polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ইয়াৰ উপৰিও কেইবাখনো অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ যেনে প্ৰেম ভৰা চকুলো, প্ৰেম আৰু প্ৰেম, দীনবন্ধু, অধিনায়ক, চেনাই মোৰ ঢুলীয়া, আমি অসমীয়া, জেতুকা পাতৰ দৰে, এখন নেদেখা নদীৰ সিপাৰে, ৰাগ - দ্য ৰিদম অৱ লাভ, গানে কি আনে আদিত গীত গোৱাৰ লগতে বেংগলী চলচ্চিত্ৰ কুমাওনেৰ কন্যা আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰ ষ্ট্ৰিংছ, হামৰাহি, ধাৰা আদিত গান গোৱাৰ সুযোগ পায়।
তদুপৰি তেওঁ ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইৰ মঞ্চত অনুপ জলোটা, বাবুল চুপ্ৰিয় আদি গায়কৰ লগত একেখন মঞ্চতে গীত পৰিৱেশন কৰিছে।
২০০১ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত কটন কলেজৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
পিতৃ ভাৰতীয় খাদ্য নিগমত কৰ্মৰত আছিল আৰু মাতৃ আছিল গৃহিনী৷ মাতৃ শ্যামলী পালৰ সাংগীতিক দিশৰ লগত ঘনিষ্ঠতা আছিল৷ তেখেতে মহাবিদ্যালয়ৰ অনুষ্ঠানসমূহত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল৷ পিতৃ অমল কান্তি পাল আৰু মাতৃ শ্যামলী পাল।
দীনবন্ধু চলচ্চিত্ৰৰ ক'ৰ এজাক সপোন যেন বৰষুণ গীতটিৰ বাবে তেওঁ জ্যোতিৰূপা বঁটা আৰু প্ৰাগ চিনে বঁটা লাভ কৰে।
দধীচিয়ে মুনিয়ে নৈমিশাৰণ্যৰ মিশ্ৰিখ নামে ঠাইত নিজৰ আশ্ৰম প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল বুলি প্ৰবাদ আছে।
বৰ্তমান ৰাজস্থান ৰাজ্যত প্ৰধানকৈ বসবাস কৰা দধীচ ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকল ঋষি দধীচিৰ বংশধৰ বুলি বিশ্বাস প্ৰচলিত আছে।
পুৰাণ বৰ্ণিত কাহিনী অনুসৰি ঋষি দধীচিয়ে নিজৰ দেহ ত্যাগ কৰি দেৱৰাজ ইন্দ্ৰৰ অস্ত্ৰ বজ্ৰ তৈয়াৰ কৰিবলৈ সহায় কৰিছিল।
স্বৰ্গ অধিকাৰ কৰি দেৱতাসকলক স্বৰ্গৰ পৰা বহিস্কৃত কৰা বৃত্ৰ নামৰ অসুৰক বধ কৰিবলৈ দেৱতাসকলক এক শক্তিশালী অস্ত্ৰৰ প্ৰয়োজন হৈছিল।
ঋষি দধীচিৰ নামটো দধ্যাঙ্গ বা দধ্যাংশ শব্দৰ পৰা আহিছে বুলি বিখ্যাত সংস্কৃত পণ্ডিত পানিনিয়ে তেওঁৰ অস্ত্যাধ্যায়ী গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰিছে।
১৯৫১ চনত ডুবিৰ ওচৰৰ গাড়ীসত্ৰ গাঁৱৰ লোকনাথ শৰ্মাৰ ঘৰৰ ভেঁটি খন্দাৰ সময়ত ছয়খন ফলি উদ্ধাৰ হয়।
কামৰূপ ৰজা ভাস্কৰ বৰ্মাৰ দিনৰ উদ্ধাৰ হোৱা এই ফলিসমূহ ৰজাৰ মোহৰযুক্ত ঘূৰণীয়া হেতা আকৃতিৰ এখন ব্ৰঞ্জৰ পাতৰ লগত এডাল তামৰ তাঁৰেৰে বন্ধা আছিল।
ভাস্কৰ বৰ্মাৰ পূৰ্বপুৰুষ নৰকাসুৰ, ভগদত্তৰ পৰা বৰ্মন ৰজাসকলৰ আৰু কেইবাগৰাকী ৰাণীৰো নাম তাত উল্লেখ আছে।
শ্ৰীশ্ৰী পৰিহৰেশ্বৰ দেৱালয়ৰ পাইক প্ৰথা অনুসৰি স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহৰ দিনৰে পৰা এই দেৱালয়ত তিনি প্ৰহৰে দেৱদাসী নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল।
অৱশ্যে এই পূৰ্বৰে পৰা চলি অহা জনপ্ৰবাদ মতে, ডুবি দেৱালয়ত দেৱদাসী নৃত্য এই সময়ছোৱাৰ বহু আগৰেপৰা প্ৰচলিত হৈ আছিল।
ডুবিত দেৱদাসী নৃত্যৰ প্ৰচলন কৰাবলৈ কনৌজৰ পৰা ব্ৰাহ্মণ বা পূজাৰী, হাজোৰ পৰা মালাকৰ আৰু দেৰগাঁও নেঘেৰিটিঙৰ পৰা গায়ন-বায়ন আৰু দেৱদাসী অনা হৈছিল।
ৰাতিপুৱা বজোৱা দবাৰ শব্দক বাহিদবা, মধ্যাহ্ণ পৰত বজোৱা দবাক হাউ দবা আৰু সন্ধিয়া আৰতিৰ পৰত বজোৱা দবাক আৰতি দবা বুলি কোৱা হৈছিল।
পূজাৰীয়ে মন্দিৰত পূজা আৰম্ভ কৰাৰ লগে লগে দেৱদাসীসকলে উপাস্য দেৱতাক স্তুতি কৰিছিল আৰু পূজা শেষ হোৱাৰ লগে লগে গায়ন-বায়নৰ বাজনাত দেৱদাসীসকলে নৃত্য আৰম্ভ কৰিছিল।
দুলিয়ান দিয়া, ওলোটাখৰ দিয়া আদি ভিন্ন ভংগীৰে শিৱৰ সন্তুষ্টিৰ বাবে অংগৰে পূজা কৰি নৰ্তকীসকল ভাগৰি পৰে আৰু প্ৰভুৰ চৰণত পৰি বন্দনা কৰে।
এই দানপত্ৰত বৰদেউৰী, দলৈ, পাঠক, সুপকাৰ, আঠপৰীয়া, মালীয়া , ভড়ালী, ভোগঘৰীয়া, ঢুলীয়া-ডগৰীয়া, কালীয়া, গায়ন-বায়ন, কুমাৰসাৰা , ঠাকুৰীয়া, মজুমদাৰ আদি ২৮ বিধ পাইকৰ কথা উল্লেখ আছে।
ডুবিৰ শ্ৰীশ্ৰীপৰিহৰেশ্বৰ দেৱালয় অসমৰ শৈৱপীঠ সমূহৰ ভিতৰত প্ৰাচীন, ঐতিহ্যপূৰ্ণ আৰু জাগ্ৰতৰূপে খ্যাত অন্যতম দেৱালয়।
ইয়াত থকা ভাস্কৰ বৰ্মাৰ তাম্ৰলিপিৰ পৰা এই দেৱালয়ৰ বৈশিষ্ট্য আৰু প্ৰাচীনতাৰ উমান পোৱা যায়।
দেৱালয়ৰ মূল মন্দিৰৰ নিৰ্মাণ সামগ্ৰী আৰু আন্তঃগাঁথনিলৈ চাই ইয়াৰ নিৰ্মাণকাল ষষ্ঠ-সপ্তম শতিকাতে নিৰ্মাণ হোৱা বুলি ধাৰণা কৰিব পাৰি।
এই মন্দিৰত পূজা-অৰ্চনা কৰা পুৰোহিত সকললৈ কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মাই ভূমিদান দিয়াৰ কথা তাম্ৰলিপিত পোৱা যায়।
অৱশ্যে কিবা কাৰণত মাজতে এই মন্দিৰৰ অস্তিত্ব বিলুপ্ত হৈছিল আৰু ওঠৰশ শতিকাৰ তৃতীয় দশকৰ আৰম্ভণিতে ধৰ্মবৰ নামৰ ব্ৰাহ্মণ এজনে কপিলী গাই এজনীয়ে বিৰিণা এজোপাৰ ওপৰত গাখীৰ দান কৰাৰ পম খেদি দেৱালয়ৰ বিগ্ৰহটো আৱিষকাৰ কৰে।
আহোম ৰজা শিৱসিংহৰ ৰাজত্ব কালত ১৭৩০ খ্ৰীষ্টাব্দত মন্দিৰৰ বিগ্ৰহটো পুনৰুদ্ধাৰ হয় আৰু ৰজা লক্ষমী সিংহৰ দিনত ১৭৭০ খ্ৰীষ্টাব্দত মন্দিৰটি নতুনকৈ সজোৱা হয়।
ঘৰত খীৰাবলৈ নিদিয়া গাইজনীয়ে সদায় গৈ পুষ্পভদ্ৰা নদীৰ পাৰত নল-খাগৰী বিৰিণাৰে ভৰি থকা নিৰ্দিষ্ট জাৰণি এডৰাত গাখীৰ দিয়েগৈ।
অৱশেষত বিফল হৈ সকলো ঘূৰি আহিল যদিও ধৰ্মবৰে সপোন দেখিলে যে ভগৱান শিৱই তেওঁক শিলচটা থকা ঠাইত এটি মন্দিৰ সজাবলৈ আদেশ দিছে।
৫ ফুট বৃত্তীয় পৰিসীমাযুক্ত মঠটোৱে ভূ-পৃষ্ঠৰ পৰা প্ৰায় ১৪ ফুট তলত থকা বিগ্ৰহটো আৱৰি আছে।
অসমৰ বৰপেটা জিলাৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উত্তৰ পাৰে বজালী মহকুমাৰ অন্তৰ্গত পাঠশালা নগৰৰ পৰা প্ৰায় তিনি কিলোমিটাৰ দক্ষিণে ডুবি গাঁৱত ২৬ ডিগ্ৰী ২৯ মিনিট উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯১ ডিগ্ৰী ৯ মিনিট ৪৫ চেকেণ্ড পূৱ দ্ৰাঘিমাংশ সংযোগস্থলত এই দেৱালয় অৱস্থিত।
৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ পৰা ইয়াৰ দূৰত্ব ৪ কিলোমিটাৰ আৰু উত্তৰ পূৱ সীমান্ত ৰেলপথৰ পৰা ইয়াৰ দূৰত্ব ৩ কিলোমিটাৰ।
সেই দেৱদাসীক শিৱই অভিশাপ দিছিল যে তেওঁ মৰ্ত্যত আহি কেতেকী ফুল হৈ ফুলি থাকি দহি দহি আনক সুগন্ধি বিলাই থাকিব।
অতি প্ৰাচীন পৰিহৰেশ্বৰ দেৱালয়ৰ দেৱদাসী নৃত্যৰ নাচনীসমূহে খোপাৰ কেতেকী ফুল গুজি নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
হাজোৰ হয়গ্ৰীব-মাধৱ মন্দিৰত থকা শালগছ আৰু ডুবিৰ এই তালগছ বহুত ওখ বাবে, আৰু ওখ হৈ দেখা দেখি হ'লেই বৰ্তমান মৰি যোৱা পুষ্পভদ্ৰা নদীখন পুনৰ ববলৈ ধৰিব বুলি বজালীবাসীয়ে এই প্ৰবাদমতে বিশ্বাস কৰে।
শ্ৰীশ্ৰীপৰিহৰেশ্বৰ দেৱালয় হৈছে অসমৰ বৰপেটা জিলাৰ পাঠশালাৰ পৰা তিনি কিলোমিটাৰ আঁতৰৰ ডুবি গাঁৱত অৱস্থিত এখন দেৱালয়।
অসমৰ পুৰাতত্ত্ব আৰু ইতিহাস, এই দেৱালয়খনৰ সৈতে গভীৰভাৱে প্ৰযুক্ত আৰু ই অসমৰ এক গৌৰৱময় কীৰ্তিস্তম্ভ।
খ্ৰীষ্টীয় সপ্তদশ শতিকাত কালদিয়া নদীৰ এটি সুঁতি গোবিন্দপুৰ, বামুণকুছি, ডুবি আদি গাঁৱৰ মাজেৰে গৈ পুনৰ উপৰনৈত কালদিয়া নদীৰ লগত মিলিছিলগৈ।
বৰ্তমান অসমত পৰিৱেশিত দেৱদাসী নৃত্যৰ আৰ্হি পৰিহৰেশ্বৰ দেৱালয়ৰ দেৱদাসী নৃত্যৰ আলমতেই প্ৰাণ পাই উঠা।
বৰ্তমান সময়ত পৰিহৰেশ্বৰ দেৱালয়ত প্ৰচলিত দেৱদাসী নৃত্যৰ ২২টা নৃত্যৰ ভংগীমা আৰু ১২টা তালৰ বোল পুনৰুদ্ধাৰ কৰিব পৰা গৈছে।
২০১৪ চনৰ এনিমেচন চলচ্চিত্ৰ দা লেগ' মুভিত স্মল্ডাৰ্ছে ৱ'ণ্ডাৰ ৱ'মেনৰ চৰিত্ৰত কণ্ঠদান কৰে।
স্মল্ডাৰ্ছে প্ৰথমে অতিথি অভিনেত্ৰী হিচাপে কল্পবিজ্ঞান চিৰিজ জেৰেমায়া ত অভিনয়ৰ সুযোগ লাভ কৰে।
এবছৰৰ বাবে সম্প্ৰচাৰিত হোৱা এবিচি-ৰ টেলিভিজন চিৰিজ ভেৰিটাছ: দা কুৱেষ্ট -ত তেওঁ স্থায়ী চৰিত্ৰৰ অভিনয় কৰিবলৈ পায়।
টেলিভিজন চিৰিজ "হাউ আই মে'ট ইয়'ৰ মাদাৰ"-ৰ ৰবিন চাৰ্বাচ্ছ্‌স্কি আৰু মাৰ্ভেল জগতৰ মাৰিয়া হিল চৰিত্ৰৰ বাবে তেওঁ জনাজাত।
ভেৰিটাছ বন্ধ হোৱাৰ পিছত ২০০৫ চনত স্মল্ডাৰ্ছক চিবিএছ-ৰ ধাৰাবাহিক হাউ আই মে'ট ইয়'ৰ মাদাৰ-ত সাংবাদিক ৰবিন চাৰ্বাচ্ছ্‌স্কিৰ চৰিত্ৰ বাবে বাবে চুক্তিবদ্ধ কৰা হয়।
ইয়াৰ পাছত তেওঁ বাৰুদ , বৰলাৰ সংসাৰ, জীৱন বাটৰ লগৰী , পলে পলে উৰে মন আৰু গানে কি আনে বোলছবিত অভিনয় কৰে।
ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ চল' দিল্লী , চাচ বহু ঔৰ চেনচেক্স , হৰ পল , কোৰবান আদিত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পায়।
অভিনয়ৰ লগতে পৰিণীতাই নিজৰ সংগীতৰ কেৰিয়াৰো আগবঢ়াই লৈ যায় আৰু দুই-এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত গীত গোৱাৰ লগতে তেওঁ পৰিণীতা শীৰ্ষক নিজৰ এক এলবাম উলিয়ায়।
১৯৮৭ চনত অসমত জন্মলাভ কৰা পৰিণীতাই কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়, দুলিয়াজানৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰি কটন কলেজত অধ্যয়ন কৰে।
মুম্বাইৰ ছ'ফিয়া কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি তেওঁ মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা দৰ্শনশাস্ত্ৰত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
অসমীয়া আৰু হিন্দী ভাষাৰ বহুকেইখন চলচ্চিত্ৰ, দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰা পৰিণীতাই কেইবাখনো অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ আৰু এলবামৰ গীতত কণ্ঠদান কৰিছে।
কট্টে নাগৰিক উন্নয়ন কাউন্সিল ১৯৩০ ৰ দশকত ৰাজাগিৰীয়া নামৰ আধুনিক ভৱন নিৰ্মাণৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল।
পৰৱৰ্তী কালত ডেছিমভাৰ্ছৰ সময়ত ইয়াক বছৰৰ দ্বিতীয় মাহ কৰা হয় আৰু আজি পৰ্যন্ত এই মাহটো সেই স্থানতেই আছে।
শেষত জুলিয়ান পঞ্জিকাৰ সংশোধনী কৰা হয় আৰু নিয়মিতভাৱে অধিবৰ্ষ গণনা আৰম্ভ হয় তেতিয়া ফেব্ৰুৱাৰীয়ে তাৰ পৰিচিত ২৮ দিনৰ ৰূপটো লাভ কৰে।
সেই ক্ষেত্ৰত ব্যাখ্যা কৰিলে, প্ৰতি ৪ বছৰৰ অন্তত ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিন-সংখ্যা এক বাঢ়ি যায় বাবে হয়তো ইয়াক ভেলজেকা বোলা হয়।
উত্তৰ গোলাৰ্ধত ফেব্ৰুৱাৰী হৈছে শীতৰ তৃতীয় মাহ আৰু দক্ষিণ গোলাৰ্ধত গ্ৰীষ্মৰ তৃতীয় মাহ ।
এই মাহৰ এটি আমোদজনক দিশ হৈছে অধিবৰ্ষ হওক বা নহওক, ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ শেষ দিনত যি বাৰ হয়, অক্টোবৰ মাহৰ শেষ দিনতো সেই একেই বাৰ হয়।
১৩ নৱেম্বৰ, ২০১৫ ৰ সন্ধিয়া মধ্য ইউৰোপীয় সময় প্ৰায় ২১ বাজি ১৬ মিনিট ত আইছিছৰ অতি কমেও সাতজনীয়া জেহাদী যুঁজাৰুৰ দলে আত্মঘাতী মনোভাৱৰে ইউৰোপ মহাদেশৰ ফ্ৰান্সৰ ৰাজধানী পেৰিছ মহানগৰী আৰু ইয়াৰ উত্তৰীয় উপনগৰ চেইন্ট ডেনিছৰ সাত ঠাইত প্ৰায় সমান্তৰাল ভাৱে স্বয়ংক্ৰিয় মাৰণাস্ত্ৰ আৰু বোমাৰে আক্ৰমণ চলাই যাৰ ফলত
নৈশ চাফাৰী: ছিংগাপুৰ চিৰিয়াখানা, পৃথিৱীৰ প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ নৈশ চাফাৰী৷ নৈশ চাফাৰীত গভীৰ ৰাতি জংঘলৰ ভিতৰৰ নানান পশু-পক্ষীৰ মাজেৰে গাড়ীৰে পৰ্যটকসকলে বিচৰণ কৰে।
কথিত আছে যে বহু পূৰ্বে ছিংগাপুৰ যেতিয়া তেমাচেক বা সমূদ্ৰনগৰী নামে পৰিচিত আছিল তেতিয়া প্ৰচণ্ড এক সামূদ্ৰিক প্ৰাণী দ্বীপলৈ উঠি আহিছিল।
তেতিয়াই সমুদ্ৰৰ পৰা সিংহ-মৎস্য আকৃতিৰ এক জন্তু আহি সেই প্ৰাণীৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰি অধিবাসীসকলক উদ্ধাৰ কৰিছিল।
১৯৬৫ চনত স্বাধীনতা লাভৰ পূৰ্বে ছিংগাপুৰ ব্ৰিটিছৰ অধীনত এক 'ক্ৰাউন কলনী' আছিল৷ এই দ্বীপ পূব এছিয়াত ব্ৰিটিছ নৌবাহিনীৰ প্ৰধান ঘাটি আছিল।
১৮৬৯ চনত চুয়েজ খাল খোলাৰ পিছত ইউৰোপ আৰু এছিয়াৰ মাজত সমুদ্ৰ বাণিজ্য বৃদ্ধি পায়, ঠিক তেতিয়াই ছিংগাপুৰক বিশ্বৰ প্ৰধান সমুদ্ৰ বন্দৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা আৰম্ভ হয়৷
স্বাধীনতাৰ পিছত ইউৰোপৰ পৰা বিনিয়োগ অহাৰ ফলত ছিংগাপুৰৰ অৰ্থনীতি লাহে লাহে শক্তিশালী হোৱা আৰম্ভ হয়।
ইয়াৰ আনুষ্ঠানিক নাম ছিংগাপুৰ প্ৰজাতন্ত্ৰ ( ৰেপুব্লিক্‌ ছিংগাপুৰা; ৰিপাব্লিক্‌ অফ্‌ ছিংগাপুৰ্; চিঞ্চিয়াপু গংহেগুঅ; চিঙ্কাপ্পূৰ্ কুদিয়াৰাচু)।
ছিংগাপুৰ বিষুৱৰেখাৰ মাত্ৰ ১ ডিগ্ৰী উত্তৰত অৱস্থিত বাবে ইয়াৰ জলবায়ু নিৰক্ষীয় প্ৰকৃতিৰ।
এই দেশসমূহ হৈছে, টানজানিয়া, উগাণ্ডা, ৰাৱাণ্ডা, বুৰুণ্ডি , কংগো-কিনছাছা , কেনিয়া , ইথিঅ’পিয়া , এৰিট্ৰিয়া ,পশ্চিম চুডান , চুডান আৰু ইজিপ্ট প্ৰধানকৈ ইজিপ্ট আৰু চুডানৰ বাবে নীল নদীয়ে মূল পানীৰ উৎস।
শুভ্ৰ নীল দৈৰ্ঘ্য অধিক আৰু ইয়াৰ উৎপত্তি হৈছে কেন্দ্ৰীয় আফ্ৰিকাৰ গ্ৰেইট লেক অঞ্চলত।
নীলনদীৰ উত্তৰ অংশটো চুডানৰ মৰুভূমিৰ মাজেৰে প্ৰবাহিত হৈ গৈ ইজিপ্তলৈ গৈছে শেষত ই ভূমধ্য সাগৰত মিলিত হৈছেগৈ।
১৮৫৮ৰ ৩০ জুলাইত ইষ্ট বেংগল ৰেলৱেই ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ সৈতে কলকাতাৰ হগলী নদীৰ পূবপাৰৰ পৰা ৰাণাঘাট, দৰ্শনা, পোৰাদাহা হৈ গঙ্গাৰ উপনৈ গৰাই নদীৰ পাৰত অৱস্থিত কুষ্টিয়ালৈ এটা ৰেলপথ বহুৱাবলৈ চুক্তিবদ্ধ হয়।
প্ৰস্তাৱিত ৰেলপথটোৰ দৈৰ্ঘ আছিল ১১০ মাইল আৰু সাম্ভাব্য খৰচ প্ৰায় ১ মিলিয়ন পাউণ্ড ষ্টাৰ্লিং বুলি নিৰ্দ্ধাৰণ কৰা হৈছিল।
১৮৬৫ত কুষ্টিয়াৰ পৰা গঙ্গা আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সংগমস্থলত অৱস্থিত গোৱালন্দলৈ ৰেলপথ সম্প্ৰসাৰণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়।
একেসময়তে কলকাতাৰ পৰা কুষ্টিয়ালৈ নিৰ্মাণ কৰা ব্ৰজগ'জ ৰেলপথটো পোৰাদাহ ষ্টেচনৰ পৰা পদ্মাৰ দক্ষিণপাৰৰ দামুকদিয়াঘাটলৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰে।
দামুকদিয়াঘাট আৰু চাৰাঘাটৰ মাজত যাত্ৰীসকলে পদ্মানদী ইপাৰ-সিপাৰ হবলৈ ৰেলবিভাগে নিজা ফেৰীৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল।
১৮৮৪ৰ ১ জুলাইত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে ইষ্ট বেংগল ৰেলৱেক নিজৰ হাতলৈ নিয়ে আৰু ইষ্টাৰ্ণ বেংগল ষ্টেট ৰেলৱে নামাকৰণ কৰে।
১৮৮৫ত ঢাকা ষ্টেট ৰেলৱে নামেৰে মূলতঃ নাৰায়ণগঞ্জৰ নদীবন্দৰলৈ আৰু তাৰপৰা নদীপথেৰে কলকাতালৈ মৰাপাট কঢ়িয়াই নিয়াৰ উদ্দেশ্যে নাৰায়ণগঞ্জ-ঢাকা-মইমনসিঙৰ মাজত ১৪৪ কিঃমিঃ দীঘল এটা মিটাৰগজ ৰেলপথ মুকলি কৰা হয়।
১৮৮৭ত উন্নত ব্যৱস্থাপনাৰ লক্ষ্যৰে নৰ্দাৰ্ন বেংগল ষ্টেট ৰেলৱে, ঢাকা ষ্টেট ৰেলৱে আৰু কউনিয়াৰ পৰা কুৰিগ্ৰামলৈ থকা নেৰ'গেজ ৰেলপথচোৱা ইষ্টাৰ্ণ বেংগল ৰেলৱেত চামিল কৰা হয়।
প্ৰশাসনিক, সামৰিক আৰু ব্ৰিটিছ বাণিজ্যৰ প্ৰসাৰৰ বাবে ব্ৰিটিছে ভাৰতত ৰেলসেৱা প্ৰচলন কৰিছিল।
প্ৰায় একে সময়তে আন দুটা কোম্পানী- ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী আৰু গ্ৰেট ইণ্ডিয়ান পেনিনচুলাৰ কোম্পানীয়ে ইষ্ট ইণ্ডিয়াৰ সৈতে ক্ৰমে হাওৰাৰ পৰা ৰাণীগঞ্জলৈ আৰু মুম্বাইৰ পৰা কল্যাণলৈ পৰীক্ষামূলক ৰেলপথ বহুৱাবলৈ চুক্তিপত্ৰ কৰিছিল।
বৰ্তমানৰ শিয়ালদহ-ৰাণাঘাট লাইন, লালগোলা-গেডে শাখা লাইন আৰু বাংলাদেশৰ অন্তৰ্গত চিলাহাটী-পাৰ্বতীপুৰ-সান্তাহাৰ-দৰ্শনা লাইনে সামৰি লৈছে।
১৯৪২চনত আসাম বেংগল ৰেলৱেৰ সৈতে ইষ্টাৰ্ণ বেংগল ৰেলৱেক নতুনকৈ গঠন কৰা বেংগল এণ্ড আসাম ৰেলৱে ত চামিল কৰা হয়।
খাদ্য সুৰক্ষা বুলিলে খাদ্যজনিত ৰোগ ৰোধ কৰিব পৰাকৈ খাদ্যৰ প্ৰস্তুতকৰণ, সঞ্চয় আদি দিশ আলোচনা কৰা বিজ্ঞানৰ ভাগটোক বুজায়।
খাদ্য সুৰক্ষা বৰ্তমান সময়ত মানৱ সুৰক্ষা নামৰ নতুন ধাৰণাটোৰ সাত প্ৰকাৰৰ সুৰক্ষাৰ ভিতৰত অন্যতম।
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মতে খাদ্যৰ অপৰ্যাপ্ততাই একমাত্ৰ কথা নহয়, বৰঞ্চ খাদ্যৰ সমস্যাৰ লগত খাদ্যৰ অসম বিতৰণ আৰু খাদ্য কিনিবলৈ থকা ক্ৰয় ক্ষমতাৰ কথাও আছে।
ৱৰ্ল্ড ফুড চামিট 1996-য়ে খাদ্য সুৰক্ষাক এইদৰে সংজ্ঞায়িত কৰিছে যে খাদ্য সুৰক্ষা, " , " . খাদ্য সুৰক্ষা ধাৰণাটো 'খাদ্যৰ অধিকাৰ' ৰ লগত পোনপটীয়াকৈ জড়িত।
ৰাষ্ট্ৰ সংঘৰ মানৱ অধিকাৰৰ সৰ্বজনীন ঘোষণা পত্ৰ, 1948 চনতে খাদ্যৰ অধিকাৰৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল।
খাদ্যৰ জৰিয়তে এজন মানুহৰ পৰা আনজনলৈ ৰোগ বিয়পাৰ লগতে ইয়াত বিষ ক্ৰিয়া হ'ব পৰাকৈ বেক্টেৰিয়াৰ মাধ্যম হিচাপেও কাম কৰে।
উন্নত দেশসমূহত খাদ্যৰ প্ৰস্তুতকৰণৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট মান নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়, আন হাতে কম উন্নত দেশসমূহত সুৰক্ষিত পানীৰ উপলভ্যতাৰ ওপৰত জোৰ দিয়া হয়।
তেওঁ আমেৰিকাৰ কলা আৰু বিজ্ঞান একাডেমীৰ ফেল', ডা ইক'মেট্ৰিক ছোচাইটি, আমেৰিকান বিত্ত সন্থা, ব্ৰিটিছ একাডেমীৰ ফেল' আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ সদস্য।
তেওঁ অৰ্থনীতিবিদ বেংগেট ৰবাৰ্ট হল্মষ্টৰ্মৰ সৈতে যুটীয়া ভাবে ছুইডেনৰ কেন্দ্ৰীয় বেংকে আগবঢ়োৱা ২০১৬ বৰ্ষৰ অৰ্থনীতি বিজ্ঞানৰ নোবেল স্মৃতি বঁটা লাভ কৰে।
তাৰপিছত ১৯৭২ চনত তেওঁ ৱাৰৱিক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতিত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তেওঁৰ পিতৃ ফিলিপ ডি'আৰ্কি হাৰ্ট এজন চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ গৱেষক আৰু মাতৃ ৰুথ মায়াৰ এগৰাকী স্ত্ৰী আৰু প্ৰসূতিৰোগ বিশেষজ্ঞ আছিল।
এই শ্ৰেণীৰ মাজত চীনা, থাই, ভিয়েতনামী , তামিল, ইণ্ডোনেছিয়ান, বাংলাদেশী , পাকিস্তানী আৰু আন ভাৰতীয় গোষ্ঠীসমূহ প্ৰধান।
তাৰে ভিতৰত চীনা ভাষাৰ বিভিন্ন উপভাষা, বুগিনীয় ভাষা, দায়াক ভাষা, জাভানীয় ভাষা আৰু তামিল ভাষা উল্লেখযোগ্য।
বাজাৰ মালয় ভাষা বহুজাতিক বাজাৰৰ ভাষা হিচাপে প্ৰচলিত আৰু সাবাহ প্ৰদেশত সৰ্বজনীন সৰ্বজনীন ভাষা লিঙ্গুয়া ফ্ৰাংকা হিচাপে ব্যৱহৃত।
চৰকাৰে বিভিন্ন ক্ষুদ্ৰ-অৰ্থনৈতিক পৰিকল্পনাৰ মাধ্যমত দেশখনৰ অৰ্থনৈতিক কাৰ্যকলাপ পৰিচালনাৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা ৰাাখে।
২০১০ চনৰ লোকপিয়ল মতে ইয়াত মুছলিম , বৌদ্ধ , খ্ৰীষ্টান , হিন্দু আৰু কনফুছিয়াছ, তাও ধৰ্ম আৰু অন্যান্য পাৰম্পৰিক চীনা ধৰ্ম মালয়েছিয়াৰ প্ৰধান ধাৰ্মিক গোষ্ঠী।
হোমিঅ'পেথিক পদ্ধতি, ৰসায়নবিদ্যা আৰু সাধাৰণ ঔষধৰ ওপৰত হ্যানিমেনে ভালেমান কিতাপ, ৰচনা তথা চিঠি-পত্ৰ লিখিছিল:
হ্যানিমেনে লিপজিগ নামে ঠাইত দুবছৰ চিকিৎসাশাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰিছিল যদিও লিপজিগত ক্লিনিকেল সুবিধাৰ অভাৱত তেওঁ ভিয়েনালৈ গৈ তাত দহ মাহৰ বাবে চিকিৎসাশাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰে।
উচ্চ শিক্ষাৰ এটা কাল সমাপ্ত হোৱাৰ পাছত, ১৭৭৯ চনৰ ১০ অক্টোবৰত হ্যানিমেনে ইউনিভাৰচিটি অৱ আৰলেনগেনৰ পৰা সন্মানসহ চিকিৎসাশাস্ত্ৰত মাষ্টাৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৭৮১ চনত চেমুৱেল হ্যানিমেনে ছেক্স'নিৰ মেনছফেল্ডৰ তাম খনিৰ এটা এলাকাৰ এখন গাঁৱত চিকিৎসক হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল।
হ্যানিমেনে জোহন্না হেনৰিট্ট কুচ্ছলাৰক বিয়া কৰাইছিল আৰু পাছলৈ তেওঁলোক এঘাৰটা সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ হয়।
চিকিৎসাবিদ্যা অনুশীলন ত্যাগ কৰি পাছলৈ হ্যানিমেনে বৈজ্ঞানিক তথা চিকিৎসাবিদ্যাৰ পাঠ্যপুথিৰ অনুবাদক হিচাপে কাম কৰিছিল।
চেমুৱেলৰ পিতৃ খ্ৰীষ্টিয়ান গটফ্ৰীড হ্যানিমেন আছিল এগৰাকী চিত্ৰশিল্পী তথা চীনা মাটিৰ বাচনৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰোঁতা, যাৰ বাবে মেইছেন চহৰ বিখ্যাত আছিল।
খ্ৰীষ্টিয়ান ফিড্ৰিখ চেমুৱেল হ্যানিমেন আছিল এগৰাকী জাৰ্মান চিকিৎসাবিদ তথা হোমিঅ’পেথি নামৰ বিকল্প চিকিৎসা পদ্ধতিৰ জনক।
যদিও জেংঘিছ খানৰ পূৰ্বেও পৰ্বতটোক পবিত্ৰ জ্ঞান কৰা হৈছিল, জেংঘিছ খানে এই পৰ্বতটোক মংগোলিয়াৰ আতাইতকৈ পবিত্ৰ পৰ্বত আখ্যা দিয়াৰ পাছত ইয়াৰ গুৰুত্ব বৃদ্ধি পালে।
৪ জুলাই ২০১৫ত এই পৰ্বতকে সামৰি "মহান বুৰ্খান খাল্ডুন পৰ্বত আৰু খাষৰ পবিত্ৰ পৰিবেশ"খ ইউনেস্ক' বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ ঘোষণা কৰা হ'ল।
১৯৫৫ত পৰ্বতটোৰ পূজা আনুষ্ঠানিক কৰা হ'ল আৰু পৰ্বতটোক ৰাষ্ট্ৰীয় কীৰ্তিচিহ্ন ঘোষণা কৰা হ'ল।
এই স্থানৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্য মধ্য এছীয় ষ্টেপেৰ উদ্ভিদ আৰু ৫০ জন্তুৰ সৈতে ২৫৩ চৰাইৰ প্ৰজাতিৰে অনন্য ।
যি গৈ পেচিফিক মহাসাগৰত পৰে গৈ, চেলেংগেলৈ টূল, খাৰা আৰু য়েৰূ নৈ বৈ যায়, যি পৰে গৈ আৰ্কটিক মহাসাগৰত।
এই অঞ্চলৰ জৈৱবৈচিত্ৰ্য অনন্য় আৰু চাইবেৰিয়ান ভূমিৰ পৰা গ্ৰেট ষ্টেপেলৈ পৰিবৰ্তনৰ স্থল বুলিব পাৰি।
এই পৰ্বতত যিবোৰ উদ্ভিদ পোৱা যায় তাৰ ভিতৰত এছিয়া তৃনভূমিৰ অন্তৰ্গত আৰু ট্ৰাইগা সৰলবৰ্গীয় বনাঞ্চলৰ দ্বাৰা গঠিত।
আইইউচিএন ৰঙা তালিকাত যিবোৰ উদ্ভিদ লিপিবদ্ধ হৈছে সেইবোৰো ইয়াত পোৱা যায়, তাৰ ভিতৰত: ২ টা অতি বিপন্ন প্ৰজাতি, ৪ টা বিপন্ন প্ৰজাতি আৰু ৮ টা ক্ষতিৰ সম্মুখীন প্ৰজাতি আছে।
বিশ্ব ঐতিহ্য কমিটিৰ ৩৯তম্ অধিবেশনত বুৰ্খান খাল্ডুনক ৪ জুলাই ২০১৫ত ইউনেস্ক' বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হ'ল, "গ্ৰে'ট বুৰ্খাণ খাল্ডুন মাউণ্টেইন এণ্ড ইটছ চাৰাউণ্ডিং চেক্ৰেড লেণ্ডস্কে'প" নামেৰে।
কাৰণ চতুৰ্থ চৰ্ত্ত, যোৱা কেইবা সহস্ৰাব্দ ধৰি চলি অহা অনন্য পৰ্বত পূজা আৰু প্ৰকৃতি পূজাৰ সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা আৰু ষষ্ঠ চৰ্ত্ত, ঐতিহাসিকভাৱে জনাজাত গুৰুতৰ গুৰুত্ব।
এই পৰ্বতটোৰ এক আধ্যাত্মিক গুৰুত্ব আছে যি মংগোলিয়াৰ অন্য কোনো পৰ্বতৰ ক্ষেত্ৰত দেখা পোৱা নাযায়, আৰু "মংগোলিয়াৰ অঘৰী লোকসকলৰ জীৱন যাত্ৰাৰ ঐতিহ্য তথা প্ৰথাগত পদ্ধতি"ক পূৰ্ণভাবে প্ৰতিনিধিত্ব কৰি মংগোলিয়াৰ জাতিসত্বাৰ “দোলনা” প্ৰতীকৰ মৰ্যাদা দিয়া হৈছে।
১৯০৮ - খুদীৰাম বসু, বেংগল প্ৰেচিডেন্সিৰ এজন ভাৰতীয় বিপ্লৱী আছিল যিয়ে ভাৰতত ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰোধিতা কৰিছিল।
খুদীৰামে প্ৰফুল্ল চাকীৰ সৈতে এজন ব্ৰিটিছ ন্যায়াধীশ মেজিষ্ট্ৰেট ডগলাছ কিংছফৰ্ডৰ গাড়ীত বোমা নিক্ষেপ কৰি হত্যা কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল।
অৱশ্যে মেজিষ্ট্ৰেট কিংছফৰ্ড এখন বেলেগ গাড়ীত বহি আছিল আৰু বোমা নিক্ষেপৰ ফলত দুজন ব্ৰিটিছ মহিলাৰ মৃত্যু হৈছিল।
খুদীৰামক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল আৰু দুয়োগৰাকী মহিলাৰ হত্যাৰ বাবে বিচাৰ কৰা হৈছিল, অৱশেষত মৃত্যুদণ্ড দিয়া হৈছিল।
তেখেতৰ কালজয়ী সাহিত্য় গ্ৰন্থ ন'ডী , ফেমাছ ফাইভ , চিক্ৰেট চেভেন , আৰু মেল'ৰী টাৱাৰছ কেইখন বিশ্বৰ ৯০টাতকৈও অধিক ভাষালৈ অনুবাদিত হৈছে।
৩১১৪ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব - মেছ'আমেৰিকান লং কাউণ্ট কেলেণ্ডাৰ আৰম্ভ হৈছিল, বিভিন্ন প্ৰাক-কলম্বিয়ান মেছ'আমেৰিকান সভ্যতাত, বিশেষকৈ মায়া সকলৰ দ্বাৰা ব্য়ৱহাৰ হৈছিল।
ইয়াৰ পূৱত কাস্পিয়ান সাগৰ, উত্তৰে ৰাছিয়া, দক্ষিণ-পশ্চিমত জাৰ্জিয়া, পশ্চিমে আৰ্মেনিয়া আৰু দক্ষিণ সীমান্তত ইৰাণ আছে।
নাখচিভান বহিক্ষেত্ৰৰ উত্তৰ আৰু পূৱ দিশত আৰ্মেনিয়া, দক্ষিণ আৰু পশ্চিম দিশত ইৰাণ, আৰু উত্তৰ-পশ্চিমৰ এটা সৰু অঞ্চলৰ সীমাত তুৰস্ক আছে।
আজেৰবাইজানৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে এই বিভাগসমূহৰ ৰাজ্যপালক নিযুক্ত কৰে, আনহাতে নাখচিভানৰ চৰকাৰ নাখচিভান স্বায়ত্বশাসিত ৰিপাব্লিকে নিৰ্বাচিত আৰু মনোনিত কৰে।
আজেৰবাইজানৰ ৰাজনীতিৰ ভিত্তি এক ৰাষ্ট্ৰপতিশাসিত প্ৰজাতন্ত্ৰ, যত আজেৰবাইজানৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হৈছে ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধান, আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈছে চৰকাৰ প্ৰধান।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকাৰ পৰা খ্ৰীষ্টাব্দ পঞ্চম শতিকালৈ পালি ভাষা আৰু এই ভাষত ৰচিত সাহিত্য সমূহ ক্ৰমবিকাশৰ পথত অগ্ৰসৰ হৈছিল।
অৰ্থাৎ ত্ৰিপিটকত বৰ্ণিত ক্ষুদ্ৰ আৰু বৃহৎ প্ৰত্যেক বিষয়ৰ প্ৰতিটোকে স্কন্দ্ব বোলা হয়।
তাৰে ভিতৰত বিনয় পিটকত একৈশ হাজাৰ , সূত্ৰ পিটকত একৈশ হাজাৰ আৰু অভিধৰ্ম পিটকত বিয়াল্লিশ হাজাৰ টা স্কন্দ্ব আছে।
খ্ৰীষ্ট পূৰ্ব ৩য় শতিকাত সম্ৰাট অশোকৰ ৰাজত্বকালত ত্ৰিপিটক পূৰ্ণাংগ গ্ৰন্থ হিচাপে স্বীকৃতি পায়।
এই গ্ৰন্থৰ উৎপত্তি হৈছিল গৌতম বুদ্ধৰ পৰিনিৰ্বানৰ তিনি মাহ পিছত অৰ্থাৎ খ্ৰীষ্ট পূৰ্ব ৫৪৩ আৰু সমাপ্তি ঘটে খ্ৰীষ্ট পূৰ্ব প্ৰায় ২৩৬ত।
সেয়ে ত্ৰিপিটক গ্ৰন্থায়ানৰ পূৰ্বে সূত্ৰধৰ সকলে সূত্ৰ, বিনয়ধৰ সকলে বিনয় আৰু মাতিকা ধৰ সকলে অভিধৰ্ম পিটক স্মৃতিত ৰাখিছিল।
বুদ্ধদেৱৰ সমকালীন বৌদ্ধ ভিক্ষুগণ ধ্যানে-জ্ঞ্যানে অত্যন্ত উচ্চ মাৰ্গৰ চেতনা সম্পন্ন আছিল।
সেই সময়ত ভিক্ষুবিলাকৰ মাজত সূত্ৰধৰ, বিনয়ধৰ আৰু মাতিকাধৰ নামৰ তিনি ধাৰাৰ সাধনাকাৰী ভিক্ষু আছিল।
তেওঁৰ পিতৃ সুখবীৰ এজন দিল্লী পৰিবহণ নিগমৰ বাছ কংডাক্টৰ আৰু মাতৃ সুদেশ মালিক স্থানীয় অংগণবাৰী কেন্দ্ৰৰ চুপাৰভাইচাৰ।
তেওঁৰ পিতৃৰ মতে সাক্ষীয়ে তেওঁৰ ককাক মল্লযোদ্ধা বাদহলো ৰামৰ পৰা মল্লযোদ্ধ খেলাৰ প্ৰেৰণা পাইছিল।
১২ বছৰ বয়সত ৰোহতাকৰ চটো ৰাম ষ্টেডিয়ামৰ আখৰত ঈশ্বৰ দহিয়াৰ ওচৰত তেওঁ মল্লযোদ্ধৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল।
সাক্ষী কমনৱেলথ গেমচ, স্কটলেণ্ডৰ গ্লাছগ' কেম্পেইনত তেওঁৰ প্ৰথম মেচত কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত কেমেৰুনৰ এডিগ নাগোনো আয়িইনৰ বিৰুদ্ধে ৪-০ ব্যৱধানত জয়ী হয়।
ছেমিফাইনেলত সাক্ষী কানাডাৰ ব্ৰাক্সটন ৰেই ষ্টনৰ বিৰুদ্ধে ৩-১ ব্যৱধানত জয়ী হৈ কমনৱেলথ গেমচত পদক নিশ্চিত কৰে।
তদুপৰি তেওঁ ২০১৪ ৱৰ্ল্ড ৰেচিলিং চেম্পিয়নশ্বিপত মহিলাৰ ফ্ৰী ষ্টাইল শাখাত ৬০ কেজি শ্ৰেণী শাখাত প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
উজবেকিস্তানৰ তাচখন্দত অনুষ্ঠিত বিশ্ব মল্লযোদ্ধ চেম্পিয়নশ্বীপত সাক্ষী ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
কিন্তু পিছৰ ৰাউণ্ডত তেওঁ ফিনলেণ্ডৰ প্ৰেত্ৰা মেৰিট ওলিৰ হাতত ১ - ৩ ব্যৱধানত পৰাজয় বৰণ কৰে।
আন্তৰ্জাতিক প্ৰেক্ষাপটত এগৰাকী মল্লযোদ্ধা হিচাপে মালিকেৰ প্ৰথম সাফল্য আছিল ২০১০ চনৰ জুনিয়ৰ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত ৫৮ কেজি ফ্ৰীষ্টাইল ইভেণ্টত ব্ৰঞ্জ পদক।
তেওঁ অলিম্পিকৰ মল্লযোদ্ধ শাখাত পদক লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা আৰু অলিম্পিকত পদক লাভ কৰা চতুৰ্থ গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা।
তেওঁ বোম্বাই ৰাজ্যৰ অন্তিম মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু তাৰ পিছত বোম্বাই ৰাজ্যৰ বিভাগৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হোৱা মহাৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰথম মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৭৯ চনত চৰণ সিং চৰকাৰত কম সময়ৰ বাবে ভাৰতৰ উপ-প্ৰধানমন্ত্ৰী পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
"তিৱা ভাষাৰ ব্যাকৰণ" আদিকে ধৰি কেইবাখনো গ্ৰন্থ, তিৱা আৰু অসমীয়া ভাষাত বহু গীত আৰু নাটক ৰচনা কৰা মিথিয়ে "তিৱা ভাষা চৰ্চা কেন্দ্ৰ" প্ৰতিষ্ঠা কৰি তিৱা সমাজৰ লগতে সকলো লোককে তিৱা ভাষাৰ জ্ঞান বিলাবলৈ প্ৰচেষ্টা চলাইছিল।
ইতিহাসৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত, তেওঁ ফিফাৰ বিংশ শতিকাৰ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈ বঁটা বিজয়ী দুজনৰ ভিতৰত এজন আছিল।
ইয়াৰ উপৰিও তেওঁৰ জীৱনকালত বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰা সনন্ত তাঁতীয়ে ১৯৫২ চনৰ ৪ নৱেম্বৰত কৰিমগঞ্জৰ কালীবাৰী চাহ বাগিচাৰ এটি উড়িয়া শ্ৰমিক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
১৯৮৭ - ভাৰতীয় অভিযাত্ৰী দলৰ সদস্য ৰূপে ৰাঘৱ চন্দ্ৰ ডেকাই এণ্টাৰ্কটিকালৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰে।
থাইলেণ্ডৰ পটায়া চহৰত অনুষ্ঠিত হোৱা শৰীৰ চৰ্চা প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি গোলাপ ৰাভাই ৮০ কেজিত আৰু অভাৰলত প্ৰঃ মিষ্টাৰ এছিয়া-২০১৮ পদক অৰ্জন কৰি মিষ্টাৰ ইউনিভাৰ্ছ খিতাপ দখলত কৰে।
২০২২ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁ ২০৪খন এদিনীয়া খেল খেলি ২৫৫টা উইকেট দখল কৰে আৰু মহিলা এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত সৰ্বাধিক সংখ্যক উইকেট দখল কৰাৰ অভিলেখ গঢ়ি তোলে।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত তেওঁ চাৰিবছৰ জুৰি ছুইজাৰলেণ্ডত আধুনিক স্থপতিবিদ্যাৰ অধ্যয়ন কৰে।
চাৰ্লছ-এডৱাৰ্ড জিয়েনেৰেট-গ্ৰীজ , যাক প্ৰধানকৈ লী ক'ৰবাজিয়ে নামেৰে জনা যায়, এগৰাকী খ্যাতনাম স্থপতিবিদ, শিল্পী আৰু লেখক।
ইউৰোপ, ভাৰত, আমেৰিকাৰ বিভিন্ন অঞ্চলত সিঁচৰিত হৈ থকা বিভিন্ন অট্টালিকাসমূহ তেওঁৰ পাঁচটা দশক জোৰা স্থপতিবিদ্যাৰ নিদৰ্শন।
বিবাহ-বৰ্ইভূতভাৱে লী ক'ৰবাজিয়েৰ ' ' নামৰ এগৰাকী মহিলাৰ সৈতে বহুদিনিয়া সম্পৰ্ক থকাৰ কথা জনা যায়।
১৯১৮ চনত তেওঁ চিত্ৰশিল্পী ' ' সৈতে মিলি কাম আৰম্ভ কৰে '' নামৰ এটা নতুন চিত্ৰশিল্পৰ আন্দোলনৰ জন্ম দিয়ে।
১৯২০ চনত তেওঁ পেৰিছৰ শিল্পীসকলৰ মাজত প্ৰচলিত জনপ্ৰিয় ট্ৰেণ্ড অনুসৰি নিজৰ নামটো লী ক'ৰবাজিয়ে লৈ সলনি কৰে।
১৯৯৭ চনৰ ১০ জানুৱাৰী তাৰিখে অংকুৰ, মুকুল আৰু প্ৰথম শ্ৰেণীত মুঠ ৪৫ গৰাকী শিক্ষাৰ্থীৰে বিদ্যালয়খনৰ পাঠদান আৰম্ভ কৰা হয়৷ সেই সময়ত প্ৰধানাচাৰ্য সুধন্য বৰগোহাঁইৰ লগতে প্ৰতিষ্ঠাপক তিনিগৰাকী আচাৰ্য আছিল- কুঞ্জলতা দত্ত, গোবিন্দ চুতীয়া আৰু মঞ্জুমণি বৰুৱা৷ ঘিলামৰা নগৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ দক্ষিণ-পশ্চিম দিশত থকা পশু চিকিৎসা বিভাগৰ এটি পুৰণি গৃহলৈ ১৯৯৮ চনত বিদ্যালয়খন স্থানান্তৰ কৰা হয়৷ সেই বছৰতে তদৰ্থ বিদ্যালয় পৰিচালনা সমিতিখন ভংগ কৰি তীৰ্থনাথ বৰুৱাক সভাপতি আৰু কিৰণ চন্দ্ৰ গগৈক সম্পাদক হিচাপে লৈ প্ৰথমখন পূৰ্ণাংগ পৰিচালনা সমিতি গঠন কৰা হয়৷ ১৯৯৮ চনৰ ব’হাগ বিহুত শিক্ষক, অভিভাৱক আৰু ৰাইদঙ্গীয়া গাঁৱৰ যুৱ সমাজ লগ হৈ বিদ্যালয়খনৰ সাহাৰ্যাৰ্থে হুঁচৰি গাই পুঁজি পঠন কৰা হয়৷ ২০০৬ চনত বিদ্যালয়খন বৰ্তমান স্থাপিত ঠাইলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়৷
এই বিদ্যালয়খন অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ অধীনস্থ৷ বিদ্যালয়খন বিদ্যা ভাৰতীৰ সংবদ্ধ শিশু শিক্ষা সমিতি, অসমৰ অন্তৰ্গত আৰু বৰ্তমানৰ প্ৰধান-শিক্ষকৰ নাম গোবিন্দ চুতীয়া।
বিদ্যালয়খনত বৰ্তমান ২৪ গৰাকী শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীয়ে সেৱা আগবঢ়াই আছে৷ বৰ্তমান বিদ্যালয়খনত প্ৰাক-প্ৰাথমিক ৰপৰা দশম শ্ৰেণীলৈকে প্ৰায় ৪০০ গৰাকী শিক্ষাৰ্থীয়ে অধ্যয়ন কৰি আছে৷
বিদ্যালয়খনত ২০০৭ চনত পঞ্চম আৰু ২০১০ চনত অষ্টম শ্ৰেণীলৈকে পাঠদানৰ ব্যৱস্থা আৰম্ভ হয়৷ ২০১৩ চনত বিদ্যালয়খনৰপৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত শিক্ষাৰ্থীসকলে প্ৰথমবাৰৰ বাবে অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ সুযোগ লাভ কৰে৷ তাৰপিছতে ধাৰাবাহিকভাৱে তিনিবছৰ বিদ্যালয়খনৰপৰা তিনিগৰাকী শিক্ষাৰ্থীয়ে ঢকুৱাখনা মহকুমাৰ ভিতৰত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ পাই শিক্ষাৰ মানচিত্ৰত বিদ্যালয়খনক জিলিকাই তোলে৷ এইদৰে ২০১৫-২০১৯ৰ কালছোৱাত বিদ্যালয়খনৰ শিক্ষাৰ্থীৰ সংখ্যা হয়গৈ প্ৰায় ৬০০ গৰাকী৷
বিদ্যালয়খনত ৰাজহুৱা পুঁজি আৰু বিধায়কৰদ্বাৰা প্ৰদান কৰা পুঁজিৰে বৰ্তমানলৈকে দুটা অসম আৰ্হিৰ দীঘলীয়া ঘৰ, এটা দুমহলাৰ ঘৰ, এটা মুকলি প্ৰেক্ষাগৃহ আৰু অন্য এটা অসম আৰ্হিৰ ঘৰ আছে৷ তাৰ ভিতৰতে প্ৰায় ২৫-টা শ্ৰেণীকোঠা, দুটা শিক্ষকৰ কোঠা, এটা পুথিভঁৰাল, এটা ডিজিটেল শ্ৰেণীকোঠা, এটা প্ৰাৰ্থনা গৃহ অৱস্থিত৷
যোৱা দহ বছৰে দহটা শিক্ষাবৰ্ষৰ মুঠ ২৩২ গৰাকী শিক্ষাৰ্থীয়ে বিদ্যালয়খনৰপৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়৷ তাৰ ভিতৰত ডিষ্টিংশ্যন পাবলৈ ৫০ গৰাকী , ষ্টাৰ পাবলৈ ৪৫ গৰাকী য়ে সক্ষম হয়৷ মুঠ অৱতীৰ্ণৰ ৭৫ শতাংশ অৰ্থাৎ ১৭৩ গৰাকীয়েই প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হৈছে৷
ৰূপালী জয়ন্তীৰ ক্ষণতে প্ৰাক্তন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে পুঁজিৰ ব্যৱস্থা কৰি বিদ্যালয়খনলৈ এটি পুথিভঁৰাল আগবঢ়ায়৷ এই পুথিভঁৰালটো ১৬ জানুৱাৰী, ২০২৩ তাৰিখে উন্মোচন কৰে লক্ষীমপুৰ বালিকা মহাবিদ্যালয়ৰ উপাধ্যক্ষ ৰবীন কাকতিয়ে৷ এই পুথিভঁৰালটোত বৰ্তমান প্ৰায় ১০০০-খন কিতাপ আছে৷
১৯৯৬ চনত ঘিলামৰা অঞ্চলৰ কেইগৰাকীমান শিক্ষাবিদ আৰু সমাজ সচেতক বিপিন বৰুৱা, বাবুলাল আগৰৱালা, গগন চন্দ্ৰ হাজৰিকা, মূলান দিহিঙ্গীয়া, মামণি চিৰিং আদিৰ পৃষ্ঠপোষকতাত বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠাৰ প্ৰাৰম্ভিক কাৰ্যাৱলী আৰম্ভ হয়৷
ঘিলামৰা শংকৰদেৱ শিশু নিকেতনৰ বৰ্তমানৰ অৱস্থানত থকা বাওঁফালৰ গৃহটো ২০০৮ চনৰ ব’হাগ বিহুত শিক্ষাৰ্থী, অভিভাৱক আৰু শিক্ষকৰ উদ্যোগত গঠিত হুঁচৰিৰ দলৰ যোগেদি পুঁজি সংগ্ৰহ কৰি পকীকৰণ কৰা হয়৷
বিদ্যালয়খনত ডিজিটেল শ্ৰেণীকোঠা, বিদ্যুৎ যোগান, শিশু বাটিকা আৰু কৰ্মচাৰীসকলৰ বাবে কৰ্মচাৰী ভৱিষ্য নিধিৰ সুবিধা উপলব্ধ।
নেপালৰ নতুন সংবিধান গৃহীত হোৱাৰ পিছত ইয়াত ৰাজতন্ত্ৰৰ অৱসান ঘটে আৰু গণতান্ত্ৰিক ৰূপে ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচন কৰা আৰম্ভ হয়।
নয়াবাণেশ্বৰ, কাঠমাণ্ডুত অনুষ্ঠিত সংসদীয় সভাৰ দ্বাৰা বিদ্যা ৩২৭টা ভোট লাভ কৰাৰ বিপৰীতে তেওঁৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীয়ে ২১৪ টা লাভ কৰে।
চৰকাৰ গঠনকাৰী মেক্সবাদী কমিউনিষ্ট-লেনিনিষ্ট পাৰ্টিৰ উপৰিও বিদ্যা দেৱীক ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰজাতন্ত্ৰ দল, ইউচিপিএন , মধেশী জনাধিকাৰ ফৰাম লোকতান্ত্ৰীকৰ লগতে কেইবাটাও অন্য দলৰ সমৰ্থন লছভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
২৮ অক্টোবৰ ২০১৫ চনত ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচন জিকাৰ আগতে তেওঁ নেপালৰ মেক্সবাদী কমিউনিষ্ট পাৰ্টি-লেনিনিষ্টৰ উপাধ্যক্ষ আৰু সৰ্ব নেপাল মহিলা মৰ্চাৰ সভানেত্ৰী আছিল।
২০১৩ চনৰ দ্বিতীয় সাংবিধানিক সভাৰ নিৰ্বাচনত অনুপাতিক নিৰ্বাচন পদ্ধতিৰ দ্বাৰা তেওঁক নিৰ্বাচিত কৰা হয়।
১৮৫৭ চনৰ চেপ্তেম্বৰ মাহত ষ্টিভেনছনে এডিনবাৰ্গৰ ইণ্ডিয়া ষ্টীটত থকা মি.হেণ্ডাৰছনৰ স্কুললৈ গৈছিল ।
১৮৬১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত তেওঁ এডিনবাৰ্গ একাডেমীলৈ গৈছিল; ল'ৰাবিলাকৰ বাবে এইখন এখন স্বাধীনচেতীয়া স্কুল আৰু তাত তেওঁ বিক্ষিপ্তভাৱে প্ৰায় ১৫ মাহ কটাইছিল ।
১৮৫৩ চনৰ শৰৎ কালত তেওঁ মিডলছেক্সৰ আইজলওৱৰ্থ ৰ স্প্ৰিং গ্ৰৱত অৱস্থিত ইংলিচ ব'ৰ্ডিং স্কুলত এটা শিক্ষাবৰ্ষ পাৰ কৰিছিল ।