polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
তাৰ পিছত পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়োৱা প্ৰতিষ্ঠানৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰাত বিশিষ্টকৰণ পাঠ্যক্ৰমসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় – যিয়ে এটা নিৰ্দিষ্ট বিষয়ত দক্ষতা গঢ়ি তোলা কিছুমান পাঠ্যক্ৰমৰ লগতে ব্যৱসায় আৰু চৰকাৰী সংস্থাসমূহৰ বাবে ডিগ্ৰী আৰু এটা কৰ্মশক্তি বিকাশৰ সামগ্ৰী আগবঢ়ায়।
ক'ৰ্চেৰাই মূলতঃ বিশ্ববিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ৰ সৈতে কাম কৰে, লগতে ক'ম্পেনী আৰু চৰকাৰৰ সৈতেও সহযোগিতাৰে কাম কৰে।
বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অংশীদাৰসকলৰ ভিতৰত আছে ব্ৰাজিলৰ চাও পাওলো বিশ্ববিদ্যালয়, ব্ৰিটেইনৰ লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়, ভাৰতৰ ইণ্ডিয়ান স্কুল অৱ বিজনেছ, কোৰিয়াৰ য়নচেই বিশ্ববিদ্যালয়, আৰু আমেৰিকাৰ য়েল, ইলিনয়, আৰু পেনচিলভেনিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দৰে প্ৰতিষ্ঠান।
এই পাঠ্যক্ৰমসমূহে কুইজ, সাপ্তাহিক অনুশীলন, সমনীয়াই দিয়া গ্ৰেড আৰু পৰ্যালোচনা কৰিবলগীয়া এচাইনমেণ্ট, এটা ঐচ্ছিক বিশেষ এচাইনমেণ্ট, আৰু কেতিয়াবা পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ এটা চূড়ান্ত প্ৰকল্প বা পৰীক্ষা সামৰি লয়।
গুগল, আই বি এম, মেটা আৰু অন্যান্য সুপৰিচিত কোম্পানীসমূহে পেচাদাৰী প্ৰমাণপত্ৰৰ বাবে বিভিন্ন পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰিছিল, যাৰ ফলত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে বিভিন্ন খণ্ডত কৰ্মশক্তি পূৰণ কৰিব পাৰে।
এনে বিষয়সমূহৰ ভিতৰত আছে- তথ্য বিশ্লেষণ, আই টি সমৰ্থন, ডিজিটেল মাৰ্কেটিং, ইউ এক্স ডিজাইন, প্ৰজেক্ট মেনেজমেণ্ট, আৰু তথ্য বিজ্ঞান।
গুগল আৰু ইয়াৰ কুৰিটাতকৈও বেছি অংশীদাৰী ক'ম্পেনীয়ে সেই প্ৰমাণপত্ৰসমূহ ৪ বছৰীয়া ডিগ্ৰীৰ সমতুল্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰিব।
তেওঁলোকে প্ৰথমে এইচ ই চি পেৰিছৰ পৰা উদ্ভাৱন আৰু উদ্যোগীকৰণত স্নাতকোত্তৰ আৰু ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা একাউণ্টিঙৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰিছিল।
কিন্তু পিছলৈ এইকেইটা বিষয়ৰ পৰিৱৰ্তে ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাই তথ্য বিজ্ঞানত কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ আৰু ব্যৱসায় প্ৰশাসনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আগবঢ়ায়।
লগতে এম বি এ ডিগ্ৰীৰ অংশ হিচাপে ডিজিটেল মাৰ্কেটিঙৰ দৰে এনে কিছুমান পাঠ্যক্ৰম আছে যিবোৰ সুকীয়াভাৱেও আগবঢ়োৱা হয়।
ক'ৰ্চেৰা হৈছে ২০১২ চনত ষ্টেনফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক এণ্ড্ৰু ইং আৰু ডাফ্নে কলাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰভিত্তিক এক বৃহৎ মুক্ত অনলাইন পাঠ্যক্ৰম প্ৰদানকাৰী সেৱা।
ক'ৰ্চেৰাই বিশ্ববিদ্যালয় আৰু অন্যান্য সংস্থাৰ সৈতে সহযোগিতা কৰি বিভিন্ন বিষয়ৰ অনলাইন পাঠ্যক্ৰম, প্ৰমাণপত্ৰ, আৰু ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰে।
‘ 2020’ ৰ মতে, ক'ৰ্চেৰাৰ পৰা মানুহে শিকিবলগীয়া শীৰ্ষ পাঁচটা জনপ্ৰিয় পাঠ্যক্ৰম আছিল- কন্টেক্ট্ ট্ৰেচিং, ডিজিটেল মাৰ্কেটিং, প্ৰজেক্ট মেনেজমেণ্ট, পাইথন প্ৰগ্ৰেমিং, আৰু ছ’চিয়েল চাইক’লজি।
১৯৮৯ চনত, আহমেদাবাদৰ চেইণ্ট জেভিয়াৰ্চ কলেজৰ পৰা কোঠাৰীয়ে কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু তাৰ ঠিক দুবছৰৰ পাছত পুনা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয়।
১৯৯৫ ত তেওঁক দৰ্শনৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু ২০০০ চনত , তেওঁৰ গৱেষণাপত্ৰ দ্য এক্সপিৰিয়েঞ্চ অৱ ট্ৰেন্সলেটিং হিন্দী প্ৰ'জ এণ্ড ট্ৰেন্সলেটিং ইণ্ডিয়া :দ্য কালচাৰেল পলিটিক্স অৱ ইংলিচৰ বাবে গুজৰাট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁক ডক্টৰেট ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰা হয়।
এগৰাকী সিন্ধী ৰূপে নিজা পৰিচয় আৰু স্মৃতি সংৰক্ষণৰ মানসেৰে, কোঠাৰীয়ে ভাৰত বিভাজন আৰু মানুহৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱ বিষয়ক বহুকেইখন কিতাপ লিখিছে।
এগৰাকী গুজৰাটী সিন্ধী ৰূপে আত্ম পৰিচয় আৰু স্মৃতি সংৰক্ষণৰ মানসেৰে, কোঠাৰীয়ে ট্ৰেন্সলেটিং ইণ্ডিয়া :দ্য কালচাৰেল পলিটিক্স অৱ ইংলিচ , দ্য বাৰ্ডেন অৱ ৰেফিউজী: দ্য সিন্ধী হিন্দুজ্‌ অৱ গুজৰাট আৰু মেম'ৰিজ এণ্ড মমেণ্টচ্‌ আদি কেইবাখনো গ্ৰন্থ লিখিছে।
সাহিত্য, চলচ্চিত্ৰ, নৃতাত্ত্বিক আৰু সাংস্কৃতিক ইতিহাস কোঠাৰীৰ শিক্ষাদানৰ আগ্ৰহৰ অন্তৰ্গত।
ভাষা, প্ৰসংগ আৰু সংস্কৃতিৰ অধ্যয়ন হ’ল তেওঁৰ ৰুচি, যি অনুবাদক এক প্ৰিজম ৰূপে গঠন কৰিছে , যাৰ মাজেদি কোঠাৰীয়ে ভাৰতীয় প্ৰেক্ষাপট চায়।
আৰক্ষীয়ে অজয়ক তেওঁৰ জীয়েকৰ যত্ন লোৱাৰ বাবে অভিযুক্ত কৰিব নোৱাৰে, সেয়েহে তেওঁলোকে যোগীক মুকলি কৰি দিয়ে।
কাজল আৰু পূজায় দেউতাকক মাকৰ সৈতে এক হ’বলৈ কয়৷ অৱশেষত মাধৱ সিঙে তেওঁৰ পত্নী সুচিত্ৰাৰ সৈতে কাজলৰ বিয়ালৈ যাবলৈ সাজু হয়।
সুচিত্ৰা আৰু ইন্দু পাৰিবাৰিক লাভৰ বাবে ব্যৱসায় চলায় আৰু সিহঁতৰ কৰ্মচাৰীক শোষণ কৰে৷ সিহঁতৰ পৰা চিন্তিত হৈ অজয়ে তেওঁৰ এক সন্তান পূজাক লৈ ঘৰৰ পৰা আঁতৰি যায়৷ কেইবছৰ পিছত সিহঁতৰ কোম্পানীৰ নিৰ্দেশক মণ্ডলে এগৰাকী নতুন চেয়াৰমেন -ক নিযুক্ত কৰে৷ পিতৃৰ সৈতে থকা পূজাই দেউতাকক জনায় যে, তেওঁ তেওঁৰ সহপাঠী যোগী যোশী -ক ভালপায়৷ আৰু অজয়ে যোগীৰ সৈতে পূজাৰ বিবাহৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলায়৷
অজয়ে অজ্ঞাত আছিল যে, তেওঁৰ আন এজনী ছোৱালী আছে, কাজলক আমেৰিকালৈ যোৱাত তেওঁ বাধা দিয়ে আৰু নিজৰ এপাৰ্টমেণ্টলৈ লৈ যায় আৰু তাইৰ সৈতে সময় কটায়।
তেওঁ কাজলৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক পূজাৰ পৰা গোপনে ৰাখে কিয়নো তেওঁ কাজলক কোৱাৰ বাবে সঠিক সময়ৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থাকে।
এদিন পূজাই তেওঁৰ পৰা দেউতাকে কিবা লুকুৱাই ৰখাৰ সন্দেহত দেউতাকক পিছা কৰি যায়৷ য’ত তেওঁ কাজল আৰু যোগীক দেখে আৰু দেউতাৰ পৰা সকলো কথা জানিবলৈ পায়৷
ৰং হৈছে তলত জানী পৰিচালিত ১৯৯৩ চনত নিৰ্মিত ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ এখন প্ৰেমকাহিনীৰ চলচ্চিত্ৰ৷ চলচ্চিত্ৰখন মনচুৰ আহমেদ সিদ্দীকীয়ে এএনএএছ ফিল্মছৰ বেনাৰত প্ৰযোজনা কৰিছিল৷ চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল- দিব্যা ভাৰতী, কমল সদানা আৰু আয়েশা জুল্কা; লগতে সহকাৰী অভিনয়ত আছিল- জিতেন্দ্ৰ, অমৃতা সিং, কাদেৰ খান আৰু বিন্দু৷ গীতৰ সুৰ আছিল নাদিম-শ্ৰাৱণৰ৷ চলচ্চিত্ৰখন বঙালী ভাষালৈ ডাব কৰা হৈছিল৷
সুচিত্ৰা সিং -ৰ মাধৱ -ৰ সৈতে কেইবাবছৰ আগতে বিবাহ হয়৷ তেওঁৰ জীয়ৰী ইন্দু মাকৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে অজয় মালহোত্ৰা -ৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়৷ ইন্দু আৰু অজয় মালহোত্ৰাৰ দুগৰাকী জীয়াৰীৰ জন্ম হয়: কাজল আৰু পূজা
দিশহাৰা হৈ পূজাৰ দেউতাক অজয়ে কাজলৰ ওচৰলৈ যায় আৰু যোগীৰ সৈতে প্ৰেম বিচ্ছেদ কৰি তেওঁৰ জীয়েকক বচাবলৈ অনুৰোধ কৰে।
কাজলে যেতিয়া পূজা তেওঁৰ ডাঙৰ ভনী বুলি জানে, তেওঁ আমেৰিকালৈ গৈ তেওঁৰ ভনীয়েকৰ জীৱন বচাবলৈ প্ৰেম ত্যাগ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
নাতিনীয়েকৰ বেদনা সহিব নোৱাৰি মাধৱ সিঙে অজয়ৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক জনায় যে, কাজল তেওঁৰ কনিষ্ঠ ছোৱালী৷
চলচ্চিত্ৰখন মুক্ত পোৱাৰ তিনি মাহ পূৰ্বে মুখ্য ভূমিকাত অভিনয়ত কৰা দিব্যা ভাৰতীৰ মৃত্যু হয় আৰু চলচ্চিত্ৰখন তেওঁৰ স্মৃতি সমৰ্পিত কৰে৷ চলচ্চিত্ৰখন বক্স অফিচত চুপাৰ হিট হয়৷ এইখন অমৃতা সিঙৰ দশকজোৰা বিৰতিৰ পূৰ্বে অভিনয় কৰা অন্তিমখন ছবি আছিল।
কাজলে অজয়ৰ স্নেহত তেওঁৰ নিজৰ দেউতাকৰ কথা ভাবিবলৈ ধৰে আৰু তেওঁৰ অজ্ঞাত দেউতাৰ বিষয়ে জানিবলৈ ককাক মাধৱ সিং -ক অনুৰোধ কৰে।
যেতিয়া বলিউডৰ সংগীতত স্থানীয় লোকসংগীতক প্ৰভাৱিত কৰি আছিল সেইসময়ত তেওঁ ১৯৭৪ চনত "চনহা-বিহান" নামৰ এটা কোম্পানী আৰম্ভ কৰিছিল।
চনহা-বিহানৰ লক্ষ্য আছিল লোকসংগীতৰ আত্মাক মানুহৰ হৃদয় আৰু মনত জীয়াই ৰখাৰ বাবে ১৯৭৪ চনৰ মাৰ্চত চল্লিশৰ পৰা পঞ্চাশ হাজাৰ লোকৰ সন্মুখত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
১৯৮৬ চনত তেওঁ ছত্তীছগঢ়ী চিনেমাৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক প্ৰেম চন্দ্ৰকৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
ছত্তীছগঢ়ৰ খৈৰাগঢ়ত অৱস্থিত ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সংগীতত মামতা চন্দ্ৰকাৰে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছে।
১০ বছৰ বয়সৰ পৰায়ে তেওঁ গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ১৯৭৭ চনত আকাশবাণী ৰায়পুৰ কেন্দ্ৰৰ লোক কণ্ঠশিল্পী হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০১৬ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৮৪ চনৰ আকাশবাণীৰ বাৰ্ষিক প্ৰতিযোগিতাত ছত্তীছগঢ়ৰ লোক জীৱনৰ প্ৰতিচ্ছবি স্বৰূপ নৃত্য উপস্থাপনৰ বাবে সৰ্ব ভাৰতীয় স্তৰত এক মেধা প্ৰমাণপত্ৰ প্ৰদান লাভ কৰিছিল।
২০১২ চনত তেওঁ ছত্তীশগড় চৰকাৰৰ মুখ্য নিৰ্বাচনী বিষয়াৰ দ্বাৰা ভোটাৰ সজাগতাৰ বাবে ৰাজ্যিক আইকন হিচাপে বাছনি কৰা হৈছিল।
তেওঁ ছত্তীছগঢ়ৰ আকাশবাণী ৰায়পুৰ কেন্দ্ৰৰ সহকাৰী পৰিচালক হিচাপে সুদীৰ্ঘ ৩৬ বছৰ চাকৰি কৰাৰ পিছত ২০১৮ চনৰ ৩১ মে' তাৰিখে চৰকাৰী সেৱাৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
দেশ আৰু বিদেশত তেওঁৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰা মমতা চন্দ্ৰকাৰে বৰ্তমান ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্যৰ দায়িত্বভাৰ পালন কৰি আছে।
অতুল চন্দ্ৰ ঘোষো পুৰুলিয়া জিলাৰ পৰা স্বাধীনতা যুঁজত অংশগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী অগ্ৰণী স্বাধীনতা সেনানী আছিল।
নৱৰুণ চন্দ্ৰই তেওঁৰ জোঁৱায়েকৰ লগ-লাগি পুৰুলিয়াৰ টেল্কালপাৰাত শিল্পাশ্ৰম প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
টেল্কালপাৰাত সুভাষ চন্দ্ৰ বসু, চিত্ৰৰঞ্জন দাস আদিকে ধৰি বহুজন অগ্ৰণী স্বাধীনতা যুঁজাৰু গোট খাইছিল আৰু কোনো কোনো উপলক্ষত মহাত্মা গান্ধীও শিল্পাশ্ৰমলৈ আহিছিল।
তেওঁ শিল্পাশ্ৰমৰ এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মী আছিল আৰু শিল্পাশ্ৰম আছিল ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত সক্ৰিয় ভূমিকা লোৱা মনভুম অঞ্চলৰ এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ।
লাৱণ্য প্ৰভাই, তেওঁৰ স্বামীয়ে পুৰুলিয়াৰ পৰা প্ৰকাশ কৰা সাপ্তাহিক বাৰ্তালোচনী মুক্তিত ভালেখিনি প্ৰৱন্ধ লিখিছিল আৰু ১৯৬১ চনত স্বামীৰ মৃত্যুৰ পাছত সাপ্তাহিকীখনৰ সম্পাদকৰ ভাৰ লৈছিল।
ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ত পুৰুলিয়াত হোৱা বহুবোৰ প্ৰতিবাদৰ তেওঁৰ নেতৃত্ব লৈছিল আৰু সেই অঞ্চলটোৰ এগৰাকী উল্লেখনীয় স্বাধীনতা সেনানী ৰূপে স্বীকৃত হৈছিল।
লাৱণ্য প্ৰভাৰ পুত্ৰ অৰুণ চন্দ্ৰ ঘোষ আৰু জীয়ৰী উৰ্ম্মিলা মজুমদাৰেও স্বাধীনতা আন্দোলনত ভাগ লৈছিল আৰু মাকৰ সৈতে পুৰুলিয়াৰ শিল্পাশ্ৰমত আছিল।
লাৱণ্য প্ৰভা ঘোষ বা লাৱণ্য দেৱী এগৰাকী গান্ধীবাদী নেত্ৰী তথা পশ্চিম বংগৰ, পুৰুলিয়া জিলা নিবাসী ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী বিশিষ্ট ব্যক্তি।
তেওঁ প্ৰায় ১০৬ বছৰ জীয়াই আছিল আৰু জীৱনৰ শেষ সময়ছোৱাত, এক দৰিদ্ৰ-পীড়িত আশ্ৰমত জীৱন নিৰ্বাহ কৰিবলৈ তেওঁক বাধ্য কৰা হৈছিল।
ভাৰতৰ স্বাধীনতা লাভৰ আগৰ আৰু পিছৰ, তেওঁৰ সুদীৰ্ঘ জীৱনৰ এই গোটেই সময়ছোৱা তেওঁ সৰ্বসাধাৰণ মানুহৰ ন্যায়ৰ বাবে যুঁজি পাৰ কৰিছিল।
তেওঁ লোণ সত্যাগ্ৰহ আৰু পতাকা সত্যাগ্ৰহ ত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু ব্ৰিটিছ চৰকাৰে তেওঁক কেইবাবাৰো গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল।
তেওঁ ব্যক্তিগত সত্যাগ্ৰহও হাতত লৈছিল আৰু ১৯৪১ চনত ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ দ্বাৰা গ্ৰেপ্তাৰ হৈছিল।
১৯৪২ চনত মহাত্মা গান্ধীয়ে আহ্বান কৰা ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ অংশ হিচাপে লাৱণ্য প্ৰভা ঘোষে তেওঁৰ জীয়ৰী কমলা ঘোষৰ সৈতে পুৰুলিয়াৰ শিল্পা আশ্ৰমত প্ৰতিবাদৰ আয়োজন কৰিছিল আৰু দুয়োকে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল।
ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছত, তেওঁ বিহাৰৰ ভাষা আন্দোলনত অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল, যাৰ বাবে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল আৰু পিছত, এই আন্দোলনৰ বাবে, পুৰুলিয়া বিহাৰৰ পৰা পৃথক হৈছিল আৰু ভাষিক ভিত্তিত পশ্চিম বংগৰ সৈতে একত্ৰিত হৈছিল।
সঙ্গীত কোম্পানী এইচ এম ভিৰ এজন প্ৰতিনিধি এজনে তেওঁৰ সাঙ্গীতিক প্ৰতিভা দেখি ইমানে মুগ্ধ হৈছিল যে তেওঁক মাতি নি এটা কাৱালী গোৱাইছিল।
তেওঁৰ বায়েক গৌহৰবাই এজন অভিনেত্ৰী আছিল আৰু তেৱেঁ আমিৰবাইক ১৯৩৪ চনত 'বিষ্ণু ভক্তি' নামৰ ছবি এখনত চৰিত্ৰ এটা পোৱাত সহায় কৰিছিল।
১৯৪৭ চনৰ পিছত এগৰাকী সঙ্গীত তাৰকা ৰূপে লতা মংগেশকাৰৰ উত্থান হোৱাত আমিৰবায়ে সঙ্গীতৰ পৰা অভিনয়ৰ জগতলৈ গতি কৰে।
ভাৰতৰ এখন বিখ্যাত চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক আলোচনা 'ফিল্ম ইণ্ডিয়া'ই এটা প্ৰবন্ধত উল্লেখ কৰিছিল যে সেই সময়ত ভাৰতৰ এগৰাকী নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীয়ে যেতিয়া এটা গীতৰ বাবে ৫০০ টকা পাৰিশ্ৰমিক লৈছিল, আমিৰবায়ে লৈছিল ১০০০ টকা।
ভাৰতত পোষণ অভিযানক গতি প্ৰদান কৰিবলৈ ২০১৮ চনৰ ২৪ জুলাই তাৰিখে 'ভাৰতৰ পুষ্টি প্ৰত্যাহ্বানৰ ওপৰত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিষদে' ছেপ্টেম্বৰ মাহটো ৰাষ্ট্ৰীয় পোষণ মাহ হিচাপে উদযাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
এই মাহত সকলো ভাৰতৰ সমূহ ৰাজ্য তথা কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলসমূহৰ দ্বাৰা তৃণমূল স্তৰলৈকে পুষ্টি সজাগতা সম্পৰ্কীয় কাৰ্যকলাপ সম্পন্ন কৰা হয়।
এই অভিযান ৬ বছৰ বয়সলৈকে শিশু, কিশোৰী, গৰ্ভৱতী মহিলা আৰু স্তন্যপান কৰাই থকা মাতৃসকলৰ পুষ্টিগত স্থিতি উন্নত কৰাৰ বাবে আৰম্ভ কৰা হৈছে।
শিশু, কিশোৰী, গৰ্ভৱতী আৰু স্তনপান কৰাই থকা মহিলা, তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ সদস্য আৰু সমাজৰ সদস্য, স্বাস্থ্য সেৱা প্ৰদানকাৰী মাজত পুষ্টি সজাগতা বৃদ্ধি কৰা আৰু সকলোৰে বাবে স্বাস্থ্য আৰু পুষ্টি নিশ্চিত কৰাটোৱেই পোষণ অভিযানৰ লক্ষ্য।
পোষণ মাহৰ সময়ত, সমগ্ৰ দেশতে তৃণমূল স্তৰলৈকে পুষ্টি সজাগতা সম্পৰ্কীয় কাৰ্যকলাপ সম্পন্ন কৰা হয়।
পোষণ মাহ উদযাপনৰ জৰিয়তে অংগনৱাড়ী কৰ্মী তথা স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ বিভাগৰ মাধ্যমেৰে মহিলা আৰু শিশু বিকাশ বিভাগৰ দৰে কাৰ্যকৰী বিভাগ আৰু সংস্থাসমূহে আশাকৰ্মী, এএনএম আদিৰ জৰিয়তে কাৰ্যকলাপবোৰ সম্পাদন কৰা আৰু মহিলা আৰু শিশুসকলৰ বাবে এক স্বাস্থ্যকৰ ভৱিষ্যত নিশ্চিত কৰাৰ বাবে গোটেই মাহটোত সামগ্ৰিক পুষ্টিৰ বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰাৰ উদ্দেশ্য বান্ধি লোৱা হৈছে।
এই উদ্দেশ্য আগত ৰাখি ছেপ্টেম্বৰ মাহটোত মহিলা আৰু শিশু বিকাশ বিভাগৰ দৰে কাৰ্যকৰী বিভাগ আৰু সংস্থা, আশাকৰ্মী, এএনএম, প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ, সামূহিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ, বিদ্যালয় শিক্ষা আৰু সাহিত্য বিভাগৰ জৰিয়তে বিদ্যালয়, পঞ্চায়তৰ জৰিয়তে পঞ্চায়তী ৰাজ বিভাগ, আৰু গ্ৰামোন্নয়ন ট্ৰাফ স্ব-সহায়ক গোটৰ জৰিয়তে কাৰ্যকলাপবোৰ সম্পাদন কৰাৰ লগতে আৰু সজাগতাৰ বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰা হয়।
সমুদায়সমূহক একগোট কৰাটো নিশ্চিত কৰাৰ লগতে জনসাধাৰণৰ অংশগ্ৰহণ শক্তিশালী কৰাৰ বাবে প্ৰতি বছৰে ছেপ্টেম্বৰ মাহটো সমগ্ৰ ভাৰততে পোষণ মাহ হিচাপে উদযাপন কৰা হয়।
মানৱ শৰীৰৰ সুচাৰু কাম-কাজ আৰু বিকাশৰ বাবে অত্যাৱশ্যকীয় পুষ্টি আৰু কেলৰিৰ সংমিশ্ৰণৰ সৈতে এক সন্তুলিত আহাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ দিশটোতো ই গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে।
২০২১ চনত ভাৰতত ’’আজাদী কা অমৃত মহোৎসৱ’’ উদযাপন কৰি থকাৰ বাবে ইয়াৰ সামগ্ৰিক প্ৰসাৰ ক্ষিপ্ৰতৰ কৰাটো নিশ্চিত কৰাৰ বাবে গোটেই মাহটোক সামগ্ৰিক পুষ্টি উন্নত কৰাৰ দিশত সাপ্তাহিক বিষয়বস্তুত বিভক্ত কৰা হৈছে।
উক্ত সেৱা ১৯৯১ চনত প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল আৰু ইয়াৰ উদ্দেশ্য আছিল ঘৰুৱা দুৰ্ব্যৱহাৰৰ সন্মুখীন হোৱা দক্ষিণ ভাৰতীয় মহিলাৰ পৰিচৰ্যা কৰা।
হিউষ্টনত থকা "প্ৰথম" নামৰ অ-লাভজনক সংগঠনটোৰ জৰিয়তে তেখেতে বহু ভাৰতীয় শিশু-কিশোৰক শিক্ষিত কৰি তোলাৰ প্ৰয়াস কৰিছিল।
একেটা বৰ্ষতে তেখেতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ গমন কৰে আৰু ৰাইট ষ্টেট বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰে।
১৯৮৫ চনত বাৰ্কলেস্থিত কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা চিত্ৰা বেনাৰ্জীয়ে ইংৰাজীত এটা ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৯৬ চনত তেখেতৰ দ্বাৰা লিখিত চুটি-গল্পৰ সংকলন 'আৰেঞ্জড মেৰেজ' এ আমেৰিকান গ্ৰন্থ বঁটা পাবলৈ সক্ষম হৈছিল।
তেখেতৰ দ্বাৰা লিখিত দুখন উপন্যাস যথাক্ৰমে 'মিছট্ৰেছ অৱ স্পাইছ' আৰু 'ছিছটাৰ অৱ মাই হাৰ্ট' আৰু চুটি গল্প 'দ্য ৱৰ্ল্ড লাৱ' ক ইতিমধ্যেই একোখন ছবিৰ পৰ্যায়লৈ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
ইয়াৰ লগতে তেখেত হৈছে হিউষ্টন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৃষ্টিশীল লিখন কাৰ্যসূচীৰ 'বেটি আৰু জিন মেকডেভিদ প্ৰফেছাৰ অৱ ৰাইটিং'।
চিত্ৰা বেনাৰ্জীয়ে কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এগৰাকী স্নাতক শিক্ষণ সহকাৰী হিচাপে কাম কৰিছিল।
গোলকীয় হাত ধোৱা দিৱস বা বিশ্ব হাত ধোৱা দিৱস হৈছে বিশ্বব্যাপী ফলপ্ৰসূ ভাৱে হাত ধোৱাৰ অভ্যাস গঢ়ি তোলাৰ হেতু জনসাধাৰণক সচেতন কৰিবৰ বাবে চলা এক অভিযান।
এই দিৱসটো ‘গ্ল’বেল হেণ্ড ৱাচিং পাৰ্টনাৰশ্বিপ’ৰ সৌজন্যত বিভিন্ন দল-সংগঠন, চৰকাৰ, বিভিন্ন আন্তৰ্জাতিক সংস্থা, এন জি অ’ৰ লগতে নানান ব্যক্তিগত কোম্পানী আদিৰ সহযোগত পালন কৰা হয়।
বিশ্বব্যাপী চলা এই অভিযানে চাবোনৰে হাত ধোৱা যে বিভিন্ন ৰোগ প্ৰতিৰোধৰ এক মুখ্য উপায় সেই বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টি কৰে।
ইয়াৰ দ্বাৰা শ্বাস-প্ৰশ্বাস-সম্বন্ধীয় তথা আন্ত্ৰিক ৰোগৰ সম্ভাৱনা ২৫-৫০% পৰ্যন্ত কমাব পাৰি।
গ্ল’বেল হেণ্ড ৱাচিং পাৰ্টনাৰশ্বিপ’ৰ সৌজন্যত বিভিন্ন দল-সংগঠন, চৰকাৰ, বিভিন্ন আন্তৰ্জাতিক সংস্থা, এন জি অ’ৰ লগতে নানান ব্যক্তিগত কোম্পানী আদিৰ সহযোগত বিশ্ব পানী সপ্তাহৰ লগত সংগতি ৰাখি ২০০৮চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই দিৱস চুইডেনত পালন কৰা হয।
সকলো সমাজতে চাবোনেৰে হাত ধোৱা প্ৰক্ৰিয়াক এক সাধাৰণ অভ্যাসত পৰিণত কৰিবলৈ ইয়াক সমৰ্থন তথা লালন কৰা।
অসমৰ ডিমা হাছাও জিলাৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অংশ আৰু মেঘালয়ৰ সকলো বিয়াটা বসতিপূৰ্ণ অঞ্চলত মুখ্যতঃ পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাৰ চাইপুং এলাকাত কাংকালাং নদীৰ আশে-পাশে ইয়াৰ অৱস্থিতি পোৱা গৈছে।
উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল পাৰ্বত্য বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন উপাচাৰ্য ড বি পাকেমে এই ঘূৰণীয়া শিল আৰু ফোঁপোলা মাটি বোৰ মেঘালয়ৰ উমকিউৰপং আৰু কেচেহ গাঁৱৰ মাজৰ ওচৰৰ চুমেৰ অঞ্চলত পোৱা শিলবোৰৰ সৈতে সাদৃশ্যৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছিল।
ডিমা হাছাওত লুংজুবেলৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত স্থান হৈছে জিলা সদৰ হাফলঙৰ পৰা প্ৰায় ১৩০ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত খোবাক নামৰ এখন সৰু বিয়াটা গাওঁ।
বিয়াটা কিংবদন্তী আৰু জ্যেষ্ঠসকলৰ মতে শিলৰ স্মাৰক নিৰ্মাণ আৰু খোদাই কৰাটো প্ৰাচীন কালৰ পৰাই বিয়াটা জনজাতিৰ সাংস্কৃতিক প্ৰথা আছিল।
এই শিলৰ স্মাৰক বা ধ্বংসাৱশেষবোৰ সাধাৰণতে এজন সফল বা বিজয়ী বিয়াটা প্ৰধান বা যোদ্ধাৰ সন্মানৰ প্ৰতীক।
তদুপৰি অতীতত বিয়াটাসকলৰ ৰীতি-নীতি আৰু উৎসৱবোৰত চাউলৰ সুৰায়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
লোকবিশ্বাস অনুসৰি তেওঁ বিয়াটা সকলক ১২-১৩ শতিকাত তেওঁলোকৰ বৰ্তমানৰ অৱস্থান পাহাৰসমূহলৈ লৈ গৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
শেহতীয়াকৈ বিয়াটা দেৱানপুই আৰু বিয়াটে সাংস্কৃতিক সংস্থা, অসমৰ নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে এই ধ্বংসাৱশেষসমূহৰ গুৰুত্ব আৰু ইয়াৰ সংৰক্ষণৰ প্ৰয়োজনীয়তা স্বীকাৰ কৰা হৈছে।
ইয়াৰ ফলস্বৰূপে ডিমা হাছাও জিলাৰ খোবাক আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালৰ অঞ্চলবোৰত আৱিষ্কৃত লুংজুবেলসমূহ এতিয়া অসম চৰকাৰৰ পুৰাতাত্ত্বিক পৰিক্ৰমা বিভাগৰ দ্বাৰা ৰক্ষণাবেক্ষণ আৰু চোৱাচিতা কৰা হৈছে।
তদুপৰি জিলাখনত পৰ্যটনৰ প্ৰচাৰৰ লগতে বিশ্বৰ সন্মুখত লুংজুবেল প্ৰদৰ্শনৰ লক্ষ্যৰে ২২ চেক্টৰ অসম ৰাইফলছ, ৰাজ্যিক পৰ্যটন বিভাগ আৰু পুৰাতাত্ত্বিক বিভাগ আৰু মেক এ ডিফাৰেন্স চ'চাইটি নামৰ হাফলং স্থিত বেচৰকাৰী সংগঠনৰ সহযোগত অসমৰ বিয়াটে সাংস্কৃতিক সংস্থাৰ দ্বাৰা ২০১৫ চনৰ ১৬ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে খোবাকত লুংজুবেল উৎসৱৰ আয়োজন কৰা হৈছিল।
বেছিভাগ লুংজুবেলৰ ধ্বংসাৱশেষ সময়ৰ লগে লগে প্ৰাকৃতিক কাৰণত বা মানুহৰ ক্ৰিয়াকলাপৰ বাবে ক্ৰমান্বয়ে ধ্বংস হৈছিল।
ঊনবিংশ শতিকাত বিয়াটাসকলৰ মাজত খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ আগমনৰ ফলত এই সাংস্কৃতিক সম্পদবোৰক অৱহেলা কৰাৰ মুখ্য কাৰণ হ'ব পাৰে কিয়নো খ্ৰীষ্টান ধৰ্মই কোনো ধৰণৰ নিচাযুক্ত পানীয়ক গ্ৰহণ কৰাক স্বীকৃতি নিদিয়ে।
মূলতঃ পাৰম্পৰিক লোকধৰ্মত বিশ্বাস কৰা বিয়াটা সকলে নতুন ধৰ্মলৈ ধৰ্মান্তৰিত হোৱাৰ পিছত তেওঁলোকৰ পুৰণি চাউলৰ সুৰা প্ৰস্তুত কৰাৰ প্ৰথা ত্যাগ কৰিবলৈ লয়।
লুংজুবেল ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিয়াটা জনগোষ্ঠী সকলৰ এক প্ৰকাৰৰ বিশেষ সাংস্কৃতিক শিলৰ পাত্ৰ।
" অসমৰ ডিমা হাছাও জিলাৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অংশ আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালৰ অঞ্চলবোৰত লুংজুবেলৰ ধ্বংসাৱশেষ পোৱা যায়।
আক্ষৰিকভাবে ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে – 'লুং' মানে শিল, 'জু' মানে পাৰম্পৰিক চাউলৰ সুৰা আৰু 'বেল'ৰ অৰ্থ হৈছে পাত্ৰ।
নৱজীৱন ট্ৰাষ্টে ইয়াৰ উদ্দেশ্য সমূহ সফলভাবে ৰূপায়ণ কৰিবলৈ কিছুমান কাৰ্যপন্থাত বিশেষ ভাৱে মনোনিবেশ কৰিছিল।
ধৰ্মীয়, সামাজিক, অৰ্থনৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক উত্তৰোত্তৰ সাধনৰ উদ্দেশ্য বিভিন্ন গ্ৰন্থ আৰু গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰা
নৱজীৱন ট্ৰাষ্টে গান্ধীজীৰ কাৰ্যকলাপ, লেখনি আদিৰ লগতে অন্যান্য ধৰ্মীয়, সামাজিক, অৰ্থনৈতিক, ৰাজনৈতিক উত্তৰোত্তৰ সাধনৰ উদ্দেশ্যে বিভিন্ন গৱেষণা পত্ৰ, গ্ৰন্থ আদি প্ৰকাশ কৰে।
নৱজীৱন ট্ৰাষ্টৰ ন্যাসৰক্ষী সকলে আত্মনিৰ্ভৰশীলতাৰ ওপৰত কঠোৰ দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰি আহিছে।
ট্ৰাষ্টৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত সাপ্তাহিক কাকত, গ্ৰন্থ আৰু অন্যান্য প্ৰকাশিত সমলত কেতিয়াও বিজ্ঞাপন লোৱা নহয়।
বৰ্তমানলৈকে নৱজীৱন ট্ৰাষ্টে ইংৰাজী, গুজৰাটী, হিন্দী আৰু অন্যান্য ভাষাত ৮০০তকৈও অধিক গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত কৰিছে।
আৰম্ভণিতে নৱজীৱন ট্ৰাষ্টৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আছিল সাধাৰণত জনতাক শান্তিপূৰ্ণ প্ৰক্ৰিয়াৰে 'হিন্দ স্বৰাজ'ৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টি কৰা আৰু বিশুদ্ধ উপায়েৰে ভাৰতৰ প্ৰতি সেৱা আগবঢ়োৱা।
১৮৬৮ চনত গংগাবাই য়াগনিকৰ জন্ম হৈছিল৷ গুজৰাটস্থিত গান্ধীনগৰৰ সমীপৱৰ্তী ভাভোলৰ আছিল তেখেত বাসিন্দা৷ ১৮৮১ চনত তেখেতৰ স্বামীৰ দেহাৱসান ঘটে৷ সেইসময়ত তেখেতৰ মাত্ৰ তেৰ বছৰহে হৈছিল৷ প্ৰচলিত পৰম্পৰা অনুসৰি তেখেতে নিজৰ কেশকৰ্তন কৰিবলৈ অমান্তি হয়৷ ভগ্নীৰ পৰামৰ্শ আৰু উদ্যোগত তেখেত বিদ্যালয়লৈ যায় আৰু নিজৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰে৷ এগৰাকী সহকাৰী শিক্ষক হিচাপে পাছলৈ তেখেতে এখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষাদান আৰম্ভ কৰে৷ তেখেতে উচ্চশিক্ষাৰ কথা ভাবে আৰু মহালক্ষ্মী মন্দিৰ প্ৰশিক্ষণ মহাবিদ্যালয়, আহমেদাবাদত অধ্যয়ন কৰে৷ ১৮৮৭ চনত গংগাবাই য়াগনিক ভাভোলৰ পৰা গুজৰাটৰে মান্সা অভিমুখে ৰাওনা হয় আৰু ইয়াৰে ভিক্তোৰিয়া ছোৱালী স্কুলত প্ৰধান শিক্ষয়িত্ৰীৰূপে যোগদান কৰে৷ তেখেত আছিল এগৰাকী উদ্যোগী৷ স্বদেশী বস্তু আৰু বস্ত্ৰৰ লগতে আত্ম-নিয়োজনৰ দিশটোত তেখেতে গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল৷ তেখেত এগৰাকী আয়ুৰ্বেদ-অনুশীলনকাৰীও আছিল আৰু স্ত্ৰীৰোগৰ নিদানো সময়বিশেষে প্ৰদান কৰিছিল৷ ১৮৭৯ চনৰ আশে-পাশে তেখেতে মান্সাতে গড়ভাইজান ঔষধালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত আহমেদাবাদতো ইয়াৰ এটা শাখা খোলে৷
গংগাবাই প্ৰাণশংকৰ য়াগনিক হৈছে গুজৰাটী ভাষাৰ এগৰাকী লেখিকা৷ তেখেতে ঊনৈশ শতিকাৰ ভাৰতীয় লেখিকামণ্ডলীৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷ তেখেতৰ পেছা আছিল এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী আৰু আয়ুৰ্বেদ-অনুশীলনকাৰী৷ তেখেতে হুন্নাৰ মহাসাগৰ ৰচনা কৰিছিল য'ত ২০৮০ ধৰণৰ বণিজ, দক্ষতা আৰু আত্ম-নিয়োগৰ কৌশলৰ বিষয়ে লিখিছিল৷ তেখেতক প্ৰথমগৰাকী মহিলা গুজৰাটী লেখিকা হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়৷ (অৱশ্যে এই দাবীটো বিতৰ্কিত, কিয়নো তেখেতৰ কৰ্মৰাজিৰ শৈলীটোক পণ্ডিতসমাজে সাহিত্যৰ শাৰীত নাৰাখে৷ তেখেতৰ পৰিৱৰ্তে নন্দকোঁৱৰ বাক তেখেতৰ ভ্ৰমণকাহিনী "ভূমণ্ডলত নো প্ৰৱাস"ৰ বাবে প্ৰথমগৰাকী গুজৰাটী মহিলা লেখকৰ মৰ্যাদা দিয়া হয়৷)
গংগাবাইৰ লিখনিক বিপ্লৱী আৰু সংস্কাৰধৰ্মী হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়৷ তেখেতে অন্ধবিশ্বাস আৰু সামাজিক কুসংস্কাৰৰ বিৰোধিতা কৰিছিল৷ বাল্য বিবাহ, বহুগামিতা, ডাইনী হত্যা আদিৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ হৈ উঠা গংগাবাইয়ে "ৱাহেম খণ্ডন পথি" আৰু "দেৱী ত্ৰিয়া নিষেধ" ত লিখা-মেলা কৰিছিল৷
১৯৩৭ চনত তেখেতৰ মৃত্যু হয়৷ তেখেতে ইচ্ছাপত্ৰত নিজৰ চিকিৎসালয়ৰ যোগেদি শিক্ষাৰ্থীক বৃত্তি দিয়াৰ পৰামৰ্শ লিখি থৈ গৈছে৷
আনহাতে প্ৰখ্যাত চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্ব বাবুৰাও পেন্ধেৰকাৰ আৰু ভালজী পেন্ধেৰকাৰ তেওঁৰ সতীয়া ভাতৃ আছিল।
চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰতিষ্ঠিত হোৱাৰ পিছত তেওঁ ছয়জনকৈ ভায়েক-ভনীয়েকৰ চোৱাচিতা, পঢ়াশুনাৰ দায়িত্ব লৈছিল।
নন্দা কৰ্ণাটকী হিন্দী আৰু মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা এগৰাকী অভিনেত্ৰী আছিল, যি চলচ্চিত্ৰ জগত নন্দা নামেৰে জনাজাত আছিল।
এগৰাকী জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী হিচাপে ৩০ বছৰ জোৰা অভিনয় জীৱনত তেওঁ উপহাৰ দিয়া কেইখনমান গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবি হ’ল- চোটী বেহেন, ধুল কা ফুল, ভাবী ,কালা বাজাৰ, কানুন, হম দোনো, জব জব ফুল খিলেংগে, গুমনাম, ইত্তেফাক, দ্য ট্ৰেইন আৰু প্ৰেমৰোগ।
এটা সাক্ষাৎকাৰত নন্দাই উল্লেখ কৰে, ‘চলচ্চিত্ৰত মোৰ বেছিভাগ কামেই হয়তো ব্যৰ্থ হৈছিল অথবা উসনে কহা থা, চাৰ দিৱাৰী আৰু আজ ঔৰ কলৰ দৰে সাধাৰণ ব্যৱসায় কৰিছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬ষ্ঠ শতিকাত চালচিডিয়ান সুৰাপানৰ পাত্ৰত এক প্ৰকাৰৰ এপোট্ৰোপাইক যাদু হিচাপে এনে এক চিত্ৰণ দেখা গৈছিল, যাক 'আই কাপ' বুলি কোৱা হৈছিল।
এই সংস্কৃতিয় বিশ্বাস অনুসৰি অশুভ দৃষ্টিৰ প্ৰভাৱত কোনো লোকৰ দুৰ্ভাগ্য বা আঘাত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে।
আনহাতে কোনো কোনো বিশ্বাস অনুসৰি ই এক প্ৰকাৰৰ অতিপ্ৰাকৃতিক শক্তি যি আনৰ ক্ষতি কৰিব বিচৰা লোকসকলক এক অশুভ দৃষ্টি প্ৰদান কৰে বা প্ৰতিফলিত কৰে।
এই শব্দটোৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত ধাৰণাটোৱে বিভিন্ন সংস্কৃতিক ইয়াৰ বিৰুদ্ধে সুৰক্ষামূলক ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰে।
বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ মাজত ধাৰণা আৰু ইয়াৰ তাৎপৰ্য ব্যাপকভাৱে পৃথক, কিন্তু ভূমধ্যসাগৰীয় আৰু পশ্চিম এছিয়াত ই বিশেষভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ।
অশুভ দৃষ্টিৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ ব্যৱহৃত অন্যান্য জনপ্ৰিয় তাবিজ বা কৱচ বোৰৰ ভিতৰত হামচা, কৰ্ণিচেলো , চিমাৰুটা আৰু শিঙৰ চিহ্নকে ধৰি অশুভ দৃষ্টিৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰক্ষা ৰখাৰ বাবে বিভিন্ন ধৰণৰ অনন্য আকৰ্ষক আৰু ভঙ্গী ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
অৱশ্যে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ১৫০০ চনত ভূমধ্যসাগৰীয় অঞ্চল সমূহত কাঁচৰ মণি উপলব্ধ হোৱাৰ পিছত ফোনিচিয়ান, পাৰ্চী, গ্ৰীক, ৰোমান আৰু অটোমানসকলৰ মাজত এই কাঁচৰ মণিৰ সহায়ত বনোৱা কৱচ জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল।
ইছলামী নবী মুহাম্মাদ ৰ মন্তব্যৰ ওপৰত ভিত্তিকৰি ইছলামী মতবাদত অশুভ দৃষ্টিৰ ওপৰত থকা বিশ্বাসৰ উদাহৰণ পোৱা যায়, "অশুভ দৃষ্টিৰ প্ৰভাৱ হৈছে এক 'সত্য'." ।
উদাহৰণ স্বৰূপে, শিশুৰ সৌন্দৰ্যৰ প্ৰশংসা কৰাৰ সলনি, মাছা'আল্লা অৰ্থাৎ "ঈশ্বৰে ইচ্ছা কৰিছে" বুলি কোৱা, বা প্ৰশংসিত হোৱা বস্তু বা ব্যক্তিৰ ওপৰত ঈশ্বৰৰ আশীৰ্বাদ প্ৰয়োগ কৰা।
পশ্চিম এছিয়া, লেটিন আমেৰিকা, পূব আৰু পশ্চিম আফ্ৰিকা, মধ্য আমেৰিকা, দক্ষিণ এছিয়া, মধ্য এছিয়া আৰু ইউৰোপ, বিশেষকৈ ভূমধ্যসাগৰীয় অঞ্চলত অশুভ দৃষ্টিৰ ওপৰত বিশ্বাস আটাইতকৈ শক্তিশালী; ই উত্তৰ ইউৰোপ, বিশেষকৈ চেল্টিক অঞ্চল, আৰু আমেৰিকাকে ধৰি অন্যান্য অঞ্চলবোৰলৈও বিয়পি পৰিছে।
এই বিশ্বাসক ইউৰোপীয় উপনিবেশবাদী আৰু পশ্চিম এছিয়াৰ অনুপ্ৰৱেশকাৰীসকলে কঢ়িয়াই আনিছিল বুলি কোৱা হয়।
অশুভ দৃষ্টিৰ ওপৰত প্ৰজন্মৰ বিশ্বাস অতি কমেও প্ৰাচীন উগাৰিটৰ পৰা আৰম্ভ হৈছে বুলি ধাৰণা কৰা হয়।
একেদৰে, টেল ব্ৰেক আই টেম্পলতৰ খননত উদ্ধাৰ হোৱা চকুৰ-আৰ্হিবোৰ দেৱতাসকললৈ আগবঢ়োৱা মূৰ্তি আছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
অশুভ দৃষ্টিৰ বিষয়ে কেইবাটাও বিশ্বাস লোক ধৰ্মত পোৱা যায়, সাধাৰণতে সুৰক্ষাৰ মাধ্যম হিচাপে তাবিজ বা কৱচৰ ব্যৱহাৰ।
ভাগৱত পুৰাণৰ বল্লভাচাৰ্যৰ ভাষ্যত মিত্ৰবিন্দা আৰু কৃষ্ণই ইজনে সিজনৰ প্ৰতি গভীৰ প্ৰেম আছিল, কিন্তু তেওঁৰ ভাতৃ আৰু দেউতাকে তাৰ বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু দুৰ্যোধনক তেওঁৰ স্বামীৰ বাবে বিবেচনা কৰিছিল।
তেওঁৰ দেউতাকে স্বামী বাছনি কৰাৰ বাবে এটা স্বয়ংবৰ অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰিছিল; য’ত দুৰ্যোধনকে ধৰি সকলো ৰাজকুমাৰ সেই অনুষ্ঠানত উপস্থিত আছিল।
যেতিয়া শ্ৰীকৃষ্ণ স্বয়ংবৰ অনুষ্ঠানলৈ আহিছিল তেতিয়া মিত্ৰবিন্দই কৃষ্ণক তেওঁৰ সমস্যাৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছিল আৰু তেওঁক অপহৰণ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল।
শ্ৰীকৃষ্ণক তেওঁৰ ভাতৃ, দুৰ্যোধন আৰু আন ৰাজকুমাৰে প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল যিসকলে মিত্ৰবিন্দাক বিয়া কৰাব বিচাৰিছিল।
ভাগৱত পুৰাণত বৰ্ণনা কৰা মতে, তেওঁৰ দুগৰাকী ভাতৃ আছিল যাৰ নামবোৰ ক্ৰমে বিন্দ আৰু অনুবিন্দ আছিল যিয়ে মিত্ৰবিন্দাৰ বিয়াৰ সময়ত অৱন্তীত সহ-শাসক হিচাপে শাসনভাৰ চলাইছিল।
সেয়েহে তেওঁলোকে মিত্ৰবিন্দাই কৃষ্ণৰ সৈতে বিয়া হোৱা ধাৰণাটোৰ বিৰোধিতা কৰিছিল, কিয়নো তেওঁ কুন্তী পুত্ৰ পাণ্ডৱ আৰু কৌৰৱৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীসকলৰ সৈতে সম্পৰ্ক ৰাখিছিল।
বিষ্ণু পুৰাণৰ ভাষ্যকাৰ ৰত্নাগৰ্ভাই মিত্ৰবিন্দাক কৃষ্ণৰ আন এগৰাকী মুখ্য ৰাণী কালিন্দীৰ সৈতে চিনাক্ত কৰে।
মিত্ৰবিন্দা হৈছে দেৱতা শ্ৰীবিষ্ণুৰ অৱতাৰ আৰু দ্বাপৰ যুগৰ দ্বাৰকাৰ ৰজা তথা কৃষ্ণৰ আঠজন প্ৰধান অষ্টভাৰ্যাৰ ষষ্ঠতম ৰাণী।
আমাজন কিণ্ডল হৈছে আমাজনৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত আৰু ইয়াৰ অনলাইন মাৰ্কেট যোগে বিক্ৰী কৰা এশ্ৰেণী ই-পঠন সঁজুলি।
আমাজন কিণ্ডল সঁজুলিটোৰ দ্বাৰা ব্যৱহাৰকাৰীয়ে ই-বুক, বাতৰিকাকত, আলোচনী আৰু আন ডিজিটেল মাধ্যম অনাতাঁৰ ব্যৱস্থাৰে কিণ্ডল ষ্ট'ৰত সন্ধান কৰিব পাৰে, কিনিব পাৰে আৰু ডাউনলোড কৰি পঢ়িব পাৰে।
বৰ্তমান ইয়াত ই-চিয়াহীৰ ইলেক্ট্ৰনিক পেপাৰ ডিছপ্লেযুক্ত ই-পঠন সঁজুলি আৰু সকলো প্ৰধান কম্পিউটিং প্লেটফৰ্মত উপলব্ধ কিণ্ডল এপ্লিকেশ্বনকে ধৰি ভিন্ন প্ৰকাৰৰ সঁজুলি সামৰি লোৱা হৈছে।
২০১৮ চনৰ মাৰ্চ মাহলৈকে কিণ্ডল ষ্ট'ৰত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ লোকসকলৰ বাবে ছয় মিলিয়নতকৈ অধিক ই-বুক উপলব্ধ আছিল।
ইয়াৰ পৰিসৰৰ ভিতৰত আছে- কিব'ৰ্ডযুক্ত , স্পৰ্শ সংবেদনশীল আহিলা, প্ৰতিভাত উচ্চ-মানসম্পন্ন পৰ্দা , কিণ্ডল এপযুক্ত টেবলেট কম্পিউটাৰ , আৰু স্পৰ্শ-সংবেদনশীল পৰ্দা থকা কম মূল্যৰ আহিলা ।
আৰম্ভণিৰে পৰা কিণ্ডল ই-পঠন সঁজুলিবিধ বহুমুখী উদ্দেশ্যৰ হাৰ্ডৱেৰ হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে পঢ়াৰ বাবে একক উদ্দেশ্যৰ সঁজুলি হৈ আহিছে যাতে পঢ়াৰ সময়ত মনোযোগ বিঘিনি নঘটে।
২০০৪ চনত আমাজনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক তথা মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া জেফ বেজোছে কোম্পানীটোৰ কৰ্মচাৰীসকলক আমাজনৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীসকলে নিৰ্মাণ কৰাৰ আগতেই বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ ই-ৰিডাৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল।
এই প্ৰদেশৰ জনসংখ্যা আছিল ৭৮.৫ মিলিয়ন আৰু এইখন আছিল ব্ৰিটিছশাসিত ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ প্ৰদেশ।
ব্ৰিটিছসকলে দশকজুৰি ভাবি আহিছিল যে, ইমান বৃহৎ আকাৰৰ প্ৰদেশ এখনৰ প্ৰশাসনীয় কামকাজ সুচলভাৱে চলাবলৈ কিছু অসুবিধা হয়।
লৰ্ড কাৰ্জনে উৰিষ্যা আৰু বিহাৰক বিভক্ত কৰি বংগৰ পোন্ধৰখন জিলা অসমৰ লগত সংযোজন কৰাৰ পৰিকল্পনা তৈয়াৰ কৰে।
বংগ বিভাজন সম্পন্ন হৈ উঠাৰ পাছত লৰ্ড কাৰ্জনে নতুন প্ৰদেশখনক মুছলিম বুলি ভবাৰ কথাটো আঙুলিয়াই দিছিল।
ঢাকাৰ নৱাব ছালিমুল্লাহে নেতৃত্ব দিয়া মুছলমানসকলে এই বিভাজনক সমৰ্থন কৰিছিল আৰু হিন্দুসকল বিৰোধিতা কৰিছিল।
পশ্চিম বংগত থকা হিন্দুসকলে অভিযোগ কৰিছিল যে এই বিভাজনে তেওঁলোকক নিজৰ প্ৰদেশত সংখ্যালঘুৰ পৰ্যায়লৈ লৈ যাব।
এই বিভাজনটোৱে মুছলমানসকলক সম্প্ৰদায়ৰ ভিত্তিত নিজস্বভাৱে ৰাষ্ট্ৰীয় সংগঠন গঠন কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে।
ব্ৰিটিছৰ নীতিৰ বিৰোধিতাৰে গঢ়ি উঠা স্বদেশী আন্দোলনৰ পৰিণামস্বৰূপে ১৯১১ চনত বংগীয় আৱেগক সমৰ্থন কৰিবলৈ লৰ্ড হেষ্টিংছে বংগৰ একত্ৰীকৰণ কৰে।
এই পুনৰ্গঠনে পূৰ্বীয় সংখ্যাগৰিষ্ঠ মুছলমান বসতিপ্ৰধান অঞ্চলসমূহক পশ্চিমৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ হিন্দু বসতিপ্ৰধান অঞ্চলৰ পৰা পৃথক কৰিছিল।