polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
কিন্তু ভাৰতত এচিড আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা লোকৰ ভয়াবহ পৰিস্থিতি প্ৰত্যক্ষ কৰাৰ পিছত তেওঁ তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে এটা সংগঠন আৰম্ভ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
আপুনি যেতিয়া তেনে পৰিস্থিতি মুখামুখী হয়, আপোনাৰ হাতত দুটা বিকল্প থাকে; হয় আপুনি নিজৰ আৰামদায়ক জীৱনলৈ ঘুৰি যাব, নহ’লে আপুনি আন কাৰোবাৰ জীৱনক আৰমদায়ক কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব।
প্ৰতিষ্ঠাপকগৰাকীক মিথাক কাজিমীৰ কনভাৰ্চেচন শ্ব’ত দেখা গৈছিল, য’ত ৰিয়াই সামাজিক সক্ৰিয়তাৰ সৈতে যুৱক-যুৱতীসকলক সম্পৰ্কিত হোৱাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিষয়ে বাখ্যা কৰিছিল, যাতে যুৱক-যুৱতীসকলে বিভিন্ন সামাজিক ব্যাধি নিৰাময়ত সহায় কৰিব পাৰে।
ইতিমধ্যে ১৯০১ চনত বাৰ্গোলজলি চিকিৎসালয়ত কৰ্মৰত হৈ থকা জুৰিখ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চিকিৎসা অনুষদৰ বাবে তেওঁৰ শৈক্ষিক গৱেষণা পত্ৰত তেওঁ ছমনামবুলিজমৰ ওপৰত কৰা পৰীক্ষা আৰু তেওঁৰ মধ্যমপন্থী খুলশালীয়েক হেলি প্ৰেইছৱাৰ্কৰ দৃষ্টিভংগী ব্যৱহাৰ কৰাৰ ৰিস্ক লয়।
মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ ইউজেন ব্লিউলাৰৰ নিৰ্দেশনাত তেওঁ তেওঁৰ সহকৰ্মীসকলৰ সৈতে গেলভেনোমিটাৰ ব্যৱহাৰ কৰি শব্দৰ সংযোগৰ সময়ত শব্দৰ তালিকাৰ প্ৰতি ৰোগীৰ আৱেগিক সংবেদনশীলতা মূল্যায়ন কৰিবলৈও গৱেষণা কৰিছিল।
তেওঁৰ গৱেষণাই তেওঁক বিশ্বব্যাপী সুনাম আৰু অসংখ্য সন্মান লাভ কৰে, য’ত আছে ক্ৰমে ১৯০৯ আৰু ১৯১০ চনত ক্লাৰ্ক আৰু ফৰ্ডহাম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী।
য়ঙৰ এখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশৰ জৰিয়তেই মনোবিশ্লেষণৰ সৈতে বিৰতিৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু বিশ্লেষণাত্মক মনোবিজ্ঞানৰ প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল।
১৯১২ চনত য়ঙে "মিছ মিলাৰ"ক লগ পায়, যি তেওঁক দৃষ্টিগোচৰ কৰোৱা হৈছিল থিয়ডৰ ফ্ল'ৰনয়ৰ ৰচনাৰ দ্বাৰা।
ফ্ৰয়ডে আৰ্নেষ্ট জ'নছক কৈছিল যে মূল জাৰ্মান সংস্কৰণৰ ১৭৪ নং পৃষ্ঠাতেই য়ঙে "নিজৰ পথ হেৰুৱাই পেলাইছিল।
"ফ্ৰয়ডৰ এই অনুমোদন তাৎক্ষণিক আছিল৷ আৰু সেয়েহে ১৯১২ চনৰ আগষ্ট মাহৰ পৰা য়ঙক আনুষ্ঠানিকভাৱে ভিয়েনাৰ মনোবিশ্লেষণাত্মক বৃত্তৰ পৰা নিষিদ্ধ কৰা হয়।
বিশ্লেষণাত্মক মনোবিজ্ঞানক কেতিয়াবা বিশ্লেষণাত্মক মনোবিজ্ঞান বুলি অনুবাদ কৰা হয় আৰু ইয়াক জংগিয়ান বিশ্লেষণ বুলিও কোৱা হয়।
ই হৈছে চুইজাৰলেণ্ডৰ মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ কাৰ্ল য়ঙে তেওঁৰ নতুন "অনুভৱী বিজ্ঞান" মনোবিজ্ঞানৰ গৱেষণাক বৰ্ণনা কৰিবলৈ উদ্ভাৱন কৰা এটা শব্দ।
১৯১২ চনৰ পৰা ১৯১৩ চনৰ ভিতৰত মনোবিশ্লেষণৰ সন্দৰ্ভত তেওঁলোকৰ সাত বছৰীয়া সহযোগিতাৰ আধাৰত ফ্ৰয়েডৰ মনোবিশ্লেষণ তত্ত্বৰ পৰা পৃথক কৰিবলৈ ইয়াক ৰচনা কৰা হৈছিল।
য়ঙৰ বিজ্ঞানৰ বিৱৰ্তন তেওঁৰ জীৱনৰ ষাঠি বছৰৰ ভিতৰত ৰচিত কীৰ্তিচিহ্নস্বৰূপ গ্ৰন্থ সংগ্ৰহিত গ্ৰন্থসমূহত সন্নিৱিষ্ট হৈ আছে।
যদিও এবছৰৰ আগতেই ফ্ৰয়ড আৰু য়ঙে চিঠি-পত্ৰ লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, ১৯০৭ চনত য়ঙে অষ্ট্ৰিয়াৰ ভিয়েনাত চিগমাণ্ড ফ্ৰয়েডক লগ কৰিবলৈ যাত্ৰা কৰিছিল।
সেই সময়ত বত্ৰিশ বছৰীয়া য়ঙৰ আন্তৰ্জাতিক খ্যাতি উনচল্লিশ বছৰীয়া স্নায়ু বিশেষজ্ঞগৰাকীতকৈ বহু বেছি আছিল।
কিন্তু সহযোগিতাৰ আৰম্ভণিতে য়ঙে ইতিমধ্যে লক্ষ্য কৰিছিল যে ফ্ৰয়েডে নিজৰ ধাৰণাকহে সৰ্বাধিক গুৰুত্ব দিয়ে।
আৰম্ভণিতে ই "জুৰিখ স্কুল" নামেৰে জনাজাত আছিল, যাৰ মুখ্য ব্যক্তি আছিল ইউজেন ব্লিউলাৰ, ফ্ৰান্স ৰিক্লিন, আলফনছ মেডাৰ আৰু য়ং।
পৰৱৰ্তী সময়ত য়ঙে চিগমাণ্ড ফ্ৰয়েডৰ সৈতে বিচ্ছেদ ঘটাই ইয়াক আৰ্কিটাইপ আৰু অচেতন বিষয়ৰ অনুসন্ধানৰ সাধাৰণীকৃত পদ্ধতিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে আৰু মনোচিকিৎসালৈ ৰূপান্তৰিত কৰে।
প্ৰায়বোৰ আধুনিক মনোবিজ্ঞানীৰ দৰে য়ঙে মানৱ মনোজগত বুজি পোৱাৰ মাধ্যম হিচাপে বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিত নিজকে সীমাবদ্ধ কৰি ৰখাত বিশ্বাসী নাছিল।
তেওঁ সপোন, ৰূপকথা, কাকতলীয়, লোককথাক অধিক বুজাত আৰু অৰ্থক অভিজ্ঞতাভিত্তিক প্ৰমাণ হিচাপে চাব বিচাৰিছিল।
" সেয়েহে, অচেতন পৰীক্ষামূলক গৱেষণাৰ দ্বাৰা,বা প্ৰকৃততে যিকোনো সম্ভাৱ্য ধৰণৰ বৈজ্ঞানিক বা দাৰ্শনিক প্ৰসাৰৰ দ্বাৰা 'অস্পৃশ্য', ঠিক কাৰণ ই অচেতন।
বিশ্লেষণাত্মক মনোবিজ্ঞানত বহুলভাৱে ব্যৱহৃত ধাৰণাসমূহৰ ভিতৰত আছে এনিমা আৰু এনিমাছ, আৰ্কিটাইপ, সামূহিক অচেতনতা, জটিলতা, বহিৰ্মুখী আৰু অন্তৰ্মুখিতা, ব্যক্তিত্ব, আত্মা, ছাঁ আৰু সমকালীনতা।
এটা কম পৰিচিত ধাৰণা আছিল য়ঙৰ চাইকোইডৰ ধাৰণাটো-যিটোৱে চেতনাৰ বাহিৰৰ এটা অনুমাণিক অন্তৰ্নিহিত সমতল, সামূহিক অচেতনৰ পৰা পৃথক আৰু সমকালীনতাৰ সম্ভাৱ্য স্থানক বুজায়।
তেতিয়াৰ পৰাই দুয়োজন পণ্ডিতে ব্যক্তিত্ব বিকাশৰ ওপৰত স্বতন্ত্ৰভাৱে কাম কৰিছিল: য়ঙে ইতিমধ্যে তেওঁৰ পদ্ধতিটোক বিশ্লেষণাত্মক মনোবিজ্ঞান বুলি অভিহিত কৰিছিল।
কৰ্মক্ষেত্ৰত মহিলাৰ যৌন নিৰ্যাতন আইন, ২০১৩ ভাৰতৰ এক সাংবিধানিক আইন যিয়ে মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ কৰ্মস্থলীত যৌন নিৰ্যাতনৰ পৰা সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিব পাৰে।
১০ জনতকৈ অধিক কৰ্মচাৰী থকা যিকোনো কৰ্মক্ষেত্ৰত গুৰুত্বৰ আইনী প্ৰয়োজনীয়তা থকাৰ পিছতো বেছিভাগ ভাৰতীয় নিয়োগকৰ্তাই এই আইনখন কাৰ্যকৰী কৰাৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা নাই।
এই আইন মানি চলাত ব্যৰ্থ হোৱা নিয়োগকৰ্তাসকলৰ বিৰুদ্ধে চৰকাৰে কঠোৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ ভাবুকি দিছে।
কৰ্মক্ষেত্ৰত মহিলাৰ যৌন নিৰ্যাতনৰ বিৰুদ্ধে সুৰক্ষা প্ৰদান আৰু যৌন নিৰ্যাতনৰ অভিযোগ প্ৰতিৰোধ আৰু প্ৰতিকাৰৰ বাবে আৰু ইয়াৰ সৈতে জড়িত বা আনুষংগিক বিষয়ৰ বাবে এখন আইন।
যিহেতু যৌন নিৰ্যাতনৰ ফলত ভাৰতীয় সংবিধানৰ ১৪ আৰু ১৫ নং অনুচ্ছেদৰ অধীনত এগৰাকী মহিলাৰ সমতাৰ মৌলিক অধিকাৰ আৰু সংবিধানৰ ২১ নং অনুচ্ছেদৰ অধীনত তেওঁৰ জীৱন আৰু মৰ্যাদাৰে জীয়াই থকাৰ অধিকাৰ আৰু যৌন নিৰ্যাতনৰ পৰা মুক্ত নিৰাপদ পৰিৱেশৰ অধিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা যিকোনো বৃত্তিৰ চৰ্চা কৰা বা যিকোনো বৃত্তি, বাণিজ্য বা ব্যৱসায় চলাই নিয়াৰ অধিকাৰ ভংগ কৰা হয়;
আৰু যিহেতু যৌন নিৰ্যাতনৰ বিৰুদ্ধে সুৰক্ষা আৰু মৰ্যাদাৰে কাম কৰাৰ অধিকাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চুক্তি আৰু ব্যৱস্থাৰ দ্বাৰা সৰ্বজনীনভাৱে স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত মানৱ অধিকাৰ, যেনে নাৰীৰ বিৰুদ্ধে সকলো ধৰণৰ বৈষম্য দূৰীকৰণৰ চুক্তি, যিটো ১৯৯৩ চনৰ ২৫ জুনত অনুমোদিত হৈছে. ভাৰত চৰকাৰ; আৰু যিহেতু কৰ্মক্ষেত্ৰত যৌন নিৰ্যাতনৰ পৰা মহিলাসকলক সুৰক্ষা প্ৰদানৰ বাবে উক্ত চুক্তিখন কাৰ্যকৰী কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰাটো যুক্তিসংগত।
১৬৫০ চনত মোগল সম্ৰাট শ্বাহজাহানৰ এগৰাকী পত্নী ফতেহপুৰী বেগমে নিৰ্মাণ কৰা ফতেহপুৰী মছজিদৰ চাৰিওফালে বজাৰখনে উত্থান লাভ কৰিছিল।
শ্বাহজাহানৰ ৰাজত্বকালত এই স্থান জীৱ-জন্তুৰ বাবে আৰু গা ধোৱাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা লৱণযুক্ত পানীৰ ষ্টেপৱেলৰ পৰাই খাৰী বাৱলী (বাৱলিৰ পৰা, অৰ্থাৎ ষ্টেপ ৱেলৰ পৰা, আৰু খাৰী বা খাৰা, অৰ্থাৎ নিমখীয়া) নামেৰে জনাজাত হয়।
ইয়াৰ পশ্চিম মূৰত এটা দুৰ্গযুক্ত দুৱাৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল যাক জনপ্ৰিয়ভাৱে লাহোৰী গেট বুলি জনা যায়, দুৰ্গম চহৰ দিল্লী বা শ্বাহজাহানাবাদৰ ১৪খন দুৱাৰৰ ভিতৰত এইখন অন্যতম।
অৱশ্যে এই কুঁৱাটো বা গেটৱেৰ কোনো লেখ-জোখ নাই, যিবোৰ এতিয়া বজাৰৰ মূল পথৰ তলত পুতি থোৱা অৱস্থাত আছে বুলি জনা যায়।
খাৰী বাৱলী ভাৰতৰ দিল্লীৰ পাইকাৰী গেলামালৰ দোকান আৰু এছিয়াৰ সৰ্ববৃহৎ পাইকাৰী মছলাৰ বজাৰৰ বাবে পৰিচিত য'ত বিভিন্ন ধৰণৰ মছলা, বাদাম, বনৌষধি আৰু খাদ্য সামগ্ৰী যেনে চাউল, চাহ আদি বিক্ৰী কৰা হয়।
১৭ শতিকাৰ পৰা চলি থকা এই বজাৰখন ঐতিহাসিক দিল্লী লালকিল্লাৰ ওচৰত, চান্দনী চ’কৰ পশ্চিম মূৰত ফাতেহপুৰী মছজিদৰ কাষতে থকা খাৰী বাৱলী পথত অৱস্থিত।
পুৰণি দিল্লীৰ এই ঐতিহ্যবাহী বজাৰখন বছৰ বছৰ ধৰি পৰ্যটকৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ আহিছে।
১৯৩৬ চনত পঞ্জাৱ চৰকাৰৰ এগৰাকী মন্ত্ৰী চৌধুৰী ছোতু ৰামে এক আইন প্ৰণয়ন কৰি গাঁৱৰ মানুহৰ সকলো ঋণ বাতিল কৰে।
এইদৰে অসংখ্য আগৰৱালা ব্যৱসায়ীয়ে ব্যৱসায় হেৰুৱাই দিল্লীলৈ প্ৰব্ৰজন কৰি কমলা নগৰ, শক্তি নগৰ আৰু মডেল বস্তিৰ দৰে স্থানত বসতি স্থাপন কৰিবলৈ লয় আৰু বেপাৰৰ বাবে পুৰণি দিল্লীৰ, বিশেষকৈ চান্দনী চক, খাৰী বাৱলী, দৰীবা কালান, নয়ি চৰক, নয়া বজাৰ, সদৰ বজাৰ আৰু চাৱৰী বজাৰৰ দৰে স্থানত থিতাপি লয়।
শ্বেৰ শ্বাহ ছুৰীৰ পুত্ৰ ইছলাম শ্বাহ ৰ ৰাজত্বকালত খাৰী বাৱলী ষ্টেপ-ৱেলৰ ভেটি স্থাপন কৰিছিল খোৱাজা আব্দুল্লাহ লাজাৰ কুৰেশ্বীয়ে।
বৰ্তমান পুৰণি বাৱলিৰ একোৱেই অৱশেষ পাবলৈ নাই, আছাৰ উছ ছানাদীদ আৰু মিফতা আল তাৱাৰিখৰ দৰে গ্ৰন্থত কেৱল শিলালিপিৰ সংগ্ৰহ কিছুমানহে সংৰক্ষিত হৈ আছে।
ইয়াৰ বহু দোকান এতিয়াও ক্ৰমিক নম্বৰৰ দ্বাৰা জনা যায়, যেনে "১৩ নম্বৰ চাৱল ৱালে" বা "২১ নম্বৰ কি দুকান" আদি।
১৭ আৰু ১৮ শতাব্দীৰ এই প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ প্ৰতিষ্ঠাপকসকলৰ নৱম বা দশম প্ৰজন্মই বৰ্তমান এই দোকানসমূহ চলাই আছে।
নয়ন প্ৰসাদে ১৯৫৮ চনত গুৱাহাটীত জন্মগ্ৰহণ কৰে৷ পঢ়াশলীয়া দিনতেই গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ শিশু অভিনেতা হিচাপে তেখেতে আত্মপ্ৰকাশ কৰে৷ সমান্তৰালভাৱে তেখেতে মঞ্চতো অভিনয় আগবঢ়াই নিয়ে৷ পাছলৈ গুৱাহাটী কেন্দ্ৰত নাট প্ৰযোজকৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি ২০১১ আৰু ২০১২ চনত আকাশবাণীৰ বছেৰেকীয়া প্ৰতিযোগিতাত নাট শাখাত পুৰস্কাৰ অৰ্জন কৰে৷ ১৯৮৫ চনত পৰিচালক হিচাপে তেখেতে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে হোলী পৰিচালনা কৰে৷ এইখন নাটক গুৱাহাটীৰ কুমাৰ ভাস্কৰ নাট্য মন্দিৰত একেলেথাৰিয়ে পোন্ধৰ দিনলৈকে মঞ্চস্থ হয়৷ ১৯৯২ চনত তেখেতে সঞ্জীৱ হাজৰিকা পৰিচালিত ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত অসমীয়া কথাছবি হলধৰত অভিনয় কৰে৷ ১৯৯৭ চনত সান্ত্বনা বৰদলৈ পৰিচালিত ছবি অদাহ্যৰ কাৰ্যবাহী প্ৰযোজকৰ দায়িত্ব পালন কৰে৷ চলচ্চিত্ৰখনে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিযোগিতাত 'ৰজত কমল' পুৰস্কাৰ লাভ কৰে৷ চলচ্চিত্ৰখন ভাৰতৰ গোৱা, দিল্লী, কলিকতা, ত্ৰিবান্দম, জাপানৰ ফুকুৱাকা, আৰু বেংকক চলচ্চিত্ৰ উৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হয়৷
নয়ন প্ৰসাদ হৈছে অসমৰ এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ সাংবাদিক-আলোচক প্ৰযোজক, পৰিচালক আৰু অভিনেতা৷ আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰত এগৰাকী শিশু অভিনেতা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰা নয়ন প্ৰসাদে ভাৰতীয় চেঞ্চৰ বৰ্ডৰ আঞ্চলিক গোটৰ সদস্যৰূপে চাৰি বছৰ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে৷ তেখেতে অসমৰ দৈনিক কাকত আৰু আলোচনীত চলচ্চিত্ৰ-সম্পৰ্কীয় অনেক লেখা লিখিছে৷
নয়ন প্ৰসাদে ২০০৯ আৰু ২০১২ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ 'ভাৰত ৰঙ্গ মহোৎসৱ'ৰ নিৰ্বাচক সমিতিৰ সদস্যৰূপে অংশ লয়৷ ইয়াৰ উপৰি তেখেতে ভাৰতীয় চেঞ্চৰ বৰ্ডৰ আঞ্চলিক গোটটোৰ সদস্যৰূপে চাৰিটা বছৰ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে৷ ২০০০ চনত তেখেতৰ প্ৰবন্ধ সংকলন ইনছাৰ্ট প্ৰকাশিত হয়৷
চিন্ময়ানন্দক ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি হিচাপে মনোনীত হোৱাৰ বিপৰীতে আপ্তেক ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে মনোনীত কৰা হয়।
সভাত সিদ্ধান্ত লোৱা হ'ল যে প্ৰস্তাৱিত সংগঠনটোৰ নাম "বিশ্ব হিন্দু পৰিষদ" হ'ব আৰু ১৯৬৬ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা কুম্ভ মেলাৰ সময়ত প্ৰয়াগ ত ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ বিশ্ব অধিৱেশন অনুষ্ঠিত হ'ব।
ইয়াৰ উপৰিও সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ল যে ই এটা অৰাজনৈতিক সংগঠন হ’ব আৰু কোনো ৰাজনৈতিক দলৰ কোনো বিষয়ববীয়াই একেলগে পৰিষদৰ বিষয়ববীয়া হ’ব নোৱাৰিব।
প্ৰতিষ্ঠাপকসকলৰ প্ৰতিনিধি দলত ভাৰতীয় বিদ্যা ভৱন প্ৰতিষ্ঠাপক কে. এম মুনশী, গুজৰাটী পণ্ডিত কেশৱৰাম কাশীৰাম শাস্ত্ৰী, শিখ নেতা তাৰা সিং, নামধাৰী শিখ নেতা সৎগুৰু জগজিৎ সিং আৰু বিশিষ্ট ৰাজনীতিবিদ যেনে চি. পি ৰামাস্বামী আয়েৰ।
ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে "হিন্দু সমাজখনক সংগঠিত কৰা, একত্ৰিত কৰা আৰু হিন্দু ধৰ্মৰ সেৱা আৰু সুৰক্ষা কৰা"।
হিন্দু মন্দিৰ নিৰ্মাণ আৰু সংস্কাৰ, আৰু গৰু বধ ৰোধকৰণ আৰু ধৰ্মান্তৰকৰণৰ বিষয়সমূহৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ ইয়াক স্থাপন কৰা হৈছিল।
১৯৬৪ চনত আৰ.এছ.এছৰ নেতাসকল ক্ৰমে এম.এছ গোলৱালকাৰ আৰু এছ.এছ. আপ্তেয়ে হিন্দু আধ্যাত্মিক নেতা চিন্ময়ানন্দ সৰস্বতীৰ সহযোগত বিশ্ব হিন্দু পৰিষদ গঠন কৰে।
চিন্ময়ানন্দৰ মতে ভি.এইচ.পিৰ উদ্দেশ্য আছিল হিন্দুসকলৰ বহুধা জাতিত বিভক্ত হৈ থকাসকলক একত্ৰিত আৰু নিজৰ ধৰ্ম আৰু দেশৰ প্ৰতি জাগ্ৰত কৰি তোলা।
হিন্দী ছবি মায়াদোৰত এক্সট্ৰাৰ চৰিত্ৰত অভিনয়েৰে ১৯৪৭ চনত কুমাৰে চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে, যিখন ছবি কেতিয়াও মুক্তি পোৱা নাছিল।
কুমাৰৰ প্ৰাৰম্ভিক কালচোৱাৰ বহুতো ছবিয়ে ফ্লপ হৈছিল; যাৰবাবে তেওঁক ফ্লপ মাষ্টাৰ জেনেৰেল নাম দিয়া হৈছিল।
তেওঁ নিৰ্মাণ কৰা প্ৰথম ছবি হাৰানো সুৰ আৰু সপ্তপদী আলোছায়া প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে তেওঁ গোয়েংকা কলেজ অফ কমাৰ্চ এণ্ড বিজনেছ এডমিনিষ্ট্ৰেচনত যোগদান কৰে যদিও শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিব নোৱাৰিলে।
১৯৫২ চনত নিৰ্মল দেৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত বসু পৰিবাৰত কুমাৰে সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে আৰু প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁ প্ৰশংসা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
পিছৰ বছৰত তেওঁ একেটা ষ্টুডিঅ'ৰ পৰা আৰু একেজন পৰিচালকৰ পৰিচালনাত চাৰে চুৱাত্তৰত কাম কৰে, যিখন ছবিত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে সুচিত্ৰা সেনৰ সৈতে জোঁটবন্ধন হয়।
তেওঁৰ প্ৰথম দৃষ্টি আকৰ্ষণকাৰী ভূমিকা আছিল ১৯৫৪ চনত মুক্তি পোৱা অগ্ৰদূত পৰিচালিত অগ্নিপৰীক্ষা ছবিত।
সত্যজিৎ ৰায়ে ১৯৫৬ চনত লিখি উলিওৱা ঘৰে বাইৰে ছবিৰ সন্দিপৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে প্ৰথম উত্তম কুমাৰক প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল।
কিন্তু তেওঁ এই চৰিত্ৰটোত এজন প্ৰতিষ্ঠিত অভিনেতাই অভিনয় কৰাহে উচিত হ’ব বুলি বিবেচনা কৰি ছবিখনত অভিনয় কৰিবলৈ অমান্তি হৈছিল।
১৯২৬ চনৰ ৩ ছেপ্টেম্বৰত উত্তৰ কলকাতাৰ অহিৰিতোলাৰ মোমায়কৰ ঘৰত অৰুণ কুমাৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ জন্ম হয়।
কুমাৰে এণ্টনি ফিৰিংগী আৰু চিৰিয়াখানা ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
চিৰিয়াখানা তথা এন্থনি ফিৰিংগি ছবিত অভিনয় কৰাৰ বাবে তেওঁ ১৯৬৮ চনত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ পঞ্চদশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
উত্তম কুমাৰ (; জন্ম: অৰুণ কুমাৰ চাট্টোপাধ্যায়; ৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯২৬ – ২৪ জুলাই ১৯৮০) এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা, প্ৰযোজক, পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ, সুৰকাৰ আৰু গায়ক আছিল, যিয়ে মূলতঃ বঙালী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰিছিল।
ইয়াৰে কিছু প্ৰখ্যাত ছবি হ’ল- অগ্নি পৰীক্ষা, হাৰানো সুৰ, বিচাৰক, সপ্তপদী, ঝিন্দেৰ বন্দী, শেষ অংক, দেয়া-নেয়া, লাল পাথৰ, জতুগৃহ, থানা থেকে আসছি, চৌৰংগী, নায়ক, অমানুষ, আৰু বাঘ বন্দী খেলা।
নায়কত তেওঁক দেখাৰ পিছত অভিনেত্ৰী এলিজাবেথ টেইলৰে তেওঁৰ অভিনয়ত মোহিত হৈছিল আৰু তেওঁৰ সৈতে একেলগে কাম কৰাৰ আৰু লগ পোৱাৰ বাবে আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল।
১৯৯১ চনত হিন্দী ছবি লাভৰ বাবে আনন্দ–মিলিন্দৰ সংগীত পৰিচালনাত এছ. পি. বালসুব্ৰমনিয়মৰ সৈতে দ্বৈতকণ্ঠত গীত গায় আৰু তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ প্ৰায় ২০০টা বলীউডৰ গীত বাণীবদ্ধ কৰে।
ইয়াৰ ভিতৰত পিয়া বসন্তী আৰু ছানচেট পইণ্ট-এ বিপুল জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল আৰু এমটিভি মিউজিক ভিডিঅ’বঁটাকে ধৰি কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰিছিল।
পিয়া বসন্তীৰ ইমানে জনপ্ৰিয় হৈছিল যে উত্তৰ ভাৰতত তেওঁক "পিয়া বসন্তী" চিত্ৰা বুলি পৰিচিত হৈ পৰিছিল।
চিত্ৰাই ৬টা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ৯টা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু ৩৬টা ভিন্ন ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা, যেনে- ১৬টা কেৰেলা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ১১টা অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ৪টা তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ৩টা কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ১টা উৰিষ্যা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ১টা পশ্চিম বংগ ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা।
ভাৰতীয় সংগীতিক ভ্ৰাতৃত্ববোধৰ প্ৰতি তেওঁৰ মূল্যৱান অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০২১ চনত ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্ম ভূষণ আৰু ২০০৫ চনত পদ্মশ্ৰী সন্মানেৰে সন্মানিত কৰা হয়।
চাৰি দশকজোৰা সাংগীতিক জীৱনত তেওঁ বিভিন্ন ভাৰতীয় ভাষাত, তথা বহু কেইটা বিদেশী ভাষা, যেনে মালয়, লেটিন, আৰবী, সিংহলী, ইংৰাজী আৰু ফৰাচী আদিত ২৫,০০০ৰো অধিক গীত ৰেকৰ্ডিং কৰিছে।
তেওঁক এ আৰ ৰেহমান, ইলায়াৰাজা, হমছালেখা এম এম কিৰাভানীৰ দৰে সংগীত সুৰকাৰ আৰু নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী কে জে য়েছুদাস আৰু এছ. পি. বালসুব্ৰমনিয়মৰ সৈতে বছৰ বছৰ ধৰি সহযোগিতা কৰাৰ বিস্তৃত ইতিহাসৰ বাবেও তেওঁ পৰিচিত।
অট্টহাসম, স্নেহপূৰ্বম মীৰা, আদি ছবিত নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে গীত বাণীবদ্ধ কৰা তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক ছবি।
২০১৩ চনত কোক ষ্টুডিঅ’ ৰ পঞ্চম খণ্ডত সীমান্ত শেখৰে বিখ্যাত ট্ৰেক ‘ঝুমূৰ’ত, সহযোগী গায়ক পাপন আৰু দুলাল মানকিৰ সৈতে কণ্ঠ দিছিল আৰু লগতে অভিনয় কৰিছিল।
তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য গীতসমূহ হৈছে: গাঞ্জা লিয়া, লৈ আনিছোঁ কেমেৰা, মুৰ বেবে, ডেগাৰ মাৰি মৰি যাম, বিউটি বেটেৰা, মোৰ বাবে তুমি, জিলেলে জিলেলে আৰু বিহুৰ সৈতে সংযোজন কৰা দেখা এক খ্যাব ইত্যাদি।
ইউনাইটেড আছাম এছ'চিয়েচন অৱ দ্য ইউনাইটেড কিংডমৰ দ্বাৰা আয়োজিত বাৰ্ষিক দুদিনীয়া অনুষ্ঠানত গীত পৰিবেশন কৰিবলৈ তেওঁক নিমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল।
সা ৰে গা মা পা বাংলা গ্ৰেণ্ড ফাইনেলত তেওঁ বিহু আৰু বলীউডৰ সংযোজন উপস্থাপন কৰিছিল আৰু বাংলা অনুৰাগীক আকৰ্ষণ কৰিছিল।
তেওঁ টিহু হাইস্কুলৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল আৰু তাৰপিছত তেওঁ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ফাৰ্মাচিউটিকেল ছায়েন্স বিভাগত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
সীমান্ত শেখৰৰ সংগীত শৈলী মূলতঃ লোক সংযোজন আৰু ইণ্ডি-পপেৰে গঠিত আৰু তেওঁৰ অসমীয়া একক এলবাম গীতৰ বাবে সুপৰিচিত।
বজ্ৰযান বা মন্ত্ৰ পৰম্পৰা মহাযানৰেই উপ-পৰম্পৰা বুলিব পৰা যায়, য'ত সোণকালে বুদ্ধত্ব লাভ কৰিবলৈ তান্ত্ৰিক পদ্ধতি অৱলম্বন কৰা হয়।
মহাযানে বোধিসত্ত্ব মাৰ্গকো বুজাব পাৰে, য'ত সম্পূৰ্ণৰূপে জাগ্ৰত বুদ্ধ হোৱাৰ চেষ্টা কৰা হয়, সকলো সংবেদনশীল জীৱৰ ভালৰ বাবে।
মহাযানত বোধিসত্ত্ব মাৰ্গেৰে বুদ্ধত্ব লাভ কৰাক সকলোৰে বাবে খোলা জ্ঞান কৰা হয়, আৰু অৰ্হতক অসম্পূৰ্ণ জ্ঞান কৰা হয়।
মহাযান বৌদ্ধ দৰ্শনত কেইবাটাও অনন্য তত্ত্বও আগবঢ়োৱা হয়, যেনে মাধ্যমক শূণ্যতা, বিজ্ঞানবাদ তত্ত্ব আৰু বুদ্ধ-প্ৰকৃতি)।
যদিও পূৰ্বতে ই এক সৰু আন্দোলন আছিল, সময়ৰ লগে লগে ই ভাৰতীয় বৌদ্ধ ধৰ্মত এক প্ৰভাৱশালী শক্তি হৈ পৰিল।
ই চীন, মংগোলিয়া, হংকং, কোৰিয়া, জাপান, চিংগাপুৰ, ভিয়েটনাম, নেপাল, মালয়েছিয়া, টাইৱান আৰু ভূটানত এতিয়াও প্ৰভাৱশালী।
ইয়াক মহিলা শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে পাকিস্তানী কৰ্মী আৰু কনিষ্ঠতম ন'বেল বঁটা বিজয়ী মালালা ইউছুফজাই আৰু তেওঁৰ দেউতাক জীয়াউদ্দীন ইউছুফজাইয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
সংগঠনটোৰ লক্ষ্য হৈছে প্ৰতিজনী ছোৱালীৰ বাবে ১২ বছৰৰ বিনামূলীয়া, সুৰক্ষিত আৰু মানদণ্ডৰ শিক্ষা নিশ্চিত কৰা।
২০২০ চনৰ জুলাই মাহলৈকে সংগঠনটোৰ ৪৮জন কৰ্মচাৰী আছে আৰু আফগানিস্তান, ব্ৰাজিল, ইথিওপিয়া, ভাৰত, লেবানন, নাইজেৰিয়া, পাকিস্তান আৰু তুৰ্কীত কাম কৰা ৫৮ গৰাকী নাৰী শিক্ষাৰ অধিবক্তাক সমৰ্থন কৰে।
ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজধানী ৱাশ্বিংটন ডি.চি.ত অৱস্থিত আৰু বৰ্তমান ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া চুজান এহলাৰচ।
২০১৫ চনত চিয়েৰা লিয়ন চৰকাৰে ইবোলা মহামাৰীৰ বাবে বিদ্যালয় বন্ধ কৰোঁতে মালালা ফাণ্ডে ৰেডিঅ' ক্ৰয় কৰিছিল আৰু ১,২০০ পিছপৰা অঞ্চলৰ ছোৱালীসকলৰ বাবে শ্ৰেণীকোঠা সৃষ্টি কৰিছিল যাতে তেওঁলোকৰ শিক্ষা অব্যাহত ৰাখিব পাৰে।
নাইজেৰিয়াত ছোৱালীৰ শিক্ষাৰ অধিকাৰৰ বাবে মালালায়ে মাত মতাৰ পিছত মালালা ফাণ্ডে মাধ্যমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ বকো হাৰামৰ দ্বাৰা অপহৰণৰ পৰা মুক্ত হোৱা চিবোক স্কুলীয়া ছাত্ৰীসকলক সম্পূৰ্ণ বৃত্তি দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল।
২০১৫ চনৰ ১২ জুলাইত মালালাই চিৰিয়াৰ শৰণাৰ্থীসকলৰ বাবে চিৰিয়াৰ সীমান্তৰ ওচৰৰ লেবাননৰ বেকা উপত্যকাৰ এখন মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ মালালা ফাণ্ডৰ জৰিয়তে পুঁজি যোগান ধৰাৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল।
২০১৭ চনত মালালা ফাণ্ডে বিনিয়োগ প্ৰকল্পবসমূহ যথেষ্ট সম্প্ৰসাৰিত কৰিছিল যাক নিউজউইকে বৰ্ণনা কৰিছিল, "স্থানীয় লোকসকলৰ দ্বাৰা পৰিচালিত শিক্ষা ৰক্ষা কাৰ্যসূচী - যি ধৰণৰ ইউছুফজাই আৰু তেওঁৰ দেউতাকে পাকিস্তানত বাস কৰাৰ সময়ত নেতৃত্ব দিছিল - আৰু পৰৱৰ্তী দশকত বছৰি ১০ নিযুত ডলাৰ লৈকে বিতৰণ কৰিব।
" নতুন অনুদানৰ ভিতৰত আছিল দেশখনৰ জনবহুল শ্ৰেণীকোঠাত ঠাই পূৰণৰ বাবে শিক্ষক নিয়োগ আৰু প্ৰশিক্ষণত সহায় কৰাৰ বাবে আফগানিস্তানত এটা প্ৰকল্প আৰু নাইজেৰিয়াৰ স্থানীয় কৰ্মীসকলক ৯ বছৰৰ পৰা ১২ বছৰলৈ ৰাজহুৱা শিক্ষা বৃদ্ধিৰ বাবে প্ৰচাৰ চলাবলৈ সমৰ্থন কৰা।
২০১৬ চনত মালালাই তেওঁৰ জন্মদিনৰ বাবে দাদাব শৰণাৰ্থী শিবিৰ পৰিদৰ্শন কৰিছিল আৰু মালালা ফাণ্ডৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত নেতৃত্ব আৰু জীৱন দক্ষতাৰ ওপৰত এক পৰামৰ্শদাতা কাৰ্যসূচীৰ পৰা শৰণাৰ্থী ছোৱালীৰ স্নাতক পৰীক্ষাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰত বিল এণ্ড মেলিণ্ডা গেটছ ফাউণ্ডেচনে উন্নয়নশীল দেশসমূহত শিক্ষা চেম্পিয়নসকলক সহায় কৰিবলৈ মালালা ফাণ্ডক শিক্ষা চেম্পিয়ন নেটৱৰ্ক আৰম্ভ কৰাত সহায় কৰিবলৈ ৪ মিলিয়ন ডলাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল।
২০১৮ চনত এপল ইঙ্কে ভাৰত আৰু লেটিন আমেৰিকালৈ সম্প্ৰসাৰণৰ বাবে পুঁজি যোগান ধৰাৰ বাবে মালালা ফাণ্ডৰ সৈতে অংশীদাৰীত্ব কৰিছিল আৰু ১০০,০০০ তকৈও অধিক ছোৱালীক শিক্ষিত কৰাৰ লক্ষ্যৰে প্ৰযুক্তি, পাঠ্যক্ৰম সহায় আৰু নীতি গৱেষণা প্ৰদান কৰিছিল।
মালালা ফাণ্ডে বিশ্বজুৰি ছোৱালীৰ মাধ্যমিক শিক্ষা আগবঢ়োৱাৰ বাবে স্থানীয় অধিবক্তা আৰু কাৰ্যসূচীসমূহলৈ আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদান কৰে।
মালালা পুঁজিৰ পৰা বৰ্তমানৰ অগ্ৰাধিকাৰ প্ৰাপ্ত দেশসমূহ হৈছে আফগানিস্তান, ব্ৰাজিল, ইথিওপিয়া, ভাৰত, লেবানন, নাইজেৰিয়া, পাকিস্তান আৰু তুৰ্কী।
২০১৪ চনত, মালালা ফাণ্ডে কেনিয়াৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত এখন বালিকা মাধ্যমিক বিদ্যালয় নিৰ্মাণত সহায় কৰিছিল আৰু উত্তৰ ৱাজিৰিস্তানত সংঘৰ্ষ আৰু ২০১৪ চনৰ বানপানীৰ পৰা পলায়ন কৰা শিশুসকলৰ বাবে পাকিস্তানত বিদ্যালয়ৰ ব্যৱস্থা আৰু অব্যাহত শিক্ষা প্ৰদান কৰিছিল।
মালালাৰ জন্মস্থান পাকিস্তানৰ স্বাত উপত্যকা ছোৱালীৰ শিক্ষাৰ বাবে পুঁজি যোগান ধৰিবলৈ এই অনুদান ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
১৯৫২ চনত সুমিত্ৰা চৰত ৰামে দিল্লীত শ্ৰীৰাম ভাৰতীয় কলা কেন্দ্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে; য’ত বিশিষ্ট গুৰুসকলে শিক্ষা প্ৰদান কৰিছিল।
পিছলৈ নেইনা দেৱী নামেৰে জনাজাত হোৱা বিশিষ্ট শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী নিলিনা ৰিপজিত সিং ইয়াৰ সঞ্চালক আছিল।
১৯৫০ৰ দশকত শ্ৰীৰাম ভাৰতীয় কলাকেন্দ্ৰ সেই সময়ৰ শীৰ্ষ নৃত্যশিল্পী আৰু সংগীতজ্ঞসকলৰ বাবে, বিশেষকৈ কথক ঘৰানাৰ আগশাৰীৰ গুৰুসকলৰ মাজত কেন্দ্ৰবিন্দু হৈয়েই আছিল আৰু দিল্লী সাংস্কৃতিক পুনৰুজ্জীৱন তথা পৰিবেশ্য কলাৰ নতুন সৃষ্টিশীল বিস্ফোৰণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰিছিল।
নেচনেল স্কুল অফ কথক ডান্স বা কথক কেন্দ্ৰ প্ৰথমে ১৯৫৫ চনত শ্ৰীৰাম ভাৰতীয় কলাকেন্দ্ৰৰ কথক শাখা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল আৰু পিছলৈ ১৯৬৪ চনত ভাৰতৰ সংগীত নাটক একাডেমীয়ে ইয়াৰ দায়িত্ব লয়।
লালা শ্ৰীৰামৰ পুত্ৰ লালা চৰত ৰামৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ পিছত ক্ৰমান্বয়ে তেওঁ শিল্পৰ পৃষ্ঠপোষক হৈ পৰে।
ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত ৰাজকীয় ৰাজ্যসমূহ বিলুপ্ত কৰা হয়; যাৰ ফলত বৃহৎ সংখ্যক সংগীতজ্ঞ আৰু নৃত্যশিল্পী পৃষ্ঠপোষকতাহীন হৈ পৰে।
পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত ঝংকাৰে সংগীত কনচাৰ্ট আৰু নৃত্য প্ৰদৰ্শনৰ আয়োজন কৰি সেই সময়ৰ আগশাৰীৰ সংগীতজ্ঞ আৰু শিল্পীসকলক পৃষ্ঠপোষকতা প্ৰদান কৰিছিল।
ইয়াৰ ভিতৰত আছিল সিদ্ধেশ্বৰী দেৱী, ৰবি শংকৰ, হাফিজ আলী খান, বাবা আল্লাউদিন খান, শম্ভু মহাৰাজ, সুন্দৰ প্ৰসাদ, বীৰজু মহাৰাজ, দুৰ্গা লাল আৰু আমিনুদ্দিন ডাগৰ।
তেওঁৰ স্বামী চৰত ৰামে শ্ৰীৰাম পিষ্টন, জে ইঞ্জিনিয়াৰিং, ঊষা ইণ্টাৰনেচনেল আৰু শ্ৰীৰাম ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল এণ্টাৰপ্ৰাইজেছ লিমিটেডৰ দৰে কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
সুমিত্ৰাৰ শহুৰেক লালা শ্ৰীৰামে লেডী শ্ৰী ৰাম মহাবিদ্যালয় , শ্ৰীৰাম বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়ৰ দৰে শিক্ষানুষ্ঠান স্থাপন কৰিছিল।
তেওঁ ১৯১৭ চনত, দেৱালীৰ দিনা আগ্ৰা আৰু অৱধ সংযুক্ত প্ৰদেশৰ আৰু বৰ্তমান উত্তৰ প্ৰদেশৰ অন্তৰ্ভূক্ত মিৰাটত ৰাজা জ্বালা প্ৰসাদ আৰু ৰাণী ভাগ্যৱতীৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
সুমিত্ৰা চৰত ৰাম এগৰাকী বিশিষ্ট কলা পৃষ্ঠপোষক আৰু ১৯৫২ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা শ্ৰীৰাম ভাৰতীয় কলা কেন্দ্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক স্বাধীনতাৰ পিছৰ যুগত তেওঁ পৰিবেশ্য কলা, বিশেষকৈ কথকৰ পুনৰুজ্জীৱিতকৰণত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল, যাৰ বাবে তেওঁ পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ককায়েক ধৰ্ম বীৰা ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাত যোগদান কৰিছিল আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ কেবিনেট সচিব হোৱাৰ লগতে পাঞ্জাৱ, পশ্চিম বংগ আৰু কৰ্ণাটকৰ ৰাজ্যপাল আছিল।
অক্সফৰ্ড হেণ্ডবুক অৱ ৰিলিজিয়াছ কনভাৰ্চনত উল্লেখ কৰা হৈছে যে এটা ধৰ্মৰ পৰা আন এটা ধৰ্মলৈ মানুহক ধৰ্মান্তৰিত কৰিবলৈ আৱেগৰ ব্যৱহাৰ জনপ্ৰিয় আৰু কেতিয়াবা ইছলামিক ধৰ্মগুৰুসকলেও ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰে।
লাভ জেহাদ তত্ত্বৰ সমৰ্থকসকলে যুক্তি আগবঢ়ায় যে লাভ জেহাদ হৈছে এনে এক কাৰ্য্য য’ত মুছলমান যুৱকসকলে আৱেগৰ সহায়ত নতুবা ধনবল প্ৰদৰ্শিত কৰি ছোৱালীক প্ৰেমত আবদ্ধ কৰে॥
বিগত বৰ্ষৰ ২৬ অক্টোবৰ মাহত হাৰিয়ানাৰ বল্লভগড়ত নিকিতা তোমৰ নামৰ হিন্দু যুৱতীগৰাকী দুপৰীয়া ৩.৪৫ বজাত কলেজৰ পৰা উভতি অহাৰ পথতে মহম্মদ তৌফিক নামৰ যুৱক এজনে ৰাজপথতে গুলীয়াই হত্যা কৰা ঘটনাটোৰ লগতে এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ে ধৰ্ম পৰিৱৰ্তনক লৈ দিয়া এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰায়ে লাভ জেহাদক চৰ্চাৰ শীৰ্ষলৈ আনি দিছিল।
প্ৰাপ্ত তথ্য মতে কিছু সংখ্যক ইছলামধৰ্মী লোকে থলুৱা অসমীয়া তথা জনজাতীয় লোকৰ নাম আৰু উপাধি ব্যৱহাৰ কৰি ভুৱা একাউণ্ট খুলে।
পৰবৰ্তী সময়ত সেইবোৰৰ সহায়ত আন আন ছোৱালীক নিজৰ প্ৰেমত জালত ফচাবলৈ ফান্দ পাতে আৰু শেষত ঘৰৰ পৰা পলুৱাই লৈ যায়।
লাভ জেহাদ ভাৰতৰ কিছুমান ঠাইত ইছলাম ধৰ্মীসকলৰ বৃহত্তৰ জনসংখ্যাগত বৃদ্ধিৰ কাৰণে হিন্দু মহিলাক জোৰ-জবৰদস্থিকৈ ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে মুছলমান পুৰুষে নিকাহ কৰোৱা প্ৰথাক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
গজবা-ই-হিন্দ অৰ্থাৎ সমগ্ৰ ভাৰতীয় উপমহাদেশক ইছলামিক ৰাষ্ট্ৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাটোৱেই হৈছে ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য।
এনে কিছুমান নিৰ্দিষ্ট ঘটনা ঘটিছে, য’ত হিন্দু মহিলাসকলক মুছলমান পুৰুষৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্থাপনৰ বাবে প্ৰলোভিত কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰোৱা হয়।
ৰাজামৌলীয়ে ইয়াৰ পিছত নিৰ্মাণ কৰি উলিয়ায় বিক্ৰমাকুড়ু নামৰ ছবিখনত৷ এইখন ছবিত তেখেতে ৰবি তেজাৰ লগত কাম কৰে৷ এই ছবিখন সফল পৰিগণিত হয় আৰু কানাড়া. তামিলকে ধৰি ২০১২ চনত ৰাওদি ৰাথোৰ নামেৰে হিন্দী ভাষাতো নিৰ্মিত হয়৷ ৰাজামৌলীৰ পৰৱৰ্তী এখন সফল ছবি হৈছে মাগাধীৰা৷ এইখন ছবিত ৰাম চৰণ তেজা আৰু কাজল আগৰৱালাই অভিনয় কৰিছিল৷ এইখন ছবিক তেলেগু উদ্যোগৰ এখন বহুচৰ্চিত আৰু বাণিজ্যিকভাৱে সফল ছবি বুলি অভিহিত কৰা হয়৷ এইখন ছবিৰ বাবে ৰাজামৌলীয়ে শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ নন্দী বঁটা লাভ কৰে৷ আনহাতে শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ ফিল্মফেয়াৰ-তেলেগু বঁটা লাভ কৰে৷ ইয়াৰোপৰি ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য-পৰিচালনাত ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাৰে সন্মানীত হয়৷ মাৰয়াড়া ৰামান্না হৈছে ৰাজামৌলীৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত এখন একছন কমেডি ছবি ৷ ছবিখন পৰৱৰ্তী সময়ত ছন অৱ ছৰ্দাৰ নামেৰে হিন্দী ভাষাত পুনৰ্নিমিত হয়৷ লগতে তামিল, কানাড়া, বাংলা আৰু মালায়লম ভাষাতো নিৰ্মাণ কৰা হয়৷
কদুৰী শ্ৰীছাইলা শ্ৰী ৰাজামৌলী জন্ম ১০ অক্টোবৰ ১৯৭৩), পেছাদাৰীভাৱে এছ. এছ. ৰাজামৌলী হিচাপে পৰিচিত৷ তেখেত এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আৰু চিত্ৰনাট্য লেখক৷ তেখেতে বেছিভাগ কৰ্ম তেলেগু ভাষাতে কৰিছে৷ উচ্চ ফেণ্টাছী আৰু পিৰিয়ড ছবি নিৰ্মাণৰ বাবে ৰাজামৌলী সততে পৰিচিত৷ ২০০৯ চনত নিৰ্মিত তেনেধৰণৰ এখন চলচ্চিত্ৰ মাগাধীৰা আমেৰিকীয় ফেণ্টাছটিক ফিষ্টত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল৷ ২০১২ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ইগাই টৰণ্টো অফটাৰ ডাৰ্ক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ মৌলিক ছবিৰ বঁটা লাভ কৰিছিল৷ ২০১৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত বাহুবলী: দ্য বিগিনিং-এ মনোনয়ন পাইছিল শ্ৰেষ্ঠ ফেণ্টাছী ছবিৰ শিতানত আমেৰিকীয় ছেটাৰ্ণ বঁটাৰ বাবে৷ ২০১৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত বাহুবলী: দ্য কনক্লুজন-এ "শ্ৰেষ্ঠ আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ" শিতানত আমেৰিকীয় ছেটাৰ্ণ বঁটা আৰু অষ্ট্ৰেলীয় টেলষ্ট্ৰা পিপলছ ছয়ছ বঁটা পাবলৈ সক্ষম হৈছিল৷
১৯৭৩ চনৰ ১০ অক্টোবৰত শ্ৰী ৰাজামৌলীয়ে এটি তেলেগু পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷৷ জন্মস্থান আছিল বৰ্তমান কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ ৰায়চুৰ জিলাৰ মানৱীৰ সমীপৱৰ্তী অমৰেশ্বৰাত৷ তেখেতৰ পিতৃ ভি. বিজয়েন্দ্ৰ প্ৰসাদ আছিল এগৰাকী চিত্ৰনাট্য-লেখক৷ আনহাতে মাতৃৰ নাম আছিল ৰাজা নন্দিনী৷ তেখেতৰ পৰিয়ালটো অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ কোৱৰৰ মূল বাসিন্দা আছিল৷ তেখেতৰ প্ৰাথমিক শিক্ষাগ্ৰহণ কোৱৰত হৈছিল আৰু উচ্চ শিক্ষা তেখেতে ইলুৰুত গ্ৰহণ কৰিছিল৷ ৰাজামৌলী বহুদিনলৈকে বিশাখাপট্টনমত আছিল৷ কাৰণ তেখেতৰ মাক সেইখন ঠাইৰে জীয়ৰী আছিল৷
ৰাজামৌলীয়ে কে. ৰাঘৱেন্দ্ৰ ৰাওৰ তত্ত্বাৱধানত ইটিভি ইণ্ডিয়াৰ বাবে তেলেগু ধাৰাবাহিক পৰিচালনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল৷ পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে সান্থী নিৱাসম নামৰ টিভি চিৰিজটো পৰিচালনা কৰে৷ তেখেতৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ আছিল জুনিয়ৰ এনটিআৰৰ সৈতে কৰা ষ্টুডেণ্ট নং ১৷ ইয়াৰ দুটা বছৰৰ পাছত তেখেতে ছিমাহাদ্ৰি নামৰ ছবিখন নিৰ্মাণ কৰে৷ ৰাজামৌলীৰ তৃতীয়খন ছবি হৈছে ছাই ৷ ছবিখনত জেনেলিয়া ডিছুজা আৰু নিথিনে অভিনয় কৰিছিল৷ ছবিখন ৰাগবি খেলৰ ওপৰত আধাৰিত৷ টলিউডত এনেধৰণৰ ছবি এয়েই প্ৰথম৷
২০১৫ চনত ৰাজামৌলীৰ মহাকাব্যিক একছন ছবি বাহুবলী: দ্য বিগিনিং মুক্তি হয়৷ ছবিখনে আকাশচুম্বী সফলতা লাভ কৰে আৰু সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী ভাৰতীয় ছবিৰ তালিকাৰ শীৰ্ষ পাঁচৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰে৷ এই ছবিখনৰ নিৰ্মাণক বিষয় হিচাপে সঞ্জীৱ ভাস্কৰৰ তথ্যচিত্ৰ এশ বছৰৰ ভাৰতীয় চিনেমাত উপস্থাপন কৰা হয়৷
নহুষৰ অন্য এটা কাহিনীৰ বৰ্ণনা অনুসৰি পাৰ্বতীয়ে এবাৰ শিৱক বিশ্বৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া বাগিচালৈ লৈ যাবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল।
তেওঁৰ ইচ্ছা অনুসৰি, শিৱই তেওঁক নন্দনবনলৈ লৈ গৈছিল, য’ত পাৰ্বতীয়ে কল্পতৰু নামেৰে বৃক্ষ এডাল দেখিবলৈ পাইছিল; যিডাল বৃক্ষই যিকোনো মনোকামনা পূৰণ কৰিব পাৰিছিল৷ পাৰ্বতীৰ পুত্ৰ কাৰ্তিক ডাঙৰ হৈ যেতিয়া কৈলাশ এৰি গৈছিল, তেতিয়া পাৰ্বতী এগৰাকী মাতৃ হিচাপে অপৰিসীম শোক আৰু অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰিবলৈ ধৰিছিল৷ সেই অকলশৰীয়াভাৱ আৰু শোকৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ তেওঁ এগৰাকী কন্যা সন্তানৰ বৰকৈ অভাৱ অনুভৱ কৰিবলৈ ধৰে আৰু কামনাপূৰ্ণকাৰী কল্পতৰুৰ ওচৰত গৈ সেই কথা ব্যক্ত কৰে৷ সেই ফলস্বৰূপে অশোকসুন্দৰীৰ জন্ম হয়।
পাৰ্বতীয়ে অশোকসুন্দৰীৰ ভৱিষ্যতবাণী কৰি গম পায় যে, অশোকসুন্দৰীৰ ভাগ্য অনুসৰি চন্দ্ৰ ৰাজবংশৰ নহুষৰ সৈতে বিবাহ সম্পন্ন হ’ব, যি স্বৰ্গৰ ৰজা ইন্দ্ৰৰ সমকক্ষ হ’ব৷