polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
তাৰোপৰি বেংসমূহক ইলেকট্ৰনিক বেনিফিট ট্ৰেন্সফাৰ যোগে চলি থকা বত্ৰিশটা আঁচনিৰ চৰকাৰী ৰাজসাহাৰ্য্যসমূহৰ ধনৰাশি স্থানান্তৰিত কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হয়, যাতে ধন প্ৰত্যক্ষভাৱে হিতাধিকাৰীৰ একাউন্টত জমা হয়৷
বেংকসমূহক নতুন শাখা খোলাৰ ক্ষেত্ৰত বছেৰেকীয়া শাখা সম্প্ৰসাৰণ পৰিকল্পনাত বেংকিং সেৱাই আৱৰি নোলোৱাকৈ থকা অঞ্চলত ২৫% নতুন শাখা খোলাৰ নিৰ্দ্দেশ দিয়া হৈছে৷
জগতত সকলো দেৱতাৰ তীৰ্থ আছে, মাত্ৰ ব্ৰহ্মাৰ তীৰ্থ নাই – এইকথা ভাবি ব্ৰহ্মাই পৃথিৱীত নিজৰ তীৰ্থ স্থাপনত উদ্যোগী হ'ল।
সৰস্বতী হ'ল বাক্য, বুদ্ধি, বিদ্যা আৰু জ্ঞানৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী; সকলো সংশয় ছেদকাৰিণী আৰু সৰ্ৱসিদ্ধি প্ৰদায়িনী আৰু বিশ্বৰ উপজীৱিকা স্বৰূপিনী।
জ্ঞান, সংগীত আৰু শিল্পকলাৰ দেৱী হিচাপে ভাৰতৰ বাহিৰে জাপান, ভিয়েটনাম, বালি আৰু ম্যানমাৰতো সৰস্বতী পূজা কৰা হয়।
হিন্দুধৰ্মৰ বাদে খ্ৰিষ্টীয় চতুৰ্থ-পঞ্চম শতিকাতে ৰচিত মহাযান বৌদ্ধ ধৰ্মগ্ৰন্থ মহাযান সূত্ৰটো সৰস্বতী দেৱীৰ উল্লেখ পোৱা যায়।
পাছত নাৰায়ণে বিধান দিয়ে যে, সৰস্বতী এক অংশত নদী, এক অংশত ব্ৰহ্মাৰ পত্নী আৰু এক অংশত তেওঁৰ সঙ্গিনী হ'ব আৰু কলিযুগৰ পাঁচ হাজাৰ বছৰ অতিক্ৰান্ত হ'লে সৰস্বতী সহ তিনি দেৱীৰেই শাপমোচন হ'ব।
তেতিয়া ব্ৰহ্মাৰ পত্নী গায়ত্ৰীয়ে কন্যা সৰস্বতীক লগতলৈ স্বামীৰ প্ৰাণ ওভতাই অনাৰ বাবে গন্ধমাদন পৰ্ৱতত তপস্যা আৰম্ভ কৰে।
তেতিয়াৰ পৰাই শিৱৰ নিৰ্দেশত গায়ত্ৰী আৰু সৰস্বতীৰ তপস্যাস্থলত দুটা প্ৰসিদ্ধ তীৰ্থ সৃষ্টি হয়।
এই ত্ৰিদেৱীৰ কাম হ'ল ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱক যথাক্ৰমে জগৎ সৃষ্টি, পালন আৰু ধ্বংস কৰাত সাহায্য কৰা।
শুম্ভ আৰু নিশুম্ভ অসুৰদ্বয়ক বধ কৰাৰ সময়ত দেৱী দুৰ্গাৰ শৰীৰৰ পৰা যি কৌশিকী দেৱীৰ উৎপত্তি হৈছিল, তাৰ অন্য নাম সৰস্বতী।
গঙ্গাৰ অভিশাপত সৰস্বতী মৰ্ত্যৰ নদীলৈ পৰিণত হ'ল আৰু ব্ৰহ্মাৰ প্ৰিয়তমা পত্নী ব্ৰাহ্মী হ'ল।
১৯৫৬ চনত হায়দৰাবাদ ৰাজ্যখন ভংগ কৰি ইয়াক অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ লগত অন্তৰ্ভুক্ত কৰি অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ ৰাজ্যখন সৃষ্টি কৰা হয়।
হায়দৰাবাদ চহৰখন অহা ১০ বছৰলৈ তেলেংগানা আৰু অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ দুয়োখন ৰাজ্যৰে উমৈহতীয়া ৰাজধানী হৈ থাকিব।
হিন্দু মতবাদ মতে ভগৱান শিৱই তেলেংগানাক আৱৰি থকা তিনিখন পৰ্বত ক্ৰমে কালেশ্বৰম, শ্ৰীচাইলাম আৰু দ্ৰক্ষৰামাত লিংগ হিচাপে নামি আহিছিল, সেইকাৰণে নাম হৈছিল ত্ৰিলিংগ।
তেলঙ্গানাৰ চৰিসীমাত উত্তৰ আৰু উত্তৰ-পশ্চিমত মহাৰাষ্ট্ৰ, পশ্চিমত কৰ্ণাটক, উত্তৰ পূৱত ছত্তীছগঢ় আৰু দক্ষিণ-পূৱত অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ অৱস্থিত।
সাতবাহন ৰাজবংশৰ প্ৰতিষ্ঠাতা চিমুখ আৰু তেওঁৰ পৰৱৰ্তী ৰজাসকলে প্ৰৱৰ্তন কৰা তাম্ৰমুদ্ৰাও ইয়াত পোৱা গৈছে।
সাতবাহন সকলৰ পতনৰ পিছত বাকাটক , বিষ্ণুকুণ্ডিয়া , চালুক্য , ৰাষ্ট্ৰকুট , আৰু পশ্চিম চালুক্য ৰাজবংশই এই অঞ্চল শাসন কৰিছিল।
অতীতৰ হায়দৰাবাদ ৰাজ্যৰ মাৰাঠী ভাষী অধ্যুষিত অঞ্চল মাৰাঠাৱাডাৰ পৰা তেলুগু ভাষী অধ্যুষিত অঞ্চলটো পৃথককৈ বুজাবলৈ এই তেলঙ্গানা শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
জৰায়ুৰ ভিতৰত প্ৰষ্টাগ্লেণ্ডিন এফ-২ আলফা নামৰ ৰাসায়নিক পদাৰ্থ বিধৰ ক্ৰিয়াৰ ফলত জয়াৰুৰ ভিতৰৰ লাইনিং সাজু হয় গৰ্ভধাৰণৰ বাবে।
কিন্তু যেতিয়া সেইটো হৈ নুঠে, ডিম্বকোষ গৰ্ভস্থ নোহোৱাৰ ফলত-তেতিয়া জয়ায়ুৰ মাংসপেশীৰ সংকোচন হয়, জয়াৰুলৈ ৰক্ত সঞ্চালন কমি যায় আৰু মাহেকীয়াৰ ৰক্তস্ৰাৱৰ লগত বিষ হবলৈ ধৰে।
যদিও প্ৰষ্টাগ্লেণ্ডিনৰ নিয়মীয়া প্ৰক্ৰিয়াৰ যোগদিয়েই মহিলাৰ ঋতুস্ৰাৱ হয় - বিষ সেইসকল মহিলাৰহে হয় যাৰ ক্ষেত্ৰত এই বিধ ৰাসায়নিক পদাৰ্থ হয় বেচিকৈ নিৰ্গত হয় নতুবা মহিলাগৰাকী প্ৰষ্টাগ্লেণ্ডিনৰ প্ৰতি বেচি সংবেদনশীল হয়।
মস্তিষ্কৰ পিটিউটৰি গ্ৰন্থিৰ পৰা ওলোৱা ভেচপ্ৰেচিন নামৰ হৰম'নে প্ৰষ্টাগ্লেণ্ডিনৰ উৎপাদনত ক্ৰিয়া কৰে।
আন এটা থিয়ৰি মতে জৰায়ুৰ ৰক্তপ্ৰবাহ হ্ৰাস পালে কিছুমান এনে পদাৰ্থৰ উৎপত্তি হয় যাৰ ফলত টাইপ-চি বিষৰ কোষসমূহ সক্ৰিয় হৈ উঠে।
ইয়াৰ উপৰিও লিউক'ট্ৰিন নামৰ আন এবিধ ৰাসায়নিক তত্ত্বৰ উৎপত্তিৰ বাবেও ডিচমেনৰিয়া হয় বুলি ভবাৰ থল আছে।
সেইবিলাক হ'ল-ওকালি,বমি,মূৰৰ বিষ,মূৰ-ঘূৰণি,পেটৰ অসুখ হোৱা বা শৌচ কচা হোৱা, ভাগৰ লগা, মানসিক অস্থিৰতা হোৱা, তাপ-ধ্বনি-পোহৰৰ প্ৰতি অসহিষ্ণুতা বা অতি সংবেদনশীল হোৱা, স্তনযুগলত বিষ অনুভৱ হোৱা আদি।
ডিচমেনৰিয়া ঋতুস্ৰাৱৰ কেইবাদিনো আগৰেপৰা হ'ব পাৰে বা লগতে হ'ব পাৰে আৰু সাধাৰণতে ঋতুস্ৰাৱ শেষ হোৱাৰ লগে লগে বিষো কমি যায়।
যাৰ ফলত ৰোগীৰ মাহেকীয়াৰ বিষ, অনিয়মীয়া বা বৰ্দ্ধিত ঋতুস্ৰাব, সন্তানহীনতা আদি হোৱা পৰিলক্ষিত হয়।
এটা সময়ত বহু বছৰলৈ নিয়মীয়া আৰু বিষ নোহোৱা মাহেকীয়া হোৱা মহিলাৰ লাহে লাহে মাহেকীয়াত বিষ হবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ক্ৰমে বিষ বেচি হবলৈ ধৰে।
সেইবিলাক হ'ল- মাহেকীয়া অনিয়মীয়া হোৱা, ৰক্তস্ৰাৱৰ পৰিমাণ বাঢ়ি যোৱা, মাহেকীয়াৰ মাজতো কেতিয়াবা ৰক্তস্ৰাৱ হোৱা, যোনিদ্বাৰে দি স্ৰাব নিৰ্গত হোৱা, যৌন ক্ৰিয়াত কষ্ট অনুভৱ কৰা আদি।
জনন তন্ত্ৰৰ বিজুতিৰ ফলত বিষ হলে চেকেণ্ডেৰী ডিচমেনৰিয়া- যাৰ বিভিন্ন কাৰণ হব পাৰে যেনে এণ্ড'মেট্ৰিয়’চিচ, লিয়োমায়মা, এডিনোমাইক'চিচ, ইউটেৰাইন ফাইব্ৰয়ড,অভেৰিয়ান চিষ্ট, গৰ্ভাশয়ৰ ভিতৰত লগোৱা গৰ্ভ নিৰোধক সামগ্ৰী আদি।
ডিচমেনৰিয়াক প্ৰভাৱিত কৰিব পৰা কিছুমান কাৰক হ'ল, সোনকালে অৰ্থাৎত কম বয়সতে ঋতুস্ৰাৱ আৰম্ভ হোৱা; মাহেকীয়াৰ পৰিমাণ আৰু দিন বেচি হোৱা; ধপাত বা মদৰ সেৱন; মেদবহুলতা; পৰিয়ালত এনে ৰোগ থকা, জয়াৰু যদি বেকা হৈ থাকে ; যোনিমুখ যদি বেচি সংকীৰ্ণ হয়; মানসিক অস্থিৰতা; এলেহুৱা -শাৰীৰিক শ্ৰম বিমুখতা আদি।
ঋতু্মতী হোৱাৰ পৰা কুৰিবছৰ বয়সলৈ নাইবা তাৰ সামান্য ওপৰ বয়সলৈ প্ৰাইমেৰী ডিচমেনৰিয়া হব পাৰে।
ডিচমেনৰিয়া হৈছে নাৰীৰ মাহেকীয়া ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ত হোৱা বিষ যিয়ে তেওঁৰ দৈনিক কাম-কাজত বাধা জন্মায়।
কোনো আন ৰোগ বা জৰায়ুৰ গঠনৰ ত্ৰুটিৰ বাবে হোৱা ডিচমেনৰিয়াক "চেকেণ্ডেৰী ডিচমেনৰিয়া" বোলা হয়।
১৯৫৪ চনত গুৱাহাটীৰ 'প্ৰাগজ্যোতিষ কলা সংঘ'ৰ পঞ্চম বাৰ্ষিক সভা উপলক্ষ্যে লক্ষ্যধৰ চৌধুৰীয়ে ৰচনা কৰে 'নিমিলা অংক' নামৰ নাট এখন।
চহৰীয়া নিম্ন মধ্যবিত্ত পৰিয়াল এটাৰ কাহিনী থকা এই নাটকখন গুৱাহাটীৰ 'কুমাৰ ভাস্কৰ নাট্য মন্দিৰ'ত ১৩ আৰু ১৪ মাৰ্চ, ১৯৫৪ তাৰিখে আশাতীত কৃতকাৰ্যতাৰে মঞ্চস্থ কৰা হয়।
এই নাটখনক চলচ্চিত্ৰ ৰূপ দিয়াৰ বাবে লক্ষ্যধৰ চৌধুৰীক প্ৰেৰণা যোগায় সংগীতজ্ঞ পুৰুষোত্তম দাসে।
চান্দা বৰঙনিৰে ছবিখন প্ৰযোজনা কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰি 'নীলাচল চিত্ৰপীঠ' প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
অভিনেত্ৰী অনুপমা ভট্টাচাৰ্যক হে মাননি দি চুক্তিবদ্ধ কৰা হৈছিল, অন্য অভিনেতা-অভিনেত্ৰীক পাৰিশ্ৰমিক দিয়া হোৱা নাছিল।
দ্বিতীয় পক্ষৰ প্ৰথম পুত্ৰ এজন কবি কিন্তু নিবনুৱা, দ্বিতীয়পুত্ৰ উচ্ছৃংখল বিপ্লৱী, তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ পুত্ৰ উদণ্ড আৰু মুৰ্খ।
কাকতিৰ প্ৰথম পুত্ৰ বোৱাৰীয়ে শিক্ষয়িত্ৰীৰ কাম কৰে, আৰু নাতিনী ৰুণু ঘৰখনৰ একমাত্ৰ জেউতি।
লঘু-ৰসাত্মক আৰু হাস্য-কৰুণ ৰস মিশ্ৰিত এই বোলছবিখনে প্ৰভুত জনপ্ৰিয়তা আৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
সাধাৰণ মানুহৰ কাহিনীক ৰাইজৰ মাজলৈ আনি এই ছবিখনে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নিৰ্মাণৰ ধাৰা সলনি কৰি দিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকাই মঞ্চলেখাত উল্লেখ কৰিছে--".লক্ষ্যধৰ চৌধুৰীয়ে 'নিমিলা অংক' উলিয়াই অসমীয়া চিনেমাৰ অংক মিলাই দিলে।
তাৰ ভিতৰত ব্যৱসায়িক ভাৱে সফল হোৱা একমাত্ৰ ছবিখন আছিল বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা আৰু ফণী শৰ্মাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ছিৰাজ।
সেইসময়তে লক্ষ্যধৰ চৌধুৰীয়ে নিজৰ ৰচিত 'নিমিলা অংক' নাটকৰ ভিত্তিত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আগবাঢ়ে।
গুৱাহাটীৰ কাষৰ ছয়-মাইল, পঞ্জাবাৰী, ৰাজগঢ়, ফটাশিল আদি ঠাইত বৰ্হিদৃশ্যৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছিল।
তেওঁ ১৯৪৩ চনৰপৰা এতিয়ালৈকে সহস্ৰাধিক হিন্দী আৰু ভিন্নভাষী চলচ্চিত্ৰৰ লগতে বহুকেইটা ব্যক্তিগত এলবামত গান গাইছে আৰু বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ মঞ্চত গীত পৰিৱেশন কৰিছে।
তেওঁ নিজৰ কণ্ঠৰ বিচিত্ৰতাৰ কাৰণে ভিন্ন ভাষাৰ বোলছবি সংগীত, পপ সংগীত, গজল, ভজন, ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত, লোকসংগীত, কাৱালি, ৰবীন্দ্ৰ সংগীত ইত্যাদি প্ৰায় সকলোধৰণৰ গীত গাই জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছে।
২০০৯ চনত 'ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছ একাডেমী' নামৰ এটা আন্তৰ্জাতিক সংগঠনে তেওঁক বিশ্বৰ সৰ্বাধিক গীত বাণীবদ্ধ কৰা শিল্পী বুলি স্বীকৃতি দিয়ে আৰু ২০১১ চনত একেটা কাৰণতে গীনিজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছত তেওঁৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
হিন্দী বোলছবিত তেওঁৰ প্ৰথম গীতটো আছিল 'চুনৰিয়া' বোলছবিৰ 'ছাৱন আয়া', আৰু তেওঁৰ প্ৰথম একক হিন্দী বোলছবি গীতটো গায় 'ৰাত কি ৰাণী' বোলছবিখনত।
তেওঁ প্ৰথমে কম বাজেটৰ আৰু বি গ্ৰেড হিন্দী বোলছবিবিলাকতহে গীত গাবলৈ সুবিধা পাইছিল আৰু বিশেষ সফলতা পোৱা নাছিল।
তাৰ পাছৰপৰা তেওঁ প্ৰায় সকলো প্ৰতিষ্ঠিত সংগীত পৰিচালকৰ সৈতে কাম কৰিছে আৰু বহুকেইটা চিৰসেউজ আৰু যুগজয়ী গীত উপহাৰ দিছে।
ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ বহুকেইটা ব্যক্তিগত এলবাম যেনে 'দিল পড়োছী হে' , 'লিগেছী', 'ৰাহুল এণ্ড আই', 'জানম ছমঝা কৰো' , 'আপ কি আশা' ইত্যাদিত কণ্ঠ দিছে।
১৯৩৩ চনৰ ৮ ছেপ্তেম্বৰত ব্ৰিটিছ শাসিত ব'ম্বে প্ৰেছিডেন্সীৰ ছাংলিৰ এখন সৰু গাঁৱত আশা ভোঁচলেৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁৰ ৯ বছৰ বয়সতে দেউতাক ঢুকুৱাত তেওঁলোকৰ পৰিয়াল প্ৰথমে কোলহাপুৰত আৰু পাছত মুম্বাইত থাকিবলৈ লয়।
পৰিয়ালৰ ভৰণ পোষণত সহায় কৰিবলৈ তেওঁ আৰু বায়েক লতা মংগেশকাৰে গান গাবলৈ আৰু অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
১৬ বছৰ বয়সতে তেওঁ ৩১ বছৰীয়া গণপতৰাও ভোঁচলেৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল যদিও কেইবছৰমানৰ পাছতে সেই সম্পৰ্কৰ অন্ত পৰে আৰু ১৯৬০ চনত তেওঁ দুটি সন্তান আৰু এটি গৰ্ভস্থ সন্তানৰ সৈতে মাতৃগৃহলৈ গুচি আহে।
সৰ্বাধিক গীত বাণীবদ্ধ কৰা শিল্পী ৰূপে তেওঁৰ নাম গীনিজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।
ডুবাই, আবু ধাবি, ড'হা আৰু কুৱেইটত তেওঁৰ 'আশাছ' নামৰ বহুকেইখন ৰেস্তোৰাঁ আছে, য'ত পশ্চিম ভাৰতীয় খাদ্যৰ সোৱাদ পোৱা যায়।
এবাৰ মাকৰ অসুখ হোৱাত তেওঁ দেৱীৰ আগত দুটা ছাগলী বলি দিম বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে যদিহে মাকৰ অসুখ ভাল হয়।
তেওঁ যেতিয়া ছাগলী দুটা আনিবলৈ নিজৰ ভনীজোঁৱায়েক ৰামদাসক পাচিলে ভনীজোঁৱায়েকে তেওঁৰ কথা নুশুনি ক’লে যে বলি বিধান অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰথা আৰু ইয়াৰ পৰা কোনেও সুফল নাপায়।
তেওঁ আৰু ক'লে যে তেওঁ ইতিমধ্যে শংকৰদেৱক গুৰু মানি এক শৰণ হৰি নাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছে আৰু মাধৱেও তাকে কৰিব লাগে।
শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ যুক্তিৰ ওচৰত হাৰ মানি মাধৱে তাৰাক গুৰু ভজি তেওঁ প্ৰৱৰ্তন কৰা একশৰণ হৰি নাম ধৰ্মত শৰণ ললে।
দুয়োজনা মহাপুৰুষৰ এই মহা মিলনক সাহিত্য ৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাদেৱে "মণি-কাঞ্চণ সংযোগ" বুলি অভিহিত কৰি গৈছে।
মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱ অসমৰ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্ম বা এক শৰণ নাম ধৰ্ম প্ৰৱৰ্তনৰ এজন মূল হোতা আছিল।
তেওঁৰ গুৰু ভক্তিৰ বাবে তেওঁক বিশেষভাৱে জনা যায় আৰু তেওঁক শংকৰদেৱৰ প্ৰকৃত উত্তৰাধিকৰী হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
মাধৱদেৱে বিষয়-বাসনাৰ প্ৰতি উৎসাহ নেদেখুৱাইছিল যদিও নিজৰ প্ৰতিজন শিষ্যকে খেতি-বাতি বা ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰে স্বাৱলম্বী হবলৈ কৈছিল।
ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ লগতে সাহিত্য সংস্কৃতিৰো পূজাৰী এইজনা মহান গুৰুৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ কীৰ্তিস্তম্ভ হ’ল নামঘোষা।
মাধৱদেৱে বাৰকুৰি বৰগীত ৰচনা কৰিছিল বুলি প্ৰবাদ আছে যদিও বৰ্তমান সৰ্বমুঠ নকুৰি এঘাৰটা মান গীতহে উপলব্ধ।
তেওঁ সৰ্বমুঠ ১৫৭টা বৰগীত ৰচনা কৰে জীৱন কালত, তাৰ ভিতৰত এটি উল্লেখনীয় বৰগীত হ’ল – তেজৰে কমলাপতি।
মহোদৰ ভূঞাই তেওঁৰ পত্নী অনুচিতাৰ মৃত্যুৰ পাছত মনত বৈৰাগ্য ভাৱৰ উদ্ৰেক হোৱাত ৰজাঘৰীয়া বিষয়-বাব এৰি আহি বৰদোৱাত থাকিবলৈ লয়।
বৰদোৱাত থকাৰ কালতে কছাৰীসকলৰ উপদ্ৰৱত থাকিব নোৱাৰি শংকৰদেৱৰ লগতে মহোদৰ ভূঞাও উত্তৰ পাৰলৈ উঠি আহিল।
১৪৮৯ চনত নাৰায়ণপুৰ নামে ঠাইৰ ৰঙাজান আৰু কাঁচিকটা নদীৰ মাজত অৱস্থিত লেতেকুপুখুৰী নামৰ ঠাইৰ হৰিশিঙা বৰা উজীৰৰ ঘৰত মাধৱদেৱৰ জন্ম হয়।
প্ৰবাদ আছে যে মাধৱদেৱৰ নাইকটা কাঁচিখন পেলোৱাৰ বাবে ওচৰৰ নদীখনৰ নাম কাঁচিকটা আৰু প্ৰসূতিৰ তেজলগা কাপোৰ ধোৱাৰ বাবে ওচৰৰ জানটোৰ পানীৰ বৰণ ৰঙা হৈ পৰাত পৰৱৰ্তী কালত ইয়াৰ নাম ৰঙাজান হয়।
পাৰ্চিৰ মাক-দেউতাক দুয়ো শিল্পী আছিল আৰু সেয়ে তেওঁলোকে পুত্ৰকো শিল্পী হোৱাতো বিচাৰিছিল; কিন্তু ফুটবলৰ প্ৰতি আগ্ৰহী পাৰ্চিয়ে এক্সিলচায়ৰৰ যুৱ বাহিনীত যোগদান কৰে।
আন এটা গৃহ চহৰত থকা ক্লাব ফিয়েনৰ্ডত যোগদান কৰি তেওঁ তিনিটা চিজন সেই ক্লাবত কটায় ২০০২ চনত উয়েফা কাপ হস্তগত কৰে।
ক্লাবৰ এটা সালসলনিৰ ফলত ক্লাবৰ মেনেজাৰ বাৰ্ট ভান মাৰউইক্সৰ লগত ঘটা মনোমালিন্যৰ ফলত ২০০৪ চনত পাৰ্চি ইংলিছ প্ৰিমিয়াৰ লীগৰ ক্লাব আৰ্চেনললৈ ২.৭৫ মিলিয়ন পাউণ্ডৰ এক চুক্তিৰ জৰিয়তে যায়।
তেওঁ এজন ষ্ট্ৰাইকাৰ হিচাপে ইংলিছ প্ৰিমিয়াৰ লীগৰ জনপ্ৰিয় ক্লাব মানচেষ্টাৰ ইউনাইটেড আৰু নেডাৰলেণ্ডচ্‌ জাতীয় দলৰ হৈ খেলি আছে।
নেডাৰলেণ্ডচ্‌ জাতীয় দলৰ অধিনায় ভেন পাৰ্চি হৈছে ডাচ্চ ফুটবল ক্লাব ফিয়েনৰ্ডৰ যুৱ সৃষ্টি।
তেওঁৰ খেলৰ ধৰণ আৰু প্ৰতিভালৈ চায় তেওঁক মহান ডাচ্চ খেলুৱৈ মাৰ্কো ভান বাষ্টনৰ লগত তুলনা কৰা হয়।
ইয়াৰ পৰৱৰ্তী খেলখনত তেওঁ জ্যেষ্ঠ জাতীয় দলৰ হৈ ফিনলেণ্ডৰ বিপক্ষে প্ৰথমটো গ'ল দিছিল আৰু ৪-০ ব্যৱধানত বিজয় সাব্যস্ত কৰিছিল।
৮৫টা কেপৰ সৈতে ৪৫টা গ'লেৰে ভেন পাৰ্চি নেডাৰলেণ্ডচ্‌ৰ এতিয়ালৈ সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক গ'লকৰ্তা।
পাতপোকৰ মতা আৰু মাইকী দুয়োটাকে সেউজীয়া,হালধীয়া আৰু সুমথিৰা,- এই তিনিটা বৰণত পোৱা যায়৷ ইয়াৰ বৰণ পৰিবেশৰ আৰ্দ্ৰতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল৷ ভাৰতীয় জলবায়ুত ইয়াক সেউজীয়া বা হালধীয়া ৰূপত দেখা যায়৷ লিংগভেদে পাতপোকৰ দেহৰ গঠন আৰু আকৃতিত যথেষ্ট পাৰ্থক্য দেখা যায়৷ প্ৰকৃততে মাইকী পোকবোৰহে পাতৰ দৰে আৰু চেপেতা৷ মতা পাতপোক আকৃতিত গোতা আৰু দীঘলীয়া হয়৷ আকৃতিত মাইকী পাতপোক মতা পাতপোকতকৈ ডাঙৰ হয়৷ ইহঁত পাঁচৰপৰা আঠ-ন ছেণ্টিমিটাৰ পৰ্যন্ত ডাঙৰ হয়৷ ইহঁতৰ এযোৰ চেপেটা,অস্বচ্ছ,পাতৰ দৰে পাখি থাকে৷ এই পাখিয়ে দেহৰ চাৰি-পঞ্চমাংশ ঠাই আগুৰি থাকে৷ গছ-পাতৰ সৰল সিৰাবিন্যাসৰ দৰে ইহঁতৰ দেহৰ মাজভাগ উঠঙা আৰু পাৰ্শ্বভাগলৈ সমান্তৰাল সিৰাবিন্যাস আকৃতিৰ ৰেখা দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ আকাৰত ডাঙৰ যদিও মাইকী পাতপোক উৰণত অসমৰ্থ হয়৷
মতা পাতপোক আকৃতিত সৰু৷ ইহঁত চাৰিৰপৰা সাত ছেণ্টিমিটাৰমান ডাঙৰ হয়৷ ইহঁতৰ দেহটো সৰু,দীঘলীয়া পাতৰ দৰে গোটা আৰু প্ৰায়েই অসম গঠনৰ হয়৷ ইহঁতৰ এযোৰ স্বচ্ছ পাখি থাকে৷ই দেহৰ পুচ্ছভাগ পৰ্যন্ত আৱৰি থাকে৷ এই পাখিৰ সহায়ত ইহঁত উৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ মাইকী পাতপোকৰ দৰে ইহঁতৰ দেহতো সমান্তৰাল সিৰাবিন্যাসৰ গঠন দেখা যায়৷ তদুপৰি ইহঁতৰ দেহত প্ৰায়েই কিছুমান ফুটফুটীয়া দাগ দৃষ্টিগোচৰ হয়৷
চৰাই আৰু সাপ বা আন সৰীসৃপ ইহঁতৰ প্ৰধান শত্ৰু৷ অৱশ্যে ইহঁতৰ বিশেষ দেহৰ গঠনে ইহঁতক শত্ৰুৰ চকুত ধূলি দিয়াত যথেষ্ট সহায় কৰে৷ তদুপৰি আন পতংগ আদিৰ আক্ৰমণৰপৰা নিজকে ৰক্ষা কৰিবলৈ ইহঁতৰ সমুখভাগত এযোৰ সৰু পাখিৰ দৰে শক্তিশালী গঠন থাকে৷ সাধাৰণতে ৬০% তকৈ কন আৰ্দ্ৰ পৰিবেশত ইহঁতৰ জীৱনধাৰণ সম্ভৱ নহয়৷
লিংগভেদে পাতপোকৰ জীৱনকালো বেলেগ বেলেগ হয়৷ মাইকী পাতপোকৰ জীৱনকাল তিনিৰপৰা ছমাহ হয়৷ তাৰ তুলনাত মতা পাতপোকবোৰ মাত্ৰ একৰপৰা ছমাহ পৰ্যন্তহে জীয়াই থাকে৷ পৰিবেশৰ উষ্ণতা আৰু আৰ্দ্ৰতা ভেদেও ইহঁতৰ জীৱন কালৰ তাৰতম্য ঘটে৷ ২৪-২৮ ছেলছিয়াছ উষ্ণতা আৰু ৭০% - ৯৫% আৰ্দ্ৰতা ইহঁতৰ বাবে উপযোগী৷
উৎপত্তিগতভাৱে পাতপোক,পশ্চিম মালয়েছিয়াৰ থলুৱা পোক৷ ইয়াৰ বাহিৰেও ভাৰতবৰ্ষ,চীনৰ দক্ষিণ অংশ,শ্ৰীলংকা,সুমাত্ৰা,বৰ্ণিঅ,জাভা,ফিলিপাইনছ আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ উত্তৰ অংশ আদিত এই পোকবিধ পোৱা যায়৷ পৃথিৱীৰ বিষুৱীয় বৰ্ষাৰণ্য অঞ্চল,এই পোকবিধৰ প্ৰধান বাসভূমি৷
১৮৯৪ চনত বি এল উপাধি লৈ গুৱাহাটীত ওকালতি আৰম্ভ কৰা কনকলাল বৰুৱাই পিছলৈ ১৯২৯ চনত ব্যৱস্থাপক সভাৰ সভ্য নিৰ্বাচিত হৈ স্বায়ত্ব শাসন বিভাগৰ মন্ত্ৰীত্ব পদ লাভ কৰে।
কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিৰ লগত ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত বৰুৱাই হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত কেইবাবছৰো এই সমিতিৰ সভাপতিৰ পদত আছিল আৰু এই সমিতিৰ মুখপত্ৰ ১৯৩৩ চনৰপৰা তেওঁৰ যত্নতে প্ৰকাশ পায়।
ইয়াৰ উপৰি ৰয়েল এচিয়াটিক ছ'ছাইটি অৱ বেংগল, ৰয়েল এচিয়াটিক ছ'ছাইটি অৱ গ্ৰেট ব্ৰিটেইন এণ্ড আয়াৰলেণ্ড, ৰয়েল ইক'নমিক ছ'ছাইটি অৱ লণ্ডনৰ দৰে কেইবাটাও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থাৰ সদস্য আছিল।
১৯৬০, ৭০ আৰু ৮০ ৰ দশকত জনপ্ৰিয় বাংলা ভাষাত কণ্ঠদান কৰা গীত, গজল, বঙালী আধুনিক গীত, শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু ৰবীন্দ্ৰ সংগীতত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে মাধুৰী চট্টোপাধ্যায় চিৰদিনলৈ স্মৰণীয় হৈ ৰ'ব।
১৯৭১ - পূৱ পাকিস্তান গঠনৰ বাবে চলা যুদ্ধত ভাৰতেও অংশ লৈ পশ্চিম পাকিস্তানৰ সেনাক পৰাভূত কৰি আত্মসমৰ্পণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰে।
১৯৯১ - ধীৰেন্দ্ৰনাথ চক্ৰৱৰ্তীৰ সম্পাদনাত ‘‘এই বাতৰি’’ নামৰ সংবাদপত্ৰখনৰ প্ৰথমটো সংখ্যা প্ৰকাশ পাইছিল।
২০০২ - বলীউডত খ্যাতি লাভ কৰা অসমীয়া অভিনেত্ৰী তথা ছুপাৰ মডেল, দীপান্বিতা শৰ্মাই ১৬ ডিচেম্বৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ৰ দ্বাৰা চলচ্চিত্ৰজগতত খোজ দিয়ে।
২০১২ - ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী দিল্লীত দলবদ্ধ ধৰ্ষণ আৰু হত্যা, যাক সাধাৰণতে নিৰ্ভয়া গোচৰ বুলি কোৱা হয।
সেইদিনা দক্ষিণ-পশ্চিম দিল্লীৰ অন্তৰ্গত মুনিৰকাত এক ধৰ্ষণ আৰু মাৰাত্মক আক্ৰমণৰ ঘটনা সংঘটিত হৈছিল।
ঘটনাটো তেতিয়া সংঘটিত হৈছিল যেতিয়া জ্যোতি সিঙ নামৰ এগৰাকী ২২ বছৰীয়া ফিজিঅ'থেৰাপী ইণ্টাৰ্নক তেওঁ বন্ধুৰ সৈতে যাত্ৰা কৰি থকা এখন ব্যক্তিগত বাছত প্ৰহাৰ কৰি দলবদ্ধ ধৰ্ষণ কৰা হৈছিল আৰু অত্যাচাৰ কৰা হৈছিল।
বাছখনত চালকসহ আন ছয়জন আছিল, যাৰ সকলোৱে মহিলাগৰাকীক ধৰ্ষণ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ বন্ধুক প্ৰহাৰ কৰি পথৰ দাঁতিত পেলাই থৈ গৈছিল।
মুমূৰ্ষ অৱস্থাত পৰি থকা দুয়োকে চিকিৎসাৰ বাবে ততাতৈয়াকৈ দিল্লীৰ চফদৰজং চিকিৎসালয়লৈ লৈ যোৱা হৈছিল আৰু আক্ৰমণৰ এঘাৰ দিন পিছত জ্যোতি সিঙক ছিংগাপুৰলৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল, য'ত দুই দিন পিছত তেওঁ মৃত্যুবৰণ কৰিছিল।
এই ঘটনাই ব্যাপকভাৱে ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
দুই বিশ্ব যুদ্ধৰ বিশৃংখলতা আৰু ক্ষতিকৰ মহামন্দাৰ পাছত নীতি নিৰ্ধাৰকসকল অৰ্থব্যৱস্থাৰ বিষয়ে অধিক চিন্তিত হৈ পৰিল।
ইয়াৰ প্ৰতিক্ৰিয়া স্বৰূপে ফ্ৰিড্ৰিখ হায়েক আৰু মিল্টন ফ্ৰিডমেনৰ দৰে অৰ্থনীতিবিদে বৈশ্বিক মুক্ত বাণিজ্যৰ উপদেশ দিছিল।
কেইন্সে নিজৰ গ্ৰন্থ "এ জেনেৰেল থিয়'ৰি অৱ এম্প্লয়মেণত, ইণ্টাৰেষ্ট এণ্ড মানি"ত অৰ্থব্যৱস্থাৰ এক নতুন ছবি তুলি ধৰিছিল।
এই ধাৰণা যে সমাজবাদী প্ৰত্যক্ষ দখল নকৰাকৈও কিছু কেন্দ্ৰীয় প্ৰতিষ্ঠা আৰু নীতি সজুলিৰ মাজেৰে বজাৰত হস্তক্ষেপ কৰি সামাজিক কল্যাণ বৃদ্ধি কৰিব পৰা যায় বৰ্তমানে কেইন্সিয়ানবাদ নামেৰে জনা যায়।
তাৰ পাছত ১৯৫০ৰ দশকত আমেৰিকা আৰু ইউৰোপত দেখা দিয়া অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ বাবে জাৰ্মান শব্দ "ৱিৎশ্বাফ্টৱুণ্ডেৰ" ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যাৰ অৰ্থ অৰ্থনৈতিক চমৎকাৰ।
১৯৫৮ চনত জন কেনেথ গেলব্ৰিয়াথে এই ধনী অৰ্থব্যৱস্থাৰ বিষয়ে লিখিছিল "দ্য এফ্লুৱেণ্ট চছাইটি" নামৰ গ্ৰন্থত।
অৰ্থব্যৱস্থা মানৱ সমাজৰ এক অতিকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ, সেয়ে সমাজ বিজ্ঞানৰ প্ৰত্যেক ভাগতেই এই ব্যৱস্থাসমূহৰ অধ্যয়ন কৰা হয়।
অৰ্থব্যৱস্থাৰ প্ৰতি আটাইতকৈ অধিক গুৰুত্ব দিয়া হয় অৰ্থনীতিত, য'ত অৰ্থনৈতিক নিৰ্ণয়কৰ্তাৰ নিৰ্ণয় গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়া আৰু তেওঁলোকৰ পৰস্পৰৰ সৈতে লেনদেনৰ ফলত দেখা দিয়া ফল ঘাইকৈ অধ্যয়ন কৰা হয়।
সমাজশাস্ত্ৰত অৰ্থব্যৱস্থাৰ উদয়, সংৰচনা আদি অধ্যয়ন কৰা হয় আৰু তাৰ লগতে অৰ্থব্যৱস্থাৰ সমাজৰ আন আন অংশৰ ওপৰত প্ৰভাৱো অধ্যয়ন কৰা হয়।
মনোবিজ্ঞানত ধন আৰু দুৰ্লভতাৰ সৈতে সম্বন্ধিত মানসিক প্ৰক্ৰিয়াসমূহ অধ্যয়ন কৰা হয় আৰু তাৰ পৰা উদয় হোৱা প্ৰভাৱ লেনদেনত কেনেদৰে দেখা দিয়ে তাকো অধ্যয়ন কৰা হয়।
ৰাজনীতি বিজ্ঞানত অনেকবাৰ অৰ্থনৈতিক সম্বন্ধক ৰাজনৈতিক সম্বন্ধৰ উৎস হিচাপে চোৱা হয়, আৰু আন পৰিস্থিতিত ৰাজনৈতিক হস্তক্ষেপে কেনেদৰে অৰ্থব্যৱস্থাত প্ৰভাৱ পেলায় তাক চোৱা হয়।
আটাইতকৈ পুৰণি সংস্কৃত গ্ৰন্থসমূহত "অৰ্থ" শব্দই উদ্দেশ্য বুজায়, যি অৰ্থনীতিৰ আধুনিক সংজ্ঞাৰ সৈতে খাপ খায়, য'ত অৰ্থব্যৱস্থাক উদ্দেশ্যসহিত ব্যক্তিৰ পাৰস্পৰিক কাৰ্যৰ সমাহাৰ ৰূপে চোৱা হয়।
হিন্দু দৰ্শনত ইয়াক প্ৰথমে ত্ৰিবৰ্গ আৰু পাছলৈ চতুৰ্বৰ্গত স্থান দিয়া হ'ল: ধৰ্ম, অৰ্থ, কাম আৰু মোক্ষৰ অন্যতম।
সংস্কৃত "অৰ্থ" শব্দই বহলকৈ উদ্দেশ্য, কাৰণ, ব্যৱহাৰ, বস্তু, জ্ঞানেন্দ্ৰীয়ৰ বস্তু, ধন-সম্পদ, কাৰ্য, ব্যৱসায় আৰু দাম বুজাব পাৰে।
উদীয়মান জাতি-ৰাষ্ট্ৰ যেনে স্পেইন, পৰ্টুগান, ফ্ৰাঞ্চ, গ্ৰে'ট ব্ৰিটেইন আৰু নেদাৰলেণ্ডছে সীমা শুক্লৰ সহায়ত বাণিজ্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
ইউৰোপ ধৰ্মনিৰপেক্ষ হৈ অহাৰ লগে লগে খ্ৰীষ্টধৰ্মীয় চাৰ্ছৰ বৃহৎ পৰিমাণৰ ধন চহৰ-নগৰ নিৰ্মাণত ব্যৱহাৰ হ'বলৈ ধৰিলে।
আম্‌শ্চেল মায়েৰ ৰথ্‌শ্চাইল্ডৰ দৰে বেংকাৰে যুদ্ধ আৰু আন্তঃগাঁথনিৰ দৰে জাতীয় প্ৰকল্পৰ বিত্তপোষণ কৰিবলৈ ধৰিলে।
অৰ্থব্যৱস্থাৰ অৰ্থ হৈ পৰিল জাতীয় অৰ্থনৈতিক কাৰ্যকালাপ, কোনো দেশৰ নাগৰিকৰ অৰ্থনৈতিক কাৰ্যকালাপৰ ৰূপত।
সাধাৰণতে, ইয়াক এনে এক সামাজিক ব্যৱস্থা বুলি বুজা হয় য'ত দুৰ্লভ সম্পদৰ উৎপাদন, ব্যৱহাৰ আৰু পৰিচালনাৰ সৈতে সম্বন্ধিত কাৰ্য, বাৰ্তা আৰু ভৌতিক প্ৰকাশ দেখা যায়।
যিকোনো অৰ্থব্যৱস্থাৰ নিজা সংস্কৃতি, মূল্য, শিক্ষা, প্ৰযুক্তিগত বিকাশ, ইতিহাস, সামাজিক ব্যৱস্থাপন, ৰাজনৈতিক সংৰচনা, আইনী ব্যৱস্থা আৰু প্ৰাকৃতিক সম্পদ মূল অংশ হিচাপে থাকে।
এই অংশসমূহেই কোনো অৰ্থব্যৱস্থাক প্ৰয়োজনীয় প্ৰেক্ষাপট আৰু সমল প্ৰদান কৰে, আৰু পৰিস্থিতি আৰু অচলৰ সংহতি প্ৰদান কৰে যাৰ ভিতৰতে অৰ্থব্যৱস্থাটো ক্ৰিয়ান্বিত হয়।
আন শব্দত, অৰ্থব্যৱস্থা এনে এক সামাজিক ব্যৱস্থা য'ত পৰস্পৰৰ সৈতে সংলগ্ন মানৱ কাৰ্য আৰু লেনদেন অকলশৰে বৰ্তি থাকিব নোৱাৰে।
চীনৰ তীব্ৰ উত্থান একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথম দুটি দশকত দেখা গ'ল, যাৰ ফলস্বৰূপে বাস্তৱ মূল্যত ই আমেৰিকা যুক্তৰাজ্যক চেৰ পেলাই বিশ্বৰ সৰ্ববৃহত অৰ্থব্যৱস্থা হৈ পৰিল।
ই তেনে কৰিব পাৰিছিল কম খৰচত ঔদ্যোগিক উতপদনৰ মাধ্যমেৰে, যাৰ ফলস্বৰূপে বহুজাতিক কোম্পানীসমূহে চীনত নিজৰ কাৰখানা স্থাপন কৰিছিল আৰু বিদেশলৈ ৰপ্তানি কৰিছিল।
বিশ্বৰ অৰ্থনীতি অভূতপূৰ্ব স্তৰত সংযুক্ত হৈ পৰিল: য'ত উতপাদনৰ বিভিন্ন স্তৰ ভিন ভিন দেশত আৰু অৱশেষত উপভোগো অন্য দেশত কৰা হয়।
যেতিয়াৰ পৰাই মানুহে বস্তুৰ উৎপাদন কৰি আহিছে, তেতিয়াৰ পৰাই কোনো ৰূপত অৰ্থব্যৱস্থাৰ অস্তিত্ব আছে।
প্ৰাচীন চুমেৰত বৃহৎ স্তৰত পণ্য মুদ্ৰাৰ অৰ্থব্যৱস্থা তৈয়াৰ হৈ উঠিছিল আৰু বেবিলনত অৰ্থনীতিৰ আটাইতকৈ পুৰণি কিছু নীতি-নিয়ম তৈয়াৰ হৈছিল যেনে ঋণৰ নীতি, ব্যৱসায়-সম্বন্ধীয় আইন আৰু আইনী চুক্তি তথা ব্যক্তিগত সম্পত্তি।
তেওঁলোকে সৰ্বপ্ৰথম অসামৰিক সামাজিক ধাৰণা, ন্যায়ালয়, কাৰাগাৰ আৰু চৰকাৰী নথিৰ ধাৰণা বাস্তৱায়িত কৰিছিল।
তদুপৰি, প্ৰভাৱশালী ৰাজনৈতিক বিজেতাসকলে উদ্যোগ মূলধন স্থাপন কৰিছিল নিজৰ আক্ৰমণসমূহৰ বাবে পুঁজি সংগ্ৰহ কৰিবলৈ।
মাৰ্ক'-প'ল' , খ্ৰিষ্টফাৰ কলম্বাছ ভাস্ক' ডা গামা আদিৰ আৱিষ্কাৰসমূহে পোণপ্ৰথমে বৈশ্বিক অৰ্থব্যৱস্থাৰ উদয় কৰাইছিল।
গৃহযুদ্ধৰ পাছত ৰুছ আৰু আন কেইবাখনো দেশ একেলগ হৈ ছ'ভিয়েট সংঘৰ গঠন হ'ল, যি সমাজবাদী কেন্দ্ৰীয়ভাৱে নিয়ন্ত্ৰিত আৰ্হি মানি চলিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক কেইটামান দশকত ছ'ভিয়েট সংঘত অভূতপূৰ্ব অৰ্থনৈতিক বিকাশ দেখা গ'ল আৰু অৰ্থনৈতিকভাৱে পিছপৰা ৰুছ হৈ পৰিল বিশ্বৰ দ্বিতীয় সৰ্ববৃহ্ত অৰ্থব্যৱস্থা।
পাছলৈ পিচে ছ'ভিয়েট সংঘৰ অৰ্থব্যৱস্থাৰ বিকাশ প্ৰায় শূণ্য হৈ পৰিল আৰু অৱশেষত ১৯৯১ত এই দেশ ভংগ কৰা হ'ল।
অন্য সমাজবাদী অৰ্থব্যৱস্থাসমূহেও আশানুৰূপ ভাল ফল দেখাব নোৱাৰিলে, যদিও সেই দেশ সমূহত শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্য ক্ষেত্ৰত সাধাৰণতে উন্নতি দেখা গৈছিল।
অৰ্থনৈতিক ক্ৰিয়া প্ৰাকৃতিক সম্পদ, শ্ৰম আৰু মূলধন ব্যৱহাৰ কৰা উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়াৰে ত্বৰান্বিত হয়।
সময়ৰ সৈতে প্ৰযুক্তি সলনি হৈ আহিছে আৰু নতুন আৱিষ্কাৰৰ সৈতেই অৰ্থব্যৱস্থাৰ সংৰচনাও সলনি হৈ আহিছে।
এই প্ৰযুক্তি প্ৰাকৃতিক হ'ব পাৰে, যেনে যন্ত্ৰ বা সামাজিক হ'ব পাৰে, যেনে কোনো সেৱা আগবঢ়োৱাৰ নতুন পদ্ধতি।
আগৰটোৰ উদাহৰণ হ'ল ভাপ ইঞ্জিন আৰু পাছৰটোৰ উদাহৰণ হ'ল ৰেষ্টুৰাঁত খাদ্য ৰন্ধা আৰু বিতৰণ কৰা কাৰ্যক পৃথক কৰা।
নতুন পণ্য, সেৱা, প্ৰক্ৰিয়া, বহল হৈ গৈ থকা বজাৰ, বৈচিত্ৰ্য বৃদ্ধি আদিয়ে নতুন নতুন অৰ্থনৈতিক সম্বন্ধৰ উদয় আৰু পুৰণি সম্বন্ধৰ অন্ত অনাইছে, যেনে শিশু শ্ৰমিকৰ ব্যৱহাৰ হ্ৰাস কৰা আৰু দাসপ্ৰথাৰ অন্ত।
তেওঁ জাতীয় অৰ্থব্যৱস্থাৰ তত্ত্বসমূহ সংজ্ঞায়িত কৰিছিল: পণ্যসমূহ এটি প্ৰাকৃতিক মূল্যত প্ৰদান কৰা হয় যি মূল্য প্ৰতিযোগিতাৰে নিৰ্ধাৰিত হয় - যোগান আৰু চাহিদাৰ মাধ্যমেৰে - আৰু শ্ৰমৰ বিভাজনেৰে।
ঔদ্যোগিক বিপ্লৱ অষ্টদশ আৰু ঊনবিংশ শতিকাৰ এনে এক কাল য'ত কৃষি, উদ্যোগ, মাইনিং আৰু যাতায়াতত দেখা যোৱা বৃহৎ পৰিৱৰ্তনে যুক্তৰাজ্য়, তাৰ পাছত ইউৰোপ আৰু উত্তৰ আমেৰিকা আৰু অৱশেষত সমগ্ৰ বিশ্বতেই সামাজিক-অৰ্থনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱ পেলাইছিল।
ঔদ্যোগিক বিপ্লৱ মানৱ ইতিহাসৰ এক অত্যন্ত মহত্বপূৰ্ণ বিন্দু যাৰ প্ৰভাৱ সময়ৰ সৈতে মানৱ জীৱনৰ প্ৰত্যেক অংশতেই দেখা গ'ল।
এই ব্যৱস্থাক বৰ্তমানে ঔদ্যোগিক বিপ্লৱ এই বাবেই কোৱা হয় যে এই কালত সামগ্ৰীৰ গণউৎপাদন সম্ভৱপৰ হৈ পৰিছিল।
উৎপাদনৰ কাৰ্যত কোনো বস্তুক আন বস্তুলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হয় এনে প্ৰক্ৰিয়াৰে যে উৎপাদিত বস্তুৰ মূল্য উপাদানসমূহৰ মূল্যতকৈ অধিক হয়।
পুঁজিবাদী অৰ্থব্যৱস্থাত এই উৎপাদন ঘাইকৈ ব্যক্তিগত উৎপাদকে কৰে, যাৰ উদ্দেশ্য দীৰ্ঘম্যাদত নিজৰ লাভ বৃহদায়িত কৰা হয় বুলি ধৰা হয়।
এনে প্ৰত্যেক উৎপাদকৰ উৎপাদিত সাগ্ৰীৰ মুঠ উৎপাদন যোগ কৰিলে আমি কোনো দেশৰ মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন বা পাওঁ।
ই বাৰ্লিৰ এক বিশেষ ভৰক বুজাইছিল যি আন পণ্য যেনে ৰূপ, ব্ৰঞ্জ, তাম আদিৰ সৈতে কোনো মাপেৰে সম্বন্ধিত আছিল।
বাৰ্লি বা শ্বেকেল প্ৰথমে এটি মুদ্ৰাও আছিল আৰু ভৰৰ এককো আছিল, ঠিক সেইদৰেই যিদৰে ব্ৰিটিছ পাউণ্ড মুদ্ৰাৰ একক, কিন্তু ই এসময়লৈকে ১ পাউণ্ড ৰূপ বুজাবলৈকো ব্যৱহাৰ হৈছিল।
সেই দেশসমূহক শীঘ্ৰাতিশীঘ্ৰে পুঁজিবাদী অৰ্থব্যৱস্থা আকোৱালি ল'বলৈ বাধ্য কৰা হৈছিল: এই প্ৰক্ৰিয়াক শ্বক থেৰাপি বা স্তম্ভিতকাৰী চিকিতসা বোলা হয়।
অৰ্থনৈতিক লেনদেন তেতিয়া সম্ভৱপৰ হয় যেতিয়া দুই গোট বা ফৈদে লেনদেন কৰিবলগীয়া পণ্য বা সেৱাৰ মূল্য কোনো সৰ্বস্বীকৃত মাধ্যমেৰে প্ৰকাশ কৰে আৰু আৰু সেই মূল্যৰ সৈতে একমত হয়।
১৯৯০ৰ দশকত গঢ় লৈ উঠা আন্তৰ্জাল সম্বন্ধীয় কোম্পানীসমূহৰ বেপাৰ বিশ্বত বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰিলে: ফেচবুক, গুগল, এমাজন, এপল আদি কোম্পানী বিশ্বৰ সৰ্ববৃহ্ত কোম্পানীৰ অন্যতম হ'ল।
অংকীয় উপকৰণ যেনে গণক যন্ত্ৰ, বুদ্ধিমত্ত দূৰভাষ, কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা আদি অতিকৈ জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে আৰু তাৰ লগতে চেমিকণ্ডাক্টৰ আদিৰ চাহিদাও।
উদাহৰণ স্বৰূপে, সম্পূৰ্ণৰূপে পুঁজিবাদী কোনো অৰ্থব্যৱস্থাত বজাৰৰ মাধ্যমেৰে বস্তু বিতৰণ কৰা হয়।
প্ৰাচীন গ্ৰীচ আৰু অন্যান্য কিছু ঠাইত কিছু মানুহকো পণ্য গণ্য কৰা হৈছিল: এই ব্যৱস্থাক দাসপ্ৰথা বোলা হয়।
আমেৰিকা আৰু ইউৰোপৰ বিকাশো লেহেমীয়া হৈ পৰিল, বিশেষকৈ জনসংখ্যাৰ মন্দ্ৰ গতিত বৃদ্ধি আৰু বৃদ্ধকৰণৰ বাবে।
যদিও বিশ্ব অৰ্থব্যৱস্থা তৈল সামগ্ৰীৰ ওপৰত আধাৰিত, বিভিন্ন দেশে সময়সীমাবদ্ধ আয়োজনেৰে বিশ্বত সেউজীয়া ইন্ধনৰ ব্যৱহাৰ বৃদ্ধিত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে।
এদিন এখন দেশৰ ৰাণীয়ে খিৰিকিমুখত বহি চিলাইৰ কাম কৰি থাঁকোতে বেজীয়ে আঙুলিত বিন্ধাত এটোপাল তেজ ক'লা কাঠৰ খিৰিকিত থকা বৰফত পৰিল।
তাকে দেখি ৰাণীৰ বৰফৰ দৰে গাৰ ছাল, তেজৰঙা ওঁঠ আৰু ৰ দৰে ক'লা চুলিৰ ছোৱালী এজনীৰ মাক হ'বলৈ মন গ'ল।
সেই খনক ৰাণীয়ে প্ৰায়ে সুধিছিল, “হে মোৰ মৰমৰ যাদুকৰী আইনা, কোৱাচোন কোন পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া?” আৰু আইনাখনে সদায় ৰাণীৰ নাম লৈছিল।
স্ন' হেৱাইট যেতিয়া আঠবছৰীয়া হ'ল তেতিয়া এদিন ৰাণীয়ে আইনাখনক কোন আটাইতকৈ ধুনীয়া সোধাত স্ন' হোৱাইটক আটাইতকৈ ধুনীয়া বুলি ক'লে।
তেওঁ এজন সৈনিকক স্ন'হোৱাইটক মাৰিবলৈ আদেশ দিয়ে আৰু প্ৰমাণ হিচাপে তাইৰ হাওঁফাওঁ আৰু যকৃত লৈ আহিবলৈ কয়।
পিছে সৈনিক জনৰ স্ন' হোৱাইটলৈ মৰম ওপজে আৰু ৰাণীৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ কৈ তাইক অৰণ্যত এৰি থৈ আহে।
ৰাণীক সৈনিকজনে গাহৰি এটাৰ হাওঁফাওঁ আৰু যকৃত পঠিয়াই দিয়ে আৰু তেওঁ স্ন' হোৱাইট আৰু নাই বুলি পৰম তৃপ্তিৰে সেয়া ৰান্ধি খায়।
বাঁওনাহঁতে স্ন' হোৱাইটক ক'লে যে যদি তাই সিহঁতৰ ঘৰটো ৰখি থাকৈ, সিহঁতক বিছনা পাৰি দিয়ে, কাপোৰ চিলাই কৰি দিয়ে আৰু সকলো বস্তু চাফ চিকুণকৈ ৰাখে তেতিয়া তাই সিহঁতৰ লগত থাকিব পাৰিব আৰু যি বিচাৰে তাকেই পাব।
প্ৰথমবাৰ তেওঁ কাপোৰ বেপাৰী হৈ আহে আৰু তাইক কাপোৰযোৰ ইমান টানকৈ পিন্ধাই দিয়ে যে তাই অচেতন হৈ পৰে পিছত বাঁওনাহঁতে আহি কাপোৰৰ গাঁঠি খুলি দিয়াত তাই সেইবাৰলৈ ৰক্ষা পৰে।
দ্বিতীয়বাৰ তেওঁ এজনী বুঢ়ীৰ ভেশ লৈ আহে আৰু স্ন' হোৱাইটৰ চুলিখিনি বিষাক্ত ফণী এখনেৰে আঁচুৰি তাইক অচেতন কৰি পেলাই।
পিছে হঠাৎ কোনোবা এটা উজুতি খোৱাত স্ন' হোৱাইটৰমুখৰ পৰা আপেলটুকুৰা ওলাই পৰে আৰু তাই জী উঠে আৰু দুয়ো বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।
জেছি ব্ৰাহাম হোৱাইটৰ ১৯১২ চনৰ নাটক"স্ন' হোৱাইট এণ্ড চেভেন দ্ৱাৰ্ফ"ৰ পৰা ১৯১৬ চনত চাৰ্ল ডাউলীৰ নিৰ্দেশনাত আৰু এডল্ফ জুকৰ, ডেনিয়েল ফ্ৰহমেনৰ প্ৰযোজনাত ফেমাছ প্লেয়াৰ্ছ-লেস্কি কৰ্পোৰেছনে স্ন হোৱাইট নামৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰে।
ইয়াত মাৰ্গাৰেট ক্লাৰ্কে স্ন হোৱাইট ক্ৰেইটন হেলে প্ৰিন্স ফ্লৰিমণ্ড আৰু ডৰথী কামিঙে কুইন ব্ৰেংগোমাৰৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে।
১৯৩৭ চনৰ ডিজনীৰ"স্ন' হোৱাইট এণ্ড চেভেন দ্ৱাৰ্ফ"ত থকা সাতটা বাঁওনাৰ নাম হল ডক, গ্ৰাম্পী, হেপী, স্ল­ীপি, বেশ্বফুল, স্নীজি আৰু ডপী।
এই স্ন' হোৱাইটজনী ডিজনীৰ পাৰ্ক আৰু ৰিজৰ্ট সমূহত দেখা পোৱা যায় আৰু ডিজনী প্ৰিন্সেছ সমূহৰো ই অংশ।
১৯৯৪ চনত চ'নীয়ে তেওঁলোকৰ যাদুকৰী সাধুৰ সংগ্ৰহৰ অংশ হিচাপে স্ন' হোৱাইটৰ এক এনিমেটড সংস্কৰণ মুকলি কৰে।
ইয়াত আমাণ্ডা বীনচে ছিডনী হোৱাইট ছাৰা পেক্সটনে ৰাছেল ৱিচ্ছবাৰ্ণ আৰু মেট লঙে টাইলাৰ প্ৰিন্স ৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল।