polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
এই স্তবত যমুনাক সকলো আধ্যাত্মিকতাৰ উৎস বুলি বন্দনা কৰা হৈছে; কোৱা হৈছে যে গঙ্গা বৈৰাগ্য, উচ্চ জ্ঞান আৰু মোক্ষ দানত সমৰ্থ, কিন্তু যমুনাই তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতা যমৰ অত্যন্ত প্ৰিয় বুলিয়েই মৃত্যুৰ পৰাও মুক্তি দিয়াত সমৰ্থ।
খ্ৰীষ্টীয় চতুৰ্দশ শতাব্দীত টোঘলক শাসনকালত নহৰ-ই-বেহিস্ত নামেৰে যমুনা নদীৰ সমান্তৰালকৈ এটি খাল কটা হৈছিল।
পৰবৰ্তীকালত সপ্তদশ শতাব্দীৰ প্ৰথমাৰ্ধত মোগল শাসনকালত বাস্তুকাৰ আলি মৰ্দান খানে খালটোৰ সংস্কাৰ কৰে আৰু প্ৰসাৰিত কৰে।
এই সময়ত বেনাওয়াচত যমুনাৰ সমভূমিত প্ৰবেশস্থলৰ পৰা মোগল ৰাজধানী চাহজাহানাবাদ পৰ্যন্ত খালটো প্ৰসাৰিত আছিল।
সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ৭৯০ মিটাৰ উচ্চতাত ডাকপাথৰৰ কাষত যমুনা উত্তৰৰ সমভূমি অঞ্চলত প্ৰবেশ কৰিছে।
দুন উপত্যকাৰ ডাকপাথৰৰ পৰা ১১ কিলোমিটাৰ দূৰত আচচান বান্ধৰ পৰা উৎপন্ন হৈছে পূৰ্ব আৰু পশ্চিম যমুনা খাল।
খাড়ি নদী আৰু যমুনাৰ মধ্যবৰ্তী উচ্চভূমি অঞ্চলত প্ৰবাহিত হৈ এই খাল আগ্ৰা পৰা ২০ মাইল দূৰত বনগঙ্গা নদীত মিলিত হৈছে।
মধ্য হিমালয়, শিবালিক পৰ্বতশ্ৰেণী আৰু মোৰাইনিক নদীৰ মাজেদি এই নদীৰ ২০০ কিলোমিটাৰ প্ৰবাহপথ উচ্চ যমুনা উপত্যকা নামেৰে পৰিচিত।
এই উপত্যকাৰ জিওমৰফোলজিক্যাল বৈশিষ্ট্যসমূহ হ’ল শৃঙ্খলিত শৈলশিখৰ, শুদ্ধ পাথৰৰ ভূমিতল আৰু একাধিক নদীমঞ্চ।
হিমাচল প্ৰদেশত ২,৩২০ বৰ্গকিলোমিটাৰ আয়তনবিশিষ্ট যমুনা নদীৰ এক প্ৰাচীন নদী ধাৰণ অঞ্চলৰ সন্ধান পোৱা যায়।
এই নদীৰ সমগ্ৰ জলনিৰ্গম প্ৰণালীটো প্ৰসাৰিত হৈছে হিমাচল প্ৰদেশৰ গিৰি-শতদ্ৰু ধাৰণ অববাহিকা আৰু গাড়োৱালৰ যমুনা-ভিলংনা ধাৰণ অববাহিকাৰ মধ্যবৰ্তী অঞ্চলত।
যমুনা নদী উত্তৰাখণ্ড, হাৰিয়ানা আৰু উত্তৰপ্ৰদেশ ৰাজ্যৰ মাজেৰে আৰু হিমাচল প্ৰদেশ আৰু দিল্লীৰ কাষেৰে প্ৰবাহিত হৈছে।
যমুনাৰ নদী উপত্যকাৰ সৰ্বপেক্ষা গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈশিষ্ট্যটো হ’ল সিন্ধু গাঙ্গেয় সমভূমি অঞ্চলত গঙ্গা আৰু যমুনাৰ মধ্যৱৰ্তী অঞ্চলত অৱস্থিত অতি উৰ্বৰ পললসমৃদ্ধ 'গঙ্গা-যমুনা দোয়াব' অঞ্চল।
ওৱাজিৰাবাদৰ বান্ধৰ পৰা ওখলা বান্ধ পৰ্যন্ত নদীৰ গতিপথত ১৫টি পয়ঃপ্ৰণালীৰ মাধ্যমেৰে বৰ্জিত পানী নদীত নিক্ষেপ কৰা হয়।
এজন পদাধিকাৰীয়ে নদীখনক সেইবাবে ১৪ – ২৮ এমজি/১ বায়োকেমিক্যাল অক্সিজেন ডিম্যাণ্ড আৰু উচ্চহাৰত কোলিফৰ্ম উপাদানযুক্ত এক "নিকাশী নলা" বুলি উল্লেখ কৰে।
যমুনা প্ৰদূষণৰ তিনিটি প্ৰধান উৎস হ’ল গাৰ্হস্থ্য আৰু পৌৰ বৰ্জ্যভূমি, কৃষিৰ বাবে বনচ্ছেদনৰ ফলত ভূমিক্ষয় আৰু বিভিন্ন কৃষি আৰু শিল্পক্ষেত্ৰৰ পৰা নি:সৃত বিষাক্ত ৰাসায়নিক পদাৰ্থ।
দিল্লী, হাৰিয়ানা আৰু উত্তৰপ্ৰদেশৰ মাজেদি প্ৰবাহিত হৈ এলাহাবাদৰ পবিত্ৰ হিন্দু তীৰ্থ ত্ৰিবেণী সঙ্গমত ১,৩৭৬ কিলোমিটাৰ পথ অতিক্ৰম কৰাৰ পাছত গঙ্গা নদীৰ লগত মিলিত হৈছে যমুনা।
ইয়াত নদীৰ মধ্যভাগত এক উচ্চ মঞ্চত অবস্থিত তীৰ্থক্ষেত্ৰত তীৰ্থযাত্ৰীসকলে নৌকাযোগে পূজা দিবলৈ যায়।
যমুনা নদীৰ তীৰত অবস্থিত চহৰসমূহ হ’ল বাঘপত, দিল্লী, নইডা, মথুৰা, আগ্ৰা, ফিৰোজাবাদ, এটাওৱা, কলপি, হামিৰপুৰ আৰু এলাহাবাদ।
মহামতি আলেকজেণ্ডাৰৰ পদাধিকাৰী চেলুকচ প্ৰথম নিকাটৰৰ জৰীপ আৰু ৩০৫ খ্ৰীষ্টপূৰ্বে ভাৰত ভ্ৰমণকাৰী জনৈক ডায়াডকিৰ বৰ্ণনাত এই নদী ইয়োমেনস বা ইওয়ামেস নামেৰে পৰিচিত।
২৮৮ খ্ৰীষ্টপূৰ্বে চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্যৰ মৃত্যুৰ আগলৈকে পূৰ্বতে কোনো সময়ত ভাৰত পৰ্যটনকাৰীয়ে গ্ৰীক পৰ্যটক আৰু ভৌগোলিক মেগাস্থেনিচ তেওঁৰ ইণ্ডিকা গ্ৰন্থত এই নদীৰ উল্লেখ কৰে।
বিশ্বৰ বৃহত্তম পললসমৃদ্ধ উৰ্বৰ সমভূমি সিন্ধু-গাঙ্গেয় সমভূমি অঞ্চলত গঙ্গা নদীৰ লগত সমান্তৰালভাবে প্ৰবাহিত হৈ যমুনা নদীয়ে ৬৯,০০০ বৰ্গকিলোমিটাৰ আয়তন বিশিষ্ট গঙ্গা-যমুনা দোয়াব অঞ্চলৰ সৃষ্টি কৰিছে।
যমুনা নদীৰ উৎস মধ্য হিমালয়ৰ বান্দাৰপুচ পৰ্বতশৃঙ্গৰ দক্ষিণ-পশ্চিম পাদদেশত অৱস্থিত যমুনোত্ৰী হিমবাহৰ ৬,৩৮৭ মিটাৰ উচ্চতাত।
হৰিদ্বাৰৰ উত্তৰে উত্তৰাখণ্ডৰ উত্তৰকাশী জিলাত মধ্য হিমালয়ৰ মুচৌৰি পৰ্বতশ্ৰেণীৰ বান্দাৰপুচ শৃঙ্গৰ দক্ষিণ-পশ্চিম পাদদেশত যমুনোত্ৰী হিমবাহৰ ৬,৩৮৭ মিটাৰ উচ্চতাত যমুনা নদীৰ উৎপত্তি।
ইয়াত দেৱী যমুনাৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত যমুনোত্ৰী মন্দিৰ হিন্দুধৰ্মৰ পবিত্ৰ তীৰ্থসমূহৰ অন্যতম।
এই মন্দিৰৰ অনতিদূৰত নদীৰ সোঁ তীৰ অবধি ১৩ কিলোমিটাৰ ট্ৰেকৰুটত মাৰ্কণ্ডেয় তীৰ্থ অবস্থিত।
অসম সাহিত্য সভাৰ সপ্তম বিশেষ বাৰ্ষিক লিডু অধিৱেশন ২০১২ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ৫ ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে ৫ দিনীয়া কাৰ্য্যসূচীৰে তিনিচুকীয়া জিলাৰ লিডুৰ নিংৰুলা সমন্বয় ক্ষেত্ৰত অনুষ্ঠিত হৈ যায়।
সাহিত্য সভাৰ আনুষ্ঠানিক সভাৰ বাহিৰেও অধিৱেশনস্থলীত গ্ৰন্থ উৎসৱ আৰু বাণিজ্য মেলাও অনুষ্ঠিত হয়।
তৰুণ গগৈ , , পৱন সিং ঘাটোৱাৰ , সীতা মডেম্বা , গমা , নলিনী প্ৰভা ডেকা পিনাকী ঠাকুৰ , দামোদৰ মাজৌ , হোমেন বৰগোহাঞি, য়েছে দৰজে ঠংচি, ড॰ ৰীতা চৌধুৰী প্ৰমুখ্যে বহুকেইজন ব্যক্তি এই অধিৱেশনৰ অতিথি আছিল।
এই অধিৱেশনথলী তিনিচুকীয়া চহৰৰ পৰা ৪৫ কিঃমিঃ দূৰত অৱস্থিত লিডুৰ অস্থায়ী “নিংগ্ৰুলা সমন্বয় ক্ষেত্ৰত” অনুষ্ঠিত হৈছিল।
সাহিত্য অকাডেমিৰ আঞ্চলিক কাৰ্যালয়ৰ সম্পাদক, ড॰ ৰাম কুমাৰ মুখোপাধ্যায়ে গ্ৰন্থপ্ৰেমী সকলৰ বাবে জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ স্মৃতিত ড॰ মামণি ৰয়ছম গোস্বামী গ্ৰন্থমেলা উদ্বোধন কৰে।
এই অনুষ্ঠানত বিভিন্ন জনগোষ্ঠী তথা সম্প্ৰদায় যেনে টাই-আহোম, কাৰ্বি, ছিংফৌ, বড়ো, নেপালী, তিৱা, টাই-খামিয়াং লোকে নিজৰ নিজৰ লোকনৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে।
ইয়াৰ উপৰিও নানা জনগোষ্ঠী তথা সম্প্ৰদায় যেনে বড়ো, ছিংফৌ, মিচিং, ডিমাছা, কাৰ্বি, দেউৰী, মৰাণ, টাই-আহোম, মত্তক, ভোজপুৰী, নেপালী, চেমা, টাংছা, বিষ্ণুপ্ৰিয়া মণিপুৰী, বেংগলী, চাহ-জনগোষ্ঠীৰ প্ৰতিনিধিও এই অনুষ্ঠানৰ অংশীদাৰ আছিল।
সাহিত্য উৎসৱৰ সময়ত ছজন শিল্পী, নানী বৰপূজাৰী, আমিন উল হক, কিশোৰ দাস, দেৱেনন্দ উলোপ আৰু বন্দনা বৰদলৈক সম্বৰ্ধনা জনোৱা হয়।
ড॰ কুটুবুদ্দিন আহমেদ, ড॰ বলেন্দ্ৰ কুমাৰ দাস, ড॰ পৰাগ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্য, ভূপেন শইকীয়া, ড॰ প্ৰদীপ ভূঞা প্ৰমুখ্যে কেইবাজনো সাহিত্যিকে ৬০ খনৰো অধিক গ্ৰন্থ উন্মোচন কৰে।
অধিৱেশনৰ আৰম্ভণিতে, স্থানীয় বিধায়ক প্ৰদ্যুৎ বৰদলৈয়ে উপস্থিত সকলো সাহিত্যপ্ৰেমী ৰাইজকে আদৰণি জনায়।
ভাষণত তেওঁ লিডুৰ ইতিহাস আৰু দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত ঠাইখনৰ ভূমিকাৰ বিষয়ে থুলমূল আভাস আগবঢ়ায়।
সেইদিনা সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী য়েছে দৰজে ঠংচিয়ে ৰামধেনু নামৰ এটা অনুষ্ঠানৰ সভাপতিৰ পদ অলংকৃত কৰে।
য়েছে দৰজে ঠংচি, অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰী আৰু নৱাগত লেখক আৰু শিল্পীসকলৰ মাজত এখন আলোচনাৰ আয়োজন কৰা হৈছিল।
লিডু অধিৱেশনৰ অভ্যৰ্থনা সমিতিৰ সভাপতি আছিল অসমৰ , মন্ত্ৰী তথা স্থানীয় বিধায়ক প্ৰদ্যুৎ বৰদলৈয়ে।
২০১২ চনৰ ৩১ জানুৱাৰীত, বিগত বৰ্ষৰ অসম সাহিত্য সভাৰ কাৰ্য্যবাহী বিষয়াসকলৰ আলোচনাৰে লিডু অধিৱেশনৰ আৰম্ভণি হয়।
নীল এল্‌ডে'ন আৰ্মষ্ট্ৰং আমেৰিকাৰ এগৰাকী মহাকাশচাৰী , টেষ্ট পাইলট, এৰ'স্পেচ ইঞ্জিনীয়াৰ, বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক আৰু আমেৰিকাৰ নৌসেনাৰ উড্ডয়ক আছিল।
যুদ্ধৰ পাচত তেওঁ টেষ্ট পাইলট হিচাবে আমেৰিকাৰ নেশ্যনেল এডভাইজৰী কমিটি ফৰ এৰ'নটিক্‌চ-অৰ হাই স্পীড ফ্লাইট ষ্টেশ্যন -অত কাম কৰে আৰু ৯০০ তকৈও অধিক উৰণৰ অভিজ্ঞতা অৰ্জন কৰে।
তেওঁ পাৰডিউ বিশ্ববিদ্যালয় ৰপৰা স্নাতক আৰু চাউথ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয় ৰপৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল।
মিশ্যন কমাণ্ডাৰ হিচাবে আৰ্মষ্ট্ৰঙৰ দ্বিতীয় আৰু অন্তিম মহাকাশযাত্ৰা আছিল ১৯৬৯ চনৰ এপ'ল' ১১-অৰ চন্দ্ৰাৱতৰণ যাত্ৰা।
কলিন্স আৰু এলড্ৰিনৰ লগতে আৰ্মষ্ট্ৰঙক আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰিচাৰ্ড নিক্সন-এ আমেৰিকা যুক্টৰাষ্ট্ৰৰ , ১৯৭৮ চনত জিমি কাৰ্টাৰ-এ আৰু ২০০৯ চনত প্ৰদান কৰে।
১৯৬২ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ বায়ুসেনাৰ 'অচিৰেই মহাকাশত মানৱ' আৰু -অৰ 'মানৱ মহাকাশ উৰণ' প্ৰকল্পৰ অধীনত আৰ্মষ্ট্ৰঙে 'নাচা মহাকাশচাৰী গোট'ত যোগদান কৰে।
তাও ব্লাক-চেঙ নামৰ এজন তিপমীয়া পলাই গৈ মু'ঙ মাও ৰাজ্যৰ শাখা ৰাজ্য মু'ঙ কৌঙ ৰাজ্যৰ শাসক চাওলুং চ্যু-ৰেন-ফাৰ ওচৰত আশ্ৰয় লয়।
তেঁও পাছত আহোমসকলৰ ধৰ্মীয় নিয়ম মানি এটা বগা মহ বলি দি ভোজ পাতি তিপমীয়াসকলক নিমন্ত্ৰণ কৰে আৰু ৰাতি ভাত খাবলৈ বহোঁতেই মুখিয়াল তথা বলৱান ভালেকেইজনক হত্যা কৰায়।
ত্যাওচুলাই মু'ঙ কৌঙ ৰাজ্যৰ শাসক চাওলুং চ্যু-ৰেন-ফাৰ ওচৰত আশ্ৰয় লয় আৰু তেওঁক জনাই যে অসমৰ স্বৰ্গদেউ টাই-আহোম বংশৰ নহয়।
খবৰ পাই চাওফা চুদাংফাই পাও-ৰিন নামৰ হাতীটোৰ পিঠিত উঠি কুহিৰবাৰীত তাচিনপাও বৰগোঁহাইক লগ কৰিবলৈ গ'ল।
দুয়োপক্ষই ড'য় কাও-ৰেঙ পৰ্বতকে সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰি নং-জাঙ হ্ৰদৰ পাৰত কাই ছেঙ মু'ঙ পৰম্পৰা পালন কৰি কুকুৰা কাটি শপত খাই যে নিজৰ টাই জাতিৰ মাজত কাহানিও যুদ্ধ নকৰে আৰু পাটকাই পৰ্বতক দুয়োখন মু'ঙ , অসম আৰু মু'ঙ কৌঙৰ সীমা হিচাপে নিৰ্ধাৰন কৰা হয়।
ত্যাও খামটিৰ অনুপস্থিতিৰ সুযোগত বৰজনা কুঁৱৰীয়ে সেই সময়ত গৰ্ভৱতী অৱস্থাত থকা সৰুজনা কুঁৱৰী ঘূগু কুঁৱৰীক মিছা অপৰাধত দোষী সাব্যস্ত কৰি প্ৰাণদণ্ড দিয়ে।
গৰ্ভৱতী অৱস্থাত অৱস্থাত ভুৰত উঠি অহা দেখি হাবুঙ অঞ্চলৰ এগৰাকী বামুন মহিলাই তেওঁক নি নিজৰ ঘৰত ৰাখিছিল।
পাছলৈ বৰকুঁৱৰীৰ অন্যায় কথাত হয়ভৰ দি থকা ত্যাও খাম্‌টিক ডাঙৰীয়াসকলে ষড়যন্ত্ৰ কৰি হত্যা কৰায়।
তেওঁ মাক ঘূগু কুঁৱৰীৰ স্মৃতিত জন্মস্থান হাবুংৰ চিল-কং-মুখত ত আহোম ধৰ্মীয় তাওবাদী দেৱতা লাংকুৰিৰ আৰাধনাৰ বাবে ঘুগুহা দৌল স্থাপন কৰিছিল আৰু কুঁৱৰী বিল খন্দাইছিল।
ৰাজচিহ্ন যুক্ত বা ডাঙৰ গোষ্ঠীৰ ল'ৰা থকাৰ সম্ভেদ পায় থাও চ্যেও-খেনে অনুসন্ধান কৰি ত্যাও খাম্‌টিৰ সৰু কুঁৱৰী ঘুগুৰ সন্তান বুলি গম পায়।
সেই মতে তেওঁলোকক মতাই আনি স্বৰ্গদেউ হোৱাৰ উপযুক্ত যেন দেখি তেওঁকেই লাকনি ৰুংকেও নামৰ বছৰত স্বৰ্গদেউ পাতে।
স্বৰ্গদেউ হৈ তেওঁ ত্যাওফ্ৰচুডাং নাম লয় আৰু চৰগুৱাত ৰাজধানী পতাৰ লগতে শিঙ্গৰি ঘৰত উঠি সোণৰ আৰু ৰূপৰ মোহৰ মাৰে।
চুদাংফাই ৰজা হৈ আহোম ৰাজধানী চৰাইদেউৰ পৰা তিপমীয়াসকলৰ বাসস্থানৰ অন্তৰ্ভুক্ত ঠাই চৰগুৱালৈ তুলি নিয়ে।
সবল ঐতিহাসিক প্ৰামাণ্যৰ অভাৱৰ হেতু এই নামৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে জনশ্ৰুতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কেইবাটাও মতবাদ আছে।
এক জনশ্ৰুতি অনুসৰি এই অঞ্চলৰ পূৰ্বৰ লোকসকল বিহু উৎসৱৰ নাম গোৱাত পটু আছিল বাবেই ইয়াৰ নাম বিহুপুৰীয়া আৰু পৰৱৰ্তী কালত তাৰ পৰাই বিহপুৰীয়া হ'লগৈ।
মোৱামৰীয়াসকলৰ এটা অংশ বৰ্তমানৰ বিহপুৰীয়া অঞ্চলৰ এক আদিমবাসী গোট হিচাপেও জনা যায়, আৰু শক্তিমন্ত এই জনগোটৰ মাজত কেইবাজনো 'বীৰপুৰুষ'ৰ জন্ম হোৱা বাবে এই অঞ্চলৰ নাম বীৰপুৰ হয়গৈ।
আন এক মতবাদ মতে অষ্টাদশ শতিকাৰ মাজভাগতে ডফলাসকলে এই অঞ্চলত উপদ্ৰৱ কৰাত আহোম স্বৰ্গদেউৱে ইয়ালৈ সেনা পঠিয়ায়।
ডফলাসকলে পিছত যুঁজৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় বিহকাঁড়ৰ বাবে বিহৰ-পুৰীয়া তৈয়াৰ কৰি মোৱামৰীসকলক দিছিল।
মোৱামৰীসকলে ডফলাৰ লগত তেওঁলোকৰ মিত্ৰতাৰ চিনস্বৰূপে বিহপুৰীয়াৰ উপকন্ঠত ডফলাৰ কটকী ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰা ঠাইখিনি বৰ্তমান কটকীবৰী হিচাপে জনা যায়।
ইয়াৰ ভিতৰত বিহপুৰীয়াৰ বদতিঘাটৰ সমীপত মহাপুৰুষ শংকৰদেৱে এবাৰ পদাৰ্পণ কৰা চাঙিনীথান অৱস্থিত।
নগৰৰ সমীপতে পূৱডিক্ৰং পঞ্চায়তৰ অন্তৰ্গত নাহৰআটি গাঁৱত শংকৰদেৱৰ অন্যতম শিষ্য শ্ৰী শ্ৰী অনিৰুদ্ধ দেৱৰ থান অৱস্থিত।
যিখন নাও ডিক্ৰং নদীয়ে সেই পুখুৰীৰ পাৰ খঢ়হাই সেই সোণৰ নাওখন লৈ যায় আৰু যি স্থানেৰে এই নাওৱে গতি কৰিলে সেই স্থানত এটা জানৰ সৃষ্টি হল।
প্ৰাচীন কালত ইয়াত বিশ্বপুৰ নামৰ কছাৰী ৰজাৰ নগৰ থকাৰ পৰাই ঠাইডোখৰৰ নাম বিহপুৰ বা বিহপুৰীয়া হয় বুলিও ঠাৱৰ কৰা হয়।
১৯৬২ চনতে অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা নগৰ ঘোষিত হোৱা বিহপুৰীয়া নগৰ সমিতিৰ অধীনস্থ অঞ্চলত ১৪টা নগৰ সমিতি ৱাৰ্ড আছে ।
প্ৰগ্ৰামিং ভাষা বা প্ৰগ্ৰামিং লেংগুৱেজ হ’ল এটা কৃত্ৰিম ভাষা যাৰ দ্বাৰা কোনো এলগৰিথম প্ৰকাশ কৰিব পৰা যায় বা কম্পিউটাৰ প্ৰ’গ্ৰাম লিখিব পৰা যায়।
এই নতুন পদ্ধতিত, শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বিদ্যায়তনিকৰ লগতে পাঠ্যক্ৰনিক আৰু সহ-পাঠ্যক্ৰমিক বিষয়ৰ এলানি মূল্যায়নৰ যোগেদি তেওঁলোকৰ কৃতিত্ব আৰু অৰ্হতাসমূহ নিৰ্ণয় কৰা হয়।
ইয়াৰ উদ্দেশ্য বিভিন্ন ক্ৰিয়াকলাপৰ মূল্যায়নৰ দ্বাৰা শিক্ষাৰ্থীসকলৰ কামৰ বোজা হ্ৰাস কৰা আৰু সামগ্ৰিক কৃতিত্ব আৰু অৰ্হতাসমূহৰ বিকাশ সাধন কৰা।
মূল্যায়নৰ বাবে শিক্ষাৰ্থীৰ কৰ্ম অভিজ্ঞতা, দক্ষতা, সৃষ্টিশীলতা, দৃঢ়তা, সহযোগীতা, কথা-বাৰ্তা, আচৰণ আদিৰ ভিত্তিত গ্ৰেড প্ৰদান কৰা হয় আৰু শিক্ষাৰ্থীৰ যোগ্যতাৰ সামগ্ৰিকমান নিৰূপন কৰা হয়।
ইয়াৰ ফলত বিদ্যায়তনিকদিশত দুৰ্বল কিন্তু অন্যদিশ যেনে কলা, মানৱতা, খেল, সংগীত আদি দিশত আগবঢ়া শিক্ষাৰ্থীসকলেও তেওঁলোকৰ যোগ্যতা প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ সুবিধা পায়।
গঠনীয় অভীক্ষা: শিক্ষাৰ্থীৰ শ্ৰেণী কাৰ্য আৰু গৃহ কাৰ্য, মৌখিক পৰীক্ষা, কুইজ, প্ৰকল্প আদি হৈছে গঠনীয় অভীক্ষা।
কিছুমান বিদ্যালয়ত বহুতো মৌখিক পৰীক্ষাৰ পৰিবৰ্তে এটা অতিৰিক্ত লিখিত পৰীক্ষা লোৱা হয় যদিও কমেও এটা হ'লেও মৌখিক পৰীক্ষা লোৱা হয়।
অবিৰত আৰু বোধগম্য মূল্যায়ন হ'ল কেন্দ্ৰীয় মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ ৬ষ্ঠৰ পৰা ১০ম পৰ্যায়ৰ শিক্ষাৰ্থী সকলৰ বাবে প্ৰবৰ্তন কৰা এটা নতুন শিক্ষা পদ্ধতি।
খৃষ্টীয় ১৩শ আৰু ১৪শ শতিকাত চীন আৰু তাৰ্তাৰ ৰাজবংশসমূহৰ মাজত সঘনে হৈ থকা স্ংঘৰ্ষৰ ফলত চীনৰ উত্তৰ পশ্চিম সীমাঞ্চলৰ পৰা কিছুমান তাৰ্তাৰলোক পলাই আহি এই ৰাজ্য সোমাইছিলহি।
এই লোকসকলৰ চেহেৰা পাতি মঙ্গোলিয়ান আৰু তেওঁলোকৰ ৰাজ্যৰ দক্ষিণ সীমাত থকা কুকি জনজাতিৰ সৈতে তেওঁলোকৰ ভাষাৰ মিল আছে।
গ্ৰীচ আৰু ইটালীত থকা এনেধৰণৰ বহু সৌন্দৰ্য্যবোধক শিলাস্তম্ভ এচিড-বৰষুণৰ দ্বাৰা দ্ৰবীভূত হ'ব ধৰিছে।
এচিড-বৰষুণৰ ফলত জলাশয়ৰ কাষৰ ধাতুনিৰ্মিত শিলসমূহৰ পৰা এলুমিনিয়াম, পাৰা, মেংগানীজ, দস্তা আৰু সীহ আদি নিৰ্গত হৈ জলাশয়ৰ পানী জীৱৰ কাৰণে বিষময় কৰি তোলে।
কল-কাৰখানা আৰু উদ্যোগবিলাকত ব্যৱহাৰ হোৱা বিভিন্ন জৈৱিক ইন্ধনবিলাকৰ দহনৰ ফলত প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ ছালফাৰ-ডাই-অক্সাইড, নাইট্ৰ'জেন অক্সাইড আৰু হাইড্ৰ'জেন ক্লৰাইড আদি গেছ বায়ুমণ্ডললৈ নিৰ্গত হয়।
বায়ুমণ্ডলত এই গেছসমূহ জলীয় বাষ্পৰ লগত বিক্ৰিয়া কৰি ক্ৰমে ছালফিউৰিক এচিড, নাইট্ৰিক এচিড আৰু হাইড্ৰক্ল'ৰিক এচিডলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।
অম্লবৃষ্টিত প্ৰায় ৬০ শতাংশ ছালফিউৰিক এচিড, ৩৫ শতাংশ নাইট্ৰিক এচিড আৰু খুব কম পৰিমাণৰ হাইড্ৰক্ল'ৰিক এচিড আদি থাকে।
শেন চৰায়ে প্ৰধানত: সৰু আৰু মজলীয়া আকাৰৰ চৰাই যেনে পাৰ, ভাটো আদি চিকাৰ কৰি খায়৷ ইহঁত শক্তিশালী আৰু খৰ হোৱাৰ হেতুকে বহু উচ্চতাৰ পৰা তললৈ উৰি আহি চিকাৰ ধৰিব পাৰে৷
শেন চৰায়ে ডিচেম্বৰৰ পৰা এপ্ৰিল মাহৰ ভিতৰত প্ৰজনন কৰে৷ ই শিলাময় পাহাৰৰ সুৰুঙাত বাহ সাজে৷ এবাৰত ই ৩-৪ টাকৈ কণী পাৰে৷ ৪৮ দিনৰ পিছত পোৱালিৰ পাখি গজে৷ ভাৰতত শেন চৰায়ে মানুহে সজা বিভিন্ন ঠাই যেনে অট্টালিকা বা ম'বাইল টাৱাৰ আদিতো বাহ সজাৰ তথ্য পোৱা যায়৷
শেন চৰাই এবিধ মজলীয়া আকাৰৰ আৰু শক্তিশালী মাংসভোজী চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ইয়াৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৩৮০-৪৪০ মি:মি: হয়৷ মতা শেনৰ আকাৰ প্ৰায় পাতিকাউৰীৰ সমান আৰু মাইকীজনীৰ আকাৰ তাতোকৈ কিছু ডাঙৰ হোৱা দেখা যায়৷ ইয়াৰ দেহৰ পিঠি অংশ ক'লা আৰু তলৰ অংশ মাখন বৰণীয়া তথা ডিঙি বগা হোৱা দেখা যায়৷ ইয়াৰ ক'লা মুখ খন বগা ডিঙিৰ পৰা স্পষ্টকৈ পৃথক হে থাকে৷ মতা আৰু মাইকী শেনৰ বাহ্যিক গঠন প্ৰায় একে হয়৷
শেন চৰায়ে সাধাৰণতে অকলশৰে বা যোৰ পাতি পাহাৰৰ ওখ শিলাময় টিঙত বাস কৰে৷ ইহঁতে জীৱনৰ বাবে যোৰ পতা দেখা যায়৷ মতা আৰু মাইকী শেন চৰাইৰ দেহৰ আকাৰৰ পাৰ্থক্যৰ বাবে যোৰপাতি বাস কৰা শেনেও বেলেগ বেলেগ চিকাৰ ধৰা দেখা যায়৷ বতাহত উৰন্ত অৱস্থাতে চিকাৰ কৰিবলৈ ইহঁত বিশেষভাৱে অভিযোজিত৷
শেন চৰাই প্ৰধানত: দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ পাকিস্তান, ভাৰত, বাংলাদেশ, শ্ৰীলংকা আৰু দক্ষিণ-পূব চীনত বিস্তৃত হৈ আছে৷ ভাৰত ত ইয়াক উত্তৰ প্ৰদেশৰ বাহিৰে বাকী আটাইকেইখন ৰাজ্যতে দেখা পোৱা যায়৷ তাৰোপৰি আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপূঞ্জতো এই চৰাইবিধ দেখা যায়৷
শেন চৰাইৰ বিষয়ে পোনপ্ৰথমে বৰ্ণনা কৰিছিল ১৮৩৭ চনত কাৰ্ল জেকব সুন্দাভল এ৷ ইয়াক মাজে সময়ে বা বুলিও উল্লেখ কৰা দেখা যায়৷
শ্ৰীলংকাতো শেন এবিধ স্থানীয় চৰাই৷৷ এই অঞ্চলত শেন প্ৰধানকৈ পাহাৰীয়া ঠাইসমূহত দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ পাহাৰৰ শীৰ্ষত থকা শিলাময় টিঙত ইহঁতে বাহ সাজে আৰু উৰন্ত অৱস্থাতে চৰাই চিকাৰ কৰে৷
এনে অৰণ্য নিৰৱচ্ছিন্ন সেমেকা জলবায়ু সহিব পৰা বৃহৎ গছেৰে বিশেষকৈ চিৰসেউজ উদ্ভিদেৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ থাকে।
অধিক বৰষুণৰ বাবে এনে অৰণ্যবোৰত বৰষুণৰ পানী বাষ্পীকৰণ হৈ পুনৰ অৰণ্যভূমিত আবৃত কৰি ৰাখে আৰু সেয়ে বৰ্ষাৰণ্যত আৰ্দ্ৰতাৰ পৰিমাণ বেছি হয়।
বৰ্ষাৰণ্যৰ পাত, জলীয় বাষ্প আৰু দৈনিক জলচক্ৰৰ প্ৰভাৱত বৰষুণৰ পৰিমাণ বছৰি ৮০ ইঞ্চি বা তাতোকৈ বেছি হয়।
একেদৰে বৰ্ষাৰণ্যত তাপমাত্ৰাৰ সৰ্বোচ্চ পৰিমাণ ৩৫ ডিগ্ৰি আৰু সৰ্বনিম্ন ১ ডিগ্ৰি ছেলছিয়াছ।
বৰ্ষাৰণ্য থকা বিশ্বৰ প্ৰধান কেইটামান অঞ্চল হৈছে আফ্ৰিকা, ইণ্ডোনেছিয়া, দক্ষিণ-পূব এছিয়া, লেটিন আমেৰিকা, জাইৰে আৰু প্ৰশান্ত মহাসাগৰৰ উপদ্বীপবোৰ।
ভূমিসংলগ্ন স্তৰ : এই স্তৰ অৰ্থাৎ অৰণ্যৰ ভূমিভাগ বিভিন্ন ঢেঁকীয়াজাতীয় উদ্ভিদ, গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ, বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ কচু, বেত, ঘাঁহ আৰু পাতাবাহাৰৰ দৰে ৰঙীণ গছেৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ থাকে।
দক্ষিণ আমেৰিকাৰ আমাজন নদীৰ অৱবাহিকা অঞ্চলৰ আমাজন বৰ্ষাৰণ্যখন বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ বৰ্ষাৰণ্য।
ছবিখনৰ কাহিনী ৰচনা কৰা হৈছে এগৰাকী শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী, এজন চিত্ৰশিল্পী, বেচৰকাৰী খণ্ডত কৰ্মৰত এগৰাকী বিষয়া, এগৰাকী বাঁহীবাদকৰ ভিন্ন জীৱনযাত্ৰা আৰু ভিন্ন মতাদৰ্শৰ আধাৰত।
কিন্তু দিল্লীৰ বাসগৃহৰ সমীপৰ এগৰাকী শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিল্পীয়ে ইকবালৰ জীৱনলৈ পৰিৱৰ্তনৰ জোৱাৰ আনে।
জীৱনৰ চাকনৈয়াত হেৰাই যোৱাৰ উপক্ৰম হোৱা আলফুলীয়া হেঁপাহ আৰু সপোনৰ এনাজৰীৰ অতি হৃদয়স্পৰ্শী বিষয়বস্তুক চেলুলয়ডত উপস্থাপন কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে ৰাগত।
'অসম চলচ্চিত্ৰ বিত্ত আৰু উন্নয়ন নিগমৰ মুখ্য প্ৰযোজনা আৰু মান্না ফিল্মছৰ সহঃপ্ৰযোজনাত এই অসমীয়া ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
ছবিখনৰ কাহিনী দিল্লীৰ পটভূমিত ৰচিত হোৱাৰ বাবে ইয়াৰ দৃশ্যগ্ৰহণ দিল্লীৰ বিভিন্ন লোকেশ্যনত কৰা হয়।
তাত ২০ দিন চিত্ৰগ্ৰহণ কৰাৰ পাছত ৫ মাৰ্চত গুৱাহাটীত এদিনীয়া শ্বুটিঙেৰে ৰাগৰ চিত্ৰগ্ৰহণ সমাপ্ত হৈছিল।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতিসম্পন্ন অভিনেতা আদিল হুছেইন, জেৰিফা ৱাহিদ, কেনী বসুমতাৰী আদিয়ে ৰাগত অভিনয় কৰিছে।
অসমীয়া ছবি নিৰ্মাণৰ পৰাম্পৰাগত ধাৰাৰ পৰা কিছু দৰ্শকক নতুন সোৱাদ দিয়াৰ লক্ষ্যৰে ৰজনী বসুমতাৰীয়ে এই ছবিখনৰ পৰিকল্পনা আৰম্ভ কৰিছিল।
চলো দিল্লী ২০১১ চনত ৰিলিজ হোৱা শশান্ত শ্বাহ পৰিচালিত আৰু ২০১০ চনৰ আমেৰিকান ছবি "দিউ দেট"ৰ আধাৰত নিৰ্মিত কম বাজেটৰ এখন অলপ অগতানুগতিক হিন্দী ছবি।
এৰ'চ ইণ্টাৰনেচনেল মিডিয়া লিমিটেড আৰু লাৰাৰ স্বামী মহেশ ভূপতিৰ বিগ ডেডী প্ৰোডাকচনৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত এই ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ মুম্বাই, দিল্লী আৰু জয়পুৰত কৰা হৈছে।
যোৰহাট বিজ্ঞানকেন্দ্ৰ আৰু তাৰকাগৃহ হৈছে যোৰহাট নগৰৰ মাজমজিয়াতে ঐতিহাসিক ৰাজমাও পুখুৰীৰ পাৰত অৱস্থিত।
অসম চৰকাৰৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা পৰিষদ ৰ সহযোগত ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান সংগ্ৰহালয় পৰিচালনা সমিতি য়ে এই কেন্দ্ৰটোৰ পৰিকল্পনা, আৰ্হি প্ৰস্তুত আৰু নিৰ্মাণ কৰিছে।
২০০৯ চনৰ ১৩ অক্টোবৰত মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে ৰাজমাও পুখুৰীৰ পাৰত যোৰহাট বিজ্ঞানকেন্দ্ৰ আৰু তাৰকাগৃহৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰিছিল।
ড'নাৰ মন্ত্ৰী বিজয় কৃষ্ণ সন্দিকৈ, যোৰহাটৰ বিধায়ক ৰাণা গোস্বামী, মৰিয়নিৰ বিধায়ক ৰূপজ্যোতি কুৰ্ম্মী, যোৰহাটৰ উপায়ুক্ত এল. এছ চাংচনকে ধৰি বহু লোক সভাত উপস্থিত আছিল।
বিজ্ঞান কেন্দ্ৰৰ প্ৰথম মহলাত পেট্ৰ’লিয়াম ৰ উৎপাদনৰ সম্বন্ধীয় গেলেৰী, বালিত আঁকিব পৰা নানা ধৰণৰ আহিলা আছে।
আনহাতে দ্বিতীয় মহলাত বিজ্ঞানৰ নানা ধৰণৰ আহিলা, প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ সম্বন্ধীয় এটা গেলেৰী পাঁচ বছৰৰ অনূৰ্ধ্ব শিশুৰ বাবে খেলিব পৰাকৈ সুবিধা আছে।
ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু সাধাৰণ লোকক বিজ্ঞান বিষয়টোৰ প্ৰতি আগ্ৰহী কৰি তোলাই বিজ্ঞান কেন্দ্ৰটো প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ মূল উদ্দেশ্য।
জৱাহৰলাল নেহৰুৱে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ দ্বাৰা ভাৰতক আধুনিক ৰূপত গঢ় দিয়াৰ যি সপোন দেখিছিল তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিয়ে এই বিজ্ঞান কেন্দ্ৰটো নিৰ্মাণ কৰা হৈছে বুলি কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীসভাৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰী চন্দ্ৰেশ কুমাৰ কাৰ্টোছে কয়।
যেতিয়া তেওঁৰ পিতৃ গুৰু টেগ বাহাদুৰক মোগল সম্ৰাট ঔৰঙ্গজেৱ-এ মৃত্যুদণ্ড দিছিল তেতিয়া গুৰু গোবিন্দ সিঙক ন বছৰ বয়সতে শিখসকলৰ নেতা হিচাপে আনুষ্ঠানিকভাৱে ঘোষণা কৰা হৈছিল আৰু তেখেত দশম আৰু অন্তিম মানৱ শিখ গুৰু হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
তেওঁৰ চাৰিজন পুত্ৰ তেওঁৰ জীৱনকালত মৃত্যু বৰণ কৰিছিল – দুজন যুদ্ধত আৰু দুজনক মোগল সেনাপতি ৱাজিৰ খানে মৃত্যুদণ্ড দিছিল।
১৮৫৩ - সাৰদা দেৱী, ঊনবিংশ শতিকাৰ হিন্দু সন্যাসী ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ পত্নী, সাধনসঙ্গিনী আৰু ৰামকৃষ্ণ মঠ আৰু মিছনৰ সংঘজননী।
শ্ৰীৰামকৃষ্ণ সন্ন্যাসী আদেশৰ অনুগামীসকলে সৰদা দেৱীক পবিত্ৰ মাতৃ বুলিও শ্ৰদ্ধাৰে সম্বোধন কৰে।
দক্ষিণেশ্বৰত অৱস্থিত শ্ৰী সৰদা মঠ আৰু ৰামকৃষ্ণ সৰদা মিছন সৰদা দেৱীৰ আদৰ্শ আৰু জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত।
যদিও তেওঁ গণিতৰ কোনো আনুষ্ঠানিক শিক্ষা নাছিল তথাপি তেওঁ নিজৰ একক প্ৰচেষ্টাৰে গাণিতিক বিশ্লেষণ, সংখ্যা তত্ত্ব, অসীম শৃংখলা, আৰু অপ্ৰাকৃত ভগ্নাংশৰ আগতে সমাধান নোহোৱা গাণিতিক সমস্যাৰ সমাধান কৰিছিল।
সেই সময়ৰ বিশ্বৰ আগশাৰীৰ পেছাদাৰী গণিতজ্ঞসকলক তেওঁ তেওঁৰ একক প্ৰচেষ্টাৰে সমাধান কৰা গাণিতিক সমস্যাসমূহ প্ৰদৰ্শন কৰি বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল যদিও বেছিভাগ সময়ৰ বাবে বিফল হৈছিল।
কিয়নো তেওঁ তেওঁলোকক যি গাণিতিক সূত্ৰ প্ৰয়োগ কৰি সমস্যাসমূহ সমাধান কৰিছিল সেয়া অতি নতুন, অত্যাধিক অপৰিচিত আৰু অতিৰিক্তভাৱে অস্বাভাৱিক উপায়েৰে উপস্থাপন কৰা হৈছিল।
সেইবাবে তেওঁ, তেওঁৰ কাম ভালদৰে বুজিব পৰা গণিতজ্ঞ বিচাৰি তেওঁ ১৯১৩ চনত ইংলেণ্ডৰ কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজ গণিতজ্ঞ জি এইচ হাৰ্ডিৰ সৈতে ডাকযোগে চিঠিপত্ৰ আৰম্ভ কৰে।
হাৰ্ডিয়ে তেওঁৰ টোকাত মন্তব্য কৰিছিল যে— ৰামানুজনে যি নতুন উপপাদ্য প্ৰস্তুত কৰিছিল যাৰ ভিতৰত কিছুমান উপপাদ্যই মোক সম্পূৰ্ণৰূপে মোক আচৰিত কৰি তুলিছিল যি মই আগতে এনেধৰণৰ সমাধান সূত্ৰ দেখা নাছিলো আৰু এই উপপাদ্যসমূহ কিছুমান শেহতীয়াকৈ প্ৰমাণিত কিন্তু অত্যন্ত উন্নত ফলাফল।
গণিতৰ প্ৰতি অসামান্য অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে ২২ ডিচেম্বৰ তাৰিখে সমগ্ৰ ভাৰততে ৰাষ্ট্ৰীয় গণিত দিৱস হিচাপে পালন কৰি আহিছে।
বিশ্বনাথ জিলাৰ বৰঙাবাৰী অঞ্চলত জন্মগ্ৰহণ কনকলতা বৰুৱাই ১৯৪২ চনৰ ২০ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখে গহপুৰ থানাত ভাৰতীয় জাতীয় পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ গহপুৰ নগৰৰ পশ্চিম দিশৰপৰা যোৱা ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ দলটোক নেতৃত্ব দিছিল।
কনকলতা মাটিত ঢলি পৰাৰ আগতেই ভাৰতীয় জাতীয় পতাকা মাটিত পৰিবলৈ নিদি মুকুন্দ কাকতিয়ে উঠাই লয় আৰু লগে লগে তেওঁৰ ওপৰতো গুলীচালনা কৰে।
উল্লেখযোগ্য যে সেইদিনা থানাৰ পিছফালে কচুৱনিত লুকাই থকা কলাবাৰী অঞ্চলৰ কামদেৱাল গাঁৱৰ ৰামপতি ৰাজখোৱায়ে আবেলিলৈ মনে মনে থানাৰ চৌহদৰ ওপৰলৈ উঠি ভাৰতীয় জাতীয় পতাকা উত্তোলন কৰে।
দোশী হৈছে মাত্ৰ চাৰিজন টেষ্ট বলাৰৰ ভিতৰত এজন যি ত্ৰিশ বছৰ বয়সৰ পিছত তেওঁলোকৰ প্ৰথমখন টেষ্ট মেচ খেলিছিল।
১৮৫১ – গঙ্গা খাল নিৰ্মাণ কাৰ্যৰ সামগ্ৰী পৰিবহন কৰিবৰ বাবে ৰুৰকীত ভাৰতৰ প্ৰথমখন মালবাহী ৰে'লৰ শুভাৰম্ভ কৰা হয়।
১৯৩৯ – ভাৰতীয় মুছলমানসকলে ব্ৰিটিছ যুক্তৰাজ্যৰ সৈতে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত প্ৰৱেশ কৰাৰ সিদ্ধান্তৰ ওপৰত পৰামৰ্শ নোলোৱাৰ বাবে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্যসকলৰ পদত্যাগ উদযাপন কৰিবলৈ "উদ্ধাৰ দিৱস" পালন কৰে।
২০২০ - ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীলৈ আমেৰিকাৰ মাৰ্কিন লিজিয়ন অব মেৰিট সন্মান আগবঢ়োৱাৰ কথা তদানীন্তন ৰাষ্ট্ৰপতি ড'নাল্ড ট্ৰাম্প-এ ঘোষণা কৰে।
২০২২ - প্ৰতিবছৰে সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থায়ে প্ৰদান কৰি অহা প্ৰতিমা পাণ্ডে বৰুৱা বঁটা ২০২২ বৰ্ষৰ বাবে ধেমাজিৰ সন্তান, লোক-সংস্কৃতিৰ সাধক একলব্য গামলৈ আগবঢ়োৱাৰ কথা ঘোষণা কৰে।
অসমীয়া ভাষাৰ ছুটিগল্পৰ গ্ৰন্থ ভুল সত্যৰ বাবে মনোজ কুমাৰ গোস্বামী, বড়ো ভাষাৰ কবিতা পুথি সানশ্ৰিনি মদিৰাৰ বাবে ৰশ্মি চৌধুৰীলৈ আৰু নেপালী ভাষাৰ গ্ৰন্থ সাইনোৰ বাবে খৰ্গ বাহাদুৰ নেপালীলৈ এই বঁটা আগবঢ়োৱা হয়।
ইয়াৰ উপৰি সাহিত্য অকাডেমি অনুবাদ বঁটা অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰা গ্ৰন্থ কচাৰেথি: আৰায়া নাৰীৰ বাবে ড জুৰি দত্তলৈ, বড়ো ভাষালৈ অনুবাদ কৰা গ্ৰন্থ কাবুলিওয়ালাৰ বাঙালি বউৰ বাবে ৰাজা দেৱজিৎ বসুমতাৰী আৰু নেপালী ভাষালৈ অনুবাদ কৰা গ্ৰন্থ শান্তনুকুলনন্দনৰ বাবে পূৰ্ণ কুমাৰ শৰ্মালৈ এই বছৰৰ অনুবাদ বঁটা ঘোষণা কৰা হয়।
১৮৮০ - জৰ্জ এলিয়ট, ইংৰাজ ঔপন্যাসিক, কবি, সাংবাদিক, অনুবাদক আৰু ভিক্ট'ৰিয়ান যুগৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ লেখিকা।
তদুপৰি শিবৰ অনন্য এক মূৰ্ত্তি, মায়াসুৰৰ পিঠিত উঠি তাণ্ডৱ নৃত্যৰত অৱস্থাবিশেষ যাক নটৰাজ মূৰ্তি বুলি কোৱা হয় সেই মূৰ্তিটোৰো পূজা কৰা হয়।
গোটেই ত্ৰিলোকত শঙ্কৰ ভগৱান ব্যাপ্ত হৈ আছে আৰু ত্ৰিলোকত কৃপা কৰিবৰ বাবে সকলো তীৰ্থ স্থানত লিঙ্গ ৰূপত বিৰাজ কৰিছে।
গতিকে প্ৰচলন আছে যে যেনেকৈ বিভিন্ন বস্তুৰ চিহ্ন থাকে, মহাদেৱ শিৱৰ চিহ্নকোো শিৱলিঙ্গৰে সূচিত কৰা যায়।
প্ৰথাগত ব্যুৎপত্তিৰ ব্যাখ্যা অনুসৰি, ৰুদ্ৰ শব্দৰ মূল শব্দ হ’ল ৰুদ্-, যাৰ অৰ্থ ৰোদন কৰা বা চিৎকাৰ কৰা।
এই ব্যাখ্যাটিৰ বিশেষণ ৰৌদ্ৰ শব্দটোৰ লগত সম্পৰ্কযুক্ত, যাৰ অৰ্থ বন্য বা ৰুদ্ৰ প্ৰকৃতিৰ।
মহাভাৰতৰ অনুশাসন পৰ্বৰ অন্তৰ্গত শিৱ সহস্ৰনাম স্তোত্ৰত শিৱৰ হৰ নামটোৰ উল্লেখ কৰা হৈছে তিনি বাৰ।
আৰ. কে. শৰ্মাই এই তিনিটি অৰ্থৰ উল্লেখ কৰি কয় যে হৰ নামৰ অৰ্থ "যিয়ে বন্দী কৰে", "যিয়ে এক কৰে" আৰু "যিয়ে ধ্বংস কৰে।
পৱিত্ৰ শাওণ মাহত শিৱলিঙ্গৰ পূজা অৰ্চনা অৰ্থাৎ অনন্ত শক্তিক শ্ৰদ্ধাৰ্ঘ অৰ্পণ কৰাক বুজায়।
যেতিয়া দেৱতা আৰু দানবৰ দ্বাৰা এই মন্থন কৰা হৈছিল সেই সমুদ্ৰ মন্থন কৰোঁতে ওলোৱা কালকুট বিষ মহাদেৱে শাওঁণ মাহতে পান কৰিছিল,আৰু সমগ্ৰ জগতক সেই তীব্ৰ হলাহল বিষৰ প্ৰভাৱৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল।
যাৰবাবে ব্ৰহ্মা আৰু অন্যান্য সকলো দেৱতাগণে মিলি শিৱৰ দেহৰ জ্বলন কমাবলৈ তেওঁৰ দেহত জলাভিষেক কৰিছিল।
শিৱৰ দৰে সেই অনন্ত শক্তিক উপাসনা আৰু অৰ্চনাৰে পৃথিৱীৰ অপশক্তিৰ মষিমূৰ কৰি চৌদিশেে শুভ শক্তিৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ বাবে এই মাহটোত ভক্তগণে শিব আৰাধনাত মগ্ন হয়।
বিভিন্ন শাস্ত্ৰগ্ৰন্থত শিৱৰ যি ত্ৰ্যম্বকম্ নাম পোৱা যায় তাৰ প্ৰকৃত অৰ্থক লৈ মতবিৰোধ আছে।
ধ্ৰুপদী সংস্কৃতত অম্বক শব্দৰ অৰ্থ চক্ষু; মহাভাৰতত শিৱক ত্ৰিনয়ন ৰূপত কল্পনা কৰা হৈছে; সেইকাৰণে উক্ত নামৰ আক্ষৰিক অৰ্থ কৰা হয় "তৃতীয় নয়নধাৰী।
" যদিও বৈদিক সংস্কৃতত অম্বা বা অম্বিকা শব্দৰ অৰ্থ মা; এই প্ৰাচীন অৰ্থৰ ভিত্তিত ত্ৰ্যম্বকম্ নামটোৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হয়, তিনিগৰাকী জননীৰ সন্তান।
গতিকেই. ওয়াশবাৰ্ন হপকিনচে ভাবে য, এই নামৰ লগত তিনিগৰাকী জননীৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই; বৰং অম্বিকা নামেৰে পৰিচিত তিনি মাতৃদেৱীৰ লগতহে ই সম্পৰ্কযুক্ত।
নৃতত্ত্বাৰোপিত মূৰ্তি ব্যতিৰেকেও শিৱলিঙ্গ বা লিঙ্গ-ৰ আকাৰত শিৱৰ পূজাও অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি বিবেচিত হয়।
শিৱ শব্দৰ অৰ্থ মঙ্গলময় আৰু লিঙ্গ শব্দৰ অৰ্থ প্ৰতীক; এই কাৰণে শিৱলিঙ্গ শব্দৰ অৰ্থ সৰ্বমঙ্গলময় বিশ্ববিধাতাৰ প্ৰতীক।
শিৱ শব্দৰ আন এটা অৰ্থ হ’ল যাৰ মাজত প্ৰলয়ৰ পাছত বিশ্ব নিদ্ৰিত অৱস্থাত থাকে; আৰু লিঙ্গ শব্দৰ অৰ্থও একেই – য’ত বিশ্বধ্বংসৰ পাছত যত সকলো সৃষ্ট বস্তু বিলীন হৈ যায়।
যিহেতু হিন্দুধৰ্মৰ মতে, জগতৰ সৃষ্টি, ৰক্ষা আৰু ধ্বংস এজন ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা সম্পন্ন হয়, সেই হেতু শিৱলিঙ্গ স্বয়ং ঈশ্বৰৰ প্ৰতীক ৰূপে পৰিগণিত হয়।
মনিয়াৰ-উইলিয়ামস আৰু ওয়েণ্ডি ডনিগাৰ প্ৰমুখ কেইবজনো গৱেষকে শিৱলিঙ্গক এটা পুৰুষাঙ্গ-প্ৰতিম প্ৰতীক বুলি ধৰে।
যদিও ক্ৰিষ্টোফাৰ ইসাৰহুড, স্বামী বিবেকানন্দ, স্বামী শিৱানন্দ, আৰু এস. এন. বালগঙ্গাধৰ প্ৰমুখ বিশেষজ্ঞসকলে এই মতক খণ্ডন কৰিছে।
সমগ্ৰ ভাৰততে, বিশেষত: তামিলনাড়ুত, নটৰাজৰ নিকটৱৰ্তী নৃত্যমূৰ্তি নামৰ শিৱৰ নানান নৃত্যৰত মূৰ্তি সমগ্ৰ ভাৰততে পোৱা যায়।
তাণ্ডৱ ধ্বংসাত্মক আৰু পুৰুষালি নৃত্য; শিৱই কাল-মহাকাল বেশত বিশ্বধ্বংসৰ উদ্দেশ্যে এই নাচ নাচে আৰু মধুৰ আৰু সুচাৰু নৃত্যকলা; এই আবেগময় নৃত্যক পাৰ্বতীৰ নাচ ৰূপে কল্পনা কৰা হয়।
ইয়াৰ বাদেও ঋগ্বেদ আৰু যজুৰ্বেদত প্ৰাপ্ত ৰুদ্ৰম্ স্তোত্ৰটোত ৰুদ্ৰক নানা ক্ষেত্ৰত শিৱৰ নামেৰে বন্দনা কৰা হৈছে; এই স্তোত্ৰটো হিন্দুসকলৰ বাবে এটা অতি পবিত্ৰ স্তোত্ৰ।
বেদ শাস্ত্ৰৰ আদিত উল্লিখিত মতে শিৱ লিঙ্গ হৈছে এক উৰ্জাৰ প্ৰতীক অৰ্থাৎ অনন্ত শক্তিৰ প্ৰবাহ।
সেয়ে শিৱ লিঙ্গৰ ওপৰত এক পাত্ৰ বান্ধি ৰাখি অকণমান অকণমান কৈ অনবৰতে পানী পৰি থাকিবলৈ দিব লাগে ই অহৰহ যাতে ঠাণ্ডা হৈ থাকে।
নিউক্লিয়াৰ ৰিয়েক্টৰ সমূহতো ব্যৱহৃত পানী দূৰলৈ উলিয়াই পঠোৱা হয় সেইদৰে শিৱ লিঙ্গত দিয়া পানী যাতে কাৰো গাত নালাগে তাৰবাবে দূৰলৈ উলিয়াই দিয়া হয়।
প্ৰাচীন প্ৰবাদ অনুসৰি শিৱ লিঙ্গৰ পানী ওলাই যাবলৈ দিয়া বাটটোৰ আগেদি প্ৰদক্ষিণ কৰিব নালাগে বুলি নিয়ম কৰি গৈছে।
অথৰ্ববেদ সংহিতা গ্ৰন্থত যূপস্তমভ নামৰ একপ্ৰকাৰ বলিদান স্তমভৰ স্তোত্ৰত প্ৰথম শিৱ-লিঙ্গ পূজাৰ কথা জনা যায়।
যজ্ঞৰ জুই, ধোঁৱা, ছাঁই, সোম লতা, আৰু যজ্ঞকাষ্ঠবাহী ষাঁড়ৰ ধাৰণাটোৰ পৰাই শিৱৰ উজ্জ্বল দেহ, তেখেতৰ জঁট, নীলকণ্ঠ আৰু বাহন বৃষৰ এটা ধাৰণা পোৱা যায়।
এই ৰুদ্ৰ মন্ত্ৰ জপ কৰিলে মনলৈ শান্তি আহে, জীৱনত সুখ সমৃদ্ধি বৃদ্ধি হয় আৰু দুখ কষ্ট দূৰ হয় বুলি বিশ্বাস আছে।
এই কাৰণে চক্ৰবৰ্তীয়ে ভাবে যে, " যিবোৰ মৌলিক উপাদানে পৰৱৰ্তীকালত জটিল ৰুদ্ৰ-শিৱ সম্প্ৰদায়ৰ জন্ম দিছিল, তেওঁলোকৰ স্ব-গ্ৰন্থ এই গ্ৰন্থতেই নিহিত হৈ আছে।
" মহাভাৰততো শিৱ একাধাৰে "দুৰ্জেয়তা, বিশালতা আৰু ভয়ংকৰৰ প্ৰতীক" আৰু সম্মান, আনন্দ আৰু মহত্ত্বৰ দ্বাৰা ভূষিত।
মহেঞ্জোদাৰোত খননকাৰ্য চলোৱাৰ সময়ত এক প্ৰাচীন ভাস্কৰ্যৰ আৱিষ্কাৰ হয়, য’ত খোদিত চিত্ৰটোৱে "আদি-শিৱ"-ৰ এক সম্ভাব্য প্ৰতিকৃতিৰূপে সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে।
চাৰজন মাৰ্শাল আৰু অন্যান্যসকলে এই ছবিত আঁঠু কাঢ়ি বহা "যোগ ভঙ্গিমা" দেখি ইয়াক শিৱৰ আদিৰূপ বুলি দাবী কৰে।