polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
সংকলনখনিৰ প্ৰথমটো গল্প জোনাকত ঢেঁ‌কীয়াবোৰক ড প্ৰফুল্ল কটকীয়ে "লেখিকাৰ নিজৰ অস্তিত্বৰ অনুভৱ বা সচেতনতা সম্পৰ্কে লিখা একপ্ৰকাৰৰ স্বীকাৰোক্তি" বুলি অভিহিত কৰিছে।
লাম্‌বাদা নাচৰ শেষত শীৰ্ষক গল্পটোত জনজাতীয় সমাজ এৰি দিল্লীত আত্মপ্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ চেষ্টা কৰা এজন কাৰ্বি যুৱকৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে পৰম্পৰাগত কাৰ্বি জীৱন-যাত্ৰাৰ পৰিপূৰ্ণতা আৰু স্থিৰতাৰ বিপৰীতে আধুনিক নাগৰিক জীৱনযাত্ৰাৰ অস্থিৰতা, অগভীৰতা আৰু অৰ্থহীনতাৰ চেতনা ব্যক্ত কৰা হৈছে।
চিৰন্তন নামৰ গল্পটোত স্বাধিকাৰেৰে গৌৰৱময়ী এগৰাকী আধুনিক নাৰীৰ প্ৰতি আদৰ আৰু সন্মানৰ ভাবৰ বিপৰীতে নাৰীৰ সমাজৰ চিৰন্তন শোষণ-দমনৰ কথা চিত্ৰিত কৰা হৈছে।
লাম্‌বাদা নাচৰ শেষত অসমীয়া গল্পকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ, কলা-সমালোচক, শিল্পকলাৰ গৱেষক আৰু অধ্যাপিকা মৌচুমী কন্দলীৰ এখন অসমীয়া গল্প সংকলন।
১৯৯৮ চনত সৰস্বতী প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশিত সংকলনখনত লেখিকাৰ মুঠ এঘাৰটা গল্প সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।
ইয়াৰ লগতে শেষৰ ফালে লাম্‌বাদা নাচৰ শেষত শীৰ্ষক ড হীৰেন গোহাঁ‌ইৰ নতুন পদাতিকত প্ৰকাশিত আৰু সাহিত্যত নতুন মাত্ৰা আৰু নতুন সুৰ শীৰ্ষক ড প্ৰফুল্ল কটকীৰ আমাৰ অসমত প্ৰকাশিত সংযোজন সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।
শিলালিপি হাফলং শাখা সাহিত্য সভাৰ মুখপত্ৰ৷ ১৯৭৯ চনত স্থাপিত হোৱা হাফলং শাখা সাহিত্য সভাৰ মুখপত্ৰ হিচাপে “শিলালিপি’’ নামৰ এখন পত্ৰিকা প্ৰকাশৰ সিদ্ধান্ত সেইবছৰতে লোৱা হয়৷ অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশ কৰিবলগীয়া পত্ৰিকাখনিৰ সম্পাদক নিৰ্বাচিত হয় লক্ষীধৰ বৰদলৈ৷ ১৯৮২ চনত এই পত্ৰিকাখনিৰ প্ৰথম সংখ্যা বৰদলৈৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ পায়৷ পত্ৰিকাখনিত সমাজৰ বিভিন্ন দিশৰ প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ পোৱাৰ উপৰি স্থানীয় জনজাতীয় লোকসকলৰ ভাষা সাহিত্যৰ উন্নতি সাধন কৰাই লক্ষ্য হিচাপে লোৱা হয়৷
কবি-সাহিত্যিক আম, ইব্ৰাহিম আলীৰ সম্পাদনাত ১৯৫২ চনত মঙ্গলদৈৰ পৰা প্ৰকাশিত শিশু আলোচনী “কাঁচিজোন’’ত অনুপমা দেৱীৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ প্ৰথম গল্প “পৰাজিত’’ ছপা হৈছিল৷ কিন্তু ৰক্ষণশীল সমাজৰ নীতি-নিয়ম উলংঘা কৰিব নোৱাৰি তেওঁৰ কম বয়সতে অৰ্থাৎ ১৯৫৩ চনত নলবাৰী জিলাৰ বাঁহজানী মৌজাৰ খৈৰাপাৰ গাঁৱৰ কৰুণাকান্ত শৰ্মাৰ সৈতে তেওঁৰ বিয়া হৈছিল৷ কৰুণাকান্ত শৰ্মা নলবাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ ৰাজনীতি বিভাগৰ প্ৰবক্তা আছিল৷ শিক্ষিত স্বামীৰ আগ্ৰহত অনুপমা দেৱীৰ সাহিত্য অধ্যয়ন চলিবলৈ ধৰে৷ বিভিন্ন ভাষাৰ সাহিত্যৰ সতে ঘৰতেই তেওঁৰ পৰিচয় হ’বলৈ ধৰে৷ এনেকৈ তেওঁ নিজা সৃষ্টিৰ বাবেও আগবঢ়িবলৈ ধৰে৷ কাঁচিজোনৰ উপৰি তেওঁ নতুন অসমীয়া, শান্তিদূত, নতুন দৈনিক, প্ৰকাশ, বুধবাৰ, প্ৰান্তিক, সঁফুৰা, সাদিন, অসম বাণী, আমাৰ অসম আদি কাকতত তেতিয়াৰে পৰা লিখি আছে৷ ফৰাছী গল্পকাৰ মোপাছাঁৰ ১২টা গল্পৰ অসমীয়া অনুবাদ সংকলন “এনুৱা জোনালী নিশা’’ , মোপাছাঁৰে আন দহটা গল্পৰ ভাঙনিৰে “প্ৰত্যাৱৰ্তন’’ , “নিউ ফৰেষ্টৰ অকণিহঁত’’ , “নিগ্ৰো বৈজ্ঞানিক ড জৰ্জ ৱাশ্বিংটন কাৰ্ভাৰ’’ , ইংৰাজী ভাষাৰ সাধুকথাৰ ভাঙনি “দেশ-বিদেশৰ সাধু’’ , “বিদেশী সাধুৰ কৰণি’’ আৰু “গল্পাঞ্জলি’’ প্ৰকাশ পায় ২০১৩ চনত৷
অনুপমা দেৱীৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৮ চনত, দৰং জিলাৰ মঙ্গলদৈ চহৰত৷ নলবাৰী জিলাৰ আঠঘৰীয়া গাঁৱৰ পণ্ডিত ধীৰেশ্বৰাচাৰ্যৰ বংশোদ্ভৱ দেৱেন্দ্ৰনাথ আচাৰ্য আছিল তেওঁৰ পিতৃ আৰু মাতৃৰ নাম চন্দ্ৰপ্ৰভা দেৱী৷ অনুপমা দেৱী সাহিত্যিক নিৰুপমা মিশ্ৰৰ ভনীয়েক৷ পিতৃ দেৱেন্দ্ৰনাথ আচাৰ্য স্কুল পৰিদৰ্শক আৰু লেখক আছিল৷
অনুপমা দেৱীৰ স্কুলীয়া শিক্ষা আৰম্ভ হৈছিল ধুবুৰী জিলাৰ বি,চি, মেম’ৰিয়েল স্কুলত৷ তাৰ পিছত তেওঁ দেউতাক কৰ্মসূত্ৰে নলবাৰীলৈ বদলি হোৱাত “নলবাৰী ছোৱালী হাইস্কুল’’ত নাম ভৰ্তি কৰি তাৰপৰা এম,ই পাছ কৰে আৰু তাৰপৰাই প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাতো অৱতীৰ্ণ হৈছিল৷
অনুপমা দেৱী অসমৰ এগৰাকী অনুবাদক তথা সাহিত্যিক আৰু সমাজকৰ্মী৷ অসমীয়া, বাংলা, ইৰাজী আৰু সংস্কৃত ভাষাত ব্যুৎপত্তি থকা অনুপমা দেৱীয়ে বিভিন্ন ভাষাৰ সাহিত্য অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছে৷ আৰু বৰ্তমান তেওঁ নলবাৰীৰ “ক’লেজ পথ’’ত বাস কৰে৷
সুন্দৰীদিয়া সত্ৰত ব’হাগ বিহুৰ সময়ত সুঁৱেৰী অনুষ্ঠিত কৰাৰ আঁৰত এক প্ৰচলিত কাহিনী আছে৷ এবাৰ বছৰেকীয়া দৌল উৎসৱৰ সময়ত সুঁৱেৰীৰ দিনা গোঁসাইক মণিকূটৰ বাহিৰলৈ উলিওৱাৰ সময়ত হঠাৎ ধুমুহা বৰষুণে বিধি-পথালি দিলে৷ সেয়ে, নামঘৰৰ চাৰিওপিনে সাতপাক ঘূৰোৱাৰ পৰিৱৰ্তে মাথোঁ দুপাক ঘূৰাই, ভগৱানৰে ইচ্ছা বুলি ৰাইজে গোঁসাইক মণিকূটত স্থাপন কৰিলে৷ তাৰপাছত সেইবছৰ সত্ৰত বেমাৰ-আজাৰ, মাৰি-মৰক, প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ আদিয়ে জনজীৱন স্তব্ধ কৰিলে৷ মানুহৰ বিশ্বাস হ’ল যে সুঁৱেৰীত মাথোঁ দুপাক ঘূৰাই ’কলীয়া গোঁসাই’ক মণিকূটত প্ৰৱেশ কৰোৱা বাবে এনে অপায়-অমঙ্গল হৈছে৷ সেয়ে, সকলোৱে মিলি কীৰ্তনঘৰৰ কাথিত বহা মেলত সিদ্ধান্ত ল’লে যে, ফাকুৱাৰ সুঁৱেৰীত বাকী থকা পাঁচপাক ঘূৰণ ব’হাগৰ সাতদম্হীত ঘূৰাই সাতপাক সম্পূৰ্ণ কৰা হওক৷ সকলোৱে মিলি পৰম উৎসাহেৰে বাকী থকা পাঁচপাক গায়ন-নায়ন লৈ গীত-পদ গাই সম্পূৰ্ণ কৰিলে৷ তেতিয়াৰে পৰা ই পৰম্পৰা হিচাপে চলি থাকিবলৈ ল’লে আৰু ই সুন্দৰীদিয়া সত্ৰৰ অন্যতম উৎসৱ হিচাপে আজিও পালিত হৈ আহিছে৷ ব’হাগৰ সুঁৱেৰীৰ বিশেষত্ব এয়াই যে, দৌল বা ফাকুৱাৰ সুঁৱেৰীৰ দৰে ইয়াত গোঁসাইক সাতপাক নুঘূৰাই মাথোঁ পাঁচপাকহে ঘূৰোৱা হয়৷
’সুঁৱেৰী’ বৰপেটাৰ দৌল উৎসৱ এক অংগাংগী উৎসৱ৷ এই সুঁৱেৰী বৰপেটাৰ সকলো সত্ৰতে পালন কৰা হয় যদিও ’সুন্দৰীদিয়াৰ সুঁৱেৰী’ৰ এক সুকীয়া তাৎপৰ্য আছে৷ সুন্দৰীদিয়া সত্ৰত ব’হাগ বিহুৰ সপ্তম দিনা বা ’সাত দম্হী’ৰ দিনা ’সুঁৱেৰী’ পালন কৰা হয়৷ সুৱেৰী বা স’ৰি শব্দৰ অৰ্থ সোঁৱৰণ বা স্মৰণ৷ সচৰাচৰ দৌলোৎসৱ বা ফাকুৱাত ’কলীয়া গোঁসাই’ক মণিকূটৰ পৰা বাহিৰলৈ আনি নামঘৰৰ চাৰিওপিনে এপাক ঘূৰাই পুনৰ মণিকূটত স্থাপন কৰে৷ ফাকুৱা উৎসৱৰ বাহিৰে আন সময়ত গোঁসাইক মণকূট গৃহৰ পৰা বাহিৰ কৰা নহয়৷ কিন্তু সুন্দৰীদিয়া সত্ৰত ব’হাগৰ সাতবিহুৰ দিনা গোঁসাই উলিয়াই বাহিৰত ফুৰোৱা হয়৷ সুন্দৰীদিয়াই একমাত্ৰ সত্ৰ, য’ত গোঁসাইক বছৰেকত দুবাৰ বাহিৰ কৰা হয়৷
হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ উত্তৰা কাণ্ডৰ বৰ্ণনা অনুসৰি দশানন, বিংশ অস্ত্ৰধাৰী শক্তিশালী ৰজা ৰাৱণে কৈলাশ পৰ্বতৰ ওচৰত অৱস্থিত তেওঁৰ সতীয়া ভাতৃ আৰু ধনৰ দেৱতা কুবেৰৰ নগৰ অলকাক জয় কৰি লুট কৰিছিল।
ৰাৱণে সেই ঠাইতে শিৱৰ ম’হমুখী বামন পৰিচাৰক নন্দীক লগ কৰি তেওঁৰ ৰথখনে সেই ঠাইৰ ওপৰেৰে পাৰ হ’ব নোৱাৰাৰ আঁৰৰ কাৰণ সুধিলে।
নন্দীয়ে ৰাৱণক জনালে যে ভগৱান শিৱ আৰু পাৰ্বতীয়ে পাহাৰত প্ৰমোদ-বিহাৰ কৰি আছে আৰু সেয়ে ইয়াৰ ওপৰেদি কাকো পাৰ হ’বলৈ দিয়া হোৱা নাই।
পাছলৈ ৰাৱণে নন্দীৰ অভিশাপ পাই আৰু আগুৱাই যাব নোৱাৰাত ক্ষুব্ধ হৈ কৈলাশক উভালি পেলোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
কিন্তু সৰ্বজ্ঞানী শিৱই এই কাৰ্যৰ আঁৰত ৰাৱণ বুলি উপলব্ধি কৰি ভৰিৰ বুঢ়া আঙুলিৰে কৈলাসক হেঁচা মাৰি ধৰি ৰাৱণক তাৰ তলত আৱদ্ধ কৰি পেলালে।
এই ৰূপত তেওঁক কৈলাস পৰ্বতত অৰ্ধাংগিনী পাৰ্বতীৰ সৈতে বহি থকা অৱস্থাত আৰু লংকাধিপতি ৰাৱণক কৈলাস পৰ্বত উত্তোলন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা অৱস্থাত দেখা যায়।
এক সহস্ৰ বছৰ জুৰি পিষ্ট হৈ থকা ৰাৱণে শিৱৰ গুণানুকীৰ্তন কৰি ৰয় আৰু অৱশেষত শিৱই তেওঁক মুকলি কৰি বৰদান হিচাপে এখন দিব্য তৰোৱাল আৰু পূজাৰ বাবে আত্মলিংগ প্ৰদান কৰে।
ইউৰোপৰ আন বেছিভাগ দেশৰ দৰেই পৰিয়াল আইনেও পৰম্পৰাগতভাৱে স্বামীক আইনী কৰ্তৃত্ব প্ৰদান কৰিছে; কিন্তু ২০ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত ইয়াৰ সংস্কাৰ ঘটিছে।
১৯৫৮ চনত স্বামীৰ বৈবাহিক ক্ষমতা বিলুপ্ত কৰা হয় যদিও সম্পত্তিৰ আইনসমূহৰ সংস্কাৰ ১৯৭০ চনতহে কৰা হয়, যেতিয়া স্বামী-স্ত্ৰীৰ মাজত আইনী লিংগ সমতা স্থাপন কৰা হয়।
১৯৭৯ চনত ব্ৰাছেলছৰ আপিল আদালতে বৈবাহিক ধৰ্ষণক স্বীকৃতি দি পত্নীৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ গুৰুতৰ হিংসাত জড়িত হোৱা স্বামীক ধৰ্ষণৰ অপৰাধমূলক অপৰাধত দোষী বুলি বিবেচনা কৰে।
আদালতৰ যুক্তি আছিল যে, যদিও স্বামীৰ পত্নীৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপনৰ ‘অধিকাৰ’ আছিল, তথাপিও তেওঁ হিংসাৰ ব্যৱহাৰ কৰি সেইটো দাবী কৰিব নোৱাৰে৷ কিয়নো বেলজিয়ামৰ আইন অনুসৰি মানুহক হিংসাৰ দ্বাৰা নিজৰ অধিকাৰ লাভ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হোৱা নাই।
বেলজিয়ামত এখন আইন আছে য’ত ৰাজনৈতিক দলসমূহে কমেও ৩৩ শতাংশ মহিলাক মনোনীত কৰিব লাগিব৷ লক্ষ্য পূৰণ নকৰা দলসমূহে নিষেধাজ্ঞাৰ সন্মুখীন হয়।
প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্মধৰি বেলজিয়ামৰ মহিলাসকলে "বৃত্তিগত লিংগৰ ব্যৱধান" প্ৰতিহত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
যেতিয়া বেলজিয়ামৰ মহিলাসকল অংশকালীন কামত জড়িত নহয়, তেতিয়াও তেওঁলোকে মহিলা আৰু পুৰুষ সংগীৰ মাজত হোৱা চুক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি "ঘৰুৱা কাম অধিক কৰে"৷
অতীজৰে পৰা এই খাৰু অসমীয়া জীয়ৰী-বোৱাৰীয়ে বিভিন্ন উপলক্ষত পৰিধান কৰাৰ পৰম্পৰা আছে যদিও ব'হাগ বিহুৰ সময়ত গীত-নৃত্যত ভাগ ল'বলৈ গামখাৰুহে পৰিধান কৰা হয়।
আমবাৰীৰ পুৰাতাত্ত্বিক ক্ষেত্ৰত আৱিষ্কৃত হোৱা নৃত্যৰতা যুৱতীৰ প্ৰতিমূৰ্তিৰ হাততো খাৰু দেখিবলৈ পোৱা যায়।
গামখাৰু সদৃশ মুঠিখাৰুসমূহৰ এটা বৈশিষ্ট্য হ'ল যে গামখাৰুৰ দৰেই মুঠিখাৰুৰ গাত শিলিখাৰ আকৃতিৰ একাধিক শাৰী সজা হ'ব পাৰে।
বিয়া-সবাহ, উৎসৱ-পাৰ্বন আদিৰ লগতে পুৰণি কালত আঢ্যৱন্ত ঘৰৰ নাৰীয়ে সাধাৰণভাৱেও মুঠিখাৰু পৰিধান কৰিছিল।
হাংগলৰ মাতৃৰ পৰিয়ালক নিম্ন সামাজিক স্থিতিৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল আৰু তেওঁৰ প্ৰজন্মৰ গান গোৱা মহিলাসকলৰ বাবে উপযুক্ত নিযুক্তি বুলি গণ্য কৰা হোৱা নাছিল।
১৯১৩ চনৰ ৫ মাৰ্চ তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত বোম্বে ষ্টেটৰ হংগলত গংগুবাঈ হংগলৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁৰ পিতৃ ধাৰৱাদৰৰ এজন কৃষিবিদ চিক্কুৰাও নাডিগাৰ আৰু মাতৃ আম্বাবাঈ কৰ্ণাটিক শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ সংগীতশিল্পী আছিল।
তেওঁলোকৰ পৰিয়াল ১৯২৮ চনত হুবলীলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল যাতে গংগুবাঈয়ে হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকিব পাৰে।
তেওঁ হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত অধ্যয়ন কৰি কিনাৰী বাদক কৃষ্ণচৰ্য হুলগুৰৰ ওচৰত আনুষ্ঠানিকভাৱে ১৩ বছৰ বয়সত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে।
হুলগুৰৰ লগত গংগুবাঈয়ে তেওঁৰ মাচুলৰ বিষয়ে তৰ্ক কৰাৰ পিছত তেওঁক শিক্ষা দিয়া বন্ধ কৰাৰ আগতে এবছৰত ৬০টা ৰচনা শিকিছিল।
ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে তেওঁ বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে।
ধাৰৱাদ জিলাৰ জিলা আয়ুক্তৰ দ্বাৰা হুবলীত ২২ জুলাইৰ তাৰিখে ৰাজ্যিক মৰ্যাদাৰে তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সম্পন্ন হৈছিল।
জাপান চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক বিষয়ক সংস্থাৰ অনুমান অনুযায়ী, ২০১৮ চনৰ শেষৰ ফালে জাপানত প্ৰায় ৮৪ নিযুত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ বিশ্বাসী লোক আছে।
৬৭% লোকে বিশ্বাস কৰা স্বত্বেও দ্বিতীয় স্থানত থকাৰ কাৰণ হ'ল: জাপানী মানুহে সাধাৰণতে একাধিক ধৰ্মত বিশ্বাস কৰে।
ঐতিহাসিকভাৱে জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্মৰ জাপানী সমাজ-জীৱন আৰু সংস্কৃতিৰ ওপৰত ভালেমান প্ৰভাৱ দেখা যায়।
২০১২ চনৰ পিউ ৰিচাৰ্চ চেণ্টাৰৰ সমীক্ষা অনুযায়ী, জাপানী বৌদ্ধ সম্প্ৰদায় বিশ্বৰ ভিতৰত তৃতীয় বৃহৎ, চীন আৰু থাইলেণ্ডৰ পাছতেই।
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে শিক্ষাৰ মাধ্যম সম্পৰ্কে ১২-০৬-৭২ ত গ্ৰহণ কৰা সিদ্ধান্তমৰ্মে সেইবছৰৰ পৰাই প্ৰাক-বিশ্ববিদ্যালয় খলপাত অসমীয়া ভাষা শিক্ষাৰ মাধ্যম ৰূপে প্ৰৱৰ্তন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়৷ কিন্তু এি সিদ্ধান্তৰ বিৰোধীতা কৰি হোজাই মহাবিদ্যালয়ৰ বঙালী ছাত্ৰসমাজে প্ৰতিবাদ কৰে আৰু অধ্যক্ষক ঘেৰাও কৰি ৰাখে৷ পিছত ৰাতি ১১ বজাত পুলিচ আহি অধ্যক্ষ সমন্বিতে বাকী লোকসকলক উদ্ধাৰ কৰে৷ তাৰপিছত ৰাতিয়েই ছাত্ৰসকলে এটা সমদল উলিয়ায় আৰু ধৰ্মঘট কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়৷ সেইসময়ত অনিল বৰা নগাঁও মহাবিদ্যালয়ত আছিল আৰু তাৰপৰাই আন কেইগৰাকীমান সতীৰ্থক লৈ হোজাইলৈ যায় আৰু হোজাইৰ বাঙালী ছাত্ৰনেতা পৰিতোষ পাল চৌধুৰীকে আদি কৰি নেতৃস্থানীয় লোকক সাক্ষাৎ কৰি অসমীয়া মাধ্যমৰ সপক্ষে কয়৷ এই কথাত তাত অনিল বৰাৰ লগত বাদ-বিবাদ হয়৷
১৯৫৬ চনত অনিল বৰাই কৰৈয়নী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰে আৰু ১৯৬০ চনত সেই বিদ্যালয়ৰ পৰাই চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ বৃত্তি পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ বৃত্তি লাভ কৰে৷ তাৰপিছত তেওঁ কৰৈয়নী হাইস্কুলত ১৯৬৪ চনলৈ পঢ়ি পিছত নগাঁও চৰকাৰী বালক বিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰে আৰু তাৰপৰাই বিজ্ঞান বিভাগত উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষা পাছ কৰি, নগাঁও মহাবিদ্যালয়ত প্ৰাণীবিজ্ঞানত অনাৰ্ছ লৈ স্নাতক মহলাত নামভৰ্তি কৰে৷ মহাবিদ্যালয়ত প্ৰৱেশ কৰিয়েই ১৯৭১-৭২ বৰ্ষৰ বাবে তেওঁ মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ একতা সভাৰ সাধাৰণ সম্পাদকৰূপে নিৰ্বাচিত হয়৷ খেলা-ধূলা, সংগীত-নাটক আদিত অনিল বৰাৰ ৰাপ আছিল৷
অনিল বৰা এগৰাকী ছাত্ৰ যুৱনেতা আৰু অসমৰ মাধ্যম আন্দোলনৰ এগৰাকী ছহিদ আছিল৷ জাতীয়তাবাদী ভাৱধাৰাৰে তেওঁ কম বয়সতে ভাষা ৰক্ষা আন্দোলনত যোগ দি প্ৰাণ আহুতি দিবলগীয়া হৈছিল৷ অনিল বৰা সম্পৰ্কে আমাৰ প্ৰতিনিধিত ভূপেন হাজৰিকাই লিখিছিল, “শ্বহীদ অনিল বৰা পলাশনিৰ সবাতোকৈ ৰঙা পলাশ ফুল এপাহ আছিল,- যাৰ ৰহণে আমাৰ ভাষা আকাশত প্ৰভাতৰ ৰং সানিছে, সানি থাকিব লুইত বৈ থকা মানে, - ক’তা, অসমৰ বাহিৰৰ এখন ৰাজ্যৰ কোনোবা বাতৰি কাকতে কোৱাৰ দৰে “ডকাইত’’তো নেদেখিলোঁ-- পলাশনি গাঁৱত৷’’
অনিল বৰাৰ জন্ম হয়, নগাঁৱ চহৰৰ পৰা নাতিদূৰৈৰ পলাশনি নামৰ গাঁৱত৷ পিতৃৰ নাম আছিল, চন্দ্ৰ চৰণ বৰা আৰু মাতৃৰ নাম মাণিকী বৰা৷ ১৯৫১ চনৰ ২ অক্টোবৰ দেওবাৰে মধ্যৰাতি অনিল বৰাৰ জন্ম হয়৷ তেওঁৰ মাক-দেউতাক দুয়ো প্ৰাইমাৰী স্কুলৰ শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী আছিল৷ দেউতাক চন্দ্ৰ চৰণ বৰা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ প্ৰধান শিক্ষক হৈছিল৷ অনিল বৰাৰ পিতৃয়ে ছাত্ৰৱস্থাৰ পৰাই মহাত্মা গান্ধীৰ অনুগামী হৈ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সংগ্ৰামী হৈছিল আৰু সুদীৰ্ঘ তিনিবছৰ কাৰাবৰণ কৰিছিল৷
আকিৰা কুৰোছাৱাৰ ১৯৫০ চনৰ বিখ্যাত চলচ্চিত্ৰ ৰাশোমনৰ নাম অনুসৰি এই প্ৰভাৱক ৰাশোমন প্ৰভাৱ নামকৰণ কৰা হৈছে।
এই চলচ্চিত্ৰখনত এক হত্যাকাণ্ডৰ চাৰিজন প্ৰত্যক্ষদৰ্শীয়ে একেটা ঘটনাৰে চাৰিটা পৰস্পৰবিৰোধী বৰ্ণনা আগবঢ়ায়।
এই পৰিভাষিক শব্দযুগলৰ জৰিয়তে পৰিস্থিতি সম্পৰ্কিত বিবৃতিৰ উদ্দেশ্য,পদ্ধতি আৰু সংঘটনৰ বিষয়ে বুজোৱা হয়।
ঘটনাৱলীৰ বিবাদিত ব্যাখ্যা, ঘটনাৱলীৰ সাক্ষ্যৰ সম্পৰ্কে মতভেদ; আৰু মানৱ চেতনা, স্মৃতি আৰু বিবৃতিৰ ক্ষেত্ৰত আত্মপ্ৰসূততা বনাম বস্তুনিষ্ঠতাৰ স্থিতিকো ৰশোমন প্ৰভাৱৰ জৰিয়তে উদ্ভাসিত কৰা হয়।
বৈজ্ঞানিক অন্তৰ্দৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত এই নীতিৰ প্ৰয়োগৰ এক উপযোগী প্ৰদৰ্শন কাৰ্ল জি. হাইদৰ -ৰ ১৯৮৮ চনৰ এক নৃতাত্ত্বিক গৱেষণামূলক প্ৰৱন্ধত পোৱা যায়।
স্মৃতিৰ অনুচিন্তনৰ ক্ষেত্ৰত বোধগম্যতাৰ আত্মপ্ৰসূততাৰ প্ৰভাৱক বুজাবলৈ হাইদৰে এই অভিধাটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
ইয়াৰ জৰিয়তে কোনো ঘটনাবিশেষৰ ভিন ভিন পৰ্যবেক্ষকে ঘটনাটোৰ সম্পৰ্কত সমভাৱে বিশ্বাসযোগ্য বা সম্ভাৱনীয়, কিন্তু যথেষ্ট পৃথক বৃতান্ত বিৱৰণৰ পৰিস্থিতিক বুজোৱা হয়।
ই এই একে প্ৰভাৱকে "ৰাশোমন নীতি" নাম দিছিল, আৰু ১৯৭০ দশকৰ শেষৰ ফালৰ পৰা এই ৰূপক ব্যাপক ৰূপত ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
এই পৰিভাষিক অভিধাৰ ইতিহাস, আৰু চলচ্চিত্ৰ, সাহিত্য, আইন শিক্ষা, মনস্তত্ব, সমাজতত্ব, আৰু বুৰঞ্জীৰ অধ্যয়নত ইয়াৰ ভিন ভিন ৰূপৰ বিন্যাসৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ২০১৫ চনত , আৰু -ৰ সম্পাদনাত বহু লেখকৰ লেখাৰে সমৃদ্ধ এখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হৈছিল।
ৰাশোমন প্ৰভাৱ হৈছে প্ৰত্যক্ষদৰ্শীৰ কুখ্যাত অবিশ্বস্ততাৰ সৈতে জড়িত এক বিশেষ অৱস্থাবাচক অভিধা।
কোনো ঘটনাবিশেষৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তিসকলৰ ঘটনাটোৰ সম্পৰ্কত দাঙি ধৰা পৰস্পৰবিৰোধী ব্যাখ্যাৰ বিষয়ে বুজাবলৈ ৰাশোমন প্ৰভাৱৰ অৱতাৰণা কৰা হয়।
আধুনিক বিদ্যায়তনিক অধ্যয়নৰ প্ৰসংগত ৰাশোমন প্ৰভাৱক "এক জ্ঞানতত্ত্বমূলক কাঠামোৰ নামকৰণ- অথবা জটিল আৰু অস্পষ্ট-অনিশ্চিত পৰিস্থিতিৰ বোধৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় চিন্তা কৰা, জনা আৰু মনত ৰখাৰ ধৰণ" হিচাপে আখ্যায়িত কৰা হয়।
প্ৰতিষ্ঠাকালৰে পৰা এই কোম্পানীটোৱে বহুকেইখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ খ্যাতনামা আৰু উচ্চমানসম্পন্ন স্নায়ুবিজ্ঞানীক নিযুক্ত কৰিছে ৷ ২০১৯ চনৰ জুলাই পৰ্যন্ত, এই কোম্পানীয়ে ১৫৮ মিলিয়ন ডলাৰৰ পুঁজি লাভ কৰিছে আৰু প্ৰায় নবৈগৰাকী কৰ্মকৰ্তাক নিয়োগ কৰিছে৷ সেইখিনি সময়ত নিউৰালিংকে ঘোষণা কৰিছিল যে, ৪-৬ মাইক্ৰ'মিটাৰ প্ৰস্থৰ তেনেই পাতল সূতাৰ দৰে আহিলা মগজুত সংৰোপন কৰিব পৰা এবিধ "চিলাই যন্ত্ৰ-সদৃশ"এটা সঁজুলি নিৰ্মাণত তেওঁলোক ব্যস্ত হৈ আছে৷ ) তেওঁলোকে ১,৫০০ ডাল ইলেকট্ৰডৰ দ্বাৰা গৱেষণাগাৰৰ নিগনিৰ তথ্য পঢ়িব পৰা এটা বিশেষ প্ৰণালী প্ৰদৰ্শন কৰে৷ ২০২০ চনত তেওঁলোকে মানুহৰ ওপৰতো পৰীক্ষা সম্পন্ন কৰাৰ আশা কৰিছিল যদিও সেই সম্ভাৱনাক ২০২১ চনলৈ পিছুৱাই দিয়া হয়৷ ২০২২ চনৰ জানুৱাৰী মাহত নিউৰালিংকে এজন পৰীক্ষণ সঞ্চালক নিয়োগ কৰিছে ৷ তেওঁলোকে অচিৰেই মানুহৰ ওপৰত এই প্ৰযুক্তিৰ সম্পৰীক্ষা চলাব৷
মাস্কে নিউৰেল লেচক "কৰ্টেক্সৰ ওপৰৰ ডিজিটেল স্তৰ" হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰিছিল যি বিস্তৃত ট্ৰেপেনেচন বা অস্ত্ৰোপচাৰ অন্তৰ্ভুক্তিক বুজাব নোৱাৰে কিন্তু যথাৰ্থভাৱে শিৰা বা ধমনীৰ মাজত এটা সংৰোপনক বুজাব।
মাস্কে ব্যাখ্যা কৰিলে যে ইয়াৰ দীৰ্ঘম্যাদী লক্ষ্য হৈছে "কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ লগত একত্ৰিত হোৱা,ইয়াক মাস্কে মানৱ জাতিৰ বাবে অস্তিত্বজনিত শংকা হিচাপে নিৰীক্ষণ কৰিছে, যদিহে ই আমাৰ অগোচৰে থাকি যায়৷ : ’ . , . 7 2017.
২০১৭ চনৰ এপ্ৰিলত নিউৰালিংকে ঘোষণা কৰিলে যে, তেওঁলোকে হ্ৰস্বম্যাদী সময়ত আঘাতপ্ৰাপ্ত মানৱ-মগজুৰ নিৰ্মূল কৰাৰ উদ্দেশ্যে কাম কৰি আছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত মানুহ সংবৰ্ধনকৰণ আছিল তেওঁলোকৰ অন্তিম লক্ষ্য৷ ইয়াক কেতিয়াবা কোৱা হয় ৰূপান্তৰবাদ লেইন এম. বেংকছ লিখিত দ্য কালছাৰ শীৰ্ষক দহটা খণ্ডৰ এখন উপন্যাসত অন্তৰ্ভুক্ত কাল্পনিক ব্ৰহ্মাণ্ডখনত থকা নিউৰেল লেচ নামৰ কল্প-বিজ্ঞানধৰ্মী ধাৰণাটোৱে মাস্কৰ মনত এই দিশটোৰ প্ৰতি আংশিকভাৱে আগ্ৰহ জন্মালে বুলি জানিবলৈ দিছিল৷
নিউৰালিংক কৰ্পোৰেছন হৈছে এটা স্নায়ু'প্ৰযুক্তিবিদ্যা কোম্পানী, যিয়ে মগজুত সংৰোপন কৰিব পৰা মগজু-যন্ত্ৰ আন্তঃপৃষ্ঠ নিৰ্মাণ কৰি আছে৷ ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাতা হৈছে ইলন মাস্ক্ আৰু অন্যান্যসকল৷ কোম্পানীৰ প্ৰধান কাৰ্যালয়টো আছে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কেলিফৰ্ণিয়াস্থিত পায়'নিয়েৰ বিল্ডিঙত৷ ২০১৬ চনত নিউৰালিংকে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে আত্মপ্ৰকাশ কৰে আৰু ২০১৭ চনৰ মাৰ্চত ৰাজহুৱাভাৱে নিজৰ পৰিচয় দাঙি ধৰে৷
স্নায়ুবিজ্ঞান, জৈৱৰসায়ন আৰু ৰ'ব'টিকছত দক্ষতা থকা ইলন মাস্ক, মেক্স হোডাক, বেন ৰেপ'প'ৰ্ট, ডংজিন ছিঅ', প'ল মেৰোল্লা, ফিলিপ ছাবেছ, টিম গাৰ্ডেনাৰ, টিম হেনছন আৰু ভেনেছা ট'ল'ছাৰ দৰে এদল বিশেষজ্ঞৰ দ্বাৰা ২০১৬ চনত নিউৰালিংক প্ৰতিষ্ঠিত হয়৷ নিউৰালিংকৰ ট্ৰেডমাৰ্কটো ইয়াৰ পূৰ্বৰ স্বত্বাধিকাৰীসকলৰ পৰা ২০১৭ চনৰ জানুৱাৰীত ক্ৰয় কৰা হৈছিল৷
এমআইটি টেকন'ল'জি ৰিভিউকে ধৰি বহুকেইগৰাকী স্নায়ুবিজ্ঞানী আৰু প্ৰকাশনে এই প্ৰযুক্তিৰ লগত জড়িত হৈ থকা ইলন মাস্কৰ দাবীসমূহক সমালোচনা কৰিছে৷
ছিংগাপুৰৰ মহিলাসকলে বিশেষকৈ ছিংগাপুৰৰ কৰ্মশক্তিত যোগদান কৰা মহিলাসকলে ছিংগাপুৰৰ সমাজ আৰু অৰ্থনীতিত নিজৰ পৰম্পৰাগত আৰু আধুনিক যুগৰ ভূমিকাসমূহৰ মাজত ভাৰসাম্য ৰক্ষাৰ সন্মুখীন হৈছে।
জিন লি এছ কে, কেথলিন কেম্পবেল আৰু অড্ৰে চিয়াৰ দ্বাৰা লিখা দ্য থ্ৰী পেৰাডক্সছ: ৱৰ্কিং উইমেন ইন ছিংগাপুৰ নামৰ কিতাপখনৰ মতে ছিংগাপুৰৰ কেৰিয়াৰ মহিলাসকলৰ সন্মুখীন হোৱা আৰু প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা "তিনিটা পেৰাডক্স" আছে।
প্ৰথমতে, ছিংগাপুৰৰ সমাজে আশা কৰে যে মহিলাসকল সৃষ্টিশীল আৰু উৎপাদনশীল কৰ্পৰেট শ্ৰমিক হ’ব যিয়ে ঘৰখনত পৰম্পৰাগত মহিলাৰ ভূমিকাও পালন কৰিব বুলি আশা কৰা হয়, বিশেষকৈ পত্নী আৰু মাতৃ হিচাপে।
দ্বিতীয়তে, ছিংগাপুৰৰ মহিলাসকলে শ্ৰমিক জনসংখ্যাৰ সদস্য হোৱাৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা "কৰ্ম আৰু পৰিয়ালৰ মাজৰ সংঘাত"ৰ সন্মুখীন হয়।
তৃতীয়তে, পুৰুষ পৰিচালকৰ তুলনাত ছিংগাপুৰৰ মহিলা পৰিচালকসকলৰ শৈক্ষিক স্তৰ আৰু কৃতিত্ব বৃদ্ধি পোৱাৰ পিছতো সংখ্যা এতিয়াও কম।
প্ৰায় এবছৰৰ যোগাযোগৰ অন্তত ২০২১ চনৰ ১৮ ছেপ্টেম্বৰত প্ৰধানমন্ত্ৰী লি ছিয়েন লুঙে ঘোষণা কৰে যে ২০২২ চনৰ আৰম্ভণিতে শ্বেতপত্ৰখন সংসদত দাখিল কৰা হ’ব য’ত তিনিটা বহল ক্ষেত্ৰৰ ওপৰত চকু ৰখা হ’ব, বৈষম্য বিৰোধী নিয়ম প্ৰণয়নৰ সৈতে কৰ্মক্ষেত্ৰৰ সমান সুযোগ নিশ্চিত কৰা হ’ব আৰু উন্নত শিশুৰ যত্নৰ ব্যৱস্থা, হোম কেয়াৰগিভিং গ্ৰাণ্টৰ সম্ভাৱ্য বৃদ্ধিকে ধৰি যত্ন লোৱাসকলৰ বাবে উন্নত সমৰ্থন আৰু মহিলাসকলৰ বাবে শাৰীৰিক আৰু অনলাইন দুয়োটা দিশতে সুৰক্ষা শক্তিশালী কৰা।
ইয়াৰ উপৰিও ধোবি ঘাউট গ্ৰীণত এখন বাগিচা ছিংগাপুৰৰ মহিলাসকলৰ বাবে উৎসৰ্গা কৰা হ’ব, যিটো ছিংগাপুৰ কাউন্সিল অৱ উইমেন অৰ্গেনাইজেশ্যনৰ পৰা গ্ৰহণ কৰা প্ৰস্তাৱৰ অংশ হিচাপে ৰাজহুৱা স্থানসমূহৰ নামকৰণ কৰি তেওঁলোকৰ অৱদান প্ৰতিফলিত কৰা হ’ব।
আইন আৰু গৃহ পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰী কে শ্বানমুগামে অক্টোবৰৰ পৰা আৰম্ভ হ’বলগীয়া এক পদক্ষেপ ঘোষণা কৰিছে য’ত ৰাজহুৱা আৰু ব্যক্তিগত খণ্ডৰ লগতে বেচৰকাৰী সংস্থাসমূহৰ মাজত ধাৰাবাহিকভাৱে যোগাযোগ স্থাপন কৰা হ’ব।
এইবোৰৰ শিখৰত উপনীত হ’ব ২০২১ চনৰ প্ৰথমাৰ্ধত চৰকাৰে জাৰি কৰিবলগীয়া এখন শ্বেতপত্ৰ, যিয়ে অধিবেশনৰ সময়ত মতামত আৰু পৰামৰ্শসমূহ একত্ৰিত কৰিব, যাৰ নাম হ’ব “মহিলা উন্নয়নৰ ওপৰত কথোপকথন”।
২০০৭ চনত কিছুমান বিশেষ পৰিস্থিতিত বৈবাহিক ধৰ্ষণক স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল যিয়ে বিবাহ বিচ্ছেদৰ সংকেত দিছিল।
২০১৮ চনৰ ৯ ছেপ্টেম্বৰত যিকোনো ধৰণৰ বৈবাহিক ধৰ্ষণৰ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বাতিল কৰিবলৈ এখন কমিটীয়ে আহ্বান জনায়।
তাৰ পিছত ২০১৯ চনৰ ৬ মে'ত গৃহীত হোৱা ফৌজদাৰী আইন সংস্কাৰ আইন অনুসৰি বৈবাহিক ধৰ্ষণক সম্পূৰ্ণৰূপে অপৰাধ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে।
নিজৰ পিতৃ, ভ্ৰাতৃ, সন্তান, নাতি-নাতিনী আৰু আজো-নাতি-নাতিনীৰ সৈতে তেওঁ হেলিঅ'পলিছৰ মহান দেৱ-দেৱীৰ গোট এনীডৰ সদস্য।
'ন' ফ'ন'গ্ৰামে পানীৰ পৃষ্ঠত থকা তৰংগক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে যদিও ইয়াক কেতিয়াও পানী শব্দটোৰ বাবে বা পানীৰ সৈতে জড়িত যিকোনো সামগ্ৰীৰ বাবে আইডিঅ'গ্ৰাম বা নিৰ্ণায়ক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাছিল।
পিৰামিড লেখনি ৫২৭ত আটুমে হেলিঅ'পলিছত থকাৰ সময়ত হাঁচি মাৰি দুই ভ্ৰাতৃ-ভগ্নী অৰ্থাৎ শ্বু আৰু টেফনূটৰ জন্ম দিয়া বুলি উল্লেখ আছে।
টেফনূট নামটোৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট ব্যুৎপত্তিগত তথ্য নাই যদিও ই হয়তো থু পেলোৱাৰ শব্দৰ প্ৰতিৰূপ হ’ব পাৰে, কিয়নো সৃষ্টিতত্ত্বৰ আখ্যানৰ কিছুমান সংস্কৰণত আটুমে থু পেলোৱাৰ পৰা টেফনূটৰ উদ্ভৱ হয়।
কেঁচা মাংসৰে তৈয়াৰী বিৰিয়ানীক কাচ্চি বিৰিয়ানী বোলে৷ ইয়াৰ বাবে গোটেই ৰাতি কেঁচা মাংস মছলা সাানি মেৰিনেটকৰি থোৱা হয় আৰু ৰন্ধাৰ আগতে টেঙা দৈ সনা হয়৷ মাংসৰ টুকুৰাবোৰ সুগন্ধি বাচমতী চাউলৰ মাজত সাৱধানে ৰাখি ময়দাৰ লেপনেৰে মুখ বন্ধ কৰা ডেকচীৰ ভিতৰত দিয়া হয়৷ ডেকচীৰ মুখেৰে গৰম ভাপ বাহিৰ নহ’বলৈ ময়দা পানীৰে গুলি তাত কাপোৰ লেটিয়াই ডেকচীৰ মুখখনত মেৰিয়াই দিয়া হয়৷ জুই কম বা বেছি যাতে নহয়, তাৰ বাবে সতৰ্ক দৃষ্টি ৰখা হয় যাতে জুইৰ তাপত মাংস ভালদৰে সিদ্ধ হ’বলৈ পায়৷
খাদ্য সম্পৰ্কে থকা এই বিশ্বাসবোৰ অনিশ্চিত; কাৰণ কিংবদন্তিসমূহে ইয়াক নিজামৰ ৰন্ধনশালৰ বুলি কোৱাৰ পিছতো, বিৰিয়ানী দক্ষিণ ভাৰতীয় মূলৰ বুলি জনা যায়৷ ই আৰব ব্যৱসায়ীয়ে দক্ষিণ এছিয়ালৈ লৈ অনা পিলাফ জাতৰ খাদ্যৰ পৰা আহৰণ কৰা।
হায়দৰাবাদী বিৰিয়ানী সাধাৰণতে মোগলাই আৰু ইৰানী খাদ্যৰ মিশ্ৰণ বুলি কোৱা হয় আৰু ই হায়দৰাবাদৰ নিজামৰ ৰন্ধনশালত তৈয়াৰী হৈছিল৷ বৰ্তমান ই ভাৰতীয় ৰন্ধনশৈলীৰ এক মূকখ্য উপাদান৷ স্থানীয় প্ৰচলিত বিশ্বাসমতে হায়দৰাবাদৰ এই বিৰিয়ানী প্ৰথম নিজাম “নিজাম-উল-মুলুক আছফ জা ১ম’’ৰ দিনত ১৮শ শতিকাত সৃষ্টি কৰা হৈছিল৷
হায়দৰাবাদী বিৰিয়ানী ৰান্ধিবলৈ প্ৰয়োজন হোৱা দ্ৰব্যসমূহ হ’ল; বাচমতী চাউল, ছাগলী বা মূৰ্গী বা গৰুৰ মাংস, দৈ, পিঁয়াজ, দালচেনি, লং, ইলাচী, তেজপাত, জাইফল, কালজিৰা, গোৱামুৰি, জাফৰাণ আৰু নেমু৷ খাদ্য সজাই পৰিৱেশন কৰাৰ সময়ত প্ৰয়োজন হয়, ধনীয়া পাত আৰু ভজা পিঁয়াজ৷ আজিকালি মিছামাছৰ সংযোগো কৰা হৈছে৷
হায়দৰাবাদী বিৰিয়ানী হায়দৰাবাদৰ এক বিশেষ প্ৰকাৰ বিৰিয়ানী যি সমগ্ৰ ভাৰততে খাদ্যৰসিকসকলৰ প্ৰিয়৷ এই বিৰিয়ানী বাচমতী চাউল আৰু মাংসৰে ৰন্ধা হয়৷ এইবিধ খাদ্য হায়দৰাবাদৰ নিজামৰ ৰন্ধনশালৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা আৰু ইয়াত মোগলাই ৰন্ধন শৈলী আৰু হায়দৰাবাদৰ নিজা বৈশিষ্ট সোমাই আছে৷
হায়দৰাবাদী বিৰিয়ানী দুই প্ৰকাৰে প্ৰস্তুত কৰা হয়৷ তাত স্থানীয় ভাবে ইয়াক কাচ্চী বিৰিয়ানী আৰু পাক্কি বিৰিয়ানী বুলি কোৱা হয়৷
পাৰ্চী মূলৰ পেইজলি ডিজাইনসমূহ ১৮ আৰু ১৯ শতিকাত পশ্চিমীয়া দেশত জনপ্ৰিয় হৈ পৰে, ভাৰতৰ পৰা এই ডিজাইনৰ মোগল সাম্ৰাজ্যৰ পিছৰ সংস্কৰণ আমদানি কৰাৰ পিছত, বিশেষকৈ কাশ্মীৰ চাদৰ আকাৰত আৰু তাৰ পিছত স্থানীয়ভাৱে প্ৰতিলিপি কৰা হয়।
১৯৬০ চনৰ মাজভাগৰ পৰা শেষৰ ফালে কলকাক চাইকেডেলিক শৈলীৰ সৈতে চিনাক্ত হয় আৰু আংশিকভাৱে বিটলছ বেণ্ডটোৰ বাবে ই মূলসুঁতিৰ জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে।
কোম্পানী ফেণ্ডাৰে তেওঁলোকৰ টেলিকাষ্টাৰ গীটাৰৰ গোলাপী কলকা সংস্কৰণ তৈয়াৰ কৰে, আৰু গীটাৰৰ ওপৰত কলকাৰ ৱালপেপাৰ লগোৱা হৈছিল।
যদিও পাইন শঙ্কু বা আলমণ্ডৰ দৰে ৰূপটো পাৰ্চী মূলৰ, আৰু এনে চহকী আৰ্হিত গোট খোৱা বস্ত্ৰৰ ডিজাইনসমূহ মূলতঃ ভাৰতীয় আৰ্হিসমূহৰ ইংৰাজী নাম স্কটলেণ্ডৰ পশ্চিমৰ পেইজলি চহৰৰ পৰা আহিছে, এই চহৰ বস্ত্ৰশিল্পৰ কেন্দ্ৰ য'ত পেইজলি ডিজাইন প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল।
ব্ৰিটেইন আৰু অন্যান্য ইংৰাজী ভাষী দেশসমূহত এতিয়াও এই আৰ্হিটো সাধাৰণতে পুৰুষৰ টাই, কঁকালৰ কোট, আৰু স্কাৰ্ফত ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায় আৰু ইৰাণ আৰু দক্ষিণ আৰু মধ্য এছিয়াৰ দেশসমূহত কাপোৰ আৰু বস্ত্ৰৰ অন্যান্য সামগ্ৰীত জনপ্ৰিয় হৈয়েই আছে।
ইয়াক চীনৰ য়িন আৰু য়াঙৰ আধা প্ৰতীক বুলিও কোৱা হয়, যিয়ে পুৰুষ আৰু নাৰীৰ মিলনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
জাপানী বিশ্বাস অনুযায়ী, তেওঁ সূৰ্যৰ জাপানী দেৱী আমাটাৰেচুৰ বংশধৰ, তেওঁৰ পৌত্ৰ নিনিগিৰ মাধ্যমেৰে।
আধুনিক জাপানত, প্ৰতি বছৰে ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত জাতীয় স্থাপনা দিৱস উদ্‌যাপন কৰা হয়, যি তাৰিখে, বিশ্বাস অনুযায়ী, জিম্মুৱে শাসনভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।
তৃতীয় পুত্ৰ: ৰাজকুমাৰ কামুনুনাকাৱামিমি , যি পাছালৈ সম্ৰাটৰ আসন গ্ৰহণ কৰি সম্ৰাট চুইজেই হ'লগৈ।
ঐতিহাসিকভাৱে ইথিঅ’পিয়াৰ অভিজাত মহিলাসকলক প্ৰশাসক আৰু যোদ্ধা হিচাপে দেখিবলৈ পোৱা গৈছে৷ অৱশ্যে ইয়াৰ ফলত নাৰীৰ অধিকাৰ অধিক উন্নত হোৱা বুলি ক'ব নোৱাৰি৷ মহিলাসকলে উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে সম্পত্তিৰ মালিক হোৱা আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ সাম্প্ৰদায়িক বিষয়ত উপদেষ্টা হিচাপে কাম কৰাৰ সম্ভাৱনা প্ৰকাশ কৰা হৈছিল যদিও মূৰকত সেয়া হৈ নুঠিল৷ ২০ শতিকাৰ প্ৰথম অংশৰ শেষৰ ফালে সম্ৰাট চতুৰ্থ ইয়াছুৰ পত্নী ৰাণী মেনেনে ইথিঅ’পিয়া সাম্ৰাজ্য চলোৱাৰ ক্ষেত্ৰত নিৰ্ণায়ক ভূমিকা পালন কৰিছিল।
১৮৯৬ চনত সম্ৰাট দ্বিতীয় মেনেলিকৰ পত্নী সম্ৰাটী টায়েতু বেতুলে চৰকাৰক সক্ৰিয়ভাৱে পৰামৰ্শ দি ইটালীৰ আক্ৰমণৰ পৰা দেশখনক ৰক্ষা কৰাত ভূমিকা পালন কৰে।
ইউৰোপীয় উপদেষ্টাসকলৰ সহায়ত পৰৱৰ্তী সময়ছোৱাত মহিলাসকলক সেনা আৰু ৰাজনীতিৰ পৰা আঁতৰাই ৰখা হৈছিল, আনকি উপদেষ্টা হিচাপেও তেওঁলোকক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হোৱা নাছিল।
তেওঁলোকক ল’ৰা-ছোৱালীৰ প্ৰতিপালন, ৰন্ধা-বঢ়া কৰা, পৰিয়ালৰ পৰিচৰ্যা আৰু ঘৰুৱা কামত সীমাবদ্ধ কৰি ৰখা হৈছিল।
শিক্ষাত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্ব ক্ৰমাগতভাৱে বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে তেওঁলোকে নাৰ্চিং, শিক্ষকতা আৰু অন্যান্য কৰ্মত জড়িত হ'বলৈ আৰম্ভ কৰিছে।
আন পৰম্পৰাগত সমাজৰ দৰেই ইথিঅ’পিয়াতো এগৰাকী মহিলাক মূল্যাংকন কৰিব পাৰি মাতৃ আৰু পত্নী হিচাপে৷ ইথিঅ’পিয়াৰ ৮৫ শতাংশতকৈ অধিক মহিলাই গ্ৰাম্য অঞ্চলত বাস কৰে, য’ত পৰিয়ালসমূহ মূলতঃ জীৱিকাৰ বাবে কৃষি-কৰ্মতেই নিয়োজিত।
গ্ৰাম্য অঞ্চলত নাৰীক গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিৰ সৈতে একত্ৰিত কৰা হয়৷ যিয়ে প্ৰায়ে শ্ৰম-জড়িত ব্যক্তি আৰু শিশুকে ধৰি অধিকাংশৰ ক্ষেত্ৰতে বিস্তৰভাৱে শাৰীৰিক ক্ষতিসাধন কৰে।
ভূমি সংস্কাৰে তেওঁলোকৰ আৰ্থ-সামাজিক অৱস্থাৰ কোনো পৰিৱৰ্তন কৰা নাছিল, কাৰণ সেয়া গভীৰভাৱে শিপাই থকা পৰম্পৰাগত মূল্যবোধ আৰু বিশ্বাসৰ মাজত প্ৰোথিত হৈ আছিল।
অৰ্থনৈতিক অৱস্থাৰ উন্নতিয়ে মহিলাৰ জীৱন ধাৰণৰ মানদণ্ড উন্নত নিশ্চয় কৰিব, কিন্তু স্থায়ী পৰিৱৰ্তনৰ হ'বলৈ হ'লে মহিলাৰ ভূমিকা সম্পৰ্কে চৰকাৰী বিষয়া আৰু পুৰুষৰ মনোভাৱৰ পৰিৱৰ্তন হ'ব লাগিব৷ এই পৰিৱৰ্তন অতীৱ প্ৰয়োজনীয়।
মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৰত্নগিৰি জিলাৰ বন্দৰ চহৰ ডাভোলত এটা মাৰাঠী সংগীতজ্ঞ পৰিয়ালত সাধনাই জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
কল্যাণজী-আনন্দজীৰ সংগীত ব্যৱস্থাপনা কৰা অনিল মহিলে তেওঁক সংগীত পৰিচালক যুটীটোৰ সৈতে চিনাকি কৰাই দিছিল আৰু জি পি চিপ্পীৰ তৃষ্ণাত কিশোৰ কুমাৰে গোৱা পম পৰম্পম, বলে জীৱন কি সৰগমত তেওঁ শিশু কোৰাছ শিল্পী হিচাপে সুযোগ লাভ কৰিছিল।
২০০২ চনত তামিল ছবি আঝাগিত পাট্টু চোলি শীৰ্ষক গীতটো গাই শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
ইয়াৰ উপৰিও তেওঁৰ কৃতিত্বৰ তালিকাত এটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা , পাঁচটা মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা, চাৰিটা গুজৰাট ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু এটা উৰিষ্যা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা অন্তৰ্ভূক্ত হৈছে।
সেয়েহে সৰগমৰ প্ৰথম মুক্তি পোৱা হিন্দী ছবি আছিল সুভাষ ঘাইৰ বিধাতা ; য’ত তেওঁ অভিনেত্ৰী পদ্মিনী কোহলাপুৰীৰ বাবে সাত সহেলীয়াঁ শীৰ্ষক গীতটো গাইছিল।
১০ বছৰ বয়সত তেওঁ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বৃত্তি লাভ কৰে আৰু পণ্ডিত যছৰাজৰ অধীনত ৭ বছৰ সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে।
সেয়েহে দেশাই মাকক পৰামৰ্শ দিছিল যে সৰগম শাস্ত্ৰীয় আৰু লঘু সংগীত দুয়োটাই আয়ত্ব কৰিব পৰাকৈ দক্ষ আৰু দুয়োটাৰে সৈতে সম্পৰ্ক ৰখা উচিত।
ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ এয়াৰ মাৰ্শ্বাল পদবীত চিকিৎসা সেৱাৰ সঞ্চালক প্ৰধান হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ সঞ্চালক আৰু অধিনায়ক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
ভাৰতীয় নৌসেনাত চাৰ্জন ভাইচ এডমিৰেল পুনিতা আৰোৰা আৰু শ্বিলা এছ মাথাইৰ পিছতে ভাইচ এডমিৰেল পদবী লাভ কৰা তৃতীয়গৰাকী মহিলা বিষয়া।
ছাৰিন ৰেডিঅ’থেৰাপিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰীক্ষা ব’ৰ্ড আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ স্বাস্থ্য বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয় নাচিকৰ পৰীক্ষক।
ইয়াৰ উপৰিও মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়, পুনে বিশ্ববিদ্যালয় আৰু এম ইউ এইচ এছত এম ডি ৰেডিঅ’লজি এণ্ড ডি এন বি ৰেডিয়চন অংক’লজীৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কাম কৰি আহিছে।