polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
নলবাৰীত ১৮৮৭ত প্ৰথম বিদ্যালয় স্থাপন হ'ল যাক পিছলৈ নলবাৰী চৰকাৰী গৰ্ডন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় নাম দিয়া হ'ল।
নলবাৰী মহাবিদ্যালয়, নলবাৰী সংস্কৃত মহাবিদ্যালয়, নলবাৰী বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়, এম এন চি বালিকা মহাবিদ্যালয় আদি নলবাৰী চহৰৰ প্ৰধান মহাবিদ্যালয়।
ই ব্ৰিটিছ কলম্বিয়া,পশ্চিম কানাডাৰ পৰা নিউ মেক্সিক', দক্ষিণ-পশ্চিম আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ লৈকে ৩০০০ মাইল পৰ্যন্ত বিস্তৃত হৈ আছে।
ৰকি পৰ্বতমালাৰ পোনপ্ৰথমে সৃষ্টি হৈছিল ৫৫-৮০মিলিয়ন বছৰ পূ্ৰ্বে লাৰামাইড অ'ৰ'জেনি ৰ কালত।
পৰৱৰ্ত্তী কালত অন্যান্য টেক্ট'নিক পৰিৱৰ্ত্তন আৰু গ্লেচিয়াৰ সমূহৰ স্খলনৰ ফলত ৰকি পৰ্বতমালাৰ বিভিন্ন শৃংগ আৰু উপত্যকাৰ গঢ় লয়।
ছাৰ আলেকজেণ্ডাৰ মেকেঞ্জি ৰ দৰে ইউৰোপিয়ান সকলৰ পিছত বিভিন্ন আমেৰিকান অভিযান যেনে লিউৱিছ আৰু ক্লাৰ্ক অভিযান ৰ জৰিয়তে এই পৰ্বতমালাত অৱৰোহণ কৰে।
ভৌগোলিকভাবে ৰকি পৰ্বতমালা দক্ষিণে ব্ৰিটিছ কলম্বিয়াৰ লিয়াৰ্ড নদী ৰ পৰা নিউ মেক্সিক'ৰ ৰিঅ' গ্ৰেণ্ড পৰ্যন্ত বিস্তৃত হৈ আছে।
এই দুই নদীৰ সিপাৰে অন্য কিছু পৰ্বত যেনে, য়ুকুন ৰ শ্বেলৱিন ৰেঞ্জ , আলাস্কাৰ ব্ৰুকছ ৰেঞ্জ আৰু মেক্সিক'ৰ শ্বিয়েৰা মাদ্ৰে আদি অৱস্থিত যদিও এই পৰ্বতসমূহ ৰকি পৰ্বতমালাৰ অংশ নহয়।
অৱশ্যে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্টহৱত প্ৰচলিত সীমা অনুসৰি কুটেনাই নদী ৰ দক্ষিণে থকা পৰ্বতসমূহ ৰকি পৰ্বতমালাৰ অন্তৰ্ভুক্তবুলি ধৰা হয় কিন্তু উত্তৰে থকা পৰ্বতশ্ৰেণীক পৃথক বুলি গণ্য কৰা হয়।
লুম্মেৰ দাইৰ পিতৃ-মাতৃ অনাক্ষৰী হ'লেও পুত্ৰক শিক্ষাৰ পোহৰৰ বাট দেখুৱাই নাম লগাই দিছিল চিলুক প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত।
তেওঁ ১৯৫৯ চনত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিদ্যায়তনিক তীৰ্থস্বৰূপ কটন মহাবিদ্যালয়ত আই এ মহলাত ভৰ্ত্তি হ'ল কিন্তু ১৯৬১ চনত আই এ পৰীক্ষাত কৃতকাৰ্য্য হ'ব নোৱাৰিলে ফলত চৰকাৰী বৃত্তি লাভৰ পৰা বঞ্চিত হয়।
শ্বিলঙৰ নেফা সচিবালয়ত ৰেকৰ্ড কীপাৰৰ চাকৰি এটা যোগাৰ কৰি পঢ়াৰ খৰচ উলিয়াই ১৯৬২ চনত ইণ্টাৰমেডিয়েট পাছ কৰিলে।
১৯৬৬ চনত ইংৰাজী সাহিত্যত অনাৰ্চ লৈ শ্বিলঙৰ ছেইণ্ট এডমণ্ডচ কলেজৰপৰা সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হৈ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিলে।
তাৰ পিচত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত তেখেতে ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমত যোগদান কৰিছিল যদিও চূড়ান্ত পৰীক্ষাত নিদিলে আৰু শিক্ষা জীৱনৰ সামৰণি পেলাইছিল।
প্ৰাথমিক স্কুলত পঢ়োঁতেই উমেশ্বৰ দলে নামৰ এজন শিক্ষকৰ তত্ত্বাৱধানত লুম্মেৰ দাইয়ে সাহিত্য-চৰ্চাৰ প্ৰেৰণা লাভ কৰে আৰু তেওঁৰ অনুপ্ৰেৰণাত প্ৰথম প্ৰবন্ধ লিখিছিল।
তাৰপিছত মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ আৰু বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ যোগেদি ৰামধেনুলৈ বিভিন্ন প্ৰবন্ধপাতি প্ৰকাশ পায়।
প্ৰবাদ অনুসৰি 'মধু' আৰু 'কৈতৱ' নামৰ দুটা অসুৰে বেদৰ সৃষ্টিৰ সময়ত ব্ৰহ্মাৰ পৰা সেইসমূহ চুৰ কৰি নিয়ে।
তেতিয়া বিষ্ণুৱে 'হয়গ্ৰীৱ'ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি ৰসাতললৈ যায় আৰু বেদসমূহ উদ্ধাৰ কৰি আনি ব্ৰহ্মাক দিয়ে।
কালাপাহাৰে প্ৰাচীন মন্দিৰটো ভাঙি যোৱাৰ পিছত কোচ ৰজা ৰঘূদেৱে ১৫৪৩ খ্ৰীষ্টাব্দত মন্দিৰটোৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰে।
পূৰ্ণানন্দ বৰগোহাঁইৰ দিনত কলিয়াভোমোৰা বৰফুকনৰ প্ৰথম পত্নী শয়নীয়ে মন্দিৰটোলৈ মাটি একুটুৰা আৰু চোৱাচিতাৰ বাবে এটা পাইকৰ পৰিয়াল দান কৰিছিল।
ভগৱান বিষ্ণুৱে ঔৰ্বঋষিৰ তপস্যা ভঙ্গকাৰী জ্ববাসুৰ, হয়াসুৰ আদি পাঁচজন অসুৰক বধ কৰি হয়গ্ৰীৱ মাধৱ নামৰ এই পৰ্বতত অৱস্থান কৰি আছে।
তেওঁলোকৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ অভিজিৎ মুখাৰ্জী ২০১৯ চনলৈকে পশ্চিমবংগৰ জংগীপুৰৰ কংগ্ৰেছ সাংসদ আছিল।
২০০৪ চনত কংগ্ৰেছৰ নেতৃত্বত ইউনাইটেড প্ৰগ্ৰেছিভ এলায়েন্স ক্ষমতালৈ অহাৰ সময়ত প্ৰণব মুখাৰ্জী প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাৰতীয় সংসদৰ জনপ্ৰিয়তাৰে নিৰ্বাচিত হোৱা নিম্ন সদন লোকসভাৰ সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হয়।
তেতিয়াৰ পৰা ২০১২ চনত ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিবলৈ চৰকাৰৰ পৰা ইস্তফা দিয়া সময়লৈকে মুখাৰ্জী প্ৰধানমন্ত্ৰী মনমোহন সিঙৰ মন্ত্ৰীসভাত দ্বিতীয় বৰিষ্ঠ নেতা আছিল।
এই সময়ছোৱাত লোকসভাৰ নেতা আৰু বিভিন্ন মন্ত্ৰীৰ গোটৰ অধ্যক্ষতা কৰাৰ উপৰিও তেওঁ প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰী , বিদেশ মন্ত্ৰী আৰু বিত্তমন্ত্ৰী পদত আসীন আছিল।
অসন্তুষ্ট মুখাৰ্জীয়ে কংগ্ৰেছ পৰিত্যাগ কৰি "ৰাষ্ট্ৰীয় সমাজবাদী কংগ্ৰেছ" বুলি নিজৰ দল খোলে।
পৰবৰ্তী কালত ১৯৯৮ চনত ছোনিয়া গান্ধীক কংগ্ৰেছ দলৰ অধ্যক্ষৰ পদানসীন কৰাত এজন বৰিষ্ঠ নেতা হিচাবে প্ৰণব মুখাৰ্জীয়ে প্ৰভুত ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে।
ছয় দশক জোৰা ৰাজনৈতিক জীৱনেৰে তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ এজন প্ৰবীন ৰাজনেতা আছিল আৰু ভাৰতৰ কেইবাটাও মন্ত্ৰীদপ্তৰত কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
১৯৬৯ চনত প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীৰ সহায়ত কংগ্ৰেছ দলৰ পৰা ৰাজ্যসভাৰ সদস্যপদলৈ নিৰ্বাচিত হোৱাৰ লগে লগে তেওঁৰ ৰাজনৈতিক জীৱন আৰম্ভ হয়।
১৯৭৫-৭৭ চনত ভাৰতৰ জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ সময়ত কংগ্ৰেছৰ অন্যান্য নেতাৰ লগতে তেওঁৰ ওপৰতো ক্ষমতাৰ অতিমাত্ৰা অপব্যৱহাৰ কৰাৰ আৰোপ লগোৱা যায়।
জুলাই, ২০১২ চনত পূৰ্ণ এ চাংমাক প্ৰায় ৭০% ইলেক্টৰেল কলেজৰ ভোটেৰে পৰাস্ত কৰি প্ৰণব মুখাৰ্জী ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচিত হয়।
তেওঁৰ কন্যা শৰ্মিষ্ঠা মুখাৰ্জী এগৰাকী কথক নৃত্যশিল্পী আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ ৰাজনীতিবিদ।
১৯৯৭ - মাইকেল জে এছ দেৱাৰ, ভাৰতত জন্ম হোৱা আমেৰিকান তাত্ত্বিক ৰসায়নবিদ, যি দেৱাৰ-চেট-ডানকানচন মডেল বিকশিত কৰিছিল।
২০০০ - শ্ৰীমাভো বন্দৰনায়ক, শ্ৰীলংকাৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী, তেখেত বিশ্বৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা প্ৰধানমন্ত্ৰী আছিল।
২০২২ - মুলায়েম সিং যাদৱ, সমাজবাদী পাৰ্টীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী।
১৯৪২ - শঙ্কৰ বৰুৱা, সুৰেন ফুকন আৰু বৈকুণ্ঠ সিংৰ নেতৃত্বত পুৱতি নিশা কিছুমান লোকে গোলাঘাট জিলাৰ সৰুপথাৰৰ ওচৰত ৰেলপথৰ কেইটামান ৰে'লৰ চিৰি আঁতৰাই ৰে'ল দূৰ্ঘটনা ঘটায়।
এই দূৰ্ঘটনাৰ বাবে ব্ৰিটিছ আৰক্ষীয়ে কুশল কোঁৱৰক মুখ্য ষড়যন্ত্ৰকাৰী বুলি অভিযোগ তোলে আৰু পিছত গ্ৰেপ্তাৰ কৰে।
১৯৫৭ - ইংলেণ্ডৰ কুম্ব্ৰিয়াৰ ৱিণ্ডস্কেল পাৰমাণৱিক প্ৰকল্পত সংঘটিত অগ্নিকাণ্ড বিশ্বৰ প্ৰথম বৃহৎ পাৰমাণৱিক দুৰ্ঘটনা হিচাপে পৰিণত হয়।
১৯৫৬ - গজেন্দ্ৰ চৌহান, ভাৰতীয় অভিনেতা, দূৰদৰ্শনৰ 'মহাভাৰত' ধাৰাবাহিকৰ যুধিষ্ঠিৰ চৰিত্ৰৰ অভিনেতা।
মুখ্যতঃ বিহুৰ বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাবে ঢোল, তাল, গগনা আদিৰ লগত বজোৱা হয় যদিও বিভিন্ন অন্যান্য আনন্দোৎসৱ, বিয়া আৰু আজিকালি বিভিন্ন সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আদিতো ইয়াক বজোৱা হয়।
পেঁপাৰ ভিতৰৰ বায়ুস্তম্ভৰ দৈৰ্ঘ্য সলনি কৰি চুপহীৰ শব্দত সুৰ দিবলৈ ইয়াৰ গাত চাৰিটা বা পাঁচটা ফুটা কৰা হয়।
বেলজিয়ামৰ ভাস্কৰ পল ভেন হুইডংক-য়ে মহাকাশচাৰী ডেভিড স্কট-ক এক নৈশভোজত লগ পোৱাৰ পাছত এই ভাস্কৰ্য নিৰ্মাণৰ পৰিকল্পনা কৰে।
স্কটৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আছিল মহাকাশ যাত্ৰাৰ নামত প্ৰাণ উছৰ্গা কৰা মহাকাশচাৰীসকলৰ স্মৃতি এই ভাস্কৰ্যৰ জৰিয়তে যুগমীয়া কৰি ৰখা।
ভাস্কৰ্যটো হ'বলগীবা সৰু আৰু কম ওজনৰ অথচ মজবুত যাতে চন্দ্ৰপৃষ্ঠৰ প্ৰচণ্ড শীত-তাপ ই সহিব পাৰে, ইয়াক দেখিলে পুৰুষ নে স্ত্ৰী ধৰিব নোৱৰা হ'ব লাগিব, বা কোনো বিশেষ জনগোষ্ঠীৰ ছাপ থাকিব নোৱাৰিব।
'নেশ্যনেল এয়াৰ আৰু স্পেছ মিউজিয়াম'-য়ে এই ভাস্কৰ্যৰ ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শনীৰ বাবে এক প্ৰতিলিপি নিৰ্মাণ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে।
মহাকাশচাৰীৰ দলটোৱে সন্মতি প্ৰদান কৰে যদিও চৰ্ত ৰাখে যে উক্ত ভাস্কৰ্য 'প্ৰচাৰৰপৰা দূৰৈত আৰু সন্মান সহকাৰে'হে প্ৰদৰ্শন কৰিব লাগিব।
ইয়াৰ আগদিনা চিবিএছ টেলিভিছনৰ পৰিৱেশক ৱাল্তাৰ ক্ৰংকাইটে উক্ত ভাস্কৰ্যৰ কথা ৰাজহুৱা কৰে আৰু এপ'ল-১৬ অভিযানৰ আগে আগে প্ৰদৰ্শিত এই অনুষ্ঠানত ইয়াত চন্দ্ৰপৃষ্ঠত স্থাপিত প্ৰথমটো কলা-নিদৰ্শন বুলি অভিহিত কৰে।
বৰ্তমান 'নেশ্যনেল মল' মিউজিয়ামত 'মহাকাশ দৌৰ অংশ, গেলেৰী ১১৪'-ত এই ভাস্কৰ্যৰ প্ৰতিলিপি ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শনীৰ বাবে ৰখা হৈছে।
মহাকাশ যাত্ৰাৰ অগ্ৰগতিৰ সময়ত জীৱন হেৰুওৱা মহাকাশচাৰীসকলৰ স্মৃতিত এই ভাস্কৰ্য নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
ভেন হুইডংকে বেলজিয়ামৰ কাকত 'লা ছয়ৰ'-ক দিয়া সাক্ষাৎকাৰত কয় যে ভাস্কৰ্যটো মহাকাশচাৰী হ'ব লাগিব বুলি ভবা হোৱা নাছিল, বৰং ই সমগ্ৰ মানৱ-জাতিকে প্ৰতিফলিত কৰাটোহে বিচৰা হৈছিল।
১৯৭২ চনৰ মে মাহত ডেভিদ স্কটে জানিব পাৰে যে ভেন হুউডংকে এই ভাস্কৰ্যৰ প্ৰতিলিপি নিৰ্মাণ কৰি বিক্ৰী কৰিবলৈ মনস্থ কৰিছে।
এনে কৰিলে ভাস্কৰ্যটোৰ মূল উদ্দেশ্য বিনস্ত হ'ব বুলি তেওঁ আশংকা কৰিছিল আৰু হুইডংকক তেনে নকৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল।
' ' আলোচনীত এটা সম্পূৰ্ণ পৃষ্ঠা জোৰা বিজ্ঞাপন প্ৰকাশ কৰি ভেন হুইডংকে ভাস্কৰ্যটোৰ প্ৰতিলিপি বিক্ৰীৰ বাবে বিজ্ঞাপন প্ৰকাশ কৰিছিল।
এপ'ল'-১৫ অভিযানৰ নায়ক স্কটে কৈছিল দুগৰাকী ব্যক্তি ক্ৰমে ভেলেণ্টিন ব'ন্দাৰেনকো আৰু গ্ৰিগ'ৰি নেলুবভ-ৰ নাম উল্লেখ কৰিবলৈ ৰৈ গ'ল, কাৰণ ৰাছিয়াই নিজৰ মহাকাশ অভিযানৰ ক্ষেত্ৰত অৱলম্বৱনৰ কৰা গোপনীয়তাৰ বাবে তেওঁলোকৰ মৃত্যুৰ কথা জানিব পৰা হোৱা নাছিল।
এই হাঁহৰ প্ৰজাতিটো প্ৰধানকৈ পৰিভ্ৰমণকাৰী আৰু ই প্ৰজননৰ সময়ত বসবাস কৰা অঞ্চল সমূহৰ পৰা দক্ষিণলৈহে পৰিভ্ৰমণ কৰে।
১৭৫৮ চনত প্ৰকাশিত 'চিষ্টেমা নেচুৰী' নামৰ গ্ৰন্থত কেৰ'লাছ লিনিয়াছে পোনপ্ৰথমে এই প্ৰজাতিটোক বৰ্তমানৰ বৈজ্ঞানিক নামেৰে সৈতে উল্লেখ কৰিছিল।
'' গোটত ইয়াক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে যদিও ইয়াৰ অন্যান্য হাঁহ যেনে আমৰ'লীয়া হাঁহ আদিৰ পৰা কিছূ গঠনগত পাৰ্থক্য আছে।
শীতকালত খন্তীয়া হাঁহে দক্ষিণ ইউৰোপ, আফ্ৰিকা, ভাৰত উপমহাদেশ , দক্ষিণ এছিয়া তথা আমেৰিকালৈ পৰিভ্ৰমণ কৰে।
তদুপৰি ই দীঘল আৰু বিশেষভাৱে অভিযোজিত ইয়াৰ ঠোঁটটো ব্যৱহাৰ কৰি পানীৰ পৰা বিভিন্ন জলজ কীট-পতংগ আদিও খায়।
আহোমৰ লগত হোৱা ৰণত পৰাজিত হৈ ঘিলামৰা অঞ্চলৰ চুতীয়াসকলে পুণৰ বিদ্ৰোহ কৰিবলৈ লৈছিল আৰু শত্ৰুৰ লগত তয়া-ময়া ৰণ লাগিছিল।
চুতীয়াৰ শাসন কালত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰপাৰৰ সোৱণশিৰিৰ পাৰৰ ঘিলামৰা-ঢকুৱাখনা-ধেমাজীৰ এই সমগ্ৰ অঞ্চলটোক হাবুং নামেৰে জনা গৈছিল।
১৫২৩ চনৰ ডিব্ৰুগড়ৰ চুতীয়া-আহোম ৰণত চুতীয়াৰ বৃহৎপাত্ৰে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল বুলি বুৰঞ্জীত পোৱা যায়।
আহোম ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাতা স্বৰ্গদেউ চুকাফাই খেতি কৰিবলৈ উপযুক্ত স্থান বিচাৰি হাবুঙত তিনি বছৰ শালি খেতি কৰি বানপানী হোৱাৰ বাবে দক্ষিণ পাৰলৈ ঘূৰি গৈছিল।
১৫১২ চনত চুহুংমুং দিহিঙীয়া ৰজাৰ শাসনকালত আহোম সৈন্যই হাবুং আক্ৰমণ কৰে যাৰ ফলত আহোম-চুতীয়া যুদ্ধ আৰম্ভ হয়।
১৫২০ চনত চুতীয়া সেনায়ে আহোমৰ মাজুলীত স্থিত মৌঙ-খ্ৰাঙ্গ দূৰ্গ আক্ৰমণ কৰি আহোম সৈন্যক পৰাস্ত কৰি পুণৰ এই অঞ্চলতোক নিজৰ অধীনলৈ আনে।
চুতীয়া ৰজা গৌৰীনাৰায়ণে স্বেতাগিৰি ৰাজ্য দখল কৰি ঘিলামৰাৰ দক্ষিণত ৰতনপুৰ নামৰ এখন নগৰ গঠন কৰি ৰাজধানী কৰি লৈছিল।
ইয়াৰ উত্তৰে আছে অৰুণাচল প্ৰদেশ, পূবে ধেমাজি জিলা, দক্ষিণে গোগামুখ আৰু পশ্চিমে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদ।
অসমৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতিৰ প্ৰকাশ আৰু বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয় গীত-নৃত্যৰ সমাহাৰেৰে অসম সাহিত্য সভাৰ ৭৩ সংখ্যক অধিৱেশন উপলক্ষে কুঁৱৰীটোল খেলপথাৰৰ পৰা মৌচন্দা পথাৰৰ পণ্ডিত আত্মাৰাম শৰ্মা সমন্বয় ক্ষেত্ৰলৈ বিশাল সাংস্কৃতিক শোভাযাত্ৰা উলিওৱা হয়।
নৱনিৰ্বাচিত সভাপতি ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰা এখন সুসজ্জিত ময়ূৰপংখী ৰথত উঠি বৰপীৰাত বহি হেম বৰুৱা সোঁৱৰণী মুকলি অধিৱেশনৰ মুকলি মঞ্চলৈ আহে।
৭৩ জন গায়ন-বায়ন, বিয়ানাম গাই ৭৩ গৰাকী কাষত কলহ লৈ আয়তী, এটা নামঘৰৰ আৰ্হিৰ সন্মুখত গায়ন-বায়নসহ ‘কেলি গোপাল’ নাট পৰিৱেশন কৰি যোৱা এটা পূৰ্ণাংগ ভাওনাৰ দল, শান্তিৰ বাণীৰে হাতত গোলক আৰু পাৰ চৰাই, ৭৩টা শিশু চেমনীয়া, ভোৰতাল নৃত্যৰ দল, ৰসৰাজ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ বুঢ়ী আইৰ সাধুৰ আৰ্হিত ৭৩ গৰাকী আইতাই সাধু কৈ যোৱা, মুগাৰ সাজ পিন্ধি হাতত ৭৩ গৰাকী যুৱতী, বৰপেটাৰ ম'হখেদা নৃত্য, বড়ো জনগোষ্ঠীয় নৃত্য দল, ৰাভা জনগোষ্ঠীয় নৃত্য দল, মিচিং জনগোষ্ঠীয় নৃত্য দল, নেপালী জনগোষ্ঠীয় নৃত্য দল, চাহ জনগোষ্ঠীয় নৃত্য দল, ৰাজস্থানী লোক-সংস্কৃতি দলে এই শোভাযাত্ৰাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
অধিৱেশনৰ চতুৰ্থ দিনা বিয়লি অনুষ্ঠিত হেম বৰুৱা সোঁৱৰণী প্ৰথম মুকলি অধিৱেশনত নৱনিৰ্বাচিত সভাপতি ডাঃ ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰাই বিদায়ী সভাপতি ইমৰান শ্বাহৰ পৰা আনুষ্ঠানিকভাৱে দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে।
অধিৱেশনত প্ৰাক্তন সভাপতি সাহিত্যাচাৰ্য মহিম বৰা, ৰংবং তেৰাং, সাহিত্য সভাৰ বিদায়ী প্ৰধান সম্পাদক প্ৰহ্লাদ তাছা, প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত উপস্থিত আছিল।
তাৰ পিছতে মূল মঞ্চত “অসমৰ ৰাজ্যসভা আৰু খিলঞ্জীয়া মাতৃভাষা, অস্তিত্বৰ সংকট আৰু ভৱিষ্যত” শীৰ্ষক বিষয়ত এখন আলোচনা সভা অনিষ্ঠিত হয়।
এই সভাত অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয় সাহিত্য সভা আৰু জাতীয় সংগঠনৰ প্ৰতিনিধিয়ে অংশগ্ৰহণ কৰি নিজৰ নিজৰ মন্তব্য আগবঢ়ায়।
বিয়লি বেলা কুঁৱৰীটোলৰ কলিয়াবৰ মুক্তিযুঁজাৰু ভৱন প্ৰাংগণত সাহিত্য সভাৰ প্ৰতিনিধি সভা অনুষ্ঠিত হয়।
মূল সভাস্থলী পণ্ডিত আত্মাৰাম শৰ্মা সমন্বয় ক্ষেত্ৰৰ পৰা সাত কিলোমিটাৰ দূৰত্বত জখলাবন্ধাৰ নাগশংকৰৰ ড॰ টি আও ষ্টেডিয়ামত প্ৰায় তিনি ঘণ্টাজোৰা কাৰ্যসূচীৰে সভাৰ পাঁচদিনীয়া অধিৱেশনৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়।
অনুষ্ঠানত সভাৰ সভাপতি ইমৰান শ্বাহ, মন্ত্ৰী ৰকিবুল হুছেইন আৰু সভাৰ উপ-সভাপতি ড॰ পৰমান্দ ৰাজবংশীকে ধৰি বহু বিশিষ্ট ব্যক্তি উপস্থিত আছিল।
সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত অসমৰ জাতীয় সমস্যা, জাতীয় ঐক্য আৰু সভাৰ জন্মৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে ভিন্ন পদক্ষেপৰ বিষয়ে সংগীতালেখ্যৰ মাজেৰে গীত-নাচ পৰিৱেশন কৰা হয়।
ৰুদ্ৰকান্ত গোস্বামী সোঁৱৰণি গ্ৰন্থ উৎসৱৰ দ্বাৰ মুকলি কৰে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য ড॰ কন্দৰ্প কুমাৰ ডেকাই।
তিনি শতাধিক বাণিজ্য মেলাৰ বিপনীয়ে অংশ লোৱা মেলাখন স্থানীয় বিশিষ্ট কৰ্মী চোহনমল জৈনৰ নামত উৎসৰ্গিত কৰা হৈছে।
বিদায়ী সভাপতি ইমৰান শ্বাহে সাহিত্য কাণ্ডাৰী পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা সোঁৱৰণি মূল মঞ্চ আৰু কলিয়াবৰ শাখা সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক যোগেশ্বৰ বৰা সোঁৱৰণি মূল মণ্ডপ উদ্‌ঘাটন কৰে।
সমন্বয় ক্ষেত্ৰস্থিত সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা সোঁৱৰণি মূল তোৰণ উদ্‌ঘাটন কৰে তেজপুৰ বিশ্বাবিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য ড॰ মিহিৰকান্ত চৌধুৰীয়ে।
অসম সাহিত্য সভাৰ কলিয়াবৰ অধিৱেশনৰ তৃতীয় দিনা সাহিত্য সভাৰ পতাকা উত্তোলন কৰে বিদায়ী সভাপতি ইমৰান শ্বাহে।
দুপৰীয়া পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা সোঁৱৰণী মঞ্চত অনুষ্ঠিত হয় নবীন লেখক-শিল্পীৰ অন্তৰংগ অনুষ্ঠান ৰামধেনু।
কেইবাকুৰি নবীন লেখক-শিল্পীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰা অনুষ্ঠানটো সঞ্চালনা কৰে বিশিষ্ট সাহিত্যিক অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰীয়ে।
প্ৰায় চাৰি ঘণ্টা ধৰি চলা এই অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰে ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰী, শিল্পী জীনা ৰাজকুমাৰী, অভিনেতা নয়ন নীলিম, ৰশ্মি শইকীয়া ভূঞা আদিয়ে।
তেজপুৰৰ পৰা প্ৰায় ২৫ কিঃমিঃ দূৰৈৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষৰ মৌচন্দা পথাৰত অস্থায়ীভাৱে নিৰ্মিত পণ্ডিত আত্মাৰাম শৰ্মা সমন্বয় ক্ষেত্ৰত অধিৱেশন অনুষ্ঠিত হয়।
সাহিত্য সভাৰ আনুষ্ঠানিক সভাৰ বাহিৰেও অধিৱেশন স্থলীত গ্ৰন্থ উৎসৱ মেলা, বিজ্ঞান আৰু শিল্প মেলা আৰু বাণিজ্য মেলাও অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
অধিৱেশন স্থলীৰ ঐতিহ্যমণ্ডিত কলিয়াবৰ ক্ষেত্ৰ শীৰ্ষক প্ৰদৰ্শনস্থলীত কলিয়াবৰ অঞ্চলৰ প্ৰাচীন মঠ, মন্দিৰ, দেৱালয়, বুৰঞ্জীপ্ৰসিদ্ধ কীৰ্তিচিহ্ন আদিৰ চিন সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।
আহোম ৰাজত্বৰ বৰতোপ, বড়ো-কাৰ্বি-চাহ জনগোষ্ঠীৰ বাসগৃহ, বাঘ ধৰা দৃশ্য, শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ, ড॰ ভূপেন হাজৰিকা, জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ মূৰ্তিকে আদি কৰি বিভিন্ন সামগ্ৰীৰ প্ৰদৰ্শনীৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।
অসম সাহিত্য সভাৰ ৭৩তম দ্বি-বাৰ্ষিক কলিয়াবৰ অধিৱেশনৰ আদৰণি সমিতিৰ মুখ্য কাৰ্য্যালয়ৰ দ্বাৰ উন্মোচন ২ অক্টোবৰ, ২০১৩ তাৰিখ বুধবাৰে কলিয়াবৰ শাখা সাহিত্য সভা ভৱন প্ৰাঙ্গণ, কুঁৱৰীটোলত অনুষ্ঠিত হয়।
২০১৪ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰৰ দিনা বিদায়ী সভাপতি ইমৰাণ শ্বাহে কলিয়াবৰ অধিৱেশনৰ মূল মণ্ডপৰ লাইখুঁটাভাগ স্থাপন কৰে।
এই অনুষ্ঠানত মন্ত্ৰী ৰকিবুল হুচেইন, অসম সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছা, নগাঁও জিলাৰ উপায়ুক্ত মনালিছা গোস্বামী আৰু কলিয়াবৰৰ মহকুমাধিপতি মধুমিতা ভাগৱতী উপস্থিত আছিল।
১৩৯৮ - তুৰ্কী অভিযানকাৰী টাইমূৰৰ ভাৰত আক্ৰমণ আৰু দিল্লী দখল কৰি সমগ্ৰ উত্তৰ ভাৰততে লুণ্ঠন চলায়।
১৬২৪ - ইংলেণ্ডৰ টেমছ্ নদীত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ক'ৰনেলিয়াছ ভন ড্ৰেবেলে ৰাজহুৱাকৈ ইংলেণ্ডৰ ৰজা জেমছ প্ৰথমৰ বাবে ছাবমেৰিনৰ পৰীক্ষণ কৰিছিল।
চন্দ্ৰত অৱতৰণ কৰি প্ৰথমবাৰৰ বাবে তাৰপৰা চন্দ্ৰশিলা সংগ্ৰহ কৰি পৃথিৱীলৈ কঢ়িয়াওৱা মহাকাশযান।
১৯৮৩ - ব্ৰজনাথ শৰ্মাক তেজপুৰৰ 'অনামিকা যুৱ শিল্পী সমাজ'ৰ দ্বাৰা আনুষ্ঠানিক 'অভিনয়াচাৰ্য' অভিধা প্ৰদান কৰা হয়।
২০০১ - ৱৰ্ল্ড ট্ৰেড চেণ্টাৰ আৰু পেণ্টাগনত কৰা আক্ৰমণকাৰীৰ বিৰুদ্ধে আমেৰিকাই যুদ্ধ ঘোষণা কৰে।
১৮৯৪ - বিভূতিভূষণ বন্দ্যোপাধ্যায়, প্ৰসিদ্ধ বঙালী সাহিত্যিক, তেওঁৰ প্ৰসিদ্ধ উপন্যাস হ’ল ‘পথেৰ পাঁচালি’।
২০০৯ - নৰমান বৰলাগ , আমেৰিকাৰ বিশ্ব বিখ্য়াত কৃষি বিজ্ঞানী, সেইজ বিপ্লৱৰ পিতৃ পুৰুষ, ন'বেল বিজয়ী।
ৰয়েল ফ্লাইং কৰ্পছ আৰু ইয়াৰ উত্তৰাধিকাৰী ৰয়েল এয়াৰ ফৰ্চত সেৱা আগবঢ়োৱাৰ সময়ত তেওঁ দহটা আকাশী বিজয় দাবী কৰিছিল কিয়নো ১৭০ ঘণ্টাৰ ভিতৰত তেওঁ পাঁচখন বিমান ধ্বংস কৰিছিল আৰু পাঁচখন বিমান নিয়ন্ত্ৰণৰ বাহিৰলৈ লৈ যোৱা হৈছিল ।
১৯১২ - বামিৰেড্ডী নাগী ৰেড্ডি চমুকৈ বি নাগী ৰেড্ডি, এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ, মুখ্যতঃ তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰযোজক আৰু পৰিচালক আছিল।
তেওঁ চেন্নাইত বিজয়া বাউহিনী ষ্টুডিঅ' স্থাপন কৰে, যি সেইসময়ত এছিয়াৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ চলচ্চিত্ৰ ষ্টুডিঅ' আছিল।
বি নাগী ৰেড্ডিৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত কেইখনমান চলচ্চিত্ৰৰ ভিতৰত আছে — পাতাল ভৈৰৱী , মিছাম্মা , মায়া বজাৰ , গুণ্ডাম্মা কথা , মাদুৱে মদিনোডু , ইঙ্গা ভেতু পিল্লাই , ৰাম ঔৰ শ্যাম , শ্ৰীমান শ্ৰীমতী , জুলি , আৰু স্বৰ্গ নৰক , নাম নাদু ইত্যাদি।
১৯৫৯ - বোমান ইৰাণী, এজন ভাৰতীয় অভিনেতা, ফটোগ্ৰাফাৰ আৰু কণ্ঠ শিল্পী যি মুখ্যতঃ হিন্দী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে তেওঁ তামিল, তেলেগু, কানাড়া আৰু মালায়ালম চলচ্চিত্ৰতো কাম কৰিছে।
১৯৬০ - বিজয়লক্ষ্মী ৱেডলাপেটলা, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী, যাৰ জনপ্ৰিয় নাম চিল্ক স্মিতা।
১৯৯১ - চানুভান্দা কুশালাপ্পা উথাপ্পা চমুকৈ এছ কে উথাপ্পা, ভাৰতীয় পেছাদাৰী হকী খেলুৱৈ যি ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ বাবে আক্ৰমণকাৰী মিডফিল্ডাৰ হিচাপে আৰু হকী ইণ্ডিয়া লীগত কলিঙ্গ লেন্সাৰ(উৰিষ্যাৰ এটা হকী দল যি হকী ইণ্ডিয়া লীগত খেলে।
ই যুটীয়াভাৱে উৰিষ্যা ঔদ্যোগিক আন্তঃগাঁথনি উন্নয়ন নিগম আৰু মহানদী কোলফিল্ড লিমিটেড ৰ মালিকানাধীন)ৰ খেলুৱৈ হিচাপে খেলে।
এছ কে উথাপ্পাই ২০১২ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰা তেওঁ বৰ্তমানলৈকে ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ হৈ ১০০ তকৈও অধিক গ'ল দিছে।
১৯১১ – জৰ্জ পঞ্চম আৰু ৰাণী মেৰী ভাৰত ভ্ৰমণ কৰা প্ৰথম ব্ৰিটিছ ৰাজপৰিয়ালৰ সদস্য হিচাপে পৰিগণিত হয়।
১৯৫৫ - ফণী শৰ্মা পৰিচালিত আৰু ভূপেন হাজৰিকা প্ৰযোজিত ছাৰ্টিফিকেট অব মেৰিট লাভ কৰা প্ৰথম অসমীয়া ছবি পিয়লী ফুকন বোলছবিয়ে মুক্তি লাভ কৰে।
কাশ্মীৰ সংঘাত হৈছে কাশ্মীৰ অঞ্চলক লৈ দুখন দেশৰ মাজত হোৱা সংঘাত মুখ্যতঃ ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ মাজত, চীনে তৃতীয় পক্ষৰ ভূমিকা পালন কৰে।
১৯৪৭ চনত ভাৰত বিভাজনৰ পিছত এই সংঘাত আৰম্ভ হয় কিয়নো ভাৰত আৰু পাকিস্তান দুয়োপক্ষই পূৰ্বৰ ৰাজকীয় ৰাজ্য জম্মু-কাশ্মীৰ নিজৰ নিজৰ বুলি দাবী কৰিছিল।
১৯৬১ - ৰাষ্ট্ৰীয় ভাৱে সম্প্ৰচাৰিত এক ভাষণত কিউবাৰ নেতা ফিদেল কাষ্ট্ৰই ঘোষণা কৰে যে তেওঁ এজন মাৰ্ক্সবাদী-লেনিনবাদী আৰু কিউবাই সাম্যবাদ গ্ৰহণ কৰিব।
১৯৯১ – ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ পৰা ইউক্ৰেইনৰ স্বাধীনতাক স্বীকৃতি দিয়া কানাডা আৰু পোলেণ্ড প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হয়।
তেওঁ ২০০১ চনত সুভিৰা জয়ছোৱালৰ— "ভাৰতত বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ উৎপত্তি আৰু বিকাশ" অনুবাদ কৰাৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি অনুবাদ বঁটা লাভ কৰিছিল।
এগৰাকী সমাজকৰ্মী হিচাপে তেওঁ অম্বিকাগিৰি মেম'ৰিয়েল ট্ৰাষ্ট আৰু অন্যান্য প্ৰতিষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
মথুৰাদাস বুঢ়া আতাই প্ৰতিটো হাটীৰ বাবে একোটা সমূহীয়া বিত্তীয় পুঁজিৰ ব্যৱস্থা কৰে, যাক ‘হাটীয়াৰ পুঁজি’ বোলা হয়।
এই পুঁজিৰ ধন হাটীৰ উন্নয়ণৰ কামৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰাৰ উপৰিও প্ৰয়োজনৰ সময়ত ঋণৰ বিনিময়ত বা কেতিয়াবা ঋণ অবিহনেও প্ৰয়োজনাত ব্যক্তিক ধাৰলৈ দিয়া হৈছিল।
তেখেতে বৃত্তি অনুসাৰে হাটী ভগাই দিয়াৰ ব্যৱস্থাও কৰিছিল, যেনে মাটিৰ পাত্ৰ গঢ়োতাৰ বাবে কুমাৰহাটী, কমাৰৰ বাবে বৃন্দাবনহাটী, ইত্যাদি।
কোঁচৰজা নৰনাৰায়ণক দিবলৈ শংকৰদেৱে আৰ্হি কৰা বৃন্দাৱনী বস্ত্ৰ বৈ উলিওৱাৰ কামত গোপাল তাঁতী আৰু সহযোগীসকল অংশীদাৰ হৈছিল।
বৈষ্ণৱ গুৰু চৈতন্যদেৱৰ ভক্তিগীত গোপাল তাঁতী আৰু তেখেতৰ সংগীবৃন্দই ঠায়ে ঠায়ে ঘূৰি পৰিৱেশন কৰিছিল।
মন্‌থৈ গাঁৱৰ নাৰায়ণদাস ঠাকুৰ আতাৰ ঘৰত ভক্তি গান পৰিৱেশন কৰাৰ সময়ত নাৰায়নদাস ঠাকুৰ আতাই এটা পদৰ ৰচকৰ নাম জানিবলৈ ইচ্ছা কৰাত গোপাল তাঁতী উত্তৰ দিবলৈ অপাৰগ হয়, আৰু উভতি আহি গুৰু হৰি মিশ্ৰৰ পৰা এই বিষয়ে জানিবলৈ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰে।
সেই উদ্দেশ্যেৰেই ৰাম লাৰুৱা বুঢ়া নামৰ এগৰাকী ব্যক্তিৰপৰা কিছু ভূমি ক্ৰয় কৰি কীৰ্তনঘৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
সেই সময়ৰ বৰপেটা অঞ্চলক শ্ৰীকৃষ্ণৰ স্থান মথুৰাৰ লগত তুলনা কৰা হৈছিল বাবে মথুৰা-ৰ অনুগত অনুচৰ বুলি গোপাল তাঁতীক মথুৰাদাস বোলা হৈছিল।
গুৰুৰ আজ্ঞা শিৰত লৈ বুঢ়া আতাই নিষ্ঠা, বুদ্ধিমত্তা আৰু বিচক্ষণতাৰে সত্ৰ পৰিচালনাৰ লগতে বৰপেটাৰ সমাজ জীৱনত কিছুমান নতুন ব্যৱস্থাৰ প্ৰণয়ন কৰিছিল।
পঢ়াশালীৰ পঢ়া সাং কৰি গোপাল তাঁতীয়ে পৈতৃক বৃত্তিতে আত্মনিয়োগ কৰিছিল, আৰু নিজৰ কাৰ্যকুশলতাৰে মুখ্য তাঁতী হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
সেন্দূৰীপিঠীয়া মৌপিয়াঃ ইয়াৰ ইংৰাজী নাম : বৈজ্ঞানিক নাম : গোত্ৰ : এইবিধ চৰাই দৈৰ্ঘ — ১০ ছেঃ মিঃ মান।
ফুলৰ ৰস খায় বাবে ইয়াক মৌপিয়া বুলি কোৱা হয়৷ জোপোহা গছৰ ডালৰ ফেৰেঙণিত খেৰ, শুকান ঘাঁহ আদি সামগ্ৰীৰে বাহ সাজি কণি পাৰে আৰু উমনি দি পোৱালি জগায়।
মৌপিয়া চৰাইৰ কেইবাটাও আকৃতিৰ পোৱা যায়— সেইবোৰৰ ভিতৰত সেন্দুৰীয়া মৌপিয়া, সৰু মকৰা খোৱা মৌপিয়া তেজৰঙা মৌপিয়া অসমৰ কলাডিঙীয়া মৌপিয়া সেউজীয়ানেজী মৌপিয়া জাব্ৰিৰ মৌপিয়া শ্ৰীমতী গৌল্ডৰ মৌপিয়া বহিনেজীয়া মৌপিয়া।
মৌপিয়া এবিধ সৰু আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ই ঘাইকৈ ফুলৰ ৰস খায় বাবে ইয়াক মৌপিয়া বুলি কোৱা হয়৷ অৱশ্যে প্ৰজনন কালত ই পোক-পতংগও খোৱা দেখা যায়৷ ই চিংগাপুৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চৰাই৷
আৰ্জেণ্টিনাৰ এই দক্ষ ষ্ট্ৰাইকাৰজনে ক্লাব কেৰিয়াৰৰ বেছিভাগ সময় ইটালীৰ ফিয়'ৰেণ্টিনা ক্লাবৰ হৈ খেলিছিল।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত ৭৮ খন খেলত ৫৬টা গ'লেৰে তেওঁ আৰ্জেণ্টিনাৰ সৰ্বকালৰ সবোৰ্চ্চ স্ক'ৰাৰ।
ফিনিশ্বিং, হেডিং আৰু ফ্ৰী কিকত দক্ষ বাটিষ্টুটাক তেওঁৰ প্ৰজন্মৰ অন্যতম সম্পূৰ্ণ ষ্ট্ৰাইকাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
১৯৯৩ চনত তেওঁৰ ক্লাব ফিঅ'ৰেণ্টিনাৰ -লৈ অনুন্নীত হওঁতে বাটিষ্টুটাই সেই ক্লাবতে থাকে আৰু এবছৰ পিছত শীৰ্ষ লীগলৈ উন্নীত হোৱাত সহায় কৰে।
ফিঅ'ৰেণ্টিনাৰ হৈ তেওঁৰ খেলৰ প্ৰতি স্বীকৃতিৰূপে অনুৰাগীসকলে ১৯৯৬ চনত তেওঁৰ এটা পূণাংগ ব্ৰ'ঞ্জৰ মূৰ্তি মুকলি কৰে।
ফিঅ'ৰেণ্টিনাৰ হৈ কেতিয়াও ইটালীয়ান লীগ খিতাপ দখল কৰিব নোৱাৰা বাটিষ্টুটাই ২০০০ চনত এ এছ ৰ'মালৈ গৈ সেই খিতাপ অৰ্জন কৰে।
১২ বছৰ ইটালীত খেলাৰ পিছত ২০০৩ চনত তেওঁ সপৰিয়ালে কাটাৰলৈ যায় আৰু স্থানীয় দল আল্‌-আৰবিৰ হৈ খেলাত সন্মতি প্ৰকাশ কৰে।
তেওঁৰ দেউতাক আছিল জন্তু-নিধন কৰ্মী অ'মাৰ বাটিষ্টুটা আৰু মাক আছিল বিদ্যালয়ৰ কৰ্মী গ্ল'ৰিয়া জিলি।
ক্লাব আৰু জাতীয় দলৰ হৈ লাহে লাহে খ্যাতি অৰ্জন কৰা বাটিষ্টুটাই বহু বিজ্ঞাপন আৰু টেলিভিজন অনুষ্ঠানত অংশ ল'বলৈ সুযোগ পায়।
ইটো-সিটো আঘাতেৰে জৰ্জৰিত হৈ পৰা বাটিষ্টুটাই আল্‌-আৰবিত থাকোঁতেই ২০০৫ চনৰ মাৰ্চত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
নেওগ অসমীয়া সাহিত্যৰ এনে এগৰাকী সাধক যিগৰাকী একাধাৰে বুৰঞ্জীবিদ, লোকসংস্কৃতিৰ গৱেষক, কবি, প্ৰাচ্যতত্ত্ববিদ তথা শ্ৰেষ্ঠতম সম্পাদকসকলৰ এজন।
পুৰণি শিলালিপিৰ পৰা আধুনিক কবিতালৈকে, শাস্ত্ৰীয় নৃত্য-গীতৰ পৰা লোকশিল্পলৈকে, প্ৰাচ্যতত্ত্বৰ পৰা নন্দন তত্ত্বলৈকে, ইতিহাসৰ পৰা দৰ্শন আৰু ধৰ্মলৈকে -বহল পৰিসৰত তেওঁ বিচৰণ কৰিছিল আৰু তথ্যৰ আসোঁৱাহ নথকাকৈ এই বিষয়সমূহ তেওঁৰ গৱেষণাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল।
নেওগৰ ‘ ’, ‘শ্ৰীশ্ৰীশংকৰদেৱ’ আদি গ্ৰন্থই শংকৰদেৱক বিজ্ঞানসন্মত ভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
বেজবৰুৱাৰ বিশাল ব্যক্তিত্বক নব্য চিন্তাধাৰাৰে সৈতে অসমীয়া সমাজত চিনাকী কৰি দিয়াত তেওঁ মুখ্য ভূমিকা লৈছিল।
শংকৰদেৱ বিৰচিত ‘কীৰ্ত্তনঘোষা’ আৰু মাধৱদেৱ বিৰচিত ‘নামঘোষা’ৰ সম্পাদনা নেওগৰ অন্যতম সম্পাদনা কীৰ্তি।
তেওঁৰ এই জাতীয়তাবোধ আৰু বিচক্ষণতাই অসম সম্পৰ্কীয় অধ্যয়নক প্ৰাচ্যতত্ত্ব অধ্যয়নৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিলে।
গংগা উপত্যকাৰ পূৱ অংশক ভাৰততত্ত্ব অধ্যয়নৰ অংশত পৰিণত কৰাত তেওঁ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল।
সৰ্বভাৰতীয় প্ৰাচ্যতত্ত্ব অধিৱেশনত, অসম বিষয়ক বিভিন্ন গৱেষণা পত্ৰ উত্থাপন কৰি তেওঁ পণ্ডিতসকলৰ নজৰলৈ আহে আৰু আলিগড় বিশ্ববিদ্যালয়ত অনুষ্ঠিত ভাৰতীয় প্ৰাচ্যবিদ্যা সন্মিলনৰ, ত্ৰয়োবিংশতম অধিৱেশনৰ টেকনিকেল ছায়েন্স এণ্ড ফাইন আৰ্টছ্‌ চেকচনৰ সভাপতিৰ পদ শুৱনি কৰে।
১৯৬৫ চনত, গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত এই অধিবেশনৰ দ্বাবিংশতিতম সন্মিলনৰ নেওগ আয়োজক মণ্ডলীৰ স্থানীয় সচিব আছিল।
অসমত ‘পাঠ-সমীক্ষা-তত্ত্ব’ক পাঠ্যক্ৰমৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা শিক্ষাবিদ্গৰাকী আছিল মহেশ্বৰ নেওগ।
১৯৭৪ চনৰ অসম সাহিত্য সভাৰ মঙ্গলদৈ অধিৱেশনৰ সভাপতি ৰূপে তেওঁ ‘পাঠ-সমীক্ষা’ পদ্ধতিৰে শুদ্ধ ইতিহাস প্ৰণয়নৰ বক্তব্য আগবঢ়ায়।
ভাৰত চৰকাৰৰ শিক্ষা-সংস্কৃতি মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনত, ১৯৬৩ চনত বেংগালুৰুত অনুষ্ঠিত এক অনুষ্ঠানত নেওগে ড পি এল বৈদ্যৰ পৰা পাঠ-সমীক্ষা কৌশল প্ৰয়োগৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।
তাৰ পিছত, ১৯৭৬ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীৰ পাঠ্যক্ৰমত ‘পাঠ-সমীক্ষা’ বিষয়টো অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।
এই চনতে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে পাঠ-সমীক্ষা বিষয়ত তেওঁক বক্তৃতা প্ৰদান কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ কৰে।
১৯৮৮ চনত, নেওগৰ বক্তৃতাটো ‘পাঠ-সমীক্ষা’ নাম দি ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে এখন গ্ৰন্থ প্ৰণয়ন কৰে।
মহেশ্বৰ নেওগৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ হয় যোৰহাট মিশ্যন হাইস্কুল, শিৱসাগৰ ফুলেশ্বৰী হাইস্কুল আৰু যোৰহাট হাইস্কুলত, শিক্ষকতাৰে।
১৯৪৫ চনত, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ট্ৰাষ্ট ব’ৰ্ডত ক্ৰমে কাৰ্যালয় সচিব তথা কাৰ্যাধক্ষ্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
মহেশ্বৰ নেওগ ১৯৪৪ চনত অসমত বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপনৰ দাবীত গঠিত হোৱা ট্ৰাষ্ট ব’ৰ্ডৰ সচিব আছিল।
১৯৪৮ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা হোৱাত, নেওগ এই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ প্ৰথমজন প্ৰবক্তা ৰূপে মকৰল হয়।
১৯৫৫ চনত তেওঁ তেওঁৰ গৱেষণা -গ্ৰন্থ ‘ ’ৰ বাবে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
নেওগৰ শিক্ষাৰম্ভ হয় ১১৩ নং কমাৰফদীয়া স্কুল, শিৱসাগৰত; উত্তৰ লখিমপুৰত প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰু যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা ষ্টাৰ নম্বৰসহ প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
কটন কলেজৰ পৰা আই এছ চি প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ , ১৯৩৯ চনত ইংৰাজী বিষয়ত সন্মান সহকাৰে স্নাতক পৰীক্ষাত আৰু ১৯৮৭ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা বিষয়ত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম বিভাগত স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
ইয়াৰ উপৰিও নেওগক গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে ‘প্ৰফেছৰ এমেৰিটাছ’, ভাৰতীয় প্ৰত্নতত্ত্ব সমিতি আৰু ভাৰতীয় ইতিহাস আৰু সংস্কৃতি সমিতিয়ে তাম্ৰপত্ৰ আৰু সংগীত-নাটক অকাডেমিয়ে অকাডেমিৰ ফেল’শ্বিপ প্ৰদান কৰিছিল।
নেওগে অসম সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক হৈ থকা সময়ছোৱাতে যোৰহাটৰ ‘ৰাধাকান্ত সন্দিকৈ ভৱন’ আৰু ১৯৬৫ চনত গুৱাহাটীৰ ‘ভগৱতীপ্ৰসাদ বৰুৱা ভৱন’ৰ নিৰ্মাণৰ কাম কৰে।
১৯৭৪ চনত, তেওঁ মঙ্গলদৈত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ একোত্তৰচত্বাবিংশ অধিৱেশনৰ সভাপতিৰ আসন অলংকৃত কৰিছিল।
১৯৭০ চনত, বক্তৃতা প্ৰদান আৰু পাৰস্পৰিক সদ্ভাৱ বঢ়োৱাৰ লক্ষ্যেৰে, নেওগে ভাৰত চৰকাৰৰ আমন্ত্ৰণ ক্ৰমে হাংগেৰী, ৰোমানিয়া আৰু পূৱ জাৰ্মেনি ভ্ৰমণ কৰিছিল।
কম্পিউটাৰ ক্ৰনিকল্‌চ হ'ল এলানী আধা-ঘণ্টিয়া আমেৰিকাৰ দূৰদৰ্শন অনুষ্ঠান, যি ১৯৮৩ৰ পৰা ২০০২লৈ সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল, 'পাব্লিক্ ব্ৰডকাষ্টিং চাৰ্ভিচ ৰাজহুৱা দূৰদৰ্শনত ,ই ব্যক্তিগত গণক যন্ত্ৰৰ উত্থানক আৰম্ভণিৰ পৰা ২১শতিকাৰ আৰম্ভণিত বিশাল বজাৰলৈকে দাঙি ধৰি প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
এই শ্ৰেণী তেতিয়াৰ কেচিএচএম-টিভিৰ মহাবিদ্যালয়ৰ আস্থান প্ৰবন্ধক ষ্টিৱাৰ্ট চিফেটে আৰম্ভ কৰিছিল।
সমগ্ৰ প্ৰদৰ্শন কালত, কম্পিউটাৰ্ ক্ৰনিক্ল্চৰ আৰ্হি প্ৰায় একেই থাকিল, প্ৰদৰ্শনৰ ধৰণক বাদ দি, আৰম্ভণিতে ইয়াৰ প্ৰদৰ্শনৰ ধৰণ অতিকৈ আনুষ্ঠানিক আছিল, কিন্তু পিছলৈ সহজ সৰল হ'বলৈ ধৰিলে।
'অন্লাইন্ মিনিট' ১৯৯৫ত আৰম্ভ হ'ল, যিয়ে খণ্ডটোৰ বিষয়ত আধাৰিত বিভিন্ন ৱেব্ চাইটৰ বিষয়ে জনাইছিল।
১৯৮৯ত লৈখিকসমূহ সলনি কৰা হ'ল আৰু নামটো 'দা কম্পিউটাৰ্ ক্ৰনিক্ল্চ'ৰ পৰা 'কম্পিউটাৰ্ ক্ৰনিক্ল্চ্'লৈ সলনি কৰা হ'ল।
আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় অংশ আছিল ষ্টিৱাৰ্টৰ "পিক্ অৱ্ দা ৱিক্" যিয়ে সেই সময়ৰ জনপ্ৰিয় গণক যন্ত্ৰৰ যতন আদিৰ বিষয়ে দেখুৱাইছিল।
১৯৮০ৰ দশকত এই দৰ্শনীত কেইবাজনো সহযোগী প্ৰদৰ্শক আছিল, যেনে জৰ্জ্ ম'ৰ', পল স্কিণ্ডাৰ্, ৱেণ্ডি ৱুড্চ্ আদি।
পঢ়াশলীয়া দিনতে শান্তনু কৌশিক বৰুৱাই অসমবাণী, সাপ্তাহিক জনমভূমি আদিৰ পাতত নিজৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ পাতনি মেলে।
তেখেতে প্ৰথম ১৯৯৪ চনত সূৰ্য হাজৰিকা সম্পাদিত আধুনিক অসমীয়া বিশ্বকোষ গ্ৰন্থত কিছু অংশ লিখাৰ সুযোগ লাভ কৰে।
তাৰ পিছত ১৯৯৮ চনত চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শ‍ইকীয়া সম্পাদিত অসমীয়া বাতৰি কাকত-আলোচনীৰ ডেৰশ বছৰীয়া ইতিহাস গ্ৰন্থত দুটা পাঠ লিখে।
সূৰ্য হাজৰিকা সম্পাদিত নতুন দৈনিকৰ এটা দশকৰ নিৰ্বাচিত ৰচনা সংকলন গ্ৰন্থতো তেখেতে সম্পাদনাত সহায় কৰে।
বৰুৱাৰ ১৯৯৫ চনত প্ৰকাশিত প্ৰথম সাহিত্য কৰ্ম আছিল "মেঘনাদ সাহা" নামৰ এখন ক্ষুদ্ৰ জীৱনী গ্ৰন্থ।
১৯৮৬ চনত শান্তনু কৌশিক বৰুৱাই সাংবাদিক জগদীশ ফুকনৰ ওচৰত শিক্ষানবীচ হিচাপে সাংবাদিকতাৰ আদিপাঠ আৰম্ভ কৰে।
১৯৮৭ চনত তেওঁ সাপ্তাহিক কাকত "নতুন অসম বিলাসিনী"ৰ সহকাৰী সম্পাদক নিযুক্ত হয় আৰু পিছলৈ তাৰে কাৰ্যবাহী সম্পাদক হয়।