polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
চাৰিজন প্ৰযোজক মদন, গণেশ জনাৰ্দন, এলৰেড কুমাৰ আৰু জয়ৰামৰ দ্বাৰা প্ৰযোজীত ছবিখনত সংগীত দিছে একাডেমি বঁটা বিজয়ী সংগীত পৰিচালক এ আৰ ৰহমানে।
“এছকেপ আৰ্টিষ্টছ মোছন পিকচাৰ্স” আৰু “আৰ এছ ইনফোটেইনমেণ্ট”-ৰ বেনাৰত নিৰ্মিত ছবিখনক বিতৰণ কৰে “ৰেড জাইণ্ট মুভিজ”-ৰ হৈ উদয়ানিধি ষ্টেলিনে।
ছবিখনৰ তেলেগু সংস্কৰণক “য়ে মায়া ছেসাবে” নামেৰে সম্পূৰ্ণ বেলেগ অভিনয় শিল্পীৰে সৈতে একেলগে মুক্তি দিয়া হয়।
প্ৰতিক বাব্বৰ আৰু এমি জেকছনক লৈ গৌতম মেননৰ পৰিচালনাতেই হিন্দী ভাষাত ইয়াক "এক দীৱানা থা" নামেৰে পুনৰনিৰ্মাণ কৰে।
এজন তামিল হিন্দু যুবক কাৰ্তীক আৰু মালায়লম খৃষ্টীয়ান যুবতী জেছীৰ গভীৰ অথচ জঁটিল প্ৰেম কাহিনীয়েই হৈছে বোলছবিখনৰ মূল বিষয়বস্তু।
তামিল গীতকেইটাৰ কথা থমৰইৰ, মালায়লম ভাষাৰ এটি গীত “আৰোমালে”ৰ কথা কইথপ্ৰমৰ, অন্য গীতিকাৰ কেইজন হৈছে ব্লাজে আৰু কল্যাণী মেনন ।
২০১০-ৰ নবেম্বৰ মাহত অতিৰিক্ত দুটা অৰিজিনেল চাউণ্ডট্ৰেক আৰু লণ্ডনত ছবিখনৰ সংগীত মুক্তিৰ অনুষ্ঠানৰ ভিডিঅ' সংযোগ কৰি এটি বিশেষ কালেক্টৰচ্ এডিচন মুক্তি দিয়া হয়।
২০০৯ বৰ্ষৰ জানুৱাৰীত বাতৰি ওলাইছিল যে সিলামবৰসন, গৌতম মেনন আৰু এ আৰ ৰহমান, এই তিনিওজনে একেলগে এখন বোলছবিত কাম কৰিব, কিন্তু এওঁলোকৰ কোনেও কথাষাৰৰ সত্যতাৰ ওপৰত মত প্ৰকাশ কৰা নাছিল।
একে বৰ্ষৰ ফেব্ৰুৱাৰীত এখন বাতৰিকাকতত পোস্তাৰ প্ৰকাশ পায় য’ত সিলামবৰসনক দেখা যায় অন্য কোনো কলা-কুশলিৰ নামৰ অবিহনে।
তাতেই বোলছবিখনৰ নাম ১৯৯৭ চনৰ ছবি “মিনচাৰ কনভু”-ৰ এটি গীত “ভেন্নিলভে ভেন্নিলভে”-ৰ কথাংশৰ অনুপ্ৰেৰণাত “ভিন্নইথাণ্ডি ভৰুভায়া” ৰখা হৈছে বুলি উল্লেখ কৰা হয়।
তেনেধৰণেই মূল যুটীতোক লৈ অন্যান্য কোনো কলা-কুশলিৰ নামৰ অবিহনেই ভেলেণ্টাইন ডে প্ৰৰ্যন্ত নতুন পোস্তাৰ প্ৰকাশ পায় থাকে।
প্ৰতিখন পোস্তাৰেই আছিল বিখ্যাত বোলছবি যেনে: দিল ছে, অলিপয়ুথেই, কাখ কাখ আৰু গীতাঞ্জলিৰ স্থিৰ চিত্ৰৰ আৰ্হিৰ।
একেদৰেই “বিহাইণ্ড উডছ্”ৰ ২০১০ৰ শীৰ্ষ ২০খন ছবিৰ তালিকাত “অন্থীৰণ – দ্যা ৰ’বট”ৰ পিছতেই ই লাভ কৰে দ্বিতীয় স্থান।
ছবিখনৰ চিত্ৰায়ন ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০৯-ৰ পৰা আৰম্ভ হয় চেন্নাই, তিৰুচ্ছিপল্লি, থাঞ্জাভুৰ, কেৰালা, মালতা, গ্ৰীচ আৰু নিউ য়ৰ্কৰ মনোৰম লোকেচনত।
হিন্দু দৰ্শন আৰু বিশ্বাস সম্পৰ্কীয় বহুতো প্ৰ্শ্নাৱলীৰ উত্তৰ দিবলৈ অনুষ্ঠানটোৰ জৰিয়তে চেষ্টা কৰা হৈছে।
তেওঁ গ্ৰাণ্ট মেডিকেল কলেজৰ পৰা . উত্তীৰ্ণ হয় আৰু তাৰ পিছত মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা 'তুলনামূলক কিংবদন্তি' বিষয়ত এটা পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰে।
তেওঁ বৰ্তমান ভাৰতৰ অন্যতম ডাঙৰ খুচুৰা বিক্ৰেতা ' 'ৰ 'মুখ্য বিশ্বাস বিষয়া' হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।
ইয়াত তেওঁ ব্যৱসায় বা মূলতঃ মানৱ সম্পদ বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতীয় কিংবদন্তিসমূহৰ প্ৰয়োগ কৰে।
ফাৰ্মাচিউটিকেল আৰু চিকিৎসাসেৱা উদ্যোগত ১৪ বছৰ কাম কৰাৰ পিছত পাটনায়কে কিংবদন্তি বিষয়ক কিতাপ আৰু স্তম্ভ লিখিবলৈ লয় আৰু সেই বিষয়ে বক্তৃতা প্ৰদান কৰাও আৰম্ভ কৰে।
প্ৰথমতে গোৱালপাৰা জিলাতে ডাইনী হত্যাৰ বিৰুদ্ধে জনসচেতনতা আনিবলৈ চেষ্টা কৰি যোৱা দুটা দশক ধৰি তেওঁ এই অন্ধবিশ্বাস আঁতৰ কৰিবলৈ সংগ্ৰাম কৰি আহিছে।
তাৰপিছত তেওঁ বিভিন্ন গাঁৱে ভূঁঞে গৈ ডাইনী হত্যাৰ দৰে অন্ধবিশ্বাসসমূহৰ বিষয়ে মানুহক সচেতন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আহিছে।
তেওঁ যোৱা দুটা দশক ধৰি অসমত প্ৰচলিত বিভিন্ন অন্ধবিশ্বাস যেনে ডাইনী হত্যা আদিৰ বিৰুদ্ধে জনসাধাৰণৰ মাজত সচেতনতা আনিবৰ বাবে চেষ্টা কৰি আছে।
তেওঁৰ এই কামৰ বাবে নৰ্থ ইষ্ট নেটৱৰ্ক নামৰ গুৱাহাটীৰ এটা আগশাৰীৰ সংগঠনে তেওঁৰ নাম ২০০৫ চনত শান্তিৰ ন'বেল বঁটাৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰিছিল।
গোৱালপাৰা জিলাৰ অসম-মেঘালয় সীমান্তৰ ঠাকুৰভিলা নামৰ এখন ভিতৰুৱা গাঁৱৰ এটি সাধাৰণ পৰিয়ালত ১৯৫৪ চনত বীৰুবালা ৰাভাৰ জন্ম হৈছিল।
শৈশৱৰ ঘৰখনত বহু কষ্টেৰে ডাঙৰ-দীঘল হোৱা ৰাভাই মাত্ৰ পঞ্চম শ্ৰেণীলৈকে পঢ়া-শুনা কৰাৰ পাছতেই বিদ্যালয় এৰিবলগীয়া হৈছিল।
এই পখিলাবিধৰ মতা আৰু মাইকী উভয়ৰে পাখিৰ ওপৰৰ অংশ বেঙুণীয়া ক’লা বা কোমল মটিয়া বৰণৰ হয়৷ আগফালৰ পাখি ত এটা বগা দাগ থাকে৷ তেনেদৰে পিছফালৰ পাখি তো ত্ৰিভুজাকাৰ এটা বগা দাগ থকা দেখা যায়৷ ইয়াৰ পাখিৰ তলৰ অংশ শেঁতা মটিয়া বা গাঢ় বেঙুণীয়া হ’ব পাৰে৷. অৱশ্যে প্ৰকাৰভেদে ইয়াৰ দেহৰ বৰণো বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে৷
এই পখিলাবিধ ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ পৰা ছিক্কিম আৰু অসম পৰ্যন্ত বিস্তৃত হৈ আছে৷ তাৰোপৰি নেপাল, বাংলাদেশ, আন্দামান দ্বীপপূঞ্জ, শ্ৰীলংকা, থাইলেণ্ড,চীন, হংকং, ভিয়েটনাম, লাওছ, মালয়েছিয়া, ফিলিপাইনছ, ইন্দোনেছিয়া আদিত এই পখিলাবিধ দেখিবলৈ পোৱা যায়৷
হালধীয়া ফুটুকী মাইম দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত দেখা পোৱা এবিধ চাতকনেজীয়া পখিলা ৷ এই প্ৰজাতিটোৱে অনুকৰণধৰ্মিতা দেখুৱায় বুলি জান যায়৷
হালধীয়া ফুটুকী মাইম পখিলাক পৰ্বতীয়া অঞ্চলৰ পখিলা বুলি গণ্য কৰা হয় যদিও ইয়াক সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা কম উচ্চতাতো দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ বাৰিষাৰ সময়ত ইয়াক বেছিকৈ দেখা যায়৷
হালধীয়া ফুটুকী মাইম পখিলাৰ উৰাৰ ধৰণ খৰো নহয় বা বেছিল লেহেমো নহয়৷ ই গ্ৰিস্মকালত বোকাত পৰি খাদ্যৰ সন্ধান কৰে ৷ এই পখিলাবিধে ঘাইকৈ ফুলৰ মৌ খাই জীয়াই থাকে৷
ৰঙা হেলেন পখিলা শ্ৰীলংকা, দক্ষিণ ভাৰত আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰত, নেপাল, ভূটান, বাংলাদেশ, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড, লাওছ, কম্বোডিয়া, ভিয়েটনাম, চীন, টাইৱান, জাপান, দক্ষিণ কোৰিয়া, মালয়েছিয়া, ব্ৰণেই, ফিলিপাইনছ, ইন্দোনেছিয়া আদি দেশত বিস্তৃত হৈ আছে৷ ভাৰতত ইয়াক দাক্ষিণাত্য ৰ কেৰেলাৰ পৰা গুজৰাট পৰ্যন্ত আৰু উত্তৰে ডেৰাডুনৰ পৰা উত্তৰ-পূব ভাৰত পৰ্যন্ত ইয়াক দেখিবলৈ পোৱা যায়৷
ইয়াৰ কণীৰ বৰণ হালধীয়া , আকাৰ ঘুৰণীয়া আৰু বাহিৰৰ খোলাতো কিছু খহটা৷ অণুবীক্ষণ যন্ত্ৰৰ তলত পৰীক্ষা কৰিলে বাহিৰৰ এই খোলাটো দেখাত কমলাৰ ছালৰ দৰে দেখা যায়৷ কণীৰ ব্যাস প্ৰায় ১.২ মিলিমিটাৰ হয়৷ ৰঙা হেলেন পখিলাই গছৰ পাতৰ কাণ্ডৰ জোঙা মূৰটোত ছাঁ পৰা অংশত কণী পাৰে৷ কণী ফুটাৰ আগেয়ে চকলেট ৰঙৰ আঁচেৰে পূৰ্ণ হৈ থাকে৷ কণী পৰাৰ ৪-৭ দিনৰ ভিতৰত ফুটে৷
ৰঙা হেলেন পখিলাৰ তেৰটা পৰ্যন্ত উপ-প্ৰজাতিৰ বিষয়ে বৰ্তমানলৈকে তথ্য পোৱা গৈছে৷ ইয়াৰে দুটা উপ-প্ৰজাতি ভাৰতত দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ ইয়াৰে উল্লেখযোগ্য উপ-প্ৰজাতিসমূহ হ'ল-
ৰঙা হেলেন এটা ডাঙৰ আকাৰৰ চাতকনেজীয়া পখিলা ৰ প্ৰজাতি৷ ইয়াক সাধাৰণতে দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ কিছু কিছু অংশত আৰু দক্ষিণ ভাৰতত দেখিবলৈ পোৱা যায়৷
এই পখিলাবিধে সমগ্ৰ বছৰ জুৰি সক্ৰিয় হৈ থাকে৷ অন্য সকলো পখিলাৰ প্ৰজাতিৰ দৰেই ইয়াৰো এটা নিৰ্দিষ্ট জীৱন-চক্ৰৰে জীৱন অতিবাহিত হয়৷
তেওঁ এলাহাবাদৰ পৌৰসভাৰ চেয়াৰমেন আছিল, সেই সময়ত উত্তৰ প্ৰদেশৰ ৰাজ্যপাল লক্ষ্ণৌৰ পৰা এলাহাবাদলৈ আহিছিল, এলাহাবাদলৈ গৱৰ্ণৰ আহিলে গৱৰ্ণমেণ্ট হাউছৰ মাজত থকা পুখুৰীটো গৱৰ্ণয়ে গা-ধোৱাৰ সুবিধাৰ কাৰণে পানীৰে পৰিপূৰ্ণ কৰি দিয়াৰ নিয়ম আছিল।
কিন্তু সেইসময়ত চহৰত পানীৰ বৰ হাহাকাৰ আছিল, জনসাধাৰণে এটুপী পানীৰ বাবে আতুৰ হৈ আছিল, সেয়ে পুৰুষোত্তম দাস টেণ্ডনে গৱৰ্ণৰৰ চেক্ৰেটাৰীক জনালে যে বৰ্তমানৰ জনসাধাৰণৰ পানীৰ নাটনিৰ সময়ত তেওঁ গৱৰ্ণৰে গা-ধোৱাৰ নামত এটুপি পানীও মঞ্জুৰ কৰিব নোৱাৰে।
তেওঁ সদায় জনসাধাৰণৰ স্বাৰ্থক আগস্থান দিছিল, যাৰ এনে ত্যাগৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ১৯৬১ চনত ভাৰত ৰত্ন উপাধিৰে বিভূষিত কৰিছিল।
তেওঁ মদন মোহন মালৱীয়ৰ কাৰণে কিছুদিন পঞ্জাবৰ নাভা নামৰ দেশীয় ৰাজ্যৰ আইন মন্ত্ৰী হিচাপে কাম কৰিব লগিয়া হৈছিল।
কিন্তু ১৯১৯ চনত জালিয়ানৱালাবাগৰ হত্যাকাণ্ডৰ বিভীষিকা ৰূপ দেখি, তেওঁ ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত যোগদান কৰে।
গোৰখপুৰ সাধু সমাজে সন্মান যাঁচিছিল ৰাজৰ্ষি উপাধিৰে আৰু মহাত্মা গান্ধীয়ে তেওঁক সেৱাৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তি হিচাপে আদৰিছিল।
প্ৰয়াগ বিদ্যাপীঠ তেওঁৰ জীৱনৰ অমূল্য অৱদান আছিল, এইখনেই পাছলৈ সৰ্বভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় মৰ্য্যদাৰ শিক্ষানুষ্ঠান হিন্দী সাহিত্য সন্মিলন বা হিন্দী বিশ্ববিদ্যালয় হিচাপে স্বীকৃতি পাইছিল।
গ’ব্লেট অফ ফায়াৰত এই কথা কোৱা হৈছে যে যিবোৰ হাউচ-এলফক মুকলি কৰি দিয়া হয় সিহঁতক সাধাৰণতে আন এটা নতুন পৰিয়াল বিচাৰি ল’বলৈ কোৱা যায়।
যাদু মন্ত্ৰণালয়ৰ যাদুকৰী প্ৰাণীসমূহৰ ন্যায়াধিকৰণ আৰু নিয়ন্ত্ৰণ বিভাগত হাউচ-এলফৰ পুনঃস্থাপনৰ এক কাৰ্যালয় আছে।
এলফসমূহ অনন্তকাললৈ গৰাকীৰ প্ৰতি ইমান বাধ্য হৈ থাকে যে উদাহৰণস্বৰূপে মেলফ’য় পৰিয়ালক সেৱা আগবঢ়োৱা ডবিয়ে মুক্ত হোৱাৰ পিছতো পৰিয়ালটোৰ বিষয়ে বেয়া মন্তব্য কৰোঁতে প্ৰতিবাৰে নিজকে আঘাত কৰাৰ চেষ্টা কৰে।
” এলফবোৰে গৰাকীৰ কথা বিনা বাক্যব্যয়ে মানিব লাগে যদিও নিজকে নাইবা নিজৰ বন্ধুক ৰক্ষা কৰিবলৈ গৰাকীৰ আদেশৰ মাজতে কোনো সুৰুঙা উলিয়াই কিছুমান আদেশ অমান্য কৰাৰ কথাও জনা যায়।
ইহঁতৰ বশ্য, বাধ্য স্বভাৱৰ বাবে কোনো কোনো যাদুকৰ পৰিয়ালে তেওঁলোকৰ হাউচ-এলফবোৰ্ক অত্যাচাৰো কৰে।
উদাহৰস্বৰূপে মেলফ’য়ে ডবিক নিজকে আঘাত কৰিবলৈ বাধ্য কৰায়, ব্লেক পৰিয়ালে তেওঁলোকৰ এলফবোৰৰ বয়স বেছি হ’লে শিৰশ্ছেদ কৰে।
আনকি সমাজৰ অতিকৈ নিষ্ঠুৰ যাদুকৰসকলৰ বাবে এলফবোৰে বৰ্ত্তমানৰ গৰাকীৰ পৰা মুকলি হ’বলৈকে ভয় কৰে।
ডবিয়েই এই ব্যৱস্থাটোৰ প্ৰথম ব্যতিক্ৰম; কিন্তু এয়া মাথোঁ স্বইচ্ছাৰে প্ৰদান কৰা সেৱা, বেতনভোগ্য খাটনি আৰু কৰ্মক্ষেত্ৰ তথা পোছাকৰ ক্ষেত্ৰত নিজা পছন্দলৈকেহে বিস্তৃত।
হ’গৱাৰ্টছত থকা কালছোৱাত হাৰমাইনি গ্ৰেইঞ্জাৰে এলফসমূহৰ সৰ্বাত্মক কল্যাণৰ বাবে এক সংস্থা স্থাপন কৰিছিল যদিও নিজৰ সহপাঠী আৰু হ’গৱাৰ্টছৰ হাউচ-এলফবোৰৰ নিৰাশাজনক সঁহাৰিহে লাভ কৰিছিল।
প্ৰকাৰান্তৰে হাউচ-এলফবোৰক মুক্ত কৰাবলৈ বুলি হাৰমাইনিয়ে এলফৰ জোখৰ কাপোৰ কিছুমান গ্ৰীফিন্দৰ হাউচৰ ক’মনৰূমত এৰি আহোঁতে ডবিয়ে পিছত আহি হেৰীক কৈছিল যে আন এলফবোৰে এই কথাটো ইমানেই অপমানজনক বুলি ল’লে যে গ্ৰীফিন্দৰ টাৱাৰটো চাফ-চিকুণ কৰিবলৈ স্বইচ্ছাৰে ডবিহে থাকিলগৈ।
ৰাউলিঙৰ মতে হাৰমাইনিয়ে পিছত যাদু মন্ত্ৰণালয়ৰ যাদুকৰী প্ৰাণীসমূহৰ ন্যায়াধিকৰণ আৰু নিয়ন্ত্ৰণ বিভাগত কৰ্মৰত হয় আৰু তেনেদৰেই হাউচ-এলফবোৰৰ অধিকাৰৰ হকে কাম কৰি যায়।
গ্ৰন্থকেইখনত শেষবাৰৰ বাবে হাউচ-এলফবোৰৰ আৱিৰ্ভাব ঘটিছিল হ’গৱাৰ্টছৰ যুদ্ধত য’ত ক্ৰীচাৰৰ নেতৃত্বত এলফবোৰে খলনায়ক বাহিনীৰ বিপক্ষে যুঁজ কৰিছিল।
হাউচ-এলফসমূহৰ যাদুকৰী ক্ষমতা যাদুকৰ-যাদুকৰীসকলতকৈ ভিন্নধৰণৰ, যাক সাধাৰণতে ইহঁতে নিজৰ গৰাকীৰ সেৱাত ব্যৱহাৰ কৰে।
এই যাদুকৰী ক্ষমতা এলফবোৰে গৰাকীৰ অনুমতি অবিহনে, বা তেওঁলোকৰ আদেশৰ বিপৰীতেও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে যদিও এনেধৰণৰ অবাধ্য কাৰ্যকলাপে ইহঁতক যাদুকৰীভাৱে ইহঁতক নিজকে বিভিন্নধৰণে শাস্তি দিবলৈ বাধ্য কৰায়।
আনকি যাদুৰ সহায়েৰে মানুহৰ আহ-যাহ নিষেধ কৰি ৰখা হ’গৱাৰ্টছৰ ভিতৰতো এলফসমূহ অনায়াসে চলা-ফুৰা কৰি ফুৰে আৰু আনকি নিজৰ লগতে মানুহকো কঢ়িয়াই নিব পাৰে।
হাউচ-এলফসমূহৰ আটাইবোৰ ক্ষমতা কেতিয়াও বৰ্ণনা কৰা হোৱা নাই যদিও যিকোনো ঠাইতে যিকোনো সময়ত আৱিৰ্ভূত হ’ব পৰা ক্ষমতাৰ পৰা ইয়াৰ অসাধাৰণ পৰিসীমাৰ কথা অনুমান কৰিব পাৰি।
যিকোনো ঠাইতে আৱিৰ্ভূত-অন্তৰ্হিত হ’ব পৰা ক্ষমতাৰ উপৰিও ডবি, ৱিংকি, হ’কি আৰু ক্ৰীচাৰ ইহঁত আটাইৰে কাৰ্যকলাপে এই কথা সূচায় যে প্ৰয়োজন হ’লে এলফসমূহে যাদুকৰসকলকো পৰাভূত কৰীব পাৰে: চেম্বাৰ অফ চিক্ৰেটছত ডবিয়ে হেৰী পটাৰক সুৰক্ষা দিয়াৰ স্বাৰ্থত লুচিয়াছ মেলফ’য়ক যাদুৰে আঁতৰ কৰি পঠিয়ায়।
আনহাতে গ’ব্লেট অফ ফায়াৰত যেতিয়া কনিষ্ঠ বাৰ্টি ক্ৰাচ্চৰ মুখা খোল খায় তেতিয়া বিশ্ব কুইড্ডিচ্চ চেম্পিয়নশ্বিপৰ ৰাতিটোৰ কথা বৰ্ণনা কৰোঁতে এই কথা স্বীকাৰ কৰে যে “ৱিংকীয়ে নিজা যাদুৰে মোক তাইৰ সৈতে বান্ধ খুৱাই ৰাখিছিল।
”, আৰু ডেথ্লী হেল’জত হেৰীয়ে মুনডুংগাছ ফ্লেটচাৰক ধৰি ১২ গ্ৰীম’লড প্লেচলৈ আনিবলৈ ক্ৰীচাৰক আদেশ দিওঁতে সি মাথোঁ কেইটামান দিনতে সেই কামটো কৰি পেলাইছিল–– যদিওবা ক্ৰীচাৰৰ নিজৰ ভাষাতেই, “তাৰ বহুতো লুকাই থকা আৰু গোপনীয় ঠাই আছে।
” তদুপৰি, যদিও হাউচ-এলফসমূহক যাদুদণ্ড ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া নহয় তথাপিও ইহঁতৰ যাদুদণ্ডবিহীন যাদুসমূহ যাদুকৰসকলতকৈ অধিক শক্তিশালী।
হাউচ-এলফসমূহ নিশ্চিতভাৱে যাদুকৰী প্ৰাণী হ’লেও হ’গৱাৰ্টছৰ যাদুকৰী প্ৰাণীৰ তত্ত্বাৱধানৰ পাঠত ইহঁতৰ যতনৰ উল্লেখ নাই।
সচেতন হোৱা স্বত্বেও ইহঁতে সচেতন জীৱৰ মান্যতা নিবিচাৰে আৰু নিজকে মানুহৰ কাৰ্য-কলাপৰ পৰা সম্পূৰ্ণকৈ আঁতৰাই ৰখাটো পছন্দ কৰে।
মানুহৰ সৈতে সহযোগ কৰিব বিচৰা অশ্বনৰক, যেনে হগৱাৰ্টছত ভৱিষ্য কথন পঢ়াবলৈ সন্মত হোৱা ফিৰেঞ্জ, বিৰোধী হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু আন অশ্বনৰবিলাকে আক্ৰমণ কৰে।
মানুহৰ কাৰ্য-কলাপত ফিৰেঞ্জৰ আগ্ৰহৰ বাবে আন অশ্বনৰসমূহে হিংসাত্মক পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে আৰু হেগৰিডে হস্তক্ষেপ নকৰা হ'লে ফিৰেঞ্জক হত্যা কৰাৰো সম্ভাৱনা আছিল।
যাদু মন্ত্ৰণায়ৰ এক অশ্বনৰ সংযোগ কাৰ্যালয় আছে, কিন্তু কোনো অশ্বনৰে কেতিয়াও এয়া ব্যৱহাৰ কৰা নাই।
অশ্বনৰসমূহ আৰোগ্য বিধান আৰু জ্যোতিৰ্বিদ্যাত সুদক্ষ আৰু অৱশ্যম্ভাৱী ঘটনাৰ বিষয়ে জানিবলৈ নক্ষত্ৰসমূহৰ গতিবিধি লক্ষ্য কৰি বহু সময় কটায়।
অশ্বনৰসমূহ গৰ্বিত আৰু প্ৰাদেশিক জীৱ, আৰু তেওঁলোকৰ সৈতে কথা হওঁতে উচ্চখাপৰ বুদ্ধিমত্তাৰ প্ৰয়োজন হয়।
সন্মান প্ৰদৰ্শনৰ অভাৱৰ ফলত এনে হিংসাত্মক ঘটনাৰ উদ্ভৱ হ'ব পাৰে যিদৰে ডল'ৰিছ আমব্ৰিজে ফল ভোগ কৰিছিল।
অন্তিম গ্ৰন্থখনত নিষিদ্ধ অৰণ্যৰ অশ্বনৰৰ জাকটোৱে হগৱাৰ্টছৰ যুদ্ধৰ সময়ত অৰ্ডাৰ অফ দ্য ফিনিক্সৰ ফলীয়া হৈ যুঁজ কৰিছিল।
ইয়াৰ মূল ইউৰোপিয়ান কিংবদন্তিৰ কাল্পনিক ৰূপটোতকৈ ই ডাঙৰ আৰু ই ৫০ ফুটলৈকে দীঘল হোৱাৰ লগতে শত বছৰ জীয়াই থাকিব পাৰে।
সৰ্পমুখীয়া লোকৰ বাদে বাচিলিস্কক আনে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰে, আৰু প্ৰথমটো বাচিলিস্ক হাৰ্প' দ্য ফাউল নামৰ এজন ক'লা যাদুকৰে সৃষ্টি কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
বাচিলিস্কে নিজৰ বিষ আৰু চকু দুইটাৰেই হত্যা কৰিব পাৰে কিয়নো ইয়াৰ চকুলৈ পোনপটীয়াকৈ চালেই চাওঁতা প্ৰাণীটোৰ মৃত্যু ঘটে।
পৰোক্ষভাৱে, যেনে কেমেৰাৰ লেন্স, আইনা বা পানীত প্ৰতিবিম্ব আদিৰ যোগে যিয়ে ইয়াৰ চকুলৈ যিয়ে চাই তেওঁ মেডুছাৰ দৃষ্টিত হোৱাৰ দৰে জঠৰ হৈ পৰে।
জে কে ৰাউলিঙৰ হেৰী পটাৰ বিশ্বৰ যাদুপ্ৰাণীসমূহৰ তালিকাখন বিচিত্ৰ আৰু বাৰেভচহু অলেখ জীৱ-জন্তুৰে ভৰপূৰ।
সাতখন গ্ৰন্থৰ এই শৃংখলাটিত হেৰী পটাৰ আৰু তাৰ বন্ধুসকলে বিভিন্ন অভিযানতেই হওক বা যাদু প্ৰাণীৰ তত্ত্বাৱধান শ্ৰেণীতেই হওক নানান জীৱ-জন্তুৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হয়।
এই জীৱজন্তুসমূহক বুজি পাবলৈ ৰাউলিঙে ফেণ্টাষ্টিক বীষ্টছ এণ্ড হোৱেৰ টু ফাইণ্ড ডেম শীৰ্ষক এক সহায়ক গ্ৰন্থও ৰচনা কৰিছে।
বিবিচি ৰেডিঅ' ফোৰৰ এক সাক্ষাত্‍কাৰত ৰাউলিঙে ষ্টিফেন ফ্ৰাইক কয় "যেতিয়া মই এটা জন্তুৰ কথা উল্লেখ কৰোঁ,মই জানো যে ই এটা কিংবদন্তিৰ এক অংশ,আৰু মই ইয়াৰ বিষয়ে যিমান পাৰোঁ তথ্য আহৰণৰ চেষ্টাত লাগোঁ।
যাদু মন্ত্ৰালয়ৰ যাদুপ্ৰাণীৰ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু দমন বিভাগ এই প্ৰাণীসমূহৰ চোৱা-চিতা আৰু নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে দায়িত্বশীল।
ফেণ্টাষ্টিক বীষ্টৰ মতে যিবোৰ প্ৰাণীয়ে যাদু সমাজৰ নীতি-নিয়ম আৰু সেই নীতিসমূহ সাকাৰ কৰাত নিজৰ দায়িত্বৰ কথা বুজি যায়,তেওঁলোক হ'ল জীৱ।
এই সূত্ৰ মতে পিক্সি,পৰী,জিনোম,অশ্বনৰ,লেপ্ৰচন,মাৰপিপল আদি অধিকাংশ প্ৰাণী দানৱ বিভাগৰ অন্তৰ্গত।
আকৌ এনিমেগী তথা কুকুৰনেছীয়া মানুহৰ কথাটি অলপ জটিল কাৰণ য'ত কুকুৰনেছীয়া মানুহবোৰে পূৰ্ণচন্দ্ৰৰ দিনা কুকুৰনেছীয়া বাঘ হ'বলৈ বাধ্য,এনিমেগীবোৰে নিজ ইচ্ছামতে জন্তুৰ ৰূপ ল'ব পাৰে।
হাউচ-এলফ হৈছে একপ্ৰকাৰৰ চুটি-চাপৰ (হিবাৰ্নো-ব্ৰিটিছ লোককথাৰ ব্ৰাউনি বা হ’বগ'ব্লিন ওপৰত কিছু পৰিমাণে আধাৰিত) প্ৰাণী আৰু ইহঁতক যাদুকৰসকলে ভৃত্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।
দীঘল, ক্ষীণ আঙুলি আৰু জোখতকৈ ডাঙৰ মূৰ আৰু টেনিছ বলৰ দৰে চকুৰে সৈতে ইহঁতৰ উচ্চতা প্ৰায় ২-৩ ফুট।
হাউচ-এলফসমূহ সাধাৰণতে বাধ্য, নমনীয় আৰু আজ্ঞাৱহ; আৰু ভৃত্য হৈ থকা কালত ইহঁতে কিছুমান পেলনীয়া কাপোৰ যেনে পুৰণি গাৰু গিলিপ নাইবা চাহৰ টাৱেল আদি ব্যৱহাৰ কৰে।
ইংৰাজ লোককথাৰ হ’বগ’ব্লিনৰ দৰে হাউচ-এলফ এটাৰ গৰাকীয়ে ইয়াক এপদ কাপোৰ দি গোলামিৰ পৰা মুক্তি দিব পাৰে।
ভূতসমূহে পাৰ্শ্ব চৰিত্ৰ হিচাপে থাকি প্ৰধানতঃ মুখ্য চৰিত্ৰসমূহৰ উপদেষ্টাৰ কাম কৰে আৰু এনেকৈয়ে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।
ভূত সম্পৰ্কে পৰম্পৰাগত ধাৰণাৰ বিপৰীতে হেৰী পটাৰ শৃংখলাৰ ভূতসমূহ ভয়লগাবিধৰ নাইবা সাধাৰণতে হোৱাৰ দৰে বিকট দৰ্শনো নহয়।
ইহঁত উৰি ফুৰিব পৰাৰ লগতে দেৱাল নাইবা আন কোনো কঠিন বস্তুৰ মাজেৰে পাৰ হ’ব পাৰে, কিন্তু তথাপি ইহঁতৰ জীৱন্ত বস্তুৰ দ্বাৰা কায়িকভাৱে প্ৰভাৱিত হ’ব পৰা অথবা জীৱন্ত বস্তুক প্ৰভাৱিত কৰিব পৰাৰ ক্ষমতা নাই।
ভূতৰ আহাৰৰ মেজখন গেলা-পঁচা বস্তুৱেহে শোভা কৰে কিয়নো পঁচিবলৈ ধৰা সামগ্ৰীয়ে ইহঁতৰ সোৱাদ ল’ব পৰাৰ ক্ষমতা বঢ়াই তোলে।
হাৰমাইনি গ্ৰেইঞ্জাৰ: "সকলোতে অনুত্তীৰ্ণ" হোৱা বুলি কোৱা প্ৰফেছাৰ মেকগোনাগল, কিয়নো তেওঁ অনুত্তীৰ্ণ হ'ব বুলি ভয় কৰে।
ৰিমাছ লুপিন: পূৰ্ণচন্দ্ৰ, কিয়নো তেওঁ এক কুকুৰনেছীয়া মানুহ আৰু সেয়ে তেওঁ নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই ওচৰত থকা মানুহক আঘাত কৰাৰ কথাটোক ভয় কৰে।
এই গ্ৰন্থখনত ভ'লডেমৰ্টৰ এটা হ'ৰক্ৰাক্সে ইয়াক পুনৰ মুকলি কৰি দিয়ে, আৰু ই মাগোলৰ ঘৰত জন্মা বিভিন্নজনক হত্যাৰ চেষ্টা কৰে যদিও সৌভাগ্যক্ৰমে তেওঁলোক অস্থায়ীভাৱে জঠৰহে হয়।
যেতিয়া হেৰীয়ে গোপন কোঠাটোৰ অৱস্থিতি আৱিষ্কাৰ কৰে তেতিয়া ৰিডলে নিজৰ পৰিচয় উদঙাই দি বাচিলিস্কটোক হেৰীক মাৰিবৰ বাবে এৰি দিয়ে।
গ্ৰন্থকেইখনত ডিমেণ্টৰসমূহ সাধাৰণতে মানুহৰ আকৃতিৰ, ৩ মিটাৰ ওখ, কিন্তু ক'লা কাপোৰেৰে আবৃত, যাৰ মাজৰপৰা ধোঁৱাৰঙী হাত দুখনহে দেখা পোৱা যায়।
লেখিকাৰ মতে, অতি আন্ধাৰ, ঠাইত ডাঠ, শীতল কুঁৱলীৰ সৃষ্টি কৰি কাঠফুলাৰ দৰে ইহঁতৰ বৃদ্ধি হয়।
দুৱাৰ খুলিব পৰাৰ দৰে ইহঁতৰ কিছু যাদুকৰী ক্ষমতা আছে আছে আৰু লক্ষণীয়ভাৱে আধাৰহীনভাৱে ভাহি ফুৰিব পাৰে ।
প্ৰায় মূৰছিগা নিকে হেৰীক এই বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰি কৈছে যে, “যাদুকৰসকলে তেওঁলোকৰ এটা প্ৰতিফলন পৃথিৱীত এৰি যাব পাৰে, সেই ঠাইবোৰত বিচৰণ কৰি ফুৰিবৰ বাবে য’ত এদিন তেওঁ ঘূৰি ফুৰিছিল . মই মৃত্যুলৈ ভয় কৰিছিলো।
কেতিয়াবা মই আচৰিত হওঁ মোৰ প্ৰয়োজন আছিল নে . বাৰু, সেয়া ইয়াতো নাই তাতো নাই . ইয়াত আছে তাত নাই.” মৃত্যুৰ পিছত এনে এটা অস্তিত্ব বাছি লোৱাৰ পিছত বহুতো ভূতে খাদ্য গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰাৰ কথাত দুখী হৈ থাকে।
যোগাত্মক আবেগ-অনুভূতিসমূহ ভক্ষণ কৰাৰ উপৰিও ডিমেণ্টৰসমূহে এটা 'চুম্বন'ৰ জৰিয়তে চিকাৰৰ মুখেৰে তেওঁৰ আত্মাটো শুহি পেলাব পাৰে।
এই পদ্ধতিৰে তিনিটা ডিমেণ্টৰে হেৰীক প্ৰায় পৰাভূত কৰিবলৈকে লৈছিল; প্ৰথম অপচেষ্টাটো চলিছিল ছিৰিয়াছ ব্লেকৰ সৈতে নিষিদ্ধ অৰণ্যত, দ্বিতীয়টোত হেৰী আৰু ডাডলিক আক্ৰমণ কৰা হৈছিল, আৰু তৃতীয় আক্ৰমণটো সংঘটিত হৈছিল হেৰী আৰু বন্ধুবৰ্গ শ্ৰিকিং শ্বেকলৈ যোৱাৰ চেষ্টা কৰোঁতে।
ভয়ানক প্ৰাণীবিধৰ এনে চুম্বনৰ পিছত চিকাৰটো চিন্তাশক্তি লোপ পাই এটা খালী শামুকৰ খোলাসদৃশ হৈ পৰে যাৰ আৰোগ্যৰ কোনো আশা নাথাকে।
বাচিলিস্কৰ দাঁতবোৰ আৰু তৰোৱাখনে ইয়াৰ বিষবোৰ শুহি লয় আৰু এই তৰোৱালখনে ভ'লডেমৰ্টৰ হ’ৰক্ৰাক্সবোৰ ধ্বংস কৰিব পৰা ক্ষমতা লাভ কৰে।
বাচিলিস্কটো মৰাৰ পিছতেই হেৰীয়ে বিষদাঁত এটাৰে ফুটাই টম ৰিডলৰ ডায়েৰীৰূপী এটা হ'ৰক্ৰাক্স বিনষ্ট কৰে।
হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য ডেথ্লী হেল'জত, গ্ৰিপহুকৰ হাতত তৰোৱালখন হেৰুওৱাৰ পিছত ৰণ ৱিজলী আৰু হাৰমাইনি গ্ৰেইঞ্জাৰ গোপন কোঠাটোলৈ যায় আৰু বিষদাঁত এটাৰে হেল্গা হাফল্পাফৰ পিয়লাৰূপী আন এটা হ'ৰক্ৰাক্স ধ্বংস কৰে।
ৰণ ৱিজলী, নেভাইল লংবটম আৰু এলবাছ ডাম্বলডোৰে বাচিলিস্কৰ বিষযুক্ত গ্ৰীফিন্দৰৰ তৰোৱালখন ক্ৰমে লকেটটো, নাগিনী আৰু গ'ণ্টৰ আঙুঠিটো ধ্বংস কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে।
ডবী হ’ল মেলফয় পৰিয়ালৰ ঘৰুৱা ভূত যাক প্ৰথমবাৰ দ্বিতীয়খন গ্ৰন্থত হেৰীক বিদ্যালয়লৈ নাযাবলৈ বাৰে বাৰে অনুৰোধ কৰি থকা দেখা যায়।
ডবীয়ে আকৌ হগৱাৰ্টছ এক্সপ্ৰেছৰ গোপন প্লেটফৰ্মৰ পথ ৰূদ্ধ কৰি হেৰীৰ বিদ্যালয় গমনত বাধা জন্মায়।
দ্বিতীয় গ্ৰন্থৰ শেষত হেৰীয়ে বুদ্ধি কৰি ডবীক মেলফয় পৰিয়ালৰ পৰা মুক্তি দিয়ে আৰু ডবীয়ে ইয়াৰ বাবে আমৃত্যু হেৰীৰ সহায়ক হৈ ৰয়।
ব্ৰিটিছ আখ্যানসমূহত ব'গাৰ্টক অশান্তিৰ সৃষ্টি কৰা হাউচ এল্ফ নাইবা পিটনিত থকা এবিধ অপকাৰী জীৱ হিচাপে বৰ্ণোৱা হৈছে।
হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য অৰ্ডাৰ অফ দ্য ফিনিক্সত মেড-আই মুডিয়ে তেওঁৰ যাদুকৰী চকুৰে চাই বহাকোঠাৰ ড্ৰয়াৰত এটা ব'গাৰ্ট থকাৰ কথাটো নিশ্চিত কৰে।
মানৱীয় আবেগৰ সৈতে সংযুক্ত হোৱা স্বত্বেও এই কথা প্ৰতীয়মান হয় যে ডিমেণ্টৰসমূহে এজন মানুহৰপৰা আন এজন মানুহৰ পাৰ্থক্য ধৰিব নোৱাৰে, কিয়নো আজকাবানৰপৰা বাৰ্টি ক্ৰাউচ জুনিয়ৰৰ পলায়নৰ ঘটনাত দেখুওৱা মতে সিহঁতে যুৱ ক্ৰাউচ আৰু তেওঁৰ মাতৃৰ আবেগিক পাৰ্থক্যসমূহ চিনাক্ত কৰিব পৰা নাই।
তৃতীয় গ্ৰন্থখনৰ পৰা ষষ্ঠ গ্ৰন্থলৈ ক্ৰুকশ্বেংকছক হাৰমাইনি গ্ৰেইঞ্জাৰৰ পোহনীয়া মেকুৰী হিচাপে পোৱা যায় যি দেখিবলৈ পাৰ্চিয়ান মেকুৰীৰ দৰে।
ৰাউলিঙৰ মতে নিজল এক মেকুৰী সদৃশ প্ৰাণী যি অতি বুদ্ধিমান আৰু অসাধুতাৰ প্ৰতি সংবেদনশীল যি গুণৰ ফলত ক্ৰুকশ্বেংকছে স্কেবাৰ্জক পিটাৰ পেটিগ্ৰিউ আৰু ক’লা কুকুৰটোক ছিৰিয়াছ ব্লেক বুলি চিনি পায়।
মৰণশীল নোহোৱাৰ বাবে ডিমেণ্টৰবোৰক আঁতৰ কৰাৰ পদ্ধতি বৰ কম: কিন্তু হেৰীয়ে নিজক সুৰক্ষা দিয়াৰ লগতে ইহঁতক খেদাই পঠিয়াবলৈ প্ৰাণৰক্ষক যাদুৰ প্ৰয়োগ কৰে।
ইহঁতৰ সৈতে সাধাৰণ সংস্পৰ্শৰ প্ৰাথমিক চিকিৎসা হিচাপে চকলেট উপযোগী যি এজন ব্যক্তিৰ এণ্ডৰফিন সীমাৰ ওপৰত যাদুশক্তিবিহীন, মানসিক প্ৰভাৱকে সূচায়।
হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য প্ৰিজনাৰ অফ আজকাবানত ৰিমাছ লুপিনে ক'লা যাদুৰ বিপক্ষে প্ৰতিৰক্ষাৰ শ্ৰেণীত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক এটা ব'গাৰ্টৰ ওচৰলৈ দুই-তিনিজনকৈ গোট বান্ধি যাবলৈ শিকায়, যাতে ব'গাৰ্টে কাক ভয় খুৱাব তাক লৈ অসুবিধাত পৰে।
ব'গাৰ্ট এটাৰ সৈতে যুঁজিবলৈ 'ৰিডিকুলাছ' মন্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয় যাৰ সহায়ত ইয়াক কম ভয়ানক নাইবা এক হাঁহিউঠা ৰূপ দিব পাৰি, যি ব'গাৰ্টটোক দুৰ্বল কৰি তোলে।
যেতিয়া ছাত্ৰ অৱস্থাৰ টম ৰিডল অৰ্থা লৰ্ড ভ'লডেমৰ্টে গোপন কোঠাটো খোলে, তেতিয়া বাচিলিস্কটোৱে কান্দুৰী মিৰটলক হত্যা কৰে আৰু ডায়েৰী এখনত সোমাই থকা ৰিডলৰ স্মৃতি আৰু আত্মাই জিনি ৱিজলীক অধিগ্ৰহণ কৰি তাইৰদ্বাৰা গোপন কোঠাটো খোলালৈকে প্ৰাণীটো তাত পঞ্চাশ বছৰ ধৰি লুকাই থাকে।
অৰ্ডাৰ অৱ ফিনিক্সত ডবীয়ে হেৰীক আৱশ্যকীয় কোঠালিটো দেখুৱাই দিয়ে য’ত হেৰীয়ে ডাম্বলড’ৰৰ দলৰ গোপন সভা সমূহৰ আয়োজন কৰে।
হাফ ব্লাড প্ৰিন্সত হেৰীয়ে ডবীক আন এক ঘৰুৱা ভূত ক্ৰীছাৰৰ কাম কাজত চকু ৰাখিবলৈ লগাই দিয়ে আৰু শেষত দুয়োকে ড্ৰেকো মেলফয়ক অনুসৰণ কৰা কাম পাছে।
ইহঁতে মানুহৰ যোগাত্মক আবেগ, আনন্দ আৰু ভাল স্মৃতিসমূহ ভক্ষণ কৰি মানুহজনক তেওঁৰ অতি বেয়া স্মৃতিসমূহৰ মাজলৈ থেলি দিয়ে।
ডিমেণ্টৰৰ উপস্থিতিয়ে পৰিৱেশটো শীতল আৰু আন্ধাৰ কৰি তোলে, আৰু এই পৰিৱেশ উপস্থিত ডিমেণ্টৰৰ সংখ্যাৰ সৈতে বাঢ়ি গৈ থাকে।
আইজিএনে ডবীক তেওঁলোকৰ প্ৰিয় হেৰী পটাৰ চৰিত্ৰৰ তালিকাত চতুৰ্বিংশতিতম স্থান দিয়ে আৰু তাৰ মৃত্যুক শৃংখলাটিৰ এক হৃদয়স্পৰ্শী ঘটনা আখ্যা দিয়ে।
যেতিয়া মন্ত্ৰণালয়ে ইহঁতক কায়িকভাৱে বোধশক্তিসম্পন্ন জীৱ হিচাপে চিহ্নিত কৰে তেতিয়া ইহঁতে দাবী কৰে যে ইহঁত বোধশক্তিহীন আৰু তেতিয়া ভূতসমূহে ইহঁতৰ কাৰ্যকলাপ আৰু ভৌতিক বিচৰণথলীসমূহৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে এক ভিন্ন "আত্মা শাখা" শাখা লাভ কৰে।
ইহঁত আত্মা শুহনকাৰী জীৱ আৰু দীৰ্ঘ সময় ধৰি ইহঁতৰ সংস্পৰ্শত থাকিলে মানুহে নিজৰ মানসিক ভাৰসাম্য হেৰুৱায়।
লৰ্ড ভ'লডেমৰ্টৰ পুনৰুত্থানৰ সময়লৈকে ডিমেণ্টৰসমূহ যাদু জগতৰ কাৰাগাৰ আজকাবানৰ ৰখীয়া আছিল।
যে সিহঁতৰ তেওঁতকৈয়ো বেছি শক্তি আছে, এনে এক শক্তি যি সকলোধৰণৰ যাদুৰ সীমাৰ বাহিৰত, এয়া এক সত্য যিটো তেওঁ কাহিনীও বুজি নাপালে।
অৱশ্যে ফিৰেঞ্জৰ প্ৰতি হগৱাৰ্টছৰ মহিলা জনসংখ্যাৰ আকৰ্ষণে সূচায় যে গ্ৰন্থকেইখনে অশ্বনৰসমূহক এনে ৰূপত চিত্ৰিত কৰিছে যি অধিক পৰম্পৰাগত।
ডেডলী হ’ল’জত ডবীক শেষবাৰৰ বাবে দেখা পোৱা যায় য’ত এবেৰফ’ৰ্থ ডাম্বলড’ৰে তাক হেৰীহঁতক মেলফয় মেনৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ পঠিয়াই আৰু এই প্ৰক্ৰিয়াত তাৰ মৃত্যু ঘটে।
ডবীৰ নামটো ইংৰাজী সাধুকথাৰ এক চৰিত্ৰৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত যিয়ে শৃংখলাটিৰ চৰিত্ৰটিৰ দৰেই ঘৰুৱা কাম কাজ কৰে আৰু যি শিশুৰ প্ৰতি দয়াশীল।
১৯শ শতিকাৰ প্ৰথম ভাগত অৰণ্যখনৰ বিকাশৰ বাবে বৃক্ষৰোপণ কৰা হৈছিল আৰু ফলত জৈৱ বৈচিত্ৰও বৃদ্ধি পায়।
হোলোঙাপাৰ গিবন অভয়াৰণ্যত ভাৰতৰ একমাত্ৰ গিবন হলৌ বান্দৰ আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ একমাত্ৰ নিশাচৰ প্ৰাইমেট লাজুকী বান্দৰ পোৱা যায়।
১৮৮১ চনৰ ২৭ আগষ্টত স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা অসমৰ যোৰহাট জিলাৰ এসময়ৰ হোলোঙাপাৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ অংশৰপৰাই হোলোঙাপাৰ গিবন অভয়াৰণ্যৰ সৃষ্টি হৈছে।
এতিয়া অভয়াৰণ্যখন সম্পূৰ্ণভাৱে চাহ বাগিছা আৰু সৰু সৰু গাঁৱেৰে আবৃত হ'লেও এটা সময়ত ই নাগালেণ্ডৰ ভিতৰুৱা অৰণ্যৰ লগতো সংযুক্ত আছিল।
১৮৮০ চনৰপৰা ১৯২০ চনমানলৈকে চাহ বাগিছাবোৰ স্থাপন হোৱাৰ ফলত আৰু মাজুলী তথা ইয়াৰ দাঁতিকাষৰীয়া এলেকাৰ বানত সৰ্বস্বান্ত হোৱা ৰাইজক পুনৰ্সংস্থাপন দিয়াৰ ফলত অৰণ্যখন খণ্ড-বিখণ্ড হৈ পৰে।
জৈৱবৈচিত্ৰৰে ভৰা অভয়াৰণ্যখনত ভাৰতৰ একমাত্ৰ এপ্‌ হলৌ বান্দৰ , আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ একমাত্ৰ নিশাচৰ প্ৰাইমেট লাজুকী বান্দৰ পোৱা যায়।
অভয়াৰণ্যখনত ভাৰতীয় হাতী, বাঘ , নাহৰফুটুকী বাঘ , , বনৰীয়া গাহৰি , তিনিপ্ৰকাৰৰ , চাৰিপ্ৰকাৰৰ কেৰ্কেটুৱা আৰু আন কেইবাপ্ৰকাৰৰ স্তন্যপায়ী জন্তু পোৱা যায়।
অভয়াৰণ্যখন চৰকাৰীভাৱে দিছৈ উপত্যকা সংৰক্ষিত বনাঞ্চল, দিছৈ সংৰক্ষিত বনাঞ্চল আৰু টিৰু পাহাৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চললৈ বিয়পি আছে যিবোৰ ভাৰতীয় হাতী আৰু আন আন জন্তুৰ চৰণীয়া ঠাই হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
হোলোঙাপাৰ গিবন অভয়াৰণ্য আৰু নাগালেণ্ডৰ নিকটৱৰ্তী হাবি 'দিছৈ উপত্যকা সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ মাজৰ ঠাইখিনি দিছৈ, কঁঠালগুৰি আৰু হোলোংগুৰিৰ চাহ বাগিছা কেইখনমানে অধিকাৰ কৰি আছে।
সেইকেইখন হ'ল- কাটনিবাৰী, মুৰমুৰিয়া, চেনিজান, কলিয়াপানী, মেলেং, কাকজান, দিহিঙ্গীয়াপাৰ, কঁঠালগুৰি, দিছৈ আৰু হোলোংগুৰি।
কাষৰীয়া গাঁওবোৰ হৈছে মাধুপুৰ, লক্ষীপুৰ, ৰামপুৰ, ফেঁচুৱেল, কাটনিবাৰী, পুখুৰাই,ভেলেউগুৰি ৰতনপুৰ, ভেলেউগুৰি অফলামুখ, ভেলেউগুৰি কলিয়াগাঁও আদি।
হোলোঙাপাৰ গিবন অভয়াৰণ্যক 'অসমৰ ভৈয়ামৰ পলসুৱা অৰ্ধ-চিৰসেউজ অৰণ্য' বুলি শ্ৰেণীবিভাজন কৰা হৈছে।
এই জলমগ্ন অঞ্চলে অৰণ্যখনক তিনিটা ক্ষুদ্ৰ পৰিবেশ ক্ষেত্ৰত বিভক্ত কৰিছে: উজনি-হেলনীয়া ক্ষেত্ৰ, নামনি-হেলনীয়া ক্ষেত্ৰ আৰু বানপানী-সম্ভাৱনাময় ক্ষেত্ৰ।
প্ৰাকৃতিক গছ-গছনিৰ লগতে এই বৃক্ষৰোপণে পিছলৈ জৈৱ বৈচিত্ৰৰে পৰিপূৰ্ণ এক অৰণ্যৰ সৃষ্টি কৰে।
ৰঙাচিলনীৰ বিষয়ে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে বৰ্ণনা কৰে ১৭৮৩ চনত ডাচ্চ প্ৰকৃতিবিদ পিটাৰ ব'দ্দাৰ্ট এ ৷ ইয়াৰ প্থানকৈ চাৰিবিধ উপ-প্ৰজাতি দেখিবলৈ পোৱা যায়-
দক্ষিণ এছিয়াত ৰঙাচিলনীয়ে সাধাৰণতে ডিচেম্বৰৰ পৰা এপ্ৰিল মাহৰ ভিতৰত প্ৰজনন কৰে৷ অষ্ট্ৰেলিয়াত ই আগষ্টৰ পৰা অক্টোবৰ মাহত প্ৰজনন কৰা দেখা যায়৷ গছৰ সৰু ডালি, পাত আদিৰে ই গছত বাহ সাজে৷ ই একেঠাইতে বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি বাহ সাজে বুলি জান যায়৷
ৰঙাচিলনী এটা মজলীয়া আকাৰৰ মাংসহাৰী চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ই '' পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত চিলনীৰ প্ৰজাতি৷ এই ৰঙাচিলনী প্ৰধানকৈ ভাৰত উপমহাদেশ, দক্ষিণ-পূব এছিয়া আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াত দেখা পোৱা যায়৷
ৰঙাচিলনীৰ দেহৰ বাহ্যিক গঠন বিশেষ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ৷ ইয়াৰ দেহ মাখন ৰঙৰ, মূৰ আৰু বুকুৰ ৰং বগা তথা ডেউকা ক'লা বৰণৰ হয়৷ পোৱালি ৰঙা চিলনী মটিয়া বৰণৰ হয়৷ ৰঙাচিলনীৰ নেজ ঘুৰণীয়া হয়৷ .
ৰঙাচিলনী প্ৰধানকৈ শ্ৰীলংকা, নেপাল, ভাৰত, পাকিস্তান, বাংলাদেশ, আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়া আৰু অষ্ট্ৰেলিয়া আদিত দেখা পোৱা যায়৷ ই কেতিয়াবা ঋতু অনুযায়ী স্থানীয়ভাৱে প্ৰব্ৰজন কৰাও দেখা যায়৷
ইয়াৰ জৰিয়তে প্লেংকে এক আদৰ্শ দোলক -ৰ এণ্ট্ৰ'পি সম্পৰ্কীয় কেইটামান ধাৰণা -ৰ পৰা ৱিনৰ সূত্ৰ ব্যুৎপন্ন কৰিব পাৰিছিল।
প্লেংকৰ আশাত চেঁচাপানী ঢালি কোনো পৰীক্ষামূলক গৱেষণালব্ধ তথ্যই এই সূত্ৰক মুঠেও নিশ্চিত কৰিব নোৱাৰিলে।
প্লেংকে তেওঁৰ সূত্ৰৰ পুনৰীক্ষণ কৰিলে আৰু কৃষ্ণকায় বিকিৰণৰ প্লেংকৰ তত্ত্ব হিচাপে বিখ্যাত সূত্ৰটোৰ প্ৰথম সংস্কৰণটো ব্যুৎপন্ন কৰে।
প্লেংকৰ এই সূত্ৰই পৰীক্ষণীয়ভাৱে প্ৰাপ্ত কৃষ্ণকায় বিকিৰণৰ বৰ্ণালী ভালদৰে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰিছিল।
অৱশ্যে, সূত্ৰটোৰ প্ৰথম ব্যুৎপন্নত শক্তি কোৱাণ্টাজেছন অন্তৰ্ভুক্ত কৰা নাছিল, আৰু পৰিসাংখ্যিক বল বিজ্ঞানৰ ধাৰণা ব্যৱহৃত হোৱা নাছিল।
১৯০০ চনৰ নৱেম্বৰত প্লেংকে তেওঁৰ বিকিৰণ তত্ত্বৰ নীতিসমূহৰ অধিক মৌলিক ব্যাখ্যাৰ বাবে লুডৱিগ ব'ল্টজমেনৰ তাপগতিবিজ্ঞানৰ দ্বিতীয় সূত্ৰৰ পৰিসাংখ্যিক ব্যাখ্যাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰস্তাৱটো পুনৰীক্ষণ কৰে।
যিহেতু প্লেংক ব'ল্টজমেনৰ এই ব্যাখ্যাৰ দৰ্শনগত আৰু ভৌতিক নিহিতাৰ্থ সম্পৰ্কে গভীৰভাৱে সন্দিহান আছিল, সেয়ে তেওঁ পুনৰীক্ষণৰ বাবে এই নীতিৰ সহায় লোৱা সম্পৰ্কে পিছত তেওঁ এইদৰে কৈছিল, " . ."।
তেওঁক কেইটামান বৈদ্যুতিক নিকায়ে লাইট বাল্বত নূণ্যতম শক্তিৰ ব্যয়েৰে অধিকতম পোহৰ পাব পৰা ব্যৱস্থা কৰিবলৈ পাচিঁছিল।
এই প্ৰশ্নটোৰ সম্পৰ্কে বহু পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা সম্পাদিত হৈছিল যদিও পৰীক্ষাৰ তথ্যসমূহৰ লগত কোনো তাত্বিক সূত্ৰই খাপ খোৱা নাছিল।
ৱিলহেল্ম ৱিন -এ ৱিনৰ সূত্ৰ প্ৰস্তাৱ কৰিছিল আৰু এই তত্ত্বই উচ্চ কম্পনাংকৰ পৰিসৰত শুদ্ধ ব্যাখ্যা ডাঙি ধৰিব পাৰিছিল কিন্তু নিম্ন কম্পনাংকৰ পৰিসৰত ব্যাখ্যা কৰিবলৈ অসমৰ্থ আছিল।
কৃষ্ণকায় বিকিৰণৰ ব্যাখ্যাৰ আন এক তত্ত্ব, ৰেলি-জীনৰ সূত্ৰ অতিবেঙুনী প্ৰলয় -ৰ ব্যাখ্যা কৰিছিল।
ধ্ৰুপদী পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ সৈতে খাপ নোখোৱা এই ধাৰণাটোকেই কোৱাণ্টাম পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ জন্ম হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু ই হৈছে প্লেংকৰ শৈক্ষিক কেৰিয়াৰৰ বৃহত্তম বৌদ্ধিক কৃতিত্ব।
লুডৱিগ ব'ল্টজমেনে ১৮৭৭ চনত এখন তাত্বিক গৱেষণাপত্ৰত ভৌতিক তন্ত্ৰ এটাৰ শক্তি স্তৰবিলাক বিছিন্ন হ'ব পৰাৰ সম্ভাৱনা সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিছিল।
প্লেংকৰ ধ্ৰুৱকৰ আৱিষ্কাৰৰ জৰিয়তে তেওঁ ভৌতিক এককৰ এক নতুন সৰ্বজনীন সংহতি সংজ্ঞাবদ্ধ কৰিছিল আৰু প্লেংক ভৰ ।