polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
১৯৯৪ চনত তবুৱে হিন্দী একশ্যন-ধৰ্মী ড্ৰামা ছবি "বিজয়পথ"ত অভিনয় কৰি ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতা অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰে।
সেইবছৰত তেখেতে গুলজাৰৰ "মাছিছ" ছবিখনত পঞ্জাব বিদ্ৰোহৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱা এগৰাকী ডেকা গাভৰুৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে।
ইয়াৰ বাদেও, ১৯৯৬ চনতে নিৰ্মিত তেলুগু ভাষাৰ ছবি 'নিন্নে পেল্লাদাতা'ৰ বাবে তবুৱে তেলুগু ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ লাভ কৰে।
১৯৯৯ চনত তবুৱে বলিউডৰ উপাৰ্জনকাৰী কমেডী ছবি 'বিৱি নাম্বাৰ ওৱান' আৰু পাৰিবাৰিক ছবি 'হম চাথ চাথ হে'তো তবুৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে।
১৯৯৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ছবি "ৱিৰাচট", "হু টু টু", "অস্তিত্ব" আৰু "চান্দনী বাড়" হৈছে তবুৱে অভিনয় কৰা শক্তিশালী ছবি।
প্ৰথম তিনিখনৰ জৰিয়তে তবুৱে লাভ কৰে ফিল্মফেয়াৰৰ সমালোচকৰ বঁটা আৰু শেষৰখন ছবিৰ বাবে তেখেতে লাভ কৰে দ্বিতীয়টো ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা।
ভাৰতৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত আৰু সফল অভিনেত্ৰী হিচাপে খ্যাতি লাভ কৰা তবুক প্ৰায়ে জটিল, সংকটাপন্ন চৰিত্ৰত অৱতীৰ্ণ হোৱা দেখা যায়।
তবুৱে দুবাৰকৈ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে আৰু ছবাৰকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছে।
ফিল্মফেয়াৰত তেখেতে সমালোচকৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা এতিয়ালৈকে চাৰিটা লাভ কৰিছে, যি এক অভিলেখ।
তবুৱে তেলুগু, হিন্দী, ইংৰাজী, বঙালী, মাৰাঠী, তামিল, মালয়ালম, স্পেনিছ আৰু কিছু পৰিমাণে ফৰাচী ভাষা ক'ব পাৰে।
ইণ্টাৰনেট আৰু স্মাৰ্টফোনৰ প্ৰসাৰে একবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ পৰা সংবাদ মাধ্যমৰ দৃশ্যপটত গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিৱৰ্তন আনিছে।
ই প্ৰিণ্ট মিডিয়াৰ ব্যৱহাৰত এক পৰিৱৰ্তন সৃষ্টি কৰিছে, কিয়নো বাতৰি কাকত, আলোচনী বা টেলিভিছন নিউজ চেনেলৰ দৰে পৰম্পৰাগত ফৰ্মেটৰ বিপৰীতে মানুহে ই-ৰিডাৰ, স্মাৰ্টফোন আৰু অন্যান্য ব্যক্তিগত ইলেক্ট্ৰনিক সঁজুলিৰ জৰিয়তে বাতৰি লাভ কৰে।
বাতৰি সংগঠনবোৰত তেওঁলোকৰ ডিজিটেল শাখা সম্পূৰ্ণৰূপে মুদ্ৰাকৰণৰ প্ৰত্যাহ্বান আহিছে, লগতে তেওঁলোকে প্ৰিণ্ট মিডিয়াত প্ৰকাশ কৰা প্ৰসংগটো উন্নত কৰিবলৈ প্ৰত্যাহ্বান লাভ কৰিছে।
বাতৰি কাকতবোৰৰ ডিজিটেল ৰাজহৰ বিকাশৰ হাৰতকৈ দ্ৰুত গতিত প্ৰিণ্ট ৰাজহৰ হাৰ হ্ৰাস পোৱা দেখা গৈছে।
বিল কোভাচ আৰু টম ৰোজেনষ্টিয়েলে তেওঁলোকৰ গ্ৰন্থ 'এলিমেণ্ট অফ জাৰ্ণলিজম'-ত সাংবাদিকসকলৰ বাবে কেইবাটাও নিৰ্দেশনা প্ৰস্তাৱ কৰিছে।
তেওঁলোকৰ দৃষ্টিভংগী হৈছে যে সাংবাদিকতাৰ প্ৰথম আনুগত্য হৈছে নাগৰিকসকলৰ প্ৰতি আৰু সেয়ে সাংবাদিকসকল সত্য ক'বলৈ বাধিত আৰু তেওঁলোকে সমাজৰ শক্তিশালী ব্যক্তি তথা প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ এক স্বতন্ত্ৰ নিৰীক্ষণ হিচাপে কাম কৰিব লাগিব।
এই দৃষ্টিভংগিত সাংবাদিকতাৰ মূল লক্ষ্য হৈছে প্ৰমাণীকৰণৰ অনুশাসনৰ জৰিয়তে নাগৰিকসকলক নিৰ্ভৰযোগ্য তথ্য প্ৰদান কৰা।
কিছুমান দেশত সংবাদ মাধ্যমবোৰ চৰকাৰী হস্তক্ষেপৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হয় আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে স্বতন্ত্ৰ নহয়।
মিডিয়া সংগঠনবোৰ কেনেদৰে চলে আৰু পুঁজি কেনেকৈ যোগান ধৰে তাৰ ভিন্নতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি দেশবোৰে বাক স্বাধীনতা আৰু নিন্দাৰ গোচৰবোৰ চম্ভালিবৰ বাবে ভিন্ন আইনৰ ৰূপায়ণ কৰিব পাৰে।
সাংবাদিকতা হৈছে তথ্যৰ ওপৰত আধাৰিত আৰু প্ৰমাণৰ সৈতে সমৰ্থিত সাম্প্ৰতিক ঘটনাবোৰৰ ওপৰত প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুতকৰণ আৰু বিতৰণৰ কাৰ্য।
সাংবাদিকতা শব্দটো জীৱিকাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য হোৱাৰ লগতে সহযোগিতামূলক মাধ্যমৰ ক্ষেত্ৰটো প্ৰযোজ্য যি প্ৰমাণৰ ওপৰত আধাৰিত তথ্য সংগ্ৰহ আৰু প্ৰকাশ কৰে।
সাংবাদিকতা মাধ্যমৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্ত আছে প্ৰিণ্ট, টেলিভিছন, ৰেডিঅ', ইণ্টাৰনেট আৰু পূৰ্বতে নিউজ ৰিল।
ইউৰোপীয় তথা আন কিছু সাংবাদিকতাৰ নৈতিকতা নীতিত, জাতি, ধৰ্ম, যৌন অভিমুখীতা আৰু শাৰীৰিক বা মানসিক অক্ষমতাৰ ওপৰত আধাৰিত বাতৰিত বৈষম্যতাকলৈও উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰা হয়।
ইউৰোপ পৰিষদৰ সংসদীয় সভাই ১৯৯৩ চনত সাংবাদিকতাৰ নৈতিকতা প্ৰস্তাৱত অনুমোদন জনাইছিল যিয়ে সাংবাদিকসকলক নিৰ্দোষ বুলি কৰা ধাৰণাক সন্মান কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে, বিশেষকৈ এনে ক্ষেত্ৰত য'ত গোচৰ এতিয়াও বিচাৰ হোৱা নাই।
যদিও সাংবাদিকতাৰ বিভিন্ন বিদ্যমান ক'ডৰ মাজত কিছু পাৰ্থক্য আছে, বেছিভাগৰে সাধাৰণ উপাদানসমূহৰ মাজত আছে – সত্যতা, শুদ্ধতা, বস্তুনিষ্ঠতা, নিৰপেক্ষতা আৰু ৰাজহুৱা দায়বদ্ধতা – এইবোৰ বাতৰিযোগ্য তথ্য আহৰণ আৰু ইয়াৰ প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য।
সৌন্দৰ্যাই তেওঁৰ মাতৃভাষা কন্নড় ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰৰ পৰা মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় আৰম্ভ কৰিলেও তেওঁ তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ পৰাহে বেছি জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে।
তেলেগু ভাষাত হিৰোইন হিচাপে তেওঁৰ প্ৰথম হিট ছবি আছিল এছ ভি কৃষ্ণ ৰেড্ডীৰ দ্বাৰা পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ ৰাজেন্দ্ৰুদু গজেন্দ্ৰুডু৷ প্ৰকৃত বাণিজ্যিক স্বীকৃতি তেওঁ ই ভি ভি সত্যনাৰায়ণৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ১৯৯৪ চনৰ চলচ্চিত্ৰ হেলো ব্ৰাদাৰৰ পৰাহে পায়, য'ত তেওঁ নাগাৰ্জুন আৰু ৰাম্য কৃষ্ণৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল।
কোডি ৰামকৃষ্ণৰ দ্বাৰা পৰিচালিত অম্মোৰুত বঁটা বিজয়ী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, য'ত তেওঁ দেৱী অম্মোৰুৰ ভক্ত ভৱানীৰ চৰিত্ৰত ৰাম্য কৃষ্ণ আৰু সুৰেশৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল।
তামিল ভাষাত, পোন্নুমণিত তেওঁ কাৰ্তিক আৰু শিৱকুমাৰৰ বিপৰীতে এগৰাকী মানসিকভাৱে অক্ষম ব্যক্তিৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে মুখ্য প্ৰশংসা লাভ কৰে।
কে এছ সৌম্যা , সৌন্দৰ্যা নামেৰে পৰিচিত ভাৰতীয় অভিনেত্ৰীগৰাকী তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ উপৰিও কন্নড় আৰু তামিল চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰিছিল।
তেওঁ ২০০২ চনত কন্নড় চলচ্চিত্ৰ “দ্বিপা”ৰ প্ৰযোজকৰ শ্ৰেষ্ঠ ফিচাৰ চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
ইয়াৰোপৰি তেওঁ নন্দী বঁটা, শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে দুটা কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰত তেওঁৰ অভিনয়ৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ লাভ কৰিছে।
সৌন্দৰ্যাই ১২ বছৰত প্ৰায় ১০০ খনতকৈও অধিক চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল৷ তেওঁক তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ ইতিহাসৰ এগৰাকী শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।
১৯৯৮ চনত গুণশেখৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত চূদালানী ভুন্দীত চিৰঞ্জীৱীৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰি সৌন্দৰ্যাই গুৰুত্বপূৰ্ণ সফলতাৰে আগবাঢ়ি যায়।
তেওঁ সিংগীতম শ্ৰীনিবাস ৰাওৰ দ্বাৰা পৰিচালিত তামিল চলচ্চিত্ৰ কাথালা কাথালাত কমল হাচান আৰু প্ৰভুদেৱাৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল, যিখন চলচ্চিত্ৰক সেইটো বছৰতে তেলেগু ভাষালৈ ডাব কৰা হৈছিল নাভান্দি লাভান্দি নামেৰে।
তেলেগু চলচ্চিত্ৰ পেল্লী পিতালু, শ্ৰী ৰামুলায়, নিন্নে প্ৰেমীষ্টা আৰু কন্নড় চলচ্চিত্ৰ দোনী চাগালী বাণিজ্যিকভাৱে সফল হৈছিল।
কৃষ্ণ বংশীৰ দ্বাৰা পৰিচালিত অন্থাহপুৰামে সৌন্দৰ্যাৰ কেৰিয়াৰৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শন হিচাপে পৰিগণিত হয়, তেওঁক শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে ৰাজ্যিক নন্দী বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে তেওঁ একেৰাহে দুবাৰকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
১৯৯৭ চনত, তেওঁ পবিত্ৰ বন্ধম, পেলি চেচুকুন্দম, আম্মা ডোংগা, মা আয়ানা বংগৰাম, অচি না মাৰাদালা আৰু আৰো প্ৰণামৰ যোগেদি সফলতা লাভ কৰে আৰু তেওঁৰ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে সমগ্ৰ উদ্যোগৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰে।
দক্ষিণ ভাৰতীয় চুপাৰষ্টাৰ ৰজনীকান্তৰ সৈতে তেওঁ অৰুণাচলমত অভিনয় কৰিছিল, যি ১৯৯৭ চনৰ তামিল চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী ছবি হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
উদ্যোগটোৱে যদিও তেওঁক সোণৰ হাত বুলি গণ্য কৰিছিল; তেওঁ এগৰাকী প্ৰাক্তন পৰিচালকৰ জীয়ৰী হিচাপে সদায় এই সফলতাক এগৰাকী ব্যক্তিৰ অনুষ্ঠান হিচাপে নহয় বৰং ৩৬টা বিভাগৰ দলবদ্ধ কাম হিচাপেহে গণ্য কৰিছিল।
সৌন্দৰ্যাৰ প্ৰথম অভিনিত চলচ্চিত্ৰখন হৈছে ১৯৯২ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত কন্নড় চলচ্চিত্ৰ গন্ধৰ্ব।
সেইটো বছৰতে তেওঁ ত্ৰিপুৰানেনী শ্ৰীপ্ৰসাদ ওৰফে বৰাপ্ৰসাদৰ দ্বাৰা পৰিচালিত তেলেগু চলচ্চিত্ৰ ৰাইথু ভাৰতমত কৃষ্ণাৰ সৈতে অভিনয় কৰে।
তেলেগু অভিনেতা ভেঙ্কাটেশে তেওঁক “ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী সম্পূৰ্ণ অভিনেত্ৰী” বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।
২০০০ চনত তেওঁ চিৰঞ্জীৱীৰ বিপৰীতে অন্নায়াত অভিনয় কৰে, জয়ম মানাদেৰা আৰু দেৱী পুত্ৰুডুত ভেঙ্কাটেশৰ বিপৰীতে, নিন্নে প্ৰেমীষ্টাত নাগাৰ্জুন আৰু শ্ৰীকান্তৰ বিপৰীতে আৰু তেওঁ আন কেইবাজনৰো সৈতে অভিনয় প্ৰদৰ্শন কৰে, যেনে চিৰঞ্জীৱীৰ বিপৰীতে এদুৰুলেনী মনীষী আৰু শ্ৰীমঞ্জুনাথ, অৰ্জুন সৰজা, অম্বৰীশ আৰু সুমালতা আৰু ৰজনীকান্তৰ বিপৰীতে নৰসিংহ আৰু ৰাম্যাকৃষ্ণৰ বিপৰীতে পেল্লী পেটালু, ডঙাটা আৰু নাগদেৱতা।
তেওঁৰ ১৯৯৯ চনত মুক্তি প্ৰাপ্ত ৰাজা চলচ্চিত্ৰত ভেঙ্কাটেশৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে, যিখন ব্লকবাষ্টাৰ ছবি আছিল আৰু তেওঁ তৃতীয় বাৰৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
তেওঁৰ মুক্তপ্ৰাপ্ত আন আন চলচ্চিত্ৰবোৰ হৈছে- ৰজনীকান্তৰ বিপৰীতে পাদায়াপ্পা, নাগাৰ্জুনৰ বিপৰীতে আজাদ আৰু প্ৰেমাকু ভেলেয়াৰা, প্ৰেমাকু স্বাগতম আৰু অৰুন্ধতীয়ে তেওঁৰ স্থিতি অধিক দৃঢ় কৰে।
ডি. ৰামানাইডুৰ মতে, “তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া যোৰ” হৈছে এন টি আৰ আৰু সাবিত্ৰী, এ এন আৰ আৰু বাণীশ্ৰী, চিৰঞ্জীৱী আৰু বিজয়শান্তি, ডাগ্গুবাটি ভেঙ্কাটেশ আৰু সৌন্দৰ্যা।
তেওঁ ৰজনীকান্ত আৰু কাধলা কাধলাৰ সৈতে অৰুণাচলম আৰু পাদয়াপ্পাকে ধৰি কেইবাটাও তামিল চুপাৰ-হিট ছবিত অভিনয় কৰিছিল।
২০০৪ চনত বালকৃষ্ণই হায়দৰাবাদৰ এটা উন্মোচন অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হৈ নৰ্তানাচালাৰ পুনৰ নিৰ্মাণৰ কথা ঘোষণা কৰে।
সৌন্দৰ্যাই দ্ৰৌপদীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ চুক্তিবদ্ধ হৈছিল কিন্তু তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত ছবিখন স্থগিত ৰখা হৈছিল।
২০০৩ চনত তেওঁৰ মাতৃ সম্পৰ্কীয় জি. এছ. ৰঘুৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়, যি পেছাত এগৰাকী ছফ্টৱেৰ অভিযন্তা আছিল।
এই ঘটনাৰ পিছত দেৱতাসকলে অসুৰৰাজ বলিৰ হাতত পৰাজয় বৰণ কৰে আৰু তিনিওলোকতে অসুৰৰ আধিপত্য আৰম্ভ হয়।
বিষ্ণুৱে ইন্দ্ৰক হৃত গৌৰৱ উদ্ধাৰ পোৱাৰ লগতে অমৃত আহৰণৰ বাবে অসুৰসকলক লগত লৈ ক্ষীৰসাগৰ মন্থন কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে।
সমুদ্ৰ মন্থন বা সাগৰ মন্থন বা ক্ষীৰসাগৰ মন্থন হিন্দু ধৰ্মৰ বহুলভাৱে জনাজাত কিংবদন্তিসমূহৰ অন্যতম।
এই কাৰ্যৰ যোগেদি অমৃতৰ লগতে সমুদ্ৰৰ পৰা বহুকেইবিধ ৰত্ন, দৈৱিক জন্তু, লক্ষ্মী, অলক্ষ্মী, অপ্সৰা, হলাহল, কল্পবৃক্ষ আদিৰো আৱিৰ্ভাৱ ঘটে।
আখ্যান অনুসৰি এবাৰ স্বৰ্গাধিপতি ইন্দ্ৰই বাহন ঐৰাৱতত আৰোহণ কৰি গৈ থাকোঁ‌তে বাটতে ঋষি দুৰ্বাসাই লগ পাই এধাৰ মালা উপহাৰ দিয়ে।
ঋষিৰ উপহাৰৰ অৱমাননা দেখি দুৰ্বাসাই খংত অগ্নিশৰ্মা হৈ ইন্দ্ৰ আৰু দেৱতাসকলক শ্ৰীহীন হ'বলৈ অভিশাপ দিয়ে।
২০০১ চনৰ অক্টোৱৰত তেওঁ পুনৰ কলিকতালৈ আহে আৰু পৰিচালক হাৰানাথ চক্ৰবৰ্তীৰ সৈতে এন.টি.ৱান. ষ্টুডিওত দেখা কৰাৰ প্ৰস্তাৱ পায়।
তেওঁ স্বাভাৱিক কিন্তু ভাষাসমৃদ্ধ অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ দ্ৰুতগতিত বঙালী চলচ্চিত্ৰপ্ৰেমীসকলোৰ হৃদয়ত স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
তেওঁ ৰোমাণ্টিক চৰিত্ৰত অভিনয় আৰম্ভ কৰে যদিও ক্ৰমশঃ তেওঁ এগৰাকী এক্সন হিৰ’ হিচাপেহে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
ইয়াৰ লগতে শ্ৰাৱন্তীৰ বিপৰীতে অভিনীত 'দিৱানা' আৰু শুভশ্ৰী গাঙ্গুলীৰ বিপৰীতে অভিনীত চলচ্চিত্ৰ 'বস' উল্লেখযোগ্য।
'বস' চলচ্চিত্ৰখন ২০১২ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত, মহেশ বাবুৰ পৰিচালিত ব্লকবাষ্টাৰ তেলেগু ছবি 'বিজিনেচমেন' ছবিৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ।
এই প্ৰতিষ্ঠানত তেওঁ বিভিন্ন ইংৰাজী নাটকত অভিনয় কৰে যেনে- 'আৰ্মচ্‌ এণ্ড দ্যা মেন', 'মেন এট দ্যা ফ্ল’ৰ।
২০০১ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এই ছবিখনৰ নাম আছিল 'চাঁদু' আৰু পৰিচালক আছিল দক্ষিণ ভাৰতীয় এগৰাকী ব্যক্তি।
ইয়াৰ পিছত তেওঁ বিভিন্ন ধাৰাবাহিক যেনে- 'বিষবৃক্ষ'ত তাৰাচৰণৰ চৰিত্ৰত, 'জননী'ত অনিলৰ চৰিত্ৰৰ লগতে আৰু কিছু ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰে।
জিতেন্দ্ৰ মদনানী , যি জিৎ নামে পৰিচিত, হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা তথা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা যি মূলতঃ বঙালী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে।
'আৰ্থ' নামৰ ছবিখনক অস্কাৰ বঁটাৰ শ্ৰেষ্ঠ বিদেশী ভাষাৰ ছবিৰ শিতানত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিবৰ বাবে ভাৰতৰ পৰা অফিচিয়েল এণ্ট্ৰী হিচাপে প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল।
১৯৯৬ চনত দীপা মেহতাই স্বামী তথা প্ৰযোজক ডেভিড হেমিল্টনৰ লগ লাগি 'হেমিল্টন-মেহতা প্ৰডাকচন' প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
২০১২ চনৰ মে' মাহত দীপা মেহতাই জীৱনজোৰা কলাত্মক স্বীকৃতি স্বৰূপে কানাডাৰ পৰিৱেশ্য কলা শাখাৰ সৰ্বাধিক সন্মানীয় বঁটা 'গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল পাৰফৰ্মিং আৰ্টছ এৱাৰ্ড' বঁটা লাভ কৰে।
দীপা মেহতাই শিশু কন্যাৰ কৰ্মজীৱনক আধাৰ হিচাপে লৈ প্ৰথমখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।
সেইখিনি সময়তে তেখেতে এগৰাকী কানাডীয়ান তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাতা প'ল ছল্টজমেনক লগ পায় আৰু তেখেতৰ লগতে বিবাহ-পাশত আবদ্ধ হয়।
অৱশ্যে শৈশৱৰ অৱস্থাতেই তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো নতুন দিল্লীলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু পিতৃয়ে ছবি বিতৰক হিচাপে কাম কৰে।
আনহাতে দীপা মেহতাই হিমালয়ৰ পাদভূমিত থকা দেৰাডুনৰ ৱেলহেম গাৰ্লছ হাইস্কুল নামৰ বৰ্ডিং স্কুলখনত অধ্যয়ন কৰে।
দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজ ফ'ৰ ৱমেনৰ পৰা দীপা মেহতাই পৰৱৰ্তী সময়ত দৰ্শনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
পিছত দেৱযানী মৃগয়া কৰিবলৈ অহা ৰজা যযাতিৰ সহায়ত কুঁৱাৰ পৰা উঠি ঘৰলৈ আহিল আৰু শুক্ৰাচাৰ্যক সকলো কথা কৈ দিলে।
এই কথাত ক্ষুন্ন হৈ শুক্ৰাচাৰ্য দানৱৰ দেশ এৰি গুছি যাবলৈ ওলোৱাত ৰজা বৃষপৰ্বই নাযাবলৈ অনুৰোধ জনালে।
দেৱযানী চৰ্ত দিলে যে যদিহে শৰ্মিষ্ঠা আৰু আন দানৱ কন্যাসকল তেওঁৰ দাসী হৈ থাকে, তেন্তে তেওঁলোকে দেশ এৰি নাযায়।
তৃতীয়বাৰ দানৱসকলে কচক হত্যা কৰি তেওঁৰ দেহটো জ্বলাই দিয়ে আৰু তাৰ ছাই সুৰাৰ লগত মিহলাই শুক্ৰাচাৰ্যক খুৱাই দিয়ে।
কিন্তু কচ কলে যে দুয়োৰ মাজত বিবাহ অসম্ভৱ, যিহেতু তেওঁ শুক্ৰাচাৰ্যৰ গৰ্ভৰ পৰা পুনৰ্জনম পাইছে, সেয়েহে দেৱযানী সম্পৰ্কত তেওঁৰ ভনীয়েক হব।
কেইদিন মাজত শৰ্মিষ্ঠা আৰু দাসীসকলৰ সৈতে দেৱযানী অৰণ্যলৈ যাওতে পুনৰ ৰজা যযাতিৰ সৈতে দেখাদেখি হয়।
শুক্ৰাচাৰ্যই আনন্দেৰে সন্মতি দিলে আৰু লগতে ক’লে যে শৰ্মিষ্ঠাক যেন তেওঁ অনাদৰ নকৰে, কাৰণ তেওঁ এগৰাকী ৰাজকুমাৰী।
তেওঁৰ দেউতাকে চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁলোকৰ পৰিয়াল ১৯৫৯ চনত গুজৰাটৰ আনন্দলৈ উভতি গৈছিল।
তেওঁ মুম্বাইৰ পৰা উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰিছিল আৰু পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান আৰু পশুপালনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি অধ্যয়ন সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।
এই বোৰ্ডে বিশ্বৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দুগ্ধ উন্নয়ন কাৰ্যসূচী 'অপাৰেচন ফ্লাদ'ৰ নেতৃত্ব দিছিল।
ইয়াৰ লগতে তেওঁ আন্তৰ্জাতিক দুগ্ধ ফেডাৰেচনৰ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় সমিতিৰ সভাপতি আৰু পিছত হিমাচল প্ৰদেশ চৰকাৰৰ পৰিকল্পনা আয়োগৰ সদস্যও আছিল।
তেওঁ ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংক আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় কৃষি আৰু গ্ৰাম্য উন্নয়ন বেংক বোৰ্ডৰ বৰ্তমান সদস্য।
এনডিডিবিৰ পৰিচালনা সঞ্চালক হিচাপে তেওঁ বিশ্বৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দুগ্ধ বিকাশ কাৰ্যসূচী অপাৰেচন ফ্লাদৰ নেতৃত্ব দিছিল।
তেওঁ বৰ্তমান চৰ্দাৰ পেটেল নৱীকৰণযোগ্য শক্তি গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান আৰু লগতে চাৰুতাৰ আৰোগ্য মণ্ডলৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কৰ্মৰত।
দৈনন্দিন প্ৰদৰ্শনীৰ বাদেও তাৰকাগৃহই নিয়মিতভাৱে সন্মিলন, কৰ্মশালা আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান সম্পৰ্কীয় বিভিন্ন আলোচনাচক্ৰ আৰু প্ৰদৰ্শনী, কুইজ আদি অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
ইয়াৰ লগতে ই বিভিন্ন মহাজাগতিক পৰিঘটনা যেনে সূৰ্যগ্ৰহণ, চন্দ্ৰগ্ৰহণ আদিৰ সময়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ আৰু স্থানীয় জনসাধাৰণৰ বাবে আকাশ নিৰীক্ষণ সম্পৰ্কীয় কাৰ্যসূচী অনুষ্ঠিত কৰে।
বিশেষজ্ঞৰ দ্বাৰা নিয়মিত মহাকাশ নিৰীক্ষণ অনুষ্ঠানৰ উপৰিও, গম্বুজ আকৃতিৰ, মূৰৰ ওপৰৰ পৰ্দাত প্ৰদৰ্শন কৰা বিশেষ প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠান, তাৰকাগৃহটোৰ মুখ্য আকৰ্ষণ।
সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ ভিতৰত গুৱাহাটী তাৰকাগৃহই প্ৰথম বিশেষ হাইব্ৰীড তাৰকাগৃহ প্ৰজেকশ্বন ব্যৱস্থা লাভ কৰিছিল।
গোটেই ভৰতত প্ৰথমে এই প্ৰযুক্তি নতুন দিল্লীৰ নেহৰু তাৰকাগৃহত ব্যৱহাৰ হৈছিল আৰু গুৱাহাটী তাৰকাগৃহত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
ইয়াৰ লগতে ইয়াত পলাৰ ছেটেলাইট লঞ্চ ভেহিকেল, ইণ্ডিয়ান ৰিমোট চেন্সছিং উপগ্ৰহ আৰু গুৱাহাটী তাৰকাগৃহৰ মডেল আছে।
তেওঁ দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ত প্ৰথম মহিলা ন্যায়াধীশ হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু ৫ আগষ্ট ১৯৯১ চনত হিমাচল প্ৰদেশ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ নিযুক্তি লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ এখন উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ পদবী লাভ কৰা প্ৰথম মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
তেওঁ ২০১২ চনৰ কুখ্যাত দিল্লী দল-ধৰ্ষণৰ গোচৰৰ পিছত ভাৰতৰ ধৰ্ষণ আইনৰ বাবে স্থাপন কৰা ন্যায়াধীশ বাৰ্মা সমিতিৰ তিনিজনীয়া বিচাৰপীঠৰ অংশ আছিল।
তেওঁ ১৯৯৭ চনৰ পৰা ২০ চনলৈ ভাৰতৰ ১৫তম আইন আয়োগৰ সদস্য আছিল আৰু যৌথ পাৰিবাৰিক সম্পত্তিত কন্যাসকলক সমান অধিকাৰ দিয়া হিন্দু উত্তৰাধিকাৰ আইনৰ সংশোধনৰ বাবে দায়বদ্ধ আছিল।
লীলা শেঠে কৰ বিষয়ৰ পৰা কোম্পানী আইন, সাংবিধানিক আইন, অসামৰিক, অপৰাধী গোচৰ আৰু বিবাহৰ মামলা আৰু ৰাজহুৱা স্বাৰ্থৰ গোচৰলৈ বিভিন্ন গোচৰ পৰিচালনা কৰিছিল।
১০ বছৰ পাটনা উচ্চ ন্যায়ালয়ত অনুশীলন কৰাৰ পিছত, লীলা শেঠে ১৯৭২ চনত দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়লৈ যায় আৰু মূল অসামৰিক আবেদন, অপৰাধী বিষয়, কোম্পানীৰ আবেদন, সংশোধন আৰু আবেদনৰ সৈতে কাম কৰিছিল।
একে বছৰতে, তেওঁ কৰৰ বিষয়, ৰিট আবেদন আৰু সাংবিধানিক অসামৰিক আৰু অপৰাধী আবেদন ৰখাৰ বাবে তেওঁৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত অনুশীলন আৰম্ভ কৰে।
ইংলেণ্ডৰ বাৰত শীৰ্ষস্থান লাভ কৰাৰ পিছত, তেওঁক লণ্ডনৰ এখন বাতৰি কাকতৰ দ্বাৰা মাদাৰ ইন ল' বুলি কোৱা হৈছিল, য'ত পৰীক্ষাৰ মাত্ৰ কেইমাহমান আগতে জন্ম হোৱা তেওঁৰ নৱজাতকৰ লীলা শেঠৰ ফটো বহন কৰা হৈছিল।
একে সময়তে, আন বাতৰি কাকতবোৰে বাৰ পৰীক্ষা দিয়া ৫৮০জন শিক্ষাৰ্থীৰ ভিতৰত এগৰাকী বিবাহিত মহিলাই কেনেকৈ ইয়াৰ শীৰ্ষস্থান লাভ কৰিছিল সেই বিষয়ে আশ্চৰ্য প্ৰকাশ কৰিছিল।
তেওঁ পুৰুষ-আধিপত্য থকা আইনৰ ক্ষেত্ৰত এগৰাকী মহিলা হোৱাৰ বাবে সন্মুখীন হোৱা বৈষম্যমূলক মনোভাৱৰ বিষয়ে মাত মাতিছিল।
ইয়াৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য এটা হল দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক শক্তিমানৰ শিশুৰ ওপৰত প্ৰভাৱ অধ্যয়ন কৰাৰ বাবে দায়বদ্ধ আছিল।
ই বিতৰ্কৰ কেন্দ্ৰ আছিল কাৰণ বহুতো শিশোৱে নিজকে জুই লগাই বা শক্তিমান আহি তেওঁলোকক উদ্ধাৰ কৰিব বুলি আশা কৰি নিজকে অট্টালিকাৰ পৰা জঁপিয়াইছিল।
তেওঁ ন্যায়াধীশ লীলা শেঠ "বিস্কুট বেৰন" বুলি জনাজাত ব্যৱসায়ী ৰাজন পিল্লাইৰ আৰক্ষীৰ জিম্মাত মৃত্যুৰ বিষয়ে অনুসন্ধান কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৯৭ চনৰ পৰা ২০ চনলৈ ভাৰতৰ ১৫তম আইন আয়োগৰ সদস্য আছিল, সেই সময়ত তেওঁ হিন্দু উত্তৰাধিকাৰ আইনত সম্পত্তিৰ ওপৰত কন্যাসকলক উত্তৰাধিকাৰ ৰখাৰ অভিযানৰ নেতৃত্ব দিছিল।
১৯৩০ চনৰ ২০ অক্টোবৰ তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত ইউনাইটেড প্ৰভিন্সেছৰ লক্ষ্ণৌত লীলা শেঠৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁ ইম্পেৰিয়েল ৰেলৱে সেৱাত কাম কৰিছিল আৰু মাত্ৰ ১১ বছৰ বয়সত মৃত্যুহোৱাৰ সময়ত তেওঁ দুখত ভাঙি পৰিছিল।
এক সাক্ষাৎকাৰত, তেওঁ কৈছিল যে তেওঁ সাধাৰণ কাৰণৰ বাবে আইন বাছনি কৰিছিল যে শ্ৰেণীত উপস্থিত থকাৰ প্ৰয়োজন নাছিল, যিটো সেই সময়ত কেঁচুৱা থকাৰ বাবে প্ৰাথমিকতা আছিল।
তেওঁ হিমাচল প্ৰদেশ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হোৱাৰ লগে লগে তেওঁ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হোৱা প্ৰথম মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
বিক্ৰম শেঠ এজন কবি আৰু লেখক হ'ল, শান্তম শেঠ এজন বৌদ্ধ শিক্ষক, আৰু আৰাধানা এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা।
তাৎপৰ্যপূৰ্ণভাৱে, ন্যায়াধীশ শেঠ ভাৰতত ধৰ্ষণ আইনৰ পৰিৱৰ্তনৰ বাবে ২০১২ চনৰ দিল্লী দলবদ্ধ ধৰ্ষণৰ গোচৰৰ পিছত স্থাপন কৰা তিনিজনীয়া সদস্যৰ ন্যায়াধীশ বাৰ্মা আয়োগৰ সদস্য আছিল।
মনোবৈজ্ঞানিক চিন্তাৰ ফলতে বিকাশৰ প্ৰতিটো স্তৰতে ব্যক্তিৰ শাৰীৰিক, মানসিক, সামাজিক, আৱেগিক আৰু বৌদ্ধিক দিশত পৰিলক্ষিত হোৱা পাৰ্থক্যৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰাখি উপযুক্ত শিক্ষাৰ পৰিকল্পনা আৰু শিক্ষাদান সম্ভৱ হৈছে।
শিক্ষাত মনোবৈজ্ঞানিক চিন্তাধাৰাৰ প্ৰয়োগে শিক্ষাৰ বিষয়বস্তুক পৰিৱৰ্তনশীল আৰু বৈচিত্ৰ্যময় কৰি তোলে।
শিক্ষাত মনোবৈজ্ঞানিক চিন্তাধাৰাই অসাধাৰণ আৰু শাৰীৰিকভাৱে অক্ষম শিশুৰ বাবে উপযুক্ত আৰু প্ৰয়োজন ভিত্তিক শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ উপায় নিৰ্দেশ কৰে।
শিক্ষাত মনোবৈজ্ঞানিক চিন্তাধাৰাৰ উপযুক্ত প্ৰয়োগ আৰু বিভিন্ন গৱেষণাৰ জৰিয়তে শিশু তথা শিক্ষাৰ্থীয়ে মনোযোগ দিয়া,মনত ৰখা, পাহৰি যোৱা আদি বিভিন্ন মানসিক প্ৰক্ৰিয়া সম্বন্ধে প্ৰয়োজনীয় দিশ আৱিষ্কৃত হৈছে।
শিক্ষাৰ্থীক শৈক্ষিক আৰু বৃত্তীয় নিৰ্দেশনা তথা পৰামৰ্শদানৰ ক্ষেত্ৰতো মনোবৈজ্ঞানিক চিন্তাৰ প্ৰভাৱ অপৰিসীম।
অতি প্ৰাচীন কালৰে পৰা শিক্ষা আৰু সামাজিক জীৱনৰ বিভিন্ন সমস্যাৱলী সমাধানৰ বাবে মনোবিজ্ঞানৰ প্ৰয়োগৰ প্ৰতি মানুহে দৃষ্টি দি আহিছে।
অতীজৰে পৰা শিক্ষা ব্যৱস্থাক মনোবিজ্ঞানৰ লগত সম্বন্ধ ৰাখি গঠন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা বিভিন্ন সময়ৰ মনোবিদসকলৰ ভিতৰত এৰিষ্ট'টল, প্লেটো, ডিম'ক্ৰিটাছ, এম.এফ.কুইণ্টিলিনাচ, ছেইণ্ট থমাচ একুইনাচ আদি আছে।
এৰিষ্ট'টলে সংগীতক পাঠ্যক্ৰমৰ এক প্ৰধান অংগ হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ নিৰ্দেশ দিছিল এই ভাবি যে সংগীতে মনত আৱেগিক বোজা পাতল কৰে।
ইউৰোপীয় শিক্ষাবিদ কমেনিয়াচ, ফৰাচী দাৰ্শনিক ৰেনে ডেকাৰ্ট, ৰুচো এইসকলেও শিক্ষাক মনোবিজ্ঞানসন্মত কৰাত গুৰুত্ব দিছিল।
মনোবিজ্ঞানে মানুহ তথা প্ৰাণীৰ আচৰণ অধ্যয়ন কৰে আৰু শিক্ষাই সেই আচৰণৰ পৰিবৰ্তন, পৰিশোধন আৰু উন্নতি সাধন কৰে।
শিক্ষা-ব্যৱস্থাক অধিক বাস্তৱমুখী আৰু কাৰ্যকৰী কৰি তুলিবলৈ শিক্ষাত মনোবিজ্ঞানৰ সূত্ৰ, তথ্য, পদ্ধতি, নীতি আদি প্ৰয়োগ কৰা হয়।
শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰই পৰামৰ্শ, শ্ৰেণীকোঠা, জীৱনৰ প্ৰতি খোজতে শিক্ষা পদ্ধতিৰ মূল্যায়নৰ লগত জড়িত শৈক্ষিক ক্ৰীড়া-কলাপৰ উৎকৰ্ষ সাধন কৰিবলৈ প্ৰধানকৈ গুণগত পদ্ধতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
মনোবিদ পিটাৰ চেণ্ডিফোৰ্ডে দিয়া শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ সংজ্ঞা হৈছে "স্কুলৰ বিভিন্ন সমস্যা সমাধানত সাধাৰণ মনোবিজ্ঞানৰ সত্য, তথ্য, সূত্ৰ, তত্ত্ব আদি নীতিসমূহৰ প্ৰয়োগেই হ'ল শিক্ষা মনোবিজ্ঞান।
সাধাৰণভাৱে ক'বলৈ গ'লে বয়সস্থ লোকসকলতকৈ কম বয়সৰ লোকৰ লগত আৰু বাহিৰৰ বিস্তৃত পৰিৱেশতকৈ বিদ্যালয়ৰ শিকনীয় পৰিৱেশৰ লগতহে ইয়াৰ সম্বন্ধ অধিক।
শিক্ষক-শিক্ষাৰ্থীৰ মাজৰ পাৰস্পৰিক বুজাপৰা আৰু শিক্ষা সম্বন্ধে উদ্ভৱ হ'ব পৰা সমস্যাৰ অধ্যয়নেই শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ উদ্দেশ্য।
স্কিনাৰৰ মতে,"শিক্ষা মনোবিজ্ঞান হ'ল সাধাৰণ মনোবিজ্ঞানৰ সেইটো শাখা যি শিক্ষাদান আৰু শিক্ষা গ্ৰহণ কাৰ্যৰ লগত জড়িত।
ষ্টিফেনৰ মতে, "শিশুৰ শিক্ষা সম্বন্ধীয় উন্নতি আৰু প্ৰগতিৰ প্ৰণালীবদ্ধ অধ্যয়নেই হৈছে শিক্ষা মনোবিজ্ঞান।
চি.এইচ.জাদৰ মতে, "শিক্ষা মনোবিজ্ঞান হ'ল এনে এক বিজ্ঞান যি জন্মৰ পৰা পূৰ্ণতা প্ৰাপ্ত হোৱালৈকে বিভিন্ন স্তৰৰ মাজেৰে হোৱা ব্যক্তিৰ বিকাশৰ বিষয়ে বৰ্ণনা আৰু ব্যাখ্যা দাঙি ধৰে।
কোলেচনিকৰ মতে, "শিক্ষা মনোবিজ্ঞান হৈছে এক প্ৰায়োগিক বিজ্ঞান যি মনোবিজ্ঞানৰ তত্ত্ব আৰু নীতিসমূহ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰে।
শেহতীয়াভাৱে কুৰি শতিকাৰ পৰা বৃত্তি হিচাপে শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ ক্ষীপ্ৰ বৃদ্ধি আৰু বিকাশ দেখা যায়।
আধুনিক শিক্ষা মনোবিজ্ঞানৰ ভেঁটি প্ৰতিষ্ঠা কৰা ব্যক্তিজন চুইজাৰলেণ্ডৰ স্কুলৰ শিক্ষক পেষ্টালজি।
শিক্ষাৰ্থীৰ প্ৰতি চকু ৰাখি শিক্ষাদান পদ্ধতিৰ সাল-সলনি কৰা পেষ্টালজিয়ে দলগত শিক্ষাদানৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছিল।
সেয়ে তেওঁ চিত্ৰাংকন, লিখন, সংগীত, বস্তু গোটোৱা, মানচিত্ৰ অংকন কৰা, আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰা, শাৰীৰিক ব্যায়াম, শিক্ষামূলক ভ্ৰমণ আদি দলগত কাৰ্যসমূহ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল।
জাৰ্মানীৰ হাৰ্বাৰ্টে মনোবিজ্ঞানৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰথম প্ৰণালীবদ্ধ শিক্ষাদানৰ পদ্ধতি,পঞ্চখাপ পদ্ধতি গঢ়ি তুলিছিল।
ইয়াৰ পিছতে ফ্ৰেডৰিক ফ্ৰৱেলে কিণ্ডাৰ গাৰ্টেন পদ্ধতি আৰু মাৰীয়া মণ্টেচৰীয়ে মণ্টেচৰী পদ্ধতি উদ্ভাৱন কৰে।
জুৱান ভিভেচ, জোহান পেষ্টলজি, ফ্ৰেডেৰিখ ফৰ্বেল, আৰু জোহান হাৰ্বাৰ্টৰ দৰে শিক্ষাৰ দাৰ্শনিকসকলে ১৮০০ৰ শেষৰফালে মনোবিজ্ঞানৰ আৰম্ভণিৰ বহু শতিকাৰ আগতেই শিক্ষাৰ পদ্ধতিবোৰ পৰীক্ষা, শ্ৰেণীবদ্ধ আৰু বিচাৰ কৰিছিল।
বিহু মাৰতীহঁতে হেনো বিহু মৰা ঠাইত শুকান জেং কেইডালমান থিয়কৈ লয় আৰু পিছত হেনো তাতেই সেউজীয়া ডালপাত লগাই দিয়ে"ব্যাখ্যাৰ প্ৰয়োজন নাই যে, জেং থিয়কৈ লোৱাৰ বাবে জেংবিহু নামটো আহিছে।
জেং পুতি বিহু মৰা গাভৰু বিহুক জেংবিহু নামকৰণ কৰা হয় যদিও জেংবিহু আচলতে টাই গাভৰুসকলে মৰা গাভৰু বিহুহে হ'ব লাগে।
প্ৰতিযোগিতাৰ যুগত মঞ্চত গছৰ ডাল এটা বা জেং এডাল পুতি তাতে গামোচা এখন আঁৰি দিয়া বাবেহে সৰ্বসাধাৰণৰ মাজত ভুলতে জেং বিহু শব্দটো অধিক জনপ্ৰিয় হ'ল।
কাৰ্বি লোকসাহিত্যৰ অন্তৰ্গত পুৰাণধৰ্মী আখ্যানবোৰৰ প্ৰভাৱ কাৰ্বি জনজীৱনৰ মাজত হাড়ে-হিমজুয়ে মিলি আছে।
কাৰণ এই কাহিনীমূলক গীত-মাতৰ আদৰ্শ অনুসৰণ কৰিয়েই কাৰ্বি সমাজৰ বিয়াবাৰু, দহা, সামাজিক ৰীতি-নীতি আৰু সামাজিক অনুশাসনসমূহ গঢ় লৈ উঠিছে, সেয়েহে কাৰ্বি লোকসাহিত্যৰ কোনো কোনো অংগই কাৰ্বি সমাজ-শৃংখলা ৰক্ষাতো গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈ আহিছে বুলি ক'লেও ভুল নহ'ব।
আনহাতে কাৰ্বি লোকসাহিত্যৰ আন এটি বিশেষত্ব হ’ল ইয়াৰ এক বুজনসংখ্যক গীত-মাতৰ মাজত কাৰ্বিসকলৰ মৌখিক বুৰঞ্জী নিহিত হৈ থকা।
সভ্যতাৰ আদিম পুৱাত অৰ্থাৎ প্ৰাগৈতিহাসিক যুগৰ আদিম অৰ্থনীতি কেনে আছিল, জনগোষ্ঠীটোৱে কোন কোন ঠাইৰ মাজেদি প্ৰব্ৰজন হৈ অসমলৈ আহিছিল, কোন কোন জনগোষ্ঠীৰ সৈতে কাৰ্বিসকলৰ সাংস্কৃতিক আদান-প্ৰদান হৈছিল, সংঘৰ্ষ হৈছিল, তেনে কথাৰ প্ৰতীকাত্মক ইংগিত এই গীত-মাতৰ মাজত বিচাৰি পাব পাৰি।
কাৰ্বি পৰম্পৰাৰ বিয়াবাৰুৰ আলোচনা-বিলোচনাৰ সময়তো দৰাপক্ষ আৰু কইনপক্ষ দুয়োপক্ষৰে বক্তব্যখিনিতো কিছুমান ধৰাবন্ধা গীত-মাতৰ মাজেদিহে ভাবৰ আদান-প্ৰদান ঘটে।
কাৰ্বি সমাজত কোনো ব্যক্তিৰ মৃত্যু ঘটিলে, আৰু সেই মৃতকৰ দহা কাৰ্যৰ সময়ত মৃতকৰ বিদেহী আত্মাক বিননি গীতেৰেই স্মৰণ কৰিব লাগে।
খেতি কৰাৰ আনন্দ, শস্য চপোৱাৰ আনন্দ, আৰণ্যক জীৱনৰ ডেকা-গাভৰুৰ সীমাহীন মুক্ত আনন্দৰ অনুভূতি আদিৰ পৰাই যিবোৰ গীত-মাতৰ সৃষ্টি হ’ল সেই গীত-মাতসমূহকে জীৱনমুখী লোক- সাহিত্যৰ শ্ৰেণীত ধৰি ল'ব পাৰি।
এনে গীতসমূহ হাইমু আলুন , বঙই আলুন , হানৰি আলুন , বৰৎ আলুন , তু-আ-এ আৰু লাদুং লাদুং , নিমছ কেৰুং নৃত্যত গোৱা জিলি আলুন , আপাতি আলুন , বাঁহৰ গাজ ছিঙিবলৈ যাওঁতে গোৱা গীত আৰু বিভিন্ন প্ৰণয়মূলক গীত।
এই গীতসমূহৰ বিশেষত্ব হল— গীতসমূহত কাৰ্বি পাহাৰৰ জুমতলীবোৰ, গছৰ ফেৰেঙনিত সজা টঙিবোৰ, কৰদৈসিৰীয়া পাহাৰবোৰ, হিলদল ভাঙি অহা নৈ-জান- জুৰিবোৰ, চৰাই-চিৰিকতিবোৰ, গছ-লতা, জোন-বেলি আৰু বনৰীয়া ফুলৰ সুৰভিৰ ছবিবোৰ ফুটি উঠিছে।
কাৰ্বিৰ জীৱনৰ সৈতে প্ৰকৃতিৰ ইমানেই নিবিড় সম্পৰ্ক যে তেওঁলোকৰ যিকোনো কল্পনাতে প্ৰকৃতি জাতিষ্কাৰ হৈ উঠে।
অৰ্থাৎ বসন্ত ঋতু আহিল, শিমলু, মদাৰ গছত ৰমক-জমক হৈ ফুলিল ৰঙা যৌৱনৰ ফুল, মোৰ মনটো ইচাট-বিচাট কৰিছে, উৰণীয়া মনটোক বান্ধি ৰাখিবলৈ নোৱৰা হৈছোঁ।
ছেৰডিহুনৰ গীত, লাটাৰ গীত, হানৰিৰ গীত, কাছিং আলুন, মিচু ক্ৰেত, ছিৰৱমুৰ আখ্যান আৰু কাৰ্বি ৰাজ্যৰ ৰেংবংহমকে আদি কৰি ৰজাসকলৰ প্ৰবাদসমূহ এই শ্ৰেণীৰ সাহিত্যত ধৰি ল'ব পাৰি।
কাৰ্বি প্ৰবাদৰ ডিহুন নামৰ গাভৰুজনীয়ে প্ৰথম বনৌষধিৰে ৰং তৈয়াৰ কৰি সূতাত ৰং দিয়া আৰু কাপোৰত ফুল বাছিব শিকাইছিল।
উল্লেখ্য যে ‘ছেৰডিহুন’, ‘লাটা’, ‘মিচুংক্ৰেত আলুন’ গীত-মাতবোৰৰ আখ্যানসমূহ অতি কৰুণ, মৰ্মস্পৰ্শী আৰু কাব্যিক সৌন্দৰ্যৰে সমৃদ্ধ।
বৰৎ আলুনৰ গীতৰ শব্দ চয়ন, চিত্ৰকল্প, আৰু প্ৰতীকসমূহলৈ চালে কালিদাসৰ কাব্যৰ নান্দনিক সৌন্দৰ্যলৈ মনত পৰে।
মুখ বাগৰি অহা কিংবদন্তি আৰু ইতিহাসৰ পানী যুঁৱলিৰ বীৰ বীৰাংগনাসকলৰ গীত-মাতসমূহেই মৌখিক বুৰঞ্জীধৰ্মী লোকসাহিত্য।
কাৰ্বি জনজীৱনৰ জন্মৰ পৰা মৃত্যুলৈকে আৰু মৃত্যুৰ পাছত লোকবিশ্বাস অনুসৰি পুনৰ্জন্মৰ বাবে কৰণীয় সকাম-নিকামবোৰৰ ৰীতি-নীতি এই শ্ৰেণীৰ সাহিত্যৰ আখ্যানসমূহক অনুসৰণ কৰি গঢ় লৈ উঠিছে।
যেনে— বাখৰ উৎপত্তি , তিতালাওৰ উৎপত্তি , বিয়াবাৰুৰ আখ্যান , ৱেলংবি আৰু হাবেলংবিৰ উপাখ্যান , মোমাই বিচৰা গীত আদি।
এনে লোকবিশ্বাসৰ মতে পৰিয়ালৰ কোনো সদস্যৰ মৃত্যু ঘটিলে মৃতকজনে পুনৰ সেই পৰিয়ালৰে সদস্য হৈ জন্মগ্ৰহণ কৰে।
সেয়ে কাৰ্বি সংস্কৃতি ইমানেই ব্যাপক যে ই জনজীৱনৰ এটা জন্মৰ পৰা মৃত্যুলৈকেই নহয় মৃত্যুৰ পৰা আন এটা জন্মলৈকে বিস্তৃত।
কাৰ্বি লোকসাহিত্যৰ বিষয়বস্তুসমূহ আৰু কাৰ্বি সমাজত ইয়াৰ ভূমিকা অনুসৰি তলত দিয়াধৰণে ভগাই ল'ব পাৰি।
তেখেতে এতিয়ালৈকে দুবাৰকৈ ফিল্মফেয়াৰৰ শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
ভাৰতৰ বিশিষ্ট অভিনেতা আৰু কমেডিয়ান মেহমুদ আলীৰ লগত অৰুণা ইৰানীয়ে 'ঔলাদ' , 'হামজোলী' , 'দেৱী' আৰু 'নয়া জমানা' ত অভিনয় কৰে।
কেৰিয়াৰৰ শেষৰফালে অৰুণা ইৰানীয়ে দূৰদৰ্শনৰ জগতত ভূমুকি মাৰে আৰু একাধিক ধাৰাবাহিকত গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে।
তেখেতে 'মেহেন্দী তেৰে নাম কী', 'দেছ মেইন নিকলা হোগা ছান্দ'ৰ দৰে ধাৰাবাহিক প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনাৰ দায়িত্বও পালন কৰে।
১৯৮৪ চনত মুক্তি লাভ কৰা হিন্দী ছবি 'পেট প্যাৰ ঔৰ পাপ'ৰ বাবে অৰুণা ইৰানীয়ে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা প্ৰথমটো শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে।
সম্ভৱতঃ যেতিয়া চিকাৰীসকলে চিকাৰ নাপাই খালী হাতেৰে গাঁৱলৈ উভতি আহি হতাশাত ভুগিছিল, তেতিয়া গাঁৱৰ মুখিয়ালসকলে চাউলৰ মদ আৰু মাংসৰ সৈতে অপ্ৰত্যাশিত উৎসৱৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল।
মানুহৰ মাজত বন্ধুত্বভাৱ জাগৰিত কৰিবলৈ তেওঁলোকে নৃত্য-গীত গাই, ভোজৰ আয়োজন কৰি তেওঁলোকৰ প্ৰিয় উৎসৱ উদযাপন কৰে।
বছৰৰ আৰম্ভণিতে ঝুম খেতিৰ বাবে পাহাৰৰ ঢালত বন পৰিষ্কাৰৰ সময়ত তেওঁলোক ক্ষতিৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ বাবে দেৱতাসকলক ধন্যবাদ জনাবলৈ চপচাৰ কুট উদযাপন কৰা হৈছিল।
চাপচাৰ কুট হৈছে বাৰ্ষিক কৃষিচক্ৰৰ তিনিটা বিভিন্ন পৰ্যায় চিহ্নিত কৰিবলৈ উদযাপন কৰা মিজোসকলৰ তিনিটা বাৰ্ষিক উৎসৱৰ এটা।
২০২০ চনৰ মে' মাহত ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা পৰিষদৰ অধীনস্থ ৰাষ্ট্ৰীয় ভাইৰ'ল'জী প্ৰতিষ্ঠানে এটা সম্পূৰ্ণ থলুৱা ক'ভিড-১৯ ছিটাৰ বিকাশ কৰিবলৈ অনুমোদন জনাইছিল আৰু ভাইৰাছটোৰ সঁচ যোগান ধৰিছিল।
২০২০ চনৰ ২৯ জুনত কোম্পানীটোৱে ক'ভেক্সিন নামৰ বিকাশমান ছিটা এটাৰ ভাৰতত প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় পৰ্য্যায়ৰ পৰীক্ষা চলাবলৈ ভাৰত চৰকাৰৰ ড্ৰাগছ কণ্ট্ৰ'লাৰ জেনেৰেল অৱ ইণ্ডিয়াৰ পৰা অনুমতি লাভ কৰে।
হিমাচল প্ৰদেশৰ কাচাউলিত অৱস্থিত কেন্দ্ৰীয় ভেষজ গৱেষণাগাৰে ভাৰত বায়'টেকৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ক'ভিড-১৯ ৰ ছিটা ক'ভেক্সিনৰ অগ্ৰাধিকাৰ ভিত্তিত পৰীক্ষা চলাই আহিছে।