polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
তেখেতে ইংৰাজী, নাগামিজ আৰু অসমীয়া, এই তিনিওটা ভাষাতে সাহিত্য চৰ্চা কৰি আহিছে৷ তেখেত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ প্ৰথমজন ডক্টৰেট৷ বিশ্বৰ বিভিন্ন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়লৈ তেখেতে বক্তৃতা প্ৰদান কৰিবলৈ গৈছে৷ বেংককৰ ৰ সৈতে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ হৈ বিদ্যায়তনিকভাৱে কাৰ্য কৰিবলৈ তেখেতৰ নেতৃত্বতেই চুক্তি সম্পন্ন হয়৷ তেখেত নাগামিজ ভাষাৰ প্ৰথম অভিধান, প্ৰথমখন ব্যাকৰণ আৰু প্ৰথম আদিপাঠৰ প্ৰণেতা৷
অসম সাহিত্য সভাৰ কনকসেন ডেকা আৰু ড লীলা গগৈৰ সভাপতিত্বৰ কালছোৱাত দুবাৰকৈ কাৰ্যনিবাহ সদস্য হিচাপে সেৱা আগবঢ়োৱা ড ভীমকান্ত বৰুৱাই ডিব্ৰুগড় অধিবেশনৰ স্মাৰক-গ্ৰন্থ 'অভিলেখ ' সম্পাদনা কৰি সেৱা আগবঢ়ায় ।
ইয়াৰোপৰি সমাজৰ উন্নতি আৰু শান্তি, প্ৰগতিৰ স্বাৰ্থত তেখেতে ‘সম্প্ৰীতি অসম’ নামৰ অৰাজনৈতিক, বেচৰকাৰী সংন্থা এটি প্ৰতিষ্ঠা কৰি ২০১৩ চনৰপৰা সামাজিক কাৰ্যকলাপ কৰি আহিছে৷ এই সংস্থাটোৰপৰা ইতিমধ্যেই কেইবাখনো মূল্যবান গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হৈছে৷ বৰ্তমানলৈকে তেখেতৰ তত্ত্বাবধানত ৩৬ জন শিক্ষাৰ্থীয়ে ডক্টৰেট ডিগ্ৰী আৰু ৩১ জন শিক্ষাৰ্থীয়ে এম.ফিল ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে৷ তেখেত এজন গীতিকাৰ ৷ তেখেতৰ বহুবোৰ গীতত ড০ অঞ্জলি চুতীয়া শইকীয়া আৰু অনাঁতাৰ শিল্পী দিপ্তীৰাণী পেগুৱে কণ্ঠ দিছে৷
২০১১ চনৰ বিশ্বকাপৰ বাবে আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেট পৰিষদে নিৰ্ধাৰণ কৰা মানদণ্ড পূৰণ কৰিবলৈ নৱীকৰণৰ কাম হাতত লোৱা হৈছিল।
ক্ৰিকেট এছ'চিয়েশ্যন অফ বেংগলে ইডেন গাৰ্ডেন ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়ামৰ নৱীকৰণৰ বাবে বাৰ্ট হিল আৰু ভিএমএছৰ দলটোক ধৰি ৰাখিছিল।
পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰা ষ্টেডিয়ামৰ পৰিকল্পনাবোৰত অন্তৰ্ভুক্ত আছিল এটা নতুন ক্লাবহাউচ আৰু খেলুৱৈৰ সুবিধা, ষ্টেডিয়ামখনক এক নতুন ৰূপ দিবলৈ বাহ্যিক দেৱালৰ উন্নীতকৰণ, নতুন ধাতুৰ ছালৰ সৈতে বিদ্যমান ছাদৰ গাঁথনি, নতুন/উন্নীত পৃষ্ঠপোষক সুবিধা আৰু ছাইনেজ আৰু সাধাৰণ আন্তঃগাঁথনি উন্নয়ন।
অসম্পূৰ্ণ নৱীকৰণৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা অসুৰক্ষিত পৰিস্থিতিৰ বাবে, আইচিচিয়ে ইডেন গাৰ্ডেনৰ পৰা ভাৰত বনাম ইংলেণ্ড মেচ খন প্ৰত্যাহাৰ কৰে।
প্ৰথমতে ইয়াক 'অকলেণ্ড চাৰ্কাছ গাৰ্ডেন' নাম দিয়া হৈছিল কিন্তু পিছলৈ গাৰ্ডেন অৱ ইডেনৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত নিৰ্মাতাসকলে ইয়াক 'ইডেন গাৰ্ডেন' লৈ পৰিৱৰ্তন কৰিছিল।
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি অনুসৰি, কলকাতাৰ তদানীন্তন জমিদাৰ বাবু ৰাজচন্দ্ৰ দাসে তেওঁৰ তৃতীয় কন্যাক মাৰাত্মক ৰোগৰ পৰা ৰক্ষা কৰি সহায় কৰাৰ পিছত হুগলী নদীৰ উপৰিও তেওঁৰ এটা ডাঙৰ বাগিচা ভাইচৰয় লৰ্ড অকলেণ্ড ইডেন আৰু তেওঁৰ ভগ্নী এমিলি ইডেনক উপহাৰ দিছিল।
ষ্টেডিয়ামখন চহৰখনৰ বি.বি.ডি বাগ অঞ্চলত, ৰাজ্যিক সচিবালয়ৰ ওচৰত আৰু কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ বিপৰীতত অবস্থিত ।
১৮৬৪ চনত স্থাপিত, ই হৈছে নৱনিৰ্মিত নৰেন্দ্ৰ মোডী ষ্টেডিয়ামৰ পিছত ভাৰতৰ আটাইতকৈ পুৰণি আৰু দ্বিতীয় সৰ্ববৃহৎ ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়াম আৰু নৰেন্দ্ৰ মোডী ষ্টেডিয়াম আৰু মেলবৰ্ণ ক্ৰিকেট গ্ৰাউণ্ডৰ পিছত বিশ্বৰ তৃতীয় সৰ্ববৃহৎ ষ্টেডিয়াম।
২০১৯ চনৰ ২২ নৱেম্বৰত ভাৰত আৰু বাংলাদেশৰ মাজত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয় টেষ্টৰসময়ত এই স্থানত ভাৰতত প্ৰথমবাৰৰ বাবে দিবা-নৈশ টেষ্ট মেচ অনুষ্ঠিত হৈছিল।
ইডেন গাৰ্ডেনক "ভাৰতীয় ক্ৰিকেটৰ মক্কা" বুলি কোৱা হয়, কাৰণ ই ভাৰতত ক্ৰিকেট খেলৰ বাবে প্ৰথম আনুষ্ঠানিকভাৱে নিৰ্মিত খেলপথাৰ।
বিশ্বকাপ, বিশ্ব টুৱেণ্টি-২০ আৰু এছিয়া কাপকে ধৰি মুখ্য আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতা সমূহত ইডেন গাৰ্ডেনে খেল আয়োজন কৰিছে।
২০১৬ চনৰ আইচিচি বিশ্ব টুৱেণ্টি-২০ ফাইনেল খন ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত হৈছিল, ৱেষ্ট ইণ্ডিজে ইংলেণ্ডক এক নিকট যুঁজত পৰাস্ত কৰিছিল।
ইডেন গাৰ্ডেনৰ ষ্টেণ্ডবোৰ বিশিষ্ট স্থানীয় ক্ৰিকেটাৰ আৰু সৈনিকসকলৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছে।
২২ জানুৱাৰী ২০১৭ তাৰিখে, ২ টা ষ্টেণ্ড ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ - সৌৰভ গাংগুলী আৰু পংকজ ৰয়ৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছিল আনহাতে আৰু ২ টা ক্ৰিকেট প্ৰশাসকৰ নামেৰে আছিল - বিএন দত্ত আৰু জগমোহন ডালমিয়া ।
২৭ এপ্ৰিল ২০১৭ তাৰিখে, ৪ টা ষ্টেণ্ড ভাৰতীয় সৈনিকৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছিল - কৰ্ণেল নীলকান্তন জয়চন্দ্ৰন নায়াৰ, হাবিলদাৰ হাংপন দাদা, লেফটেনেণ্ট কৰ্ণেল ধন সিং থাপা আৰু চুবেদাৰ যোগিন্দৰ সিং চাহনান।
ডি এছ থাপা আৰু চুবেদাৰ সিং হৈছে পৰম বীৰ চক্ৰ বঁটা বিজয়ী - ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ যুদ্ধকালীন সামৰিক সজ্জা আনহাতে কৰ্ণেল নায়াৰ আৰু হাবিলদাৰ দাদা হৈছে অশোক চক্ৰ - সৰ্বোচ্চ শান্তিকালীন সামৰিক সজ্জা।
ষ্টেডিয়ামৰ ক্লাব হাউচটো পশ্চিম বংগৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী ড০.বি.চি ৰয়ৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছে।
এই তিনিখন খেলৰ অন্তিমখনত, ষ্টেডিয়ামখনত ইয়াৰ ৰেকৰ্ড কৰা ইতিহাসত নিম্নতম টিকট ক্ৰয়ৰ ভিৰ আছিল আৰু ১৫ জন দৰ্শকে টিকট ক্ৰয় কৰিছিল।
মধ্যযুগৰ পিছৰ ভাগত দেৱোত্তৰ ভূমিৰ ওপৰত স্থাপন কৰা এই মন্দিৰ প্ৰাঙ্গনত শিৱ, বিষ্ণু আৰু মংগলচণ্ডীৰ মন্দিৰ তিনিটা আছে।
উত্তৰফালে থকা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ মুখামুখিকৈ এটা টিলাৰ ওপৰত সজোৱা এই মন্দিৰলৈ ভ্ৰমণকাৰী সকলৰ উপৰিও তীৰ্থযাত্ৰীসকল নিয়মিতভাৱে আহে।
ইয়াৰ আগতে কামৰূপৰ ৰঙিয়াৰ হৰদত্ত-বিৰাদত্ত ভাতৃসকলে দেৱী মংগলচণ্ডীক পূজা-অৰ্চনা কৰিছিল আৰু দেৱীৰ ধাতুৰ মূৰ্তি আছিল।
কলীয়া ভোমোৰা বৰফুকনৰ পত্নীয়ে দেৱীৰ সপোন দেখালৈকে এই মূৰ্তি বহু বছৰ ধৰি হ্ৰদৰ পানীৰ তলত লুকাই আছিল।
যদিও ঐতিহাসিকভাৱে তেওঁলোক পুৰুষৰ সমকক্ষ, স্পেনিছ বিজয়ৰ পিছত বৰ্তমানৰ পেৰু দেশৰ সংস্কৃতি ক্ৰমান্বয়ে পিতৃতান্ত্ৰিক হৈ পৰে।
মহিলাসকলে পুৰুষতকৈ কম দৰমহা পায়, কৰ্মসংস্থাপন আৰু ৰাজনৈতিক সুযোগ কমকৈ আহৰণ কৰে, আৰু কেতিয়াবা কোনো প্ৰতিক্ৰিয়া নোহোৱাকৈ তেওঁলোকৰ ওপৰত নিৰ্যাতন চলোৱা হয়।
গৰ্ভনিৰোধক ঔষধৰ উপলব্ধতা চাহিদাৰ বাবে যথেষ্ট নহয় আৰু এক তৃতীয়াংশতকৈ অধিক গৰ্ভাৱস্থা অনাকাংক্ষিতভাৱে গৰ্ভপাতৰ বলি হয়।
লিংগই প্ৰায়ে জাতিগত উৎপত্তিৰ সৈতে ক্ৰিয়া কৰে; ইয়াৰ অৰ্থ হ'ব পাৰে যে "এগৰাকী খিলঞ্জীয়া মহিলাই কেৱল কেতিয়াও দাসী হিচাপে কাম কৰিব পাৰে"।
পেৰু চৰকাৰে মাতৃৰ মৃত্যুৰ হাৰ, মহিলাৰ ৰাজনৈতিক প্ৰতিনিধিত্বৰ অভাৱগ্ৰস্ততাৰ লগতে মহিলাৰ ওপৰত হোৱা হিংসাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ কৰিছে।
ঐতিহাসিক আৰু আধুনিক ব্যক্তিত্ব তত্ত্ববিদসকলে ধাৰণা কৰা বহুতো দৃষ্টিভংগী তেওঁলোকে ধৰি ৰখা মৌলিক দাৰ্শনিক ধাৰণাসমূহৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে।
ব্যক্তিত্বৰ অধ্যয়ন কোনো বিশুদ্ধ অভিজ্ঞতাভিত্তিক শাখা নহয়, কিয়নো ইয়াৰ বাবে সাধাৰণ সিদ্ধান্ত ল’বলৈ শিল্প, বিজ্ঞান আৰু দৰ্শনৰ উপাদানৰ প্ৰয়োজন হয়।
সমসাময়িক গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে বেছিভাগ ব্যক্তিত্বৰ বৈশিষ্ট্যই জিনীয় আৰু পৰিৱেশৰ যৌথ প্ৰভাৱৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠে।
এই ক্ষেত্ৰখনৰ অন্যতম পূৰ্বসূৰী হৈছে চি ৰবাৰ্ট ক্লনিংগাৰ, যি টেম্পেৰামেণ্ট আৰু কেৰেক্টাৰ মডেলৰ পথ প্ৰদৰ্শক আছিল।
স্বাধীনতা বনাম নিৰ্ধাৰিতবাদ : এইটো মানুহৰ নিজৰ আচৰণৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ আছে নে নাই আৰু ইয়াৰ আঁৰৰ উদ্দেশ্য বুজি পাইছে নে নাই, নে তেওঁলোকৰ আচৰণ তেওঁলোকৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাহিৰৰ শক্তিৰ দ্বাৰা কাৰণগতভাৱে নিৰ্ধাৰিত হয় নেকি সেই বিষয়ে।
ব্যক্তিত্ব হৈছে এজন ব্যক্তিৰ হাতত থকা বৈশিষ্ট্যৰ এক গতিশীল আৰু সংগঠিত সমষ্টি যিয়ে তেওঁলোকৰ পৰিৱেশ, জ্ঞান, আৱেগ, প্ৰেৰণা, আৰু আচৰণক বিভিন্ন পৰিস্থিতিত অনন্যভাৱে প্ৰভাৱিত কৰে।
ব্যক্তিত্ব মনোবিজ্ঞান হৈছে মনোবিজ্ঞানৰ এটা শাখা যিয়ে ব্যক্তিত্ব আৰু ব্যক্তিৰ মাজত ইয়াৰ তাৰতম্য পৰীক্ষা কৰে।
দ্বিতীয়টো কিংবদন্তি অনুসৰি শিৱৰ কপালৰ পৰা নিৰ্গতহোৱা ছটা স্ফুলিংগৰ পৰা মুৰুগাৰ জন্মৰ দৰেই দেৱী পাৰ্বতীৰ কপালৰ পৰা নিৰ্গত স্ফুলিংগৰ পৰা জ্যোতি দেৱীৰ জন্ম হয়।
তেওঁৰ পৰাই দেৱীয়ে এপাট অস্ত্ৰ ধাৰণ কৰে আৰু এই অস্ত্ৰপাতকে তেওঁ তেওঁৰ পুত্ৰক ভেল হিচাপে উপহাৰ দিয়ে।
অগস্ত্য ঋষিৰ প্ৰধান ভক্তিমূলক ৰচনা শোদাসমত ঋষিয়ে প্ৰতিদিনে কপালৰ অজ্ঞান চক্ৰত উপস্থিত থকা মাতৃ মনোমণি, তেওঁৰ স্বামী আৰু তেওঁলোকৰ কন্যা জ্যোতিৰ ভূমিকা আৱিষ্কাৰ আৰু বৰ্ণনা কৰিছে।
গ্ৰন্থখনত অগস্ত্য ঋষিয়ে দেৱী জ্যোতিৰ জন্ম কেনেকৈ ‘ওঁ' প্ৰণৱ স্তম্ভৰ পৰা হৈছিল সেইকথাৰো উল্লেখ কৰিছে।
ভাতৃৰ লগত সঙ্গতিৰ বাবে দেৱীক সৰৱনাভৈ বুলি কোৱা হয়, আৰু বহু মুৰুগা মন্দিৰত তেওঁক ভেল ৰূপত পূজা কৰা হয়।
পৰম্পৰাগত দিগম্বৰ পৰম্পৰাত, এজন পুৰুষ বিশেষকৈ তপস্বীত্বৰ জৰিয়তে মানুহক মুক্তি প্ৰাপ্ত কৰাৰ সম্ভাৱনা থকা শীৰ্ষৰ আটাইতকৈ ওচৰত বুলি গণ্য কৰা হয়।
শ্বেতাম্বৰ সকলে বিশ্বাস কৰে যে নাৰীসকলেও সন্ন্যাসিনী হৈ আৰু তপস্বী প্ৰথাৰ জৰিয়তে সংসাৰৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰিব পাৰে।
বুৰঞ্জীবিদসকলে বিশ্বাস কৰে যে মহাবীৰৰ মোক্ষপ্ৰাপ্তিৰ প্ৰায় ১৬০ বছৰ পিছত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩৬৭ৰ আগতে এক ঐক্যবদ্ধ জৈন সংঘ বিদ্যমান আছিল।
শ্বেতাম্বৰ জৈন গ্ৰন্থ কল্পসূত্ৰ অনুসৰি জৈন ধৰ্মৰ সন্ন্যাসীতকৈ অধিক সংখ্যক সাধ্বী বা আৰ্যিকা আছে।
পৰম্পৰাগতভাৱে শ্বেতাম্বৰ সম্প্ৰদায়ৰ বিপৰীতে দিগম্বৰ সম্প্ৰদায়ত সাধ্বীৰ সংখ্যা বহুত কম আছিল।
নাৰীজাতিৰ আধ্যাত্মিক মুক্তিক সমৰ্থন কৰা জৈনসকলৰ মতে: "তিনিটা ৰত্নৰ দ্বাৰাই এজনে মোক্ষ প্ৰাপ্ত কৰে।
পৱিত্ৰ আগমসমূহৰ কোনো ঠাইতে কোৱা হোৱা নাই যে মহিলাসকলে এই 'তিনিটা ৰত্ন' অৰ্থাৎ সঠিক বিশ্বাস, সঠিক জ্ঞান আৰু সঠিক আচৰণ উপলব্ধি কৰিবলৈ অক্ষম।
জৈন মুনি বা সন্ন্যাসীৰ দৰে এগৰাকী সাধ্বীয়েও পাঁচটা প্ৰতিজ্ঞা কৰি সন্ন্যাসৰ ক্ৰমত প্ৰৱেশ কৰে।
দেউতাক প্ৰকাশ মজুমদাৰ আছিল এজন অভিযন্তা আৰু ককাদেউতাক ৰমেশ চন্দ্ৰ মজুমদাৰ এজন প্ৰসিদ্ধ ইতিহাসবিদ।
কলকাতাৰ ছেইণ্ট জন্‌ছ ডায়'চিচান গাৰ্ল্‌ছ হায়াৰ ছেকেণ্ডেৰী স্কুলত শিক্ষাজীৱন আৰম্ভ কৰি তেওঁ বেনাৰছ হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মহিলা কলেজ আৰু কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আশুতোষ কলেজত পঢ়ে।
১৯৪৭ চনত ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পাছতে তেওঁ অক্সফ'ৰ্ডৰ ছেইণ্ট হিউজ কলেজলৈ গৈ স্নাতক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে।
ভাৰতত মহিলাৰ স্থিতিৰ প্ৰথমখন সমিতিৰ তেওঁ সচিবৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল আৰু ১৯৭৪ চনত নামেৰে প্ৰথমখন প্ৰতিনেদন প্ৰকাশ কৰে।
ভাৰতীয় সামাজিক বিজ্ঞান গৱেষণা সংস্থাৰ অধীনত ১৯৮০ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা স্বায়ত্তশাসিত সংস্থা চেণ্টাৰ ফ'ৰ অ'মেন ডেভেল'পমেণ্ট ষ্টাডিজৰ তেওঁ প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক।
এই সমিতিৰ প্ৰতিবেদন ত কৃষিমূলকৰ পৰাঔদ্যোগিক সমাজলৈ সলনি হোৱা ভাৰতত মহিলাৰ দাৰিদ্ৰ বাঢ়ি অহা আৰু পুৰুষ নানীৰ অনুপাত কমি অহাৰ কথা কোৱা হৈছিল।
ইয়াৰ পাছত তেওঁ নতুন দিল্লীত বিশ্ববিদ্যালয় মঞ্জুৰী কমিচনৰ সচিবালয়ত শিক্ষা কৰ্মকতা হিচাপে যোগদান কৰে আৰু ' শীৰ্ষক গৱেষণাৰ বাবে ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ এড্‌ভান্সড ষ্টাডিজৰ ফেল' নিৰ্বাচিত হয়।
এই সময়ছোৱাৰ তেওঁৰ আন আন ছবিসমূহৰ ভিতৰত আছে হামাৰা হিন্দুস্তান , এইখন এখন নিৰ্বাক ছবি, য'ত ৰুবি মায়াৰ্ছ, জাল মাৰ্চেণ্ট আৰু মজহৰ খানে অভিনয় কৰিছিল।
তেওঁ সাৰদা ফিল্ম কোম্পানীৰ প্ৰযোজনাত, বিভিন্ন পৰিচালকৰ নিৰ্দেশনাত বহু কেইখনত ছবিত অভিনয় কৰে, মূলতঃ একচন ভূমিকাত।
অৱশেষত ১৯৩২ চনত তেওঁ ইণ্ডিয়ান আৰ্ট প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত বীৰ কুনাল ছবিত আশ্ৰফ খানৰ বিপৰীতে নায়িকাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে।
ইয়াৰ পিছত তেওঁ ভিন্ন ভিন্ন বেনাৰত অভিনয় কৰি যায়, যাৰ ভিতৰত আছে চন্দুলাল শাহৰ ৰঞ্জিত মোভীটোনৰ জয়ন্ত দেশাই পৰিচালিত আৰু বিলিমোৰিয়া অভিনীত ভোলা শিকা ; বাবুভাই জানী পৰিচালিত আৰু নবীন চন্দ্ৰ অভিনীত ৰণচণ্ডী।
মোদীয়ে তেওঁৰ প্ৰাক্তন স্বামীৰ সৈতে ইছমাইলৰ বিষয়ে কথা পাতিছিল আৰু সেইমতে ল’ৰাটো মেহতাবৰ সৈতে থাকিল।
৪৬ বছৰীয়া মোডী মেহতাবতকৈ বিশ বছৰে ডাঙৰ আছিল আৰু নাচিম বানুৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক শেষ কৰিছিলহে মাত্ৰ।
মেহতাব আৰু মোদীৰ যুগ্মজীৱনৰ চিহ্ন স্বৰূপে মেহেল্লী নামৰ এটা সন্তান আছিল; যাক তেওঁলোকে পাৰ্চী হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল।
১৯৯৭ চনৰ ১০ এপ্ৰিলত মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত মেহতাবৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁক মুম্বাইৰ মেৰিন লাইনৰ বড়া কবৰস্তান সমাধিস্থ কৰা হয়।
তেওঁৰ পিতৃ নবাব ছিদি ইব্ৰাহিম মহম্মদ ইয়াকুত খান তৃতীয় গুজৰাট ৰাজ্যৰ চুৰাটৰ ওচৰৰ শচীনৰ নবাব আছিল।
১৯২০ চনৰ শেষৰ ফালে ছেকেণ্ড ৱাইফ ,ইন্দিৰা বি এ আৰু জয়ন্ত আদি ছবিত সৰু সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে।
বীৰ কুনালত তেওঁ আশ্ৰফ খানৰ বিপৰীতে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পূৰ্বে কেইখনমান ছবিত চৰিত্ৰ-শিল্পী ৰূপে কৰে।
প্ৰায় এটা দশক মূলতঃ একচনমুখী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পিছত কিদাৰ শৰ্মাৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত চিত্ৰলেখা ছবিখনেৰে তেওঁ বিশিষ্ট স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
তেওঁৰ আৰম্ভণিৰ সহ-শিল্পী আশ্ৰফ খানৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়; যাৰ সৈতে তেওঁৰ এটি পুত্ৰ সন্তান জন্ম হয়।
মোডীৰ সময় বড়া বলৱানত চৰিত্ৰ-শিল্পী হিচাপে অভিনয় কৰাৰ বাদে ১৯৫৩ চনৰ পিছত তেওঁ অভিনয় এৰি দিয়ে ।
স্বাধীনতাৰ পূৰ্বে হাজাৰ হাজাৰ এংগোলান শৰণাৰ্থীৰ মাজত এমপিএলএৰ প্ৰতি ৰাজনৈতিক সমৰ্থন সংগ্ৰহ কৰাত অ’এমএই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
স্বাধীনতাৰ পিছত আৰু বিশেষকৈ ১৯৭৭ চনত এমপিএলএ-পি টি সৃষ্টিৰ পিছত গণ সংগঠনসমূহ দলৰ কঠোৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈ আহিছিল আৰু এমপিএলএ-পি টি আৰু জনসাধাৰণৰ মাজত মধ্যস্থতাকাৰী হিচাপে ভূমিকা হৈছিল।
চৰকাৰত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণ যি হাৰত বৃদ্ধি পাইছে, সেই হাৰত একেধৰণৰ ৰাজনৈতিক পৰিৱেশৰ আন দেশত বৃদ্ধি পোৱা নাই।
১৯৮০ চনৰ শেষৰফালে এংগোলাৰ সমাজত নাৰীৰ ভূমিকা সম্পৰ্কে গৱেষণা প্ৰায় নাছিল যদিও কেইখনমান সাধাৰণ ছবি আঁকিব পৰা যায়।
আফ্ৰিকাৰ বহু অৰ্থনীতিৰ দৰেই এংগোলাৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলতো অধিকাংশ জনসাধাৰণে কৃষি কৰ্মত লিপ্ত হৈছিল।
বিবাহত সাধাৰণতে পাৰিবাৰিক, ৰাজনৈতিক আৰু অৰ্থনৈতিক স্বাৰ্থৰ লগতে ব্যক্তিগত বিবেচনা আৰু লাভৰ কথাও জড়িত আছিল।
ঘৰখনেই আছিল উৎপাদনৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ আধাৰ আৰু ঘৰখন সাধাৰণতে কেইবাটাও প্ৰজন্মৰে গঠিত।
মহিলাসকলে খেতি কৰি ঘৰৰ খাদ্যৰ বেছিভাগেই প্ৰস্তুত কৰিছিল আৰু বাকী সকলো ঘৰুৱা কামৰ লগত জড়িত হৈছিল।
খাদ্য উৎপাদনত তেওঁলোকৰ মুখ্য ভূমিকা থকাৰ বাবে মহিলাসকলে পুৰুষৰ সৈতে তুলনামূলকভাৱে সমান মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল।
বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৫৯৫ জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত কৰা এক সমীক্ষাত প্ৰায় ৬৫% ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নাজানিছিল যে স্তনৰ কৰ্কট ৰোগ উপ-চাহাৰা আফ্ৰিকাৰ অন্যতম মাৰাত্মক কেন্সাৰ, আৰু ৩৫%তকৈও কম লোকৰ মতে, ই পুৰুষকো আক্ৰান্ত কৰিব পাৰে।
বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লগতে জনপ্ৰিয় ছ'চিয়েল মিডিয়া নেটৱৰ্ক ব্যৱহাৰ কৰি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ মাজত সজাগতা বঢ়োৱা আৰু আত্মপৰীক্ষাৰ বিষয়ে অধিক শিকোৱাৰ ক্ষেত্ৰত শেহতীয়াকৈ অগ্ৰগতি হৈছে।
পৰিসংখ্যাৰ মতে, ২০০৫ চনৰ শেষৰ ফালে উপ-চাহাৰা আফ্ৰিকাত প্ৰায় ২.৫ কোটি প্ৰাপ্তবয়স্ক আৰু শিশু এইচ আই ভি ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল।
২০০৫ চনত প্ৰায় ২০০০ ব্যক্তিৰ মাজত কৰা এক অধ্যয়নে দেখুৱাইছে যে কণ্ডম ব্যৱহাৰক প্ৰসাৰিত কৰাৰ এক কাৰ্যসূচী এই সংখ্যা হ্ৰাস কৰাত অতি ফলপ্ৰসূ।
পৃথক পৃথক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে এইচআইভি পজিটিভৰ জৰিয়তে গৰ্ভৱতী হোৱা মহিলাৰ মানসিক স্বাস্থ্য এইডছ আইভি নথকা মহিলাসকলতকৈ বৰ বেয়া আৰু সেই একেটা গোটৰে দুই তৃতীয়াংশই তীব্ৰ মানসিক অশান্তিৰ সন্মুখীন হয়।
গুৱাহাটীৰ সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা শকুন্তলা চৌধুৰী গুৱাহাটীৰ তাৰিণীচৰণ চৌধুৰী স্কুলৰ শিক্ষক ৰূপে কৰ্মৰত আছিল।
বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকাৰ সময়তে, শকুন্তলা অমলপ্ৰভা দাস নামৰ এগৰাকী গান্ধীবাদী ভক্তৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে, যাৰ দেউতাকে আশ্ৰম স্থাপনৰ বাবে তেওঁক শৰণীয়া পাহাৰৰ সম্পত্তি দান কৰিছিল।
অমলপ্ৰভা দাসৰ অনুৰোধ অনুসৰি, চৌধুৰীয়ে আশ্ৰমত যোগদান কৰে আৰু ‘গ্ৰাম সেৱিকা বিদ্যালয়’ চলোৱাৰ লগতে কেজিএনএমটিৰ অসম শাখা পৰিচালনা কৰাত সহায়ৰ হাত আগবঢ়ায়।
শকুন্তলা চৌধুৰীয়ে ১৯৫৫ চনত অমলপ্ৰভা দাসৰ পৰা কেজিএনএমটিৰ মুৰব্বীৰ খিতাপ লাভ কৰে আৰু ২০ বছৰ ধৰি সেই পদত অধিষ্ঠিত হৈ থাকে।
এই সময়ছোৱাত তেওঁ চীনা আক্ৰমণ, তিব্বতীয় শৰণাৰ্থী সংকট, ১৯৬০ চনৰ ভাষাৰ আলোড়ন আদিৰ দৰে বহুতো ঘটনাৰ সাক্ষী হয়।
তেওঁ বিনোৱা ভাৱেৰ সৈতে অসমৰ চুকে-কোণে থকা বিভিন্ন অঞ্চললৈ গৈছিল আৰু তেওঁৰ বক্তৃতাবোৰ হিন্দীৰ পৰা অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰাত সহায় কৰিছিল।
শকুন্তলা ভূ-দান আন্দোলনৰ অন্তিম পৰ্যায়ত, অসমত বিনোৱা ভাৱে হাতত লোৱা ডেৰ বছৰীয়া পদযাত্ৰাৰো সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণকাৰী আছিল।
বিনোৱা ভাৱে বিভিন্ন ভাষিক গোটৰ মাজত দেৱনাগৰী লিপিৰ প্ৰচাৰত আগ্ৰহী আছিল আৰু তেওঁৰ দৃষ্টান্ত গ্ৰহণ কৰি শকুন্তলা চৌধুৰীয়ে দেৱনাগৰী লিপিত "অসমীয়া বিশ্ব নগৰী" নামে এখন মাহেকীয়া আলোচনী আৰম্ভ কৰিছিল আৰু বহু বছৰ তাৰ সম্পাদক হৈ আছিল।
কম বয়সতে, ১৯৪৭ চনত, চৌধুৰীয়ে কস্তুৰবা গান্ধী নেচনেল মেম’ৰিয়েল ট্ৰাষ্টৰ অসম শাখাত যোগদান কৰে আৰু গোটেই জীৱন ট্ৰাষ্টৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক অব্যাহত ৰাখে।
কস্তুৰবা আশ্ৰম বা শৰণীয়া আশ্ৰম নামেৰে জনাজাত ট্ৰাষ্টৰ এই শাখাটো ১৯৪৬ চনৰ ৯ জানুৱাৰীত মহাত্মা গান্ধীয়ে নিজেই উদ্বোধন কৰিছিল।
বিট্ৰিছৰ শাসন কালত অসমত জন্মগ্ৰহণ কৰা শকুন্তলা চৌধুৰী গান্ধীবাদী জীৱন শৈলী জনপ্ৰিয়কৰণৰ বাবে তেওঁৰ প্ৰতিশ্ৰুত আৰু একনিষ্ঠ কৰ্মৰ বাবে জনাজাত।
২০১৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ইণ্ডিয়া নিউ ইংলেণ্ড নিউজৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত কুৰেশ্বী সোধা হৈছিল যে তেওঁৰ আক্ৰমণকাৰীৰ খবৰ পাইছে নেকি?
তেওঁ উল্লেখ কৰে, মই আক্ৰমণকাৰী বা তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সৈতে তেনেকৈ কথা পতা নাই, কিন্তু মই তেওঁক দুমাহ আগতে আদালতত লগ পাইছিলো।
সঁচা কথা ক'বলৈ গ'লে. মোক দেখি তেওঁ নিজৰ অধিবক্তাক আৰু মানুহবোৰক ক'লে, ‘তেওঁ এতিয়া বিখ্যাত মানুহ আৰু মডেল হৈ পৰিছে।
কিন্তু সুস্থ হোৱাৰ পিছত তেওঁ মেক লাভ নট স্কাৰছ অভিযানৰ মুখপাত্ৰ হৈ পৰে, যাৰ লক্ষ্য হৈছে এচিডৰ আক্ৰমণ আৰু ভাৰতত এচিড বিক্ৰীৰ অন্ত পেলোৱাৰ অভিযানৰ দ্বাৰা “যিসকল আক্ৰমণৰ বলি হৈছে, তেওঁলোকক কণ্ঠস্বৰ” দিয়া।
এচিড বিক্ৰীৰ বিৰুদ্ধে প্ৰচাৰ চলোৱাৰ উপায় হিচাপে তেওঁ অনলাইনত সৌন্দৰ্যৰ টিউটৰিয়েল বনাবলৈও আৰম্ভ কৰে।
২০১৪ চনৰ ১৯ মে’ত সোতৰ বছৰ বয়সত কুৰেশ্বী আলিম পৰীক্ষাৰ বাবে এলাহাবাদ চহৰলৈ যোৱাৰ সময়ত ঘনিষ্ঠতা নথকা এজন আত্মীয় আৰু আন দুজন ব্যক্তিয়ে ছালফিউৰিক এচিডেৰে তেওঁক আক্ৰমণ কৰে।
২০১৬ চনৰ নিউয়ৰ্ক ফেশ্বন উইকত ফেচন ডিজাইনাৰ অৰ্চনা কোছাৰৰ বাবে কেটৱকত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ পিছৰে পৰা আমেৰিকাত মডেলিঙৰ ক্ষেত্ৰখনত ৰেশমাৰ আগ্ৰাসন ঘটিছিল ।
নিউয়ৰ্ক টাইমছে প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি ২০১৫ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈকে তেওঁৰ ভিডিঅ'সমূহে ৯ লাখতকৈ অধিক দৰ্শন লাভ কৰিছে।
পৰিৱেশ নাৰীবাদী চিন্তাবিদসকলে মানুহ আৰু প্ৰাকৃতিক জগতৰ মাজৰ সম্পৰ্ক বিশ্লেষণ কৰিবলৈ লিংগৰ ধাৰণাটোৰ সহায় লয়।
ফৰাচী লেখক ফ্ৰান্সোৱা ডি অ'বনে তেওঁৰ লে ফেমিনিছম অ' লা মৰ্ট গ্ৰন্থত এই শব্দটো উদ্ভাৱন কৰিছিল।
ইক'ফেমিনিষ্ট তত্ত্বই সেউজ ৰাজনীতিৰ নাৰীবাদী দৃষ্টিভংগীক দৃঢ়তাৰে প্ৰকাশ কৰে যিয়ে সমতাবাদী, সহযোগী সমাজৰ আহ্বান জনাইছে আৰু য'ত কোনো প্ৰভাৱশালী গোট নাথাকে।
আজি পৰিৱেশ নাৰীবাদৰ কেইবাটাও শাখা আছে, য'ত বিভিন্ন ধৰণৰ দৃষ্টিভংগী আৰু বিশ্লেষণ বিদ্যমান, য'ত উদাৰ পৰিৱেশ নাৰীবাদ, আধ্যাত্মিক/সাংস্কৃতিক পৰিৱেশ নাৰীবাদ, আৰু সামাজিক/সমাজবাদী পৰিৱেশ নাৰীবাদ আদি অন্তৰ্ভুক্ত।
পৰিৱেশ নাৰীবাদৰ ব্যাখ্যা আৰু ইয়াৰ সামাজিক চিন্তাধাৰাৰ সম্ভাৱ্য প্ৰায়োগিক ক্ষেত্ৰখনত পৰিৱেশ নাৰীবাদ শিল্প, সামাজিক ন্যায় আৰু ৰাজনৈতিক দৰ্শন, ধৰ্ম, সমসাময়িক নাৰীবাদ, আৰু কবিতা আদি অন্তৰ্ভুক্ত।
সমগ্ৰ বিশ্বৰ মহিলা কৰ্মী আৰু চিন্তাবিদসকলৰ পৰা বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ পৰিৱেশ নাৰীবাদী দৃষ্টিভংগীৰ উন্মেষ ঘটিছে যদিও পৰিৱেশ নাৰীবাদৰ শৈক্ষিক অধ্যয়নত উত্তৰ আমেৰিকাৰ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহে আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছে।
এইদৰে ১৯৯৩ চনত "ইক'ফেমিনিজম: টুৱেৰ্ড গ্ল'বেল জাষ্টিচ এণ্ড প্লেনেটাৰী হেল্থ" শীৰ্ষক ৰচনাখনত লেখিকা গ্ৰেটা গাৰ্ড আৰু ল'ৰী গ্ৰুয়েনে "ইক'ফেমিনিষ্ট ফ্ৰেমৱৰ্ক" বুলি গণ্য কৰাৰ ৰূপৰেখা দাঙি ধৰিছে।
ইক’ফেমিনিষ্ট সমালোচনাৰ তাত্ত্বিক দিশসমূহৰ ৰূপৰেখা দাঙি ধৰাৰ উপৰিও ৰচনাখনে বহুতো তথ্য আৰু পৰিসংখ্যা আগবঢ়াইছে।
বৰ্ণনা কৰা কাঠামোটোৰ উদ্দেশ্য হৈছে আমাৰ বৰ্তমানৰ বিশ্বব্যাপী পৰিস্থিতিক চোৱা আৰু বুজাৰ উপায় স্থাপন কৰা যাতে আমি এইখিনিতে কেনেকৈ উপনীত হ’লোঁ আৰু অসুস্থতাসমূহৰ সমাধানৰ বাবে কি কৰা হ’ব পাৰে সেই বিষয়ে ভালদৰে বুজিব পাৰোঁ।
পৰিৱেশ নাৰীবাদৰ বিশ্লেষণে সংস্কৃতি, অৰ্থনীতি, ধৰ্ম, ৰাজনীতি, সাহিত্য আৰু আইকন'গ্ৰাফীত নাৰী আৰু প্ৰকৃতিৰ মাজৰ সংযোগ অন্বেষণ কৰে আৰু প্ৰকৃতিৰ অত্যাচাৰ তথা নাৰীৰ ওপৰত চলা অত্যাচাৰৰ মাজৰ সমান্তৰালতাক সম্বোধন কৰে।
এই সমান্তৰালতাৰ ভিতৰত নাৰী আৰু প্ৰকৃতিক সম্পত্তি হিচাপে চোৱা, পুৰুষক সংস্কৃতিৰ পৰ্যবেক্ষক আৰু নাৰীক প্ৰকৃতিৰ পৰ্যবেক্ষক হিচাপে চোৱা, পুৰুষে কেনেকৈ নাৰীক আধিপত্য বিস্তাৰ কৰে আৰু মানুহে প্ৰকৃতিৰ ওপৰত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰে আদি অন্তৰ্ভুক্ত যদিও কেৱল এইবোৰৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নহয়।
বৈজ্ঞানিক বিপ্লৱৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ যান্ত্ৰিক বস্তুবাদী আৰ্হি আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত সকলো বস্তুকে অনুকূল কৰিবলৈ কেৱল সম্পদলৈ হ্ৰাস কৰা, আৰু মৃত নিষ্ক্ৰিয় পদাৰ্থক ব্যৱহাৰিতালৈ পৰিৱৰ্তন কৰা।
পিতৃতান্ত্ৰিক ধৰ্মৰ উত্থান আৰু ইয়াৰ লিংগ স্তৰ স্থাপনৰ লগতে অন্তৰ্নিহিত দেৱত্বক অস্বীকাৰ কৰা।
পুঁজিবাদ আৰু ইয়াৰ দাবী কৰা অভ্যন্তৰীণ প্ৰয়োজনীয়তাই ধন-সম্পত্তি সৃষ্টিৰ একমাত্ৰ উদ্দেশ্যেৰে জীৱ-জন্তু, পৃথিৱী আৰু মানুহৰ শোষণ, ধ্বংস আৰু যন্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা।
যদিও পৰিৱেশ নাৰীবাদীসকলে বিশ্লেষণৰ পৰিসৰ গতিশীল,আমেৰিকান লেখিকা আৰু পৰিৱেশ নাৰীবাদী চাৰ্লিন স্প্ৰেটনাকে পৰিৱেশ নাৰীবাদৰ কৰ্মক শ্ৰেণীভুক্ত কৰাৰ এটা উপায় আগবঢ়াইছে: ১) ৰাজনৈতিক তত্ত্বৰ লগতে ইতিহাসৰ অধ্যয়নৰ জৰিয়তে; ২) প্ৰকৃতিভিত্তিক ধৰ্মৰ বিশ্বাস আৰু অধ্যয়নৰ জৰিয়তে; ৩) পৰিৱেশবাদৰ জৰিয়তে।
তেওঁলোকৰ মতে এই চাৰিটা কাৰকে আমাক পৰিৱেশ নাৰীবাদীসকলে ঠাৱৰ কৰা "প্ৰকৃতি আৰু সংস্কৃতিৰ মাজৰ পৃথক্কৰণ" বুলি ভবা পৰ্যায়টোলৈ লৈ গৈছে যি তেওঁলোকৰ বাবে আমাৰ গ্ৰহীয় ৰোগৰ মূল উৎস।
উত্তৰ আমেৰিকাৰ পণ্ডিত ৰোজমেৰী ৰুথাৰ আৰু কেৰলিন মাৰ্চেণ্টৰ কামৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি গাৰ্ড আৰু গ্ৰুয়েনে যুক্তি আগবঢ়ায় যে এই কাঠামোৰ চাৰিটা পক্ষ আছে:
দাপ্পান কুথু নাচিলে যিকোনো সাজ-পোছাক পিন্ধিব পাৰি যদিও সাধাৰণতে লুঙী পিন্ধা হয় আৰু আটাইতকৈ ভাল, তলত আঁঠুৰ ওপৰেৰে ওপৰলৈ ওপৰলৈ ভাঁজ কৰি মাজত।
পিন্ধা চাৰ্টটোত ঠাইত মাত্ৰ দুটা বা তিনিটা বুটাম থাকিব, আনহাতে বুকুৰ অংশটো ডাঙৰকৈ খোলাকৈ ৰখা হয় আৰু চাৰ্টৰ তলৰ অংশত গাঁঠি দিয়া হয় ।
উদাহৰণস্বৰূপে, জিভাখন ভাঁজ কৰি আগৰ দাঁতেৰে ঠাইত ধৰি ৰখা হয়, নিয়মীয়াকৈ বাহিৰলৈ উলিয়াই অনা হয়।
তামিল ভাষাত থাৰাই থাপ্পটাই নামৰ এটা টান বাদ্যযন্ত্ৰ, জিংগল নোহোৱাকৈ, প্ৰায়ে দপ্পান কুথু বা অনুৰূপ নৃত্যৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
দপ্পান কুথুৰ ছন্দ প্ৰায়ে স্তৰিত আৰু ইটোৱে সিটোৰ ভিতৰলৈ বৈ যোৱা স্পন্দনৰ আৰ্হিৰ মিশ্ৰণেৰে বুজায়।
কানাড়া ভাষাত তামাতে নামৰ একেধৰণৰ বাদ্যযন্ত্ৰ গণেশ পতিৰ দৰে বাদ্যযন্ত্ৰও সীমান্ত অঞ্চল যেনে এম.এম. পাহাৰ।
দপ্পন কুথু দক্ষিণ ভাৰতৰ তামিনাডু এক লোক উৎসৱ৷ দপ্পন কুথু বা কুথু হৈছে দক্ষিণ ভাৰতীয় ৰাজ্যত পৰিবেশন কৰা পাৰ্কাচনৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা এটা লোক নৃত্য আৰু সংগীতৰ ধাৰা।
ই চলচ্চিত্ৰ সংগীতত ব্যৱহৃত কেইবাটাও জনপ্ৰিয় ধাৰাৰ ভিতৰত অন্যতম, মূলতঃ তামিল চিনেমা আৰু অন্যান্য দক্ষিণ ছবিত, তামিল সংস্কৃতিৰ লোকে চিত্ৰগ্ৰহণ আৰু প্ৰযোজনা কৰে।
ধ্ৰুপদী ভাৰতীয় নৃত্য যেনে ভাৰতনাট্যম বা কথাকালিৰ দৰে দপ্পানকুথু তুলনামূলকভাৱে অনানুষ্ঠানিক কাৰণ ইয়াৰ কোনো গঠনমূলক, ব্যাকৰণিক পদক্ষেপ নাই আৰু নৃত্যশিল্পীসকলে আনুষ্ঠানিক নৃত্য শ্ৰেণীৰ জৰিয়তে শিকিব নোৱাৰে।
হিট ছবি মেঁই তুলসী তেৰে আংগন কীত গোৱা ‘চাইয়াঁ ৰুথ গয়ে’ গীতটোৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰে।
১৯৭৯ চনত ‘দ্য গ্ৰামোফোন কোম্পানী অফ ইণ্ডিয়া’ই তেওঁৰ প্ৰথম এলবাম এট হাৰ বেষ্ট. শ্বোভা গুৰ্টু প্ৰকাশ কৰে; যিটোক ১৯ শতিকাত গা কৰি উঠা পূৰ্বীয় উত্তৰ প্ৰদেশৰ সংগীত পৰম্পৰাত উচ্চ স্তৰৰ ক্লাছিক ৰেকৰ্ডিং বুলি গণ্য কৰা হয়।
শোভাই কাশ্মীৰী ব্ৰাহ্মণ পৰিয়াল এটাৰ বিশ্বনাথ গুৰ্টুৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু শোভা গুৰ্টু নামেৰে পৰিচিত হয়।
যদিও শোভাৰ কোলহাপুৰৰ জয়পুৰ-আত্ৰাউলি ঘৰানাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক উস্তাদ আল্লাদিয়া খানৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ উস্তাদ ভূৰজী খানৰ ওচৰত আনুষ্ঠানিক সংগীত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ হৈছিল, তেতিয়া তেওঁ যথেষ্ঠ সৰু।
জয়পুৰ-আত্ৰাউলি ঘৰানাৰ লগত তেওঁৰ সম্পৰ্ক আৰু শক্তিশালী হয়, যেতিয়া তেওঁ উস্তাদ আল্লাদিয়া খানৰ ভতিজা উস্তাদ নত্থন খানৰ পৰা শিকিবলৈ লৈছিল।
১৯২৫ চনত বেলগাঁওত জন্মগ্ৰহণ কৰা ভানুমতী শিৰোদকাৰৰ মাতৃ মেনেকাবাই শিৰোদকাৰ এগৰাকী পেছাদাৰী নৃত্যশিল্পী আছিল।
বিশুদ্ধ শাস্ত্ৰীয় শৈলীৰ ওপৰতো সমান আধিপত্য আছিল যদিও লঘু শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ দ্বাৰাহে তেওঁ খ্যাতি লাভ কৰিছিল।
অৱা নৃত্য ত্ৰিপুৰাৰ স্থানীয় জনগোষ্ঠী মগসকলৰ পৰম্পৰাগত “অৱা উৎসৱ’’ৰ লগত পৰিৱেশিত নৃত্য৷ অৱশ্যে এই নৃত্য বৰ্তমান সময়ত লুপ্তপ্ৰায়৷ “অৱা চো লাব্ৰে’’ নামৰ বুদ্ধদেৱৰ পূজাৰ সময়ত সম্ভৱতঃ এই নৃত্য পৰিৱেশন কৰা হৈছিল৷ এই অৱা উৎসৱ সমগ্ৰ মগ জনগোষ্ঠীৰ বাৰ্ষিক উৎসৱ৷ এই উৎসৱত লোকগীত আৰু লোকনৃত্যৰ সংমিশ্ৰণ ঘটিছিল৷ মগসকল ঝুম খেতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল৷ ত্ৰিপুৰাত মুঠ ১৯টা জনগোষ্ঠী আছে৷ প্ৰত্যেক জনগোষ্ঠীৰ সুকীয়া সুকীয়া পৰম্পৰাগত লোকগীত, লোকনৃত্য আছে৷ “অৱা নৃত্য’’ ত্ৰিপুৰাৰ মগ জনগোষ্ঠীৰ মাজত প্ৰচলিত প্ৰাচীন লোকনৃত্য৷ এই মগ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে
পিছৰ বছৰত তেওঁ নীতিন বসুৰ ৱাৰিছ আৰু ছোহৰাব মোডীৰ হিন্দী, উৰ্দু দ্বিভাষিক ছবি মিৰ্জা গালিবত অভিনয় কৰে।
ভাৰতৰ প্ৰখ্যাত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা সত্যজিত ৰায়ে তেওঁ পৰিচালনা কৰা ১৯৫৮ চনৰ ছবি জলসাঘৰৰ এটা নৃত্যৰ দৃশ্যত ৰোশন কুমাৰীক অভিনয় কৰোঁৱাইছিল।
১৯৭০ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ ফিল্ম ডিভিজনে কথকৰ ইতিহাস আৰু অনুশীলনৰ বিষয়ে এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰে, য'ত ৰোশন কুমাৰীৰ উপৰিও দময়ন্তী যোশী, উমা শৰ্মা, সুদৰ্শন ধীৰ আৰু শম্ভু মহাৰাজৰ দৰে উল্লেখযোগ্য কথকৰ প্ৰতিষ্ঠাপকসকলেও পৰিবেশন কৰিছিল।
ৰোশন কুমাৰীয়ে ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনৰ বিশেষ অনুষ্ঠানকে ধৰি ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰিছে।
জৱাহৰলাল নেহৰু, ইন্দিৰা গান্ধী, নিকিতা খ্ৰুছেভ, মিল্টন ওবোটে, হুছেইন অফ জৰ্ডান আৰু নেপালৰ ৰজাৰ দৰে ব্যক্তিত্বৰ সন্মুখতো তেওঁ অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছে।
১৯৭১ চনত তেওঁ মুম্বাইৰ বান্দ্ৰাত নৃত্য কলাকেন্দ্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে, য'ত তেওঁ বহুতো শিক্ষাৰ্থীক শিক্ষাদান কৰিছিল।
মুক্তা যোশী, অদিতি ভাগৱত, নন্দিতা পুৰী, নিগাৰ বানো, শ্বেলিনা বিৰানী, সেহজপ্ৰীত সিং, হিমানী, সংগীতা, অনন্যা গুহা আৰু শৈলা অৰোৰা আদি তেওঁৰ কেইগৰাকীমান উল্লেখযোগ্য শিক্ষাৰ্থী।
ৰোশন কুমাৰীৰ উত্তৰ ভাৰতৰ হাৰিয়ানা ৰাজ্যৰ আম্বালাত এজন বিখ্যাত তবলাবাদক চৌধুৰী ফকিৰ মহম্মদ আৰু প্ৰখ্যাত শাস্ত্ৰীয় আৰু নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী জোহৰাবাই অম্বালেৱালীৰ ঘৰত বৰদিনৰ আগদিনাখন জন্ম হৈছিল।
কে.এছ. মোৰেৰ পৰা কথকৰ প্ৰাৰম্ভিক জ্ঞানখিনি আয়ত্ব কৰাৰ পিছত তেওঁ জয়পুৰ ঘৰানাৰ মুম্বাইৰ মহাৰাজ বিন্দাদ্দিন স্কুল অফ কথকত সুন্দৰ প্ৰসাদজীৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ অব্যাহত ৰাখে।
জয়পুৰ ঘৰানাক অনুসৰণ কৰা ৰোশন কুমাৰী কথকৰ প্ৰসাৰৰ বাবে স্থাপন কৰা মুম্বাইৰ নৃত্য কলাকেন্দ্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।
সীতা লংকাত বন্দীনী হৈ থকাৰ সম্ভেদ হনুমানে আহি ৰামক দিয়ে আৰু তেওঁলোকে সমুদ্ৰ অতিক্ৰম কৰি লংকালৈ যাবলৈ এক সেতু নিৰ্মাণৰ পৰিকল্পনা কৰে।
হনুমানে বানৰ সেনাক একত্ৰিত কৰি এই সেতুবন্ধনৰ কাম আৰম্ভ কৰে আৰু বৃহদাকাৰ শিল নিক্ষেপ কৰি এই সেতুৰ ভেটি নিৰ্মাণ কৰাত লাগে।
কিছুদিনৰ পিছত বানৰ সেনাই লক্ষ্য কৰে যে প্ৰতিদিনে নিক্ষেপ কৰা শিলসমূহ দ্বিতীয় দিনা অন্তৰ্ধান হৈ যায়।
তেতিয়া হনুমানে তেওঁৰ সৈতে কেইজনমান সহচৰ লৈ সমুদ্ৰগৰ্ভলৈ যায় আৰু বাকীসকলক সেতুবন্ধনৰ কাম অব্যাহত ৰাখিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে।
পিছত যেতিয়া হনুমানে এই বিষয়ে জানিব বিচাৰে যে কিয় তেওঁলোকে শিলবোৰ স্থানান্তৰ কৰিছে তেতিয়া জলকুঁৱৰীয়ে জানিবলৈ দিয়ে যে তেওঁৰ নাম সুভন্নমচ্ছ ।
ৰাৱণে হনুমানৰ বানৰ সেনাক যেতিয়া সেতু বান্ধি থকা দেখা পায় তেতিয়া সুভন্নমচ্ছক এই কাৰ্যত বাধা দিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে।
ৰামায়ণৰ থাই আৰু অন্যান্য দক্ষিণ-এছিয় সংস্কৰণসমূহত পোৱা যায় যে যেতিয়া ৰাৱণে জনকনন্দিনী সীতাক হৰণ কৰি লংকালৈ লৈ যায় তেতিয়া সীতাৰ স্বামী তথা অযোধ্যাৰ ৰাজকুমাৰ দশৰথনন্দন ৰামে হনুমানসহিত লংকালৈ যাবৰ বাবে এক পথ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়।
সেইমতে এখন সেতু নিৰ্মাণ কৰোঁতে হনুমানে এই কথা আৱিষ্কাৰ কৰে যে সমুদ্ৰৰ জলকুঁৱৰীসমূহে এই কাৰ্যত বিঘিনি প্ৰদান কৰিছে।
সমুদ্ৰৰ তলিত হনুমানে দেখা পায় যে সেই ঠাই বহুতো জলকুঁৱৰীৰ বিচৰণস্থল আৰু তেওঁলোকে বনৰ সেনাই নিক্ষেপ কৰা শিলবোৰ আঁ‌তৰাই পেলায়।
তেতিয়া হনুমানে তেওঁলোকৰ দলনেত্ৰীৰ সন্ধান কৰে আৰু এগৰাকী সুন্দৰী জলকুঁৱৰীয়ে সকলো কামৰ তত্ত্বাৱধান কৰি থকা দেখা পায়।
সুভন্নমচ্ছ বা সুৱৰ্ণমৎস্য হৈছে থাই ভাষাৰ লগতে দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ বিভিন্ন ৰামায়ণ সংস্কৰণত উল্লিখিত টছাকনাথ বা ৰাৱণৰ জীয়ৰী।
যেতিয়া হনুমানে ৰাম আৰু বানৰ বাহিনীৰ সৈতে সমুদ্ৰক অতিক্ৰম কৰি লংকালৈ যাবলৈ সেতু নিৰ্মাণ কৰিবলৈ লয় তেতিয়া সুভন্নমচ্ছই এই পৰিকল্পনা বিফল কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে।
সেয়ে তেওঁ নীৰৱে জলকুঁৱৰীগৰাকীৰ কাষ চাপি প্ৰেম নিবেদন কৰে আৰু অৱশেষত সমুদ্ৰগৰ্ভত তেওঁলোক মিলিত হয়।
থাই লোককথাত সুভন্নমচ্ছ এক জনপ্ৰিয় চৰিত্ৰ আৰু ওলোমাই ৰখা তেওঁৰ প্ৰতিকৃতিয়ে দোকান-পোহাৰ আৰু আবাসগৃহলৈ সৌভাগ্য কঢ়িয়াই আনে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
ছেণ্ডব্লাষ্টিংক এব্ৰেচিভ ব্লাষ্টিং বুলিও কোৱা হয়, যিটো কঠিন পৃষ্ঠত কঠিন কণাবোৰক তীব্ৰ বেগত সেই পৃষ্ঠৰ ওপৰেৰে জোৰ কৰি মসৃণ, আকৃতি দিয়া আৰু পৰিষ্কাৰ কৰা প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা এটা সাধাৰণ শব্দ।
ইয়াৰ প্ৰভাৱ বালিৰ কাগজ ব্যৱহাৰ কৰাৰ দৰেই, কিন্তু চুক বা ক্ৰেনিত কোনো সমস্যা নোহোৱাকৈ অধিক সমসমাপ্তি প্ৰদান কৰে।
ছেণ্ডব্লাষ্টিং প্ৰাকৃতিকভাৱে হ’ব পাৰে, সাধাৰণতে বতাহে উৰুৱাই দিয়া কণিকাৰ ফলত ইঅ’লিয়ান খহনীয়া হয়, বা কৃত্ৰিমভাৱে সংকোচিত বায়ু ব্যৱহাৰ কৰি।