বিভাগৰ দ্বাৰা পৰিচালনা কৰি অহা হৈছে।
ইয়াৰে ভিতৰত নেচনেল ইনষ্টিটিউট অফ ইমিউন'লজি, নেচনেল ইনষ্টিটিউট অফ প্লাণ্ট জিনোম ৰিচাৰ্চ, লক্ষ্ণৌ আৰু মাদুৰাইৰ বায়'মাছ গৱেষণা কেন্দ্ৰ, দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উদ্ভিদ আণৱিক জীৱবিজ্ঞান ইউনিট, চেণ্টাৰ ফৰ ডিএনএ ফিংগাৰপ্ৰিণ্টিং এণ্ড ডায়গনষ্টিক, হায়দৰাবাদ, ৰাষ্ট্ৰীয় মস্তিষ্ক গৱেষণা কেন্দ্ৰ, মনেচাৰ, আৰু জৈৱ সম্পদ আৰু বহনক্ষম বিকাশ প্ৰতিষ্ঠান, মণিপুৰ উল্লেখযোগ্য।
তেওঁ ১৯৬১ চনত লক্ষ্ণৌ বিশ্ববিদ্যালয়ৰে পৰা পিএইচডি অৰ্জন কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পৰ্ডু বিশ্ববিদ্যালয়ত পোষ্ট-ডক্টৰেট গৱেষক হিচাপে যোগদান কৰিছিল।
এ. কাৰ্ল লিওপোৰ্ড আৰু ৰিচাৰ্ড হলৰ সৈতে সহযোগিতাত ইৰ্থেয়েল তেলৰ ব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে লেটেক্স উৎপাদন বৃদ্ধিৰ বিষয়ে তেওঁৰ গৱেষণাই মালেছিয়াৰ ৰবৰ বাগানত বাণিজ্যিক প্ৰয়োগ লাভ কৰিছিল।
শৰ্মাই ১৯৭৪ চনত ভাৰতীয় বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি বিভাগত এজন জ্যেষ্ঠ বৈজ্ঞানিক বিষয়া হিচাপে যোগদান কৰিছিল।
জৈৱ প্ৰযুক্তি গৱেষণাৰ বাণিজ্যিকীকৰণৰ প্ৰচাৰৰ বাবে এক ৰাজহুৱা-ব্যক্তিগত অংশীদাৰিত্ব বায়োটেক কণ্ট্ৰিয়াম ইণ্ডিয়া লিমিটেড সৃষ্টিত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আছিল।
তেওঁৰ কাৰ্যকাল সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত, তেওঁ ২০০৪ চনত বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি মন্ত্ৰালয়ৰ উপদেষ্টা নিযুক্ত হৈছিল।
শেহতীয়াকৈ গুজৰাটৰ গান্ধীনগৰৰ উন্নত গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ অধ্যক্ষ আৰু কাৰ্যবাহী সঞ্চালক আছিল।
ইয়াৰ আগতে তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি মন্ত্ৰালয়ত জৈৱ প্ৰযুক্তি বিভাগৰ সচিব হিচাপে কাম কৰিছিল।
তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ অধ্যক্ষ আছিল আৰু বৰ্তমানলৈকে ভাৰতৰ যিকোনো বিজ্ঞান একাডেমীৰ একমাত্ৰ মহিলা অধ্যক্ষ।
উদ্ভিদৰ ইডিঅ'ব্লাষ্টৰ ওপৰত শৰ্মাৰ গৱেষণাৰ ফলত তেওঁ কোপেনহেগেন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইনষ্টিটিউট অফ প্লাণ্ট এনাটমী আৰু চাইটোলজিৰ এজন ভ্ৰমণকাৰী বিজ্ঞানী হৈছিল।
ইয়াত তেওঁ কাষ্ঠ্য উদ্ভিদৰ ওপৰত গৱেষণা কৰাত চিলিকাৰ উপস্থিতি আৰু কাঠৰ কঠিনতাৰ মাজত এক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে।
দিল্লীলৈ যোৱাৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা পৰিষদৰ গৱেষণা বিষয়া হৈছিল আৰু ভাৰতীয় ঔষধি উদ্ভিদৰ ওপৰত এক মনোগ্ৰাফৰ সহ-ৰচনা কৰে।
১৯৫২ চনত তেওঁ অসম চৰকাৰৰ পৰা 'মৰিচ কলেজ অফ হিন্দুন্থানী মিউজিক’ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ লক্ষ্ণৌত অৱস্থিত ভাটখাণ্ডে সংগীত মহাবিদ্যালয়ত বেহেলা শিক্ষাৰ বাবে ৬০ টকীয়া জলপানি লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৫৬-৫৭ চনৰ ভিতৰত ভাটখাণ্ডে সংগীত মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বেহেলা বাদ্য বিশাৰদ উপাধিৰে বিভূষিত হোৱা প্ৰথমজন অসমীয়া হিচাপে পৰিগণিত হয়।
যোৰহাট সংগীত শিল্পী সন্থাই প্ৰকাশ কৰা ‘সংগীতপ্ৰাণ’ শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থৰ জৰিয়তে বিগত ২০১৯ বৰ্ষৰ ২৯ ডিচেম্বৰত তেওঁক ৰাজহুৱা সম্বৰ্ধনা জনোৱা হৈছিল।
তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ ১৯৬৯ চনৰ পৰা বেহেলাৰ একমাত্ৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ আছিল।
তেওঁ এসময়ত বাদ্যশিল্পী হিচাপে পণ্ডিত পট্টবৰ্ধন, চিন্ময় লাহৰী, এ কান্নান, শ্ৰীকান্ত বাকৰে, ড॰ ভূপেন হাজৰিকাকে আদি কৰি ভিন্ন জনৰ সংগ দিছিল।
১৯৯৫ আৰু ১৯৯৬ চনত সৰ্বভাৰতীয় অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰই দিল্লীত আয়োজন কৰা সৰ্বভাৰতীয় সংগীত প্ৰতিযোগিতাৰ বিচাৰক হিচাপে ইন্দ্ৰেশ্বৰ শৰ্মায়ে আমন্ত্ৰণ লাভ কৰিছিল।
ইয়াৰ লগতে তেওঁ ড॰ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী ছবি 'সন্ধ্যাৰাগ' আৰু 'ইতিহাস'ৰ সংগীত পৰিচালক আছিল।
তেওঁ লক্ষ্ণৌৰ ভাটখাণ্ডে সংগীত মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বেহেলা বাদ্য বিশাৰদ উপাধিৰে বিভূষিত হোৱা প্ৰথমজন অসমীয়া।
সাহিত্যাচাৰ্য মিত্ৰদেৱ মহন্তয়ে ৰচনা কৰা অসম সাহিত্য সভাৰ আদৰণি গীত 'চিৰ চেনেহী মোৰ ভাষা জননী'ৰ স্বৰলিপি ইন্দ্ৰেশ্বৰ শৰ্মায়ে সৃষ্টি কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৫৮ চনত সংগীত শিক্ষা সমাপ্ত কৰি অসম কলেজ অফ মিউজিক, গুৱাহাটীত সংগীত শিক্ষক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে।
তাৰপিছত ১৯৬২ চনত তেওঁ যোৰহাটৰ স্নাতকোত্তৰ প্ৰশিক্ষণ মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰি ১৯৮৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত তাৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
ইন্দ্ৰেশ্বৰ শৰ্মায়ে অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰতীক সংগীত ‘চিৰ চেনেহী মোৰ ভাষা জননী’ৰ স্বৰলিপি সৃষ্টি কৰিছিল।
তেওঁ মৃত্যুৰ আগলৈকে ভাটখাণ্ডে সংগীত বিদ্যাপীঠৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰশ্নকাকত প্ৰস্তুতৰ দায়িত্ব পালন কৰাৰ লগতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংগীত বিভাগৰ উত্তৰবহী পৰীক্ষকৰ দায়িত্ব পালন কৰি আছিল।
মিনতি বৰঠাকুৰৰ প্ৰধান পৰিচয় হ’ল তেওঁ দুবাৰকৈ চতুৰ্থস্তৰৰ পৰা সুষ্ঠ হোৱা এগৰাকী কৰ্কট ৰোগী ৷ পিছে তেখতে ৰুগ্ন শৰীৰেৰেই ২২ বছৰ ধৰি ড ভুৱনেশ্বৰ বৰুৱা কৰ্কট প্ৰতিষ্ঠানত কৰ্কট ৰোগী সকলৰ বাবে বিনামূলীয়া সেৱা আগবঢ়াই আহিছে ৷ নিজৰ ঘৰত থকা ধ্যান কেন্দ্ৰ ’ ” ৰ যোগেদি ৰাইজলৈ বিনামূলীয়া সেৱা আগবঢ়াই আহিছে ৷ কটন কলেজত চাকৰি কৰি থকাৰ সময়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ধ্যানৰ প্ৰশিক্ষণ দি পৰীক্ষাৰ ফলাফল উন্নত কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছিল ৷ অসমৰ বাহিৰেও ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ লগতে বিদেশৰ বহু দেশৰ হাস্পাতাললৈ গৈ প্ৰেৰণা মূলক বক্তৃতা দিছে ৷ বিভিন্ন স্কুল, কলেজ আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত তেখেতে কৰ্কট ৰোগৰ সজাগতাৰ ওপৰত ভাষণ দিছে ৷ তেখেতক প্ৰেৰণা দায়িনী মিনতি নামেৰেও অভিহিত কৰিছে
শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে আনুষ্ঠানিক গান্ধী দূত মেডেল আৰু গ্ৰাছ ৰুত স্তৰত গ্ৰাম্য সমাজৰ বাবে কাম কৰা আৰু যুৱ প্ৰজন্ম আৰু গ্ৰাম্য সমাজত সজাগতা অনাৰ বাবে কাম কৰা আৰু গান্ধীৰ আদৰ্শেৰে কামত উচৰ্গিত কৰ্মীলৈ গান্ধী সেৱা মেডেল।
২০০৬ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীত জম্মুত ভাৰতীয় সেনা আৰু ভাৰতীয় বায়ুসেনাৰ প্ৰধানসকললৈ "মহাত্মা গান্ধী" বঁটা উচৰ্গা কৰা হয়।
জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ ২০০৫ চনৰ ভূমিকম্পৰ ধ্বংসলীলাৰ সময়ত তেওঁলোকৰ প্ৰশংসনীয় কাৰ্যৰ বাবে সেই সময়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ঘোলাম নবী আজাদৰ দ্বাৰা বঁটাটো দিয়া হয়।
দালাই লামা, ভাৰতৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি কে আৰ নাৰায়ণন, মঙ্ক ভেন প্ৰজাভৱনভিসুধ, ছোনিয়া গান্ধী, লোকসভাৰ অধ্যক্ষ মীৰা কুমাৰ, ছাৰ্কৰ সাধাৰণ সম্পাদক হেমন্ত বাট্ৰা, কিৰণ মেহৰা কাৰপেলাম, ৰ সভাপতি শ্ৰী হৰিশ চাক্সেনা, আৰু শান্ত নিৰাকাৰী মিছনৰ প্ৰধান বাবা হৰদেভ সিং ২০১৩, এই সকলক এই মেডেলেৰে বিভূষিত কৰা হৈছে।
জিজিএফে দেশজুৰি স্থানীয় শান্তি বাৰ্তাবাহকসকলক চিনাক্ত কৰিবলৈ আৰু সম্প্ৰীতিৰ সৌহাৰ্দ্য ৰখা আৰু আন্তঃবিশ্বাস বিশ্বাস বিস্তাৰ কৰাৰ বাবে তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টাক স্বীকৃতি দিয়াৰ চেষ্টা কৰে।
আৰম্ভণিত থকা এনে এটা কাৰ্য্যসূচীত দেশৰ প্ৰতিখন ৰাজ্যৰ ৰাজধানী চহৰৰ ১৭খন বিদ্যালয় অন্তৰ্ভুক্ত থাকে।
প্ৰকল্পটোৰ উদ্দেশ্য হৈছে দেশৰ শিক্ষাৰ্থী সমাজৰ মাজত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ১৭ বিধ বহনক্ষম উন্নয়নৰ লক্ষ্য -ৰ বাৰ্তা বিস্তাৰ কৰা।
ইয়াৰ উপৰিও, এনে কাৰ্যসূচীৰ এক মুখ্য আকৰ্ষণ হৈছে যুৱ প্ৰজন্মক সমাজ কল্যাণৰ হকে কাম কৰিবলৈ সহযোগ কৰা আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা বিশ্বব্যাপী শান্তি ৰক্ষা কৰা।
জিজিএফে যুৱপ্ৰজন্মক বিতৰ্ক, কুইজ, এছডিজি, নেতৃত্ব কাৰ্য্যসূচী, দুঃসাহসিক ভ্ৰমণ, ৰাজ্য সভা আৰু সংসদত মিনি ডেমক্ৰেটিক অধিবেশন আদিত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ নিয়োজন কৰে।
জিজিএফৰ আঁচনিখনে ভাৰতৰ স্কুল, কলেজ আৰু বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যায়ত "সত্য আৰু অহিংসাৰ ওপৰত আলোচনা", "গান্ধী মেণ্ডেলা ক্ৰিকেট শান্তি শৃংখলা", "শান্তি যাত্ৰা" আৰু " কুইজ" আদি অনুষ্ঠানৰ ওপৰত কাম কৰে।
গান্ধী গ্লবেল ফেমিলি হৈছে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বিশ্বব্যাপী যোগাযোগ বিভাগৰ স্বীকৃত এটি শান্তি এন জি অ' যি যুৱসকলৰ মাজত মহাত্মা গান্ধী, মাৰ্টিন লুথাৰ কিং জুনিয়ৰ আৰু নেলছন মেণ্ডেলাৰ আদৰ্শ প্ৰচাৰ কৰে।
ই তৃণমূল স্তৰত বন্ধুত্ব বৃদ্ধি কৰাত নিজকে সহযোগিতা কৰে, আৰু বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ লোকসকলৰ যোগাযোগ স্থাপন কৰে।
১৯৬১ চনত দেৱীয়ে সেই সময়ত প্ৰচলিত ওৰণি লোৱা প্ৰথা এৰিছিল আৰু এগৰাকী শিল্পী হিচাপে সমাজত নিজৰ স্থান সৃষ্টি কৰিছিল।
মিথিলা চিত্ৰকলাৰ উপৰিও তেওঁ ক্লে বা বোকা মাটি, কাগজৰ কলাকৃতি, সুজনী আৰু ছিক্কিত তেওঁৰ দক্ষতাৰ বাবে জনাজাত আছিল।
পৰৱৰ্তী দিনা তেওঁক সম্পূৰ্ণ ৰাজ্যিক সন্মানেৰে তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টি ক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰা হৈছিল।
তেওঁ ১৯৭৬ চনত ভাৰতীয় নৃত্য কলাৰ পৰা মৈথেলী ছোৱালীৰ সংগ্ৰাম চিত্ৰত প্ৰদৰ্শনৰ বাবে প্ৰথম সম্বৰ্ধনা লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৮২ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নীলম সঞ্জীৱ ৰেড্ডীৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।
জলবায়ু বৰ্গীকৰণৰ অধীনত, মৌছিনৰামত এক উপক্ৰান্তীয় হাইলাইট জলবায়ু আছে য'ত এক অস্বাভাৱিক বৰষুণ, বৰষুণ আৰু দীঘলীয়া মৌচুমী ঋতু আৰু এটা চুটি শুকান ঋতু আছে।
শেহতীয়া কেইদশকৰ তথ্যৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি, ই বিশ্বৰ আটাইতকৈ তিতা স্থান, বা সৰ্বাধিক গড় বাৰ্ষিক বৰষুণৰ সৈতে স্থান বুলি দেখা যায়. মৌছিনৰামে গড় বছৰত ১০,০০০ মিলিমিটাৰতকৈও অধিক বৰষুণ প্ৰাপ্ত কৰে, আৰু বাৰিষাৰ মাহবোৰত ইয়াৰ বেছিভাগ বৰষুণ পৰে।
মৌচিনৰাম হৈছে উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ পূব খাচী পাহাৰ জিলাৰ এখন নগৰ, যি শ্বিলংৰ পৰা ৬০.৯ কিলোমিটাৰ দূৰৈত অৱস্থিত।
গড় মাহিলী তাপমাত্ৰা জানুৱাৰীত প্ৰায় ১১ চেণ্টিগ্ৰেডৰ পৰা আগষ্টত ২০ চেণ্টিগ্ৰেডৰ ঠিক ওপৰত হয়।
গাওঁখনে ডিচেম্বৰৰ পৰা ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে এক চমু শুকান ঋতু অনুভৱ কৰে, যেতিয়া মাহিলী বৰষুণ গড়ে ৩০ মিলিমিটাৰ তকৈ অধিক নহয়।
গাওঁখনৰ "কম সূৰ্য" ঋতুত সামান্য বৰষুণ এনেকুৱা এটা বস্তু যিটো এই ধৰণৰ জলবায়ুৰ সৈতে বহুতো অঞ্চলৰ দ্বাৰা ভাগ বতৰা কৰা হয়।
তেওঁ ৰেলৱেৰ পাৰ্মানেণ্ট ৱে ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ এটা দুবছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰি উত্তৰ পূব সীমান্ত ৰেলৰ অভিযান্ত্ৰিক বিভাগত চাকৰিত সোমায়।
ইয়াৰ পিছত সংবিধানৰ ৩৩১ ধাৰা অনুসৰি ইংগ-ভাৰতীয় সদস্যৰ বাবে সংৰক্ষিত লোকসভা আসনৰ সদস্যৰূপে ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক মনোনীত কৰে।
বেকাৰে ১৯৭৪ চনত অসমীয়া ছবি চামেলি মেমচা'বৰ মূল চৰিত্ৰ বাৰ্কলে চাহাবৰ অভিনয়ৰ যোগেদি চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰে।
ইয়াৰ উপৰিও অসংখ্য বঙালী যাত্ৰা, টেলিফিল্ম, ধাৰাবাহিক আদিত বিশেষকৈ ব্ৰিটিছ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।
শেহতীয়াকৈ তেওঁ পৰিণীতাত চাৰ উইলিয়াম একহাৰ্ট আৰু ভুতেৰ ভৱিষ্যতত মিষ্টাৰ ৰামচেৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
২০১৪ চনত বেকাৰে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ টিকটত হাওৰা লোকসভা আসনৰ পৰা নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হয় যদিও তৃণমূল কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থীৰ ওচৰত হাৰে।
মূল গৱেষণা, যাক প্ৰাথমিক গৱেষণা বুলিও কোৱা হয়, হৈছে গৱেষণা যি কেৱল গৱেষণাৰ বিষয়ত আগৰ প্ৰকাশনৰ সাৰাংশ, সমীক্ষা বা সংশ্লেষণৰ ওপৰত আধাৰিত নহয়।
যেনে পৰীক্ষাগাৰত পৰীক্ষা বা পৰীক্ষাৰ সংহতিৰ পদ্ধতি, ফলাফল, আৰু উপসংহাৰ নথিভুক্ত কৰে, বা পূৰ্বৱৰ্তী ফলাফলবোৰৰ এক নতুন ব্যাখ্যা প্ৰদান কৰে।
বিশ্লেষণাত্মক কামত, সাধাৰণতে কিছুমান নতুন গাণিতিক ফলাফল উৎপন্ন হয়, বা চলিত সমস্যা এটাৰ সমাধান বিছাৰিবলৈ এক নতুন উপায় ওলিওৱা হয়।
কিছুমান বিষয়ত যʼত এনে ধৰণৰ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা বা বিশ্লেষণ নাথাকে,এজন গৱেষকৰ কামৰ ফলাফলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি সাম্প্ৰতিক পৰিস্থিতিক পুনৰ ব্যাখ্যা কৰা হয়।
এটা গৱেষণাৰ মৌলিকতাৰ পৰিমাণ আৰু সাধাৰণতে সহকৰ্মী সমীক্ষাৰ জৰিয়তে বৈজ্ঞানিক আলোচনীত প্ৰবন্ধবোৰৰ প্ৰকাশ হয়।
ডি শ্লাৰিংগাৰ আৰু এম্ ষ্টিফেনচনৰ মতে- ‘‘ গৱেষণা হ’ল জ্ঞানৰ শুদ্ধতা অথবা জ্ঞান বৃদ্ধিৰ উদ্দেশ্যে হোৱা বিষয়, বস্তু অথবা প্ৰতীক আদিৰ এনে প্ৰয়োগ, য’ত গৱেষণাই কোনো নতুন তত্ত্ব প্ৰণয়ন কৰে অথবা নতুন কলাৰ অনুশীলন কৰে।
জে. ফ্ৰেন্সিছ ৰুমেলৰ মতে গৱেষণা হ’ল এনে এক প্ৰকাৰৰ প্ৰচেষ্টা, যাৰ জৰিয়তে জ্ঞানৰ আৱিষ্কাৰ, জ্ঞানৰ বিকাশ আৰু জ্ঞানৰ সত্য প্ৰতিপন্ন কৰা হয়।
গৱেষণাৰ প্ৰাথমিক উদ্দেশ্যবোৰ হৈছে মানৱ জ্ঞানৰ উন্নতিৰ বাবে পদ্ধতি আৰু প্ৰণালীৰ নথিপত্ৰ, আৱিষ্কাৰ, ব্যাখ্যা, আৰু বিকাশ।
বহুতো গৱেষক সন্মত যে বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ লক্ষ্যবোৰ হৈছে: বিৱৰণ, পূৰ্বানুমান, ব্যাখ্যা, আৰু প্ৰয়োগ।
মৃদুস্মিতা ফুকন একেধাৰে প্ৰবন্ধকাৰ, গল্পকাৰ, অনুবাদক, শিশু সাহিত্যিক৷ তেখেতে ১৯৭১ চনৰে বৰ্তমান সময়লৈকে ‘ অসম বাণী’, ‘দৈনিক জনমভূমি’,‘ আমাৰ অসম’,‘ দৈনিক অসম’, ‘ অসমীয়া প্ৰতিদিন’, ‘নতুন দৈনিক’, ‘ এদিন’ আদি দৈনিক বা সাপ্তাহিক কাকত; ‘সঁফুৰা’, ‘মৌচাক’, ‘হিয়াৰ ৰামধেনু’ আদি শিশু-আলোচনী; ‘প্ৰান্তিক’, ‘গৰীয়সী’ আদি সাহিত্য আলোচনীত ৬০০ৰো অধিক গল্প, প্ৰৱন্ধ, শিশু সাহিত্য, অনুবাদ গল্প, ৰস-ৰচনা আদি প্ৰকাশ কৰিছে।
ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা অসমীয়া সাহিত্য বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু সেই বিদ্যালয়ৰে পৰা ‘অসমীয়া লোকগীতৰ কৃষ্ণ’ শীৰ্ষক গৱেষণাৰ বাবে পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
এই নৃত্যৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় বস্তুসমূহ হৈছে: এটা বেইলিং বা বেতেৰে তৈয়াৰ কৰা এক বিস্তৃত বৃত্তাকাৰ চাউল পৰিষ্কাৰ কৰা সঁজুলি, এটা কলচী বা কুলা, বোডো বা বটল, চাটি/কুপি বা এটা ঘৰুৱা পৰম্পৰাগত চাকি, মাইৰাং বা এটা সাধাৰণ ব্যঞ্জন আৰু প্ৰতিজন প্ৰদৰ্শকৰ বাবে ৰুমাল।
মহিলাসকলৰ ৪ৰ পৰা ৬ গৰাকী সদস্যৰ দলে গীত গাই, মাটিৰ কলহৰ ওপৰত ভাৰসাম্য ৰখা আৰু আন সামগ্ৰী যেনে মূৰত বটল আৰু হাতত মাটিৰ চাকিলৈ হোজাগিৰি নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে।
দুৰ্গা পূজাৰ পৰৱৰ্তী পূৰ্ণিমা নিশা অনুষ্ঠিত হোজাগিৰি উৎসৱ বা লক্ষ্মী পূজা উপলক্ষে এই নৃত্য কৰা হয়।
মহম্মদ তাহেৰ স্বাধীনতা-উত্তৰ কালৰ অসমৰ এগৰাকী ভূগোল বিজ্ঞানী, কৃতী শিক্ষক, শিক্ষাবিদ আৰু সু-লেখক।
তাহেৰে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভূগোল বিষয়ৰ প্ৰৱক্তা ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ উপৰিও এই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যপুথি প্ৰস্তুতি সমন্বয় সমিতিৰ সচিব, অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ অধ্যক্ষ আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিজ্ঞান গুৰু হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
তেখেতে উচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্ৰেণীৰ বাবে ভূগোল বিজ্ঞানকে ধৰি ভালেমান পাঠ্যপুথি, ভূচিত্ৰাৱলী আৰু গৱেষণামূলক প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছে।
অসম চৰকাৰে স্বাধীনতা দিৱস উপলক্ষে তেখেতক সন্মান জনোৱাৰ উপৰিও ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে ২০১২ চনত তেখেতক ডি এছচি প্ৰদান কৰে।
৪৭ নং তেলাহী স্কুলৰপৰা তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা পাছ কৰি উত্তৰ লখিমপুৰ গৱৰ্ণমেণ্ট হাইস্কুলৰপৰা মাধ্যমিক শিক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়।
১৯৪৮ চনত তেওঁ অসমীয়া আৰু ভূগোল বিষয়ত লেটাৰসহ প্ৰথম শ্ৰেণীত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা আৰু ১৯৫১ চনত কটন কলেজৰপৰা প্ৰথম বিভাগত আই এছচি পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়।
১৯৫৪ চনত কটন কলেজৰপৰাই ভূগোল বিষয়ত অনাৰ্চসহ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান লৈ বি এছচি পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হৈ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ১৯৫৬ চনত এম এছচি পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়।
পল এদ্ৰিয়েন মৰিছ ডিৰাকৰ জন্ম হৈছিল ১৯০২ চনৰ ৮ আগষ্টত ইংলেণ্ডৰ ব্ৰিষ্টলত অৱস্থিত তেওঁৰ পিতৃগৃহত।
ডিৰাকৰ পিতৃ চাৰ্লছ্ এদ্ৰিয়েন লেডিস্লাছ ডিৰাক আছিল ছুইজাৰলেণ্ডৰ চে'ণ্ট মৰিছৰ পৰা অহা এজন বহিৰাগত।
ইংলেণ্ডৰ কৰ্নৱালত জন্ম হোৱা তেওঁৰ মাতৃ ফ্লোৰেন্স হান্না ডিৰাকে ব্ৰিষ্টল কেন্দ্ৰীয় পুথিভঁৰালৰ পুথিভঁৰালীৰ দ্বায়িত্ব পালন কৰিছিল।
পলৰ বিয়াট্ৰিছ ইছাবেল মাৰ্গাৰেট নামেৰে এজনী সৰু ভনী আৰু ৰেজিনেল্ড চাৰ্ল্ছ্ ফেলিক্স নামৰ এজন ডাঙৰ ভাই আছিল, যিয়ে ১৯২৫ চনৰ মাৰ্চ মাহত আত্মহত্যা কৰিছিল।
মই জনা নাছিলোঁ যে তেওঁলোকৰ বাবে আমাৰ ইমান বেছি মূল্য আছিল মই জনাই নাছিলোঁ যে পিতৃ-মাতৃয়ে নিজৰ সন্তানক ইমান গভীৰভাৱে চোৱা-চিতা কৰিব লাগে।
যেতিয়া নিলছ্ ব'ৰে অভিযোগ কৰিছিল যে ডিৰাকে বৈজ্ঞানিক প্ৰবন্ধ লিখিলে বাক্য এটা কিদৰে সমাপ্ত কৰিব লাগে, সেইটো নাজানে; তেতিয়া ডিৰাকে প্ৰত্যুত্তৰ দিছিল, "মোক স্কুলত শিকোৱা হৈছিল যে বাক্য এটাৰ সামৰণিখিনি নাজানিলে বাক্যটো কেতিয়াও আৰম্ভই নকৰিবা"।
তেওঁ জে. ৰবাৰ্ট অপেনহেইমাৰৰ কবিতাৰ প্ৰতি থকা আগ্ৰহক এইদৰে সমালোচনা কৰিছিল: "বিজ্ঞানৰ উদ্দেশ্য হৈছে কঠিন বিষয়ক সহজ পদ্ধতিৰে বুজাৰ প্ৰয়াস কৰা, কিন্তু কবিতাৰ লক্ষ্য হৈছে জনা-শুনা সহজ কথা এটাকে দুৰ্বোধ্য ভাষাত বৰ্ণনা কৰা।
প্ৰথমে বিশ্বপ ৰ'ড প্ৰাইমেৰি স্কুল আৰু পিছলৈ অকল ল'ৰাবোৰে পঢ়িব পৰা মাৰ্ছেণ্ট ভেঞ্চাৰাৰ্ছ টেকনিকেল কলেজত ডিৰাকে শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
ইয়াত আধুনিক ভাষাসমূহৰ উপৰি ইটা পৰা, জোতা নিৰ্মাণ, ধাতুৰ কাম আদি কাৰিকৰী কামবোৰত বেছি গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল।
ব্ৰিষ্টলত অৱস্থিত এখন মাধ্যমিক শিক্ষানুষ্ঠান হৈয়ো ধ্ৰপদী ক্ষেত্ৰখনত বেছি প্ৰাধান্য দিয়াটো সেই সময়ত খুব আচহুৱা কথাৰূপেই পৰিগণিত হৈছিল।
কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞান আৰু কোৱাণ্টাম ইলেক্ট্ৰডাইনেমিক্স উভয়ৰে প্ৰাৰম্ভিক বিকাশৰ কালছোৱাত ডিৰাকে ক্ষেত্ৰ দুখনলৈ মৌলিক অৱদান আগবঢ়াইছিল।
ইয়াৰ দ্বাৰা ফাৰ্মিয়নবোৰৰ আচৰণ ব্যাখ্যা কৰাৰ লগতে এণ্টিমেটাৰ বা প্ৰতিপদাৰ্থৰ অস্তিত্বসম্পৰ্কেও ভৱিষ্যৎবাণী কৰিছিল।
১৯৩৩ চনত পাৰমাণৱিক তত্ত্বৰ নতুন ৰূপ এটা আগবঢ়োৱা বাবে আৰৱিন স্ক্ৰুডিনজাৰৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে ডিৰাকক পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।
সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ সৈতে কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞানৰ সমন্বয়সাধন সম্পৰ্কেও ডিৰাকে গুৰুত্বপূৰ্ণ অৰিহণা যোগাই থৈ গৈছে।
এবাৰ এখন সন্মিলনত ডিৰাকে এটা বক্তৃতা দিয়াৰ পিছত এজন সহকৰ্মীয়ে হাত দাঙিলে আৰু তেওঁক সুধিলে, "মই ব'ৰ্ডখনৰ ওপৰৰ সোঁফালে লিখা সমীকৰণটো বুজা নাই"।
কোনো সঁহাৰি নাপাই দীৰ্ঘ সময়ৰ এটা বিৰতিৰ মূৰত সন্মিলনৰ আয়োজক মানুহজনে ডিৰাকক সুধিলে যে তেওঁ উত্তৰটো দিব নে নিদিয়ে।
তেওঁ কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগত লুকাছিয়ান অধ্যাপক আছিল, মিয়ামি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ তাত্ত্বিক অধ্যয়ন কেন্দ্ৰৰ এগৰাকী সদস্য আছিল।
১৯২৬ চনত পল এৰেনফেষ্টলৈ লিখা চিঠি এখনত এলবাৰ্ট আইনষ্টাইনে ডিৰাক সম্পৰ্কে লিখিছিল, "অসাধাৰণ মেধা আৰু পাগলামিৰ মাজৰ এই সাম্য অৱস্থাটো সঁচাই বিস্ময়কৰ"।
যেতিয়া তেওঁ পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে এখন সন্মিলনত যুৱ বিজ্ঞানী ৰিচাৰ্ড ফাইনমেনক লগ পাইছিল, বহুসময়ৰ মূৰত নীৰৱতা ভাঙি তেওঁ ফাইনমেনক কৈছিল, "মোৰ এটা সমীকৰণ আছে।
লিপুতাৰ অংশ দুটা৷ কঁকালৰ ওপৰচোৱাত এটা কামিজৰ দৰে দীঘল ব্লাউজ পিন্ধে আৰু কঁকালৰ পৰা ভৰিৰ গেঢ়োৱালৈকে এখন কাপোৰ মেৰিয়াই স্কাৰ্টৰ দৰে পিন্ধে।
কঁকালৰ পৰা দীঘলে মেৰিয়াই লোৱা কাপোৰখন টানকৈ ধৰি ৰাখিবৰ বাবে আন এখন কাপোৰ কঁকালত গাঠি মাৰি বান্ধি লোৱা হয়।
ব্লাউজৰ হাতখন ঘটিহাতৰ নিচিনাকৈ ডাঙৰকৈ চিলায় আৰু কেতিয়াবা চুপিটোৰ দৰে হাতৰ তল টুকুৰা খোলাকৈ সীয়ে।
এইখন কাপোৰ সাধাৰণতে বহুত পৰিমাণে মমৰ পানীত ধোৱা হয় যাতে পাগুৰিটো বান্ধোতে ফুলৰ পাহিৰ দৰে থিয় হৈ থাকে।
এই নক্সাৰ ছাব বিলাকত চৰাই, ফুল, গছ-গছনি আদিৰ উপৰিও বিখ্যাত ব্যক্তি যেনে কোনো গায়ক, ৰাজনীতিবিদ, খেলুৱৈ আদিৰ ছবিও অঁকা হয়।
সাধাৰণতে ৬ মিটাৰ দীঘল কাপোৰৰ পৰা ছাৰিটা টুকুৰা কৰি মূৰৰ পৰা ভৰিলৈকে সম্পূৰ্ণ পোছাকযোৰ তৈয়াৰ কৰা হয়।
কংগো দেশৰ মহিলাসকলৰ সাজপাৰ সাধাৰণতে ৰং বিৰঙী আৰু ই দেশখনৰ সংস্কৃতিৰ দিশৰ পৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ কংগো মহিলাই লিপুতা বিয়া-বাৰু, সবাহ, পাৰ্বনৰ লগতে দৈনন্দিন জীৱনতো পৰিধান কৰে।
১৬৮০ চনৰ মাৰ্চ মাহত য়ালাংতোষ খান বাহাদুৰক ঔৰংগাবাদী আৰু চাহজাদী জেব-উন-নিচাক দিল্লীৰ পৰা আজমেৰলৈ নিবলৈ পঠিয়াইছিল।
দুয়োগৰাকী মহিলা মে মাহত আজমেৰ গৈ পাইছিল আৰু তেওঁলোকক চাহজাদা মহম্মদ আজম শাহ মিৰ্জাই ৰাজকীয় হেৰেমলৈ আদৰণি জনাইছিল।
যেতিয়া চাহজাদা চুলতান মহম্মদ আকবৰে পিতৃৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ ঘোষণা কৰিছিল, ঔৰংগাবাদীক পুনৰ দিল্লীলৈ ওভতাই লৈ যোৱা হৈছিল।
১৬৮৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত ঔৰংজেৱৰ বিজাপুৰ দূৰ্গ দখলৰ অভিযানৰ পূৰ্বে খান জাহান বাহাদুৰক বুৰহানপুৰলৈ ঔৰংগাবাদীক লৈ আনিবলৈ পঠিয়াইছিল আৰু তেওঁৰ বাবে এটা ‘পান্না স্মাৰক’ তৈয়াৰ কৰা হৈছিল।
তেওঁ ১৯৮৬ চনৰ মে মাহত দিল্লীৰ পৰা ঔৰংজেৱৰ চোলাপুৰ শিবিৰ পাইছিল আৰু দেওৰীৰ ওচৰৰ দূৰ্গৰ দুৱাৰত চাহজাদা মহম্মদ কাম বক্স মিৰ্জাই আদৰণি জনাইছিল।
তেওঁ ঔৰংজেৱৰ সৈতে বিজাপুৰলৈকে গৈছিল আৰু ১৬৮৬ চনৰ চেপ্তেম্বৰলৈ বিজাপুৰ অভিযান সফল হোৱালৈতে তাত আছিল।
সম্ৰাট আকবৰৰ ৰাজত্ব কালৰ পৰা এনে নীতি অনুসৰণ কৰা হৈছিল যে ৰাজকীয় হেৰেমৰ মহিলাসকলৰ নাম ৰাজহুৱাকৈ উল্লেখিত
তেওঁলোকৰ জন্মস্থান বা যিখন নগৰৰ ৰাজকীয় হেৰেমত তেওঁলোকে প্ৰবেশ কৰে, তাৰ আধাৰত তেওঁলোক পৰিচিত হ’ব।
তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত "মাচিৰ-ই-আলমগীৰ" গ্ৰন্থৰ ৰচয়িতা চাকি মুস্তাক খানে তেওঁক ‘সম্ৰাটৰ অনুগামী, প্ৰাচীন আৰু সমৰ্পিত হাতধৰা লিগিৰি’ বুলি উল্লেখ কৰি গৈছে।
প্ৰস্তাৱনাত লেখিকাই কিতাপখন পৃথিৱীৰ সেই শতসহস্ৰ লোকলৈ উছৰ্গা কৰিছে যাৰ গান্ধীক এক নজৰ চোৱাৰ ইচ্ছা হৈছিল, কিন্তু লেখিকাৰ দৰে বছৰৰ পাছত বছৰ ধৰি তেওঁক কৰ্মৰত অৱস্থাত দেখাৰ সৌভাগ্য হোৱা নাছিল।
তেওঁ কৈছে যে গান্ধী নামৰ মানুহজনক তেওঁ সেই ইউৰোপীয়ান সকলক দেখুৱাব খুজিছিল যিসকলক গান্ধীৰ ব্যক্তিত্বই বিস্মিত কৰিছিল।
যিসকলে গান্ধীক ভাল পায় আৰু তেওঁৰ বিষয়ে অধিক জানিবলৈ বিচাৰে সেইসকলক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ লেখিকাই অধিক বিৱৰণ দিয়াৰ কথা কৈছে।
বাপু: কনভাৰ্চেচনচ্ এণ্ড কৰেচপণ্ডেন্স উইথ মহাত্মা গান্ধী হ'ল এফ মেৰী বৰ'ৰ আত্মজীৱনীমূলক বৰ্ণনা য'ত তেওঁ গান্ধীৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক আৰু বাৰ্তালাপৰ বিষয়ে লিখিছে, যাক তেওঁ বাপু অৰ্থাৎ দেউতা বুলিছে।