polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
মহিলাৰ আৰ২ ১০ মিটাৰ এয়াৰ ৰাইফল এছএইচ১ ইভেণ্টত অৱনী লেখাৰাই স্বৰ্ণ পদক জয় কৰি পেৰালিম্পিকত স্বৰ্ণ বিজয়ী প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা ৰূপে পৰিগণিত হয়।
লেখাৰাই একেখন সমাৰোহতে মহিলাৰ আৰ৮ ৫০ মিটাৰ এয়াৰ ৩ পজিচন এছএইচ১ শাখাতো ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰি ব্যক্তিগত দ্বিতীয়টো পদক লাভ কৰে।
যোগেশ কাথুনিয়াই পুৰুষৰ ডিচকাছ থ্ৰ' এফ৫৬-ত ৰূপৰ পদক আৰু পুৰুষৰ জেভলীন থ্ৰ' এফ৪৬-ত দেৱেন্দ্ৰ ঝাঝাৰীয়া আৰু সুন্দৰ সিং গুৰ্জাৰে ক্ৰমে ৰূপৰ পদক আৰু ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।
ক্ৰীড়া শ্বুটাৰ সিংৰাজ আধানাই পুৰুষৰ ১০ মিটাৰ এয়াৰ পিষ্টল এছএইচ১ শ্ৰেণীত ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰে।
পুৰুষৰ হাই জাম্প টি৬৩ শ্ৰেণীত মাৰীয়াপ্পান থানগাভেলু আৰু শৰদ কুমাৰে ক্ৰমে ৰূপৰ পদক আৰু ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।
প্ৰবীণ কুমাৰে পুৰুষৰ হাই জাম্প টি৬৪ শিতানত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে আৰু হৰবিন্দৰ সিঙে আৰ্চাৰীৰ পুৰুষৰ ব্যক্তিগত ৰিকাৰ্ভ অপেনত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে, যি হৈছে ভাৰতে আৰ্চাৰীত লাভ কৰা প্ৰথম পেৰালিম্পিক পদক।
শ্বুটিং প্ৰতিযোগিতাৰ মিশ্ৰিত পি৪ ৫০ মিটাৰ পিষ্টল এছএইচ১ শাখাত মনীষ নাৰৱালে স্বৰ্ণ পদক আৰু সিংৰাজ আধানাই ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে।
প্ৰথমবাৰ বাবে পেৰালিম্পিকত সংযোজন হোৱা বেডমিণ্টনত ভাৰতে মুঠ ৪টা পদক লাভ কৰে; সেইকেইটা হৈছে পুৰুষৰ একক এছএল৩ শাখাত প্ৰমোদ ভগতৰ স্বৰ্ণ আৰু মনোজ চৰকাৰৰ ৰূপৰ পদক, পুৰুষৰ একক এছএল৪ শাখাত সুহাস ললিনাকেৰী য়াথিৰাজৰ ৰূপৰ পদক আৰু পুৰুষৰ একক এছএইছ৬ শাখাত কৃষ্ণা নাগৰৰ স্বৰ্ণ পদক।
লণ্ডনত অনুষ্ঠিত ২০১২ চনৰ পেৰালিম্পিকত বাওঁ ভৰিত বিকলাঙ্গতাৰে জন্ম গ্ৰহণ কৰা ভাৰতীয় খেলুৱৈ এইচ এন গিৰীশাই পুৰুষৰ হাই জাম্প এফ-৪২ শ্ৰেণীত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল।
প্ৰতিবেদন অনুসৰি ২০১২ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকৰ সময়ত ভাৰতীয় দলৰ প্ৰশিক্ষক আৰু এছকৰ্টসকলক গেমছ ভিলেজত থকাৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হৈছিল কাৰণ তেওঁলোকৰ বাবে দিয়া অনুমতিৰ পাছ ভাৰতীয় পেৰালিম্পিক সমিতিৰ বিষয়াসকলে ব্যৱহাৰ কৰি আছিল।
দলটোৰ ১০জন খেলুৱৈক ছজন প্ৰশিক্ষক আৰু পাঁচজন এছকৰ্টৰ প্ৰয়োজন আছিল, কিন্তু মাত্ৰ দুজন এছকৰ্টকহে পাছ দিয়া হৈছিল।
পেৰালিম্পিক কমিটিৰ সাধাৰণ সম্পাদক ৰতন সিঙে স্বিকাৰ কৰিছিল যে তেওঁ তেওঁৰ পুত্ৰক লগত লৈ গৈছিল, সমিতিৰ সভাপতিয়ে তেওঁৰ পত্নীক লগত লৈ গৈছিল, আৰু কোষাধ্যক্ষজনে তেওঁৰ পত্নী আৰু কন্যাক লগত লৈ গৈছিল।
১৯৮৪ চনত যোগিন্দৰ সিং বেদীয়ে পুৰুষৰ শ্বট পুটত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰাৰ লগতে ডিচকাছ আৰু জেভলীন থ্ৰ'ত ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰি মুঠ ৩টা পদক লাভ কৰে।
মাৰীয়াপ্পান থানগাভেলুই হাই জাম্পত স্বৰ্ণ পদক, দীপা মালিকে শ্বট পুটত ৰূপৰ পদক আৰু বৰুণ সিং ভাটীয়ে হাই জাম্পত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল।
ইয়াৰে পাছত ভাৰতে প্ৰতিটো পেৰালিম্পিক গেমছত অংশগ্ৰহণ অব্যাহত ৰাখিছিল, কিন্তু ২০০৪ চনত এথেন্সত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকলৈকে কোনো পদক লাভ কৰিব সক্ষম হোৱা নাছিল।
২০০৪ এথেন্সত পেৰালিম্পিত দেৱেন্দ্ৰ ঝাঝাৰীয়াই জেভলিন থ্ৰ'ত স্বৰ্ণ পদক আৰু ৰাজিন্দৰ সিঙে ৫৬ কিলোগ্ৰাম শাখাৰ পাৱাৰলিফ্টিংত বাবে ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল।
বলিউডৰ খ্যাত ভাট পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা আলিয়াই ছবিনিৰ্মাতা মহেশ ভাট আৰু অভিনেত্ৰী ছনি ৰাজদানৰ জীয়ৰী।
১৯৮৯ চনৰ থ্ৰিলাৰধৰ্মী ছবি 'সংঘৰ্ষ'ত প্ৰথমবাৰৰ বাবে আলিয়াই শিশু শিল্পী ৰূপে ভূমুকি মাৰে।
কৰণ জোহৰৰ কিশোৰ-ড্ৰামা 'ষ্টুডেণ্ট অৱ দ্য ইয়েৰ' আছিল আলিয়াই শীৰ্ষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা প্ৰথমখন ছবি।
পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত আলিয়াই ধৰ্মা প্ৰযোজনা গোষ্ঠীৰ উদ্যোগত নিৰ্মিত হোৱা বহুকেইখন ছবি যেনে, 'টু ষ্টেটছ্' , 'হাম্পটি শৰ্মা কি দুলহনীয়া' , 'বদ্ৰীনাথ কি দুলহনীয়া' , 'ডিয়েৰ জিন্দেগী' ত অভিনয় কৰে।
২০১৪ চনৰ অপহৰণমূলক ড্ৰামা ছবি 'হাইৱে'ৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা সমালোচনাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী বঁটা লাভ কৰে।
ইয়াৰ লগতে 'উড়তা পঞ্জাব', 'ৰাজী', 'গালী বয়'ৰ বাবে অইন তিনিটা ফিল্মফেয়াৰৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে।
কিণ্ডাৰগাৰ্টেনত পঢ়ি থকাৰ সময়ত এটা কোৰাছত অভ্যাস কৰি থকাৰ সময়তে আলিয়াৰ প্ৰথমটো উপলব্ধি হৈছিল।
১৯৯৯ চনত পিতৃৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ছবি 'সংঘৰ্ষ'ত মাত্ৰ পাঁচ বছৰ বয়সীয়া আলিয়াই এটি শিশুৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।
২০১৯ বৰ্ষৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী অভিনেত্ৰীৰ ভিতৰত অন্যতম আলিয়াই এতিয়ালৈকে চাৰিটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ লগতে অনেক বঁটা-সন্মান আৰু স্বীকৃতি অৰ্জন কৰিছে।
২০১৭ চনত ফৰ্বছ-এছিয়াই যুগুত কৰা 'ফৰ্বছ থাৰ্টি আণ্ডাৰ থাৰ্টি'ৰ তালিকাত আলিয়া অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।
ছবিখনৰ বাবে ৫০০ গৰাকী ছোৱালীৰ সৈতে আলিয়াই অডিশ্যন দিছিল আৰু ১৬ কেজি ওজন কমোৱাৰ পাছত আলিয়াক চৰিত্ৰটোৰ বাব নিৰ্বাচিত কৰা হয়।
১৯৯০-৯২ চনৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধিগ্ৰস্ত লোকসকলৰ অৰ্ধেকৰ জীৱনজোৱা উদ্বিগ্নতা আৰু ইয়াৰ সৈতে সাধাৰণীকৃত উদ্বিগ্নতা ব্যাধিৰ দৰে মানসিক বিসংগতি সংযুক্ত হৈ থাকে।
হতাশাগ্ৰস্ততাৰ ব্যাধিৰ ক্ষেত্ৰত উদ্বিগ্নতা ব্যাধিৰ লক্ষণসমূহৰ এক গুৰুতৰ প্ৰভাৱ আছে।
কিয়নো ইয়াৰ ফলত বিলম্বিত উপশম, পুনঃসংঘটনৰ বৰ্দ্ধিত আশংকা, অধিকতৰ অক্ষমতা আৰু বৰ্দ্ধিত আত্মহত্যাৰ প্ৰচেষ্টাৰ দৰে জটিলতাৰ সৃষ্টি হয়।
হতাশাগ্ৰস্ততাৰ ব্যাধিৰ সৈতে মাদক দ্ৰ্ব্য আৰু নিচাযুক্ত দ্ৰ্ব্য সেৱনৰ বৰ্দ্ধিত হাৰ আৰু বিশেষ নিৰ্ভৰতা জড়িত, আৰু অত্যধিক অমোঘ ব্যাধি -ৰে ৰোগ নিৰ্ণিত এক তৃতীয়াংশ লোকৰে সংযুক্ত হতাশগ্ৰস্ততাৰ সৃষ্টি হয়।
অত্যধিক-অমোঘ ব্যাধিৰ সৈতে হতাশগ্ৰস্ততা সহাৱস্থানেৰেও সংঘটিত হ'ব পাৰে, যাৰ ফলত দুয়োটা ৰোগৰে নিৰ্ণয় আৰু চিকিৎসা প্ৰক্ৰিয়া জটিল হৈ উঠিব পাৰে।
ঋতুগত প্ৰভাৱী বিসংগতি ত আক্ৰান্ত ব্যক্তিসকলৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষভাৱে শীতকালীন মাহসমূহত অৱসাদগ্ৰস্ততা অধিক শোচনীয় হৈ উঠিব পাৰে।
ডিজিটেল মে'ডিয়াৰ অত্যধিক ব্যৱহাৰ হতাশাগ্ৰস্ততাৰ লক্ষণসমূহৰ সৈতে সংযোজিত কৰা হয় যদিও কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত মনোৱস্থাৰ উন্নতিৰ বাবে ডিজিটেল মেডিয়া ব্যৱহাৰৰ থল নথকা নহয়।
যথাযথভাৱে প্ৰশিক্ষিত সাধাৰণ চিকিৎসক , বা মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ বা মনোবিজ্ঞানীৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ চলতি পৰিস্থিতি, জীৱন বৃতান্ত, চলতি লক্ষণৰাজি, পাৰিবাৰিক ইতিহাস, আৰু মাদক দ্ৰব্য আৰু নিচাযুত ড্ৰাগৰ ব্যৱহাৰ ইত্যাদি মনোৰোগ সংক্ৰান্তীয় ইতিহাস নথিবন্ধনৰ জৰিয়তে গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধি নিৰ্ণয় কৰিব পৰা যায়।
এই মূল্যায়নত ব্যক্তিৰ মানসিক অৱস্থাৰ পৰীক্ষণো অন্তৰ্ভুক্ত হয়, যাৰ যোগেদি তেওঁৰ চলতি মনোদশা আৰু ভাৱনাৰ বিষয়বস্তু, বিশেষভাৱে হতাশাবাদ বা আশাহীনতাৰ প্ৰাসংগিক চিন্তা, আত্ম-হানি বা আত্মহত্যাৰ ভাৱ, আৰু ধনাত্মক চিন্তাধাৰা বা পৰিকল্পনাৰ অনুপস্থিতিৰ পৰীক্ষণ কৰা হয়।
উল্লেখনীয় যে, গ্ৰাম্যাঞ্চলত বিশেষীকৃত মানসিক স্বাস্থ্য সেৱা উপলব্ধ হোৱাটো দুষ্প্ৰাপ্য, আৰু ইয়াৰ ফলশ্ৰুতিত ৰোগনিৰ্ণয় আৰু নিদানৰ দায়িত্ব প্ৰায়েই প্ৰাথমিক চিকিৎসা কৰ্মীসকলেই চম্ভালিব লগা হয়।
ৰে'টিং স্কে'লক হতাশাগ্ৰস্ততাৰ ৰোগ নিৰ্ণয়ৰ ব্যৱহাৰ কৰা নহয়, কিন্তু ই এক নিৰ্দিষ্ট সময় কালৰ ভিতৰত ব্যক্তিবিশেষৰ লক্ষণসমূহৰ তীব্ৰতাৰ সূচনা দিয়ে।
এক নিৰ্দিষ্ট কাট-অফ্ পইণ্টতকৈ অধিক ৰে'টিং প্ৰাপ্তসকলক পুংখানুপুংখভাৱে অৱসাদজনিত ব্যাধিৰ নিৰ্ণয়ৰ বাবে মূল্যায়ন কৰা হয়।
এইবোৰৰ ভিতৰত আছে- হতাশগ্ৰস্ততাৰ হেমিল্টন ৰে'টিং স্কে'ল , বে'ক হতাশাগ্ৰস্ততাৰ তথ্যসূচী অথবা সংশোধিত আত্মহত্যাৰ আচৰণগত প্ৰশ্নসূচী ।
গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধিত আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ সাধাৰণতে মুজুৰা পৰা মনোৱস্থা পৰিলক্ষিত হয়, যিটো ব্যক্তিৰ জীৱনৰ সকলো দিশলৈ পৰিব্যাপ্ত হৈ পৰে।
হতাশাগ্ৰস্ত লোকসকল স্মৃতিৰোমন্থনত আছন্ন হৈ থকাৰ লগতে অকমৰ্ণ্যতা , অযথাযথ অপৰাধবোধ বা অনুশোচনা, অসহায়তা আৰু আশাহীনতাৰ অতি-চিন্তাৰে মনোবদ্ধ হৈ থাকে।
নিৰাশা আৰু বিষণ্ণতাগ্ৰস্ত, আৰু মনোব্যাধিগ্ৰস্তসকলৰ ক্ষেত্ৰত), সামাজিক বাতাৱৰণ আৰু সামূহিক ক্ৰিয়া-কলাপৰ পৰা অপসৰণ, হ্ৰাসপ্ৰাপ্ত যৌনাকাংক্ষা, বিৰক্তি, আৰু মৰণ বা আত্মহত্যাৰ চিন্তা-ভাৱনা।
মন কৰিবলগীয়া যে, কিছুমান অৱসাদৰোধী ঔষধ গ্ৰহণৰ পৰা হোৱা উদ্দীপক প্ৰভাৱৰ ফলস্বৰূপেও অনিদ্ৰাৰ সৃষ্টি হ'ব পাৰে।
গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধি , , হৈছে একধৰণৰ মানসিক ব্যাধি যাৰ বৈশিষ্ট্য হ'ল যে দুসপ্তাহ বা ততোধিক কালজুৰি নিম্ন মনোৱস্থা বিস্তৃত হৈ থাকে।
নিম্ন আত্ম-মৰ্য্যদা, সচৰাচৰ আনন্দ প্ৰদানকাৰী ক্ৰিয়াকৰ্মৰ প্ৰতি আগ্ৰহ হ্ৰাস, নিম্ন শক্তি আৰু স্পষ্ট কোনো কাৰণৰহিত বেদনা বা বিষ- এইকেইটা হৈছে গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধিৰ সাধাৰণ লক্ষণ।
ৰোগগ্ৰস্ত কিছুসংখ্যক লোকৰ ক্ষেত্ৰত কেইবা বছৰৰ অন্তৰত হোৱা গুৰুতৰ হতাশগ্ৰস্ততাৰ পৰ্ব উদ্ৰেক হয়, আৰু আন একাংশৰ ক্ষেত্ৰৰ ব্যাধিৰ লক্ষণ প্ৰায় সকলো সময়তে পৰিলক্ষিত হয়।
গুৰুতৰ অৱসাদ অধিক গম্ভীৰ, আৰু সৰ্বসাধাৰণ মানুহৰ জীৱনৰ অংশ দুঃখবোধতকৈ অধিককাল জুৰি ব্যাপ্ত হৈ থাকে।
গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধিয়ে আক্ৰন্ত ব্যক্তিৰ ব্যক্তিগত জীৱন, কৰ্মজীৱন, শিক্ষা, কেৰিয়াৰ, সামাজিক জীৱন, খাদ্যাভাসকে ধৰি সাধাৰণ স্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰতো বিৰূপ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰে।
গুৰুতৰ হতাশগ্ৰস্ততাত ভোগা প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ মাজত ২-৮% লোকে আত্মহত্যাৰ পথ বাছি লয়, , আৰু আত্মহত্যাৰ জৰিয়তে মৃত্যু ঘটা প্ৰায় ৫০% লোকৰেই মৃত্যুৰ পূৰ্বকালীন অৱসাদ বা অন্য কোনো মনোৱস্থা সংক্ৰান্তীয় ব্যাধিত আক্ৰান্ত হোৱাৰ তথ্য পোৱা যায়।
গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধিৰ উপস্থিতি ৰোগনিৰ্ণয় কৰাৰ আগেয়ে চিকিৎসকে সাধাৰণতে শাৰীৰিক পৰীক্ষা আৰু বিশেষ নিৰ্বাচিত অনুসন্ধানমূলক পৰীক্ষা সমাপন কৰে।
ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে, হতাশাগ্ৰস্ততাৰ সদৃশ লক্ষণ প্ৰদৰ্শনকাৰী অন্যান্য কাৰণসমূহৰ অনুপস্থিতি সম্পৰ্কে নিশ্চিতকৰণ কৰা।
এই পৰীক্ষাসমূহৰ ভিতৰত আছে- হাইপ'থাইৰ'ডিজিমক নস্যাৎ কৰিব পৰাকৈ থাইৰ'য়ড ষ্টিমুলেটিং হ'ৰমন আৰু থাইৰ'ক্সিনৰ পৰিমাপণৰ ৰক্ত পৰীক্ষা, আৰু বিপাকীয় বিসংগতি নস্যাৎ কৰিব পৰাকৈ প্ৰাথমিক তড়িতবিশ্লেষ্য আৰু চেৰাম কেলছিয়ামৰ পৰিমাপণৰ ৰক্ত পৰীক্ষা, আৰু দীৰ্ঘদিনীয়া সঞ্চিত কোনো ৰোগ বা তন্ত্ৰীয় সংক্ৰমণ নস্যাৎ কৰিব পৰাকৈ সম্পূৰ্ণ ৰক্ত সংগানণিক পৰীক্ষণ ।
কোনো ঔষধবিশেষৰ প্ৰয়োগ অথবা মাদক দ্ৰব্য ব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে হ'ব পৰা সম্ভাৱ্য প্ৰতিকুল প্ৰভাৱী প্ৰতিক্ৰিয়াসমূহৰো নিৰীক্ষণ কৰা হয়।
পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত হতাশাগ্ৰস্ততা সৃষ্টিকাৰী হাইপ'গনাডিজিম -ৰ উপস্থিতি নিৰ্ণয় কৰিবলৈ টেষ্ট'ষ্টেৰ'ণ হৰমণৰো পৰিমাপণ কৰা হয়।
এইটো দেখা গৈছে, ভিটামিন ডিৰ অভাৱৰ পৰা হতাশাগ্ৰস্ততাৰ অধিক আশংকা থাকে, সেয়ে ভিটামিন ডি স্তৰৰো মাপ লোৱা হয়।
গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধিৰ ৰোগনিৰ্ণয় আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ প্ৰতিবেদিত অভিজ্ঞতা আৰু মানসিক অৱস্থা পৰীক্ষণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হয়।
এই ব্যাধিৰ ৰোগনিৰ্ণয়ৰ বাবে কোনো পৰীক্ষাগাৰমূলক অধ্যয়ন নাই, কিন্তু এই ব্যাধিৰ সদৃশ লক্ষণ প্ৰদৰ্শনকাৰী আন শাৰীৰিক অসুস্থতাৰ নঞৰ্থক উপস্থিতি প্ৰমাণ কৰিবলৈ পৰীক্ষা কৰা হয়।
গুৰুতৰভাৱে অৱসাদগ্ৰস্ত ব্যক্তিসকলক সাধাৰণতে মনোবৈজ্ঞানিক পৰামৰ্শ-প্ৰদান আৰু অৱসাদৰোধী ঔষধ প্ৰদানৰ জৰিয়তে চিকিৎসা প্ৰদান কৰা হয়।
ঔষধৰ জৰিয়তে সুফল লাভ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, কিন্তু ইয়াৰ কাৰ্যকাৰিতা গুৰুতৰভাৱে আক্ৰান্ত ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰতহে পৰ্য্যবেক্ষণীয়ভাৱে উল্লেখনীয় হয়।
ৰোগীক প্ৰদান কৰা কাউন্সেলিঙৰ পদ্ধতিসমূহৰ ভিতৰত আছে সংজ্ঞানাত্মক আচৰণগত মনোচিকিৎসা আৰু আন্তঃবৈক্তিক মনোচিকিৎসা , আৰু আন চিকিৎসাপদ্ধতি সমূহৰ মাধ্যমেৰে সুফল লাভ নকৰিলে ইলেক্ট্ৰ'কনভালছিভ থেৰাপী ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
আত্ম-হানি বা আত্মঘাতৰ আশংকাযুক্ত ৰোগীক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰাব লগা হয়, আৰু কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত এয়া ৰোগীৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধেও হ'ব পাৰে।
গুৰুতৰ অৱসাদজনিত ব্যাধি পৰিভাষাটো আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এটা চিকিৎসকৰ গোটৰ দ্বাৰা ১৯৭০-ৰ দশকৰ মাজভাগত প্ৰথম প্ৰৱৰ্তিত হৈছিল।
বিশ্বাস কৰা হয় যে, গুৰুতৰ অৱসাদগ্ৰস্ততাৰ মুখ্য কাৰণ- বংশগতিজনিত কাৰক, পাৰিৱেশিক কাৰক আৰু মনোবৈজ্ঞানিক কাৰকৰ যুগপৎ প্ৰভাৱ।
ব্যাধিৰ পাৰিবাৰিক ইতিহাস, জীৱনত সংঘটিত গুৰুতৰ পৰিৱৰ্তন, কিছুমান ঔষধবিশেষৰ প্ৰয়োগ, দীৰ্ঘদিনীয়া স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা, আৰু নিচাযুক্ত দ্ৰব্যৰ সেৱন।
এই ব্যাধিয়ে ৰোগগ্ৰস্ত ব্যক্তিৰ ব্যক্তিগত আৰু পাৰিবাৰিক জীৱন, আন্তঃবৈক্তিক সম্পৰ্ক, কৰ্মজীৱন, শিক্ষা, শয়নচক্ৰ, খাদ্যাভাস, আৰু সামগ্ৰিক স্বাস্থ্যলৈ ঋণাত্মক প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰে।
অৱসাদজনিত ব্যাধিত সম্প্ৰতি আৰু পূৰ্বতে আক্ৰান্ত ব্যক্তিসকল আনৰ পৰা হীনদৃষ্টিৰো সম্মুখীন হ'ব লগাত পৰে।
স্নায়ু-মানসিক বা সংজ্ঞানাত্মক পৰীক্ষা আৰু মগজুৰ ইমেজিঙ -ৰ জৰিয়তে স্মৃতিভ্ৰংশৰ পৰা হতাশাগ্ৰস্ততাক পৃথক কৰিব পাৰি।
মনোৰোগগ্ৰস্ত, ৰোগৰ দ্ৰুত সূত্ৰপাত আৰু অন্যান্য অস্বাভাৱিক লক্ষণ প্ৰদৰ্শনকাৰী মগজুৰ আন ৰোগসমূহক পৰিগানণিক স্তৰচিত্ৰণ -ৰ দ্বাৰা পৃথকীকৰণ কৰা হয়।
হতাশগ্ৰস্ততাত ভোগা ব্যক্তিৰ শৰীৰত ক্লান্তি বা অৱসাদ, মূৰৰ বিষ, বা বিপাকজনিত সমস্যা, দৈহিক সমস্যা আদি বিভিন্ন দৈহিক লক্ষণে দেখা দিব পাৰে।
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা -ৰ মতে, উন্নয়নশীল দেশসমূহত দৈহিক সমস্যাহে অধিক প্ৰতিবেদিত আৰু ইয়াৰ জৰিয়তেহে হতাশগ্ৰস্ততাৰ ৰোগনিৰ্ণয় হয়।
সাধাৰণতে আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ ভোক কমাৰ ফলস্বৰূপে ওজন হ্ৰাস হয় যদিও বহুক্ষেত্ৰত ভোজন বিসংগতিৰ ফলত ভোক বৃদ্ধি হৈ ওজন বঢ়াও দেখা যায়।
পৰিয়ালৰ সদস্য অথবা বন্ধুমহলৰ চকুত ব্যক্তিৰ আচৰণ অধিক মনোসঞ্চালনগত অস্থিৰতা অথবা মনোসঞ্চালনগত আলস্য হা হিচাপে ধৰা দিব পাৰে।
বয়স্ক হতাশগ্ৰস্ত লোকৰ ক্ষেত্ৰত বোধগত দিশতো, যেনে বিস্মৃতি বা সততে পৰিলক্ষিত চলাচলৰ মন্থৰতাৰ দৰে লক্ষণে দেখা দিয়ে।
মনোৰোগৰ বিশেষজ্ঞ চিকিৎসকলৰ তুলনাত প্ৰাথমিক পৰ্য্যায়ৰ চিকিৎসক আৰু মনোৰোগবিদ্যাত প্ৰশিক্ষিত নোহোৱা চিকিৎসকলৰ পৰা হতাশাগ্ৰস্ততাৰ নিৰ্ণয় আৰু নিদানৰ ক্ষেত্ৰত উপযুক্ততা পোৱা যায়।
ইয়াৰ কাৰণ হৈছে, হতাশাগ্ৰস্ততাৰ সৈতে সংযোজিত লক্ষণসমূহৰ কিছুমান শাৰীৰিক অসুস্থতাৰ লক্ষণৰ সৈতে থকা সাদ্ৰৃশ্য, সম্ভাৱ্য ৰোগীৰ পৰা সম্পূৰ্ণ তথ্যৰ অপ্ৰাপ্তি আৰু প্ৰণালীগত অন্তৰায়।
এটা পুনঃমুল্যায়নগত অধ্যয়নত দেখা গৈছিল যে, মনোৰোগবিদ্যাত প্ৰশিক্ষিত নোহোৱা চিকিৎসকলে প্ৰায় দুই-তৃতীয়াংশ ৰোগীৰেই ৰোগ নিৰ্ণয় কৰাত ব্যৰ্থ হয়; অৱশ্যে শেহতীয়া অধ্যয়ন কিছুমানত ইয়াৰ সামান্য উন্নতি ঘটিছে।
কেৱল অৱসাদজনিত ব্যাধিৰ বাবেই হৃদৰোগ সংঘটিত হোৱাৰ আশংকা প্ৰায় ১.৫-ৰ পৰা ২ গুণ পৰ্য্যন্ত বৃদ্ধি পায়।
উল্লেখনীয় যে, অৱসাদজনিত ব্যাধিত আক্ৰান্ত ব্যক্তিসকলে সাধাৰণতেই হৃদৰোগৰ চিকিৎসা অথবা প্ৰতিৰোধৰ নিদানাৱলী পালন নকৰে, আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপেই তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত হানিৰ সম্ভাৱনা অধিক বৃদ্ধি পায়।
তদুপৰি, হৃদৰোগৰ বিশেষজ্ঞসকলেও তেওঁলোকৰ চিকিৎসাধীন ৰোগীৰ নিদানৰ ক্ষেত্ৰত অন্তৰ্নিহিত হতাশাগ্ৰস্ততাক বিবেচনা নকৰাৰ ফলস্বৰূপে চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত অধিক জটিলতাৰ সৃষ্টি হয়।
এই ৰোগৰ আৰম্ভণি সৰ্বসাধাৰণতে ব্যক্তিৰ ২০ বছৰ বয়সৰ দশকত আৰু ৩০ বছৰ বয়সৰ দশকত হয়, পুৰুষতকৈ নাৰী আক্ৰান্ত হোৱাৰ হাৰ প্ৰায় দ্বিগুণ।
জীৱনৰ কমপক্ষেও এটা বিন্দুত এই ৰোগত আক্ৰান্ত লোকৰ পৰিসংখ্যা জাপানত ৭% ৰ পৰা ফ্ৰান্সত ২১% লৈকে হয়।
অৱসাদ ব্যাধিগ্ৰস্ত ল'ৰা-ছোৱালীৰ মনোৱস্থা সাধাৰণতে বিমৰ্ষ হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে বিৰক্তিপূৰ্ণ হোৱা দেখা যায়, আৰু বয়স আৰু পৰিস্থিতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ভিন-ভিন লক্ষণ প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰে।
সৰহভাগ ল'ৰা-ছোৱালীয়েই বিদ্যালয়ৰ পঢ়া শুনাৰ প্ৰতি আগ্ৰহ হেৰুৱায় আৰু তেওঁলোকৰ শৈক্ষিক ফলাফল অৱক্ষয়িত হ'বলৈ ধৰে।
এনে ল'ৰা-ছোৱালী সাধাৰণতেই মইমতীয়া, দাবীকাৰী, নিৰ্ভৰশীল, বা নিৰাপত্তাহীনতা-বোধযুক্ত হিচাপে আখ্যায়িত হয়।
ৰোগ নিৰ্ণয় বিলম্বিত বা অপ্ৰাপ্ত হৈ ৰ'ব পাৰে, কিয়নো এনে লক্ষণবোৰ "সাধাৰণ মনোদশাত্মক" হিচাপে আখ্যায়িত হোৱাৰ আশংকা থাকে।
৬৫% অৱসাদগ্ৰস্ত ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত এটা বা ততোধিক বিষৰ লক্ষণ থাকে, আৰু ৰোগনিৰ্ণয়ৰ বিন্যাসৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ৫% ৰ পৰা ৮৫% লৈকে বিষৰ ৰোগীয়েই হতাশাগ্ৰস্ততাত ভুগিব লগা হয়।
গুৰুতৰ হতাশগ্ৰস্ততাই আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ পাৰিবাৰিক আৰু ব্যক্তিগত আন্তঃসম্পৰ্ক, কৰ্ম অথৱা শিক্ষাজীৱন, শয়ন আৰু খাদ্য অভ্যাস, আৰু সামগ্ৰিক স্বাস্থ্যলৈ বহুল প্ৰভাৱ আনে।
ব্যক্তিৰ কাৰ্যকাৰিতা আৰু কল্যাণৰ ওপৰত এই ব্যাধিৰ প্ৰভাৱক অন্যান্য দীৰ্ঘদিনীয়া স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা, যেনে মধুমেহৰ সৈতে ৰিজোৱা হয়।
হতাশাগ্ৰস্ততাৰ সৈতে বয়সস্থ লোকসকলৰ স্বাস্থ্যৰ আন আন ৰোগ যেনে ষ্ট্ৰ'ক, অন্যান্য হৃদযন্ত্ৰৰ ৰোগ, পাৰকিনছন ৰোগ আৰু ক্ৰনিক অবষ্ট্ৰাকটিভ পুলম'নাৰী ৰোগ সহ-সংঘটিত হয়।
সমালোচকসকল সহমত যে আশ্চৰ্যজনকভাবে মৰ্মস্পৰ্শী, সুন্দৰ শ্বট, উত্তেজক পাৰিপাৰ্শ্বকতাই সত্যজিত ৰায়ৰ অপু ত্ৰিল’জীক এক উচ্চ পৰ্যায়লৈকে পৰ্যবসিত কৰিছে।
১৯৯২চনত ব্ৰিটিছ চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ আলোচনী চাইট এণ্ড চাউণ্ডে সৰ্বকালৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ তালিকাত এই ছবিখনক ৮৮তম স্থান দিছে।
চাইট এণ্ড চাউণ্ডৰ ১৯৮২ চনৰ জনমতত অপুৰ সংসাৰক সৰ্বকালৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ তালিকাত ৪২তম স্থান দিয়া হয়।
২০০২ চনত চাইট এণ্ড চাউণ্ড সমালোচক আৰু পৰিচালকৰ যৌথ জনমত তালিকাত ৰায়ৰ এই ছবিখনক ৯৩তম স্থান দিয়া হৈছে।
১৯৮৮ চনত এছীয় চলচ্চিত্ৰীয় আলোচনী চিনেমায়াৰ সমালোচকৰ জনমতৰ ভিত্তিত তৈয়াৰ কৰা সৰ্বকালৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ তালিকাত অপু ত্ৰিল’জীয়ে ৭ম স্থান লাভ কৰিছে।
এদিন বন্ধু পুলুৱে কলকাতাৰ পৰা দূৰণিৰ গাঁও এখনলৈ সম্পৰ্কীয় ভনীয়েক অপৰ্ণাৰ বিয়ালৈ অপুক লৈ যায়।
ঘটনাচক্ৰত পূৰ্বে নিৰ্ধাৰিত বিয়াখন ভাঙি যোৱাত অপুৱে অপৰ্ণাক বিয়া কৰাবলৈ বাধ্য হৈ পৰে আৰু ন-ছোৱালীক আনি কলকাতাৰ ভাৰাঘৰত সুমুৱায়।
অপু ত্ৰিল’জীৰ পূৰ্বৰ দুখন ছবি পথেৰ পাঁচালী আৰু অপৰাজিতত ক্ৰমে অপুৰ শৈশৱ আৰু কৈশোৰৰ চিত্ৰায়ণ কৰা হৈছিল।
মধ্য-ভাৰতৰ এখন কয়লাখনি কেন্দ্ৰিক সৰু চহৰত পুলুৱে অপুক বিচাৰি উলিয়ায় আৰু পিতৃত্বৰ দায়িত্বক সকিয়াই পুত্ৰৰ ওচৰলৈ উভতি আহিবলৈ সৈমান কৰায়।
পুতেকৰ প্ৰতি থকা দায়িত্ববোধ বা চিন্তাৰ বাবে নহয়, সামাজিক পৰম্পৰাৰ খাটিৰত অপুৱে পুতেকক লগ পাবলৈ আহিল।
অপুৰ সংসাৰৰ যোগেদি সৌমিত্ৰ চেতাৰ্জী আৰু শৰ্মিলা ঠাকুৰে চলচ্চিত্ৰাভিনয়ৰ জগতত ভৰি দিয়ে।
ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ লগতে চাদাৰলেণ্ড ট্ৰ’ফীকে ধৰি বহুতো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে।
এয়া এক নতুন প্ৰেম যিয়ে তেওঁৰ জীৱনক এক নতুন অৰ্থ প্ৰদান কৰে আৰু তেওঁৰ হৃদয়ক বৈৰাগ্যৰ পৰা ওলাই আহি ভৱিষ্যতৰ সন্মুখীন হ'বলৈ এক নতুন সাহস দিয়ে, যি আগতকৈ কম অনিশ্চিত নহয়।
কেতিয়াবা দৰিদ্ৰ লোকসকলে নিম্ন অংশত পিন্ধা পোছাকটো কেৱল লেংটি হিচাপে পিন্ধিছিল আনহাতে ধনীসকলে ইয়াক সন্মানৰ চিহ্ন হিচাপে ভৰিলৈ বিয়পি থকা অন্তৰীয় পিন্ধিছিল।
খ্ৰীষ্ট পূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকাৰ পৰা খ্ৰীষ্টীয় চতুৰ্থ শতিকাৰ মাজত সংকলিত মহাভাৰত মহাকাব্যত অন্তৰীয়ক পোছাক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা উল্লেখ আছে।
খ্ৰীষ্ট পূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকাৰ বৌদ্ধ পালি সাহিত্যত উল্লেখ অনুসৰি শাৰী শটিকা হৈছে স্তনপট্ট, উত্তৰীয় আৰু আন্তৰীয়ক একত্ৰিত কৰাৰ এক বিকশিত ৰূপ।
খেলৰ দ্বিতীয়াৰ্দ্ধত ছোৱালীহঁতক তথা ষ্টেডিয়ামলৈ আতচবাজী কঢ়িয়াই অনাৰ অপৰাধত আটক হোৱা এজন কমবয়সীয়া যুবকক সেনা জোৱানকেইজনে বিষয়াৰ নিৰ্দেশত বিচাৰৰ বাবে ভাইচ স্কোৱাদৰ সদৰদপ্তৰলৈ এখন বাচেৰে লৈ যায়।
ইৰান-জাপান মেচৰ সময়ত হোৱা মৰামৰিত মৃত্যু হোৱা সাতজনৰ মাজত তাইৰ বন্ধু এজনো আছিল, যাৰ স্মৃতিত তাই বিশ্বকাপ কোৱালিফাইং মেচখন চাবলৈ আহিছিল।
অফচাইড ‎২০০৬ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত, জাফৰ পানাহি পৰিচালিত এখন ইৰাণীয় চলচ্চিত্ৰ, য’ত বিশ্বকাপ ফুটবলৰ কোৱালিফাইং মেচ এখন চাবলৈ প্ৰচেষ্টা চলোৱা, অথচ মহিলা হোৱা বাবে ষ্টেডিয়ামত প্ৰবেশৰ অনুমতি নোপোৱা কেইজনীমান ছোৱালীৰ কাহিনী চিত্ৰায়িত কৰা হৈছে।
ইৰাণৰ ষ্টেডিয়ামত হিংসাত্মক ঘটনা ঘটাৰ বা মৌখিক উৎপীড়নৰ ভুক্তভোগী হোৱাৰ প্ৰবল আশংকা থকাৰ যুক্তিত মহিলাক প্ৰবেশৰ অনুমতি দিয়া নহয়।
পৰিচালকজনে নিজৰে জীয়ৰীৰ যিকোনো প্ৰকাৰে খেল চাবলৈ ষ্টেডিয়ামত প্ৰবেশ কৰাৰ সিদ্ধান্তৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ ছবিখন নিৰ্মাণ কৰিছিল।
সেয়েহে টেহৰানৰ আজাদী ষ্টেডিয়ামত ইৰান আৰু বাহৰেইনৰ মাজত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া ফিফা বিশ্বকাপৰ কোৱালিফাইং মেচ এখন চাবলৈ ল’ৰাৰ ছদ্মবেশেৰে ছোৱালী এজনীয়ে ক’লাবজাৰত টিকট ক্ৰয় কৰি প্ৰবেশৰ চেষ্টা কৰে।
তাইক ষ্টেডিয়ামৰ ওপৰ মহলাৰ অঞ্চল এটাত আবদ্ধ কৰি ৰখা হয়, য’ত ইতিমধ্যে তাইৰ নিচিনাকৈ প্ৰবেশ কৰিব বিচৰা আৰু কিছু ছোৱালীক আবদ্ধ কৰি ৰখা হৈছিল।
চলচ্চিত্ৰ, ভিডিঅ’গেম আদিৰ সমীক্ষক ৰ’টেন টমেটোজে প্ৰতিবেদন দিয়ে যে মুঠ ৭৬টা সমীক্ষাৰ ৯৭ শতাংশতে অফচাইডে ইতিবাচক সমীক্ষা লাভ কৰিছিল।
গল্প অনুসৰি, পৰ্ণকুটীৰৰ সমুখত চৰি থকা এটা স্বৰ্ণ হৰিণ দেখি সীতাৰ হৃদয় আনন্দ মুখৰ হৈ পৰে আৰু সেই হৰিণটোক ওচৰৰ পৰা চাবলৈ বুলি তেওঁ ৰামৰ ওচৰত ইচ্ছা ব্যক্ত কৰে।
হৰিণটো আছিল ছদ্মবেশী ৰাক্ষস মাৰীচ, যি ৰাবণৰ আদেশানুসাৰে ৰাম আৰু লক্ষ্মণক কুটীৰৰ পৰা দূৰৱৰ্তী স্থানলৈ লৈ যোৱাৰ উদ্দেশ্যে ছদ্মবেশ ধৰিছিল।
সীতাক বুজাব নোৱাৰি সোণৰ হৰিণটোৰ পিছে পিছে যোৱা ৰাম বহুসময়ৰ পিছতো ঘূৰি নহাত সীতা চিন্তিত হৈ পৰে আৰু লক্ষ্মণকো ৰামক বিচাৰি যোৱাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে।
পাৰিপাৰ্শ্বিক পৰিৱেশ বিবেচনা কৰি লক্ষ্মণে সীতাসহ পৰ্ণকুটীৰৰ চাৰিও ফালে এডাল ৰেখা ৰেখা অংকন কৰে, যি ৰেখা ৰাম, সীতা, আৰু স্বয়ং লক্ষ্মণ ব্যতীত অন্য কোনো ব্যক্তিয়ে অতিক্ৰম কৰিব গ'লে সেই ৰেখাৰ পৰা অগ্নি নিঃসৃৃত হ'ব আৰু তেওঁক অগ্নিদগ্ধ আৰু ভষ্মীভূত কৰিব।
ৰামৰ অনুসন্ধানত লক্ষ্মণ কুটীৰৰ পৰা দূৰলৈ যোৱাৰ সুযোগ লৈ লংকাৰ ৰাক্ষস ৰজা ৰাৱণ ব্ৰাহ্মণ ভিক্ষুকৰ ছদ্মবেশেৰে সীতাৰ ওচৰত উপস্থিত হৈ ভিক্ষা প্ৰাৰ্থনা কৰে।
ৰাৱণৰ ছলনা নুবুজি ভুলক্ৰমে লক্ষণৰেখা অতিক্ৰম কৰি ৰাৱণক ভিক্ষা দিবলৈ যোৱাত ৰাৱণে সীতাক হৰণ কৰি নিজৰ পুষ্পক ৰথত তুলি নিজ ৰাজধানীৰ উদ্দেশ্যে ৰওনা হয়।
লক্ষ্মণ তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতা আৰু ভ্ৰাতাপত্নীৰ সৈতে বৰ্তমান মহাৰাষ্ট্ৰৰ নাছিক চহৰৰ পৰা কিছু দূৰৈৰ দণ্ডকাৰণ্যৰ পঞ্চবটী অঞ্চলৰ ওচৰতে কুটিৰ নিৰ্মাণ কৰি বাস কৰিছিল।
লক্ষ্মণে তেওঁৰ অগ্ৰজ ৰামৰ সন্ধানত কুটীৰৰ পৰা দূৰৱৰ্তী স্থানলৈ যোৱাৰ পূৰ্বে সীতাক সুৰক্ষিত ৰাখাৰ উদ্দেশ্যে এই ৰেখাটি তৈয়াৰ কৰিছিল।
উত্তৰ ভাৰতৰ বহুল প্ৰচলিত বাল্মীকি ৰামায়ণৰ ৰামচৰিতমানস সংস্কৰণটিৰ অৰণ্যকাণ্ডত লক্ষ্মণৰেখা বা এনে ধৰণৰ কোনো কাহিনীৰ উল্লেখ পোৱা নাযায়।
কাহিনী অনুসৰি মন্দোদৰীয়ে তেওঁৰ স্বামী ৰাৱণৰ বীৰত্বৰ ওপৰত প্ৰশ্ন তুলি তেওঁক তিৰস্কাৰ আৰু লাঞ্ছনা কৰি কৈছিল যে, তেওঁৰ ইমানেই শৌৰ্যপ্ৰতাপ আৰু তেওঁৰ ভীমশক্তিৰ ইমানেই গুৰুত্ব যে সামান্য এক ভিক্ষুকৰূপী বনাচাৰী তথা ৰামানুজ লক্ষ্মণৰ পৰ্ণকুটীৰৰ চাৰিধাৰে কৰা সামান্য ৰেখা অতিক্ৰম কৰিবলৈয়ো তেওঁ অপাৰগ।
খড়িবোলি ভাষাত ৰচিত ৰাধেশ্যাম ৰামায়ণত উল্লেখ আছে যে, সীতাই অমনোযোগীভাৱে লক্ষ্মণ ৰেখা পাৰ হৈ যোৱাৰ কাৰণ হৈছে ভাৰতীয় ৰীতি-নীতিৰ অতিথি দেৱো ভৱঃ অৰ্থাৎ অতিথি দেবতুল্য আদৰ্শ।
ৰাবণে উক্ত ৰেখা অতিক্ৰম কৰিব নোৱাৰি তেওঁ গৃহস্থকে সেই ৰেখা অতিক্ৰম কৰি ভিক্ষা দিবলৈ আহ্বান জনায়।
বৰ্তমান ভাৰতীয় ভাষাৰ কথোপকথনত লক্ষ্মণৰেখা বুলিলে কঠোৰ নিৰ্দেশ বা আইনবিধিক বুজোৱা হয়, যি আইন বা নিৰ্দেশ ভঙ্গ কৰা উচিত নহয়।
বৰদ্বান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ শ্যামসুন্দৰ কলেজত অৰ্থনীতিৰ এগৰাকী প্ৰবক্তা হিচাপে বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্তই কেৰিয়াৰৰ পাতনি মেলিছিল।
কিন্তু ১৯৭৬ চনত তেখেতে অৰ্থনৈতিক শাস্ত্ৰ আৰু সমাজ-ৰাজনৈতিক বাস্তৱতাৰ মাজত থকা বৈসাদৃশ্য অনুধাৱন কৰে আৰু ছবি-নিৰ্মাণৰ দিশে অগ্ৰসৰ হয়।
সমান্তৰালভাৱে, কলিকতা চলচ্চিত্ৰ সংঘৰ জৰিয়তে তেখেতে চাৰ্লি ছেপলিন, ইংগাৰ বাৰ্গমেন, আস্কিৰা কুৰুশ্বাৱা, ভিট্টৰিঅ' ডে ছিকা, ৰবাৰ্টো ৰছেলিনী আৰু মাইকেলেঞ্জেলো এণ্টনিয়নিৰ দৰে পৰিচালকৰ কৰ্মৰাজিৰ লগত পৰিচয় হয়।
উল্লেখ্য যে, উচ্চ মাধ্যমিকত অধ্যয়ন কৰি থকা কালত তেখেতে নিজৰ খুড়ায়েকৰ লগত এইটো সংঘলৈ অহা-যোৱা কৰিছিল।
এইসকল ছবি আৰু পৰিচালকে দাসগুপ্তক ছবি-নিৰ্মাণক অভিব্যক্তিৰ মাধ্যম হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰেৰণা যোগালে।
১৯৭৮ চনতহে, অৰ্থাৎ প্ৰায় দহ বছৰৰ পাছতহে দাসগুপ্তৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত প্ৰথমখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ ছবি 'দূৰত্ব'ৰ মুক্তি হয়।
তেখেতৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত পাঁচখন ছবিয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ 'শ্ৰেষ্ঠ ছবি'ৰ শাখাত শ্ৰেষ্ঠত্ব অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
ছবিকেইখন আছিল 'বাঘ বাহাদুৰ' , 'চৰাচৰ' , 'লাল দৰ্জা' , 'মণ্ডো মেয়াৰ উপাখ্যান' আৰু 'কালপুৰুষ' ।
আনহাতে 'দূৰত্ব' আৰু 'তাহাদেৰ কথা' ছবি দুখনে বঙালী ভাষাত 'শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা' বুটলিবলৈ সক্ষম হয়।
এগৰাকী কবি হিচাপেও স্বীকৃতি লাভ কৰা দাসগুপ্তই বিগত বৰ্ষসমূহত 'গভীৰ আৰালেয়', 'কফিন কিম্বা ছুটকেছ', 'হিমযোগ', 'চাট্টা কাহিনী', 'ৰবটৰ গান', 'শ্ৰেষ্ঠ কবিতা' আৰু 'ভোমবোলেৰ আশ্চৰ্য কাহিনী ও অন্যান্য কবিতা'ৰ দৰে কাব্য প্ৰকাশ কৰে।
১৯৪৪ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত এতিয়াৰ পশ্চিমবংগৰ দক্ষিণাঞ্চলত থকা আনাৰা নামে ঠাইত বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্তৰ জন্ম হয়।
স্বৰাজোত্তৰ কালত, তেখেতৰ পিতৃ খড়গপুৰলৈ বদলি হয় আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত বৰ্তমানৰ ছট্টিছগড়ত থকা মানেন্দ্ৰগড়লৈ বদলি হয়।
২০১৩ চনত তেখেতে পিতৃৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হিন্দী ভাষাৰ ছবি ' আনৱাৰ কা অজব কিচ্চা' নামৰ ছবিখনৰ বাবে নেপথ্য সংগীতৰ ৰচনা কৰে।
' এ.কে. ভাৰ্ছেছ এ.কে.', 'ছেক্ৰেড গেইমছ', 'ট্ৰেপড্' আদিৰ দৰে চিনেমা আৰু ছিৰিজতো অলোকানন্দাই সংগীত সংযোজন কৰিছে।
চলচ্চিত্ৰ-জীৱনৰ প্ৰথম কালছোৱাত, দাসগুপ্তই সত্যজিৎ ৰায়ৰ বাস্তৱবাদী ধাৰাৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰিছিল আৰু ইয়াৰ প্ৰভাৱ তেখেতৰ ছবিসমূহতো প্ৰতীয়মান হৈছিল।
কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ স্কটিছ ছাৰ্ছ কলেজত বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্তই অৰ্থনীতি অধ্যয়ন কৰে।
ইয়াৰ পাছৰ বছৰ সেইসময়ৰ কনিষ্ঠ দলৰ প্ৰশিক্ষক বলজিৎ সিং চাইনীয়ে জ্যেষ্ঠ শিবিৰলৈ তেওঁক নিৰ্বাচন কৰে।
তেওঁ এছিয়ান যুৱ অলিম্পিক গেমছৰ যোগ্যতা অৰ্জনকাৰী খেলত ১৮ অনুৰ্ধ দলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল, য'ত দলটোৱে দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰিছিল।
২০১৮ চনৰ এছিয়ান চেম্পিয়নছ ট্ৰফীত অংশগ্ৰহণ কৰা দলটোত তেওঁক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল আৰু দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰিছিল।
তেওঁ খেলপথাৰত মুঠ ৩১ মিনিটত খেল ছিল আৰু দুটা গ'ল কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত আছিল এক গুৰুত্বপূৰ্ণ চূড়ান্ত ৰাউণ্ড-ৰবিন মেচত সমতা অৰ্জন কৰা গ'ল।
ফলস্বৰূপে, তেওঁক প্ৰতিযোগিতাখনৰ '২১ অনুৰ্ধ ৰাইজিং ষ্টাৰ এৱাৰ্ড' হিচাপে নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল।
প্ৰথমটো গ'ল ইণ্ডোনেছিয়াৰ বিৰুদ্ধে গ্ৰুপ পৰ্যায়ৰ খেলৰ ২৪ মিনিটত আহিছিল য'ত তেওঁৰ দলে ৮-০ ত জয়লাভ কৰিছিল।
পৰৱৰ্তী খেলখনত কাজাখস্তানৰ বিৰুদ্ধে ২১-০ গ'লৰ বিজয়ত তেওঁ হেট্ৰিক অৰ্জন কৰে; জয়ৰ ব্যৱধানটো প্ৰতিযোগিতাখনৰ ভাৰতৰ দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ আছিল।
ভাল প্ৰদৰ্শনৰ পিছত তেওঁৰ দল ফাইনেলত জাপানৰ হাতত ১-২ ব্যৱধানত পৰাজিত হয় আৰু ৰূপৰ পদকৰ লাভ কৰে।
সেই বছৰ বুয়েনছ আইৰিছ যুৱ অলিম্পিকত অনুষ্ঠিত ফাইভ-এ-চাইড ইভেণ্টত তেওঁ ভাৰতক ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰাত সহায় কৰে, যিটো যুৱ অলিম্পিকৰ ইতিহাসত ভাৰতীয় হকী দলৰ প্ৰথম পদক আছিল।
লালৰেমচিয়ামীয়ে প্ৰতিযোগিতাখনত নটা গ'ল কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত আছিল অষ্ট্ৰিয়া, উৰুগুৱে আৰু ভানুৱাটুৰ প্ৰত্যেকৰ বিৰুদ্ধে কৰা দুটাকৈ গ'ল।
লালৰেমচিয়ামীৰ জন্ম মিজোৰামৰ আইজলৰ পৰা প্ৰায় ৮০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বৰ চহৰ কোলাচিবত কৃষিজীৱীৰ এটা পৰিয়ালত হৈছিল।
লালৰেমচিয়ামীক ১১ বছৰ বয়সত চেৰছিপৰ থেনজলত মিজোৰাম চৰকাৰে চলোৱা এখন হকী একাডেমীলৈ নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল।
লালৰেমচিয়ামী মাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় পেছাদাৰী ফিল্ড হকী খেলুৱৈ যি ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা দলৰ হৈ ফৰৱাৰ্ড হিচাপে খেলে।
ইয়াৰ পাছত অনুষ্ঠিত হোৱা এছিয়ান গেমছত তেওঁ ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে আৰু এছিয়ান পদক অৰ্জন কৰা মিজোৰামৰ প্ৰথম গৰাকী খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হয়।
লালৰেমচিয়ামীক ২০১৮ চনৰ বিশ্বকাপৰ বাবে ১৮ বছৰ বয়সত ভাৰতৰ কনিষ্ঠতম খেলুৱৈ হিচাপে দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
লীগ খেলসমূহত শক্তিশালী প্ৰদৰ্শনৰ পাছত লালৰেমচিয়ামীয়ে ইটালীৰ বিৰুদ্ধে ক্ৰছ অ'ভাৰ মেচত প্ৰতিযোগিতাখনৰ প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ গ'লটো কৰে।
কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত আয়াৰলেণ্ডৰ মুখামুখি হৈ তেওঁৰ দলটো পেনাল্টি শ্বুট আউটত পৰাজিত হয় আৰু অষ্টম স্থানত থাকে।
ৰাজ পৰিয়ালৰ শেষ আৰু পবিত্ৰতাৰ প্ৰতীক এই চোম-ছেং মূৰ্তি ৰাজ অভিষেকৰ সময়ত কেৱল ৰজাই পিন্ধে আৰু ৰজাই পূজা কৰে।
আহোম যুগৰ মুদ্ৰা, স্থাপত্য, তামৰ ফলি,চিত্ৰ, হস্তশিল্প আদিত এই ড্ৰেগন-সদৃশ কাল্পনিক মূৰ্তি প্ৰতীক দেখা যায়।
আহোম ৰজাসকলে অভিষেকৰ সময়ত মূলতঃ আহোম টাই পৰম্পৰা মানিছিল, হিন্দু নিয়মেৰে হিন্দু নাম উপধি পিছলৈ গ্ৰহণ কৰিছিল যদিও সেয়া আছিল টাই নামৰ অনুবাদ মাত্ৰ।
শক্তি বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে আহোম ৰজাসকলে অভিষেকৰ সময়ত ৰাজমোহৰ প্ৰচলন কৰিছিল নতুন স্বৰ্গদেৱৰ নামত।
আনুষ্ঠানিক ভাবে চোম-ছেং বা চোমদেৱৰ মূৰ্তি ডিঙিত পিন্ধি হলুং ঘৰত প্ৰৱেশ কৰি ৰাজ অভিষেক আনুষ্ঠানিক ভাৱে নকৰা পৰ্যন্ত স্বৰ্গদেৱে মান্য ৰজাৰ সম্মান নাপাইছিল।
এই মোহৰত প্ৰথম টাই ভৰা আৰু পিছলৈ বিনিময়ৰ সুবিধাৰ বাবে অসমীয়া, নাগেৰী আৰু পাটা- এই তিনিটা ভাবা ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
অশ্বপতিয়ে পখীৰ ভাষা বুজাৰ বৰপ্ৰাপ্ত কৰিছিল যদিও তেওঁ সেই ভাষাৰ অৰ্থ কাৰোৰে আগত ব্যক্ত কৰিব নোৱাৰিছিল; ব্যক্ত কৰিলেই তেওঁৰ মৃত্যু নিশ্চিত৷ এদিন তেওঁ আৰু তেওঁৰ পত্নী বাগিচাত ভ্ৰমণ কৰাৰ সময়ত অশ্বপতিয়ে এযোৰ ৰাজহাঁহৰ কথোপকথন শুনি মুগ্ধ হৈ হাঁহিবলৈ ধৰে।
অশ্বপতিয়ে সেই কথা ব্যক্ত কৰিলে ৰজাৰ মৃত্যু হ’ব বুলি জানিও ৰাণীয়ে সেই কথা জানিবলৈ ইচ্ছুক হৈ পৰে৷ তেতিয়া ৰজাই তেওঁৰ পত্নীয়ে তেওঁক ভাল নাপায় বুলি জানিব পাৰি তেওঁক নিৰ্বাসিত কৰে।
মাতৃহীনা কৈকেয়ী দাসী তথা ধাত্ৰীমাতা মন্থৰাৰ ওচৰলৈ যায়৷ যুৱতী অৱস্থাত তেওঁক স্বয়ংবৰত দশৰথে স্ত্ৰী ৰূপত বৰণ কৰে।
অযোধ্যাৰ পৰা ৰামক বনবাসলৈ প্ৰেৰণ কৰাৰ ছয় দিন পিছত দশৰথ শোকগ্ৰস্ত হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে৷ স্বামীৰ মৃত্যুৰ কাৰণ তেওঁ নিজকে দোষাৰোপ কৰে৷ তদুপৰি, ভৰতে সিংহাসনত বহাৰ তেওঁৰ ডাঙৰ ভায়েকৰহে জন্মগত অধিকাৰ আছিল বুলি তেওঁ সিংহাসনত নবহাৰ শপত খায় আৰু পিতৃৰ মৃত্যুৰ কাৰণ তেওঁৰ মাকক দোষাৰোপ কৰে লগতে তেওঁৰ মাকক মা বুলি সম্বোধন নকৰাৰ শপত খায়।