polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
১৯৪৭ চনত স্বাধীনতাৰ পিছত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাৰতৰ পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ তেতিয়াৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৱে নিৰ্বাচিত কৰা পাঁচজন সেনা জোৱানৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আছিল।
ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত পঞ্জাবৰ বৰ্ণালা জিলাৰ ছেহনা গাঁৱৰ এটা জাট পৰিয়ালত ১৯১৫ চনৰ ১৫ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে কৰম সিঙৰ জন্ম হৈছিল।
প্ৰথমতে কৰম সিঙৰো কৃষক হ’বলৈ ইচ্ছা কৰিছিল যদিও পৰৱৰ্তী সময়ত প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধত ভাগ লোৱা গাঁৱৰ প্ৰবীণ সৈনিকসকলৰ কাহিনী শুনি অনুপ্ৰাণিত হৈ তেওঁ সেনাবাহিনীত যোগদান কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
গাঁৱত প্ৰাথমিক বিদ্যালয়তে প্ৰাথমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত ১৯৪১ চনত তেওঁ সেনাবাহিনীত যোগদান কৰে।
যুদ্ধৰ লগে লগে পাকিস্তানীসকল হতাশ হৈ পৰে আৰু ভাৰতীয়সকলক নিজৰ স্থানৰ পৰা খেদি পঠোৱাৰ বাবে ১৩ অক্টোবৰত তীব্ৰ আক্ৰমণ চলায়।
তেওঁলোকৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য আছিল তিথৱালৰ দক্ষিণে অৱস্থিত ৰিচমাৰ গালি আৰু তিথৱালৰ পূবত অৱস্থিত নাষ্টাচুৰ পাছ দখল কৰা।
১৩ অক্টোবৰৰ নিশা ৰিচমাৰ গলিত হোৱা তীব্ৰ যুদ্ধৰ সময়ত লেন্স নায়ক সিং 1 ফৰৱাৰ্ড পোষ্টৰ কমাণ্ডাৰ আছিল।
সংঘাতৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত পাকিস্তানৰ পাষ্টুন জনজাতীয় উগ্ৰবাদীসকলে ৰাজ্যৰ সীমা অতিক্ৰম কৰি তিথৱালকে ধৰি কেইবাখনো গাঁও দখল কৰে।
কুপোৱাৰা খণ্ডৰ নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখাৰ ওচৰত থকা সেই গাঁওখন ভাৰতৰ বাবে কৌশলগতভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ সামৰিক কেন্দ্ৰ আছিল।
১৯৪৮ চনৰ ২৩ মে’ত ভাৰতীয় সেনাই পাকিস্তান সৈন্যৰ হাতৰ পৰা তিথৱাল উদ্ধাৰ কৰে যদিও পাকিস্তানে ক্ষীপ্ৰতাৰে সেই অঞ্চল পুনৰ দখল কৰিবলৈ উভতি আক্ৰমণ চলায়।
১৯২০ চনৰ পৰা ১৯৪৭ চনলৈকে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত স্বৰাজৰ বিষয়ত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল আৰু মহাত্মা গান্ধীৰ নেতৃত্বত স্বাধীনতাৰ বাবে দেশজুৰি আন্দোলন সংগঠিত কৰিছিল।
গ্ৰাম্য স্থানীয় স্বশাসনৰ প্ৰতিষ্ঠানটোক কিমান মৰ্যাদা আৰু ভূমিকা প্ৰদান কৰা হ’ব সেই সম্পৰ্কে শীৰ্ষ নেতাসকলৰ মাজত কোনো একমত নাছিল।
এফালে গান্ধীয়ে গ্ৰাম স্বৰাজ আৰু গাঁও পঞ্চায়তক সম্পূৰ্ণৰূপে শক্তিশালী কৰাৰ পক্ষপাতী আৰু আনটো মূৰে ড বি.আৰ. আম্বেদকাৰে এই ধাৰণাটোৰ বিৰোধিতা কৰিছিল।
তেওঁৰ মতে এই ব্যৱস্থা পৰম্পৰাগত সামাজিক অত্যাচাৰৰ উৎস আৰু ই পশ্চাদপসৰণশীল ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
সেয়েহে আদৰ্শ ৰাষ্ট্ৰই এনে সামাজিক অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে সুৰক্ষাৰ ব্যৱস্থা গঢ়ি তুলিবলগীয়া হৈছিল।
ভাৰতৰ সংবিধানৰ খচৰা প্ৰণয়নৰ সময়ত পঞ্চায়তীৰাজ প্ৰতিষ্ঠানসমূহক ভাৰতৰ সংবিধানৰ অন্যায্য অংশ অৰ্থাৎ ৰাজ্যৰ বাবে নিৰ্দেশাত্মক নীতিৰ ৪০ নং অনুচ্ছেদ হিচাপে স্থান দিয়া হৈছিল।
এই প্ৰতিষ্ঠানসমূহ স্থানীয় স্বায়ত্ত্ব শাসনৰ একক হিচাপে কাম কৰিবলৈ সক্ষম কৰিবলৈ প্ৰয়োজনীয় ক্ষমতা আৰু কৰ্তৃত্ব প্ৰদান কৰা হৈছে।
কিন্তু ইয়াক কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় বা ৰাজ্যিক পৰ্যায়তো কোনো উল্লেখযোগ্য আইন প্ৰণয়ন কৰা হোৱা নাছিল।
প্ৰায় খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৭০০ বছৰ পুৰণি বৈদিক সাহিত্যৰ সৰ্বপ্ৰাচীন আৰু সৰ্বাধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ ঋকবেদত 'সভা' নামৰ স্ব-শাসিত গাঁও সংস্থাৰ অস্তিত্ব আছিল বুলি প্ৰমাণ পোৱা গৈছে।
গাঁও পঞ্চায়ত বা নিৰ্বাচিত পৰিষদ গাঁৱৰ পৰিসীমাৰ ভিতৰত কাৰ্যবাহী আৰু ন্যায়িক দুয়োটা দিশ চোৱা-চিতা কৰিছিল।
এই পঞ্চায়তখনে গাঁওবাসীৰ মাজত মাটিৰ বিতৰণ কৰিছিল আৰু উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ পৰা কৰ সংগ্ৰহ কৰি গাঁৱৰ হৈ অন্তৰ্ভুক্ত ৰাজতান্ত্ৰিক চৰকাৰকক কৰৰ অংশ দিছিল।
এই বৃহৎ পঞ্চায়ত খনে ইয়াৰ তলতীয়া গাঁও পৰিষদ সমূহক তদাৰক কৰিছিল আৰু প্ৰয়োজন হ'লে কাৰ্যবাহী আৰু ন্যায়িক ব্যৱস্থাত হস্তক্ষেপ কৰিছিল।
মধ্যযুগীয় যুগত মোগল শাসনৰ অধীনত জাতিবাদ আৰু সামন্তবাদী শাসন ব্যৱস্থাই লাহে লাহে গাঁৱে-ভূঞে স্বশাসন ব্যৱস্থা দুৰ্বল হৈ পৰিল।
মানুহৰ চাহিদা পূৰণৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰশাসনিক দক্ষতা আনিবলৈ আৰু ঔপনিৱেশিক শাসন ব্যৱস্থাৰ বিত্তীয় দিশত যোগ দিবলৈ ক্ষমতাৰ বিকেন্দ্ৰীকৰণৰ বাবে ভাইচৰয়ৰ লৰ্ড মেয়’ৰ প্ৰস্তাৱে ১৮৭০ চনৰ পৰা স্থানীয় প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ উন্নয়নত প্ৰয়োজনীয় গতি প্ৰদান কৰিছিল।
বিকেন্দ্ৰীকৰণৰ চৰকাৰী নীতিৰ প্ৰকৃত মাপকাঠি অৱশ্যে লৰ্ড ৰিপনৰ কাৰ্যকালত নিৰ্ণয় কৰা হয়।
তেওঁ ১৮৮২ চনৰ ১৮ মে’ত স্থানীয় স্বশাসনৰ ওপৰত তেওঁৰ বিখ্যাত প্ৰস্তাৱত স্থানীয় চৰকাৰৰ দ্বৈত বিবেচনাক স্বীকৃতি দিছিল।
চহৰসমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা ৰিপন বিশ্লেষণত নিৰ্বাচিত বেচৰকাৰী সদস্যৰ বৃহৎ সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰে গঠিত আৰু এজন বেচৰকাৰী অধ্যক্ষৰ সভাপতিত্বত স্থানীয় সংস্থাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল।
স্থানীয় স্বায়ত্ত্ব শাসনৰ অগ্ৰগতি শামুকীয়া গতিত চলিছিল আৰু পৌৰসভাৰ সংস্থা গঠনৰ ক্ষেত্ৰত নামমাত্ৰ পদক্ষেপহে লোৱা হৈছিল।
ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে ১৭৬৫ চনত বাক্সাৰত পৰাজয়ৰ পিছত ক্ষতিপূৰণৰ অংশ হিচাপে নবাবে বংগত দেৱানৰ কাৰ্যালয় প্ৰদান কৰাত পঞ্চায়তখন ধ্বংস কৰি পেলায়।
প্ৰথমটো হ’ল গাঁৱৰ ভূমি অভিলেখৰ কাৰ্যালয়টো বাতিল কৰি পাটোৱাৰী নামৰ কোম্পানীটোৰ এজন বিষয়াৰ সৃষ্টি কৰা।
এই দুটা ব্যৱস্থাই গাঁওবাসীক সম্পূৰ্ণৰূপে অক্ষম কৰি পাৰম্পৰিক পঞ্চায়ত ব্যৱস্থা ধ্বংস কৰি পেলালে।
১৮৫৭ চনৰ পিছত ইংৰাজে পঞ্চায়তক সৰু সৰু অপৰাধৰ বিচাৰ আৰু গাঁৱৰ বিবাদ নিষ্পত্তিৰ ক্ষমতা প্ৰদান কৰি পুনৰুদ্ধাৰৰ চেষ্টা কৰিছিল।
তেওঁলোকে স্থানীয় শাসকসকলৰ ওপৰত এৰি দিছিল আৰু সেয়েহে বৰ্তমানৰ পঞ্চায়তী ব্যৱস্থাত হস্তক্ষেপ কৰা নাছিল।
তেওঁলোকে স্থানীয় শাসকসকলক স্থানীয় পৰ্যায়ত অধিক গণতান্ত্ৰিক প্ৰতিষ্ঠানৰ কথা বিবেচনা কৰিবলৈও প্ৰৰোচিত কৰা নাছিল।
তেওঁলোকৰ বাবে কৰ সংগ্ৰহ কৰি তেওঁলোকৰ ব্যৱসায়িক স্বাৰ্থত সহায় কৰিবলৈ এনে সংস্থাৰ গঠন কৰা হৈছিল।
১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ পিছত যেতিয়া ঔপনিৱেশিক প্ৰশাসন তীব্ৰ আৰ্থিক হেঁচাত পৰিছিল, তেতিয়া পথ আৰু ৰাজহুৱা কামৰ দায়িত্ব স্থানীয় সংস্থাসমূহৰ হাতলৈ হস্তান্তৰ কৰি বিকেন্দ্ৰীকৰণৰ সন্ধান কৰা হৈছিল।
কিন্তু মণ্টেগ-চেমছফৰ্ড সংস্কাৰে স্থানীয় স্বায়ত্ত্ব শাসনক প্ৰাদেশিক হস্তান্তৰিত বিষয় হিচাপে প্ৰদেশসমূহৰ ভাৰতীয় মন্ত্ৰীসকলৰ অধীনলৈ লৈ আনে।
সাংগঠনিক আৰু বিত্তীয় বাধাৰ বাবে এই সংস্কাৰে পঞ্চায়ত অনুষ্ঠানসমূহক সঁচা অৰ্থত গণতান্ত্ৰিক আৰু সজীৱ কৰি তুলিব পৰা নাছিল।
কিন্তু এই সময়ছোৱাৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য বিকাশ আছিল যে ‘কেইবাখনো প্ৰদেশত গাঁও পঞ্চায়ত স্থাপন কৰা, হৈছিল।
এই পঞ্চায়ত সমূহ কেৱল তদৰ্থ ন্যায়িক ন্যায়াধিকৰণ নাছিল, বৰঞ্চ নাগৰিকৰ ক্ষেত্ৰত গাঁওখনৰ নিগমীয় চৰিত্ৰক মূৰ্ত কৰি তোলা প্ৰতীক আৰু সন্মানৰ ক্ষেত্ৰত বহল অধিকাৰক্ষেত্ৰ থকা প্ৰতিনিধিত্বমূলক প্ৰতিষ্ঠান।
ই ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ স্থানীয় চৰকাৰৰ অন্যতম পুৰণি ব্যৱস্থা আৰু ইয়াৰ ঐতিহাসিক উল্লেখ ২৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা পোৱা যায়।
পৰম্পৰাগতভাৱে পঞ্চায়তসমূহ স্থানীয় সমাজে নিৰ্বাচিত আৰু গ্ৰহণ কৰা জ্ঞানী আৰু সন্মানীয় বয়োজ্যেষ্ঠসকলেৰে গঠিত আছিল।
প্ৰথম পঞ্চবাৰ্ষিক পৰিকল্পনাই পৰিকল্পনা প্ৰণয়ন ৰূপায়ণ আৰু নিৰীক্ষণকে ধৰি পৰিকল্পনা প্ৰক্ৰিয়াত জনসাধাৰণৰ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ প্ৰাপ্ত কৰিব নোৱাৰিলে।
দ্বিতীয় পঞ্চবাৰ্ষিক পৰিকল্পনাত ব্লক উন্নয়ন বিষয়া, সহকাৰী উন্নয়ন বিষয়া, গাঁও পৰ্যায়ৰ কৰ্মী, সেই অঞ্চলৰ গ্ৰাম পঞ্চায়তৰ মনোনীত প্ৰতিনিধি আৰু সমবায়ৰ দৰে আন কিছুমান জনপ্ৰিয় সংগঠনৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ জৰিয়তে সমগ্ৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলক ৰাষ্ট্ৰীয় ব্যাপক সেৱা ব্লকেৰে সামৰি লোৱাৰ পৰিকল্পনা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল।
সেয়ে বিকেন্দ্ৰীকৰণৰ বিভিন্ন দিশত কেন্দ্ৰক পৰামৰ্শ দিবলৈ বিভিন্ন কৰ্তৃপক্ষই সমিতি গঠন কৰে।
ভাৰত চৰকাৰ আইন, ১৯৩৫ৰ অধীনত প্ৰাদেশিক স্বায়ত্তশাসনৰ ফলত ভাৰতত পঞ্চায়তসমূহৰ বিৱৰ্তন ঘটিছিল।
প্ৰদেশসমূহৰ জনপ্ৰিয়ভাৱে নিৰ্বাচিত চৰকাৰসমূহে স্থানীয় স্বায়ত্ত্ব শাসনৰ প্ৰতিষ্ঠানসমূহক অধিক গণতান্ত্ৰিক কৰাৰ বাবে আইন প্ৰণয়ন কৰিছিল।
কেন্দ্ৰীয় প্ৰদেশসমূহত ১৯৩৫ চনৰ ভাৰত চৰকাৰ আইনৰ অধীনত স্থানীয় স্বশাসনৰ তদানীন্তন মন্ত্ৰী ডি. পি. মিশ্ৰৰ মত আছিল যে ‘আমাৰ স্থানীয় সংস্থাসমূহৰ কাম-কাজ. আমাৰ প্ৰদেশত আৰু হয়তো সমগ্ৰ দেশতে এক কৰুণ ছবি দাঙি ধৰে।
মধ্যযুগীয় দক্ষিণ ভাৰতীয় গাঁও পৰিষদ এখনে কেনেদৰে কাম কৰিছিল তাৰ বিশদ বিৱৰণ চেন্নাইৰ পৰা প্ৰায় ৮৫ কিলোমিটাৰ পশ্চিমে তামিলনাডুৰ এখন গাঁও উথিৰামেৰুৰৰ মন্দিৰৰ দেৱালত খোদিত কৰা হৈছিল।
ভাল চৰিত্ৰৰ, মাটিৰ মালিকীস্বত্ব থকা আৰু হিন্দু শাস্ত্ৰৰ জ্ঞানৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি একাধিক যোগ্যতাৰ আধাৰত পুৰুষসকলক পৰিষদীয় নিৰ্বাচনৰ বাবে বাছনি কৰা হৈছিল।
তেওঁৰ মতে "ই এক বিকেন্দ্ৰীকৃত চৰকাৰ হ'লহেঁতেন, য'ত প্ৰতিখন গাঁৱে নিজৰ নিজৰ কাম-কাজৰ বাবে দায়বদ্ধ হ'লহেঁতেন।
তথাপিও চৰকাৰৰ স্থানীয় পৰ্যায়লৈ কেইবাটাও প্ৰশাসনিক গোটৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰি নিৰ্বাচিত গাঁও পঞ্চায়তসমূহক ক্ষমতা প্ৰদান কৰা হৈছে।
ৰয়েল কমিছন অন ডিচেণ্ট্ৰেলাইজেচন , মণ্টেগ আৰু কেমছফৰ্ডৰ সাংবিধানিক সংস্কাৰৰ প্ৰতিবেদন , ভাৰত চৰকাৰৰ ৰিজ’লিউচন আদি বিভিন্ন সমিতিৰ সত্ত্বেও তত্ত্বাৱধান আৰু নিয়ন্ত্ৰণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এক স্তৰভিত্তিক প্ৰশাসনিক গাঁথনি বিকশিত হৈছিল।
ব্ৰিটিছে বিকেন্দ্ৰীকৃত গণতন্ত্ৰৰ প্ৰতি কোনো গুৰুত্ব নাছিল বৰঞ্চ ঔপনিৱেশিক উদ্দেশ্যৰ পূৰ্তি তেওঁলোকৰ মুখ্য লক্ষ্য আছিল।
ভাৰতৰ আধুনিক পঞ্চায়তীৰাজ ব্যৱস্থা আৰু ইয়াৰ গাঁও পঞ্চায়তসমূহ পৰম্পৰাগত ব্যৱস্থাৰ সৈতে বহু ক্ষেত্ৰত মিল দেখা যায় যদিও দুয়ো ব্যৱস্থা সম্পূৰ্ণৰূপে একে নহয়।
সেইদৰে উত্তৰ ভাৰতৰ কিছু অংশত দেখা সাংবিধানিক বহিৰ্ভূত খাপ পঞ্চায়ত সমূহো আধুনিক ব্যৱস্থাৰ ব্যতিক্ৰম।
ছাৰ এইচ.ডব্লিউ. প্ৰাইমৰোজৰ অধ্যক্ষতাত ৰয়েল কমিছন অন ডিচেণ্ট্ৰেলাইজেচন -এ গাঁও পৰ্যায়ত পঞ্চায়তৰ গুৰুত্ব স্বীকাৰ কৰিছিল।
আয়োগে পৰামৰ্শ দিছিল যে "বিকেন্দ্ৰীকৰণৰ স্বাৰ্থত আৰু প্ৰশাসনৰ স্থানীয় কাম-কাজৰ সৈতে জনসাধাৰণক সংযোগ কৰাৰ স্বাৰ্থত স্থানীয় গাঁৱৰ কাম-কাজৰ প্ৰশাসনৰ বাবে গ্ৰাম পঞ্চায়ত গঠন আৰু উন্নয়নৰ প্ৰচেষ্টা চলোৱাটো অতি বাঞ্ছনীয়।
জৱাহৰলাল নেহৰুৱে ১৯৫৯ চনৰ ২ অক্টোবৰ তৰিখে ৰাজস্থানৰ নগৌৰত পঞ্চায়তী ৰাজ ব্যৱস্থাৰ উদ্বোধন কৰিছিল।
বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত পোনপ্ৰথমে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা বিভাগ দুটা হৈছে:১৮৩৫ চনত এলফিনষ্টন কলেজত 'ফেকাল্টি অৱ আৰ্টছ' আৰু ১৮৪৫ চনত গ্ৰাণ্ট মেডিকেল কলেজত 'ফেকাল্টি অৱ মেডিচিন'।
বিশ্ববিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ আগতেই এই দুয়োখন মহাবিদ্যালয়ৰ অস্তিত্ব আছিল আৰু তেওঁলোকে নিজৰ ডিগ্ৰী প্ৰদানৰ বিশেষাধিকাৰ বিশ্ববিদ্যালয়খনক দিছিল।
১৮৬২ চনত প্ৰদান কৰা প্ৰথম ডিগ্ৰীসমূহ আছিল 'কলা শাখাত স্নাতক' আৰু 'চিকিৎসা বিজ্ঞানত অনুজ্ঞাপত্ৰ'।
হায়দৰাবাদত থকা সিন্ধ মেডিকেল স্কুলৰ দৰে চিকিৎসা বিদ্যালয়সমূহো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা অনুমোদিত হৈছিল।
১৮৫৪ চনত ছাৰ চাৰ্লছ উডে খচৰা প্ৰস্তুত কৰা "' " অনুসৰি ১৮৫৭ চনত বোম্বে এছ'চিয়েচনৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক চৰকাৰৰ ওচৰত এখন আবেদন দাখিল কৰাৰ পিছত দ্য ইউনিভাৰ্চিটি অৱ বম্বে স্থাপন কৰা হয়।
মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়খন যুক্তৰাজ্যৰ একেধৰণৰ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহৰ আৰ্হিত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, বিশেষকৈ লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আৰ্হিত৷
অনানুষ্ঠানিকভাৱে মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয় নামে জনাজাত মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয় ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত অৱস্থিত এখন ৰাজহুৱা আৰু চৰকাৰী বিশ্ববিদ্যালয়।
ব্ৰিটিছশাসিত বোম্বে যুগতে যাত্ৰাৰম্ভ কৰা বিশ্ববিদ্যালয়খন ভাৰতৰ পুৰণি শিক্ষানুষ্ঠানৰ ভিতৰত অন্যতম৷
পিছলৈ ছমাৰভিল কলেজত আইন অধ্যয়ন কৰি অক্সফৰ্ডৰ প্ৰথম মহিলা আইন ছাত্ৰী আৰু ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা অধিবক্তা হিচাপে পৰিগণিত হোৱা কৰ্ণেলিয়া ছ'ৰাবজী ১৮৮৮ চনত বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা স্নাতক আছিল।
ইন্দিৰা গান্ধীক প্ৰতিহত কৰিবলৈ জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণৰ পথ-নিৰ্দেশনাত বিৰোধী দলসমূহ ঐকবদ্ধ হয়।
১৯৭৭ৰ ২৩ জানুৱাৰীত ভাৰতীয় লোক দল, জনসংঘ, কংগ্ৰেছ আদি বহুকেইটা সৰু-ডাঙৰ ৰাজনৈতিক দল একত্ৰিত হৈ জনতা পাৰ্টি নামে এটা নতুন ৰাজনৈতিক দলৰ জন্ম দিয়া হ’ল।
যিহেতু নিৰ্বাচনলৈ খুব কম সময় আছিল আৰু তেনে চমু সময়ত নিৰ্বাচন আয়োগৰ ওচৰত দল এটা পঞ্জীভূক্ত কৰা সম্ভৱ নহয়, সেয়েহে জনতা মৰ্চাৰ অংশীদাৰী সকলো দলে নিজা নিজা দলৰ নাম ত্যাগ কৰি ভাৰতীয় লোক দলৰ বেনাৰত আৰু প্ৰতীকত নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে।
একমাত্ৰ তামিলনাডু ৰাজ্যতহে জনতা মৰ্চাৰ অংশীদাৰ দল কংগ্ৰেছ -ই নিজা নাম আৰু প্ৰতীকেৰে নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হয়।
চৰণ সিঙে কংগ্ৰেছৰ বিৰুদ্ধে এক ৰাষ্ট্ৰীয় বিকল্প হিচাপে বহুধা-বিভক্ত ৰাজনৈতিক দলবোৰক একগোট কৰাৰ নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টা চলাই গৈছিল।
তাৰেই পৰিণতি হিচাপে ১৯৭৪ চনৰ ২৯ আগষ্টত সাতটা ৰাজনৈতিক দল লগলগাই ভাৰতীয় লোক দল নামেৰে নতুন দল এটা গঠন কৰা হয়।
ইয়াত চামিল হোৱা দলবোৰৰ ভিতৰত চৰণ সিঙৰ ভাৰতীয় ক্ৰান্তি দলৰ উপৰিও আছিল ৰাজ নাৰায়ণৰ সংযুক্ত ছোচিয়েলিষ্ট পাৰ্টি, বিজু পাটনায়কৰ উৎকল কংগ্ৰেছ আৰু বলোৰাম মাধোকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় লোকতান্ত্ৰিক দল।
বি.এল.ডি.ত ভাৰতীয় জন সংঘ আৰু কংগ্ৰেছ -কো চামিল হোৱাৰ বাবে আহ্বান জনোৱা হৈছিল যদিও দল দুটাই নিজস্ব ৰাজনৈতিক পৰিচয় ত্যাগ কৰাৰ বাবে আগ্ৰহ নেদেখুৱালে।
ইন্দিৰা গান্ধী নেতৃত্বাধীন ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ বিৰুদ্ধে এটা ৰাষ্ট্ৰীয় বিকল্প তৈয়াৰ কৰিবলৈ চৰণ সিঙৰ নেতৃত্বত সাতটা সাতটা ৰাজনৈতিক দল একত্ৰিত কৰি এই দলটো গঠন কৰা হ’ল।
জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ পিছত ১৯৭৭ চনত অনুষ্ঠিত সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে ইন্দিৰাক প্ৰতিহত কৰিবলৈ গঠন কৰা জনতা মৰ্চাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশীদাৰ আছিল ভাৰতীয় লোক দল।
ম্যানমাৰত ঙাপিৰ ইতিহাস অতি পুৰণি, কিয়নো মহাদেশীয় দক্ষিণ-পূব এছিয়াত কিম্বন কৰা মাছৰ সামগ্ৰীৰ খাদ্য তালিকা সৰ্বাধিক।
"ঙাপি"ৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য আটাইতকৈ প্ৰাচীন বিদ্যমান প্ৰমাণটো হৈছে খৃষ্টীয় প্ৰথম শতিকাৰ মন ভাষাত লিখা শিলৰ শিলালিপি।
তাৰপিছত মাছবোৰ গেলিলে এটা নলী লগোৱা পাত্ৰৰ ওপৰত বাঁহৰ খৰাহিত ঢালি দিয়ে আৰু পানী ঢালি লৰাই লৰাই ৰস সৰুৱাই থাকে।
পিছত ইয়াৰে অকণমান উলিয়াই গৰম পানীত গুলি চাকি লৈ ৰসখিনি আন আঞ্জাত পেলাই দি খোৱা হয় অথবা ইয়াৰ লগত জলকীয়া দি পিটিকা কৰিও খোৱা হয়।
আনহাতে কিছুসংখ্যক শিক্ষাবিদ, বা প্ৰাক্তন শিক্ষাবিদ, যিসকলে "শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰখনৰ পৰা কেনেবাকৈ বিমূৰ্ত হৈ সাংস্কৃতিক মন্তব্যকাৰী হৈ পৰিছে।
জনপ্ৰিয় ইতিহাসবিদসকল ৰাষ্ট্ৰীয়ভাৱে বিখ্যাত বা বেষ্ট-চেলাৰ লেখক হ'ব পাৰে আৰু "ৰাজহুৱা ইতিহাসবিদ" হিচাপে নিজৰ ভূমিকাত বিশেষ ৰাজনৈতিক দৃষ্টিভংগীৰ স্বাৰ্থ পূৰণ কৰিব পাৰে বা নকৰিবও পাৰে।
"আনুষ্ঠানিক ইতিহাস" আৰু "অনুমোদিত জীৱনী"ৰ বহু লেখকে বিশেষ প্ৰতিষ্ঠান বা ৰাজহুৱা ব্যক্তিৰ স্বাৰ্থ পূৰণ কৰা জনপ্ৰিয় ইতিহাসবিদ হিচাপে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিব পাৰে।
জনপ্ৰিয় ইতিহাস হৈছে এক বহল ধাৰাৰ ইতিহাস ৰচনা যিয়ে জনপ্ৰিয় দৃষ্টিভংগী গ্ৰহণ কৰে, বহল পাঠকক লক্ষ্য কৰি লয়, আৰু সাধাৰণতে বিদ্বান বিশ্লেষণতকৈ আখ্যান, ব্যক্তিত্ব আৰু প্ৰাঞ্জল বিশদতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
এই শব্দটো পেছাদাৰী শৈক্ষিক বা বিদ্বান ইতিহাস লিখাৰ বিপৰীতে ব্যৱহাৰ কৰা হয় যিটো সাধাৰণতে অধিক বিশেষজ্ঞ আৰু কাৰিকৰী আৰু, সেয়েহে, সাধাৰণ পাঠকৰ বাবে কম সুলভ।
যিয়ে অতীতক কেৱল নিজৰ স্বাৰ্থৰ বাবেই নহয়, ইতিহাসে কেনেকৈ নৈতিকভাৱে দায়বদ্ধ হৈ বৰ্তমানক সহজ কৰি তুলিব পাৰে তাৰ ওপৰতো আলোকপাত কৰে।
একাংশই ইয়াক এনে লেখকৰ দ্বাৰা উৎপাদিত ইতিহাস হিচাপে লয় যিসকলে বিজ্ঞানৰ ভাষাক সাধাৰণ দৈনন্দিন ভাষালৈ অনুবাদ কৰিব পৰাকৈ দক্ষ।
জনপ্ৰিয় ইতিহাসবিদসকলে শেহতীয়া বছৰবোৰত শৈক্ষিক প্ৰকাশনত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰেছবোৰৰ পৰিৱৰ্তে সাধাৰণ প্ৰকাশকৰ "সাধাৰণ তালিকা"ত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ লক্ষ্য ৰাখে।
কিতাপ বা তথ্য-চিত্ৰৰ লগত তেওঁলোকে সহযোগিতামূলক অনুষ্ঠানত অংশ লোৱাটোও এইসমূহ পৰিৱৰ্তনৰ এটা বিশিষ্ট।
কিছুসংখ্যক পণ্ডিতে জনপ্ৰিয় ইতিহাসৰ বিকাশৰ কাৰণ হিচাপে বেনছন লছিং, ডেভিদ পে, আৰু মেৰী বোথাম হাউইটৰ দৰে লেখক-পৰিৱৰ্তিত ইতিহাসবিদৰ ক্ৰমবৰ্ধমান হাৰটোকেই দিব খোজে।
কাৰণ তেওঁলোকে ঐতিহাসিক পৰিঘটনাসমূহ "ভাল শৈলীৰে" লিখিছিল আৰু প্ৰকাশকৰ বাবেও অধিক আকৰ্ষণীয় কৰি তুলিছিল।
এই নৃত্য যদিও ক্লাবত প্ৰদৰ্শন কৰা কামুক নৃত্য হিচাপে বহুতে গন্য কৰে, ইয়াক শাৰীৰিক শক্তি আৰু সুস্থতাৰ এক মূলধাৰাৰ প্ৰকাৰ হিচাপেও লোৱা হয়।
যদিও এই নৃত্য আৰু এক্ৰোবেটিক প্ৰদৰ্শন কৰা বেছিভাগেই প্ৰাপ্তবয়স্ক, ই সৰু ল'ৰা-ছোৱালীক প্ৰতিযোগিতাত শিকা আৰু প্ৰদৰ্শন কৰাত বাধা নিদিয়ে।
আজিকালি, মেৰু প্ৰদৰ্শনত, নৃত্যশিল্পীসকলে নাইট ক্লাবত প্ৰাথমিক ঘূৰ্ণন আৰু ষ্ট্ৰিপটিজৰ পৰা এথলেটিক নৃত্যলৈকে বিভিন্ন ধৰণৰ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে।
কিছুমান ঠাই যেনে লাছ ভেগাছ আৰু মিয়ামিৰ "মঞ্চ গধুৰ" ক্লাববোৰত মেৰু নৃত্য প্ৰদৰ্শন সাধাৰণতে নিয়মীয়াকৈ দেখা যায় ।
উদাহৰণ স্বৰূপে,কিং অফ ডায়মণ্ড আৰু নৃত্যশিল্পী ৰেমি ৰেড্ড,ওলোটাকৈ চিলিংৰ পৰা ওলমি থকাৰ বাবে বিখ্যাত।
২০০০ চনৰ মাজভাগৰ পৰা এই মেৰু নৃত্য প্ৰতিযোগিতাৰ প্ৰচাৰকসকলে মেৰু নৃত্যৰ বিষয়ে মানুহৰ ধাৰণা সলনি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আহিছে যাতে মেৰু নৃত্যক আৰু এক্ৰোবেটিকছক এক অ-যৌন ৰূপ হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
এই ঘটনাত লক্ষ্মী হতাশ হৈ বৈকুণ্ঠ ত্যাগ কৰে আৰু কোলহাপুৰত থাকিবলৈ লয় ৷ তেতিয়া বিষ্ণুৱে ভেংকটেশ্বৰৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি তিৰুমালা পাহাৰলৈ আহে আৰু লক্ষ্মীৰ ধ্যান আৰম্ভ কৰে৷ ইতিমধ্যে লক্ষ্মীয়ে আকাশ ৰজাৰ জীয়ৰী পদ্মাৱতী হিচাপে অৱতাৰ গ্ৰহণ কৰে৷ এবাৰ ভেংকটেশ্বৰে পদ্মাৱতীক মদমত্ত হাতী এটাৰ পৰা বচাই তেওঁৰ প্ৰেমত পৰে।
ভেংকটেশ্বৰে কুবেৰ দেৱতাৰ পৰা কিছু ধন বিচাৰে আৰু কলি যুগৰ শেষত সেয়া ঘূৰাই দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে।
ভেংকেটেশ্বৰে তাৰ পাছত পদ্মাৱতীক বিয়া কৰাই নিজে তিৰুমালাত আৰু পদ্মাৱতীয়ে তিৰুচানুৰত বিগ্ৰহৰ ৰূপ লয়।
প্ৰবাদ অনুসৰি ঋষি ভৃগুৱে পৰম ঈশ্বৰৰ সন্ধানত ত্ৰিভুৱন ঘূৰোঁতে ব্ৰহ্মা আৰু শিৱৰ উদাসীনতাত ক্ষুণ্ণ হয়৷ শেষত তেওঁ বৈকুণ্ঠ গৈ বিষ্ণুৰ ওচৰ পায়৷ বিষ্ণুৱে হাঁহিমুখেৰে ধ্যান কৰি আছিল আৰু তেওঁৰ পত্নী লক্ষ্মীয়ে আলপৈচান ধৰি আছিল৷ খঙত থকা ভৃগুৱে বিষ্ণুৰ বুকুতে গোৰ সোধায় আৰু এই কাৰ্যত লক্ষ্মীৰ খং উঠে৷ কিন্তু বিষ্ণুৱে শান্তভাবে ভৃগুৰ পৰা ক্ষমা বিচাৰে আৰু ভৃগুৰ ভৰি পিটিকি তেওঁৰ খং দমন কৰে৷
পদ্মাৱতী বা আলামেলুমাংগা এগৰাকী হিন্দু দেৱী আৰু ভগৱান বিষ্ণুৰ ৰূপ ভেংকটেশ্বৰৰ সংগী৷ তেওঁক স্থানীয় এজন ৰজাৰ জীয়ৰী আৰু দেৱী লক্ষ্মী আৰু ভূমিৰ অৱতাৰ বুলি কোৱা হয়৷ সংস্কৃতত পদ্মাৱতীৰ অৰ্থ “পদুম ফুলৰ পৰা ওলোৱা’’৷
পদ্মৱতী নামটো সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ “পদুম ফুলৰ পৰা উদ্ভুত’’৷ তেওঁক তেলুগুত আলামেলুমাংগা আৰু তামিলত আলাৰমেলমাংগাই বোলা হয়৷ ইয়াত আলাৰ মানে পদুম আৰু মেল মানে ওপৰত; মাংগাই শব্দৰ অৰ্থ “নাৰী’’৷
পদ্মাৱতীৰ সকলোতকৈ প্ৰখ্যাত মন্দিৰ তিৰুপতি নগৰৰ উপকণ্ঠ তিৰুচানুৰত অৱস্থিত পদ্মাৱতী আম্মাৱৰী মন্দিৰ৷ পৰম্পৰা অনুসৰি বিষ্ণুৰ তিৰুমালা ভেংকটেশ্বৰ মন্দিৰলৈ যোৱা প্ৰতিগৰাকী ভক্তই পদ্মাৱতী মন্দিৰ দৰ্শন কৰি যাবই লাগিব৷
১৯৩০ চনত তেওঁ কলকাতালৈ যায় আৰু তেওঁ মঞ্চনাট আৰু থিয়েটাৰত কাম কৰে; যিবোৰ বিখ্যাত উৰ্দু নাট্যকাৰ আৰু কবি আঘা হাছাৰ কাশ্মীৰীয়ে লিখিছিল।
নল দময়ন্তী, দিল কি প্যাস, আঁখ কা নচা আৰু মুফ্লিছ আছিককে ধৰি হিন্দী, পাঞ্জাবী আৰু উৰ্দু তিনিওটা ভাষাৰ ছবিতে তেওঁ অভিনয় কৰিছিল।
হিন্দী, পাঞ্জাবী আৰু উৰ্দু ছবিৰ সৈতে জড়িত মুখতাৰ বেগমে হাথিলি দুলহন, আলী বাবা চল্লিছ চোৰ, নল দময়ন্তী, দিল কি প্যাস, আঁখ কা নচা, মুফ্লিছ আছিক আৰু ছত্ৰ বকাৱলী আদি ছবিত অভিনয় কৰিছিল।
তাত ওস্তাদ মিঞা মেহেৰবান খান নামৰ এজন শিক্ষকে তেওঁৰ গান ভাল পাইছিল আৰু তেওঁ ওস্তাদ আছিক আলী খানৰো শিক্ষক আছিল।
গতিকে মেহেৰবান খানে তেওঁক সাত বছৰ বয়সৰ পৰাই হিন্দুস্তানী কণ্ঠ শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়ে।
কলিকতাত তেওঁ নুৰ জাহান আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালক লগ পাইছিল আৰু তেওঁ নুৰ জাহান আৰু তেওঁৰ ভনীয়েকহঁতক ছবি আৰু থিয়েটাৰত যোগদান কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল।
লক্ষী হাজৰিকা ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মী আৰু বিয়াল্লিছৰ গণ-আন্দোলনৰ এগৰাকী শ্বহীদ৷ তেওঁৰ জন্ম ১৯০৭ চনৰ ৯ জুন তাৰিখে নগাঁও জিলাৰ শিঙিয়া পোটনি মৌজাৰ বঢ়মপুৰ হাজৰিকা চুকত৷ পিতৃৰ নাম আছিল ধনাই হাজৰিকা আৰু মাতৃৰ নাম আছিল জানেকী হাজৰিকা৷ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা হিচাপে তেওঁ “হালোৱা গাঁও প্ৰাথমিক বিদ্যালয়’’ৰ পৰা উত্তীৰ্ণ হৈ “ননৈ মজলীয়া স্কুল’’ৰ শেষ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷ পিছলৈ তেওঁ কৃষক আৰু এগৰাকী ভাল বাঢ়ৈ হিচাপে সুখ্যাতি লভিছিল৷ ১৯৩২ চনত তেওঁ চলচলি বিৰহী গাঁৱৰ চেনিমাই হাজৰিকাক বিয়া কৰায়৷ তেওঁলোকৰ তিনিজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যা সন্তান আছিল৷
ষ্টাৰলিঙৰ ফৰ্থ ভেলী ধৰ্ষণ সংকট কেন্দ্ৰৰ পৰিচালক হিচাপে কাম কৰাৰ সময়তে ২০১৯ চনত ৱাধৱাই নিৰ্যাতনৰ মুখামুখি হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে।
২০২১ চনৰ স্কটিছ সংসদ নিৰ্বাচনত এছ এন পি এম এছ পি হিচাপে প্ৰাৰ্থীত্ব ঘোষণা কৰাৰ পিছত এই নিৰ্যাতন তীব্ৰতৰ হৈ পৰে আৰু এডিনবাৰ্গ ধৰ্ষণ সংকট কেন্দ্ৰ ৰ সঞ্চালিকা হিচাপে নিযুক্তি পোৱাৰ পিছত পুনৰ তীব্ৰতৰ হৈ পৰে।
ই আৰ চি চিত লাভ কৰা নিৰ্যাতনৰ ভিতৰত আছিল ছ’চিয়েল মিডিয়া আৰু ফোন কলত ঘৃণামূলক ভাষণ, চিঠি আৰু ইমেইল য’ত লুণ্ঠনকাৰী আচৰণৰ ভিত্তিহীন অভিযোগ, বৰ্ণবাদী মন্তব্য, আৰু ভিজিলেণ্ট হিংসাৰ ভাবুকি আদি।
ৱাধৱাই দলৰ ভিতৰত নেতৃত্বৰ পদৰ প্ৰতি থকা আগ্ৰহৰ বাবে প্ৰেৰিত একাধিক আক্ৰমণ বুলি অভিহিত কৰা একাধিক আক্ৰমণৰ বাবেই দল এৰিছিল৷ ৱাধৱাৰ মতে, তেওঁৰ সহকৰ্মীসকলে তেওঁক সৰ্বমহিলা প্ৰাৰ্থীৰ তালিকাত তালিকাভুক্ত কৰাত ক্ষুণ্ণ হৈ আপত্তি কৰিছিল।
ধৰ্ষণ আৰু যৌন হিংসাৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা লোকসকলে তেওঁলোকক পৰীক্ষা কৰা ব্যক্তিজনৰ লিংগতকৈ লিংগ বাছি ল'বলৈ অনুমতি দিয়াৰ সংশোধনীৰ সমৰ্থনত এমএছপিসকলে এছএনপি এৰি থৈ যায়।
মৃদুল মচিন্দ্ৰ ৱাধৱা ভাৰতত জন্মগ্ৰহণ কৰা স্কটিছ মহিলাৰ অধিকাৰ, ট্ৰেন্স অধিকাৰ, আৰু ঘৰুৱা হিংসা বিৰোধী অভিযানকাৰী।
তেওঁ স্কটিছ গ্ৰীণ পাৰ্টিৰ সদস্য আৰু পূৰ্বে স্কটিছ নেচনেল পাৰ্টিত সক্ৰিয় আছিল আৰু ২০২১ চনৰ স্কটিছ সংসদ নিৰ্বাচনত প্ৰাৰ্থী আছিল।
২০১৯ চনৰ পৰা ছ’চিয়েল মিডিয়া আৰু অন্যান্য উৎসৰ বৰ্ণবাদী মন্তব্য, ভুৱা অভিযোগ, শাৰীৰিক হিংসাৰ ভাবুকি আদিৰ তেওঁ লক্ষ্য হৈ পৰিছে।
নলিনীয়ে অধ্যাপক ৰূপে জেআইপিএমইআৰত কাম আৰম্ভ কৰিছিল আৰু পিছলৈ শিশু ৰোগ বিভাগৰ মুৰব্বীৰ পদ পাইছিল।
চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণৰ পিছত তেওঁ পণ্ডিচেৰীত হিমোফিলিয়া চছাইটি আৰু হিমোফিলিয়া স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ আৰম্ভ কৰে।
এই কেন্দ্ৰ আৰম্ভ কৰিবলৈ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে থাটানচাভাডিত ভূমি দান কৰিছিল আৰু ইণ্ডিয়ান অইল কৰ্পোৰেশ্যনে ভৱনটো নিৰ্মাণত অৰিহণা যোগইছিল।
হিমোফিলিয়াৰ ঔষধবোৰ অত্যন্ত ব্যয়বহুল আৰু এইবোৰ যিহেতু আমদানি কৰিব লাগে, সেয়ে বেছিভাগ ৰোগীয়ে সেইবোৰ ক্ৰয় কৰিব নোৱাৰে।
নলিনীয়ে হিমোফিলিয়া চছাইটিৰ জৰিয়তে ভাৰতৰ বাবে ঔষধবোৰ সংগ্ৰহ কৰে আৰু সেইবোৰ পণ্ডিচেৰীৰ জিপমাৰ আৰু ইন্দিৰা গান্ধী চৰকাৰী সাধাৰণ চিকিৎসালয় আৰু স্নাতকোত্তৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ লগতে কৰাইকালতো প্ৰদান কৰে।
তেওঁ ৰোগীসকলক বিনামূলীয়া ঔষধ প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ লগতে সকলো চৰকাৰী চিকিৎসালয়ত যাতে প্ৰয়োজনীয় মাত্ৰাত ঔষধ মজুত থাকে, তাৰ বাবে জোৰ দি আহিছে।
বৃত্তি প্ৰাপ্ত কিছুসংখ্যক ছাত্ৰ-ছাত্ৰী ইতিমধ্যে চিকিৎসক বা অভিযন্তা ৰূপে প্ৰতিষ্ঠিত হৈছে।
হিমোফিলিয়া ৰোগত আক্ৰান্ত ৰোগীসকললৈ আগবঢ়োৱা চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ আগবঢ়োৱা জীৱনজোৰা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০২৩ বৰ্ষত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।
নলিনীয়ে কেৱল পণ্ডিচেৰীত হিমোফিলিয়া সমাজ আৰম্ভ কৰাই নহয়, তেওঁ পণ্ডিচেৰী আৰু টেনেচীৰ চাৰিওফালৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ ৰোগীৰ যত্ন লোৱাৰ বাবে ত্ৰিশ বছৰৰো অধিক সময় অতিবাহিত কৰিছে।
হিমোফিলিয়া হৈছে এক বংশানুক্ৰমিক তেজৰ বিকাৰ ৰোগ, যাৰ প্ৰভাৱত ৰক্তক্ষৰণ হ'লে সহজে তেজ গোট নামাৰে; ফলত সামান্য আঘাততে এই ৰোগত আক্ৰান্ত লোকৰ প্ৰচুৰ ৰক্তক্ষৰণ হয়।
ভাৰত-গায়েনী আৰু আফ্ৰিকান-গায়েনী লোকৰ মাজত বৰ্ণবাদী পাৰ্থক্যই দেশখনৰ সমাজত প্ৰায়ে নাৰীৰ ভূমিকাক সংজ্ঞায়িত কৰি আহিছে।
ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ অৰ্থনীতিক শক্তিশালী কৰিবলৈ শ্ৰমৰ বাবে গায়েনালৈ অনা ভাৰতীয় মহিলাসকলৰ বিষয়ে প্ৰাৰম্ভিক ৰেকৰ্ডসমূহে " "ৰ সংজ্ঞা দিছিল যিয়ে কেতিয়াবা সাম্ৰাজ্যৰ অ-ইউৰোপীয় প্ৰজাৰ পৰিচয় ম্লান কৰি পেলাইছিল।
ঔপনিৱেশিক যুগৰ চৰকাৰী নথি-পত্ৰসমূহে প্ৰায়ে "লিবিডিনাছ, অনৈতিক মহিলা" বা মহিলা ভুক্তভোগীৰ চিত্ৰণৰ সূচনা কৰিছিল।
মূলতঃ ভাৰত-গায়েনী, আফ্ৰিকান-গায়েনী আৰু আমেৰিকীয় ভাৰতীয় নাৰীৰ দেশ গায়েনা ইউৰোপীয় বা চীনা বংশৰ মহিলাৰো বাসস্থান হৈ আহিছে।
যদিও ই দক্ষিণ আমেৰিকাৰ অংশ, গায়েনাৰ সাংস্কৃতিক আৰু ঐতিহাসিকভাৱে কমনৱেলথ কেৰিবিয়ানৰ সৈতে মিল আছে আৰু ইয়াক প্ৰায়ে ট্ৰিনিদাদ আৰু ট'বাগোৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়।
কেৰিবিয়ানত লিংগৰ প্ৰাৰম্ভিক অধ্যয়নত পৰিয়ালসমূহক "ইউৰো-আমেৰিকান পাৰমাণৱিক পৰিয়াল"ৰ দ্বাৰা সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছিল, আৰু মহিলাৰ ঘৰুৱা-কেন্দ্ৰিক ধাৰণাটোৱে পৰিয়ালৰ বাহিৰৰ মহিলাৰ ভূমিকাক অৱজ্ঞা কৰিছিল।
মহিলাৰ নেতৃত্বত আফ্ৰিকান-কেৰিবিয়ান পৰিয়ালসমূহক "বিচ্যুত, বিচ্ছিন্ন, নগ্ন আৰু অসম্পূৰ্ণ" হিচাপে প্ৰতিষ্ঠাপিত কৰা হৈছিল৷
গায়েনাৰ ছাত্ৰীসকলে আঞ্চলিক পৰীক্ষাত পুৰুষ সমকক্ষতকৈ ভাল ফলাফল দেখুৱাইছে আৰু পুৰুষতকৈ অধিক মহিলাই বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ে।
কম্বোডিয়াৰ ৰন্ধনপ্ৰণালীত ব্যৱহৃত অন্যান্য চছবোৰৰ ভিতৰত মাছৰ চছ , অয়ষ্টাৰ চছ , ছয়া চছ, তেঁ‌তেলী চছ আৰু হোইচিন চছ ।
ক্ষ্মেৰ ৰন্ধন প্ৰকৰণত মাছৰ চছ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উপাদান আৰু ইয়াক চুপ আৰু নুডলছত নিমখীয়া সোৱাদ আনিবলৈ, মাংস মেৰিনেট কৰিবলৈ বা মাছৰ বাবে ডিপিং চছ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
চীনাসকলে অয়ষ্টাৰ চছৰো প্ৰৱৰ্তন কৰে আৰু ইয়াক মাংস আৰু ভজা পাচলিত টেঙা-মিঠা সোৱাদ যোগ দিবলৈ কম্বোডিয়াৰ ৰন্ধনপ্ৰণালীত এক অন্যতম উপাদান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
মাছৰ চছ, নহৰু, জলকীয়া, নেমুৰ ৰস, তালচেনি আৰু ভিনেগাৰৰ সৈতে তেঁ‌তেলীৰ পেষ্ট মিহলি কৰি তেঁ‌তেলীৰ চছ তৈয়াৰ কৰা হয়।
কামপট জালুকৰ "অতুলনীয়ভাৱে শক্তিশালী কিন্তু সূক্ষ্ম গোন্ধযুক্ত" আৰু "সামান্য মিঠা, ইউকেলিপ্টাছৰ সোৱাদৰ" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
স্নেকহেড ফিলেট নামৰ মাছত নিমখ, ভজা ৰঙা আঠাজাতীয় চাউল আৰু তালচেনিৰ মিশ্ৰণ যোগ দি আৰু এবছৰতকৈ অধিক সময় কিণ্বন কৰি মাম প্ৰস্তুত কৰা হয়।
আনহাতে কাঁ‌ইটেৰে সৈতে সৰু মাছত কম নিমখ দি প্ৰাহক চোউং বা ডাঙৰ কাঁ‌ইট গুচোৱা মাছত নিমখ সৰহকৈ দি আৰু প্ৰাহক চাচ তৈয়াৰ কৰিব পাৰি।
পৰিষ্কাৰ কৰি লোৱা, শুকান আৰু নিমখযুক্ত মিছামাছক এক সমমাত্ৰাৰ পেষ্টলৈ পৰিণত কৰি ৰ'দত দুই-তিনিদিন শুকুৱাই কাপি তৈয়াৰ কৰা হয়।
অৱশ্যে ৰাজকীয় আৰু জনপ্ৰিয় ৰন্ধন প্ৰকৰণৰ মাজৰ পাৰ্থক্য থাইলেণ্ড বা লাওছত থকাৰ দৰে সুস্পষ্ট নহয়।
ৰাজকীয় আৰু অভিজাত শ্ৰেণীৰ ৰন্ধনপ্ৰণালীত সৰ্বসাধাৰণ শ্ৰেণীতকৈ সাংখ্যিক হিচাপত অধিক আৰু উন্নতমানৰ উপকৰণ ব্যৱহাৰ কৰাৰ লগতে ইয়াত মাংসৰ পৰিমাণ অধিক হয়।
সৰ্বসাধাৰণ শ্ৰেণীৰ ৰন্ধনশৈলী সাধাৰণ হোৱাৰ লগতে ইয়াত সাধাৰণতে উপলব্ধ হোৱা উপকৰণ বেছিকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
দেশখনৰ দক্ষিণ-পশ্চিমত অৱস্থিত দক্ষিণে থাইলেণ্ড উপসাগৰ আৰু পশ্চিমে থাইলেণ্ডৰ ট্ৰাট প্ৰদেশৰ সীমাতমূৰীয়া ইলাচী পৰ্বতমালাত বনৰীয়া ইলাচী গজে।
বাট্টামবাং প্ৰদেশত হালধিৰ খেতি কৰা হয় আৰু বিভিন্ন তৰকাৰী গুড়ি , চুপ আৰু চাউলৰ ব্যঞ্জনত ই এক সাধাৰণ উপাদান হিচাপে ব্যৱহৃত হয়।
ক্ষ্মেৰ ভাষাত ঘনত্ব আৰু উপকৰণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কিণ্বিত সমুদ্ৰজাত খাদ্যসমূহৰ মাজত বিভাজন কৰা হয়।
মাম শব্দই এনে কিছুমান সমুদ্ৰজাত খাদ্যক বুজায় যাক বিশেষ প্ৰক্ৰিয়াৰে কিণ্বন কৰা হয় আৰু সাধাৰণতে ইয়াত গোটা টুকুৰাৰ পৰিমাণ বেছি থাকে।
ইয়াৰ বিপৰীতে মাছৰ পৰা তৈয়াৰী প্ৰাহক আৰু মিছামাছৰ পৰা তৈয়াৰী কাপিৰ ঘনত্ব মামতকৈ অধিক পৰিমাণে সমমাত্ৰাৰ হয়।
ইয়াৰ বিপৰীতে ক্ষ্মেৰ ৰন্ধনপ্ৰণালীয়ে থলুৱা ক্ষ্মেৰ জনগোষ্ঠীসমূহৰ ৰন্ধনপ্ৰণালীক বুজায়।
আছিক আৱাৰা , ৱক্ত হামাৰা হায় , ক্ৰান্তিবীৰ , কৰণ অৰ্জুন , সবছে বড়া খিলাড়ী , আন্দোলন , বাজী , চাইনা গেট , চুপা ৰুস্তম: এ মিউজিকেল থ্ৰিলাৰ আদি ব্যৱসায় সফল ছবিত তেওঁ অভিনয় কৰিছে।
আছিক আৱাৰা ছবিৰ বাবে তেওঁ ১৯৯৪ চনৰ ‘লাক্স নিউ ফেচ অৱ দ্য ইয়েৰ’ শিতানত ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
ৰাকেশ ৰোশন পৰিচালিত ব্লকবাষ্টাৰ ছবি কৰণ অৰ্জুনত কুলকাৰ্ণীয়ে ছলমন খানৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল।
১৯৯৩ চনত আছিক আৱাৰা ছবিত অভিনয় কৰি ‘লাক্স নিউ ফেচ অৱ দ্য ইয়েৰ’ শিতানত ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেওঁ ৱক্ত হামাৰা হায় , ক্ৰান্তিবীৰ , কৰণ অৰ্জুন , সবছে বড়া খিলাড়ী , বাজী আদি বহু জনপ্ৰিয় ছবিত অভিনয় কৰে।
চেভেন চামুৰাইৰ আধাৰত ৰাজকুমাৰ সন্তোষীয়ে নিৰ্মাণ কৰা অভিলাষী ছবি চাইনা গেটত নায়িকাৰ চৰিত্ৰত কুলকাৰ্ণীক বাচনি কৰা হয়।
তেওঁক ছবিখনৰ পৰা বাদ দিয়াৰ উৰাবাতৰি প্ৰচাৰ হ'বলৈ ধৰে আৰু তেওঁৰ হৈ গেংষ্টাৰ ছোটা ৰাজনে হস্তক্ষেপ কৰাৰ পিছতহে কুলকাৰ্ণীক ছবিখনত পুনৰ স্থান দিয়া হ’ল।
তদুপৰি ছবিখনৰ একমাত্ৰ গীত ‘চম্মা চম্মা’ আইটেম নম্বৰটোত উৰ্মিলা মাটোণ্ডকাৰৰ দ্বাৰাহে চিত্ৰিত কৰা হয়; যদিও কুলকাৰ্ণী এনে আইটেম চঙত সিদ্ধহস্ত আছিল আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁ সুনাম গঢ়ি তুলিছিল।
গীতটো চাৰ্টবাষ্টাৰ হিচাপে পৰিগণিত হয়, যাৰ ফলত মাটোণ্ডকাৰৰ জনপ্ৰিয়তা বহু পৰিমাণে বৃদ্ধি পায়।
এনে পট পৰিৱৰ্তনত ক্ষুব্ধ আৰু হতাশ হৈ কুলকাৰ্ণীয়ে সন্তোষীক তীব্ৰ সমালোচনা কৰে আৰু সন্তোষীৰ কথাত সহমত নোহোৱাৰ বাবে তেওঁৰ স্ক্ৰীণ-টাইম কৰ্তন কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে।
পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ মাত্ৰ মুষ্টিমেয় ছবিতহে অভিনয় কৰিছিল আৰু নতুনকৈ তেওঁক চুক্তিবদ্ধ কৰা হোৱা নাছিল।
মুহাম্মাদক আল্লাহই দিয়া সম্বোধন যে, ব্যক্তিসকলৰ অবিশ্বাসৰ বাবে তেওঁ নিজকে দুখত মৃত্যুৰ আগলৈকে হুলস্থূল কৰা উচিত নহয়।
যদি এই ব্যক্তিসকলে আপোনাক বিশ্বাস কৰা নাই, তেন্তে তেওঁলোক জেদী হোৱাৰ বাবেই, তেওঁলোকৰ বাবে লক্ষণৰ অভাৱ নহয়।