polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
মূৰৰ শীৰ্ষ অংশ আৰু দুয়োখন কান সম্পূৰ্ণকৈ ঢাকি ৰখাৰ উপৰি, ইয়াক ডিঙিত কলাৰ হিচাপে তললৈ ভাঁজ কৰিব পাৰি।
২০১৯ চনত ৰেংকিৰেড্ডী আৰু চিৰাগ শেট্টীয়ে বি ডব্লিউ এফ ছুপাৰচিৰিজ বা বি ডব্লিউ এফ ৱৰ্ল্ড ট্যুৰ খিতাপ দখল কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় ডাবলছ যুটি হিচাপে পৰিগণিত হয়, যেতিয়া তেওঁলোকে ফাইনেলত চীনা যুটি লি জুনহুই আৰু লিউ ইউচেনক পৰাস্ত কৰি থাইলেণ্ড অ’পেনৰ খিতাপ দখল কৰে।
এই প্ৰতিযোগিতাৰ চূড়ান্ত খেলখনত তেওঁলোক ইণ্ডোনেছিয়াৰ যুটি মাৰ্কাছ ফাৰ্নাল্ডি গিডিয়ন আৰু কেভিন ছাঞ্জয়া চুকামুলজোৰ হাতত পৰাস্ত হয়।
তেওঁ আৰু তেওঁৰ সংগী চিৰাগ চন্দ্ৰশেখৰ শেট্টী ভাৰতৰ পৰা বি ডব্লিউ এফ বিশ্ব ৰেংকিঙৰ শীৰ্ষ ১০ ৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰা প্ৰথম পুৰুষ ডাবলছ যুটি।
তেওঁ পূৰ্বতে ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হোৱা পিতৃৰ লগতে ডাঙৰ ভাতৃৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি বেডমিণ্টন খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
২০১৪ চনত হায়দৰাবাদৰ পুলেলা গোপিচন্দ একাডেমীত যোগদান কৰি তেওঁ ডাবলছ বিশেষজ্ঞ হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
ৰেংকিৰেড্ডী আৰু চিৰাগ শেট্টীয়ে ২০১৮ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত মিক্সড টিম ইভেণ্টত ভাৰতক ঐতিহাসিক সোণৰ পদক অৰ্জন কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
বঙালী ৰন্ধনশৈলী হৈছে ভাৰত উপমহাদেশৰ বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ, ত্ৰিপুৰাৰ লগতে অসমৰ বৰাক উপত্যকালৈ বিস্তৃত বংগীয় ৰন্ধনশৈলী।
বঙালী খাদ্যত বিভিন্ন সোৱাদৰ বাবে সৰিয়হৰ তেলকে ধৰি নানাবিধ মচলাৰ ব্যৱহাৰ আৰু লগতে বিভিন্ন মিষ্টান্নৰ বাবে জনাজাত।
মাছতকৈ কম জনপ্ৰিয় হ’লেও বঙালীসকলে প্ৰাক-ঔপনিৱেশিক যুগৰ পৰাই গাহৰি আৰু হৰিণৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কেটেলাপহুৰ আৰু কাছলৈকে বিভিন্ন ধৰণৰ মাংস খাই আহিছে।
তেৰশ শতিকাৰ মাজভাগৰ আশে-পাশে মুছলমানসকলে বংগ জয় কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ সৈতেই বংগত প্ৰবেশ কৰিছিল পাৰ্চী আৰু আৰবী খাদ্য।
বিৰিয়ানি, কোৰমা আৰু ভুনা আদি এসময়ত ৰাজকীয় খাদ্য আছিল যদিও মোগলৰ ৰান্ধনীসকলৰ যোগেদি এই ৰন্ধন প্ৰকৰণ নিম্ন আৰু মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ ওচৰলৈ পাইছিল।
ব্ৰিটিছ ৰাজৰ শাসনকালত কলকাতা বহু বিশিষ্ট নিৰ্বাসিত নবাবৰ আশ্ৰয়স্থল হৈ পৰে; বিশেষকৈ মহীশূৰৰ টিপু চুলতান আৰু অৱধৰ বহিষ্কৃত নবাব ৱাজিদ আলী শ্বাহৰ পৰিয়াল।
হিন্দু পৰম্পৰাত বিধৱাসকলক তিতা হিচাপে শ্ৰেণীভূক্ত খাদ্যহে খাবলৈ দিয়া হৈছিল আৰু ইয়াৰ বাবে পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা আৰু উদ্ভাৱনৰ প্ৰয়োজন হৈছিল।
বিধৱাসকলেও পিঁয়াজ আৰু হালধিৰ দৰে গৰম খাদ্য ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰিলেও কিন্তু আদাৰ অনুমতি দিয়া হৈছিল।
ঔপনিৱেশিক কালত কলকাতাত বহুতো পশ্চিমীয়া খাদ্যৰ দোকান স্থাপন হৈছিল, যাৰ ফলত পাফ পেষ্ট্ৰি, চানা, চকলেট, চিপছ আদি বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল।
বহু-সাংস্কৃতিক সম্প্ৰদায়ৰ ফলত কলকাতা চহৰৰ খাদ্যৰ অহৰহ পৰিৱৰ্তন ঘটে আৰু চীনা আৰু মাৰোৱাৰীৰ প্ৰচণ্ড প্ৰভাৱ পৰে।
ধৰ্মীয় দৃষ্টিকোণেৰ হোৱা বংগৰ বিভাজনৰ ফলত ধৰ্মীয় নিষেধাজ্ঞা মানি চলাৰ ক্ষেত্ৰত খাদ্য গ্ৰহণৰ পৰিৱৰ্তন ঘটিছিল।
পণ্ডিতসকলৰ আগ্ৰহৰ এই বৃদ্ধিৰ সমানুপাতিকভাৱে বিভিন্ন প্ৰেছে দীৰ্ঘদিন ধৰি ছপা নোহোৱা গ্ৰন্থসমূহ পুনৰ প্ৰকাশ কৰাৰ কাম আৰম্ভ কৰিলে।
১৯৭৫ চনত বিৰাগো প্ৰেছে ১৯ আৰু ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ উপন্যাসসমূহৰ বৃহৎ তালিকা প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু পুনৰুদ্ধাৰৰ প্ৰকল্পত যোগদান কৰা প্ৰথম বাণিজ্যিক প্ৰেছসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হৈ পৰে।
১৯৮০ চনত স্পেণ্ডাৰৰ অধ্যয়ন প্ৰকাশৰ দায়িত্বত থকা পেণ্ডোৰা প্ৰেছে মহিলাসকলে লিখা ১৮ শতিকাৰ উপন্যাসৰ এটা সহযোগী শাৰী প্ৰকাশ কৰে।
বহুতো ৰচনা এতিয়ালৈকে ছপা হোৱা নাই আৰু কেণ্টাকি বিশ্ববিদ্যালয়ত পুৰণি মহিলা উপন্যাসৰ পুনৰ প্ৰকাশৰ ধাৰাবাহিকতা আছে।
নাৰী লেখাৰ প্ৰতি থকা ব্যাপক আগ্ৰহ সাহিত্যিক নীতি-নিয়মৰ সাধাৰণ পুনৰ মূল্যায়ন আৰু সম্প্ৰসাৰণৰ সৈতে জড়িত।
উত্তৰ-ঔপনিৱেশিক সাহিত্য, সমকামী আৰু সমকামী সাহিত্য, শ্ৰমিক মানুহৰ লেখা, আৰু অন্যান্য ঐতিহাসিকভাৱে প্ৰান্তীয় গোটৰ সাংস্কৃতিক উৎপাদনৰ প্ৰতি আগ্ৰহৰ ফলত "সাহিত্য" বুলি গণ্য কৰা আৰু এতিয়ালৈকে গণ্য নকৰা ধাৰাসমূহৰ এক সম্পূৰ্ণ পৰিসৰৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটিছে শিশুৰ লেখা, আলোচনী, চিঠি, ভ্ৰমণ লেখা আদি "সাহিত্যিক" হিচাপে এতিয়া পণ্ডিতসকলৰ আগ্ৰহৰ বিষয়।
বেছিভাগ ধাৰা আৰু উপধাৰাতে একেধৰণৰ বিশ্লেষণ কৰা হৈছে, গতিকে সাহিত্যিক অধ্যয়নে "মহিলা গথিক" বা নাৰী কল্পবিজ্ঞানৰ দৰে নতুন ভূখণ্ডত প্ৰৱেশ কৰিছে।
নাৰীবাদী আন্দোলনে নাৰীবাদী কল্পকাহিনী, নাৰীবাদী অকল্পকাহিনী, নাৰীবাদী কবিতা আদিৰ সৃষ্টি কৰিছিল, যিয়ে নাৰী লেখাৰ প্ৰতি নতুন আগ্ৰহৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
ইয়াৰ উপৰি ই নাৰীৰ ঐতিহাসিক আৰু শৈক্ষিক অৱদানৰ সাধাৰণ পুনৰ মূল্যায়নৰ বাবেও প্ৰেৰণা দিয়ে।
একেসময়তে নাৰীৰ জীৱন আৰু অৱদানক পণ্ডিতসকলৰ আগ্ৰহৰ ক্ষেত্ৰ হিচাপে আগবঢ়াই নিবলৈ উৎসাহিত কৰে।
নাৰীবাদী লেখাই সাধাৰণতে এটা বিশেষ যুগত নাৰীবাদৰ মূল উদ্বেগ বা ধাৰণাসমূহৰ কণ্ঠস্বৰ প্ৰকাশ কৰে।
মেৰী উলষ্টোনক্ৰাফ্টৰ এ ভিণ্ডিকেচন অৱ দ্য ৰাইটছ অৱ উইমেন নাৰীবাদী দৰ্শনৰ অন্যতম প্ৰাচীন গ্ৰন্থ।
ভাৰ্জিনিয়া উলফৰ এ ৰুম অৱ ৱানছ অ’ন নামৰ গ্ৰন্থখন পিতৃতন্ত্ৰৰ আধিপত্য থকা সাহিত্যিক পৰম্পৰাৰ ভিতৰত মহিলা লেখিকাসকলৰ বাবে আক্ষৰিক আৰু ৰূপক দুয়োটা স্থানৰ বাবে ইয়াৰ যুক্তিত উল্লেখযোগ্য।
জেৰমেইন গ্ৰীৰৰ দ্য ফিমেল ইউনাচ গ্ৰন্থখনে মহিলা গৃহিণীৰ আত্মসীমিত ভূমিকাক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে।
নাৰীবাদী সাহিত্য হৈছে কল্পকাহিনী, অকল্পকাহিনী, নাটক বা কবিতা, যিয়ে নাৰীৰ বাবে সমান নাগৰিক, ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক অধিকাৰৰ সংজ্ঞা, প্ৰতিষ্ঠা আৰু ৰক্ষাৰ নাৰীবাদী লক্ষ্যসমূহক সমৰ্থন কৰে।
ই প্ৰায়ে নাৰীৰ ভূমিকাক পুৰুষৰ ভূমিকাক অসমান বুলি চিনাক্ত কৰে – বিশেষকৈ মৰ্যাদা, বিশেষাধিকাৰ আৰু ক্ষমতাৰ ক্ষেত্ৰত – আৰু সাধাৰণতে নাৰী, পুৰুষ, পৰিয়াল, সম্প্ৰদায় আৰু সমাজৰ বাবে ইয়াৰ পৰিণতি অবাঞ্চিত হিচাপে চিত্ৰিত কৰে।
পুৰণি নাৰীবাদী সাহিত্যিক পাণ্ডিত্যৰ বেছিভাগেই নাৰীৰ দ্বাৰা লিখা গ্ৰন্থসমূহৰ পুনৰ আৱিষ্কাৰ আৰু পুনৰুদ্ধাৰৰ বাবে অৰ্পণ কৰা হৈছিল।
পশ্চিমীয়া নাৰীবাদী সাহিত্যিক পণ্ডিতত ডেল স্পেণ্ডাৰৰ মাদাৰছ অৱ দ্য নোভেল আৰু জেন স্পেন্সৰৰ দ্য ৰাইজ অৱ দ্য উইমেন নোভেলিষ্ট ৰ দৰে অধ্যয়নসমূহে নাৰীবাদৰ কথা সদায় লিখি আহিছে বুলি ক'ব পাৰি।
১৫ শতিকাত ক্ৰীষ্টিন ডি পিজানে দ্য বুক অৱ দ্য চিটি অৱ লেডিজ লিখিছিল যিয়ে পক্ষপাতিত্বৰ বিৰুদ্ধে যুঁজি সমাজত নাৰীৰ গুৰুত্ব বৃদ্ধি কৰে।
গ্ৰন্থখনে চতুৰ্দশ শতিকাত লিখিত জিওভানি বকাচিঅ’ই লিখা ডি মুলিয়েৰিবাছ ক্লাৰিছৰ আৰ্হি অনুসৰণ কৰিছে।
সোনকালেই তেওঁ এগৰাকী সফল আৰু লাহোৰৰ আটাইতকৈ উচ্চ পাৰিশ্ৰমিক পোৱা অভিনেত্ৰী ৰূপে নিজক প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
যদিও তেওঁ ছুপাৰহিট পাঞ্জাবী ছবি লাচ্চিত নায়িকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, তথাপিও ঘৰ কি ইজ্জত ছবিখনত তেওঁ দিলীপ কুমাৰৰ ভগ্নীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।
অভিনেতা ৰাজন হাক্সাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ পিছত তেওঁক চৰিত্ৰাভিনয়ৰ বাবে বাচনি কৰিব লোৱা হয়।
মনোৰমা বলীউডৰ এগৰাকী চৰিত্ৰাভিনেত্ৰী আছিল যিয়ে সীতা ঔৰ গীতা , এক ফুল দো মালি আৰু দো কলিয়াঁ আদি ছবিত কৌতুকপূৰ্ণ অত্যাচাৰী খুৰীয়েকৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি সুপৰিচিত হৈছিল।
১৯৪০ চনৰ আৰম্ভণিতে নায়িকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পিছত তেওঁ খলনায়িকা বা কৌতুক চৰিত্ৰত থিতাপি লয়।
কিশোৰ কুমাৰ আৰু কিংবদন্তি মধুবালাৰ সৈতে অভিনয় কৰা হাফ টিকটৰ দৰে ছুপাৰহিট ছবিত তেওঁ কৌতুক অভিনয় কৰিছিল।
দছ লাখ, ঝনক ঝনক পায়েল বাজে, মুঝে জিনে দো, মেহবুব কি মেহেন্দী, কাৰাভান, বম্বে টু গোৱা আৰু লাৱাৰীছ আদি ছবিত তেওঁ স্মৰণীয় অভিনয় কৰে।
পিছলৈ তেওঁ টিভি ধাৰাবাহিকলৈ গমন কৰে আৰু পাঁচ বছৰৰ বাবে দিল্লীলৈ স্থানান্তৰিত হয়, য’ত শ্বাহৰুখ খানেও অভিনয় কৰা ধাৰাবাহিকত দস্তকত কাম কৰে।
তেওঁ মহেশ ভাটৰ জুনুন ছবিখনৰ বাবেও শ্বুটিং কৰিছিল যদিও সম্পাদনাৰ টেবুলত তেওঁৰ চৰিত্ৰটো আঁতৰাই পেলোৱা হয়।
তেওঁৰ শেষৰখন চিনেমা আছিল দীপা মেহতাৰ ৱাটাৰ , য’ত তেওঁ অভিনয়েৰে হলিউডৰ সমালোচকসকলৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল।
বাৰাণসীত ছবিখনৰ নিৰ্মাণ বন্ধ কৰা হয় আৰু পাঁচ বছৰৰ পিছত তেওঁৰ বাহিৰে সমগ্ৰ অভিনেতা-অভিনেত্ৰী সলনি কৰি পুনৰ শ্বুটিং আৰম্ভ কৰা হয়।
শিশু আলোচনী মৌচাক আৰু নতুন আৱিষ্কাৰত ডাক্তৰ পেহী নামেৰে অতি সৰল ভাষাত বিভিন্ন ৰোগ সম্পৰ্কে শিশুৰ বাবে লিখিছিল।
তেওঁৰ শিশু উপন্যাস অপৰাজেয় আৰু শহা আৰু কাছৰ দৌৰ নামৰ কিতাপ দুখন নেশ্যনেল বুক ট্ৰাষ্ট, ইণ্ডিয়া ই প্ৰকাশ কৰিছিল।
অপৰাজেয় উপন্যাসখন হিন্দীলৈ আৰু শহা আৰু কাছৰ দৌৰ কিতাপখনৰ হিন্দী আৰু ইংৰাজী অনুবাদ নেশ্যনেল বুকট্ৰাষ্টে প্ৰকাশ কৰিছে আৰু দুয়োখন শিশু-সাহিত্যৰ একাধিক সংস্কৰণেৰে দেশজুৰি জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছে।
তেওঁ লণ্ডন, আমেৰিকা আৰু মালয়েছিয়াত অনুষ্ঠিত আন্তৰ্জাতিক সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ আৰু বক্তৃতা প্ৰদান কৰিবলৈ আমন্ত্ৰিত হৈছিল।
১৯৯৯ চনৰ এপ্ৰিল মাহত লণ্ডন আৰু স্কটলেণ্ড ভ্ৰমণৰ অভিজ্ঞতাৰে লিখা টেমছৰ দুয়োপাৰ আৰু ২০০৩ চনত আমেৰিকা ভ্ৰমণত লাভ কৰা অভিজ্ঞতাৰে লিখা আমেৰিকা আমেৰিকা প্ৰকাশ হয়।
১৯৭৭ চনত তেওঁ অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি যোৰহাটৰ মিছন হস্পিতেলত যোগদান কৰে।
অসমীয়া শিশু-সাহিত্যৰ সৃষ্টি, চৰ্চা আৰু উত্তৰণৰ উদ্দেশ্যে তেওঁৰ সোঁৱৰণত কিৰণ তামোলী শিশু-সাহিত্য ন্যাসৰ জন্ম হয়।
ন্যাসে শিশু সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনৰ উৎকৰ্ষৰ বাবে প্ৰতিবছৰে কিৰণ তামূলী শিশু-সাহিত্য বঁটা প্ৰদান কৰিছে।
কোনো কোনো সময়ত এজোপা ডিমৰুজাতীয় গছ বা বহুতো গাহৰিৰ পোৱালিক স্তনপান কৰাই থকা এক বিশাল গাহৰিৰ ৰূপতো তেওঁক উপস্থাপন কৰা হৈছিল।
টেফনূট হৈছে আৰ্দ্ৰতাৰ মূৰ্তিমান স্বৰূপ, যি শ্বুৰ সৈতে সংগম কৰি আকাশৰ দেৱী হিচাপে নূটৰ জন্ম দিছিল।
গেব আৰু নূটৰ মিলনৰ পৰাই মিচৰৰ দেৱীসকলৰ ভিতৰত আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় হ’ৰাছৰ মাতৃ আইচিছ আৰু অচাইৰিছৰ জন্ম হয়।
নূট আৰু তেওঁৰ ভ্ৰাতৃ গেবক পৌৰাণিক আখ্যানৰ জগতখনত বৈচিত্ৰ্য হিচাপে গণ্য কৰা হ’ব পাৰে কিয়নো সাধাৰণতে পৃথিৱীৰ মাতৃৰ সৈতে জড়িত আকাশৰ এজন পিতৃৰ বিকাশ ঘটা আন বেছিভাগ আখ্যানৰ বিপৰীতে নূটে আকাশ আৰু গেবে পৃথিৱীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
নূট হৈছে প্ৰাচীন মিচৰীয় ধৰ্মৰ আকাশ, তাৰকামণ্ডলী, মহাকাশ, মাতৃ, জ্যোতিৰ্বিদ্যা আৰু ব্ৰহ্মাণ্ডৰ দেৱী।
তেওঁ‌ক পৃথিৱী বা এজনী গাইগৰুৰ ওপৰত ধনুভিৰীয়াকৈ অৱস্থান কৰা সৰ্বশৰীৰ তৰাৰে ঢকা এগৰাকী নগ্ন নাৰীৰ ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়।
বোকাখেচা ভাওনাৰ পৰম্পৰা শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মৰ সময়ত গকুলত হোৱা আনন্দ-স্ফূৰ্তিৰ কাহিনীৰ সৈতে সংপৃক্ত।
পুৱাৰ ভাগত দিয়া প্ৰচণ্ড শিল-বৰষুণৰ লগতে কেঁচুৱা জন্মৰ খবৰ ল'বলৈ অহা গাঁও বাসীয়ে লগত অনা ঘিঁউ-মৌ, দৈ-মাখন আদিৰে গকুলৰ বাট-পথ বোকাময় হৈ পৰাৰ প্ৰতীকী অৰ্থতে এই বোকাখেচা পৰম্পৰা প্ৰচলিত হৈছে বুলি জনবিশ্বাস আছে।
বোকা খেচা অনুষ্ঠানত সাধাৰণতে মহিলা সকলে অংশগ্ৰহণ নকৰে যদিও মূল অনুষ্ঠানটোৰ সৈতে পুৰুষ-মহিলা উভয়ে জড়িত হয়।
বোকা খেচিবলৈ বোকাত নমা ভকত সকলে প্ৰথমে নাম-প্ৰসংগৰে বোকা পুখুৰীৰ চৌপাশে প্ৰদক্ষিণ কৰি সেৱা জনাই বোকাত নামে আৰু এজনে-আনজনৰ গালৈ বোকা দলিয়াই স্ফূৰ্তি কৰে।
বোকাখেচা ভাওনা, বোকা ভাওনা বা পেঁকযাত্ৰা হৈছে শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মাষ্টমী উপলক্ষে নন্দোৎসৱৰ লগত সংগতি ৰাখি অনুষ্ঠিত এক ভাওনা বিশেষ।
মূলত অসমৰ দুটা স্থান ক্ৰমে নগাঁও জিলা পুৰণিগুদাম অঞ্চলত অনুষ্ঠিত এই ভাওনাক বোকা ভাওনা আৰু শোণিতপুৰ জিলাৰ জামুগুৰিহাট অঞ্চলৰ পাতলৰচুক গাঁৱত অনুষ্ঠিত এই ভাওনাক বোকাখচা বা বোকাখেচা ভাওনা বুলি জনা যায়।
কৃষ্ণৰ জন্মৰ সময়ত হোৱা প্ৰবল বৰষুণ আৰু পিছদিনা নন্দৰজাৰ ঘৰলৈ কৃষ্ণক চাবলৈ যোৱা ভক্তই নিয়া ঘিঁউ, মৌ, তেল আদি পৰি গকুলৰ ৰাস্তা বোকা তথা পিচল হৈ পৰিছিল বুলি কোৱা হয়।
তাৰ পিছত বৈষ্ণৱসকলে নাম গাই গাই নামঘৰৰ পৰা বোকা খেচিবলৈ থোৱা ঠাইডোখৰলৈ আহে আৰু চৌদিশে প্ৰদক্ষিণ কৰি নাম গাই আৰু বোকা খছে—
কৃষ্ণৰ জন্মৰ সময়ত হোৱা প্ৰবল বৰষুণ আৰু পিছদিনা নন্দৰজাৰ ঘৰলৈ কৃষক চাবলৈ যোৱা ভক্তই নিয়া ঘিঁউ, মৌ, তেল আদি পৰি গকুলৰ ৰাস্তা বোকা তথা পিচল হৈ পৰিছিল বুলি কোৱা হয়।
সেই দৃশ্য বুজাবলৈকে প্ৰতীকি অৰ্থত এনেদৰে ঠাইডোখৰ বোকা কৰি সুন্দৰকৈ সজাই লোৱা হয় আৰু নন্দোৎসৱ বুজাবলৈ বোকাখেচা হয়।
সেইদিনা বোকাখেচা ঠাইৰ বোকাৰে উপস্থিত ভক্তগণে কপালত ফোঁট লোৱাৰ উপৰি ঘৰলৈও সেই বোকা লৈ যোৱাৰ পৰম্পৰা আৰু বিশ্বাস প্ৰচলিত আছে।
ভাওনাৰ প্ৰথম দিনা অৰ্থাৎ ভাদ মাহৰ কৃষ্ণ জন্মাষ্টমীৰ দিনা ৰাতিপুৱা গাঁৱৰ নামঘৰত প্ৰাতঃপ্ৰসংগ কৰা হয়।
জন্মৰ সময়ৰ শিল-বৰষুণে একাকাৰ হোৱা প্ৰকৃতিৰ বিশেষ ৰূপটোক কৃত্ৰিম পদ্ধতিৰে উপস্থাপন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হয়।
বিয়লি বোকা ভাওনাৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট কৰা ঠাইত এটা প্ৰকাণ্ড পুখুৰী সদৃশ খাল খান্দি তাত পানী ঢালি বোকাময় কৰি লোৱা হয় আৰু এই পুখুৰীৰ চাৰিওফালে বোকা ভাওনাত অংশগ্ৰহণ কৰা পুৰুষ সকলে সাৰিপাতি বহি নাম প্ৰসঙ্গ কৰে।
শোণিতপুৰ জিলাৰ জামুগুৰিহাট চহৰৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা ১.৫ কিলোমিটাৰ নিলগৰ পাতলৰচুক গাঁৱত ২৫০ বছৰতকৈ অধিক সময় ধৰি প্ৰতিবছৰে পৰম্পৰাগতভাবে ভাদ মাহৰ কৃষ্ণ জন্মাষ্টমী তিথিত দুদিনীয়াকৈ এই ভাওনা অনুষ্ঠানটি অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
তাৰপাছত অংশগ্ৰহণকাৰী ভক্তবৃন্দই আনন্দ মনেৰে বোকাত নামি লুটুৰি-পুতুৰি হৈ বোকা খেলে আৰু ইজনে সিজনলৈ বোকা ছটিয়াই মনৰ আনন্দ প্ৰকাশ কৰে।
বোকা ভাওনাৰ অন্তত অংশগ্ৰহণকাৰী সকলে পুনৰ গা-ধুই নামঘৰত নাম প্ৰসঙ্গ কৰি দিনজোৰা কাৰ্য্যসূচীৰ সমৰণি মাৰে।
নগাঁও জিলাৰ পুৰণিগুদাম দেউৰীগাঁও আৰু ভীমৰগাঁৱত নন্দোৎসৱৰ লগত সংগতি ৰাখি বাৰ্ষিক ভাৱে বোকা ভাওনা অনুষ্ঠিত হয়।
ঘৰখনত এটা সুখ-শান্তিৰ পৰিৱেশ বিৰাজ কৰাৰ সময়তে ঘৰৰ মানুহবোৰে গম পালে যে বিজু দুৰাৰোগ্য কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত।
নিজৰ ৰোগৰ বিষয়ে জানিও বিজুয়ে কাকো কষ্ট নিদিয়াৰ উদ্দেশ্যে ৰোগৰ কথা সংগোপনে ৰাখি ঘৰৰ পৰা আঁতৰত জীৱনৰ শেষ দিনকেইটা কটোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল।
তুলনামূলকভাবে বংশ মৰ্যাদাত অলপ তলখাপৰ ছোৱালী বিয়া কৰোঁৱাৰ বাবে ভায়েক হেমন্ত ঘৰৰ পৰা ওলাই গৈ ভাৰঘৰত থাকিবলগীয়া হ’ল।
বিধাতাৰ কাহিনীত ১৯৭১ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত হৃষিকেষ মুখাৰ্জী পৰিচালিত হিন্দী ছবি আনন্দৰ প্ৰভাৱ পৰিছে।
মহুৱা মুখাৰ্জী ভাৰতৰ এগৰাকী নৃত্যশিল্পী৷ তেওঁ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ গৌড়ীয় নৃত্য ৰূপৰ প্ৰতিষ্ঠাতা৷তেওঁক মহুৱা মুখোপাধ্যায় বুলিও জনা যায়৷ নৃত্যৰ লগতে তেওঁ ৰবীন্দ্ৰ ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষক আৰু শিক্ষয়িত্ৰী আৰু সূক্ষ্ম কলা অনুষদৰ ডীন৷তেওঁ তেওঁৰ স্বামী অমিতাভ মুখাৰ্জীৰ সৈতে ১৯৮০ চনৰ পৰাই তেওঁলোকৰ কেৰিয়াৰৰ জৰিয়তে গৌড়ীয় নৃত্য শৈলীক পুনৰুজ্জীৱিত কৰি আহিছে৷ তেখেতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ওকলাহোমা বিশ্ববিদ্যালয়ত অতিথি অধ্যাপিকা হিচাপে নৃত্য কৰাৰ লগতে বক্তৃতাও দিছে।
তেওঁ ব্ৰতীন্দ্ৰনাথ মুখাৰ্জী, শশী মাহাতো, নৰোত্তম সান্যাল, গম্ভীৰ সিং মুধা, মুকুন্দ দাস ভট্টাচাৰ্য আৰু অন্যান্য বহুতৰে পৰা চৌ নৃত্য, নাচনী নাচ, কুশান নাচ আৰু কীৰ্তনীয়া নাচৰ পৰম্পৰা আয়ত্ব কৰিছে৷ইয়াৰ উপৰিও মহুৱা মুখাৰ্জী গৌড়িয়া নৃত্য ভাৰতী আৰু মিত্ৰয়ন ইনষ্টিটিউটৰ পৰিচালক।
শিল্পী হিচাপে তেওঁ নিজক ১৯৯৩ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ মাদ্ৰাজত কলানিধি নাৰায়ণনৰ উদ্যোগত অনুষ্ঠিত হোৱা “নৃত্য মহাসন্মিলন’’ত নৃত্যৰ বিষয়ে “ডেমনষ্ট্ৰেছন’’ দিছিল৷ ইয়াৰ পাছত দিল্লীত তেওঁ একক নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে৷ ইয়াৰ পিছৰ পৰাই একাডেমী অফ ফাইন আৰ্টচ্ ৰ ৰাণু মুখোপাধ্যায় সহ বিভিন্ন ঠাইত নৃত্যানুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে৷ ত্ৰিভঙ্গী আৰু অতিভঙ্গী ব্যৱহৃত গৌড়ীয় নৃত্য অসমসহ ভাৰতৰ নানা ঠাইত জনপ্ৰিয় হোৱাৰ উপৰি বাংলদেশতো ইয়াৰ প্ৰচাৰ হৈছে৷ গৌড় শিক্ষাগত অৰ্হতা হিচাপে তেওঁ উদ্ভিদ বিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ উত্তীৰ্ণ আৰু পি,এইচ,ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।
মহুৱা মুখাৰ্জীক বিষয়বস্তু হিচাপে লৈ নাইজেৰিয়ান লেখক তনুৰে ৱাইজডে প্ৰকাশ কৰা " : " শীৰ্ষক গ্ৰন্থত এটা কবিতা সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে৷ তেওঁ - নামৰ ডকুমেণ্টৰী ছবি এখনতো অভিনয় কৰিছে৷ এইখন ভাৰতৰ ফিল্ম বিভাগৰ দ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল৷ নৃত্য, অভিনয় আৰু শিক্ষা এই তিনি বিভাগৰ সৈতে জড়িত থকাৰ উপৰি তেওঁ লেখামেলাও কৰিছে৷ তেওঁ গৌড়ীয় নৃত্যৰ ওপৰত বেঙ্গল ক্লাচিকেল ডান্স নামেৰে এখনি গ্ৰন্থ প্ৰণয়ন কৰে৷ এই গ্ৰন্থখন কলকাতাৰ “দা এছিয়াটিক ছোচাইটী’’ৰ পৰা প্ৰকাশ কৰা হৈছে৷
অতিক্ৰমকাৰী হ’ল সেই ব্যক্তি যিয়ে বাস্তৱক উলাই কৰে, ৰাছুলক অবিশ্বাস কৰে আৰু বিচাৰৰ দিন আৰু ইয়াৰ পিছৰ দিনটোক বাধা দিয়ে।
বিচাৰৰ দিন আহি পোৱাৰ লগে লগে মুশ্বৰিকসকলে পূজা কৰা সেই মিছা দেৱতাসকলে কোনো দেৱতা ঘোষণা নকৰে আৰু মুশ্বৰিকসকলক তেওঁলোকৰ শ্বীৰ্কৰ বাবে জবাবদিহি বুলি গণ্য কৰিব, বিচাৰৰ দিনটোত।
এইটোৱেই হৈছে সেইসকল লোকৰ উচ্চ চৰিত্ৰ যিসকলে পবিত্ৰ নবীৰ শিক্ষাক বিশ্বাস কৰিছে আৰু অনুসৰণ কৰিছে আৰু এই ধৰণৰ মানুহক তেওঁ প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ চেষ্টা কৰিছে।
আপোনালোকে নিজেই এই ধৰণৰ মানুহক সেই আৰবসকলৰ সৈতে তুলনা আৰু বিপৰীতমুখী কৰিব পাৰে, যিসকলে এতিয়াও বাৰ্তাটো গ্ৰহণ কৰা নাই, আৰু যিসকলে "অজ্ঞানতা"ক সমৰ্থন কৰি আছে আৰু সত্যক পৰাস্ত কৰিবলৈ যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা কৰি আছে।
" এই প্ৰশ্নৰ ব্যৱহাৰিক উত্তৰটো আছিল সৰু সংখ্যালঘুৰ বাহিৰে সমগ্ৰ জাতিটোৱে যে তেওঁলোকে ইছলামক বাছি লৈছিল।
কোৰআন, মুহাম্মদৰ নবীত্ব আৰু তেওঁৰ পাঠৰ বিৰুদ্ধে মক্কাৰ কাফিৰসকলে উত্থাপন কৰা প্ৰশ্ন আৰু সন্দেহসমূহ ছূৰাত পৰিচালনা কৰা হৈছে।
প্ৰতিটো আপত্তিৰ উপযুক্ত সঁহাৰি ছূৰাত অৱতীৰ্ণ হৈছে আৰু ব্যক্তিসকলক সত্যক উলাই কৰাৰ ফলাফলৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰা হৈছে।
ছূৰাটোৱে জোৰ দি কৈছে যে আন্তৰিকতাৰে অনুতাপ কৰিলে, বিশ্বাস দেখুৱালে আৰু সৎ কৰ্মৰ সৈতে কাম কৰিলে ক্ষমা কৰিব নোৱাৰা কোনো পাপ নাই, যিমানেই ডাঙৰ নহওক কিয়।
ইয়াৰ শৈলী আৰু বিষয়ৰ পৰা দেখা যায় যে ইয়াক অতিৰিক্তভাৱে মক্কাত নবীত্বৰ তৃতীয় পৰ্যায়ৰ সময়ত ছুৰা আল-মুমিনুনৰ দৰে উন্মোচন কৰা হৈছিল।
আল-ফুৰকানে তাওৰাতৰ কথা উল্লেখ কৰিছে, কৈছে "আমি মুছাক কিতাপ পঠালোঁ, আৰু তেওঁৰ ভাতৃ হাৰোণক তেওঁৰ লগত মন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি দিলোঁ" ।
ছূৰাৰ শেষৰ ফালে এজন প্ৰকৃত মুমিনৰ চৰিত্ৰৰ বৰ্ণনা ছূৰা আল-মুমিনুনৰ আৰম্ভণিতে দিয়া হৈছে।
কিছুমান লেখক আৰু বক্তা, যেনে জেকচন কাটজ, মাইকেল কিমেল, আৰু ডন মেকফাৰ্চনৰ মতে এই সংস্কৃতি লিংগ ভূমিকাৰ সৈতে অন্তৰ্নিহিতভাৱে সম্পৰ্কিত যি পুৰুষৰ আত্মপ্ৰকাশ সীমিত কৰাৰ লগতে মানসিক ভাৱে প্ৰভাৱ পেলায়।
ৰাজনৈতিক বিজ্ঞানী আইৰিছ মেৰিয়ন ইয়ঙৰ মতে ধৰ্ষণ সংস্কৃতিৰ ভুক্তভোগীসকল যদৃচ্ছভাৱে অত্যাচাৰী যৌন হিংসাৰ ভয়ত বাস কৰিব লগাত পৰে, ইয়াৰ দ্বাৰা ভুক্তভোগীক ক্ষতিগ্ৰস্ত বা অপমানিত কৰা হয়।
আন কোনো কোনোৱে ধৰ্ষণ সংস্কৃতিক আধুনিকীকৰণ আৰু ঔদ্যোগিকৰণৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰে, তেওঁলোকে ইয়াৰ পক্ষত এইবুলি যুক্তি দিয়ে যে- প্ৰাক-ঔদ্যোগিক সমাজবোৰ "ধৰ্ষণ মুক্ত" সংস্কৃতি হোৱাৰ প্ৰৱণতাৰ আছিল, কিয়নো এই সমাজবোৰত মহিলাৰ নিম্ন স্থিতিয়ে তেওঁলোকক যৌন হিংসাৰ পৰা কিছু মুক্তি দিয়ে।
ঔদ্যোগিক তথা সৰ্বাংগীণ বিকাশৰ ফলত মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ ঘৰুৱা ভূমিকাৰ পৰা ওলাই আহি পৰম্পৰাগতভাৱে পুৰুষৰ আধিপত্য থকা কৰ্মস্থান আৰু অন্যান্য ক্ষেত্ৰত দৃশ্যমান হৈ পৰাত পুৰুষৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ নিৰাপত্তাহীনতা বৃদ্ধি হৈছে আৰু পৰিণতিত মহিলাসকলক দমন কৰিবলৈ ধৰ্ষণক এক উপায় হিচাপে অৱলম্বন কৰা হয়।
"ধৰ্ষণ সংস্কৃতি" শব্দটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৭০-ৰ দশকত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত দ্বিতীয় তৰংগৰ নাৰীবাদীসকলৰ দ্বাৰা সামাজিক কৰা হৈছিল আৰু সামগ্ৰিকভাৱে ই সমসাময়িক আমেৰিকান সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য হৈছিল।
১৯৭০-ৰ দশকত দ্বিতীয় তৰংগৰ নাৰীবাদীসকলে ধৰ্ষণৰ প্ৰচলনৰ বিষয়ে জনসাধাৰণক শিক্ষিত আৰু সজাগ কৰাৰ উদ্দেশ্যে চেতনা বৃদ্ধিৰ প্ৰচেষ্টাত লিপ্ত হ'বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
কানাডিয়ান মনোবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক আলেকজেন্দ্ৰা ৰাডাৰফৰ্ডৰ মতে, বেছিভাগ আমেৰিকাবাসীয়ে ধাৰণা কৰিছিল যে ধৰ্ষণ, অনাচাৰ আৰু পত্নীক প্ৰহাৰ কৰাটো বিৰল।
ধৰ্ষণ সংস্কৃতিৰ ধাৰণাটোৱে দেখুৱাইছিল যে আমেৰিকান সংস্কৃতিত ধৰ্ষণ সাধাৰণ আৰু স্বাভাৱিক আছিল আৰু ই ব্যাপক সামাজিক বিদ্বেষ আৰু যৌনতাৰ এক চৰম প্ৰকাশ।
ধৰ্ষণক যৌন অপৰাধৰ সলনি এক হিংসাত্মক অপৰাধ হিচাপে পুনৰ সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ উদ্দেশ্য যৌন আনন্দৰ আকাংক্ষাৰ পৰা পুৰুষৰ আধিপত্য, ভীতি প্ৰদৰ্শন আৰু লিংগ নিয়মৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণৰ অনুভূতি স্বৰূপে পুনৰ সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছিল।
মুখ্যতঃ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত, ১৯৭৯ ৰ দশকৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা ধৰ্ষণ সংস্কৃতিৰ ধাৰণাটো দ্বিতীয় তৰংগৰ নাৰীবাদীসকলৰ দ্বাৰা সামাজিক প্ৰেক্ষাপটত প্ৰকাশ হয়।
ধাৰণাটোৰ সমালোচকসকলে ইয়াৰ অস্তিত্ব বা পৰিসৰ সম্পৰ্কীয় যুক্তি দিয়ে যে ধাৰণাটো অতি সংকীৰ্ণ বা যদিও এনে কিছুমান সংস্কৃতি আছে য'ত ধৰ্ষণৰ ব্যাপকতা দেখা যায়, সেই স্থান বিশেষত ধৰ্ষণ সংস্কৃতিৰ ধাৰণাটোৱে বুজাব পাৰে যে ধৰ্ষণকাৰী সকল দোষ মুক্ত।
২০০৬ চনত আমেৰিকান এক্টিভিষ্ট আৰু যৌন নিৰ্যাতনৰ পৰা বাচি অহা তৰানা বাৰ্কে প্ৰথমবাৰৰ বাবে মি টু আন্দোলন আৰম্ভ কৰিছিল।
এই আন্দোলনবোৰে হেচটেগৰ জৰিয়তে ভুক্তভোগীৰ কাহিনী সামাজিক মাধ্যমৰ দ্বাৰা মানুহৰ মাজত বিয়পোৱাত সহায় কৰিছে আৰু এক অনলাইন স্থান প্ৰদান কৰিছে য'ত বিভিন্ন ধৰণৰ যৌন হিংসাৰ ভুক্তভোগীসকলে ইজনে সিজনক চিনি পাইছে বা নিজ নিজ সমস্যা সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিব পাৰিছে।
ধৰ্ষণ সংস্কৃতি হৈছে এক নিৰ্দিষ্ট পৰিৱেশৰ সমাজতাত্ত্বিক তত্ত্ব য'ত লিংগ আৰু যৌনতা সম্পৰ্কীয় সামাজিক মনোভাৱৰ বাবে ব্যাপক হাৰত ধৰ্ষণ হোৱাৰ উপৰি এই প্ৰক্ৰিয়াটো স্বাভাৱিক বুলি ভৱা হয়।
ধৰ্ষণ সংস্কৃতিৰ সৈতে সচৰাচৰ সম্পৰ্কিত আচৰণবোৰৰ ভিতৰত আছে ভুক্তভোগীক দোষাৰোপ কৰা, বেশ্যা বুলি লাজ দিয়া, যৌন উপভোগৰ পণ্য বুলি ধৰি লোৱা, ধৰ্ষণক তুচ্ছ কৰা, ব্যাপক ধৰ্ষণৰ অস্বীকাৰ, যৌন হিংসাৰ ফলত হোৱা ক্ষতিস্বীকাৰ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰা, বা এইবোৰৰ কিছু সংমিশ্ৰণ।
কাৰাগাৰৰ ধৰ্ষণৰ লগতে ইয়াক সামাজিক গোটৰ আচৰণ বৰ্ণনা আৰু ব্যাখ্যা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, যাৰ ভিতৰত যুদ্ধ বা সংঘাতৰ সময়ত হোৱা ধৰ্ষণক মনস্তাত্বিক সংঘাত হিচাপে আখ্যা দিয়া হৈছে।
তাতে কমলাদেৱীয়ে সৰোজিনী নাইডুৰ কনিষ্ঠ ভগ্নী তথা ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ নেত্ৰী সুহাসিনী চেটাৰ্জীক লগ পায়।
সুহাসিনী কমলাদেৱীৰ সহপাঠী আছিল, যিয়ে পিছত কমলাদেৱীক তেওঁৰ প্ৰতিভাৱান ভাতৃ হৰিন্দ্ৰনাথ চট্টোপাধ্যায়ৰ লগত চিনাকি কৰাই দিয়ে।
তাত তেওঁ লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বেডফোৰ্ড কলেজত নামভৰ্তি কৰে আৰু সমাজবিজ্ঞানত ডিপ্লোমা লাভ কৰে।
তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ মহাদেৱ গোবিন্দ ৰানাডে, গোপাল কৃষ্ণ গোখলেকে ধৰি বহু বিশিষ্ট স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু বুদ্ধিজীৱী আৰু ৰামবাই ৰানাডে আৰু এনি বেছাণ্টৰ দৰে মহিলা নেত্ৰীৰ সৈতে বন্ধুত্ব আছিল; যাৰ বাবে যুৱতী কমলাদেৱীক স্বদেশী জাতীয়তাবাদী আন্দোলনৰ প্ৰতি উৎসাহী কৰি তুলিছিল।
ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে; স্বাধীন ভাৰতত দেশীয় হস্তশিল্প, হস্ততাঁত, আৰু থিয়েটাৰ নৱজাগৰণৰ চালিকা শক্তি হোৱাৰ বাবে আৰু ভাৰতীয় মহিলাসকলৰ আৰ্থ-সামাজিক মান উন্নীত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত পথপ্ৰদৰ্শকৰ ভূমিকাৰ বাবে তেওঁক আটাইকতকৈ বেছি স্মৰণ কৰা হয়।
তেওঁ নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হোৱা প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা, যদিও তেওঁ মাদ্ৰাছ সমষ্টিৰ পাৰ নিৰ্বাচন খেলি পৰাস্ত হৈছিল।
তেওঁৰ দৃষ্টিভংগীৰ বাবেই আজি ভাৰতত ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়, সংগীত নাটক একাডেমী, চেণ্ট্ৰেল কটেজ ইণ্ডাষ্ট্ৰীজ এম্প’ৰিয়াম, ক্ৰাফ্টছ কাউন্সিল অফ ইণ্ডিয়া আদি কেইবাটাও সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান গঢ় লৈ উঠিছে।
ভাৰতীয় জনসাধাৰণৰ সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক উত্থানত হস্তশিল্প আৰু সমবায় তৃণমূল পৰ্যায়ৰ আন্দোলনে যি উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছে, সেই ক্ষেত্ৰতো কমলাদেৱীৰ গুৰুত্ব আছে।
এই উদ্দেশ্য সাধনত তেওঁ স্বাধীনতাৰ আগতে আৰু পিছতো কিছুমান শক্তিকেন্দ্ৰৰ পৰা প্ৰবল বিৰোধৰ সন্মুখীন হৈছিল।
১৯৭৪ চনত তেওঁ ভাৰতৰ সংগীত নাটক একাডেমীয়ে প্ৰদান কৰা সৰ্বোচ্চ সন্মান সংগীত নাটক একাডেমী ফেল'শ্বিপ লাভ কৰে।
লণ্ডনত থকাৰ সময়তে কমলাদেৱীয়ে ১৯২৩ চনত মহাত্মা গান্ধীৰ অসহযোগ আন্দোলনৰ বিষয়ে জানিব পাৰি লগে লগে ভাৰতলৈ উভতি আহি দেশ সেৱাৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠা হোৱা সংগঠন সেৱা দলত যোগদান কৰে।
কোৰিয়ান ভাষা; উদাহৰণস্বৰূপে, যদি কোনো কোৰিয়ান মহিলাৰ ছু-মিন নামৰ সন্তান থাকে, তেন্তে তেওঁক ছু-মিন ইওমা বুলি কোৱা হ'ব পাৰে
ধৰি লওক ঘৰত ল'ৰা এটাৰ ডাকনামটো “” , তেন্তে শিশুটিৰ পিতৃয়ে শিশুটিৰ মাকক ক্ৰমে ""/""/"" বুলি মাতিব পাৰে, যাৰ অৰ্থ "তেওঁৰ মাক"/"শিশুৰ মাক"/"'' ,।
এই ব্যৱহাৰ বেছিভাগেই শিশুটিৰ পিতৃ-মাতৃৰ মাজত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু কিছুমান সীমিত পৰিস্থিতিতো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি, যেনে- শিশুটিৰ শিক্ষকে শিশুটিৰ পিতৃ-মাতৃক সম্বোধন কৰিবৰ ক্ষেত্ৰত।
উদাহৰণ স্বৰূপে ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যত প্ৰচলিত ভাষা অসমীয়াত যদি এজন ব্যক্তিৰ বাবলু নামৰ সন্তান আছে তেন্তে তেওঁ নিজ পত্নীক বাবলুৰ মাক আৰু পত্নী গৰাকীয়ে স্বামীক বাবলুৰ দেউতাক বুলি সম্বোধন কৰে।
আৰবত; উদাহৰণস্বৰূপে, যদি হাছান নামৰ এজন চৌদি ব্যক্তিৰ জেইন নামৰ সন্তান থাকে, তেন্তে হাছানক এতিয়া আবু জেইন নামেৰে জনাজাত হ'ব।
শ্বাহিলী, তাঞ্জানিয়া আৰু কেনিয়াত কোৱাৰ দৰে; উদাহৰণস্বৰূপে, যদি কোনো মহিলাৰ মুছা নামৰ পুত্ৰ থাকে, তেন্তে মহিলাগৰাকীক মামা মুছা নামেৰে জনাজাত হ'ব।
পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ ইয়োৰুবা ভাষা; উদাহৰণস্বৰূপে, যদি এগৰাকী মহিলাৰ ফেমি নামৰ পুত্ৰ থাকে, তেন্তে তেওঁক এতিয়া ইয়া ফেমি আৰু তেওঁৰ স্বামী বাবা ফেমি নামেৰে জনাজাত হ'ব।
আফ্ৰিকাৰ হাউছা ভাষা; উদাহৰণস্বৰূপে, যদি কোনো পুৰুষৰ আদম নামৰ পুত্ৰ থাকে, তেন্তে সেই মানুহজন বাবন আদম নামেৰে জনাজাত হ’ব, আনহাতে তেওঁৰ পত্নীৰ নাম হ’ব মামন আদম।
নাইজেৰিয়াৰ নুপে জনগোষ্ঠী; উদাহৰণস্বৰূপে, যদি কোনো পুৰুষৰ ইছ্যাকু নামৰ পুত্ৰ থাকে তেন্তে তেওঁক বাবা ইছ্যাকু নামেৰে জনাজাত হ’ব, আনহাতে তেওঁৰ পত্নীক ন্না ইছ্যাকু বুলি কোৱা হ’ব।
১৮৮৯ চনৰ এখন গৱেষণা পত্ৰত নৃতত্ত্ববিদ এডৱাৰ্ড বাৰ্নেট টাইলাৰে এই শব্দটোৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল।
হেমছৱৰ্থ আৰু ৱাইটিটিয়ে ২০১৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ ভিতৰত ৰেংনাৰকৰ ছিকুৱেলৰ পৰিকল্পনাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল।
১৯৮০ চনৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত দুঃসাহসিক অভিযান কাহিনী আৰু এখন ৰোমান্তিক ছবি হিচাপে পৰিচালকে লাভ এণ্ড থাণ্ডাৰক ৰাংনাৰকতকৈ কিছু পৃথক শৈলীত নিৰ্মাণ কৰিব বিচাৰিছিল।
তেওঁ জেছন এৰনৰ কমিক চৰিত্ৰ মাইটি থৰৰ উপাদানসমূহ ছবিখনত সংযোজিত কৰিছিল, য'ত কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত ফষ্টাৰে থৰৰ পোছাক আৰু শক্তি আহৰণ কৰা দেখা গৈছিল।
২০২০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ৰবিনছনে চিত্ৰনাট্যত অৰিহণা যোগাবলৈ যোগদান কৰে, আৰু সেই বছৰৰ শেষৰ ফালে “গাৰ্ডিয়ানছ অৱ দ্য গেলাক্সি”ৰ উপস্থিতিকে ধৰি অধিক কাষ্টিং প্ৰকাশ পায়।
অৱশেষত ২০২১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ছিডনীত চিত্ৰগ্ৰহণ আৰম্ভ হয় আৰু জুন মাহৰ আৰম্ভণিত নিৰ্মাণ কাৰ্য সমাপ্ত কৰা হয়।
থৰ: লাভ এণ্ড থাণ্ডাৰ হৈছে মাৰ্ভেল ষ্টুডিঅ'ৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত আৰু ৱাল্ট ডিজনী ষ্টুডিঅ'জ মোচন পিকচাৰ্ছে বিতৰণ কৰা মাৰ্ভেল কমিক্সৰ ওপৰত আধাৰিত ২০২২ চনত মুক্তি প্ৰাপ্ত এখন আমেৰিকান ছুপাৰহিৰো ছবি।
টাইকা ৱাইটিটিয়ে পৰিচালনা কৰা এই ছবিখনত ক্ৰিষ্টিয়ান বেল, টেছা থম্পছন, জেইমি আলেকজেণ্ডাৰ, ৱেইটিটি, ৰাছেল ক্ৰ’, আৰু নাটালি প’ৰ্টমেনৰ সৈতে থৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ক্ৰিছ হেমছৱৰ্থে।
ছবিখনত থৰে অভ্যন্তৰীণ শান্তিৰ সন্ধান কৰে, কিন্তু ভেলকাইৰী , কৰ্গ , আৰু জেন ফষ্টাৰ — ছবিখনত মাইটি থৰ—ৰ সহযোগত সকলো দেৱতাক নিৰ্মূল কৰাৰ পৰা “গ’ৰ দ্য গড বুচাৰ” ক পৰাস্ত কৰিবলৈ কৰ্মক্ষেত্ৰলৈ প্ৰত্যাগমন কৰিবলগীয়া হয়।
পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত চাৰিটা বিষয়ভিত্তিক গীত গোৱা হয়- সখী সংবাদ, বিৰহ, লহৰ আৰু খেউৰ এইখিনি শেষ হোৱাৰ পিছতহে প্ৰতিযোগিতামূলক অংশটো আৰম্ভ হয়।
এজন কবিয়ালে মুখেমুখে গীত আৰু সুৰ ৰচনা কৰি আনজন কবিয়ালক আক্ৰমণ কৰে আৰু আনজন কবিয়েও গীতৰ মাজেৰেই তাৰ প্ৰত্যুত্তৰ দিয়ে।
ড. সুশীল কুমাৰৰ মতে অষ্টদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে আনকি সোতৰ শতিকাতো কবিগানৰ অস্তিত্বৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়।
অষ্টদশ শতিকাৰ শেষৰ পৰা পৰৱৰ্তী অৰ্ধ শতিকালৈকে কলিকতা আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলত নব্য কবিগান আৰু পাঁচালিগান ইমানেই জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল যে সাহিত্যৰ অন্যান্য ধাৰাসমূহৰ অস্তিত্ব বিপন্নপ্ৰায় হৈ পৰিছিল।
পৰৱৰ্তীকালত কলকাতাত কবিগানৰ জনপ্ৰিয়তা হ্ৰাস পালেও বংগৰ গ্ৰামাঞ্চলত ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা অলপো কমা নাই।
সজনীকান্ত দাসে তেওঁৰ বাংলাৰ কবিগান গ্ৰন্থত লিখিছে, কবিগানৰ জন্ম হৈছিল বংগৰ বিভিন্ন অঞ্চলত, বিভিন্ন সময়ত প্ৰচলিত, বিভিন্ন সংগীত শৈলীৰ মিলনৰ পৰা।
এই শৈলীসমূহৰ নাম বহু বিচিত্ৰ – তৰ্জা, পাঁচালি, খেউৰ, আখৰাই, হাফ আখৰাই, ফুল আখৰাই, দাঁড়া কবিগান, বসা কবিগান, ঢপকীৰ্তন, টপ্পা, কৃষ্ণযাত্ৰা, তুক্কাগীতি আদি।
ঈশ্বৰচন্দ্ৰ গুপ্ত আৰু ড. হৰেকৃষ্ণ মুখোপাধ্যায়ৰ দৰে প্ৰখ্যাত সাহিত্য গৱেষকে কবিগানৰ ওপৰত বহু অধ্যয়ন কৰিছে।
আনহাতে মুক্তি আন্দোলনত পুৰুষক ষ্টীৰিঅ’টাইপৰ পৰা মুক্তিৰ বিষয়ে কোৱা হয়, যিয়ে তেওঁলোকক কেৱল “পুৰুষ” হোৱাৰ বাবেই নিজৰ অনুভৱ আৰু আৱেগ প্ৰকাশ কৰিবলৈ বাধা দিয়ে।
নাৰীবাদী আৰু লিংগ পণ্ডিতসকলে বিশ্বাস কৰে যে তেতিয়া ঘটি থকা সাংস্কৃতিক পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাবলৈ বিষমযৌন মধ্যবিত্তীয় পুৰুষৰ মাজত মুক্তি আন্দোলনৰ সৃষ্টি কৰা হৈছিল।
সোতৰ আৰু অষ্টাদশ শতিকাৰ ভিতৰত ফ্ৰান্সৰ পৰা ফ্ৰান্সোৱা প’লেইন ডি লা বাৰে, ডেনিছ ডিডেৰ’ট, পল হেনৰী থিৰি ডি হোলবাক আৰু চাৰ্লছ লুই ডি মণ্টেস্কিউকে ধৰি নাৰীবাদী সমৰ্থক লেখকৰ অধিকাংশই উদ্ভৱ হৈছিল।
মণ্টেস্কিউৱে নাৰী চৰিত্ৰৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল, যেনেঃ পাৰ্চী চিঠিৰ ৰ’ক্সানা, যিয়ে পিতৃতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাক বিধ্বস্ত কৰিছিল আৰু নিৰ্ভীকতাৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ যুক্তিসমূহক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
১৮ শতিকাত পুৰুষ দাৰ্শনিকসকলে মানৱ অধিকাৰৰ বিষয়সমূহৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল আৰু মাৰ্কিছ ডি কণ্ডৰ্চেটৰ দৰে পুৰুষে মহিলা শিক্ষাৰ অগ্ৰাধিকাৰত ভূমিকা লৈছিল।
জেৰেমি বেনথামৰ দৰে উদাৰবাদীসকলে সকলো অৰ্থতে নাৰীৰ বাবে সম অধিকাৰৰ দাবী কৰিছিল, কাৰণ মানুহে ক্ৰমান্বয়ে বিশ্বাস কৰিবলৈ ধৰিছিল যে আইনৰ অধীনত মহিলাৰ লগত অন্যায় ব্যৱহাৰ কৰা হয়।