polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
তেতিয়াৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তৰ্জাতিক গৱেষণা আৰু প্ৰকাশন চৌহদ কেন্দ্ৰ হিচাপে শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ স্বাস্থ্য বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয়ক নিৰ্মাণ কৰিবলৈ অক্লান্ত ভাৱে কাম আহিছে।
পিএইচডি কাৰ্যসূচীক সুসজ্জিত কৰাৰ উদ্যোগৰ অংশ হিচাপে অধ্যাপক ডেকাই ২০২০ চনৰ আগষ্ট মাহত গৱেষণা ডিগ্ৰী সমিতি প্ৰট'কল প্ৰেজেণ্টেচনৰ অধ্যক্ষতা কৰিছিল।
দীপিকা ডেকাই ১৯৭৭ চনত গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
বৃত্তই স্পৰ্শ কৰা ৰেখাখণ্ডৰ তলৰ বিন্দুৰ পৰা বৃত্তৰ পূৰ্বৰ ব্যাসাৰ্ধৰ সমান ব্যাসাৰ্ধ লৈ এটা বৃত্তচাপ আঁকিব লাগিব, ই পূৰ্বৰ বৃত্তক দুটা বিন্দুত ছেদ কৰিব।
লগতে এই বিন্দু দুটাৰ পৰা বৃত্তই ছেদ কৰা ৰেখাখণ্ড ডালৰ শীৰ্ষ বিন্দুটোক সংযোগ কৰিলে এটা সমবাহু ত্ৰিভুজ পোৱা যাব।
সমান বাহুবোৰৰ মাপ বুলি ধৰিলে, আমি পাইথাগোৰাচৰ উপপাদ্য ব্যৱহাৰ কৰিলে পাওঁ যে- *ক্ষেত্ৰফল বা কালি,
ইকুইডীয় জ্যামিতিত, এটা সমবাহু ত্ৰিভুজৰ কোণ কেইটাও সমান মাপৰ; অৰ্থাৎ, তিনিওটা অভ্যন্তৰীণ কোণ পৰস্পৰৰ সৈতে সমতাপূৰ্ণ আৰু প্ৰতিটোৰে মাপ ৬০।
ক্ষেত্ৰফলৰ সূত্ৰ দৈঘ্য যুক্ত বাহুৰ পৰা পাইথেগাৰাছৰ উপপাদ্য ব্যৱহাৰ কৰি বা ত্ৰিকোণমিতিৰ সহায়ত সমবাহু ত্ৰিভুজৰ ক্ষেত্ৰফলৰ সূত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিব পাৰি।
এটা সমবাহু ত্ৰিভুজত, উচ্চতা, কোণ ৰ দ্বিখণ্ডক, লম্ব দ্বিখণ্ডক, আৰু প্ৰতিটো বাহুৰ মধ্যমাবোৰ একে লগ হয়।
১৯৭০ৰ দশকৰ পৰা তেওঁ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল, তেওঁ কম্পোজ কৰা জনপ্ৰিয় ছবিসমূহ হৈছে- 'ছোৰ মাচায়ে শোৰ' , 'গীত গাতা চল' , 'চিচোৰ' আৰু 'আঁখিওঁ কে ঝাড়খঁ সে' ।
তেওঁ ৰামানন্দ সাগৰৰ ৰামায়ণ -ৰ লগতে হিন্দু মহাকাব্য ভিত্তিক বহুতো চলচ্চিত্ৰ আৰু টিভি শ্ব’ৰ বাবে সংগীত ৰচনা কৰিছিল।
কলাৰ ক্ষেত্ৰত পাৰদৰ্শিতা দেখুওৱাৰ বাবে ২০১৫ চনৰ গণৰাজ্য দিৱসত তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ শ্ৰেষ্ঠ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়৷
তেওঁ কাম কৰাৰ ভিতৰত 'সদাগৰ', 'ছোৰ মাচায়ে শোৰ', 'চিচোৰ', 'গীত গাতা চল', 'ফাকিৰ', 'আঁখিওঁ কে ঝাড়খঁ সে', 'দুলহন ৱহী জো পিয়া মন ভায়ে', 'পহলী', 'দো জাসুশ' 'পতি পত্নী ঔৰ ৱহ', 'ইনসফ কা তাৰজু', 'নদীয়া কে পাৰ', 'ৰাম তেৰী গংগা মৈলী' আৰু 'হেন্না'।
ৰবীন্দ্ৰ জৈন ১৯৮৪ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত পণ্ডিত ইন্দ্ৰমণি জৈন আৰু কিৰণ জৈনৰ সাত পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যাৰ তৃতীয় সন্তান হিচাবে অন্ধ হৈ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
টেলিভিচনত তেওঁৰ কেইটামান জনপ্ৰিয় ৰচনা হ’ল- 'শ্ৰী কৃষ্ণ', 'আলিফ লায়লা', 'জয় গংগা মাইয়া', 'জয় মহালক্ষ্মী', 'শ্ৰী ব্ৰহ্মা বিষ্ণু মহেশ', 'সাই বাবা', 'জয় মা দুৰ্গা', 'জয় হনুমান' আৰু 'মহাকাব্য মহাভাৰত'।
তেওঁৰ পিতৃয়ে প্ৰতিভা দেখি তেওঁক জি.এল. জৈন, জনাৰ্দন শৰ্মা আৰু নাথু ৰামৰ দৰে প্ৰবীণসকলৰ কাষলৈ সংগীতৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰিছিল।
পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত পুৰণি তথা সীমিত গায়ন শৈলীৰ বাবে লতা মংগেশকাৰ,আশা ভোঁচলে আদি উঠি অহা সঙ্গীত তাৰকাবোৰৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতা চলাই যোৱাটো টুন টুনৰ বাবে কষ্টকৰ হৈ পৰিল।
দিলীপ কুমাৰেই তেওঁৰ পৰ্দাৰ নাম উমা দেৱীৰ সলনি টুন টুন ৰাখিলে; যি নামেৰে পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত এগৰাকী কৌতুক অভিনেত্ৰী হিচাপে তেওঁ প্ৰখ্যাত হৈ পৰিল।
তেওঁ সঙ্গীত পৰিচালক নৌচাদৰ ঘৰত উপস্থিত হৈ কয় যে তেওঁ গীত গাব পাৰে আৰু যদি গীত গাবলৈ সুবিধা দিয়া নহয়,তেন্তে তেওঁ সাগৰত জঁপিয়াই দিব।
অতি সোনকালেই তেওঁ নৌচাদৰ হতুৱাই সঙ্গীতৰ কাম কৰোঁৱা প্ৰযোজক-পৰিচালক এ.আৰ. কাৰদাৰৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হয় আৰু ‘নুৰ জাহাঁ’, ‘ৰাজকুমাৰী’, ‘খুৰচিদ বানু’, ‘জোহৰাবাই অম্বেৱালী’ আদি ছবিত গীত গাই বোম্বেৰ সঙ্গীত জগতত এখন নিগাজী আসন তৈয়াৰ কৰি লয়।
১৯৪৭ত এ.আৰ. কাৰদাৰৰ ‘দৰ্দ কে আফচানা সে’ ছবিত নায়িকা মনোৱাৰা চুলতানাৰ ওঠত দিয়া সুৰাইয়াৰ সৈতে টুন টুনে গোৱা গীত- ‘আফচানা লিখ ৰহা হুঁ দিল সে’, ‘য়ে কৌন চলা মেৰী আঁখো মেঁ’ আৰু ‘আজ মচি হ্যায় ধুম ঝুম খুচী সে ঝুম’ অতি জনপ্ৰিয় হয়।
দিল্লীৰ এজন ভদ্ৰলোকে ‘আফচানা লিখ ৰহা হুঁ দিল সে’ গীতটো ইমানে ভাল পালে যে তেওঁ বোম্বেলৈ আহি টুন টুনৰ সৈতে থাকিব ললে।
পাঁচ দশকৰ কৰ্মজীৱনত তেওঁ হিন্দী, উৰ্দু, পঞ্জাবী আদি বিভিন্ন ভাষাত প্ৰায় ২০০খন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।
তেওঁৰ সময়ৰ ভগৱান দাদা, আগা, সুন্দৰ, মুক্ৰি, ধুমল,জনী ৱাকাৰ, কেষ্ট মুখাৰ্জী আদি প্ৰায় সকল শ্ৰেষ্ঠ কৌতুক অভিনেতাৰ সৈতে তেওঁ যুঁটি বান্ধিছিল।
সতীৰ্থ অভিনেতা ছৈয়দ হাছান আলী জায়িদীৰ লগত সম্পন্ন হোৱা দ্বিতীয় বিবাহৰ ফলত তেখেত চাৰিটি সন্তানৰ মাতৃ হৈছিল।
১৯৬৩ চনত কুমাৰ অৰ্থাৎ জায়িদী পাকিস্তানলৈ প্ৰব্ৰজন ঘটোৱাৰ পাছত, এস্থাৰে ভাৰততে থকাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
ভাৰতীয় পৰিচালক, চিত্ৰাভিনেতা বাবুৰাও পেন্দৰকাৰে এস্থাৰক "প্ৰমিলা" নামটো দিছিল,ছবিত ব্যৱহাৰ কৰা স্বাৰ্থত।
১৯৪৭ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা ভাৰতসুন্দৰী প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি প্ৰমিলাই বিজয়িনীৰ মুকূট পিন্ধিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
মনোৰঞ্জনধৰ্মী উদ্যোগত প্ৰমিলাৰ প্ৰথমটো কাম পাইছিল এটা পাৰ্ছী থিয়েটাৰ কোম্পানীৰ নৃত্যশিল্পী হিচাপে।
উল্টি গংগা, বিজলি, বছন্ত আৰু জংগল কিংগকে মুঠ ৩০খন ছবিত প্ৰমিলাই এগৰাকী সাহসী ষ্টাণ্ট তাৰকা হিচাপে কাম কৰি গৈছিল।
অৱশ্যে পাছলৈ প্ৰমাণিত হ'ল যে, তেখেতে নিজৰ ছবিসমূহৰ প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰৰ বাবেহে পাকিস্তানলৈ গৈছিল।
লিয়া নামৰ যুৱতীৰ লগত সম্পন্ন হোৱা দেউতাকৰ প্ৰথমখন বিবাহৰ সূত্ৰে প্ৰমিলাই তিনিগৰাকী ভ্ৰাতৃ-ভগ্নী লাভ কৰিছিল আৰু দ্বিতীয় বিবাহৰসূত্ৰে লাভ কৰিছিল ছগৰাকী ভ্ৰাতৃ-ভগ্নী।
অষ্ট্ৰেলিয়াত অনুষ্ঠিত হোৱা "কুইন অৱ দ্য পেচিফিক কুৱেষ্ট" সুন্দৰী প্ৰতিযোগিতাত নকি জাহানে ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
১৯৪৭ চনৰ প্ৰথমখন মিছ ইণ্ডিয়া প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি এস্থাৰে বিজয়িনীৰ খিতাপ দখল কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
তেওঁ ‘টাটা ডকোমো’, ‘ফেভিকল’, ‘হেড এণ্ড চোল্জাৰছ্’, ‘আই.চি.আই.চি.আই. বেঙ্ক’ আদি বহুকেইটা ব্যৱসায়িক বিজ্ঞাপনত কাম কৰাৰ সুযোগ পায়।
চলচ্চিত্ৰত তেওঁৰ প্ৰথম অভিনয় মধুৰ ভাণ্ডাৰকাৰে পৰিচালনা কৰা ২০০৭ চনৰ ছবি ‘ট্ৰেফিক চিগনেল’।
অভিনেত্ৰী দিপ্তী নাভালে পৰিচালকৰ ৰূপত প্ৰথম পৰিচালনা কৰা, মনিষা কৈৰালা আৰু ৰজত কাপুৰে মূল ভূমিকা কৰা ২০০৯ চনৰ ছবি ‘দো পেইচে কী ধুপ, চাৰ আনে কী বাৰিষ’তো যাদৱে সৰু চৰিত্ৰ এটা কৰে।
২০১২ চনত যাদৱক ‘কৌন বনেগা ক্ৰোড়পতি’ৰ ষষ্ঠ চিজনৰ বিজ্ঞাপনত অমিতাভ বচ্চনৰ সৈতে দেখা গৈছিল।
এজন কিশোৰৰ মাক হিচাপে যশোদাই স্থানীয় শ্মসানৰ চোৱা-চিতা কৰা পৰিয়ালৰ পৰম্পৰাগত বৃত্তিত জড়িত হৈ পৰাৰ সলনি পুতেকে ভাল শিক্ষা-দিক্ষা লোৱাটো বিচাৰিছিল।
নিম্ন জাতৰ হোৱা বাবে তেওঁলোকৰ ওপৰত সমাজে আৰোপ কৰা ৰীতি-নীতিৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰামৰত এজনী দুখীয়া মাকৰ চৰিত্ৰত কৰা যাদৱৰ অভিনয়ে যথেষ্ট প্ৰশংসা বুটলিছে।
বিভিন্ন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শন হোৱা ছবিখনত তেওঁ কৰা অভিনয়ক প্ৰখ্যাত অভিনেত্ৰী স্মিতা পাটিলৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে, যদিও তেওঁ পাতিলৰ অভিনয় শৈলীক অনুকৰণ কৰা বুলি মানি লোৱা নাই।
যশোদাৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
এই ছবিখনত কৰা অভিনয়ৰ বাবে ৬০তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
ষ্টাৰপ্লাছত সম্প্ৰচাৰ হোৱা টেলিভিচন শ্বো ‘লাখো মেঁ এক’ৰ এটা খণ্ডত তেওঁক মুখ্য ভূমিকাত দেখা গৈছিল।
অনন্ত মহাদেৱনে অতিথি পৰিচালক হিচাপে পৰিচালনা কৰা এই খণ্ডটোত এজনী ন-কইনাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যাক গাৰ ক’লা বৰণৰ বাবে শহুৰেকৰ ঘৰৰ মানুহে ভেদ-ভাৱ কৰিছিল।
তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলে দাবী কৰে যে তেওঁৰ খাদ্যঅভ্যাস আৰু সক্ৰিয় জীৱনশৈলীয়ে তেওঁক স্বাস্থ্যৱান কৰি ৰাখিছে।
তেওঁৰ পৰিয়ালৰ মতে পাপ্পাম্মাল প্ৰিয় খাদ্য হৈছে মটন বিৰিয়ানী আৰু তেওঁৰ খাদ্যৰ সৈতে যথেষ্ট সেউজীয়া শাক-পাচলি খায়।
তেওঁ ভৱানী নদীৰ পাৰত অৱস্থিত থেক্কামপট্টিৰ গাৱঁৰ নিজা মাটিত জৈৱ কৃষি পদ্ধতিৰে ডাইল, মাহ জাতীয় শস্য, বাজ্ৰা, ঋতুগত শাক-পাচলিৰ খেতি কৰে।
অতি কম বয়সতে তেওঁ পিতৃ-মাতৃক হেৰুৱাইছিল আৰু তেওঁ আৰু তেওঁৰ দুই ভনীয়েক তেওঁলোকৰ কোয়েম্বাটুৰৰ তেকমপট্টিত থকা আইতাকৰ ঘৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।
সময়ৰ লগত তেওঁ মাটিৰ এটা মুখ্য অংশ বিক্ৰী কৰিছিল কিন্তু জৈৱিক কৃষি কৰাৰ বাবে নিজৰ বাবে ২.৫ একৰ ৰাখিছিল।
তেওঁক জৈৱিক কৃষি ক্ষেত্ৰত অগ্ৰণী হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু তেওঁ তামিলনাডু কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষা বিভাগৰ সৈতে জড়িত।
ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০২১ চনত জৈৱিক কৃষিত তেওঁৰ ভূমিকাৰ বাবে দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰে।
ৰাষ্ট্ৰীয় মাধ্যমিক শিক্ষা অভিযানে কেৱল অনুসূচীত জাতি-জনজাতি,সংখ্যালঘু ছোৱালী আৰু শিশুৰ মাধ্যমিক শিক্ষা প্ৰদানতে গুৰুত্ত্ব দিয়ে এনে নহয়, মাধ্যমিক শিক্ষা স্তৰত আৰ্থ-সামাজিক আৰু লিঙ্গ বৈষম্য দূৰীকৰণতো গুৰুত্ত্ব প্ৰদান কৰে।
এনে স্পৰ্শকাতৰ/ অনগ্ৰসৰ শ্ৰেণীৰ শিশুসকলৰ বাবে মাধ্যমিক শিক্ষা বিনামূলীয়া আৰু সহজলভ্য কৰি তোলাৰ উদ্দেশ্যে কিছুমান বিশেষ পদক্ষেপ হাতত লোৱা হৈছে।
অনগ্ৰসৰ শ্ৰেণীৰ চিনাক্তকৰণ: এই চিনাক্তকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ কাৰণে কিছুমান বিশেষ শৈক্ষিক সূচক যেনে : বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰা সৰ্বমুঠ ছাত্ৰৰ অনুপাত , অৱশিষ্ট নামভৰ্তি কৰা ছাত্ৰৰ অনুপাত , শিক্ষা সমাপ্ত নকৰাকৈ স্কুল এৰি যোৱা ছাত্ৰৰ হাৰ , একেখন শিক্ষানুষ্ঠানত শিক্ষাগ্ৰহণ অব্যাহত ৰখা ছাত্ৰৰ হাৰ , লিঙ্গ সমতাৰ সূচক , লিঙ্গ বৈসাদৃশ্য আদি বিশ্লেষণ কৰা হয়।
মূল্যায়নৰ প্ৰয়োজনীয়তা: স্থানীয় সদস্য, শিক্ষক, সমাজ আদি সকলোৰে সহযোগত এই শিশুসকলৰ শিক্ষাত হেঙাৰ হোৱা বিষয়সমূহ আলোচনা কৰি প্ৰস্তুত কৰা এইটো এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ পদক্ষেপ।
এই ক্ষেত্ৰত পক্ষপাত মূলক আচৰণৰ বিভিন্ন কাৰক পৰিলক্ষিত হোৱাত বহুদিশসম্পন্ন কাৰ্যসূচীৰ কৌশল বা আঁচনিৰ প্ৰয়োজন।
প্ৰকল্প-ভিত্তিক প্ৰস্তাৱ: প্ৰকল্প ভিত্তিক কাৰ্যক্ৰমণিকাৰ বিকাশে ৰাষ্ট্ৰীয় মাধ্যমিক শিক্ষা অভিযানক স্পষ্ট আৰু ফলপ্ৰসূ কাৰ্যসূচী তৈয়াৰ কৰাত সহায় কৰিছে।
সম্প্ৰতি প্ৰায় ৫১% মাধ্যমিক বিদ্যালয় আৰু ৫৮% উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় ব্যক্তিগত খণ্ডৰ হাতত আছে।
বিভিন্ন যোগাযোগ কেন্দ্ৰ আৰু মাল্টিমিডিয়া পেকেজৰ সহায় লৈ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু ৰাজ্যিক মুক্ত বিদ্যালয়ৰ যোগেদি আনুষ্ঠানিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰা শিশুসকলক সা-সুবিধা প্ৰদান কৰা হৈছিল।
শিক্ষণৰ প্ৰক্ৰিয়া, বিষয়বস্তু আৰু মানদণ্ডৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল আৰু ইয়াৰ কাৰণে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ পৰাও আৰ্থিক সাহায্য দিয়া হৈছিল।
সংশোধিত এন.পি.ই. নীতি, ১৯৯২ ৰ অধীনত পাঠ্যক্ৰমৰ সংশোধন, মূল্যবোধ শিক্ষাৰ কাৰণে সংস্থান কেন্দ্ৰ স্থাপন, নেশ্যনেল চেণ্টাৰ ফ'ৰ কম্পিউটাৰ - এইডেড এডুকেশ্যন স্থাপন আদি পদক্ষেপ লোৱা হৈছে।
পৰ্যাপ্ত মানৱ সম্পদৰ অভাৱ, একাডেমিক বাধ্যবাধকতা ইত্যাদি কাৰণত শিক্ষাক বৃত্তিমুখী কৰি তোলাৰ ক্ষেত্ৰত সফল হ'ব পৰা নাই।
ইয়াৰ ভিতৰত বিদ্যালয় পৰ্যায়ত কম্পিউটাৰ শিক্ষা আৰু সাক্ষৰতা আঁচনি, শৈক্ষিক প্ৰযুক্তি ইত্যাদি আঁচনি অন্যতম।
বৰ্তমান পৃথিৱীত তথ্য প্ৰযুক্তিৰ বৰ্ধিত চাহিদাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি এনে আঁচনিবোৰৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে।
প্ৰতিবন্ধী আইন, ১৯৯৫ ৰ প্ৰণয়নৰ লগে লগে এই বিশেষ শ্ৰেণীৰ শিশুসকলৰ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈও কিছুমান নতুন পৰিৱৰ্তন অনা হয়।
উদাহৰণ স্বৰূপে এই শিশুসকলৰ কাৰণে বিনামূলীয়া শিক্ষা সহজলভ্য কৰি তোলা, নিৰ্দিষ্ট কিছুমান কাৰ্যপন্থা ৰূপায়ণৰ হেতু প্ৰয়োজন অনুসৰি ভূমি প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা কৰা, বৈষম্যহীন পৰিবহণ ব্যৱস্থা, গৱেষণা কাৰ্যত উৎসাহ যোগাবৰ কাৰণে আৰ্থিক অনুদান আগবঢ়োৱা ইত্যাদি।
আঁচনিখনৰ অধীনত এই শিশুসকলৰ লগত জড়িত শিক্ষকসকলৰ দৃষ্টিভঙ্গীৰ পৰিৱৰ্তন আৰু কৰ্মদক্ষতা বৃদ্ধিৰ কাৰণেও কাৰ্যসূচী হাতত লোৱা হৈছে।
নৱম পৰিকল্পনাৰ সময়ত ১৯৮৬ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা আঁচনি ৰ প্ৰৱৰ্তনেও মাধ্যমিক আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ ব্যৱস্থাত বিশেষ পৰিবৰ্তন আনিব পৰা নাছিল।
এই পৰিকল্পনাই বিভিন্ন বাধা আঁতৰাই বৃত্তিমূলক শিক্ষা আৰু নিয়োগ জনিত পঠন সামগ্ৰী পাঠ্যক্ৰমত সন্নিবিষ্ট কৰাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল।
লগতে মুক্ত শিক্ষা ব্যৱস্থা,শিক্ষকৰ প্ৰশিক্ষণ আৰু তথ্য আৰু যোগাযোগ প্ৰযুক্তি বিদ্যা ৰ প্ৰসাৰ আৰু বৈচিত্ৰ্যকৰণত গুৰুত্ব দিছিল।
ছাত্ৰীৰ বাবে বিনামূলীয়া শিক্ষা আৰু ছাত্ৰীনিবাসৰ সুবিধা কৰা আৰু বিশেষভাৱে সক্ষম সকলৰ বাবে সংহত শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা কৰাকো গুৰুত্ব দিছিল।
শাৰীৰিক আৰু মানসিক দিশৰ পৰা বিশেষভাৱে সক্ষম শিশুসকলৰ সকলো প্ৰয়োজন ব্যাপকভাৱে পূৰাব পৰাকৈ এক সামগ্ৰিক, বহুমুখী শিক্ষাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে।
বিশেষভাৱে সক্ষম শিশুসকলৰ বিকাশৰ কাৰণে সময়োচিত প্ৰাৰম্ভিক পদক্ষেপ হিচাপে গৃহীত সংহত শিশু বিকাশ সেৱাসমূহ, প্ৰাথমিক পৰ্যায়ত এই বিশেষ শ্ৰেণীৰ শিশুসকলৰ বাবে সৰ্বশিক্ষা অভিযান আৰু বিশেষভাৱে প্ৰস্তুত বিদ্যালয়সমূহ এই আঁচনিৰ আওতালৈ অনা হৈছে।
ৰাষ্ট্ৰীয় মাধ্যমিক শিক্ষা অভিযান হৈছে সমগ্ৰ ভাৰতৰ ৰাজহুৱা বিদ্যালয়সমূহত মাধ্যমিক শিক্ষাৰ বিকাশৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ কেন্দ্ৰীয়ভাৱে পৃষ্ঠপোষকতাৰ এখন আঁচনি ।
একাদশ পঞ্চবাৰ্ষিক পৰিকল্পনা অনুসৰি মুঠ পুঁজিৰ ৭০% কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে আৰু ২৫% ৰাজ্য চৰকাৰে আগবঢ়াইছিল।
অৱশ্যে তুলনামূলকভাৱে অনগ্ৰসৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্যসমূহ আৰু ছিকিমৰ ক্ষেত্ৰত ৰাজ্য চৰকাৰে আগবঢ়াব লগা পুঁজিৰ পৰিমাণ মুঠ পুঁজিৰ ১০%।
মাধ্যমিক শিক্ষাৰ গুণগত বিকাশ আৰু নামভৰ্তিৰ শতকৰা হাৰ পাঁচ বছৰত ৫২% ৰ পৰা ৭৫% লৈ বৃদ্ধি কৰা ইয়াৰ মুখ্য উদ্দেশ্য।
দ্বাদশ পঞ্চবাৰ্ষিক পৰিকল্পনাৰ শেষৰ ফালে অৰ্থাৎ ২০১৭ চনৰ ভিতৰত মাধ্যমিক শিক্ষাৰ সৰ্বজনীনকৰণ।
বিদ্যালয়বোৰত বিজ্ঞান পৰীক্ষাগাৰ স্থাপন, পৰিৱেশ শিক্ষা, যোগশিক্ষা, কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ অনুদানপুষ্ট জনশিক্ষা প্ৰকল্পৰ আঁচনিবোৰৰ ৰূপায়ণ, আন্তৰ্জাতিক গণিত আৰু বিজ্ঞান অলিম্পিয়াড আদি বিষয়ত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে।
ৰাজ্য চৰকাৰৰ তৰফৰ পৰা কৰ্মৰত শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীসকলক প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয় আৰু উপযুক্ত আন্তঃগাঁথনিৰ ব্যৱস্থা লোৱা হয়।
হিন্দী ছবি ‘ভূমিকা’ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
ৰাজ খোচলা, ৰমেশ সিপ্পি, বি.আৰ. চোপ্ৰা আদি ব্যৱসায়িক চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাৰ ছবিত তেওঁ অভিনয় কৰিছিল।
‘শক্তি’ আৰু ‘নমক হালাল’ত কৰা তেওঁৰ কামে গভীৰ বিষয়বস্তুৰ চলচ্চিত্ৰ আৰু মচলাযুক্ত হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ মাজৰ সীমাৰেখা একাকাৰ কৰি দিছিল।
স্মিতাই তেওঁৰ অভিনয় জীৱনৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ বুলি বিবেচিত কৰা কেতন মেহতাৰ ‘মিৰ্ছ মচালা’ তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত ১৯৮৭ চনত মুক্তি পায়।
এপ্ৰিল ২০১৩ চনত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ শতবৰ্ষ পূৰ্তি উপলক্ষে ‘ফৰ্বচ আলোচনী’য়ে ২৫ গৰাকী মহান ভাৰতীয় অভিনয় শিল্পীৰ তালিকাত স্মিতাকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।
তেওঁক তেওঁৰ সময়ৰ এগৰাকী অতি দক্ষ মঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী তথা সৰ্বকালৰ এগৰাকী অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী বুলি গণ্য কৰা হয়।
স্মিতাই মাত্ৰ এক দশকৰ কৰ্মজীৱনত হিন্দী, মাৰাঠী, গুজৰাটী, মালয়ালম আৰু কন্নড় ভাষাৰ ৮০খনতকৈও অধিক ছবিত কাম কৰিছে।
১৯৭০ৰ দশকৰ কট্টৰপন্থী ৰাজনীতি বিষয়ক চলচ্চিত্ৰৰ ধাৰাটোৰ সৈতে শক্তিশালী ৰূপত জড়িত হৈ থকা শিল্পীসকলৰ অন্যতম আছিল স্মিতা পাতিল।
সমান্তৰাল ধাৰাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্যাম বেনেগাল, সত্যজিৎ ৰায়, গোবিন্দ নিহালিনী, জি অৰবিন্দ, মৃণাল সেন আদিৰ সৈতে কাম কৰাৰ উপৰিও স্মিতাই বহুতো ব্যৱসায়ধৰ্মী চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰিছে।
সন্তান প্ৰসৱৰ সময়ত উদ্ভৱ হোৱা গভীৰ সমস্যাৰ বাবে ১৯৮৬ৰ ১৩ ডিচেম্বৰত ৩১ বছৰ বয়সত, পুত্ৰ প্ৰতীকৰ জন্মৰ দুসপ্তাহ পিছতে স্মিতাৰ মৃত্যু হয়।
দুই দশক পিছত ভাৰতৰ এজন মহান পৰিচালক মৃণাল সেণে অভিযোগ কৰে যে চিকিৎসাজনিত অৱহেলাৰ বাবে স্মিতাৰ মৃত্যু হৈছিল।
২০১১ চনত ৰেডিফ ডট কমে ভাৰতৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীসকলৰ তালিকাত নাৰ্গিছৰ পিছতে তেওঁক দ্বিতীয় স্থানত ৰাখিছে।
ৰাজ বব্বৰৰ সৈতে তেওঁৰ যেতিয়া প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক গঢ় উঠিছিল, বন্ধু মহল আৰু মেডিয়াত তেওঁ যথেষ্ট সমালোচিত পূৰ্বৰ পত্নী নাদিৰা বব্বৰ থকাৰ পিছতো তেওঁ স্মিতাক বিয়া কৰাইছিল।
তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰতিনিধি দলৰ সদস্য আছিল আৰু ভাৰত উৎসৱৰ অংশ হিচাপে চুইডেনৰ ইথন'গ্ৰাফী সংগ্ৰহালয়ত পাঁচগৰাকী ভাৰতীয় শিল্পীৰ প্ৰদৰ্শনীত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
তেওঁ জাপানৰ কেইবাটাও স্থান যেনে কোবেৰ আদিবাসীৰ কলাৰ হাইগো প্ৰেফেক্টুৰাল সংগ্ৰহালয়, টকিঅ'ৰ ধপাত আৰু নিমখ সংগ্ৰহালয়, শিৰাইন আৰু য়ামানাচিৰ টৌজেন সংগ্ৰহালয়, ইতিহাস আৰু লোককাহিনীৰ চাইতামা প্ৰেফেক্টুৰাল সংগ্ৰহালয় আৰু টোকামাচি আৰু নিগাটাৰ ভাৰতীয় আদিবাসী কলাৰ মিথিলা সংগ্ৰহালয় আদিতো অংশগ্ৰহণ কৰিছে আৰু নিজৰ শিল্প প্ৰদশৰ্ন কৰিছে।
১৯৮৬ চনত প্ৰখ্যাত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা মণি কৌলে দেৱীৰ ওপৰত এখন তথ্যচিত্ৰ ছবি নিৰ্মাণ কৰে।
অৰিবাম শ্যাম শৰ্মাই ২০০৩ চনত তেওঁৰ অপ্ৰদৰ্শিত ছবি 'নীলমণি: মাষ্টাৰ পটাৰ অফ মণিপুৰ' দূৰদৰ্শনৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰিছিল।
ভাৰতীয় টিভি শৃংখলা 'মহাভাৰত'ৰ এটা খণ্ড আৰু ফৰাচী টেলিভিছনৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত মহাভাৰত টিভি শৃংখলাৰ প্ৰথম তিনিটা খণ্ডত তেওঁৰ মৃৎশিল্প সৃষ্টি প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল।
তেওঁৰ কামৰ বিৱৰণ ভাৰতীয় হস্তশিল্প আৰু হস্ততাঁত ৰপ্তানি নিগমৰ দ্বাৰা ১৯৯৮ চনত প্ৰকাশিত 'আদাৰ মাষ্টাৰছ: ফাইভ কোনটেম্পৰী ফক এণ্ড ট্ৰেইবেল আৰ্টিষ্টছ অফ ইণ্ডিয়া' গ্ৰন্থত নথিভুক্ত কৰা হৈছে।
তেওঁৰ সৃষ্টিসমূহ দুখন তথ্যচিত্ৰত মূল বিষয় হিচাপে প্ৰসিদ্ধ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা মণি কৌলৰ 'মিত্তি ঔৰ মানৱ' আৰু অৰিবাম শ্যাম শৰ্মাৰ 'নীলমণি: মাষ্টাৰ পটাৰ অফ মণিপুৰ'ত স্থান লাভ কৰিছে।
ভাৰত চৰকাৰে মৃৎশিল্প কলাত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে ২০০৭ চনত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
১৯৩৮ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰত উত্তৰ-পূব ভাৰতীয় ৰাজ্য মণিপুৰৰ থৌবাল জিলাৰ থংজাও কিথেল লেইকাইত নীলমণি দেৱীৰ জন্ম হৈছিল।
শৈশৱকালতে তেওঁ পিতৃ-মাতৃ হেৰুৱাইছিল কিন্তু খাদী আৰু গ্ৰামোদ্যোগ মণ্ডলৰ সহায়ত বিহাৰৰ সোমথাল পৰগণাত অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখিছিল আৰু ১৯৬০ চনত তেওঁৰ প্ৰশিক্ষণ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।
কিন্তু চাকৰি এৰি ১৯৬৬ চনত তেওঁ মৃৎশিল্প প্ৰশিক্ষণ আৰু উৎপাদন কেন্দ্ৰ আৰম্ভ কৰিবলৈ নিজৰ গাঁৱলৈ উভতি আহিছিল।
তাত তেওঁ স্থানীয় মহিলাসকলক মৃৎশিল্প নিৰ্মাণত প্ৰশিক্ষণ দিছিল আৰু তেওঁলোকক জীৱিকা উপাৰ্জন কৰাত সহায় কৰিছিল বুলি জনা যায়।
প্ৰতিষ্ঠা শৰ্মাই তেখেতৰ পিতৃ আৰু গুৰু শংকৰ আপ্টে কথক কেন্দ্ৰৰ পৰা যোগৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
২০০৭ চনৰ ২ অক্টোবৰত জি নেটৱৰ্কে তেখেতক "সবাতোকৈ তৰুণ যোগাচাৰ্য" আৰু "মাইণ্ড থেৰাপিষ্ট" হিচাপে ঘোষণা কৰে।
আইচিচি জোহান্সবাৰ্গত তেখেতক ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক সংলগ্নকাৰী "যোগ গুৰু" আৰু "কথক" প্ৰদৰ্শনকাৰীৰ দায়িত্ব পালন কৰে।
ভাৰত চৰকাৰৰ পৰ্যটন মন্ত্ৰণালয়ৰ "অতুলনীয় ভাৰত" বিজ্ঞাপনধৰ্মী অভিযানটোতো তেখেতে প্ৰদৰ্শন কৰে।
সেই চেনেলসমূহৰ ভিতৰত জি জাগৰণ চেনেল, জি নিউজ, ইণ্ডিয়া টিভি, ফ'কাছ টিভি, ইটিভি, টোটেল টিভি, ফকাছ টিভি, ইটিভি, জি নিউজ উত্তৰ প্ৰদেশ, শ্ৰী নিউজ, নক্ষত্ৰ নিউজ, এবিপি নিউজ আদি।
ইয়াৰ উপৰি তেখেতে কিশোৰ অৱস্থাৰ কেতবোৰ সমস্যাৰ ভিত্তিত "দ্য বেলেঞ্চিং এক্ট উইথ প্ৰতিষ্ঠা" নামৰ অনুষ্ঠানটো প্ৰযোজনা আৰু সংৰচনা কৰে।
আজ টক, আইবিএন ছেভেন, নিউজ ২৪, ইণ্ডিয়া টিভিৰ দৰে চেনেলে প্ৰতিষ্ঠা শৰ্মাক বিভিন্ন বাৰ্তালাপৰ অনুষ্ঠান আৰু তৰ্কানুষ্ঠানলৈ নিমন্ত্ৰিত কৰি আহিছে।
প্ৰতিষ্ঠা শৰআই ভাৰতৰ জাগৰণ গ্ৰুপৰ সখী আলোচনীৰ বাবে যোগ-সম্পৰ্কীয় বিভিন্ন লেখা লিখি আহিছে।
গ্ৰন্থখনত মানৱীয় প্ৰেম, সংগ্ৰাম আৰু সংঘাত, ভাগ্য আৰু ব্যস্ততা, কল্পনা আৰু বাস্তৱ, বিশ্বাস-অন্ধবিশ্বাস, ৰীতি-নীতি, পৰম্পৰা আদি সকলোৰে সমাহাৰ ঘটিছে।
হে অৰণ্য হে মহানগৰ, কপিলীপৰীয়া সাধু, শিয়ালী পালেগৈ ৰতনপুৰ, ৰাৱণ আদি তেখেতৰ উল্লেখযোগ্য সৃষ্টি।
গ্ৰন্থখনত কপিলী নদীয়ে সৃষ্টি কৰা বানপানী, বানবিধ্বস্ত নৈ পৰিয়ালৰ দুৰ্যোগ, সুবিধাবাদীসকলৰ ভ্ৰষ্টাচাৰ আদিকে ধৰি বানৰ লগত জড়িত কিছুমান আনুষংগিক বিষয়ক সামৰি লৈছে।
অসমীয়া লোকসকলে অনুষ্ঠিত কৰা উৎসৱ-পাৰ্বন সমূহৰ ভিতৰত এক বিশেষ অনুষ্ঠান আই সবাহ তেওঁৰ উদ্দেশ্য পালন কৰা হয়।
তেওঁৰ এখন হাতত বীজাণু বিয়পোৱা এডাল চুটি ঝাড়ু থাকে আৰু মাহেৰে পৰিপূৰ্ণ পাত্ৰ বা ঠাণ্ডা পানী থাকে।
নিম্ন জাতিৰ হিন্দু আৰু জনজাতীয় সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত তেওঁক শিলৰ ছটাৰ দৰে মুৰৰ সৈতে চিত্ৰায়ণ কৰা হয়।
সেই যজ্ঞৰ অগ্নিৰ পৰা দেৱী শীতলা বাহন গাধত বহি পানীৰে পূৰ্ণ পাত্ৰ আৰু ৰূপৰ ঝাড়ু এডাল লৈ আৱিৰ্ভাৱ হৈছিল।
দেৱী শীতলাই জ্বৰাসুৰক পৰাস্ত কৰি নিজৰ সেৱক হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু পৃথিৱীক ৰোগৰ পৰা মুক্তি দিছিল।
দেৱী মহাত্যমৰ মতে যেতিয়া জ্বৰাসুৰ নামৰ এজন দানৱে সকলো শিশুক জ্বৰৰ কৱলত পেলাইছিল, দেৱী কাত্যায়নী শিশুৰ তেজ শুদ্ধ কৰিবলৈ আৰু তেজত জ্বৰৰ বীজ ধ্বংস কৰিবলৈ শীতলা ৰূপত আৱিৰ্ভাৱ হৈছিল।
ছালৰ ৰোগৰ ঈশ্বৰ ঘেণ্টু-বিবাত; ৰক্তসংক্ৰমণ আৰু চৌষট্টি মহামাৰীৰ দেৱী ৰক্তবতী আৰু প্ৰায়ে আন এগৰাকী ৰোগৰ দেৱী ওলাদেৱীৰ সৈতে উপাসনা কৰা হয়।
শীতলাক প্ৰায়ে মা, আই আৰু মাতা 'মাতৃ' বুলি কোৱা হয় আৰু হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু জনজাতীয় সম্প্ৰদায়ৰ দ্বাৰা উপাসনা কৰা হয়।
শীতলাক ঋতুকালীন বসন্ত দেৱী হিচাপে আৰু ঠাকুৰাণী, জগৰাণী, কৰুণাময়ী, মংগলা, ভাগৱতী, দয়াময়ী আদি সন্মানীয় উপাধিৰে সম্বোধন কৰা হয়।
হাৰিয়ানা ৰাজ্যৰ গুৰুগ্ৰামত তেওঁক গুৰু দ্ৰোনাচাৰ্যৰ পত্নী কৃপি বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু তাত অৱস্থিত শীতলা মাতা মন্দিৰত উপাসনা কৰা হয়।
বৃহৎ মালয় কেৰ্কেটুৱাৰ মূৰ আৰু নেজৰ নোমবোৰ গাঢ়-মুগা বৰণীয়া৷ ঠেঙৰ আগবোৰত হালধীয়া বৰণ দেখা যায়৷ ইয়াৰ নেজ দীঘল আৰু জোপোহা৷অন্য বহুতো কেৰ্কেটুৱাৰ দৰে ইহঁতৰ নেজৰ আগটো ওপৰলৈ ঘোৰ খাই নাথাকে৷ তাৰ সলনি ইয়াৰ নেজডাল পিছফালে তললৈ পৰিহে থাকে৷ অন্য কেৰ্কেটুৱাৰ দৰে ইহঁতৰ মতা আৰু মাইকী কেৰ্কেটুৱাৰ মাজত বাহ্যিক কোনো পাৰ্থক্যও নাই৷ ই কেৰ্কেটুৱাৰ প্ৰজাতিবোৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বৃহৎ প্ৰজাতিসমূহৰ এটা৷
ই প্ৰধানকৈ দিনৰ ভাগত সক্ৰিয়৷ এই কেৰ্কেটুৱা বিধে ওখ গছৰ ডালত পাত আৰু ঠাৰিৰে বাহ সাজে৷ বৃহৎ মালয় কেৰ্কেটুৱাই প্ৰায়েই অকলশৰীয়াকৈ চৰে আৰু ফল-মূল, পাত আৰু ডাল আদি খাই জীয়াই থাকে৷ এই প্ৰক্ৰিয়াৰে কেৰ্কেটুৱাবিধে গছৰ বীজৰ বিতৰণ ত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে৷ ইহঁতৰ জীৱনকাল ওঠৰ বছৰ পৰ্য্যন্ত হ’ব পাৰে বুলি জনা যায়৷
বৃহৎ মালয় কেৰ্কেটুৱাৰ প্ৰজননৰ সময় মাৰ্চৰ পৰা এপ্ৰিল আৰু জুলাইৰ পৰা আগষ্ট মাহলৈকে৷ মাইকী কেৰ্কেটুৱাই বছৰত দুয়োবাৰে গৰ্ভধাৰণ কৰিব পাৰে আৰু গৰ্ভধাৰণৰ সময় ২৮ ৰ পৰা ৩৫ দিন পৰ্য্যন্ত৷ ইহঁতে এবাৰত এটা বা দুটা পোৱালিৰ জন্ম দিয়ে৷ পোৱালি কেৰ্কেটুৱাক মাকে পাঁচসপ্তাহ মানলৈ যত্ন লয়৷ মতা কেৰ্কেটুৱাই পোৱালিৰ কোনো যত্ন লোৱা দেখা নাযায়৷
বৃহৎ মালয় কেৰ্কেটুৱা ) ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত দেখা পোৱা এবিধ কেৰ্কেটুৱাৰ প্ৰজাতি৷ এই কেৰ্কেটুৱাবিধ বাংলাদেশ, নেপাল, ভূটান, চীন, ম্যানমাৰ, লাওছ, থাইলেণ্ড, মালয়েছিয়া, কম্বোডিয়া, ভিয়েটনাম আৰু পশ্চিম ইণ্ডোনেছিয়ালৈকে বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে৷
বৃহৎ মালয় কেৰ্কেটুৱাই উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ঘন অৰ্ধ চিৰসেউজীয়া, চিৰসেউজীয়া আৰু পৰ্ণপাতী অৰণ্যৰ গছত বাস কৰে ৷ গতিকে ধ্বংসপ্ৰায় অৰণ্যত ইহঁত বিৰল৷ এই কেৰ্কেটুৱাবিধ প্ৰধানকৈ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ১৯০০ মিটাৰৰ পৰা ২০০০ মিটাৰ উচ্চতাৰ অৰণ্যত পোৱা যায়৷
এই কেৰ্কেটুৱাবিধ নেপালৰ পৰা ভিয়েটনামলৈকে বহুলভাৱে বিয়পি আছে৷ অসমত ইয়াক প্ৰধানকৈ মানাহ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, হোলোঙাপাৰ গিবন অভয়াৰণ্য আদি বনাঞ্চলত পোৱা যায়৷
বৃহৎ মালয় কেৰ্কেটুৱাক আই ইউ চি এনৰ ৰঙা তালিকাত ’সংকটাসন্ন’ বুলি চিহ্নিত কৰা হৈছে৷ বনাঞ্চল ধ্বংস আৰু বন্য মাংসৰ বাবে চিকাৰ এই কেৰ্কেটুৱাৰ জনসংখ্যা হ্ৰাসৰ মূল কাৰণ বুলি জনা যায়৷
কলেজত শিক্ষকতা কৰি থাকোঁতেই বেজবৰুৱাই জ্যোতিপ্ৰসাদৰ ‘জানো জানো জানো, বিফলে নাযায়, মোৰ গানো’ শীৰ্ষক গীতটো সংস্কৃতলৈ অনুবাদ কৰে।
পাছত ‘নগাঁও চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বালিকা বিদ্যালয়’ত সংস্কৃত বিষয়ৰ স্থায়ী শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে।
তেওঁ ২০১৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ প্ৰথম আৰু দেশৰ দ্বিতীয়টো সংস্কৃত বেণ্ড ‘প্ৰাচ্যা’ গুৱাহাটীৰ বালাজী মন্দিৰৰ মঞ্চত মুকলি কৰে।
তেওঁ কণ্ঠদান কৰা কেইখনমান কথাছবি হ’ল- ‘মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্তশঙ্কৰদেৱ’ , ‘যুগদ্ৰষ্টা’ ; ‘সৰ্বগুণাকৰ শ্ৰীমন্তশঙ্কৰদেৱ’ ; ‘মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ’ আদি।
তেওঁৰ পিতৃ শিক্ষাবিদ, সাহিত্যিক প্ৰয়াত ৰোহিত চন্দ্ৰ বেজবৰুৱা আৰু মাতৃ শিক্ষয়িত্ৰী, শিল্পী শ্ৰীসুভদ্ৰা বেজবৰুৱা।
২০১৪ চনৰ ৫ নৱেম্বৰত 'সুধাকণ্ঠ ড॰ ভূপেন হাজৰিকা সোঁৱৰণী সমন্বয়' বঁটা লাভ কৰা উপৰিও এটি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠানৰ তৰফৰ পৰা ২০২০ চনত 'ৰাষ্ট্ৰীয় সংস্কৃত গীতিকবি' সন্মান লাভ কৰে।
তেওঁ জ্যোতিপ্ৰসাদ, বিষ্ণু ৰাভা, ভূপেন হাজৰিকা, ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ, ইকবাল, কবি প্ৰদীপ, এ আৰ ৰহমান আদিৰ গীত যেনে- ‘অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ’, ‘শুন শুন ৰে সুৰ’, ‘বৈষ্ণৱজন তো’ ‘একলা চলো ৰে’, ‘চাৰে জাহা চে আচ্ছা’ আদি সংস্কৃত ভাষালৈ অনুবাদ কৰি স্বকণ্ঠে গাইছে।
তেওঁ নগাঁৱৰ এ. ডি. পি. কলেজ আৰু কটন কলেজত কলেজীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ ২০১৫ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰে।
তেওঁ ২০০৫ চনত মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰে আগবঢ়োৱা সন্মানীয় "ৰাষ্ট্ৰীয় কুমাৰ গন্ধৰ্ব সন্মান" লাভ কৰা প্ৰথম মহিলা হিন্দুস্তানী সংগীতশিল্পী আছিল।
তেওঁক ২০১৪ চনত প্ৰথম "গণতপস্বীনি মগুবাঈ কুৰ্দিকাৰ সন্মান" আৰু ২০১৩ চনত বাংগালোৰ বৃক্ক ফাউণ্ডেচনৰ "পণ্ডিত মল্লিকাৰ্জুন মনচুৰ বঁটা" প্ৰদান কৰা হৈছিল।
শক্তিশালী সংগীত পৰম্পৰা থকা পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰা অশ্বিনীয়ে নাৰায়ণৰাও ডাটাৰৰ নিৰ্দেশনাত তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক ধ্ৰুপদী সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল।
হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ জয়পুৰ-আট্ৰাউলি ঘৰাণা পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্ভুক্ত অশ্বিনী ভিড়ে-দেশপাণ্ডে ঘাইকৈ খেয়াল, ভজন, থুমৰী আদি লঘু শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ পাৰদৰ্শী।
হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ ২০১৫ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল।
অশ্বিনী ভিড়ে-দেশপাণ্ডেৰ বন্দীশ আৰু বন্দীশ-ৰচনাৰ বিষয়ে দক্ষ আৰু তেওঁ নিজে বহুতো বন্দীশ সৃষ্টি কৰিছে।
২০০৪ চনত প্ৰকাশিত তেওঁ গ্ৰন্থ 'ৰাগ ৰচনাঞ্জলি'ত বহুতো স্বৰচিত বন্দীশ সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে।
সঞ্জীৱ অভ্যংকাৰৰ সৈতে তেওঁৰ 'জসৰংগী যুগলবন্দী কনচাৰ্ট'য়ে দৰ্শকৰ পৰা মিশ্ৰিত সঁহাৰি লাভ কৰিছিল।
অশ্বিনী ভিড়ে-দেশপাণ্ডেয়ে ২০১৯ চনত কানাডাৰ টৰণ্টোৰ আগা খান সংগ্ৰহালয়কে ধৰি বিশ্বজুৰি সন্মানীয় স্থানত তেওঁৰ সংগীত প্ৰদৰ্শন কৰিছে।
তেওঁ মাইক্ৰ'বায়োলজিত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে আৰু ভাৱা পাৰমাণৱিক গৱেষণা কেন্দ্ৰৰ পৰা জৈৱৰসায়নত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছে।
তদুপৰি তেওঁ অখিল ভাৰতীয় গন্ধৰ্ব মহাবিদ্যালয় মণ্ডলৰ সংগীত বিশাৰদ আৰু সংগীতত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছে।
জয়পুৰ-আট্ৰাউলি, মেৱতী আৰু পাটিয়ালা ঘৰাণাৰ পৰা প্ৰভাৱৰ বাবে অশ্বিনীয়ে নিজৰ সংগীত শৈলী সৃষ্টি কৰিছে।
'ধনুআকৃতিৰ ভ্ৰূ, পদুমৰ পাহিৰ দৰে দীঘলীয়া চকু আৰু জোঙা থুঁতুৰী" ভাৰতীয় ভাস্কৰ্য কলাৰ কথা মনত পেলাই দিয়া এক অত্যন্ত আদৰ্শমুখৰ ৰূপ এই শৈলীৰ বিশেষত্ব।
প্ৰতিকৃতিৰ সন্মুখৰ এফাল ব্যৱহাৰ, সেউজীয়া উদ্ভিদ, নাটকীয় নিশাৰ আকাশ, উজ্জ্বল চলাচল আৰু মোগল চিত্ৰশৈলী আৰু বুন্দী চিত্ৰশৈলীৰ ই দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল।
যদিও ইয়াৰ অত্যন্ত সতৰ্কতাৰে বিৱৰণৰ ফালৰ পৰা ইয়াক সমৃদ্ধ ৰং আৰু সূক্ষ্ম কৌশলৰ বাবে দুয়কে পৃথক কৰিব পাৰি।
ইয়াৰ কাৰণ হয়তো ৰাণীৰ প্ৰতিকৃতিৰ সৈতে তুলনা কৰা আৰু ৰাধাৰ চিত্ৰৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
ৰাণী হোৱাৰ পিছত নিজকে সুসজ্জিত কৰা উৎকৃষ্ট গহনা আৰু ৰূপসজ্জাৰ বাবে তেওঁ 'বনী ঠনী' বুলি জনাজাত হৈছিল যাৰ অৰ্থ হৈছে "সজ্জিত মহিলা।
পিছত তেওঁ তেওঁৰ শিল্পীসকলক ৰাধা আৰু কৃষ্ণৰ প্ৰেমৰ দৰে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক ক'বলৈ আৰম্ভ কৰে।
নায়িকাসকলৰ অষ্ট নায়িকা শ্ৰেণীবিভাজন প্ৰণালীৰ ভিতৰত বনী ঠনীক বাসকসজ্জা নায়িকা হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয়।
তেওঁক শৃংগাৰ আৰু অতিৰঞ্জিত মুখৰ বৈশিষ্ট্যৰ সকলো উপাদানৰ সৈতে চিত্ৰিত কৰা হৈছে যিবোৰ অবাস্তৱ কিন্তু আকৰ্ষণীয়।
এই প্ৰতিকৃতিশৈলী পিছত কিষাণগড় বিদ্যালয়ৰ পৰৱৰ্তী সকলো চিত্ৰত সৌন্দৰ্যৰ মানদণ্ড হৈ পৰিছিল।
সিংহাসন ত্যাগ কৰাৰ পিছত দম্পতীহালে তেওঁলোকৰ আৰাধ্য কৃষ্ণৰ জীৱনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত স্থান বৃন্দাবনত এক আৰামদায়ক জীৱনলৈ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
কিষাণগড়ৰ মাৰৱাৰ চিত্ৰকলা শৈলীৰ নিহাল চান্দ কৃত প্ৰায় ১৭৫০ চনৰ ভাৰতীয় লঘু চিত্ৰৰ এটা গোটে কৃষ্ণ আৰু ৰাধাক দেখুৱায়।
২০০৯ চনৰ মাৰ্চত ডিস্কভাৰী চেনেলে চুপাৰ ৩০ ক লৈ এক ঘণ্টাৰ এটা অনুষ্ঠান সম্প্ৰচাৰ কৰে আৰু দি নিউয়ৰ্ক টাইমছৰ এখন পৃষ্ঠাৰ অৰ্ধাংশ তেওঁৰ নামত দিয়া হয়।
অভিনেত্ৰী আৰু পূৰ্বৰ মিছ জাপান খিতাপ অৰ্জন কৰা নৰিকা ফুজিয়াৰাই কুমাৰৰ পদক্ষেপৰ ওপৰত তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ পাটনালৈ আহিছিল।
ইণ্ডিয়ান ইন্সটিটিউট অৱ মেনেজমেন্ট, আহমেদাবাদ, কেইবাখনো ভাৰতীয় প্ৰায়োগিক প্ৰতিষ্ঠান, ইউনিভাৰ্চিটি অৱ ব্ৰিটিছ কলম্বিয়া, টকিঅ' বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয় আদি বহুতো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিষ্ঠানত কুমাৰে নিজৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণনা কৰি বক্তৃতা দিয়ে।
আৰ্থিকভাৱে পিছপৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক আই আই টি জে ই ই পৰীক্ষাৰ বাবে বিনামূলীয়া প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ বাবে ২০০৯ চনত তেওঁ [[লিমিকা বুক অৱ ৰেকৰ্ডছত স্থান লাভ কৰে।
নিউজউইক মেগাজিনয়ে আনন্দ কুমাৰৰ চুপাৰ ৩০ ৰ পদক্ষেপক লক্ষ্য কৰি তেওঁৰ বিদ্যালয়খন বিশ্বৰ চাৰিখন সৃষ্টিশীল বিদ্যালয়ৰ এখন হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে।
আনন্দ কুমাৰে ২০১০ চনৰ নৱেম্বৰত বিহাৰ চৰকাৰৰ শীৰ্ষ বঁটা মৌলানা আব্দুল কালাম আজাদ শিক্ষা পুৰস্কাৰ অৰ্জন কৰে।
ব্যতিক্ৰমী প্ৰতিভাশালী ব্যক্তি গঢ়িব পৰা ক্ষমতা থকা বিশ্ববৰেণ্য ব্যক্তিৰ এজন হিচাপে ২০১১ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ইউৰোপৰ ‌ফ'কাছ আলোচনীয়ে কুমাৰক স্থান দিয়ে।