polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
সমিতিখন পৰিচালনা কৰাৰ বাবে এখন ১৪ জনীয়া সঞ্চালক মণ্ডলী আছে৷ এই সঞ্চালক মণ্ডলীত এগৰাকী সভাপতি, এগৰাকী উপ সভাপতি , এগৰাকী প্ৰশাসনিক সঞ্চালক আৰু বাকীবোৰ সঞ্চালক ৷ সমিতিৰ পৰিচালন সঞ্চালক গৰাকী পৰিচালনা সমিতিৰ পদেন সদস্য৷ মূল পৰিচালনা সমিতিক সহায় কৰাৰ বাবে ৫ গৰাকী সদস্যৰে গঠিত এখন কাৰ্য্যকৰী সমিতি আছে৷
এই পূৰ্ণ সাক্ষৰতা অভিযানৰ সময়ত দেখা গৈছিল যে সাক্ষৰতা অভিযানৰ লগত জড়িত সৰহ সংক্ষক শিকাৰু তথা স্বেচ্ছাসেবীয়েই আছিল মহিলা ।
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা ‘পূৰ্ণ সাক্ষৰতা অভিযান’ৰ ওপৰত কৰা এক সমীক্ষাত এই কথা স্পষ্ট হৈ পৰে।
অসমৰ মহিলাসকলৰ উন্নয়নৰ বাবে সৰ্বতোপ্ৰকাৰ সহযোগিতা আগবঢ়োৱাৰ বাবে এই অনুষ্ঠানটোৱে আৰম্ভণিৰেপৰা চেষ্টা কৰি আহিছে।
মুহাম্মাদ -ৰ পিতা আব্দল্লাহ ইবনে আব্দল মুত্তালিব তেওঁৰ জন্মৰ প্ৰায় ছয় মাহ পূৰ্ৱতেই মৃত্যুবৰণ কৰে।
তৎকালীন আৰৱৰ ৰীতি আছিল যে সিহঁতে মৰুভূমিৰ মুক্ত জলবায়ুত বাঢ়ি উঠাৰ মাধ্যমেৰে সন্তানসকলৰ সুস্থ দেহ আৰু সুঠাম গঠন সৃষ্টিৰ বাবে জন্মৰ পিছতেই গাখীৰ পান কৰোৱাবৰ বাবে নিয়োজিত বেদুইন মহিলাসকলৰ ওচৰত দি দিয়া হৈছিল আৰু নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ পাছত আকৌ ঘূৰাই লোৱা হৈছিল।
এই শিশুক ঘৰলৈ অনাৰ পাছত দেখা যায় হালিমাৰ সচ্ছলতা ঘূৰি আহে আৰু সিহঁতে শিশুপুত্ৰক সঠিকভাৱে লালন-পালন কৰিবলৈ সমৰ্থ হয়।
তেতিয়াৰ এটি ঘটনা উল্লেখযোগ্যঃ শিশু মুহাম্মাদ এ কেৱল হালিমাৰ এটা স্তনেই পান কৰিছিল আৰু অন্যটো তেওঁৰ অন্য দুধভাইৰ বাবে ৰাখি দিছিল।
কিন্তু ইয়াৰ পিছতেই মক্কাত মহামাৰীয়ে দেখা দিয়ে আৰু শিশু মুহাম্মাদ ক হালিমাৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই দিয়া হয়।
ইছলামী বিশ্বাসমতে ইয়াৰ কেইদিনমান পাছতেই এটা অলৌকিক ঘটনা ঘটে - এদিনখন শিশু নবীৰ বুকু ফালি কলিজাৰ এটি অংশ বাহিৰ কৰি সেয়া জমজম কোৱাৰ পানিৰে ধুই আকৌ যথাস্থানে স্থাপন কৰি দিয়ে ফৰিষ্টা জিব্ৰাইল আৰু ফৰিষ্টা মিকাইলে।
মুহাম্মাদ -ৰ বয়স যেতিয়া ১২ বছৰ আছিল তেতিয়া তেওঁ খুড়াৰ সৈতে চিৰিয়ালৈ যোৱাৰ বাবে বায়না(জোৰকৈ ধৰিলে।
আৰৱ সকলৰ মাজত বিদ্যমান হিংস্ৰতা, খেয়ানতপ্ৰৱণতা আৰু প্ৰতিশোধস্পৃহা দমনৰ বাবেই হিলফুল ফুজুল নামৰ এটি সংগঠন প্ৰতিষ্ঠিত হয়।
মুহাম্মাদ -ৰ সুখ্যাতি যেতিয়া চাৰিওফালে বিয়পি পৰে তেতিয়া খাদিজা বিনতে খুওয়াইলিদে সেয়া অৱহিত হৈ তেওঁক নিজৰ ব্যৱসায়ৰ বাবে ছজৰলৈ যোৱাৰ অনুৰোধ জনায়।
ছোৱালীৰ মাজত সকলোৱেই ইছলামী যুগ পায় আৰু ইছলাম গ্ৰহণ কৰে আৰু একমাত্ৰ ফাতিমা ৰ বাহিৰে সকলোৱেই নবীৰ জীৱদ্দশাতেই মৃত্যুবৰণ কৰে।
ইয়াৰ মাজত উল্লেখযোগ্য হ'ল ইবনে ইছহাকৰ ৰচিত মুহাম্মাদ -ৰ সৰ্বাধিক প্ৰাচীনতম নিৰ্ভৰযোগ্য জীৱনী সংকলন ছিৰাতে ইবনে ইছহাক আৰু তাৰ পৰা সম্পাদিত ছিৰাতে ইবনে হিশ্বাম, আল তাবাৰিৰ ৰচিত "ছিৰাতে ৰাছুলুল্লাহ", ইবনে কাছিৰৰ ৰচিত "আল-ছিৰাত আল-নববিয়িত", মাৰ্টিন লিংচৰ "মুহাম্মদ : হিজ লাইফ বেজড অন দ্য আৰ্লিয়েষ্ট চোৰ্চেচ", ক্যাৰেণ আৰ্মষ্ট্ৰংৰ ৰচিত "মুহাম্মদ : এ বায়োগ্ৰাফি অব দ্য প্ৰফেট" আৰু "মুহাম্মদ : এ প্ৰফেট অব আওয়াৰ টাইম", মাৰ্মাডিউক পিকথালৰ ৰচীত "আল আমিন : এ বায়োগ্ৰাফি অব প্ৰফেট মুহাম্মদ", সাম্প্ৰতিকঁকালত ৰচিত আৰ-ৰহিকুল মাখতুম, বঙালী ভাষাত গোলাম মোস্তফাৰ ৰচিত বিশ্বনবী, এয়াকুব আলী চৌধুৰীৰ নুৰনবী, মওলানা আকৰম খানৰ ৰচিত মুস্তাফা চৰিত প্ৰভৃতি।
মুহাম্মাদ য়ে বৰ্তমান চৌদি আৰৱত অৱস্থিত মক্কা নগৰীৰ কুৰাইশ্ব বংশৰ বনু হাশ্বিম গোত্ৰত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।
প্ৰখ্যাত ইতিহাসবিদ মণ্টগোমাৰি ওয়াটএ তেওঁৰ কিতাপত ৫৭০ চন বুলি উল্লেখ কৰিছে; কিন্তু প্ৰকৃত তাৰিখ উদঘাটন সম্ভৱপৰ হোৱা নাই।
ইয়াৰ উপৰিও মুহাম্মাদে নিজে কোনো মন্তব্য কৰিছে বুলি নিৰ্ভৰযোগ্য কোনো প্ৰমাণ পোৱা যোৱা নাই; সেয়েহেই এইটোক লৈ ব্যাপক মতবিৰোধ আছে।
যেনেকৈ, এটা বৰ্ণনাত এইটো ৫৭১ চনৰ ৯ ৰবিউল আউয়াল এপ্ৰিল ২৬ হ'ব; চাইয়েদ ছোলাইমান নদভী, চালমান মনসুৰপুৰী আৰু মোহাম্মদ পাশ্বা ফালাকিৰ গৱেষণাত এই তথ্য ওলাই আহিছে।
কিন্তু তেখেতৰ জন্মৰ বছৰতেই হস্তী যুদ্ধৰ ঘটনা ঘটিছিল আৰু সেই সময়ত সম্ৰাট নৰশ্বেৰওয়াৰ সিংহাসনত আৰোহণৰ ৪০ বছৰ পূৰ্ণ হৈছিল ইয়াক লৈ কাৰোৰ মাজত দ্বিমত নাই।
একমাহৰ পাছত মক্কালৈ ওভতাৰ পথত আৰওয়া নামৰ স্থানত আহি তেখেত গুৰুতৰ অসুস্থ হৈ পৰে আৰু সেই ঠাইতেই মৃত্যুবৰণ কৰে।
মুহাম্মাদ (২৯ আগষ্ট ৫৭০ – ৮ জুন ৬৩২; মোহাম্মাদ আৰু মহম্মদ নামেও পৰিচিত; সম্পূৰ্ণ নাম: আবু আল-কাশ্বিম মুহাম্মাদ ইবনে আব্দুল্লাহ ইবনে আব্দল মুত্তালিব ইবনে হাশ্বিম) হ'ল ইছলাম ধৰ্মৰ কেন্দ্ৰীয় ব্যক্তিত্ব আৰু ইছলমী বিশ্বাসমতে আল্লাহ ৰ দ্বাৰা প্ৰেৰিত সৰ্ৱশেষ নবী তথা "বাৰ্তাবাহক" যাৰ ওপৰত ইছলামৰ প্ৰধান ধৰ্মগ্ৰন্থ আল-কোৰআন অৱতীৰ্ণ হৈছে।
অধিকাংশ ইতিহাসবিদ আৰু বিশেষজ্ঞ সকলৰ মতে মুহাম্মাদ আছিল পৃথিৱীৰ ইতিহাসৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী ৰাজনৈতিক, সামাজিক আৰু ধৰ্মীয় নেতা।
সমগ্ৰ আৰৱ বিশ্বৰ জাগৰণৰ পথিকৃৎ হিচাপে তেখেত অগ্ৰগণ্য; বিবদমান আৰৱ জনতাক একীভূতকৰণ তেখেতৰ জীৱনৰ অন্যতম সফলতা।
আৰু এটা উল্লেখযোগ্য তথ্যসূত্ৰ হ'ল হাদিছ সংকলন, মুহাম্মাদ -ৰ মৌখিক আৰু কাৰ্যগত শিক্ষা আৰু ঐতিহ্য।
আকৌ ম্যাডেল্যাঙৰ নিচিনা পণ্ডিতসকলে পৰৱৰ্তী যুগত সংগৃহীত হাদিছৰ বিবৃতিক প্ৰত্যাখ্যান নকৰিলেও সেইসমূহ ঐতিহাসিক পৰিস্থিতি সাপেক্ষে আৰু প্ৰসঙ্গ ও ব্যক্তিৰ সৈতে সামঞ্জস্যৰ ভিত্তিত বিচাৰ কৰি থাকে।
আৰৱ বুলিলে ইয়াত মক্কা, মদিনা আৰু ইয়াৰ পাৰ্শ্বৱৰ্তী অঞ্চলসমূহক লৈ গঢ়ি উঠা অংশক বুজোৱা হৈছে, এই অংশৰ সৈতেই মুহাম্মাদৰ জীৱনৰ সাক্ষাৎ সম্পৃক্ততা আছিল।
খ্ৰীষ্টান ধৰ্মপ্ৰচাৰৰ ফলশ্ৰুতিত প্ৰায়ভাগ আংগামী লোকে ধৰ্মান্তৰিত হৈ পূৰ্বৰ ৰীতি-নীতি ত্যাগ কৰে।
খ্ৰীষ্টানধৰ্মী আংগামীসকল মূলসুঁতি পাঁচটা- বেপ্টিষ্ট, খ্ৰীষ্টান ৰিভাইভেল, ৰোমান কেথ’লিক, পেণ্টিক’ষ্টেল আৰু সপ্তম দিনীয়া এডভেণ্টিষ্ট ।
বৰ্তমান প্ৰায় ৯৮% আংগামী লোকেই খ্ৰীষ্টান ধৰ্মী যদিও পূৰ্বৰ এনিমিষ্ট ধৰ্ম জীয়াই ৰখা অন্তিম নগা জনজাতিবোৰৰ এটা এই আংগামীসকল।
প্ৰধান অঞ্চলসমূহ হ’ল-জাফুফিকি ,বিশ্বেমা , খুজামা , কিদিমা , কিগোৱেমা , জখমা , ফিজামা , মিমা , মিটেলেফে , ফুচামা , কেজ’মা , চাজুবা , চ’খাবা আৰু কেজ’ টাউন।
ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকে একেডোখৰ মাটিতে প্ৰতিবছৰে ধানৰ খেতি কৰিব পাৰে আৰু সেয়ে ঝুম খেতিৰ ওপৰত তেওঁলোক তুলনামূলকভাৱে কম নিৰ্ভৰশীল।
মূলত: জ’টছমা , খনমা , মেজ’মা , চেচ্ছুমা , জুবজা , কিৰুফেমা , পেডুচ্ছা ,মেনগ’জুমা , থেকৰেজু , জুলেকে গাঁৱৰ অধিবাসী সকল।
উত্তৰৰ আংগামী : কহিমাৰ উত্তৰে কিউহিমা , চিডিমা , মেৰিমা , চিকামা ,নেৰহেমা , চিফ’ব’জু , টুফেমা , গৰিফেমা , দিহ’মা , ৰুছ’মা ইত্যাদি গাওঁসমূহৰ অধিবাসী সকল।
চাখ্ৰ’ আংগামী - মূলত: ডিমাপুৰৰ আশে পাশে থকা গাওঁ আৰু সৰু টাউনসমূহ যেনে মেডজিফেমা , চুমুকেডিমা , চ’ভিমা , ৰাজাফে , পিফিমা ইত্যাদিৰ অধিবাসীসকল।
বিতৰ্কমূলক বিষয়ত বিভিন্ন পক্ষৰ পৰা পোৱা লিখনিৰ এনেপ্ৰকাৰে পৰীক্ষণ কৰা হয় যে তাত কোনো প্ৰকাৰে কোনো ব্যক্তি, পক্ষ, সমাজ অথবা গ্ৰন্থৰ ওপৰত কোনো ধৰণৰ ব্যাংগাত্মক বা আক্ৰোশপূৰ্ণ আক্ষেপ নাথাকে আৰু ক'তোৱেই যেন অশ্লীল শব্দৰ প্ৰয়োগ নাথাকে।
এনে পত্ৰিকা বা আলোচনীত বিভিন্ন শৈলীৰ দ্বাৰা আকৰ্ষক ৰচনাকৌশলেৰে লিখা পঠনীয়, মননশীল, মনোৰঞ্জক, জ্ঞানবিস্তাৰক, বিচাৰপ্ৰৱণ আৰু প্ৰেৰণাশীল লেখাৰ সংগ্ৰহ কৰাটো, তাৰ সৈতে আৱশ্যকীয় সম্পাদকীয় টিপ্পনী দিয়া, স্পষ্টীকৰণৰ বাবে টোকা, পৰিচয় অথবা ব্যাখ্যা আদি সংলগ্ন কৰা আৰু প্ৰাপ্ত লেখা সমূহক বোধগম্য তথা স্পষ্ট কৰাৰ কাৰণে অনাৱশ্যক অংশ পৰিহাৰ কৰা, আৱশ্যক অংশ সংলগ্ন কৰা, যি বিশেষ কৌশলেৰে লেখকে লিখিছে সেই কৌশলৰ প্ৰকৃতি অনুসৰি ভাষা আৰু শৈলীক উপস্থাপন কৰা, যদি লেখকে উচিত কৌশলৰ প্ৰয়োগ কৰা নাই- তেন্তে উচিত কৌশল অনুসৰি লিখনি সলনি কৰা, ভাষাত প্ৰয়োগ কৰা শব্দ আৰু বাক্যৰ ৰূপ শুদ্ধ কৰা বা লিখনিৰ প্ৰভাৱ ধৰি ৰখা অথবা তাক অধিক প্ৰভাৱশালী কৰি তোলাৰ বাবে শব্দ আৰু বাক্যৰ সংযোজন কৰা আদি ক্ৰিয়া সম্পাদনাৰ অন্তৰ্গত বিষয়।
সাময়িক ঘটানা বা বিষয়ৰ ওপৰত সম্পাদকীয় লিখা, বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ বাতৰিৰ ওপৰত তাৰ তুলনাত্মক মহত্ব অনুসৰি তাৰ ওপৰত বিভিন্ন আঁকাৰ প্ৰকাৰৰ শীৰ্ষক বা শিৰোনাম দিয়া, অশ্লীল, অপমানজক তথা আপত্তিজনক কথা নিলিখাকৈ সত্যতা, তেজস্বিতা, স্পষ্টবাদিতা, নিৰ্ভীকতা তথা নিৰপেক্ষতাৰ লগতে অন্যায়ৰ বিৰোধিতা কৰা, ৰাইজৰ ভাবনাৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰা, জনতাক পথ প্ৰদৰ্শন কৰা আৰু জনমত নিৰ্মাণ কৰাটো দৈনিক কাকতৰ সম্পাদনাৰ অন্তৰ্গত বিষয়।
সাপ্তাহিক কাকতৰ অন্য সকলো কথা দৈনিক কাকতৰ দৰেই হয়, কিন্তু তাত বিচাৰপূৰ্ণ নিৱন্ধ, কাহিনী বা গল্প, বিৱৰণ, বিবেচনা আদিৰ তথ্য-সমৃদ্ধ, পঠনীয় আৰু মননশীল সামগ্ৰীও থাকিব লাগিব।
সেয়ে, তাৰ লেখা সমূহ, সাপ্তাহিক বাতৰি, অন্য মনোৰঞ্জক তথা কিশোৰ, মহিলা আদি বিশেষ বৰ্গৰ বাবে সংকলিত সামগ্ৰীৰ নিৰ্বাচন আৰু সম্পাদনা সেই বিশেষ বৰ্গৰ যোগ্যতা আৰু আৱস্থালৈ লক্ষ্য ৰাখি জনহিতৰ দৃষ্টিৰে কৰিব লাগিব।
এইদৰেই নিৰ্বাচকৰ দ্বাৰা প্ৰেৰিত পক্ষৰ উত্তৰ জনহিত তথা তথ্যৰ দৃষ্টিৰে পৰীক্ষণ কৰি সমাৱেশিত কৰাৰ আৱশ্যকতা থাকে।
লেখা, গ্ৰন্থ, দৈনিক, সাপ্তাহিক, মাহেকীয়া বা পষেকীয়া কাকত বা আলোচনী অথবা কবিতাৰ পাঠ, ভাষা, ভাব বা শৃংখলক ব্যাৱস্থিত কৰিবলৈ তথা আৱশ্যকতা অনুসৰি তাত সংশোধন, পৰিৱৰ্তন বা পৰিবৰ্ধন ঘটাই তাক সাৰ্বজনীন প্ৰয়োগ অথবা প্ৰকাশযোগ্য কৰি তোলাকে সম্পাদনা কৰা বোলে।
লেখা বা কিতাপৰ ভাষা, ভাব তথা শৃংখলৰ সৈতে তালৈ অহা তথ্য আৰু পাঠৰো সংশোধন আৰু পৰিস্কাৰ কৰি সম্পাদনা কৰা হয়।
এই পৰিস্কৰণ প্ৰক্ৰিয়াত উচিত শীৰ্ষক বা উপশীৰ্ষক, অধ্যায় বা ক্ৰম ঠিক কৰি, ব্যাকৰণৰ দৃষ্টিৰে ভাষাৰ শুধৰণি কৰি, শৈলী আৰু প্ৰভাৱৰ সামঞ্জস্য সংস্থাপিত কৰি, নাম, ঘটনা, তিথি আৰু প্ৰসংগৰ উচিত ভাবে সংযোগ কৰি, আৱশ্যকতা অনুসৰি বিষয়, শব্দ, বাক্য বা উদাহৰণ বঢ়ায়, অৱতাৰণা সংযোগ কৰি, তলত টোকা লিখি বোধগম্য ব্যৱস্থাৰো সংযোগ কৰা হয়।
কবিতা বা কাব্যৰ সম্পাদনাৰ ক্ষেত্ৰত ছন্দ, যতি, গতি, প্ৰভাৱ, মাত্ৰা, শব্দৰ উচিত যোজনা বা সংযুক্তকৰণ, অলংকাৰৰ উচিত আৰু প্ৰভাৱকাৰী সংযোগ আদি কথালৈ বিশেষ ধ্যান দিয়া হয়।
তাৎপৰ্যপূৰ্ণ কথাটো হ'ল সম্পাদনাৰ দ্বাৰা কোনো লিখনি, গ্ৰন্থ বা আলোচনী, কাকতৰ সামগ্ৰী সমূহক উচিত অনুপাত, ৰূপ, শৈলী আৰু ভাষাৰ ক্ষেত্ৰত এনে প্ৰকাৰে মিলোৱা হয়- যাতে সেয়া যি প্ৰকাৰ পাঠকলৈ উদ্দেশ্য কৰা হৈছে, তেওঁলোকক ইয়ে প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে, তেওঁলোকে বুজিব পাৰে আৰু তেওঁলোকৰ ভাবনা, বিচাৰ তথা ভাষাবোধক পৰিমাৰ্জিত, সৱল, প্ৰেৰণাদায়ক আৰু প্ৰবুদ্ধ কৰিব পাৰে তথা লেখককো পথ প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰে।
পুৰাণৰ দৃষ্টিভংগী অনুসৰি ব্ৰহ্মাণ্ডক বাৰে বাৰে সৃষ্টি, ধ্বংস আৰু পুনৰ সৃষ্টি কৰা হয়, এই চক্ৰ অনাদি কালৰপৰা চলি আছে আৰু অনন্ত কাললৈকে চলি থাকিব।
হিন্দু সৃষ্টিতত্ত্ব হৈছে হিন্দু ধৰ্ম অনুসৰি ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিৰ আৰু ধ্বংসৰ চক্ৰৰ ধাৰণা প্ৰদান কৰে।
হিন্দু সৃষ্টিতত্ত্ব অনুসৰি ব্ৰহ্মাণ্ডক বাৰে বাৰে সৃষ্টি তথা ধ্বংস কৰা হয়, প্ৰায় ৮৬৪ কোটি বছৰৰ পাছে পাছে।
বেদ, পুৰাণ আদি বিভিন্ন ধৰ্মীয় গ্ৰন্থত উল্লিখিত যে ব্ৰহ্মাণ্ডৰ এই অস্তিত্বৰ কাল চাৰি যুগত বিভক্ত, সত্য, ত্ৰেতা, দ্বাপৰ আৰু কলি যুগ।
প্ৰায় ৪,৩২,০০০ বছৰৰ পাছত ভগৱান বিষ্ণুৰ অন্তিম অৱতাৰ কল্কিয়ে ব্ৰহ্মাণ্ডৰ অস্তিত্বৰ কাল সমাপ্ত কৰিব, শিৱই সকলো ধ্বংস কৰিব।
অনেকে হিন্দু সৃষ্টিতত্ত্বৰ আধুনিক সৃষ্টিতত্ত্বৰ সৈতে সাদৃশ্যৰ কথা স্বীকাৰ কৰে আৰু আধুনিক সৃষ্টিতত্ত্বৰ আটাইতকৈ ওচৰৰ বুলি গণ্য কৰে।
অনেকে এই কথাও দাবী কৰে যে হিন্দু সৃষ্টিতত্ত্বই এই কথাৰ ইংগিত দিয়ে যে মহানাদ সকলোৰে আৰম্ভ নহয়, বৰ্তমানৰ ব্ৰহ্মাণ্ডৰ আৰম্ভহে, যি ব্ৰহ্মাণ্ডৰ পূৰ্বে অসংখ্য ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টি আৰু ধ্বংস হৈছিল আৰু যাৰ পাছত অসংখ্য ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টি আৰু ধ্বংস হ'ব।
ঋকবেদৰ ব্ৰহ্মাণ্ডৰ দৃষ্টিভংগীয়ে এক সঁচা ঐশ্বৰিক, নিজকে প্ৰকাশ কৰা সিদ্ধিান্তও দৰ্শন কৰে, ৱাক বা আমি জনা ব্ৰহ্মাণ্ডৰ মনিষ্টিক 'হিৰণ্যগৰ্ভ'ৰপৰা জন্ম গ্ৰহণ।
এই ব্ৰহ্মাণ্ড সৃষ্টিৰ পাছৰপৰাই অবিৰতভাৱে প্ৰসাৰিত হৈ যায়, আৰু শ শ কৌটি বছৰৰ পাছত পাতল কুঁৱলীত অদৃশ্য হয়।
ক্ৰমবিকাশ, মহাকাশ বিজ্ঞান, জ্যোতিষ বিজ্ঞান, সৃষ্টি আদিৰ ধাৰণাও হিন্দু সৃষ্টিতত্ত্বত পোৱা যায়।
পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত এই স্তন্যপায়ী প্ৰাণীবিধ প্ৰধানকৈ ইউৰেছিয়া আৰু আফ্ৰিকা মহাদেশত বিস্তৃত হৈ আছে।
ইউৰোপৰ দক্ষিণ অঞ্চল, চাহাৰাৰ বাহিৰে সমগ্ৰ আফ্ৰিকা আৰু এছিয়া মহাদেশৰ ইৰাণৰ পৰা ধৰি বৰুণ দ্বীপ লৈকে এই সমগ্ৰ অঞ্চলটোৱেই পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ নেউলৰ বাসস্থান।
বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে প্ৰথমে সহকাৰী পৰিচালক ৰূপে কাম কৰে আৰু 'ৰাগ-বিৰাগ' ছবিৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
তেখেতে পৰিচালনা কৰা আন কেইখনমান চলচ্চিত্ৰ হ'ল, 'নিষিদ্ধ নদী' ,'গুণ গুণ গানে গানে', 'অনুৰাগ' আৰু 'দুৱাৰ' ।
কেমেৰাৰ সন্মুখত বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে প্ৰথম পৰিচালনা কৰিছিল 'কুকুৰনেচীয়া মানুহ' নামৰ এখন টেলিফিল্ম।
'ৰাগ-বিৰাগ' ছবিৰ বাবে বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে পৰিচালকৰ প্ৰথম ছবিৰ ইন্দিৰা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল।
তেখেতৰ 'দুৱাৰ' ছবিখনে ২০১৩ চনত পূব মণ্ডলৰ প্ৰথম ফিল্মফেয়াৰ বঁটাত শ্ৰষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
চক্ৰৱৰ্তীয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ বিচাৰক মণ্ডলীৰ সদস্য হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
ৰাগ-বিৰাগ চলচ্চিত্ৰখনে পৰিচালকৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰা উপৰিও ছবিখনৰ কেমেৰামেন মৃণালকান্তি দাস-এ অদাহ্য আৰু ৰাগ-বিৰাগৰ কামৰ বাবে যৌথ ভাৱে শ্ৰেষ্ঠ কেমেৰামেনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু ছবিখনৰ সম্পাদক শ্ৰীকৰ প্ৰসাদে শ্ৰেষ্ঠ সম্পাদনাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে।
লগতে 'ৰাগ-বিৰাগ' ১৯৯৭ চনৰ ভাৰতৰ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ 'ইণ্ডিয়ান পেনোৰামা' শাখাৰ উদ্বোধনী ছবি হিচাপেও নিৰ্বাচিত হৈছিল।
ইণ্ডিয়ান পেনোৰামা-ত উদ্বোধনীত ছবি হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱা প্ৰথমখন অসমীয়া ছবি আছিল 'ৰাগ-বিৰাগ'।
তেখেতে অভিনয় কৰা উল্লেখযোগ্য ছবি হ'ল 'কোলাহল', 'গ্ৰহণ', 'প্ৰভাতী পখীৰ গান', 'হলধৰ', 'ধুনীয়া তিৰোতাবোৰ', 'অহিৰ ভৈৰৱ', 'টি আৰ পি আৰু' ইত্যাদি।
ছাত্ৰাৱস্থাতে অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী গুৱাহাটীৰ বিভিন্ন এমেচাৰ নাট্য গোষ্ঠীৰ লগত জড়িত আছিল।
পাছলৈ তেখেতে ড. ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া, পুলক গগৈ আদিৰ সৈতে সহকাৰী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক হিচাপে কাম কৰে।
১৯৮৫ চনত বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে নাট্যকাৰ অৰুণ শৰ্মাৰ 'কুকুৰনেচীয়া মানুহ' নাটকখনিক টেলিফিল্ম হিচাপে প্ৰথমবাৰৰ বাবে পৰিচালনা কৰে।
বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীৰ পিতৃ আৰু মাতৃৰ নাম ক্ৰমে ভূৱনেশ্বৰ চক্ৰৱৰ্তী আৰু মালতী চক্ৰৱৰ্তী।
গুৱাহাটীত জন্মগ্ৰহণ কৰা বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে বাণিজ্যৰ স্নাতক পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।
কিন্তু স্নাতক পৰ্যায় পাছ কৰাৰ আগৰেপৰাই চক্ৰৱৰ্তীয়ে মঞ্চ নাটকত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
অৰুণ শৰ্মাৰ কাহিনীৰে ওপৰত আধাৰিত 'দুৱাৰ' ছবিখনে ২০১৩ চনৰ প্ৰথম পূৱ মণ্ডল ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবি হিচাপে পুৰস্কৃত হোৱাৰ উপৰিও ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা আৰু অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে।
'নিসিদ্ধ নদী' ১৯৯৮ চনৰ কলিকতা আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ নিৰ্বাচিত হয়, আৰু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ পাঁচটা বঁটা লাভ কৰে।
বাণ্যিজ্যিক ধাৰাৰ এই ছবিখন মুক্তি দিয়া হৈছিল ২০০২ চনত, আৰু বাণিজ্যিক দিশত সফল ছবি হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
দুয়োৰে মাজত যুদ্ধ তেতিয়া আৰু বাঢ়ি যায় যেতিয়া এজন ফকীৰে ভৱিষ্যতবাণী কৰে যে ৰজাৰ উত্তৰাধিকাৰীক নৌবহাৰে জন্ম দিব।
খঙাল দিলবহাৰে প্ৰতিশোধ ল'বৰ কাৰণে ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আদিলক প্ৰেমৰ প্ৰস্তাব দিয়ে, কিন্তু আদিলে সেই প্ৰস্বাব নাকচ কৰে।
অৱশেষত দিলবহাৰে নিজৰ শাস্তি লাভ কৰিলে, ৰাজকুমাৰ আৰু আলম আৰাৰ বিয়া হয় আৰু আদিল কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্ত হয়।
অৰ্দেশিৰ ইৰাণীয়ে চলচ্চিত্ৰত শব্দৰ মহত্ব বুজিয়ে আলম আৰাক আৰু বহুতো সমকালীন সবাক চলচ্চিত্ৰৰ আগতে পূৰ্ণ কৰিছিল।
এই প্ৰথম ভাৰতীয় সবাক চলচ্চিত্ৰখন ইমানেই লোকপ্ৰিয় হৈ পৰে যে মানুহৰ ভিৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ পুলিচৰ সহায় ল'ব লগা হৈছিল।
টানাৰ ধ্বনি প্ৰণালী প্ৰয়োগ কৰি, অৰ্দেশিৰ ইৰাণীয়ে শব্দ ৰেকৰ্ডিং বিভাগ নিজেই নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল।
চলচ্চিত্ৰখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ টানাৰ একাকী-প্ৰণালী কেমেৰাৰ দ্বাৰা কৰা হৈছিল যিয়ে শব্দবোৰ প্ৰত্যক্ষভাৱে ফিল্মত ৰেক'ৰ্ড কৰিছিল।
কিয়নো সেইসময়ত ছাউণ্ডপ্ৰুফ ষ্টুডিঅ' উপলব্ধ নাছিল, এইকাৰণে হূলস্থূলৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ বেছিভাগ চিত্ৰগ্ৰহণৰ কাম ৰাতি কৰা হৈছিল।
চলচ্চিত্ৰখনৰ গীত "দে দে খুদা কে নাম পৰ" ভাৰতীয় চিনেমাৰ প্ৰথমটো গীত আছিল যিটো অভিনেতা ৱাজিৰ মহম্মদ খানে গাইছিল।
সেই সময়ত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰত পাৰ্শ্ব গায়ন পদ্ধতি আৰম্ভ হোৱা নাছিল, সেইকাৰণে এই গীতটোক হাৰম'নিয়াম আৰু তবলাৰ সংগীতৰে সৈতে বাণীবদ্ধ কৰা হৈছিল।
চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্যাম বেনেগালে চলচ্চিত্ৰখন চৰ্চা কৰি কৈছে, "এইখন কেৱল এখন সবাক চলচ্চিত্ৰই নাছিল বৰং এইখন আছিল এখন কথা ক'ব পৰা আৰু গাব পৰা এখন চলচ্চিত্ৰ য'ত ক'ব কম লাগে কিন্তু গাব অধিক লাগে।
এই চলচ্চিত্ৰখনত বহুতো গীত আছিল আৰু এইখনে চলচ্চিত্ৰত গানৰ দ্বাৰা কাহিনী কোৱা আৰু বঢ়োৱা পৰম্পৰাৰ সুত্ৰপাত কৰিছে।
এই চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মাণ কৰিবলৈ অৰ্দেশিৰ ইৰাণীয়ে এখন ইংৰাজী চলচ্চিত্ৰ "শ্ব' বোট" ৰ পৰা অনুপ্ৰেৰণা পাইছিল।
বছৰত এবাৰকৈ ইয়াৰ সাধাৰণ সভা অনুষ্ঠিত হয়; ১৯৯৮ চনৰ পৰা বছৰত এবাৰকৈ অতিৰিক্ত সভাও অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে।
কংগ্ৰেছে বাৰ্ষিক প্ৰতিবেদন গাহ্য কৰে, নতুন সদস্য সংস্থাৰ অনুমোদন সম্পৰ্কীয় সিদ্ধান্ত লয় আৰু নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰে।
ফিফা বিশ্বকাপ অনুষ্ঠিত হোৱাৰ পাছৰ বছৰটোত কংগ্ৰেছে ফিফাৰ সভাপতি, সাধাৰণ সম্পাদক আৰু কাৰ্যকৰী সমিতিৰ আন বিষয়ববীয়াসকলক নিৰ্বাচন কৰে।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খেল জনপ্ৰিয় হৈ অহাৰ লগে লগে ফুটবলৰ তত্ত্বাৱধানৰ বাবে এটা সুকীয়া সংস্থাৰ প্ৰয়োজন অনুভৱ কৰা হৈছিল।
প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্যসমূহ আছিল বেলজিয়াম, ফ্ৰান্স, নেডাৰলেণ্ড্‌ছ, স্পেইন (প্ৰতিনিধিৰূপে ৰিয়েল মাড্ৰিড ফুটবল ক্লাব, স্পেইনৰ ফুটবল ফেডাৰেচন ১৯১৩ চনতহে প্ৰতিষ্ঠা হয়), ডেনমাৰ্ক, চুইডেন আৰু চুইজাৰলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল সংস্থা।
প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত বহু খেলুৱৈ যুঁজলৈ যোৱা বাবে আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খেলৰ কাৰণে যাতায়তৰ অসুবিধাৰ হেতুকে সংস্থাটোৰ স্থায়িত্বক লৈ সন্দেহ প্ৰকাশ হৈছিল।
যুদ্ধৰ পাছৰ সময়ছোৱাত উল্‌ফলৰ মৃত্যুৰ পাছত নেডাৰলেণ্ড্‌ছৰ কাৰ্ল হাৰ্চমেনে সংস্থাটোৰ দায়িত্ব লয়।
বিলুপ্তিৰ পৰা ৰক্ষা পৰিলেও সংযুক্ত ৰাজ্যৰ গৃহ ৰাষ্ট্ৰসমূহে যুদ্ধৰ শত্ৰু দেশসমূহৰ লগত ফুটবল খেলিবলৈ অস্বীকাৰ কৰি সদস্যপদ উঠাই লয়।
বা আন্তৰ্জাতিক ফুটবল সংস্থা ফুটবল, ফুটছাল আৰু বীচ্চ ছকাৰৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নিয়ন্ত্ৰণকাৰী সংস্থা।
ফিফাৰ বিশ্বজোৰা সাংগঠনিক পৰিকাথামোত কাৰ্যকৰী সমিতিৰ অধীন বা কংগ্ৰেছে সৃষ্টি কৰা কেইবাটাও অতিৰিক্ত গোট থাকে।
ইয়াৰ বিশ্বজোৰা গঠনসমূহৰ বাহিৰে ফিফাৰ দ্বাৰা স্বীকৃত ছটা সংস্থাই ভিন ভিন মহাদেশ বা অঞ্চলত ফুটবলৰ দায়িত্ব লয়।
ফিফাৰ আইনমতেই মহাদেশীয় সংস্থাবোৰ গঠন হয় আৰু ফিফাৰ সদস্যপদ লভাৰ আগতে এইবোৰৰ সদস্য হোৱাটো বাধ্যতামূলক।
ইতিমধ্যে সদস্যপদ লাভ কৰা ইংলেণ্ডৰ ফুটবল সংস্থাৰ ডেনিয়েল বাৰ্লি উল্‌ফল ১৯০৬ চনত সভাপতি নিৰ্বাচিত হয়।
প্ৰতিষ্ঠাৰ নীতিৰ বিপৰীতে পেছাদাৰী ফুটবলাৰ থকা সত্ত্বেও ফিফাই ১৯০৮ চনৰ লণ্ডন অলিম্পিকত অনুষ্ঠিত কৰা প্ৰথম প্ৰতিযোগিতাখন আগৰবোৰতকৈ সফল হৈছিল।
সেই সময়তে আত্মানন্দ স্বামী নামৰ এজন তান্ত্ৰিক গুৰুৰো তেওঁ সান্নিধ্য লাভ কৰে আৰু তেওঁৰ পৰাই তান্ত্ৰিক সাধনাৰ শিক্ষা লাভ কৰে।
তান্ত্ৰিক সাধনাত তেওঁ যেতিয়া সিদ্ধি লাভ কৰিছিল তেতিয়াৰে পৰা লোক সমাজত তেওঁ জনাজাত হ'ল ভবেন্দ্ৰ ব্ৰহ্মচাৰী ৰূপে।
সেই সুদীৰ্ঘ কালছোৱাত তেওঁ ভাৰতবৰ্ষৰ নানা তীৰ্থস্থান ভ্ৰমণ কৰে আৰু বহুতো যোগী, পৰম হংস, স্বামী সাধু-সজ্জন, পণ্ডিত আৰু নানা ধৰ্মৰ ধৰ্মগুৰুৰ সাঙ্গী হৈ থাকি বিভিন্ন ধৰ্মৰ তত্ত্ববোৰ শাস্ত্ৰ অধ্যয়ন আৰু সাধনাৰ দ্বাৰা আয়ত্ত কৰে।
তেওঁ শাস্ত্ৰ আয়ত্ত কৰি সাধনাতো সিদ্ধি লাভ কৰাৰ পিছত লোক সমাজত গৈ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ ৰামকৃষ্ণ পৰমহংস দেৱৰ আদেশ পায়।
অযোধ্যাত থকা কালত বিজ্ঞ সমাজৰ লগত হোৱা ধৰ্মতত্ত্ব বিষয়ক তৰ্ক যুদ্ধত জয়ী হৈ তেওঁ স্বামী উপাধি লাভ কৰে।
ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামত অসমৰ নেতৃত্ব বহন কৰিছিল গোপীনাথ বৰদলৈ, নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ, তৰুণৰাম ফুকন আদি বৰেণ্য ব্যক্তিয়ে।
কৰ্মবীৰ নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ, পণ্ডিতপ্ৰৱৰ কনক চন্দ্ৰ শৰ্মা আদি কেবাজনো বিশিষ্ট নেতা আৰু মুক্তি যুঁজাৰুৰ সঙ্গী হৈ কৃষ্ণানন্দদেৱে ভাৰতৰ এই স্বাধীনতা আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰিছিল, যাৰ ফলত ১৯২৩ চনত দুবাৰকৈ নগাঁও আৰু চিলেট জেলত সশ্ৰম কাৰাবৰণ কৰিবলগীয়া হৈছিল।
তাৰ বাহিৰেও তেওঁৰ আৰু কেবাখনো অপ্ৰকাশিত ধৰ্মপুথি আছে যদিও তেওঁৰ প্ৰকাশিত ধৰ্মগ্ৰন্থ "শ্ৰীশ্ৰীনামঘোষা ভাবামৃত"খন হৈছে তেওঁৰ জীৱনৰ উল্লেখযোগ্য সৃষ্টি।
সৃজনগ্ৰাম মাইনৰ স্কুলৰ পৰা উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত হাইস্কুলত পঢ়াৰ বাবে কোচবিহাৰৰ দিনহাটালৈ যায়, পিছত তেওঁ সেই সময় গোৱালপাৰা ৰ গৌৰীপুৰলৈ উভতি আহে আৰু গৌৰীপুৰৰ স্কুলত তেওঁ নৱম শ্ৰেণীলৈ পঢ়িছিল।
অৱশ্য ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পাছত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক তাম্ৰফলি প্ৰদান কৰি মুক্তি যুঁজাৰু ৰূপে সন্মানিত কৰে।
কৃষ্ণানন্দ ব্ৰহ্মচাৰীৰ ১৩০৩ চনৰ ২২ আঘোণ তাৰিখে বৰপেটা জিলাৰ অন্তৰ্গত বাউসী পৰগণাৰ তিতাপানী মৌজাৰ বালাগাঁৱত জন্ম হয়।
কৃষ্ণানন্দদেৱে মাণিকপুৰত এখন বৃহৎ প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ, এখন পশু চিকিৎসালয়, উন্নয় খণ্ডৰ কাৰ্যালয়, ডাকঘৰ, এটি পুলিচ আউট পোষ্ট আদি ভালেমান অনুষ্ঠান স্থাপনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল।
কৃষ্ণানন্দ ব্ৰহ্মচাৰী অসমৰ এগৰাকী সমাজসেৱক, সমাজ সংস্কাৰক, ধৰ্মগুৰু, আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ মুক্তি যুঁজাৰু আছিল।
২০২১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত দাসক কটকত বৃক্কৰ সমস্যাৰ বাবে ডায়েলাইচিছ কৰি থকা অৱস্থাত হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ বাবে চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল।
১৯৯২ চনত সংবিধান সংশোধন কৰা হয় আৰু ইয়াক ধৰ্মনিৰপেক্ষ আৰু গণতান্ত্ৰীক প্ৰজাতন্ত্ৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
কিন্তু ছোভিয়েট আমলত প্ৰচলিত কেন্দ্ৰীয় নিয়ন্ত্ৰণৰ বিভিন্ন ৰূপ আজিও দেশখনৰ আৰ্থ-সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত বিদ্যমান।
যদিও সংবিধানত বহুদলীয় ব্যৱস্থাৰ আশ্বাস দিয়া আছে, দেশখনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ইছলম কাৰিমভে এক প্ৰকাৰৰ স্বৈৰশাসনৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছে।
ৰুছ শাসন প্ৰতিষ্ঠিত হোৱাৰ পূৰ্বে উজবেকিস্তান বুখাৰা আমিৰাত, খিভা খানাত আৰু কোকান্দ খানাতৰ মাজত বিভক্ত আছিল।
প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাত ৰুছ চৰকাৰে উজবেকিস্তানসহ মধ্য এছিয়াৰ পৰা সৈন্য সংগ্ৰহ কৰাৰ চেষ্টা চলোৱাত এই অঞ্চলব্যাপী বিদ্ৰোহে দেখা দিয়ে।
১৯১৭ চনত ৰুছ বিপ্লৱৰ ফলত ৰাছিয়াৰ জাৰতন্ত্ৰৰ পতন ঘটে আৰু ৰাছিয়াৰ গৃহযুদ্ধ আৰম্ভ হয়।
আৰু কিছু প্ৰতিৰোধৰ সত্ত্বেও উজবেকিস্তানসহ সমগ্ৰ মধ্য এছিয়া ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত হিটলাৰৰ নেতৃত্বাধীন জাৰ্মানী ছোভিয়েট ইউনিয়ন আক্ৰমণ কৰাত ১৪,৩৩,২৩০জন উজবেক সৈন্য ছোভিয়েট ৰেড আৰ্মীৰ পক্ষে জাৰ্মানীৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধত অংশ গ্ৰহণ কৰে।
ইয়াৰ পশ্চিম আৰু উত্তৰে কাজাখাস্তান, পূবে কিৰগিজস্তান, দক্ষিণ-পূবে তাজিকিস্তান, আৰু দক্ষিণে আফগানিস্তান আৰু তুৰ্কমেনিস্তান।
উজবেকিস্তানৰ পশ্চিম অংশত দেশখনৰ প্ৰায় ৩৭% অঞ্চলৰে গঠিত স্বায়ত্ত্বশাসিত কোৰাকালপোগ প্ৰজাতন্ত্ৰ অৱস্থিত।
উজবেকিস্তানৰ উত্তৰ-পূবা প্ৰান্তত অৱস্থিত তাশখণ্ড দেশখনৰ ৰাজধানী চহৰ আৰু শিল্প আৰু সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ।
উজবেকিস্তানত চৰকাৰী পদপ্ৰাপ্তি কোনো ৰাজনৈতিক দলৰ সদস্যপদ নহয়, বৰং বংশ আৰু কোন গোত্ৰৰ, তাৰ ওপৰত হে বহুলভাৱে নিৰ্ভৰশীল।
‌ ইয়াত স্নাতক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক মেডিচিন আৰু শল্যচিকিৎসাৰ ব্যৱহাৰিক জ্ঞান দিয়া হয় আৰু অৰেল আৰু মেক্সিল'ফেছিয়েলৰ চাৰ্জৰী স্নাতকোত্তৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে অস্ত্ৰোপচাৰ গৃহ আছে।
‌ মহাবিদ্যালয়খনৰ কিডৱাই কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিষ্ঠান, ৰাষ্ট্ৰীয় মানসিক স্বাস্থ্য আৰু স্নায়ু বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, আৰু মল্লিগে চিকিৎসালয়ৰ লগত চুক্তিবদ্ধ।
‌ তদুপৰি মহাবিদ্য়ালয়ৰ নিজাবৱীয়াকৈ এটা মাইনৰ অস্ত্ৰোপচাৰগৃহ আৰু এটা মেজৰ অস্ত্ৰোপচাৰগৃহ আছে।
‌ মহাবিদ্যালয়ত চাৰিটা দৃশ্য-শ্ৰৱণ মাধ্যমযুক্ত শিক্ষাগৃহ আছে,যত ৬০জন স্নাতক ছাত্ৰ অনায়াসে শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিব পাৰে।
‌ প্ৰত্যেক বিভাগৰ সুকীয়াকৈ স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ বাবে ক্লিনিকেল চেকচন আছে য'ত অভিজ্ঞ চিকিৎসকৰ অধীনত ছাত্ৰসকলে প্ৰশিক্ষণ লয়।
‌ দুটা আহল-বহল প্ৰাক-ক্লিনিকেল লেব বেচমেণ্টত আছে আৰু ইয়াত নতুনকৈ ভৰ্ত্তি হোৱা ছাত্ৰক প্ৰস্থ'ডণ্টিকচ আৰু কনজাৰভেটিভ ডেণ্টিষ্ট্ৰীৰ প্ৰাক-ক্লিনিকেল জ্ঞান দিয়া হয়।
‌ মহাবিদ্য়ালয়খন ৭নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ পৰা ১ কিঃমিঃ দূৰত্বত আৰু য়েলাহাংকাৰ ভাৰতীয় বায়ু সেনাচাউনী, উত্তৰ বাংগলেোৰৰ ওচৰত অৱস্থিত।
‌ মহাবিদ্য়ালৰ পৰা বাংগালোৰ মহানগৰীৰ মুখ্যস্থান তথা ৰেল ষ্টেচনৰ দূৰত্ব ২১ কিঃমিঃ আৰু কেম্পেগৌড়া আন্তৰ্জাতিক বিমানবন্দৰ দূৰত্ব মাত্ৰ ১৪কিঃমিঃ।
‌ যদিও মহানগৰীৰ মুখ্যস্থানৰ পৰা মহাবিদ্য়ালয়খন অলপ আঁতৰত, মহাবিদ্য়ালয়খন মহানগৰীৰ বাচসেৱাৰদ্বাৰা সংযুক্ত।
সোঁমাজত থকা সৰ্প বগাই থকা দণ্ডই গ্ৰীক আৰু ৰোমানৰ স্বাস্থ্য দেৱতা হাৰ্মিচ আৰু মাৰ্কিওৰীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে।
খোদিত চাৰিটি শব্দ মানৱতা, ত্যাগ, সেৱা আৰু অৰ্পণে প্ৰতিজন চিকিৎসকে কৰা প্ৰতিজ্ঞাৰ কথা বৰ্ণনা কৰিছে।
কৃষ্ণাদেৱৰায়া দন্তচিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয় বাংগালোৰত অৱস্থিত দন্ত চিকিৎসাবিজ্ঞানৰ এখন ব্যক্তিগত মহাবিদ্যালয়।
‌ এই মহাবিদ্যালয়খনি ৰাজীৱ গান্ধী স্বাস্থ্য বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ভাৰতীয় দন্ত পৰিষদ , নতুন দিল্লীদ্বাৰা
মহাবিদ্যালয়ৰ চৌহদতে চাৰ এম. ভিচভেশ্ৱৰায়া ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজী নামৰ এখন আভিযান্ত্ৰিক প্ৰতিষ্ঠান আছে।
মহাবিদ্যালয়ৰ চৌহদত এখন ফুটবল মৈদান, এখন ক্ৰিকেট মৈদান, এখন বাক্সেটবল ক'ৰ্ট, এখন ল'ন টেনিছ ক'ৰ্ট, তিনিখন বাহিৰা ক'ৰ্ট যত ভলীবল, থ্ৰ'বল, টেনিকইট খেলা হয়।
চৌহদতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে সুকীয়াকৈ ছাত্ৰাবাস/ছাত্ৰীবাসৰ সুবিধা আছে লগতে অধক্ষ্যাৰ আবাসগৃহ, এটা অতিথিগৃহ আৰু শিক্ষকসকলৰ বাবে আৱাসিক অঞ্চল আছে।
২০১৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত ৰূপৰ পদক লাভ কৰি তেওঁ পেৰালিম্পিক ক্ৰীড়াত পদক লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা হৈ পৰিল।
তেওঁ ১৭০০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বৰ এক আঠদিনীয়া শূন্যতকৈ কম উষ্ণতাত দুঃসাহসিক অভিযান সফল ভাবে ৰূপায়ণ কৰিছিল।
দীপা খেল মন্ত্ৰণালয়ে মানৱ সম্পদ উন্নয়ন বিভাগৰ ক্ৰীড়া আৰু শাৰীৰিক শিক্ষা ক্ষেত্ৰৰ ১২তম পঞ্চবাৰ্ষিক পৰিকল্পনা কমিটিৰ এজন সক্ৰিয় সদস্য।
মাত্ৰ এটা কোষৰ দ্বাৰা গঠিত হ'লেও এমিবাই শ্বসন,পুষ্টি,ৰেচন,প্ৰজনন আদি যাৱতীয় জৈৱিক-কাৰ্য সম্পন্ন কৰে।
এমিবাৰ দেহৰ আকৃতি সঘনাই পৰিৱৰ্তন হৈ থাকে,কাৰণ ইয়াৰ দেহৰপৰা বিভিন্ন দিশত আঙুলিৰ দৰে ভোটা কিছুমান প্ৰক্ষেপণ ওলায় নাইবা প্ৰক্ষেপণবোৰ নোহোৱা হৈ যায়।
এমিবা প্ৰটিয়াছৰ কূটপদ দীঘল,ভোটা আৰু সন্মুখপ্ৰাপ্ত কিছু ঘূৰণীয়া আকাৰৰ হোৱা বাবে ইয়াক ল'ব'প'ডিয়া বোলা হয়।
এমিবাৰ দেহ এখন পাতল,অৰ্দ্ধস্বচ্ছ,স্থিতিস্থাপক গুনসম্পন্ন আৰু অৰ্দ্ধভেদ্য প্লাজমাৱৰণৰ দ্বাৰা আবৃত হৈ থাকে।
ইয়াৰ উপৰিও ই প্ৰাণীদেহত থকা প্ৰ'ট'প্লাজমখিনি আৱৰি ৰাখে আৰু ব্যাপন প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা প্ৰাণীদেহ আৰু বৰ্হিজগতৰ মাজত অক্সিজেন,পানী তথা কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইডৰ বিনিময় ঘটায়।
কিছুমান বৃহৎ আকৃতিৰ এমিবাৰ দেহৰ ব্যাস ১-১.৫ পৰ্যন্ত হয় আৰু এইবোৰ প্ৰাণীক খালি চকুৰে ক্ষুদ্ৰ ধোঁৱাবৰণীয়া বিন্দু এটাৰ দৰে দেখা যায়।
বিভিন্ন দিশত,বিভিন্নভাৱে কূটপদ সৃষ্টি হোৱাৰ ফলত এমিবাৰ দেহৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট আকৃতি নাই,জীৱিত এমিবাৰ দেহৰ আকাৰ ক্ষণে ক্ষণে পৰিৱৰ্তন হৈ থাকে।
ইয়াৰ মাজতে ৰূপায়ণ ক্লাবৰ বেনাৰত নৰেন লহকৰৰ ৰচনাৰে "অক্টোপাছ আলিংগন" নামৰ এখন চুটি ছবি নিৰ্মাণ কৰে।
তাৰ পাছত গুৱাহাটীলৈ আহি নৱাৰুণ ফিল্ম্‌ছৰ বেনাৰত "দূৰ চলে"ৰ আৰ্হিৰে "দূৰণিৰ ৰং" নামৰ এখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ লয়।
এই সময়ত তেখেতে দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ ফিল্ম ডিভিজনৰ পৰিচালকৰ চাকৰি লাভ কৰাত চলচ্চিত্ৰৰ কাম আধাতে এৰে।
শোণিতপুৰ জিলাৰ চতিয়াৰ চেঙামাৰীত জন্মগ্ৰহণ কৰা মহলীয়াই পুণেৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানত নিৰ্দেশনাৰ পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰিছিল।
দীৰ্ঘদিন ধৰি বৃক্কৰ ৰোগত ভুগি থকা মহলীয়াই ২০১৬ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীত গুৱাহাটীৰ এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত মৃত্যুবৰণ কৰে।
বহুদিনৰ পৰা বৃক্কৰ অসুখত ভুগি থকা মহলীয়াক ২০১৬ চনৰ ২৫ জানুৱাৰীত গুৱাহাটীৰ হায়াট চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হয়।
মৃত্যুৰ সময়ত জন্‌ছ মহলীয়াই পত্নী ৰীতা মহলীয়া, জীয়ৰী জিনি মহলীয়া, পুত্ৰ জেৰী মহলীয়া প্ৰমুখ্যে আত্মীয়-স্বজনক ইহসংসাৰত এৰি যায়৷
স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত তেখেত পুণেৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানত নিৰ্দেশনা বিষয় অধ্যয়ন কৰিবলৈ যায়।
দিল্লীত অনুষ্ঠিত "এছিয়া ৭২" সমাৰোহত তেখেতে তিনিখন তিনি মিনিটৰ চুটি ছবিৰে উত্তৰ-পূব ভাৰতক অকলে প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
তেওঁৰ পিতৃ মণীষ ঘটক 'কল্লোল যুগ'ৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত কবি আৰু উপন্যাসিক আছিল, যাৰ ছদ্মনাম আছিল জুৱানশ্ব ।
ধৰিত্ৰী দেৱীৰ ভাতৃসকল, যেনে বিশিষ্ট ভাস্কৰ শঙ্খ চৌধুৰী, 'ইকনমিক এণ্ড পলিটিকেল ইণ্ডিয়া'ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক-সম্পাদক শশীন চৌধুৰী আদিয়েও বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰিছিল।
মহাশ্বেতা দেৱীৰ পঢ়াশলীয়া জীৱন আৰম্ভ হৈছিল ঢাকাত; কিন্তু ভাৰত বিভাজন হোৱাৰ পিছত তেওঁ ভাৰতৰ পশ্চিম বঙ্গলৈ গুচি আহে।
তেওঁ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা শান্তিনিকেতনৰ বিশ্বভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে আৰু ইংৰাজী ভাষাত সন্মানসহ স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
পিছলৈ তেওঁ যশস্বী নাট্যকাৰ তথা ১৯৪৮ত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক বিজয় ভট্টাচাৰ্যৰ সৈতে বিয়াত বহে।
তেওঁলোকৰ যুগ্মজীৱনৰ স্বাক্ষৰ আছিল সাম্প্ৰতিক সময়ৰ শীৰ্ষস্থানীয় উপন্যাসিক নবাৰুণ ভট্টাচাৰ্য, যাৰ সাহিত্যকৰ্ম বৌদ্ধিক ওজস্বিতা আৰু দাৰ্শনিক সুবাসৰ বাবে সুপৰিচিত।