polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
অন্তঃস্ৰাৱী গ্ৰন্থি ৰূপে ই ঘাইকৈ ইনছুলিন, গ্লুকাগন, ছমাট'ষ্টেটিন আৰু পেন্‌ক্ৰিয়াটিক পলীপেপ্‌টাইড নিঃসৰণ কৰি তেজৰ শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।
এই ৰসত থকা বাইকাৰ্ব'নেট ক্ষাৰে পাকস্থলীৰ পৰা অন্ত্ৰত প্ৰৱেশ কৰা অম্লক প্ৰশমন কৰে আৰু পাচক উৎসেচকবোৰে শ্বেতসাৰ, প্ৰ'টিন আৰু চৰ্বিক সৰু সৰু কণিকালৈ ৰূপান্তৰিত কৰে।
গ্লুকাগনে মূলতঃ যকৃতৰ কোষবোৰৰ ওপৰত ক্ৰিয়া কৰি গ্লুক'জৰ উৎপাদন আৰু গ্লাইক'জেনৰ ভংগন প্ৰক্ৰিয়া উদ্দীপ্ত কৰে, ফলত তেজৰ শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ্ণ বাঢ়ে।
ইনছুলিনে মূলতঃ যকৃত কোষ আৰু চৰ্বি কোষ -ৰোপৰত কাৰ্য কৰে আৰু কোষবোৰত গ্লুক'জৰ প্ৰৱেশ আৰু স্বদব্যৱহাৰৰ হাৰ বৃদ্ধি কৰে।
নিষ্ক্ৰিয় ট্ৰীপ্‌ছিন'জেন সক্ৰিয় ট্ৰীপ্‌ছিন, আৰু কাইম'ট্ৰীপ্‌ছিন'জেন কাইম'ট্ৰীপ্‌ছিনলৈ ৰূপান্তৰিত হৈ প্ৰ'টিন পাচনত সহায় কৰে।
অগ্ন্যাশয় দ্বীপপুঞ্জত থকা আলফা কোষ, বিটা কোষ, ডেল্টা কোষ আৰু এফ কোষে বেলেগ বেলেগ হৰম'ন ক্ষৰণ কৰে।
মানুহৰ দেহত ১ৰ পৰা ২ নিযুতমান অগ্ন্যাশত দ্বীপপুঞ্জ থাকে আৰু এইবোৰে অগ্ন্যাশয়ৰ ১ৰ পৰা ২ শতাংশ মান ঠাই আৱৰি থাকে।
মূল অগ্ন্যাশয় নলী আৰু অতিৰিক্ত অগ্ন্যাশয় নলী অগ্ন্যাশয়ৰ মাজেৰে গৈ ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰৰ গ্ৰহণী অংশত সাধাৰণ পিত্তৰস বাহিনীৰ লগ লাগে।
অগ্ন্যাশয়ে ভেছ'এক্টিভ ইন্‌টেছ্‌টাইনেল পলীপেপ্‌টাইড আৰু পেন্‌ক্ৰিয়াটিক পলীপেপ্‌টাইড ক্ষৰণ কৰে।
অগ্ন্যাশয়ে এহাতে শৰীৰৰ শৰ্কৰা নিয়ন্ত্ৰণ আৰু বিপাক কাৰ্যত অংশ লয় , আনহাতে অগ্ন্যাশয় ৰস ক্ষৰণ কৰি পাচন ক্ৰিয়াত অংশ লয় ।
অগ্ন্যাশয় ৰসত থকা বাইকাৰ্ব'নেট ক্ষাৰে উৎসেচকবোৰৰ কাৰ্যত সহায় কৰাৰ লগতে পাকস্থলীৰ পৰা অন্ত্ৰত প্ৰৱেশ কৰা অম্লক প্ৰশমিত কৰে।
অঞ্চলটোৰ চৌদিশৰ পৰাই শিক্ষাৰ্থীয়ে বাইহাটা চাৰিআলিত অৱস্থিত শিক্ষানুষ্ঠানসমূহলৈ পঢ়িবলৈ আহে।
তদুপৰি শেহতীয়াকৈ বাইহাটা চাৰিআলি অঞ্চলটোত কেবাখনো ব্যক্তিগতখণ্ডৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্ৰেণীৰ মহাবিদ্যালয় স্থাপন হৈছে।
ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰে উজনি আৰু নামনি অসমৰ জিলাসমূহ সংযোগী ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ দুটা বাইহাটা চাৰিআলিত মিলিত হৈ গুৱাহাটী পাইছে।
বাইহাটা চাৰিআলিৰ পৰা পূৱে মঙলদৈ, তেজপুৰ সংযোগী ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটো পূৰ্বে ৫২ নং আছিল যদিও এতিয়া ১৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথলৈ সলনি কৰা হৈছে।
দুটাকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ সংযোগস্থল হিচাপে স্বাভাৱিকতেই বাইহাটা চাৰিআলিৰ মাজেৰে ওচৰৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অঞ্চলসমূহলৈ নিয়মীয়া বাছ চলাচল হয়।
অৱশ্যে বাইহাটা চাৰিআলিত দেখা দিয়া অত্যধিক যান-জঁটৰ বাবে চাৰিলেনযুক্ত গুৱাহাটী-ৰঙিয়া,বৰপেটা সংযোগী ২৭নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটো শেহতীয়াকৈ বাইপাছ সাজি বাইহাটা চাৰিআলিৰ মূল চ'কটোৰ পৰা কিছু আঁতৰেৰে নিয়া হৈছে।
বাইহাটা চাৰিআলিৰ পৰা চাৰিওদিশৰ বেজেৰা, দেউদুৱাৰ, গোপেশ্বৰ, কমলপুৰ, ৰঙিয়া, কৰৰা, বিহদিয়া, মুক্তাপুৰ আদি তুলনামূলকভাৱে ওচৰৰ ঠাইসমূহলৈ টেম্প', মেজিক আদি সৰু বাহনসমূহ নিয়মীয়াকৈ চলে।
প্ৰচলিত চিন্তা-চৰ্চা তথা মতবাদৰ বিপৰীতে ব্যতিক্ৰমী চিন্তা-চৰ্চাৰে অসমৰ ভাষা বিজ্ঞান অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰখনক এক নতুন ৰূপ দিবলৈ চেষ্টা কৰা ড॰ ভগৱান মৰল যথাৰ্থতে এগৰাকী সফল ভাষা বিজ্ঞানী।
অসমীয়া ভাষাৰ বিভিন্ন দিশ সামৰি কেইবাখনো গ্ৰন্থ ৰচনা আৰু সম্পাদনা কৰা ভগৱান মৰলে অসমীয়া ভাষাৰ শব্দাৰ্থ তত্ত্ব সম্পৰ্কে গৱেষণা কৰি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৫৩ চনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত বৰ্ষৰ পৰীক্ষা দি উঠিয়েই কিছুদিনৰ বাবে শুৱালকুছি হাইস্কুলত শিক্ষকতা কৰিছিল।
১৯৮৬ চনত " " শীৰ্ষক গৱেষণা কৰ্মৰ বাবে গুৱাহাটীৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৫১ চনত শুৱালকুছি হাইস্কুলৰ পৰা উচ্চ গণিত আৰু সংস্কৃত বিষয়ত লেটাৰমাৰ্ক সহ প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ।
১৯৫৩ চনত কটন কলেজৰ পৰা ইণ্টাৰমিডিয়েট বিজ্ঞান শাখাত উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ।
১৯৫৮ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ পৰা অসমীয়া ভাষা বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৫৮ চনত স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষা দি শেষ কৰি কিছুদিনৰ বাবে গুৱাহাটীৰ ডনবস্ক' হাইস্কুলত শিক্ষকতা কৰিছিল।
১৯৭৯ চনত অসম ভাষা বিজ্ঞান সমিতিৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ ক্ষেত্ৰত আগভাগ লোৱাৰ লগতে সম্পাদকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।
১৯৬৬ চনত গুৱাহাটীৰ ফটাশিলত গঠিত "প্ৰাগজ্যোতিষ সাহিত্য সভা" ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ।
হিতেন্দ্ৰ নাথ গোস্বামী প্ৰয়াত শ্ৰীনাথ দেৱ মধুমিশ্ৰ সত্ৰাধিকাৰ গোস্বামী আৰু প্ৰয়াত ৰম্ভা গোস্বামীৰ পুত্ৰ।
তেওঁৰ পিতৃ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সোণৰ পদক বিজয়ী আৰু তিনিখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল যথা –ক) শিৱসাগৰ জিলাৰ দীপলিং উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় খ) গোলাঘাট জিলাৰ ঢেকীয়াল উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আৰু গ) যোৰহাট জিলাৰ বৰভেটা প্ৰাথমিক আৰু হাইস্কুল।
১৯৫৯ চনৰ ১ জানুৱাৰীত জন্মগ্ৰহণ কৰা হিতেন গোস্বামীয়ে বৰভেটাত পিতৃয়ে স্থাপন কৰা বিদ্যালয়ত স্কুলীয়া শিক্ষা আৰম্ভ কৰি যোৰহাট ল’ৰাৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু বহুমুখী বিদ্যালয়লৈ হাইস্কুল পৰ্যায়ৰ বাবে স্থানান্তৰিত হয়।
১৯৭৬ চনত যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিকত উৎকৃষ্টতাৰে উত্তীৰ্ণ হৈ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভৰ বাবে শ্বিলঙৰ ছেইণ্ট এডমাণ্ডছ কলেজত নামভৰ্তি কৰে।
অসম আন্দোলনত তেওঁ সক্ৰিয় ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু ভাৰতীয় সেনাৰ অবৈধ অনুপ্ৰৱেশ আৰু স্থানীয় জনসাধাৰণৰ ওপৰত কৰা অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে আন্দোলনমূলক কাৰ্যকলাপৰ বাবে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি . ৰ অধীনত শিলচৰ কাৰাগাৰ আৰু তিহাৰ কাৰাগাৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল।
তেওঁ কেইটামান শৈক্ষিক বৰ্ষ হেৰুৱাইছিল যদিও অপৰিসীম সাহস আৰু দৃঢ়তাৰে গৌহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথম শ্ৰেণীৰ সৈতে ৰসায়ন বিজ্ঞানত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
অসম আন্দোলনৰ সময়ত আইনৰ অতিমাত্ৰা (স্বেচ্ছাচাৰী গ্ৰেপ্তাৰৰ ব্যৱহাৰ, অবৈধভাৱে আটক কৰা আৰু প্ৰতিবাদকাৰীক অত্যাচাৰ কৰা) দেখি আৰু শক্তিহীনসকলক ৰক্ষা কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুভৱ কৰি তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এল.এল.বি. ডিগ্ৰী লাভ কৰি ১৯৮৭ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি গৌহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ত কাম আৰম্ভ কৰে ।
সততা আৰু মানৱীয়তাৰে সমাজৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতাৰ মনোভাৱ আছিল তেওঁলোকৰ এক পাৰিবাৰিক পৰম্পৰা আৰু তেওঁৰ সকলো ভাতৃ- ভগ্নীয়ে নিজৰ প্ৰতিটো কাৰ্যকলাপৰ ক্ষেত্ৰত পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাইছিল।
১৯৯১ চনত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁ অসম গণ পৰিষদৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে যোৰহাট বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা অসম বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।
তেওঁ ভাৰতৰ চন্দ্ৰ অভিযানৰ প্ৰধান বিজ্ঞানী আছিল আৰু ফ'ল'-আপ অভিযান,চন্দ্ৰযান-২ৰ বাবে উপদেষ্টা মণ্ডলীৰ অধ্যক্ষ আছিল।
প্ৰতিভা গোস্বামী ৰ বিবাহ হৈছে উত্তৰ-পূব বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান,যোৰহাট ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিজ্ঞানী ড বীৰেন্দ্ৰ নাথ গোস্বামীৰ সৈতে।
১/ দৰ্শন বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীধাৰী আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপিকা ড ত্ৰিলোচন দেৱ গোস্বামীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱা প্ৰয়াত প্ৰতীমা গোস্বামী ।
কিছুমান সাধুকথাত প্ৰাকৃতিক নানা পৰিঘটনাৰ আদি কাৰণ দেখুৱাবৰ যত্ন কৰা হয়,যেনে- আকাশখন ওখ হ'ল কিয়, লুইতে ফেনায় কিয়, আলিবাটবোৰ কেঁকোৰা-কেঁকুৰি হ'ল কিয় ইত্যাদি।
এনেদৰেই অসমীয়া সাধুকথাত প্ৰেম-প্ৰীতি, পিতৃস্নেহ, মাতৃস্নেহ,সপত্নী-বিদ্বেষ,ঈৰ্ষা-অসূয়া,জীয়াই থকাৰ স্পৃহা, জনবিশ্বাস, কুসংস্কাৰ আদি আদিম ভাৱ আৰু অনুভূতিসমূহৰ সৰল আৰু মুকলি প্ৰকাশ দেখা যায়।
অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীত সধুকথাৰ বৰ বেছি মূল্য নাথাকিলেও সমাজতত্ত্বৰ অধ্যয়নৰ ফালৰ পৰা এইবোৰৰ মূল্য উলাই কৰিব নোৱাৰি।
যাদুমূলক বা বিস্ময়াবহ বা ৰোমাণ্টিক বা অতিলৌকিক সাধুকথা: যাদুমূলক সাধুকথা জাৰ্মান ভাষাত ‘মাৰখেন’ নামে পৰিচিত।
যাদুমুলক সাধুকথাৰ বিষয়বস্তুৰ বিশেষত্ব হৈছে-অতিলৌকিক দুঃসাহসিক কৰ্ম সম্পাদনৰ প্ৰতি মানুহৰ আকৰ্ষণ, এইবিধ সাধুত সাধাৰণ মানুহ এগৰাকীৰ অতি মানৱীয় শক্তিৰ সৈতে সংঘৰ্ষ হোৱা আৰু অতিলৌকিক কাৰ্য সম্পাদনৰ বাবে তেওঁৰ প্ৰয়োজনীয় শক্তি লাভ কৰা বুলি পঢ়িবলৈ পোৱা যায়।
তেজীমলাৰ সাধু, কমলাকুঁৱৰী, ফুলকেঁৱৰৰ সাধু, মণি কোঁৱৰৰ সাধু, তুলা আৰু তেজাৰ সাধু, পানেচৈ, চম্পাৱতী আদি হৈছে অসমীয়া যাদুমুলক সাধুকথা।
সাধাৰণতে বান্দৰ-শিয়াল, কুকুৰনেচীয়া বাঘ-গাহৰি, শহা-শিয়াল, শিঙাল হৰিণ-নাহৰফুটুকীয়া বাঘ, বান্দৰ-বাঘ, শিয়াল-কাছ, কেঁকোৰা-বাঘ, বগলী-বাঘ, শিয়াল-ঘঁৰিয়াল, টুনী-ঢোৰা কাউৰী আদিৰ মাজত হোৱা বিৰোধৰ আধাৰত এনে সাধুকথাৰ কাহিনীবোৰ গঠিত হয়।
যেনে- ৰাতি বাঘৰ বা সাপৰ নাম ল’ব নাপায়, ওৰণি লোৱা-নোলোৱা, খাব পৰা অথবা খাব নোৱৰা, কথা কোৱা, হঁহা-কন্দা আদি বিভিন্ন সামাজিক নীতিৰ সৈতে নিষিদ্ধ আচৰণ সম্পৃক্ত হৈ আছে।
অসমৰ পাৰম্পৰিক সাধুকথাৰ পৰিসৰত নিষিদ্ধ আচৰণ বিশিষ্ট সাধুকথাবোৰত থকা এই পাই নাপায় বোৰ হৈছে- ‘ঢোৰা কাউৰী আৰু টুনী'ৰ সাধুকথাত টুনীয়ে ঢোৰা কাউৰীক কৈছে যে সাগৰত মুখ ধুই আহিহে ঢোৰা কাউৰীয়ে টুনীক খাব পাৰিব।
নৈদানিক সাধুকথা: নৈদানিক বা ব্যাখ্যামূলক সাধুকথাত সাধাৰণতে পৃথিৱীৰ সৃষ্টি, বিভিন্ন বস্তুৰ উৎপত্তি যেনে— পূজা, ধৰ্মীয় কৃত্যাদিৰ লগত জড়িত বিভিন্ন বস্তু - আম-গছ, ঘিঁউ, তামোল-পাণ, পিঠাগুড়ি আদি; প্ৰাকৃতি জগতত ঘটা ঘটনাৰ ব্যাখ্যা, পৰ্বত-পাহাৰ আদিৰ জন্ম, নদ-নদী, পুখুৰী-হ্ৰদ আদিৰ উৎপত্তি, গছ-গছনি, লতা-লতিকা আদিৰ উৎপত্তি বা জন্মৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়।
কিয় হ’ল বা কেনেকৈ হ'ল ইত্যাদিৰ বৰ্ণনা বা ব্যাখ্যা সন্নিবেশিত সাধুকথাবিলাককেই নৈদানিক বা ব্যাখ্যামূলক সাধুকথা বোলা হয়।
অজাচাৰী সাধুকথা : কোনো এটা কেন্দ্ৰীয় পৰিয়ালৰ স্বামী-স্ত্ৰীৰ বাহিৰে আন পৰিয়ালৰ মাজত পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰচলিত যৌন নিষিদ্ধাচৰণ ভংগৰ আন নাম অজাচাৰ আৰু ইয়াৰ আধাৰত সৃষ্টি হোৱা সাধুকথাৰ নাম অজাচাৰী বা যৌন নিষিদ্ধ সাধুকথা।
অসমৰ বিভিন্ন সমাজ যেনে ডিমাছাসকলৰ মাজত প্ৰচলিত ‘ডিশ্ৰু’ মালিতা আৰু সাধুত পিতৃ-কন্যাৰ সম্পৰ্কৰ আভাস আছে।
বৰোসকলৰ মাজত প্ৰচলিত 'ৰাওনা-ৰাউনী’, 'ঝাৰা ফাগলা’ আদি সাধু বা 'মেথায়'ত অজাচাৰৰ ইংগিত পোৱা আছে।
এনেবিধ সাধুত এটা কাহিনী থাকে আৰু কাহিনীৰ পৰিণতিত সমস্যামূলক এটি প্ৰশ্ন জড়িত হৈ থাকে আৰু এই প্ৰশ্নটোৰ কেইবাটাও উত্তৰ থাকিব পাৰে।
পাপ-পুণ্য, স্বৰ্গ-নৰক আদিৰ লগত জড়িত এই শ্ৰেণীৰ সাধুকথাই ধৰ্মীয় জনশ্ৰুতিৰ কাৰ্য সাধন কৰিব পাৰে।
ধৰ্মীয় সাধুকথাৰ চৰিত্ৰবোৰ ধাৰ্মিক বা অধাৰ্মিক মানৱ আৰু অলৌকিক চৰিত্ৰৰ সীমাৰেখাৰ মাজত সীমিত।
টেটকুঁটিৰ পৰিসৰত অন্তৰ্ভুক্ত বিষয়বোৰ হৈছে- ঠাট্টা-মস্কৰা বিষয়ক সাধুকথা , উপাখ্যান কাহিনী , ব্যাঙ্গাত্মক সাধুকথা ।
গোসাঁই প্ৰভুৰ টেটকুঁটি, ব্ৰাহ্মণ ঠাকুৰৰ টেটকুঁটি, মৌজাদাৰৰ টেটকুঁটি আদিবোৰ এনেধৰণৰ সাধুকথা।
থলুৱা সাধুবোৰৰ কাহিনী অসম অঞ্চলৰ; সংস্কৃতৰ পৰা অহা সাধুবোৰ হ'ল হিতোপদেশ, পঞ্চতন্ত্ৰ আদি আৰু কিছুমান সাধুৰ মূল কাহিনী মধ্য এছিয়া বা ইউৰোপৰ কাহিনীৰ সৈতে মিলে।
তাৰপিছত শ্ৰীনিবাসনে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ গমন কৰে আৰু তাৰ পিছৰ দশকটো ক্লাৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয়ত সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে অধ্যাপনা কৰে।
তেখেতে অতিথি অধ্যাপক হিচাপেও পেৰিছ, জাৰ্মানীৰ ইছেন বিশ্ববিদ্যালয়, ছিডনি বিশ্ববিদ্যালয়, আৰু জাপানৰ টকিঅ' বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয় ভ্ৰমণ কৰে।
তাৰভিতৰত: প্ৰচিডিংছ্ অৱ দ্য এএমএছ ; কমিউনিকেশ্যনছ ইন এলজেব্ৰা ; মেথেমেটিকেল ছাৰ্ভেইছ এণ্ড ম'ন'গ্ৰাফছ ।
তাৰপিছত তেখেতে মাদ্ৰাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৫৪ চনত কলাশাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে আৰু ১৯৫৫ চনত বিজ্ঞান শাখাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
তাৰপিছত তেখেত "নেশ্যনেল ৰিচাৰ্ছ কাউন্সিল অৱ কানাডা"ৰ জৰিয়তে ব্ৰিটিছ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত প'ষ্টডক্টৰেলৰ বৃত্তি গ্ৰহণ কৰে।
২০১৭ চনত তেখেত "এছ'ছিয়েছন ফৰ ৱমেন ইন মেথেমেটিক্স"ৰ উদ্বোধণী শ্ৰেণীটোৰ এগৰাকী সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ, গুৱাহাটীত বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি সম্পৰ্কীয় এটা উদ্ভাৱন কেন্দ্ৰ আছে।
ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু বিজ্ঞানৰ প্ৰতি আগ্ৰহী সকলে এই কেন্দ্ৰৰ সদস্য হৈ সপ্তাহৰ শেষৰ দিনকেইটাত নানা উদ্ভাৱনমূলক কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰে।
আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰত উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম ষ্টেৰেক্সপিক ডিজিটেল ত্ৰিমাত্ৰিক চিনেমা প্ৰজেকচন সুবিধা আছে।
আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰত "ডাইন'চৰ" আৰু "আচৰিত পদাৰ্থ" নামেৰে দুটা বিজ্ঞান প্ৰদৰ্শনীমূলক বক্তৃতা দেখুৱা হয়।
ইয়াত জুলীয়া নাইট্ৰজেন গেছ ব্যৱহাৰ কৰি অতি শীতল অনুষ্ঠান আৰু বিজ্ঞানৰ পৰীক্ষাৰ যাদু দেখুৱাৰ ব্যৱস্থা আছে।
বিভিন্ন মহাজাগতিক ঘটনা আৰু গ্ৰহণৰ সময়ত ইয়াত ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু ৰাইজৰ বাবে আকাশ পৰ্যবেক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।
ইয়াৰ উপৰিও আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰত হবি কেম্প, ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ মেলা, আলোচনা চক্ৰ, বিজ্ঞান নাটক আদি সময়ে সময়ে অনুষ্ঠিত হয়।
বিজ্ঞান যাদুঘৰ বা চাইন্স মিউজিয়াম হিচাপে বিখ্যাত আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ ভাৰত চৰকাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান যাদুঘৰ পৰিষদৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
ইয়াত বিজ্ঞান যাদুঘৰ, বিজ্ঞান উদ্যান, বিজ্ঞান প্ৰদৰ্শনী, জুৰাচিক পাৰ্ক, গণিত উদ্যান আদিৰ উপৰিও নিয়মীয়া বিশেষ কিছুমান অনুষ্ঠান দেখুৱাৰ ব্যৱস্থা আছে।
ইয়াৰ লগতে বিজ্ঞান কেন্দ্ৰয়ে মাজে সময়ে বিজ্ঞান বিষয়ত বিভিন্ন শিক্ষামূলক অনুষ্ঠান যেনে আলোচনা চক্ৰ, কৰ্মশালা, প্ৰদৰ্শনী, বক্তৃতা অনুষ্ঠান ইত্যাদি অনুষ্ঠিত কৰে।
সেইদৰে ই গুৱাহাটী ৰেল ষ্টেচনৰ পৰা ১১ কিঃমিঃ আৰু লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰ পৰা ৩২ কিঃমিঃ নিলগত।
আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰয়ে ভ্ৰাম্যমাণ বাহনৰ যোগেদি বিজ্ঞান প্ৰদৰ্শনী দূৰ-দূৰণিৰ ঠাইত দেখুৱায়।
আঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰৰ কাৰ্যসূচী সমূহক ঘাইকৈ দুটা ভাগত ভগাব পাৰি, অন্তৰ্দ্বাৰ কাৰ্যসূচী আৰু বহিঃদ্বাৰ কাৰ্যসূচী।
সেইসময়ৰ মাদ্ৰাজ ষ্টেটৰ মুখ্যমন্ত্ৰী চক্ৰৱৰ্তী ৰাজাগোপালাচাৰীয়ে তেওঁক মহিলা হোৱাৰ বাবে জিলাৰ উপায়ুক্তৰ পদৰ সলনি সচিবালয়ত পদ যাঁচিছিল।
লগতে তেওঁৰ প্ৰশিক্ষণৰ কালছোৱাত ঘোঁৰা চলোৱা, ৰাইফল আৰু ৰিভলভাৰ চলোৱা আৰু দণ্ডাধীশৰ ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰা শিকিছিল, আৰু সেয়ে তেওঁ উপায়ুক্তৰ পদবী সম্ভালিব পাৰিব বুলি মুখ্যমন্ত্ৰীক বিশ্বাস জন্মইছিল।
তেওঁৰ কথাত সন্তুষ্ট হৈ চক্ৰৱৰ্তী ৰাজাগোপালাচাৰীয়ে তেওঁক মাদ্ৰাজ ষ্টেটৰ তিৰুপাট্টুৰ জিলাৰ উপায়ুক্ত পাতিলে।
আৰ.এন. বেনাৰ্জীয়ে অধ্যক্ষতা কৰা চাৰি গৰাকী আই.চি.এছ. বিষয়াৰ সাক্ষাৎকাৰ পীঠে তেওঁক ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱা বাছনি নকৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল।
কিন্তু তেওঁৰ অদম্য ইচ্ছা শক্তিৰ ফলত তেওঁলোকে আন্নাক প্ৰশাসনিক সেৱাত যোগদান কৰিবলৈ অনুমতি প্ৰদান কৰিলে।
ৰাজ্যিক আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিভিন্ন পদবীত অধিষ্ঠিত হোৱা আন্না ৰাজম মলহোত্ৰায়ে তেওঁৰ ১৯৫১ চনৰ অসামৰিক সেৱাৰ সহপ্ৰশিক্ষাৰ্থী আৰ. এন. মলহোত্ৰাৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল।
তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম কম্পিউটাৰাইজ বন্দৰ মুম্বাইৰ নাভাছাভা বন্দৰ স্থাপন কৰিবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল।
২০১৮ চনৰ ১৭ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাই নগৰীৰ অন্ধেৰীত অৱস্থিত নিজা বাসভৱনত তেওঁ শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
ব্ৰিটিছশাসিত অসমত বিদ্ৰোগ ঘোষণা কৰা পিয়লী ফুকন নামৰ এজন অসমীয়া সংগ্ৰামী যুৱকক ব্ৰিটিছে শেষপৰ্যায়ত ফাঁচীৰ হুকুম দিয়ে।
১৮৩০ চনত ব্ৰিটিছে তেওঁৰ কণ্ঠৰোধ কৰিবলৈ তেওঁৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ মোকৰ্দমা কৰে আৰু মোকৰ্দমাত তেওঁৰ ফাঁচীৰ সপক্ষে ৰায়দান দিয়া হয়।
ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী পিয়লি ফুকনৰ জীৱন আৰু তেওঁৰ দেশপ্ৰেমৰ আখ্যানেৰে ছবিখনৰ কাহিনীটো সমৃদ্ধ হৈছে।
১৮৪৯ চনত কুকিৰ আক্ৰমণৰ ঘটনা ইমানেই বেছি আৰু ভয়াবহ হ'ল যে চিলেট লাইট ইন্‌ফেণ্ট্ৰীৰ কামাণ্ডেণ্ট আৰু খাচী পাহাৰৰ এজেণ্ট কৰ্ণেল লিষ্টাৰক জনজাতিবোৰক শাস্তি দিবলৈ পঠিওৱা হ'ল।
দুৰ্গম বাটৰ বাবে কৰ্ণেল লিষ্টাৰে সীমান্তৰ পৰা ১০০ মাইল দূৰত থকা মুল্লা গাঁৱৰ সিফালে নোযোৱাটো ঠিক কৰিলে।
" এই অভিযানে ১৮৬২ চনৰ আৰম্ভণিলৈকে ব্ৰিটিছ শাসিত অসমৰ সীমান্ত অঞ্চল মোটামুটি শান্ত কৰিবলৈ সক্ষম হ'ল।
১৮২৪ চনত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ বংগ চৰকাৰে অসমৰ সীমান্ত অঞ্চলসমূহ পুৰন্দৰ সিংহৰ জৰিয়তে নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ চেষ্টা কৰিলে।
ব্ৰিটিছৰ আগমণৰ বহু বছৰ আগৰে পৰা দক্ষিণৰ ভৈয়ামৰ লোকসকলে কুকিসকলৰ ভয়ত দিন কটাইছিল, কাৰণ প্ৰায়েই কুকিসকল আহি গাঁৱত আক্ৰমণ কৰি ঘৰবোৰ জ্বলাই দিছিল আৰু মানুহবোৰ কাৰি-কাটি খাস্তাং কৰিছিল।
প্ৰথম দলটোক জেনেৰেল ব্ৰন্‌ল'ই চিট্টাগং পাৰ্বত্য অঞ্চলৰ পৰিদৰ্শক কেপ্টেইন লিৱিনৰ লগ লাগি নেতৃত্ব দিব আৰু দ্বিতীয় দলটোক জেনেৰেল বুৰ্চিয়াৰে কাচাৰৰ উপায়ুক্ত মি: এড্‌গাৰক অসামৰিক বিষয়া হিচাপে ৰাখি নেতৃত্ব দিব।
পাহাৰীয়া জাতিসমূহে ব্ৰিটিছ শক্তিৰ বিৰুদ্ধে অস্ত্ৰ ধৰাটো বৃথা বুলি বুজোৱাও এই অভিযানৰ উদ্দেশ্য আছিল।
২৬ জানুৱাৰীত লুচাইসকলে মনিয়েৰখাল বাগিছাত অতৰ্কিতে আক্ৰমণ চলাই এজন চিপাহীক হত্যা কৰে, এজন চিপাহী আৰু এজন আৰক্ষীক আহত কৰে।
সাহ বাঢ়ি আক্ৰমণকাৰীসকলে নন্দীগ্ৰামলৈকে সোমাই আহিল আৰু ২৭ জানুৱাৰীত ১১ জন লোকক হত্যা কৰা লগতে তিনিজনক অপহৰণ কৰে।
নদীগ্ৰাম এৰিয়েই পাছদিনা পুৱা তেওঁলোকে ৪ৰ্থ নে'টিভ ইন্‌ফেণ্ট্ৰীৰ আঠজনীয়া দলত আক্ৰমণ চলায়।
বছৰি আক্ৰমণৰ ঘটনা হৈয়েই আছিল, আৰু এবাৰ চিলেটৰ মেজিষ্ট্ৰেটে "কুকি"সকলে কৰা এক ধাৰাবাহিক আক্ৰমণৰ প্ৰতিবেদন দিছিল য'ত ১৫০ জন লোকৰ মৃত্যু হোৱা বুলি উল্লেখ আছে।
পাছৰ বছৰ কাছাৰৰ উপায়ুক্ত মি: এলগাৰে জৰীপ বিভাগৰ মেজৰ মেক্‌ডনাল্ড আৰু আৰক্ষীক লৈ লুচাইসকলৰ লগত সম্পৰ্ক স্থাপনৰ চেষ্টা কৰিলে।
ৱিন্‌চেষ্টাৰ চাহ বাগিছা আক্ৰমণৰ কেইঘণ্টামানৰ পাছতে কাট্‌লিচৰাৰ বাগিছাত আক্ৰমণ চলিল, কিন্তু দুজন চাহ খেতিয়কে লুচাইসকলক খেদাই পঠিয়ালে।
এই দুটা দলৰ লগতে মণিপুৰৰ ৰাজনৈতিক দূত কৰ্ণেল জেইম্‌ছ নাটেলে মেইটেই লোকৰ এটা দল লৈ দক্ষিণ সীমান্তইদি জেনেৰেল বুৰ্চিয়াৰৰ দলৰ লগত সহযোগ কৰিলে।
ইন্দ্ৰক সহায়ৰ বাবে ভগৱান হৰিয়ে অসুৰ বধ কৰাৰ কথা শ্ৰীমদ্ভাগৱতৰ ষষ্ঠ স্কন্ধৰ অন্তত পৰীক্ষিতে শুকমুনিৰ মুখত শুনিছিল।
সেয়ে তেওঁ সপ্তম স্কন্ধত শুকদেৱক এইবুলি প্ৰশ্ন কৰিছিল, “সমস্ত আত্মাত বিৰাজ কৰা সকলোৰে প্ৰতি সমভাবাপন্ন, সকলোৰে আত্মাস্বৰূপ দয়াশীল নাৰায়ণৰ মনত তেনে বিষমভাব কিয় হৈছিল?” উত্তৰত শুকদেৱে কৈছিল, “প্ৰহ্লাদৰ চৰিত্ৰ আৰু গোবিন্দৰ মহিমা শ্ৰৱণ-কীৰ্ত্তন কৰিলে একো দুখে চুব নোৱাৰে।
” তাৰ পিছতে বিষ্ণুয়ে বধ কৰা অসুৰবোৰ কিদৰে পূৰ্বে শাপগ্ৰস্ত হৈ অসুৰ যোনিত জন্ম লাভ কৰা ভক্ত সেই বৰ্ণনা যুধিষ্ঠিৰ আৰু নাৰদৰ কথোপকথনৰ যোগেদি ব্যক্ত কৰিছে।
নাৰদে যুধিষ্ঠিৰক কৈছে, “এসময়ত ব্ৰহ্মাৰ পুত্ৰ আৰু মোৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ সনন্দন আদি পৰম জ্ঞানী আৰু সন্তপুৰুষ, বয়সত বৃদ্ধ কিন্তু দেখাত পাঁচবছৰীয়া যেন লগা যোগ সিদ্ধপুৰুষ, মৰীচি আদি নজন প্ৰজাপতিতকৈও শ্ৰেষ্ঠ, চাৰিজন মহৰ্ষি হঠাতে গৈ বৈকুণ্ঠত উপস্থিত হৈছিল।
বস্ত্ৰহীন সেই চাৰিজন বালখিল্য মুনিক শিশু বালক যেন দেখি দুৱৰী দুজনে দুৱাৰমুখৰ পৰা বেতেৰে ঠেলি নি আঁতৰাই পঠালে।
বৰাহৰূপী বিষ্ণুৰ হাতত হিৰণ্যাক্ষৰ মৃত্যুৰ পিছত হিৰণ্যকশিপুয়ে বিষ্ণুক বৈৰীভাৱে চিন্তা কৰে আৰু বিষ্ণুক কেনেকৈ বধিব পাৰি তাকেই চিন্তা কৰি থাকে।
তদুপলক্ষ্যে হিৰণ্যকশিপুয়ে সকলো দেৱতা আৰু ৰজাবোৰতকৈ শক্তিশালী হ'বলৈ মন্দৰাচললৈ গৈ বৰ কায়-ক্লেশ সহ্য কৰি বুঢ়া আঙুলিটো মাটিত থৈ তাৰ ওপৰত ভৰ দি আকাশৰ পিনে লক্ষ্য কৰি কঠোৰ তপস্যা কৰাত মগ্ন হৈছিল।
এই কঠোৰ তপস্যাৰ অন্তত ব্ৰহ্মাৰ পৰা লাভ কৰা মাটি-পানী-আকাশ আদি ক’তোৱে,দেৱতা-মানুহ-জীৱ-জন্তু আদি একোৰে দ্বাৰা একো অস্ত্ৰৰে মৃত্যু নোহোৱাৰ বৰ লাভ কৰাৰ কাহিনী সপ্তম স্কন্ধৰ দ্বিতীয় অধ্যায়ত বৰ্ণনা কৰা আছে।
ব্ৰহ্মাৰ বৰত প্ৰতাপী হৈ উঠা হিৰণ্যকশিপুয়ে ত্ৰৈলোক্যৰ অধিপতি হৈ সৃষ্টি কৰা সন্ত্ৰাসৰ পৰা পৰিত্ৰাণ বিচাৰি দেৱতাগণ বিষ্ণুৰ কাষ চাপে।
এই প্ৰহ্লাদৰ বিষয়ে শ্ৰীমদ্ভাগৱতৰ সপ্তম স্কন্ধৰ তৃতীয়ৰ পৰা সপ্তম অধ্যায়লৈকে বৰ্ণিত হৈছে প্ৰহ্লাদ চৰিত্ৰত।
তৃতীয় অধ্যায়ত আছে প্ৰহ্লাদৰ জন্ম, চাৰিত্ৰিক বিৱৰণ, আচৰণ, দিনে ৰাতিয়ে বিষ্ণুৰ নাম-গুণ কীৰ্ত্তন কৰি প্ৰহ্লাদে বিষ্ণুক ভকতি কৰা দেখি বিষ্ণুবৈৰী পিতৃৰ সহ্য নোহোৱা, অসুৰৰ গুৰু শুক্ৰাচাৰ্যই দুই পুত্ৰ ষণ্ডামৰ্ক ক প্ৰহ্লাদক শিক্ষা দিবলৈ আজ্ঞা কৰাৰ আখ্যান।
গুৰুৰ শিক্ষাত সন্তষ্ট নহৈ অনবৰতে ৰাম নাম লৈ থকা প্ৰহ্লাদক পিতৃয়ে প্ৰথমে মৰমেৰে বুজাই গুৰুদ্বয়ক শিক্ষা ভালকৈ দিবলৈ আদেশ দিয়ে।
পিছত হৰি ভক্তিৰ শিক্ষা তেওঁলোকে নাই শিকোৱা বুলি জানিব পাৰি প্ৰহ্লাদৰ ওপৰত ক্ৰোধান্বিত হৈ বিভিন্ন ধৰণৰ শাস্তি দিবলৈ ধৰে।
পুনৰ ষণ্ডামৰ্কৰ কথা মানি প্ৰহ্লাদক ধৰ্মাদি বিষয়ে উপদেশ আৰু গৃহস্থ ধৰ্মৰ বিষয়ে শিক্ষা দিবলৈ গুৰুগৃহলৈ পঠিয়াই দিয়ে।
দৈত্যশিশুসকলে প্ৰহ্লাদৰ কথাবোৰ শুনি তেওঁৰ ধৰ্ম বা ভক্তি তত্ত্ব লাভ কেনেকৈ হৈছিল তাক জানিবলৈ বিচাৰিলে।
তাত কিদৰে নাৰদে কয়াধুক দিয়া ধৰ্মতত্ত্ব বিষয়ক জ্ঞান মাতৃগৰ্ভত থাকোঁতেই প্ৰহ্লাদে লাভ কৰে সেইয়া বৰ্ণনা কৰে।
অন্যহাতে ভাগৱতৰ অধ্যায়ৰ আধাৰত মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে কীৰ্ত্তনত প্ৰহ্লাদ চৰিত্ৰভাগৰ চৰিত্ৰবিলাক উল্লেখ কৰিছে।
চতুৰ্থ অধ্যায়ত প্ৰহ্লাদে গুৰুৰ অনুপস্থিতিত দৈত্য শিশুগণক একত্ৰিত কৰি ভাগৱতী ধৰ্মৰ বিষয়ে উপদেশ দিয়াৰ কথা বৰ্ণনা কৰা আছে।
প্ৰহ্লাদ চৰিত্ৰ হৈছে কয়াধু আৰু হিৰণ্যকশিপুৰ পুত্ৰ প্ৰহ্লাদৰ জন্মৰ আগকথা, জন্ম, বাল্যকাল আৰু পিতৃৰ মৃত্যু হোৱালৈকে ভাগৱতত বৰ্ণিত আখ্যান।
ইফালে ষণ্ডামৰ্কৰ মুখেৰে প্ৰহ্লাদ সহিতে দৈত্যশিশুগণেও ঈশ্বৰ সাধনা কৰাৰ কথা জানিব পাৰি হিৰণ্যকশিপু খঙত একো নাই হৈ প্ৰহ্লাদক ভৰ্ৎসনা কৰে।
এই বিপ্লৱ আছিল তদানীন্তন ফ্ৰান্সৰ শ শ বছৰ ধৰি নিৰ্যাতিত আৰু বঞ্চিত "থাৰ্ড ষ্টেট" বা সাধাৰণ মানুহৰ পুঞ্জীভূত ক্ষোভৰ বহিৰ্প্ৰকাশ।
১৭৮৯ চনৰ ১৪ জুলাইত নিৰ্বাচিত প্ৰতিনিধি, ৰক্ষা বাহিনীৰ সদস্য আৰু বাস্তিল দুৰ্গৰ আশে-পাশে থকা বিক্ষুব্ধ লোকসকল বাস্তিল দুৰ্গৰ অভিমুখে ৰওনা হয়।
ফৰাচী বিপ্লৱ হৈছে ফ্ৰান্স আৰু ইয়াৰ উপনিবেশসমূহত ১৭৮৯ চনত আৰম্ভ হৈ দশকজুৰি চলা সুদূৰপ্ৰসাৰী সামাজিক তথা ৰাজনৈতিক উত্থানৰ সময়।
এই বিপ্লৱৰ সময়ত ফ্ৰান্সত নিৰঙ্কুশ ৰাজতন্ত্ৰ উৎখাট কৰি গণতন্ত্ৰিক আদৰ্শৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল আৰু অৱশেষত নেপোলিয়ন বোনাপাৰ্টৰ একনায়কত্তবাদত সমাপ্তি ঘটিছিল।
ফৰাচী বিপ্লৱক পশ্চিমীয়া গণতন্ত্ৰৰ ইতিহাসৰ এক জটিল সন্ধিক্ষণ হিচাপে চিহ্নিত কৰা হয়, যাৰ মাধ্যমেৰে পশ্চিমীয়া সভ্যতাই নিৰঙ্কুশ ৰাজনীতি আৰু অভিজাততন্ত্ৰৰ অন্ত পেলাই গণতন্ত্ৰৰ যুগত পদাৰ্পণ কৰে।
ইতিহাসবিদসকলে বিপ্লৱৰ আৰম্ভ হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত পূৰ্ববৰ্তী সময়ৰ বহুতো ঘটনাই ইন্ধন যোগাইছে বুলি মন্তব্য কৰে।
সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক বৈষম্যৰ বৃদ্ধি, আলোকায়ন -ৰ পাছত উদ্ভূত নতুন ৰাজনৈতিক ধাৰণা, অৰ্থনৈতিক অব্যৱস্থাপনা, পৰিবেশজনীত কাৰণৰ ফলত কৃষিৰ ব্যৰ্থতা, নিয়ন্ত্ৰণহীন ৰাষ্ট্ৰীয় ঋণ, ৰজা ষোড়শ লুইৰ দ্বাৰা ৰাজনৈতিক অব্যৱস্থাপনা আদি সকলো কাৰকেই ফৰাচী বিপ্লৱৰ ভেঁটি বুলি চিহ্নিত কৰা হয়।
এই শ্লোগানটো বিপ্লৱটোৰ চালিকাশক্তিত পৰিণত হৈছিল যাৰ মাধ্যমেৰে সামৰিক আৰু অহিংসা উভয়বিধ পদ্ধতি অনুসৰণ কৰি পশ্চিমীয়া বিশ্বত গণতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠিত কৰা হৈছিল।
১৯৫০ চনৰ ১৯ আগষ্ট তাৰিখে কৰ্ণাটকৰ জামাখান্দি অঞ্চলৰ চাভালাগিৰ দেশস্ত মাধৱা ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত সুধা মূৰ্তিৰ জন্ম হৈছিল।
পিছলৈ তেওঁ নিজৰ শৈশৱৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা হাউ আই টত মাই গ্ৰেণ্ডমাদাৰ টু ৰিদ, উৱাইছ এণ্ড আদাৰউৱাইছ এণ্ড আদাৰ ষ্টৰীজ নামৰ গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছিল।
তেওঁ বি.ভি.বি. অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা বৈদ্যুতিক অভিযান্ত্ৰিক শাখাৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
ইয়াত তেওঁ প্ৰথম বিভাগৰ প্ৰথম হোৱাৰ বাবে কৰ্ণাটকৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পৰা সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল।
তাৰপিছত তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান বিভাগৰ পৰা অভিযান্ত্ৰিকবিদ্যাৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তেওঁ কৰ্ণাটক চৰকাৰক প্ৰতিখন চৰকাৰী বিদ্যালয়ত কম্পিউটাৰ আৰু পুথি ভঁৰাল স্থাপন কৰিবলৈ সহায়তা প্ৰদান কৰিছিল।
ইয়াৰ লগতে তেওঁ হাৰভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত 'মূৰ্তি ক্লাছিকেল লাইব্ৰেৰী'নামৰ পুথিভঁৰাল স্থাপন কৰিছে।
তেওঁ কৰ্ণাটকৰ প্ৰতিখন চৰকাৰী বিদ্যালয়ত কম্পিউটাৰ সংস্থাপন কৰাৰ লগতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলক কম্পিউটাৰ শিক্ষায়ো প্ৰদান কৰিছিল।
ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০০৬ চনত সমাজ সেৱা শিতানত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
সুধা মূৰ্তি ভাৰতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ মটৰগাড়ী নিৰ্মাতা কোম্পানী টাটা ইঞ্জিনীয়াৰিং এণ্ড ল'ক'মটিভ কোম্পানীয়ে নিযুক্তি দিয়া প্ৰথম মহিলা অভিযন্তা।
তেওঁ টাটাৰ অধ্যক্ষলৈ এই কোম্পানীত কেৱল পুৰুষক নিযুক্তি দিয়াৰ বাবে লিংগ বৈষম্যৰ অভিযোগ জনাই চিঠি লিখিছিল।
তেওঁ প্ৰতিখন বিদ্যালয়ত এখনকৈ পুথিভঁৰালৰ সপোন দেখি এতিয়ালৈকে প্ৰায় ৭০,০০০ খন পুথিভঁৰাল স্থাপন কৰিছে।
সুধা মূৰ্তিয়ে টেলক'ত তেওঁৰ সহযোগী অভিযন্তা এন.আৰ. নাৰায়ণমূৰ্তিৰ লগত পুনেত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
অক্ষতা তেওঁৰ ষ্টেণ্ডফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহপাঠী ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় ঋষি শুনাকৰ লগত বিবাহ কৰে।
বিশ্বনাথন শান্তা জনপ্ৰিয়ভাৱে ভি. শান্তা এগৰাকী ভাৰতীয় কৰ্কট ৰোগ বিশেষজ্ঞ আৰু চেন্নাইত অৱস্থিত অদ্যাৰ কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিষ্ঠানৰ অধ্যক্ষ আছিল।
তেওঁ বিশেষকৈ ভাৰতৰ কৰ্কট ৰোগীসকলৰ সহজলভ্য আৰু কম খৰচী চিকিৎসা প্ৰদান কৰিবলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জনাজাত।
তেওঁ কৰ্কট ৰোগৰ অধ্যয়ন, ইয়াৰ পৰা সুৰক্ষা আৰু চিকিৎসাৰ ওপৰত গৱেষণা আৰু ইয়াৰ সজাগতা বৃদ্ধিৰ বাবে অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল।
ইয়াৰ লগতে তেওঁ কৰ্কট ৰোগৰ বিশেষজ্ঞ আৰু কৰ্কট ৰোগৰ উপশাখাসমূহৰ বিজ্ঞানীসমূহক উৎসাহিত কৰিছিল।
১৯২৭ চনৰ ১১ মাৰ্চ তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত মাদ্ৰাজ ষ্টেটৰ মাইলাপুৰৰ সম্ৰান্ত পৰিয়ালত ভি. শান্তাৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁৰ আজু খুড়া চন্দ্ৰশেখৰ ভেঙ্কটৰমণ আৰু খুড়া সুব্ৰহ্মণ্যন চন্দ্ৰশেখৰ দুয়ো পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা বিজয়ী।
তেওঁ ১৯৪৯ চনত মাদ্ৰাজ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ লোকসেৱা পৰিষদৰ পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ হয় আৰু মাদ্ৰাজ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ মহিলা আৰু শিশু চিকিৎসালয়ত নিযুক্তি লাভ কৰে।
অতি তাকৰীয়া সা-সৰঞ্জামেৰে আৰু মাত্ৰ দুগৰাকী চিকিৎসক তেওঁ নিজে আৰু কৃষ্ণমূৰ্তিৰ সহায়ত অতি কষ্টেৰে তেওঁলোকে প্ৰতিষ্ঠানখন চলাইছিল।
তিনিবছৰ কাল সন্মানীয় সদস্য হিচাপে সেৱা আগবঢ়োৱা পিছত প্ৰতিষ্ঠানখনে তেওঁক মাহিলী ২০০ টকা বেতন আৰু প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰিসৰতে থকাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিছিল ১৯৫৫ চনৰ ১৩ এপ্ৰিল তাৰিখৰ পৰা তেওঁ প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰিসৰত স্থায়ীভাৱে বসবাস কৰিবলৈ লয়।
তেওঁ কৰ্কট ৰোগৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত ধৰা পেলোৱাৰ পোষকতা কৰিছিল আৰু তেওঁ কৰ্কট ৰোগৰ প্ৰতি থকা সাধাৰণ মানুহৰ ধাৰণা সলনি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
ইয়াৰ লগতে তেওঁ স্বাস্থ্য ক্ষেত্ৰৰ বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কমিটিৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছে।
ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক ক্ষেত্ৰত বংকোৱাল:- বৃহত্তৰ বংকোৱাল অঞ্চলটোৰ পৰা কেইবাগৰাকীও সমাজ কৰ্মী আৰু ৰাজনৈতিক ব্যক্তিয়ে আত্ম প্ৰকাশ কৰিছিল।
এই সকলৰ ভিতৰত প্ৰয়াত কমলেশ্বৰ মৰাং, প্ৰয়াত ৰত্নেশ্বৰ লইং, গোবিন চন্দ্ৰ দলে, পুষ্প চন্দ্ৰ লইং, ডালিমী লইঙৰ নাম লেখত লবলগীয়া।
আনহাতে বৃৃৃত্তৰ বোকাখাত অঞ্চলৰ মহিলাৰ ভিতৰত অধিক সক্ৰ্ৰিয় মহিলা সমাজকৰ্মী হিচাপে ডালিমী লইং ওৰফে ডালিমী বাই সকলোৰে পৰিচিত।
প্ৰয়াত গংগাধৰ পাৱ ৰ "পাৱ বংশালী" খনত পোৱা তথ্য মতে- এদিন দুখন গাঁৱৰ মাজত চেপা পতাকলৈ দুৰ্বাদল কাজিয়া হল।
পিছত পুৱা যেতিয়া দেখিলে তেতিয়া লাজ আৰু অনুশোচনাত দগ্ধ হৈ সেই গাঁও ত্যাগ কৰি আহি কালক্ৰমত এই গাঁও পাইহি।
ৰ ২০০৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত প্ৰকাশ পোৱা কিব পলাশ লইঙৰ -" বংকোৱালৰ কথা "শীৰ্ষক কবিতাটোত বংকোৱালৰ কিম্বদন্তীটো সুন্দৰ ৰূপত প্ৰকাশ পাইছে।
প্ৰয়াত নাট্যকাৰ অজিত দত্তই পলাশ লইঙৰ কবিতাৰ আধাৰত কথা-বংকোৱাল নামৰ পূৰ্ণাংগ নাট লিখিছিল আৰু গোলাঘাট এমেচাৰ থিয়েটাৰ চচাইটি, আৰু গুৱাহাটীৰ ৰবীন্দ্ৰ ভৱনত ২০১৩ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰত মঞ্চস্থ হৈছিল।
ইতিমধ্যে বংকোৱালক কবি পলাশ লইঙে অসমৰ সাহিত্য জগতত কবিতাৰ জৰিয়তে এটি সুখপাঠ্য কবিতাৰে পৰিচয় কৰাই দিবলৈ সক্ষম হৈছে।
এই বৃহত্তৰ অঞ্চলটোৰ পৰা সাহিত্যৰ পথাৰত প্ৰথম খোজ পেলাবলৈ সক্ষম হৈছিল প্ৰয়াত ৰত্নেশ্বৰ লইং , প্ৰয়াত পুষ্প চন্দ্ৰ লইং আদিয়ে।
ইতিমধ্যে লেখক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা মাণিক চন্দ্ৰ দাৱ দিও বৰ্তমানে দেৰগাঁৱত নিগাজীকৈ থাকিবলৈ লৈছে, হলেও তেওঁ বংকোৱালত ডাঙৰ-দীঘল হৈয়ে সাহিত্য সাধনাত মনোনিবেশ কৰিছিল।
শেহতীয়াকৈ অমল দাৱ , পলাশ লইং, জয়ন্ত মাধৱ মৰাং, ৰুণাল্ডো টাইড, দেৱজীত্ বিলু, নিপন লইং, গান্ধিৰাম বড়ি আদিয়ে নিয়মীয়াকৈ সাহিত্য চৰ্চা অব্যাহত ৰাখিছে।
বংকোৱালৰ উচ্চমাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ দুখন বিদ্যালয়খনৰ নাম হৈছে - বংকোৱাল উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আৰু বংকোৱাল ছিনিয়ৰ বেছিক স্কুল।
১৮২৬ চনত ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ দ্বাৰা বৃটিছে অধিকাৰ কৰা বাৰ্মা সাম্ৰাজ্যৰ পশ্চিম অংশৰ পৰা কামৰূপ প্ৰশাসনিক জিলা প্ৰথম প্ৰতিস্থা কৰা হৈছিল।
১৮২৬ চনৰ পিছত নতুনকৈ অধিকাৰ কৰা অঞ্চলটোত দুজন আয়ুক্ত নিয়োগ কৰিছিল: জেষ্ঠ আয়ুক্ত যি "উত্তৰ-পূৱ ৰংপুৰ" শাসন কৰিছিল তেওঁক অতিৰিক্তভাবে মানসৰ পৰা বিশ্বনাথলৈকে নতুনকৈ অধিকাৰ কৰা অঞ্চলৰ দায়িত্ব দিছিল; আৰু কনিষ্ঠ আয়ুক্ত, যি সেই অঞ্চলৰ পৰা বিশ্বনাথৰ পূৱৰ অঞ্চলসমূহ শাসন কৰিছিল।
১৮৩৩ চনত বিট্ৰিছে ধনশিৰি নদীৰ পশ্চিমৰ অঞ্চলত প্ৰশাসনিক জিলাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, ফলত অন্য তিনিখন জিলাৰ সৈতে কামৰূপ জিলা দুটা খণ্ডত বিভক্ত হৈছিল: ছয় পাৰগানা বৰ্তমানৰ বৰপেটা আৰু নগৰবেৰা; আৰু উত্তৰে বিশ পাৰগানা আৰু দক্ষিণে ছয় দুৱাৰ।
প্ৰত্যেক জিলাকে এজন প্ৰধান সহায়কে, এজন উপ-সহায়কৰ সহযোগত শাসন কৰিছিল, কিন্তু পূঁজিৰ অভাৱৰ বাবে ছয় পৰগনা অঞ্চলত কেৱল এজন উপ-সহায়কহে আছিল।
১৯৪৭ চনত ভাৰতে স্বাধীনতাৰ পিছত “অবিভক্ত” কামৰূপ জিলাৰ পৰা বৰপেটা জিলা , আৰু নলবাৰী জিলাক বিভক্ত কৰা হয়।