polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ৰাজনৈতিকভাৱে, স্বৰাজ হৈছে স্ব-চৰকাৰ আৰু ভাল চৰকাৰ নহয় আৰু ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে চৰকাৰী নিয়ন্ত্ৰণৰ পৰা স্বাধীন হ'বলৈ এক নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টা, বিদেশী চৰকাৰ হওক বা ৰাষ্ট্ৰীয় হওক।
আৰু ইয়াৰ সম্পূৰ্ণ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, স্বৰাজ সকলো সংক্ৰমণৰ পৰা স্বাধীনতাতকৈ যথেষ্ট অধিক, ই আত্মশাসন, আত্ম-সংৰক্ষণ, আৰু ইয়াক 'মোক্ষ' বা মুক্তিৰ সৈতে সমান বুলিব পাৰি।
এই দৰ্শন এজন ব্যক্তিৰ ভিতৰত থাকে যি নিজৰ মুৰব্বী হ'বলৈ শিকিব লাগে আৰু তেওঁৰ সমাজৰ ওপৰৰ স্তৰলৈ বিয়পিব লাগে যি কেৱলমাত্ৰ নিজৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।
যদিও "স্বৰাজ" শব্দৰ অৰ্থ হৈছে স্ব-শাসন, গান্ধীয়ে ইয়াক জীৱনৰ সকলো ক্ষেত্ৰক আৱৰা এক অবিচ্ছেদ্য বিপ্লৱৰ সমল বুলিছিল: "ব্যক্তিগত স্তৰত স্বৰাজ, নিৰপেক্ষ আত্ম-মূল্যায়ন, নিৰন্তৰ আত্ম-সংশোধন আৰু বৰ্ধিত আত্ম-নিৰ্ভৰশীলতাৰ ক্ষমতাৰ সৈতে, গুৰুত্বপূৰ্ণভাৱে সংযোজিত।
স্বৰাজ গ্ৰহণ কৰাৰ অৰ্থ হৈছে এনে এক প্ৰণালী ৰূপায়ণ কৰা য'ত ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰ প্ৰকৃতভাৱে শূন্য, আৰু প্ৰকৃত শক্তি পোনপটীয়াকৈ জনতাৰ হাতত থাকে।
ডি শ্লাৰিংগাৰ আৰু এম ষ্টিফেনচনৰ মতে, "গৱেষণা হ'ল জ্ঞানৰ শুদ্ধতা অথবা জ্ঞান বৃদ্ধিৰ উদ্দেশ্যে হোৱা বিষয়, বস্তু অথবা প্ৰতীক আদিৰ এনে প্ৰয়োগ, য'ত গৱেষণাই কোনো নতুন তত্ত্ব প্ৰণয়ন কৰে অথবা নতুন কলাৰ অনুশীলন কৰে।
জে ফ্ৰেন্সিছ ৰুমেলৰ মতে গৱেষণা হ'ল এনে এক প্ৰকাৰৰ প্ৰচেষ্টা, যাৰ জৰিয়তে জ্ঞানৰ আৱিষ্কাৰ, জ্ঞানৰ বিকাশ আৰু জ্ঞানৰ সত্য প্ৰতিপন্ন কৰা হয়।
ক্লিফৰ্ড উদিৰ মতে গৱেষণাত কোনো স্বৰূপ উদ্‌ঘাটন, তাৰ মূল্যায়ন আৰু প্ৰয়োজন সাপেক্ষে পুনৰ উদ্‌ঘাটন আদি বিভিন্ন দিশ জড়িত হৈ থাকে।
সেই কাৰণে গৱেষণাকৰ্মৰ সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটোত প্ৰাক্ -কল্পনা অথবা লাভ কৰিবলগীয়া সিদ্ধান্তৰ পূৰ্বানুমান, তথ্য সংগ্ৰহ, সংৰক্ষণ, পৰীক্ষণ আৰু মূল্যায়ন আদি কাৰ্য সম্পন্ন কৰা হয়।
আৰু সামৰণিত সংযোজন- বিযোজন প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজেৰে নিষ্কাশিত তথ্যৰ লগত সতৰ্কতাৰে প্ৰাক-কল্পনাৰ তুলনা কৰি নতুন সিদ্ধান্তত উপনীত হ'বলৈ প্ৰয়াস কৰা হয়।
ডি মাৰিংগাৰ আৰু এম ষ্টিফেন্‌চনে “এনচাইক্লপেডিয়া অব চ'ছিয়েল ছাইঞ্চ”ত কৈছে যে গৱেষণা হ'ল জ্ঞানৰ শুদ্ধতা অথবা বৃদ্ধিৰ উদ্দেশ্যে হোৱা বিষয়, বস্তু অথবা প্ৰতীক আদিৰ এনে প্ৰয়োগ, য'ত গৱেষণাই কোনো নতুন তত্ত্ব প্ৰণয়ন কৰে অথবা নতুন কলাৰ অনুশীলন কৰে।
ইয়াত পৰ্যবেক্ষণৰ এনে কিছুমান নিয়ন্ত্ৰণৰ দ্বাৰা তথ্য-প্ৰমাণ সংৰক্ষণ কৰা হয়, যাৰ বিকাশ সাধন কৰি আকাংক্ষিত ফলাফল অথবা সম্ভাব্য সমাধান সূত্ৰত উপনীত হ'ব পাৰি।
মুম্বাইত জন্ম গ্ৰহণ কৰা এইগৰাকী প্ৰভাৱশালী খেলুৱৈয়ে নিচেই কম বয়সতে ক্ৰীড়া জগতত ভূমুকি মাৰে আৰু বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে।
ক্ৰিকেটৰ জগত খনলৈ বদলি হোৱাৰ পূৰ্বে ডায়েনাই ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত কনিষ্ঠ শাখাত টেবুল টেনিছ আৰু বাস্কেটবল খেলিছিল।
পূৰ্বৰ টেষ্ট ক্ৰিকেটাৰ 'লালা অমৰনাথ'ৰ দ্বাৰা আয়োজিত ক্ৰিকেট ক্যাম্পত তেওঁ দক্ষতা অৰ্জন কৰিছিল।
১৯৭৮ চনৰ মহিলা বিশ্বকাপত ভাৰতৰ সৰ্বকালৰ প্ৰথমটি মহিলা ক্ৰিকেট অ'ডিআই দলৰ নেতৃত্বৰ দায়িত্ব ডায়েনা এডুলজিৰ হাতত অৰ্পণ কৰা হৈছিল।
১৯৮৬ চনত ভাৰতীয় দলৰ অধিনায়ক হৈ যাওঁতে ইংলেণ্ডলৰ এডুলজি লৰ্ড পেভিলিয়নত ডায়েনাৰ প্ৰৱেশ প্ৰত্যাখ্যান কৰা হৈছিল।
ডায়েনাক ১৯৮৩চনত ভাৰতৰ সৰ্বকালৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ক্ৰীড়া সম্মান অৰ্জুন বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
ডায়েনাই গোটেই জীৱনচোৱাত ক্ৰিকেট খেলাৰ সময়ত সমুখৰ চাৰিটাকৈ দাঁত হেৰুৱাইছে যদিও খেলৰ প্ৰতি তেওঁৰ আগ্ৰহ, বিচক্ষণতা তথা উৎসৰ্গাই উঠি অহা চামক অনুপ্ৰেৰণা জন্মাবলৈ সক্ষম হ'ব।
সেই আৱিষ্কাৰটো হোৱাৰ বহু বছৰ পাছলৈকে ভবা হৈছিল যে, শূন্য ৰোধ আৰু অসীম বৈদ্যুতিক প্ৰৱাহৰ বাহিৰে অতিপৰিবাহী পদাৰ্থৰ অইন কোনো বৈশিষ্ট্য নাই।
তাৰ পৰিৱৰ্তে গম পোৱা গ'ল যে, এই অতিপৰিবাহী পদাৰ্থবোৰে দ্বিচুম্বকত্ব বা অপচুম্বকত্ব ৰ ধৰ্ম প্ৰদৰ্শন কৰে।
মেইছনাৰ প্ৰভাৱ আৱিষ্কাৰ হোৱাৰ পাছত,১৯৩৪ চনত, অতিপৰিবাহী পদাৰ্থৰ বিদ্যুৎ-চুম্বকীয় ধৰ্মসমূহক সাঙুৰি এক বিশেষ তত্ত্ব সৃষ্টি কৰা হয়।
১৯৬২ চনত ব্ৰিটেইনৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানী ব্ৰায়ান ডি. জোছেফছনে ধাৰণা কৰে যে, যদি দুটা অতিপৰিবাহী বস্তুক বৈদ্যুতিক সংস্পৰ্শত ৰখা হয়, তেনেহ'লে সিহঁতে কেতবোৰ বিদ্যুৎ-চুম্বকীয় ধৰ্ম দেখুৱাব পাৰে।
পদাৰ্থ বিজ্ঞানী হেইকে কেমাৰলিঙ্ঘে দেখিছিল যে, যেতিয়া পাৰাৰ তাঁৰ এডালক ৪ কেলভিন অৰ্থাৎ, লৈ নি শীতলীকৰণ কৰা হয়,তেতিয়া তাঁৰডালত থকা বৈদ্যুতিক ৰোধ সম্পূৰ্ণ অদৃশ্য হৈ পৰে।
তাৰ বাবে সেই পদাৰ্থৰ মাজেৰে উচ্চপৰিমাণৰ বৈদ্যুতিক প্ৰৱাহ চালিত কৰিব লাগিব অথবা উচ্চ পৰিমাণৰ চুম্বকক্ষেত্ৰৰ সংস্পৰ্শত সেই পদাৰ্থক ৰাখিব লাগিব।
উল্লেখযোগ্য যে,১৯১৩ চনত পদাৰ্থ বিজ্ঞানীজনক নিম্ন উষ্ণতাত কৰা আৱিষ্কাৰৰ বাবে ন'বেল বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।
অতি পৰিবাহিতা হৈছে বৈদ্যুতিক ৰোধ শূন্য হৈ পৰাৰ এক বিশেষ প্ৰপঞ্চ, য'ত বৈদ্যুতিক প্ৰৱাহ বিনা বাধাৰে প্ৰৱাহিত হ'ব পাৰে।
তীখাৰ আখৰে লেখা : হেমাংগ বিশ্বাস জন্ম শতবৰ্ষ স্মাৰক গ্ৰন্থ, ,হেমাংগ বিশ্বাস জন্ম শতবৰ্ষ উদযাপন সমিতি, পৃষ্ঠা-৩২২
আদিবাদ্য:গণনাট্য স্মাৰক গ্ৰন্থ ,ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘ,নৱম ৰাজ্যিক সন্মিলন আৰু সাংস্কৃতিক উৎসৱ,গুৱাহাটী
ঐতিহ্য আৰু ইতিহাসঃঅমলেন্দু গুহ অভিনন্দন গ্ৰন্থ (শিৱনাথ বৰ্মন, প্ৰসেনজিৎ চৌধুৰী, ইন্দিবৰ দেউৰী, নিত্য বৰাৰ সৈতে) জাৰ্ণাল এম্পৰিয়াম, পৃষ্ঠা-৩৭০
সতীৰ্থৰ দৃষ্টিত বিষ্ণুৰাভা , ( নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্য, প্ৰসেনজিৎ চৌধুৰী, ৰজনীকান্ত শৰ্মাৰ সৈতে )চেতনা প্ৰকাশ, পৃষ্ঠা-১৫০
অসমীয়া নাৰীঃ ঐতিহ্য আৰু উত্তৰণ )শিৱনাথ বৰ্মন আৰু সন্ধ্যা দেৱীৰ সৈতে) ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ, পৃষ্ঠা-২২৮
ইয়াৰে তেওঁ বিজ্ঞান চেতনা বিষয়ক সম্পাদনা গ্ৰন্থৰ উপৰি জীৱন আৰু কৃতি, সমাজ সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিমূলক, অভিনন্দন সূচক গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰিছে।
ভাৰতীয় ইতিহাস কংগ্ৰেছ, উত্তৰ পূব ভাৰত ভূগোল সংস্থা,অসম বিজ্ঞান সমিতি আৰু ইলোৰা বিজ্ঞান মঞ্চৰ তেওঁ আজীৱন সদস্য।
বিজ্ঞান সমিতিৰ আলোচনী 'বিজ্ঞান জেউতি'ৰ এটা কাৰ্যকাল আৰু ইলোৰা বিজ্ঞান মঞ্চৰ 'সমীক্ষণ'আলোচনীৰো তেওঁ এটা কাৰ্যকাল সম্পাদকৰ দায়িত্ব বহন কৰিছে।
প্ৰবাদ-প্ৰতিবাদ : অসমীয়া সাহিত্য বুৰঞ্জীৰ গোটাদিয়েক দিশ ,ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ, পৃষ্ঠা-১২০
উভয় দেশ একত্ৰিত হোৱাৰ পূৰ্বে উত্তৰ য়েমেন গণতন্ত্ৰ আৰু দক্ষিণ য়েমেন কমিউনিষ্ট সকলৰ শাসনাধীন আছিল।
পৰৱৰ্তী প্ৰায় ১৩০০ বছৰ এই অঞ্চলত বিভিন্ন উপজাতি, ধৰ্মীয় গোত্ৰ, মিছৰীয় আৰু টাৰ্কছ সকলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধত আছিল।
প্ৰাচীনকালৰ পৰায়ে লোহিত সাগৰ ইউৰোপ, আফ্ৰিকা আৰু এছিয়াৰ মাজত সমুদ্ৰপথৰ একমাত্ৰ আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ বাণিজ্যিক পথ হিচাপে ব্যৱহৃত হৈ আহিছে।
ফলত আৰৱ সাগৰৰ তিৰৱৰ্তী য়েমেন বাণিজ্যিক দিশৰ পৰা এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱস্থানত থকাৰ উপৰিও এই অঞ্চলৰ জীৱনযাত্ৰাৰ মান উত্তৰোত্তৰ বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে।
আৰৱত ইছলাম ধৰ্মৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ হোৱাৰ পৰায়ে এই অঞ্চলত ইছলাম ধৰ্ম প্ৰচলন আৰম্ভ হয়।
ইয়াৰ মাজেৰে সমুদ্ৰপথত এখন ব্ৰিটিছ জাহাজ চুৰ হোৱাৰ অজুহাতত ১৮৩৯ চনত ব্ৰিটেনে এডেন দখল কৰে।
১৯৩৭ চনত এই অঞ্চল ব্ৰিটিছ ৰাজশাসনৰ অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ পূৰ্বে এডেন ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অংশ হিচাপে শাসিত হৈ আহিছিল।
দেশখন পৰ্বতময়, অভ্যন্তৰভাগ পশ্চিম, দক্ষিণ আৰু পূবত সৰু উপকূলীয় সমভূমি আৰু উত্তৰে চৌদি আৰৱৰ লগত সীমান্তত মৰুভূমিৰ দ্বাৰা বেষ্টিত।
লোহিত সাগৰৰ উপকূলক আগুৰি প্ৰলম্বিত প্ৰায় ৪১৯ কিলোমিটাৰ দীঘল অৰ্ধ উষ্ণ উপকূলীয় সমভূমি তিহামাহ নামে পৰিচিত।
কিন্তু ধীৰে ধীৰে ইয়াৰ গুৰুত্ব হ্ৰাস পায় আৰু এক হাজাৰ বছৰতকৈও বেছি সময় ই দৰিদ্ৰ আৰু অৱহেলিত দেশ হিচাপে চিহ্নিত হৈছে।
বিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে ইয়াত খাৰুৱা তেল আৱিষ্কাৰ হোৱাত য়েমেনৰ অৰ্থনৈতিক আৰু জনগণৰ জীৱনৰ মান উন্নয়নৰ সম্ভাৱনা দেখা গৈছে।
দেশখনৰ দক্ষিণ-পূবত ওমান আৰু চৌদি আৰৱৰ লগত সীমান্তবৰ্তী এলাকাত মেহৰি নামৰ দক্ষিণী আৰৱী ভাষাৰ প্ৰচলন আছে।
সাম্প্ৰতিক সময়ত ছুমালিয়াৰ লোহিত সাগৰৰ উপকূলীয় অঞ্চল সমূহৰ অধিবাসী ছুমালি সম্প্ৰদায়ৰ ছুমালি ভাষাৰ প্ৰচলন আছে।
সেয়ে ইয়াত প্ৰচলিত আৰৱী ভাষাত বিচিত্ৰতাৰ পৰিমাণ বেছি আৰু প্ৰাচীন আৰৱীৰ বিভিন্ন বৈশিষ্ট্য সংৰক্ষিত হৈ আছে।
১৯৯০ চনত য়েমেন আৰৱ গণতন্ত্ৰ আৰু গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী য়েমেন দেশ দুখন একত্ৰিত কৰি য়েমেন প্ৰজাতন্ত্ৰ গঠন কৰা হয়।
লোহিত সাগৰৰ দক্ষিণ প্ৰান্তত অৱস্থিত পেৰিম দ্বীপ আৰু এডেন উপসাগৰত অৱস্থিত ছোকোত্ৰা দ্বীপক ধৰিলে য়েমেনৰ মুঠ আয়তন ৫,২৭,৯৭০ বৰ্গকিলোমিটাৰ।
পিছত তেওঁ অভিনয় এৰি লেখা-মেলা আৰু নিৰ্দেশনা কৰিবলৈ লয় আৰু আদুৰ নামেৰে বহুকেইখন নাটক লিখে আৰু পৰিচালনা কৰে।
জন্মতে তেওঁৰ নাম গোপালকৃষ্ণন উন্নীথন ৰখা হৈছিল যদিও আদুৰ নামেৰে বহুকেইখন সফল নাটকৰ নাট্যকাৰ হোৱাৰ বাবে জনসমাজত তেওঁ এই নামেৰে পৰিচিতি লাভ কৰে।
১৯৬১ চনত আদুৰে অৰ্থনীতি বিজ্ঞান, ৰাজনীতি বিজ্ঞান আৰু পাব্লিক প্ৰশাসনত গান্ধীগ্ৰাম ৰুৰেল ইনষ্টিটিউটৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লয় আৰু এজন চৰকাৰী বিষয়া ৰূপে তামিলনাডুৰ দিন্দিগালত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
এইখিনি সময়তে তেওঁ পুনেৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানত চিত্ৰনাট্য লেখনৰ পাঠ্যক্ৰমৰ বিজ্ঞাপন দেখে আৰু ১৯৬২ চনত চাকৰি এৰি এই পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তি কৰে।
ভাৰত চৰকাৰৰ স্কলাৰশ্বিপসহ ১৯৬৫ চনত তেওঁ এই পাঠ্যক্ৰম শেষ কৰে আৰু কেৰালালৈ উভতি গৈ তেওঁৰ সহপাঠী আৰু বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে লগ-লাগি তাত চিত্ৰলেখা ফিল্ম চ'ছাইটি আৰু চলচ্চিত্ৰ সহকৰণ সংঘ আৰম্ভ কৰে।
ৰায় আৰু সেনৰ পিছতেই আদুৰ গোপালকৃষ্ণনে নিজৰ ছবিৰ বাবে ১৬ বাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে।
ভাৰতীয় চিনেমালৈ আগবঢ়োৱা অমূল্য অৱদানৰ বাবে ২০০৪ চনত আদুৰ গোপালকৃষ্ণনক দাদা চাহেব ফাল্কে বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
দ্য উইচ্‌কন্‌চিন-মিল্‌ৱৌকি বিশ্ববিদ্যালয়ে তেওঁলোকৰ পেক স্কুল অৱ আৰ্টচ্‌ত আদুৰ গোপালকৃষ্ণন ফিল্ম আৰ্কাইভ আৰু গৱেষণা কেন্দ্ৰ নামেৰে এটা সংগ্ৰহালয় আৰু গৱেষণা কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিছে য'ত গৱেষক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে তেওঁৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ১১খন ছবিৰ ৩৫ মিমি দৈৰ্ঘ্যৰ প্ৰিণ্ট আৰু কেইবাখনো তথ্যচিত্ৰ উপলব্ধ।
৭০ৰ দশকত নিজৰ প্ৰথমখন চিনেমা স্বয়ম্বৰম নিৰ্মাণেৰে গোপালকৃষ্ণনে মালয়ালম চিনেমাত এক নতুন ঢৌৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
তেওঁৰ ছবিসমূহ মালয়ালম ভাষাত নিৰ্মিত আৰু ছবিসমূহত প্ৰায়ে কেৰালাৰ সমাজ আৰু সংস্কৃতি বৰ্ণিত হৈছে।
তেওঁৰ প্ৰায় সকলোবোৰ ছবিয়েই ভেনিচ, কাঁন আৰু টৰণ্টো আন্তৰ্জাতিক চিলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হৈছে।
আন্তৰ্জাতিক ফিল্ম ক্ৰিটিক বঁটা, একাদিক্ৰমে ৬খন ছবিৰ বাবে ( মুখামুখম, অন্তৰম, মাথিলুকাল, ৱিধেয়ান, কথাপুৰুষন" আৰু নিযহালক্কুথু )
১৯৭২ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰত সুনন্দাৰ সৈতে গোপালকৃষ্ণনৰ বিয়া হয় আৰু তেওঁলোকে কেৰালাৰ তিৰুৱনন্থপুৰম ত স্থায়ীভাৱে বসবাস কৰিবলৈ লয়।
অস্বতী এগৰাকী আই পি এছ বিষয়া আৰু তেওঁ ২০১০ চনৰপৰা মুম্বাই পুলিচ বিভাগৰ ডেপুটি কমিছনাৰ ৰূপে কৰ্মৰত।
তেওঁ প্ৰায় ১১খন চিনেমা তথা ত্ৰিশখন চুটি ছবি আৰু তথ্যচিত্ৰৰ চিত্ৰনাট্য লিখে আৰু পৰিচালনা কৰে আৰু ১৭ বাৰকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
একাংশ পদাৰ্থবিজ্ঞানীয়ে কয় যে, বহুবিশ্বৰ ধাৰণাটো বৈজ্ঞানিক অনুসন্ধানৰ এটা ন্যায়সংগত বিষয় নহয়।
আনহাতে বহুবিশ্বক পৰীক্ষামূলক বৈধতাপ্ৰাপ্তিৰ পৰা পৃথক কৰি ৰখাৰ প্ৰচেষ্টাই ৰাজহুৱা প্ৰেক্ষাপটত বিজ্ঞাননিৰ্ভৰতা হ্ৰাস কৰিব নেকি-এই বিষয়েও উদ্বেগ প্ৰকাশিত হয়।
একাংশই যুক্তি দৰ্শায় যে বহুবিশ্বৰ ধাৰণাটো বৈজ্ঞানিক অনুমানৰ পৰিৱৰ্তে দৰাচলতে এটা দাৰ্শনিক ধাৰণাহে।
মিথ্যাপ্ৰতিপাদনযোগ্যতা বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰে এটা অংশ, যাৰ দ্বাৰা এটা তত্ত্বক বৈজ্ঞানিক পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে নাকচ কৰিব পাৰি।
প'ল ষ্টেইনহাৰ্ডটৰ এটা জনপ্ৰিয় যুক্তি আছে যে, যদি এটা তত্ত্বৰ জৰিয়তে আটাইবোৰ সম্ভাব্য ফলাফল আহৰণ কৰিব পাৰি, তেন্তে সেইটো তত্ত্বক কোনো পৰীক্ষাই নাকচ কৰিব নোৱাৰে।
বহু ব্ৰহ্মাণ্ডৰ ধাৰণাটো ব্ৰহ্মাণ্ডবিজ্ঞান, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান, ধৰ্ম, দৰ্শন, ট্ৰেন্সপাৰ্ছ'নেল ছাইক'লজি, সংগীত আৰু সকলোধৰণৰ সাহিত্যত বিশেষকৈ কল্পবিজ্ঞান, কমিক্‌ছ আৰু ফেণ্টাছিত দেখিবলৈ পোৱা যায়।
এনেধৰণৰ প্ৰসংগত, সমান্তৰাল ব্ৰহ্মাণ্ডক বৈকল্পিক ব্ৰহ্মাণ্ড, কোৱাণ্টাম ব্ৰহ্মাণ্ড, আন্তঃভেদী ব্ৰহ্মাণ্ড, সমান্তৰাল ব্ৰহ্মাণ্ড, সমান্তৰাল মাত্ৰা, সমান্তৰাল পৃথিৱী, সমান্তৰাল বাস্তৱতা, কোৱাণ্টাম বাস্তৱতা, বৈকল্পিক বাস্তৱতা আদি নামেৰে উল্লেখ কৰা হয়।
বিশেষ প্ৰসংগটোৰ উল্লেখ কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁ দৰ্শকক উদ্দেশ্যি একধৰণৰ আমোদজনক সতৰ্কবাণী প্ৰদান কৰিছিল যে, তেওঁ ক'বলৈ ওলোৱা কথাটো হয়তো "উন্মাদৰ দৰে" লাগিব পাৰে।
তাৰপিছত তেওঁ কৈছিল যে,-তেওঁৰ সমীকৰণবোৰে বহুতো বৈসাদৃশ্যপূৰ্ণ ইতিহাসৰ বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰা যেন লাগিছে।
১৮৯৫ চনত আমেৰিকান দাৰ্শনিক আৰু মনোবিজ্ঞানী উইলিয়াম জেমছে সঘনাই "বহুবিশ্ব" পৰিভাষাটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল; অৱশ্যে এক বেলেগ প্ৰসংগতহে তেওঁ সেই পৰিভাষাৰ উল্লেখ কৰিছিল।
বহুবিশ্বৰ বৰ্তমানৰ প্ৰচলিত ধাৰণাটোক তেওঁ ১৯৬৩ চনত লিখা কল্পবিজ্ঞানধৰ্মী অভিযানমূলক উপন্যাস ত ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
অসীম বিশ্বৰ ধাৰণাটোৰ সম্বন্ধে সৰ্বপুৰণি দৃষ্টান্তটো পোৱা যায় প্ৰাচীন গ্ৰীক দৰ্শনৰ পৰমাণুবাদত ।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাত দাৰ্শনিক ক্ৰিচিপাছে এইবুলি কয় যে, বিশ্বখনৰ চিৰকাল লয় আৰু পুনৰ-উৎপত্তি হৈ থাকে; যিয়ে সময়জুৰি থকা বহুতো বিশ্বৰ অস্তিত্বৰ ইংগিত দিয়ে।
তেওঁ কয় যে-যদিহে বহুবিশ্বৰ সঁচাকৈয়ে অস্তিত্ব আছে, তেন্তে বিগ বেঙত আমি পৰ্যবেক্ষণ কৰা মানপ্ৰাপ্ত আৰ্হিটোৰ কোৱাৰ্ক ওজন আৰু আনবোৰ ধ্ৰুৱকৰ সঠিক মানৰ যৌক্তিক ব্যাখ্যা লাভ কৰাৰ আশাটো নিৰ্বাপিত হ'ব।
আটাইবোৰ ব্ৰহ্মাণ্ডয়েই কাল, সময়, পদাৰ্থ, শক্তি, তথ্য, ভৌতিক নিয়মাৱলী, আৰু ভৌতিক ধ্ৰুৱকৰে সমৃদ্ধ।
বহুবিশ্বৰ ভিতৰত থকা ব্ৰহ্মাণ্ডক "সমান্তৰাল ব্ৰহ্মাণ্ড", "অইন ব্ৰহ্মাণ্ড", "বিকল্প ব্ৰহ্মাণ্ড" নাইবা "বহুতো ব্ৰহ্মাণ্ড" বুলিও অভিহিত কৰা হয়।
পদ আৰু পদৰ শ্ৰেণীবিভাগ : পদৰ ৰূপতাত্ত্বিক বিভাজন; অব্যয় পদৰ শ্ৰেণীবিভাগ; নাম পদৰ বিভাগ; সম্বন্ধবাচক নামপদ; সাধাৰণ নামপদ; সৰ্বনাম পদ : ব্যক্তিবাচক; আপুনি সৰ্বনামৰ পুৰুষ; সাকল্যবাচক আৰু তদৰ্থক সৰ্বনাম; ক্ৰিয়াপদৰ শ্ৰেণীবিভাগ : সকৰ্মক-অকৰ্মক বিভাগ; অকৰ্মক ক্ৰিয়াৰ বিভাগ; পদৰ শ্ৰেণীবিভাজন চিত্ৰ।
বিভক্তি আৰু শব্দৰূপ : বিভক্তিৰ বিভাগ - শব্দৰূপৰ বিভক্তি আৰু ধাতুৰূপৰ বিভক্তি; শব্দৰূপৰ বিভক্তিৰ বিভাগ : পুৰুষবাচক আৰু কাৰকবাচক বিভক্তি; পুৰুষবাচক ৰূপ; পুৰুষবাচক বিভক্তিৰ ফলা; বিভক্তি লগোৱাৰ নিয়ম।
কাৰকবাচক শব্দৰূপ; কাৰকৰ বিভক্তিৰ ফলা; শব্দৰ তিৰ্যকৰূপ; বিভক্তিৰ প্ৰাকৃতিগতৰূপ : কৰ্তা কাৰকৰ বিভক্তিৰ ৰূপ; কৰ্ম আৰু সম্প্ৰদান; অনুপদৰ প্ৰয়োগ; কাৰকৰ ৰূপত বচনৰ ভূমিকা; কাৰকবাচক বিভক্তি লগাৰ নিয়ম।
ধাতুৰ ৰূপ আৰু ক্ৰিয়াপদ : ধাতুৰূপৰ বিভক্তি : প্ৰচলিত ব্যাকৰণত পুৰুষবাচক বিভক্তিৰ ফলা আৰু প্ৰয়োগ; পুৰুষবাচক বিভক্তিৰ ফলা আৰু ৰূপ; সমাপিকা ক্ৰিয়াপদ; কৰ্মবাচ্যৰ জতুৱা ৰূপ; নঞৰ্থক ক্ৰিয়া; নঞৰ্থক উপসৰ্গৰ মূলৰূপ ; নাই; নাইকিয়া; না, নুই; নঞৰ্থক অনুজ্ঞা; নঞৰ্থক কৃদন্ত; ক্ৰিয়াপদ গঠনৰ ৰেখাচিত্ৰ; ক্ৰিয়াপদৰ সৰ্বমুঠ ৰূপ।
ৰূপতাত্ত্বিক বিচাৰ : সাধনঃ বচন, লিঙ্গ আৰু কৃদন্ত ৰূপ : অসমীয়া ভাষাৰ বচন; একবচন আৰু বহুবচন; বচন নিৰপেক্ষ ৰূপ; বচন ব্যাকৰণগত নহয়; বচনবাচক প্ৰাকৃতি; বচনবাচক ৰূপৰ বৈশিষ্ট্য; অনিৰ্দিষ্টতাসূচক বচন; ক্ৰিয়াপদত বচন।
অসমীয়া ভাষাৰ লিঙ্গ; লিঙ্গ নিৰপেক্ষৰূপ; পুংলিঙ্গৰ সাধন; মূলৰূপ নিৰ্ণয়; স্ত্ৰীলিঙ্গৰ পৰা পুংলিঙ্গৰ সাধন; স্ত্ৰীপ্ৰত্যয়ৰ একাধিক ৰূপ; স্ত্ৰীলিঙ্গ বাচক প্ৰত্যয়ৰ বৈশিষ্ট্য।
কালৰ সাধন আৰু কৃদন্তৰূপ : সময় আৰু কাল; তিনিটা কাল আৰু দুটা দশা; ইল্, ইব্ আৰু ইছ্ বিভক্তি নহয়; ইল্ আৰু ইব-ৰ কালবাচক প্ৰয়োগ; ঘটমান দশা; কৃদন্ত প্ৰয়োগ : ইল্; ইব; আ-ভাগান্ত কৃদন্ত; ই-ভাগান্ত কৃদন্ত; ওঁত-ভাগান্ত কৃদন্ত; নিহিত কৃদন্ত।
বিবিধ সাধন; ধাতুৰ সাধন : আ, উৱা, ইয়া প্ৰত্যয়ান্ত ৰূপ; নাম ধাতু, পাচনী ধাতু, দোৱা পাঁচনী; স্বৰ পৰিৱৰ্তন জনিত সাধন; ব্যঞ্জনৰ পৰিৱৰ্তন জনিত সাধন; সমাস; অভ্যাস : পূৰ্ণ অভ্যাস; আংশিক অভ্যাস; সাৰ্থক শব্দৰ অভ্যাস; অনুৰূপ শব্দ।
বাক্যতাত্ত্বিক বিচাৰ : সাধাৰণ আলোচনা : বাক্য বিশ্লেষণৰ বিভিন্ন প্ৰণালী; বাক্যৰ উপাদান; সুৰ লহৰ আৰু যতি; পদ সঙ্গতি আৰু ক্ৰম; ক্ৰিয়াপদ আৰু কাৰক; কাৰকাচক পদৰ সম্প্ৰসাৰক আৰু পূৰক; উদ্দেশ্য আৰু বিধেয়ৰ পূৰক; কৰ্তা, কৰ্ম আৰু অন্যান্য কাৰকৰ পূৰক; পদৰ ক্ৰম; উদ্দেশ্য আৰু বিধেয়; বিধেয়ৰ অন্তৰ্গত পদৰ স্থান; সম্প্ৰসাৰকৰ স্থান; পূৰকৰ স্থান; অনুপদৰ স্থান।
অৰ্থগত যোগ্যতা; ৰূপগত যোগ্যতা; ৰূপাত্মক যোগ্যতা; সাধনগত যোগ্যতা; আসত্তি বিচাৰ : আসত্তি নিৰ্ণয়ৰ বিবেচ্য কথা প্ৰতিষ্ঠাপন; আসন্ন অঙ্গনিৰ্ণয়; খণ্ডবাক্য আৰু গৰ্ভ বাক্য; বাক্যৰ প্ৰকাৰ আৰু ৰূপান্তৰ; উপসংহাৰ।
বৰ্ণতাত্ত্বিক বিচাৰ : সাধাৰণ আলোচনা; ধ্বনি আৰু বৰ্ণ; বৰ্ণ আৰু আখৰ; আখৰ আৰু অক্ষৰ; বৰ্ণ, অক্ষৰ আৰু আখৰ; অসমীয়া ভাষাৰ খেলিমেলি; পঢ়াশলীয়া ব্যাকৰণৰ বৰ্ণমালা; স্বৰবৰ্ণমালা; স্বৰবৰ্ণ, স্বৰবৰ্ণৰ আখৰ আৰু মাত্ৰা; সান্ধ্যক্ষৰ তত্ত্ব, অযোগবাহ তত্ত্ব; ব্যঞ্জন বৰ্ণমালা অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ; ব্যঞ্জনবৰ্ণ আখৰ; ক্ষ, ড়-ঢ-য়; খণ্ড ত্ ; অনুস্বাৰ আৰু চন্দ্ৰবিন্দু; অন্তঃস্থবৰ্ণ; সন্ধিৰ বিচাৰ, প্ৰচলিত ব্যাকৰণত অসমীয়া সন্ধি; অসমীয়া সন্ধিৰ স্বৰূপ; দুই প্ৰকাৰৰ সন্ধি; সংস্কৃত সন্ধিৰ স্থান; বানান প্ৰকৰণৰ প্ৰয়োজনীয়তা; লিপ্যন্তৰ সমস্যা; কূট চিহ্নৰ প্ৰয়োগ।
ৰূপতাত্ত্বিক বিচাৰ : সাধাৰণ আলোচনাঃ অসমীয়া ভাষাৰ বৈচিত্ৰ্য; ৰূপতত্ত্বৰ মূলকথা; প্ৰাকৃতি; প্ৰাকৃতিৰ বিভাগঃ প্ৰকৃতি; মূলাভাস প্ৰাকৃতি; প্ৰাকৃতি বিভাগঃ প্ৰাতিপদিক বা নাম প্ৰকৃতি; ধাতু প্ৰকৃতি; নামধাতু প্ৰকৃতি; অব্যয় প্ৰকৃতি; সৰ্গৰ অৱস্থানগত বিভাগ; উপসৰ্গ, অনুসৰ্গ; অন্তঃসৰ্গ বা মধ্যসৰ্গ; সৰ্গৰ গুণগত বিভাগঃ প্ৰত্যয় আৰু বিভক্তি; কৃৎ আৰু তদ্ধিত; বিভক্তি; শূন্য বিভক্তি; বিভক্তি আৰু প্ৰত্যয় বিভাজনৰ সূত্ৰ; অব্যয়পদ; শব্দ; মৌলিক শব্দ; যৌগিক শব্দ; শব্দৰ তিৰ্যক ৰূপ; ব্যাকৰণগত বিষয়; সম্বন্ধবাচক বিশেষ্যত দুতৰপীয়া বিভক্তিৰ সংযোগ।
অসমীয়া ব্যাকৰণৰ স্বতন্ত্ৰতা : অসমীয়া ভাষাৰ জন্ম-পত্ৰিকা, সাহিত্যিক নিদৰ্শন, অসমীয়াৰ আজু আইতাক সংস্কৃত, সংস্কৃতৰ লগত পাৰ্থক্যৰ কাৰণ, ঐতিহাসিক বিবৰ্তন, থলুৱা ভাষাৰ প্ৰভাৱ, সংস্কৃত আৰু অসমীয়াৰ গঠনৰ ৰিজনি, বৰ্ণগত পাৰ্থক্য, সন্ধিগত পাৰ্থক্য, ৰূপগত ৰিজনি, পদৰ শ্ৰেণীবিভাগ, পদৰ ৰূপগত পাৰ্থক্য - শব্দৰূপত, বচন আৰু লিঙ্গ, পুৰুষ, ধাতুৰূপৰ ক্ষেত্ৰত মিল অমিল, সমাস, পদবিন্যাসগত মিল অমিল, অসমীয়া ব্যাকৰণ সংস্কৃত স্থান, অসমীয়া ব্যাকৰণৰ স্বতন্ত্ৰতা।
ভাষা আৰু ব্যাকৰণ : ভাষা, ভাষাৰ সামগ্ৰী, স্বৰ, ব্যঞ্জন, অনুনাসিকতা, লয়ঃ সন্ধি, শ্বাসাঘাত বা বলাঘাত, সুৰ, সুৰ-লহৰ, ধ্বনিবিজ্ঞান আৰু বৰ্ণ বিজ্ঞান, প্ৰাকৃতিক বিজ্ঞান, বাগ্‌বিজ্ঞান; আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ধ্বনিলিপি, ভাষা পৰিৱৰ্তনশীলতা, সাধু ভাষা আৰু উপভাষা, ব্যাকৰণ, ব্যাকৰণৰ প্ৰকাৰ, ঐতিহাসিক বিৱৰ্তনমূলক, সাম্প্ৰতিক বিশ্লেষণাত্মক, সামগ্ৰিক আৰু ৰিজনিমূলক ব্যাকৰণ, ব্যাকৰণ দৰ্শনৰ স্বতন্ত্ৰতা।
অসমীয়া ব্যাকৰণৰ মৌলিক বিচাৰ হৈছে গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন ব্যাকৰণধৰ্মী গ্ৰন্থ।
পৰৱৰ্তী সময়ত এই গ্ৰন্থখনৰ দ্বিতীয়টি সংস্কৰণ বীণা লাইব্ৰেৰী প্ৰকাশনে ১৯৯০ চনত প্ৰকাশ কৰে।
আহোম বুৰঞ্জীৰ মতে ১৫৪৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ গড়গাঁৱত এটা ডাঙৰ ভূমিকম্প হৈছিল যাৰ ফলত মাটিৰ পৰা শিল, বালি অৰু ছাই ওপৰলৈ ওলাই আহিছিল।
কেৱল বৰ্তমান সময়তেই নহয়, ১২০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ১৮০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ বা মধ্যযুগৰ সময়ছোৱাটো এই অঞ্চলত কেইবাটাও লেখত ল'বলগীয়া ভূমিকম্প হৈছিল।
গেইটৰ বুৰঞ্জীত উল্লেখ থকা মতে ১৬৪২ খ্ৰীষ্টাব্দৰ প্ৰবল বানপানীৰ মাজতে কেইবাটাও ভূমিকম্প হৈছিল।
সমকামিতা বুলিলে সমলিংগৰ ব্যক্তিৰ প্ৰতি "প্ৰেম, আৱেগিক আকৰ্ষণ, যৌন আকৰ্ষণ অথবা যৌন আচৰণ"ক বুজায়।
যৌন অভিমুখীতা হিচাপে সমকামিতা বুলিলে মূলত সমলিংগৰ ব্যক্তিৰ প্ৰতি "স্নেহ বা প্ৰণয়ঘটিত এক ধৰণৰ যৌন প্ৰৱণতা"ক বুজায়।
মহিলা সমকামীসকলক বুজাবলৈ আটাইতকৈ বেছি ব্যৱহাৰ কৰা শব্দ হল লেছবিয়ান আৰু পুৰুষ সমকামীৰ ক্ষেত্ৰত গে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বিভিন্ন কাৰণত স্বঘোষিত সমকামীৰ সংখ্যা আৰু মুঠ জনসংখ্যাৰ মাজত সমকামী সম্পৰ্কত আৱদ্ধ মানুহৰ অনুপাত নিৰ্ণয় কৰা টান।
এই কাৰণ সমূহৰ ভিতৰত প্ৰধান হল সমকামভীতি আৰু বিপৰীতকামবাদৰ সমৰ্থনজনিত বৈষম্যেৰ বাবে সমকামী সকলে তেওঁলোকৰ যৌনতা মুকলিকৈ স্বীকাৰ নকৰে।
সাম্প্ৰতিক কালত লোকপিয়লৰ ফৰ্ম, ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতি ইত্যাদিৰ অনুকূল অৱস্থাত তেওঁলোকৰ আত্মপ্ৰকাশৰ পথ নিৰাপদ হৈছে।
সমকামী সম্পৰ্ক আৰু কাৰ্যকলাপ ঠাই ভেদে শাস্তি আৰু নিন্দা - উভয়ৰ নিদৰ্শন আছে, কেওল প্ৰকাশৰ ভংগিমা আৰু সংশ্লিষ্ট সংস্কৃতিজনিত তাৰতম্য দেখা যায়।
ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষভাগৰ পৰা সমকামী সকলৰ অধিকাৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ উদ্দেশ্যে বিশ্বব্যাপী আন্দোলন আৰম্ভ হৈছে।
এই অধিকাৰ সমূহৰ ভিতৰত প্ৰধান হল সমলৈংগীক বিবাহ, এলজিবিটি দত্তক গ্ৰহণ আৰু এলজিবিটি সন্তানপালন, কৰ্মক্ষেত্ৰত বৈষম্যবিৰোধী আইন আৰু সমানাধিকাৰ, যৌন অভিমুখীতা আৰু সামৰিক পৰিষেবা, স্বাস্থ্য পৰিষেবাত সমানাধিকাৰ, আৰু অপ্ৰাপ্তবয়স্ক সমকামীসকলৰ নিৰাপত্তাৰ স্বাৰ্থত এণ্টি-বুলিং আইন প্ৰণয়ন ইত্যাদি।
সাধাৰণতে প্ৰথমে কুমলীয়া বয়সত নিজৰ পৰিয়ালৰ নাইবা বান্ধৱীৰ আগত নিজক প্ৰকাশ কৰা দেখা যায় আৰু পাছলৈ সমাজৰ আগত নিজক প্ৰকাশ কৰি কামিং আউট হোৱা দেখা যায়।
প্ৰথমটো হ'ল নিজক জনা অৱস্থা য'ত লেছবিয়ানগৰাকীয়ে একে লিংগৰ সম্পৰ্কত আহিবলৈ দৃঢ় হয় ; দ্বিতীয় অৱস্থাত লেছবিয়ানগৰাকীয়ে নিজৰ পৰিয়াল, বান্ধৱী বা সহকৰ্মী আদিৰ আগত নিজকে লেছবিয়ান বুলি প্ৰকাশ কৰে; তৃতীয় অৱস্থাত অইন লেছবিয়ানৰ সৈতে সামাজিক ভাবে সম্পৰ্কত আহি তেওঁৰ সৈতে একেলগে বাস কৰে।
চিকিৎসা বিজ্ঞান আৰু বৈজ্ঞানিক গৱেষণাই প্ৰকাশ কৰিছে যে একে লিংগৰ আকৰ্ষণ, অনুভৱ আৰু ব্যৱহাৰ সম্পূৰ্ণ স্বাভাৱিক আৰু ই মানৱ অভিমুখীতাৰ এটা সাধাৰণ প্ৰকাৰ।
কথিত আছে যে, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকাত এই দ্বীপৰ ছাঁফো নামৰ এগৰাকী কবি/শিক্ষয়িত্ৰীয়ে মহিলাৰ সমকামী যৌন জীৱনক লৈ কাব্য ৰচনা কৰি 'কবিতা উৎসৱ' পালন কৰিছিল।
প্ৰথমে লেছবিয়ান বুলিলে 'লেছব' দ্বীপৰ অধিবাসী' বুজালেও, পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত নাৰীৰ সমকামিতাৰ লগত এই শব্দ যুক্ত হৈ পৰে।
২০১৮ চনৰ ৫ মে তাৰিখে এখন ই-আলোচনী প্ৰকাশ কৰাৰ এটা প্ৰস্তাৱ আমি বজেইলা ফেচবুক গোটত উত্থাপিত হয় আৰু ইয়াক প্ৰকাশ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়।
সেইদিনা চৰকাৰী কাৰ্য্যসূচীৰ লগতে ৰাতিপুৱা ১০ বজাত মণিকূট উদ্বোধন কৰে বজালী মহকুমাৰ তদানীন্তন মহকুমাধিপতি পি বিজয় ভাস্কৰ ৰেড্ডীয়ে।
প্ৰথম দুবছৰ আলোচনীখন দুমহীয়া আছিল আৰু বছৰৰ মুঠ ছয়টা সংখ্যাৰ প্ৰতিটোৱেই একোটা বিশেষ সংখ্যা ৰূপে প্ৰকাশ পাইছিল।
সেই সংখ্যাকেইটা আছিল একাদিক্ৰমে স্বাধীনতা দিৱস সংখ্যা, শাৰদীয় সংখ্যা, নৱবৰ্ষ সংখ্যা, বসন্ত সংখ্যা, ৰঙালী বিহু সংখ্যা আৰু বৰষা সংখ্যা।
এই আলোচনীখনত গল্প, প্ৰবন্ধ, কবিতা, উপন্যাসিকা, ৰস ৰচনা, কুইজ, ৰন্ধাবঢ়া, সাক্ষাৎকাৰ, গান, সংগীত, আবৃত্তি ইত্যাদি নানা বিষয় প্ৰকাশ পায়।
ইয়াত প্ৰকাশিত লেখাসমূহ ভাষা, সাহিত্য, সংস্কৃতি, বিজ্ঞান, সমাজবিজ্ঞান, শিক্ষা, চিনেমা, খেল-ধেমালি, ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি, বাণিজ্য আদি বিভিন্ন বিষয়বস্তুৰ হ'ব পাৰে।
ই-আলোচনী মণিকূটৰ সহায়ক ৰূপে মণিকূট মুকলি মঞ্চ নামেৰে এটা ফেচবুক গোট ২০১৯ চনৰ মাৰ্চ মাহত আৰম্ভ কৰা হৈছিল।
অসমীয়া ভাষা, সাহিত্য, সংস্কৃতি আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত আলোকপাত কৰাই এই গোটৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য।
অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ চৰ্চা ডিজিটেল মাধ্যমত আগবঢ়াই নিয়াৰ বাবে এই গোটে আৰম্ভণিৰপৰাই প্ৰচেষ্টা হাতত লৈ আহিছে।
ইয়াত এতিয়ালৈ বহুখিনি মৌলিক আৰু অনূদিত কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ বা আন আলোচনা প্ৰকাশ হোৱাৰ উপৰিও দুই-এখন উপন্যাসিকাও ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ পাইছে।
অসমীয়া ৰহস্য সাহিত্যৰ ধাৰাটোক জনপ্ৰিয় কৰাৰ এক অভিলাষী লক্ষ্য আগত লৈ জন্ম দিয়া হৈছিল মণিকূটৰ আন এক ফেচবুক গোট ৰহস্য সাহিত্য।
ইতিমধ্যে কেবাখনো উৎকৃষ্ট ৰচনাৰ অনুবাদ এই গোটত প্ৰকাশ হৈছে আৰু কেইবাখনো ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ হৈ আছে।
নামনি অসমৰ, বিশেষকৈ বজালী অঞ্চলৰ ভাষা, সাহিত্য, সংস্কৃতি আদি সকলো দিশৰ মুকলি আলোচনা তথা এই অঞ্চলৰ সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ বাৰেৰহণীয়া সম্ভাৰসমূহৰ যথোপযুক্ত প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্য আগত ৰাখি মণিকূটৰ সহযোগী ৰূপে আন এটা ফেচবুক গোট, বজালী মুকলি মঞ্চৰ আৰম্ভণি কৰা হয় ২০২০ চনৰ জুন মাহত।
মণিকূটৰ সহায়ক ৰূপে আৰু অকল কবিতা সম্পৰ্কীয় আলোচনাৰ বাবে প্ৰতিধ্বনি কবিতা মঞ্চ নামেৰে আন এটা গোট আৰম্ভ কৰা হয় ২০২০ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰপৰা।
মূলতঃ কবিতা আৰু আবৃত্তি সম্পৰ্কীয় সকলো দিশ সামৰি, ন-পুৰণি সকলো কবিৰেই নিজৰ নিজৰ সৃষ্টিসমূহক এখন উপযুক্ত মঞ্চ প্ৰদানৰ উদ্দেশ্যে এই গোটৰ জন্ম।
মণিকূটখন আৰম্ভ হোৱাৰ প্ৰায় লগেলগেই ২০১৮ চনৰ আগষ্ট মাহত ইয়াৰ . ফেচবুক পৃষ্ঠাখন মুকলি কৰা হয়।
লগতে ইয়াত ভৱিষ্যতে প্ৰকাশ হ'বলগীয়া প্ৰবন্ধ-পাতিৰ ঘোষণা বা আন ঘোষণাও পৃষ্ঠাখনত নিয়মিতভাৱে কৰা হয়।
প্ৰধানকৈ ডিজিটেল মাধ্যমত অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ চৰ্চা কৰাটোৱেই মণিকূটৰ মূল লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য।
এনে অৱস্থাতো যাতে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ চৰ্চা অব্যাহত থাকে সেইটো নিশ্চিত কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলোৱাই মণিকূটৰ উদ্দেশ্য।
বিশেষ কৌণিক ভৰবেগ নথকা নীহাৰিকাৰ কেন্দ্ৰ দ্ৰুতগতিত খহি পৰিছিল, হাইড্ৰজেনৰ পৰা হিলিয়ামলৈ ৰূপান্তৰ ঘটা নিউক্লীয় সংযোজন বিক্ৰিয়া আৰম্ভ নোহোৱালৈকে ই সংকুচিত হৈ ক্ৰমান্নয়ে গৰম হৈ গৈছিল।
ইফালে, নীহাৰিকাৰ বাহিৰৰ অংশত ইয়াৰ মাধ্যাকৰ্ষণৰ ফলত ভৰ আৰু ধূলিকণা ঘনীভূত হবলৈ ধৰে, আৰু বাকী প্ৰটোপ্লেনেটৰী ডিস্কখন ৰিংলৈ পৃথক হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে।
পলায়ন ত্বৰণ নামৰ এক প্ৰক্ৰিয়াৰ ফলত, ঘনীভূত হোৱা ধূলি আৰু ধ্বংসাৱশেষ একেলগে বাহিৰলৈ নিক্ষেপিত হৈ গ্ৰহৰ গঠন কৰে।
নতুনকৈ গঠিত টি টিউৰি তাৰকাটোৰ সৌৰ বায়ুয়ে ডিস্কৰ বেছিভাগ সামগ্ৰী গ্ৰাস কৰিছিল যিবোৰ ইতিমধ্যে ডাঙৰ শৰীৰত সংহত হোৱা নাছিল।
এই একে প্ৰক্ৰিয়াৰেই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ নতুনকৈ সৃষ্টি হোৱা প্ৰায়বোৰ তৰাৰ চাৰিওফালৰ ত্বৰণ ডিস্ক প্ৰস্তুত কৰে বুলি অনুমান কৰা হৈছে, ইয়াৰে কিছুমান তৰাই গ্ৰহৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
এই আৰ্হি মতে, নীহাৰিকা নামৰ এক ইণ্টাৰষ্টেলাৰ ধূলি আৰু গেছৰ এক বৃহৎ মেঘৰ পৰা সৌৰজগত গঠন হৈছিল।
ই ১৩.৮ গা বিগ বেঙৰ পিছতে সৃষ্টি হোৱা হাইড্ৰজেন আৰু হিলিয়াম আৰু ছুপাৰনভাৰ পৰা বাহিৰ হোৱা গধুৰ উপাদানৰ দ্বাৰা গঠিত হৈছিল।
প্ৰায় ৪.৫ বিলিয়ন বছৰ আগতে, নীহাৰিকাত এটা সংকোচন আৰম্ভ কৰিছিল যি সম্ভৱত ওচৰৰ এটা ছুপাৰনভাৰ পৰা শ্বক তৰংগৰ ফলত সৃষ্টি হৈছিল।
মেঘ ত্বৰান্বিত হবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ লগে লগে, ইয়াৰ কোণীয় ভৰবেগ, মাধ্যাকৰ্ষণ আৰু জড়তাই ইয়াক ইয়াৰ ঘূৰ্ণন অক্ষৰ সৈতে লম্বভাৱে এটা প্ৰটোপ্লেনেটৰী ডিস্কলৈ চেপেটা কৰি দিয়ে।
আঘাতৰ ফলত হোৱা ক্ষুদ্ৰ বিচলন আৰু অন্যান্য বৃহৎ ধ্বংসাৱশেষৰ আকৰ্ষণীয় ভৰবেগৰ ফলত কিলোমিটাৰ আকাৰৰ প্ৰটোগ্ৰহ গঠন হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে, যি বোৰে নীহাৰিকাৰ কেন্দ্ৰ কৰি ঘূৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
পৃথিৱীৰ ইতিহাস বুলিলে পৃথিৱী নামৰ গ্ৰহটোৰ উৎপত্তিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বৰ্তমান সময় পৰ্যন্ত সমগ্ৰ সময়ছোৱাকেই বুজোৱা হয়।
এই বিপুল সময়ছোৱাত পৃথিৱীত অজস্ৰ ভূতত্ত্বীয় পৰিবৰ্তন ঘটিছে, জীৱনৰ উদ্ভৱ হৈছে আৰু সেই জীৱনৰ বিৱৰ্তন ঘটিছে।
ধাৰণা কৰা হয় সৌৰজগত সৃষ্টিৰ প্ৰায় ১০০ মিলিয়ন বছৰৰ পিছত এক সংঘৰ্ষৰ ফলত পৃথিৱীৰ সৃষ্টি হয়।
‘কলিকতা, ১০০ নম্বৰ ৰৌৰাজাৰ ষ্ট্ৰীট’ ঠিকনাৰ পৰা প্ৰকাশিত হোৱা আলোচনীখনৰ আদৰ্শ আছিল ‘ন চ জ্ঞানাৎ পৰং বলম’।
পূৰ্বসূৰী অৰুণোদই, আসাম বিলাসিনি, আসাম নিউচ এই আটাইকেইখনেই সংবাদ পত্ৰ হোৱাৰ বিপৰীতে আসাম বন্ধু এখন মাহেকীয়া আলোচনীহ আছিল।
১৮৭২ চনত কলিকতা হাইকোৰ্টে অসমৰ ন্যায় পালিকা আৰু ৰাজহৰ সকল কাম অসমীয়া ভাষাত হ'ব বুলি ঘোষণা কৰাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত অসমীয়া সমাজত সেই সময়ত গা কৰি উঠা জাতীয় চেতনাই অসমীয়া ভাষা আৰু ঐতিহ্যৰ প্ৰতি প্ৰতিমানুহৰ প্ৰীতি বঢ়াই তোলে।
এই সাহিত্য চেতনাই মানুহক কাহিনী লিখিবলৈ, গ্ৰন্থ সমালোচনা কৰিবলৈ, নাট ৰচনা কৰিবলৈ প্ৰেৰিত কৰে আৰু ইয়াৰ ফলশ্ৰুতিত ডেৰ বছৰকালত আসাম বন্ধুত প্ৰকাশ হোৱা লিখনিসমূহে অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীত বিশেষ অৱদান আগবঢ়াবলৈ সক্ষম হয়।
দেশপ্ৰেমমূলক, ঈশ্বৰবিশ্বাসমূলক, ভাৱমূলক, চিন্তামূলক, নাট্যধৰ্মী, প্ৰকৃতি বিষয়ক আদি বিভিন্ন ভাগত আসাম বন্ধুৰ কবিতাসমূহ ভগাব পাৰি।
তাৰ ভিতৰত ভোলানাথ দাসৰ 'আসামবাসী', 'মধুহাঁসি', 'ৰজনী', 'কাৰাবন্ধ ৰাজপুত্ৰ', 'মেঘ' আদি, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ 'সন্ধ্যা', 'মৃত্যুশয্যা', সত্যনাথ বৰাৰ 'ফুলনি', 'শান্তি আৰু আশা', 'ধুমুহা বতাহ', 'মোৰ চিন্তা', 'ডেকা কাল' আদি, ৰত্নেশ্বৰ মহন্তৰ 'দুপৰ নিশা', 'পত্নী বিলাপ', কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্য্যৰ 'মনৰ ভাব' আদি কবিতা প্ৰধান।
আসাম বন্ধুত অৰুণোদইৰ ৮.৬ মাত্ৰাৰ পয়াৰ ছন্দৰ বিপৰীতে পয়াৰ আৰু দুলড়ি ছন্দৰ ব্যৱহাৰ আৰু নতুন সম্পৰীক্ষাৰে ছন্দ-স্তৱকত লিখা কবিতাই অসমীয়া কবিতাৰ বিৱৰ্তনত বিশেষ ভূমিকা লয়।
প্ৰথম বছৰৰ প্ৰথম সংখ্যাৰ 'আৰম্ভন'ত গুণাভিৰাম বৰুৱাই লিখিছে, “আন আন দেশত সাধাৰণৰ উন্নতিৰ নিমিত্তে অনেক পন্থা আছে।
বৈজ্ঞানিক সভা, শিল্পকৰ্মৰ মেলা আৰু সাময়িক পত্ৰিকা- এইবিলাকৰ দ্বাৰাই সভ্য দেশত সাধাৰণৰ বৰ উপকাৰ হয়।
ইয়াৰ ভিতৰত প্ৰথম বছৰত প্ৰকাশ হোৱা 'ৰিপুঞ্জয়কৃত পূৰ্ণচন্দ্ৰ নামক প্ৰায়শ্চিত্ত নিৰূপণ', কালীৰাম বৰুৱাই কৰা গীত-গোবিন্দৰ অনুবাদ গ্ৰন্থৰ, ৰত্নৰথ চৌধুৰীৰ 'চাণক্য শ্লোক' গ্ৰন্থৰ সমালোচনা উল্লেখযোগ্য।
গোবিন্দৰাম চৌধুৰীয়ে পদ্যছন্দত লিখা 'ধাত্ৰীশিক্ষাৰ চমু পৰিচয়' আৰু যজ্ঞৰাম দাস দ্বাৰা সংগৃহীত 'ডাক-ভণিতা' গ্ৰন্থৰ বিস্তাৰিত সমালোচনাও উল্লেখনীয়।
আসাম বন্ধুৱে লেখক-লেখিকাসকলৰ সম্পূৰ্ণ নাম নিদি নাম-সংকেত ব্যৱহাৰ কৰি অৰুণোদইৰ নিয়ম অনুসৰণ কৰিছিল।