polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
সৌৰজগতৰ এটা গ্ৰহৰ চাৰিওফালে চিনাক্ত কৰিব পৰা নিৰ্দিষ্ট কক্ষপথ থকা প্ৰতিটো প্ৰাকৃতিক মহাকাশীয় বস্তু, কিছুমান মাত্ৰ এক-দুই কিলোমিটাৰ ব্যাসৰ সৰু বস্তুকো উপগ্ৰহ বুলি গণ্য কৰা হৈছে।
কিন্তু শনিৰ আঙুঠিৰ ভিতৰত থকা আকাৰৰ এক দশমাংশ বস্তুবোৰক, যাক পোনপটীয়াকৈ পৰ্যবেক্ষণ কৰা হোৱা নাই, চন্দ্ৰবিন্দু বুলি কোৱা হৈছে।
প্ৰথম জ্ঞাত প্ৰাকৃতিক উপগ্ৰহ আছিল চন্দ্ৰ, কিন্তু ১৫৪৩ চনত কোপাৰনিকছে ডি ৰিভলিউচনিবাছ অৰ্বিলিয়াম কোলেষ্টিয়াম প্ৰৱৰ্তন নকৰালৈকে ইয়াক "গ্ৰহ" বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।
১৬১০ চনত গালীলীয় উপগ্ৰহ আৱিষ্কাৰ নোহোৱালৈকে এনে বস্তুবোৰক শ্ৰেণী বুলি উল্লেখ কৰাৰ কোনো সুযোগ নাছিল।
গেলিলিঅ'ই তেওঁৰ আৱিষ্কাৰবোৰক বুলি উল্লেখ কৰিছিল, কিন্তু পিছলৈ আৱিষ্কাৰকাৰক সকলে প্ৰদক্ষিণ কৰা বস্তুবোৰৰ পৰা পৃথক কৰিবলৈ আন শব্দ বাছনি কৰিছিল।
এটা প্ৰাকৃতিক উপগ্ৰহ হৈছে এক জ্যোতিৰ্বৈজ্ঞানিক বস্তু যি গ্ৰহ বা বাওনা গ্ৰহ এটাক প্ৰদক্ষিণ কৰে ।
অধিনায়ক দ্বয়ক লৈ সকলোৱে আগুৰি ধৰি এটা কেঁচা টকাৰে টছ কৰি কোন দলে আগতে খেল আৰম্ভ কৰিব তাক থিৰাং কৰা হয়।
অধিনায়কৰে নিৰ্ধাৰণ কৰা মতে খেল আৰম্ভ কৰা দলটোৰ এজন সদস্য আহি চুটি মাৰিডাল মাটিত খান্দি থোৱা গাঁতটোত দীঘলকৈ এনেকুৱাকৈ পাতি লয় যাতে গুটিটোৰ এটা মূৰ মাটিৰ ওপৰত ওলাই থাকে।
তাৰ পাছত হাতত থকা দীঘল লাঠি ডালেৰে গুটিটোৰ মাটিৰ ওপৰত ওলাই থকা অংশত এটা কোব মাৰি দিয়ে, লগে লগেই গুটিটো এক মিটাৰ মান ওপৰলৈ ঘূৰি ঘূৰি উঠি যায়।
বিপৰীত পক্ষৰ খেলুৱৈয়ে যদি গুটিটো চুই দিব নোৱাৰে, তেন্তে মাৰি পঠিওৱা দলটোৰ খেলুৱৈ নম্বৰ গণিবলৈ সুযোগ পায়।
নম্বৰ গণাৰ বাবে গফটোৰপৰা আৰম্ভ কৰি গুটিটো গৈ য'ত পৰিছে তালৈ খেলুৱৈয়ে নিজৰ হাতত থকা লাঠীডালেৰে জুখিব লাগে।
যেতিয়ালৈ মাৰি পঠিওৱা গুটি এটা অইন দলৰ খেলুৱৈয়ে লাঠীৰে চুই সেই কোবটো নষ্ট কৰিব নোৱাৰে তেতিয়ালৈ খেলুৱৈজনে ভটা-গুটিটো মাৰি পঠিওৱাৰ সুযোগ পাই থাকে।
অৱশ্যে মাৰি পঠিওৱা খেলুৱৈজনে যদি দূৰলৈ মাৰি পঠিয়াব খোজোঁতে এৰি যায়, তেন্তে তেখেতৰ এটা কোব নিজে নিজেই নষ্ট হয়।
প্ৰথম দলৰ আটাইকেইজন খেলুৱৈ বাহিৰ হোৱাৰ পাছত দ্বিতীয় দলে ভটা-গুটীটো দূৰলৈ মাৰি পঠিওৱাৰ সুযোগ পায়।
দ্বিতীয় দলে আটাইকেইটা কোব হেৰুৱায়ো যদি প্ৰথম দলৰ সমান নম্বৰ আৰ্জন কৰিব নোৱাৰে, তেন্তে প্ৰথম দলটো জয়ী হয়।
১৯৭৮ চনত তেওঁ ভাৰতীয় লোকসেৱা পৰীক্ষাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু আইপিএছ ত নিৰ্বাচিত হৈছিল যদিও তেওঁ পদত্যাগ কৰিছিল।
পুনৰ তেওঁ ভাৰতীয় লোকসেৱা পৰীক্ষাত অংশ লয় আৰু সফলতাৰে আইএএছ -ত যোগ দিয়ে, যদিও তেওঁ চাৰি মাহৰ পিছত বিধানসভাৰ প্ৰাৰ্থীত্ব কৰাৰ মানসেৰে পদত্যাগ কৰে।
বিধায়ক হোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল মাত্ৰ ২৬ বছৰ, যিয়ে সেইসময়ৰ দেশৰ আটাইতকৈ কমবয়সীয়া বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তীকালত তেওঁ একেসময়তে ১৪টা দপ্তৰৰ মন্ত্ৰী আছিল।
তেওঁৰ জীৱন আৰম্ভ হয় মেডিকেল ডাক্তৰৰ পৰা, তাৰ পিছত কৰে লগতে আন্তঃৰ্জাতিক আইনতো স্নাতকোত্তৰ কৰে।
তেওঁৰ প্ৰায়বোৰ ডিগ্ৰী ফাৰ্ষ্ট মেৰিটৰ সৈতে আছিল আৰু তেওঁ ডিগ্ৰীৰ সৈতে বহুকেইটা স্বৰ্ণপদকো লাভ কৰিছিল।
তেওঁ এগৰাকী ৰাজনীতিবিদো আছিল, তেওঁ ২৬ বছৰ বয়সত দেশৰ আটাইতকৈ কমবয়সীয়া বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।
অসমৰ অপেছাদাৰী নাট্য আন্দোলনৰ গুৰিধঁৰোতা গহ্বৰ নাট্যগোষ্ঠীৰ লগত ৰত্ন ওজাৰ অভিন্ন সম্পৰ্ক আছিল।
উইলিয়াম চেৰোৱানৰ 'দি কেভদুৱেলাৰ্ছ' নাটৰ অনুপ্ৰেৰণাত তেওঁ লিখা গহ্বৰ নাটৰ আখৰা কৰাৰ সময়তে গহ্বৰ নাট্যগোষ্ঠীৰ জন্ম হয়।
গহ্বৰ নাটখন ১৯৬৮ চনৰ ৯ আগষ্টত মালিগাৱত আৰু পিছলৈ জিলা পুথিভঁৰাল, তেজপুৰ, বৰপেটা আদি ঠাইতো মঞ্চস্থ হৈছিল।
গহ্বৰ নাট্যগোষ্ঠীৰ বেনাৰত তেওঁ ৰচিত আৰু পৰিচালিত আন উল্লেখযোগ্য নাট সমূহ হ'ল- কবৰ, অস্থাৱৰ, পাতনি, সংলাপ, প্ৰলাপ, মামীৰ হাড় আৰু বেজবৰুৱাৰ পাচনি।
ইয়াৰে প্ৰলাপ নাটখন একক অভিনয়ৰ এঘণ্টীয়া নাট য'ত তেওঁৰ পৰিচালনা আৰু সংগীত ব্যৱস্থাপনাত হেম ভটাচাৰ্যই অভিনয় কৰিছিল।
১৯৭৫ চনত মেক্সিম গৰ্কীৰ উপন্যাস মাৰ আধাৰত পৰিচালিত মা নাটখন গুৱাহাটীত একেৰাহে চাৰিটি নাট্য সন্ধিয়াৰ বাবে মঞ্চস্থ হয়।
তাৰ ভিতৰত ৰূপকোঁৱৰ থিয়েটাৰৰ জীয়া জুই আৰু আজিৰ অভিমন্যু, কহিনুৰ থিয়েটাৰৰ মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ ৰচিত তেজ লগা বাট আদি উল্লেখযোগ্য।
ইয়াৰ উপৰিও জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ ৰূপালীম, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ চক্ৰধ্বজ সিংহ, সত্যপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ শিখা, অৰুণ শৰ্মাৰ জিণ্টি, গৰ্কীৰ মা আদিৰ নাট্যৰূপো পৰিচালনা কৰিছিল।
তেওঁৰ অনাতাঁৰ নাটসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল- খং, অভিমন্যু, তিনি বনাম তেৰ, দিখৌ আজিও বয়, আলাপ, স্বাধীনতা, মহানাগৰিক আদি।
মঞ্চত নাট ৰূপায়ণত বিভিধ অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈ তেওঁ কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, অৰুণ শৰ্মাৰ লগত বাটৰ নাট ৰূপায়ণ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে।
সেই সময়তে নটসূৰ্য ফণী শৰ্মাৰ দেহাৱসান হোৱাত যেতিয়া তেওঁৰ নশ্বৰ দেহ ৰবীন্দ্ৰ ভৱনলৈ অনা হয় কিন্তু মঞ্চলৈ নিবলৈ দিয়া নহয় তেতিয়া এই ঘটনাৱলীক লৈ তেওঁৰ পৰিকল্পনাত অৰুণ শৰ্মাই ককাইদেউ নামৰ বাটৰ নাটখনি ৰচনা কৰে।
ইয়াৰ পিছতো কুমঙৰ পাপ, অ' ফুল অ' ফুল নুফুল কিয়, আমাক এজন অসমীয়া লাগে, চাইনবৰ্ড, বৃদ্ধস্য তৰুণী ভাৰ্যা আদি বাটৰ নাট ৰচি নিবেদন কৰে।
প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ পালা গাহনত চোক্ৰা হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত হয় যদিও পিছলৈ নিয়মিত ভাৱে সত্ৰীয়া যাত্ৰা-ভাওঁনাত উত্তৰা, শৈব্য, ঊষা আদি স্ত্ৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ লয়।
১৯৫৮ চন গুৱাহাটী জিলা পুথিভঁৰালত হেমাংগ বিশ্বাসৰ নিৰ্দেশনাত তেওঁ লিখা পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্যৰ নাট প্ৰশ্ন মঞ্চস্থ হয়।
১৯৫৭ চনত আকাশবাণীৰ বাবে গীত লিখি তেওঁ আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত গীতিকাৰ হিচাপে পৰিচিতি লাভ কৰে।
তদুপৰি তেওঁ ৰচিত আন কেইটিমান গীত হ'ল দিপালী বৰঠাকুৰৰ কণ্ঠৰ এই নদীৰে সিপাৰতে চেনেহ ফুল ফুলে, জয়ন্ত হাজৰিকাৰ কণ্ঠৰ লুইতৰ সোঁতত লিখা ৰ'ব আদি।
১৯৮১-৮৩ চনলৈ নিউজ ষ্টাৰ নামৰ ইংৰাজী দৈনিক বাতৰি কাকতৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া হিচাপে, একে সময়তে তেওঁ সাদিনীয়া বাতৰি কাকতৰ সহযোগী সম্পাদক হিচাপে, ১৯৮৪-৮৫ চনলৈ গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ বাতৰি সম্পাদক হিচাপে কাম কৰাৰ উপৰি তেওঁ ফ্ৰীলান্স সাংবাদিক হিচাপেও কাম কৰে।
তেওঁ প্ৰয়াত ভূপেন হাজৰিকা সাংস্কৃতিক ন্যাসৰ উপাধ্যক্ষ, শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ উপাধ্যক্ষ, শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ বিশেষ প্ৰাধিকাৰীৰ উপৰি অসম নাট্য সন্মিলনৰ সভাপতিকে ধৰি বহু পদবীত অধিষ্ঠিত হয়্।
১৯৫৫ চনত শান্তিদূত নামৰ অসমীয়া দৈনিক বাতৰি কাকতত উপ-সম্পাদক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰা ৰত্ন ওজাই অসমীয়া পষেকীয়া ভূদান যজ্ঞত সহ-সম্পাদক হিচাপে যোগ দিয়ে।
তাৰ পাছতে ১৯৭৯-৮১ চনলৈ তেওঁ বঙাইগাঁও তেল শোধনাগাৰ আৰু পেট্ৰ’ কেমিকেলছ প্ৰকল্পৰ জনসম্পৰ্কৰক্ষী বিষয়া হিচাপে কাম কৰে।
অতি কম বয়সৰ পৰাই নাট্যাভিনয় তথা পৰিচালনাৰ সৈতে জড়িত ওজাই বহুকেইখন একাংকিকা নাট, পূৰ্ণাংগ নাট, অনাঁতাৰ নাট, বাটৰ নাট, শিশু নাট ৰচনা পৰিচালনাৰ লগতে চাৰিখন উপন্যাস, এখন গল্প সংকলন, তিনিখন প্ৰবন্ধ স্ংকলন ৰচনা কৰিছে।
অসমীয়া বোলছবিৰ অভিনয় আৰু সংলাপ ৰচনাৰ কামতো হাত উজান দিয়া ওজাক অসমত বাটৰ নাট ৰূপায়ণৰ বাটকটীয়া হিচাপে জনা যায়।
ইয়াক সাধাৰণতে স্থানীয় অনুষ্ঠান, বিবাহ, উৎসৱ-পাৰ্বন আদিত পৰিধান কৰা হয় যদিও ই হিমাচলৰ দৈনন্দিন সাজ-পাৰৰ অংশ।
হিমাচলী টুপী ঐতিহাসিকভাৱে কিন্নাৰৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আছিল আৰু ৰাজকীয় বুচাহৰ আৰু কুল্লু ৰাজ্য হৈ হিমাচল প্ৰদেশৰ অন্যান্য অংশত উপনীত হৈছিল।
১৯৭৯ চনত মুম্বাইৰ পৰা ঘূৰি আহি পদ্ম কৈৰীয়ে সদৌ অসম চাহ জনজাতি সাংস্কৃতিক গোষ্ঠী নামেৰে এক অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰি অসমত নাট্যযাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল।
তেওঁ অসম আন্দোলনৰ ফলত চাহ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে অসম ত্যাগ কৰিব লাগিব বুলি বাগিচাত চলা অপপ্ৰচাৰ ব্যৰ্থ কৰাত সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।
তদুপৰি তেওঁ বাগিচা অঞ্চলৰ উপৰি অন্যান্য ঠাইতো সভা–সমিতি অনুষ্ঠিত কৰি ৰাইজৰ মাজত এগৰাকী যুৱ নেতা হিচাপে পৰিচয় লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
অসম আন্দোলনৰ অন্তত ১৯৮৫ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ বিশ্বনাথ সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে।
তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তাৰ বাবে চৌদিশে অসম গণ পৰিষদৰ জয়জয়–ময়ময় অৱস্থাতো নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে অসম বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হ'বলৈ সক্ষম হয়।
বিধায়ক হিচাপে পাঁচবছৰীয়া কাৰ্যকালত তেওঁ চাহ জনজাতিৰ কল্যাণৰ বাবে কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল।
১৯৭৯ চনত বিশ্বনাথ চাৰিআলিত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য পদ্মনাথ কৈৰী বিশ্বনাথ আটছাৰ লগতো জড়িত আছিল।
তেওঁ গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন যোগে প্ৰচাৰিত 'শিৰীষ'ৰ পাছত ক্ৰমে 'দয়াৰাম', 'মন ফুলাৰ মালা', 'চাহ বাগান মোৰ মা' আদি ধাৰাবাহিকৰ প্ৰযোজনা–পৰিচালন কৰাৰ লগতে অভিনয় কৰিছিল।
ইয়াৰ লগতে তেওঁ 'ব'হাগতে চিত', 'ত্ৰিকাল', 'মণ্ডিৰ ৰাধাচূড়া কি ফুল', 'ৰাম চৰণৰ সংসাৰ' আৰু 'লালটেলি' ধাৰাবাহিকত তেওঁ অভিনয় কৰিছিল।
তেওঁ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ 'অভিযান', 'অনুতাপ', 'ৰতনলাল', 'দূৰণিৰ ৰং', 'ঊৰ্ৱশী', 'বুধু অৰ্জুন', 'মা', 'মায়া' আৰু 'দেখৱ–চুনৱ'ত অভিনয় কৰিছিল।
তদুপৰি তেওঁ অসমীয়া ভিচিডি ছবি 'চম্পা', 'পেহলা প্যাৰ', 'ঝুমকা', 'চম্পাফুল', 'হাচিনা', 'চামেলীৰ মন', 'হীৰা' আৰু 'চলগ'ৰি' আদিতো অভিনয় কৰিছিল।
১৯৮০ চনৰ পৰা গুৱাহাটী আৰু ডিব্ৰুগড় অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰযোগে তেওঁৰ কেইবাখনো নাটক সম্প্ৰচাৰ হৈছিল।
পদ্ম কৈৰী এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, ৰাজনৈতিক নেতা, সমাজকৰ্মী, অভিনেতা তথা কণ্ঠশিল্পী।
তেওঁ ১৯৮৫ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত বিশ্বনাথ সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি অসম বিধানসভালৈ বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।
তেওঁ 'বুধু অৰ্জুন' চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰি চাহ জনগোষ্ঠীৰ প্ৰথম গৰাকী পৰিচালক হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
পৰিচালক তথা অভিনেতা পদ্ম কৈৰীয়ে 'ৰঙানদী', 'ৰতনলাল', 'মায়া', 'মা' আদি চিনেমা নিৰ্মাণ কৰাৰ লগতে ইয়াৰে কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
১৯৭৯ চনত বিশ্বনাথ চাৰিআলিত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য পদ্মনাথ কৈৰী বিশ্বনাথ অসম চাহ জনজাতি ছাত্ৰ সন্থাৰ লগতো জড়িত আছিল।
বিশ্বনাথ মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি থকা সময়ত অধ্যাপক ৰাজেন বৰঠাকুৰৰ তত্ত্বাৱধানত কেইবাখনো জনপ্ৰিয় নাটকত পদ্ম কৈৰীয়ে অভিনয় কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল।
১৯৭১ চনত হিন্দী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ আশাৰে মুম্বাইলৈ যায় আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক তথা অভিনেতা প্ৰেমনাথৰ ঘৰত প্ৰায় ৯ বছৰ লগুৱা হিচাপে থাকে।
পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত বিশ্বনাথ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা জীৱনজোৰা সাধনাৰ বাবেই অসম চৰকাৰৰ চাহ জনজাতি কল্যাণ বিভাগৰ উদ্যোগত অবিভক্ত শোণিতপুৰ জিলা ভিত্তিত অনুষ্ঠিত চাহ জনগোষ্ঠীয় সমাৰোহ 'কাচা সনা–২০২০' শীৰ্ষক অনুষ্ঠানত মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে তেওঁক চেনিৰাম কুৰ্মী সোঁৱৰণী সাংস্কৃতিক বঁটা প্ৰদান কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল।
কাকতখনক কেন্দ্ৰ কৰি গৌৰী আৰু ইন্দ্ৰজিতৰ মাজত ২০০১ চনতে সূচনা হোৱা আদৰ্শগত পাৰ্থক্য পৰৱৰ্তী সময়ত ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি হয়।
২০০৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰি মাহত এই পাৰ্থক্য ৰাজহুৱাভাৱে দৃশ্যমান হৈ উঠে, যেতিয়া আৰক্ষীৰ ওপৰত নক্সালবাদী আক্ৰমণৰ এটা বিশেষ প্ৰতিবেদন গৌৰীয়ে কাকতত প্ৰকাশ কৰোৱায়।
১৩ ফেব্ৰুৱাৰিত প্ৰকাশন গোষ্ঠীটোৰ স্বত্বাধিকাৰী আৰু প্ৰকাশক ইন্দ্ৰজিতে সেই প্ৰতিবেদনটো উঠাই লয় আৰু উক্ত প্ৰতিবেদনটোৱে নক্সালবাদীক সমৰ্থন কৰিছে বুলি মন্তব্য আগবঢ়ায়।
এই অভিযোগৰ মতে, গৌৰীয়ে এটা কম্পিউটাৰ, প্ৰিণ্টাৰ, আৰু এটা স্কেনাৰ প্ৰকাশন গোষ্ঠীৰ পৰা চোৰ কৰা বুলি কোৱা হয়।
গৌৰীয়ে ইয়াৰ প্ৰত্যুত্তৰত অইন এটা অভিযোগ দাখিল কৰে, য'ত ইন্দ্ৰজিতে তেওঁক ৰিভলভাৰেৰে ভয় দেখুওৱা বুলি মন্তব্য কৰা হয়।
১৫ ফেব্ৰুৱাৰিত ইন্দ্ৰজিতে এখন সংবাদ মেল সম্বোধন কৰে আৰু গৌৰীয়ে কাকতৰ জৰিয়তে নক্সালবাদীৰ কাৰ্যকলাপ প্ৰসাৰ কৰিছে বুলি দাবী কৰে।
গৌৰীয়েও অইন এখন সংবাদ মেল সম্বোধন কৰে আৰু ইন্দ্ৰজিতৰ উক্ত অভিযোগ নাকচ কৰি ভায়েকে তেওঁৰ সামাজিক কৰ্ম বিৰোধিতা কৰাৰ মত উত্থাপন কৰে।
২০০৩ চনত বাবা বুদান গিৰিত থকা গুৰু দাতাত্ৰেয় বাবা বুদানৰ ছুফী মঠটোক সংঘ পৰিয়ালে হিন্দুত্বৰ প্ৰলেপ সানিবলৈ চেষ্টা কৰা বুলি গৌৰীয়ে অভিযোগ তুলিছিল আৰু এই কৰ্মৰ বিৰোধিতা কৰিছিল।
বৰঞ্চ ই এটা সামাজিক শৃংখলাৰ প্ৰণালীহে য'ত নাৰীসকলক দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ নাগৰিকৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
কৰ্ণাটকৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ঘনিষ্ঠ সহযোগী কংগ্ৰেছী নেতা ডি.কে. শিৱকুমাৰৰ অশুদ্ধ কাৰ্যৰ বিৰোধিতা কৰি গৌৰীয়ে লেখা লিখিছিল।
২০১৪ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ পিছত যেতিয়া গৌৰী লংকেশৰ বন্ধু প্ৰকাশ বেলাৱাড়ী বিজেপি দলৰ প্ৰেছ উপদেষ্টা হৈছিল, তেতিয়া গৌৰীয়ে প্ৰকাশৰ লগত থকা ৩৫ বছৰীয়া বন্ধুত্বপূৰ্ণ সম্পৰ্কৰ বিচ্ছেদ ঘটাইছিল।
২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰত মাহত কংগ্ৰেছ-নেতৃত্বাধীন কৰ্ণাটকৰ চৰকাৰে গৌৰীক নক্সালবাদীক হত্যা-হিংসা ত্যাগ দিবলৈ আহ্বান জনোৱা এখন সমিতিৰ সদস্য হিচাপে নিয়োগ কৰিছিল।
অৱশ্যে বিজেপি নেতাসকলে গৌৰীক নক্সালবাদীৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল হোৱা বুলি মত পোষণ কৰিছিল আৰু তেখেতক সমিতিৰ পৰা আঁতৰাব লাগে বুলি দাবী তুলিছিল।
কৰ্ণাটকৰ বাংগালোৰত জন্মলাভ কৰা গৌৰী লংকেশে 'লংকেশ পত্ৰিকে' নামৰ কন্নড় ভাষাৰ সাপ্তাহিক সংবাদপত্ৰখনত সম্পাদক হিচাপে কাম কৰিছিল।
২০১৭ চনৰ ৫ ছেপ্টেম্বৰত বাংগালোৰৰ ৰাজাৰাজেশ্বৰী নগৰত থকা বাসগৃহৰ সমীপত গৌৰী লংকেশৰ হত্যাকাণ্ড সংঘটিত হয়।
সোঁপন্থী উগ্ৰ হিন্দুত্ববাদৰ বিৰুদ্ধে সবলভাৱে বক্তব্য উত্থাপন কৰা, নাৰীৰ অধিকাৰৰ সমৰ্থনত মাত মতা আৰু জাতিবাদৰ বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ হোৱাৰ বাবে গৌৰী লংকেশে 'আন্না পলিটক'ভাছকায়া বঁটা' লাভ কৰিছিল।
বাংগালোৰতে 'দ্য টাইমছ্ অৱ ইণ্ডিয়া'ৰ সৈতে জড়িত হৈ গৌৰীয়ে সাংবাদিকতাৰ জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল।
পি.লংকেশৰ মৃত্যুৰ পিছত গৌৰী আৰু ভ্ৰাতৃ ইন্দ্ৰজিতে লংকেশ পত্ৰিকেৰ প্ৰকাশক মণিক সাক্ষাৎ কৰে।
২০১৫ চনত, ৮১তম কন্নড় সাহিত্য সন্মিলনীৰ সময়ত ঔপন্যাসিক এছ.এল. ভায়াৰাপ্পা আৰু ব্ৰাহ্মণ্যবাদক গৌৰীয়ে সমালোচনা কৰিছে বুলি একাংশ ব্ৰাহ্মণে মত দিছিল।
এই ডিজিটেল দুৰ্ঘটনাৰ পিছত, লিখক-পৰিচালক অৰিন্দম শৰ্মাই আৰম্ভণিৰে পৰা গোটেই ছবিখন পুনৰ প্ৰথমৰ পৰা দৃশ্যগ্ৰহণ কৰিবলৈ মন স্থিৰ কৰে।
দ্য হিন্দুক দিয়া এক সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ লগতে কয় যে নিহা ৰাণী দাস আৰু বিকাশ বৰাৰ বাহিৰে আন কোনোৱে আকৌ এবাৰ ছবিখনৰ অংশ হ'বলৈ সন্মত হোৱা নাই।
আৰু অসমৰ টেলিভিশ্যন জগতৰ অভিনেতা অৰ্ণৱ আয়ান বোৰ্ডলৈ আহিল আৰু তেওঁক মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ কাষ্ট কৰা হৈছিল।
পৰিচালকজনে অদ্ভিত্যৰ প্ৰযোজনা পৰ্যায় ২.0ত চলচ্চিত্ৰখনৰ চিত্ৰনাট্যত আৰু অধিক একচন চিকুৱেঞ্চ যোগ দিছিল।
কিন্তু, কোভিড-১৯ লকডাউনে ২০২০ চনৰ মাৰ্চত চলচ্চিত্ৰখনৰ দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ দৃশ্যগ্ৰহণৰ সময়সূচীত প্ৰভাৱিত কৰিছিল যাৰ ফলত পৰিচালক আৰু প্ৰযোজকে কেইমাহমান অপেক্ষা কৰিবলগীয়া হৈছিল।
তাৰপাছত, ২০২০ বৰ্ষৰ অক্টোবৰ আৰু নৱেম্বৰ মাহত আদ্ভিত্য ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।
আদ্ভিত্য হৈছে অৰিন্দম শৰ্মাৰ দ্বাৰা ৰচিত, পৰিচালিত আৰু কৃষ্ণা ক্ৰাফ্ট প্ৰডাকচন্‌ছ প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ বেনাৰত ব্ৰজেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মাৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত এখন আহিবলগীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ কল্পবিজ্ঞানৰ ভিত্তিত নিৰ্মাণ হোৱা ছুপাৰহিৰো অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ।
একাধিক প্ৰণালীৰ বিফলতাৰ ফলত ছবিখনৰ নিৰ্মাতাসকলে আদ্ভিত্যৰ সকলো বেক-আপৰ সৈতে মূল দৃশ্যগ্ৰহণৰ দৃশ্যসমূহ হেৰুৱাইছিল।
বিয়াৰ পিছত দুয়ো একেলগে পি.এন. ফিল্মচ নামেৰে প্ৰডাকচন ইউনিট এটা খোলে, য’ৰপৰা প্ৰথম ছবি নিৰ্মাণ হয় শগুফা ।
১৯৫০ চনত লক্ষ্ণৌৰ ইচাবেলা কলেজত পঢ়ি থাকোঁতে বীণা ৰায়ে এটা প্ৰতিভা সন্ধানী বিজ্ঞাপন দেখা পায়।
এইটো নিৰ্বাচনত মুঠ ১৭ গৰাকী মহিলা প্ৰাৰ্থীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু ইয়াৰে ৬ গৰাকীয়ে বিজয়ী হয়।
প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰা প্ৰাৰ্থীৰ সংখ্যা ওদালগুৰি সমষ্টিত আটাইতকৈ কম আছিল, ২জন আৰু আটাইতকৈ বেছি আছিল বৰপেটা সমষ্টিত, মুঠ ২৮জন।
পিছত তেওঁ নগাঁও আসনখন এৰি দিয়ে আৰু তাৰপৰা উপ-নিৰ্বাচনত অসম গণ পৰিষদ দলৰ গিৰিন্দ্ৰ চন্দ্ৰ বৰুৱা জিকি আহে।
চি.পি.আই. আৰু চি.পি.আই. ৰ সমৰ্থনত প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তৰ মুখ্যমন্ত্ৰিত্বত অগপই চৰকাৰ গঠন কৰে।
শাসক দল ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ বিৰুদ্ধে দুৰ্নীতি, ৰাজ্যখনৰ বিদ্ৰোহী কাৰ্যকলাপ ৰোধ কৰিবলৈ চৰকাৰী যন্ত্ৰটোৰ, বিশেষকৈ আৰক্ষী সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ নিৰ্বিচাৰ ব্যৱহাৰ আদিৰ বাবে জন-ৰোষে গা কৰি উঠিছিল।
ইফালে নতুন অসম গণ পৰিষদ দলে অসম গণ পৰিষদৰ সৈতে চামিল হয় আৰু স্বাভাৱিকতে এইটোৱে আঞ্চলিক ৰাজনীতিক শক্তিশালী কৰি তুলিছিল।
কংগ্ৰেছক প্ৰতিহত কৰাৰ উদ্দেশ্যে অগপই চি.পি.আই, চি.পি.আই আদি কংগ্ৰেছ বিৰোধী দলৰ সৈতে জোটবন্ধন কৰে আৰু ইয়াৰ সু-ফল নিৰ্বাচনৰ ফলাফলত দেখা যায়।
১৯৯৬ৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ ৭টা, ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ ৫টা আৰু ৬টা পঞ্জীভূক্ত, কিন্তু অস্বীকৃত ৰাজনৈতিক দলে অংশগ্ৰহণ কৰে।
প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তই নগাঁও আৰু বৰহমপুৰ, দুখন আসনৰ পৰা নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হয় আৰু দুয়োখন আসনৰ পৰাই জিকি আহে।
আল্পনা বা ৰংগোলী হৈছে পিঠাগুড়ি, আটা আদিত ৰং মিহলাই তাৰ সহায়েৰে উপাসনাৰ স্থান, ঘৰৰ দুৱাৰ-মুখ আদিত অঁকা মাঙ্গলিক চিত্ৰ।
পৰম্পৰাগত আল্পনা পিঠাগুড়ি বা আটাৰে বনায় যদিও ঠাই ভেদে ৰঙীন চাউল, ৰঙীন বালি, কোৱাৰ্টজ পাউডাৰ, ফুলৰ পাপড়ি, আৰু ৰঙীন শিলৰ দৰে সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়।
ইয়াক সাধাৰণতে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ দেৱালী, তিহাৰ, ওনাম, পোংগল সংক্ৰান্তি আৰু অন্যান্য হিন্দু উৎসৱৰ সময়ত তৈয়াৰ কৰা হয়।
তদুপৰি পূজা-পাৰ্বন, বিবাহ-সবাহ, মাংগলিক অনুষ্ঠান ইত্যাদি সমাবেশৰ দৰে অনুষ্ঠানত আল্পনা প্ৰস্তুত কৰা হয়।
কলা আৰু পৰম্পৰা দুয়োটা জীয়াই ৰাখিবলৈ আল্পনাৰ নক্সা আৰু শৈলী এটা প্ৰজন্মৰ পৰা পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মলৈ পাৰ হয়।
পৰম্পৰাগতভাৱে ছোৱালী বা মহিলাসকলে আল্পনা প্ৰস্তুত কৰে যদিও যদিও পুৰুষ আৰু ল'ৰাসকলেও ইয়াৰ লগত জড়িত।
প্ৰাথমিক অৱস্থাত ৰং বা আন কোনো পদ্ধতিৰে আল্পনাৰ নক্সা আৰু বাহিৰৰ ফাল বনাই লোৱা হয় আৰু পিছলৈ ৰঙেৰে পূৰ্ণ কৰি সম্পূৰ্ণ কৰা হয়।
চক, বালি, ৰং বা ময়দাৰ দৰে বগা সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰি শিল্পীজনে মাটিত এটা কেন্দ্ৰ বিন্দু আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালে অন্যান্য বিন্দু চিহ্নিত কৰে।
সাধাৰণতে অঞ্চলভেদে আৰু ব্যক্তিগত পছন্দৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি আল্পনা বৰ্গ, ষড়ভূজ বা বৃত্ত বা আন কোনো আকৃতিৰ হব পাৰে।
ৰঙলীত ব্যৱহৃত কিছুমান মুখ্য চিহ্ন হৈছে পদুম ফুল আৰু ইয়াৰ পাত, আম, ফুলদানি, মাছ, বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ চৰাই যেনে ভাটৌ, হংস, ময়ূৰ, মানুহৰ চিত্ৰ, পাত আৰু ফুল।
দেৱালী আৰু লক্ষ্মী পূজাৰ আল্পনাৰ বাবে কিছুমান বিশেষ আৰ্হি হৈছে দীপ, গণেশ, লক্ষ্মী, ফুল, চৰাই, ধানৰ শিৰ, লক্ষ্মীৰ পদচিহ্ন ইত্যাদি।
হিন্দু দেৱতাসকলৰ মুখ, জ্যামিতিক আকৃতিৰ ময়ূৰ আৰু ঘূৰণীয়া ফুলৰ ডিজাইন আল্পনাৰ মুখ্য আধাৰ হিচাপে লোৱা হয়।
যেনে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ আৰু তেলেংগানাত 'মুগু' , কৰ্ণাটকত 'ৰংগোলী' , তামিলনাডুত 'কলাম' , ৰাজস্থানত মাডনা , ছত্তীছগঢ়ত 'ছোৱকপুৰাণা' , পশ্চিম বংগত 'আল্পনা', ওড়িশাত 'মুৰ্জা', 'ঝটি', বা 'চিতা' বিহাৰত 'আৰিপনা' , উত্তৰ প্ৰদেশত 'চৌকপূজন' , পঞ্জাবত চৌৱক পুৰাণা, কেৰালাত 'পুক্কালাম' , মহাৰাষ্ট্ৰত 'ৰংগোলী', 'সংস্কাৰভাৰতী', 'ভাৰতী, গুজৰাটত 'সাথীয়া' বা 'গাহোলি', উত্তৰাখণ্ডত ঐপণ ইত্যাদি।
আল্পনাৰ নক্সাসমূহ সৰল জ্যামিতিক আকৃতি, দেৱ-দেৱীৰ প্ৰতীক বা চিহ্ন, ফুল আৰু পাপড়িৰ আকৃতিৰ হ'ব পাৰে।
আল্পনাৰ আধাৰ সামগ্ৰী সাধাৰণতে শুকান বা তিতা পিঠাগুৰি, কোৱাৰ্টজৰ গুৰি, শুকান ময়দা বা আটা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
অন্যান্য সামগ্ৰীৰ ভিতৰত আছে ৰঙা ইটাৰ গুৰি আৰু আনকি ফুল আৰু পাপড়িৰ সহায়ত ফুলৰ আল্পনা বনোৱা হয়।
বিভিন্ন ৰং, ৰঙীন চাউল-পানী, জিপচাম পাউডাৰ, ৰঙীন বাৰু বা শুষ্ক ৰঞ্জক যেনে ভিজা বা শুকান উপাদান ব্যৱহাৰ কৰি আল্পনা প্ৰস্তুত কৰা হয়।
বৰ্তমান সময়ত আধুনিক সামগ্ৰী যেনে ক্ৰিয়ন, ৰং বা ৰং কৰা কাপোৰ, এক্ৰিলিক পেইণ্ট আৰু কৃত্ৰিম ৰং আৰু সংশ্লেষিত ৰঞ্জক আদিৰ প্ৰচলন বাঢ়িছে।
সাধাৰণতে ইয়াক তৈয়াৰ কৰিবলৈ ব্যৱহৃত মুখ্য উপাদানবোৰ হৈছে: পিঠাগুৰি, পাত, ৰং, কয়লা, পোৰামাটি, কাঠৰ গুৰি আৰু একে ধৰণৰ পদাৰ্থৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা শুকান গুৰি।
ৰঙীন পাউডাৰ কোৱাৰ্টজ, চাউল, শুকান ময়দা, ফুলৰ পাহি, হালধি, সিন্দূৰ, আবিৰ, আৰু ৰঙীন বালি ব্যৱহাৰ কৰিও ইয়াক সৃষ্টি কৰা হয়।
আতিথ্যতা আৰু পৰ্যটন উদ্যোগবোৰেও ইয়াত প্ৰভাৱ পেলাইছে আৰু পাঁচ তাৰকা হোটেলৰ দৰে ঠাইত আল্পনা বাণিজ্যিকভাৱে বিকশিত কৰা হৈছে।
থিয়েটাৰত কৰ্মৰত হৈ থকাৰ সময়তে টেলেণ্ট কনছালটেণ্ট শ্বানু শৰ্মাই শ্বাহানক নাছিৰুদ্দিন শ্বাহৰ অভিষেককাৰী পৰিচালনা ইউ হোতা ত' ক্যা হোতাৰ বাবে অডিশ্যন দিবলৈ কয়।
পৰ্যায়ক্ৰমে শ্বাহানাই ৰীমা কাগতিৰ ছবি "হানিমুন ট্ৰেভেলছ প্ৰাইভেট লিমিটেড"ত বোমান ইৰানীৰ জীয়েকৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে।
সেইখিনি সময়তে, ইউ হোতা ত' ক্যা হোতাত শ্বাহানাৰ অভিনয় প্ৰত্যক্ষ কৰা এগৰাকী চিত্ৰগ্ৰহণকাৰীয়ে তেখেতক পাৰ্ছেপ্ট পিকচাৰ কোম্পানীৰ ৰু ব ৰুৰ বাবে অডিশ্যন দিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে।
ছবিখনৰ বাবে শ্বাহানা নিৰ্বাচিত হয় আৰু স্নাতক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি থকাৰ সময়তেই তেখেতে সেইখন ছবিত অভিনয় কৰে।
প্ৰযোজনা সহযোগী হিচাপে কেৰিয়াৰৰ পাতনি মেলা শ্বাহানাই পৰৱৰ্তী সময়ত অভিনয়ৰ জগতত ভৰি দিয়ে আৰু একাধিক ভিন্নধৰ্মী ছবিত কাম কৰে।
২০০৯ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ৰক অন ছবিত অভিনয় কৰি শ্বাহানাই ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ সমালোচকৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
তেখেতে মুম্বাইলৈ আহি নিজৰ স্নাতক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে আৰু অভিনয়ৰ ক্ষেত্ৰত থকা সম্ভাৱনাসমূহ অন্বেষণ কৰে।
এটা বিশেষ পৰীক্ষাত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক ফিডেল কাষ্ট্ৰ' সম্বন্ধীয় প্ৰবন্ধ পঢ়িবলৈ কোৱা হ'ল৷ ইয়াৰ পিছত তেওঁলোকক লেখকসকলৰ কাষ্ট্ৰপন্থী মনোভাৱক মূল্যাঙ্কন কৰিবলৈ কোৱা হৈছিল৷
যেতিয়া অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে বিশ্বাস কৰিছিল যে, লেখকসকলে মুক্তমনেৰে কাষ্ট্ৰ'ৰ সপক্ষে বা বিৰুদ্ধে নিজৰ স্থানসমূহ গ্ৰহণ কৰিছে, তেতিয়া তেওঁলোকে সেইসকলক কাষ্ট্ৰ'ৰ পক্ষৰ অধিক ইতিবাচক মনোভাৱাপন্ন বুলি গণ্য কৰিছিল৷ কিন্তু জনছ্ আৰু হেৰিছৰ ধাৰণাৰ এটা বিপৰীত স্বৰূপহে দেখিবলৈ পোৱা গ'ল তেতিয়া, যেতিয়া অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক কোৱা হ'ল যে লেখকৰ স্থিতিসমূহ এটা মুদ্ৰা-প্ৰক্ষেপণৰ জৰিয়তেহে নিৰ্ণয় কৰা হৈছে৷ তেনে একে প্ৰেক্ষাপটতো কাষ্ট্ৰ'ৰ পক্ষত থিয় দিয়া লেখকসকলৰ প্ৰতি অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে ইতিবাচক দৃষ্টিভংগী বৰ্তাই ৰাখিল আৰু যাৰ মাত্ৰা কাষ্ট্ৰ'ৰ বিপক্ষত থিয় দিয়া লেখকতকৈ বেছি৷ অন্য এক অৰ্থত, অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে লেখকৰ ওপৰত পৰা পৰিস্থিতিৰ সীমাবদ্ধ প্ৰভাৱ সম্পূৰ্ণৰূপে দেখিবলৈ অসমৰ্থ হ'ল৷ তাৰ পৰিণতিস্বৰূপে, তেওঁলোকে লেখকসকলৰ প্ৰতি তৈয়াৰ কৰা আৰোপনক একাশৰীয়া কৰাতো অকৃতকাৰ্য হ'ল৷ তেওঁলোকে লেখকসকলৰ প্ৰতি অধিক আভ্যন্তৰীণ আৰোপন দাখিল কৰিলে৷
প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটিয়ে বুজাব খোজা এটা আচৰণৰ সৰল উদাহৰণৰ বিষয়ে ক'বলৈ গ'লে এলিছ নামৰ গাড়ীচালকৰ কথা মনলৈ আনিব পাৰি৷ এনে এটা পৰিস্থিতিৰ কল্পনা কৰক, য'ত বব নামৰ মানুহজনে এলিচক যান-জঁটৰ সময়ত অতিক্ৰম কৰি গ'ল৷ তেতিয়া এলিচে ববৰ আচৰণক তেওঁৰ মৌলিক ব্যক্তিত্বৰ লগত সংযোগ কৰিব৷ যেনে-ববে কেৱল নিজৰহে কথা ভাবে, তেওঁ এজন উন্মাদ, তেওঁ এজন অদক্ষ চালক৷ এলিচে সেইটো মুহূৰ্তত ববৰ পৰিস্থিতিগত প্ৰসংগটোৰ বিষয়ে নাভাবে৷ যেনে-ববে বিমানযাত্ৰা হেৰুৱাৰ উপক্ৰম হৈছে, ববৰ পত্নীয়ে চিকিৎসাকেন্দ্ৰত এটি কেঁচুৱাৰ জন্ম দিছে, নাইবা ববৰ জীয়েকজনীয়ে বিদ্যালয়ত অসুবিধাৰ সমুখীন হৈছে৷ কিন্তু এলিছে নিজৰ বেলিকা সদায়েই পৰিস্থিতিগত কাৰণকেই দোষাৰোপ কৰিব আৰু নিজকে ক্ষমাদান কৰিব৷ যেনে-মই মোৰ সাক্ষাৎকাৰৰ বাবে পলম হৈছোঁ, মোৰ পুত্ৰক দন্ত চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ লৈ যাব লাগে৷ তেনে এক প্ৰেক্ষাপটত এলিছে নিজকে উন্মাদ অথবা 'অইন মানুহক বিব্ৰত কৰি তুলিছোঁ', বা 'মই গাড়ীচালনাত অদক্ষ' ইত্যাদি স্বভাৱগত ত্ৰুটিৰ বিষয়ে নাভাবে৷
পৰিভাষাটোৰ জন্ম দিছিল লি ৰছে৷ এই পৰিভাষাটো তেখেতে আগবঢ়াইছিল এডৱাৰ্ড এ. জনছ্ আৰু ভিক্টৰ হেৰিছে ১৯৬৭ চনত সম্পাদন কৰা এটা ধ্ৰুপদী সম্পৰীক্ষাৰ কেইবছৰৰ পাছত৷ এখন বিখ্যাত কাকতত ৰছে যুক্তি দৰ্শাইছিল যে, প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটিয়ে সামাজিক মনোবিজ্ঞান ক্ষেত্ৰখনৰ ধাৰণাটো গঢ় দিয়ে৷ এডৱাৰ্ড জনছে লিখিছিল যে, তেখেতে ৰজৰ পৰিভাষাটোক "অতি উত্তেজিত আৰু কিছুপৰিমাণে বিভ্ৰান্তিকৰ" হিচাপে দেখা পাইছে৷ ইয়াৰ লগতে তেখেতে এইবুলিও কৌতুক কৰিছিল যে: "তদুপৰি, মোৰ খঙো উঠিছে যে, ইয়াৰ বিষয়ে মই প্ৰথমতে ভবা নাছিলোঁ৷ ডেনিয়েল গিলবাৰ্টৰ দৰে এচাম মনোবিজ্ঞানীয়ে " " নামৰ পৰিভাষাটোহে প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটিৰ পৰিৱৰ্তে ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে৷ অইন একাংশ মনোবিজ্ঞানীয়ে যুক্তি দাঙি ধৰিছে যে, প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটি আৰু সংযুক্তি পক্ষপাতিতাৰ মাজত সম্বন্ধ আছে যদিও দুয়োটাই ভিন্ন প্ৰপঞ্চ৷ এই প্ৰেক্ষাপটত প্ৰথমটো ধাৰণা দ্বিতীয়বিধৰ বাবে এটা সাধাৰণ ব্যাখ্যা হৈ পৰে৷
প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটি ৰ আন দুটা নাম হৈছে সংযুক্তি পক্ষপাতিতা আৰু আৰোপন প্ৰভাৱ ৷ সামাজিক মনোবিজ্ঞানত প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটিক একধৰণৰ প্ৰৱণতাৰ জৰিয়তে চিহ্নিত কৰা হয়৷ যাৰ জৰিয়তে মানুহে কোনো ব্যক্তিবিশেষৰ আচৰণৰ ক্ষেত্ৰত দৃষ্টিগোচৰ হোৱা পৰিস্থিতিসৃষ্ট ব্যাখ্যাৰ নিম্নমূল্যায়ন কৰে আৰু স্বভাৱজাত, ব্যক্তিত্ব-জনিত ব্যাখ্যাৰ উচ্চমূল্যাংকন কৰে৷ এই বিশেষ প্ৰৱণতাটোৱে মানুহৰ দ্বাৰা সম্পাদিত হোৱা কামটোৱেই তেওঁলোকৰ প্ৰতিফলন হিচাপে মানি লোৱাৰ প্ৰৱণতাক বুজায় ৷ অৰ্থাৎ, আচৰণবোৰৰ ক্ষেত্ৰত নিজৰ ব্যক্তিত্বৰ অতিআৰোপণ আৰু পৰিৱেশ অথবা প্ৰসংগটোৰ প্ৰতি নিম্নআৰোপণ৷
সংবাদদাতা অনুমান তত্ত্ব ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি জনছ আৰু হেৰিছে ধাৰণা কৰিছিল যে, মানুহে মুক্তভাৱে বাছনিকৃত আচৰণক অভ্যাসৰ লগত আৰু সুযোগ-নিৰ্দেশিত আচৰণক পৰিস্থিতিৰ লগত আৰোপ কৰিব৷ এই ধাৰণাটোক প্ৰাথমিক আৰোপন ত্ৰুটিয়ে বিভ্ৰান্ত কৰে৷
ভাৰতীয় দলটোত সুনীতা সিং, নৰেন্দৰ সিং, পৱন গ্ৰেৱাল, সুষমা আৰু বিকাশ কৌশিক, লগতে ব্ৰাজিলৰ পৰ্বতাৰোহী ৰডৰিগো ৰাইনেৰী আৰু মেক্সিকোৰ ডেভিড লিয়ানো অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।
তেওঁ এমাহধৰি এভাৰেষ্ট বেচ কেম্পৰ চাৰিওফালে আৰোহণ কৰি অনুকূলিত হ'বলৈ অতিবাহিত কৰিছিল আৰু হিমালয়ৰ ২০,৩০০ ফুট উচ্চতাৰ আইলেণ্ড পিকত আৰোহণৰ অনুশীলন কৰিছিল।
দাৱা ষ্টিভেন শ্বেৰ্পাৰ নেতৃত্বত বহুজাতিক ট্ৰেকিং দলটোৱে শিখৰৰ শীৰ্ষত উঠিবলৈ গোটেই ৰাতি ট্ৰেক লৈছিল।
ইয়াত উপনীত হোৱাৰ এঘণ্টা আগতে তেওঁ এটা হাতমোজা হেৰুৱাইছিল আৰু হাতমোজা নোহোৱাকৈ এনে উচ্চতাত উঠাটো সম্ভৱ নোহোৱা বাবে ঘূৰি যোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল।
তেওঁ বিশ্বৰ সাত মহাদেশৰ প্ৰত্যেকৰে সৰ্বোচ্চ পৰ্বত শৃংগ বা উচ্চতম স্থান আৰোহণ কৰা প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা।
২০১১ চনৰ ২০ মে তাৰিখে তেওঁ বিশ্বৰ সৰ্বোচ্চ পৰ্বত শৃংগ মাউণ্ট এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰে আৰু ৪৮ বছৰ বয়সত মাউণ্ট এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰা প্ৰবীণতম ভাৰতীয় মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
২০১৮ চনৰ ১৯ মে তাৰিখে জম্মু আৰু কাশ্মীৰ ৫৩ বছৰ বয়সীয়া সংগীতা সিন্ধী বহলে তেওঁৰ মাউণ্ট এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰা প্ৰবীণতম ভাৰতীয় মহিলাৰ অভিলেখ ভংগ কৰে।
জামছেদপুৰত পৰ্বত আৰোহণ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ ৩৬ বছৰ বয়সত পৰ্বতাৰোহণ আৰম্ভ কৰিছিল।
পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁক ১৯৮৪ চনত মাউণ্ট এভৰেষ্ট আৰোহণ কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা বাচেন্দ্ৰী পালৰ ওচৰত প্ৰশিক্ষণ আৰু পৰামৰ্শ লাভ কৰিছিল।
এইকেইটা হ'ল ১)দ্য ট্ৰেন্সফ'ৰমেচন , ২)দ্য ৱে অৱ লাভ , ৩)মাডাৰ এণ্ড চাইল্ড , ৪)গান্ধী দ্য মেন ।
শেহতীয়া সংস্কৰণ সমূহত মাইকেল নেগলাৰৰ আগকথা আৰু তিমথি ফ্লিনডাৰ্চৰ হাও সত্যাগ্ৰহ ৱৰ্কচ্‌ শীৰ্ষক অনুবন্ধ আছে।
আমেৰিকাত থকা এটা গীৰ্জাঘৰে আগবঢ়োৱা এটি সপ্তাহজোৰা পাঠ্যক্ৰমত গান্ধী দ্য মেন কিতাপখন আধাৰ ৰূপে লোৱা হৈছে।
শিক্ষকতা বৃত্তিৰ পৰা স্বেচ্ছা-অৱসৰ লৈ সাংবাদিকতাৰ জগতখনৰৰ সৈতে জড়িত হোৱা ভট্টাচাৰ্যই বৰ্তমান সাতসৰী আলোচনীৰ কাৰ্যবাহী সম্পাদক হিচাপে কৰ্মৰত।
বৰ্তমানলৈকে তেখেতৰ ৪খন কবিতাৰ পুথি, ৪খন গল্পপুথিৰ উপৰিও অন্যান্য সৃষ্টিশীলমূলক প্ৰবন্ধ সংকলন, সাক্ষাৎকাৰমূলক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হৈছে।
তেওঁ গোৱালপাৰাৰ পৃথ্বিৰাম চৰকাৰী উচ্চতৰ আৰু বহুমুখী বিদ্যালয়ৰপৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
হায়াৰছেকেণ্ডৰী পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় কটন কলেজৰ পৰা আৰু গণিত বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে গোৱালপাৰা কলেজৰপৰা।
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা গণিত বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীৰ বাবে অধ্যয়ন কৰিছিল যদিও চৰকাৰী চাকৰি লাভ কৰাত সেই শিক্ষা আধৰুৱা হৈ ৰয়।
গোৱালপাৰাত প্ৰায় বিশ বছৰকাল চৰকাৰী হাইস্কুলৰ চাকৰি কৰি পৰৱৰ্তী সময়ত স্বেচ্ছা-অৱসৰ লৈ সাংবাদিকতাৰ সৈতে জড়িত হয়।
এবছৰ আছাম স্কুল অৱ জাৰ্ণেলিজিমত কাম কৰাৰ পাছত বৰ্তমান তেওঁ প্ৰতিদিন গোষ্ঠীৰপৰা প্ৰকাশিত ‘সাতসৰী’ আলোচনীৰ কাৰ্যকৰী সম্পাদক হিচাপে কৰ্মৰত।
নিউ ইয়ৰ্ক ষ্টেট বিশ্ববিদ্যালয়, ষ্টুনি ব্ৰুকৰ পৰা তাত্ত্বিক কণিকা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত ১৯৭৯ চনত ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ।
ৰামাস্বামীৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে তেখেতে লীলাৱতীৰ ডটাৰছ নামৰ আত্মজীৱনীমূলক ৰচনা-সঙ্কলনখনো সম্পাদনা কৰি প্ৰকাশ কৰোৱাইছে।
তেখেতে বাংগালোৰস্থিত ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ উচ্চ শক্তিৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগত অধ্যাপনা কৰে।
বিদ্যায়তনিক দিশত উল্লেখযোগ্য কামৰ কৰাৰ উপৰিও তেখেতে নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত বিজ্ঞান-শিক্ষাৰ জনপ্ৰিয়তাৰ হকে কাম কৰি আহিছে।
ষ্টাৰ প্লাছৰ জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক 'কিউ কি চাছ ভি কভি বহু থি'ত তেওঁ পায়েলৰ চৰিত্ৰত অৱতীৰ্ণ হৈছিল।
ইয়াত তেওঁক এগৰাকী বিতৰ্কিত অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ ওপৰত তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিব বিচৰা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাৰ ৰূপত দেখা গৈছিল।
পিছলৈ তেওঁ জি টিভিৰে অন্য এখন জনপ্ৰিয় ঐতিহাসিক ধাৰাবাহিক 'ঝাঁসী কি ৰাণী'ত শক্কু বাইৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল।
তেওঁ ষ্টাৰ প্লাছৰ জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক 'কিউ কি চাছ ভি কভি বহু থি'ত কৰা অভিনয়ৰবাবে বিশেষভাৱে জনাজাত।