polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
এই নামটোৰ উৎপত্তি হ'ব পাৰে ৱেন্দান, খোৰাট মালভূমিত অৱস্থিত কথিত ৰাজ্য, নৱম শতিকাৰ এজন চীনা লেখকে উল্লেখ কৰা এটা বাণিজ্যিক পথৰ বৰ্ণনা কৰিছিল যিটো হানয়ৰ পৰা আৰম্ভ হৈ হানয়ৰ পৰা পাৰ হৈছিল পশ্চিমৰ পাহাৰৰ পৰা ৱেন্দানলৈকে।
লাওছৰ মহান মহাকাব্য ফ্ৰা লাক ফ্ৰা লাম'ত দাবী কৰা হৈছে যে ৰাজকুমাৰ থাট্টৰাদ্থই যেতিয়া তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভাতৃৰ সপক্ষে সিংহাসনৰ পৰা বঞ্চিত হোৱাৰ বাবে লাওছৰ কিংবদন্তি ৰাজ্য মুয়ং ইন্থপথ মহা নাখন এৰি যোৱাৰ সময়ত এই চহৰখন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
থাট্টৰাদ্থই মেকং নদীৰ পশ্চিম পাৰত মহা থানি শ্ৰী ফান ফাও নামৰ এখন নগৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল; এই চহৰখন পিছলৈ আজিৰ থাইলেণ্ডৰ উডন থানি বুলি কোৱা হৈছিল।
এদিন এজন সাতমূৰীয়া নাগে থাট্টৰাদ্থক মহা থানি শ্ৰী ফান ফাওৰ বিপৰীতে নদীৰ পূব পাৰত এখন নতুন চহৰ আৰম্ভ কৰিবলৈ ক’লে।
ৰাজকুমাৰে এই নগৰখনক চন্থাবুলি শ্ৰী সত্তনাখনহুদ বুলি কয়; যিটো আধুনিক ভিয়েনটিয়েনৰ পূৰ্বসূৰী বুলি কোৱা হৈছিল।
যেতিয়া ৰজা অণুৱোঙে অসফল বিদ্ৰোহ উত্থাপন কৰে, তেতিয়া ১৮২৭ চনত শ্যামী সেনাই ইয়াক নিঃশেষ কৰি পেলায়।
বুদ্ধৰ প্ৰতিমূৰ্তিসমূহ আৰু মানুহকে ধৰি প্ৰায় সকলো লাও সামগ্ৰী লুটি নিয়াৰ ফলত চহৰখন জ্বলাই দিয়া হয়।
ভিয়েনটিয়েনৰ অৱস্থা অতি ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈ পৰিছিল, জনবসতিহীন হৈ পৰিছিল আৰু ফৰাচীসকল আহি পোৱাৰ লগে লগে অৰণ্যত নোহোৱা হৈ গৈছিল।
ফৰাচীসকলে চহৰখন পুনৰ নিৰ্মাণ কৰি ফা থাট লুয়াং, হাউ ফ্ৰা কায়েউ আদি বৌদ্ধ মন্দিৰ পুনৰ নিৰ্মাণ বা মেৰামতি কৰি বহুতো ঔপনিৱেশিক অট্টালিকা এৰি থৈ যায়।
১৩৫৪ চনত যেতিয়া ফা নুমে লান ছাং ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে তেতিয়া ভিয়েনটিয়েন এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশাসনিক চহৰত পৰিণত হয় যদিও ইয়াক ৰাজধানী হিচাপে গঢ়ি তোলা হোৱা নাছিল।
ৰজা সেত্থাথীৰথে ইয়াক আনুষ্ঠানিকভাৱে ১৫৬৩ চনত লান ছাঙৰ ৰাজধানী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যাতে বৰ্মিৰ আক্ৰমণৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰে।
১৭৭৯ চনত শ্যামী সেনাপতি ফ্ৰায়া চক্ৰিয়ে ইয়াক জয় কৰি শ্যামৰ অধীনস্থ ৰাজ্য হিচাপে গঢ়ি তুলিছিল।
ফ্ৰা লাক ফ্ৰা লাম'ৰ বিপৰীতে বেছিভাগ ইতিহাসবিদে বিশ্বাস কৰে যে ভিয়েনটিয়েন আছিল হিন্দু মন্দিৰক কেন্দ্ৰ কৰি থকা প্ৰাচীন খ্মেৰ বসতিস্থল, যাৰ ঠাই পিছলৈ ফা থাট লুয়াঙে ল'ব।
একাদশ আৰু দ্বাদশ শতিকাত, যি সময়ত লাও আৰু থাই জনসাধাৰণে দক্ষিণ চীনৰ পৰা দক্ষিণ-পূব এছিয়াত প্ৰৱেশ কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, সেই সময়ত সেই অঞ্চলত বাকী থকা কেইজনমান খ্মেৰক হয় হত্যা কৰা হৈছিল, আঁতৰাই পেলোৱা হৈছিল, নহয় লাও সভ্যতাত আত্মসাৎ কৰা হৈছিল, যিটোৱে অতি সোনকালে আগুৰি ধৰিব অঞ্চলটো।
ভিয়েনটিয়েনক প্ৰশাসনিকভাৱে ৯খন চহৰত বিভক্ত কৰা হৈছে যাৰ মুঠ আয়তন মাত্ৰ প্ৰায় ৩,৯২০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ, আৰু ই মেকং নদীৰ পাৰত, থাইলেণ্ডৰ সীমান্তৰ ওচৰত অৱস্থিত।
ফৰাচী শাসনৰ সময়ত ভিয়েনটিয়েন প্ৰশাসনিক ৰাজধানী আছিল আৰু শেহতীয়াকৈ অৰ্থনৈতিক বৃদ্ধিৰ বাবে এতিয়া ই লাওছৰ অৰ্থনৈতিক কেন্দ্ৰ।
ভিয়েনটিয়েনক লাওছৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য জাতীয় কীৰ্তিচিহ্নসমূহৰ গৃহ হিচাপে উল্লেখযোগ্য – থাট লুয়াং – যিটো লাওছৰ এক পৰিচিত প্ৰতীক আৰু লাওছৰ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ নিদৰ্শকচিহ্ন।
লাওছৰ আন উল্লেখযোগ্য বৌদ্ধ মন্দিৰসমূহ তাতো পোৱা যায়, যেনে হাউ ফ্ৰা কায়েউ, য’ত পূৰ্বতে পান্না বুদ্ধ আছিল।
তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ বহু সংখ্যক হিন্দী আৰু মাৰাঠী চিনেমা, মঞ্চ অনুষ্ঠান, টিভি ধাৰাবাহিক আদিত অভিনয় কৰিছে।
তেওঁ বেছিভাগেই মেহমুদৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল আৰু এই যুটিটো শশুৰাল, ভৰোছা, জিদ্দি, ছোটি বেহেন, সাঁঝ ঔৰ সবেৰা লাভ ইন টকিঅ’ , গ্ৰহস্তি, হমৰাহী আৰু বেটি বেটে ছবিত হিট হৈছিল।
১৯৬২ চনত নৱম ফিল্মফেয়াৰ বঁটাত তেওঁ ঘৰানা আৰু শশুৰালৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ দুটাকৈ মনোনয়ন লাভ কৰে যদিও নিৰুপা ৰয়ৰ হাতত পৰাস্ত হয়।
বালসাৱৰ ভাৰতৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কৰ্প’ৰেট ‘নোচিল’ৰ মাৰ্কেটিঙৰ ভাইচ-প্ৰেচিডেণ্ট আছিল।
বালসৱৰে মাৰাঠী চিনেমা ছিমুক্লা পহুনাত এটা কেমিও চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে, যিখন ছবিৰ প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা শুভাৰ আছিল।
আকাশী দৃশ্য অভিধাটোৱে বহু উচ্চতাৰ পৰা বহল কোণত যিকোনো দৃশ্যক বুজাব পাৰে, উদাহৰণস্বৰূপে বিমানৰ খিৰিকীৰ পৰা বা পাহাৰৰ শিখৰৰ পৰা কাষলৈ চালে দেখা দৃশ্য।
বিহঙ্গম দৃষ্টিৰ দৃশ্যৰ সৈতে মোটামুটিভাৱে সমাৰ্থক যদিও ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল পিছৰটোতকৈ কম উচ্চতাৰ ভেণ্টিজ পইণ্ট।
উদাহৰণস্বৰূপে, কম্পিউটাৰ আৰু ভিডিঅ' গেমত কোনো চৰিত্ৰ বা পৰিস্থিতিৰ "অভাৰহেড ভিউ"ৰ দ্বাৰা প্ৰায়ে ভেণ্টেজ পইণ্টটো মানুহৰ উচ্চতাৰ পৰা মাত্ৰ কেইফুটমান ওপৰত স্থাপন কৰা হয়।
ক্ৰুৰ উৰণ সাধাৰণ হোৱাৰ আগতে উচ্চ দৃষ্টিকোণৰ স্থানত প্ৰত্যক্ষ পৰ্যবেক্ষণৰ পৰা লোৱা দৃশ্যক কল্পিত বিহঙ্গম দৃষ্টিকোণৰ পৰা নিৰ্মিত দৃশ্যৰে পৃথক কৰিবলৈ "বিহঙ্গম দৃষ্টি" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
১৯ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰা শেষলৈকে আমেৰিকা আৰু ইউৰোপত ফটোগ্ৰাফিক প্ৰিণ্ট হিচাপে ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা যথেষ্ট আছিল।
বিহঙ্গম দৃষ্টিৰ দৃশ্য হ’ল অতি ঠেক দৃষ্টিকোণৰ পৰা কোনো বস্তু বা স্থানৰ উচ্চ দৃশ্য, যাৰ ফলত পৰ্যবেক্ষকজন তললৈ চাই উৰি থকা চৰাইৰ দৰে দৃষ্টিভংগীৰ সৃষ্টি হয়।
বিহঙ্গম দৃষ্টিৰ দৃশ্য আকাশমাৰ্গৰ পৰা লোৱা ফটো বা অংকন কৰাও হ'ব পাৰে, আৰু ইয়াক প্ৰায়ে ব্লুপ্ৰিণ্ট, মজিয়াৰ পৰিকল্পনা আৰু মানচিত্ৰ নিৰ্মাণত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
এটা শব্দৰ বাবে হয়তো সেই সময়ত উপলব্ধ উৎকৃষ্ট তথ্যৰ ভিত্তিত ব্যুৎপত্তি প্ৰস্তাৱ কৰাৰ বাবে পণ্ডিতসকলে বহু গুৰুতৰ প্ৰচেষ্টা চলাইছিল আৰু পিছলৈ ভাষিক পণ্ডিতৰ অগ্ৰগতিৰ লগে লগে এইবোৰ পৰিৱৰ্তন নাকচ কৰা হৈছে।
উদাহৰণস্বৰূপে, মধ্যযুগীয় ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞানৰ পৰিণতি সেই সময়ত উপলব্ধ অন্তৰ্দৃষ্টিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি যুক্তিসংগত আছিল যদিও আধুনিক ভাষাবিদসকলে ইয়াক প্ৰায়ে নাকচ কৰিছে।
আধুনিক যুগৰ আৰম্ভণিতে মানৱতাবাদী পণ্ডিতসকলৰ ব্যুৎপত্তিসমূহে অধিক নিৰ্ভৰযোগ্য ফলাফল দেখুৱাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল যদিও তেওঁলোকৰ বহু অনুমানকে অতিক্ৰম কৰা হৈছে।
ইয়াৰ সৈতে প্ৰায়ে বিশেষ উপসংস্কৃতিৰ অস্বাভাৱিক প্ৰথাৰ কাহিনী জড়িত হৈ থাকে (যেনেঃ অ-অভিজাত পৰিয়ালৰ অক্সফৰ্ডৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক তেওঁলোকৰ নামৰ সৈতে লিখিবলৈ বাধ্য কৰা হয়, যি অতি সোনকালে .ৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপ পায়।
এটা সাধাৰণ উদাহৰণ বুঢ়া আঙুলিৰ নিয়ম বাক্যাংশৰ সৈতে জড়িত, যাৰ অৰ্থ হৈছে "এটা মোটামুটি নিৰ্দেশনা"।
এটা নগৰীয়া কিংবদন্তি অনুসৰি এই বাক্যাংশটোৱে ইংৰাজী পুৰণি আইনক বুজায়, যাৰ দ্বাৰা এজন পুৰুষে আইনগতভাৱে নিজৰ পত্নীক বুঢ়া আঙুলিতকৈ কম মোটা এডাল লাঠিৰে প্ৰহাৰ কৰিব পাৰিছিল।
মিছা ব্যুৎপত্তি (ভুৱা ব্যুৎপত্তি, জনপ্ৰিয় ব্যুৎপত্তি, ব্যুৎপত্তি, বা ছদ্ম ব্যুৎপত্তি হৈছে কোনো নিৰ্দিষ্ট শব্দৰ উৎপত্তি বা ব্যুৎপত্তিৰ বিষয়ে জনপ্ৰিয় কিন্তু ভুৱা বিশ্বাস।
যেনেঃ ডেনিয়েল কেচিডিয়ে কৰা ভিত্তিহীন দাবী যে বেলনী, গ্ৰুম্বল আৰু বাংকামৰ দৰে শ শ সাধাৰণ ইংৰাজী শব্দ আইৰিছ ভাষাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে।
২০০৯ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ যুৱ পৰিক্ৰমা আৰু ক্ৰীড়া মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনৰ অমৃতসৰ ত শ্ৰেষ্ঠ যুৱ শিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাৰে সন্মানিত হয়।
সূক্ষ্ম কলাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অসাধাৰণ কৃতিত্বৰ বাবে নেপাল চৰকাৰে এভাৰেষ্ট বঁটাও প্ৰদান কৰে।
তেওঁ নগাঁও বঙালী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰি নগাঁৱৰ বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰে।
তদুপৰি তেওঁ অসম ইনষ্টিটিউট অৱ ইলেক্ট্ৰনিকছৰ পৰা ইলেক্ট্ৰনিক ইঞ্জিনিয়াৰিংত ডিপ্লমা আৰু গণসংযোগত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।
তেওঁ বিশিষ্ট শিল্পী প্ৰণৱ বৰুৱাৰ নিৰ্দেশনাত নগাঁৱৰ ৰূপৰং স্কুল অৱ ড্ৰয়িং এণ্ড পেইণ্টিঙৰ পৰা লাভ কৰে।
২০১০ চনত তেওঁ গিনিজ বুকত প্ৰৱেশ কৰাৰ লক্ষ্যৰে চক এটুকুৰাত এক ইঞ্চিৰ দুৰ্গা মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰিছিল।
এই মূৰ্তিটোক ১০টা ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ পুথি সংস্থাই ‘বিশ্বৰ আটাইতকৈ সৰু দুৰ্গা মূৰ্তি’ হিচাপে স্বীকৃতি দিছে।
২০১২ চনৰ ১৯ জুন তাৰিখে বিশ্বৰ ২৮ ফুট দৈৰ্ঘ্য, ৪.৪ ফুট বহল আৰু ২২কিলো ওজনৰ সৰ্ববৃহৎ পেইণ্ট ব্ৰাছৰ সহায়ত সুজিতে কেনভাছত মহাত্মা গান্ধী, শ্বহীদ ভগত সিং আৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ প্ৰতিকৃতি সফলতাৰে অংকন কৰাৰ বাবে তেওঁ নাম গিনিজ বুকত অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
লণ্ডন ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছ ইউনিভাৰ্চিটিয়ে ২০১৩ চনৰ ২৭ ফেব্ৰুৱাৰীত নতুন দিল্লীৰ ইন্দিৰা গান্ধী কলা কেন্দ্ৰত অনুষ্ঠিত এক অনুষ্ঠানত তেওঁৰ অসাধাৰণ কৃতিত্বৰ বাবে আন্তৰ্জাতিক শিল্পী সন্মান প্ৰদান কৰে।
নীলমে প্ৰথম চলচ্চিত্ৰখনত তেওঁ যথেষ্ট প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল আৰু ফলস্বৰূপে তেওঁ একাধিক চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰস্তাৱো লাভ কৰিছিল।
পিছলৈ তেওঁ ১৯৮৬ চনত আন এজন নৱাগত অভিনেতা গোবিন্দৰ বিপৰীতে ʼইলজামʼ নামৰ চলচ্চিত্ৰখনত তেওঁৰ চৰিত্ৰৰ বাবে বিখ্যাত হয়।
তেওঁ গোবিন্দাৰ সৈতে এক জনপ্ৰিয় যুটি তৈয়াৰ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ সৈতে ১৪খন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ কেইখনমান চলচ্চিত্ৰৰ ভিতৰত আছে লাভ ৮৬ , খুদগাৰ্জ , হাতিয়া আৰু তাকতৱাৰ ।
চুনকী পাণ্ডেৰ বিপৰীতে তেওঁৰ ৫টা হিট আছিল, যেনে আগ হি আগ , পাপ কি দুনিয়া , খতৰো কে খিলাড়ী , মিট্টি ঔৰ সোণা আৰু ঘৰ কা চিৰাগ ।
তেওঁৰ পৰিয়ালৰ পৰম্পৰাগত গহনা নিৰ্মাণৰ ব্যৱসায় আছে য’ত তেওঁলোকে উচ্চ শ্ৰেণীৰ গহনা তৈয়াৰ কৰে।
তেওঁ তেতিয়া অভিনয় কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লয় আৰু টিনা মুনিমৰ ভতিজা কৰণ শ্বাহৰ সৈতে জৱানী চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ হয়।
ইয়াৰ পিছত নীলমে গোবিন্দাৰ বিপৰীতে লাভ ৮৬ , ইলজাম , সিন্দুৰ , খুদগাৰ্জ , হাত্যা , ফৰ্জ কি জং , তাকতৱাৰ আৰু দো কয়দি ত অভিনয় কৰিছিল।
তেওঁ চান্কী পাণ্ডেৰ বিপৰীতে আগ হি আগ , পাপ কি দুনিয়া , খতৰো কে খিলাড়ী , বিল্লু বাদশ্বাহ , ঘৰ কা চিৰাগ , আৰু মিট্টি ঔৰ সোণা চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
অভিনয়ত কৰ্মজীৱন গঢ়ি থাকোঁতে, তেওঁ গহনা নক্সাকাৰী কামতো আগ্ৰহী আছিল আৰু লগতে পাৰিবাৰিক ব্যৱসায়তো জড়িত আছিল।
তেওঁ ১৯৯৮ চনৰ "কুছ কুছ হোতা হে" চলচ্চিত্ৰত তেওঁৰ বিশেষ উপস্থিতিও দৰ্শকে লক্ষ্য কৰিছিল, য'ত তেওঁ ভিডিও জকি হিচাপে অভিনয় কৰিছিল।
তেওঁৰ অন্তিমখন ছবি আছিল ২০০১ চনত বিলম্বিত মুক্তি প্ৰাপ্ত "কাচম", যʼত তেওঁ চাঙ্কি পাণ্ডেৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল।
২০২০ চনত, তেওঁ নেটফ্লিক্সত প্ৰচাৰিত হোৱা এটা ৰিয়েলিটি টেলিভিছন শৃংখলা ফেবুলাস লাইভছ অফ বলিউড ৱাইভছত অভিনয় কৰিছিল।
২০১৯-২০ বৰ্ষৰ ফৰ্ড ট্ৰফীত অকলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে ৱেলিংটনৰ হৈ লিষ্ট এ ক্ৰিকেটত প্ৰথম শতক অৰ্জন কৰে ৰবীন্দ্ৰই।
২০২০ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ৰবীন্দ্ৰই ভ্ৰমণকাৰী ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ বিৰুদ্ধে অনুশীলন মেচৰ বাবে নিউজিলেণ্ড এ ক্ৰিকেট দলত নিৰ্বাচিত হয়।
ভাৰতীয় পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰত ৰবীন্দ্ৰৰ জন্ম হৈছিল; পিতৃ ৰবি কৃষ্ণমূৰ্তি বাংগালুৰুত বাস কৰা এজন চফ্টৱেৰ চিষ্টেম আৰ্কিটেক্ট আৰু মাতৃ দীপা কৃষ্ণমূৰ্তি নিউজিলেণ্ডৰ ৱেলিংটনত থাকে।
২০২১ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত নিউজিলেণ্ড ক্ৰিকেট দলৰ হৈ তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত অভিষেক ঘটায়।
ভূৰাগাঁও নামটো অসমীয়া ভূৰ শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে কাঠ, কলৰ গছ, বাঁহ বা নলৰ দৰে উত্তাল সামগ্ৰীৰে নিৰ্মিত সমতল ভাসমান গঠন আৰু গাওঁ শব্দৰ অৰ্থ গ্ৰাম বা চহৰ।
পুৰণিকালত থলুৱা লোকে এই ভূৰ পৰিবহণৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ লোৱা বাবে পিছলৈ এই ঠাইখন ভূৰাগাঁও নামেৰে পৰিচিত হ’ল।
বাৰিষাৰ প্ৰবল বানপানীৰ সময়ত পোহনীয়া গৰু মহ ছাগলী আদি ওখ অঞ্চলটোত ৰাখিবলৈ অহা এই গৰখীয়াসকলে সময়ত প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই ন ৰাজ্যখনক গৰখীয়া ৰাজ্য বুলি এই অঞ্চলৰ পূৰ্বৰ বাসিন্দাসকলে নামকৰন কৰিছিল বাবে এই ৰাজ্যৰ গৰখীয়া ৰাজ্য বুলি কোৱা হয়।
মায়ং ৰাজ্যৰ ৰাজবংশাৱলীত উল্লেখ থকা তথ্য অনুসৰি এই ৰাজ্যৰ ২৩তম ৰজা শিৱ সিংহৰ ৰাজত্বকালত ৰামজয় সিংহ নামৰ ৰাজকুমাৰ এজনে বৰ্তমানৰ ভূৰাগাঁৱৰ ওচৰৰ পাভকাটি নামৰ ঠাইখনত আহি অন্য এখন কছাৰী ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
আনহাতে, ভূৰাগাঁও অঞ্চলৰ বৰ্ষীয়ান শিক্ষাবিদ সকলে কব বিচাৰে যে ভূৰাগাঁও নামটো অসমীয়া শব্দ ভূৰা ৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে ধানৰ বাকলি, তুঁহ।
অতীজত ইয়াতে প্ৰচুৰ পৰিমাণে ধান খেতি হোৱালৈ লক্ষ্য কৰি ঠাইখনৰ নামৰ উৎপত্তি লগত সম্পৰ্কিত বুলি ক'ব পাৰি।
চন্দ্ৰকান্ত অভিধানৰ মতে ভূৰ মানে হৈছে পানীত উটাই নিবলৈ বা নাঁওৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ একে লগে বন্ধা ভালেমান বাঁহ, কাঠ, কল-গছ আদি।
বিশ্বৰ অন্যতম বৃহৎ নদী ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী ভূৰাগাঁৱৰ মাজেৰে বৈ গৈ চহৰখনৰ জনসাধাৰণৰ বাবে জীৱিকাৰ উৎসৰ সৃষ্টি কৰিছে।
লিখিত ব্যৱহাৰ ক্ষেত্ৰত আটাইতকৈ প্ৰাচীনতম ব্যৱহাৰৰ হয় মাইচেনিয়ান গ্ৰীক ভাষাত: মা-কা , "মাতৃ গিয়া", ৰৈখিক বি চিলেবিক লিপিত লিখা ।
গ্ৰীচত প্ৰাক-চক্ৰেটিক দাৰ্শনিকসকলে যেতিয়া পৃথিৱীৰ পৰিঘটনাসমূহৰ সম্পূৰ্ণতাক একক হিচাপে বিমূৰ্ত কৰাৰ সময়ত প্ৰকৃতিক "আৱিষ্কাৰ" কৰিছিল।
পিছৰ মধ্যযুগীয় খ্ৰীষ্টান চিন্তাবিদসকলে প্ৰকৃতিক সকলোকে সামৰি লোৱা বুলি নাভাবিছিল, বৰঞ্চ ভাবিছিল যে তেওঁক ঈশ্বৰে সৃষ্টি কৰিছে; প্ৰকৃতিৰ স্থান পৃথিৱীত আছিল, অপৰিৱৰ্তিত আকাশ আৰু চন্দ্ৰৰ তলত।
সঠিকভাৱে ঐশ্বৰিক আৰু মানুহৰ মাজত থকা এটা ধাৰণা হিচাপে ইয়াক প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ পৰাই আৰম্ভ হোৱা বুলি অনুসন্ধানত জনা যায়, যদিও পৃথিৱীক হয়তো দেৱী হিচাপে মূৰ্ত কৰি তোলা হৈছিল।
এলগনকিয়ান কিংবদন্তি অনুসৰি "ডাৱৰৰ তলত পৃথিৱী-মাতৃ বাস কৰে আৰু ইয়াৰ পৰা জীৱনৰ বাবে পানী উৎপন্ন হয়, আৰু এই পানীয়েই তেওঁৰ বুকুত থকা উদ্ভিদ, জীৱ-জন্তু আৰু মানুহক পানীৰ যোগান ধৰিছে।
প্ৰকৃতি আই হৈছে প্ৰকৃতিৰ এক ব্যক্তিত্ব যিয়ে প্ৰকৃতিৰ প্ৰাণদায়ক আৰু লালন-পালনকাৰী দিশসমূহক মূৰ্ত কৰি, মাতৃৰ ৰূপত গুৰুত্ব দিয়ে।
এই অধ্যায়ত “ধাতু ক্ৰিয়া”, “কাল”, “নিত্য বৰ্ত্তমান কাল”, “স্বৰূপ বৰ্ত্তমান কাল”, “স্বৰূপ ভূতকাল”, “অপূৰ্ণ ভূতকাল”, “সম্ভাৱ্য ভূতকাল”, “ভৱিষ্যত কাল”, “অনুজ্ঞা”, “ক্ৰিয়া বিভক্তি”, “অনুজ্ঞাৰ বিভক্তি”, “ধাতুত ক্ৰিয়া বিভক্তি যোগ দিবৰ নিয়ম”, “মৌলিক ধাতুৰ ৰূপ”, “পাঁচনি ক্ৰিয়া”, “পাঁচনি ধাতুৰ ৰূপ”, “অনিয়মিত ক্ৰিয়া”, “লগৰীয়া বা সহায়কাৰী ক্ৰিয়া” আৰু “অসমীয়া নামধাতু” সন্নিৱিষ্ট কৰিছে।
“বৰ্ণ প্ৰকাশ” শিতানত বৰ্ণ আৰু আখৰৰ কথা উল্লেখ কৰি পিছৰ শিতানবোৰত সেইবোৰৰ বিষয়ে বিতংকৈ আলোচনা কৰিছে।
শিতানবোৰ ক্ৰমে- “স্বৰবৰ্ণৰ ভাগ”, “ব্যঞ্জনবৰ্ণ”, “ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ ভাগ”, “উচ্চাৰণ অনুসাৰে বৰ্ণৰ ভাগ”, “বৰ্ণৰ উচ্চাৰণ”, “যুক্তাক্ষৰৰ উচ্চাৰণ” আৰু “বৰ্ণ বিন্যাস”।
এই অধ্যায়ৰ “শব্দ-প্ৰকৰণ” শিতানত শব্দ, ধাতু, প্ৰকৃতি, প্ৰত্যয়, শব্দবিভক্তিৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰি শব্দ-বিভক্তি; শব্দ-বিভক্তি যোগৰ নিয়ম; পদ-প্ৰকৰণ; সংজ্ঞাবোধক বিশেষ্য পদৰ বচন আদি সন্নিৱিষ্ট কৰিছে আৰু “সংজ্ঞাবোধৰ বিশেষ্য আৰু বিশেষ্যৰূপে ব্যৱহাৰ হোৱা পদৰ লিঙ্গ” শিতানত অসমীয়া ভাষাৰ লিংগ আৰু লিংগসাধনৰ বিষয়টো নিয়মসহ আলোচনা কৰিছে।
এই কথা গ্ৰন্থখনৰ নিবেদনত তেওঁৰ পুত্ৰদ্বয় অম্বিকানাথ বৰা আৰু জ্ঞাননাথ বৰাই কয় যে- “এই পুথি লিখি শেষ কৰি প্ৰেচত দি প্ৰায় এশ পিঠিমান ছপা হওঁতেই হঠাৎ আঘোণৰ মাহৰ ২৭ তাৰিখে দুপৰীয়া চিৰ শান্তিধাম লাভ কৰিলে।
সন্ধি প্ৰকৰণত সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ সন্ধিৰ বিষয়ে উদাহৰণসহ আলোচনা কৰাৰ উপৰি লেখকে “সন্ধি প্ৰকৰণ”, “স্বৰসন্ধি”, “ব্যঞ্জনসন্ধি”, “অনুস্বাৰ আৰু বিসৰ্গ সন্ধি” শিতানত সন্ধিৰ সমগ্ৰ বিষয়টো আলোচনা কৰিছে।
এই অধ্যায়ত সৰ্বনাম পদ; বিভক্তি অনুসাৰে ব্যক্তিবোধক সৰ্বনামৰ ৰূপ; কাৰক আৰু ইয়াৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰ; বিশেষ শব্দৰ যোগত বিশেষ বিশেষ বিভক্তিৰ প্ৰয়োগ আৰু বিশেষণ-সৰ্বনাম আদি বিভিন্ন বিষয় সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিছে।
এই অধ্যায়ত সংখ্যাবোধক শব্দ; বিভিন্ন আঠ প্ৰকাৰৰ অব্যয় শব্দ; গুণবোধক শব্দ; অনুকাৰ শব্দ, অনুৰূপ শব্দ, কৃদন্ত শব্দ; উপসৰ্গ— আদি বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ শব্দৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে।
এই অধ্যায়ৰ শিতানবোৰ হ’ল- “তদ্ধিত প্ৰকৰণ”, “সংস্কৃত তদ্ধিত প্ৰত্যয়”, “অসমীয়া তদ্ধিত প্ৰত্যয়”, “বিশেষ বিশেষ শব্দত বিশেষ বিশেষ প্ৰত্যয়” আৰু “অন্য এবিধ তদ্ধিত প্ৰত্যয়”।
এই অধ্যায়ত আছে- “সমাস প্ৰকৰণ”, “দ্বন্দ্ব সমাস”, “বহুব্ৰীহি সমাস”, “কৰ্ম্মধাৰয় সমাস”, “তৎপুৰুষ সমাস”, “দ্বিগু সমাস”, “নঞ সমাস”, “অব্যয়ীভাব সমাস” আৰু “নিত্য সমাস”।
এই অধ্যায়ত বিশেষ্যৰ গুণ প্ৰকাশ কৰা শব্দসমূহকে ‘বিশেষণ’ শিৰোনামত আলোচনা কৰাৰ লগতে বিশেষণীয় বিশেষণ আৰু ক্ৰিয়া বিশেষণসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে।
বহল ব্যাকৰণ হৈছে বৈয়াকৰণ, শিক্ষাবিদ, আইনী বিশেষজ্ঞ সত্যনাথ বৰাৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন অসমীয়া ব্যাকৰণ।
প্ৰক্ৰিয়া সংঘাতে কাৰ্য্যৰ প্ৰতি গোটৰ দৃষ্টিভংগী, ইয়াৰ পদ্ধতি আৰু ইয়াৰ গোট প্ৰক্ৰিয়াৰ ওপৰত মতানৈক্যক বুজায়।
তেওঁলোকে লক্ষ্য কৰে যে যদিও সম্পৰ্কৰ সংঘাত আৰু প্ৰক্ৰিয়াৰ সংঘাত ক্ষতিকাৰক, কাৰ্য্য সংঘাত উপকাৰী বুলি পোৱা যায় কাৰণ ই মতামতৰ বৈচিত্ৰ্যক উৎসাহিত কৰে, যদিও সাৱধান হ'ব লাগে যাতে ই প্ৰক্ৰিয়া বা সম্পৰ্কৰ সংঘাতলৈ বিকশিত নহয়।
কাৰ্য্য সংঘাতৰ ফলত গোটৰ সিদ্ধান্তৰ ওপৰত সন্তুষ্টি বৃদ্ধি পায় আৰু গোটত থকাৰ ইচ্ছা বৃদ্ধি পায়।
১৯৯০ চনত ৰবাৰ্ট এ বেৰনে সাংগঠনিক সংঘাতৰ সংজ্ঞাৰ পৰ্যালোচনাৰ উদ্ধৃতি দি আফজালুৰে লক্ষ্য কৰিছে যে সংঘাতৰ সকলো সংজ্ঞাতে জনাজাত বিৰোধী স্বাৰ্থ আৰু বিপৰীত মতামত বা মতামত বন্ধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়াটোক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি আফজালুৰে সংঘাতৰ প্ৰস্তাৱিত সংজ্ঞাটো হৈছে আফজালুৰে এইটোও লক্ষ্য কৰিছে যে এটা সংঘাত এজন ব্যক্তিৰ মাজতে সীমাবদ্ধ থাকিব পাৰে, যিজনে নিজৰ ভিতৰতে সংঘাতত লিপ্ত হয় ।
মতানৈক্যৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মৌখিক গালি-গালাজ আৰু হস্তক্ষেপলৈকে আফজালুৰে সংঘাতপূৰ্ণ আচৰণৰ এখন তালিকা প্ৰস্তুত কৰিছে৷
নিয়মীয়া গোটৰ পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া-কলাপ প্ৰথমে গোটৰ ভিতৰত হোৱা প্ৰাৰম্ভিক সংঘাতৰ ফলত বিঘ্নিত হয়, যিটো প্ৰায়ে আভ্যন্তৰীণ মতানৈক্য, ইয়াৰ সদস্যসকলৰ মাজত মতানৈক্য বা গোটটোৰ বাবে উপলব্ধ সম্পদৰ অভাৱৰ বাবে হয়।
সংঘাত বৃদ্ধিৰ এই সময়ছোৱাই কিছুমান ক্ষেত্ৰত সংঘাত সমাধানৰ পৰ্যায়ক ঠাই দিয়ে৷ তাৰ পিছত গোটটোৱে অৱশেষত নিয়মীয়া গোটৰ পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া বা বিভাজনলৈ ঘূৰি আহিব পাৰে।
সংঘাত সদায় সমাজত দৃশ্যমান হয়; কিয়নো সংঘাতৰ ভিত্তি ব্যক্তিগত, বৰ্ণগত, শ্ৰেণী, বৰ্ণ, ৰাজনৈতিক আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় হ’ব পাৰে।
সংঘাত আৱেগিক, বৌদ্ধিক আৰু তাত্ত্বিকো হ’ব পাৰে৷ এনে ক্ষেত্ৰত শৈক্ষিক স্বীকৃতি এটা উল্লেখযোগ্য উদ্দেশ্য হ’ব পাৰে বা নহ’বও পাৰে।
বৌদ্ধিক সংঘাত হৈছে সাংস্কৃতিক সংঘাতৰ এটা উপশ্ৰেণী, যিটো সংঘাত বিভিন্ন সাংস্কৃতিক মূল্যবোধ আৰু বিশ্বাসৰ বাবে সময়ৰ লগে লগে বৃদ্ধি পোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে৷
এই সম্পৰ্কীয় সংঘাতে কৰ্মক্ষমতা, আনুগত্য, সন্তুষ্টি আৰু প্ৰতিশ্ৰুতি হ্ৰাস কৰে আৰু ব্যক্তিসকলক খিংখিঙীয়া, নেতিবাচক আৰু সন্দেহজনক কৰি তোলে।
সম্পৰ্কৰ সংঘাত ক্ৰমে এমাচন আৰু পিংকলেই সংজ্ঞায়িত কৰা আৱেগিক আৰু জ্ঞানমূলক সংঘাতৰ সৈতে তুলনাযোগ্য।
সংঘাতৰ আন এটা সংজ্ঞা ছাচেক্স বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আভ্যন্তৰীণ সম্পৰ্কৰ অধ্যাপক মাইকেল নিকোলছনে প্ৰস্তাৱ কৰিছে তেওঁ ইয়াক এনে এটা কাৰ্য্যকলাপ হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰিছে যিটো সংঘটিত হয় যেতিয়া সচেতন সত্তাসমূহে নিজৰ অভাৱ সম্পৰ্কে প্ৰয়োজন বা বাধ্যত পৰি পাৰস্পৰিকভাৱে অসামঞ্জস্যপূৰ্ণ কাৰ্য্য সম্পাদন কৰিব বিচাৰে।
গোটৰ ভিতৰত সংঘাতৰ ক্ষেত্ৰত সাধাৰণ গোটৰ সামগ্ৰিক লক্ষ্য আৰু সেই গোটৰ অন্ততঃ এজন ব্যক্তিৰ লক্ষ্যৰ মাজত সংঘাত থাকে।
দুজন বা তাতকৈ অধিক লোকৰ মাজত হোৱা সংঘাত আন্তঃব্যক্তিগত সংঘাত ৰ উদাহৰণ হ'ব পাৰে৷ সংঘাতৰ ভিতৰত তলত দিয়াবোৰো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
এটা নিৰ্দিষ্ট বিষয়ৰ সৈতে কেনেকৈ মোকাবিলা কৰিব লাগে সেই সম্পৰ্কে ব্যক্তিসকলৰ মাজত মতানৈক্য হ’লে বিষয়বস্তুৰ সংঘাত হয়।
এইটো এটা ইতিবাচক কথা হ'ব পাৰে কাৰণ ই আলোচনাক উদ্দীপিত কৰাৰ আৰু প্ৰেৰণা বৃদ্ধি কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে।
পশ্চিম কেণ্টাকি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক এম আফজালুৰে লক্ষ্য কৰিছে যে সংঘাতৰ কোনো এটা সাৰ্বজনীনভাৱে গ্ৰহণযোগ্য সংজ্ঞা নাই।
কৰ্কট ৰোগৰ সৈতে প্ৰথম যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁৰ বন্ধুসকলে স্পীচলেছ নামৰ এখন চুটি ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল।
চিকিৎসা অব্যাহত থকাৰ আগতে ২০১৫ চনত লক্ষ্মী প্ৰিয়া চন্দ্ৰমৌলিৰ সৈতে কল্লাপদাম ছবিত মুখ্য অভিনেতা হিচাপে তামিল অভিনেতা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰে।
জিষ্ণুৱে প্ৰথমে ১৯৮৭ চনত পিতৃৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত কিলিপাট্টু ছবিত শিশু শিল্পী হিচাপে অভিনয় কৰিছিল আৰু ইয়াক ভাৰতীয় পেনোৰামাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল।
২০০২ চনত কমলৰ দ্বাৰা পৰিচালিত নৱাগত সিদ্ধাৰ্থ ভাৰতন , ভৱন আৰু ৰেণুকা মেনন নম্মাল ছবিত নায়ক হিচাপে মালয়ালম চিনেমাত অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে যিয়ে তেওঁক স্বীকৃতি লাভ কৰি ব্যৱসায়িকভাৱে সফলতা লাভ কৰে।
ছবিখনত তেওঁৰ অভিনয়ে তেওঁক কেৰালা চলচ্চিত্ৰ সমালোচক বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিষেক পুৰুষৰ মথৰুভূমি চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ পিছত ভালথোট্টু থিৰিঞ্জল নালামাথে বীডু , চূণ্ডা , ফ্ৰিডম , পৰয়াম , টু হুইলাৰ আৰু ঞ্জান ছবিত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে ।
তাৰ পিছত তেওঁ নেৰাৰিয়ান চিবিআই , পৌৰন , যুগাপুৰুষণ আৰু দিলীপৰ সৈতে চক্কাৰ মুথু ত নেতিবাচক ভূমিকা পালন কৰে ।
কেইখনমান অক্ৰেডিটেড ছবিৰ লগতে তেওঁ চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ পৰা বিৰতি লৈ গ্ৰাম্য অঞ্চলত তথ্য প্ৰযুক্তি বিকাশৰ কাম কৰিছিল।
পিছলৈ তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ উভতি আহে আৰু নিদ্ৰা , অৰ্ডিনেৰী , বেংকিং আৱাৰ ১০ৰ পৰা ৪ আৰু উস্তাদ হোটেলত অতিথি চৰিত্ৰত সহায়ক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে ।
সেই বছৰতে তেওঁ পিতৃ ৰাঘৱন আৰু বিনীথৰ সৈতে সিদ্ধাৰ্থ শিৱ , ইণ্ডিয়ান কফি হাউচ আৰু আইফোন মিছফিটত চুক্তিবদ্ধ হয় , কিন্তু এই ছবিসমূহ ছবিগৃহত মুক্তি পোৱা নাছিল সেই সময়ত তেওঁৰ কৰ্কট ৰোগ ধৰা পৰিছিল ২০১৪ চন।
তেওঁৰ প্ৰথম ছবি নম্মাল ৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত, যাৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ কেৰালা চলচ্চিত্ৰ সমালোচক সংস্থাৰ বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ আত্মপ্ৰকাশৰ বাবে মথৰুভূমি চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
২০০৭ চনত তেওঁৰ দীৰ্ঘদিনীয়া প্ৰেমিকা ধন্য ৰাজনৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়, যিগৰাকী কলেজত জুনিয়ৰ আছিল আৰু এগৰাকী স্থপতিবিদ।
কিন্তু পশ্চিম জাৰ্মানীত এগৰাকী মহিলাৰ প্ৰাথমিক ভূমিকা ঘৰতে প্ৰায় সীমাবদ্ধ কৰি থোৱা হৈছিল৷ তেওঁক পৰিয়ালৰ লালন-পালন কৰাৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল।
সৰু ল'ৰা-ছোৱালী থকা যিসকল মহিলাই নিজৰ কেৰিয়াৰ গঢ়িব বিচাৰে, তেওঁলোকে প্ৰায়েই সামাজিক সমালোচনাৰ সন্মুখীন হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে৷ এইটো মহিলাসকলৰ আন এটা সমস্যা৷ ২০১৪ চনত শাসকীয় মিত্ৰজোঁটে ২০১৬ চনৰ পৰা কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ তত্বাৱধায়ক পৰিষদৰ পদসমূহৰ ৩০% মহিলাৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰিছে৷
ইতিহাসৰ পৃষ্ঠাত জাৰ্মান মহিলাসকলৰ ভূমিকা সলনি হৈ অহা দেখা গৈছে৷ কিয়নো তেওঁলোকে বাস কৰা সংস্কৃতি আৰু সমাজখনৰ বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন পৰিৱৰ্তন ঘটিছে।
ঐতিহাসিকভাৱে অথবা বৰ্তমান সময়তো জাৰ্মান অঞ্চলসমূহৰ মাজত মহিলাৰ পৰিস্থিতিৰ পাৰ্থক্য দৃষ্টিগোচৰ হৈছে৷ বিশেষকৈ ২০ শতিকাৰ সময়ছোৱাত যেতিয়া পূব জাৰ্মানী আৰু পশ্চিম জাৰ্মানীত দুটা বেলেগ ৰাজনৈতিক আৰু আৰ্থ-সামাজিক সংগঠন আছিল, সেই সময়ত এই পাৰ্থক্য অধিক প্ৰতিফলিত হৈছিল।
শেহতীয়াকৈ জাৰ্মানীতো অন্যান্য পশ্চিমীয়া দেশৰ দৰে অবিবাহিত সহবাস আৰু বৰ্হি-বৈবাহিক জন্মৰ সংখ্যা দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাইছে।
পূৰ্বৰ পশ্চিম জাৰ্মানী আৰু পূব জাৰ্মানীৰ অঞ্চলসমূহৰ মাজত অৱশ্যে লক্ষণীয় পাৰ্থক্য আছে৷ পশ্চিম জাৰ্মানীতকৈ পূব জাৰ্মানীত বৰ্হি-বৈবাহিক জন্মৰ সংখ্যা বেছি৷ পৰিসংখ্যা মতে, ২০১২ চনত পূব জাৰ্মানীৰ ৬১.৬% আৰু পশ্চিম জাৰ্মানীত ২৮.৪% সন্তান অবিবাহিত মহিলাৰ দ্বাৰা জন্ম হৈছিল।
২০১৩ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘই বিশ্বৰ ২০২ খন অধিকাৰক্ষেত্ৰৰ মাজত সম্পন্ন কৰা এক অধ্যয়ন অনুসৰি জাৰ্মানীত হত্যাৰ বলি হোৱা ৪৭.৩%য়েই মহিলা বুলি পোহৰলৈ আহিছে৷ এই শতাংশটো সকলোবোৰ ন্যায়িক অধিকাৰক্ষেত্ৰৰ ভিতৰতে দশম সৰ্বাধিক আৰু বিশ্বৰ গড় ২১.৩%তকৈও বহু উচ্চত।
২৯-৩১ মুহাম্মাদে গতানুগতিক বিশ্বাস অনুসৰণ কৰিবলৈ আৰু মূৰ্তিপূজাৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ উপদেশ দিছিল
৩২-৩৫ মূৰ্তিপূজকসকলৰ অকৃতজ্ঞতা, যিসকলে বিপদৰ সময়ত আল্লাহক আহ্বান কৰে কিন্তু সমৃদ্ধিৰ সময়ত তেওঁক পাহৰি যায়
অধ্যায়টোৰ আৰম্ভণিতে মৃত সাগৰৰ ওচৰৰ জেৰুজালেমত বাইজেণ্টাইন সাম্ৰাজ্যৰ শেহতীয়াকৈ ছাছানিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ হাতত পৰাজয়ৰ কথা লক্ষ্য কৰা হৈছে।
এই পৰাজয়ে আদিম মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ বাবে এক উল্লেখযোগ্য ধৰ্মতত্ত্ব আৰু সমাজবিজ্ঞানসন্মত সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিছিল কাৰণ বাইজেণ্টাইনসকল খ্ৰীষ্টান আছিল আনহাতে তেওঁলোকক পৰাস্ত কৰা ছাছানিডসকল জৰদস্তি আছিল।
আৰ-ৰুম আংশিকভাৱে অমুছলমান আৰব মক্কানসকলৰ প্ৰতি সঁহাৰি, যিসকলে ছাছানিদ বিজয়ক এটা চিন হিচাপে লৈছিল যে পৰম্পৰাগত মুশ্বৰিক প্ৰথাই আব্ৰাহামী ধৰ্মসমূহৰ একশ্বৰবাদৰ ওপৰত জয়ী হ’ব।
তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ আয়াতত মুছলমান সম্প্ৰদায়ক প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছে যে বাইজেণ্টাইনসকলে নিজৰ পৰাজয় উলটি বিজয়ৰ ৰূপ ল'ব আৰু "কেইবছৰৰ পিছত" জেৰুজালেম পুনৰ দখল কৰিব।
মুছলমানসকলে বিশ্বাস কৰে যে এই ভৱিষ্যদ্বাণী ৬২২ চনৰ হেৰাক্লিয়াছৰ অভিযানৰ দ্বাৰা পূৰ্ণ হৈছিল, যিটো বাইজেণ্টাইন সামৰিক প্ৰতিআক্ৰমণৰ ফলত আনাতোলিয়াত ছাছানিডসকলৰ বাবে তীব্ৰ পৰাজয় হৈছিল আৰু ইয়াক কোৰআনৰ অলৌকিক প্ৰকৃতিৰ উদাহৰণ হিচাপে উল্লেখ কৰিছে।
"বিশ্বাসৰ প্ৰাকৃতিক বন্ধন" বাইজেণ্টাইন পৰাজয় লক্ষ্য কৰে আৰু আল্লাহে প্ৰতিজ্ঞা কৰা আগন্তুক বিজয়ৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰে
"আল্লাহৰ মহিমাৰ দৃশ্য", "জীৱন আৰু মৃত্যুৰ চক্ৰ", আৰু "মানুহ আৰু বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড" আল্লাহ আৰু তেওঁৰ সকলো শক্তি আৰু চিনৰ বাবে প্ৰশংসা আগবঢ়ায়
"মানৱ জীৱনৰ পৰা আহৰণ কৰা উপমা" শ্বীৰ্কৰ পাপক নিন্দা কৰিবলৈ দাসত্ত্বৰ বিষয়ে এটা উপমা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে
"নবীলৈ সামৰণি নিৰ্দেশনা" শ্ৰোতাসকলক সত্যৰ ফালে মুখ কৰি পন্থাত বিভক্ত হোৱাৰ প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ আহ্বান জনায়
থিয়ডৰ নল্ডেকৰ মতে আৰ-ৰুম ছূৰাখন আছিল দ্বিতীয়ৰ পৰা শেষৰ মক্কান ছূৰা আৰু কালক্ৰমিকভাৱে ৮৪তম ছূৰা; কিন্তু তেওঁৰ মতে ইয়াৰ ১৭ সংখ্যক আয়াত মদিয়ান যুগত অৱতীৰ্ণ হৈছিল।
ছূৰাখনৰ প্ৰথম আয়াতত ৬১৪ চনৰ বসন্ত কালত ডামাস্কাছৰ ওচৰৰ ছাছানিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ হাতত বাইজেণ্টাইন সাম্ৰাজ্যৰ পৰাজয়ৰ কথা কোৱা হৈছে যদিও ন’ল্ডেকে লক্ষ্য কৰিছে যে ইয়াৰ পৰা ৬১৪ চনটো ছূৰাখন অৱতীৰ্ণ হোৱা বছৰটো বুলি কোৱা নহয়।
৬০২–৬২৮ চনৰ বিপৰ্যয়জনক বাইজেণ্টাইন–চাছানিয়ান যুদ্ধখন মক্কাৰ আৰবসকলৰ প্ৰতি কেনেদৰে দেখা গৈছিল তাৰ তথ্য ছূৰাখনে প্ৰদান কৰিছে—আগ্ৰহী দৰ্শকসকল যিসকলে এতিয়াও অজ্ঞাত আছিল যে, এটা প্ৰজন্মৰ ভিতৰতে তেওঁলোকে সাম্ৰাজ্যবাদৰ ক্ষেত্ৰখনত প্ৰৱেশ কৰি বাইজেণ্টাইন আৰু ছাছানিড দুয়োকে পৰাস্ত কৰিব।
ৰুম শব্দটোৰ উৎপত্তি ৰোমান শব্দৰ পৰা হৈছিল আৰু ইছলামিক নবী মুহাম্মাদৰ সময়ত ই পূব ৰোমান সাম্ৰাজ্যক বুজাইছিল; শিৰোনামটোক কেতিয়াবা "গ্ৰীক" বা "বাইজেণ্টাইন" বুলিও অনুবাদ কৰা হয়।
অৱতীৰ্ণৰ সময় আৰু প্ৰসংগভিত্তিক পটভূমিৰ সন্দৰ্ভত ই পূৰ্বৰ "মক্কান ছূৰা", অৰ্থাৎ ই পিছলৈ মদীনাত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে মক্কাত অৱতীৰ্ণ হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
প্ৰতিটো খণ্ডই আল্লাহৰ কৃপা আৰু দয়াৰ দাবীৰে আৰম্ভ হয় আৰু মুহাম্মাদ আৰু তেওঁৰ সম্প্ৰদায়ৰ বাবে উৎসাহৰ সৈতে শেষ হয়।
আল-তাবাৰীৰ মতে ইয়াৰ দ্বাৰা ৬১৪ চনৰ আধৰিয়াত যুদ্ধৰ কথা কোৱা হৈছে যদিও এই যুদ্ধক আন উৎসত আওকাণ কৰা হৈছে।
১ম অধ্যায়: অনুবাদৰ স্বৰূপঃ অনুবাদ কি, অনুবাদৰ লক্ষ্য, অনুবাদৰ ব্যৱহাৰিক দিশ, অনুবাদৰ ক্ষেত্ৰ, অনুবাদৰ প্ৰকাৰ, অনুবাদ সম্পৰ্কীয় চিন্তা-চৰ্চা আৰু প্ৰধান ব্যাখ্যাসমূহ, অনুবাদ-চিন্তাত সংযোজিত নতুন মাত্ৰা
৩য় অধ্যায়: অনুবাদ আৰু ভাষা-শৈলীঃ অনুবাদ আৰু ভাষাবিজ্ঞান, অনুবাদ আৰু মাতৃভাষা, অনুবাদ আৰু ব্যাকৰণ, অনুবাদ আৰু জতুৱা ঠাঁচ তথা ফকৰা যোজনা, অনুবাদ আৰু শীৰ্ষক, অনুবাদ আৰু অলংকাৰ, অনুবাদৰ শৈলী
৪ৰ্থ অধ্যায়: অনুবাদ আৰু সংস্কৃতিঃ সংস্কৃতি, ভাষা আৰু সাহিত্য, অনুবাদৰ সাংস্কৃতিক ভূমিকা, অনুবাদৰ সাংস্কৃতিক সমস্যা
৫ম অধ্যায়: অনুবাদ সম্পৰ্কীয় অধ্যয়নঃ অনুবাদৰ বৰ্ণনামূলক অধ্যয়ন, অনুবাদৰ তাত্ত্বিক অধ্যয়ন, অনুবাদৰ প্ৰায়োগিক অধ্যয়ন
৬ষ্ঠ অধ্যায়: অনুবাদৰ মূল্যায়নঃ অনুবাদ— মূল্যায়নৰ আধাৰ, সাহিত্যৰ অনুবাদৰ মূল্যায়ন, সাহিত্যভিন্ন বিষয়ৰ অনুবাদৰ মূল্যায়ন
বনলতা প্ৰকাশনৰপৰা ২০০৯ চনত প্ৰকাশিত এই গ্ৰন্থখনত অনুবাদৰ সামগ্ৰিক ধাৰণা প্ৰদান কৰাৰ লগতে অনুবাদৰ স্বৰূপ, অনুবাদৰ পদ্ধতি, ভাষা-শৈলী, অনুবাদ আৰু সাংস্কৃতিক বিশেষত্ব, অনুবাদ সম্পৰ্কীয় অধ্যয়ন, মূল্যায়ন, অনুবাদৰ ইতিহাস, অনুবাদৰ ক্ষেত্ৰখনত ভাৰত আৰু অসমৰ গুৰুত্ব, সাহিত্য আৰু সাহিত্যভিন্ন অনুবাদৰ গুৰুত্ব আৰু প্ৰাসংগিকতা, যান্ত্ৰিক অনুবাদ, অনুবাদৰ সমস্যাৱলী আদি সম্পৰ্কে আলোচনা কৰা হৈছে।
মুকলি ময়দানত অনুষ্ঠিত হোৱা ছাবাণ্টুইৰ আটাইতকৈ উজ্জেজনা আৰু আকৰ্ষণীয় অংশ হৈছে উত্তাল খেল আৰু প্ৰতিযোগিতাৰ দ্বাৰা সিদ্ধান্ত কৰা।
টাটাৰসকল ঐতিহাসিকভাৱে ঘোঁৰা চলোৱাৰ বাবে পৰিচিত আৰু ঘোঁৰাক শ্ৰেষ্ঠ পুৰস্কাৰ দি আহিছে, গতিকে ঘোঁৰা দৌৰে বেছিভাগ ছাবাণ্টুই উদযাপনৰ চিহ্নিত কৰে।
গাঁৱে-ভূঞে ৮ বছৰৰ পৰা ১২ বছৰ বয়সৰ সৰু ল’ৰাবোৰে ছাবাণ্টুইৰ বাবে ঘোঁৰা দৌৰত অংশগ্ৰহণ কৰে।
তাৰ পিছত সেই বিন্দুৰ পৰা দৌৰি গাঁওখনলৈ উভতি আহে য’ত গাঁৱৰ মানুহে বিজয়ীক উদযাপন কৰিবলৈ অপেক্ষা কৰি থাকে।
দৌৰৰ বিজয়ীক শ্ৰেষ্ঠ এম্ব্ৰয়ডাৰী কাপোৰেৰে সন্মানিত কৰা হয় আৰু স্থানীয় নায়ক হিচাপে উদযাপন কৰা হয়।
প্ৰতিযোগিতা আৰু খেলসমূহৰ ভিন্নতা আছে আৰু বহুতো যিবোৰ প্ৰথম অৱস্থাত ছাবাণ্টুইৰ অংশ নাছিল, সেইবোৰ পিছলৈ ১৯ আৰু ২০ শতিকাৰ সময়ছোৱাত উৎসৱত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
মৌলিক প্ৰতিযোগিতা বুলি বুজা কিছুমান প্ৰতিযোগিতা হ’ল খোজকাঢ়ি দৌৰ, জাম্পিং প্ৰতিযোগিতা, ধনুৰ্বিদ্যা, বাহু মল্লযুঁজ ইত্যাদি৷
ছাবণ্টুৰ উৎপত্তি প্ৰাক-ইছলাম যুগৰ পৰাই হোৱা বুলি ভবা হয়, যেতিয়া ইয়াক বীজ সিঁচা বতৰৰ আগতে উদযাপন কৰা হৈছিল।
পিছলৈ তাটাৰ আৰু বাছকিৰ আৰু খ্ৰীষ্টান চুৱাছ লোকসকলৰৰ মাজত ইছলাম ধৰ্ম বিয়পি পৰাৰ লগে লগে ই ধৰ্মনিৰপেক্ষ বন্ধত পৰিণত হয়।