polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
যদু ভ্ৰাতৃঘাতী যুদ্ধত নিশাথ আৰু উলমুকা নিহত হৈছিল ইয়াৰ লগে লগে বলোৰামে সাগৰৰ কাষত ধ্যানৰ দ্বাৰা তেওঁৰ পাৰ্থিৱ অৱতাৰো সমাপ্ত কৰে।
মহাভাৰত,ভাগৱত পুৰাণ আৰু বিষ্ণু পুৰাণৰ দৰে বিভিন্ন পৌৰাণিক ধৰ্ম গ্ৰন্থত তেওঁৰ বিৱৰণ আছে।
জনতা মৰ্চাৰ অন্যতম অংশীদাৰ ভাৰতীয় লোকদলৰ নেতা চৌধুৰী চৰণ সিং আৰু সমাজবাদীৰ পাৰ্টিৰ নেতা ৰাজ নাৰায়ণে সমৰ্থন উঠাই লোৱাত ২৮ জুলাই ১৯৭৯ত মোৰাৰজী দেশাই চৰকাৰৰ পতন হয়।
সেই একেটা দিনতে চৰণ সিঙে ইন্দিৰা গান্ধীৰ কংগ্ৰেছ ৰ বাহিৰৰ পৰা দিয়া সমৰ্থনত প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে।
লোকসভাত সংখ্যাগৰিষ্ঠতা সাব্যস্ত কৰাৰ ঠিক আগেআগে ইন্দিৰা গান্ধীয়ে চৰণ সিঙৰ চৰকাৰলৈ আগবঢ়োৱা সমৰ্থন উঠাই লয়।
ফলস্বৰূপে মাত্ৰ ২৩দিন পিছতে ১৪ জানুৱাৰী ১৯৮০ত প্ৰধানমন্ত্ৰী পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰে আৰু চলিত লোকসভাৰ কাৰ্যকাল শেষ হোৱাৰ পূৰ্বেই পৰৱৰ্তী সাধাৰণ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰাটো অৱধাৰিত হৈ পৰে।
ইন্দিৰা গান্ধী আৰু তেওঁ ঘোষণা কৰা জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতবাসীৰ মনত পঞ্জীভূত হৈ থকা ক্ষোভৰ বহিৰ্প্ৰকাশ ঘটে ১৯৭৭ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ যোগে।
বিৰোধী দলসমূহে, মূলতঃ ভাৰতীয় লোকদল, সমাজবাদী পাৰ্টি, কংগ্ৰেছ ফৰ ডেমোক্ৰেচী আৰু অৰ্গেনাইজেচন কংগ্ৰেছে গঠন কৰা জনতা মৰ্চাই এই নিৰ্বাচনত বৃহৎ বিজয় সাব্যস্ত কৰে আৰু মোৰাৰজী দেশাইৰ প্ৰধানমন্ত্ৰিত্বত ২৪ মাৰ্চ ১৯৭৭ত ভাৰতত প্ৰথম অকংগ্ৰেছী চৰকাৰ গঠন কৰে।
নিৰ্বাচন পিছত জনতা মৰ্চাৰ অন্তৰ্ভূক্ত ৰাজনৈতিক দলসমূহক বিলীন কৰি দিয়া হয় আৰু একত্ৰে জনতা পাৰ্টি নামেৰে ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজনৈতিক দল ৰূপে নিৰ্বাচন আয়োগৰ স্বীকৃতি লাভ কৰে।
৬টা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ, ১৯টা ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ আৰু ১১টা পঞ্জীভূক্ত ৰাজনৈতিক দলে নিৰ্বাচনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
কংগ্ৰেছে ৩৫৩খন আসনত বৃহৎ বিজয় সাব্যস্ত কৰি ইন্দিৰা গান্ধীৰ প্ৰধানমন্ত্ৰিত্বত চৰকাৰ গঠন কৰিছিল।
উল্লেখনীয় যে নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে ১৯৭৯ত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ, আই আৰু ইউ নামেৰে দুই ভাগত বিভাজিত হৈ গৈছিল।
৭ম লোকসভাৰ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হৈ যোৱাৰ পিছত নিৰ্বাচন আয়োগে ইন্দিৰা গান্ধী নেতৃত্বাধীন ঠালটোক প্ৰকৃত কংগ্ৰেছ বুলি স্বীকৃতি দিছিল।
মেঘালয়ৰ শ্বিলং আৰু অসমৰ ডিব্ৰুগড়, যোৰহাট, কলিয়াবৰ, স্বায়ত্বশাসিত জিলা, নগাওঁ, লখিমপুৰ, তেজপুৰ, মঙলদৈ, গুৱাহাটী, বৰপেটা, কোকৰাঝাৰ আৰু ধুবুৰী- এই ১৩টা লোকসভা সমষ্টিত নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হোৱা নাছিল।
অবৈধ অনুপ্ৰবেশকাৰীক বহিস্কাৰ কৰাৰ দাবীত চলা আন্দোলনৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত অসমৰ শিলচৰ আৰু কৰিমগঞ্জ লোকসভা সমষ্টিৰ বাদে অন্য ১২টা সমষ্টিত নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰিব পৰা হোৱা নাছিল।
ক্ষমতাকেন্দ্ৰিক অন্তৰ্দলীয় খোৱা-কামোৰাৰ বাবে মোৰাৰজী দেশাইৰ নেতৃত্বাধীন দেশৰ প্ৰথম অনা-কংগ্ৰেছী চৰকাৰখনে কাৰ্যকাল সম্পূৰ্ণ কৰিব পৰা নাছিল।
দেশাইৰ পিছত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সমৰ্থনত মাত্ৰ ২৩ দিনৰ বাবে চৰণ সিঙে চৰকাৰ গঠন কৰিছিল।
কিন্তু কংগ্ৰেছে সমৰ্থন উঠাই লোৱাত নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ পূৰ্বেই ৬ষ্ঠ লোকসভা ভংগ কৰি দিয়া হৈছিল আৰু ৭ম লোকসভা গঠনৰ বাবে সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ ঘোষণা কৰা হৈছিল।
এই উদ্দেশ্য ১৯৪৩ চনত নগাঁও জিলাৰ কঠালগুৰি নামৰ এখন কাৰ্বি গাঁৱত অনুষ্ঠিত এখন সভাত 'কাৰবি আ-দৰবাৰ' নামৰ এটা সামাজিক ৰাজনৈতিক অনুষ্ঠানৰ জন্ম হয়।
এই অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তেই ইংতি প্ৰমুখ্যে নেতাসকলে অসমৰ গৱৰ্ণৰ তথা ভাৰতৰ গৱৰ্ণৰ-জেনেৰেলক কেইবাবাৰো লগ ধৰি কাৰ্বি জাতিৰ সমস্যাবোৰ তেওঁলোকক অৱগত কৰিছিল।
এই আন্দোলনৰ ফলতেই অসমৰ তেতিয়াৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী গোপীনাথ বৰদলৈদেৱে ১৯৪৮ চনত উত্তৰ কাছাৰ আৰু মিকিৰ পাহাৰ নামেৰে এখন নতুন জিলা গঠনৰ বাবে সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ এখন কমিটি গঠন কৰি দিয়ে।
এই পদবী লাভ কৰি তেওঁ কাৰ্বি বসতিপ্ৰধান তেতিয়াৰ মিকিৰ পাহাৰত শিক্ষাৰ বিস্তাৰৰ বাবে বিস্তৰ কাম কৰিছিল।
গোলাঘাট মিছন প্ৰাইমেৰী স্কুলৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰি তেওঁ গোলাঘাট বেজবৰুৱা হাইস্কুলত নাম ভৰ্তি কৰে আৰু ১৯২৮ চনত মেট্ৰিকুলেশ্যন পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
ইয়াৰ পিছত তেওঁ গুৱাহাটীৰ কটন কলেজত পঢ়িবলৈ লয় যদিও আৰ্থিক অসুবিধাৰ বাবে অৱশেষত ছিলেটৰ মুৰাৰীচাঁদ কলেজৰ পৰা ১৯৩৩ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
অসমৰ কাৰ্বি জনজাতীয় লোকসকলক ঐক্যবদ্ধ কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকৰ উন্নতি সাধন কৰিবলৈ কৰা প্ৰচেষ্টাৰ বাবে তেওঁক 'কাৰ্বি জনজাতিৰ জনক' বা 'আধুনিক কাৰ্বি আংলঙৰ স্বপ্নদ্ৰষ্টা' হিচাপে জনা যায়।
চৰকাৰৰ সৈতে হোৱা মতানৈক্যৰ বাবে ১৯৪৮ চনত তেওঁ চৰকাৰী চাকৰি ইস্তফা দি ৰাইজৰ কামত আত্মনিয়োগ কৰে।
এনে কৰিবলৈ আমি ধৰি ল'ব লাগিব যে দুয়ো খেলুৱৈয়ে বা অন্ততঃ দ্বিতীয় খেলুৱৈয়ে আক্ৰমণ হ'লে প্ৰত্যুত্তৰ দিয়াৰ নিশ্চিতি প্ৰদান কৰিব পাৰে।
এনে নিশ্চিতি এৰে প্ৰদান কৰিব পৰা যায় আন্তৰ্জাতিক যুদ্ধাৱস্থাত- য'ত কোনো দেশে পৰমাণৱিক আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হ'লে এনে ব্যৱস্থা কৰি ৰাখে যে নিবিচাৰিলেও প্ৰত্যুত্তৰ দিবই লাগিব, সম্ভৱতঃ স্বচল যন্ত্ৰেৰে।
আন এক সম্ভৱ উপায় হ'ল য'ত এজন খেলুৱৈয়ে এনে দেখাবলৈ যত্নপৰ হয় যে তেওঁ যুক্তিসংগত নহয়, আৰু সেয়ে যুদ্ধাৱস্থাত নিজৰ ক্ষতি কৰি হ'লেও প্ৰত্যুত্তৰ দিব।
এনে কিছু কিছু পৰিস্থিতিত পাৰস্পৰিকভাৱে নিশ্চিত ধ্বংসকাৰ্য দেখা পোৱা যায়, আৰু এনে পৰিস্থিতিক এক সমকালিক খেলৰ ৰূপতো প্ৰস্তুত কৰিব পৰা যায়।
১৯৪৫-১৯৯১লৈ চলা এই যুদ্ধত এনে অৱস্থা আহি পৰিছিল যে বিশ্বৰ দুই মহাশক্তি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু ছ'ভিয়েট সংঘ উভয়েই বৃহৎ পৰিমাণৰ পৰমানৱিক অস্ত্ৰ যুদ্ধৰ বাবে সাজু ৰাখিছিল।
পিচে যুদ্ধৰ বাবে দুয়োৰে সামৰ্থ্যই আছিল যুদ্ধ নোহোৱাৰ কাৰণ-- আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ নিশ্চিত আছিল যে ছ'ভিয়েট সংঘক আক্ৰমণ কৰা আমেৰিকাই নিজকেই ধ্বংসৰ পথলৈ লৈ যোৱাৰ সমকক্ষ হ'ব।
মেক্স লাৰ্ণাৰৰ মতে নিবৃত্তিৰ নীতি, বিশেষভাৱে যুদ্ধনীতিৰ ক্ষেত্ৰত, প্ৰায় নিখুঁট যুক্তিসংগতিৰ বিশ্বাসৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।
আন হাতে, যদি কোনো এটি খেলুৱৈয়েও যুদ্ধ চয়ন কৰে, ৰ বাবে আনজন খেলুৱৈয়ে যি কৌশলেই চয়ন নকৰক কিয়, প্ৰত্যুত্তৰ দিয়া হ'বই, আৰু সেয়ে যুদ্ধ হ'বই।
এনে অৱস্থাত, যিহেতু দুয়ো খেলুৱৈৰ ওচৰতেই বৃহৎ বিধ্বংসী অস্ত্ৰ আছে, আমি দেখিম যে দুয়ো খেলুৱৈৰে উপযোগিতা হ'ব ।
ৰাজনীতি বিজ্ঞান, অৰ্থনীতি আৰু খেল তত্ত্বত পাৰস্পৰিকভাৱে নিশ্চিত ধ্বংসকাৰ্য এনে এক পৰিস্থিতি য'ত দুই খেলুৱৈয়ে যুদ্ধও নকৰে আৰু যুদ্ধৰ আহিলা ত্যাগো নকৰে।
এনে দেখা যায় সেই পৰিস্থিতিত য'ত দুয়ো খেলুৱৈৰ ওচৰতে এনে বিধ্বংসী কৌশল অৱলম্বন কৰাৰ ক্ষমতা থাকে যে প্ৰতিদ্বন্দ্বীয়ে যুদ্ধ কৰিলে নিজৰেই ধ্বংস নিশ্চিত কৰি ল'ব।
যদি দুয়ো খেলুৱৈৰে বিধ্বংসী ক্ষমতা অত্যধিক নহয়, তেন্তে পাৰস্পৰিকভাৱে নিশ্চিত ধ্বংসকাৰ্যৰ পৰিস্থিতি দেখা নিদিয়ে।
কিছু বিশেষ পৰিস্থিতিত, বৰ্তমানে নাথাকিলেও, দুই দেশ পাৰস্পৰিকভাৱে নিশ্চিত ধ্বংসকাৰ্যৰ প্ৰতি অগ্ৰসৰ হয়।
যুদ্ধনীতিত পাৰস্পৰিকভাৱে নিশ্চিত ধ্বংসকাৰ্য দুই চৰ্তৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল-- সংমিতি: দুয়ো খেলুৱৈৰে আন খেলুৱৈক ধ্বংস কৰাৰ ক্ষমতা আছে, আৰু প্ৰত্যাশাৰ অভিসৰণ: দুয়ো খেলুৱৈয়ে বিশ্বাস কৰে যে আন খেলুৱৈয়ে বিধ্বংসী আক্ৰমণ বা প্ৰত্যাক্ৰমণ কৰাৰ ক্ষমতা ৰাখে।
ইণ্ডোচীনৰ বাহিৰত লাওচিয়ান প্ৰব্ৰজন প্ৰথমে লাওছত ফৰাচী ঔপনিৱেশিকতাৰ সময়ত বিংশ শতিকাৰ প্ৰথমাৱস্থাতে আৰম্ভ হৈছিল।
অৱশ্যে বেছিভাগ লাও প্ৰব্ৰজনকাৰী আছিল শৰণাৰ্থী যি লাওচিয়ান গৃহযুদ্ধৰ পিছত নতুন কমিউনিষ্ট চৰকাৰৰ পৰা পলায়ন কৰিছিল।
লাও শৰণাৰ্থীসকলে আশ্ৰয় লোৱা প্ৰাথমিক স্থানবোৰৰ ভিতৰত আছিল আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, ফ্ৰান্স, কানাডা আৰু অষ্ট্ৰেলিয়া।
জাৰ্মানী, জাপান, আৰ্জেণ্টিনা আৰু ছিংগাপুৰৰ দৰে আন দেশসমূহেও লাওচিয়ান শৰণাৰ্থীসকলক গ্ৰহণ কৰিছিল।
পাৰস্পৰিকভাৱে বোধগম্য ভাষাৰ গোট লাও লৌম বা ভৈয়ামৰ লাওৰ বাবে লাওছত লাও জনগোষ্ঠী আৰু অন্যান্য ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক থকা টাই লোকসকলৰ মাজত পাৰ্থক্য নাই বুলিবই পাৰি।
এই লোকসকলৰ বেছিভাগৰে বহুতো উমৈহতীয়া সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্য থকাৰ লগতে তেওঁলোকে এনেধৰণৰ উপভাষা বা ভাষা কয় য'ত কিছুমান শব্দৰ সুৰ, শব্দভাণ্ডাৰ আৰু উচ্চাৰণত কেৱল সামান্য পাৰ্থক্য থাকে।
কিন্তু এই গোটবোৰৰ মাজৰে বহুতে, যেনে নিয়াও আৰু ফুথায়ে নিজকে ভিন্ন বুলি বিবেচনা কৰে আৰু প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ পোছাকসমূহ ভিন্ন হয়।
২০১০ চনৰ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ লোকপিয়লত হমং আৰু মিয়েনক বাদ দি দেশখনত লাও বংশোদ্ভূত ২লাখতকৈও অধিক আমেৰিকান লোকৰ প্ৰতিবেদন দিয়া হৈছিল।
কিন্তু ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু জাতিগত পৰিচয়ৰ মাজত বিভ্ৰান্তিৰ বাবে লাওৰ উপৰিও টাই ডাম, খমু আৰু অন্যান্য বংশোদ্ভূত ব্যক্তিসকলক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰে।
২০১২ চনৰ এক পিয়ল অনুসৰি ফ্ৰান্সত বাস কৰা প্ৰায় ১ লাখ ৪০ হাজাৰ খিলঞ্জীয়া লাওচিয়ান লোক আছিল আৰু ইয়াৰৰ আধাতকৈও বেছি লোকে পেৰিছ আৰু ইয়াৰ চাৰিওকাষৰ লি-ডি-ফ্ৰান্স অঞ্চলত বাস কৰিছিল।
১৯৫৩ চনত লাওছত ফৰাচী শাসনৰ অন্ত পৰাৰ লগে লগে লাও শব্দটো খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীটোক বুজাবলৈ আৰু লাওচিয়ান শব্দটো লাওছৰ সকলো অধিবাসীকে বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
'ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰীৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪১ চনৰ অসমৰ পাটাছাৰকুছিত ৷ ১৯৫৯ চনত তেখেতে পাটাছাৰকুছি বিদ্যাপীঠৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷ ১৯৬৩ চনত কটন কলেজৰ পৰা তেখেতে স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে আৰু কিছু সময়ৰ বাবে পাটাছাৰকুছি বিদ্যাপীঠ, নমাটি হাইস্কুল, আৰু পাটাছাৰকুছি বালিকা বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰে ৷ ১৯৬৬ চনত ড০ ৰবীন দেবচৌধুৰীয়ে মধ্যপ্ৰদেশৰ সাগৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাচীন ভাৰতীয় ইতিহাস, সংস্কৃতি আৰু প্ৰত্নতত্ত্ব বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰি ১৯৭০ চনত পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে ৷ তেখেতৰ গৱেষণাৰ বিষয় আছিল- প্ৰাক্-আহোম যুগৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ প্ৰত্নতত্ত্ব ৷ ১৯৭৩ চনত তেখেতে ৰাষ্ট্ৰীয় সংগ্ৰহালয়ৰ পৰা মিউজিঅ'লজী বিষয়ত ডিপ্লমা গ্ৰহণ কৰে
ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰী আছিল অসম, ভাৰতৰ এগৰাকী পুৰাতত্ত্ববিদ, লেখক, অধ্যাপক, আৰু নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সংগ্ৰহালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত সঞ্চালকপ্ৰধান৷ সংগ্ৰহালয়ৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিৰ বাবে তেখেত স্মৰণযোগ্য৷ ১৯৭০ চনত অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত তেখেতে সহকাৰী কিউৰেটৰ হিচাপে যোগদান কৰিছিল ৷ ড০ দেৱচৌধুৰীয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাজ্য, ভূটান, ৰাছিয়া, জাপানকে ধৰি দেশ-বিদেশৰ অনেক ঠাইত প্ৰদৰ্শনীত অংশ লোৱাৰ লগতে বক্তৃতাও প্ৰদান কৰে ৷ তেখেত ইণ্ডিয়া আৰ্ট হিষ্ট্ৰী কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰিছিল ৷ ইয়াৰ লগতে তেখেতে তিনিবাৰকৈ ভাৰতীয় সংগ্ৰহালয় সন্থাৰ সভাপতিৰ দায়িত্ব চম্ভালে
১৯৭০ চনত ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰীয়ে অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত সহকাৰী কিউৰেটৰ হিচাপে যোগ দিয়ে আৰু ১৯৮৩ চনত সঞ্চালকৰ পদত অধিষ্ঠিত হয় ৷ ১৯৯৮ চনত তেখেত ৰাজ্যিক প্ৰত্নতত্ত্ব সঞ্চালকালয়ৰ সঞ্চালকৰ পদত বহে ৷ তাৰ আগতে তেখেতে কিছুদিন কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব চম্ভালে ৷ ১৯৯৮ চনৰ ২১ ডিচেম্বৰত তেখেতে ৰাষ্ট্ৰীয় সংগ্ৰহালয়ৰ সঞ্চালকপ্ৰধানৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ আৰম্ভ কৰে ৷ তেখেতে দেশ-বিদেশৰ বিভিন্ন ঠাইত বক্তৃতা আৰু প্ৰদৰ্শনী আদতি অংশ ল'বৰ বাবে আমেৰিকা যুক্তৰাজ্য, জাপান, ভূটান, জাপান, ৰাছিয়া, ফ্ৰান্স, থাইলেণ্ড, চিংগাপুৰ, মালয়ছিয়া ভ্ৰমণ কৰে
ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰী ভাৰতীয় কলা ইতিহাস কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে মনোনীত হৈছিল৷ ইয়াৰোপৰি তেখেত আৰ্ট হিষ্ট্ৰী কংগ্ৰেছৰ মুখপত্ৰ কলাৰো সম্পাদকৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল ৷ তেখেতে তিনিবাৰকৈ ভাৰতীয় সংগ্ৰহালয় সন্থাৰ সভাপতিৰ দায়িত্ব চম্ভালিছিল৷ ২০০৪ চনত ড০ দেৱচৌধুৰীয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় সংগ্ৰহালয়ৰ পৰা সঞ্চালক প্ৰধানৰূপে অৱসৰ লয়৷
অসমৰ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আমন্ত্ৰণক্ৰমে ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰীয়ে শিক্ষানুষ্ঠানখনৰ সাংস্কৃতিক অধ্যয়ন বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল৷
কিতাপখনত কেনে প্ৰবন্ধৰ অন্তৰ্ভুক্তি কৰা হৈছে সেই বিষয়ে লেখকে দুৱাৰডলিত কিছু কথা শীৰ্ষক একলমত এনেদৰে লিখিছে, "বিভিন্ন বন্ধ বা আন্দোলনৰ মাজত ডাঙৰ হোৱা বৰ্তমান সময়ৰ
কিন্তু যোৱা দুটা দশকত আমাৰ সমাজখনৰ কেতবোৰ নিৰুৎসাহজনক কথাই প্ৰমাণ কৰিছে কেৱল ৰাজনৈতিক চেতনাবোধৰ জৰিয়তে এটা জাতিয়ে প্ৰকৃতাৰ্থত মেৰুদণ্ড পোন কৰি চলিবলৈ সক্ষম নহয়।
দ্বিধাগ্ৰস্ততাক প্ৰশয় নিদি মোৰ সীমিত জ্ঞান আৰু অভিজ্ঞতাৰে ক'ব বিচাৰিম যে সাম্প্ৰতিক কালত অসমীয়াভাষী হিন্দু লোকসকল হিন্দী বলয় আৰু পশ্চিমবংগৰ পৰা আমদানিকৃত জকমকীয়া ধৰ্ম সম্বন্ধীয় আৰু সাংস্কৃতিক ঢৌৰ মাজত বিলীন হ'বলৈ উপক্ৰম হোৱাৰ মূল কাৰণ হ'ল ঐতিহাসিক আৰু সাংস্কৃতিক চেতনাশূন্যতা।
এনেবোৰ বিষয় লৈয়ে যোৱা এক-ডেৰটামান বছৰত লিখা কেতবোৰ নিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধক এইখন গ্ৰন্থত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
কিতাপখন তেওঁ ড হিৰণ্য কুমাৰ নাথলৈ আগবঢ়াই এনেদৰে লিখিছে, "মোৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ছেম হিউষ্টন ষ্টেট ইউনিভাৰ্ছিটীৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ অধ্যাপক ড ড হিৰণ্য কুমাৰ নাথৰ হাতত তুলি দিলোঁ এই গ্ৰন্থ.।
ছয়ীদে ২০০৮ চনত প্ৰথম একক কণ্ঠত মাচাল্লাহ শীৰ্ষক গীতটো গায়, যদিও ২০১১ চনৰ আফগান পাচাৰক গীতটো তেওঁৰ সংগীত জীৱনৰ টাৰ্ণিং পইণ্ট সাব্যস্ত হৈছিল।
আৰিয়ানা ছৈয়ীদ আফগানিস্তানৰ বাহিৰৰ আফগান পৰিয়ালবোৰৰ এক ঘৰুৱা নামত পৰিণত হৈছিল আৰু বিশ্বৰ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা তেওঁলৈ সংগীত পৰিবেশনৰ আমন্ত্ৰণ আহিছিল।
সফলতাৰ চূড়াত থকা অৱস্থাতে ছৈয়ীদে আফগানিস্তানলৈ ঘূৰি অহাৰ আৰু স্বদেশত সংগীতানুষ্ঠান পৰিবেশন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
গীতটোৰ সফলতাই তেওঁক আফগানিস্তানৰ এটা শীৰ্ষস্থানীয় বিনোদনমূলক চেনেলত হোষ্ট ৰূপে নতুন এক কৰ্মজীৱনৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে।
তেওঁ আফগানিস্তান ৰাষ্ট্ৰীয় দূৰদৰ্শন আৰু অনাতাঁৰ নেটৱৰ্কৰ পৰা ভয়েচ অফ আফগানিস্তান বঁটা পোৱাৰ উপৰিও বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ট গীত, বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ঠ ভিডিঅ’ আৰু সাহসিকতাৰ বঁটাও পাইছে।
চুইজাৰলেণ্ডত বসতি স্থাপন কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁৰ মাক-দেউতাকে ছয়ীদৰ ৮ বছৰ বয়সত দেশ ত্যাগ কৰি পাকিস্তানৰ পেছোৱাৰত থাকিবলৈ লৈছিল।
১২ বছৰ বয়সত ছয়ীদে এখন সংগীত বিদ্যালয়ত ভৰ্তি হয় আৰু তাত তেওঁ এদল সংগীত শিল্পীৰ সৈতে বিভিন্ন ঠাইত সংগীত পৰিবেশন কৰিছিল।
তেওঁ এক সাক্ষাৎকাৰত কৈছিল, “যদিও এয়া দীঘলীয়া নাছিল, ক্ৰমশঃ ডাঙৰ হৈ অহাৰ লগেলগে মই কি হ’ব বিচাৰো, সেইটো বুজাত ই সহায় কৰিছিল।
ভাৰতত চিয়া মুছলমানৰ দাউদী বোহৰা সম্প্ৰদায়ে প্ৰথা অনুসৰণ কৰে, যিটো সম্প্ৰদায়ৰ সদস্য সংখ্যা প্ৰায় ১০ লাখ।
খৎনা, খাফজ আৰু খাফদ নামেৰে জনাজাত এই অনুশীলন ছয়- সাত বছৰীয়া ছোৱালীৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰা হয় আৰু ইয়াৰ ফলত ভগাঙ্কুৰৰ আৱৰণ সম্পূৰ্ণ বা আংশিকভাৱে আঁতৰাই পেলোৱা হয়।
দাউদী বোহৰাৰ আধ্যাত্মিক নেতা মুফাদ্দাল চৈফুদ্দিনে স্পষ্টকৈ কৈছে যে যদিও হাজাৰ হাজাৰ বছৰ আগতে লিখা ধৰ্মীয় কিতাপবোৰে পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ৰে বাবে ধৰ্মীয় পৱিত্ৰতাৰ প্ৰয়োজনীয়তা নিৰ্দিষ্ট কৰিছে, বোহৰাসকলে দেশক আৰু দেশৰ আইনক সন্মান কৰিব লাগিব।
বোহৰা সম্প্ৰদায়ৰ অন্য ঠাল, যেনে চুলেমানী বোহৰা আৰু আলাৱি বোহৰাকে ধৰি অন্যান্য বোহৰা ঠাল আৰু কেৰালাৰ কিছুমান চুন্নী সম্প্ৰদায়ৰ লোকে মহিলাৰ যৌনাংগ বিকৃতকৰণৰ অনুশীলন কৰে বুলি কোৱা হয়।
এটা সৰু অধ্যয়নত প্ৰসূতি আৰু স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞ ডাক্তৰ সুজাত ভালিয়ে বিছজনী বোহৰা পৰীক্ষা কৰিছিল।
সুজাত ভালিয়ে প্ৰতিবেদন দিছিল যে কেৱল এজন বিশেষজ্ঞইহে ভগাঙ্কুৰ কটা নোযোৱাকৈ ইয়াৰ আৱৰণখন কাটিব আৰু পৃথক কৰিবলৈ সক্ষম।
ভালিৰ মতে, আধাতকৈ বেছি সংখ্যকে এক প্ৰকাৰৰ জ্বলা-পোৰা অনুভৱ কৰে, ৩০ শতাংশই খোজ কাঢ়োতে আৰু প্ৰস্ৰাৱ কৰোঁতে অস্বস্তি অনুভৱ কৰে বা অঞ্চলটোত সংবেদনশীলতা হেৰুৱাই পেলায়।
জৰীপটোত পাঁচখন ভাৰতীয় ৰাজ্যৰ ৮৩ গৰাকী মহিলা আৰু ১১জন পুৰুষক সামৰি লোৱা হৈছিল আৰু দেখা গৈছিল যে সঁহাৰি জনোৱাসকলৰ ৭৫ শতাংশৰ জীয়ৰী, যিসকলৰ বয়স অন্ততঃ সাত বছৰ আছিল, সাত বছৰ বয়সৰ ছোৱালী আছিল, যৌনাঙ্গ বিকৃতকৰণৰ ভুক্তভোগী আছিল।
ডাঃ মেঘনা ৰেড্ডী জে নামৰ এগৰাকী স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞই ২০১৮ চনত প্ৰতিবেদন দিছিল যে খৎনাৰ ফলত পৰৱৰ্তী জীৱনত জটিলতাৰ সৃষ্টি হ'ব পাৰে।
এটা ক্ষেত্ৰত এজনী ছোৱালীক খৎনা কৰাৰ পাছত বীজাণুৰ সংক্ৰমণ হৈছিল আৰু তাইক আৰোগ্য কৰিবলৈ যথেষ্ট প্ৰচেষ্টাৰ প্ৰয়োজন হৈছিল।
এইটো সাধাৰণতে ছোৱালী এজনীৰ সাত বছৰ বয়সত কৰা হয় আৰু ভগাঙ্কুৰৰ আৱৰণ সম্পূৰ্ণ বা আংশিকভাবে আঁতৰাই পেলোৱা হয়।
টাইসকলৰ বাদেও লুঙী বিভিন্ন জাতিৰ লোকে ব্যৱহাৰ কৰে৷ ভাৰতত ইয়াৰ প্ৰচুৰ ব্যৱহাৰ আছে৷ কেৰালা, তামিলনাডু, অসমকে ধৰি বহু ঠাইত লুঙী পুৰুষে পোছাকী সাজ হিচাপে পিন্ধে৷ অৱশ্যে সকলো ঠাইৰ লুঙীৰ বয়ন শৈলী বেলেগ বেলেগ৷ কোনো ঠাইত লুঙী এফালে দুয়োটা মূৰ লগ লগাই চিলাই কৰা থাকে আৰু কোনো কোনো ঠাইত ই খোলা থাকে৷ খামটিসকলে নীলা, সেউজীয়া, হালধীয়া, ৰঙা সূতাৰে বোৱা লুঙী পিন্ধে৷ এই কাপোৰখনৰ পুতলটো সমাজত পিন্ধোতাৰ স্থানে নিৰ্ণয় কৰে৷
লুঙী বা লুঙ্গি পুৰুষসকলে পৰিধান কৰা এখন বস্ত্ৰ৷ লুঙী ভাৰত, বাংলাদেশ, শ্ৰীলংকা, ম্যানমাৰ আদি দেশত প্ৰচুৰ পৰিমানে প্ৰচলিত৷ লুঙীক ম্যানমাৰত লোঙ্গাই বোলে৷ ই ম্যানমাৰৰ জাতীয় পোছাক হিচাপে স্বীকৃত৷ অসম বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ আবাসভূমি৷ ইয়াত প্ৰত্যেকৰে সাজপাৰৰ কিছুমান নিজা বৈশিষ্ট আছে৷ অসমলৈ প্ৰব্ৰজন কৰা পাঁচোটা টাই জনগোষ্ঠী হ’ল, খামতি, ফাকে, আইতন, তুৰুং, খাময়াং৷ এওঁলোক আহোমসকল অসমলৈ অহাৰ কেইবাশতিকা পিছত অসমলৈ আহিছিল৷ আহোমসকলৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতি অসমৰ স্থানীয় মানুহৰ সৈতে মিলি গ’লেও পিছত প্ৰব্ৰজন কৰা এই জনগোষ্ঠীবোৰৰ নিজৰ সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট প্ৰায় অক্ষুণ্ণ থাকিল৷ এওঁলোক বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী৷ টাই পুৰুষসকলৰ শৰীৰৰ নিম্নাংশত পিন্ধা বস্ত্ৰ হ’ল, লুঙী৷ আনহাতে, অসমত বসবাস কৰা মুছলমান সমাজৰ পুৰুষসকলৰ মাজত লুঙী জনপ্ৰিয়৷ সাত-আঠ বয়সত ল’ৰাবোৰক ’খৎনা’ কৰোৱাৰ পিছতেই লুঙী পিন্ধোৱা নিয়ম৷ তেওঁলোকে অৱশ্যে লুঙী চিলাই কৰি পিন্ধে৷ লুঙী আৰামদায়ক আৰু যিকোনো বতৰতে পিন্ধিব পৰা বস্ত্ৰ৷ সেয়ে ই অমুছলমান লোকৰ ওচৰতো জনপ্ৰিয়৷
নদীৰ পাৰৰ কোনো এঘৰত তিস্তাৰ প্ৰতীকৰূপে এডোখৰ প্ৰস্তৰ খণ্ড প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়৷ ব্ৰতধাৰীনীসকলে প্ৰস্তৰখণ্ডটিত পানী ঢালি ঢালি চোতাল বোকাময় কৰে আৰু তাৰপিছত প্ৰস্তৰখণ্ডটি ঘেৰি গোলাকৃতিত থিয় হয় আৰু নাচি নাচি গান গায়৷ এই নাচত ভৰিৰ দুয়োটা গেৰোহা লগ লগাই ৰাখি কঁকাল ভাঙি ভাঙি নাচিব লাগে৷ নাচোঁতে ভৰিৰ পতা তুলিব নোৱাৰে৷ কঁকাল ভঙাটোৱেই এই নাচৰ বিশেষ বৈশিষ্ট৷ তাৰ পাছত যিসকলে ব্ৰত ধাৰণ কৰে, তেওঁলোকে তিস্তাৰ প্ৰতীকটো হাতত সভক্তিৰে তুলি লৈ গোটেই মাহ জুৰি ঘৰে ঘৰে, বাটে বাটে গীত গাই ব্ৰত উদযাপন কৰে৷ পূজাৰ শেষত মূলপূজাত কলৰ দোৰোলাত মাটিৰ চাকি জ্বলাই ফুলেৰে সজাই ধূপ দীপ নৈবেদ্যৰে সৈতে নদীত উটুৱাই দিয়ে৷
উত্তৰবঙ্গৰ প্ৰধান নদী তিস্তা৷ এই তিস্তা নদী স্থানীয় কৃষিজীৱী মানুহৰ বাবে ভগৱানস্বৰূপ৷ এই নদীৰ কৃপাতে তিস্তাৰ পাৰ শস্যশ্যামলা হয়৷ সেয়ে সেই অঞ্চলৰ গাঁৱৰ মহিলাসকলে গোটেই ব’হাগ মাহ জুৰি তিস্তা নদীৰ পাৰৰ ভূমিত তিস্তাক এক দেবীৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰি বছৰটোলৈ অপায়-অমঙ্গল আঁতৰ কৰি কৃষি অনুকূল পানী লাভ কৰিবলৈ তিস্তাদেবীক পূজা কৰে৷ এই পূজা বা ব্ৰত কোনো এক বয়সীয়াল মহিলাৰ আহ্বানত আৰু তেওঁৰ নেতৃত্বত ৰাজবংশী মহিলাসকলে দলৱদ্ধ হৈ পালন কৰে৷ কোনো কোনোৱে ইয়াক ’ভেদেই খেলি’ও বোলে৷ মেছেনী নৃত্যৰ লগত গোৱা এটি গীতৰ কলি হ’ল, পূবে না ব্দিব পীৰ পাকাম্বৰ, পশ্চিমে বন্দিব সমুদ্ৰ সাগৰ ’’
মেছেনী নৃত্য হ’ল উত্তৰবঙ্গৰ ৰাজবংশী মহিলাসকলে পালন কৰা কেৱল মহিলাকেন্দ্ৰিক নৃত্য-গীতৰ অনুষ্ঠান৷ এই নৃত্যত সংযোজিত গীতৰ কথা গ্ৰাম্য লোকাচাৰকেন্দ্ৰিক৷ ই তিস্তাবুঢ়ীৰ ব্ৰত বা পূজা উপলক্ষে অনুষ্ঠিত কৰা হয়৷ বৰ্তমানৰ তিস্তা নৈখনেই অতীজৰ কৰতোয়া নৈ৷ পশ্চিমবঙ্গৰ জলপাইগুৰি, কোচবিহাৰ আৰু আলিপুৰদুৱাৰ আদি অঞ্চলত ঘাইকৈ ইয়াৰ প্ৰচলন আছে৷
১৯৯৪ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰত হাৰিয়ানাৰ কুৰুক্ষেত্ৰ জিলাৰ শ্বাহাবাদ মাৰ্কণ্ডত ৰাণী ৰামপালৰ জন্ম হৈছিল।
আৰম্ভণিতে তেওঁৰ সামৰ্থ্যৰ ওপৰত প্ৰশ্ন কৰা হৈছিল যদিও পিছলৈ তেওঁৰ প্ৰশিক্ষকে তেওঁৰ সম্ভাৱনা নিৰীক্ষণ কৰিছিল।
২০০৩ চনত তেওঁ ফিল্ড হকী নিৰ্বাচন কৰিলে আৰু দ্ৰোণাচাৰ্য বঁটাৰ প্ৰাপক বলদেব সিঙৰ অধীনত শ্বাহাবাদ হকী একাডেমীত প্ৰশিক্ষণ লবলৈ আৰম্ভ কৰে।
তেওঁ প্ৰথমে গোৱালিয়ৰৰ জুনিয়ৰ নেচনেললৈ আৰু চণ্ডিগড় স্কুলৰ নেচনেলত প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণৰ বাবে আহিছিল আৰু পিছত তেওঁক ৰাষ্ট্ৰীয় দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
গ'স্পৰ্ট ফাউণ্ডেচন নামৰ ক্ৰীড়া বেচৰকাৰী সংগঠনে তেওঁক বিত্তীয় আৰু অনাবিত্তীয় সমৰ্থন প্ৰদান কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহে।
মাত্ৰ ১৫ বছৰ বয়সত তেওঁ ২০১০ চনৰ মহিলা বিশ্বকাপ হকীত অংশগ্ৰহণ কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ কনিষ্ঠতম খেলুৱৈ আছিল।
তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছে কিন্তু শাৰীৰিক অনুশীলন আৰু খেলৰ সৈতে ব্যস্ত থকাৰ বাবে স্নাতক ডিগ্ৰী প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই।
একে বছৰে তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা ভাৰতৰ ক্ৰীড়া ক্ষেত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা লাভ কৰে।
তেওঁ এফআইএইচ মহিলা ইয়ং প্লেয়াৰ অৱ দা য়াৰ এৱাৰ্ড ২০১০ চনৰ বাবে মনোনীত হোৱা একমাত্ৰ ভাৰতীয় মহিলা খেলুৱৈ আছিল।
প্ৰতিযোগিতাখনত শীৰ্ষ ফিল্ড গ'ল স্কৰাৰ হিচাপে তেওঁৰ তাৰতাৰ প্ৰদৰ্শনক স্বীকাৰ কৰি মহিলা হকী বিশ্বকাপ ২০১০ত তেওঁক "টুৰ্ণামেণ্টৰ শ্ৰেষ্ঠ যুৱ খেলুৱৈ" বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।
তেওঁ ২০০৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত অনুষ্ঠিত মহিলা হকী এছিয়া কাপত ভাৰতীয় দলৰ বাবে ৰূপৰ পদক লাভ কৰাত অৰিহনা যোগায়।
তেওঁ ২০১০ চনৰ গুৱাঞ্জুত অনুষ্ঠিত এছিয়ান গেমছত তেওঁৰ প্ৰদৰ্শনৰ ওপৰত আধাৰিত এছিয়ান হকী ফেডাৰেচনৰ অল-ষ্টাৰ দলটো তেওঁক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
২০১৩ চনৰ মহিলা হকী জুনিয়ৰ বিশ্বকাপত ভাৰতে ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল আৰু তেওঁ 'প্লেয়াৰ অফ দি টুৰ্ণামেণ্ট' বঁটা লাভ কৰিছিল।
জাপানৰ কাকামিগাহাৰাত অনুষ্ঠিত এই প্ৰতিযোগিতাত তেওঁলোকে দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে শীৰ্ষস্থান লাভ কৰে আৰু ২০১৮ চনৰ বিশ্বকাপলৈ নিৰ্বাচিত হয়।
ৰাণী ৰামপালে ২০০৯ চনৰ জুন মাহত ৰাছিয়াৰ কাজানত অনুষ্ঠিত চেম্পিয়নছ চেলেঞ্জ টুৰ্ণামেণ্টত ভাৰতৰ হৈ ৪টা গ'ল কৰি জয়ৰ বাবে শক্তি প্ৰদান কৰিছিল।
ইয়াৰ বাবে তেওঁক "টপ গ'ল স্কৰাৰ" আৰু "ইয়ং প্লেয়াৰ অ'ৰ টুৰ্ণামেণ্ট" হিচাপে নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল।
ইয়াত ভাৰতে ৰূপৰ পদক লাভ কৰে আৰু খেলসমূহৰ সামৰণি অনুষ্ঠানৰ বাবে তেওঁ ভাৰতৰ ধ্বজ্জাবাহক আছিল।
বহুকেইটা ক্ষেত্ৰতে বাইচাইকেলে নাৰীৰ জীৱনধাৰাৰ ওপৰত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে৷ ১৮৯০ৰ দশকত আমেৰিকান আৰু ইউৰোপিয়ান সমাজক প্ৰভাৱান্বিত কৰি যোৱা বাইচাইকেলৰ উন্মাদনাৰ সময়তে নাৰীৰ সামাজিক ভূমিকাইও গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰসংগ হিচাপে ঠাই পাইছে৷ এইখিনি সময়তে এই বাইচাইকেলবোৰে মহিলাক চলন-ফুৰণৰ বাবে যথেষ্ট সুবিধা প্ৰদান কৰিছিল৷ নাৰীবাদী এন্নি লণ্ডনডেৰীয়ে পৃথিৱীৰ-চৌপাশে চাইকেল ভ্ৰমণ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে সেইসময়ত নাম আৰ্জিছিল৷ আমেৰিকান চাইকেল কোম্পানীয়ে আগবঢ়োৱা মূল্য আৰু বিভিন্ন পৰিশোধ পৰিকল্পনাৰ বাবে চাইকেলখন বেছিভাগ লোকৰ বাবে সেইসময়ত সুলভ হৈ উঠিছিল।
অৱশ্যে, বাইচাইকেলে উচ্চ আৰু মধ্য বিত্তীয় শ্বেতাংগ মহিলাৰ সমাজখনতহে প্ৰভাৱ পেলাইছিল৷ এই পৰিৱৰ্তনৰ ফলস্বৰূপে এই মহিলাসকলে কেৱল পৰিচৰ্যাকাৰী, পত্নী, অথবা ঘৰৰ ভিতৰতে সোমাই থকা মাতৃৰ ব্যক্তিগত ভূমিকাৰ পৰা খন্তেক আঁতৰ হৈ সমাজৰ অন্যান্য কৰ্মত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সুবিধা পাইছিল আৰু এই সামাজিক সংযোগৰ সূত্ৰেই তেওঁলোকক ৰাজহুৱা স্থানতো নতুন ৰূপত দেখা গৈছিল৷
এইবোৰ বিকাশৰ জৰিয়তে, এক নতুনধৰণৰ সুৰক্ষিত বাইচাইকেল মহিলাৰ বাবে ডিজাইন কৰা হৈছিল, যাৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ সাজ-সজ্জাই চাইকেল চালনাত অসুবিধা জন্মোৱাৰ শংকা কমি গৈছিল৷ অৱশ্যে, দীঘলীয়া স্কাৰ্টৰ দৰে কেতবোৰ পৰিধানে চাইকেল-চালনাৰ ক্ষেত্ৰত অসুবিধাৰ সৃষ্টি নকৰাকৈ থকা নাছিল৷ সেইবাবে বাইচাইকেল চলাবলৈ সুবিধাজনক হোৱাকৈ কেতবোৰ সাজ-পোছাকো মহিলাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল৷ তাৰে ভিতৰত বিভক্ত স্কাৰ্ট, চুটি ড্ৰষ্ট্ৰিঙৰ সৈতে স্কাৰ্ট, ব্লুমাৰলৈ পৰিৱৰ্তিত হোৱা স্কাৰ্ট আদি উল্লেখ কৰিব পাৰি৷ এই সকলোবোৰ বাইচাইকেল পৰিধানৰ ভিতৰত, ব্লুমাৰ সাজযোৰ এতিয়াও জনপ্ৰিয়৷ ইয়াত সম্পূৰ্ণ ট্ৰাউজাৰ আছিল, গোৰোহাৰ ওপৰত গোট খাইছিল, ওপৰত দেখনীয়াৰ জেকেটৰ সৈতে কম দৈৰ্ঘ্যৰ স্কাৰ্ট পিন্ধা হৈছিল।
তেওঁ শীতকালীন অলিম্পিকত লুজ খেলত অংশগ্ৰহণ কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় প্ৰতিনিধি হোৱাৰ লগতে শীতকালীন অলিম্পিকত ১৯৯৮-ৰ পৰা ২০১৮-লৈ তেওঁ ছবাৰ ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
তেওঁ পূৰ্বৰ ১৩১.৯ কিলোমিটাৰ প্ৰতি ঘণ্টা ৰেকৰ্ডক ভাঙি ১৩৪.৩ কিলোমিটাৰ প্ৰতি ঘণ্টা -ত এছিয়ান স্পীড ৰেকৰ্ড স্থাপন কৰে আৰু জাপানৰ নাগানোত অনুষ্ঠিত এছিয়ান লুজ কাপত সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে।
কেশৱনে সৰুতে স্কি কৰিছিল আৰু ১৯৯৫ চনত ১৪ বছৰ বয়সত জুনিয়ৰ নেচনেল স্কি চেম্পিয়নশ্বিপত অংশগ্ৰহণ কৰি জয়ী হৈছিল।
১৫ বছৰ বয়সত তেওঁ বিশ্ব চেম্পিয়ন গান্থাৰ লেমৰেৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত তেওঁৰ বিদ্যালয়ৰ এটা লুজ শিবিৰত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
কেশৱনক এজন প্ৰতিশ্ৰুতিশীল যুৱ খেলুৱৈ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয় আৰু ১৯৯৮ চনৰ ১৬ বছৰ বয়সত নাগানো শীতকালীন অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰি আনুষ্ঠানিকভাৱে লুজত অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা আটাইতকৈ কম বয়সীয়া ব্যক্তি হিচাপে পৰিগণিত হয়।
২০০২ চনত ইটালীৰ লুজ দলে কেশৱনক তেওঁলোকৰ প্ৰশিক্ষক আৰু প্ৰশিক্ষণৰ সুবিধাৰ সম্পূৰ্ণ ব্যৱহাৰৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল যদি তেওঁ ইটালীৰ পতাকাৰ তলত প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰে, কিন্তু তেওঁ এই প্ৰস্তাৱ অগ্ৰাহ্য কৰে আৰু ভাৰতৰ হৈ প্ৰতিনিধিত্ব অব্যাহত ৰাখিব বিচাৰে বুলি জনায়।
তেওঁ কয়, “মোৰ বাবে সপোন আছিল অলিম্পিকক মোৰ চহৰলৈ লৈ যোৱা, আৰু সেইটোৱেই একমাত্ৰ কাৰণ যাৰ বাবে মই খেলি আছোঁ।
২০১৪ চনত ভাৰতীয় অলিম্পিক সংঘৰ নিলম্বনৰ পাছত কেশৱনে চ'চি শীতকালীন অলিম্পিকত স্বতন্ত্ৰ অলিম্পিক প্ৰতিযোগী হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰে।
অৱশ্যে পাছলৈ চ'চি শীতকালীন অলিম্পিকৰ সময়ত ভাৰতীয় অলিম্পিক সংঘই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অলিম্পিক সমিতিৰ দ্বাৰা পুনৰ স্বীকৃত দেশৰ মৰ্যাদা লাভ কৰাৰ ফলত কেশৱনে ভাৰতীয় পতাকাৰ তলত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে।
২০১৪ চনত শিৱা কেশৱন অলিম্পিয়ান এছ'চিয়েচন অফ ইণ্ডিয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক-সভাপতি হয়, যাৰ লক্ষ্য হৈছে ভাৰতত অলিম্পিক আন্দোলনক সমৰ্থন কৰা।
শিৱাৰ লক্ষ্য হৈছে এতিয়া ভাৰতত শীতকালীন ক্ৰীড়াৰ প্ৰচাৰ কৰা আৰু সৰ্বোচ্চ পৰ্যায়ত প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে অধিক খেলুৱৈ প্ৰস্তুত কৰাৰ এক পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰা।
কেশৱনৰ কাৰিকৰী দক্ষতা ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁৰ স্লেজ উন্নত কৰিবলৈ ডানকনে কেশৱনৰ ব্যক্তিগত প্ৰশিক্ষক হিচাপে কাম কৰিছিল।
কেশৱনে ২০১৮ চনত তেওঁৰ ষষ্ঠ তথা অন্তিম অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল, য'ত তেওঁ পুৰুষৰ একক প্ৰতিযোগিতাত ৪০জন খেলুৱৈৰ ভিতৰত ৩৪তম স্থান লাভ কৰিছিল।
নাওখেল বিভিন্ন অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰা অন্যান্য প্ৰকাৰৰ নাও হৈছে চুৰুলান ভাল্লাম, ইৰুট্টুকুথি ভাল্লাম, ওডিআই ভাল্লাম, ভেপপুৰ ভাল্লাম, ভাদাক্কানোডি ভাল্লাম আৰু কোচু ভাল্লাম।
নেহৰু ট্ৰফী নাও খেল হৈছে ভাৰতৰ কেৰালাৰ আলাপুঝাৰ ওচৰৰ পুন্নমাদা হ্ৰদত অনুষ্ঠিত এক জনপ্ৰিয় ভাল্লাম কালি অনুষ্ঠান।
১৩ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে কেৰালাৰ কায়মকুলম আৰু চেম্বাকাচেৰীৰ সন্মুখৰ ৰাজ্যবোৰৰ মাজত যুদ্ধৰ সময়ত চেম্বাকাচেৰীৰ ৰজা দেৱনাৰায়ণে চুনদান ভাল্লাম নামৰ এখন যুদ্ধ নাও নিৰ্মাণৰ দায়িত্ব দিছিল।
ভাল্লাম কালি বা কেৰালা খেল মুখ্যতঃ ওনামৰ সময়ত পৰিচালনা কৰা হয়, যি সাধাৰণতে আগষ্ট আৰু ছেপ্টেম্বৰত পৰে।
ভাল্লাম কালিত বহু প্ৰকাৰৰ বৈঠাযুক্ত দীঘল নৌকা আৰু 'সাপৰ নাও'ৰ নাওখেলৰ প্ৰতিযোগিতা অন্তৰ্ভুক্ত আছে।
ভাঞ্চিপাট্টু হৈছে মালায়ালম ভাষাৰ কবিতাৰ ৰূপ যি সাধাৰণে ভাল্লাম কালি আৰু সম্পৰ্কিত উৎসৱৰ সময়ত গীত হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
আৰনমুলা উথৰাত্তাদি ভাল্লাম কালি সময়ত অনুষ্ঠানত ইয়াৰ গুৰুত্বৰ বাবে অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে ভাঞ্চিপাট্টু সম্পাদন কৰে।
ভাল্লাম কালিত কেৰালাৰ আন বহু পৰম্পৰাগত বৈঠাযুক্ত নাও খেল অন্তৰ্ভুক্ত আছে আৰু ই ৰাজ্যখনৰ অন্যতম মুখ্য পৰ্যটক আকৰ্ষণ।
তেওঁৰ পিতৃ সত্ৰাধিকাৰ প্ৰয়াত লীলাকান্ত মহন্ত আৰু মাতৃ গুবাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অৰ্ৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক ড নীৰুপমা মহন্ত।
১৯৭৭ চনত তেওঁ শিৱসাগৰ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বহুমুখী বিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চ মাধ্যমিক শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল।
তেওঁ ডিগবৈত অৱস্থিত বিবেকানন্দ বিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অসমৰ ভিতৰতে দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰিছিল আৰু অৰ্থনীতি বিষয়ত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰিছিল।
তাৰপিছত তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত ৰামযশ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
তেওঁ অসম চৰকাৰৰ অন্তৰ্গত অসম আৰক্ষী আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিভিন্ন পদবীত থাকি সেৱা আগবঢ়াইছে।
ভাস্কৰ জ্যোতি মহন্ত এগৰাকী ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ বিষয়া তথা প্ৰাক্তন অসম আৰক্ষীৰ সঞ্চালক-প্ৰধান।
অসম আৰক্ষীৰ বিভিন্ন পদত সেৱা আগবঢ়োৱা ভাস্কৰ জ্যোতি মহন্তই ২০১৯ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধানৰ পদবী লাভ কৰে।
ইয়াৰ লগতে তেওঁ বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত চুটি ছবি 'যুগদ্ৰষ্টা' নিৰ্মাণ কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৮৬ চনত কেন্দ্ৰীয় লোকসেৱা আয়োগৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ ভাৰতীয় তথ্য সেৱা বিভাগ লাভ কৰিছিল।
জিঞ্জিয়া মহাবীৰ বিদ্যালয়ৰ গণিতৰ শিক্ষক ৰমাকান্ত হালৈৰ দ্বাৰা তেওঁৰ গণিতৰ প্ৰতি ৰাপ হয়।
বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী হৈ থাকোতে কিশোৰী নিৰ্মলাই প্ৰকৃতিৰ লগত উমলি ভাল পাইছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই নিমগছৰ গুণাগুণৰ প্ৰতি তেওঁৰ বিশেষ আগ্ৰহ জন্মিছিল।
বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ জিঞ্জিয়া মহাবীৰ হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ বিশ্বনাথ কলেজৰ পৰা ৰসায়ন বিদ্যা বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লয়।
সেই সময়ত বজাৰত চলি থকা বাইণ্ডাৰতকৈ উন্নত মানৰ বাইণ্ডাৰ উদ্ভাৱনৰ কাৰণে কৰা গৱেষণা সফল হৈছিল আৰু তাৎক্ষণিকভাৱে উদ্ভাৱন কৰা সামগ্ৰীবিধ বজাৰ পাইছিলগৈ।
এই সফল গৱেষণাৰ অন্তত ড নিৰ্মলা দেৱীলৈ চাকৰিৰ প্ৰস্তাৱ আহিছিল যদিও তেওঁ গৱেষ‍ণাহে অব্যাহত ৰাখে।
তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত কোনো ধৰণৰ পুঁজি অৰ্থাৎ আৰ্থিক সাহয্য নোহোৱাকৈয়ে গৱেষণা আৰম্ভ কৰা নিৰ্মলা দেৱীয়ে নিমগুটিৰ তেলৰ ওপৰত গৱেষণা কৰে।