polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
১৭৫৮ চনত ডফলাসকলে ঘিলাধাৰীত ভৈয়ামৰ মানুহৰ ওপৰত চলোৱা লুট-পাটৰ কাৰণে আহোমসকলৰ লগত সংঘাত আৰম্ভ হয়।
পিছলৈ কোনো আগ্ৰাসী কাৰ্যকলাপৰ পৰা বিৰত থকাৰ চুক্তিত ডফলাক পাহাৰৰ পাদদেশত থকা লোকসকলৰ পৰা ধান আৰু কড়ি সংগ্ৰহ কৰাৰ অনুমতি দিয়া হয়।
১৭৬৫ চনৰ জুলাই মাহত মিকিৰসকলৰ বিৰুদ্ধেও অনুৰূপ স্থিতি গ্ৰহণ কৰি চাপানলাৰ লগতে কপিলী আৰু যমুনা নদীৰে পাহাৰলৈ সোমাই মিকিৰসকলক আচম্বিতে ঘেৰি বশ কৰে।
তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক বছৰ ৰাজকোটত অতিক্ৰম কৰিছিল, আৰু ১৮৯৭ চনত তেওঁ প্ৰথমবাৰ দক্ষিণ আফ্ৰিকা ভ্ৰমণ কৰিছিল।
পৰিয়ালটো এসময়ত দুৰ্বান আৰু জহান্সবাৰ্গত বাস কৰিছিল ১৯০৬ চনৰ পৰা ১৯১৪ চনৰ ভিতৰত তেওঁ তেওঁৰ পিতৃৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠাপন কৰা দুয়োটা বসতি ৰখা হয়।
ভাৰতলৈ এক চমু ভ্ৰমণৰ পিছত, ১৯১৭ চনত মণিলালে দুৰ্ৰবানৰ ফিক্সত গুজৰাটী-ইংৰাজী সাপ্তাহিক প্ৰকাশন ইণ্ডিয়ান অপিনিয়ন ছপা কৰাত সহায় কৰিবলৈ দক্ষিণ আফ্ৰিকালৈ উভতি আহে।
তেওঁ ১৯৩০ চনৰ ছল্ট মাৰ্চত গান্ধীৰ সৈতে যোৱা প্ৰাৰম্ভিক ৭৯জন মাৰ্চাৰসকলৰ ভিতৰৰ এজন আছিল, যাৰ বাবে তেওঁ বন্দী হৈছিল।
১৯২৭ চনত, মণিলালে সুশীলা মাশ্ৰুৱালাক , বিবাহ কৰে আৰু তেওঁৰ দুগৰাকী কন্যা আছিল, সীতা আৰু ইলা ; আৰু এটা সন্তান, অৰুণ ।
শৈশৱতে ত্ৰিপাঠীয়ে নিজৰ গাঁ‌ৱত হোৱা নাটকসমূহত মহিলাৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল আৰু গাঁ‌ওবাসীৰ প্ৰশংসা বুটলিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
সাত বছৰ এনেকৈ কাম কৰাৰ পাছত তেওঁ দিল্লীলৈ যায় আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ পৰা ২০০৪ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে।
অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভণিতে অধিকাংশ ঋণাত্মক বা ভিলেইন চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰা ত্ৰিপাঠী বাস্তৱ জীৱনত এগৰাকী ৰসিক মানুহ।
তেওঁ এক সাক্ষাৎকাৰত উল্লেখ কৰামতে জনসাধাৰণে তেওঁ কৰা ঋণাত্মক চৰিত্ৰবোৰক প্ৰশংসা কৰিলে তেওঁ‌ অলপ অস্বস্তিবোধ কৰে।
ত্ৰিপাঠীয়ে উল্লেখ কৰা মতে পৰ্দাত ৰূপায়ণ কৰা প্ৰতিটো চৰিত্ৰৰ জৰিয়তেহে আচলতে এগৰাকী অভিনেতাৰ অভিনয় কলাৰ বিকাশ সাধন হয়।
তেওঁ কয়, "মই কৰা প্ৰতিটো ঋণাত্মক চৰিত্ৰতে মই চৰিত্ৰটোৰ মানৱীয় দিশটো প্ৰকাশ কৰিবলৈ যত্ন কৰো।
" মাচান চলচ্চিত্ৰখনৰ তেওঁ অভিনয় কৰা সদ্ধ্যা জী নামৰ চৰিত্ৰটোৰ লগত তেওঁৰ ব্যক্তিত্বৰ মিল আছে বুলি ত্ৰিপাঠীয়ে উল্লেখ কৰে।
ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰাৰ পাছতে তেওঁ নিজকে সাজু কৰি মুম্বাইলৈ আহে।
তেওঁ অভিনয় কৰা প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ ৰাণত তেওঁৰ চৰিত্ৰটোৰ মাত্ৰ দুটা দৃশ্য আছিল আৰু চৰিত্ৰটোৰ কোনো নাম নাছিল।
ত্ৰিপাঠীয়ে এক সাক্ষাৎকাৰত উল্লেখ কৰামতে তেওঁ‌ অভিনয়ৰ বাবে কৰা সংগ্ৰামখনত তেওঁ কেতিয়াও সহানুভূতিৰ দৃষ্টিৰে নাচাইছিল।
২০১২ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত গেংছ অৱ্ ৱাছেপুৰ নামৰ চলচ্চিত্ৰ ছিৰিজ খনৰ জৰিয়তে তেওঁ চিত্ৰপ্ৰেমী আৰু চিত্ৰসমালোচকৰ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
২০০৪ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ৰাণ নামৰ হিন্দী ছবিখনত এটা সৰু চৰিত্ৰ ৰূপায়ণেৰে পংকজ ত্ৰিপাঠীয়ে চলচ্চিত্ৰজগতত প্ৰৱেশ কৰে।
২০১২ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত গেংছ অৱ্ ৱাছেপুৰ নামৰ চলচ্চিত্ৰ ছিৰিজখনৰ যোগেদি তেওঁ চলচ্চিত্ৰপ্ৰেমীৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
২০১৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত গুৰগাঁ‌ও নামৰ চলচ্চিত্ৰখনত তেওঁ প্ৰথমবাৰলৈ প্ৰধান চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।
২০১৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত তেওঁ আন এখন ছবি নিউটনে অকাডেমী বঁ‌টাৰ শ্ৰেষ্ঠ বিদেশী ভাষাৰ শিতানত ভাৰতৰ হৈ আনুষ্ঠানিক প্ৰৱেশ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
থানলৈ যোৱা সকল আৰু গাঁৱৰ আটাইবোৰ মানুহে বাদ্য বজাই কিল্লাৰ চাৰিওফালে সাতবাৰকৈ ঘূৰি পিছত কিল্লা ভাঙি পেলায়।
ঘৰ শুদ্ধিকৰণৰ দিনা গাঁৱৰ প্ৰত্যেক পৰিয়ালে নিজৰ নিজৰ ঘৰ-দুৱাৰ, বাচন-বৰ্তন, কাপোৰ কানি আদি পৰিষ্কাৰ কৰি পূজাৰ বাবে সাজু হয়।
শস্যৰ উপাস্য দেৱতালৈ বুলি প্ৰাৰ্থনা কৰি উভৈনদীকৈ শস্য পাবলৈ আৰু ব’ৰষুণৰ কামনাৰে পূজাৰীসকলে সূৰ্য অস্ত যোৱাৰ পিছত নিজৰ মুখমণ্ডলৰ লগতে গাত চাউলৰ গুৰি সানি পূজাৰ আৰম্ভণি কৰে।
ওজা পালি দুয়ো সন্ধিয়া সময়ত হাতত পিঠাগুৰিৰ বাটি লৈ মংগলসুচক মন্ত্ৰ মাতি গাঁৱৰ প্ৰত্যেকৰে ঘৰৰ চালে চালে পিঠাগুৰি চতিয়াই দিয়ে।
মাংগলিক ভাৱে মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰা আৰু প্ৰত্যেক ঘৰে-ঘৰে মংগল কামনা কৰি পিঠাগুৰি ছতিয়াই যোৱা লোক সকলক মদেৰে আপ্যায়ন কৰা হয়।
সাধাৰণতে ইংৰাজীৰ এপ্ৰিল-মে’ আৰু অসমীয়া জেঠ মাহত ৰাভাসকলে শস্যৰ আশা আৰু বৰষুণৰ কামনাৰ লগতে তেওঁলোকৰ সুস্বাস্থ্য কামনা কৰি এই উৎসৱ পালন কৰে।
ৰাভাসকলে সমাজৰ অপায় অমংগল দূৰ কৰাৰ উদ্দেশ্যে উপাস্য দেৱতাক প্ৰাৰ্থনা জনায় আৰু বলি–বিধান আগবঢ়ায়।
পৰম্পৰাগত গীত-নৃত্যৰ লগতে প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ পানীয়ৰ ব্যৱহাৰেৰে অতি উলহ-মালহৰ মাজেৰে এই উৎসৱ পালন কৰা হয়।
তাৰপিছত তেওঁলোকে ঘৰৰ মাজ মজিয়াত থাপনা পাতি চাকি এগছি জ্বলাই বাইখো দেৱীৰ নামত মদ আৰু প্ৰসাদ আগবঢ়ায়।
গীতৰ তালে তালে নৃত্য কৰি পূজাৰীসকলে জলি উঠা মেজিৰ অঙঠাৰ ওপৰেৰে পাৰ হৈ শস্যৰ উপাস্য দেৱতাক সন্তুষ্ট কৰে।
তেওঁ বৰ্তমান এম. ডি. এণ্ডাৰচন কেঞ্চাৰ চেণ্টাৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ বিজ্ঞান আসনৰ অধ্যাপক আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধ থেৰাপি চিকিৎসাৰ সঞ্চালক।
তেওঁ টি-চেলৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি ইয়াৰ গঠন, বিকাশ, সক্ৰিয়কৰণ আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসাৰ পদ্ধতি উদ্ভাৱন কৰিছিল।
কেইবাটাও ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰা বিজ্ঞানী এলিচনে ২০১৮ চনত টাচুকু হঞ্জ'ৰ সৈতে যুটীয়ভাৱে "কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসা পদ্ধতি উদ্ভাৱন আৰু ঋণাত্মক ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ বাবে" চিকিৎসা আৰু শৰীৰতত্ত্ব বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।
তিনি ভায়েকৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সৰু জেমছ পি. এলিচনে ১৯৪৮ চনৰ ৭ আগষ্ট তাৰিখে এলিচ, টেক্সাছত জন্মগ্ৰহণ কৰে।
অষ্টম শ্ৰেণীত থাকোঁতে তেওঁ তেওঁৰ গণিত শিক্ষকৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ বিজ্ঞানৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয়।
১৯৬৯ চনত এলিচনে সূক্ষ্মজীৱবিজ্ঞান বিষয়ত টেক্সাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৮৫ চনত তেওঁ কেলিফোৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত কৰ্কট ৰোগৰ গৱেষণা পৰীক্ষাগাৰৰ সঞ্চালক তথা ৰোগ প্ৰতিৰোধ বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে নিয়োজিত হয়।
২০০৪ চনত তেওঁ নিউৱৰ্ক চহৰৰ মেমৰীয়েল শ্লোন কেটাৰিং কেঞ্চাৰ চেণ্টাৰলৈ যায় আৰু লুইডগ চেণ্টাৰ ফৰ কেঞ্চাৰ ইমিউন'থেৰাপিৰ পৰিচালক আৰু ইমিউন'লজি প্ৰগামৰ সঞ্চালক পদত নিযুক্তি লাভ কৰে।
তেওঁ ২০১২ চনলৈ হোৱাৰ্ড হুগেছ মেডিকেল ইনষ্টিটিউটত অনুসন্ধানকাৰী আছিল আৰু পিছলৈ এম.ডি এণ্ডাৰচন কেঞ্চাৰ চেণ্টাৰত যোগদান কৰে।
তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী, ইনষ্টিটিউট অফ মেডিচিন,আমেৰিকান একাডেমী অফ মাইক্ৰবায়লজিৰ সদস্য আৰু আমেৰিকান এছচিয়েচন ফৰ দা এডভান্সমেণ্ট অফ চায়েন্সৰ সন্মানীয় ফেল'।
তেওঁ পূৰ্বতে কেঞ্চাৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ বৈজ্ঞানিক উপদেষ্টা পৰিষদৰ পৰিচালক আছিল আৰু আমেৰিকান ৰোগ প্ৰতিৰোধবিদ সংস্থাৰ সভাপতি আছিল।
দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ মাকে জীয়েক দুজনীক লৈ এজন দূৰ সম্পৰ্কীয় আত্মীয়ৰ ঘৰত ৰান্ধনী আৰু বনকৰা হৈ আছিল।
অসম্ভৱ দৰিদ্ৰতাৰ মাজত পিষ্ট হোৱা কাননে মাত্ৰ দহ-এঘাৰ বছৰ বয়সতে কামৰ সন্ধানত মদন থিয়েটাৰ হাজিৰ হয়।
আনকি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে দম্পতীহাললৈ শুভেচ্ছাৰ চিন স্বৰূপে উপহাৰ পঠিওৱাত তেৱোঁ কঠোৰ সমালোচনাৰ মুখামুখি হৈছিল।
বিবাহ-বিচ্ছেদৰ যন্ত্ৰণাৰ পিছতো তেওঁ গিৰিয়েকৰ প্ৰতি অপৰিসীম কৃতজ্ঞতা জনাইছিল এইবাবে যে এই বিবাহৰ যোগে তেওঁৰ স্বামীয়ে তেওঁক জীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এক সামাজিক মৰ্যাদা দিছিল।
তেওঁ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ নায়িকাসকলৰ মাজত প্ৰথম গায়িকা তথা বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম তাৰকা হিচাপে স্বীকৃত।
১৯৪৩- ‘শেষ উত্তৰ’ ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বেঙ্গল ফিল্ম এণ্ড জাৰ্ণেলিষ্ট বঁটা
তেখেত তেওঁৰ নিজস্ব দৃষ্টিভঙ্গি লৈ ঐতিহ্যবাহী আৰু শাস্ত্ৰীয় ৰচনাবোৰৰ তালিকাবোৰ যেনেঃ তাৰানস, থুমৰিচ ইত্যাদি তৈয়াৰ কৰিছে।
২০১৫ চনৰ আৰু এটা সাম্প্ৰতিক প্ৰযোজনাত তেখেত ভাৰতীয় মহাকাব্য মহাভাৰতৰ পৰা তেওঁৰ চিত্ৰ অনুপ্ৰেৰণা দেখেছিলেন আৰু নৃত্যশিল্পীসকলে ভিন্ন ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় আৰু ভাৰতীয় লোকনৃত্যৰ ৰূপ উপস্থাপন কৰি "মহাভাৰত চাগা সম্পৰ্কত প্ৰতিচ্ছবি" তৈয়াৰ কৰিছিল।
কণ্ঠশিল্পী লতা মংগেশকৰৰ ৮৫ তম জন্মবাৰ্ষিক উপলক্ষত নাদৰূপৰ পৰা তেওঁৰ শিক্ষাৰ্থীসকলে যি আন এটা ক'ৰিয়'গ্ৰাফী কৰিছিল, সেয়া আছিল নৃত্যৰ দল 'চালা ৱাহী দেস' ।
বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি, গুৰু শমা ভাটে অসংখ্য পেচাদাৰ কথক নৃত্যশিল্পীসকলক প্ৰশিক্ষণ দিছে যিসকল ভাৰত তথা বিদেশত স্বাধীনভাবে পাৰফৰ্ম কৰে আৰু শিকায়।
তেখেত পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ললিত কলা কেন্দ্ৰ, মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নালন্দা কলেজ, নাগপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভাৰত কলেজ, পুনেত ভাৰতী বিদ্যাপীঠৰ ছিনিওৰ গুৰুসকলৰ অন্যতম হিচাপে বহু বিশ্ববিদ্যালয় আৰু কাৰ্যক্ৰমত নাম আছে।
তেওঁৰ নিৰ্দেশনাত, ত্ৰিশতকৈ অধিক শিক্ষাৰ্থী বিভিন্ন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছ আৰু প্ৰায় ১২ গৰাকী ছাত্ৰ এইচআৰডিচি ৰাষ্ট্ৰীয় বৃত্তি আৰু চিচিইআৰটি বৃত্তি লাভ কৰিছে।
তেখেত কথক সম্ৰাট পণ্ডিত বিৰজু মহাৰাজ আৰু পণ্ডিত মোহনৰাৱ কল্যাণপুৰকৰ পৰাও তেওঁ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।
তেওঁৰ কথক নৃত্যৰ ৰূপটো যি উপৰোক্ত গুৰুৰ পৰা আৰু স্ব-শিক্ষাৰ মাধ্যমত বহু বছৰ ধৰি বিকাশ লাভ কৰিছে, তবলা তালৰ পৰা 'তাল' আৰু 'লয়'ত বিশেষ সংযোজন আছে, যিটো মিশ্ৰিত কৰিছে উস্তাদ আৰু পৰিদৰ্শক পণ্ডিত সুৰেশ তালৱালকাৰ।
তেখেতে ১৯৭৪ চনত গুৰু ৰোহিনী ভাটেৰ পুতেক সনাত ভাটেৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ সন্তান অংগত ভাটে আছে।
১৯৫৭ চনত অৰুন্ধতীয়ে বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত পৰিচালক তপন সিনহাক লগ পায় আৰু পিছলৈ অৰুন্ধতী দেৱী আৰু সিনহাই বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
১৯৭২ চনত জম্মু আৰু কাশ্মীৰ চৰকাৰে প্ৰযোজনা কৰা মহজুৰ নামেৰে জনাজাত কাশ্মীৰৰ জাতীয় কবি গোলাম আহমদৰ জীৱনভিত্তিক শ্বায়েৰ-ই-কাশ্মীৰ মহজুৰ পৰিচালনা কৰে।
ইয়াৰ পিছত মুখাৰ্জীয়ে পুনৰ বঙালী ভাষাৰ ছবিলৈ ঘূৰি অহাৰ মাজৰচোৱা সময়ত আৰু দুখন হিন্দী ছবিৰ কাম কৰে।
তেওঁলোক ভয়লগা দেৱী, শিশু হৰণকাৰী তথা ভক্ষণকাৰী বা অন্য অৰ্থত শিশুকালৰ ফোঁহা, জ্বৰ, ক্ষুধাপীড়ণ আৰু ৰোগসমূহৰ কাৰক।
প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থা প্ৰাপ্ত হোৱাৰ পূৰ্বেই বহু শিশুৰ প্ৰাণ কাঢ়ি নিয়া এই ৰোগসমূহৰ নিবাৰণৰ হকে তেওঁলোকৰ উপাসনা কৰা হয়।
পৰৱৰ্তী কালৰ আখ্যানসমূহত মাতৃকাসকলে ৰক্ষাকৰ্তা দেৱীৰ ভূমিকা পালন কৰিবলৈ লয় যদিও তেওঁলোকৰ অশুভ চাৰিত্ৰিক বৈশিষ্ট্য অটুট থাকে।
মাতৃকা অৰ্থাৎ দৈৱিক মাতৃসকল হৈছে কেইবাগৰাকী মাতৃৰূপী দেৱী আৰু হিন্দু ধৰ্মত তেওঁলোকক সদায়েই একেলগে উপস্থাপন কৰা হয়।
মহেশ্বৰী শিৱৰ পৰা, ইন্দ্ৰাণী ইন্দ্ৰৰ পৰা, কৌমাৰী স্কন্দ অৰ্থাৎ কাৰ্ত্তিকৰ পৰা, বৰাহী বৰাহৰ পৰা আৰু চামুণ্ডা দেৱীৰ পৰা উৎপন্ন।
বৰাহমিহিৰৰ বৃহৎ সংহিতাত কোৱা হৈছে যে মাতৃকাসকলক তেওঁলোকৰ নামানুসাৰে হিন্দুসকলৰ প্ৰধান দেৱতাসমূহৰ সৈতেহে পূৰ্ণ ৰূপ হিচাপে গণ্য কৰিব লাগে।
আদিতে কৃত্তিকা নক্ষত্ৰপুঞ্জৰ বিমূৰ্ত ৰূপ হিচাপে পৰিচিত মাতৃকাসকলে সপ্তম শতিকাৰ পৰাই জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে আৰু নৱম শতিকালৈ দেৱী মন্দিৰৰ এক বিশেষ বৈশিষ্ট্য হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
দক্ষিণ ভাৰতত মূলতঃ সপ্তমাতৃকাৰ উপাসনা বিৰাজমান হোৱাৰ বিপৰীতে নেপালৰ লগতে আনবোৰ ঠাইত অষ্টমাতৃকাৰ পূজা দেখা যায়।
ক্লিনিকেল চাইক'লজিকেল ছায়েন্স ত ২০১৮ চনত প্ৰকাশিত দুটা প্ৰস্থচ্ছেদীয় জৰীপে আমেৰিকাৰ ৫০৬,৮২০ গৰাকী হাইস্কুলীয়া শিক্ষাৰ্থীৰ মাজত জৰীপ সম্পন্ন কৰি উদ্ঘাটন কৰে যে, বিষণ্ণতাৰ লক্ষণ আৰু আত্মহত্যাৰ প্ৰৱণতাৰ উচ্চ হাৰৰ লগত ডিজিটেল মিডিয়া জড়িত।
জৰীপৰ মোখনি মাৰি তেওঁলোকে কয় যে, ইলেক্ট্ৰনিক সঁজুলিৰ লগত অধিক সময় কটোৱা আৰু "স্ক্ৰীন-বিহীন কাৰ্যকলাপ" যেনে-সামাজিক সম্পৰ্ক, ক্ৰীড়া, ব্যায়াম, ঘৰুৱা কাম আদিত কম সময় অতিবাহিত কৰাৰ প্ৰৱণতাটোৰ লগত বিষণ্নতাৰ লক্ষণ আৰু আত্মহত্যাসম্পৰ্কীয় পৰিণতি, পৰিকল্পনা, বা প্ৰয়াসৰ আন্তঃসম্পৰ্ক আছে; বিশেষকৈ কিশোৰীৰ ক্ষেত্ৰত।
একেটা প্ৰকাশনতে ওলোৱা পৰৱৰ্তী এটা প্ৰতিবেদনে এই গৱেষণাৰ প্ৰণালীটোৰ ওপৰত প্ৰশ্নচিহ্ন তোলে আৰু জৰীপটোক "গৱেষণাৰ অশুদ্ধ মানাংকন, মুখ্য চলকৰ মাজত নগণ্য আন্তঃসম্পৰ্ক, আৰু অপৰ্যাপ্ত আৰু অনুপযুক্ত পৰিসাংখ্যিক বিশ্লেষণ" হিচাপে অভিহিত কৰে
২০১৯ চনত সম্পন্ন হোৱা আলোচনাৰ এটা প্ৰণালীবদ্ধ মানাংকনে সমস্যাযুক্ত ইণ্টাৰনেট ব্যৱহাৰৰ লগত মনস্তাত্ত্বিক অথবা আচৰণগত সমস্যাৰ লগত থকা সম্পৰ্কৰ বিবেচনা কৰিবলৈ দিহা দিয়ে-যেনে বিষণ্ণতা, উৎকণ্ঠা, উগ্ৰতা, আগ্ৰাসন, মনোযোগবিহীন উচ্চকৰ্মযুক্ত বৈষম্য আদি।
ডিজিটেল মাধ্যমৰ অতি-ব্যৱহাৰক বিষণ্ণতাৰ লক্ষণৰ লগত সংযুক্ত কৰা হৈছে যদিও, মেজাজ সুস্থিৰ কৰাৰ কিছুমান পৰিস্থিতিত ডিজিটেল মিডিয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
আনহাতে ৰ লক্ষণ আৰু ডিজিটেল মাধ্যম পৰস্পৰভাৱে সম্পৰ্কযুক্ত- এই বিষয়ে ভৱিষ্যাপেক্ষ এক বৃহৎ অধ্যয়নত ইতিবাচক ইংগিত লাভ কৰা হৈছে।
ৰ লক্ষণ "অত্যধিক মনোযোগ"-এ মানুহক গেম খেলা অথবা অনলাইন বাৰ্তালাপৰ বাবে ডিজিটেল মিডিয়া অধিক-ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ পৰিচালিত কৰিব পাৰে।
ডিজিটেল মিডিয়াৰ ব্যৱহাৰ আৰু মানসিক স্বাস্থ্যৰ মাজত থকা সম্পৰ্কটোক বিগত সময়ত বহুতো গৱেষক; বিশেষকৈ মনোবিজ্ঞানী, সমাজবিজ্ঞানী, নৃতত্ত্ববিদ আৰু স্বাস্থ্য-বিশেষজ্ঞসকলে অধ্যয়ন কৰিছে।
অধ্যয়নৰ ব্যাপকতা ১৯৯০ৰ মধ্যভাগৰ পৰা বাঢ়িবলৈ ধৰে, যেতিয়া ৱৰ্ল্ড ৱাইড ৱেবৰ প্ৰসাৰ-প্ৰচাৰে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে।
গৱেষণাৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশই "অতি-ব্যৱহাৰ" প্ৰপঞ্চটো যি ডিজিটেল আসক্তি নাইবা ডিজিটেল নিৰ্ভৰশীলতা হিচাপেও পৰিচিত- সেই বিষয়ে অন্বেষণ কৰিছে।
একাংশ বিশেষজ্ঞই মানসিক স্বাস্থ্যকে ধৰি বিভিন্ন মাধ্যমত ডিজিটেল মিডিয়াৰ মধ্যমীয়া ব্যৱহাৰৰ সুফলবোৰ অনুসন্ধান কৰিছে আৰু কেতবোৰ নব্য কাৰিকৰী সমাধানেৰে মানসিক স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাৰ চিকিৎসাও বিবেচনা কৰি চাইছে।
কিন্তু ডিজিটেল মিডিয়া আৰু মানসিক স্বাস্থ্যৰ পৰিণতিসম্বন্ধীয় কোনোধৰণৰ অনুমানযুক্ত নৈমিত্তিক সংযোগক গৱেষকসকলে নিশ্চয়তাৰে গ্ৰহণ কৰিব পৰা নাই।
বহুকেইটা প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠানে ডিজিটেল মিডিয়াৰ সংশয়পূৰ্ণ ব্যৱহাৰ কমোৱাৰ লক্ষ্যেৰে সংকল্পবদ্ধ হৈছে আৰু নিজা নিজা কৌশল ঘোষণা কৰিছে।
কিন্তু দুষ্যন্ত যেতিয়া ৰজা হয়, তেতিয়া তেওঁ ৰাজ্যৰ ক্ষেত্ৰত বহু বছৰৰ বাবে খুব শোষিত হৈ পৰে, ইপিনে শকুন্তলা অপেক্ষা কৰি হতাশ।
এদিন, দুৰ্বাসা ঋষি আধ্যাত্মিক পৰিদৰ্শন কৰে, কিন্তু শকুন্তলা, যিয়ে দুষ্যন্তৰ প্ৰেমৰ প্ৰতি খুব মগ্ন হৈ আছিল, তেওঁ দুৰ্বাসা ঋষিৰ উপস্থিতি ধৰিব নোৱাৰে আৰু যাৰ কথাত মগ্ন হৈ আছে তেওঁ তেওঁক পাহৰি যাব বুলি দুৰ্বাসা ঋষিয়ে তেওঁক অপমান কৰা বুলি ভাবি শকুন্তলাক অভিশাপ দিয়ে।
দুষ্যন্ত মৃগয়া কৰিবলৈ গৈ কাণ্বমুনিৰ আশ্ৰমত শকুন্তলাৰ সৈতে দেখা হয়, যি বিশ্বামিত্ৰ আৰু মেনকাৰ কন্যা আছিল।
তেওঁ শকুন্তলাক দেখি মুগ্ধ হয় আৰু সন্মতি মৰ্মে কণ্বমুনিৰ আশ্ৰমত শকুন্তলাৰ সৈতে গন্ধৰ্ব বিবাহ কৰায়।
যাবৰ সময়ত, দুষ্যন্তই শকুন্তলাক তেওঁৰ প্ৰেমৰ চিহ্ন হিচাবে এটি ৰাজকীয় আঙুঠি দিয়ে আৰু প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে যে সি তেওঁক ল’বলৈ আহিব।
শকুন্তলা যেতিয়া স্বামীৰ গৃহলৈ অৰ্থাৎ হস্তিনাপুৰলৈ যায় তেতিয়া সিহঁতৰ প্ৰেমৰ চিহ্ন হিচাপে থকা আঙুঠিটো এখন নদীত পৰি যায়, যিটোক এটা মাছে খাই পেলায়।
দুষ্যন্তৰ মিলন, বিবাহ, বিচ্ছেদ আৰু তেওঁৰ ৰাণী শকুন্তালাৰ সৈতে পুনৰ্মিলনৰ কাহিনীটোক মহাভাৰত আৰু সংস্কৃত মহাকবি কালিদাসৰ অভিজ্ঞানম শকুন্তলমই অমৰ কৰি তুলিছে।
সঞ্চালকৰ সংখ্যা : কোম্পানী এটা সৰ্বোচ্চ সঞ্চালকৰ সংখ্যা ১৫ জনতেই সীমিত কৰা হৈছে লগতে কোম্পানীয়ে বিশেষ সিদ্ধান্ত গৃহীত কৰি ইয়াতকৈ অধিক সঞ্চালক কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ অনুমোদন অবিহনেই নিযুক্তি দিয়াৰ ক্ষমতা আছে।
আবাসিক সঞ্চালক : প্ৰতিটো কোম্পানীৰে এজনকৈ আবাসিক সঞ্চালক থাকিব পাৰে যিয়ে পূৰ্বৰ কেলেণ্ডাৰ বৰ্ষত মুঠ ১৮২ দিনত কম ভাৰতবৰ্ষত বসবাস নকৰে।
সঞ্চালকত্বৰ সংখ্যা : বিকল্প সঞ্চালককে ধৰি এগৰাকী ব্যক্তিয়ে একে সময়তে ২০টা কোম্পানীৰ সঞ্চালক পদ ল’ব নোৱাৰে।
বোৰ্ডৰ সভা : প্ৰতিটো কোম্পানীয়ে পুঞ্জীভুক্ত হোৱাৰ পৰা ৩০ দিনৰ ভিতৰত বোৰ্ডৰ সঞ্চালক মণ্ডলীৰ প্ৰথম সভা অনুষ্ঠিত কৰিব লাগিব।
এজনীয়া ব্যক্তিৰ কোম্পানী : কোম্পানী আইন ২০১৩ অত এজনীয়া ব্যক্তিৰ কোম্পানীৰ এটা নতুন ধাৰণা সংযোগ কৰা হৈছে।
ভাৰতীয় কোম্পানী আইন ১৯৫৬ৰ ৩ উপধাৰা মতে, “কোম্পানী মানে উক্ত আইনৰ অধীনত গঠিত আৰু পুঞ্জীভুক্ত কোনো কোম্পানী” ।
আৰু সেই আইনৰে ধাৰা ৩ উপধাৰা মতে, প্ৰচলিত কোম্পানী মানে হৈছে পূৰ্বৰ কোনো কোম্পানী আইনৰ অধীনত গঠিত আৰু পঞ্জীভুক্ত কোম্পানী।
আৰু কোম্পানী আইন ২০১৩ ৰ ধাৰা ২ উপধাৰা ৰ মতে, “কোম্পানী মানে উক্ত আইনৰ অধীনত বা পূৰ্বৰ কোনো কোম্পানীৰ আইনৰ অধীনত অন্তৰ্ভুক্ত কোনো কোম্পানী” ।
আমেৰিকাৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ মাৰ্চালে কোম্পানীৰ সংজ্ঞা দি কৈছে- “কোম্পানী বা নিগম হৈছে অদৃশ্য অস্পৰ্শণীয় আৰু মাথোন আইনগত অস্তিত্বৰে গঠিত এক কৃত্ৰিম ব্যক্তি।
আইনৰ দ্বাৰা সৃষ্ট অনুষ্ঠান হিচাপে ইয়াৰ গঠন আৰু নিগমবদ্ধকৰণৰ চনদে প্ৰকাশ কৰা অথবা ইয়াৰ কাৰ্যকলাপত আৱশ্যক হোৱা সা-সম্পত্তি ই ধাৰণ কৰে।
কোম্পানী আইন ২০১৩ হ’ল ভাৰতীয় কোম্পানী আইন সম্পৰ্কিত এখন সংসদ আইন যিয়ে এটা প্ৰতিষ্ঠানৰ সংযোজন, এটা কোম্পানিৰ দায়িত্ব, পৰিচালক আৰু পৰিসমাপ্তি বা অৱসান -ক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।
ভাৰতবৰ্ষত কোম্পানীৰ ব্যৱসায় সহজ-সৰল কৰি তুলিবলৈ, সমগ্ৰ বিশ্বৰ অনুশীলীৰ পৰা নিগমীয় আইন-কানুন পৃথক্কৰণ কৰাৰ উদ্দেশ্য সন্মুখত ৰাখি ২০১৩ চনত প্ৰণয়ন কৰা কোম্পানী আইনখন ভাৰত চৰকাৰে সংশোধন কৰাৰ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰে।
কুচিপুড়িৰ আকৰ্ষণ, স্বকীয়তা জীয়াই ৰাখিবলৈ প্ৰচেষ্টা হাতত লোৱা শিল্পীগৰাকীয়ে তেখেতৰ প্ৰয়াসসমূহৰ বাবে কলামোদী ৰাইজৰ সমাদৰ পাইছে।
শ্ৰীলক্ষ্মীয়ে কেৰালা সংগীত নাটক একাডেমীৰ পৰা 'কলাশ্ৰী' সন্মানকে ধৰি অনেক স্বীকৃতি আৰু সন্মান বুটলিবলৈ সক্ষম হৈছে।
তাৰে ভিতৰত চেন্নাইৰ নাৰদ গণ সভাৰ পৰা লাভ কৰা বিনফেল্ড এনডাউমেণ্ট, ভাৰতম যুৱ কলাকাৰ, কলা ৰত্ন, শিংগাৰ মণি, নাটয়্য ৰত্ন, নালান্দা নৃত্য নিপুন অন্যতম।
শ্ৰীলক্ষ্মী ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক সম্পৰ্ক পৰিষদৰ 'প্ৰতিষ্ঠিত' শ্ৰেণীৰ এগৰাকী পেনেলভুক্ত শিল্পী তথা দূৰদৰ্শনৰ এগৰাকী শ্ৰেণীভুক্ত শিল্পী।
তেখেতে একাধিক ভাৰতীয় নৃত্য উৎসৱত প্ৰদৰ্শন কৰাৰ লগতে বিদেশৰ নেডাৰলেণ্ড, অষ্ট্ৰেলিয়া, ইটালী, ফ্ৰান্স, জাৰ্মানী, ছুইজাৰলেণ্ড, যুক্তৰাজ্য, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, কলম্বিয়া, জৰ্ডান আৰু উপসাগৰীয় দেশৰ বিভিন্ন আন্তৰ্জাতিক মঞ্চত নৃত্যপ্ৰদৰ্শন কৰিছে।
তেখেতে ২০১৫ চনত, জাৰ্মানীৰ হাননৰ মেচেত অনুষ্ঠিত হোৱা মে'ক ইন ইণ্ডিয়া কাৰ্যসূচীত কুচিপুড়ি দলক নেতৃত্ব দিয়ে আৰু ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ উপস্থিতিত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে।
তেখেতে 'ডুবাইত মাৰাবা নমো'ৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত প্ৰদৰ্শিত হ'বলগীয়া এটা ভাৰতীয় নৃত্যৰ পৰিচালনা কৰিবলৈ নিমন্ত্ৰিত কৰা হৈছিল।
এই বিশেষ নৃত্যটো প্ৰায় চৌত্ৰিশ বছৰৰ পাছত আৰৱ ভ্ৰমণ কৰা ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ সমুখত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।
কেৰালা সংগীত নাটক একাডেমীৰ দ্বাৰা একেৰাহে তিনি বছৰ ধৰি আয়োজিত হৈ থকা বাৰ্ষিক নৃত্য কৰ্মশালা আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় নৃত্য উৎসৱৰ সমন্বয়কৰ দায়িত্বও শ্ৰীলক্ষ্মীয়ে পালন কৰি আহিছে।
মালয়ালম ভাষাৰ ছবি 'কানাক্যা টকিছ' আৰু 'প্ৰিয়ামানাসম'ৰ বাবে শ্ৰীলক্ষ্মীয়ে নৃত্যৰ পৰিচালনা কৰিছে।
নৃত্যৰ জগতত একধৰণৰ পাৰ্থক্য সূচনা কৰিবলৈ আৰু নতুন প্ৰজন্মক প্ৰয়োজনসাপেক্ষে সহায় কৰিবলৈ তেখেতে নিজৰ স্ব-উপাৰ্জিত শিক্ষা ব্যৱহাৰ কৰে।
গুৰু শ্ৰী পশুমাৰ্থী ৰাট্টায়া শৰ্মাৰ, শ্ৰীমতি বৈজয়ন্তী কাশী আৰু শ্ৰীমতি মঞ্জু ভাৰ্গৱীৰ দৰে গুণী আৰু বিশিষ্ট শিল্পীৰ অধীনত শ্ৰীলক্ষ্মীয়ে কুচিপুড়িৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
কুচিপুড়ি যক্ষাগণাৰ প্ৰকৃত শিল্পী শ্ৰী পশুমাৰ্থি ৰাট্টায়া শৰ্মাৰ ওচৰত নৃত্যশিক্ষা ল'ব পৰাটো তেখেতৰ বাবে সৌভাগ্যসূচক।
কেৰালাৰ জন্মগ্ৰহণ কৰা এইগৰাকী শিল্পীয়ে কুচিপুড়ি গাঁৱলৈ গৈ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ ধ্ৰুপদী কলাৰ শিক্ষা লৈছে।
১৯৪২ চনত সংস্কৃত আৰু পাৰ্চী ভাষাত সোণৰ পদকসহ তেখেতে পঞ্জাব বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ঊত্তীৰ্ণ হৈছিল।
সেইবোৰ ৰচনা কৰোঁতে তেখেতে ৰামানন্দ চোপ্ৰা, ৰামানন্দ বেদী, ৰামানন্দ কাশ্মিৰী নাম ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
১৯৪২ চনত তেওঁ যক্ষ্মাত আক্ৰান্ত হয় আৰু তেতিয়া তেওঁ "ডায়েৰি অৱ এ টি.বি. কলম" নামৰ স্তম্ভ এটাত তেওঁৰ যক্ষ্মা-বিৰোধী যুঁজৰ বিষয়ে লিখে।
পৰৱৰ্তী কালত তেওঁলোকে 'সাগৰ আৰ্ট' বেনাৰৰ অধীনত ভাৰতীয় পৌৰাণিক কাহিনী অথবা ইতিহাসজড়িত কাহিনীৰে ধাৰাবাহিক নিৰ্মাণ কৰি গৈ থাকে।
পৌৰাণিক ভাৰতীয় মহাকাব্য ৰামায়ণৰ কাহিনীৰ আধাৰত তেখেতে নিৰ্মাণ কৰা একে নামৰ ধাৰাবাহিকখন ১৯৮৭ চনত টেলিভিছনত সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল আৰু বিপুল জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল।
ধৰ্মেন্দ্ৰ আৰু মালা সিনহাই অভিনয় কৰা স্পাই-থ্ৰিলাৰ ছবিখন ১৯৬৮ চনৰ উল্লেখযোগ্য ছবিৰ ভিতৰত তালিকাভুক্ত হৈছিল।
১৯৫০ৰ দশকত ৰামানন্দ সাগৰে পৃথ্বীৰাজ কাপুৰ পৃথ্বী থিয়েটাৰত এগৰাকী সহকাৰী মঞ্চ প্ৰবন্ধক হিচাপে যোগদান কৰে।
দ্য হিন্দু অনুসৰি আশাৰামৰ উপদেশ শিৰোগত কৰি ভাৰতৰ ৰাজ্য ছত্তীছগঢ়ে মাতৃ-পিতৃ পূজন দিৱস ২০১২ চনৰ পৰা পালন কৰি আহিছে।
মুখ্যমন্ত্ৰী ৰমন সিঙৰ আদেশ অনুসাৰে ছত্তীছগঢ় চৰকাৰে বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ত আনুষ্ঠানিক ভাৱে এই দিৱস উদযাপন কৰে।
২০১৩ চনত ভুৱনেশ্বৰৰ কিছুমান বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ত পিতৃ-মাতৃ পূজন দিৱস উদযাপন কৰা আৰম্ভ হয়।
২০১৫ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত এটা বেচৰকাৰী সংস্থা ভাৰতীয় যুৱ শক্তিয়ে ছত্ৰপতি শিৱাজী ক্ৰীড়া মণ্ডল, নেহৰু নাগাৰ, কুৰলাত বহল ভিত্তিত এই দিৱস পালন কৰে।
২০১৭ চনত মধ্য প্ৰদেশৰ জিলা সংগ্ৰাহকে বিদ্যালয়, যুব প্ৰজন্মৰ বাবে এখন নিৰ্দেশনা পত্ৰ জাৰি কৰি ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীক পিতৃ-মাতৃ পূজন দিৱস হিচাপে পালন কৰিবলৈ জনসাধাৰণক আহ্বান জনাইছিল।
২০১৮ চনত গুজৰাট প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান আৰু স্বামীনাৰায়ণ প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানত পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা নিবেদন কৰি এই দিৱস পালন কৰা হয়।
২০১৯ চনত গুজৰাটৰ শিক্ষামন্ত্ৰী ভূপেন্দ্ৰসিং সুডাছমাই ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত পিতৃৃ-মাতৃ পূজন দিৱস পালন কৰাটো প্ৰশংসা কৰিছিল।
দেখা যায় যে ই পৰিয়ালৰ সদস্যৰ মাজত সম্পৰ্কৰ এনাজৰী সুদৃঢ় কৰে আৰু শ্ৰদ্ধা, আনুগত্য, মানৱীয়তা প্ৰভৃতি গুণসমূহ সন্তানে আহৰণ কৰে।
মহাৰাষ্ট্ৰ, হাৰিয়ানা, উৰিষ্যা, ছত্তীশগড়, মধ্য প্ৰদেশ আদি ৰাজ্যত আনুষ্ঠানিকভাৱে ভেলেণ্টাইন দিৱসক মাত্ৰো পিত্ৰো পূজন দিৱস হিচাপে পুনৰনামকৰণ কৰা হয়।
পিতৃ-মাতৃ পূজন দিৱস ভাৰতীয় আধ্যাত্মিক নেতা আশাৰামে ২০০৭ চনত আৰম্ভ কৰিছিল ভেলেণ্টাইন দিৱসৰ বিকল্প হিচাপে।
পিতৃ-মাতৃৰ একমাত্ৰ সন্তান এদ্ৰিয়ানে ৬ জানুৱাৰী, ১৯৭৭ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নাব্ৰাস্কা ৰাজ্যৰ ওমাহা চহৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
২০১১ চনত তেওঁ ইণ্ডিয়ানা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি.এইচ.ডি. ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু অক্সিেডেণ্টেল কলেজৰ চেণ্টাৰ ফৰ ডিজিটেল লাৰ্নিং এণ্ড ৰিচাৰ্ছত এজন পোষ্ট ডক্টৰে্ট ফেল’ হিচাপে গৱেষণা কৰিবলৈ লয়।
ৱেডৱিত্জে কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চ প্ৰশংসিত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে, আৰু পিছত ইণ্ডিয়ানা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী ভাষা ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু ডক্তৰ অফ ফিল’চ’ফি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
এদ্ৰিয়ান ৱেডৱিত্জ এজন ১৮ শতিকাৰ ব্ৰিটিছ সাহিত্যৰ আমেৰিকাৰ ফেমিনিষ্ট স্ক’লাৰ, লগতে তেওঁ
১৯৪৫ চনত আখটাৰী বাঈয়ে লক্ষ্ণৌৰ এজন বেৰিষ্টাৰ ইষ্টিয়াক আহমেদ আব্বাচীক বিয়া কৰায় আৰু বেগম আখটাৰ বুলি জনাজাত হয়।
তেতিয়াযেতিয়া তাইৰ সংগীতলৈ ঘূৰি অহাটো এক উপযুক্ত প্ৰতিকাৰ হিচাপে নিৰ্ধাৰিত কৰা হয় আৰু ১৯৪৯ চনত তেওঁ ৰেকৰ্ডিং ষ্টুডিঅ'লৈ উভতি আহিছিল।
১৯৬২ চনত চীনৰ সৈতে ভাৰতৰ যুদ্ধৰ সহায়তাৰ উদ্দেশ্যেৰে আয়োজিত মহিলাৰ একমাত্ৰ কনচাৰ্টতত তেওঁ লক্ষ্ণৌত ৰাজহুৱাভাৱে গান গাইছিল।
বেগুম আখতাৰৰ সুন্দৰ চেহেৰা আৰু সংবেদনশীল কণ্ঠই তেওঁক তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক বছৰবোৰত চলচ্চিত্ৰ কেৰিয়াৰৰ বাবে আদৰ্শ প্ৰাৰ্থী কৰি পেলাইছিল।
গৌহৰ জান আৰু মালাক জানৰ দৰে মহান সংগীতজ্ঞসকলৰ কথা শুনি তেওঁ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতত কেৰিয়াৰৰ বাবে চলচ্চিত্ৰ বিশ্বৰ গ্লেমাৰ এৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল।
মুখ্যতঃ শাস্ত্ৰীয় সংগীতত তেওঁৰ প্ৰদৰ্শনী বাছনি কৰিছিল আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ ৰাগ সৰলৰ পৰা জটিললৈকে আয়ত্ত কৰিছিল।
কলিকতাৰ ইষ্ট ইণ্ডিয়া ফিল্ম কোম্পানীয়ে ১৯৩৩ চনত 'কিং ফৰ এ ডে' আৰু 'নল দময়ন্তী' অভিনয় কৰিবলৈ তেওঁক প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল।
তাৰ পিছত বেগম আখটাৰ লক্ষ্ণৌলৈ উভতি আহে আৰু বিখ্যাত প্ৰযোজক-পৰিচালক মেহবুব খানৰ ১৯৪২ চনত মুক্তি পোৱা 'ৰটি'ত অভিনয় কৰিছিল।
'ৰটি'ত তেওঁৰ ছয়টা গজল আছিল কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশতঃ প্ৰযোজকৰ সৈতে কিছু সমস্যাৰ বাবে মেহবুব খানে পৰৱৰ্তী সময়ত ছবিখনৰ পৰা তিনি বা চাৰিটা গজল বিলোপ কৰে।
আখটাৰীবাঈ ফৈজাবাদী, আখটাৰী বেগম আখটাৰ হিচাপে বহুতো চলচ্চিত্ৰৰ ক্ৰেডিটত তেওঁৰ নাম বেলেগভাৱে দেখা গৈছিল।
বিখ্যাত কবি সৰোজিনী নাইডুৱে ১৯৩৪ চনৰ নেপাল-বিহাৰ ভূমিকম্পৰ ভুক্তভোগীসকলৰ সহায়ত আয়োজিত এক কনচাৰ্টৰ সময়ত তেওঁৰ গীতৰ প্ৰশংসা কৰিছিল।
তেওঁ ৰাজহুৱা সংগীতানুষ্ঠান প্ৰদান কৰা প্ৰাৰম্ভিক মহিলা গায়কসকলৰ ভিতৰত আছিল আৰু মেহফিল বা ব্যক্তিগত সমাবেশত গান গোৱাৰ পৰা বিৰত থাকিছিল।
মাত্ৰ সাত বছৰ বয়সত তেওঁ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ গোটৰ সৈতে সংলগ্ন এগৰাকী শিল্পী চন্দ্ৰা বাঈৰ সংগীতৰ দ্বাৰা মোহিত হৈছিল।
অৱশ্যে তেওঁৰ খুড়াৰ প্ৰচেষ্টাত তেওঁক পাটনাৰ মহান সাৰংগী বাদক ওস্তাদ ইমদাদ খানৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লবলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল।
পিছলৈ তেওঁ মাকৰ সৈতে কলিকতা ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু মহম্মদ খান, লাহোৰৰ আব্দুল ৱাহিদ খানৰ দৰে ধ্ৰুপদী সংগীতৰ বিখ্যাত সংগীতজ্ঞসকলৰ পৰা সংগীত শিকিছিল।
তেওঁক হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ গজল, দাদৰা আৰু থুমৰি ধাৰাৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কণ্ঠশিল্পী হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
১৯৬৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী আৰু ১৯৭৫ চনত মৰণোত্তৰভাৱে তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে।
১৯১৪ চনৰ ৭ অক্টোবৰ তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত ইউনাইটেড প্ৰভিঞ্চ ফৈজাবাদত আখটাৰীবাঈ ফৈজাবাদীৰ জন্ম হৈছিল।
১৯৭৪ চনত তিৰুবনন্তপুৰমৰ ওচৰৰ বলৰামাপুৰমত তেওঁৰ অন্তিম কনচাৰ্টৰ সময়ত তেওঁ তেওঁৰ কণ্ঠস্বৰ বহু উচ্চলৈ উত্থাপন কৰিছিল।
কিয়নো তেওঁ অনুভৱ কৰিছিল যে তেওঁৰ গীতটো সিমান ভাল হোৱা নাই যিমান তেওঁ বিচাৰিছিল আৰু অসুস্থ অনুভৱ কৰিছিল।
ক্ষমতাৰ কেন্দ্ৰীকৰণ আৰু বিতৰণৰ ওপৰত ভিত্তি চৰকাৰক এককেন্দ্ৰীয় আৰু যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় এই দুই শ্ৰেণীত ভাগ কৰা হয়।
যি পদ্ধতিৰ চৰকাৰত সকলো ক্ষমতা একমাত্ৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ হাতত কেন্দ্ৰীভূত হৈ থাকে অৰ্থাৎ মাত্ৰ এটা কেন্দ্ৰৰ পৰাই শাসন চলে, তেনে চৰকাৰক এককেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ বোলা হয়।
যুক্তৰাজ্য, ফ্ৰান্স, জাপান, ইটালী আদিৰ চৰকাৰ এককেন্দ্ৰীয়, আনহাতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, ভাৰত, ৰাছিয়া, অষ্ট্ৰেলিয়া আদিৰ চৰকাৰ যুক্তৰাষ্ট্ৰীয়।
চৰকাৰ হ'ল কোনো দেশৰ সৰ্বোচ্চ সংস্থা তথা কৰ্তৃপক্ষ যাৰ মাধ্যমৰে দেশখনৰ শাসন কাৰ্য পৰিচালিত হয়।
গণতান্ত্ৰিক শাসন ব্যৱস্থাত চৰকাৰ জনসাধাৰণৰ নিৰ্বাচিত প্ৰতিনিধি, যেনে সংসদীয় সদস্যৰ দ্বাৰা গঠিত হয়।
চৰকাৰৰ মৌলিক দায়িত্ব জনসাধাৰণৰ অভিপ্ৰায় অনুযায়ী দেশৰ নিৰাপত্তা বিধান কৰা, সমাজৰ শান্তি বজায় ৰখা, মানুহৰ সা-সম্পত্তি ৰক্ষা কৰা আৰু বিবাদৰ ক্ষেত্ৰত বিচাৰকাৰ্য পৰিচালনা কৰা।
চৰকাৰে ইয়াৰ ওপৰত আৰোপিত দায়িত্বসমূহ পালনৰ স্বাৰ্থত ৰাজহ আহৰণ কৰে আৰু শাসনকাৰ্য পৰিচালনা তথা উন্নয়নমূলক কামৰ বাবে সেয়া ব্যয় কৰে।
আধুনিক যুগত গণতন্ত্ৰত প্ৰতিনিধিৰ যোগেদিহে সৰ্বসাধাৰণে শাসনত অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে বাবে এনে গণতন্ত্ৰক পৰোক্ষ গণতন্ত্ৰ বোলে।
লীককে আধুনিক গণতন্ত্ৰক সীমিত ৰাজতন্ত্ৰ বা সাংবিধানিক ৰাজতন্ত্ৰ আৰু গণৰাজ্য বা প্ৰজাতন্ত্ৰ - এই দুটা ভাগত ভাগ কৰিছে।
শেষত এককেন্দ্ৰীয় আৰু যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় চৰকাৰকো সংসদীয় আৰু ৰাষ্ট্ৰপতীয় এই দুভাগত বিভক্ত কৰিছে।
যদিও সকল ধৰণেৰ সংস্থাৰে শাসন ব্যৱস্থা থাকে, সাধাৰণত "চৰকাৰ" শব্দটিৰ দ্বাৰা সাৰ্বভৌম ৰাষ্ট্ৰক পৰিচালনা কৰা সংস্থাটোকহে বুজোৱা হয়।
একনায়কতন্ত্ৰ বা স্বৈৰতন্ত্ৰ : একনায়কতন্ত্ৰ হৈছে একোজন ব্যক্তি বা এটা ৰাজনৈতিক দলৰ একচ্ছত্ৰী শাসন ব্যৱস্থা।
১৮৮২ চনত মুম্বাইৰ ক্ৰফৰ্ড বজাৰত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে বিদ্যুৎ প্ৰজ্বলন প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।
১৯০৫ চনত বোম্বাই বিদ্যুৎ যোগান আৰু ট্ৰামৱেইছ কোম্পানী -এ ট্ৰামপথত শক্তি যোগানৰ বাবে এটা উৎপাদন কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰে।
প্ৰতিটো খণ্ডৰে ৰাজ্যসমূহত অতিৰিক্তভাৱে বিদ্যুৎ শক্তিৰ সংবহন কৰিবলৈকে এই আঞ্চলিক গ্ৰীডসমূহ সংযুক্ত কৰা হ'ল।
আঞ্চলিক গ্ৰীডসমূহ পোনপ্ৰথমতে অসমলয়ী উচ্চবিভৱভেদ একমুখী প্ৰৱাহ ৰ জৰিয়তে সংযুক্ত কৰা হ'ল আৰু সীমিত পৰিমাণৰ নিয়মীয়া শক্তিৰ বিনিময় কৰাৰ বাটটো মুকলি কৰা হ'ল।
এই লিংক বা সংযোগবিন্দুসমূহ পৰ্যায়ক্ৰমে উন্নীতকৰণ হৈ থাকিল আৰু এসময়ত উচ্চক্ষমতাৰ সমলয়ী সংযোগবিন্দুলৈ তাক বিকশিত কৰা হ'ল।
১৮৯৭ চনত দাৰ্জিলিঙ পৌৰনিগমৰ বাবে ছিদ্ৰাপঙৰ এখন চাহ-বাগিচাৰ কাষত ভাৰতৰ প্ৰথমটো প্ৰকল্প ছিদ্ৰাপংগ জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প স্থাপন কৰা হয়।
ৰে'লখন চলিছিল মুম্বাইৰ হাৰ্বাৰ লাইনত; ভিক্টোৰিয়া টাৰ্মিনাছৰ পৰা পৰা কুৰ্লা ৰে'লৱে ষ্টেচনলৈকে।
২০১৫ চনৰ ১৮ আগষ্টত, সৌৰশক্তি প্ৰকল্পটো শুভাৰম্ভণিৰ লগেলগেই কোচী আন্তৰ্জাতিক বিমানবন্দৰটো সৌৰশক্তিৰে চালিত পৃথিৱীৰ প্ৰথমটো পূৰ্ণপৰ্যায়ৰ বিমানবন্দৰ হৈ পৰে।
১৯৯১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত আঞ্চলিক গ্ৰীডসমূহৰ মাজত প্ৰথমটো আন্তঃসংযোগ স্থাপন কৰা হ'ল যেতিয়া উত্তৰ-পূব আৰু আৰু পূব গ্ৰীডৰ মাজত সংযোগটো স্থাপন হ'ল।
২০০৬ চনৰ আগষ্টত উত্তৰ গ্ৰীডটোকো ইয়াৰ লগত জড়িত কৰা হ'ল যাৰফলত একেটা কম্পনাংকতে চালিত হৈ থকা এটা কেন্দ্ৰীয় গ্ৰীড ভাৰতত তৈয়াৰ হ'ল।
ইয়াৰ লগতে ১০০ কে.ভি.এ.তকৈ কমশক্তিসম্পন্ন বহুতো ডিজেল জেনেৰেটৰো স্থাপিত হৈ আছে- যিবোৰে সকলোধৰণৰ খণ্ডতে হ'ব পৰা জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ মোকাবিলা কৰিবলৈ সাজু হৈ থাকে।
ভাৰতবৰ্ষৰ অতিৰিক্ত শক্তি উৎপাদন ক্ষমতা আছে যদিও বিতৰণ-প্ৰণালীৰ এক আন্তঃগাঁঠনিজনিত সমস্যা আছে।
সেইটো দিশ নিৰীক্ষণ কৰিবলৈকে ভাৰত চৰকাৰে ২০১৬ বৰ্ষত "সকলোৰে বাবে বিদ্যুৎ" শীৰ্ষক কাৰ্যসূচীখন হাতত লৈছিল।