polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
জাহাংগীৰৰ হাতত তেওঁৰ দেউতাকৰ মৃত্যুই তেওঁক শিখ সম্প্ৰদায়ৰ সামৰিক মাত্ৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল।
এক সংস্কৰণ অনুসৰি যেতিয়া লাহোৰৰ নৱাব মুৰ্তাজা খানে লক্ষ্য কৰিছিল যে গুৰুৱে অমৃতচৰত শ্ৰী অকাল তখ্ট চাহিব বা 'সৰ্বশক্তিমানৰ সিংহাসন' নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ সেনাবাহিনীক শক্তিশালী কৰি আছিল, তেওঁ মোগল সম্ৰাট জাহাংগীৰক এই বিষয়ে অৱগত কৰিছিল।
তেওঁ লগতে গুৰুত্ব আৰোপ কৰে যে শিখ গুৰুৱে তেওঁৰ দেউতাকৰ অত্যাচাৰ আৰু মৃত্যুৰ প্ৰতিশোধ লোৱাৰ বাবে প্ৰস্তুতি কৰি আছে।
যেতিয়া জাহাংগীৰে এই বিষয়ে শুনিছিল তেওঁ এবাৰতে গুৰু হৰগোৱিন্দক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ ৱাজিৰ খান আৰু গুণা বেগক অমৃতচৰলৈ পঠিয়াইছিল।
গুৰু হৰগোৱিন্দ চাহিবৰ পিতৃ গুৰু অৰ্জন দেৱক মোগল সম্ৰাট জাহাংগীৰৰ আদেশত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল আৰু তেওঁক ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিবলৈ আদেশ দিয়া হৈছিল।
তেওঁ সম্ৰাটৰ আদেশ অস্বীকাৰ কৰাৰ ফলত ১৬০৬ চনত তেওঁৰ ওপৰত নিৰ্যাতন চলোৱা হৈছিল আৰু অৱশেষত মৃত্যুদণ্ড বিহা হৈছিল।
এই দিন গুৰু অৰ্জন শ্বহীদ দিৱস হিচাপে ভাৰত আৰু শিখসকলৰ ইতিহাসৰ এক নিৰ্ধাৰিত মুহূৰ্ত হিচাপে পৰিগণিত হয়।
ঐতিহাসিক তথ্য অনুসৰি এই দিনটোতে গুৰু হৰগোৱিন্দে মোগল সম্ৰাট জাহাংগীৰৰ দ্বাৰা বন্দী ৫২জন ৰজাৰ মুক্তি সুৰক্ষিত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
শোভাযাত্ৰা বা নগৰ কীৰ্তন আৰু লংগৰ বা সম্প্ৰদায়ৰ পাকঘৰৰ লগতে সকলো ঠাই পোহৰেৰে আলোকিত কৰি উদযাপন কৰা হয়।
২০১৮ চনৰ অমৃতাই ইনষ্টাগ্ৰামত এমেজিং মি নামেৰে এটি হেশ্ব টেগ প্ৰচাৰ আৰম্ভ কৰি আত্ম সন্মানৰ বাবে মাত মাতিছিল।
২০১৮ চনৰ ডিচেম্বৰত অমৃতা আৰু তেওঁৰ ভগ্নী অভিৰামিয়ে মিলি তেওঁলোকৰ সৃষ্টিশীল কৰ্মৰাজি প্ৰচাৰৰ বাবে অমৃতম গময় নাম দি ইউটিউবত এটা ভল্গ খুলিছিল।
তথাপি উচ্চতৰ মাধ্যমিক দ্বিতীয় বৰ্ষত তেওঁ দূৰদৰ্শনৰ ৰিয়েলিটি শ্ব' আইডিয়া ষ্টাৰ চিংগাৰত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পঢ়া স্থগিত ৰাখে।
এছিয়ানেটত ২০০৭ চনত অনুষ্ঠিত ৰিয়েলিটি টিভি সংগীত প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণৰ পাছত তেওঁ জনপ্ৰিয় হৈ পৰে।
২০১৪ চনত তেওঁ অমৃতম গময় নামেৰে এটি মিউজিক বেণ্ড আৰম্ভ কৰে, য'ত অমৃতা আৰু তেওঁৰ ভগ্নী অভিৰামি সুৰেশ লীড ভকেলিষ্ট আছিল।
টেলিভিচনৰ আইডিয়া ষ্টাৰ চিংগাৰ ৰিয়েলিটি শ্ব'ত ভাগ লৈ অমৃতাই চিনেমাত গীত গোৱাৰ পথ প্ৰশস্ত কৰিছিল।
থীমটোৰ বাবে গীতটিয়ে দৰ্শক-শ্ৰোতাৰ ধনাত্মক সঁহাৰি লাভ কৰে আৰু অমৃতালৈ কেইবাখনো তামিল ছবিওত অভিনয়ৰ প্ৰস্তাৱ আহে।
২০১৯ চনত তেওঁ জুন চিনেমাত গোৱা মিন্নি মিন্নি গীতটোৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ গায়িকা শিতানত মাযহাভিল মিউজিক এৱাৰ্ড বঁটাৰ মনোনয়ন পায়।
১৯১৯ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত পঞ্জাব প্ৰদেশৰ পৰী দাৰৱাজা ঝিলামত পঞ্জাবী হিন্দু খত্ৰী পৰিয়ালত ইন্দৰ কুমাৰ গুজৰালৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁ পঞ্জাব বিশ্ববিদ্যালয়ৰৰ অন্তৰ্গত দয়ানন্দ এংলো বেদিক স্কুল চিষ্টেম কলেজ, হেইলি কলেজ অফ কমাৰ্চ আৰু ফৰ্মেন খ্ৰীষ্টান কলেজত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।
তেওঁৰ লগত ইন্দিৰা গান্ধীৰ ভাল সম্পৰ্ক আছিল আৰু ১৯৬৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেওঁ ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।
পিছলৈ কংগ্ৰেছে অন্য এজন নেতাৰ প্ৰতিনিধিত্বত চৰকাৰ গঠন কৰিলে সমৰ্থন কৰিব বুলি কথা দিয়াত ১৯৯৭ চনৰ ২১ এপ্ৰিলত ইন্দৰ কুমাৰ গুজৰালে ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে।
ইয়াৰ আগতে ইন্দিৰা গান্ধী প্ৰথম আৰু এইচ ডি দেৱেগৌড়া দ্বিতীয় গৰাকী প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰাজ্যসভাৰ পৰা হৈছিল।
১৯৯৬ চনত ইউনাইটেড ফ্ৰণ্টৰ চৰকাৰত তেওঁ এইছ ডি দেৱেগৌড়াৰ কেবিনেটত বিদেশ মন্ত্ৰীৰ পদ লাভ কৰে।
ইয়াৰ লগতে তেওঁ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিভিন্ন মন্ত্ৰণালয় সংযোগ আৰু সংসদীয় পৰিক্ৰমা, তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰণ, শ্ৰম আৰু গৃহ পৰিকল্পনাৰ মন্ত্ৰী বা ৰাজ্যিক মন্ত্ৰীৰ পদ চম্ভালিছিল।
২০১২ চনৰ ১৯ নৱেম্বৰ তাৰিখে হাৰিয়ানাৰ গুৰুগ্ৰামত অৱস্থিত মেডান্তা হস্পিটেলত ইন্দৰ কুমাৰ গুজৰালক ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল।
অমিতাভ ৰায়ে ১৯৭৬ চনৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অসম, নাগালেণ্ড, মেঘালয়, মণিপুৰ, ত্ৰিপুৰা, মিজোৰাম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশ উকীল পৰিষদত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল।
তেওঁ মস্কো, টকিঅ', ভেনিজুৱেলা, কলম্বিয়া আৰু নিউয়ৰ্ককে ধৰি ভাৰত আৰু বিদেশত তেওঁৰ কলা প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত কৰিছে।
তেওঁ এলেক্সি কোচিজিন, নিকোলাই বুলগানিন, নিকিতা খ্ৰুশ্চেভ আৰু লিওনিড ব্ৰেজনেভকে ধৰি ছোভিয়েট বিশিষ্ট ব্যক্তিসকলৰ ভাৰত ভ্ৰমণৰ সময়ত আনুষ্ঠানিক অনুবাদক হিচাপে কাম কৰিছিল।
তেওঁ আৰবী, পাৰ্চী, উৰ্দুত পূৰ্বৰ শাস্ত্ৰীয় কবিতাৰ দৰে বিভিন্ন উৎসৰ লগতে পুষ্কিন, টাইৎশ্বেভ অন্ন অখমাটোভা আৰু মায়াকোভস্কিৰ দৰে ৰাছিয়ান লেখকসকলৰ কবিতাক কেলিগ্ৰাফীৰ উৎস হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।
ভাৰত চৰকাৰে কলাক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে ২০০৯ চনত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
বিশেষকৈ উৰ্দু কবিতাৰ মহান কবি যেনে গালিব আৰু ইকবাল আৰু আতাৰ আৰু ৰুমিৰ দৰে চুফী সাধক আৰু হাফিজ আৰু সাদিৰ দৰে মহান পাৰ্চী কবি সকলৰ কবিতাসমূহ কেলিগ্ৰাফীত প্ৰকাশ কৰে।
তেওঁ ভাৰতৰ বিশেষ হস্তনিৰ্মিত চাউলৰ কাগজ আৰু জাপানৰ পৰা আমদানি কৰা প্ৰাচীন কলম বা ৰীড পেন ব্যৱহাৰ কৰে।
তেওঁ ছোভিয়েট সংঘৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰদূত আৰু কূটনীতিবিদ বিষ্ণু আহুজাৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু তেওঁৰ স্বামীৰ সৈতে বহুতো দেশ ভ্ৰমণ কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল।
কৃষ্ণকান্ত পুৰোহিতৰ সহায়ত সেই গাৱঁৰে দুখীয়া ব্ৰাহ্মণ বিধৱা, এটা সন্তানৰ মাতৃ দময়ন্তীৰ সৈতে পীতাম্বৰ মহাজনৰ অভিসাৰ আৰম্ভ হয়।
তাই নষ্ট চৰিত্ৰৰ হ'ব পাৰে, ধনৰ বাবে শুদ্ৰৰ লগত দৈহিক সম্পৰ্কও কৰিব পাৰে, কিন্তু কিয় শুদ্ৰৰ সন্তান তাই গৰ্ভত ধাৰণ কৰিব?
মামণি ৰয়চম গোস্বামীৰ একে নামৰ গল্পৰ আধাৰত এচ বি পিকচাৰ্ছৰ বেনাৰত নিৰ্মাণ কৰা, আৰু ৰঞ্জিত দাস পৰিচালিত এই ছবিখন চিত্ৰগৃহত মুক্তি দিয়া হোৱা নাছিল।
মুক্তিৰ ছবছৰ পিছতহে হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ সভাপতিত্বত পৰিচালিত গুৱাহাটী চিনে ক্লাৱৰ উদ্যোগত ২০০৩ চনত গুৱাহাটীত ‘সংস্কাৰ’ৰ প্ৰথম ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হৈছিল।
সপোন ভগাৰ যন্ত্ৰণাত কাতৰ পীতাম্বৰ মহাজনে মৃত ভ্ৰুণটোকে এবাৰ চুই চাবলৈ নিশাৰ অন্ধকাৰত ভ্ৰুণটো পুতি থোৱা গাঁতটো খান্দিবলৈ ধৰিলে।
এই বৰ অনুসৰি মাতৃৰ জৰায়ুৰ পৰা জন্মপ্ৰাপ্ত কেও, কোনো প্ৰাণী বা মানৱৰ দ্বাৰা, দিনৰ ভাগত বা ৰাতিৰ ভাগত, ঘৰৰ ভিতৰত বা ঘৰৰ বাহিৰত, স্থলমণ্ডলত বা জলমণ্ডলত বা বায়ুমণ্ডলত, আৰু কোনো মানৱসৃষ্ট অস্ত্ৰ বা দৈৱাস্ত্ৰৰ দ্বাৰা হিৰণ্যকশিপুৰ নিধন সম্ভৱ নহ'ব।
ভগৱান বিষ্ণুৰ প্ৰতি থকা প্ৰহ্লাদৰ অচলা ভক্তিত ক্ষুণ্ণ হৈ হিৰণ্যকশিপুয়ে প্ৰহ্লাদক হত্যা কৰাৰ আৰু অৱদমিত কৰি ৰখাৰ বহু প্ৰচেষ্টা চলাইছিল।
ইয়াৰ ফলশ্ৰুতিতেই বিষ্ণুয়ে প্ৰহ্লাদক ৰক্ষা কৰাৰ উদ্দেশ্যে নৰসিংহ অৱতাৰত অৱতীৰ্ণ হৈ দৈৱিক ক্ৰোধাগ্নি প্ৰদৰ্শনৰে দৈত্যৰাজক বধ কৰিছিল।
মনুষ্য জ্ঞানৰ অতীত দৈৱ শক্তিৰ অধিকাৰী পৰমপুৰুষ ভগৱান নৰসিংহই হিৰণ্যকশিপুৰ দ্বাৰা প্ৰাপ্ত সকলো চৰ্ত পূৰণ কৰে।
প্ৰাপ্ত বৰ অনুসৰিয়েই নগৰৰ স্তম্ভৰ পৰা সৃষ্ট হৈ অৰ্ধসিংহ-অৰ্ধমানৱ নৰসিংহই সন্ধ্যাবেলা তেওঁৰ উৰুৰ ওপৰত হিৰণ্যকশিপুক ৰাখি নিজৰ চোকা নখেৰে হানি নিধন কৰে।
প্ৰহ্লাদে তেতিয়া নিজে হাতত অস্ত্ৰ তুলি লৈ দেৱলোকত আক্ৰমণ চলাই ইন্দ্ৰক পৰাস্ত কৰিলে আৰু ইন্দ্ৰ নিজৰ প্ৰাণ লৈ পলায়ন কৰিবলৈ বাধ্য হ'ল।
প্ৰহ্লাদে তেতিয়া উপলব্ধি কৰিলে যে, বিষ্ণুয়ে যুদ্ধত ইন্দ্ৰক সহায় কৰিছে আৰু সেয়ে প্ৰহ্লাদে নিজৰ সৈন্যক যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ পৰা আতঁৰাই নিলে।
পৰৱৰ্তী সময়ত প্ৰহ্লাদে যেতিয়া গম পালে তেওঁৰ অন্ধ আৰু অংগ-বিকৃত পিতৃব্যপুত্ৰ অন্ধকাসুৰে ব্ৰহ্মাৰ লাভ কৰা বৰৰ জৰিয়তে নিজৰ শাৰীৰিক অক্ষমতাক অতিক্ৰমি নিজকে পুনৰ শক্তিমন্ত আৰু অপৰাজেয় ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে, তেওঁ স্ব-ইচ্ছাৰে অসুৰগণৰ অধিপতিৰ খিতাপ অন্ধকাক পৰ্দান কৰিলে, আৰু নিজে এজন সাধাৰণ শ্ৰমজীৱি প্ৰজা হৈ ৰ'ল।
প্ৰহ্লাদ, বিৰোচন, বলী আৰু বাণ- এই চাৰিগৰাকীয়ে শিৱ আৰু অন্যান্য দেৱতাসকল বিৰুদ্ধে যুঁজঁত অৱতীৰ্ণ হ'ল।
ইয়াৰ ফলশ্ৰুতিতেই অন্ধকা শিৱৰ হাতত পৰাস্ত হ'ল আৰু প্ৰহ্লাদ পুনৰ দৈত্যপুৰীৰ ৰজা হ'বলগাত পৰিল।
ভগৱান বিষ্ণুৰ প্ৰতি থকা আনুগত্য আৰু অচলা ভক্তিৰ কাৰণে পুৰাণসমূহত তেওঁ এগৰাকী সাধুসুলভ শুদ্ধচৰিত্ৰৰ বিষ্ণুভক্তৰূপে বৰ্ণিত হৈছে।
তেওঁৰ পিতৃ হিৰণ্যকশিপুৰ আসুৰিক অত্যাচাৰৰ সত্ত্বেও প্ৰহ্লাদ বিষ্ণুৰ প্ৰতি থকা ভক্তিত অটল আছিল।
বিষ্ণুৰ নৰসিংহ অৱতাৰৰ আখ্যানত প্ৰহ্লাদৰ এক উল্লেখযোগ্য ভূমিকা আছে আৰু তেওঁক নৰসিংহ বা 'নৃসিংহ'ৰ প্ৰধান অনুগামী হিচাপেও জনা যায়।
ভাগৱত পুৰাণৰ এটি খণ্ডশাস্ত্ৰত প্ৰহ্লাদৰ বিষ্ণুৰ প্ৰতি থকা ভক্তিপ্ৰেমৰ বিষয় চিত্ৰিত হৈছে।
পুৰাণসমূহত অন্তৰ্ভুক্ত প্ৰহ্লাদৰ আখ্যানসমূহৰ অধিকাংশই তেওঁৰ বাল্যকাল আৰু কৈশোৰকালৰ কৰ্মৰ ওপৰত আধাৰিত, আৰু সৰ্বসাধাৰণতে উপলব্ধ আধুনিক আৰু পুৰাতন শাস্ত্ৰীয় চিত্ৰপটসমূহত প্ৰহ্লাদ এই ৰূপতেই চিত্ৰায়িত হৈছে।
বিষ্ণুৰ একান্ত উপাসক প্ৰহ্লাদ সৰ্বসাধাৰণতেই ভক্ত প্ৰহ্লাদ হিচাপে আলোচিত হয়, আৰু বৈষ্ণৱ সাহিত্যত ভগৱন্তৰ প্ৰতি নিছলা ভকতিৰ আৰ্হি হিচাপে প্ৰহ্লাদৰ আখ্যানে এক গভীৰ তাত্‍পৰ্য বহন কৰে।
আনহাতে, তেওঁৰ পিতৃ দৈত্যৰাজ হিৰণ্যকশিপু স্বভাৱগত ভগৱন্তৰ প্ৰতি অনাহা আৰু আধ্যাত্মিকতাৰ প্ৰতি অনাস্থাৰ ফলস্বৰূপে প্ৰহ্লাদৰ ওপৰত এই কথাত অসন্তুষ্ট হৈছিল, আৰু প্ৰহ্লাদক বিষ্ণু উপাসনাৰ পৰা আতঁৰিবলৈ সকীয়নিও প্ৰদান কৰিছিল।
ইয়াতে খৰ্গহস্ত হৈ হিৰণ্যকশিপুয়ে বিহ পান কৰাই পুত্ৰহত্যা কৰিবলৈ উদ্যত হৈছিল যদিও প্ৰহ্লাদ ৰক্ষা পৰিল।
দৈত্যৰাজে তেতিয়া পুত্ৰক জাকৰুৱা হাতীৰ দ্বাৰা পদদলন কৰাইছিল, কিন্তু প্ৰহ্লাদৰ প্ৰাণ পুনৰ ৰক্ষা পৰে।
ইয়াৰ পিছত তেওঁ আপোন পুত্ৰক এটা সৰ্পসংকুল কক্ষত আৱদ্ধ কৰি নিধনৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল যদিও বিষাক্ত সৰ্পবিলাকে নিজৰ শৰীৰেৰে প্ৰহ্লাদৰ বাবে এক শয্যাহে নিৰ্মাণ কৰিলে।
হিৰণ্যকশিপুৰ ভগ্নী আৰু প্ৰহ্লাদৰ পেহীয়েক হোলিকাই এক বিশেষ বৰ প্ৰাপ্ত কৰিছিল আৰু এই বৰ অনুসৰি হোলিকাক অগ্নিয়ে দহন কৰিব নোৱাৰে।
হিৰণ্যকশিপুৰ কু-মন্ত্ৰণা অনুসৰি হোলিকাই প্ৰহ্লাদক নিজৰ কোলাত লৈ এক জ্বলন্ত অগ্নিকুণ্ডত জাঁপ দিয়ে।
এই পৰিঘটনাটোয়েই হিন্দু ধৰ্মৰ পৰম্পৰাত হোলিকা দহন হিচাপে পৰিচিত আৰু ইয়াক হোলি উত্‍সৱ হিচাপে হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বীসকলে পালন কৰে।
হিৰণ্যকশিপুৰ পৰা বহু অন্যায়-অত্যাচাৰ প্ৰহ্লাদে সহাৰ অন্তত তেওঁক ৰক্ষা কৰিবলৈ ভগৱান বিষ্ণু নৰসিংহ অৱতাৰত অৱতীৰ্ণ হয়।
অৰ্ধ-মানৱ, অৰ্ধ-সিংহৰ এই ৰূপেৰে বিষ্ণু দৈত্যপুৰীৰ শৈলস্তম্ভৰ পৰা প্ৰকট হয়, আৰু হিৰণ্যকশিপুৰ আপাত অমৰত্বক নস্যাত্‍ কৰি দৈত্যৰাজক ঘৰৰ বাহিৰলৈ নি পানীপতাত উৰুৰ ওপৰত ৰাখি সন্ধিয়াৰ সময়ত নিজৰ শাণিত নখেৰে বুকু বিদাৰি নিধন কৰে।
নিজৰ সু-আচৰণৰ জৰিয়তে প্ৰহ্লাদে কেতিয়াও হাতত অস্ত্ৰ তুলি নোলোৱাকৈয়ে ত্ৰি-লোক ত সহজ বিজয় সাব্যস্ত কৰিছিল, আৰু আনকি দেৱৰাজ ইন্দ্ৰইও স্বৰ্গৰ পৰা পলায়ন কৰিছিল।
ইন্দৰই তেতিয়া ছলনা কৰি প্ৰহ্লাদক তেওঁৰ সু-আচৰণৰ শক্তি দান হিচাপে বিচাৰিলে, আৰু এই ছলনাত পৰি প্ৰহ্লাদে তিনি লোকৰ নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাবলগা হ'ল।
ইয়াতেই কোপিত হৈ ব্ৰাহ্মণে প্ৰহ্লাদক এইবুলি অভিশাপ দিলে যে, তেওঁ বিষ্ণুৰ উপাসনা পাহৰি অধৰ্মৰ পথিক হ'ব।
ভগৱান বিষ্ণুৰ প্ৰতি থকা নিষ্ঠাপূৰ্ণ ভক্তিৰ লগতে গুৰু শুক্ৰাচাৰ্যৰ দ্বাৰা প্ৰাপ্ত শিক্ষাৰ জৰিয়তে প্ৰহ্লাদ অসুৰগণৰ পৰাক্ৰমী ৰজা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল।
অসুৰগণে তেওঁলোকৰ ৰজা প্ৰহ্লাদৰ পুণ্যৱান প্ৰকৃতিৰ সুবিধা লৈ দেৱগণে কৰা প্ৰৱঞ্চনাত খৰ্গহস্ত হৈ স্বৰ্গত আক্ৰমণ চলালে।
অসুৰৰ ত্ৰাসত ভীতিগ্ৰস্ত হৈ দেৱগণে মৰ্ত্যৰ মানৱকুলৰ অধীশ্বৰ যযাতি, ৰাজি আৰু কাকুস্থৰ সহায় ল'ব লগাত পৰিল, আৰু তেওঁলোকৰ সাহায্যৰে অসুৰগণক পৰাস্ত কৰিলে।
পিতৃৰ নিধনৰ পিছত প্ৰহ্লাদ ৰাজ্যৰ ৰজাৰ আসনত অধিষ্ঠিত হ'ল আৰু ধৰ্ম সংস্থাপনৰ জৰিয়তে ৰাজ্যখন শান্তিপূৰ্ণভাৱে পৰিচালনা কৰে।
সমুদ্ৰ-মন্থনৰ সময়তো প্ৰহ্লাদ উপস্থিত আছিল আৰু দেৱতাসকলৰ বিৰুদ্ধে তাৰকামায়া যুদ্ধত অৱতীৰ্ণ হৈছিল।
কমলাবাৰী সত্ৰতে সত্ৰৰ শিষ্যসকলৰ প্ৰশিক্ষণৰ বাবে অধ্যাপক হিচাপে ঘনকান্ত বৰা বৰবায়নে কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে।
১৯৭৪ চনত তেওঁক নতুন দিল্লীত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা শংকৰদেৱ সাংস্কৃতিক প্ৰতিষ্ঠান ত সত্ৰীয়া নৃত্য আৰু ভাওনাৰ শিক্ষক হিচাপে নিয়োগ কৰা হয়।
ছবছৰ বয়সৰ পৰা তেওঁ বৈষ্ণৱ সংস্কৃতিৰ প্ৰসিদ্ধ গুৰুৰ মণিৰাম দত্ত মুক্তিয়াৰ বৰবায়নৰ পৰা সত্ৰীয়া নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লবলৈ আৰম্ভ কৰে।
তদুপৰি বৈষ্ণৱ সংস্কৃতিৰ আন এগৰাকী পুৰোধা শ্ৰী ৰাজেশ্বৰ শইকীয়া বৰবায়নে তেওঁক নৃত্য, বায়ন আৰু ওজাপালিৰ শিক্ষা দিয়ে।
১৯৮০ চনত বৰবায়নে অসমৰ ৰাজ্যিক সংগীত মহাবদ্যালয়ত সত্ৰীয়া নৃত্যৰ শিক্ষক হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিবলৈ লয়।
পৰৱৰ্ত্তীকালত তেওঁ সমগ্ৰ অসমত ২৫ খনতকৈও অধিক সত্ৰীয়া নৃত্য আৰু সংস্কৃতিৰ প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰিছে।
তদুপৰি দক্ষিণ পূব এছিয়াৰ বিভিন্ন দেশ যেনে মালয়েছিয়া, ইণ্ডোনেছিয়া আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াত তেওঁ সত্ৰীয়া নৃত্য আৰু খোল বাদন পৰিবেশন কৰি আহিছে।
তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰদৰ্শন মাত্ৰ ৭ বছৰ বয়সত আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰা ভাৰত আৰু বিদেশৰ বিভিন্ন ঠাইত তেওঁ মণিপুৰী সংস্কৃতি প্ৰদৰ্শন কৰিছে।
তেওঁৰ শিক্ষকতা জীৱন তেওঁৰ মাতৃশিক্ষানুষ্ঠানতে আৰম্ভ হৈছিল য'ত তেওঁ ২০০৫ চনত তেওঁৰ অৱসৰৰ লৈকে অনুষদৰ সদস্য হিচাপে কাম কৰিছিল।
একাডেমীত ভ্ৰমণকাৰী জ্যেষ্ঠ গুৰু হিচাপে অব্যাহত থাকোঁতে তেওঁ শীৰ্ষ শ্ৰেণীৰ শিল্পী হিচাপে অ'ল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰ ইম্ফল ষ্টেচনৰ বাবে কাম কৰিছিল।
তেওঁ 'ৱাইজিআৰ, নাট সংকীৰ্তন শ্বেডাম শ্বাং' নামৰ এখন সংগীত প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠানো প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
তেওঁ ৰবীন্দ্ৰ ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বাছনি সমিতি আৰু ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় টেলিভিছন নেটৱৰ্ক দূৰদৰ্শনৰ কেন্দ্ৰীয় নৃত্য অডিচন বোৰ্ডৰ প্ৰাক্তন সদস্য আছিল।
১৯৪৫ চনৰ নৱবৰ্ষৰ দিনা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল মণিপুৰ ৰাজ্যৰ ৱাইস্কুল হিৰুহানবা লেইকাইত য়ুমলেম্বম গম্ভিনী দেৱীৰ জন্ম হৈছিল।
আঠটা সন্তানৰ ভিতৰত চতুৰ্থ সন্তান হিচাপে নাট সংকীৰ্তন প্ৰদৰ্শক ৱাই গোলাপ সিংহ ঘৰত তেওঁ জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।
তেওঁ মাত্ৰ ৫ বছৰ বয়সতে সংগীত আৰু নৃত্য শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু পিছত জৱাহৰলাল নেহৰু মণিপুৰ নৃত্য একাডেমীত যোগদান কৰিছিল।
একাডেমীত তেওঁ অমুদন শৰ্মা, মাইচনাম আমুবি সিংহ, খাইডেম লোকেশ্বৰ সিংহ, ক্ষেত্ৰীটম্বি দেৱী, ঙাংগম যোগেন্দ্ৰ সিং আৰু ইবোপিশাক শৰ্মা, মণিপুৰী নৃত্যত আৰু নংমাইথম টম্বা সিংহ, খাণ্ডা মইনা দান, ঙাংগম যোগেন্দ্ৰ সিংহ আৰু থকচোম গোপাল সিংহৰ পৰা সংগীতত প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে।
মণিপুৰী নৃত্য আৰু সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০০৫ চনত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
একে বছৰতে তেওঁ মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনত সংস্কৃতি বিভাগৰ দ্বাৰা জ্যেষ্ঠ ফেল'শ্বিপৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈছিল।
এই কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল পূৰ্বৰ দুই কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী আৰু দমন আৰু দিউৰ একত্ৰিতকৰণ দ্বাৰা সৃষ্টি কৰা হৈছে।
এই দুই কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল একত্ৰিতকৰণৰ প্ৰস্তাৱ ভাৰত চৰকাৰে ২০১৯ চনৰ জুলাই মাহত উপস্থাপন কৰিছিল।
এই চাৰি অঞ্চল ঐতিহাসিক ভাবে পৰ্তুগীজ ভাৰতৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল আৰু বিংশ শতিকাত ভাৰত চৰকাৰৰ অধীনলৈ আহিছিল।
২০১৯ চনৰ জুলাই মাহত প্ৰশাসনিক ব্যয় কমাবলৈ ভাৰত চৰকাৰে কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী আৰু দমন আৰু দিউৰ একত্ৰিতকৰণৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়।
২০১৯ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাম নাথ কোৱিন্দে চহী কৰাৰ পিছত এই বিধেয়ক আইনত পৰিগণিত হয়।
দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী আৰু দমন আৰু দিউ অঞ্চল চাৰিটা ভিন্ন ভৌগোলিক অঞ্চল ক্ৰমে দাদাৰা, নগৰ হাভেলী, দমন আৰু দিউ দ্বীপেৰে গঠিত।
সেই দুই অঞ্চল হৈছে মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু গুজৰাটৰ মাজত অৱস্থিত নগৰ হাভেলী আৰু তাৰ পৰা ১৮ কিলোমিটাৰ উত্তৰ-পশ্চিম দিশত সম্পূৰ্ণৰূপে গুজৰাটে আৱৰা দাদৰা অঞ্চল।
ভাৰতীয় সংবিধান মতে ইয়াৰ শাসন কাৰ্য ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ দ্বাৰা নিযুক্ত এজন প্ৰশাসকে পালন কৰে।
নিজৰ সহযোগীসকলৰ ওপৰত হেডিচৰ সম্পূৰ্ণ কৰ্তৃত্ব আছে আৰু তেওঁলোকৰ সহায়তেই হেডিচে মৃতকসকলক শাসন কৰে।
মৃতকসকলে যাতে পাতালপুৰী এৰি যাব নোৱাৰে তাৰ প্ৰতিহে তেওঁ প্ৰধানকৈ মনোযোগ দিয়ে কোনোবাই পাতাল ৰাজ্য এৰি যাবলৈ চেষ্টা কৰিলে অথবা কোনোবাই এই ঠাইৰপৰা আত্মাসমূহ চোৰ কৰাৰ যত্ন কৰিলে হেডিচ অতিশয় ক্ৰোধান্বিত হয়।
যিসকলে মৃত্যুক ফাঁকি দিয়াৰ চেষ্টা কৰে বা বা যিকোনো প্ৰকাৰে তেওঁক চেৰাই যায় তেওঁলোকৰ প্ৰতিও হেডিচৰ ক্ৰোধাগ্নি সমান ৰূপতেই দেখা যায়।
উদাহৰণস্বৰূপে পাৰ্চিফোনিক পাতাললোকৰ পৰা হৰণ কৰি নিজৰ পত্নীৰূপে পাবলৈ যত্ন কৰা পিৰিথাছক হেডিচে শাস্তি হিচাপে বিস্মৃতিৰ আসনত বহিবলৈ বাধ্য কৰে।
তেওঁ আৰম্ভণিতে থেছেলিয়ান ৰাজকুমাৰী ক'ৰ'নিছৰ গৰ্ভত এপ'ল'ৰ ঔৰসত জন্ম হোৱা এজন অৰ্ধদেৱতা আছিল আৰু এজন চিকিৎসক হিচাপে যথেষ্ট সুনা অৰ্জন কৰিছিল।
গ্ৰীক কিংবদন্তি অনুসৰি পাতালপুৰীৰ অধিপতি হেডিচ আছিল দুই টাইটান ক্ৰমে ক্ৰ'নচ আৰু ৰিয়াৰ প্ৰথম পুত্ৰ।
মুক্ত হৈয়েই এই ছয়োগৰাকী দেৱ-দেৱীয়ে মিত্ৰশক্তিক একত্ৰিত কৰি নিজৰ আধিপত্য প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে আগৰ প্ৰজন্মৰ দেৱতাসকলক ৰণহুংকাৰ দিয়ে।
দেৱতাসকলৰ এই যুদ্ধ টাইটান'মেকি নামেৰে জনা যায় আৰু সুদীৰ্ঘ দহ বছৰ জুৰি চলা এই যুঁজত নৱপ্ৰজন্মৰ দেৱতাসকলৰ জয় হয়।
ইলিয়াদৰ মতে, এই দুদ্ধৰ পিছত হেডিচ আৰু তেওঁৰ দুই ভ্ৰাতৃ প'জাইডন আৰু জ্যুচে পৃথিৱীখন শাসনৰ অৰ্থে ভগাই লয়।
জ্যুচে আকাশখন লাভ কৰাৰ বিপৰীতে প'জাইডনে সমুদ্ৰ আৰু হেডিচে পাতালপুৰী, অৰ্থাৎ এক অদেখা সাম্ৰাজ্য লাভ কৰে যি ঠাইলৈ পাৰ্থিৱ শৰীৰ ত্যাগ কৰাৰ পিছত সকলো আত্মাই গতি কৰে।
হেডিচ হৈছে গ্ৰীক কিংবদন্তিসমূহৰ মতে মৃত্যুৰ দেৱতা আৰু পাতালপুৰীৰ অধিপতি৷ তেওঁ ক্ৰ'নচ আৰু ৰিয়াৰ জ্যেষ্ঠ সন্তান আছিল।
পিতৃ ক্ৰ'নচে জ্যুচৰ বাদে সকলো সন্তানকে উদৰস্থ কৰে যদিও পিছত জ্যুচৰ হস্তক্ষেপত ক্ৰ'নচৰ উদৰৰ পৰা হেডিচ সৰ্বশেষত নিৰ্গত হয়।
ভ্ৰাতৃ জ্যুচ আৰু প'জাইডনৰ সৈতে মিলি হেডিচে পিতৃ ক্ৰ'নচৰ প্ৰজন্মৰ দেৱতাসকল অৰ্থাৎ টাইটানসকলক পৰাভূত কৰি ব্ৰহ্মাণ্ডত নিজৰ আধিপত্য স্থাপন কৰে।
হেডিচে পাতালপুৰীৰ অধিকাৰ লাভ কৰাৰ বিপৰীতে জ্যুচে নভোমণ্ডল আৰু প'জাইডনে সমুদ্ৰ লাভ কৰে আৰু গেইয়াৰ আবাসস্থল ভূমণ্ডলত সকলোৰে সমান অধিকাৰ ন্যস্ত হয়।
হেডিচৰ নামটোৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে কোনো নিশ্চিত তথ্য নাই যদিও ধ্ৰুপদী কালৰেপৰা এই নামৰ অৰ্থ "নেদেখাজন" হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
গ্ৰীক দাৰ্শনিক প্লেটোৰ ক্ৰেটিলাছ শীৰ্ষক এক ভাষণৰ বহুল অংশত হেডিচৰ নামৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে কোৱা হৈছে য'ত ছত্ৰেটিছে "নেদেখাজন"ৰ সলনি পৌৰাণিক গ্ৰীক ভাষাৰ "সকলো অভিজাত বস্তুৰ প্ৰতি তেওঁৰ জ্ঞান" বাক্যাংশৰ পৰা নামটো উদ্ভুত বুলি যুক্তি আগবঢ়াইছে।
আধুনিক ভাষাবিজ্ঞানে "অদেখা" শব্দৰ প্ৰত্ন-গ্ৰীক ৰূপ "এৱিডিচ"ৰপৰা হেডিচৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি ক'ব খোজে।
কোনো কোনো পণ্ডিতে ইয়াৰ অৰ্থ মৃত্যুৰ সৰ্বজনীনতাৰ "সাক্ষাৎ প্ৰাপ্তিৰ গৰাকীজন" বুলি মত প্ৰকাশ কৰে।
আধুনিক কালত হেডিচক দুষ্ট চৰিত্ৰৰ দেৱতা হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে যদিও প্ৰকৃততে কিংবদন্তিসমূহত হেডিচক অধিক পৰোপকাৰী ৰূপত দেখা পোৱা যায়।
ইয়াত দুষ্ট চৰিত্ৰৰ হোৱাৰ সলনি হেডিচৰ চৰিত্ৰটো নিৰ্বিকাৰ ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হৈছে য'ত তেওঁ পাৰস্পৰিক ভাৰসাম্য বজাই ৰখাত ভূমিকা লৈছে।
গ্ৰীকসকলে হেডিচৰ দৃষ্টিৰপৰা আঁ‌তৰি থাকিব বুলিয়েই তেওঁৰ ব্যক্তিত্বৰ কোনো স্বকীয় দিশৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰাৰপৰা নিজকে বিৰত ৰাখিছিল।
পিছৰ ছবিখন ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ একে নামৰ গল্পৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু ইয়াত অভিনয় কৰিছিল সুলোচনা দেৱী, মাষ্টাৰ ভিট্টাল আৰু জল খাম্বাট্টাই।
ইণ্ডিয়ান চিনেমেটোগ্ৰাফ কমিটিৰ সদস্যসকলে এই ছবিখনক ‘উৎকৃষ্ট আৰু সঁচা ভাৰতীয় ছবি’ বুলি অভিহিত কৰিছিল।
তেওঁ এনেকুৱা সময়ত চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰবেশ কৰিছিল, যি সময়ত চলচ্চিত্ৰাভিনয়ক সামাজিকবাবে ভাল চকুৰে চোৱা হোৱা নাছিল।
১৯২০ৰ দশকত ভনীয়েক চুলতানাৰ সৈতে তেওঁ মাজেমাজে পৰ্দাত দেখা দিছিল আৰু সেই সময়ৰ আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় নায়িকালৈ পৰিণত হৈছিল।
দুয়োজনী ভনীয়েকেক একেলগে দেখা গৈছিল ‘কল্যাণ খজিনা’ত আৰু তাৰ দুবছৰ আগতে মুক্তি পোৱা জুবেইদাৰ জীৱনৰ প্ৰথম ব্লকবাষ্টাৰ বুলি খ্যাত ‘বীৰ অভিমন্যু’ত।
১৯৩৪ত তেওঁ নানুভাই ৱকিলৰ লৈতে মহালক্ষ্মী মোভীটোন স্থাপন কৰে আৰু বক্স অফিচত উখল-মাখলৰ সৃষ্টি কৰা ‘গুল-ই-সোণোবৰ’ আৰু ‘ৰসিক-ই-লেইলা’ৰ নিৰ্মাণ কৰে।
দলিপাবাঈৰ প্ৰকৃত নাম আছিল দলিপা দেৱী আৰু তেওঁ সম্ভ্ৰান্ত হিন্দু ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালৰ সন্তান আছিল।
অনুমান কৰা হয় যে দলিপাবাঈৰ তেওঁৰ স্বামীৰ অনুমোদনতে এজন বিবাহিত আইনজীৱীৰ সৈতে সম্পৰ্ক হৈছিল আৰু আইনজীৱীজনৰে হাউলিত দলিপাবাঈ থাকিবলৈ লৈছিল।
জদ্দনবাঈৰ প্ৰশিক্ষণ যিহেতু তেতিয়াও শেষ হোৱা নাছিল, তেওঁ ওস্তাদ চাদ্দু খান চাহেব আৰু ওস্তাদ লাল খান চাহেবৰ ওচৰত শিকিবলৈ ল’লে।
সমান্তৰালভাবে ৰামপুৰ, বিকানিৰ, গোৱালিয়ৰ, জম্মু-কাশ্মীৰ, ইন্দোৰ, জোধপুৰ ষ্টেট আদি ৰাজকীয় প্ৰদেশৰ পৰা সঙ্গীত সন্মিলন বা মেহফিলত অংশ লবলৈ তেওঁক আমন্ত্ৰণ জনাইছিল।
১৯৩৩ চনত লাহোৰৰ ‘প্লে আৰ্ট ফটো টোন কোম্পানী’য়ে তেওঁলোকৰ ছবি ৰাজা ‘গোপীচান্দ’ত অভিনয়ৰ প্ৰস্তাব লৈ অহাত তেওঁ গোপীচান্দৰ মাকৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে।
জদ্দনবাঈ হুছেইন এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী, সঙ্গীত পৰিচালক, অভিনেত্ৰী, ছবি নিৰ্মাতা আৰু ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ অন্যতম অগ্ৰদূত।
তেওঁ আখতাৰ হুছেইন আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা আনোৱাৰ হুছেইন আৰু শীৰ্ষস্থানীয় তাৰকা নাৰ্গিচৰ মাতৃ।
নিজা চলচ্চিত্ৰ প্ৰডাকচন কোম্পানী ‘সঙ্গীত ফিল্মছ্’ আৰম্ভ কৰাৰ আগত তেওঁ আৰু দুখন ছবিত কাম কৰিছিল- ‘প্ৰেম পৰীক্ষা’ আৰু ‘সেৱা সদন’।
এই কোম্পানীটোৱে ‘তালাচ-এ-হক’ নামৰ ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল, য’ত জদ্দনবায়ে অভিনয় কৰাৰ উপৰিও সঙ্গীতো দিছিল।
১৯৮৭ চনত "দ্য ব্লাইণ্ড ৱাটছমেকাৰ" গ্ৰন্থৰ বাবে লছ এঞ্জেলছ টাইমছৰ তৰফৰ পৰা সাহিত্য বঁটা লাভ কৰে।
একেটা বছৰতে বিবিচিযোগে সম্প্ৰচাৰিত হোৱা "দ্য ব্লাইণ্ড ৱাটছমেকাৰ" খণ্ডটোত কৰা কৰ্মৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ টেলিভিছন বিজ্ঞান তথ্যচিত্ৰৰ বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিবিদ্যা বঁটা লাভ কৰে।
১৯৯৫ চনত তেওঁক অক্সফ'ৰ্ডে "বিজ্ঞানৰ ৰাজহুৱা ব্যাখ্যাৰ ছিম'নয়ি অধ্যাপক" পদত অধিষ্ঠিত কৰে।
অক্সফ'ৰ্ডত এই পদটো ছাৰ্লছ ছিম'নয়িয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু তেওঁ বাঞ্চা কৰিছিল যে-"ব্যক্তিজন বিজ্ঞানৰ ৰাজহুৱা ব্যাখ্যাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ কিছু গুৰুত্বপূৰ্ণ বৰঙনি আগবঢ়োৱা হ'ব লাগিব", আৰু এই পদটোত অধিষ্ঠিত হোৱা প্ৰথমজন ব্যক্তি হ'ব লাগিব ৰিচাৰ্ড ড'কিনছ্।
অ'ণ্ডলত ড'কিনছে ব্ৰাটাণ্ড ৰাছালৰ মই কিয় খ্ৰীষ্টীয়ান নহয় নামৰ কিতাপখন প্ৰথমবাৰৰ বাবে পঢ়ে।
এগৰাকী গৱেষক ছাত্ৰ হিচাপে তেখেতে টিনবাৰজেনৰ তত্ত্বাৱধানত অধ্যয়ন কৰি থাকে আৰু এইদৰেই ১৯৬৬ চনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৭৬ চনত প্ৰকাশিত ছেলফিছ জিন শীৰ্ষক আলোড়নকাৰী গ্ৰন্থখনৰ জৰিয়তে তেওঁ বিশ্বজোৰা পৰিচিতি লাভ কৰে।
১৯৮২ চনত প্ৰকাশিত হোৱা দ্য এক্সটেণ্ডেড ফেনোটাইপ শীৰ্ষক গ্ৰন্থৰ "বিৱৰ্তনীয় জীৱবিজ্ঞান"ত তেওঁ এটা নতুন চিন্তাৰ আমদানি কৰিছিল যে- জীনৰ ফেন'টাইপৰ প্ৰভাৱে কেৱল এটা জীৱিত প্ৰাণীৰ দেহলৈকে সীমিত হৈ নাথাকে, বৰঞ্চ সমগ্ৰ পৰিৱেশটোতেই বিস্তৃতি লাভ কৰে।
২০০৩ চনৰ পৰা "এথিয়েষ্ট এলায়েন্স ইণ্টাৰনেছ'নেল"-এ তেওঁলোকৰ বাৰ্ষিক সন্মিলনীত এজন অসামান্য নাস্তিকক সন্মান জনোৱাৰ উদ্দেশ্যেৰে বঁটা প্ৰদান কৰি আহিছে।
তেওঁ এনে এজন ব্যক্তি হ'ব লাগিব যিয়ে বিগত বছৰটোত নাস্তিকতাবাদৰ বিষয়ে সজাগতা আনিবৰ বাবে কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ কৰ্ম কৰিছে।
তেওঁ "দ্য গড ডিলুইছন" নামৰ গ্ৰন্থত স্পষ্টতাৰে মত প্ৰকাশ কৰে যে-অতিপ্ৰাকৃতিক কোনো সৃষ্টিকৰ্তাৰেই অস্তিত্ব প্ৰায় শূন্য আৰু ধৰ্মীয় বিশ্বাস মাত্ৰ এক বিভ্ৰান্তিহে।
তেওঁ টেলিভিছন, ৰেডিঅ', ইণ্টাৰনেটৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু নিজৰ গ্ৰন্থসমূহৰ বিষয়ে, নাস্তিকতাবাদৰ বিষয়ে আলোচনা কৰে, লগতে সমাজ-জীৱনৰ এজন বুদ্ধিজীৱী হিচাপে তেওঁৰ চিন্তাসমূহো ব্যক্ত কৰে।
ৰিচাৰ্ড ড'কিনছ্ হৈছে এগৰাকী ইংৰাজ প্ৰাণীবিজ্ঞানী, এথ'ল'জিষ্ট , বিৱৰ্তনবাদৰ জীৱবিজ্ঞানী, আৰু লেখক।
ইন্দিৰা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
'মাঝভীল মনোৰমা'ৰ যোগেদি প্ৰচাৰিত হোৱা 'পুন্নমবিলি' নামৰ টেলিভিছন চিৰিজটোত 'পন্নু' নামৰ চৰিত্ৰটোত তেখেতে আগবঢ়োৱা প্ৰশংসনীয় অভিনয়ৰ বাবে তেখেতে দৰ্শকসমাজৰ পৰা সমাদৰ লাভ কৰে।
মালবিকাই কালামন্দলাম শ্বেমাভাথি, কালামন্দলাম প্ৰসন্ন উন্নীৰ দৰে প্ৰসিদ্ধ শিক্ষাগুৰুৰ অধীনত নৃত্যশিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।
পৰৱৰ্তী সময়ত বিনিথ শ্ৰীনিবাসনে তেখেতৰ ফটো দেখা পায় আৰু 'মালাৰভাড়ী আৰ্টছ ক্লাৱ'ৰ এটা চৰিত্ৰৰ বাবে অদিছ্যন লয়।
২১ মে ১৯৭৫ চনত ভূতপূৰ্ব ৰাষ্ট্ৰপতি মহামহিম ফকৰুদ্দিন আলি আহমেদে গণতন্ত্ৰ দিৱসৰ পেৰেডৰ প্ৰস্তুতিত আনন্দিত হৈ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনলৈ প্ৰস্তুতিৰ অৰ্থে আমন্ত্ৰিত কৰে আৰু নিজ হাতে সোণৰ পদকেৰে সন্মানিত কৰিছিল।
ইয়াত প্ৰভাৱিত হৈ ভূতপূৰ্ব প্ৰধানমন্ত্ৰী মাননীয় ৰাজীৱ গান্ধীয়ে ৩১ জুলাইত নিজৰ শুভেচ্ছা পত্ৰ দি সন্মান জনাইছিল।
১৯৯০ চনত ইংলেণ্ড, জাৰ্মান, ফ্ৰান্সত আয়োজিত পেৰিচ তথা ডিজন মহোৎসৱত উৎকৃষ্ট কলা পন্থী প্ৰদৰ্শন কৰি ইণ্টাৰনেচনেল ডিজন ফেষ্টিভেল ৩০ ৰ খিতাপ অৰ্জন কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৭৩ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰীত গুৰু ঘাসীদাস জন্মভূমি গিৰৌদপুৰীত অখিল ভাৰতীয় স্তৰত আয়োজিত মংগল গীত তথা পন্থী নৃত্য প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে আৰু সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ পন্থী নৰ্তক ৰূপে সন্মানিত হয়।
১৯৭৪ চনত হবীব তনবীৰৰ দ্বাৰা ৰচিত নাটক চৰণদাস চোৰত কাম কৰাৰ লগতে নাটক ৱৰ্কচপৰ দ্বাৰা মহত্বপূৰ্ণ চহৰ ভ্ৰমণ কৰাৰ সুযোগ পাইছিল।
২৬ জানুৱাৰী ১৯৭৫ চনত দিল্লীত আয়োজিত গণতন্ত্ৰ দিৱসত ছত্তীছগঢ় ইস্পাত মন্ত্ৰালয়ৰ হৈ প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱদাসৰ নৃত্য লাখ লাখ লোকে উপভোগ কৰিছিল।
দেৱদাস বনজাৰেৰ জন্ম ১ জানুৱাৰী ১৯৪৭ চনত মধ্য ভাৰতৰ ছত্তীছগঢ় ৰাজ‍্যৰ সাংকৰা নামৰ গাঁৱত হৈছিল।
বনজাৰেই লণ্ডন, এডিনবাৰ্গ, কানাডা, হেম্বাৰ্গ, এষ্টাৰ্ডম, ৰোম, পেৰিচ, গ্লাছগো আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াকে ধৰি বিশ্বৰ বহুকেইখন দেশ আৰু চহৰত পন্থী নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিছে।
দেৱদাস বনজাৰেই ৰিচালী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি ভিলাই চেক্টৰ-১ হায়াৰ চেকেণ্ডেৰী বি. এচ. পি. স্কুলৰ পৰা ১৯৬৭ চনত মেট্ৰিক পাছ কৰে।
দেৱদাস বনজাৰে : সৎনামী সকলৰ প্ৰধান নৃত্য পন্থীক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰতিষ্ঠা কৰা এগৰাকী বিশিষ্ট নৰ্তক শিল্পী ।
প্ৰথমৱাস্থাত মাতৃক সন্তুষ্টি প্ৰদান কৰিবলৈহে তেখেতে শিক্ষানুষ্ঠানত নামভৰ্তি কৰিছিল যদিও পাছলৈ অভিজ্ঞতা সুখকৰ হৈ উঠে।
ৱেলহেমৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি কৰিণা কাপুৰ মুম্বাইলৈ উভতি আহে আৰু মিথিবাই কলেজত দুবছৰ বাণিজ্য অধ্যয়ন কৰে।
তাৰপিছত আমেৰিকাস্থিত হাৰ্ভাৰ্ড ছামাৰ স্কুলত মাইক্ৰ'কম্পিউটাৰ সম্পৰ্কীয় তিনিমহীয়া গ্ৰীষ্মকালীন পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰে।
অৱশ্যে প্ৰথমবছৰৰ শিক্ষাৰ অন্তত তেখেতে অভিনয়ৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয় আৰু শিক্ষা অসমাপ্ত কৰি সেইটো ক্ষেত্ৰত মনোনিৱেশ কৰে।
এফটিটিআইৰ সদস্য কিশোৰ নমিত কাপুৰৰ তত্ত্বাৱধানত তেখেতে এটা অভিনয় শিক্ষানুষ্ঠানত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে।
২০০০ চনত মুক্তি লাভ কৰা যুদ্ধকেন্দ্ৰিক ছবি 'ৰিফিউজি'ৰ জৰিয়তে ছবিৰ জগতত পদাৰ্পণ কৰা কৰিণা কাপুৰে ২০০১ চনত ঐতিহাসিক ছবি 'অশোকা'ত শ্বাহৰুখ খানৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে।
মাজতে দুবছৰমান একেধৰণৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি ২০০৪ চনত কৰিণা কাপুৰে 'ছামেলি' নামৰ ছবিখনত যৌনকৰ্মীৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হয়।
২০০৬ চনত বিশাল ভাৰদ্বাজে নিৰ্মাণ কৰা 'ওমকাৰা'ত কৰিণা কাপুৰে উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰৰ নায়িকা ডেচডিম'নাৰ আধাৰত ৰচিত চৰিত্ৰটোত অৱতীৰ্ণ হয়।
ৰোমাণ্টিক কমেডি 'জৱ উই মেট' , থ্ৰিলাৰ ছবি 'কুৰবান' আৰু 'টলাশ: দ্য এঞ্চাৰ লাইছ উইথিন' , 'উই আৰ ফেমিলি' , 'হিৰ'ইন' আৰু 'উড়তা পঞ্জাব' হৈছে কৰিণা কাপুৰৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য ছবি।
কেইবাপ্ৰকাৰৰ ছবিত ভিন্নধৰ্মী চৰিত্ৰ ৰূপায়ণৰ বাবে বিশেষ সমাদৰ আৰু খ্যাতি লাভ কৰা কৰিণা কাপুৰে ৰোমাণ্টিকধৰ্মী ছবিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অপৰাধমূলক ছবিত অভিনয় কৰিছে।
বলিউডৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী অভিনেত্ৰীৰ ভিতৰত অন্যতম কৰিণা কাপুৰে ফিল্মফেয়াৰ, আইফাকে ধৰি একাধিক বঁটা, পুৰস্কাৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
প্ৰতিষ্ঠানত অধ্যয়ন কৰি থকাৰ সময়তে কৰিণা কাপুৰক ৰাকেশ ৰোশনৰ ছবি 'কহো না.প্যাৰ হেয়' ৰ বাবে মনোনীত কৰা হয়।
এই বিষয়ে তেখেতে পাছত ব্যাখ্যা কৰি কয় যে-ছবিৰ পৰিচালকক পুত্ৰ ঋতিক ৰোশনকহে ছবিখনৰ অধিক গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল।
১৯৭১ চনৰ ভাৰত-পাকিস্তানৰ যুদ্ধৰ পটভূমিত নিৰ্মিত ছবিখনত কৰিণা কাপুৰে নাজ নামৰ এগৰাকী বাংলাদেশী যুৱতীৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল।
তেখেতে ইউনিছেফৰ লগত ২০১৪ চনৰ পৰা নাৰী শিক্ষা আৰু ভাৰতবৰ্ষত মানসম্পন্ন শিক্ষাগত সমতাৰ হকে কাম কৰি আহিছে।
সূৰ্য ডুব যোৱাৰ লগে লগে পৰিয়ালৰ যুৱতীসকলে পোহৰৰ চাকিবোৰ ঘৰৰ বাৰাণ্ডালৈ আনি সন্ধিয়াৰ প্ৰাৰ্থনা আৰম্ভ কৰে।
হিন্দু মন্দিৰত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ নীলাভিলাক্কু যেনে 'কুথুভিলাক্কু', 'থুক্কুভিলাক্কু' আদি ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু কেৰালাৰ পৰম্পৰাগত বিশ্বাস আৰু কাৰ্যকলাপৰ সৈতে ওতপ্ৰোত ভাৱে সম্পৰ্কিত।
প্ৰথম পদ্ধতিত কেৱল এডাল শলিতা জ্বলোৱা হয় আৰু ইয়াক পৱিত্ৰ দিশলৈ বা দেৱ-দেৱীৰ ফালে নিৰ্দেশিত কৰা হয়।
নীলাভিলাক্কু বা কুথুভিলাক্কু দক্ষিণ ভাৰতৰ কেৰালা আৰু তামিলনাডুত প্ৰচলিত পাৰম্পৰিক ঐতিহ্যবাহী চাকি বা প্ৰদীপ।
বিশেষকৈ উপাসনা আৰম্ভ কৰাৰ আগতে মন্দিৰত বা আনুষ্ঠানিক আৰু অনানুষ্ঠানিক কাৰ্যত এই চাকি জ্বলাই কামৰ শুভাৰম্ভ কৰা হয়।
তেওঁ হিন্দী ভাষাৰ ‘আগ’ , ‘পতঙ্গ’ , ‘শীশ মহল’ , ‘মীৰ্জা গালিব’ , ‘ইহুদী’ , ‘দো কলিয়া’ আদি ছবিত অভিনয় কৰি গৈছে।
কিন্তু তেওঁক বুৰঞ্জীমূলক মহাকাব্যিক ছবি ‘মুগল-ই-আজম’ ছবিৰ বাহাৰ বেগমৰ চৰিত্ৰটোৰ বাবে বিশেষভাবে স্মৰণ কৰা হয়।
‘বাহাৰ’ত তেওঁক ৰাজনৰ্তকীৰ চৰিত্ৰত দেখা গৈছিল, যিয়ে চেলিম আৰু আনাৰকলিৰ -ৰ প্ৰেমক ঈৰ্ষা কৰিছিল।