polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
কে.আৰ.নৰ্মানে কৈছে যে ইয়াৰ উত্থান পালি-ভাস যৌগটোৰ ভুল বুজাবুজিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হৈছিল, পালিক এটা বিশেষ ভাষাৰ নাম হিচাপে ব্যাখ্যা কৰা হৈছিল।
পালি নামটো কেননিক সাহিত্যত দেখা নাযায়, আৰু ধাৰাভাষ্য সাহিত্যত কেতিয়াবা তান্তিৰে প্ৰতিষ্ঠাপন কৰা হয়, অৰ্থাৎ এটা বংশ হিচাপে।
এই নামটো শ্ৰীলংকাত পালি ভাষাক দৰবাৰী আৰু সাহিত্যিক ভাষা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ ফালৰ পৰা চাবলৈ গ'লে খ্ৰীষ্টীয় দ্বিতীয় সহস্ৰাব্দৰ আৰম্ভণিতে পুনৰুত্থানৰ সময়ত উত্থাপন হোৱা যেন লাগে।
বৌদ্ধ ধৰ্মৰ পালি কেনন বা টিপিটকৰ ভাষাৰ লগতে থেৰাবাদ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ পবিত্ৰ ভাষা হিচাপে এই ভাষাৰ বহুল অধ্যয়ন হোৱা দেখা যায়।
খোবা-খুবী নামৰ এবিধ অপশক্তি অসমীয়া জনসমাজত বিবাহৰ লগত জড়িত এক লোকবিশ্বাস৷ এই লোকবিশ্বাস অষ্ট্ৰিক নৃগোষ্ঠীৰ ফালৰ পৰা অহা৷ বিশেষকৈ অসমৰ উজনি খণ্ডত ইয়াৰ প্ৰভাৱ বেছি৷ কোৱা হয় যে বিয়াৰ বিবাহ বন্ধনত আবদ্ধ হোৱা দৰা-কইনাৰ গাত এই অপশক্তি লম্ভে আৰু তাৰপৰা নিস্তাৰ পাবলৈ বিয়াৰ তৃতীয় দিনা “খোবা-খুবী পুথি’’ পাঠ কৰিলে অপশক্তিৰ প্ৰভাৱ নোহোৱা হয়৷ সেয়ে, অসমৰ ঠাইবিশেষে বিয়াৰ তৃতীয় দিনা “খোবা-খুবী’’ অনুষ্ঠান পাতি পুথি পাঠ কৰা হয়৷ আলষণী নামৰ এবিধ ভূতে লম্ভিলেও “খোবা-খুবী’’ৰ কাহিনী মন্ত্ৰৰ দৰে পঢ়ি জাৰি দিয়া পানী খালে আলষণীৰ কু-প্ৰভাৱ গুচেবুলি লোকবিশ্বাস প্ৰচলিত৷ এই “খোবা-খুবী’’ৰ উৎপত্তি সম্বন্ধে অসমত এটা কাহিনী প্ৰচলিত আছে৷
সংস্কৃত ভাষাৰ “খোবা-খুবী’’ পুথিখন লোকেন্দ্ৰ নাথ ভট্টাচাৰ্যই কৰা অসমীয়া অনুবাদ বিবাহৰ এই অনুষ্ঠানত পাঠ কৰা হয়৷
শিৱসাগৰৰ টেঙামমধুৰী বিদ্যালয়ত শিক্ষকতাৰে হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাই কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে৷ ইয়াত চাকৰি কৰি থকাৰ সময়তে তেওঁ যোৰহাটত নৰ্মাল প্ৰশিক্ষণৰ সুবিধা লাভ কৰে৷ পৰৱৰ্ত্তী কালত তেওঁ অসমৰ বিভিন্ন ঠাই যেনে নগাওঁ, গুৱাহাটী, উত্তৰ লখিমপুৰ, কাকজান আদিৰ মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰে৷ এই সময়ছোৱাতে তেওঁ সাহিত্য ৰচনাত মনোনিবেশ কৰিবলৈ লয়৷৷ ১৯৩৮ চনত তেওঁ যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলৰ ছুপাৰিন্টেণ্ডেন্ট হিচাপে কৰ্ম জীৱনৰ পৰা অৱসৰ লয়৷
হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাই অসমীয়া গ্ৰন্থ প্ৰকাশৰ বাবে গুৱাহাটীত 'বৰুৱা এজেন্সি' প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ তাৰোপৰি প্ৰাচীন অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰসাৰৰ বাবে গুৱাহাটীত তেওঁ অসমৰ প্ৰথমটো বৃহৎ আধুনিক ছপাশাল 'শ্ৰীগুৰু প্ৰেছ' প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ এই শ্ৰীগুৰু প্ৰেছৰ পৰাই এসময়ৰ বিখ্যাত 'নীলাচল' বাতৰি কাকত প্ৰকাশ পাইছিল৷ তেওঁৰেই 'দত্তবৰুৱা এণ্ড কোম্পানী' ব্যৱসায় প্ৰতিষ্ঠানে অসমীয়া গ্ৰন্থ প্ৰকাশৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছে৷
হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱা এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ অসমীয়া সাহিত্যিক আৰু প্ৰকাশক৷ তেওঁ ভালেসংখ্যক অসমীয়া মাধ্যমৰ পাঠ্যপুথি আৰু শংকৰ-মাধৱৰ কৰ্মৰাজি পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশ কৰাত অৱদান আগবঢ়াইছিল৷ অসমীয়া গ্ৰন্থ প্ৰকাশৰ বাবে তেওঁ গুৱাহাটীত 'বৰুৱা এজেন্সি', 'শ্ৰীগুৰু প্ৰেছ' আৰু 'দত্তবৰুৱা এণ্ড কোম্পানী' আদি প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ তাৰোপৰি অসমত শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ আৰু শংকৰী ধৰ্মৰ প্ৰসাৰতো তেওঁ অগ্ৰণী ভূমিকা লৈছিল৷
হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাৰ জন্ম হয় অসমৰ কামৰূপৰ বাঁহজানী মৌজাৰ অন্তৰ্ভুক্ত পূব কালাকুচি গাঁৱত ১৮৮৫ চনত ৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম দেবীৰাম আৰু মাতৃ উমাপ্ৰিয়া৷ হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ বিচিত্ৰ নাৰায়ণ দত্তবৰুৱাই এসময়ত গুৱাহাটীৰ প্ৰসিদ্ধ প্ৰকাশন 'লয়াৰ্চ বুক ষ্টল'ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷
শিক্ষকতা কৰা কালত অসমীয়া মাধ্যমৰ পাঠ্যপুথিৰ অভাৱ দেখা পাই হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাই শিশু সাহিত্যৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিবলৈ লয়৷ যোৰহাটৰ প্ৰকাশক 'বৰকটকী কোম্পানী'ৰ যোগেদি তেওঁ অসমীয়া মাধ্যমত সাতখন পাঠ্যপুথি প্ৰকাশ কৰে৷
হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাই পূব কালাকুচি গাঁৱৰ চৰিয়া পঢ়াশালিত বিদ্যাৰম্ভ কৰে৷ ১৯০৪ চনত তেওঁ নলবাৰীৰ পৰা মাইনৰ স্কুলৰ পৰীক্ষা পাছ কৰিলে৷ ঘৰৰ অৰ্থনৈতিক দুৰাৱস্থাৰ বাবে তেওঁ শিক্ষাজীৱন ইমানতে সামৰিব লগাত পৰে৷
২০১২ চনত হুমা কুৰেছিয়ে বলিউডত অভিষেক ঘটায়৷ ছবিখনৰ নাম আছিল-গেংগছ অৱ ৱাছেপুৰ-১৷ ছবিখন বাণিজ্যিকভাৱে সফল বিবেচিত হয়৷ ছবিখনত তেখেতক এটি সহ-অভিনেত্ৰীৰ চৰিত্ৰ দিয়া হৈছিল আৰু নিজৰ অভিনয়ৰ বাবে হুমাই দৰ্শক তথা সমালোচকৰ পৰা ভৰপূৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে৷ ইয়াৰ পিছত গেংগছ্ অৱ ৱাছেপুৰৰ দ্বিতীয় খণ্ডতো হুমাই সফলতাৰে অভিনয় কৰে৷ এইখন ছবিও প্ৰথমটো খণ্ডৰ দৰেই 'হিট' হয়৷ অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে গেংগছ অৱ ৱাছেপুৰক জীৱন সলনি কৰি পেলোৱা চলচ্চিত্ৰ হিচাপে আখ্যা দিছে৷ হুমাৰ তৃতীয়খন ছবি আছিল লাভ শ্বাভ টেই ছিকেন খুড়ানা৷ এইখন আছিল ৰোমাণ্টিক কমেডি৷ ২০১৩ চনত হুমাই অতি-প্ৰাকৃতিক থ্ৰিলাৰধৰ্মী ছবি এক থি দায়নত অভিনয় কৰে৷ ছবিখনে মিশ্ৰিত প্ৰতিক্ৰিয়া লাভ কৰিছিল৷ হুমাৰ কেইখনমান ছবি হৈছে-ডেড় ইস্কিয়া, বদলাপুৰ, হাইৱে, জলি এল এল বি ২, ঘূমকেতু৷ হুমাই মাৰাঠী আৰু ইংৰাজী ভাষাৰ ছবিতো অভিনয় কৰিছে৷ তদুপৰি লেইলা, মহাৰাণীৰ দৰে বহুচৰ্চিত অটিটি ৱেব ছিৰিজতো হুমাক দেখা গৈছে৷
১৯৮৬ চনৰ ২৮ জুলাইত হুমা কুৰেছিয়ে জন্মলাভ কৰিছিল৷ জন্মস্থান আছিল ভাৰতৰ নতুন দিল্লীস্থ এটি মুছলমান পৰিয়াল৷ হুমাৰ পিতৃ ছালিম কুৰেছি আছিল দহখন ৰেষ্টুৰাঁৰ স্বত্বাধিকাৰী৷ মাতৃ আমিনা কুৰেছি আছিল এগৰাকী কাশ্মিৰী মহিলা৷ তেখেত গৃহিণী৷ হুমা কুৰেছিৰ তিনিজন ভ্ৰাতৃ৷ তাৰে মাজত অভিনেতা ছাকিব ছালিমো আছে৷ কুৰেছিৰ শিশু হৈ থাকোঁতেই তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো দক্ষিণ দিল্লীত থকা কল্কাজীলৈ স্থানান্তৰিত হয়৷ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ গাৰ্গী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা হুমাই ইতিহাস বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত, হুমাই 1 নামৰ নাট্যগোষ্ঠী এটাত যোগদান কৰে আৰু কেইখনমান নাট্য-প্ৰযোজনাত অভিনয় কৰে৷ তেখেতৰ মেণ্টৰ আৰু অভিনয়-শিক্ষক আছিল এন. কে. শৰ্মা৷ হুমাই বহুকেইটা বেচৰকাৰী সংগঠনৰ লগত কাম কৰিছে আৰু তথ্যচিত্ৰ-পৰিচালকৰ লগত সহকাৰী হিচাপে কাম কৰিছে৷
হুমা ছালিম কুৰেছি হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল৷ হুমাই সাধাৰণতে হিন্দী ভাষাৰ কথাছবিত অভিনয় কৰে৷ এতিয়ালৈকে অভিনেত্ৰী হুমাই তিনিটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰিছে৷ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা হুমাই ইতিহাস বিষয়ত মেজৰসহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে৷ সমান্তৰালভাৱে হুমাই থিয়েটাৰ অভিনেত্ৰী আৰু মডেল হিচাপে কাম কৰি আছিল৷ বহুকেইটা থিয়েটাৰ প্ৰযোজনা গোষ্ঠীৰ সৈতে কাম কৰি হুমা মুম্বাইলৈ আহে আৰু হিন্দুস্তান লিভাৰছৰ লগত দুবছৰীয়া চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰি টেলিভিছনৰ বিজ্ঞাপনৰ জগতত পদাৰ্পণ কৰে৷ ছেমছাং ম'বাইলৰ এটি বিজ্ঞাপনৰ সময়ত হুমা কুৰেছিৰ অভিনয়ৰ সমৰ্থতা দেখি হিন্দী কথাছবিৰ পৰিচিত পৰিচালক অনুৰাগ কাশ্যপে অভিনেত্ৰীগৰাকীক নিজৰ কোম্পানীৰ লগত তিনিখন ছবিৰ এক চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰোৱায়৷
কিমাৰাৰে কলেজৰ বাবে ঘৰৰ ওচৰতে থাকি নিউয়ৰ্কৰ ষ্টেট ইউনিভাৰ্চিটি কলেজ অৱ এনভাইৰনমেণ্টেল ছায়েন্স এণ্ড ফৰেষ্ট্ৰি ত পঢ়িছিল।
১৯৭৯ চনত কিমাৰাৰে উইচকনচিন–মেডিচন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উদ্ভিদ বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তাৰোপৰি তেওঁ পৰিৱেশ, মাতৃভাষা আৰু খিলঞ্জীয়া জাতি সম্পৰ্কীয় দুখন গ্ৰন্থৰ লেখিকা- গেদাৰিং মছ: এ নেচাৰেল এণ্ড কালচাৰেল হিষ্ট্ৰী অৱ মছছ , আৰু ব্ৰেইডিং ছুইটগ্ৰাছ: ইণ্ডিজেনাছ উইজডম, চাইন্টিফিক ন'লেজ এণ্ড দ্য টিচিংছ অৱ প্লাণ্টছ ।
তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে নিউয়ৰ্কৰ উত্তৰ অঞ্চলত থাকি নিজৰ পটাৱাট’মি ঐতিহ্যৰ সৈতে পুনৰ সংযোগ স্থাপন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰে পৰা ৰবিন ৱাল কিমাৰাৰৰ এই আকৰ্ষণ গভীৰ হৈ পৰিল।
বৰ্তমান তেওঁ ষ্টেট ইউনিভাৰ্চিটি অৱ নিউয়ৰ্ক কলেজ অৱ এনভাইৰনমেণ্টেল ছায়েন্স এণ্ড ফৰেষ্ট্ৰি ৰ চেণ্টাৰ ফৰ নেটিভ পিপলছ এণ্ড এনভাইৰনমেণ্টৰ সঞ্চালক।
বাল্মিকী ৰামায়ণত নলকুবেৰে ৰাৱণক অভিশাপ দিয়ে যে তেওঁ কেতিয়াও আন এগৰাকী ৰমণীৰ কাষ চাপিব নোৱাৰিব যদিহে তেওঁ সেই প্ৰেমৰ অংশীদাৰ নহয়।
বিভিন্ন সংস্কৃত আৰু প্ৰাকৃত গ্ৰন্থত কুবেৰৰ পুত্ৰক "নলকুবেৰ", "নলকুৱল", "ময়ূৰাজ", "নৰকুবেৰ", আৰু "নটকুবেৰ" নামেৰে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
ভাগৱত পুৰাণত, নলকুবেৰ আৰু তেওঁৰ ভাতৃ মণিগ্ৰীৱ, নাৰদ ঋষিৰ দ্বাৰা অভিশপ্ত হৈ গছলৈ পৰিণত হয়।
ব্যক্তিত্ব এটা জটিল ধাৰণা হোৱাৰ বাবে ব্যক্তিত্বৰ মাত্ৰা আৰু এনে পৰীক্ষাৰ স্কেলৰ ভিন্নতা থাকে আৰু প্ৰায়ে ইয়াৰ সংজ্ঞা নিৰূপণ নহয়।
এনে পৰীক্ষাৰ উদাহৰণ হ’ল: বিগ ফাইভ ইনভেণ্টৰী , মিনেছ’টা মাল্টিফেজিক পাৰ্চনেলিটি ইনভেণ্টৰী , ৰ’ৰশ্বাচ ইংকব্লট পৰীক্ষা, নিউৰ’টিক পাৰ্চনেলিটি প্ৰশ্নাৱলী -2006, বা আইচেংকৰ ব্যক্তিত্ব প্ৰশ্নাৱলী ।
এই সকলোবোৰ পৰীক্ষা উপকাৰী কাৰণ ইয়াৰ নিৰ্ভৰযোগ্যতা আৰু বৈধতা দুয়োটা আছে, দুটা কাৰকে এটা পৰীক্ষাক সঠিক কৰি তোলে।
"প্ৰতিটো বস্তুৰ অন্তৰ্নিহিত বৈশিষ্ট্য নিৰ্মাণৰ দ্বাৰা কিছু পৰিমাণে প্ৰভাৱিত হ'ব লাগে, ইতিবাচক আন্তঃসম্পৰ্কৰ আৰ্হিৰ জন্ম দিব লাগে যেতিয়ালৈকে সকলো বস্তু একে দিশতে অভিমুখী থাকে।
মনোবিজ্ঞানীসকলে ইয়াক মানসিক বিকাৰ নিৰ্ণয় কৰিবলৈ আৰু পূৰ্বাভাস আৰু চিকিৎসা পৰিকল্পনাত সহায় কৰিবলৈ ক্লিনিকেল জোখ-মাখৰ আহিলা হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰে।
ব্যক্তিত্ব হৈছে জৈৱিক আৰু পৰিৱেশগত কাৰকৰ পৰা গঠিত আচৰণ, জ্ঞান আৰু আৱেগিক আৰ্হিৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ সমষ্টি, আৰু যিবোৰ সময়ৰ লগে লগে সলনি হয়।
ব্যক্তিত্বৰ কোনো সাধাৰণভাৱে একমত সংজ্ঞা নাই যদিও বেছিভাগ তত্ত্বই কোনোবাই আগুৰি থকা পৰিৱেশৰ সৈতে প্ৰেৰণা আৰু মানসিক পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
ৰেমণ্ড কেটেলে সংজ্ঞায়িত কৰা বৈশিষ্ট্যভিত্তিক ব্যক্তিত্ব তত্ত্বই ব্যক্তিত্বক ব্যক্তিৰ আচৰণৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা বৈশিষ্ট্য হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰে।
ব্যক্তিত্বৰ মনোবিজ্ঞানৰ অধ্যয়নক ব্যক্তিত্ব মনোবিজ্ঞান বুলি কোৱা হয়, ইয়াত আচৰণৰ পাৰ্থক্যৰ আধাৰত থকা প্ৰৱণতাসমূহ ব্যাখ্যা কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে।
মনোবিজ্ঞানীসকলে ব্যক্তিত্বৰ অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰত জৈৱিক, জ্ঞানমূলক, শিক্ষণ, আৰু বৈশিষ্ট্যভিত্তিক তত্ত্বসমূহৰ লগতে মনোগতিশীল, মানৱতাবাদী পদ্ধতিসমূহকে ধৰি বহুতো ভিন্ন পদ্ধতি গ্ৰহণ কৰিছে।
ব্যক্তিত্ব অধ্যয়নৰ বাবে আজি ব্যৱহাৰ কৰা বিভিন্ন পদ্ধতিসমূহে এই ক্ষেত্ৰখনৰ প্ৰথম তত্ত্ববিদসকলৰ প্ৰভাৱ প্ৰতিফলিত কৰে, যিটো গোটত চিগমাণ্ড ফ্ৰয়েড, আলফ্ৰেড এডলাৰ, গৰ্ডন অলপ’ৰ্ট, হান্স আইচেংক, আব্ৰাহাম মাছল’, কাৰ্ল ৰজাৰ্ছ আদি অন্তৰ্ভুক্ত।
ব্যক্তিত্বক সঘনাই কাৰক বা মাত্ৰাত বিভক্ত কৰা হয়, কাৰক বিশ্লেষণৰ জৰিয়তে বৃহৎ প্ৰশ্নাৱলীৰ পৰা পৰিসংখ্যাগতভাৱে উলিওৱা হয়।
দুটা মাত্ৰালৈ ঘূৰাই অনাৰ সময়ত প্ৰায়ে অন্তৰ্মুখী-বহিৰ্মুখী আৰু স্নায়ুতন্ত্ৰ ৰ মাত্ৰাসমূহ ১৯৬০ চনত আইচেংকে প্ৰথম প্ৰস্তাৱ কৰা ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
সেই অনুসৰি তিনিটা সন্তান জন্ম দিয়াৰ পিছত সঞ্জনাই সূৰ্যৰ প্ৰখৰ তাপ শক্তি সহ্য কৰিব নোৱাৰি তেওঁ নিজৰ ছাঁটোক সূৰ্যৰ ওচৰত এৰি থৈ তপস্যাৰ বাবে অৰণ্যত প্ৰৱেশ কৰে।
সূৰ্যৰ ছায়াক সঞ্জনা বুলি ভাবে আৰু তেওঁৰ ফালৰ পৰা তিনিটা সন্তান শনি, সবৰ্ণী মনু আৰু তাপ্তিৰ জন্ম হয়।
মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণৰ মতে সূৰ্যৰ তাপ সহ্য কৰিব নোৱাৰা বাবেই তেওঁৰ প্ৰতি সংজ্ঞাৰ আচৰণৰ লাহেলাহে সলনি হৈ আহিল।
বিষ্ণু পুৰাণৰ মতে সংজ্ঞাই সূৰ্যই নিজৰ তাপৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ পাবলৈ তপস্যাৰ বাবেহে সূৰ্যক এৰি আহিছিল।
আনহাতে সূৰ্যই যমক এটা ডাকোৱাল কুকুৰা উপহাৰ দিয়ে যাতে কুকুৰাটোৱে তেওঁৰ ভৰিৰ সেই কীটবোৰ খাব পাৰে।
সাৰন্যু হৈছে সৰন্যু বিশেষণৰ নাৰী ৰূপ, যাৰ অৰ্থ হৈছে "দ্ৰুত, বহল, চঞ্চল", ঋকবেদত নদী আৰু বতাহক বুজাবলৈ এই শব্দৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
ঋকবেদৰ পৰৱৰ্তী গ্ৰন্থ হৰিবংস ত সৰন্যুক সংজ্ঞা বা সঞ্জনা বুলি জনা যায়, যাৰ অৰ্থ হৈছে 'চিত্ৰ', 'চিন' বা 'নাম'।
শিল্পকলাৰ দেৱতা ত্বষ্টাৰ কন্যা বুলি বৰ্ণনা কৰা সংজ্ঞাই স্বামীৰ উত্তাপ আৰু উজ্জ্বলতা সহ্য কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে সাময়িকভাৱে স্বামীক পৰিত্যাগ কৰিছিল।
ইয়াৰোপৰি মনু, ঐশ্বৰিক যমজ বৈদ্য অশ্বিন আৰু ৰেৱন্ত দেৱতাৰ মাতৃ হিচাপে তেওঁক উল্লেখ কৰা হৈছে।
বিভিন্ন গন্থ অনুসৰি ত্বষ্টা নামেৰে পৰিচিত শিল্পী দেৱতা বিশ্বকৰ্মাৰ দুটা সন্তান আছিল ক্ৰমে সংজ্ঞা আৰু ত্ৰিশিৰা।
সংজ্ঞা বা সাৰন্যু এগৰাকী ধুনীয়া কুমাৰীলৈ পৰিণত হোৱাত তেওঁৰ স্বয়ংবৰ পতা হয় আৰু ইয়াত তেওঁ সূৰ্য দেৱতাক স্বামী হিচাপে নিৰ্বাচন কৰে।
২০১৯ চনত তেওঁ ভাৰতীয় নৌ সেনাত প্ৰথমবাৰলৈ বিদেশত ডিফেন্স এটাছী ৰূপে নিযুক্তি লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
ভাৰতীয় বায়ু সেনাই উইং কামাণ্ডাৰ অঞ্জলি সিঙক মস্কো দূতাবাসত উপ বায়ু সংলগ্ন হিচাপে নিযুক্তি দিয়াৰ মাত্ৰ এমাহ পিছতহে সহকাৰী নৌ সংলগ্ন হিচাপে তেওঁৰ বাছনি কৰা হৈছিল।
যদিও সিং এজন মিগ-২৯ যুঁজাৰু বিমান ওপৰত প্ৰশিক্ষণ প্ৰাপ্ত এজন বৈমাণিক অভিযন্তা কৰবীৰ যুদ্ধজাহাজ নিৰ্মাণ আৰু তত্ত্বাৱধানত দক্ষতা আছে।
ডিফেন্স এটাছী ৰূপে কৰবী গগৈয়ে যোগদানৰ পূৰ্বে ৰাছিয়ান ভাষাৰ এটা এমহীয়া পাঠ্যক্ৰম সমাপ্ত কৰিবলগীয়া হৈছিল।
ভাৰত-ৰাছিয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্পৰ্ক সুদৃঢ় কৰাত প্ৰতিৰক্ষা কূটনীতিৰ সহ দূত হিচাপে তেওঁ সেৱা আগবঢ়ায় আহিছে।
গুৱাহাটী মহানগৰীৰ কাহিলীপাৰাৰ বাসিন্দা কৰবী গগৈৰ পিতৃ প্ৰয়াত দিলীপ গগৈ নামনি অসমৰ আয়ুক্ত কাৰ্যালয়ৰ অধীক্ষক আছিল আৰু মাতৃ ইন্দিৰা বৰগোহাঁই গগৈ দিছপুৰ মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপিকা।
কৰবীয়ে ২০০৬ চনত ওড়িশাৰ গান্ধী অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানত অধ্যয়ন কৰিবলৈ গৈছিল।
২০১০ চনত তেওঁৰ অন্তিম বৰ্ষৰ অভিযান্ত্ৰিক স্নাতক পৰীক্ষাৰ ঠিক আগতে তেওঁ বেংগালুৰুত চাৰ্ভিচ চিলেকচন ব'ৰ্ড পৰীক্ষা দিছিল আৰু একে বছৰতে নৌসেনাত নিযুক্ত হৈছিল।
২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত কৰবী গগৈয়ে ৰাছিয়াৰ ৰাজধানী মস্কোত অৱস্থিত দূতাবাসত সহকাৰী নৌসেনা এটাছী ৰূপে যোগদান কৰে।
পিছলৈ তেওঁ নৌ স্থাপত্য আৰু সংৰচনা অধ্যয়নৰ বাবে দিল্লীত অৱস্থিত ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰে।
১৯০৮ চনত টলষ্টয়ে লিখিছিল আৰু গান্ধীয়ে পঢ়িছিল, এ লেটাৰ টু এ হিন্দু, যি এই ধাৰণা উল্লেখ কৰে যে কেৱল নিৰপেক্ষ প্ৰতিৰোধৰ যোগেৰে প্ৰেমক অস্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি স্থানীয় ভাৰতীয় লোকসকলে উপনিৱেশ ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যক ক্ষমতাৰ পৰা বিতাড়ন কৰিব পাৰে।
এ লেটাৰ টু হিন্দু স্থানীয় ভাষা গুজৰাটীত প্ৰকাশ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ আৰু অনুমতি বিচাৰি ১৯০৯ চনত গান্ধীয়ে টলষ্টয়লৈ লিখিছিল।
টলষ্টয়ে সঁহাৰি জনায় আৰু ১৯১০ চনত এক বছৰ পিছত টলষ্টয়ৰ মৃত্যু লৈকে দুয়ো চিঠি-পত্ৰৰে যোগাযোগ অব্যাহত ৰাখে।
চিঠিবোৰে অহিংসাৰ ব্যৱহাৰিক আৰু তাত্ত্বিক প্ৰয়োগ, লগতে টষ্টলয়ৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে গান্ধীৰ প্ৰাৰ্থনাক প্ৰকাশ কৰে।
১৮৯৪ চনত কনচ্টেঞ্চ গাৰ্নেট, যিয়ে এইখন ইংৰাজী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল, তেওঁ তেওঁৰ অনুবাদকৰ টোকাত লিখিছিল:" , , , ' . ."
মহাত্মা গান্ধীয়ে তেওঁৰ আত্মজীৱনী মোৰ সত্য অন্বেষণৰ কাহিনী-ত লিখিছিল যে এই কিতাপখনে তেওঁক "অভিভূত" কৰিছিল আৰু "এক স্থায়ী প্ৰভাৱ প্ৰদান কৰিছিল।
" গান্ধীয়ে টলষ্টয়ৰ কিতাপখনৰ লগতেজন ৰাস্কিনৰ আনটু দিছ লাষ্ট আৰু কবি শ্ৰীমাদ ৰাজচন্দ্ৰ ক তেওঁৰ জীৱনৰ তিনিটা গুৰুত্বপূৰ্ণ আধুনিক প্ৰভাৱ হিচাপে অভিহিত কৰিছিল।
এই কিতাপখন পঢ়ি বিশ্ববিখ্যাত টলষ্টয়ৰ মন গান্ধীলৈ মুক্ত হৈছিল, যি এসময়ত দক্ষিণ আফ্ৰিকাত বাস কৰা যুৱ প্ৰতিবাদী আছিল।
কিতাপখনত টলষ্টয়ে যীচু খ্ৰীষ্টৰ শিকনি অনুসৰি হিংসাৰ মুখামুখি হ'লে অহিংস প্ৰতিৰোধৰ মূলমন্ত্ৰৰ কথা কৈছে।
যেতিয়া খ্ৰীষ্টই আনটো গাল ঘূৰাবলৈ কয়, টলষ্টয়ে দাবী কৰে যে খ্ৰীষ্টৰ অৰ্থ হৈছে হিংসা, আনকি ৰক্ষণশীল দয়ালু, আৰু প্ৰতিশোধ পৰিহাৰ কৰা।
ইয়াৰ পৰিধিৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা ৰোমান আৰু মধ্যযুগীয় গৱেষকৰ ব্যাখ্যাক টলষ্টয়ে অমান্য কৰে।
দ্য কিংডম অব গড ইজ ৱিদিন ইউ হৈছে লীঅ' টলষ্টয়ৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন দৰ্শন সম্বন্ধীয় প্ৰবন্ধৰ সংকলন।
এক আৰ্ভাৱিক চিকিৎসা, ৰাছিয়াৰ গৃহ দেশত নিষিদ্ধ হোৱাৰ পিছত ১৮৯৪ চনত জাৰ্মানীত কিতাপখন প্ৰথম প্ৰকাশিত হয়।
ই হৈছে টষ্টলয়ৰ চিন্তাৰ ত্ৰিশ বছৰৰ সমাপ্তি, আৰু সৰ্বজনীন প্ৰেমৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি খ্ৰীষ্টান সকলৰ ব্যাখ্যাৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি সমাজৰ বাবে এটা নতুন সংগঠনৰ আৰ্হি দেখুৱায়।
যিহেতু ৰাছিয়ান অৰ্থডক্স গীৰ্জা একে সময়তে এক ৰাজ্যিক গীৰ্জা আছিল আৰু ৰাজ্যৰ নীতিক সম্পূৰ্ণৰূপে সমৰ্থন কৰিছিল, টলষ্টয়ে ইয়াৰ শিক্ষাসমূহক খ্ৰীষ্টৰ সঁচা গছপেল বুলি বিশ্বাস কৰা বস্তুৰ পৰা, বিশেষকৈ চাৰমন অন দি মাউণ্ট, পৃথক কৰিবলৈ বিচাৰিছিল।
টলষ্টয়ে বিভিন্ন ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতা সম্পৰ্কীয় আলোচনী আৰু বাতৰি কাকতৰ অংশ উপস্থাপন কৰিছিল, আৰু খ্ৰীষ্টান সকলৰ ভিত্তিৰ পৰা প্ৰতিৰোধ নকৰাৰ ইতিহাসৰ বিষয়ে তীক্ষ্ণ দৃষ্টি প্ৰদান কৰিছিল, যিটো এজন সংখ্যালঘু বিশ্বাসকাৰীয়ে স্বীকাৰ কৰিছিল।
টলষ্টয়ে অহিংসাক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যাসমূহৰ সমাধান হিচাপে আৰু গীৰ্জাৰ ভণ্ডামী চোৱাৰ এক উপায় বুলি কৈছিল।
দ্য কিংডম অব গড ইজ ৱিদিন ইউ হৈছে অহিংসা অথবা অহিংস প্ৰতিৰোধ, আৰু খ্ৰীষ্টান নৈৰষ্টাক আন্দোলনৰ টলষ্টয়ন প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ বাবে এক মুখ্য পাঠ।
মমিতা নৃত্য ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ এক পৰম্পৰাগত লোক নৃত্য৷ ই কৃষিভিত্তিক উৎসৱ৷ আহিন মাহৰ শেষৰ ফালে শস্য চপোৱাৰ পাছত কাতি মাহৰ আৰম্ভণিতে মমিতা উৎসৱ পালন কৰা হয়৷ শস্য চপোৱাৰ পাছত “মাইমি’’ ধানৰ চাউল উলিয়াই “মাইলুমা’’ আৰু “খুলুমা’’ ক উছৰ্গা কৰি পূজা কৰা হয়৷ ইয়াক “মাইকাতাল চামানি’’ বা ন-ভাত দিয়া বোলে৷ মমিতা উৎসৱ ত্ৰিপুৰাৰ ত্ৰিপুৰী, জামাটিয়া, আৰু নোআটিয়া লোকসকলে পালন কৰে৷ ঝুম বা ধাননি পথাৰত ধান, তিল, শাক-পাচলি আদিকে ধৰি বিভিন্ন শস্য চপোৱাৰ পিছত পালন কৰা উৎসৱ।
এই পূজা উপলক্ষে যুৱক-যুৱতীসকলে গৃহস্থৰ ওচৰত পূজাৰ প্ৰসাদ হিচাপে মদ আৰু মাংস দিবলৈ দাবী কৰে৷ এই দাবী নানা গীত-পদ আৰু নৃত্যৰ মাজেৰে প্ৰকাশ কৰে৷ ইয়াকেই মমিতা নাচ বা নৃত্য বোলা হয়৷
ত্ৰিপুৰী উপজাতিবোৰৰ মাজত মমিতা বা ন-খোৱা উৎসৱ সকলোতে প্ৰচলন থাকিলেও উৎসৱ উপলক্ষে নৃত্যৰ প্ৰচলন দেখা যায় পশ্চিম ত্ৰিপুৰা জিলাৰ সদৰ অঞ্চল, সদৰ অঞ্চলৰ উত্তৰাংশ আৰু খোয়াই মহকুমাৰ ত্ৰিপুৰী জনগোষ্ঠীৰ মাজতহে৷ অৱশ্যে উদ্দেশ্য একে হ’লেও স্থানভেদে পৰিৱেশন শৈলী ভিন্ন হোৱা দেখা যায়৷ সদৰৰ উত্তৰাংশৰ ত্ৰিপুৰীসকলে ইয়াক “মমিতা-ওয়া-মুসামো’’ বোলে৷ ওয়া মানে বাঁহ আৰু মুসামো মানে নৃত্য৷
মমিতা নৃত্যত “গাইল-চিয়া’’ আৰু ডলা নৃত্যৰ অংশ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু লেবাংতি নামৰ বাদ্য বজোৱা হয়৷ পিছলৈ নৃত্য কৰাৰ সুবিধালৈ চাই গাইল-চিয়াৰ সলনি বাঁহ ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ জুম খেতিৰ পৰা শস্য সংগ্ৰহৰ পাছত “গাইল-চিয়া’’ৰে ধান বনা হয়৷ এই গাইল-চিয়াৰেই উৎসৱৰ পাছত নৃত্য কৰা হয়৷
সময়ৰ লগে লগে এই চহৰখনৰ প্ৰাধান্য হেৰুৱাই পেলায়, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৬ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে শ্বেৰখান ছুৰিৰ উত্থান হোৱালৈকে।
নগৰখনৰ উৎপত্তিৰ আন এটা সংস্কৰণ অনুসৰি পট্টান বা পথান নামৰ এখন গাঁও আছিল, যিখন গাঁও পিছলৈ পাটনা নামেৰে পৰিচিত হৈছিল।
আমোদজনক কথাটো হ’ল গ্ৰীক ইতিহাসত ‘পালিবোথ্ৰা’ নামৰ এখন চহৰৰ কথা উল্লেখ আছে, যিখন চহৰখন নিজেই পাটলিপুত্ৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
মূলতঃ পাটলিপুত্ৰ বা পাটলিপত্তন নামেৰে জনাজাত এই চহৰখন পাটনা নামেৰে জনাজাত হোৱাৰ আগতে পাটলিগ্ৰাম, কুসুমপুৰ, পাটলিপুত্ৰ, আজিমাবাদ আদি কেইবাটাও নাম সলনি কৰা হয়।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকাৰ সময়ছোৱাত অজাতশত্ৰুৱে এই নগৰখন ৰাজধানী হিচাপে গঢ়ি তুলিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
পাটনাৰ জলবায়ু আৰ্দ্ৰ উপগ্ৰীষ্মমণ্ডলীয়, গৰম গ্ৰীষ্ম আৰু শীতল শীতল হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছে।
গ্ৰীষ্মকালত গড় তাপমাত্ৰা ৩২ৰ পৰা ৪১ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ, আনহাতে শীতকালত ৬ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ পৰ্যন্ত তাপমাত্ৰা হ্ৰাস পাব পাৰে।
ই বিহাৰৰ সৰ্ববৃহৎ চহৰ আৰু বিশ্বৰ অন্যতম পুৰণি অবিৰতভাৱে বসবাস কৰা চহৰ, লগতে ই সাংস্কৃতিক আৰু ঐতিহাসিক ঐতিহ্যৰে ভৰপূৰ।
প্ৰাচীন ভাৰতৰ মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ ৰাজধানী চহৰ "পাটলিপুত্ৰ" সংস্কৃত শব্দৰ পৰাই এই নগৰখনৰ নাম উৎপন্ন হৈছে।
পাটলিপুত্ৰৰ সৈতে পাটনাৰ প্ৰাচীন ইতিহাস ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত, আৰু মূল গাঁওখনক ‘পতলি’ নাম দিয়া হৈছিল, তাৰ লগত ‘পট্টন’ সংযোজন কৰা হৈছিল।
পাটনাত বাছ হৈছে ৰাজহুৱা পৰিবহণৰ ব্যৱস্থা, বিহাৰ ৰাজ্যিক পথ পৰিবহণ নিগমে মহানগৰীৰ বিভিন্ন অঞ্চল সংযোগ কৰা বাছৰ বহৰ চলাই আছে।
পাটনাত এক সুবিকশিত পৰিবহণ ব্যৱস্থা আছে য’ত বিভিন্ন ধৰণৰ পৰিবহণ যেনে বাছ, টেক্সি, অটো-ৰিক্সা, ৰে’ল আদি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
গোখলেই প্ৰথমে বিভিন্ন প্ৰকাশনত ইংৰাজী আৰু মাৰাঠী উভয় ভাষাত গল্প প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু শেষত ১৯৭০ চনত তেওঁ উপন্যাস প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
২০১৮ চনত তেওঁ স্মৃতিগ্ৰন্থ হিয়েৰছ্ লুকিং এট ইউ, বডী শিৰোনামেৰে প্ৰকাশ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল।
অনুবাদক হিচাপে তেওঁ প্ৰবীণ অভিনেত্ৰী দুৰ্গা খোটেৰ আত্মজীৱনী আৰু মাৰাঠী ভাষাৰ শীৰ্ষস্থানীয় নাট্যকাৰ মহেশ এলকুঞ্চৱাৰ, বিজয় তেণ্ডুলকাৰ, জি.পি. দেশপাণ্ডে আৰু সতীশ আলেকাৰৰ বহু কেইখন নাটক অনুবাদ কৰিছে।
বিশাখাপট্টনমত থকাৰ সময়ত তেওঁৰ বন্ধু সত্যদেৱ ডুবেৰ পৰামৰ্শ মতে চি.টি. খানোলকাৰৰ নাটক অবাধ্য অনুবাদ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
তেওঁৰ আন কিছুমান অনুবাদৰ ভিতৰত আছে ইম অনি হুমৰাও , বেগম বাৰভে , আই, দুৰ্গা খোটে আৰু গুৰু দত্ত: এ ট্ৰেজেডী ইন থ্ৰী এক্টছ (গোখলেৰ প্ৰাক্তন স্বামী অৰুণ খোপকাৰৰ মাৰাঠী গ্ৰন্থ গুৰু দত্ত: টিন অংকি শোকান্তিকাৰ ইংৰাজীলৈ অনুবাদ)।
পিতৃ জি.জি. গোখলেই চাৰ্চলাইট নামৰ কাকত এখনত যোগদান কৰাৰ পিছত গোখলেৰ পৰিয়াল ১৯৪১ চনত মুম্বাইৰ ওচৰৰ শিৱাজী পাৰ্কলৈ গুচি যায়।
১৫ বছৰ বয়সত তেওঁ ইংলেণ্ডলৈ ৰাওনা হয় আৰু তাত ব্ৰিষ্টল বিশ্ববিদ্যালয়ত ইংৰাজী সাহিত্যত বি এ ডিগ্ৰী লয়।
ভাৰতলৈ উভতি আহি ২১ বছৰ বয়সত মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰে।
ইয়াৰ পিছত তেওঁ মুম্বাইৰ জেভিয়াৰ ইনষ্টিটিউট অফ কমিউনিকেচনত নামভৰ্তি কৰে আৰু তাত তেওঁ কমিউনিকেচন আৰু ভিডিঅ' প্ৰডাকচনৰ পাঠ্যক্ৰম অধ্যয়ন কৰে।
কৰ্মজীৱনৰ প্ৰাৰম্ভনিতে গোখলেই এলফিনষ্টন কলেজত অংশকালীন শিক্ষক আৰু গ্লেক্সো লেবৰেটৰীত জনসংযোগ কাৰ্যবাহী হিচাপে কাম কৰিছিল।
বিশ্বৰ অন্যতম প্ৰধান বিশ্ব চহৰ হিচাপে লণ্ডনে ইয়াৰ কলা, মনোৰঞ্জন, ফেশ্বন, বাণিজ্য আৰু বিত্ত, শিক্ষা, স্বাস্থ্যসেৱা, সংবাদ মাধ্যম, বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি, পৰ্যটন, আৰু পৰিবহণ আৰু যোগাযোগৰ ওপৰত প্ৰবল প্ৰভাৱ পেলায়।
ইয়াৰ জিডিপি য়ে ইউৰোপৰ সৰ্ববৃহৎ নগৰীয়া অৰ্থনীতি কৰি তোলে আৰু ই বিশ্বৰ অন্যতম প্ৰধান বিত্তীয় কেন্দ্ৰ।
ইউৰোপৰ উচ্চ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ সৰ্বাধিক কেন্দ্ৰীভূতকৰণৰ সৈতে ইয়াত প্ৰাকৃতিক আৰু ব্যৱহাৰিক বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত ইম্পেৰিয়েল কলেজ লণ্ডন, সমাজ বিজ্ঞানৰ লণ্ডন স্কুল অৱ ইকনমিক্স আৰু ব্যাপক ইউনিভাৰ্চিটি কলেজ লণ্ডন আছে।
লণ্ডনত বিশ্বৰ আটাইতকৈ ব্যস্ত চহৰ বিমানবন্দৰ ব্যৱস্থা আৰু লণ্ডনৰ আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড হৈছে বিশ্বৰ আটাইতকৈ পুৰণি ৰেপিড ট্ৰেনজিট ব্যৱস্থা।
লণ্ডন বিশ্বৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ বেছি ভ্ৰমণ কৰা চহৰসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু ইয়াত যিকোনো চহৰৰ ভিতৰতে ৫ তাৰকাযুক্ত হোটেল আছে।
ইংলেণ্ডৰ দক্ষিণ-পূবৰ টেমছ নদীৰ ওপৰত উত্তৰ সাগৰলৈকে ৫০ মাইল দৈৰ্ঘ্যৰ মোহনা এটাৰ মূৰত থিয় হৈ আছে আৰু ই দুই সহস্ৰাব্দ ধৰি ই প্ৰধান বসতিস্থল হৈ আহিছে।
লণ্ডন চহৰ, ইয়াৰ প্ৰাচীন মূল আৰু বিত্তীয় কেন্দ্ৰ, ৰোমানসকলে লণ্ডিনিয়াম নামেৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ইয়াৰ মধ্যযুগীয় সীমাৰ ওচৰৰ সীমা ৰাখিছে।
19 , ১৯ শতিকাৰ পৰা, "লণ্ডন" নামটোও আছে এই মূলৰ আশে-পাশে থকা মহানগৰখনক বুজাইছে, যিখন ঐতিহাসিকভাৱে মিডলছেক্স, এচেক্স, ছাৰে, কেণ্ট আৰু হাৰ্টফোৰ্ডশ্বাৰ কাউণ্টিৰ মাজত বিভক্ত হৈ আছে, যিখনে বৃহত্তৰ লণ্ডনক সামৰি লৈছে, বৃহত্তৰ লণ্ডন কৰ্তৃপক্ষৰ দ্বাৰা পৰিচালিত।
লণ্ডন চহৰৰ পশ্চিমে থকা ৱেষ্টমিনিষ্টাৰ চহৰখনে যুগ যুগ ধৰি ৰাষ্ট্ৰীয় চৰকাৰ আৰু সংসদৰ আয়োজন কৰি আহিছে।
২০১৮ চনৰ মাজভাগৰ বৃহত্তৰ লণ্ডনৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ৯ মিলিয়ন ইয়াক ইউৰোপৰ তৃতীয় সৰ্বাধিক জনবহুল চহৰ কৰি তুলিছিল, যুক্তৰাজ্যৰ জনসংখ্যাৰ ১৩.৪% আৰু ইংলেণ্ডৰ জনসংখ্যাৰ ১৬%তকৈ অধিক . ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি গ্ৰেটাৰ লণ্ডন বিল্ড-আপ এৰিয়া ইউৰোপৰ ভিতৰত চতুৰ্থ সৰ্বাধিক জনবহুল আৰু ইয়াৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ৯৮ লাখ।
লণ্ডন মহানগৰখন ইউৰোপৰ তৃতীয় সৰ্বাধিক জনবহুল অঞ্চল আৰু ২০১৬ চনত প্ৰায় ১ কোটি ৪০ লাখ বাসিন্দা আছিল, যিয়ে লণ্ডনক মেগাচিটিৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰে।
সমাজবাদী যুগত বহু মহিলাই দৰমহা পোৱা নিয়োগত প্ৰৱেশ কৰিছিল;যেতিয়া লিংগ সমতাৰ মতাদৰ্শক প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল আৰু বিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে তেওঁলোকে কৰ্মশক্তিৰ প্ৰায় আধা অংশ গঠন কৰিছিল।
মহিলাসকলক সঘনাই শিক্ষক, নাৰ্ছ, ফাৰ্মাচিষ্ট, বিক্ৰী কেৰাণী, শ্ৰমিক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু তেওঁলোক পৰিচালনা, প্ৰশাসন আৰু কাৰিকৰী বিজ্ঞানৰ সৈতে কমকৈ জড়িত।
ঘৰুৱা কাম-শিশুৰ যত্ন, ৰন্ধা-বঢ়া, চাফ-চিকুণ কৰা আৰু বজাৰ কৰা আদি কাম-কাজৰ বাবেও মহিলাসকল বহুলাংশে দায়িত্ব লয়।
পুৰুষে জীৱ-জন্তু আৰু যন্ত্ৰপাতিৰ সৈতে কাম কৰে আৰু মহিলাসকলে শস্য উৎপাদনত অধিক শ্ৰম কৰে যদিও নিৰ্দিষ্ট পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই নমনীয় হৈ থাকে।
নব্বৈৰ দশকৰ নতুনকৈ উত্থাপিত, 'বন্য', নিষিদ্ধ পুঁজিবাদে মহিলাৰ প্ৰতি প্ৰায়ে শত্ৰুতা প্ৰকাশ কৰিছিল যদিও বহু মহিলাই প্ৰকৃততে সফলতা লাভ কৰিছে।
ব্যৱসায়ত মহিলাৰ অধিক জড়িতকৰণ পূব ইউৰোপীয় অঞ্চলৰ দেশসমূহৰ বাবে সাধাৰণ কথা: "সামগ্ৰিকভাৱে পূব ইউৰোপে লিংগ সমতাৰ ক্ষেত্ৰত শীৰ্ষস্থান দখল কৰি আছে, অঞ্চলটোৰ ৩৫ শতাংশ জ্যেষ্ঠ ভূমিকা মহিলাৰ হাতত আছে আৰু মাত্ৰ ১৬ শতাংশ ব্যৱসায়ৰ সৈতে আছে।
কমিউনিষ্ট যুগত চৰকাৰৰ স্বৈৰাচাৰী স্বভাৱৰ বাবে নাৰী আৰু পুৰুষ উভয়ৰে নাগৰিক অধিকাৰ আৰু স্বাধীনতা যিমানেই সীমিত নহওক কিয় সমান আছিল।
বুলগেৰিয়াৰ সমাজত নাৰীৰ স্থানত বাইজেন্টাইন আৰু অট্টোমান সংস্কৃতি, পূব অৰ্থডক্স খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম, কমিউনিষ্ট মতাদৰ্শ, সমসাময়িক বিশ্বায়িত পশ্চিমীয়া মূল্যবোধ আদি বিভিন্ন সংস্কৃতি আৰু মতাদৰ্শৰ প্ৰভাৱ পৰিছে।
নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী তথা অধিবক্তা শালু নিগমৰ মতে, মহিলাসকলক ঘৰুৱা হিংসাৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰাৰ উদ্দেশ্যে আইন ৰূপায়ণত কেইবাটাও ত্ৰুটি আছে।
সাধাৰণ জনসমাজত আইনখনৰ বিষয়ে সজাগতাৰ অভাৱ আৰু সেয়েহে সেৱা, সকাহৰ প্ৰকাৰ আৰু আইনী অধিকাৰৰ উপলব্ধতা আৰু সজাগতাই আইনৰ সঠিক ৰূপায়ণ প্ৰতিহত কৰে।
এনে ৰাজ্যত নতুন সুৰক্ষা বিষয়া নিয়োগ কৰাৰ সলনি বিদ্যমান বিষয়াসকলক এই নতুন নিয়মীয়া দায়িত্ব প্ৰদান কৰে।
এই কাৰ্যকৰীকৰণৰ ত্ৰুটিৰ ফলত আইনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰ্তব্যবোৰ অসম্পূৰ্ণ হৈ পৰে কিয়নো পিঅ'ৰ দায়িত্বত থকা বিষয়াসকলৰ আগতীয়া কৰ্তব্যৰ তলত নতুন দায়িত্ব গৌণ হৈ পৰে।
আইনখন ৰূপায়ণৰ ক্ষেত্ৰত আন এক বাধা হৈছে ঘৰুৱা হিংসাৰ পৰা উদ্ধাৰ হোৱা লোকসকলৰ বাবে অৰ্থপূৰ্ণ তাৎক্ষণিক সকাহৰ অভাৱ।
এই আইনত তাৎক্ষণিক সকাহ যেনে "চিকিৎসাৰ সহায়, কম সময়ৰ বাবে থকা ঘৰ, শিশুগৃহৰ সুবিধা, মানসিক সমৰ্থন, আশ্ৰয় গৃহ বা অৰ্থনৈতিক বা ভৌতিক সহায়ৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰিক প্ৰতিকাৰ" আদিৰ বিধান নাই।
ঘৰুৱা হিংসাৰ পৰা উদ্ধাৰ হোৱা লোকসকলক প্ৰায়ে "চিকিৎসা, ট্ৰমা পৰামৰ্শ, কাপোৰ আৰু সাজু নগদ ধনৰ প্ৰয়োজন হয়, যিবোৰ আশ্ৰয় গৃহত প্ৰদান কৰা নহয়।
ভাৰতৰ অপৰাধী ন্যায় প্ৰণালীৰ সংস্কাৰ সমিতিয়ে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা অপৰাধৰ ওপৰত এক প্ৰতিবেদন লিখিছিল, য'ত সমিতিখনে "পত্নী"ৰ সংজ্ঞা সম্প্ৰসাৰিত কৰিব বিচাৰিছিল যাতে "প্ৰথম পত্নী জীয়াই থকাৰ" পিছতো দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে পুৰুষৰ সৈতে পত্নী হিচাপে বাস কৰা মহিলাসকলক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰি।
এই আইনে "পত্নী"ৰ এই সম্প্ৰসাৰিত সংজ্ঞাক জড়িত কৰিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে বিবাহ বিহীন সম্পৰ্কৰ সলনি এগৰাকী মহিলা আৰু ইতিমধ্যে বিবাহিত পুৰুষৰ মাজৰ সম্পৰ্ক এই আইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
যেতিয়া মহাৰাষ্ট্ৰই সমিতিৰ প্ৰতিবেদনত পৰামৰ্শবোৰ অনুসৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, অবৈবাহিক, লিভ-ইন সম্পৰ্কৰ আইনী স্থিতি ৰাজহুৱা আলোচনালৈ অনা হৈছিল।
ইয়াক বৈবাহিক সম্পৰ্কৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য একেই আইনত অবৈবাহিক লিভ-ইন সম্পৰ্কত মহিলাসকলৰ সুৰক্ষাক গৌণ বিবাহ বা অ-বৈবাহিক লিভ-ইন সম্পৰ্ক বৈধ কৰাৰ প্ৰয়াস বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।
সমিতিৰ পৰামৰ্শবোৰ প্ৰকৃততে চানমুনিয়া বনাম বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ সিং কুশৱাহা আৰু আন নামৰ এক আইনী গোচৰত উল্লেখ কৰা হৈছিল, য'ত দীঘলীয়া সময়ৰ সহবাসৰ বাবে বিবাহ "অনুমান" কৰা সম্পৰ্ক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ "পত্নী"ৰ সংজ্ঞাৰ ব্যাখ্যাক সমৰ্থন কৰা হৈছিল।
ঘৰুৱা হিংসাক আইনৰ ধাৰা ৩-ৰ দ্বাৰা সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছে "উত্তৰদাতাৰ যিকোনো কাৰ্য, কৰা বা নকৰা আচৰণ ঘৰুৱা হিংসা হ'ব যদিহে:
ক্ষতিগ্ৰস্থ ব্যক্তিজনৰ স্বাস্থ্য, সুৰক্ষা, জীৱন, হাত-ভৰি বা সুস্থতাৰ ক্ষতি বা আঘাত বা বিপদাপন্ন হয়, সেয়া মানসিক বা শাৰীৰিক হওক বা এনে কৰাৰ প্ৰৱণতা থাকে আৰু ইয়াত শাৰীৰিক উৎপীড়ন, যৌন উৎপীড়ন, মৌখিক আৰু আৱেগিক উৎপীড়ন আৰু অৰ্থনৈতিক উৎপীড়ন অন্তৰ্ভুক্ত থাকে; বা
সুৰক্ষাৰ বাবে যিকোনো যৌতুক বা আন সম্পত্তি বা মূল্যৱান সামগ্ৰীৰ যিকোনো বেআইনী দাবী পূৰণ কৰিবলৈ তেওঁক বা তেওঁৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আন যিকোনো ব্যক্তিক জোৰ কৰিবলৈ পীড়িত ব্যক্তিজনক হাৰাশাস্তি, ক্ষতি, আঘাত বা বিপদত পেলায়; বা
দফা বা দফা ত উল্লেখ কৰা যিকোনো আচৰণৰ দ্বাৰা পীড়িত ব্যক্তি বা তেওঁৰ সৈতে সম্পৰ্কিত যিকোনো ব্যক্তিক ভাবুকি দিয়াৰ প্ৰভাৱ আছে; বা
এই আইনখনত কেৱল শাৰীৰিক হিংসাই নহয়, আন ধৰণৰ হিংসা যেনে আৱেগিক/মৌখিক, যৌন, আৰু অৰ্থনৈতিক উৎপীড়ন অধ্যায় ১ - প্ৰাথমিক শাখাৰ জৰিয়তে অন্তৰ্ভুক্ত আৰু সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছে।
এই আইন অনুসৰি, পীড়িত ব্যক্তিজনক "উত্তৰদাতাৰ সৈতে ঘৰুৱা সম্পৰ্কত থকা বা কিছু সময় থাকি আঁতৰি যোৱা যিকোনো মহিলা আৰু উত্তৰদাতাই ঘৰুৱা হিংসাৰ সন্মুখীন হোৱা বুলি অভিযোগ কৰা" বুলি সংজ্ঞায়িত কৰা হয়।
বৰঞ্চ একেটা ঘৰত বাস কৰা মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ সৈতে ঘৰুৱা সম্পৰ্কত থকা লোকসকলৰ পৰায়ো সুৰক্ষা দিয়ে।
ই মহিলাসকলক বিবাহৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কৰ ভিতৰত হিংসাৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰে , তেজৰ দ্বাৰা সম্পৰ্ক , দত্তক গ্ৰহণৰ দ্বাৰা সম্পৰ্ক , আৰু আনকি বিবাহৰ প্ৰকৃতিত সম্পৰ্ক (প্ৰাক্তন: বিয়া নোহোৱাকৈ সম্পৰ্কৰ খাতিৰত একেলগে বাস কৰা, আইনীভাৱে অবৈধ বিবাহ)।