polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
উল্লেখ্য যে ৰঙাজান আৰু লেতেকুপুখুৰীত দুখন থান অৱস্থিত আৰু দুয়োখন থানে নিজকে গুৰুজনাৰ জন্মস্থান বুলি দাবী কৰি আহিছে।
দুয়োখন থানেই বিভিন্ন বৈষ্ণৱ গ্ৰন্থ আৰু পুৰণি হাতে লিখা সাহিত্য সম্ভাৰ আৰু অসমীয়া কলা কৃষ্টিৰ বিভিন্ন সামগ্ৰীৰে চহকী।
শেহতীয়াকৈ, ৰঙাজান আৰু কাঁচিকটা নৈৰ মাজত অৱস্থিত লেতেকুপুখুৰীত উজীৰৰ হৰিশিঙা বৰাৰ টোলতেই মাধৱদেৱৰ জন্ম হোৱা বুলি বিশেষজ্ঞ সকলে মানি লৈছে।
আন কিছুমানৰ মতে নাৰায়ণপুৰত কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণৰ সেনা চাউনি আছিল যাৰ বাবে ঠাইখনৰ নাম পাছত নাৰায়ণপুৰ হ’ল।
নাৰায়ণপুৰৰ বিভিন্ন স্থানত পুৰণি হিন্দু দেৱ দেৱীৰ প্ৰতিমা, মন্দিৰ আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ ভাস্কৰ্য বিভিন্ন সময়ত আৱিস্কৃত হৈছে, ই অতীজত এই স্থানত কোনো এক সভ্য সংস্কৃতিৰ অৱস্থিতিৰ প্ৰমাণ বহন কৰে।
এইখন থান কালী গোসানীৰ এখন পুৰণি পূজনস্থলী আছিল, ব্ৰিটিছ সকল লখিমপুৰলৈ অহাৰ পাছত প্ৰথমে এই থান আৱিষ্কাৰ কৰে।
নাৰায়ণপুৰ ১৫২৪ লৈকে চুতীয়া ৰাইজৰ অধীনত আছিল আৰু এই সকল ৰজা শাক্ত ধৰ্মী কেঁচাইখাতিৰ ভক্ত আছিল।
বিভিন্ন ধৰণৰ উৎপাদিত শস্য সমূহ হৈছে- ধান, মাতিমাহ, আলু, পিয়াঁজ, আদা, নহৰু, বিলাহী, ফুলকবি, বন্ধাকবি, বেঙেনা আদি।
কাল-সংহতিৰ গুৰু ভৱানীপুৰীয়া গোপাল আতাৰ অনুগামী শ্ৰী শ্ৰী অনিৰুদ্ধ দেৱৰ ১৫৫৩ চনত দকুৱা গাঁৱত জন্ম হয়।
অনিৰুদ্ধদেৱৰ মৃত্যু হৈছিল বিহপুৰীয়া নগৰৰ সমীপৰ বাঁহগড়া দেউৰী গাঁৱৰ পশ্চিমে মৰনৈৰ পাৰত অৱস্থিত নাহৰআটী থানত।
প্ৰবাদ আছে যে বদলা পদ্ম আতাই মাধৱদেৱৰ অধীনত উজনি অসমত বৈষ্ণৱ ধৰ্ম চোৱা চিতাৰ ভাৰ পাইছিল, তেখেতে জমদগ্নিৰ ভূমিত এই সত্ৰখন স্থাপন কৰিছিল।
শংকৰ-মাধৱৰ মহাপ্ৰয়ানৰ পাছত বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰত বদলা পদ্ম আতাই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।
ৰাজা ৰাম মোহন ৰায়ে তেওঁৰ গ্ৰন্থ “ ” ত নাৰায়ণপুৰ চুতীয়া ৰজা সত্যনাৰায়ণৰ অস্থায়ী ৰাজধানী আছিল বুলি উল্লেখ কৰিছে।
নাৰায়ণপুৰ ইয়াৰ মাজেৰে যোৱা ১৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে জিলা সদৰ উত্তৰ লখিমপুৰ , ৰাজ্যিক সদৰ গুৱাহাটী আৰু কাষৰীয়া ৰাজ্য অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ৰাজধানী ইটানগৰৰ ৰ লগত সংযুক্ত।
পাছত ইয়াক নাৰায়ণপুৰলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয় আৰু আৰু অসমৰ বৈষ্ণৱ সমাজৰ মাজত সৰ্বজনবিদিত এই সত্ৰখন ১৮৮৭ চনত জৰাবাৰী গাঁৱত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
নাৰায়ণপুৰ মাধৱদেৱ, হৰিদেৱ, অনিৰুদ্ধদেৱ, বদলা পদ্ম আতাকে ধৰি বহুকেইজন বৈষ্ণৱ গুৰুৰ জন্মস্থান।
নাৰায়ণপুৰৰ উল্লেখযোগ্য স্থান সমূহ হৈছে বেলগুৰি সত্ৰ, বদলা সত্ৰ, ফুলনি থান, বিষ্ণুবালিকুচি, দহঘৰীয়া সত্ৰ, বুদ্ধ বাপুচাঙ, মাঘনোৱা দ’ল, গোঁহাই কমল আলি, ৰাধাপুখুৰি, বুঢ়া বুঢ়ি পুখুৰি, ৰঙতি পুখুৰী, গোঁহাই পুখুৰী আদি।
পাছত সেই ভাগ খেৰাজখাত নামৰ ঠাইৰ গাভৰু বিলত উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল, তেতিয়া মূৰ্তি ভাগ বৰকালিকা থানত স্থাপন কৰা হৈছিল আৰু ঠাই খিনিৰ নাম দেওতোলা হৈছিল ।
নাৰায়ণপুৰৰ পূবে বিহপুৰীয়া, উত্তৰে বান্দৰদেৱা আৰু পশ্চিমে গহপুৰ, দক্ষিণ দিশত মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰ।
নাৰায়ণপুৰ সৰ্বমুঠ বাৰজন ধৰ্মীয় গুৰুৰ জন্মস্থান, সেয়েহে ইয়াক পবিত্ৰ ঠাই হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
বৰ্তমানে নাৰায়ণপুৰ নগৰত লাহে লাহে গঢ়ি উঠা ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান বোৰেও নাৰায়ণপুৰৰ অৰ্থনীতিত প্ৰভাব বিস্তাৰ কৰিছে।
তাত প্ৰথমে এটা উত্তৰ-পূৰ্বমুখী শিলাখণ্ডৰ ওপৰত বহি আপোন মনতেই কৈছিল যে, "যদি ম‍ই বুদ্ধত্বলাভ কৰিবলৈ সক্ষম তেন্তে বুদ্ধৰ এটা প্ৰতিচ্ছায়া মোৰ সম্মুখত দৃশ্যমান হওক।
" এই কথা উচ্চাৰিত হোৱাৰ লগে লগে শিলাখণ্ডৰ গাত তিনি ফুট ওখ এটা বুদ্ধৰ প্ৰতিচ্ছায়া প্ৰতিফলিত হ’ল।
বোধিসত্ত্ব তপস্যাত বহাৰ পূৰ্বে দৈৱবাণী হয় যে, "বুদ্ধত্ব লাভ কৰিবৰ হ’লে ইয়াত বহিলে নহ’ব; ইয়াৰ পৰা অৰ্ধযোজন দূৰত্বত পত্ৰবৃক্ষতলত তপস্যাত বহিব লাগিব।
বোধিসত্ত্ব কুশগ্ৰহণৰ পাছত কিছুদূৰ অতিক্ৰম পত্ৰবৃক্ষতলৰ ভূমিত কুশগছডাল ৰাখি পূবদিশে মূৰ কৰি তপস্যাত বহে।
কঠোৰ সাধনাৰ ফলত তেওঁৰ শৰীৰ ক্ষয় যায়, কিন্তু এই তপস্যাত তেওঁ ভয়, লোভ আৰু লালসাক অতিক্ৰম কৰি নিজৰ মনৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ নিয়ন্ত্ৰণ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল।
জন্মৰ পঞ্চম দিনা তেখেতৰ পিতৃয়ে ৮জন জ্ঞানী ব্যক্তিক সদ্যোজাত শিশুটিৰ নামকৰণ আৰু ভৱিষ্যত গণনা কৰাৰ বাবে নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল।
তেতিয়া তেওঁৰ নাম সিদ্ধাৰ্থ ৰখা হয় - সিদ্ধাৰ্থ শব্দটোৱে "সিদ্ধিলাভ কৰা, বা উদ্দেশ্য সফল" হোৱা বুজায়।
তেখেতসকলৰ মাজৰ এজনে লগতে কয় যে, ৰাজকুমাৰ এদিন সত্যৰ সন্ধানত বাহিৰলৈ ওলাই যাব আৰু বোধিপ্ৰাপ্ত হব।
তেওঁ তেতিয়া তেওঁৰ লগৰীয়া সকলক এই বিষয়ে প্ৰশ্ন কৰাত তেওঁলোকে উত্তৰ দিয়ে যে এইবোৰেই হ’ল মানুহৰ নিয়তি।
আকৌ এদিন এনেদৰে ভ্ৰমণ কৰি থকা অৱস্থাত মুণ্ডিতমস্তক আৰু পীতবৰ্ণৰ জীৰ্ণ বাস পৰিহিত এজন সাধু দেখা পালে।
লগৰীয়াসকলে এই লোকজনক সন্ন্যাসী বুলি গৌতমক পৰিচয় কৰাই দি কয় যে, এই লোকজনে মানুহৰ দুঃখৰ বাবে নিজ জীৱন ত্যাগ কৰিছে।
ৰাজকুমাৰ সিদ্ধাৰ্থই সেই ৰাতিয়েই শুই থকা অৱস্থাত নিজৰ পত্নী, পুত্ৰ, পৰিবাৰক নিঃশব্দে বিদায় জনাই জ্ঞানান্বেষণৰ অৰ্থে মাত্ৰ ২৯ বছৰ বয়সতে ৰাজপ্ৰসাদ ত্যাগ কৰে।
প্ৰাক-বিংশ শতাব্দীৰ ঐতিহাসিকবিদসকলে তেওঁৰ জীৱনকালক সীমাবদ্ধ কৰিছে ৫৬৩ খৃষ্টপূৰ্বাব্দৰ পৰা ৪৩৮ খৃষ্টপূৰ্বাব্দৰ মধ্যকাললৈ।
দ্বিতীয় মত অনুসাৰে ২৮ বছৰ বয়সত তেওঁক সংসাৰৰ প্ৰতি মনোযোগী কৰাৰ বাবে তেওঁৰ পিতৃমাতৃয়ে ৰাজকন্যা যশোধৰাৰ লগত বিবাহ অনুষ্ঠিত কৰে।
অনুমান কৰা হয়, তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ অনুগামীসকলে তেওঁৰ জীৱনকথা, শিক্ষা আৰু বৌদ্ধ সংঘৰ সন্ন্যাস-বিধি লিপিবদ্ধ কৰিছিল।
সমস্ত জীৱন ধৰি তেওঁ দৰ্শন আৰু বাণী প্ৰচাৰ কৰি অৱশেষত আনুমানিক ৫৪৩ খৃষ্টপূৰ্বাব্দ ৮০ বছৰ বয়সত বহাগী পূৰ্ণিমা তিথিত কুশীনগৰত মহাপ্ৰয়ান কৰে।
বৌদ্ধধৰ্মৰ ওচৰা-উচৰি হিন্দু ধৰ্ম, আহমদিয়া মুছলিম সম্প্ৰদায় আৰু বাহাই ধৰ্মৰ অনুগামীসকলৰ মতেও বিশ্বধৰ্মত তেওঁক দেৱতা বা মহামানৱ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
ভেন গঘে ডেকাকালৰ আৰম্ভণিতে শিল্প-বাণিজ্যৰ সৈতে জড়িত এটা প্ৰতিষ্ঠানত কাম কৰিছিল আৰু কৰ্মসংক্ৰান্তত হেগ, লণ্ডন আৰু পেৰিছ আদি ভ্ৰমণ কৰি তেওঁ কিছুদিন ইংলেণ্ডত শিক্ষকতা কৰে।
সেইবাবে ১৮৭৯ চনৰ পৰা বেলজিয়ামৰ এটা খনিৰ এলেকাত পাদুৰী হিচাবে কাম কৰে আৰু থলুৱা বাসিন্দাসকলৰ ছবি আঁকিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
এই সময়ত তেওঁৰ ছবিত বিশেষকৈ অনুজ্জ্বল মাটিয়া ৰঙৰ প্ৰাধান্য আছিল আৰু অনাগত দিনৰ ছবিবোৰত ব্যৱহাৰ কৰা উজ্জ্বল ৰঙৰ চিন এই সময়ৰ ছবিসমূহত নাছিল।
পিছত তেওঁ দক্ষিণ ফ্ৰান্সলৈ যায় আৰু সেই এলেকাৰ ৰ'দৰ উজ্জ্বল ৰশ্মিয়ে তেওঁক বাৰুকৈয়ে প্ৰভাৱিত কৰে।
তেওঁৰ সৃষ্টিৰ ভিতৰত বহুকেইখন আত্ম-প্ৰতিকৃতি, প্ৰাকৃতিক দৃশ্যৰ চিত্ৰ, আলেখ্য আৰু হ্বিটফিল্ড ৱিড ক্ৰ'ৱছ, ছানফ্লাৱাৰ্ছ ইত্যাদি উল্লেখযোগ্য।
ভেন গঘৰ চিত্ৰকৰ ৰূপে পৰিচয় পোৱাৰ বিশদ অন্যতম সূত্ৰ তেওঁ আৰু তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভাতৃৰ, থীয়'ৰ মাজত আদান-প্ৰদান হোৱা চিঠিৰ সংগ্ৰহ।
তেওঁলোকৰ আজীৱন বন্ধুত্ব, আৰু ভেন গঘৰ চিত্ৰকলা সম্পৰ্কীয় বেছিভাগ চিন্তাধাৰা আৰু তত্ত্বৰ তথ্য পোৱা যায় তেওঁলোক দুয়োৰে মাজত আদান প্ৰদান হোৱা শতাধিক চিঠিৰ পৰা: ৬০০ ৰো অধিক ভিনছেণ্টে থীয়'ক লেখা, আৰু ৪০খন চিঠি থীয়'ই ভিনছেণ্টক লেখা।
তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ বিষয়ে বহু চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰাৰ প্ৰৱণতা সত্ত্বেও আধুনিক সমালোচকসকলে এনে এজন চিত্ৰকৰৰ প্ৰতিচ্ছবি দেখা পায় যিজনে সঘনাই উক দিয়া অসুস্থতাৰ কাৰণে নিজ কাৰ্য্যৰ অকৰ্মন্যতা আৰু অস্পষ্টতাত গভীৰভাবে নিৰাশ হৈছিল।
কলা সমালোচক ৰবাৰ্ট হিউজেজৰ মতে ভেন গঘৰ শেষ জীৱনৰ শিল্পকৃতিসমূহে সম্পূৰ্ণ ৰূপে নিয়ন্ত্ৰণত থকা আৰু "স্পষ্টতা আৰু উদাৰচিত্ততাৰ সন্ধান কৰা" এজন পৰিপক্ব চিত্ৰকাৰৰ পৰিচয় দিয়ে।
অসুবিধা হয় মূলতঃ আৰ্লেছৰ পৰা লেখা চিঠিবোৰৰ তাৰিখ নিৰ্ণয় কৰা, যদিও এইটো জনাজাত যে সেই মুহূৰ্ত্তত ভেন গঘে ডাট্চ, ফ্ৰেন্স আৰু ইংৰাজী ভাষাত প্ৰায় ২০০খন চিঠি তেওঁৰ বন্ধুবৰ্গক লেখিছিল।
ভিনছেণ্ট পেৰিছত থকা সময় বুৰঞ্জীবিদসকলৰ বাবে বিশ্লেষণ কৰাতো অসুবিধাজনক কাৰণ দুয়োভাই ককাই একেলগে আছিল আৰু সেয়ে চিঠি বিনিময় কৰা নাছিল।
বিংশ শতাব্দীত ৰঙৰ বিচিত্ৰতা আৰু আৱেগপ্ৰৱণতাৰে ভৰা তেওঁৰ সৃষ্টিয়ে দূৰ-দূৰণিলৈকে প্ৰভাৱ পেলাইছিল।
উদ্বিগ্নতা আৰু সঘনাই উক দিয়া মানসিক ৰোগত তেওঁ ভুগিছিল আৰু মাত্ৰ ৩৭ বছৰ বয়সত বিশেষ খ্যাতি পোৱাৰ আগেয়েই আত্মঘাতী বন্দুকৰ গুলিত তেওঁৰ দেহাৱসান ঘটে।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কিছুমান ক্ষুদ্ৰ দূৰবৰ্তী দ্বীপে উপৰত বহিৰে আন বেলেগ সময় অঞ্চল ব্যৱহাৰ কৰে।
বেকাৰ দ্বীপ আৰু হাউলেণ্ড দ্বীপ ইউ টি চি ১২-ৰ অন্তৰ্গত, আনহাতে ৱেক দ্বীপ ইউ টি চি +১২-ৰ অন্তৰ্গত।
উদাহৰণ স্বৰূপে বেকাৰ দ্বীপ আৰু হাউলেণ্ড দ্বীপত বুধবাৰৰ দুপৰীয়া ১২ বাজিলে ৱেক দ্বীপ বৃহস্পতি বাৰৰ দুপৰীয়া ১২ বাজিব।
আন্তৰাষ্ট্ৰীয় তাৰিখ ৰেখাৰ পৰস্পৰ বিপৰীত ফালে এই দ্বীপকেইটাই কৰা অৱস্থানেই হৈছে ইয়াৰ কাৰণ।
আন দূৰবৰ্তী দ্বীপসমূহ হৈছে: জাৰ্ভিচ দ্বীপ, মিডৱে এটোল, পালম্যৰা এটোল আৰু কিংমেন ৰীফ ; জনষ্টোন এটোল ; আৰু নাভাচা দ্বীপ, বাজ’ নুৱেভ’ বেঙ্ক আৰু চেৰানিলা বেঙ্ক ।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নটা সময় অঞ্চল হৈছে: পূবৰ পৰা পশ্চিমলৈ আটলান্টিক মান সময় , পূব মান সময় , কেন্দ্ৰীয় মান সময় , পৰ্বতীয় মান সময় , প্ৰশান্ত মান সময় , আলাস্কা মান সময় , হাৱাই-অলুয়েছিয়ন মান সময় , চামোৱা মান সময় আৰু চামাৰো মান সময় ।
পূব মান সময় অঞ্চল: , আটলান্টিক উপকূল আৰু অ’হাঅ’ উপত্যকাৰ পূব ফালৰ তিনিভাগৰ দুভাগ এই সময় অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত।
কেন্দ্ৰীয় মান সময় অঞ্চল: , আমেৰিকা উপসাগৰৰ উপকূল, মিছিছিপি উপত্যকা, আৰু গ্ৰেট প্লেইনচ্ এই সময় অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত।
আটলান্টিক মান সময় অঞ্চল: , পুয়েৰ্তো ৰিকো আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ভাৰ্জিনিয়া দ্বীপপুঞ্জ ইয়াৰ অন্তৰ্গত।
হাৱাই-অলুয়েছিয়ন মান সময় অঞ্চল: , হাৱাই ৰাজ্য আৰু অলুয়েছিয়ন দ্বীপপুঞ্জৰ অধিকাংশ এই সময় অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত।
এই সময় অঞ্চলসমূহৰ সীমা আৰু দিবালোক সংৰক্ষণ সময়ৰ নীতি-নিয়ম আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পৰিবহণ বিভাগৰ আধিনত পৰিচালিত হয়।
ভাৰতবৰ্ষৰ জিলাৰ সংজ্ঞা হ'ল - জিলা উপায়ুক্তৰ দ্বাৰা শাসিত এক প্ৰশাসনিক ভৌগোলিক অঞ্চল, আইন শৃংখলা অটুট ৰখা দায়িত্ব বহন কৰা জিলা ন্যায়াধীশৰ কাৰ্যালয় সমূহ আৰু ৰাজহ সংগ্ৰহৰ দায়িত্বত থকা ৰাজহ বিষয়া সকলৰ সমন্বয় ৰক্ষা কৰা।
সাধাৰণতে ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়াসকল জিলা উপায়ুক্ত হয় যদিও কেতিয়াবা অসম প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া সকলকো এই পদত নিযুক্তি দিয়া হয়।
আইন শৃংখলা আৰু তেনে ধৰণৰ বিষয় সমূহ নিয়াৰিকৈ চলোৱাৰ দায়িত্বত এজন ভাৰতীয় পুলিচ সেৱাৰ বিষয়া এজন আৰক্ষী অধীক্ষক ৰূপে থাকে।
২৭ জুন ২০১৬ চনত মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে মাজুলীক জিলা ঘোষণা কৰাত মাজুলী ভাৰতৰ প্ৰথমখন নদীদ্বীপ জিলা হৈ পৰিল আৰু অসমৰ মুঠ জিলাৰ সংখ্যা ৩৩ হ’ল।
২০২০ চনৰ ৮ আগষ্ট তাৰিখে অসম কেবিনেটে বৰপেটা জিলাৰ বজালী মহকুমাক জিলালৈ উন্নীত কৰা প্ৰস্তাৱ গৃহীত হোৱাৰ পিছত অসমৰ মুঠ জিলাৰ সংখ্যা ৩৪খন হ'ল।
পুনৰ ২৬ জানুৱাৰী ২০১৬ চনত তদানীন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে আৰু দুখন জিলা ক্ৰমে পূব কামৰূপ আৰু দক্ষিণ কামৰূপ ঘোষণা কৰে, যদিও পৰ্যাপ্ত প্ৰশাসনিক আন্তঃগাঁঠনি নথকাৰ বাবে ৭ অক্টোবৰ ২০১৬ তাৰিখে এক কেবিনেট সভাত সাময়িকভাৱে স্থগিত ৰখা হয়।
অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই কয় যে ৰাজ্যত ইচিআইৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ প্ৰক্ৰিয়া আৰু চৰকাৰে পুনৰ বিবেচনা কৰাৰ আগতে এইটো এটা অস্থায়ী ব্যৱস্থা।
পৰৱৰ্তী সময়ত হোজাই, বিশ্বনাথ, তামুলপুৰ, বজালী জিলাই মৰ্যদা ঘূৰাই পোৱাৰ কথা ঘোষণা কৰিলে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।
২০২২ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰত অসম কেবিনেটে চাৰিখন নতুনকৈ গঠিত জিলাক বৰ্তমানৰ চাৰিখন জিলাৰ সৈতে একত্ৰিত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
ইউক্লিডীয় জ্যামিতিত যিকোনো বৃত্তৰ পৰিধি আৰু ব্যাসৰ অনুপাতক এই ধ্ৰুৱকৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ কৰা হয়।
ই এক অপৰিমেয় সংখ্যা - অৰ্থাৎ ইয়াক দুটা পূৰ্ণ সংখ্যাৰ অনুপাত হিচাবে দশমিক ভগ্নাংশত সম্পূৰ্ণৰুপে প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰি : পাইৰ মান ২২ ভাগৰ ৭ বা দশমিকত ৩.১৪১৫৯. হিচাপে ধাৰ্য্য কৰা হৈছে।
এই অসীম অবিৰত ভগ্নাংশটোক কোনো অংশত সমাপ্ত কৰি গণনা কৰিলে পোৱা সাধাৰণ ভগ্নাংশৰ পৰা ৰ মোটামুটি মান পাব পাৰি।
জ্যামিতি আৰু ত্ৰিকোণমিতিত কোণ জোখাৰ ৰেডিয়ান প্ৰণালীত -ক ১৮০ ডিগ্ৰী বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তদুপৰি আথৰ হিচাবেও ইয়াক বিভিন্ন বৈজ্ঞানিক সূত্ৰ বা সমীকৰণত বীজগণিতীয় চিহ্ন হিচাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
যেনে বৰফলা পাই -ক একোটা শ্ৰেণীৰ সমষ্টিগত পূৰণফল বুজাবলৈ গাণিতিক আৰু বৈজ্ঞানিক সূত্ৰসমূহত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
শেহতীয়াকৈ ফৰাচী দেশৰ এগৰাকী কম্পিউটাৰ অভিযন্তাই পাইৰ মান দশমিকৰ পিছৰ দুই দশমিক সাত ট্ৰিলিয়ন স্থান লৈকে গণনা কৰি উলিয়াইছে।
ইয়াৰ ইংৰাজী উচ্চাৰণ পাই হ’লেও গ্ৰীক উচ্চাৰণ অলপ বেলেগ আৰু এই ধ্ৰুৱকৰ নাম কাৰণ গ্ৰীক আৰু ৰ প্ৰথম বৰ্ণ এটি।
যদি এটা বৃত্তৰ ব্যাস অন্য এটা বৃত্তৰ ব্যাসৰ দুগুন হয়, তেনেহ’লে সেই বৃত্তৰ পৰিধি আনটো বৃত্তৰ পৰিধিৰ দুগুন হ’ব।
পাই হ’ল বৃত্তৰ পৰিধি আৰু ব্যাসৰ অনুপাত, যি এক ধ্ৰূৱক: গণিতবিদৰ মতে পাই হ’ল বিশ্বৰ সবাতোকৈ সুন্দৰ সংখ্যা।
অন্যভাৱে বৃত্তৰ ক্ষেত্ৰফল এই যে বৰ্গক্ষেত্ৰৰ দৈৰ্ঘ্য বৃত্তৰ ব্যাসাৰ্ধৰ সমান তাৰ ক্ষেত্ৰফলৰ অনুপাত হিচাপেও প্ৰকাশ কৰা যায়।
ডিমা হাছাওৰ উপৰিও কাছাৰ জিলা, কাৰ্বি আংলঙৰ সমতল অঞ্চল, নগাঁও, নাগালেণ্ডৰ ডিমাপুৰ আৰু ধনশিৰি অঞ্চলত বাস কৰি আছে।
জনশ্ৰুতিমতে মহাভাৰতৰ যুগত ডিমাপুৰত ভীমৰ ঔৰসত আৰু হিড়িম্বাৰ গৰ্ভত বীৰ ঘটোৎকচৰ জন্ম হয় ।
মৃতদেহ শ্মশানলৈ নিয়াৰ পিছত এগৰাকী মহিলাই এৱাঁ সূতা টুকুৰা-টুকুৰ কৰি ছটিয়াই যায় আৰু এগৰাকীয়ে খুচুৰা পইচা ছটিয়াই যায় ।
সন্তান জন্ম হোৱাৰ পিছত কেঁচুৱাৰ ওচৰ সম্বন্ধীয় এগৰাকী মহিলাই মাতৃদুগ্ধ পান কৰাত সহায় কৰে আৰু এইগৰাকীক 'আনুমাজিক' বোলা হয় ।
কাপোৰ পিন্ধাৰ আগেয়ে মাছৰ লগত পাঁচবিধ আঞ্জাৰে দৰাক ভাত খোৱাৰ পিছত ছোৱালী আনিবলৈ যোৱাৰ নিয়ম ।
কইনাঘৰ সন্মত হ'লে দৰাঘৰে সাতখিলা কলপাতত এক কিলোগ্ৰাম নিমখ, পোন্ধৰযোৰ তামোল-পান টমালেৰে সাতপাক দি কইনাঘৰলৈ প্ৰেৰণ কৰি 'ছান্দিদাংছেংবা' অনুষ্ঠান পালন কৰে ।
কেচুৱাৰ এমাহ হ'লে বাহিৰলৈ উলিয়াই মংগল কামনা কৰি পিতৃক স্পৰ্শ কৰাই আৰু সধৱা নাৰীসকলে সূৰ্য দেৱতাক প্ৰণাম কৰে ।
শ্ৰাদ্ধৰ দিন সুবিধানু্যায়ী ঠিক কৰি লৈ কুকুৰা, গাহৰি আদি কাটি নিয়ম কৰি আত্মীয়-কুটুম্বক ভোজ-ভাত খোৱায় ।
প্ৰসুতিক সুকীয়া কোঠাত ৰাখি অপদেৱতা ৰোধৰ বাবে দুৱাৰ খিৰিকিত 'ৰঙা বেত'ৰ টুকুৰা আঁৰি দিয়ে ।
দেউতাক-মাকৰ সংস্পৰ্শ অবিহনে পিতৃসম্বন্ধীয় সৰ্বকনিষ্ঠ খুৰাক সঙ্গীতাচাৰ্য কে.চি. দে ই তেওঁক খুব বেছি অনুপ্ৰাণিত আৰু উৎসাহিত কৰিছিল।
দেই তেওঁৰ শৈশৱৰ পাঠ গ্ৰহণ কৰিছিল ‘ইন্দু বাবুৰ পাঠশালা’ নামৰ এক সৰু প্ৰাক-প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত।
সেই সময়ত মান্না দে আন্তঃকলেজ গানৰ প্ৰতিযোগিতাত ধাৰাবাহিকভাবে তিনি বছৰত তিনিটা পৃথক শ্ৰেণীবিভাগত প্ৰথম হৈছিল।
ইয়াৰফলতেই তেওঁ প্ৰতিষ্ঠিত হয় আৰু পৰিপক্কতা লাভ কৰে আৰু জনপ্ৰিয় গায়ক হিচাপে সঙ্গীতপ্ৰেমীৰ পৰা স্বীকৃতি পায়।
২০০৫ চনত বাংলাভাষাত তেওঁৰ আত্মজীৱনী ‘জীৱনেৰ জলসাঘৰে’ খ্যাতিমান আনন্দ প্ৰকাশনৰ মাধ্যমত প্ৰকাশিত হয়।
পাছাত এইখন ইংৰাজীত 'মেমৰীজ কাম এলাইভ', হিন্দীত 'ইয়াদেঁ জী উঠি' আৰু মাৰাঠী ভাষাত 'জীৱনেৰ জলসাঘৰে' নামেৰে অনুদিত হৈছে।
ৰবীন্দ্ৰ ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়, কলকাতা সঙ্গীত ভৱনত মান্নাদে’ৰ সঙ্গীত সংৰক্ষণৰ উদ্যোগ লৈছে।
তাত আৰম্ভণিতে তেওঁ কৃষ্ণ চন্দ্ৰ দে’ৰ অধীনত সহকাৰী হিচাপে আৰু তাৰপাছত শচীন দেৱ বৰ্মণ ৰ অধীনত কাম কৰে।
পৰৱৰ্তীকালত তেওঁ অন্যান্য স্বনামধন্য গীতিকাৰৰ সান্নিধ্যলৈ আহে আৰু তাৰপাছত স্বাধীনভাবে নিজেই কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
সেই সময়ত তেওঁ বিভিন্ন হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ বাবে সঙ্গীত পৰিচালনাৰ সমসাময়িক উস্তাদ আমান আলি খান আৰু উস্তাদ আব্দুল ৰহমান খানেৰ পৰা হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতত তামিল লয়।
বুকুত সংক্ৰমণৰ পৰা জটিলতাৰ সৃষ্টি হোৱা বাবে ২০১৩ চনৰ ৮ জুনত মান্না দেক বেংগালুৰুৰ এখন চিকিৎসালয়ৰ আই চি য়ুত ভৰ্তি কৰোৱা হয়।
৯ জুনত তেখেতৰ মৃত্যুৰ উৰাবাতৰি ওলাইছিল যদিও চিকিৎসকসকলে এই কথা নস্যাৎ কৰি কয় যে তেখেত জীয়াই আছে, কিন্তু জটিলতাৰ পৰা মুক্ত হোৱা নাই।
৯ জুলাইত প্ৰকাশ কৰা হয় যে তেখেতৰ স্বাস্থ্য ভাললৈ আহিছে আৰু চিকিৎসকসকলে ৫ জুলাইত তেখেতৰ ভেণ্টিলেটৰ চাপৰ্ট আঁতৰাই দিছে।
ইয়াৰ বাদেও, তেওঁ কিশোৰ কুমাৰৰ সৈতে পৃথক গোত্ৰৰ দ্বৈত গান হিচাপে ‘ইয়ে দোস্তী হাম নেহী তোৰেঙ্গে ’ আৰু ‘এক চতুৰ নৰ' গায়।
ইয়াৰ বাদেও, মান্না দে শিল্পী আৰু গীতিকাৰ হেমন্ত মুখোপাধ্যায় সহ আৰু বেছ কিছু গীতিকাৰৰ সৈতে বাংলা ছবিত গান গাইছিল।
এতিয়াও তেওঁ বিভিন্ন সঙ্গীতবিষয়ক অনুষ্ঠানত যোগ দিবলৈ বিশ্বৰ বিভিন্ন স্থানলৈ ভ্ৰমণ কৰি থাকে।
জোখমাপৰ এককৰ সীমা সংখ্যা নাথাকিলেও সকলো একককে তিনিটা মৌলিক ধৰ্ম দৈৰ্ঘ্য, ভৰ আৰু সময় -অৰ এককৰ সহায়ত প্ৰকাশ কৰিব পাৰি।
সেয়ে বিভিন্ন চৰকাৰ বা কোনো সৰ্বমান্য প্ৰতিষ্ঠানে কোনো নিৰ্দিষ্ট নমুনাৰ আধাৰত এই তিনি মৌলিক ধৰ্মৰ একক নিৰ্ধাৰিত কৰি দিয়ে আৰু উক্ত চৰকাৰ বা সংগঠনৰ প্ৰভাৱ থকা ক্ষেত্ৰসমূহত সেই একক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
সেই আধাৰৰ বিশিষ্ট ধৰ্মৰ লগত তুলনা কৰি সেই ধৰ্ম থকা অন্য বস্তুৰ সংশ্লিষ্ট ধৰ্মৰ জোখ প্ৰকাশ কৰা হয়।
যেনে "দুই আঙুল" বুলিলে দুটা আঙুলিৰ সমান বহল, এক দিন বুলিলে পৃথিৱীয়ে নিজৰ অক্ষত আৱৰ্তন কৰাৰ সমান সময় আদি।
সূক্ষ্ম বৈজ্ঞানীক গৱেষণাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি দৈনিক বজাৰলৈকে অনেক ক্ষেত্ৰত জোখমাপৰ বিভিন্ন এককৰ ব্যৱহাৰ হয়।
উদাহৰণ স্বৰূপে, বিভিন্ন দেশত দোকানীয়ে গ্ৰাহকক ওজনত ঠগালে দোকানীৰ বিৰুদ্ধে আইনগত ব্যৱস্থা লোৱাৰ ব্যৱস্থা থাকে।
প্ৰমিতি, হৈছে বস্তুৰ কোনো ধৰ্ম যেনে দৈৰ্ঘ্য, ওজন, উষ্ণতা আদিৰ তুলনামূলক পৰিমাণ কোনো এককৰ মানত - যেনে মিটাৰ, কিলোগ্ৰাম, চেলচিয়াচ আদি প্ৰকাশ কৰা পদ্ধতি বা কাৰ্য্য।
প্ৰমিতি বুজোৱা ইংৰাজী ভাষাৰ শব্দটো লেটিন ভাষাৰ -ৰ ক্ৰিয়াবাচক -ৰ পৰা মধ্যযুগীয় ফৰাচী ভাষাৰ শব্দ হৈ ইংৰাজী ভাষালৈ আহিছে.।
আগৰ ইংৰাজী একক -ৰ আধাৰত ইম্পিৰিয়েল একক আৰু যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কাষ্টমাৰী একক নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল।
ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্য আৰু কমনৱেল্‌থৰ দেশসমূহত এই পদ্ধতি দেশ বা ক্ষেত্ৰবিশেষে এতিয়াও ব্যবহাৰ কৰা হয়।
যদিও অতীজৰে পৰা মানৱ সমাজত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰা হৈ আহিছে, যেনে সোণৰ কাৰণে ৰতি, কেৰেট আদি, ওজনৰ বাবে পোৱা, সেৰ আদি।
কিন্তু আন্তৰাষ্ট্ৰীয় আদান প্ৰদান বাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে জোখমাখৰ কাৰণে বিভিন্ন মানক পদ্ধতি নিৰ্দ্ধৰণ কৰাৰ প্ৰয়োজন হ'ল।
২০১১ চনৰ ১৫ মে'ত সেইবাৰৰ বিজয়ী খিতাপ অৰ্জন কৰা চালগাওকাৰ দলৰ বিৰুদ্ধে বিকল্প খেলুৱৈ হিচাপে তেওঁৰ পেছাদাৰী অভিষেক হয়।
সেই চিজনত তেওঁ মাত্ৰ সাতখন আই-লীগ খেলত ভাগ ল'বলৈ পাইছিল আৰু ভাৰতীয় ফেডাৰেচন কাপ ২০১১তো অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পোৱা নাছিল।
স্কুল লীগত ভাল প্ৰদৰ্শন আবঢ়োওৱাৰ পাছত তেওঁ সমীপৱৰ্তী ভাৰতীয় ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণ ৰ ছাত্ৰাবাসত নিজৰ দক্ষতা প্ৰদৰ্শনৰ সুযোগ পায়।
তাৰ পাছতে তেওঁ মাহিলপুৰত অনুষ্ঠিত ১৬-অনূৰ্ধ্ব ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত অসমৰ হৈ খেলাৰ সুযোগ পায়।
এই প্ৰতিযোগিতাৰ প্ৰদৰ্শনৰ ওপৰত ভিতই কৰি তেওঁ ভাৰতীয় ১৬-অনূৰ্ধ্ব ফুটবল দলৰ শিবিৰলৈ আমন্ত্ৰিত হয় আৰু ইয়াৰপৰাই তেওঁ ভাৰতীয় ১৯-অনূৰ্ধ্ব ফুটবল দলত সুযোগ পায়।
১৫ অক্টোবৰ তাৰিখে নিজৰ দলৰ হৈ প্ৰথমখন খেলত চেন্নাইয়িন এফ চি দলৰ বিৰুদ্ধে উন্নত খেল প্ৰদৰ্শন কৰি শ্ৰেষ্ঠ উদীয়মান ফুটবলাৰৰ সন্মান অৰ্জন কৰে।
২০১৩ চনৰ ১ নৱেম্বৰ তাৰিখে আই-লীগত মোহন বাগানৰ বিৰুদ্ধে ডুলেৰ ষ্টেডিয়ামত তেওঁ ডেম্পোৰ হৈ প্ৰথম খেলে।
তেওঁ খেলৰ ৫৫ মিনিটত ছাবষ্টিটিউট খেলুৱৈ হিচাপে খেলপথাৰত প্ৰৱেশ কৰে আৰু খেলখন গ'লশূন্যভাৱে অমীমাংসিত হৈ ৰয়।
তেওঁ ভাৰতৰ ক্লাব ফুটবলৰ সৰ্বোচ্চ পেছাদাৰী প্ৰতিযোগিতা ইণ্ডিয়ান ছুপাৰ লীগত বেংগালুৰু এফ চিৰ হৈ ফৰৱাৰ্ড স্থানত খেলে।
কুমাৰৰ ঘৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ হমিৰপুৰ জিলাৰ হৰষৌৰ গাঁৱত, কুমাৰ বৰ্তমান ভাৰতীয় সেনাৰ ড’গ্ৰা ৰেজিমেণ্ট ৰ ছুবেদাৰ মেজৰ হিচাপে কৰ্মৰত।
২০০৬ চনৰ কমনৱেলথ খেলসমূহত বিজয় কুমাৰে ২টা সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে, ইয়াৰ ভিতৰত আছিল পুৰুষৰ ২৫ মিটাৰ ৰেপিড ফায়াৰ পিষ্টল একক শাখা আৰু দ্বৈত শাখা, দ্বৈত শাখাত তেওঁ পেম্বা তামাঙৰ সৈতে এই পদক দখল কৰে।
তাৰ পাছৰ বছৰ এচিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপৰ ২৫ মিটাৰ চেণ্টাৰ ফায়াৰ পিষ্টলত তেওঁ দ্বিতীয় স্থান দখল কৰে।
তেওঁ সৰ্বমুঠ ৭৮৭.৫ পইণ্ট অৰ্জন কৰে, এই পইণ্টেৰে তেওঁ ভাৰতীয় খেলুৱৈৰ কমনৱেলথ খেলসমূহত পুৰুষৰ ২৫মিটাৰ ৰেপিড ফায়াৰ পিষ্টলৰ একক শাখাৰ সৰ্বোচ্চ পইণ্টৰ পূৰ্বৰ অভিলেখ ভংগ কৰে, ইয়াৰ আগতে সৰ্বোচ্চ পইণ্ট আছিল ৭৭৮.২ যিটো অভিলেখ ২০০৬ চনৰ মেলৱৰ্ণ কমনৱেলথ খেলসমূহত স্থাপিত হৈছিল।
ইয়াৰ আগতে লণ্ডন অলিম্পিকৰ পুৰুষৰ ১০মিটাৰ এয়াৰ পিষ্টল শাখাৰ চূড়ান্ত খেলত প্ৰৱেশ কৰাত ব্যৰ্থ হয় কুমাৰ, ২৮ জুলাইত অনুষ্ঠিত হোৱা এই খেলৰ প্ৰাৰম্ভিক ঘূৰণত কুমাৰে ৩১শ স্থানহে লাভ কৰে
২০০৯ চনত বেইজিঙত অনুষ্ঠিত বিশ্বকাপত ৰেপিড ফায়াৰ পিষ্টলত কুমাৰে ৰূপৰ পদক লাভ কৰে, চূড়ান্ত খেলত তেওঁক কেইথ চেণ্ডাৰচনে ০.১ প‍ইণ্টত পৰাজিত কৰে।
স্বদেশৰ ৰাজধানী চহৰত অনুষ্ঠিত প্ৰতিযোগিতা খনত বিজয়ে সৰ্বমুঠ তিনিটা স্বৰ্ণ আৰু এটা ৰূপৰ পদক দখল কৰে।
চন্দ্ৰশেখৰ ভেংকটাৰামনৰ জন্ম হয় ১৮৮৮ চনৰ ৭ নৱেম্বৰত, চেন্নাইৰ ত্ৰিচিনাপল্লীৰ ওচৰৰ থিৰুভানা ইককেভাল গাঁৱত।
আৰু তাৰ পৰাই তেওঁ ১৫ বছৰ বয়সতে স্নাতক আৰু ১৮ বছৰ বয়সত মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়।
উল্লেখযোগ্য যে তেওঁ স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষাত পদাৰ্থ বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰিছিল যদিও চলি প্ৰথা মতে তেওঁ স্নাতক কলা আৰু স্নাতকোত্তৰ কলা বুলিহে লিখিব লগা হৈছিল।
সেয়ে ১৯০৬ চনত তেওঁৰ দি লনদন ফিল'ছফিকেল মেগাজিনত এটা গধুৰ প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰি বিজ্ঞানীসকলৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিব পাৰিছিল।
স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হোৱাৰ পাছত তেওঁৰ বিলাতলৈ যোৱাৰ সকলো খৰচ চৰকাৰেই বহন কৰিবলৈ বিচাৰিছিল যদিও তেওঁৰ সেই যাত্ৰা হৈ নুঠিল।
১৯২১ চনটো ৰামনৰ কাৰণে বৰ সৌভাগ্যৰ বছৰ আছিল, এই বছৰটোতে তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে অক্সফোৰ্ডত অনুষ্ঠিত বিশ্ববিদ্যালয় কংগ্ৰছত যোগদান কৰিছিল।
তাতেই তেওঁ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন বিজ্ঞানীৰ লগত পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ জটিল সমস্যাবিলাক মুকলিকৈ আলোচনা কৰিবলৈ সুবিধা পাইছিল।
ভূমধ্য সাগৰেৰে তেওঁ লণ্ডনৰ পৰা ঘৰমুৱা হওঁতে সাগৰৰ দিগন্তত প্ৰসাৰিত হোৱা নীলা জলৰাশি দেখি কিয় নীলা ৰঙৰ হয় সেয়া জানিবলৈ তেওঁ নিজৰ হাতত থকা নিকল প্ৰিজমটো উলিয়াই সাগৰৰ জলৰাশিলৈ লক্ষ্য কৰিলে, আৰু পোহৰৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ বাবেই হয় যে জানিব পাৰিলে।
তেওঁৰ গৱেষণাৰ ফলতেই তৰংগ তত্ত্ব, বিকিৰণ ধৰ্ম আৰু তাপ গতি বিদ্যা বিষয়ক গৱেষণাৰ পথ মুকলি হৈছিল।
১৯৩০ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰত ষ্টক’হমত অনুষ্ঠিত হোৱা ন'বেল বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত তেওঁ নিজে উপস্থিত হৈ এই বঁটা গ্ৰহণ কৰিছিল।
সেই সময়তে কলিকতা বিজ্ঞান কলেজ প্ৰতিষ্ঠা হোৱাত, সেই কলেজতে ৰামনে পালিত অধ্যাপক হিচাপে চাকৰিত যোগদান কৰিলে।
ভায়লিনৰ তাঁৰৰ ওপৰত ৰমণে দেখুওৱা চমকপ্ৰদ গৱেষণাৰ বাবে মুগ্ধ হৈ আশুতোষ মুখাৰ্জীয়ে ৰমণক এই পদ দিয়ে, সেই সময়ত পালিত অধ্যাপকজন বিদেশৰ পৰা শিক্ষাপ্ৰাপ্ত হোৱাৰ নিয়ম আছিল।
কিন্তু ৰমণ ইংলেণ্ডলৈ গৈ শিক্ষা লোৱাৰ পক্ষপাতী নাছিল বাবে আশুতোষ মুখাৰ্জীয়ে সেই নিয়মটোকেই উঠাই দিছিল।
অধ্যাপক পদত থাকিয়ে তেওঁ গৱেষণাত মনোনিবেশ কৰি থাকিল আৰু এটাৰ পাছত এটা চমকপ্ৰদ বস্তু আৱিষ্কাৰ কৰি বিশ্বকে চমক লগাইছিল।
ভাৰতলৈ ন'বেল বঁটাৰ সন্মান কঢ়িয়াই অনা ব্যক্তি সকলৰ ভিতৰত ছাৰ চন্দ্ৰশেখৰ ভেংকটাৰামন অন্যতম।
এছিয়াৰ ভিতৰতে ১৯৩০ চনত বিজ্ঞান বিষয়ত ন'বেল বঁটা লাভ কৰা চন্দ্ৰশেখৰ ভেংকটাৰামন আছিল প্ৰথম গৰাকী ব্যক্তি।
তদুপৰি পেৰিছ, ৰাছিয়া, হাঙ্গেৰীৰ অকাডেমি অফ ছায়েন্স আদি অনুষ্ঠানে তেওঁক সদস্য হিচাপে লোৱাৰ উপৰিও ইউৰোপ আৰু অনেক ভাৰতীয় বিশ্ববিদ্যালয়ে তেওঁক ডক্টৰেট উপাধিৰে সন্মানিত কৰিছিল।
ন'বেল বঁটা পোৱাৰ পাছত কিছুদিন কলিকতাত থাকি, তেওঁ বাংগালোৰত ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰিছিল।
ইয়াৰ পিছত তেওঁ নিজে ১৯৪৮ চনৰ পৰা এটা ৰামন ৰিচাৰ্ছ ইনষ্টিটিউট নামৰ গৱেষণাগাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি মৃত্যুৰ আগলৈকে তাত গৱেষণাতে কটাইছিল।
চন্দ্ৰশেখৰ ভেংকটাৰামনৰ জীৱনৰ উদ্দেশ্য আছিল বিজ্ঞানিক হোৱা, বিজ্ঞানৰ চৰ্চাতে জীৱন কটোৱা।
কিন্তু তাৰ সলনি তেওঁ হল এজন গাণিতিক-সেয়ে পাছলৈ অন্তৰ্দ্বগ্ধত ভুগি, কলিকতা চহৰৰ মাজেৰে ডেল হাউচী স্কোৱাৰৰ পৰা শিয়ালদহলৈ ট্ৰামেৰে গৈ থাকোঁতে বউবাজাৰ ষ্ট্ৰীটত তেওঁৰ চকু পৰিল এখন চাইন বোৰ্ডত, চাইন বোৰ্ডখনত লিখা আছিল--দি ইণ্ডিয়ান এচোচিয়েচন ফৰ দি কাল্টিভেচন অব্ চায়েন্স।
তেওঁ যিমানদূৰ পাৰে সোনকালে ট্ৰামৰ পৰা নামি, চাইন বোৰ্ড দিয়া ঘৰটো বিচাৰি আহিল আৰু লগ পালে অনুষ্ঠানটিৰ সম্পাদক ডাঃ অমৃতলাল চৰকাৰক।
প্ৰতি বছৰে ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ২৮ তাৰিখ দিনটোক প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী চি. ভি. ৰমনৰ ৰমন পৰিঘটনাৰ আৱিষ্কাৰক সুঁৱৰি ভাৰতত ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান দিৱস হিচাপে পালন কৰা হয়, ১৯২৮ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত ৰমনে এই পৰিঘটনা আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।
শিকলিবদ্ধ বা অন্য প্ৰকাৰে ৰেইডাৰক বাল্ক লাইন পাৰ হোৱাত বাধা দিওঁতে ৰেইডাৰে খেলুৱৈক ষ্পৰ্শ কৰিলে সেইজন বাহিৰ হ’ব।
ৰেইডৰ সময়ত "কাবাডী-কাবাডী" বুলি ডাঙৰকৈ চিঞৰিব লাগিব আৰু সোঁফালেদিহে বিপক্ষৰ এলেকাত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰিব।
বিপক্ষ দলৰ খেলুৱৈয়ে ৰেইডাৰজনক ধৰি থকা অৱস্থাত কোনো কাৰণতেই উশাহ বন্ধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব নোৱাৰিব।
ৰেইডাৰজনে ৰেইড কৰি থকা অৱস্থাত বিপক্ষ দলৰ কোনো খেলুৱৈ মধ্যৰেখা পাৰ হৈ বিপৰীত দলৰ এলেকালৈ যাব নোৱাৰিব।
এই নীতি উলংঘা কৰি যদি ৰক্ষাত্মক দিশৰ খেলুৱৈয়ে ধৰি ৰাখে তেনেহ’লে ৰেইডাৰজনক নিজৰ কৰ্টলৈ ঘূৰাই পঠিওৱা হ’ব আৰু তেওঁক ষ্পৰ্শ কৰা সকলো খেলুৱৈ বাহিৰ হ’ব।
এনে অৱস্থাত যিমানজন খেলুৱৈ থকা অৱস্থাত অধিনায়কে ঘোষণা কৰে সিমান সংখ্যক নম্বৰ বিপক্ষ দলে লাভ কৰে লগতে ল’নাও পায়।
পূৰ্বে কেৱল মাত্ৰ গাঁৱত প্ৰচলিত এই কাবাডী খেলৰ প্ৰচলন দেখা গ’লেও বৰ্তমান পৃথিৱীৰ সকলো ঠাইতে কাবাডী খেলা প্ৰচলন হৈছে।
১৯৭৮ চনত ভাৰত, বাংলাদেশ, নেপাল, শ্ৰীলংকা আৰু বাৰ্মাৰ প্ৰতিনিধিৰ উপস্থিতিত এছিয়ান কাবাডী ফেডাৰেশ্যন গঠিত হয়।
খেলুৱৈৰ সংখ্যা: প্ৰতিদলৰ খেলুৱৈৰ সংখ্যা মুঠ ১২ জন; অংশগ্ৰহণকাৰী খেলুৱৈৰ সংখ্যা ৭ জন, অতিৰিক্ত ৫জন খেলুৱৈ দলৰ প্ৰয়োজন অনুসৰি খেলত অৱতীৰ্ণ হয়।
২০০৪ চনত গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ লগত একেখন মঞ্চতে উপবিষ্ট কুৰিয়েনে মোদীৰ দ্বাৰা প্ৰস্তাৱিত গুজৰাট কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ক দ্বিখণ্ডন কৰা প্ৰস্তাৱৰ বিৰূদ্ধে মন্তব্য কৰে আৰু দুয়োৰে মাজত তাৰ্কিক আদান-প্ৰদান হয়।
২০০৯ চনত গুজৰাট চৰকাৰে কুৰিয়েনে লাভ কৰা ব্যক্তিগত ৰান্ধনী, গাড়ী আৰু নিৰাপত্তা ৰক্ষী আঁতৰাই দিবলৈ আদেশ জাৰী কৰে।
কুৰিয়েনৰ মৃত্যুৰ পাছতো আনন্দৰপৰা ২০ কি.মি. দূৰত্বত থকা নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে কুৰিয়েনৰ নশ্বৰ দেহক শেষ শ্ৰদ্ধা জনাবলৈ নহাটোক দেশৰ বাতৰি-কাকতে মোদী আৰু কুৰিয়েনৰ মতবিৰোধৰ প্ৰতিফলন বুলি ক'ব খোজে।
একে সময়তে কুৰিয়েনৰ সহকৰ্মী তথা দুগ্ধ বিশেষজ্ঞ এইচ.এম. দালায়া-ই ম'হৰ গাখীৰৰপৰা 'গাখীৰ পাউদাৰ' আৰু ঘন গাখীৰ প্ৰস্তুত কৰাৰ কৌশল বিকশিত কৰে।
এই উদ্ভাৱনৰ লগে লগেই আমুল কোম্পানীয়ে পশ্চিমৰ বৃহৎ দুগ্ধ প্ৰতিষ্ঠান 'নেছ্‌লে' -ৰ লগত ফেৰ মাৰিব পৰা হৈ উঠে।
আমুলৰ সাফল্যত উৎসাহিত হৈ ১৯৬৫ চনত প্ৰধানমন্ত্ৰী লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰী-য়ে 'ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ উন্নয়ন সমিতি' ) গঠন কৰে আৰু কুৰিয়েনক ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ নিয়োজন কৰে।
ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ দ্বাৰা স্থাপিত , 'গ্ৰাম্য ব্যৱস্থাপনা শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান' আদিত কুৰিয়েনে উল্লেখনীয় পদবীত কৰ্মৰত হৈ প্ৰতিষ্ঠানকেইখনত গতি প্ৰদান কৰিছিল।
১৯৪৯ চনৰ ১৩ মে-ত তেখেতক গুজৰাটৰ খেড়া জিলাৰ আনন্দত অৱস্থিত 'কৈৰা জিলা সমবায় দুগ্ধ উৎপাদক সংগঠন '-ত কৰ্মৰত হয়।
এই কামত তেখেতৰ মন বহা নাছিল, আৰু চৰকাৰী জলপানিৰ চৰ্তত উল্লিখিত বণ্ড শেষ হোৱাৰ পাছতেই তাৰ পৰা আঁতৰি যাবলৈ তেওঁ মন ঠিৰ কৰিছিল।
পেটেলে ইতিমধ্যে খেড়া জিলাৰ খেতিয়কসকলক সংগঠিত কৰি তেওঁলোকৰ দ্বাৰা উৎপাদিত গাখীৰ একত্ৰিত কৰি তাক প্ৰক্ৰম কৰি বিক্ৰী কৰাৰ বাবে আঁচনি তৈয়াৰ কৰিছিল।
গুজৰাটৰ আনন্দ জিলাত 'দুগ্ধ উৎপাদন'ৰ লগত কাৰ্যৰত অৱস্থাতে কুৰিয়েনে আৰু তেখেতৰ সহকৰ্মী তথা গুৰুসদৃশ 'ত্ৰিভুৱনদাস পেটেল'-ৰ সতে মিলি সমবায় ভিত্তিক দুগ্ধ উৎপাদন আৰু বিক্ৰীৰ এক সফল প্ৰকল্প ৰূপায়ণ কৰে।
আমুল কোম্পানীৰ বিজ্ঞাপনৰ বাবে কাম কৰা থকা অৱস্থাত চলচ্চিত্ৰ পাৰিচালক শ্যাম বেনেগাল-এ ভাৰ্গিজ কুৰিয়েনৰ আদৰ্শৰে অনুপ্ৰাণিত হৈ 'মন্থন' নামে এখন চলচ্চিত্ৰৰ পৰিকল্পনা কৰে।
কিন্তু ছবিখনৰ বাবে আৰ্থিক জোগাৰ কৰিবলৈ অক্ষম হোৱাত কুৰিয়েনে আমুলৰ লগত জড়িত আধা নিযূত খেতিয়কক এটকাকৈ ছবিখনৰ বাবে বৰঙনি আগবঢ়াবলৈ অনুৰোধ জনায়।
সমালোচকৰ দ্বাৰা বিশেষভাৱে সমাদৃত ছবিখনে ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰা উপৰিও অৱশেষত পৰিবেশকৰ দ্বাৰা চলচ্চিত্ৰ গৃহতো প্ৰদৰ্শিত হয়।
তেওঁ দুগ্ধ ইঞ্জিনীয়াৰিং পঢ়াৰ কথা আছিল যদিও, তেওঁ তাত বিভাগ সলনি কৰি ধাতুবিদ্যা আৰু আণৱিক ইঞ্জিনীয়াৰিং পঢ়ে।
আমেৰিকালৈ যোৱাৰ আগেয়ে কুৰিয়েনে বেংগালুৰুৰ 'ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান' -ত 'দুগ্ধ প্ৰযুক্তি' বিষয়ত এটা ৯ মহীয়া প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।
পাছলৈ নিউজিলেণ্ডত কুৰিয়েনে দুগ্ধ প্ৰযুক্তিৰ বিষয়ে চৰকাৰী পৃষ্ৱপোষকতাত শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
এই চলচ্চিত্ৰৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ কুৰিয়েনে পশু চিকিৎসক, দুগ্ধ প্ৰযুক্তিবিদ আৰু পশুখাদ্য বিশাৰদৰ একোটা গোট গঠন কৰি ছবিখনৰ লগতে গাঁৱসমূহলৈ প্ৰেৰণ কৰে।
তেওঁলোকে ছবিখন দেখুওৱাৰ পাছতে দুগ্ধ উৎপাদন বঢ়াবলৈ সংকৰ গো-ধনৰ উপযোগিতাৰ ওপৰত ব্যাখ্যাকৰে।
ৰাষ্ট্ৰ সংঘৰ বিকাশ কাৰ্যসূচী য়ে এই চলচ্চিত্ৰখন দক্ষিণ আমেৰিকাৰ প্ৰদৰ্শন কৰি একে আন্দোলন গঢ়ি তোলাৰ প্ৰয়াস কৰিছে।
এই ঘটনাৰ পাছতে আমুল কোম্পানীৰ বিজ্ঞাপনত ব্যৱহৃত 'আমুল গাৰ্ল' নামৰ চৰিত্ৰটোৱে প্ৰথমবাৰৰ বাবে চকু পানী টোকা দেখা যায়।