polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
কোৱা হয় যে কাকভুশুন্দি ভগৱান ৰামৰ প্ৰকৃত পৰিচয় জনা কেইজনমান লোকৰ ভিতৰত এজন আছিল, আৰু তেওঁ প্ৰায়ে নিজৰ জ্ঞান আন শিষ্যসকলৰ লগত ভাগ কৰিছিল।
ৰামায়ণৰ মতে কাকভুশুন্দি আছিল এনে কাউৰী যিয়ে ভগৱান ব্ৰহ্মাৰ পৰা কাল শেষলৈকে অমৰ হৈ থাকিব বুলি বৰ লাভ কৰিছিল।
ভগৱান ৰামৰ নিৰ্বাসনৰ সময়ত তেওঁ উপস্থিত আছিল আৰু সমগ্ৰ মহাকাব্যখনৰ সাক্ষী কেইজনমান চৰিত্ৰৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল।
ভগৱান ৰামৰ প্ৰতি থকা ভক্তিৰ বাবেও তেওঁ পৰিচিত আছিল আৰু বেছিভাগ সময় ঐশ্বৰিক বিষয়ৰ অধ্যয়ন আৰু ধ্যান-ধাৰণাত কটায়।
হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত কাকভুশুন্দিক আঠজন চিৰঞ্জীৱী বা অমৰ লোকৰ ভিতৰত এজন বুলি গণ্য কৰা হয়, যিসকলক এতিয়াও পৃথিৱীত বাস কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
কোৱা হয় যে তেওঁ হিমালয়ত বাস কৰে আৰু তেওঁৰ সৈতে পথ অতিক্ৰম কৰাৰ সৌভাগ্য হোৱা আধ্যাত্মিক সাধকসকলক শিক্ষা দি থাকে।
কোৱা হয় যে কাকভুশুন্দিয়ে এই মহাকাব্যখন বাল্মীকি ঋষিৰ পৰাই শিকিছিল আৰু ভগৱান ৰামৰ জীৱনৰ সম্পূৰ্ণ কাহিনী জনা কেইজনমানৰ ভিতৰত এজন আছিল।
এই আইনে লিংগ-যোনি প্ৰৱেশৰ বাহিৰেও অন্য ধৰণৰ অনুপ্ৰৱেশক অপৰাধ বুলি স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে আৰু শিশুৰ বিৰুদ্ধে অশ্লীল কাৰ্য্যকো অপৰাধ বুলি গণ্য কৰে।
অনুপ্ৰৱেশমূলক যৌন নিৰ্যাতন: শিশুৰ যোনি, মূত্ৰনলী, মলদ্বাৰ নাইবা মুখত লিংগ/অন্য যিকোনো বস্তু/শৰীৰৰ কোনো অংশ সুমুৱাই দিয়া, বা শিশুক নিজকে বা আন কোনো ব্যক্তিৰ সৈতে তেনে কৰিবলৈ কোৱা
যৌন নিৰ্যাতন: যেতিয়া কোনো ব্যক্তিয়ে শিশু এটিক যৌন উদ্দেশ্যেৰে স্পৰ্শ কৰে, বা শিশুটিক তেওঁলোকক বা আন কাৰোবাক স্পৰ্শ কৰিবলৈ বাধ্য কৰে
যৌন হাৰাশাস্তি: শিশুক উদ্দেশ্য কৰি যৌন গন্ধী মন্তব্য কৰা, যৌন ইংগিত/কোলাহল কৰা, ক্ৰমাগতভাবে অনুসৰণ কৰা ইত্যাদি।
যৌন অপৰাধৰ পৰা শিশুক সুৰক্ষা প্ৰদান আইন হৈছে ভাৰতৰ শিশু সুৰক্ষা নীতিৰ অংশ হিচাপে ভাৰতত প্ৰণয়ন কৰা এখন বিশেষ আইন।
এই আইনৰ উদ্দেশ্য হৈছে ১৮ বছৰ বয়সৰ তলৰ সকলো শিশুকে যৌন আক্ৰমণ, যৌন হাৰাশাস্তি আৰু শিশু পৰ্ন’গ্ৰাফীৰ পৰা সুৰক্ষা প্ৰদান কৰা।
২০১২ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ভাৰত চৰকাৰে এই নীতি-নিয়মৰ অধিসূচনা জাৰি কৰে কৰে আৰু আৰু আইনখন কাৰ্যকৰী কৰি তুলিবলৈ সাজু হয়।
আই.পি.চি. ৩৭৫ - পুৰুষ ভুক্তভোগী বা “পৰম্পৰাগত” লিংগ-যোনি যৌন সম্পৰ্কৰ বাহিৰে অন্য যৌন অপৰাধমূলক কাৰ্য্যৰ পৰা শিশুক সুৰক্ষা নিদিয়ে।
ই কেৱল নিৰ্যাতনকাৰীয়ে যৌন কাৰ্য্যৰ দ্বাৰা অত্যাচাৰ কৰা ভুক্তভোগীৰ ক্ষেত্ৰতহে প্ৰযোজ্য, আৰু শিশুৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা অন্য যৌন নিৰ্যাতনক অপৰাধ বুলি গণ্য কৰাকৈ প্ৰণালীবদ্ধ কৰা হোৱা নাই।
২০১২ চনত প্ৰণয়ন হোৱা “যৌন অপৰাধৰ পৰা শিশুক সুৰক্ষা প্ৰদান আইন”ৰ পূৰ্বে শিশু নিৰ্যাতনৰ বাবে ভাৰতবৰ্ষত প্ৰণয়ন হৈ থকা একমাত্ৰ আইনখন আছিল “গোৱা শিশু আইন, ২০০৩।
” সেই সময়ত শিশু যৌন নিৰ্যাতনৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতীয় দণ্ড বিধি আইনৰ তলত দিয়া ধাৰাসমূহৰ অধীনত গোচৰ চলোৱা হৈছিল:
কিন্তু আইনৰ বিভিন্ন সুৰুঙাৰ বাবে ভাৰতীয় দণ্ড বিধি আইনে ভুক্তভোগী শিশুক ফলপ্ৰসূভাৱে সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিব পৰা নাছিল যেনে-
যৌন নিৰ্যাতন, যৌন হাৰাশাস্তি আৰু পৰ্ণ’গ্ৰাফীৰ অপৰাধৰ পৰা শিশুক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰাৰ বাবে এক শক্তিশালী আইনী কাঠামো প্ৰদান কৰাৰ লগতে ন্যায়িক প্ৰক্ৰিয়াৰ প্ৰতিটো পৰ্যায়তে শিশুৰ স্বাৰ্থ সুৰক্ষিত কৰাৰ বাবে যৌন অপৰাধৰ পৰা শিশু সুৰক্ষা আইন, ২০১২ প্ৰণয়ন কৰা হৈছে।
আইনখনৰ পৰিকাঠামোত শিশুৰ অনুকূল প্ৰতিবেদন, প্ৰমাণ ৰেকৰ্ডিং, তদন্ত আৰু নিৰ্দিষ্ট বিশেষ আদালতৰ জৰিয়তে অপৰাধৰ ক্ষিপ্ৰ বিচাৰ ব্যৱস্থা অন্তৰ্ভুক্ত কৰি ইয়াক সহজতে ব্যৱহাৰযোগ্য কৰি তুলিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে।
পৰ্ণ’গ্ৰাফীৰ ক্ষেত্ৰত এই আইনখনে শিশুয়ে পৰ্ণগ্ৰাফিক বিষয়বস্তু চোৱা বা সংগ্ৰহ কৰাটোও অপৰাধ বুলি গণ্য কৰে।
ভাৰতীয় সংবিধানৰ ২১ নং অনুচ্ছেদত ভাৰতীয় নাগৰিক হিচাৰে ৰাষ্ট্ৰৰ দ্বাৰা শিশুৰ সুৰক্ষাৰ নিশ্চিতি প্ৰদান কৰা হৈছে, আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ শিশু অধিকাৰ চুক্তিৰ স্বাক্ষৰকাৰী ৰাষ্ট্ৰ হিচাপেও শিশুৰ অধিকাৰৰ সুৰক্ষা বাধ্যতামূলক কৰা হৈছে।
প্ৰথমে চীনত বিকশিত হোৱা এই ব্যৱসায় আৰু বাণিজ্য পথবোৰক এক বিস্তৃত আন্তঃমহাদেশীয় নেটৱৰ্কৰ সৈতে সংযোগ কৰাৰ এক মুখ্য কাৰণ স্বৰূপেই ছিল্ক ৰোড নামটোৱে বিকাশ লাভ কৰে।
ই জাৰ্মান শব্দ পৰা উদ্ভৱ হয় আৰু ১৮৭৭ চনত ফাৰ্ডিনাণ্ড ভন ৰিচথোফেনৰ দ্বাৰা প্ৰথম বাৰৰ বাবে ব্যৱহৃত হয়।
যদিও এই শব্দটোৱে ঊনবিংশ শতিকাত ভূমুকি মাৰিছিল, তথাপিও বিংশ শতিকাৰ আগলৈকে ই শিক্ষা জগতত ব্যাপক গ্ৰহণযোগ্যতা বা জনসাধাৰণৰ মাজত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰা নাছিল।
উদাহৰণ স্বৰূপে, ৱাৰউইক বলে দাবী কৰে যে চীনৰ সৈতে ৰেচম বাণিজ্যতকৈ ভাৰত আৰু আৰৱৰ সৈতে সামুদ্ৰিক পথেৰে চলা মচলা বাণিজ্য ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ অৰ্থনীতিৰ বাবে বহুত বেছি লাভজনক আছিল।
এই ব্যৱসায় সাগৰীয় পথত বেছিভাগ ভাৰতৰ মাজেৰে আৰু স্থলত চগডিয়ানৰ দৰে অসংখ্য মধ্যস্থতাকাৰীয়ে পৰিচালনা কৰিছিল।
সমগ্ৰ বিষয়টোক আধুনিক শিক্ষাৰ "পৌৰাণিক কাহিনী" বুলি অভিহিত কৰিবলৈ গৈ বলে যুক্তি দিয়ে যে মঙ্গোল সাম্ৰাজ্যৰ সময়লৈকে পূব এছিয়াৰ পৰা পশ্চিমলৈ কোনো সুসংগত স্থলপথেৰে চলা বাণিজ্য ব্যৱস্থা নাছিল আৰু সামগ্ৰীৰ মুক্ত চলাচলো প্ৰচলিত নাছিল।
তেওঁ উল্লেখ কৰে যে মাৰ্কো পোলো আৰু এডৱাৰ্ড গিবনৰ দৰে পূব-পশ্চিম বাণিজ্যৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা পৰম্পৰাগত লেখকসকলে কেতিয়াও কোনো পথক বিশেষভাৱে "ছিল্ক" বুলি নাম দিয়া নাছিল।
চীনৰ হান ৰাজবংশৰ সময়ত আৰম্ভ হৈ ছিল্কৰোড সমীপৱৰ্তী অঞ্চল সমূহৰ সৈতে কৰা ৰেচমৰ লাভজনক ব্যৱসায়ৰ পৰাই ছিল্ক ৰোড নামটোৰ উৎপত্তি বুলি কোৱা হয়।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ১১৪ত, হান ৰাজবংশই ছিল্ক ৰোড বাণিজ্য পথৰ মধ্য এছিয়াৰ শাখাবোৰ সম্প্ৰসাৰিত কৰিছিল।
এই সম্প্ৰসাৰণৰ আংশিক নেতৃত্ব চীনৰ সাম্ৰাজ্যিক দূত ঝাং কিয়ানৰ অভিযান আৰু অন্বেষণৰ দ্বাৰাও সম্পাদিত হৈছিল আৰু আংশিকভাৱে বহুকেইটা সামৰিক বিজয়ৰ জৰিয়তে সু-নিশ্চিত কৰা হৈছিল।
চীনাসকলে তেওঁলোকে ব্যৱসায় কৰা সামগ্ৰীৰ নিৰাপত্তা নিশ্চিত কৰিবলৈ যথেষ্ট আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল; তেওঁলোকে বাণিজ্য পথৰ সুৰক্ষাৰ বাবে চীনৰ মহাপ্ৰাচীৰৰো সম্প্ৰসাৰণ ঘটাইছিল।
ছিল্ক ৰোড খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৮ শতিকালৈকে এছিয়াৰ উপমহাদেশীয় অঞ্চল সমূহৰ পূব আৰু পশ্চিম দিশক সংযোগ কৰা বাণিজ্য পথৰ এক নেটৱৰ্ক আছিল আৰু বৰ্তমানো এই পথৰ অস্তিত্ব বৰ্তী আছে।
এছিয়াৰ এই অঞ্চল সমূহৰ মাজত অৰ্থনৈতিক, সাংস্কৃতিক, ৰাজনৈতিক আৰু ধৰ্মীয় বাৰ্তালাপৰ ই এক কেন্দ্ৰবিন্দু স্বৰূপ আছিল।
"দ্য ছিল্ক ৰোড"-এ সাধাৰণতে কিছুমান স্থল পথক বুজায়, কিন্তু ই পূব এছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াক দক্ষিণ এছিয়া, পাৰ্চিয়া, আৰৱ উপদ্বীপ, নিকট পূৱ, পূব আফ্ৰিকা আৰু দক্ষিণ ইউৰোপৰ সৈতে সংযোগ কৰা সাগৰীয় পথসমূহকো বুজাব পাৰে।
গুৰুত্বপূৰ্ণভাৱে ৰেচম পথৰ সৈতে বাণিজ্যৰ বাবে ৰেচম কাপোৰত মোহৰ মাৰি ইয়াক মুদ্ৰা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
ৰেচম বাণিজ্যৰ প্ৰকৃতি বৃহৎ আৰু ভৌগোলিকভাৱে বহল নহ'লে "জেড ৰোড" শব্দটো "ছিল্ক ৰোড"তকৈ অধিক উপযুক্ত হ'লহেঁতেন বুলি বহুতে মত পোষণ কৰে; এই শব্দটো বৰ্তমান চীন দেশত ব্যৱহাৰ হৈ আছে।
গ্ৰীক আৰু ভাৰতীয় উপাদানৰ মিশ্ৰণ চীনৰ পৰৱৰ্তী বৌদ্ধ কলা আৰু ৰেচম পথেৰে সংযুক্ত সমগ্ৰ দেশ সমূহত পোৱা যায়।
২০১৪ চনৰ জুন মাহত ইউনেস্কোৱে ছিল্ক ৰোডৰ চাং'আন-তিয়ানছান কৰিডৰক বিশ্ব ঐতিহ্যক্ষেত্ৰ হিচাপে মনোনীত কৰে।
ফেণ্টাচি হৈছে জল্পনা-কল্পনাৰ কল্পকাহিনীৰ এটা উপধাৰা আৰু এই ধাৰাবোৰ ওপৰত ওপৰ সোমাই থাকিলেও ক্ৰমে বৈজ্ঞানিক বা ভয়ংকৰ বিষয়বস্তুৰ অনুপস্থিতিৰ বাবে ইয়াক কল্পবিজ্ঞান আৰু ভয়াৱহতাৰ ধাৰাসমূহৰ পৰা পৃথক কৰা হৈছে।
ঐতিহাসিকভাৱে কল্পনাপ্ৰসূত বেছিভাগ ৰচনা লিখা হৈছিল যদিও ১৯৬০ চনৰ পৰা ফেণ্টাচি ধাৰাটোৰ এটা ক্ৰমবৰ্ধমান অংশই ছবি, টেলিভিছন অনুষ্ঠান, গ্ৰাফিক উপন্যাস, ভিডিঅ’ গেম, সংগীত আৰু শিল্পৰ ৰূপ লৈছে।
পঞ্চতন্ত্ৰক পুৰণি মৌখিক পৰম্পৰাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তৈয়াৰ কৰা হৈছে, য'ত "আমি কল্পনা কৰিব পৰাকৈ পুৰণি প্ৰাণীৰ উপকথা"ও অন্তৰ্ভুক্ত।
অৱশ্যে বাস্তৱ জগতৰ কোনো স্থান, পৰিঘটনা বা মানুহৰ সহায় নোলোৱাকৈ এনে সাহিত্য সদায়েই সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰি।
যাদু আৰু ভয়ংকৰ দানৱৰ সৈতে জড়িত কাহিনীবোৰ ছপা সাহিত্যৰ আগমনৰ পূৰ্বেই কথিত ৰূপত বিদ্যমান হৈ আহিছে।
ধ্ৰুপদী পৌৰাণিক কাহিনীবোৰ কল্পনাতীত কাহিনী আৰু চৰিত্ৰৰে ভৰি আছে, আটাইতকৈ পৰিচিত হোমাৰ আৰু ভাৰ্জিল ৰ ৰচনা।
খ্ৰীষ্টান প্লেটনিক পৰম্পৰাত অন্যান্য জগতৰ বাস্তৱতা আৰু অতি আধ্যাত্মিক আৰু নৈতিক গুৰুত্বৰ এক সামগ্ৰিক গঠনে আধুনিক ৰচনাৰ কল্পনা জগতসমূহক সমৃদ্ধ কৰিছে।
মূলতঃ শিশু আৰু কিশোৰ-কিশোৰীৰ বাবে লিখা বহুতো ফেণ্টাচি উপন্যাসেও প্ৰাপ্তবয়স্ক দৰ্শকক আকৰ্ষণ কৰে।
উদাহৰণস্বৰূপে এলিছ এডভেঞ্চাৰছ ইন ৱণ্ডাৰলেণ্ড, হেৰী পটাৰ ছিৰিজ, দ্য লৰ্ড অৱ দ্য ৰিংছ আৰু দ্য হবিট আদি।
এম্পেডক্লিছ, উপাদানসমূহৰ সৈতে, ইয়াক প্ৰায়ে কল্পনাপ্ৰসূত ৰচনাত প্ৰকৃতিৰ শক্তিৰ ব্যক্তিত্ব হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
তেওঁৰ গৱেষণাই জিনীয় বিকাৰ, বিশেষকৈ নিউৰ'ফাইব্ৰ'মেট'ছিছ টাইপ আৰু ফেচিঅ'স্কেপুলোহিউমেৰেল মাস্কুলাৰ ডিষ্ট্ৰফিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি আহিছে।
এই দুটা ৰোগৰ বাবে দায়ী জেনেটিক মিউটেচন চিনাক্ত কৰা আৰু কিছুমান মিউটেচন নিৰ্দিষ্ট ক্লিনিকেল বৈশিষ্ট্যৰ সৈতে জড়িত নেকি সেয়া মূল্যায়ন কৰাত তেওঁ মনোনিবেশ কৰিছিল।
নিউৰ'ফাইব্ৰ'মেট'ছিছ টাইপ ১ কে ধৰি ২০টাতকৈও অধিক জিনীয় ৰোগ নিৰ্ণয় কৰাত সহায়ক হোৱাকৈ তেওঁ আণৱিক পৰীক্ষা প্ৰস্তুত কৰিছিল।
নিউৰ’ফাইব্ৰ’মেট’ছিছ টাইপ এনে ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত বিনাইন টিউমাৰবোৰ মাৰাত্মক হ’ব পাৰে বুলিও তেওঁৰ গৱেষণাই দেখুৱাইছে।
তেওঁ উচ্চ-প্ৰযুক্তিৰ সহায়ত এনে ৰোগীৰ চিকিৎসাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ হ'ব পৰা আণৱিক লক্ষ্য চিনাক্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল ।
মীনা উপাধ্যায় এগৰাকী চিকিৎসা জিনীয় বিশেষজ্ঞ আৰু কাৰ্ডিফ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এগৰাকী বিশিষ্ট অধ্যাপিকা।
তেওঁৰ গৱেষণাই সামৰি লোৱা এনে জিনীয় বিকাৰ সমূহৰ ভিতৰত নিউৰ'ফাইব্ৰ'মেট'ছিছ টাইপ আৰু ফেচিঅ'স্কেপুলোহিউমেৰেল মাস্কুলাৰ ডিষ্ট্ৰফি প্ৰধান।
২০১৭ চনত উপাধ্যায় ইউনিভাৰ্চিটি অৱ ৱেলছ ট্ৰিনিটি চেণ্ট ডেভিডত সন্মানীয় ফেল'শ্বিপ লাভ কৰা ব্ৰিটেইনৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা ব্ৰিটিছ-ভাৰতীয় অধ্যাপিকা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
ইউৰোপীয় এন এফ এছ’চিয়েশ্যনৰ ৰেচ ইকুৱেলিটি ফাৰ্ষ্ট , ৰেচ কাউন্সিল চাইমৰু ৰ ট্ৰাষ্টী আৰু কাৰ্ডিফ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিএমই+ ষ্টাফ নেটৱৰ্ক, পাৰ্পল প্লেকছ, আৰু মনুমেণ্টেল ৱেলছ উইমেনৰ উপদেষ্টা সমিতিৰো সদস্যা।
২০১৭ চনত তেওঁ ভাৰতৰ কেৰালাৰ কোচিত এছিয়াত আৰ এচ'পেথী আৰু নিউৰ'ফাইব্ৰ'মেট'জ: চিনাক্তকৰণ আৰু নতুন চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ অগ্ৰগতিৰ ওপৰত প্ৰথম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলন ৰ আয়োজন কৰে।
২০২০ চনত উপাধ্যায়ে ৱেলছ চৰকাৰী অসামৰিক সেৱা ব’ৰ্ডত অকাৰ্যবাহী সঞ্চালক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল।
তাৰোপৰি তেওঁ ভাৰতৰ কেৰালাৰ কোচিৰ অমৃতা স্কুল অৱ মেডিকেল ছায়েন্সৰ সন্মানীয় অধ্যাপিকা আৰু ভাৰতৰ ছাঁয়া পাব্লিক স্কুলৰ সন্মানীয় কাৰ্যবাহী সঞ্চালিকা হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।
তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা জীৱবিজ্ঞানত সন্মানীয় স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি এডিনবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
উপাধ্যায়ে কাৰ্ডিফ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইনষ্টিটিউট অৱ কেন্সাৰ জেনেটিক্সৰ অধ্যাপিকা হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে।
২০১৪ চনত অৱসৰ লোৱালৈকে তেওঁ অল ৱেলছ মেডিকেল জেনেটিক্স চাৰ্ভিচ ৰিচাৰ্চ এণ্ড ডেভেলপমেণ্ট গৱেষণাগাৰ পৰিচালনা কৰিছিল ।
পশ্চিমীয়া দেশত সেই মুহূৰ্তৰ ফেশ্বনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কাশ্মীৰৰ চাদৰে বিভিন্ন ধৰণৰ সামগ্ৰীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল, যিবোৰ প্ৰথমে পুৰুষে পিন্ধিছিল, কিন্তু তাৰ পিছত মহিলাই পিন্ধিছিল আৰু তাৰ পিছত অভ্যন্তৰীণ ডিজাইনত সজ্জাগত সামগ্ৰী হিচাপে ব্যৱহাৰ হ'বলৈ ধৰে।
পণ্ডিত, বিক্ৰেতা আৰু সাংবাদিকসকলে কেতিয়াবা ভুলতে কাশ্মীৰী আৰু পশমিনা শব্দ দুটাক সমাৰ্থকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিছে, বা একেটা প্ৰাণীৰ পৰাই উদ্ভৱ হোৱাৰ বাবে একে বুলি ধৰি লৈছে।
বাস্তৱত পশমিনা কাশ্মীৰৰ বিশেষভাৱে মিহি ৰূপ, গতিকে সকলো পশমিনাই কাশ্মীৰী বা সকলো কাশ্মীৰীয়েই পশমিনা নহয়।
খ্ৰীষ্টীয় ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে পঞ্জাৱলৈ প্ৰব্ৰজন কৰা শিপিনীসকলে মেৰিনো উলত কাশ্মীৰী কৌশল প্ৰয়োগ কৰি অনুকৰণ উদ্যোগ স্থাপন কৰে।
এনে উদ্যোগৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা চাদৰক ৰাফেল বুলি কোৱা হৈছিল আৰু কিছুমানে কাশ্মীৰ চাদৰৰ প্ৰজাতি হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰিছে যদিও ডাঠ ঊলৰ অৰ্থ হ'ল এইসমূহত পৰম্পৰাগত কাশ্মীৰ চাদৰৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ লঘুতাৰ অভাৱ।
শেহতীয়াকৈ ১৯৯০ চনৰ শেষৰ ফালে পশ্চিম ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাৰ বিক্ৰেতাসকলে জেনেৰিক কাশ্মীৰৰ পৰা তৈয়াৰী সাধাৰণ বোৱা চাদৰ বিক্ৰী কৰিবলৈ অধিক বিদেশী শব্দ পাছমিনা গ্ৰহণ কৰে।
ফলত ২০০০ চনত পশমিনাৰ সৈতে সম্পৰ্ক একচেটিয়া উচ্চ ফেশ্বনৰ পৰা মধ্যবিত্তীয় জনপ্ৰিয়তালৈ গতি কৰে।
উষ্ণতা, লঘু ওজন আৰু বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ বুটা ডিজাইনৰ বাবে মূল্যৱান কাশ্মীৰৰ চাদৰ ব্যৱসায়ে বিশ্ব কাশ্মীৰী উদ্যোগক অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।
ত্ৰয়োদশ শতিকাত এই চাদৰ উচ্চ গ্ৰেডৰ, চাৰ্ট নিৰ্মাণৰ বাবে বিকশিত হয় আৰু ষোড়শ শতিকাত মোগল আৰু ইৰাণী সম্ৰাটসকলে ব্যক্তিগতভাৱে আৰু তেওঁলোকৰ দৰবাৰৰ সদস্যসকলক সন্মান জনোৱাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
১৮ শতিকাৰ শেষৰ ফালে এই চাদৰে ব্ৰিটেইন, আৰু তাৰ পিছত ফ্ৰান্সত, য'ত ৰাণী ভিক্টোৰিয়া আৰু সম্ৰাজ্ঞী জোচেফিনে ইয়াৰ ব্যৱহাৰে ইয়াক বিদেশী বিলাসিতা আৰু মৰ্যাদাৰ প্ৰতীক হিচাপে জনপ্ৰিয় কৰি তুলিলে।
কাশ্মীৰ চাদৰখন তেতিয়াৰ পৰাই কাশ্মীৰ অঞ্চলৰ নামেৰেই এটা উপনাম হৈ পৰিছে, ভাৰত আৰু ইউৰোপৰ গণ উৎপাদিত উদ্যোগসমূহক অনুপ্ৰাণিত কৰি, বুটা মটিফক জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছে।
কাশ্মীৰ চাদৰ হৈছে ইয়াৰ স্বকীয় কাশ্মীৰী বয়ন আৰু মিহি শ্বাহতুছ বা পশমিনা উলৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত এক প্ৰকাৰৰ চাদৰ।
২০ শতিকাৰ শেষৰ ফালে জেনেৰিক কাশ্মীৰী সামগ্ৰী , আৰু ৰাফেল, কাশ্মীৰী শৈলীত বোৱা, কিন্তু ডাঠ মেৰিনো উল ব্যৱহাৰ কৰা চাদৰৰ জৰিয়তে এইসমূহে মধ্যবিত্তীয় জনপ্ৰিয়তালৈ বিকশিত হয়।
মূলতঃ ভাৰতত পুৰুষৰ বাবে আৱৰণ হিচাপে ডিজাইন কৰা ই ভাৰত, ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাৰ জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত আভিজাত্য আৰু পদবীৰ সূচক হিচাপে বিকশিত হৈছে।
কিন্তু কাশ্মীৰ চাদৰৰ সংজ্ঞা সময় আৰু স্থানৰ ফালৰ পৰা বিভিন্ন কাৰকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ভিন্ন হৈছে যেনে ব্যৱহৃত সামগ্ৰী আৰু ইয়াৰ খৰচ, নিৰ্মাণ পদ্ধতি, উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত ব্যৱহাৰ আৰু পিন্ধাজনৰ অৱস্থা।
আজি তিব্বতৰ এণ্টিলোপৰ পৰা তৈয়াৰী সামগ্ৰীৰ ব্যৱসায়ত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰাৰ বাবে শ্বাহতুছ চাদৰ আৰু নিৰ্মাণ কৰা নহয়।
উচ্চ ৰক্তচাপৰ বোজা কম আৰু মধ্যম আয়ৰ দেশসমূহত অসমতাপূৰ্ণভাৱে থকা দেখা যায়, য’ত ৰোগীৰ সংখ্যা দুই তৃতীয়াংশ।
ইয়াৰ উপৰিও উচ্চ ৰক্তচাপত আক্ৰান্ত হৈ থকা প্ৰায় আধা সংখ্যক লোকে নিজৰ অৱস্থাৰ বিষয়ে অজ্ঞাত।
উচ্চ ৰক্তচাপ হৈছে দীৰ্ঘম্যাদী চিকিৎসাজনিত অৱস্থা য'ত ধমনীসমূহৰ ৰক্তচাপ স্থায়ীভাৱে বৃদ্ধি পায়।
অৱশ্যে ই ষ্ট্ৰোক, ক'ৰ'নাৰী ধমনী ৰোগ, হৃদযন্ত্ৰৰ বিকলতা, অলিন্দৰ ফিব্ৰিলেচন, পেৰিফেৰেল ধমনী ৰোগ, দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱা, দীৰ্ঘদিনীয়া বৃক্কৰ ৰোগ আৰু ডিমেনচিয়াৰ বাবে এটা প্ৰধান বিপদজনক কাৰক।
২০২৫ চনৰ ভিতৰত উচ্চ ৰক্তচাপৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ ২৫% হ্ৰাস কৰাৰ বিশ্বব্যাপী লক্ষ্যত উপনীত হ’বলৈ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা আৰু আমেৰিকাৰ ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু প্ৰতিৰোধ কেন্দ্ৰই ২০১৬ চনত গ্ল’বেল হাৰ্টছ ইনিচিয়েটিভ আৰম্ভ কৰে , সক্ৰিয় , আৰু – এই পদক্ষেপৰ লক্ষ্য হৈছে বিশ্বজুৰি হৃদযন্ত্ৰৰ স্বাস্থ্য উন্নত কৰা।
বিশ্ব উচ্চ ৰক্তচাপ দিৱস হৈছে উচ্চ ৰক্তচাপ প্ৰতিৰোধ, ধৰা পেলোৱা আৰু নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে সজাগতা আৰু প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্যে প্ৰতি ১৭ মে' তাৰিখে পালন কৰা এক দিৱস।
চিটি আৰু এমআৰআই ভিত্তিক জোখ-মাখৰ সহায়ত বাওঁ নিলয়টো তিনিটা মাত্ৰাত জুখি বাওঁ নিলয়ৰ ভৰ পোনপটীয়াকৈ গণনা কৰিব পাৰি।
এমআৰআই ভিত্তিক জোখ-মাখক বাওঁ নিলয়ৰ ভৰৰ বাবে “সোণালী মানদণ্ড” বুলি গণ্য কৰা হয়, যদিও সাধাৰণতে সচৰাচৰ ব্যৱহৃত পদ্ধতিৰ বাবে ই সহজে উপলব্ধ নহয়।
বয়সস্থ ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত বাওঁ নিলয়ৰ জ্যামিতিৰ বয়স সম্পৰ্কীয় পুনৰ্নিৰ্মাণে চিটি আৰু বাওঁ নিলয়ৰ ভৰৰ ইক'কাৰ্ডিঅ'গ্ৰাফিক ভিত্তিক জোখৰ মাজত অসঙ্গতিৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
জুখি উলিওৱা বেৰৰ বেধ আৰু আভ্যন্তৰীণ ব্যাস ব্যৱহাৰ কৰি নিলয়ৰ আকৃতিৰ জ্যামিতিক অনুমানৰ ভিত্তিত বাওঁ নিলয়ৰ ভৰ অধিক মাত্ৰাত নিৰূপণ কৰিব পাৰি।
নিৰ্ণয়ৰ বাবে সচৰাচৰ ব্যৱহাৰ কৰা পদ্ধতিটো হৈছে ইক'কাৰ্ডিঅ'গ্ৰাফি, যাৰ সহায়ত হৃদযন্ত্ৰৰ পেশীৰ বেধ জুখিব পাৰি।
ইলেক্ট্ৰ'কাৰ্ডিঅ'গ্ৰাম ত প্ৰায়ে ৰোগীৰ হৃদযন্ত্ৰৰ পৰা বৃদ্ধি পোৱা ভল্টেজৰ লক্ষণ দেখা যায়, গতিকে ইয়াক প্ৰায়ে স্ক্ৰীনিং পৰীক্ষা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি কোনে পৰৱৰ্তী পৰীক্ষা কৰিব লাগে সেইটো নিৰ্ণয় কৰা হয়।
ইচিজিৰ সহায়ত নিৰ্ণয় কৰিবলৈ ক'ৰ্ণেল ভল্টেজ নিৰ্ণায়কত জড়িত পদ্ধতিটো হৈছে লীড ত তৰংগ আৰু লীড ৩ ত তৰংগৰ যোগফল।
যেতিয়া নিলয়ী হাইপাৰট্ৰ'ফি এৰোবিক ব্যায়াম আৰু শক্তি প্ৰশিক্ষণৰ প্ৰতিক্ৰিয়া হিচাপে স্বাভাৱিকতে ঘটে, ইয়াক সঘনাই হৃদযন্ত্ৰৰ ৰোগ বা উচ্চ ৰক্তচাপৰ ৰোগজনিত প্ৰতিক্ৰিয়া বুলি কোৱা হয়।
ইয়াৰে কোনোটোৱেই নিখুঁত নহয়, যদিও একাধিক মাপকাঠী গোট ব্যৱহাৰ কৰি সংবেদনশীলতা আৰু নিৰ্দিষ্টতা বৃদ্ধি কৰা হয়।
বাওঁ নিলয়ী হাইপাৰট্ৰ'ফি হ'ল হৃদযন্ত্ৰৰ বাওঁ নিলয়ৰ মায়'কাৰ্ডিয়াম ঘন হোৱা, অৰ্থাৎ বাওঁফালৰ নিলয়ৰ হাইপাৰট্ৰ'ফি যাৰ ফলত বাওঁ নিলয়ৰ ভৰ বৃদ্ধি পায়।
এই ড্ৰেগনৰ আকৃতিয়ে চীনা ড্ৰেগনৰ লগতে পূব এছিয়াৰ বিভিন্ন ড্ৰেগনসমূহৰ সৈতে ইয়াৰ সম্পৰ্কক প্ৰতিফলিত কৰে।
ড্ৰেগনক বহুদিনৰ পৰাই দুৰ্যোগ আৰু দুষ্ট আত্মাক দূৰ কৰা শুভ জীৱ হিচাপে সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰি অহা হৈছে।
“স্বৰ্গৰ পুত্ৰ”ৰ প্ৰতীক হিচাপে ড্ৰেগনক সঘনাই এছিয়াৰ ৰজা আৰু সম্ৰাটৰ সিংহাসন, পালেং আৰু পোছাক সজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
বছৰৰ প্ৰথম মাহত ৰাজপ্ৰসাদ বা চৰকাৰী কাৰ্যালয়ৰ দুৱাৰত প্ৰায়ে ইয়াৰ চিত্ৰ লগোৱা হৈছিল যাতে সৌভাগ্যৰ সৃষ্টি হয় আৰু দুষ্ট আত্মাক বহিষ্কাৰ কৰা হয়।
ঘূৰ্ণীয়মান ডাৱৰৰ মাজলৈ উঠি যোৱাৰ সময়ত এই ড্ৰেগনটোৱে নিজৰ শৰীৰটো কুণ্ডলী পকাই নিয়াৰ গতিশীল চিত্ৰণে শক্তি আৰু মহিমা প্ৰকাশ কৰে।
সেয়েহে, বহুতো কোৰিয়ান ড্ৰেগন নদী, হ্ৰদ, মহাসাগৰ, গভীৰ পৰ্বতীয়া হ্ৰদ আদিত বাস কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
ড্ৰেগনৰ প্ৰতীক কোৰিয়ান সংস্কৃতি, কোৰিয়ান লোকগাথা আৰু প্ৰাচীন কোৰিয়ান কলাত বহুলভাৱে ব্যৱহৃত হৈছে।
কোৱা হৈছিল যে যিজনে য়ুইজুক ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে, তেওঁ ইচ্ছা অনুসাৰে সৰ্বশক্তি আৰু সৃষ্টিৰ ক্ষমতা লাভ কৰে।
এক বিশেষ কোৰিয়ান কিংবদন্তিত মহান ৰজা মুনমুৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে, যি তেওঁৰ মৃত্যুশয্যাত থাকোঁতে কোৰিয়াক সুৰক্ষিত কৰিবলৈ এক "পূব সাগৰৰ ড্ৰেগন" হ'বলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল।
বিভাসনৰ ঔৰষত এহাল যমজ সন্তানৰ জন্মৰ পিছত তেওঁৰ সহধৰ্মিনী তথা বিশ্বকৰ্মাৰ কন্যা সৰন্যুৱে তেওঁক পৰিত্যাগ কৰি এজনী ঘোঁৰাৰ ৰূপত আঁ‌তৰি যায়।
পৰৱৰ্তী সময়ত যক্ষই তেওঁৰ নিকূটত কৰা ঋকবেদৰ এক সংযোজনত এই কথা কয় যে সবৰ্ণাৰ গৰ্ভত মনুৰ (মানৱজাতিৰ বংশধৰ, যাক পৰৱৰ্তী কালৰ পুৰাণত সবৰ্ণী মনু বুলি কোৱা হৈছিল) জন্ম হৈছিল।
ছায়াৰ জন্ম সঞ্জনাৰ ছাঁৰ পৰা হৈছিল আৰু সঞ্জনাই স্বামীক এৰি যোৱাৰ পিছত ছায়া অস্থায়ী ভাৱে ঘৰত আছিল।
ৰাজনৈতিক আখ্যানৰ ধাৰণাটো আখ্যান তত্ত্বত চিত্ৰিত ধাৰণাসমূহৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যিটো ২০১৭ চনত ড'নাল্ড ট্ৰাম্পৰ কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণৰ পিছত "ভুৱা বাতৰি"ৰ জনপ্ৰিয়কৰণৰ ফলত মানৱীয় আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানত ক্ৰমান্বয়ে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে।
২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে আখ্যানৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ হৈছিল আৰু ১৯৭০ চনত পুনৰ উত্থানৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল; যেতিয়া নাৰীবাদী গৱেষকসকলে গল্প কোৱাৰ ক্ষেত্ৰত নাৰীৰ জীৱনক কেনেদৰে গঠন কৰা হয় সেই বিষয়ে আলোকপাত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল - আৰু এই গৱেষণাই পৰৱৰ্তী সময়ত আজিৰ তাৰিখত লিংগভিত্তিক ৰাজনৈতিক আখ্যানৰ ওপৰত গৱেষণাৰ পথ প্ৰদৰ্শক হৈ পৰিছে।
ৰাজনৈতিক আখ্যান হৈছে মানৱ বিজ্ঞান আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানত কাহিনীকথনে বাস্তৱৰ বোধগম্যতাৰ ওপৰত কিদৰে প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, সেই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এটা শব্দ।
কিন্তু ৰাজনৈতিক আখ্যান কেৱল এটা তাত্ত্বিক ধাৰণাই নহয়, ই ৰাজনৈতিক ব্যক্তিসকলে নিজৰ পৰিৱেশৰ ভিতৰত মানুহৰ দৃষ্টিভংগী গঢ়ি তুলিবলৈ আৰু সামাজিক গোট আৰু ব্যক্তিৰ মাজৰ সম্পৰ্ক সলনি কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এক আহিলায়ো।
ফলত কল্পকাহিনীক বাস্তৱত পৰিণত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে আৰু অতিকথাবোৰ ৰাজহুৱা বক্তৃতাৰ লগত জড়িত হৈ পৰে।
ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটৰ ভিতৰত কাহিনীকথনৰ কৃত্ৰিমতাক সামৰি লোৱাৰ বাবে মেটা-আখ্যানসমূহ ৰাজনৈতিক আখ্যানৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উপাদান।
ভৱিষ্যদ্বাণী আৰু বিকাশ বা সম্প্ৰসাৰণৰ কাহিনীৰ আৱৰণত ইতিহাস সৃষ্টিৰ জৰিয়তে বাস্তৱৰ বুজাবুজি গঢ় দিয়াত ইহঁতে কেন্দ্ৰীয় ভূমিকা পালন কৰে।
সন্ত্ৰাসবাদৰ সংজ্ঞা, কাশ্মীৰ, যেতিয়া আপোনালোকে হাতত অস্ত্ৰ তুলি লয়, ভোকৰ বিষয়ে বিল, গণেশগুৰিত লগ পোৱাৰ পাছৰে পৰা আদি কবিতাত কবিৰ জীৱনবোধ আৰু সামাজিক চেতনাৰ ভাৱ প্ৰকাশ পাইছে।
ইয়াৰ বিপৰীতে সুনয়নাৰ জন্মদিন, স্মৃতি, ব্ৰেকিং নিউজ, আপোনাৰ কথা, অসম্পৰ্ক আদি কবিতাসমূহৰ মূল উপজীব্য মানৱ জীৱনৰ আবেগ-অনুভূতি আদি।
উল্লেখ্য যে, চাৰি নম্বৰ কেম'ৰ পাছত, কবি এতিয়া হাস্পতালৰ বিছনাত, যোৱা কিছুদিন ধৰি আদি কবিতাৰ যোগেদি তাঁতিয়ে দীৰ্ঘদিন ধৰি ভুগি থকা অসুখৰ কথাও বৰ্ণনা কৰিছে।
জেবি কলেজত পঢ়ি থকা অৱস্থাতে তাঁতিক প্ৰথমবাৰৰ বাবে সেই সময়ত প্ৰকাশিত সাম্প্ৰতিক নামৰ আলোচনীত কবিতা লিখিবলৈ উদ্বুদ্ধ কৰা ড নগেন শইকীয়াই সনন্ত তাঁতিৰ কবিতা সন্দৰ্ভত নিয়মীয়া বাৰ্তাৰ মুক্তকণ্ঠ শিতানত কৈছে যে কবিগৰাকী আছিল দৰাচলতে মানুহৰ কবি।
তেওঁৰ প্ৰতিটো শব্দৰ মাজেদি শ্ৰমজীৱি দৰিদ্ৰ মানুহ আৰু সমাজৰ প্ৰতি এটা গভীৰ দায়বদ্ধতা প্ৰকাশ পাইছে।
তথাপি তেওঁৰ কবিতাৰ বৈশিষ্ট্য এয়ে যে এনে গভীৰ দায়বদ্ধতা প্ৰকাশ পোৱা স্বত্বেও তেওঁৰ কবিতা শ্লোগানলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা নাছিল।
কবিৰ নিজৰ মতেই তেওঁৰ কবিতাত সমাজ, মানুহৰ চিন্তা-চেতনা, সামাজিক দায়বদ্ধতা, নিজৰ আৰু সমাজৰ মনোৰঞ্জন আদি প্ৰতিফলিত হয়।
কাইলৈৰ দিনটো আমাৰ হ’ব কাব্যগ্ৰন্থখনৰো প্ৰায়ভাগ কবিতাতেই সামাজিক দায়ৱদ্ধতাৰ লগতে মানুহৰ সুখ-দুখে প্ৰাধান্য লাভ কৰিছে।
কাব্যগ্ৰন্থখনৰ প্ৰচ্ছদত এই কথা কোৱা হৈছে যে ইয়াত সংকলিত কবিতাসমূহে কবিতাৰ যোগেদি মানুহৰ জয়গান গোৱা তাঁতিৰ কবিতাৰ আন এক পৰ্বান্তৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে।
তেওঁ ভূমিকা ,অৰবিন্দ দেশাই কী অজীৱ দাস্তান ,গমন আদি কলাত্মক চলচ্চিত্ৰত চৰিত্ৰাভিনেত্ৰী হিচাপে অভিনয় কৰাৰ উপৰি বহুতো টিভি ধাৰাবাহিক আৰু নাটকতো অভিনয় কৰিছে।
১৯৬০ চনৰ পৰীক্ষামূলক নাট্য আন্দোলনৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ ব্যক্তি হিচাপে তেওঁ ৰংগায়ন আৰু বিজয় তেণ্ডুলকাৰ, বিজয়া মেহতা, সত্যদেৱ ডুবে আদিৰ দৰে নাট্য ব্যক্তিত্বৰ সৈতে জড়িত আছিল।
১৯৭১ চনত তেওঁ স্বামী অৰবিন্দ দেশপাণ্ডেৰ সৈতে মুম্বাইতআৱিষ্কাৰ নাট্যগোষ্ঠীৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু ইয়াৰ শিশুসকলৰ বাবে চন্দ্ৰশালা নামৰ শাখা এটাও আৰম্ভ কৰে।
পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত তেওঁ জি লে জৰা, এক পেকেট উমীদ, অস্মিতা আদি টিভি ধাৰাবাহিক আৰু ইংলিছ-ভিংলিছ আদি ছবিত অভিনয় কৰে।
তেওঁৰ নাট মাধল্য ভিন্টী আৰু সছা অনি কাছাভৰ দৰে নাটকৰ বাবে ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হোৱাত প্ৰশংসিত হয়।
ৰংগয়নৰ সৈতে বিচ্ছিন্ন হোৱাৰ পিছত তেওঁ স্বামী অৰবিন্দ দেশপাণ্ডে আৰু অৰুণ কাকাদেৰ সৈতে ১৯৭১ চনত অৱিষ্কাৰ নাট্যগোষ্ঠী গঠন কৰে।
পিছলৈ তেওঁ ১৯৭১ চনত সত্যদেৱ ডুবে পৰিচালনা কৰা নাটকখনৰ চলচ্চিত্ৰ সংস্কৰণত পুনৰ একে চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে, যিটো চৰিত্ৰ ছবিখনত যুগান্তৰকাৰী হিচাপে পৰিগণিত হয়।
ইয়াৰ পিছত তেওঁ ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ দশকত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰক উচ্চতৰ পৰ্যায়লৈকে লৈ যোৱা নৱ-তৰংগৰ হিন্দী, লগতে মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ আৰু শ্যাম বেনেগাল আদিৰ দৰে পৰিচালকৰ সৈতে ব্যাপকভাৱে জড়িত হৈ পৰে।
তাত কাম কৰি থাকোঁতে তেওঁ বিশিষ্ট নাট্যকাৰ বিজয় তেণ্ডুলকাৰক তেওঁৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে কেইখনমান নাটক লিখিবলৈ কয়।
এনেকৈয়ে তেওঁৰ নাট্কৰ সৈতে সম্পৰ্ক হয় আৰু সময়ৰ লগে লগে তেওঁ ১৯৬০ দশকৰ পৰীক্ষামূলক নাট্য আন্দোলনৰ অন্যতম অগ্ৰণী হিচাপে পৰিগণিত হয়।
তেওঁ বিজয়া মেহতা, বিজয় তেণ্ডুলকাৰ, অৰবিন্দ দেশপাণ্ডে আৰু শ্ৰীৰাম লাগুৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ৰংগায়ন নাট্যগোষ্ঠীত যোগদান কৰে।
এই লোকগীতসমূহৰ মাজত কেইবাবিধো বাদ্যযন্ত্ৰ পৰিৱেশন কৰা হয়, যাৰ মাজত ঢোল, দমৌ, তুৰ্ৰী, ৰণশিঙা, ঢোলকী, ডৌৰ, থালী, ভংকোৰা, মন্দন আৰু মশকবাজা আদি সন্নিৱিষ্ট।
মহাভাৰত আৰু ৰামায়ণৰ দৰে মহাকাব্যৰ পৰা যি দেৱতাৰ গুণগান কৰা হৈছে, সেই দেৱতাৰ কাহিনী পৰিৱেশন কৰা হয়।
ই কুমাঊঁৰ আতাইতকৈ ডাঙৰ চহৰ, আৰু বৰ্তমানে কুমাঊঁনী সংস্কৃতিৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ কৰাত আগ্ৰহী শিল্পীৰ গড়।
ৰুদ্ৰপুৰত যদিও ভালেমান কুমাঊঁনী লোক আছে, ইয়াত পাঞ্জাবী, বাঙালী আৰু অন্য় প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ এক বৃহৎ জনসংখ্যা আছে।
তেওঁ দিল্লীত শ্বাহ জাহানক লগ কৰিছিল আৰু ১৬৬৫ চনত শ্বাহ জাহানৰ সৈতে লগ লাগি সেই সময়ত ৰজা পিৰ্থি শ্বাহে শাসন কৰা গঢ়ৱাল আক্ৰমণ কৰিছিল।
তেওঁ নিজৰ শ্বহীদ সৈনিক গোলুদেৱৰ বাবে ভীমতালৰ ওচৰৰ গোৰখলত গোলু দেৱতা মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।
কুমাঊঁত দেখা পোৱা প্ৰমুখ গছ হ'ল চিৰ পাইন, হিমালয়ান চাইপ্ৰেছ, পিণ্ড্ৰ' ফাৰ, এল্ডাৰ, ছাল আৰু ছাইণ্ডান।
মুখ্যতঃ চূণশিল, চেণ্ডষ্ট'ন, স্লেট, নেইছ আৰু গ্ৰেনাইটেৰে এই অঞ্চলৰ ভূতাত্ত্বিক গুণ সংজ্ঞায়িত।
প্ৰত্যেক বছৰে পৰ্বতৰ উচ্চ অঞ্চলত তুষাৰপাত হয়, আৰু কোনো কোনো বৰ্ষত সমগ্ৰ পৰ্বতাঞ্চলতেই তুষাৰপাত দেখা দিয়ে।
কুমাঊঁ বিভাগ ১৮১৬ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল, যেতিয়া ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে গোৰ্খাসকলৰ পৰা এই অঞ্চল পুনৰ্দখল কৰিছিল।
কুমাঊঁক তেতিয়াৰ চিডেড এণ্ড কংকুৱাৰ্ড প্ৰভিঞ্চেছৰ বিভাগ হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল, যাৰ নাম পাছলৈ ইউনাইটেড প্ৰভিঞ্চেছ আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পাছত উত্তৰ প্ৰদেশ হ'ল।
২০০০ চনত উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্যক উত্তৰ প্ৰদেশৰ পৰা পৃথক কৰা হ'ল, আৰু কুমাঊঁ উত্তৰাখণ্ডৰ অংগ হ'ল।
তেওঁলোকে নিজৰ ৰাজ্যক কুৰ্মাঞ্চল নাম দিছিল আৰু সপ্তমৰ পৰা একাদশ খ্ৰীষ্টাব্দৰ মাজত কত্যুৰ উপত্যকাৰ পৰা শাসন কৰিছিল।
তেওঁলোকৰ ৰাজধানী কাৰ্তিকেয়পুৰ বৰ্তমানৰ বাগেশ্বৰ জিলাৰ বৈজনাথত স্থিত, যি কত্যুৰ উপত্যকাৰ মধ্য ভাগ গণ্য কৰা হয়।
নেপাল দেশৰ আতাইতকৈ পশ্চিম দিশে স্থিত ব্ৰহ্মদেও মণ্ডী কত্যুৰী ৰজা ব্ৰহ্মদেৱেই প্ৰতিষ্ঠা কৰা।
তেওঁলোকৰ আতাইতকৈ প্ৰভাৱশালী সময়ত পশ্চিমে আফগানিস্তানৰ কাবুলৰ পৰা পূবে ভাৰতৰ ছিক্কিম ৰাজ্যলৈকে কুৰ্মাঞ্চল ৰাজ্যৰ বিস্তাৰ আছিল।
কুমাঊঁ অঞ্চলত এক বৃহৎ হিমালয়ী পৰ্বতাঞ্চল আছে, আৰু তাৰ লগতে দুই উপ-পৰ্বতীয়া অঞ্চল আছে যাৰ নাম ভবৰ আৰু তৰাঈ।
এই অঞ্চলদ্বয়ৰ বাদে কুমাঊঁৰ শেষ অংশ সু-উচ্চ পৰ্বতেৰে ভৰা, যি সমগ্ৰ হিমালয়তে আতাইতকৈ উচ্চ অঞ্চলৰ অন্যতম।
এই উৎসৱ কুমাঊঁনী লোকৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ, কাৰণ ই কেৱল বেয়াৰ ওপৰত ভালৰ জয়কে নুসূচায়, লগতে শীত কালৰ অন্ত আৰু ধান সিঁচাৰ বতৰৰ আগমনকো সূচায়।
কুমাঊঁনী হোলী আন প্ৰান্তৰ হোলীতকৈ পৃথক কাৰণ ইয়াত মুখ্যতঃ গুৰুত্ব দিয়া হয় সংগীতক, সেই সংগীতৰ ৰূপ যিয়েই নহওক, যেনে বৈঠকী হোলী, খড়ী হোলী আৰু মহিলা হোলী, যাৰ আৰম্ভ হয় বসন্ত পঞ্চমীৰ দিনৰ পৰাই।
এই ৰামলীলা ১৫০ বছৰ ধৰি নিৰন্তৰ চলি আহিছে, আৰু সেয়েহে ইউনেস্ক'ই ইয়াক বিশ্বৰ আতাইতকৈ দীঘলীয়া গীতিনাট্য আখ্যা দিছে, আৰু ইয়াক বিশ্বৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।
মানুহে সময়ৰ সৈতে এই নাট্যৰ সৈতে নতুন নতুন বস্তু পৰীক্ষা কৰিছে, কিন্তু ইয়াৰ মৌখিক পৰম্পৰা বৰ্তমানেও আগৰ ৰূপতেই অবিৰতভাৱে চলি আহিছে।
কুমাঊঁনী ৰাম লীলা এটি মঞ্চৰ পৰিৱেশন নহয়, ই এক সাংগীতিক উৎসৱহে, য'ত হাৰ্ম'নিয়াম, ঢোলক আৰু তবলা আদিৰে পৰিৱেশ মনোৰঞ্জক কৰি তোলা হয়।
সপ্তদশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে চন্দ ৰজাসকলে আকৌ গঢ়ৱাল ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিলে, আৰু ১৬৮৮ চনত ৰজা উদ্যোৎ চন্দে অল্মোড়াত কেইবাটাও মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিলে, যাৰে মাজত ত্ৰিপুৰা সুন্দৰী, উদ্যোৎ চন্দেশ্বৰ আৰু পৰ্বতেশ্বৰ অন্যতম।
গঢ়ৱাল আৰু ডোটীৰ ওপৰত নিজৰ বিজয়ক চিহ্নিত কৰিবলৈ পৰ্বতেশ্বৰ মন্দিৰক দুবাৰ পুনৰ্নামাকৰণ কৰা হৈছিল, বৰ্তমানৰ নন্দ দেৱী নাম লাভ কৰাৰ আগত।
পাছলৈ জগৎ চন্দে গঢ়ৱালৰ ৰজাক উত্তৰাখণ্ডৰ শ্ৰীনগৰ চহৰৰ পৰা খেদি দিছিল আৰু তেওঁৰ ৰাজ্য এগৰাকী ব্ৰাহ্মণক দিছিল।
পিচে কুমাঊঁৰ প্ৰায়বোৰ ডাঙৰ চহৰ, যেনে ৰামনগৰ, হল্দ্বানী, ৰুদ্ৰপুৰ আৰু কাশীপুৰ ভৈয়ামৰ ভবৰ আৰু তৰাঈ অঞ্চলতহে স্থিত।
এই শৃংগৰ মাজেৰেই এই নদীকেইখন বৈ যায়, আৰু উপত্যকা অঞ্চল পাওঁতে নদীকেইখনৰ উচ্চতা তীব্ৰ বেগেৰে কমি আহে।
১৯৪৭ চনত ভাৰত স্বাধীন হ'ল আৰু ইউনাইটেড প্ৰভিঞ্চেছক নব্য গঠিত ৰাজ্য উত্তৰ প্ৰদেশলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হ'ল।
টিহৰী গঢ়ৱাল নামৰ ৰাজকীয় ৰাজ্যও ভাৰতত সন্নিৱিষ্ট হ'ল আৰু এই ৰাজ্যক কুমাঊঁ বিভাগৰ ভিতৰৰ এক জিলা হিচাপে লোৱা হ'ল।
তিনি নতুন জিলা, অল্মোড়াৰ পিথৌৰাগঢ়, গঢ়ৱালৰ চমোলী আৰু টিহৰী গঢ়ৱালৰ উত্তৰকাশী ১৯৬০ চনত সৃষ্ট হ'ল।
গান্ধীক এই অঞ্চলত সন্মান জনোৱা হৈছিল আৰু তেওঁৰ আহ্বানত সলম সলীয়া সত্যাগ্ৰহ অনুষ্ঠিত হৈছিল ৰাম সিংহ ধোনীৰ নেতৃত্বত।
কুমাঊঁ বিভাগৰ টিহৰী গঢ়ৱাল আৰু গঢ়ৱাল জিলা আৰু উত্তৰাখণ্ড বিভাগৰ উত্তৰকাশী আৰু চমোলী জিলাৰে গঢ়ৱাল বিভাগ সৃষ্টি কৰা হ'ল, যাৰ মুখ্যালয় আছিল পৌড়ীত।
একে বছৰতে উত্তৰাখণ্ড বিভাগৰ সমাপ্তি ঘটায় পিথৌৰাগঢ় জিলাক কুমাঊঁ বিভাগত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হ'ল।
কুমাঊঁনী লোক, বিশেষকৈ চম্পাৱত জিলাৰ লোক ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহত নামিছিল ১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ সময়ত, কালু সিংহ মহৰাৰ নেতৃত্বত।
কিন্তু পাছলৈ কুমাঊঁ আৰু তৰাঈক পুনৰ্গঠিত কৰা হ'ল, আৰু মুখ্য কাৰ্যালয়ৰ নামেৰেই জিলাকেইখনৰ নাম নৈনীতাল আৰু অল্মোড়া নাম ৰখা হ'ল।
পিছোড়া এটি পৰম্পৰাগত সাজ যি বিবাহিত কুমাঊঁনী মহিলাই ধাৰ্মিক অনুষ্ঠান, বিয়া আৰু আন আন অনুষ্ঠানত পৰিধান কৰে।
বিগত বৰ্ষত পিছোড়াৰ চাহিদা বৃদ্ধি পাইছে, বিশেষকৈ কুমাঊঁৰ বাহিৰত থকা প্ৰবাসী কুমাঊঁনী মহিলাৰ মাজত।