polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
‘শব্দ’ অভিধানখনত অতিৰিক্তভাৱে ৪৪৮টা ফকৰা-যোঁজনা আৰু বিশ্বকোষৰ দৰে খ্যাতনামা ব্যক্তি, স্থান, পুথি, চলচ্চিত্ৰ, জীৱ-জন্তু আদিৰ বিষয়েও সবিশেষ তথ্য অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।
‘শব্দ’ৰ মাজত শব্দ এটা গ্ৰহণ-বৰ্জন আৰু সঠিক ব্যৱহাৰৰ বাবে আলোচনা পৃষ্ঠাত অতি জনপ্ৰিয় ‘ ' ’ পদ্ধতি অৱলম্বন কৰা হৈছে।
তাৰপিছত ক্ৰমে-ক্ৰমে পদ্ধতি অনুসৰি প্ৰতিজন সদস্যই শব্দটোৰ উৎস, প্ৰাপ্তিৰ স্থান আদি উল্লেখ কৰাৰ পিছত ইয়াৰ সমাধান আগবঢ়োৱাৰ লগতে নিজৰ মত আগবঢ়াব পাৰে।
অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ লগত জড়িত কোনো পণ্ডিতৰ প্ৰত্যক্ষ সহায়-সহযোগৰ অবিহনেই ১৬০০-ৰো অধিক সাধাৰণ অসমীয়াভাষীৰ বিশ্বজোৰা সহযোগিতামূলক প্ৰচেষ্টাত এই অভিধানখন গঢ় লৈ উঠিছে।
শব্দ ডট অৰ্গ হৈছে বিশ্বৰ সৰ্বপ্ৰথম আৰু এতিয়ালৈকে একমাত্ৰ ইংৰাজী-অসমীয়া সতাঁৰ বা অনলাইন অভিধান৷ শব্দ হৈছে প্ৰধানতঃ উত্তৰপূৰ্বাঞ্চলৰ ভাষাবোৰৰ বৰ্ণনাত্মক, বহুভাষিক আৰু বহুমাধ্যম সন্নিবিষ্ট অভিধান।
অভিধানখনৰ মূল প্ৰকল্পটো আৰম্ভ কৰিছিল আবু ধাবিত থকা জ্যেষ্ঠ পেট্ৰ'লিয়াম অভিযন্তা বিক্ৰম এম. বৰুৱাই।
বৰ্তমানলৈকে অভিধানখনত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ২৩টা ভাষাক স্থান দিয়া হৈছে আৰু মূল ইংৰাজী-অসমীয়া শব্দৰ সমাৰ্থক হিচাপে আন ভাষাৰ শব্দসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
ইয়াৰ বাহিৰেও খাছী, দেউৰী, বিষ্ণুপ্ৰিয়া, গাৰো , নাগামিজ, মিজু, চাকমা, আপাটানি, আও, ৰাভা, তিৱা, মনপা, আৰু নেপালী ভাষাৰ শব্দও বৰ্তমান অভিধানখনত কম-বেছি পৰিমাণে অন্তৰ্ভুক্ত কৰি থকা হৈছে।
কিতাপ খনত হাৰাৰ আৰু তেওঁৰ লগৰীয়া পিটাৰ আউফস্নেইটাৰ ভাৰতৰ ব্ৰিটিছসকলৰ নিৰ্যাটন শিবিৰৰ পৰা পলায়নৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
ইয়াত তেওঁলোকে বেছ কিছু বছৰ থাকে; হাৰাৰে অতি কম সময়তে তিব্বতী সংস্কৃতিৰ সৈতে পৰিচিত হয় আৰু এই কথা তেওঁ কিতাপখনত তুলি ধৰিছে।
"ছেভেন ইয়াৰ্ছ ইন টিবেট" গ্ৰন্থখন ৫৩টা ভাষালৈ অনূদিত হয়, আৰু ১৯৫৪ চনত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা গ্ৰন্থৰ ভিতৰত এখন।
এখন হৈছে হান্স নিয়েটাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ৭৬ মিনিট দৈৰ্ঘ্যৰ এক প্ৰামাণ্যচিত্ৰ ছেভেন ইয়াৰ্ছ ইন টিবেট , যিখনত ধাৰণকৃত চিত্ৰৰ উপৰিও স্বয়ং হাৰাৰ কৰ্তৃক ধাৰণকৃত আৰু পৰিবৰ্ধিত চিত্ৰসমূহেও স্থান পাইছে।
আনখন হৈছে জিন-জেকুইছ আনুয়াডৰ দ্বাৰী পৰুচালিত আৰু ব্ৰেড পিট আৰু ডেভিড থিউলিছ অভিনীত চলচ্চিত্ৰ ছেভেন ইয়াৰ্ছ ইন টিবেট ।
ছেভেন ইয়াৰ্ছ ইন টিবেট: মাই লাইফ বিফ'ৰ, ডিউৰিং এণ্ড আফটাৰ হৈছে অষ্ট্ৰিয়াৰ পৰ্বতাৰোহী হেইনৰিখ হাৰাৰে ৰচনা কৰা এখন আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থ।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ আৰু সমাজতান্ত্ৰিক চীনা পিপ'লছ লিবাৰেচন আৰ্মিৰ আক্ৰমণ চলি থাকোঁতে ১৯৪৪ আৰু ১৯৫১ চনৰ ভিতৰত তেওঁৰ ব্যক্তিজীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ পোহৰত এই গ্ৰন্থখনি ৰচিত হয়।
ৱাকাৰ্ছ ৱৰ্ল্ডৰ সাংবাদিক গেৰি উইলচনে হাৰাৰৰ আত্মজীৱনীক "তেওঁৰ অভিযানৰ কল্পনামিশ্ৰিত উপস্থাপনা" বুলি উল্লেখ কৰিছে।
ফ্লেমিংগ' মুদ্ৰণে প্ৰকাশ কৰা এই কিতাপখনত ১৪তম দালাই লামাই লেখকৰ কাৰ্য প্ৰশংসা কৰি কৈছে: "হাৰাৰ সদায়েই তিব্বতৰ বন্ধু আছিল।
মোৰ বাবে তেওঁৰ সবাতোকৈ ডাঙৰ অৱদান ছেভেন ইয়াৰ্ছ ইন টিবেট, যি আমাৰ দেশৰ সৈতে হেজাৰ হেজাৰ মানুহক চিনাকি কৰি দিছে।
পেট্ৰিক ফ্ৰেঞ্চে ধাৰণা কৰে যে কিতাপখন ছদ্মনামত লিখা হৈছে, তেওঁৰ কিতাপখনৰ ইংৰাজী সংস্কৰণত বহু পৰিবৰ্তন আহিছে।
ইয়াৰ ফলত লাভলীনাই ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰি অলিম্পিকত পদক লাভ কৰা অসমৰ প্ৰথমগৰাকী ব্যক্তি হৈ পৰে।
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ শিশুৰ নিধিৰ ৰ বিশ্ব মাতৃদুগ্ধ পান সপ্তাহৰ চতুৰ্থ দিন।
১৯৫৯ চনৰ সংবিধান অনুযায়ী পাদুকা চিৰি বাগিন্দা হ’ল হাজি হাছানাল বোলকিয়াহ মুইজাদ্দিন ৱাদ্দাউল্লাহ হলেন দেশৰ প্ৰধান।
১৯৬০ দশকৰ শেষৰ ফালে এই অঞ্চলৰ একমাত্ৰ দেশ হিচাপে ব্ৰুণেই ব্ৰিটিছ উপনিবেশৰ অন্তৰ্গত থকাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
ব্ৰুণেইৰ জনসংখ্যাৰ দুই-তৃতীয়াংশ মালয়, আৰু বাকী চীনা, ভাৰতীয় আৰু ডায়াকস, দুসুন্স আৰু কেদাযান্সৰ দৰে আদিবাসী মালয়ৰে গঠিত।
কোআলা লামপুৰৰ অন্য এটা প্ৰধান আকৰ্ষণ হৈছে ইছলামিক আৰ্ট মিউজিয়াম, ইয়াত প্ৰায় সাত সহস্ৰাধিক ইছলামিক কলাকৃতি তথা ইছলামিক সাংস্কৃতিক সমলৰ এটা পুথিভঁৰাল আছে।
এই সংগ্ৰহালয়ত কেৱল মধ্য পূৱৰ সমলেই সংগ্ৰহিত হৈ থকা নাই, ইয়াত চীন আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ দৰে এছিয়াৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ সমল সংগ্ৰহ কৰি ৰখা হৈছে।
কোআলা লামপুৰত সংগ্ৰহালয়ৰ সৈতে সংলগ্ন এটা ক্ৰাফ্ট কমপ্লেক্স আছে, ইয়াত বিভিন্ন বয়ন শিল্প, ধাতৱ শিল্প আৰু থলুৱা উৎপাদ প্ৰদৰ্শিত কৰা হয়।
সামগ্ৰীসমূহ উৎপাদনৰ সকলো তথ্য, পক্ৰিয়া ডায়োৰামা আৰ্হিত ঐতিহাসিক বিৱৰণ তথা কৌশল আৰু পৰম্পৰাগত নিৰ্মান সৰঞ্জামৰ সৈতে পুতলাৰ দ্বাৰা প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।
এনে পক্ৰিয়াসমূহৰ ভিতৰত কাঠৰ আচবাব নিৰ্মান, ৰূপৰ শাল, কাপোৰৰ কলা আৰু নাও নিৰ্মান আদি উল্লেখযোগ্য।
কুৱালা লামপুৰ হৈছে মালয়েছিয়াৰ তিনিখন ফেডাৰেল টেৰিটৰীৰ ভিতৰত এখন, ইয়াৰ পৰিক্ষেত্ৰ মালয়েছিয়া উপদ্বীপৰ মধ্য পশ্চিম সমুদ্ৰতীৰত থকা ছেলাংগৰ ৰাষ্ট্ৰৰ ভিতৰত।
১৯৯০ চনৰে পৰা নগৰখনত বহুতো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়া, ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক কাৰ্যক্ৰম অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে।
ইয়াৰোপৰি মালয়েছিয়াৰ গৌৰৱ তথা উন্নয়নৰ প্ৰতীক, বিশ্বৰ আটাইতকৈ ওখ যমজ অট্টালিকা, দ্য পেট্ৰ'নাছ টুইন টাৱাৰছ ইয়াতেই আছে।
এসময়ত নগৰখন ফেডাৰেল চৰকাৰৰ কাৰ্যকৰী আৰু ন্যায়িক শাখা আছিল, কিন্তু ১৯৯৯ চনৰ আদিতে শাখাসমূহ পুত্ৰজয়লৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।
আলফা ৱৰ্ল্ড চিটি হিচাপে বিবেচিত কুৱালা লামপুৰ হৈছে মালয়েছিয়াৰ সাংস্কৃতিক, অৰ্থনৈতিক আৰু বিত্তীয় কেন্দ্ৰস্বৰূপ।
কুৱালালামপুৰ , চৰকাৰী নাম ফেডাৰেল টেৰিটৰী অৱ কুৱালা লামপুৰ, হৈছে মালয়েছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী তথা ইয়াৰ সৰ্ববৃহৎ নগৰ।
জনসংখ্যা আৰু অৰ্থনৈতিক দিশৰ পৰা ই হৈছে দক্ষিণ-পূৱ এছিয়াৰ এখন দ্ৰুত বিকাশশীল মহানগৰীয় অঞ্চল।
১৯৭১ - এপ'লো-১৫-ৰ মহাকাশচাৰীসকলে ফলেন এষ্ট্ৰ'নট নামৰ এলুমিনিয়ামেৰে নিৰ্মিত মহাকাশ-যাত্ৰাৰ পোছাক পিন্ধা অৱস্থাত মহাকাশচাৰী এগৰাকীৰ এক ভাস্কৰ্য চন্দ্ৰপৃষ্ঠৰ মনছ হেড্‌লি বা হেড্‌লি ৰিলে নামৰ ঠাইত স্থাপন কৰে।
১৮৭৩ - উইলিয়াম ৱাৰ্ড, অসমলৈ অহা এগৰাকী খৃষ্টান মিছনেৰী, 'অৰুনোদই' কাকতৰ সম্পাদক আৰু বাইবেলৰ অসমীয়া ভাঙনিৰ উদ্যোক্তাসকলৰ অন্যতম।
১৯২০ - বাল গঙ্গাধৰ তিলক, এগৰাকী ভাৰতীয়, শিক্ষক, সাংবাদিক, উকীল, সমাজ সংস্কাৰক তথা ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰে জড়িত সক্ৰিয় ব্যক্তি।
শান্তি স্থাপনৰ বাবে আহোম কুঁৱৰী এগৰাকী কছাৰী ৰজালৈ দিয়া হয় আৰু কছাৰীসকলে ধনশিৰীৰ সিপাৰৰ অঞ্চলো নিয়ন্ত্ৰণলৈ আনে।
১৫৩১ চনত আহোমসকলে ডিমাপুৰ আক্ৰমণ কৰি কছাৰী কোঁৱৰ ডেটচুঙক কৰতলীয়া ৰজা পাতে আৰু বছৰি ২০টা হাতী আৰু ১ লাখ টকাৰ কৰ আদায়ৰ চুক্তি কৰে।
পাঁচবছৰ কৰতলীয়া হৈ থকাৰ পাছত ডেটচুঙে আহোমৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰাত ১৫৩৬ চনত আহোমে পুনৰ ডিমাপুৰ আক্ৰমণ কৰি ডেটচুঙক হত্যা কৰে।
সেনাপতি তুলাৰাম থাউচেনয়ে দক্ষিণত মাহুৰ নদী আৰু নগা পাহাৰ, পশ্চিমে দৈয়াং নদী, পূবে ধনশিৰি নদী আৰু উত্তৰে যমুনা আৰু দৈয়াং নদীৰ অঞ্চল ৰাজত্ব কৰিছিল।
১৮৩০ চনৰ ২০ এপ্ৰিলত মণিপুৰৰ ৰাজকুমাৰ গম্ভীৰ সিঙৰ প্ৰৰোচনাত কেইজনমান মণিপুৰী লোকে গোবিন্দচন্দ্ৰক হত্যা কৰে।
১৮৩২ চনত সেনাপতি তুলাৰাম থাউচেনক পেঞ্চন দি ব্ৰিটিছে তেওঁৰ শাসিত অঞ্চল অধিগ্ৰহণ কৰে ; আৰু ১৮৩৩ চনত গোবিন্দচন্দ্ৰ অঞ্চলো কাচাৰ জিলা হিচাপে অধিগ্ৰহণ কৰা হয়।
সপ্তদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিত ডিমৰুৱা অঞ্চল লৈজয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ লগত হোৱা যুদ্ধত জয়ন্তীয়া ৰজা ধনমাণিকৰ পৰাজয় হৈছিল।
কছাৰীসকলৰ সকলোতকৈ শক্তিশালী ৰজা শত্ৰুদমনে নগাঁও জিলাৰ ডিমৰুৱা, উত্তৰ কাচাৰ, ধনশিৰী উপত্যকা, কাচাৰৰ ভৈয়াম আৰু পূব চিলেটৰ কিছু অংশ শাসন কৰিছিল।
১৩শ শতিকাত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰে দিখৌৰ পৰা কলং নদীলৈকে বৰ্তমানৰ ধনশিৰী নৈৰ উপত্যকা আৰু ডিমা হাচাও জিলা সামৰি কছাৰী ৰাজ্য বিস্তাৰ হৈছিল।
১৮ শ শতিকাৰ মাজভাগত শেষ কোচ শাসকজনৰ উত্তৰাধিকাৰী অবিহনে মৃত্যু হোৱাত এই অঞ্চল যৌতুক হিচাপে কছাৰী ৰজাৰ অধীনলৈ যায়।
একত্ৰীকৰণৰ পাছত ডিমাচা কছাৰী ৰাজ্যৰ ৰাজধানী বৰ্তমান শিলচৰৰ ওচৰৰ খাচপুৰলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়।
তেওঁৰ বংশ‌ই চতুৰ্থ শতিকালৈকে "ডিলাও" নদী বা এতিয়াৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ বৃহৎ অঞ্চল শাসন কৰিছিল।
স্থানীয় জনজাতীয় নেতাই শাসন কৰা কছাৰী আৰু আনবোৰ ৰাজ্য (কমতা, চুতীয়া কামৰূপ ৰাজ্যৰ পাছত মধ্যযুগীয় অসমত গঢ় লৈ উঠিছিল।
কোচ সেনাপতি চিলাৰায়ে ১৫৬২ চনত দুৰ্লভ নাৰায়ণৰ দিনত কছাৰী ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে আৰু কোচৰ কৰতলীয়া কৰে।
অৱশ্যে চিলাৰায়ৰ মৃত্যুৰ পাছত কোচ ৰাজ্যত সৃষ্টি হোৱা গৃহকন্দলৰ সুযোগ লৈ কছাৰীসকলে পুনৰ নিজক স্বাধীন বুলি ঘোষণা কৰে।
মাইবঙৰ ৰজাক শাসনৰ ক্ষেত্ৰত বৰভাণ্ডাৰী আৰু তেওঁৰ তলৰ পাত্ৰ আৰু ভাণ্ডাৰীৰে গঠিত মন্ত্ৰী পৰিষদে সহায় কৰিছি।
ভৈয়ামৰ লোকে প্ৰত্যক্ষভাৱে কছাৰী ৰজাৰ পাৰিষদত অংশ নল'লেও ধৰ্মাধি গুৰু আৰু ব্ৰাহ্মণসকলৰ অশেষ প্ৰভাৱ আছিল।
ভৈয়ামৰ প্ৰজাক তেওঁলোকক খেল হিচাপে ভাগ কৰা হৈছিল আৰু ৰজাই উজীৰ নামৰ বিষয়াৰ জৰিয়তে কৰ আদায় কৰিছিল।
ডেটচুঙৰ পুত্ৰই নিৰ্ভয় নাৰায়ণ বুলি হিন্দু নাম লয় আৰু তেওঁৰ ব্ৰাহ্মণ গুৰুক ধৰ্মাধি উপাধি দিয়ে।
অসমৰ গোলাঘাট জিলাৰ দৈয়াং নদীৰ পাৰত থকা কাছমাৰীয়েই সম্ভৱ ডিমাপুৰৰ আগতে কছাৰী ৰাজ্যৰ প্ৰথম ৰাজধানী আছিল।
ঘটোৎকচ সৰুতে হিড়িম্বীৰ লগত থাকিছিল, এদিন তেওঁৰ অজানীতে অৰ্জুন পুত্ৰ অভিমন্যুৰ সৈতে যুদ্ধ হ'ল।
ঘটোৎকচৰ দ্বাৰা সমস্ত কৌৰৱ সেনা ধ্বংস হোৱাৰ ভয়ত দুৰ্যোধনে কৰ্ণক শক্তি অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ক'লে।
পিছে সেই অস্ত্ৰ এবাৰহে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি আৰু কৰ্ণই সেই অস্ত্ৰ অৰ্জুনক মাৰিবলৈ বচাই থৈছিলে।
ঘটোৎকচৰ মৃত্যু হ'ল, কিন্তু কৃষ্ণৰ মুখত হাঁহি বিৰিঙিল, কাৰণ কৰ্ণৰ ওচৰত অৰ্জুনক হৰাবলৈ অস্ত্ৰ নোহোৱা হ'ল।
জতাসুৰ অন্য এক ৰাক্ষস আছিলে যিয়ে ব্ৰাহ্মণ বেশত পাণ্ডৱৰ অস্ত্ৰ চুৰি কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিলে।
মাৰ্কণ্ডেয় ঋষিয়ে লিখাৰ মতে, ৰাৱণে ৰামৰ পত্নী সিতাক হৰণ কৰি নিজৰ আধিপত্য থকা লংকালৈ লৈ গ'ল।
ৰাবণৰ সৰু ভায়েক বিভীষণে ৰামক সীতা অন্বেষণত সহায় কৰিছিলে, বিভীষণৰ সহায়ত ৰামৰ সেনাই সাগৰ পাৰ কৰিলে, অদৃশ্য ৰাক্ষসক হৰুৱালে, ৰামৰ বিজয়ৰ পিছত বিভীষণ লংকাৰ ৰজা হ'ল।
ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা দীৰ্ঘ নিদ্ৰাৰ বৰ লাভ কৰা কুম্বকৰ্ণ যুদ্ধৰ প্ৰায়ভাগতেই নিদ্ৰাৱস্থাত আছিল।
পিছলৈ ৰাবণৰ অনুৰোধত তেওঁ ৰামৰ সেনাৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিবলৈ ওলাল-- পিছে তেনেতে বানৰসকলে তেওঁক আক্ৰমণ কৰিলে আৰু তেওঁ হাঁহিবলৈ ধৰিলে।
ৰাক্ষসসকলক দেখাত সদায় কুৎসিত বুলি কোৱা হয়৷ তেওঁলোক বিশাল, ভয়ংকৰ, তেওঁলোকৰ মুখৰ পৰা দুটা বিষদাঁত বাহিৰ হৈ থাকে আৰু তেওঁলোকৰ দীঘল দীঘল নখ থাকে।
তেওঁলোক স্বাৰ্থপৰ, জন্তুৰ দৰে আৰু মানৱ ভক্ষণকাৰী; তেওঁলোকে মাংসৰ গন্ধ চিনাক্ত কৰিব পাৰে; অধিক ভয়ানক ৰাক্ষসসকলৰ চকু আৰু চুলি ৰঙা আৰু তেওঁলোকে হাতেৰে মানৱ ৰক্ত গ্ৰহণ কৰে; তেওঁলোকে উৰাৰ, অদৃশ্য হোৱাৰ কৈশল জানে; তেওঁলোকে মায়াৰ বলত আকাৰ সলাব আৰু বিভিন্ন জন্তুৰ ৰূপ ল'বলৈও জানে বুলি কোৱা হয়।
ৰাক্ষসসকলে মায়াৰে এনে দৃশ্য সৃষ্টি কৰিছিল যি বিশ্বাস কৰোঁতা বা সত্য নজনাসকলৰ বাবে একেবাৰে সত্য যেন লাগিছিল।
সম্ভৱ যে বেদৰ সৃষ্টিৰ সময়ত ৰাক্ষস কাশ্যপৰ বংশৰ হোৱাৰ কথা প্ৰচলিত আছিল যদিও বংশৰ ধাৰণা বেদৰ লিখনশৈলীৰ বাবে সম্পূৰ্ণ বিদেশী আছিল সেয়েহে হয়টো যদিও পুৰাণ আদিত ৰাক্ষসক কাশ্যপৰ বংশধৰ বুলি কোৱা হয়, বেদে সেই কথা নকয়।
কোৱা হয় যে সত্য যুগৰ শেষৰ ফালে ব্ৰহ্মাৰ নিদ্ৰাৱস্থাৰ শ্বাসৰ পৰা ৰাক্ষসৰ সৃষ্টি হ'ল।
গুৱাহাটী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ অসমৰ গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হোৱা চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ।
এই মহোৎসৱ ৰাজ্যিক চৰকাৰৰ অধীনস্থ জ্যোতি চিত্ৰবন আৰু ড ভূপেন হাজৰিকা আঞ্চলিক চৰকাৰী চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন প্ৰতিষ্ঠানৰ যুটীয়া সহযোগত অনুষ্ঠিত কৰা হৈছে।
প্ৰথম গুৱাহাটী চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০১৭ চনৰ ২৮ অক্টোবৰ তাৰিখে অসমৰ মাননীয় মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল ডাঙৰীয়ায়ে উদ্বোধন কৰিছিল।
অসম চৰকাৰৰ পৃষ্ঠপোষকতাত অনুষ্ঠিত এই মহোৎসৱৰ আৰম্ভণি ২০১৬ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ বিদেশী ভাষাৰ ছবিৰ অস্কাৰ বঁটা বিজয়ী অশ্বগৰ ফাৰহাদিৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত ছবি দা চেলেছ্মেন প্ৰদৰ্শনৰ যোগেদি হৈছিল।
ইয়াত ছুইজাৰলেণ্ড, জাৰ্মানী, স্পেইন, আৰ্জেন্টিনা, পোলেণ্ড, ক্ৰয়েছিয়া, ছাৰ্বিয়া, শ্লোভেনিয়া, লেটিভিয়া, জাপান, বেলজিয়াম, আয়াৰলেণ্ড, চেক গণতন্ত্ৰ, বুলগেৰীয়া, ইজৰাইল, গ্ৰীচ, অষ্ট্ৰিয়া, ৰাছিয়া, ফিলিপাইন, আফগানিস্তান, পেৰু, ৰোমানিয়া, ডেনমাৰ্ক, চাইপ্ৰাছ, ইষ্টনীয়া আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বোলছবি প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল।
সেইকেইটা হল: আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ, ভাৰতীয় পেৰনমা, ৰেট্ৰ'স্পেকটিভ, উত্তৰপূৰ্বাঞ্চলৰ চলচ্চিত্ৰ, অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ আৰু সন্মানীয় উল্লেখ।
ইয়াত জাহ্নু বৰুৱাৰ সাগৰলৈ বহু দূৰ, অজেয়, হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায় আৰু কণিকাৰ ৰামধেনু প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল।
লগতে ভূপেন হাজৰিকাৰ "শকুন্তলা", আব্দুল মজিদৰ "চামেলি মেমচাহাব" আৰু ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া "সন্ধ্যাৰাগ" প্ৰদৰ্শিত হয়।
প্ৰথম গুৱাহাটী আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০১৭ চনৰ ২৮ অক্টোবৰৰ পৰা ২ নৱেম্বৰলৈ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰ আৰু ড ভূপেন হাজৰিকা আঞ্চলিক চৰকাৰী চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন প্ৰতিষ্ঠানত অনুষ্ঠিত হৈছিল।
পিতৃ আব্দুল ৰাজ্জাক মেমন আৰু মাতৃ হানিফা মেমনৰ ৬জন পুত্ৰৰ মাজত য়াকুব মেমনেই আটাইতকৈ উচ্চ শিক্ষিত বুলিব পাৰি।
য়াকুবে বোম্বাইৰ এণ্টনিয় ডি ছুজা হাইস্কুলৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰি পাচত বুৰহানী কলেজৰ পৰা বাণিজ্য বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
কাৰাবন্দী অৱস্থাৰ মাজতে তেওঁ ইন্দিৰা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ২০১৩ চনত ইংৰাজী সাহিত্য আৰু ২০১৪ চনত ৰাজনীতি বিজ্ঞানত দুটা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
২১ জুলাই, ২০১৫ ত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে তেওঁৰ অন্যায়োপশম লাভাৰ্থে কৰা আবেদন এখন নাকচ কৰে যদিও ২৪ জুলাই,২০১৫ ত তেওঁ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ত পুনৰ এখন আবেদন কৰি যুক্তি দৰ্শাই যে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে দিয়া মৃত্যু-পৰোৱানাখন বেআইনী কিয়নো সেইখন তেওঁ ক্ষমা লাভৰ সকলো আইনী পথ ৰুদ্ধ হোৱাৰ পূৰ্বেই জাৰী কৰা হৈছিল।
একেদিনাই নিশা তেওঁ ততাতৈয়াকৈ পুনৰ এখন আবেদন একেখন আদালততে দাখিল কৰে আৰু ইতিহাসত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে মাজনিশা শুনানি লৈ তেওঁৰ সেই আবেদনখনো খাৰিজ কৰে।
য়াকুব মেমনক তেওঁৰ ভাতৃ ইব্ৰাহিম মুস্তাক আব্দুল ৰাজ্জাক নাদিম মেমন চমুকৈ 'টাইগাৰ' মেমন আৰু কুখ্যাত ডাউদ ইব্ৰাহিমক আৰ্থিক ভাৱে সহায় কৰি ১৯৯৩ চনৰ বোম্বাই বিস্ফোৰণৰ অপৰাধিক ষড়যন্ত্ৰ কৰা বুলি অভিযুক্ত কৰা হৈছিল আৰু গোচৰৰ এই ধাৰাতেই তেওঁ আদালতৰ দ্বাৰা দোষী সাব্যস্ত হৈ মৃত্যুদণ্ডৰে দণ্ডিত হৈছে।
গোচৰৰ আন তিনিটা ধাৰাটো য়াকুব মেমন আদালতৰ দ্বাৰা দোষী সাব্যস্ত হৈছিল যদিও বিহিত শাস্তিসমূহৰ পৰিমাণ মৃত্যুদণ্ডতকৈ লঘু হোৱাৰ পৰিপেক্ষিতত সেইবোৰ কাৰ্যতঃ অৰ্থহীন হৈ থাকে।
য়াকুব আব্দুল ৰাজ্জাক মেমন মুম্বাইৰ অপৰাধ জগতৰ এজন কুখ্যাত ব্যক্তি যাক ১৯৯৩ চনৰ ১২ মাৰ্চ শুক্ৰবাৰে বোম্বাই মহানগৰৰ বিভিন্ন স্থানত সংঘটিত হোৱা এলানি বোমা বিস্ফোৰণৰ অপৰাধিক ষড়যন্ত্ৰত জড়িত বুলি দোষী সাব্যস্ত কৰি ২০০৭ চনৰ ২৭ জুলাইত মুম্বাইৰ এখন বিশেষ টাডা আদালতে মৃত্যুদণ্ডৰ হুকুম দিছিল।
১৯৯১ চনত তেওঁৰ লৰালিৰ বন্ধু চেতন মেহতাৰ সৈতে লগ লাগি মেহতা এণ্ড মেমন এচছিয়েটছ নামৰ এটা প্ৰতিষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰি ফৰমানী লেখাধিকাৰী হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰে কিন্তু তাৰ পিছৰ বছৰতেই নিজাকৈ এ. আৰ. এণ্ড চান্স নামেৰে এক প্ৰতিষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰি যথেষ্ট প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰে।
তেওঁ টেজৰথ ইণ্টাৰনেচনেল বোলা এক কোম্পানী গঠন কৰি পাৰস্য উপসাগৰীয় অঞ্চল তথা মধ্য-প্ৰাচ্যলৈ মাংস ৰপ্তানিৰ ব্যৱসায়ো কৰি আছিল।
ভাৰতীয় মূলৰ এইজন আতঙ্কবাদী পেশাগত ভাৱে এজন ফৰমানী লেখাধিকাৰী আৰু বিস্ফোৰণৰ সেই ঘটনাৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স প্ৰায় ৩০ বছৰমান হৈছিল।
তেওঁ ৰজাৰ ওচৰত আটলাণ্টিক মহাসাগৰ পাৰ হৈ পশ্চিমৰ পথ অনুসন্ধান কৰিবলৈ তিনিখন জাহাজ আৰু আন যাৱতীয় সামগ্ৰীৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়।
কলম্বাছে এইবুলিও অনুৰোধ কৰে যে তেওঁক মহাসাগৰৰ সৰ্বোচ্চ নৌসেনাধ্যক্ষ বনাব লাগিব আৰু তেওঁ আৱিষ্কাৰ কৰা ঠাইৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা উপাৰ্জনৰ দহ শতাংশ দিব লাগিব।
তেখেতে আটলাণ্টিক মহাসাগৰ অতিক্ৰম কৰাৰ সময়তে মন কৰে যে তেওঁৰ লগত থকা চুম্বকীয় কম্পাছে দেখুওৱা উত্তৰ দিশৰ লগত আকাশৰ ধ্ৰুৱতৰাৰ স্থানৰ মিল নাই।
ভয়ানক বতাহ আৰু প্ৰকাণ্ড ঢৌৰ তীব্বতাৰ মাজত তিষ্ঠিব নোৱাৰি পিছুৱাই য'ৰ পৰা যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল তালৈ উলটিব বাধ্য হ'ল।
এইবাৰ তেওঁ গাল্ফ অফ্ পাৰিয়া আৱিষ্কাৰ কৰিলে যি ত্ৰিনিদাদ আৰু বৰ্তমানৰ ভেনিজুৱালাক পৃথক কৰিছে।
মহাদেশখনৰ ওচৰে পাঁজৰে কেইদিনমান ঘূৰি পকি ১৯ আগষ্টত ভগ্নস্বাস্থ্য লৈ হিস্পানিঅ'লালৈ ঘূৰি আহিল।
১৪৯২ চনৰ ৩ আগষ্টৰ আবেলি কলম্বাছে পালোচ দি লা ফ্ৰণ্টেৰোৰ পৰা তিনিখন জাহাজেৰে নিজৰ প্ৰথম যাত্ৰা আৰম্ভ কৰে।
তাৰ পিছত পাঁচসপ্তাহ যাত্ৰাৰ মূৰত ১২ অক্টোবৰ তাৰিখে এটা নতুন দ্বীপ আৱিষ্কাৰ কৰি নাম দিয়ে চেন চেলভেডোৰ ।
কিন্তু তাতেই ছাণ্টা মাৰিয়াখন অচল হৈ পৰাত তেওঁ আন এখন জাহাজত কিছুমান স্থানীয় কয়দী লৈ হিস্পানিঅ'লাৰ উত্তৰে যাত্ৰা কৰে।
কিন্ত ইতিমধ্যে হিস্পানিঅ'লাত তেওঁ স্থাপন কৰি যোৱা মানুহবোৰেই তেওঁৰ শাসনৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ আৰম্ভ কৰিছিল।
তেওঁ অৰ্থনৈতিক লাভৰ বাবে স্থানীয় মানুহবোৰক ক্ৰীতদাস বনাব বিচাৰিছিল যাৰ বাবে তেওঁলোকক খ্ৰীষ্টধৰ্মত দীক্ষিত কৰাব বিচৰা নাছিল।
কেইবাজনো নাবিক আৰু হিস্পানিঅ'লাত নতুনকৈ বসতি আৰম্ভ কৰা স্পেইনীয় লোকে কলম্বাছ আৰু তেওঁৰ ভ্ৰাতৃৰ বিৰুদ্ধে স্পেইনৰ আদালতত গোচৰ দিছিল।
১৫০০ চনত স্পেইনৰ ক্ৰাউনৰ আদেশত তেওঁক গভৰ্ণৰ পদৰ পৰা আতঁৰাই বন্দী কৰি স্পেইনলৈ লৈ যোৱা হয়।
ৰজা ফাৰ্ডিণাণ্ডৰ বদান্যতাত কলম্বাছে মুক্তি পায় তথা চতুৰ্থ ভ্ৰমণৰ বাবেও আৰ্থিক সাহায্য লাভ কৰে।
ইউৰোপীয়সকলে বহুবছৰ ধৰি ঐতিহাসিক ছিল্কৰোডৰ সহায়ত ভাৰতীয় উপমহাদেশ আৰু চীনদেশৰ লগত বেপাৰ বাণিজ্য চলাই আহিছিল।
কিন্ত ১৪৫৩ চনত তুৰ্কীৰ শাসনকৰ্তাৰ হাতত কনষ্টাণ্টিপলৰ পতন হোৱাত ছিল্কৰোড বহুত কঠিন আৰু ভয়াবহ হৈ পৰে।
১৪৮৮ চনত বাৰ্টল'মিউ ডায়াছ নামৰ অনুসন্ধানকাৰীজনে দক্ষিণ আফ্ৰিকাত পদাৰ্পণৰ যোগেদি এই ক্ষেত্ৰত সাফল্য লাভ কৰে।
সেই সময়তে কলম্বাছেও ১৪৮০ চনৰ পৰাই ভায়েকৰ সৈতে মিলি ভাৰতীয় উপমহাদেশত যোৱাৰ বিকল্প পথৰ সন্ধানত আছিল।
তাৰ ভিতৰত আছিল ডমিনিকা , মাৰিয়া গেলেণ্ট , গুৱাদালুপ , মণ্টচেৰাট , এণ্টিগুৱা , চিণ্ট ইউষ্টেকিয়াছ , ৰেডণ্ডা , নেভিছ , চেইণ্ট কিটছ্ , চাবা , চেইণ্ট মাৰ্টিন , চেইণ্ট ক্ৰইক্স ।
কলম্বাছে আৰবীয় জ্যোতিৰ্বিদ আফ্ৰাগেনিছৰ তথ্যৰ পৰা শিকিছিল যে অক্ষৰেখা বা দ্ৰাঘিমাৰেখাই এক ডিগ্ৰী ব্যৱধানত ৫৬.৬৭ মাইল অতিক্ৰম কৰে।
কাৰণ জ্যোতিৰ্বিদ আফ্ৰাগেনিছৰ তথ্যত আৰবীয় পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি মাইলৰ হিচাপ দেখুওৱা হৈছিল।
সেই বছৰৰে এপ্ৰিল মাহত ফাৰ্ডিনাণ্ড আৰু ইচাবেলাই কলম্বাছক প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে যে যদি তেওঁ সফলতা পায় তেওঁক নৌসেনাধ্যক্ষৰ পদ দিয়া হ'ব।
ইয়াৰ উপৰিও সেই ঠাই সমূহত কৰা বিনিয়োগৰ এক অষ্টমাংশ ধন কলম্বাছে বিনিয়োগ কৰিব পাৰিব আৰু মুঠ লাভৰ এক অষ্টমাংশ পাব।
কিন্তু তেওঁ দুৰ্গটো ধ্বংসপ্ৰাপ্ত অৱস্থাত প্ৰত্যক্ষ কৰে আৰু তাতে থাকিবলৈ দিয়া ৩৯জন স্পেইনীয় মানুহৰ ভিতৰত ১১ জনক মৃত অৱস্থাত পায়।
কলম্বাছৰ ১৪৮৭ চনত বিয়েট্ৰিজ এনৰিকুৱেজ দে আৰাণা নামৰ বিশ বছৰীয়া ঘাটমাউৰা ছোৱালীৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্থাপন হয়।
কলম্বাছৰ দ্বিতীয় ভ্ৰমণৰ উদ্দেশ্য আছিল নতুন ঠাই আৱিষ্কাৰ কৰাৰ লগতে আৱিষ্কৃত ঠাই সমূহত নতুন উপনিৱেশ স্থাপন কৰা॥তদুপৰি স্থানীয় মানুহবোৰক খ্ৰীষ্টান ধৰ্মত দীক্ষিত কৰোৱাটো আন এটা উদ্দেশ্য আছিল।
১৪৫১ চনৰ ৩১ অক্টোবৰৰ আগতেই জিন'আ প্ৰজাতন্ত্ৰত কলম্বাছৰ জন্ম হৈছিল যদিও প্ৰকৃত স্থান এতিয়াও সঠিককৈ নিৰ্ণয় হোৱা নাই।
তথাপি তেখেতৰ অভিযানে ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাৰ মাজত নতুন সংযোগ স্থাপন কৰিছিল, যাৰ ফলত আমেৰিকাত ইউৰোপীয় ঔপনিৱেশবাদৰ নতুন অধ্যায় স্থাপন হৈছিল।
১৪৭৬ চনত জিন'আৰ দ্বাৰা উত্তৰ ইউৰোপলৈ পঠিওৱা এখন মূল্যৱান জাহাজত সশস্ত্ৰ কৰ্মী হিচাপে অংশ লয়।
তথাপিও তেওঁৰ পৰিকল্পনা সমূহ পুনৰ বিবেচনা কৰিবলৈ বা বিকল্প উপায় বিচাৰিবলৈ কেথলিক মনাৰ্কে বছৰি ১২০০০ আইবৰয়ান মুদ্ৰা দিবলৈ ঠিক কৰিলে।
লগতে ১৪৮৯ চনত কেথলিক মনাৰ্কৰ অধীনৰ আটাইবোৰ চহৰ নগৰত আদেশ দিয়া হ'ল যে কলম্বাছক বিনামূলীয়া থকা খোৱাৰ ব্যৱস্থা দিব লাগে।
তদুপৰি তেওঁ টলেমি, পিয়েৰি দ'এইলি, মাৰ্ক' প'ল', চাৰ জন মেণ্ডেভাইল, প্লিনি আৰু পপ পাইয়াছ -ৰ কৰ্মসমূহৰ লগতে জ্যোতিৰ্বিদ্যা, ভূগোল আৰু বুৰঞ্জী বিশদভাৱে অধ্যয়ন কৰিছিল।
তদুপৰি কলম্বাছে অক্ষাংশ আৰু দ্ৰাঘিমাংশৰ ক্ষেত্ৰত সেইদিনত থকা কিছু ভুল ধাৰণাৰ বাবে কেনাৰী দ্বীপৰ পৰা জাপানৰ দূৰত্ব ৩৭০০ কিলোমিটাৰ বুলি ভাবিছিল।
কিন্তু তেওঁৰ অৱসৰ গ্ৰহণ আৰু মৃত্যুৰ পিছত হে ১৯০০ চনত ডিব্ৰুগড়ত এখন চিকিৎসা প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰা হয়।
১৮৫৭ চনত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ এজন সহকাৰী শল্য চিকিৎসক হিচাপে উজনি অসমত তেওঁ কৰ্ম জীৱনৰ পাতনি মেলে।
উজনি অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত সুদীৰ্ঘ ২৪ বছৰ নিষ্ঠাৰে সেৱা আগবঢ়াই শেষলৈ লক্ষীমপুৰ জিলাৰ শল্য চিকিৎসকৰ পাইছিল।
পৃথিৱীৰ উত্তৰ আৰু দাক্ষিনাত্যৰ অঞ্চলসমূহত এই ৰোগ শীত কালত দেখা দিয়ে যদিও, যদিও ইকুৱেডৰৰ কাষৰীয়া অঞ্চলত বছৰৰ যিকোনো সময়তে হয়।
এই ৰোগৰ কিছুমান সাধাৰণ লক্ষণ হৈছে, অতিপাত জ্বৰ, নাকৰ পৰা পানী ওলোৱা, ডিঙিৰ পিৰপিৰণি, পেশীৰ বিষ, মুৰৰ বিষ, কাহ, আৰু ভাগৰ লগা।
এই ৰোগৰ জটিলতাবোৰ হৈছে, ভাইৰাছজনিত নিউম'নিয়া, গৌণ বেক্টেৰিয়াজনিত নিউম'নিয়া, ছাইনাছ সংক্ৰমন, আৰু এজমা বা হৃদযন্ত্ৰৰ বিকলতাৰ দৰে পুৰণি সমস্যাৰ উক দিয়া।
কিন্তু সৰু ৰাণী সন্তানসম্ভৱা বাবে মন্ত্ৰীসকলে বুদ্ধি কৰি তেওঁক ভুৰ এখনত ব্ৰহ্মপুত্ৰত উটুৱাই দিলে।
বুঢ়াগোহাঁই আৰু বৰগোহাঁইকে আদি কৰি আহোম বিষয়ববীয়াসকলে কোনো ৰাজকুমাৰ সেই সময়ত ৰাজপাটৰ বাবে উপযুক্ত নহয় বুলি সিদ্ধান্ত লয়।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধি বা চমুকৈ আই এম এফ হৈছে ১৮৮খন সদস্য ৰাষ্ট্ৰৰে গঠিত এক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থা।
মুদ্ৰাৰ বিষয়ত গোলকীয় সহযোগিতা বৃদ্ধি, বিত্তীয় স্থিৰতা, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বেহা-বেপাৰত সহযোগ, ৰোজগাৰ বৃদ্ধি, দীৰ্ঘম্যাদী অৰ্থনৈতিক উন্নয়ন আৰু বিশ্বত দৰিদ্ৰতা হ্ৰাসকৰণ সংস্থাটোৰ মূল উদ্দেশ্য।
১৯৪৪ চনত ব্ৰেটন ৱুডছ কনফাৰেঞ্চত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ধন আদায় ব্যৱস্থাটোৰ পুনৰ্গঠনৰ উদ্দেশ্যেৰে ২৯খন সদস্য ৰাষ্ট্ৰৰে গঠিত হোৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধিয়ে ১৯৪৫ চনতহে আনুষ্ঠানিক ৰূপ পায়।
সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহে এক সংৰক্ষণ ব্যৱস্থাৰ যোগেদি এটা নিধিলৈ বৰঙনি আগবঢ়াইছিল আৰু প্ৰায়োজনীয়তাত ভোগা দেশসমূহে এই নিধিৰ পৰা ঋণ গ্ৰহণ কৰিব পাৰিছিল।
উক্ত নিধি আৰু অন্যান্য কাৰ্যাৱলীৰ জৰিয়তে আই এম এফে সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ হকে কাম কৰে।
সংস্থাটোৰ আৰ্টিকলছ অফ এগ্ৰীমেণ্টত উল্লেখ থকা মতে ইয়াৰ উদ্দেশ্যসমূহ হৈছে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সহযোগিতা বৃদ্ধি, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বেহা-বেপাৰ,ৰ্বেলেঞ্চ অফ পেমেণ্টৰ সমতা স্থাপনৰ অৰ্থে সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহক বিত্তৰ যোগানকে ধৰি ৰোজগাৰ আৰু বিনিময় হাৰৰ স্থিৰতা।
মহা মন্দাৱস্থাৰ সময়ত ৰাষ্ট্ৰসমূহে পতনমুখী অৰ্থনীতিসমূহৰ অৱস্থা উন্নীত কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে বেহা-বেপাৰৰ বাধা-নিষেধ বঢ়াই তোলে।
১৯৪৭ চনৰ ১ মাৰ্চৰ পৰা সংস্থাটোৱে নিজৰ কাম কাজ আৰম্ভ কৰে আৰু ৮ মে’ত ফ্ৰান্সে প্ৰথমে সংস্থাটোৰ পৰা ঋণ গ্ৰহণ কৰে।
ইয়াৰ ফলত ৪৫খন দেশৰ চৰকাৰে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিউ হেম্পশ্বায়াৰস্থিত ব্ৰেটন ৱুডছত এক আলোচনাত মিলিত হয় আৰু আই এম এফৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধিৰ সকলো সদস্য ৰাষ্ট্ৰ স্বতন্ত্ৰ নহয় আৰু সেয়ে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্যও নহয়।
পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া নাৰীক বিয়া পতা বাবে ৰতনসেনৰ গৌৰৱক ধূলিসাৎ কৰিবলৈ ঘূৰি আহোঁতে সাগৰীয় ধুমুহাই তেওঁলোকক শাস্তি দিয়ে।
সাগৰৰ জীয়ৰী লক্ষ্মীয়ে পদ্মিনীৰ প্ৰতি ৰতনসেনৰ প্ৰেম পৰীক্ষা কৰিবলৈ পদ্মিনীৰ ভেশত তেওঁৰ সম্মুখলৈ আহে।
শিৱ আৰু পাৰ্বতীয়ে দেখা দি তেওঁক বাধা দিয়ে আৰু শিৱই তেওঁক সিংহলৰ দুৰ্গ আক্ৰমণ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে।
অৱশেষত তেওঁৰ অনুগামী গোৰা আৰু বাদলে মানা কৰা সত্ত্বেও ৰতনসেনে শান্তি স্থাপনৰ বাবে আলাউদ্দিনক প্ৰসাদলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়।
সেই সময়ৰ চুফী সাহিত্যৰ এই বিখ্যাত সাহিত্যকৰ্মত দিল্লীৰ চুলতান আলাউদ্দিন খিলিজি আৰু চিতোৰৰ ৰাণীৰ ৰূপকধৰ্মী কাল্পনিক কাহিনী আছে।
নিশ্চিত পৰাজয়ৰ মুখত দুৰ্গৰ মহিলাসকলে জৌহৰ প্ৰথামতে প্ৰাণ বিসৰ্জন দিয়ে আৰু পুৰুষসকল ৰণত পৰে।
গুজৰাটৰ মোল্লা আব্দুল চাকুৰ বা শ্বেইখ শ্বুকৰুল্লা বাজমিৰ ৰত-পদম পদ্মাৱতৰ কাহিনী নিকটভাৱে অনুসৰণ কৰা হৈছে, কিন্তু চৰিত্ৰ আৰু ঘটনাৰ চুফি প্ৰতীকীবাদ বাদ দিয়া হৈছে।
" আলাউদ্দিনে ভাবে, "কামনা অতৃপ্ত, স্থায়ী / কিন্তু এই পৃথিৱী মায়াভৰা আৰু অস্থায়ী / মানুহে অতৃপ্ত বাসনা পুহি ৰাখে / যেতিয়ালৈকে জীৱনৰ অন্ত নহয় আৰু তেওঁ সমাধি গৈ নাপায়।
এই সময়তে তেওঁ ব্ৰাহ্মণ সভাসদ ৰাঘৱ চেতনক প্ৰবঞ্চনাৰে প্ৰতিযোগিতা এটা জিকা বাবে বহিষ্কাৰ কৰে।
আন পাৰ্ছী পাণ্ডুলিপিৰ ভিতৰত চাহজাহানপুৰৰ ৰহিমদাদ খানে কৰা প্ৰতিলিপি আৰু গোৰখপুৰৰ আব্দুল্লা আহমদ খানে কৰা প্ৰতিলিপি প্ৰধান।
ভাটৌটো পলাই যাবলৈ সক্ষম হয়, কিন্তু পক্ষী ধৰোঁতাৰ হাতত বন্দী হৈ শেষত চিতোৰৰ শাসক ৰতনসেনৰ প্ৰসাদ পায়হি।
সকলোতকৈ পুৰণি বিদ্যমান পদ্মাৱতৰ পাণ্ডুলিপিৰ দৈৰ্ঘ্য বেলেগ বেলেগ আৰু কাইথী, নাগৰী আৰু নাষ্টালিক আদি ভিন ভিন লিপিত লিখা।
পদ্মাৱতৰ সকলোতকৈ পুৰণি অভিযোজন হৈছে বিজাপুৰৰ চুলতান ইব্ৰাহীম শ্বাহৰ ৰাজকবি হংস ডাক্কানিৰ প্ৰেম নামা ।
মাতাপ্ৰসাদ গুপ্তাই ১৭শ শতিকাৰ পৰা পোৰা পাঁচটা পাণ্ডুলিপিক ভিত্তি কৰি এক সমালোচনাত্মক সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়।
ই ভাৰতৰ কেইবাখনো মহানগৰ জুৰি বিয়পি থকা কেইবাটাও পুৰুষৰ আৰু পৰিয়ালৰ অধিকাৰৰ সপক্ষে গঠিত কেইবাটাও সংগঠনৰ এক ছত্ৰ সংগঠন ।
২০০৬ ৰ জুনত মুম্বাইত -অৰ কামকাজৰ সহায়ক হ'বলৈ 'প্ৰটেক্ট ইণ্ডিয়ান ফেমিলি' বুলি আৰু এক অনা-চৰকাৰী সংগঠন স্থাপনা কৰা হয়।
এ কেইবাটাও সমৰুচিসম্পন্ন সংগঠন যেনে 'অল ইণ্ডিয়া মাডাৰ ইন ল' প্ৰটেকশ্যন ফ'ৰাম'-অৰ " ' ". লগত মিলি জুলি কাম কৰে।
"অপৰিবৰ্তনীয় সাংসাৰিক বিভংগন" বা -অক বিবাহ বিচ্ছেদৰ সপক্ষে এটা কাৰণ বুলি ধৰা হ'বলৈ আৰু ২০১০ চনৰ বিবাহ আইন সংশোধন গৃহীত হোৱাৰ বিপক্ষে -এ ইতিমধ্যে দেশজুৰি এক আন্দোলন সফলতাৰে কাৰ্য্যকৰী কৰিছে।
এ "বৈবাহিক বলাৎকাৰ"ক অপৰাধ হিচাবে গণ্য কৰাৰ প্ৰচেষ্টাসমূহৰো বিৰোধিতা কৰি মত আগবঢ়ায় যে এইসমূহ কাৰ্য্যকৰী কৰিলে স্ত্ৰী-পুৰুষৰ মাজৰ সম্পৰ্ক বৰ্তি থকা সম্ভব নহয়।
নাৰী বিষয়ক কিছুমান আইন যেনে ডাউৰী , ঘৰুৱা হিংসা আদিৰ অপব্যৱহাৰত পৰি বিপৰ্য্যস্ত হোৱা নিৰ্দোষী পুৰুষ আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ বাবে বাংগালুৰু, চেন্নাই, কোচিন, দিল্লী, গুজৰাট, মুম্বাই, হাইদৰাবাদ, পুনে, নাগপুৰ, নাচিক, চুৰাট, জয়পুৰ আৰু কলকাতাত চহৰত -এ টেলিফোনিক পৰামৰ্শ তথা সহায় আগবঢ়ায়।
চেভ ইণ্ডিয়ান ফেমিলি আন্দোলনৰ ফলস্বৰূপে এই পঞ্জীকৃত অব্যৱসায়িক আৰু বেচৰকাৰী সংগঠনটোৰ জন্ম হয়।
ভাৰতৰ কিছুমান নাৰীবাদী সংগঠন আৰু কোনো কোনো সংবাদসেৱাই -অক নাৰীৰ সমস্যাবোৰক আওকাণ কৰি পুৰণিকলিয়া পুৰুষ কেন্দ্ৰীক ভাবধাৰাক প্ৰশ্ৰয় দিয়া বুলি অভিযোগ কৰা দেখা যায়।
প্ৰত্যেক বছৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানৰ সদস্যসকল সন্মিলীত হৈ আলোচনা কৰি -অৰ ভবিষ্যত কাৰ্য্যসূচী থিৰাং কৰে।
ৰামায়ণত প্ৰায় ৪৮০,০০২টা শব্দ আছে, আৰু ই মহাভাৰতৰ প্ৰায় চাৰিভাগৰ এভাগ, আৰু আনহাতে গ্ৰীক মাহকাব্য ইলিয়াডৰ চাৰিগুণ।
ৰামায়ণত মূলতঃ অযোধ্যাৰ ৰাজকুমাৰ ৰামৰ কাহিনী বৰ্ণোৱা হৈছে, তেওঁৰ পত্নী সীতাক লংকাৰ ৰাক্ষস ৰাজ ৰাৱণে চলনাৰে হৰণ কৰি নিয়ে।
বাল্মীকি ৰামায়ণৰ ৰচনা কাল সম্পৰ্কে মতভেদ থাকিলেও খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫০০ ৰ পৰা ১০০ ৰ ভিতৰত বুলি পণ্ডিত সকলে নিশ্চিত কৰিছে।
আন প্ৰাচীন মহাকাব্য বিলাকৰ দৰেই ৰামায়ণো সুদীৰ্ঘ সময়ত বহু যোগ-বিয়োগ, নিজস্ব ধাৰণা, পৰিবৰ্তন আদিৰ মাজেৰে পাৰ কৰিব লগা হৈছে।
পাছত দুয়োৱে সেই কাহিনী-গীতি বিলাক অযোধ্যাৰ অশ্বমেধ যজ্ঞত গাই শুনাওতেই ৰামে তেওঁলোকক চিনি পায় আৰু নিজৰ ৰাজকাৰেঙলৈ লৈ আনে।
তেনেতে এজন ব্যাধে মতা কৰ্চনটোক ধণুকাড়েৰে হত্যা কৰে আৰু মাইকী কৰ্চন জনীয়ে সেইদুখতে নিজৰ প্ৰাণত্যাগ কৰে।
জীৱনৰ আগৰ কালচোৱাত বাল্মীকি আছিল এজন দস্যু আৰু ব্যাধ, তেওঁ হাবিৰ মাজত জীৱ জন্তু নিধন কৰি আৰু বাটৰুৱাক লুট-পাট কৰি জীৱন নিৰ্বাহ কৰিছিল।
নাৰদৰ কথা মতে তেওঁ বহু বছৰ ধৰি কঠোৰ ধ্যান কৰে আৰু সাধনাত সিদ্ধিলাভ কৰাৰ পাছত নাৰদে তেওঁক ব্ৰাহ্মণত্ব প্ৰদান কৰি বাল্মীকিলৈ পৰিবৰ্তন কৰে।
এটা সময়ত ব্ৰহ্মপূত্ৰৰ বাঢ়নী পানীযে চটাই আলিৰ কাষৰ ঠাইবোৰ বূৰাই পেলোৱাত ওখ ঠাইত গাঁও পাতিছিল।
মান সেনাই বামগাঁৱৰ নামঘৰ পূৰি পেলোৱাত তেওঁলোকে ভঁৰালী ৰাজবিষয়াৰ ওচৰত গাঁও পাতি নামঘৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে।
খূঁটাটো মাজৰ অংশ উঁয়ে খাই নষ্ট কৰিলেও গাঁৱৰ ভক্ত-প্ৰাণ ৰাইজে অৱশিষ্ট অংশটি অতি ভক্তিভাৱে সিংহাসনৰ ওচৰত সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিছে।
এইটোও ঠিক আজিৰ এই বিজ্ঞান আৰু প্ৰযূক্তিৰ দ্ৰুত সম্প্ৰসাৰণত এই তথ্য অলৌকিক বা অসত্য বূলি গণ্য কৰিব খূজিলেও নামঘৰত ভগৱানৰ ঐশ্বৰিক শক্তিৰ উমান পোৱাটো সত্য।
নগাঁও জিলাৰ কলিয়াবৰ মহকুমাৰ পূব প্ৰান্তৰ প্ৰাচীন ঐতিহ্যৰে ভৰপূৰ, অসম ইতিহাসৰ উল্লেখযোগ্য স্থান ভৰালী গাওঁ।
চিৰসেউজীয়া প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ, সৰু সৰু জান-জূৰি, সেউজীয়া পথাৰ, সৰু-ডাঙৰ ৰজাদিনীয়া পূখূৰীবোৰ, বনৰীয়া পক্ষীজাকৰ আনন্দৰ কলৰৱ, ৰাতিপুৱা চিকনি চিয়াং পাহাৰৰ ফাঁকে ফাঁকে সূৰ্যোদয়ৰ মনোৰম দৃশ্য আৰু পশ্চিম আকাশত ডূব যাব ধৰা সূৰ্যৰ হেঙূল আভাৰ দৃশ্য অপৰূপ।
ৰাতিপুৱাৰে পৰা গধূলিলৈকে গ্ৰাম্য পৰিৱেশ সজীৱ কৰি ৰখা গাঁওখন- এক আনন্দৰ পৰিৱেশ- শ শ মানূহ নামঘৰলৈ আহিছে আৰু নামঘৰৰ ভাগৱত পাঠে উ‍ৎসৱমুখৰ কৰি তূলিছে নামঘৰৰ চৌপাশ, ভক্তপ্ৰাণ যাত্ৰীসকলৰ হৃদয়।
প্ৰতিবছৰে ভঁৰালী নামঘৰত মকৰ সংক্ৰান্তি বা মাঘী পূৰ্ণিমা তিথি দূদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে উদ্যাপন কৰি আহিছে।