polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
আফগান অসামৰিক আইন অনুচ্ছেদ ৪০ অনুসৰি, "বিবাহ হৈছে এটা পৰিয়াল স্থাপনৰ বাবে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মাজত হোৱা চুক্তি।
এই আইনৰ অনুচ্ছেদ ৭১ ৰ মতে দেউতাক বা অভিভাৱকে বিচাৰিলে এগৰাকী ছোৱালীৰ ১৬ বছৰ বয়সৰ তলতো বিবাহ হʼব পাৰে।
অসামৰিক আইন স্থাপন হোৱা স্বত্বেও, ৰাষ্ট্ৰীয় আইন, বা স্বাৰিয়া আইনতকৈ আঞ্চলিক ৰীতি-নীতিক প্ৰাধান্য বেছি দিয়া হয়।
২০০৯ চনত, আফগানিস্তানে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা দূৰীকৰণ আইন গৃহীত কৰা হৈছিল, যি ঘৰুৱা হিংসা, মহিলাৰ বিৰুদ্ধে উৎপীড়ন, আৰু লগতে বলপূৰ্বক বাল্য বিবাহৰ বাবে জৰিমনা নিশ্চিত কৰিছিল।
২০১৩ চনত, আফগান সংসদে ছোৱালীসকলক বলপূৰ্বক বিবাহৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষ্য দিয়াত বাধা দিয়াৰ বাবে এখন আইন গৃহীত কৰে।
এই সন্দৰ্ভত কাবুল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ্থীসকলে প্ৰতিবাদ কৰিছিল, কাৰণ ইয়াক তেওঁলোকে ইছলামিক নিতী নহয় বুলি গণ্য কৰিছিল।
অষ্টাদশ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰা উনবিংশ শতিকাৰ মাজভাগলৈ, আফগান সমাজ বেছিভাগ বিকেন্দ্ৰীভূত হৈ আছিল, যাৰ ফলত বিভিন্ন জাতি-গোটক স্বতন্ত্ৰভাৱে অনুশীলন আৰু হানাফি নীতি ৰূপায়ণ কৰিবৰ সিদ্ধান্ত এৰি দিয়া হৈছিল।
অৱশ্যে, গৱেষণাই দেখুৱাইছে যে পৰিয়ালৰ মূলমানুহজনে প্ৰায়ে সিদ্ধান্ত লোৱাৰ সময়ত শ্বৰিয়াত উল্লেখ কৰামতে মহিলাসকলৰ অধিকাৰক উপেক্ষা কৰিছিল।
কিছুমান ক্ষেত্ৰত, মহিলাসকলক কেতিয়াবা বিবাদ নিষ্পত্তিৰ পদ্ধতিত "পণ্যবিনিময়" কৰা হয় যাক "বাদ" বুলি কোৱা হয়।
বাদৰ সমৰ্থকসকলে দাবী কৰে যে ই পৰিয়ালবোৰৰ মাজত শত্ৰুতা আৰু হিংসা প্ৰতিহত কৰাত সহায় কৰে, অৱশ্যে মহিলাসকলে কেতিয়াবা তেওঁলোকৰ বিবাহৰ আগতে আৰু পিছত পৰিয়ালত বাদৰ জৰিয়তে যথেষ্ট পৰিমাণৰ হিংসাৰ সন্মুখীন হয়।
যদিও নতুন আইন ক্ৰমান্বয়ে প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছে, ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উন্নয়ন কাৰ্যসূচীৰ বাৰ্ষিক লিংগ বৈষম্য সূচকৰ মতে লিং অসমতাৰ ক্ষেত্ৰত আফগানিস্তানৰ মহিলা বিশ্বৰ ষষ্ঠ স্থানত আছে।
আফগান স্বতন্ত্ৰ মানৱ অধিকাৰ আয়োগৰ পৰিসংখ্যাই দেখুৱাইছে যে আফগানিস্তানৰ মুঠ বিবাহৰ প্ৰায় ৬০-৮০% বলপূৰ্বক নহলে বাল্য বিবাহ।
১৯৬৯ চনত চেন্নাইত মাউণ্ট ৰোডৰ আগৰ চাফায়াৰ থিয়েটাৰ কমপ্লেক্সৰ বেচমেণ্টত নাইন জেমছ নামৰ এটা সৰু নাইটক্লাৱ নাইট জেমত গান গাই তেওঁ পেশাদাৰী সাংগীতিক জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল।
শাৰী আৰু লেগ কেলিপাৰ পিন্ধি তেওঁ কৰা প্ৰদৰ্শন ইমান ব্যাপক সঁহাৰি লাভ কৰিছিল যে নাইটক্লাৱৰ মালিকে তেওঁক তাত এসপ্তাহ ধৰি থাকিবলৈ কৈছিল।
তেওঁৰ প্ৰথম নাইট ক্লাৱ গিগৰ পিছত তেওঁ "ট্ৰিনাকাচ"ৰ দৰে নাইট ক্লাৱত কলিকতাত গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
সেইময়তে নৱকেতন ইউনিট আৰু দেৱ আনন্দৰ এজন চলচ্চিত্ৰ কৰ্মীয়ে নাইটক্লাৱৰ পৰিদৰ্শন কৰিছিল আৰু তেওঁলোকে ঊষাক চিনেমাৰ নেপথ্য গায়িকা হোৱাৰ সুযোগ আগবঢ়াইছিল।
ফলস্বৰূপে তেওঁ আইভৰি-মাৰ্চেণ্টৰ বোম্বাই টকিজ সৈতে বলিউডত কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তেওঁ শঙ্কৰ-জয়কিষণ অধীনত এটা ইংৰাজী গীত গাইছিল আৰু তাৰপাছত জনপ্ৰিয় 'হৰে ৰামা হৰে কৃষ্ণ' গাইছিল।
অৱশ্যে আন গায়কসকলৰ অভ্যন্তৰীণ ৰাজনীতিৰ ফলস্বৰূপে, তেওঁ সেই সুযোগ হেৰুৱাইছিল কিন্তু এটা ইংৰাজী শাৰী গাই শেষ কৰিছিল।
১৯৬৮ চনত তেওঁ ইংৰাজীত দুটা পপ গানৰ কভাৰ ৰেকৰ্ড কৰে, "জাবালায়া" আৰু কিংষ্টন ট্ৰিঅ'ৰ "নবেক ডলাৰ", এটা ইপি, লাভ ষ্টৰী, আৰু "স্কচ এণ্ড চোডা", আন এটা কিংষ্টন ট্ৰিঅ' গান ভাৰতীয় বজাৰত অতি ভালদৰে বিক্ৰী হৈছিল।
তেওঁ লণ্ডনৰ লাংহামত ভাৰ্নন কোৰাৰ বিবিচি কাৰ্যালয়লৈ সঘনাই দৰ্শনাৰ্থী হিচাপে গৈছিল আৰু বিবিচি ৰেডিঅ' লণ্ডনত লণ্ডন চাউণ্ডচ ইষ্টাৰ্ণত তেওঁৰ সাক্ষাৎকাৰ লোৱা হৈছিল।
স্বহিলিত গান গোৱা আৰু প্ৰায়ে জাতীয়তাবাদী গানবোৰে তেওঁক অত্যন্ত জনপ্ৰিয় কৰি ৰাখিছিল আৰু তদাৰক ৰাষ্ট্ৰপতি জোমো কেনিয়াতাই তেওঁক কেনিয়াৰ সন্মানীয় নাগৰিকত্ব প্ৰদান কৰিছিল।
কিন্তু তেওঁৰ সংগীত শিক্ষকে চিনাক্ত কৰিছিল যে তেওঁৰ ভিতৰত কিছু সাংগীতিক প্ৰতিভা আছে আৰু সেইবাবে তেওঁক ট্ৰাইএংগেল বজাবলৈ আৰু হাত চাপৰি মাৰিবলৈ দিয়া হৈছিল।
তেওঁলোকে কিশোৰী আমিনকাৰ আৰু বড়ে গোলাম আলী খানকে ধৰি ৰেডিঅ'ত এক বিস্তৃত পৰিসৰ সংগীত শুনিছিল আৰু তেওঁ তেওঁলোকৰ সৈতে যোগদান কৰিছিল।
সেয়া হৈছে "ভাৰতীয় শিশুৰ বাবে ভাৰতীয় গীত" আৰু কাৰাডি টেলেছ নামৰ শৃংখলায়ে ইয়াৰ স্বত্ব ক্ৰয় কৰিছিল।
গীতবোৰে সা-ৰে-গা-মা, আম, ভাৰতীয় নদী, ৰেলৰ অভিজ্ঞতা, ভাৰতীয় উৎসৱ, থলুৱা গছ, ক্ৰিকেট, ভেলপুৰী আৰু সম্ভাৰৰ দৰে ভাৰতীয় খাদ্য, ধুতি, শাৰী, বিন্দি আৰু চুড়ী আৰু আনকি কিছুমান লোককাহিনীৰ জৰিয়তে ভাৰতীয় লোকাচাৰ প্ৰতিফলিত কৰিছিল।
প্ৰতিটো গীত এটা ভাৰতীয় ৰাগৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল আৰু তেওঁৰ বৈশিষ্ট্যস্বৰত এটা ফিষ্ট টেম্পোৰে গোৱা ঊষায়ে শিশুৰ বাবে পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰিছিল।
তেওঁৰ ছোৱালী জামিলায়ে ঊষাক হিন্দী আৰু ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকিবলৈ কৰিবলৈ প্ৰভাৱিত কৰিছিল।
এই ফিউচন পদ্ধতিৰ ফলত ১৯৭০ৰ দশকত তেওঁ নিজকে অনন্য ভাৰতীয় পপ সংগীতৰ প্ৰতীক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত কৰাত সহায় কৰিছিল।
তেওঁ ৰেখা ভৰদ্বাজৰ সৈতে '৭ খুন মাফ' ছবিখনৰ 'ডাৰ্লিং' গীতৰ বাবে ২০১২ চনত শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য গায়কৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
মাইকেল জেকচনৰ "ডণ্ট ষ্টপ টিল ইউ গেট এনাফ" নামৰ "চুপকে কৌন আয়া" শীৰ্ষক ঊষাৰ হিন্দী সংস্কৰণ টম মিডিলটন – দি ট্ৰিপ এলবামত থকা গীত যথেষ্ট জনপ্ৰিয় হৈছিল।
ইতিমধ্যে সংগীতত কেৰিয়াৰ সন্ধান কৰি থকা তেওঁৰ ভনীসকলে তেওঁক সেইময়ত ভাৰতৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ৰেডিঅ' ঘোষণাকাৰী আমিন চয়ানীৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিছিল।
তেওঁ ইছমাইল দৰবাৰৰ সৈতে ডিডি ৰাষ্ট্ৰীয় চেনেলত প্ৰচাৰিত এক গানৰ ৰিয়েলিটি শ্ব' ভাৰত কি শ্বাণ: ছিংষ্টাৰ – চিজন ২ ত বিচাৰক হিচাপে উপস্থিত আছিল।
তেওঁ কিছুমান আৰ ডি বৰ্মন গানও পুনৰাম্ভ কৰিছিল যিবোৰ আনসকলে গাইছিল যেনে "মেহবুবা মেহবুবা" আৰু "দম মাৰো দম" আৰু তেওঁলোকক এক পৃথক ধৰণে জনপ্ৰিয় কৰিছিল।
বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিৰ সম্পৰ্কত কলয়ুং , ক'ল' , ৱাচি আৰু লিপ্য -ক আপাতানিসকলৰ আদি-বিশ্বাস হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
এই বিশ্বাস অনুসৰি, আব'তানি হৈছে আপাতানিসকলৰ লগতে সমগ্ৰ বিশ্বৰে প্ৰথম পূৰ্বপুৰুষ, যি পৃথিৱীৰ প্ৰথম পূৰ্ণাৱয়বৰ মানৱ হিচাপে ৰূপান্তৰিত হৈছিল।
পৃথিৱী আৰু আকাশে সূৰ্যৰ ৰশ্মি আৰু পানীৰ সৈতে মিশ্ৰিত হৈ দেৱতাৰ জন্ম হ'ল, যাক চাতুং আৰু চানভা নামেৰে জনা যায়।
এইদুগৰাকী দেৱতাৰ চাংকাঙ্গ্ৰিমা আৰু দ'কাৰিমাং নামৰ দেৱীসকলৰ সৈতে মিলনৰ জৰিয়তে তানি আৰু ত'ৰ'ৰ জন্ম হয়।
যাজকসকলে আৰু কয় যে, এইসকলৰ ভিতৰৰ কিব'-ৰিবা , বাণী-বাৰ' আৰু নিচি-নিচা ই হৈছেই আপাতানিসকলৰ পূৰ্বপুৰুষ।
আপাতানি লোকবিশ্বাস মতে, এই তিনিজন পূৰ্বপুৰুষ মুড' চুপ্পুং নামৰ এক পৌৰাণিক স্থানত সৃষ্টি হৈছিল আৰু এই স্থানকেই বৰ্তমানৰ তিব্বত হিচাপে ধৰা হয়।
আব'তানি বা আবুতানি হৈছে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ আপাতানি, নিছি, আদি, গালো আৰু তাগিনৰ দৰে তানি জনগোষ্ঠীৰ অধিবাসীসকলৰ পূৰ্বপুৰুষ।
অসমৰ প্ৰধানকৈ লখিমপুৰ, ধেমাজি আৰু মাজুলী জিলাত বসবাস কৰা মিচিং জনগোষ্ঠীও আব'তানি গোটৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
চীনদেশত আব'তানি জনগোষ্ঠীসমূহ ল'বা নামৰ এক এক নৃ-গোষ্ঠীৰ অন্তৰ্ভুক্ত, আৰু এই গোষ্ঠী হৈছে মিছিমি আৰু আব'তানি জনগোষ্ঠীৰ একত্ৰিত গোট।
এই নৃ-গোষ্ঠীয় লোকসকল ডনি-প'ল' ধৰ্মৰ অনুগামী আৰু তেওঁলোকৰ বিশ্বাস অনুসৰি ধান খেতিৰ পদ্ধতি আব'তানিৰ পৰা উদ্ভূত।
আব'তানিয়ে যেতিয়া তেওঁৰ পতন উপলব্ধি কৰিলে তেওঁ দ্বিতীয় পত্নীক ত্যাগ কৰি নিজেই ধান খেতিত লাগিবলৈ ধৰিলে।
ৰজোনিবৃত্তি হোৱাৰ কেইবছৰমান আগৰ পৰা ঋতুস্ৰাৱ সাধাৰণতে অনিয়মীয়া হৈ পৰে; এই সময়চোৱা কিছুমানৰ দীঘল আৰু কিছুমানৰ কম হ'ব পাৰে।
অন্যান্য লক্ষণবোৰৰ ভিতৰত যোনিৰ শুষ্কতা, শোৱাত সমস্যা আৰু মনমেজাজৰ পৰিৱৰ্তন অন্তৰ্ভুক্ত থাকিব পাৰে।
যদিও ৰজোনিবৃত্তি প্ৰায়ে হৃদৰোগ বৃদ্ধিৰ সৈতে সম্পৰ্কিয় বুলি ভবা হয়, এইটো মুখ্যতঃ বৰ্ধিত বয়সৰ বাবেহে হয়।
আচলতে কিছুমান মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত, এণ্ডোমেট্ৰোচিছ বা বেদনাদায়ক ঋতুস্ৰাৱৰ দৰে সমস্যাবোৰ ৰজোনিবৃত্তিৰ পিছত কমি যায়।
ৰজোনিবৃত্তি বা মেনোপজ হৈছে মহিলাৰ জীৱনত এটা সময় যেতিয়া তেওঁলোকৰ মাহেকীয়া ঋতুস্ৰাৱ সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ হৈ যায় যাৰ ফলত তেওঁলোকে আৰু গৰ্ভধাৰণ কৰিবলৈ সক্ষম নহয়।
যেতিয়া এগৰাকী মহিলাৰ এবছৰলৈকে মাহেকীয়া ঋতুস্ৰাৱ বন্ধ হৈ যায়, চিকিৎসকে ইয়াক ৰজোনিবৃত্তি বা মেনোপজ বুলি চিহ্নিত কৰে।
কিছুমান চিকিৎসাৰ কাৰণত অস্ত্ৰোপচাৰ কৰি জৰায়ু আঁতৰাবলগীয়া হʼলে ৰজোনিবৃত্তিৰ লক্ষণবোৰে সোনকালে দেখা দিব পাৰে ।
মানসিক লক্ষণবোৰৰ ভিতৰত আছে উদ্বেগ, দুৰ্বল স্মৃতিশক্তি, মনোনিবেশ কৰিবলৈ অক্ষমতা, হতাশা, মেজাজ সলনি কৰা, আৰু যৌন কাৰ্যকলাপৰ প্ৰতি কম আগ্ৰহ।
কিছুমান অধ্যয়নৰ পৰা প্ৰমাণ পোৱা গৈছে যে পাহৰি যোৱাটোৱে প্ৰায় ৫০% ৰজোনিবৃত্তি মহিলাক প্ৰভাৱিত কৰে।
সম্ভৱতঃ মস্তিষ্কত ইষ্ট্ৰোজেনৰ স্তৰ হ্ৰাস হোৱাৰ প্ৰভাৱৰ ফলত হয়, বা সম্ভৱতঃ গৰম ফ্লাছৰ সময়ত মস্তিষ্কলৈ তেজৰ প্ৰবাহ হ্ৰাস হোৱাৰ ফলত হয়।
অন্যান্য কাৰণত অস্ত্ৰোপচাৰ কৰি ডিম্বাশয় আতৰালে বা কিছু প্ৰকাৰৰ কেমোথেৰাপীৰ ফলতো ৰজোনিবৃত্তি সোনকালে হʼব পাৰে।
শাৰীৰিক স্তৰত,ডিম্বাশয়ত ইষ্ট্ৰোজেন আৰু প্ৰজেষ্টেৰোন হৰমʼনৰ উৎপাদন হ্ৰাস হোৱাৰ ফলতো ৰজোনিবৃত্তি হয়।
অন্যান্য শাৰীৰিক লক্ষণবোৰৰ ভিতৰত আছে শক্তিৰ অভাৱ, গাঁঠিৰ বিষ, জঠৰতা, পিঠিৰ বিষ, স্তন বৃদ্ধি, স্তনৰ বিষ, হৃদযন্ত্ৰৰ ধপধপ, মুৰৰ বিষ, মূৰ ঘূৰনি, শুকান আৰু খজুৱতি হোৱা ছাল, ওজন বৃদ্ধি, মূত্ৰাশয়ৰ অসংযম, মূত্ৰৰ অভাৱ, টোপনিত বাধা, মাজনিশা ঘামী উঠা।
দেশীয় ৰাজ্য অওঁধৰ সাতাৰা চহৰৰ ওচৰৰ এক মুক্তাংগন কাৰাগাৰ সম্পৰীক্ষা: স্বতন্ত্ৰপুৰৰ কাহিনীৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ এই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
২০০৫ চনত ইণ্ডিয়া টাইমচ-এ এই ছবিখনক বলীউডৰ নিশ্চিতভাবে চাবলগীয়া শীৰ্ষৰ ২৫খন ছবিৰ তালিকাভূক্ত কৰিছিল।
ই ৮ম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত চিলভাৰ বিয়েৰ আৰু যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বাহিৰত প্ৰযোজনা কৰা শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ ৰূপে গোল্ডেন গ্লোৱ বঁটাৰ এটা নতুন শিতান চেমুৱেল গোল্ডৱিন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে।
এই ছবিখনক ভৰত ব্যাস ৰচিত আৰু লতা মংগেশকাৰে কণ্ঠদান কৰা অয়ে মালিক তেৰে বন্দে হ্যায় হম শীৰ্ষক গীতটোৰ বাবেও স্মৰণ কৰা হয়।
দো আঁখেঁ বাৰহ হাথত মৌৰিচ ফ্ৰাইডমে’ন নামৰ ব্যক্তি এগৰাকীৰ এক সঁচা সম্পৰীক্ষাৰ প্ৰভাৱ পৰিছে।
ফ্ৰাইডমে’নে আনকি সকিয়নি দিছিল যে যদিহে শান্তাৰামে ক’ৰবাত হ’লেও তেওঁৰ নাম উল্লেখ কৰে, তেন্তে শান্তাৰামক আদালতৰ মজিয়া পৰ্যন্ত পোৱাবগৈ।
মৌৰিচ ফ্ৰাইডমে’নৰ অসাধাৰণ জীৱন আৰু ভাৰতৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা ডেভিদ গডমেনৰ এক সাক্ষাৎকাৰত এই কথা প্ৰকাশ পাইছিল।
ছবিখনত আদিনাথ নামৰ এজন আদৰ্শবাদী যুৱ জেইল ৱাৰ্ডেনৰ বিষয়ে চিত্ৰিত কৰা হৈছে, যিয়ে পেৰোলত মুক্তি পোৱা ছয়জন বিপজ্জনক কাৰাবন্দীৰ পুনৰ্বাসন কৰে।
লাভজনক বজাৰৰ প্ৰতিযোগিতাত নিজৰ আধিপত্য বজাই ৰাখিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলোৱা এজন দুৰ্নীতিপৰায়ণ ব্যক্তিৰ ষাড় এটাৰ আক্ৰমণত ৱাৰ্ডেনজনৰ মৃত্যুৰে ছবিৰ সমাপ্তি হয়।
গ্ৰন্থখনৰ প্ৰাক্‌কথনত লেখকে লিখিছে, "কেৱল ৰাজপথৰ সংগ্ৰামেই এটা জাতিৰ সন্মুখত আহি পৰা সকলো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ নিৰ্ধাৰণ কৰিব নোৱাৰে।
সাংস্কৃতিক আৰু বৌদ্ধিক জাগৰণৰ সংগ্ৰামখনো একেই উদ্যমেৰে চলাই নিব নোৱাৰিলে ভৱিষ্যত প্ৰজন্মই খুব সোণকালতে আমাৰ প্ৰজন্মৰ লগতে আমাৰ আগৰ প্ৰজন্মৰ কিছু লোককো দূষিব।
সেইবাবেই অসমীয়াত্বৰ ধাৰণাটোৱে প্ৰদান কৰিব পৰা পোহৰমুখী সম্ভাৱনীয়তাসমূহক নিৰাৱেগভাৱে লিৰিকি বিদাৰি চোৱাতো দৰকাৰ।
গ্ৰন্থখনত সন্নিৱিষ্ট অধিকাংশ লেখাৰ মাজেদি তেনে এক প্ৰয়াসকে কৰিবলৈ মই যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা চলাইছোঁ।
" লগতে তেওঁ লিখিছে, "ইয়াত সন্নিৱিষ্ট বহুত সংখ্যক লেখা কাকত-আলোচনীত পূৰ্বতে প্ৰকাশ পাইছে যদিও পৰিৱৰ্তিত পৰিস্থিতিত কেইটামান লেখাক কিছু নতুন ৰূপ দিয়া হৈছে।
লেখকে গ্ৰন্থখন অৰূপ বৰবৰালৈ উছৰ্গিত কৰি এনেদৰে লিখিছে, "অৰূপ বৰবৰা- যিজন ব্যক্তিৰ মন-মনন প্ৰতি মুহূৰ্ততে আলোকিত হৈ থাকে অসমীয়াত্বৰ জ্য়োতিৰে,তেওঁৰেই হাতত অৰ্পণ কৰিলোঁ এই গ্ৰন্থ.।
দৰাৰ পৰিয়াল আৰু আত্মীয়সকলে কইনাৰ ঘৰলৈ যাওঁতে দৰাঘৰৰ মহিলাসকলে পিছফালে থাকে আৰু গোটেই ৰাতি ডোমকাচ নৃত্য কৰা হয়।
অৱশ্যে যেতিয়া মহিলাসকলে একগোট হৈ দল গঠন কৰে, তেওঁলোক চোৰ আৰু অন্যান্য অপৰাধীৰ সৈতে যুঁজিবলৈ যথেষ্ট শক্তিশালী হয়।
সকলো ডাঙৰ বিয়াৰ অনুষ্ঠানত দৰা আৰু কইনাৰ পৰিয়ালৰ পুৰুষ আৰু মহিলাসকলে ডোমকচ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে।
ইজনে সিজনৰ হাত ধৰি এই বিশেষ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ এটা অৰ্ধ বৃত্ত সৃষ্টি কৰা হয় আৰু গীতবোৰ ব্যঙ্গাত্মক আৰু আনন্দৰে ভৰা।
২০২০ চনৰ জুন মাহত বাংলা পক্ষৰ সভাপতিয়ে অসমৰ স্ৰষ্টা স্বৰ্গদেউ চাওলুং চুকাফাক অপমান কৰি টুইটাৰৰ যোগে দুটা টুইট কৰি কৈছিল:
উল্লেখনীয় অসমৰ বিচ্ছিন্নতাবাদী উগ্ৰপন্থী সংগঠন আলফাৰ সহযোগিতাত প্ৰতি বছৰ অসমত এই উৎসৱ পালন কৰা হয়।
অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল প্ৰতি বছৰত চীনদেশীয় আক্ৰমণকাৰীৰ স্মৃতিত অসম দিৱস পালন কৰে কিয়?
অসমৰ বিজেপি চৰকাৰ ৰাজকোষৰ ধন, চীনদেশীয় আক্ৰমণকাৰীৰ উৎসৱত ব্যয় কৰে-ভাৰতীয় সকলে এই কথাষাৰ জানেনে?
বাংলা পক্ষই ৰেলৱে, জে.ই.ই, নীট ইত্যাদি বিভিন্ন পৰীক্ষাত আৰু বেংক, কাৰ্যালয় আৰু অন্যান্য খণ্ডতো বাংলা ভাষা প্ৰৱৰ্তনৰ দাবী উত্থাপন কৰে।
দলটোৱে প্ৰস্তাৱ দিছিল যে পশ্চিম বংগৰ শীৰ্ষ প্ৰশাসনিক বিষয়াসকল আই.এ.এছ বা আই.পি.এছ কেডাৰৰ পৰা নহয়, ডব্লিউ.বি.ছি.এছ/ডব্লিউ.বি.পি.এছ কেডাৰৰ পৰা আহিব লাগিব।
বাংলা পক্ষই মূলতঃ পশ্চিম বংগৰ বাসিন্দাসকলৰ বাবে চৰকাৰী চাকৰিত ১০০% সংৰক্ষণ আৰু শিক্ষা, সামৰিক, প্ৰশাসনিক ইত্যাদি চাকৰিত ৯০% সংৰক্ষণৰ দাবী কৰে।
দাহিয়াই ২০১৫ চনত ছালভাডৰ দা বাহিয়াত অনুষ্ঠিত জুনিয়ৰ ৱৰ্ল্ড ৰেছলিং চেম্পিয়নশ্বিপত ৫৫ কিলোগ্ৰাম ফ্ৰীষ্টাইল শাখাত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল।
তেওঁ ২০১৭ চনত আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল যাৰ ফলত তেওঁ এবছৰতকৈও অধিক সময় মল্লযুঁজৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ বাধ্য হৈছিল।
তেওঁৰ প্ৰত্যাৱৰ্তন বৰ্ষত তেওঁ বুকাৰেষ্টত অনুষ্ঠিত ২০১৮ বিশ্ব ২৩ বছৰৰ অনুৰ্ধ মল্লযুঁজ চেম্পিয়নশ্বিপত ৫৭ কিলোগ্ৰাম শাখাত প্ৰতিযোগিতাখনত ভাৰতৰ একমাত্ৰ পদক হিচাপে ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল।
তেওঁ ২০১৯ চনৰ প্ৰ' ৰেছলিং লীগত অপৰাজিত আছিল আৰু খিতাপ বিজয়ী দল হাৰিয়ানা হেমাৰ্ছক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
ব্ৰঞ্জৰ পদকৰ মেচত পৰাজিত হোৱাৰ পিছত তেওঁ ২০১৯ চনত জিয়ানত অনুষ্ঠিত এছিয়ান ৰেছলিং চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ পঞ্চম স্থান লাভ কৰিছিল।
২০১৯ চনত বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপৰ তেওঁৰ প্ৰথম খেলত দাহিয়াই ইউৰোপীয় চেম্পিয়ন আৰ্চেন হাৰুত্যুনিয়ানক ১৬ ৰাউণ্ডত আৰু ২০১৭ চনৰ বিশ্ব চেম্পিয়ন য়ুকি তাকাহাছিক কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত পৰাস্ত কৰি ২০২০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ বাবে উপলব্ধ ছয়টা কোটা স্থানৰ ভিতৰত এটা অৰ্জন কৰে।
ছেমিফাইনেল ৰাউণ্ডত ডিফেণ্ডিং চেম্পিয়ন আৰু শেষত স্বৰ্ণ পদক বিজয়ী জৌৰ উগুয়েভৰ হাতত পৰাজিত হোৱাৰ পিছত তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল।
পদক জয়ৰ পিছত ৰবি কুমাৰ দাহিয়াক ২০১৯ চনৰ অক্টোবৰত যুৱ পৰিক্ৰমা আৰু ক্ৰীড়া মন্ত্ৰালয়ৰ লক্ষ্য অলিম্পিক পোডিয়াম আঁচনিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।
তেওঁ ২০১৯ চনত কাজাখাস্তানৰ নুৰ চুলতানত অনুষ্ঠিত বিশ্ব মল্লযুঁজ চেম্পিয়নশ্বিপত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰি ২০২১ চনত জাপানৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত ২০২০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকলৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে আৰু তেওঁৰ প্ৰথম অলিম্পিকত ৫৭ কিলোগ্ৰাম শাখাত ৰূপৰ পদক লাভ কৰে।
ছেমিফাইনেলত তেওঁ কাজাখ মল্লযুঁজাৰু নুৰইছলাম ছানায়েভক অন্তিম মুহূৰ্তত পিন কৰি পইণ্টত বাউটত পিছ পৰি থকাৰ পাছতো ফলৰ দ্বাৰা জয় লাভ কৰে।
ফাইনেলত ৰবি কুমাৰে আৰঅ'চি মল্লযুঁজাৰু জৌৰ উগুয়েভৰ হাতত ৪-৭ পইণ্টৰ ব্যৱধানত পৰাজিত হৈ ৰূপৰ পদক লাভ কৰে।
১০ বছৰ বয়সৰ পৰা ৰবি কুমাৰ দাহিয়াক সতপাল সিঙে উত্তৰ দিল্লীৰ ছত্ৰচল ষ্টেডিয়ামত মল্লযুঁজৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল।
এক দশকৰো অধিক সময় ধৰি তেওঁ প্ৰতিদিনে নাহৰিৰ পৰা দিল্লীৰ ষ্টেডিয়ামলৈ ৰবিৰ কুস্তিৰ আহাৰৰ অংশ হিচাপে গাখীৰ আৰু ফল তেওঁক যোগান ধৰিবলৈ যাত্ৰা কৰিছিল।
ৰবি কুমাৰে ২০২০ চনত নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত এছিয়ান মল্লযুঁজ চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু ২০২১ চনত আলমাটিত অনুষ্ঠিত এছিয়ান মল্লযুঁজ চেম্পিয়নশ্বিপত স্বৰ্ণ লাভ কৰিছিল।
হিন্দু ধৰ্মীয় মহাকাব্যসমূহত মন্দোদৰী এগৰাকী পৰমা সুন্দৰী, ধাৰ্মিক আৰু সাত্বিক নাৰী হিচাপে চিত্ৰিত হৈছে।
কিছু কাহিনীবিশেষত বৰ্ণনা কৰা হৈছে যে মধুৰা নামৰ এগৰাকী অপ্সৰা অভিশপ্ত হৈ বেঙত পৰিণত হৈছিল আৰু ১২ বছৰ কাল জুৰি নাদৰ মাজত আৱদ্ধ হৈ থাকিবলগীয়া হৈছিল।
আন কিছু কাহিনীত এটা বেঙে আশীৰ্বাদ প্ৰাপ্তিৰ জৰিয়তে সুৰূপা কৰ্ম-পৰিচাৰিকালৈ ৰূপান্তৰ হোৱাৰ বিষয়েও পোৱা যায়।
অৱশ্যে উভয় ক্ষেত্ৰতে, সেই সুন্দৰী গৰাকী মায়াসুৰৰ দ্বাৰা তেওঁৰ পোষিত কন্যা মন্দোদৰী হিচাপে লালিত-পালিত হৈছে।
ইয়াৰ পিছত ৰাৱণৰ সৈতে মন্দোদৰীৰ বৈবাহিক সম্পৰ্ক স্থাপন হৈছে, আৰু তেওঁলোক মেঘনাদ , অতিকায় আৰু অক্ষয়কুমাৰ নামৰ তিনিজন পুত্ৰসন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ হৈছে।
ৰামায়ণৰ কিছু ৰূপৰ বৰ্ণনাত, মন্দোদৰীক ৰাৱণ কতৃক ঘৃণ্য অপহৰণৰ বলি শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ সহধৰ্মিনী সীতাৰো মাতৃ হিচাপে চিত্ৰায়ণ কৰা হৈছে।
স্বামী ৰাৱণৰ অশেষ দোষ-ত্ৰুটি থকা স্বত্বেও মন্দোদৰীয়ে তেওঁক ভালপায় আৰু ধৰ্মৰ পথ অনুসৰণ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দান কৰি থাকে।
মন্দোদৰীয়ে অপহৃতা সীতাদেৱীক শ্ৰীৰামচন্দ্ৰক ঘূৰাই দিবলৈও বাৰম্বাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে যদিও ৰাৱণে সেয়া গ্ৰাহ্য নকৰিলে।
ৰামায়ণৰ পৃথক সংস্কৰণসমূহত ৰামচন্দ্ৰৰ বানৰ সেনাগণৰ হাতত মন্দোদৰীৰ নিগ্ৰহতাৰ বিষয় চিত্ৰিত হৈছে।
অন্য কিছু সংস্কৰণত বানৰ সেনাই ৰাৱণৰ জীৱন-ৰক্ষাকৱচস্বৰূপ মন্দোদৰীৰ সতীত্ব নাশৰ বিষয়ো বৰ্ণনা কৰিছে।
হনুমান চাতুৰালিৰ কৌশলেৰে মন্দোদৰীৰ পৰা এক ঐন্দ্ৰজালিক কাঁড়ৰ অৱস্থান অৱগত হৈছে, আৰু সেই বিশেষ কাড়ঁৰ প্ৰয়োগেৰে পিছত ৰামে ৰাৱণক বধ কৰিছে।
ৰাৱণৰ ভাতৃ বিভীষণে, যি ৰামৰ সৈতে সহযোগী হৈ ৰাৱণৰ নিধনত ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল, ৰাৱণ-বধৰ পিছত শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ পৰামৰ্শ মতে মন্দোদৰীৰ সৈতে বৈবাহিক সম্পৰ্কত আৱদ্ধ হয়।
ৰামায়ণৰ কিছু সংস্কৰণত মন্দোদৰীয়ে সীতাদেৱীক অভিশাপ দিছে যে, নিজৰ কৃতকৰ্মৰ ফলস্বৰূপে এদিন শ্ৰীৰামচন্দ্ৰই সীতাক পৰিতাজ্য কৰিব।
বালিৰ মৃত্যুৰ পিছত তাৰা বালিৰ ভাতৃ সুগ্ৰীৱৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু কিষ্কিণ্ডাৰ ৰাণী হৈয়ে ৰয়।
আনহাতে পৰৱৰ্তী অন্য উৎসসমূহত তেওঁক সমুদ্ৰ মন্থনৰ জৰিয়তে উদ্ভূত অপ্সৰা ৰূপে চিত্ৰায়ণ কৰা হৈছে।
এক দৈত্যেৰ সৈতে সংঘটিত ভীষণ যুদ্ধত বালিৰ মৃত্যু হোৱা বুলি কৰা পূৰ্বাবোধেৰে সুগ্ৰীৱই ৰজাৰ সিংহাসনত অধিষ্ঠিত হৈ তাৰাৰ সৈতে সম্পৰ্কৰ আনুষ্ঠানিকতা সম্পন্ন কৰে।
লগতে ভাতৃ সুগ্ৰীৱক বিশ্বাসঘাতকতাৰ অভিযোগেৰে নিৰ্বাসিত কৰে আৰু প্ৰতিশোধকল্পে সুগ্ৰীৱৰ পত্নী ৰুমাৰ সৈতে আনুষ্ঠানিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে।
তাৰাই বালিক যুঁজৰ প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ নকৰিবলৈ আহ্বান জনায়, কিয়নো সুগ্ৰীৱৰ সৈতে শ্ৰীৰামৰ মিত্ৰতাৰ কথা তাৰাৰ বিদিত আছিল।
মৰণ কালত বালি আৰু সুগ্ৰীৱই বিতণ্ডা পাহৰি পুনৰ মিলিত হয় আৰু বালিয়ে সকলো যাৱতীয় বিষয়তে তাৰাৰ বিজ্ঞতাপূৰ্ণ পৰামৰ্শলৈ ধ্যান দিবলৈ সুগ্ৰীৱক আহ্বান কৰে।
প্ৰায়বিলাক আঞ্চলিক সংস্কৰণতে তাৰাৰ সতীত্বৰ মহিমাৰ জৰিয়তে শ্ৰীৰামক অভিশাপ দিয়াৰ বিষয়টোও তুলি ধৰাৰ বিপৰীতে, আন কিছু সংস্কৰণত শ্ৰীৰাম তাৰাৰ জ্ঞানদাতাৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হৈছে।
সুগ্ৰীৱই সিংহাসনত পুনৰ আৰোহণ কৰে যদিও প্ৰায়েই বৰ্তমানৰ প্ৰধান ৰাণী তাৰাৰ সহিতে মদ্যপান-আমোদ প্ৰমোদত ব্যস্ত থাকি তেওঁৰ পুৰণি মিত্ৰ শ্ৰীৰামৰ অপহৃত পত্নী সীতাৰ সম্ভেদ উলিওৱাত সহযোগিতাৰ প্ৰতিজ্ঞা পালন কৰাত ব্যৰ্থ হয়।
সুগ্ৰীৱৰ ৰামৰ প্ৰতি বিশ্বাসঘাতকতাৰ পোতক তুলিবলৈ উদ্যত হোৱা লক্ষ্মণক বুজাই বঢ়াই ৰামৰ সৈতে সুগ্ৰীৱৰ পুনঃমিলনৰ কাৰ্য সম্পাদন কৰে তদানীন্তন সুগ্ৰীৱৰ ৰাণী আৰু প্ৰধান কূটনীতিবিদ তাৰাই।
এবাৰ ৰাজসূয় যজ্ঞৰ সময়ত দূৰ্য্যোধন পানীৰ এক ডোৱাৰত পৰি যায় আৰু তাকে দেখি ভীম, অৰ্জুন, নকুল, সহদেৱ আৰু গৃহকৰ্মীসকল হাঁহিত ফাটি পৰে।
মহাভাৰতৰ আধুনিক ৰূপসমূহত দূৰ্য্যোধনৰ দুৰৱস্থাত কেৱল দ্ৰৌপদীয়েহে ইতিকিঙসূচক হাঁহি মাৰে বুলি কোৱা হৈছে যদিও ব্যাসদেৱৰ মূল মহাভাৰতৰ পৰা ই পৃথক।
পাণ্ডৱৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ যুধিষ্ঠিৰক কৌৰৱ ভাতৃগণে পাশাখেলত হৰুৱাই খেলৰ চৰ্ত হিচাপে দ্ৰৌপদীক ৰাখি দুৰ্য্যোধনে নিজ অপমানৰ প্ৰতিশোধ লয়।
কিন্তু ঐশ্বৰিক হস্তক্ষেপত দ্ৰৌপদীৰ দেহৰ কাপোৰৰ আৱৰণৰ দৈৰ্ঘ্য অসীমলৈ বৃদ্ধি পোৱাত দ্ৰৌপদীৰ স্ব-মৰ্য্যদা ৰক্ষিত হয়।
দ্ৰৌপদীয়ে দুঃশাসনৰ ৰক্তেৰে নিজৰ কেশ ধৌত নকৰা পৰ্য্যন্ত চুলি মেলি ৰখাৰ অঙ্গীকাৰ কৰে, আৰু লগতে তেওঁৰ পঞ্চ-পতি সকলোৰে সম্মুখত ভৎসৰ্না কৰে।
নিৰ্বাসনকালত দ্বিতীয় স্বামী ভীমে বিভিন্ন দৈত্য আৰু অপহৰণকাৰী জয়দ্ৰথৰ হাতৰ পৰা দ্ৰৌপদীক ৰক্ষা কৰিছিল।
নিৰ্বাসনৰ ত্ৰয়োদশতম বৰ্ষত দ্ৰৌপদী আৰু তেওঁৰ স্বামীসকলে বিৰাটৰ ৰাজসভাত ছদ্মবেশ ধাৰণ কৰি আছিল।
এই যুদ্ধত কৌৰৱৰ সমুলঞ্চে বিনাশ হয় আৰু দুঃশাসনৰ হাতত হোৱা দ্ৰৌপদীৰ অপমানৰ প্ৰতিশোধ লোৱা হয়।
দেৱগণৰ ৰজা ইন্দ্ৰ অহল্যাৰ সৌন্দৰ্য্যত আকৃষ্ট হয়, আৰু মহৰ্ষি গৌতমৰ অনুপস্থিতিত অহল্যাক যৌনসম্পৰ্ক স্থাপনৰ বাবে অনুৰোধ কৰে বা আদেশ প্ৰদান কৰে।
ৰামায়ণ ৰ বৰ্ণনা অনুসৰি অহল্যাই ইন্দ্ৰৰ চাতুৰ্য্য আৰু কপটালিৰ উমান ঠিকেই পাইছে, তথাপিও "উৎসুকতা"ৰ উদ্যমত ইন্দ্ৰৰ সৈতে যৌনাচাৰত লিপ্ত হৈছে।
অৱশ্যে, ৰামায়ণৰ পৰৱৰ্তী ৰূপসমূহৰ বৰ্ণনাত অহল্যা অজ্ঞাতবশতঃ ইন্দ্ৰৰ কপটালিৰ চিকাৰ তেওঁক চিনাত ব্যৰ্থ হৈছে, অথবা ইন্দ্ৰৰ দ্বাৰা ধৰ্ষিত হৈছে।
ৰামায়ণৰ আদি ৰূপসমূহত অহল্যাৰ কৃতকৰ্মৰ কাৰণে কঠোৰ প্ৰায়শ্চিত্ত প্ৰাপ্তিৰ প্ৰতিবিধান হিচাপে বিশ্বৰ দৃষ্টিত অদৃশ্য হৈ থকাৰ বৰ্ণনা প্ৰকাশিত হৈছে।
ৰামায়ণৰ মুখ্য চৰিত্ৰ তথা ভগৱান বিষ্ণুৰ এক অৱতাৰ শ্ৰীৰামক আতিথ্য প্ৰদানেৰে অহল্যাই পাপৰ পৰা মুক্তি লভি পৱিত্ৰতা অৰ্জনৰ ব্যাখ্যাও বৰ্ণিত হৈছে।
পৰৱৰ্তী সময়ত পুনঃবিকশিত ৰামায়ণৰ অন্যান্য ৰূপকসমূহত মহৰ্ষি গৌতমৰ দ্বাৰা অভিশপ্ত হৈ অহল্যা এটা শিলত পৰিণত হোৱাৰ আৰু শ্ৰীৰামৰ পদৰ দ্বাৰা দলিত হৈ মুক্তি লভাৰ কাহিনী প্ৰকাশিত হৈছে।
ইয়াৰ বাহিৰেও, অন্য কিছু সংস্কৰণত অহল্যা এক শুষ্ক নদীপ্ৰবাহত পৰিণত হোৱা দেখা যায়, আৰু এই কথাও কোৱা হয় যে সেই শুষ্ক প্ৰবাহ পৰিসমাপ্তিত চালিত হৈ গৌতমী নদীত মিলিত হৈ অহল্যাৰ পাপস্খলন সম্ভৱপৰ হৈ উঠিব।
মহৰ্ষি গৌতমত দ্বাৰা ইন্দ্ৰ নপুংসক হোৱাৰ, অথবা সহস্ৰ যোনীমুখেৰে আবৃত হোৱাৰে অভিশপ্ত হৈ অভিসম্ভাৰীৰূপে সহস্ৰ চক্ষুত পৰিণত হোৱাৰ মাধ্যেমেৰে অভিশাপমুক্ত হোৱাৰ আখ্যান পোৱা যায়।
দণ্ডকাৰণ্যত নিৰ্বাসন থকা কালত সীতা ৰাৱণৰ কুটিল চক্ৰান্তৰ চিকাৰ হয় আৰু ৰামক এক সোণৰ হৰিণৰ সম্ভেদত প্ৰেৰণ কৰে।
জনৈক ব্যক্তিয়ে সীতাৰ সতীত্বৰ সম্পৰ্কে পোষণ কৰা সন্দেহৰ ভিত্তিত ৰামে গৰ্ভৱতী সীতাক বনলৈ পঠিয়াই দিয়ে।
সীতাকো পুনৰ অযোধ্যালৈ ঘূৰাই অনাৰ পূৰ্বে সীতাই সতীত্বৰ পৰীক্ষা দিবলগা হোৱাত সীতা তেওঁৰ জন্মদাত্ৰী মাতৃ বসুমতীৰ কোলাত চিৰদিনৰ বাবে হেৰাই যায়।
তেওঁৰ মতে, অতীতৰ সমগ্ৰ বিশ্বসাহিত্য আৰু ভৱিষ্যতৰ বিশ্বসাহিত্য একীভূত হ'লেও সীতাৰ সমগভীৰ এক চৰিত্ৰ সন্ধান কৰি উলিওৱা অসম্ভৱ।
স্বামী বিবেকানন্দই শ্ৰীৰামচন্দ্ৰক বিভিন্ন দৃষ্টিকোণেৰে নিৰীক্ষণ কৰিছে, কিন্তু সীতাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ নিৰীক্ষণ একক আৰু অনন্য বুলি প্ৰকাশ কৰিছে।
দ্ৰোণাচাৰ্য্য আৰু কৌৰৱৰ বিনাশৰ মূল হোতা আছিল দ্ৰৌপদী॥ যদিও মধ্যম পাণ্ডৱ অৰ্জুনে ব্ৰাহ্মণৰ ছদ্মবেশধাৰী ৰূপতেই স্বয়ম্বৰত দ্ৰৌপদীৰ পাণিপ্ৰাৰ্থী হয়, কিন্তু ঘটনাক্ৰমে অৰ্জুনৰ মাতৃ তথা দ্ৰৌপদীৰ শাহু কুন্তীৰ নিৰ্দেশত পাণ্ডৱৰ পাঁচোজন ভাতৃৰ সৈতেই দ্ৰৌপদী বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
দ্ৰৌপদী সৰ্বদাই প্ৰধান স্ত্ৰী হ'ব আৰু সৰ্বদাই সম্ৰাজ্ঞীৰূপে আখ্যায়িত হোৱাৰ চৰ্তত পাণ্ডৱভাতৃগণ এক পৰিকল্পনাত সন্মত হয়।
দ্ৰৌপদীয়ে প্ৰতিবছৰে এজন ভাতৃৰ সৈতে ব্যক্তিগত সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিব আৰু তেওঁৰ সন্তানৰ মাতৃ হ'ব পাৰিব।
সেই বছৰটোত বাকী ৪জন ভাতৃৰ কোনোবাই তেওঁলোকৰ ব্যক্তিগত সময়ত ব্যাঘাত জন্মালে সেইজন ভাতৃয়ে শাস্তিৰূপে ১২ বছৰৰ বাবে তীৰ্থভ্ৰমণ কৰিবলৈ যাব লাগিব।
দ্ৰৌপদীয়ে পঞ্চভাতৃৰ প্ৰতিজনৰে সৈতে এটিকৈ সন্তানৰ জন্ম দিছিল, আৰু এই প্ৰক্ৰিয়াত প্ৰতিবছৰৰ শেষত তেওঁ কুমাৰীত্ব পুনৰ-অৰ্জন কৰিছিল।
অহল্যাক মূলতঃ তেওঁৰ "চাৰিত্ৰিক গুণাৱলী, অনিৰ্বচনীয় সৌন্দৰ্য্য আৰু সময়ানুক্ৰমিক হিচাপেও প্ৰথম স্থান"ৰ হোৱাৰ সুবাদত প্ৰায়েই পঞ্চকন্যাৰ প্ৰমুখৰূপে আখ্যায়িত কৰা হয়।
ব্ৰহ্মাদেৱতাৰ সৃষ্টিকৰ্মত সমগ্ৰ মহাবিশ্বৰ ভিতৰত সৰ্বসুন্দৰী হিচাপে অহল্যা প্ৰায়েই বৰ্ণিত হয়।
তেওঁলোকৰ জীৱনৰ শেষৰফালে দ্ৰৌপদী আৰু তেওঁৰ পঞ্চস্বামীয়ে হিমালয়ৰ দিশে পদযাত্ৰা কৰি স্বৰ্গ অভিমুখে ৰাওনা হয়।
কিন্তু, অন্য স্বামীসকলৰ তুলনাত তেওঁৰ স্বয়ম্বৰ পাণিপ্ৰাৰ্থী মধ্যম পাণ্ডৱ অৰ্জুনৰ প্ৰতি থকা অধিকতৰ মোহৰ ফলস্বৰূপে দ্ৰৌপদী মাজপথতে মৃত্যুমুখত পতিত হয়।
ইয়াৰ ভিতৰত অহল্যা, তাৰা আৰু মন্দোদৰী ৰামায়ণত বৰ্ণিত চৰিত্ৰ হোৱাৰ বিপৰীতে দ্ৰৌপদী আৰু কুন্তী মহাভাৰত বৰ্ণিত চৰিত্ৰ।
প্ৰচলিত জনপ্ৰিয় ৰূপকসমূহত, দ্ৰৌপদীয়ে কৰ্ণক তেওঁ জাতিগত পৰিচয়ৰ বাবে বিয়া কৰিবলৈ অমান্তি হৈছে (মহাভাৰতৰ সমালোচনাত্মক সংস্কৰণত এই বিষয়টি পৰিত্যাগ কৰা হৈছে , কিয়নো মহাভাৰতৰ প্ৰাচীনতম সংস্কৃত ৰূপসমূহৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ জৰিয়তে দেখা গৈছে যে প্ৰকৃতপক্ষে কৰ্ণই ধনুৰ গুণ টানিব নোৱৰাৰ বাবেহে দ্ৰৌপদীয়ে তেওঁক প্ৰত্যাখ্যান কৰিছে)।
এক দৃষ্টিকোণৰ পৰা পঞ্চকন্যাক আদৰ্শ নাৰী আৰু সতী-সাধ্বী নাৰীৰূপে শ্ৰদ্ধাপূৰ্ব্বক বন্দনা কৰা হয়।
সীতাৰ ব্যতিৰেকে আনকেইগৰাকী নাৰীচৰিত্ৰৰ মাধ্যমেৰে এগৰাকী নাৰীৰ ক্ষেত্ৰত একাধিক ব্যক্তিৰ সৈতে সম্পৰ্ক, আৰু কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত ঐতিহ্য ভংগৰ বিষয়সমূহ উপস্থাপিত হৈছে যিসমূহ অননুকৰণীয় হিচাপে বিবেচিত।
যদিও পঞ্চকন্যা বিবাহিতা তৎস্বত্বেও তেওঁলোকৰ প্ৰসংগত কন্যা শব্দটি ব্যৱহাৰ হৈছে, কিন্তু নাৰী বা সতী শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাই।
হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী সমাজত, বিশেষতঃ হিন্দু গৃহিনীসকলে প্ৰত্যেক পুৱাই প্ৰাৰ্থনাৰ মাধ্যমেৰে পঞ্চকন্যাক নিত্য স্মৰণ কৰে।
অহল্যা, তাৰা আৰু মন্দোদৰী- এই তিনিগৰাকী হিন্দু ধৰ্মৰ মহাকাব্য ৰামায়ণ বৰ্ণিত পঞ্চকন্যা কন্যাত্ৰয়।
হিন্দু ধৰ্মৰ আনখন মহাকাব্য মহাভাৰতৰ দুটি মুখ্য চৰিত্ৰ- দ্ৰৌপদী আৰু কুন্তী পঞ্চকন্যাৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
উমেশ বৈশ্যই বালিলেছা মজলীয়া স্কুলৰ পৰা বৃত্তিসহ এম.ভি. পাছ কৰে আৰু পুৰস্কাৰ হিচাবে ৰূপৰ মুদ্ৰা আৰু নগদ ধন লাভ কৰে।
১৯৫৮ চনত নলবাৰী গৰ্ডন হাইস্কুলৰ ছাত্ৰ একতা সভাৰ সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে আৰু ১৯৫৯ চনত সেই স্কুলৰ পৰা মেট্ৰিকত উত্তীৰ্ণ হয়।
উমেশ বৈশ্যই ১৯৭৮ চনত "বৰ্তমান শিক্ষা পদ্ধতিৰ আমুল পৰিবৰ্তনৰ উপায়" শীৰ্ষক এলানি কৰ্মপদ্ধতি প্ৰস্তুত কৰি সেই সময়ৰ প্ৰখ্যাত জনতা পাৰ্টীৰ নেতা ভাৰতৰত্ন জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণৰ অনুমোদন বিচাৰি তেওঁক পাটনাত লগ কৰিবলৈ তথা ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰদেশৰ শিক্ষা পদ্ধতিৰ বুজ ল'বলৈ বন্ধুদ্বয় মাণিক চন্দ্ৰ দত্ত আৰু ৰমানাথ গোস্বামী ৰ লগত সেই বছৰৰে ১১ অক্টোবৰৰ পৰা এমাহ কাল ভাৰত ভ্ৰমণ কৰে।
ছাত্ৰাৱস্থাৰ পৰাই বিভিন্ন স্কুলত শিক্ষকতা কৰা বৈশ্যই ১৯৬৬ চনত গুৱাহাটীৰ বাণীকান্ত সোঁৱৰণী বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত যোগদান কৰে আৰু ১৯৯২ চনত সেই বিদ্যালয়ৰে বিষয় শিক্ষক হিচাপে নিযুক্ত হয়।
ড লক্ষহীৰা দাসে তেখেতৰ ১৯৮২ চনত প্ৰকাশিত "কবিতাৰ ৰূপৰেখা"শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনত উমেশ বৈশ্যৰ "তই যুক্তি যুদ্ধ কৰ" পুথিখনৰ কবিতা এটিৰ তলৰ শাৰীকেইটাৰ উদ্ধৃতি দিছে:
অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি বীৰেণ বৰকটকীয়ে ১৯৮১ চনৰ তিনিচুকীয়া অধিবেশনৰ নাহেন্দ্ৰ পাদুন সম্পাদিত "অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা"ত উমেশ বৈশ্য ৰ "মিলন" কাব্য খনক অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী ৰ "তুমি" কাব্য ৰ সৈতে তুলনা কৰিছে।
১৯৫২ চনত ষষ্ঠ শ্ৰেণীত থাকোঁতেই পদ্মশ্ৰী অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকা সম্পাদিত শিশু আলোচনী "দীপক"ত প্ৰকাশিত "ৰাতিপুৱা" শীৰ্ষক কবিতাটিৰ জৰিয়তে উমেশ বৈশ্যই সাহিত্য জগতত প্ৰৱেশ কৰে।
পদ্মভূষণ বেণুধৰ শৰ্মাই তেখেতৰ "মৰমৰ কাৰেং" পুথিখনত উমেশ বৈশ্য ৰ সাহিত্যনুৰাগৰ বিষয়ে খুউব সুন্দৰকৈ উল্লেখ কৰিছে।
গুৱাহাটীৰ বাণীকান্ত সোঁৱৰণী বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ বিদ্যালয় সংগীতটো তেখেতে ৰচনা আৰু সুৰ কৰিছিল।
ভাৰতীয় ৰত্ন খচিত অলংকাৰৰ এক পৰম্পৰাগত ৰূপ হিচাপে কুন্দনত বিভিন্ন মূল্যৱান ৰত্ন সোণৰ পাতল পটিৰ ওপৰত লগাই লোৱা হয়।
এনেদৰে সোণৰ পটিত ৰত্ন সংহতি থাকে আৰু সাধাৰণতে বহু ৰত্নযুক্ত হাৰ বা অলংকাৰৰ ক্ষেত্ৰত এই শৈলী অৱলম্বন কৰা হয়।
শেহতীয়াকৈ ২০০৮ চনৰ ঐতিহাসিক ছবি 'যোধা আকবৰ'ত ঐশ্বৰ্য ৰায় বচ্চনে চিত্ৰিত কৰা মুখ্য চৰিত্ৰ 'যোধা'য়ে কুন্দনৰ গহনা পিন্ধি থকা ব্যাপকভাৱে দেখুওৱা হৈছিল।
ইয়াৰ জৰিয়তে কুন্দন শৈলীৰ অলংকাৰে ৰাজস্থানী ৰাজপৰিয়ালৰ মাজত ইয়াৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হৈছিল।
কুন্দন ৰাজস্থান ৰাজকীয় দৰবাৰৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল আৰু তাৰ পিছত মোগল যুগত ৰাজকীয় পৃষ্ঠপোষকতাৰ অধীনত বিকশিত হৈছিল।
বহু বছৰ ধৰি ৰাজদৰবাৰৰ কুন্দন গহনা ৰাজস্থান, বিহাৰ আৰু পঞ্জাবত ৰূপৰ ওপৰত সফলতাৰে প্ৰতিলিপি কৰা হৈছিল আৰু সাধাৰণ লোকৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈছিল।
২০০৬ চনত "আমেৰিকান ডায়মণ্ড" আৰু কুন্দন গহনাই ভাৰতীয় গহনা বজাৰত বজাৰ মূল্য আৰু আয়তনৰ প্ৰায় ৭৩ শতাংশ দুয়োটাৰ সৰ্ববৃহৎ অংশপ্ৰাপ্ত হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
বৰাহীৰ চিত্ৰায়ন মৎস্য পুৰাণ আৰু পূৰ্ব-কৰ্ণগাম আৰু ৰূপমণ্ডনাৰ দৰে আগমত বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
তান্ত্ৰিক পাঠ বৰাহী তন্ত্ৰত উল্লেখ কৰা হৈছে যে বৰাহীৰ পাঁচটা ভিন্ন স্বৰূপ আছে: স্বপ্না বৰাহী, চন্দা বৰাহী, মাহী বৰাহী , ক্ৰক্কা বৰাহী আৰু মৎস্য বৰাহী।
দেৱতাৰ শক্তি হিচাপে মাত্ৰিকাসকলক ৰূপ, অলংকাৰ আৰু বাহন ৰূপত স্বৰ্গীয় দেৱতাসকলৰ সৈতে সাদৃশ্য থকা বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়, কিন্তু বৰাহী কেৱল বৰাহৰ দৰে মুখৰহে উত্তৰাধিকাৰী।
বৰাহীক সাধাৰণতে ধুমুহাৰ ডাৱৰৰ দৰে ক'লা বৰণৰ মানৱ শৰীৰত তাইৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ বৰাহ ৰূপী মুখৰ সৈতে দেখুওৱা হয়।
বৰাহীৰ উদৰ অংশ ডাঙৰ আৰু সম্পূৰ্ণ মুক্ত স্তনৰ সৈতে দেখুওৱা হয়, আনহাতে চামুণ্ডাৰ বাহিৰে আন সকলো মাত্ৰিকাক ক্ষীণ আৰু আকৰ্ষণীয় ৰূপত দেখুওৱা হয়।