polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
দ্য ব্ৰাদাৰহুডৰ বিফলতাৰ উপৰিও শেহতীয়াকৈ পেৰামাউণ্টে নিৰ্মাণ কৰা বা সহ-প্ৰযোজনা কৰা আন আন ছবিসমূহে নিজৰ বাজেট বহুখিনি অতিক্ৰম কৰিছিল: ডাৰ্লিং লিলি, পেইণ্ট ইউৰ ৱেগন, আৰু ৱাটাৰলু।
ছবিখনৰ বাজেট আছিল প্ৰথমে ২৫ লাখ ডলাৰ কিন্তু কিতাপখনৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে কপোলাই যুক্তি দিছিল আৰু শেষত বৃহৎ বাজেট লাভ কৰিছিল।
পেৰামাউণ্টৰ কাৰ্যবাহীসকলে বিচাৰিছিল যে ছবিখনৰ চেট সমসাময়িক কানছাছ চিটিত কৰা হওক আৰু খৰচ কমাবলৈ ষ্টুডিঅ’ৰ বেকলটত শ্বুটিং কৰা হওক।
কপোলাই আপত্তি কৰিছিল আৰু উপন্যাসখনৰ সৈতে একেটা সময়সীমাতে, ১৯৪০ আৰু ১৯৫০ চনত চিনেমাখনৰ ছেট দিব বিচাৰিছিল; কপ’লাৰ কাৰণসমূহৰ ভিতৰত আছিল: মাইকেল কৰ্লিয়নৰ মেৰিন কৰ্পছৰ কাৰ্যকাল, কৰ্পৰেট আমেৰিকাৰ উত্থান, আৰু দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পিছৰ বছৰবোৰত আমেৰিকা।
পৰৱৰ্তী সময়ত ষ্টুডিঅ’ৰ মুৰব্বীসকলে কপ’লাক নিউয়ৰ্ক চহৰ আৰু চিচিলিৰ স্থানত ছবি নিৰ্মাণ কৰিবলৈ দিছিল।
ছবিখনে সমালোচক আৰু দৰ্শকৰ পৰা সাৰ্বজনীন প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল, বিশেষকৈ ব্ৰেণ্ডো আৰু পেচিনোৰ অভিনয়, পৰিচালনা, চিত্ৰনাট্য, চিনেমাট’গ্ৰাফী, সম্পাদনা, স্ক’ৰ, আৰু মাফিয়াৰ চিত্ৰণৰ বাবে প্ৰশংসা কৰিছিল।
গডফাদাৰে কপোলা, পেচিনো আৰু অভিনেতা-অভিনেত্ৰী আৰু ক্ৰুৰ অন্যান্য আপেক্ষিক নতুনকৈ অহাসকলৰ সফল কেৰিয়াৰৰ বাবে অনুঘটক হিচাপে কাম কৰিছিল।
১৯৬০ চনত অৱনতি ঘটা ব্ৰেণ্ডোৰ কেৰিয়াৰকো এই ছবিখনে পুনৰ সজীৱ কৰি তুলিছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁ লাষ্ট টেংগো ইন পেৰিছ, ছুপাৰমেন, এপ’কেলিপছ নাও আদি ছবিত অভিনয় কৰিছিল।
৪৫ সংখ্যক একাডেমী বঁটাত ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ ছবি, শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা , আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিযোজিত চিত্ৰনাট্য লাভ কৰে।
ইয়াৰ উপৰিও আন সাতটা অস্কাৰৰ মনোনয়নৰ ভিতৰত আছিল শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ বাবে পেচিনো, কান, আৰু ডুভাল, আৰু শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ বাবে কপ’লা।
ব্ৰেণ্ডোক লৈ কপোলা আৰু পেৰামাউণ্টৰ মাজত কেইবামাহো ধৰি চলি থকা বিতৰ্কৰ পিছত এই চৰিত্ৰটোৰ বাবে চূড়ান্ত প্ৰতিযোগী দুজন আছিল বৰ্গনাইন আৰু ব্ৰেণ্ডো, যাৰ পিছৰজনে পেৰামাউণ্টৰ সভাপতি ষ্টেনলি জাফে স্ক্ৰীণ টেষ্ট সম্পন্ন কৰিব লাগিব।
কপ’লাই ব্ৰেণ্ডোক ক্ষুণ্ণ কৰিব নিবিচাৰিলে আৰু ব্ৰেণ্ডোৰ কেলিফৰ্ণিয়াৰ বাসগৃহত স্ক্ৰীণ টেষ্ট স্থাপন কৰিবলৈ তেওঁ এটা সঁজুলি পৰীক্ষা কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে বুলি উল্লেখ কৰে।
মেক-আপৰ বাবে ব্ৰেণ্ডোৱে গালত ভিতৰত কপাহী বল ভৰাই, চুলিখিনি ক’লা কৰিবলৈ জোতাৰ পলিচ লগাই কলাৰটো মোটোকাই লৈছিল।
পেৰামাউণ্টৰ কাৰ্যবাহীসকলে চোৱা অডিচন ভিডিঅ’বোৰৰ মাজত কপ’লাই ব্ৰেণ্ডোৰ অডিচন টেপটো ৰাখি থৈছিল৷ ব্ৰেণ্ডোৰ প্ৰচেষ্টাত কাৰ্যবাহীসকলে আপ্লুত হ’ল আৰু যদি ব্ৰেণ্ডোৱে দৰমহা কমাই লয় আৰু ছবি নিৰ্মাণত কোনো ধৰণৰ পলম নঘটায় বুলি বণ্ড এখনত চহী কৰে, তেনে কপ’লাক ব্ৰেণ্ডোক এই চৰিত্ৰটোৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰিবলৈ অনুমতি দিলে।
পুজোৱে প্ৰথম ব্যক্তি আছিল যি মাৰ্লন ব্ৰেণ্ডোক ডন ভিটো কৰ্লিয়নৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰোৱাত আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু ব্ৰেণ্ডোলৈ এখন পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰিছিল য'ত তেওঁ কৈছিল যে ব্ৰেণ্ডো হৈছে "গডফাদাৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিব পৰা একমাত্ৰ অভিনেতা৷" পুজোৰ ইচ্ছা সত্ত্বেও পেৰামাউণ্টৰ কাৰ্যবাহীসকলে ব্ৰেণ্ডোক থকাৰ বিৰোধিতা কৰিছিল, আংশিকভাৱে তেওঁৰ শেহতীয়া ছবিসমূহৰ দুৰ্বল প্ৰদৰ্শন আৰু লগতে তেওঁৰ খঙাল স্বভাৱৰ বাবে।
কপোলাই এই চৰিত্ৰটোৰ বাবে ব্ৰেণ্ডো বা লৰেন্স অলিভিয়াৰক বিচাৰিছিল, কিন্তু অলিভিয়াৰৰ এজেণ্টে অলিভিয়াৰ অসুস্থ বুলি কৈ এই প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰিছিল; কিন্তু সেই বছৰৰ শেষৰ ফালে অলিভিয়াৰে ত অভিনয় কৰে।
দ্য গডফাদাৰত অভিনয় কৰিবলৈ আল পেচিনোৱে দ্য গেং ডেট কুড নট শ্বুট ষ্ট্ৰেইট নামৰ চিনেমাখন ত্যাগ কৰাৰ ফলত ডি নিৰোৱে সেই চৰিত্ৰটোৰ বাবে অডিচন দিয়ে আৰু সেই অংশটো লাভ কৰাৰ পিছত দ্য গডফাদাৰ এৰি দিয়ে।
জন কাজালেক অফ ব্ৰডৱে ৰ এটা প্ৰকল্পত কপোলাই অভিনয় কৰা দেখাৰ পিছত ফ্ৰেডো কৰ্লিয়নৰ চৰিত্ৰটো দিয়া হৈছিল।
স্ক্ৰীণ টেষ্ট কৰিবলৈ কোৱাৰ পিছত জিয়ানি ৰুছ’ক কাৰ্লো ৰিজীৰ চৰিত্ৰটো দিয়া হৈছিল, য’ত তেওঁ ৰিজি আৰু কনিৰ মাজত হোৱা যুঁজখনৰ অভিনয় কৰিছিল।
মবষ্টাৰ জোচেফ কলম্বোৰ নেতৃত্বত ইটালীয়-আমেৰিকান নাগৰিক অধিকাৰ লীগে কয় যে ছবিখনে ইটালী-আমেৰিকানসকলৰ বিষয়ে কু-সংস্কাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে, আৰু "মাফিয়া" আৰু "কোছা নষ্ট্ৰা" শব্দৰ সকলো ব্যৱহাৰ চিত্ৰনাট্যৰ পৰা আঁতৰাই পেলোৱাটো বিচাৰিছিল।
লগতে লীগে প্ৰিমিয়াৰৰ পৰা উপাৰ্জন কৰা সকলো ধন লীগৰ পুঁজিলৈ দান কৰি এখন নতুন চিকিৎসালয় নিৰ্মাণ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনায়।
কপোলাই দাবী কৰিছিল যে পুজোৰ চিত্ৰনাট্যত "মাফিয়া" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰাৰ দুটা উদাহৰণহে আছে, আনহাতে "কোছা নষ্ট্ৰা" শব্দটো একেবাৰেই ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাছিল।
সেই দুটা ব্যৱহাৰ আঁতৰাই আন শব্দৰে সলনি কৰা হ’ল, যদিও ক’প’লাই অনুভৱ কৰিলে যে কাহিনীটো একেবাৰেই সলনি নহ’ল।
কৰ্তৃপক্ষৰ দ্বাৰা দমন কৰাৰ পিছতো পাঁচটা পৰিয়ালে মুকলি যুদ্ধ আৰম্ভ কৰে আৰু ভিটোৱে নিজৰ পুত্ৰসকলৰ সুৰক্ষাৰ বাবে আশংকা কৰে।
ছনীৰ ভনীয়েক কনীক গালি-গালাজ কৰাৰ বাবে ছ’নীয়ে ৰাস্তাত ভনী জোঁৱায়েক কাৰ্লোক আক্ৰমণ কৰে আৰু পুনৰ এনেকুৱা হ’লে তেওঁক হত্যা কৰাৰ ভাবুকি দিয়ে।
যেতিয়া কাৰ্লোৱে পুনৰ কনীক মাৰপিট কৰাৰ খবৰ পায়, ছনিয়ে দ্ৰুতগতিত তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ যায় কিন্তু ঘাইপথৰ এটা টোল বুথত এম্বুছ কৰি ছাবমেচিনগান লৈ শত্ৰুৰ গুণ্ডাই নিৰ্মমভাৱে হত্যা কৰে।
চিচিলিত থকাৰ সময়ত মাইকেলে এপ’ল’নিয়াক লগ পায় আৰু বিয়া কৰায়, কিন্তু তেওঁৰ বাবে পাতি থোৱা গাড়ী বোমা এটাই তাইৰ প্ৰাণ কাঢ়ি লৈ যায়।
১৯৬৯ চনত পুজোৰ একে নামৰ বেষ্ট চেলাৰ উপন্যাসখনৰ আধাৰত মাৰিঅ’ পুজোৰ সৈতে সহযোগীভাৱে চিত্ৰনাট্য লিখা ফ্ৰান্সিছ ফৰ্ড কপ’লাই পৰিচালনা কৰা ১৯৭২ চনত নিৰ্মিত এখন আমেৰিকান ক্ৰাইম ছবি দ্য গডফাদাৰ।
ছবিখনত অভিনয় কৰিছে মাৰ্লন ব্ৰেণ্ডো, আল পেচিনো, জেমছ কান, ৰিচাৰ্ড কেষ্টেলানো, ৰবাৰ্ট ডুভাল, ষ্টাৰলিং হেডেন, জন মাৰ্লি, ৰিচাৰ্ড কণ্টে, ডায়েন কিটন।
১৯৪৫ চনৰ পৰা ১৯৫৫ চনলৈকে বিস্তৃত এই কাহিনীটোত পিতৃপুৰুষ ভিটো কৰ্লিয়ন ৰ অধীনত থকা কৰ্লিয়ন পৰিয়ালৰ বুৰঞ্জী লিখা হৈছে, য’ত তেওঁৰ সৰু পুত্ৰ মাইকেল কৰ্লিয়ন ৰ অনিচ্ছুক পৰিয়ালৰ বাহিৰৰ পৰা নিৰ্দয় মাফিয়া বছলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে।
১৯৪৫ চনত নিউয়ৰ্ক চহৰত তেওঁৰ কন্যা কনিৰ কাৰ্লোৰ সৈতে হোৱা বিয়াত ভিটো কৰ্লিয়নে কৰ্লিয়ন অপৰাধ পৰিয়ালৰ ডন হিচাপে নিজৰ ভূমিকাত অনুৰোধ শুনি থাকে।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত মেৰিন আছিল তেওঁৰ সৰু পুত্ৰ মাইকেলে অভ্যৰ্থনা অনুষ্ঠানত তেওঁৰ প্ৰেমিকা কে এডামছক পৰিয়ালৰ সৈতে চিনাকি কৰাই দিয়ে।
জনপ্ৰিয় গায়ক আৰু ভিটোৰ গডছন জনী ফণ্টেনে চিনেমাৰ ভূমিকা নিশ্চিত কৰাত ভিটোৰ সহায় বিচাৰে; ভিটোৱে তেওঁৰ কনচিগ্লিয়াৰ টম হেগেনক লছ এঞ্জেলছলৈ প্ৰেৰণ কৰে যাতে ষ্টুডিঅ'ৰ মুৰব্বী জেক ৱল্টজক জনীক সেই অংশটো দিবলৈ মান্তি কৰে।
গডফাদাৰক এতিয়ালৈকে নিৰ্মিত অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ আৰু প্ৰভাৱশালী ছবি হিচাপে গণ্য কৰা হয়, লগতে গেংষ্টাৰ ধাৰাটোৰ এক ল্যাণ্ডমাৰ্ক হিচাপেও গণ্য কৰা হয়।
১৯৯০ চনত ইয়াক লাইব্ৰেৰী অৱ কংগ্ৰেছৰ আমেৰিকাৰ নেচনেল ফিল্ম ৰেজিষ্ট্ৰীত সংৰক্ষণৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল, ইয়াক "সাংস্কৃতিক, ঐতিহাসিক বা নান্দনিকভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ" বুলি গণ্য কৰা হৈছিল আৰু আমেৰিকান ফিল্মে ইয়াক আমেৰিকান চিনেমাৰ দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ ছবি হিচাপে স্থান দিছে ।
পেৰামাউণ্ট পিকচাৰ্ছে উপন্যাসখনৰ জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰাৰ আগতে ৮০ হাজাৰ ডলাৰৰ মূল্যত উপন্যাসখনৰ অধিকাৰ লাভ কৰিছিল।
ষ্টুডিঅ’ৰ কাৰ্যবাহীসকলে পৰিচালক বিচাৰিবলৈ অসুবিধা পাইছিল; কপোলাই ছবিখন পৰিচালনা কৰিবলৈ স্বাক্ষৰ কৰাৰ আগতে প্ৰথম কেইজনমান প্ৰাৰ্থীয়ে এই পদ নাকচ কৰিছিল যদিও কেইবাটাও চৰিত্ৰ বিশেষকৈ ভিটো আৰু মাইকেলৰ অভিনয়ৰ ক্ষেত্ৰত মতানৈক্যৰ সৃষ্টি হয়।
মূলতঃ নিউয়ৰ্ক চহৰৰ আশে-পাশে আৰু চিচিলিৰ স্থানত চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছিল আৰু নিৰ্ধাৰিত সময়ৰ আগতেই সম্পূৰ্ণ কৰা হৈছিল।
তেওঁৰ কন্যা ছফিয়াই কনি আৰু কাৰ্লোৰ নৱজাত পুত্ৰ মাইকেল ফ্ৰান্সিছ ৰিজিৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
১৯৬৭ চনৰ মাৰ্চ মাহত পেৰামাউণ্টে ঘোষণা কৰে যে তেওঁলোকে এখন ছবি নিৰ্মাণৰ আশাত পুজোৰ আগন্তুক কামক সহায় কৰিব।
১৯৭০ চনৰ ২৩ মাৰ্চত এলবাৰ্ট এছ ৰুডীক আনুষ্ঠানিকভাৱে ছবিখনৰ প্ৰযোজক হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়, আংশিকভাৱে কাৰণ ষ্টুডিঅ'ৰ কাৰ্যবাহীসকলে তেওঁৰ সাক্ষাৎকাৰত আপ্লুত হৈছিল আৰু কাৰণ তেওঁ তেওঁৰ ছবিসমূহক বাজেটৰ অধীনত অনাৰ বাবে পৰিচিত আছিল।
পেৰামাউণ্টে বিচাৰিছিল যে দ্য গডফাদাৰে বহল দৰ্শকক আকৰ্ষণ কৰক আৰু ছবিখনক অধিক ৰোমাঞ্চকৰ কৰি তুলিবলৈ কপোলাক "হিংসা প্ৰশিক্ষক" দিয়াৰ ভাবুকি দিছিল।
কাৰ্লোৱে প্ৰতাৰণা কৰা বুলি গম পোৱাৰ পিছত কনিয়ে ক্ৰকাৰী ভাঙি পেলোৱা দৃশ্যটো এই কাৰণতে সংযোজন কৰা হৈছিল।
সৰু সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা আন অভিনেতাসকল হ’ল ম’ গ্ৰীণৰ চৰিত্ৰত এলেক্স ৰ’কো, এপ’ল’নিয়া ভিটেলি-কৰ্লিয়নৰ চৰিত্ৰত ছিমনেটা ষ্টেফানেলী, ব্ৰুনো টাটাগ্লিয়াৰ চৰিত্ৰত টনি জৰ্জিঅ’, ফেব্ৰিজিঅ’ৰ চৰিত্ৰত এঞ্জেলো ইনফান্টি, কেলোৰ চৰিত্ৰত ফ্ৰাংকো চিটি, উইলি চিচিৰ চৰিত্ৰত জো স্পিনেল আৰু ডন টমাচিনোৰ চৰিত্ৰত ক’ৰাড’ গাইপা।
ছ'ল'জ'ৰ চৰিত্ৰত আল লেটিয়েৰী: এজন বিৰোধী যিয়ে ভিটোক ড্ৰাগছৰ ব্যৱসায়ত সোমাবলৈ হেঁচা দিয়ে, টাটাগ্লিয়া পৰিয়ালৰ সমৰ্থনত
টম হেগেনৰ চৰিত্ৰত ৰবাৰ্ট ডুভাল: কৰ্লিয়ন কনচিগ্লিয়েৰ, অধিবক্তা, আৰু কৰ্লিয়ন পৰিয়ালৰ বেচৰকাৰী দত্তক সদস্য
কেপ্তেইন মেকক্লাস্কিৰ চৰিত্ৰত ষ্টাৰলিং হেডেন: ছ’ল’জ’ৰ পে-ৰোলত এজন দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত আৰক্ষী অধিনায়ক
ক্লেমেঞ্জাৰ চৰিত্ৰত ৰিচাৰ্ড কেষ্টেলানো: কৰ্লিয়ন অপৰাধ পৰিয়ালৰ এজন কেপ'ৰেজিম, ছনিৰ গডফাদাৰ
ভায়েকহঁতৰ উপহাস সহ্য কৰিব নোৱাৰি বিজয়ে ঘৰৰ পৰা দূৰতেই থাকিছিল আৰু প্ৰায়ে বাটে-পথে ঘূৰি ফুৰিছিল।
পৰম্পৰাগত ৰোমাণ্টিক বিষয়ৰ পৰিৱৰ্তে নিবনুৱা সমস্যা, দৰিদ্ৰতা আদিৰ নিচিনা সামাজিক সমস্যাৰ ওপৰত বিজয়ে কবিতা লিখাটো প্ৰকাশকসকলে পচন্দ কৰা নাছিল আৰু সেইবাবেই তাৰ লেখা অপ্ৰকাশিত হৈয়েই থাকে।
ইয়াৰোপৰি এদিন বিজয়ে তাৰ কলেজীয়া দিনৰ প্ৰেয়সী মীনাৰ সন্মুখীন হয় আৰু জানিবলৈ পায় যে মীনাই আৰ্থিক সুৰক্ষাৰ বাবে এজন নামী-দামী প্ৰকাশক মিষ্টাৰ ঘোষৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছে।
পাছলৈ জীৱনৰ প্ৰতি অনাসক্ত হৈ বিজয়ে আত্মহননৰ পথ বাছি লয় যদিও এজন মগনীয়াই এখন চলন্ত ৰে'লৰ সন্মুখৰ পৰা নিজৰ জীৱন দি হ'লেও বিজয়ক উদ্ধাৰ কৰে।
কিন্তু মৃত মগনীয়াজন বিজয় বুলি সকলোৱে ভুলকৈ ভাবি লয় কিয়নো মগনীয়াজনে পিন্ধি থকা কোটটো আছিল বিজয়ৰ যিটো সি মগনীয়াজনক দিছিল।
এই ঘটনাৰ পাছত গুলাবোয়ে বিজয়ৰ কবিতাসমূহ প্ৰকাশ কৰিবলৈ মনস্থ কৰে আৰু মিষ্টাৰ ঘোষৰ ওচৰলৈ যায়।
কিন্তু স্বাৰ্থপৰ ঘোষ আৰু বিজয়ৰ নিকট বন্ধু শ্যামে তাক চিনাক্ত কৰিবলৈ অমান্তি হয় আৰু বিজয়ক এজন পাগল বুলি ভাবি তাক এখন মানসিক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰাই দিয়ে।
এনেতে বিজয়ে তাৰ বন্ধু আব্দুছ চাত্তাৰৰ সহায়ত পগলা-ফাটেকখনৰ পৰা পলাই আহে আৰু তাৰ স্মাৰক সভাত উপস্থিত হয়গৈ য'ত বিজয়ে এই দুৰ্নীতি আৰু বস্তুবাদী জগতখনৰ ৰাজহুৱাকৈ বিৰোধিতা কৰে।
যিখন সভাত বিজয় প্ৰকৃতাৰ্থত সন্মানৰ পাত্ৰ, তাত চাৰিওফালে চলি থকা ভণ্ডামি দেখি অতিষ্ঠ হৈ বিজয়ে ঘোষণা কৰে যে সি বিজয় নহয়।
প্ৰথমাৱস্থাত চলচ্চিত্ৰখনৰ মূল নাম দিয়া হৈছিল প্যাছ , কিন্তু গুৰু দত্ত‌ই পাছলৈ এই নামটো সলনি কৰি প্যাছা ৰাখে যাতে নামটোৱে চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনীটোৰ লগত ভালকৈ খাপ খায়।
চিনেমাখনৰ অন্তিম দৃশ্যটোত গুৰু দত্ত‌ই বিজয় অকলে গুচি যোৱাটো বিচাৰিছিল, কিন্তু পৰিবেশকৰ আহ্বানত অন্তিম দৃশ্যটো সলনি কৰি দিয়া হয়।
শ্যাম নামৰ চৰিত্ৰটোত গুৰু দত্তৰ বন্ধু জনী ৱাকাৰে অভিনয় কৰাৰ কথা আছিল যদিও পাছলৈ এইটো চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে গুৰু দত্তৰ এগৰাকী সহকাৰী পৰিচালকে।
চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে স্বয়ং গুৰু দত্ত, মালা সিনহা, ৱাহীদা ৰহমান, ৰেহমান আৰু জনী ৱাকাৰে।
এজন প্ৰতিভাশালী তথা দৰিদ্ৰ কবিয়ে জীৱনত সন্মুখীন হোৱা সংঘৰ্ষ‌ৰ পৰা আদি কৰি সমাজত এজন সফল কবি হিচাপে স্বীকৃত হোৱালৈ সংঘটিত ঘটনাৱলী চলচ্চিত্ৰখনত দৰ্শোৱা হৈছে।
তেওঁ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰত কোৱাণ্টাম ক্ষেত্ৰ তত্ত্ব, পৰিসাংখ্যিক বলবিজ্ঞান আৰু জটিল প্ৰণালীৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছে।
পাৰিচিৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ অৱদান হৈছে গুইডো এলটাৰেলিৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে আৱিষ্কাৰ কৰা পাৰ্টন ঘনত্বৰ বাবে কিউচিডি বিৱৰ্তন সমীকৰণ, স্পিন গ্লাছৰ শ্বেৰিংটন-কিৰ্কপেট্ৰিক মডেলৰ সঠিক সমাধান, বৰ্ধিত আন্তঃপৃষ্ঠৰ গতিশীল মাপ বৰ্ণনা কৰা কাৰ্দাৰ-পাৰিচি-ঝাং সমীকৰণ আৰু চৰাইৰ ঘূৰ্ণী জাকৰ অধ্যয়ন।
জটিল প্ৰণালীৰ তত্ত্বত গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদানৰ বাবে তেওঁ ক্লাউছ হেচেলমান আৰু চিউকুৰো মানাবেৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে ২০২১ চনৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নবেল বঁটা লাভ কৰে।
বিশেষকৈ "পাৰমাণৱিকৰ পৰা গ্ৰহীয় মাপলৈ ভৌতিক প্ৰণালীৰ আন্তঃক্ৰিয়া আৰু তাৰতম্যৰ আৱিষ্কাৰ"ৰ বাবে জৰ্জিঅ' পাৰিচিলৈ বঁটাটোৰ অৰ্ধাংশ প্ৰদান কৰা হৈছে।
আন দুগৰাকী বঁটাবিজয়ী বিজ্ঞানী ক্ৰমে চিউকুৰো মানাবে আৰু ক্লাউছ হেচেলমানে ন'বেল বঁটাৰ মুঠ ধনৰাশিৰ এক চতুৰ্থাংশকৈ লাভ কৰিব।
১৯৭০ চনত নিকোলা কেবিব্বোৰ তত্ত্বাৱধানত জৰ্জিঅ' পাৰিচিয়ে ৰোম লা চেপিয়েঞ্জা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তেওঁ লেবৰেটৰী নাজিওনালি দি ফ্ৰাস্কাটি ৰ গৱেষক আৰু কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয় ৰ ইনষ্টিটিউট ডেচ হাউটচ এটুডেচ চাইণ্টিফিক্স , আৰু একোলি নৰ্মাল চুপেৰিউৰ ৰ এজন পৰিদৰ্শন বিজ্ঞানী আছিল।
জৰ্জিঅ পাৰিচি আকাডেমিয়া দেই লিনচিৰ সভাপতি আৰু ফৰাচী বিজ্ঞান একাডেমী, আমেৰিকান দাৰ্শনিক সমাজ, আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ বিদেশী সদস্য।
২০১৬ চনৰ পৰা, জৰ্জিঅ' পাৰিচিয়ে জীৱিকাস্তৰৰ ওপৰত মৌলিক গৱেষণাৰ বাবে পুঁজি যোগান ধৰিবলৈ ইটালী আৰু ইউৰোপীয় চৰকাৰৰ ওপৰত হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিবলৈ "চালভিয়ামো লা ৰাইচাৰ্কা ইটালিয়ানা" আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দি আহিছে।
১৯২১ চনত তেওঁ বিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু টকিঅ'লৈ যায়, য'ত তেওঁ প্ৰথমে মহিলা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰৱেশ পৰীক্ষা দিয়ে, কিন্তু বিফল হয়।
এবছৰৰ পিছত, মিগিশ্বিয়ে দ্বিতীয় বৰ্ষৰ ছাত্ৰী হিচাপে জাপানৰ চুগিনামীৰ এখন ব্যক্তিগত মহিলা কলা বিদ্যালয় বা মহিলা আৰ্ট এণ্ড ডিজাইন বিশ্ববিদ্যালয়লৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু ১৯২৪ চনত শীৰ্ষ শ্ৰেণীত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
ওৱাৰীত এটা বস্ত্ৰ কাৰখানা নিৰ্মাণ কৰা নাকাচিমা-গানৰ এটা ধনী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা ছেটছুকো য়োশিদা দহটা সন্তানৰ ভিতৰত ষষ্ঠ আছিল।
কঁকালৰ গাঁঠিৰ জন্মগত বিভ্ৰান্তিৰ বাবে মিগিশ্বিয়ে নাগোয়াৰ এখন চিকিৎসালয়ত তেওঁৰ কেঁ‌চুৱা অৱস্থাতে এক ডাঙৰ অস্ত্ৰোপচাৰ কৰিছিল।
স্কুলত থাকোঁতে তেওঁ পঢ়াত নিমগ্ন হৈ পৰাৰ লগতে তাইৰ জ্যেষ্ঠ ৰুমমেট সুকাৰা টোডাৰ জাপানী চিত্ৰৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল।
হৈছে জাপানৰ আইচি প্ৰিফেকচাৰৰ ইচিনোমিয়াত অৱস্থিত মিগিশ্বি ছেটছুকোৰ কাম আৰু জীৱনৰ বাবে সমৰ্পিত এক সংগ্ৰহালয় আৰু সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ।
সংগ্ৰহালয়টোৰ ছেটছুকোৰ কামৰ আটাইতকৈ বিস্তৃত সংগ্ৰহৰ এটা আছে, বেছিভাগ ছেটছুকো আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে নিজে দান কৰিছিল।
ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত আছে কামৰ এক স্থায়ী সংগ্ৰহ, অস্থায়ী প্ৰদৰ্শনী আৰু কলা সম্পৰ্কীয় বক্তৃতা, লগতে বিভিন্ন কাৰ্যকলাপ আৰু ছেটছুকোৰ তথ্যচিত্ৰৰ প্ৰদৰ্শন।
ইয়াত শিল্পীজনৰ বাবে উৎসৰ্গিত এক পুথিভঁৰাল আৰু উপহাৰৰ দোকানো আছে, লগতে জাপানী কলা আৰু সংস্কৃতিৰ বিষয়ে কিতাপ আৰু তালিকা আছে।
সংগীতা বৰুৱা পিছাৰ'তিয়ে সাংবাদিক হিচাপে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলক বিস্তৃত ৰূপত প্ৰচাৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত শক্তিশালী ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে।
১৯৯৬ চনত তেওঁ 'ইউনাইটেড নিউজ অৱ ইণ্ডিয়া'ৰ নতুন দিল্লী শাখা কাৰ্যালয়ত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা সাংবাদিকৰূপে সাংবাদিকতা আৰম্ভ কৰে।
তেওঁৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল সন্দৰ্ভত সাংবাদিকতা আৰম্ভ হয় ২০১১ চনত 'দ্য হিন্দু' কাকতত 'ইনক্লুচিভ মেডিয়া ফেল'শ্বিপ অৱ চি এছ ডি এছ' লাভৰ জৰিয়তে।
বৰ্তমান সংগীতা বৰুৱা পিছাৰ'তিয়ে 'দ্য ৱায়াৰ' নামৰ সংবাদ ৱেবছাইটৰ জৰিয়তে অন্যান্য খবৰৰ লগতে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বাতৰি পৰিৱেশন কৰে।
এই ফেলশ্বিপৰ জৰিয়তে তেওঁ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ ভয়ংকৰ গৰাখহনীয়াৰ ফলত মাজুলীৰ জনজীৱনৰ ক্ষয়-ক্ষতিৰ বিস্তৃত বিৱৰণ দাঙি ধৰে।
তেওঁ 'ইউনাইটেড নিউজ অৱ ইণ্ডিয়া'ৰ নতুন দিল্লী শাখা কাৰ্যালয়ত যোগদান কৰা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা সাংবাদিক।
বৰ্তমান তেওঁ 'দ্য ৱায়াৰ' নামৰ সংবাদ ৱেবছাইটৰ জৰিয়তে অন্যান্য খবৰৰ লগতে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বাতৰি পৰিৱেশন কৰে।
২০১৭ চনত সংগীতা বৰুৱা পিছাৰ'তিয়ে 'ৰামনাথ গোৱেঙ্কা এক্সিলেঞ্চ ইন্‌ জাৰ্নেলিজম বঁটা' লাভ কৰে।
'আছাম: দ্য একৰ্ড, দ্য ডিছকৰ্ড'ৰ ৰচয়িতা সংগীতা বৰুৱা পিছাৰ'তিয়ে ৰীতা চৌধুৰীৰ 'মায়াবৃত্ত' শীৰ্ষক উপন্যাসখন ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছে।
সংগীতা বৰুৱা পিছাৰ'তিয়ে 'আছাম: দ্য একৰ্ড, দ্য ডিছকৰ্ড' গ্ৰন্থখন লিখি থাকোঁতে বহুতো সত্যৰ মুখামুখি হৈছিল বুলি কয়।
তেওঁ কয় যে আছুৰ পতাকাখনৰ নক্সা, বাংলাদেশৰ মুক্তিবাহিনীৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ অতুল বৰাই প্ৰস্তুত কৰিছিল।
তেওঁ পঞ্চাচ আৰু ষাঠিৰ দশকৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ মুখ্য অভিনেত্ৰী আছিল আৰু ১৫০খনত কৈও অধিক ছবিত অভিনয় কৰিছিল; ইয়াৰ বহুতো নায়িকাৰ চৰিত্ৰত।
সাৰদা ছবিৰ অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ ১৯৫৮ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা পায়।
পঞ্চাছৰ দশকৰ শেষৰ ফালৰ তেওঁ এনে এগৰাকী অভিনেত্ৰী আছিল, যিয়ে সংগীত পৰিচালক আৰু গীতিকাৰসকলৰ ছন্দ আৰু গীতৰ প্ৰতি আটাইতকৈ ধনাত্মক সঁহাৰি দিছিল।
শ্যামাৰ ওপৰত চিত্ৰায়িত কৰা "এ দিল মুঝে বতাদে", "ও চান্দ জহাঁ ও যায়ে", "এ লো মেঁ হৰি পিয়া", "দেখো ও চান্দ চুপ কে কৰাতা হ্যায় ক্যা ইছাৰা" আদি গীত তেওঁৰ সংবেদনশীল অভিনয়ৰ উদাহৰণ।
ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি নামৰ সোঁপন্থী হিন্দু জাতীয়তাবাদী ৰাজনৈতিক দল এটা ক্ষমতালৈ অহাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে এই গ্ৰন্থখন মধ্যপ্ৰদেশ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ বিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল আৰু শিক্ষা-ব্যৱস্থাত ভাৰতীয় হিন্দুত্ববাদৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰৰ উদ্দেশ্যে বিষয়টো বাছি লোৱা হৈছিল।
দিননাথ বাত্ৰাই বৈদিক গণিতক ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা গৱেষণা আৰু প্ৰশিক্ষণ পৰিষদৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ বাবে এক দীঘলীয়া অভিযান চলাইছিল।
তাৰ পিছত এনচিইআৰটিৰ পৰা বৈদিক গণিতক কেইবাটাও ফ্ৰিঞ্জ ছ্যুডো-বৈজ্ঞানিক বিষয় ৰ সৈতে মানক শৈক্ষিক পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ প্ৰস্তাৱ আহিছিল।
এচ. জি. ডানিৰ নেতৃত্ব তথা ৰাজনৈতিক দলৰ সমৰ্থিত কেইবাজনো শিক্ষাবিদ আৰু গণিতজ্ঞই পূৰ্বতে আলোচনা কৰা যুক্তিৰ ভিত্তিত এই প্ৰচেষ্টাসমূহৰ বিৰোধিতা কৰি এই পদক্ষেপক হিন্দুত্ববাদৰ ৰাজনৈতিকভাৱে নিৰ্দেশিত প্ৰচেষ্টা বুলি সমালোচনা কৰাৰ পিছত এই সমগ্ৰ পৰিকল্পনাটো স্থগিত ৰখা হৈছিল।
সমান্তৰাল চৰকাৰী প্ৰতিবেদনসমূহেও ইয়াক আধুনিকীকৰণৰ বাবে মাদ্ৰাছা শিক্ষা ব্যৱস্থাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ পোষকতা কৰিছিল।
২০১৪ চনত বিজেপি পুনৰ ক্ষমতালৈ অহাৰ পিছত তিনিখন বিশ্ববিদ্যালয়ে এই বিষয়ত পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়াবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ বিপৰীতে বিষয়টোৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি এটা টেলিভিছন চেনেলো আৰম্ভ কৰে; এই বিষয়টোৰ বাবে উদাৰ শিক্ষা আৰু গৱেষণা অনুদানো আবণ্টন দিয়া হৈছে।
বৈদিক গণিত হ'ল এখন গণিতৰ বিভিন্ন সূত্ৰ থকা এখন গ্ৰন্থ যাৰ সহায়ত কিছুমান পাটিগণিতীয় অংক সহজে কৰিব পৰা যায়।
গৱেষকসকলে এই সূত্ৰসমূহৰ সংযোগ পুৰণি বৈদিক সময়ত প্ৰচলিত ভাৰতীয় গণিতৰ লগত নাই বুলিয়েই ক'ব বিচাৰে আৰু এই সূত্ৰসমূহক ক্ষিপ্ৰভাবে পাটিগণিতীয় অংক কৰিব পৰা কিছুমান কৌশল বুলি ক'ব বিচাৰে।
কৃষ্ণ তীৰ্থৰ মৃত্যুৰ পাঁচ বছৰৰ পিছত অৰ্থাৎ ১৯৬৫ চনত প্ৰথম প্ৰকাশ পোৱা এই গ্ৰন্থখন মূলতঃ ৩৬৭ পৃষ্ঠাৰ চল্লিশটা অধ্যায়ৰে গঠিত আৰু ইয়াত তেওঁৰ বক্তৃতাৰ জৰিয়তে তেওঁ প্ৰচাৰ কৰা গাণিতিক কৌশলসমূহ সামৰি লৈছিল।
গ্ৰন্থখনৰ তীৰ্থৰ শিষ্য মঞ্জুলা ত্ৰিবেদীৰ প্ৰস্তাৱনাত কোৱা হৈছে যে তেওঁ প্ৰথমে ১৬টা খণ্ড লিখিছিল, কিন্তু প্ৰকাশৰ পূৰ্বে পাণ্ডুলিপিসমূহ হেৰাই যায়।
এই সূত্ৰ উপসূত্ৰসমূহৰ যোগেদি পূৰণ হৰণৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বৰ্গমূল নিৰ্ণয়, বিভাজ্যতা নিৰ্ণয় আদিও কৰিব পাৰি।
ছোৱালী বা মহিলাই চাদৰ বা শাৰী হিচাপে আনাকাটা শুভ কামত পৰিধান কৰিব লাগে৷ পুৰুষে ধুতি, চেলেং বা গামোচা হিচাপে পিন্ধে।
তদুপৰি অন্নপ্ৰাশন, উপনয়ন, পঞ্চামৃত ভোজন আদিত গৰাকীয়ে বহা পীৰাত পাৰিবলৈয়ো আনাকাটা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বিবাহিতা নাৰী প্ৰথমবাৰ সন্তানসম্ভৱা হ’লে, পঞ্চামৃত খুওৱা বা জেউৰা দিয়াত কোলাত দিয়া আনাকাটা কাপোৰখনক 'আকল’ বোলে৷ এই কাপোৰখনৰ জোখ 'এক ডেং’৷ সেয়ে, কোনো কোনোৱে ইয়াক 'একডেইঙা'ও বোলে৷ অৰ্থাৎ শিপিনীৰ এখন ভৰি যিমান দূৰলৈ মেলি দিব পাৰে সিমান দূৰ জোখত ’আক্ল’ বোৱা হয়৷ সাধাৰণতে এই কাপোৰখন শুধ বগাকৈ বোৱা হয়৷ সন্তান ভূমিষ্ঠ হ’লে এই কাপোৰখনেৰে প্ৰথম আকোঁৱালি লোৱা হয়৷ সেয়ে ইয়াৰ নাম 'আক্ল'৷ কোনো কোনো ঠাইত ৰঙীণ পাৰি সৰুকৈ দি মিহি বুটা বচা হয়৷ পঞ্চামৃত খুৱাওতে নাৰীগৰাকীৰ কোলাত দি তাতে ফলমূল তুলি দিয়া হয় আৰু পিছত সেই কাপোৰখন সযতনে থৈ দিয়া হয়৷ আনাকাটা কাপোৰ নামনি অসমৰ ঘাইকৈ বৰপেটা অঞ্চলৰ সকলো সংস্কাৰমূলক শুভ কামতে প্ৰয়োজন হয়৷ জেঠ মাহত জন্মা সন্তানৰ মংগলৰ বাবে পতা জেঠুৱা উৎসৱতো আনাকাটা কপোৰ পীৰাত পাৰি দি জেঠত ওপজা সন্তানক উৎসৱৰ দিনা খাবলৈ দিয়া হয়৷
সাধাৰণতে তাঁত-বাতি কাঢ়ি, ৰাঁচত ভৰাই, ব’ তুলি কাপোৰ বোৱা হয় আৰু কাপোৰ বোৱা হ’লে ৰাঁচৰ মূৰত ৰৈ যোৱা সূতা কাটি কাপোৰখন তাঁতৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰা হয়।
কোনো অস্ত্ৰ নলগোৱাকৈ অথবা নকটা নিচিঙাকৈ এই বস্ত্ৰ তাঁতৰ পৰা উলিয়াই অনা হয়৷ ৰাঁচত সূতা ভৰোৱাৰ পিছত যেনেকৈ ব’ তোলা হয়, তেনেকৈ তাঁতত তৰি থোৱা আৰু বৈ উলিওৱা কাপোৰখন থাকোঁতেই পুনৰ চেৰেকী বা উঘাত পকাই ব’ খুলি আনিব লাগে।
এই আনাকাটা কাপোৰ বোৱা পদ্ধতিৰ লগতেই অসমীয়া সমাজৰ বস্ত্ৰ শিল্পৰ লগত এক আধ্যাত্মিক সম্পৰ্কৰ এক চানেকি বহন কৰে৷
বছৰেকৰ বিহুত আনাকাটা গামোছা ঘৰৰ মূল মানুহজনৰ গাত দিব পাৰিলে বছৰটোলৈ বেমাৰ-আজাৰৰ পৰা ৰক্ষা পৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
আনাকাটা গামোচা নামনি অসমত মাংগলিক কাৰ্যত ব্যৱহৃত হয়৷ বিয়া, লগুণ গাঁঠি দিয়া, দৰা আদৰা, নোওৱা, পঞ্চামৃত খুওৱা, অন্নপ্ৰাসন, চূড়াকৰণ আদি সকলো মাংগলিক কাৰ্যত আনাকাটা কাপোৰ অপৰিহাৰ্য৷ ইয়াৰ আকাৰ বিভিন্ন হ’ব পাৰে।
খৃষ্টাব্দ ৩৫০ ৰ আশেপাশে দক্ষিণ আমেৰিকা ৰ পৰা নৌকাৰে আহিবলৈ ধৰা থলুৱা লোক সকল হৈছে বাৰ্বাডোচৰ প্ৰাচীনতম বাসিন্দা।
“স্পেনিছ নাবিক” সকলে ১৫ শতিকাৰ শেষৰ ফালে বাৰ্বাডোচ দখল কৰিছিল আৰু ইয়াক “কাষ্টিলৰ মুকুটৰ” বাবে দাবী কৰিছিল।
১৬২৫ চনৰ ১৪ মে তাৰিখে “অলিভ ব্লছম” নামৰ এখন ইংৰাজী জাহাজ বাৰ্বাডোচত উপস্থিত হৈছিল; ইয়াৰ লোকসকলে “ৰজা জেমছ প্ৰথম”ৰ নামত দ্বীপটোৰ অধিকাৰ লৈছিল।
১৬২৭ চনত প্ৰথম স্থায়ী বসতিস্থাপনকাৰী ইংলেণ্ডৰ পৰা আহে আৰু বাৰ্বাডোচ ইংৰাজ আৰু পিছলৈ “ব্ৰিটিছ উপনিবেশ”ত পৰিণত হয়।
এই সময়ছোৱাত, দ্বীপটোৰ বৃক্ষৰোপণত কাম কৰা “আফ্ৰিকাৰ দাস” সকলৰ শ্ৰমৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি উপনিবেশ অঞ্চলটো বৃক্ষৰোপণ অৰ্থনীতিৰ ওপৰত পৰিচালিত হৈছিল।
দাসত্ত্ব বিলুপ্তি আইন ১৮৩৩ ৰ পিছত পাঁচ বছৰৰ ভিতৰত বাৰ্বাডোচত ক্ৰীতদাস জনসংখ্যাৰ চূড়ান্ত মুক্তি ঘটিছিল।
দেশখনত সাধাৰণতে দুটা ঋতু অনুভৱ হয়, যাৰ ভিতৰত এটাত লক্ষণীয়ভাৱে অধিক বৰষুণ অন্তৰ্ভুক্ত থাকে যাক "বৰ্ষা ঋতু" বুলি জনা যায়, এই সময় জুনৰ পৰা ডিচেম্বৰ লৈকে চলে।
ই উত্তৰ আটলাণ্টিকৰ পশ্চিম অংশত, উইণ্ডৱাৰ্ড দ্বীপপুঞ্জ আৰু কেৰিবিয়ান সাগৰৰ পৰা ১০০ কিমি পূৱত অৱস্থিত।
দ্বীপটো লাহেকৈ স্কটলেণ্ড ডিচত্ৰিক্ট নামেৰে জনাজাত কেন্দ্ৰীয় উচ্চভূমি অঞ্চললৈ উন্নীত হয়, যাৰ উচ্চ বিন্দু হৈছে সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৩৪০ মিটাৰ ওপৰৰ “মাউণ্ট হিলাবাই”।
কোপেনৰ জলবায়ু শ্ৰেণীবিভাজন স্কেলত, বাৰ্বাডোচৰ বেছিভাগ অংশক ক্ৰান্তীয় মৌচুমী জলবায়ু হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
অৱশ্য অঞ্চলটোত গোটেই বছৰ ১২ ৰ পৰা ১৬ কি:মি/ঘণ্টা গতিত প্ৰচুৰ পৰিমাণে বলা বতাহে ইয়াক এক বিশেষ জলবায়ু প্ৰদান কৰে যি মধ্যমীয়া ক্ৰান্তীয়।
১৯৬৬ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত বাৰ্বাডোচ এখন স্বাধীন দেশ আৰু কমনৱেলথ ৰাষ্ট্ৰত পৰিণত হয় আৰু “দ্বিতীয় এলিজাবেথ” বাৰ্বাডোচৰ ৰাণী হিচাপে পৰিগণিত হয়।
২০২১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত চেন্দ্ৰা মেছনক সংসদৰ দ্বাৰা বাৰ্বাডোচৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি হোৱাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হয়।
পৰ্তুগীজসকলে ১৫৩৬ চনত ব্ৰাজিললৈ যাওঁতে বাৰ্বাডোচ দ্বীপটো দেখিছিল আৰু দ্বীপটোত পোৱা ডিমৰু গছৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি দ্বীপটোক "লছ বাৰ্বাডোচ" বুলি উল্লেখ কৰিছিল।
বাৰ্বাডোচৰ বহু সংখ্যক লোক মুখ্যতঃ আফ্ৰিকান মুলৰ যদিও ই কেৰিবিয়ান অঞ্চলৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত এটা আটলাণ্টিক দ্বীপ।
২০২১ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত চেন্দ্ৰা মেছনে “ৰাণী এলিজাবেথ”ক ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধান হিচাপে স্থানান্তৰিত কৰে, আৰু বাৰ্বাডোচ “কমনৱেলথ অৱ নেশ্যনছৰ” ভিতৰত এখন নবীনতম গণৰাজ্যলৈ পৰিৱৰ্তন হয়।
তাত তেওঁ উল্লেখ কৰিছে যে হাইস্কুল আৰু কলেজত পঢ়া সময়ছোৱাত লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰা লেখকৰ প্ৰায় বিশ বছৰ লেখাৰ লগত সম্পৰ্ক নোহোৱাৰ দৰে হৈছিল যদিও হৃদয়ৰ তাগিদাত তেওঁ পুনৰ কলম তুলি লয়।
তেওঁ গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰিবলৈ আগবঢ়াৰ কথা এনেদৰে লিখিছে, "হৃদয়ৰ অহৰহ তাগিদাত পুনৰ কলম উঠাই লৈ বিভিন্ন কাকত-আলোচনীত লিখিবলৈ লোৱাৰ সময়তে সদাশয় পাঠক-পাঠিকাৰ মৰম আৰু আগ্ৰহে গভীৰভাৱে অনুপ্ৰাণিত কৰিলে।
দুগুণে উৎসাহিত হ'লোঁ যেতিয়া মোৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় সাহিত্যিক হোমেন বৰগোহাঞিয়ে তেওঁৰ সুচিন্তিত পৰামৰ্শৰ দ্বাৰা বাধিত কৰিলে।
ইংৰাজী আৰু অসমীয়া দুয়োটা ভাষাতে লিখিবলৈ লোৱাৰ বাবে হয়তো কম সময়ৰ ভিতৰতে বেছিসংখ্যক পঢ়ুৱৈৰ ওচৰ চাপিব পাৰিছিলোঁ।
তেনে বহু পঢ়ুৱৈৰ মৰমৰ দাবীৰ বাবেই মৰসাহ কৰি মোৰ এই ৰচনাৰ সংকলনটো গ্ৰন্থাকাৰে প্ৰকাশ কৰাৰ কথা ভাবিছিলোঁ।
গ্ৰন্থখন পিতৃ-মাতৃলৈ উছৰ্গা কৰি লেখকে এনেদৰে লিখিছে,"জীৱনৰ বহু দুখ-যন্ত্ৰণা সাহস আৰু দৃঢ়তাৰে অতিক্ৰম কৰি মোক প্ৰতিষ্ঠিত কৰাৰ বাবে যিয়ে অশেষ ত্যাগ আৰু কষ্ট স্বীকাৰ কৰিলে আৰু সেই সপোন বাস্তৱায়িত হোৱাৰ আগতেই আমাৰ মাজৰ পৰা অকালতে হেৰাই গ'ল, সেইগৰাকী মমতাময়ী নাৰী মোৰ মা প্ৰয়াত বনলতা বৰাৰ সোঁৱৰণত আৰু কিতাপৰ জগতখনৰ লগত সৰুতেই চিনাকি কৰি দিয়া মোৰ দেউতা ভাৰত চন্দ্ৰ বৰাৰ চৰণত এই গ্ৰন্থখন উছৰ্গা কৰিলোঁ।
পুৰণি অসমত টোলসমূহত বছৰৰ আৰম্ভণিতে শিক্ষাবৰ্ষ আৰম্ভ হয় আৰু বছৰৰ শেষভাগত শেষ হয়৷ গোটেই বছৰ গুৰুৰ টোলত থাকি শিক্ষাগ্ৰহণ কৰাৰ পিছত, ফাগুন আৰু চ’তৰ সংক্ৰান্তি অৰ্থাৎ দোমাহীৰ দিনাৰ পৰা চ’তৰ আঠ দিন যোৱালৈকে প্ৰতিখন টোলৰ পৰাই ছাত্ৰসকলে বিভিন্ন গাঁৱত গৈ ঘৰে ঘৰে শ্লোক গাই বা নাম গাই পইচা সংগ্ৰহ কৰে৷ ছাত্ৰসকলৰ সুন্দৰ শ্লোক-নাম শুনি গৃহস্থসকলে আনন্দমনে পইচা দান কৰে৷ ছাত্ৰসকলে গোৱা এটা শ্লোকৰ উদাহৰণ, “ অচ্যুতং কেশৱং বিষ্ণু হৰিং সতং জনাৰ্দনং৷৷ হংসং নাৰায়ণঞ্চৈৱ বিষ্ণোৰ্ণামাষ্টকং শুভম্৷৷ চৈতেলীত গোৱা নামবোৰ ঠাইভেদে নাগাৰা নাম, দগৰৰ নাম, পালনাম, বীৰনাম, চৈতেলী নাম আদি নামেৰে জনা যায়৷ এনেদৰে ছাত্ৰসকলে নানা অৰ্থবহ শ্লোক আৰু নাম গাই গৃহস্থৰ চোতালে চোতালে আশীৰ্বাদ দি ফুৰে৷ পিছত সংগৃহীত ধন টোললৈ আহি গুৰুক অৰ্পণ কৰে৷ গুৰুৱে এই ধনৰ এভাগ নিজলৈ ৰাখি বাকীখিনিৰে ছাত্ৰসকলক এটা ভোজ খুৱাই শিক্ষাবৰ্ষৰ সামৰণি মাৰি শিষ্যসকলক বিদায় দিয়ে৷ বৰ্তমান সময়ত শিষ্যসকলৰ আৰ্হিত দুলড়ী, লেছাৰী, ঝুনা, ছবি আদিৰ সহায়ত গঞালোকে এই চৈতেলী গোৱা প্ৰথা জীয়াই ৰাখিছে৷
প্ৰাচীন ভাৰতৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাত শিষ্যসকলে ভিক্ষা কৰি প্ৰাপ্ত ভিক্ষা গুৰুদক্ষিণা হিচাপে গুৰুক আনি দিয়াৰ ব্যৱস্থা আছিল৷ বৌদ্ধধৰ্মীয় শিক্ষা ব্যৱস্থাতো শিক্ষা শেষ হোৱাৰ পাছত সদলবলে ওলাই গৈ “ভিক্ষাং দেহি’’, “কল্যাণামাস্তু ভৱ’’ আদি ধ্বনি দি বৌদ্ধ বিহাৰৰ শিষ্যসকলে ভিক্ষা কৰে৷ অৱশ্যে ইয়াৰ মাজত এটা পাৰ্থক্য আছে, বৌদ্ধ বিহাৰত শিষ্যসকলক গাৰ্হস্থ্য ধৰ্মৰ পৰা আঁতৰি থকাৰ শিক্ষা দিয়া হয় আৰু টোলসমূহত আন শিক্ষাৰ লগতে গাৰ্হস্থ্য শিক্ষাও দিয়া হয়৷ সময়ৰ পৰিৱৰ্তনৰ ফলত এই ভিক্ষা কাৰ্যৰ কিছু পৰিৱৰ্তন হৈছে৷ উৎস যিয়েই নহওক, দক্ষিণ কামৰূপৰ ঠায়ে ঠায়ে এতিয়াও চৈতেলী নাম গোৱা হয়৷ অৱশ্যে ইয়াত ছাত্ৰসকলৰ ঠাইত আন জনসাধাৰণে চ’ত মাহত ’গহইঘৰ’ৰ সম্মুখত নাগেৰা, তাল আদি বজাই চৈতেলী নাম পাতে৷
চৈতেলী গোৱা নামনি অসমৰ এক লুপ্তপ্ৰায় লোক-অনুষ্ঠান৷ এই উৎসৱৰ লগত নামনি অসমৰে ম’হখেদা ’মহোহো’ উৎসৱৰ সৈতে সামান্য মিল আছে৷ চৈতেলী গোৱা উৎসৱত নামনি অসমৰ বিভিন্ন টোলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা ব্ৰাহ্মণ ছাত্ৰসকলে অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু মহোহো অনুষ্ঠান গাঁৱৰ শিশু আৰু ডেকাসকলে পালন কৰে৷ চৈতেলী শব্দটোৰ উৎস সম্পৰ্কে বিভিন্ন মতবাদ আছে৷ ই চোতালে চোতালে বহি নাম গাই অনুষ্ঠিত কৰাবাবেও হ’ব পাৰে বা চ’ত মাহত অনুষ্ঠিত কৰা বাবেও হ’ব পাৰে; এই বিষয়ে ঠিৰং সিদ্ধান্ত একো পোৱা নাযায়৷ লোকসংস্কৃতিৰ গৱেষক নাৰায়ণ দাসৰ মতে, চ’ত মাহত চোতালে চোতালে হাতচাপৰি বজাই পইচা খুজি আনি গুৰুদক্ষিণা দিছিল বাবে ইয়াৰ নাম চৈতেলী নাম৷ ঠাইভেদে ইয়াৰ উচ্চাৰণ বেলেগ বেলেগ, যেনে, চৌতালী, চৈতেলী, চ’তেলী, ছয়তেলী আদি
কাৰণ কেৰেলা ভাৰতৰ কেইটামান অঞ্চলৰ ভিতৰত এটা য'ত ফুটবলে যথেষ্ট জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে, এইটো বিবেচনা কৰি ইয়াক ফুটবল খেলৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
এয়া আছিল ১৯৯৭ চনৰ নেহৰু কাপ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল টুৰ্ণামেণ্টত, যিটো এই স্থানত প্ৰথম প্ৰতিযোগিতা আছিল।
গ্ৰেটাৰ কোচিন উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণৰ মুৰব্বী স্বৰ্গীয় "ভি জোচেফ থমাছ আইপিএছ"ৰ সতৰ্ক দৃষ্টিত ষ্টেডিয়ামখন সম্পূৰ্ণ কৰা হৈছিল।
তেওঁ পালাইৰ "ছেইণ্ট থমাছ কলেজৰ দিনৰ পৰা ফুটবলৰ এজন ডাঙৰ অনুৰাগী আছিল আৰু কেৰালা ৰাজ্যিক এথলেটিকছ এছ'চিয়েচনৰ পৃষ্ঠপোষক হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
দৰাচলতে, ২০০৫ চনৰ এপ্ৰিলত ভাৰত আৰু ইয়াৰ চিৰ প্ৰতিদ্বন্দী পাকিস্তানৰ মাজত অনুষ্ঠিত ক্ৰিকেট এদিনীয়া খেলত এই স্থানত সৰ্বাধিক ধন উপাৰ্জন কৰা হৈছিল।