polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
কুমাৰা স্বামী কামৰাজ নাদাৰে মাত্ৰ ওঠৰ বছৰ বয়সৰ পৰা ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামত যোগদান কৰিবলৈ ওলাই আহে।
এই আন্দোলনৰ প্ৰতিটো কাৰ্যসূচীত তেওঁ সক্ৰিয় অংশ লোৱাত ব্ৰিটিছ কোপ নলত পৰে আৰু ইয়াৰ বাবে তেওঁ কেইবামাহো কাৰাবৰণ খাটিবলগীয়া হয়।
১৯৬৩ চনত কামৰাজে জ্যেষ্ঠ কংগ্ৰেছী নেতাসকলক মন্ত্ৰী পদৰ পৰা এৰুৱাই সংগঠনৰ কামত ব্ৰতী হবলৈ জৱাহৰলাল নেহেৰুক দিহা দিছিল।
কুমাৰা স্বামী কামৰাজ নাদাৰ ১৯৭৬ চনত ভাৰত-ৰত্ন সন্মানেৰে সন্মানিত হোৱা বিশিষ্ট ব্যক্তিগৰাকী হৈছে কুমাৰা স্বামী কামৰাজ নাদাৰ।
সাধাৰণ পৰিয়ালৰ পৰা অহা স্কুলীয়া শিক্ষা-দীক্ষাত আগবাঢ়িব নোৱাৰা ব্যক্তি এজনে সমাজ সংগঠনৰ দিশত যি কৃতিত্ব আৰু সাফল্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল-সেয়া আদৰ্শ হৈ ৰল।
মানুহৰ কংকাল জন্মৰ সময়ত মুঠতে ৩০০ ডাল হাড়েৰে গঠিত৷ পূৰ্ণবয়স্ক হোৱাৰ পৰ্য্যায়লৈকে কিছুমান হাড় ইডালে সিডালৰ লগত যোৰ খাই শৰীৰত মুঠ ২০৬ ডাল হাড় হয়গৈ৷ মানুহৰ দেহত থকা হাড়ৰ ঘনত্ব ত্ৰিছ বছৰ বয়সৰ সময়ত সৰ্বাধিক হয় বুলি জনা যায়৷ মানুহৰ কংকালটোক দুটাভাগত ভাগ কৰিব পাৰি-অক্ষীয় কংকাল আৰু এপেণ্ডিকুলাৰ কংকাল ৷ অক্ষীয় কংকাল মূলত: মানুহৰ ৰাজহাড় বা মেৰুদণ্ড , কামিহাড় আৰু লাওখোলা ৰে গঠিত৷ এপেণ্ডিকুলাৰ কংকাল অক্ষীয় কংকালৰ সৈতে সংযোজিত হৈ থাকে আৰু ই প্ৰধানকৈ ' ', ' ' আৰু আৰু ৰ হাড়েৰে গঠিত৷
মানুহৰ ৰাজহাড়ৰ পাঁচটা অংশ থাকে৷ ইয়াৰ একেবাৰে ওপৰৰ অংশটো ডিঙিৰ ৰাজহাড় ৰে তললৈ ক্ৰমান্বয়ে বুকুৰ , , আৰু ৰাজহাড় থাকে৷ ডিঙিৰ ৰাজহাড়ে মেৰুদণ্ড আৰু ক্ৰেনিয়াম ক সংযোজিত কৰে৷ আৰু মিলি " " বা " " গঠন কৰে৷ এই ' ' এ মেৰুদণ্ডৰ সৈতে দেহৰ নিম্নাংশৰ হাড়ক সংযোজিত কৰে৷
অক্ষীয় কংকালত মুঠ ৮০ ডাল হাড় আছে৷ ই প্ৰধানকৈ মানুহৰ মেৰুদণ্ড ,১২ যোৰ কামিহাড় ,বুকুৰ ষ্টাৰনাম আৰু লাওখোলা অংশৰে গঠিত৷ মানু্হৰ দেহটো পোণ কৰি ৰখা ত অক্ষীয় কংকালে সহায় কৰে৷ ই মূৰৰ আৰু দেহৰ ওপৰৰ অংশৰ পৰা দেহৰ ওজন নিম্নাংশলৈ বিতৰণ কৰে৷
মানুহৰ কংকালটোত লিংগভেদে অন্য প্ৰাইমেট সমূহত দেখা পোৱাৰ দৰে উল্লেখযোগ্য পাৰ্থক্য দেখা নাযায় যদিও কিছু ক্ষেত্ৰত ব্যতিক্ৰম নোহোৱা নহয়৷ উদাহৰণস্বৰূপে, বাহ্যিক গঠনৰ ফালৰ পৰা পুৰুষ আৰু মহিলাৰ কংকালৰ কিছু পাৰ্থক্য দেখা পোৱা যায়৷
মানুহৰ কংকালে ঘাইকৈ ছটা মূল কাৰ্য্য সমাধা কৰে; অৱলম্বন , চলাচল ,প্ৰতিৰক্ষা , ৰক্তকোষৰ সৃষ্টি, আয়নৰ সংৰক্ষণ আৰু অন্ত:স্ৰাবী পৰিচালন
মানু্হৰ কংকালটোৱে ছটা মূল কাৰ্য্য সমাধা কৰে- অৱলম্বন , চলন ,প্ৰতিৰক্ষা , ৰক্তকোষৰ সৃষ্টি, আয়নৰ সংৰক্ষণ আৰু অন্ত:স্ৰাবী পৰিচালন
এপোনণ্ডিকুলাৰ কংকাল মুঠ ১২৬ ডাল হাড়েৰে গঠিত৷ ই প্ৰধানকৈ ' ', আৰু ৰে গঠিত৷ ই মানুহৰ শৰীৰটোৰ চলন আৰু শৰীৰৰ অংগসমূহৰ প্ৰতিৰক্ষাত সহায় কৰে৷
কংকালে শৰীৰটোৰ আকৃতি আৰু পোন হৈ থাকিবলৈ অৱলম্বন দিয়ে৷ তাৰোপৰি ভিতৰৰ গঠন যেনে ৰিব কে'জ আদিয়ে বিভিন্ন অংগসমূহ যথাস্থানত ধৰি ৰখাত সহায় কৰে৷
মানুহৰ কংকালৰ হাড়ৰ অস্থি মজ্জা ত থকা কলাত ' ' নামৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ যোগেদি ৰক্তকোষসমূহৰ সৃষ্টি হয়৷
ইয়াৰ বাহিৰে মুখভৰ্ত্তি দাড়ি, পাগুৰী বা বাওঁহাতত ব্ৰেছলেট দেখিলেই অনায়সে এজন শিখক চিহ্নিত কৰা সম্ভৱ।
গোটেই পুষ্পবিন্যাসটো প্ৰাৰম্ভণিতে এখন ঢাকনিৰে আবৃত্ত হৈ থাকে যদিও পাছলৈ এই ঢাকনিখন সৰি পৰে আৰু ভিতৰত থকা একলিংগী ফুলৰ শাখা-প্ৰশাখাবিলাক ওলাই পৰে।
এথোক তামোলৰ পুষ্পবিন্যাসত বহুতো সৰু সৰু পুংপুষ্প ধাৰণ কৰাৰ বিপৰীতে নগণ্য সংখ্যক ডাঙৰ স্ত্ৰীপুষ্প থাকে।
তামোল সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ কৰা অন্যান্য ফলৰ দৰে সকলোৰে প্ৰিয় নহয় যদিও অসমৰ জনমানসৰ লগতে বিভিন্ন ধৰ্মীয় পূজা-পাতল,উৎসৱ-পাৰ্বন,বিয়া-সবাহ আদিত এইবিধ ফলৰ এৰাব নোৱাৰা সম্পৰ্ক আছে।
তাতেই তেওঁ ৰাণ্ডল্ফ বিদ্যালয়ৰ নাম ভৰ্ত্তি কৰি আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু বিত্ত বিষয়ত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ উপাধি লাভ কৰে।
পিছত তেওঁ বিত্ত ক্ষেত্ৰত চাকৰি গ্ৰহণ কৰে আৰু এখন বিশ্ববিদ্যালয় শিক্ষা অসম্পূৰ্ণ অৱস্থাতে ত্যাগ কৰি কেইটামান বছৰ ছিকাগোৰ ফিউচাৰছ আৰু অপশ্যনচ ফাৰ্মত ৰিচাৰ্চ ডাইৰেক্টৰৰ পদ অলংকৃত কৰে।
টাইম পত্ৰিকাই তেওঁলোকৰ ২০০৬ চনৰ বিশ্বৰ সবাতোকৈ প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিসকলৰৰ নামৰ তালিকাত তেওঁৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।
জিম্মী এগৰাকী আমেৰিকান ইণ্টাৰনেট শিল্পদ্যোগী , কিন্তু তেওঁ বিশেষকৈ অনলাইন মুক্ত তথ্যকোষ ৱিকিপিডিয়া আৰু ৱিকি কোম্পানীৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু পৃষ্ঠপোষক হিচাপে বিশ্বব্যাপি বিখ্যাত হৈ পৰিছে।
১৯৯৬ চনত তেওঁ দুজন সহযোগীৰ সহায়ত বোমিচ নামেৰে এটা পুৰুষসকলৰ বিনোদন আৰু প্ৰাপ্তবয়স্ক বিষয়ক ৱেবপৰ্টেলৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
এই ৱেবছাইটৰ পৰাই পৰৱৰ্তীকালত উদ্ভুত বিশ্বকোষ নুপিডিয়া আৰু তাৰ উত্তৰসূৰী ৱিকিপিডিয়াৰ প্ৰাথমিক অৰ্থসংস্থান হৈছিল।
ছেগাৰে ৱিকি (সহযোগিতামূলক ৱেবচাইট সৃষ্টি কৰিব পৰা এটা প্ৰযুক্তি, হাৱাইয়ান শব্দ ৰ পৰা যাৰ অৰ্থ হৈছে "ক্ষিপ্ৰ") আৰু শব্দ দুটা মিলাই শব্দটোৰ উদ্ভাৱন কৰে।
ৰাকেশ শৰ্মা মহাকাশলৈ যোৱাৰ লগে লগে ভাৰতেও অন্য এক এক কৃতিত্ব লাভ কৰে, মহাকাশলৈ মানুহ পঠিওৱা ১৪ সংখ্যক দেশ হিচাবে।
ইয়াৰ সামন্তৰালকৈ আৰু লৈও এই সন্মান আগবঢ়োৱা হয় আৰু ইয়াৰ লগে লগে প্ৰথম বাৰৰ বাবে আৰু অন্তিম বাৰৰ বাবে ভাৰতীয় ইতিহাসত দুজন বিদেশীক এই বিৰল সন্মান যঁচা হয়।
তাত তেওঁৰ প্ৰধান কাম আছিল ওঝাৰ কাৰখানাৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা যুঁজাৰু বিমান সমূহৰ উৰণৰ পূৰ্বে অন্তিম পৰীক্ষা কৰি স্বীকিতি দিয়া ।
১৯৭১ চনত হোৱা ভাৰত-পাকিস্থানৰ যুদ্ধত তেওঁ এজন বৈমানিক হিচাবে যুঁজাৰু মিগ শ্ৰেণীৰ বিমান সফলতাৰে উৰুৱাইছিল।
তেওঁৰ উৰণশৈলী লাহে লাহে সকলোৰে জ্ঞাত হ'বলৈ ধৰে আৰু তেতিয়াই আৰু ৰ মহাকাশ অভিযানবোৰত ব্যৱহাৰিক বৈমানিক ৰূপে অৰ্ন্তভূক্ত কৰে।
পৰশুৰামে পিতৃৰ আদেশক্ৰমে নিজ মাতৃক নিজ হাতেৰেই কুঠাৰঘাত কৰি হত্যা কৰাৰ পাছত মাতৃ হত্যাৰ মাহাপাপত ভুগি নিজৰ হাতৰ কুঠাৰ হাতৰ পৰা এৰুৱাব নোৱাৰা হয়, বহুবছৰ বহুতো তীৰ্থস্থান দৰ্শন কৰাৰ পাছত একান্ত ভক্তি ভাবেৰে ভগৱানক আৰাধানা কৰাৰ পাছত মাহদেৱ শিৱ তেওঁৰ ভক্তিত সন্তোষ্ট হৈ বিষ্ণু জৰথাক সাক্ষত কৰিবলৈ কলে।
বিষ্ণু জৰাথক সাক্ষাৎ কৰাত তেওঁ ক'লে উত্তৰ-পূৱত এটি ব্ৰহ্মকুণ্ড আছে আৰু সেই ব্ৰহ্মকুণ্ডৰ পাৰ কাটি বোঁৱতি জলধাৰাত কুঠাৰ সহিতে স্নান কৰিলে তেওঁৰ পাপ খণ্ডন হৱ, শেষত এই কুণ্ডৰ পানীৰে গা-ধুৱাৰ পাছতহে হাতৰ কুঠাৰ এৰুৱাব পাৰিছিল, তেতিয়াৰে পৰাই এই কুণ্ডৰ নাম পৰশুৰাম কুণ্ড নামেৰে জনাজাত হৈ পৰে।
পৰশুৰাম কুণ্ডঃ-ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ পঞ্চম অৱতাৰ ধাৰণ হয় এই পৰশুৰাম কুণ্ডৰ সৃষ্টিৰ আৰৰ কাহিনীত।
বহুদেৰিলৈকে পত্নী পানী আনিবলৈ গৈ ঘুৰি অহা নাই বাবে মুনি খঙত অগ্নিশৰ্মা হৈ নিজৰ দিব্যদৃষ্টি প্ৰয়োগ কৰি দেখিলে যে সহধমনী ৰেনুকাই স্বৰ্গৰ গন্ধৰ্ব সকলৰ গো-ধোৱাৰ দৃশ্যচাই বিভোৰ হৈ আছে।
আশ্ৰমত এক মুহুৰ্তও বিলম্ব নকৰি নিজক সংযত কৰি লৈ পৰশুৰামে হাতত থকা কুঠাৰেৰে মাতৃৰ শিৰচ্ছেদ কৰিলে।
অপ্ৰাণ চেষ্টা কৰিও বিফল হৈ উপায় বিচাৰি পিতৃৰ ওচৰ পালেগৈ আৰু এই মহাপাপৰ পৰা পৰিত্ৰান পোৱাৰ উপায় বিচাৰি সহায় ভিক্ষা মাগিলে।
তেতিয়া মুনিয়ে কলে যে মাতৃ হত্যাৰ এই মহাপাপৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ তেওঁ ভাৰতবৰ্ষৰ সকলো তীৰ্থস্থান দৰ্শন কৰাৰ অন্তত একান্ত মনে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে তুমি পাপ মুক্ত হব।
বহুদিন ধ্যান কৰাৰ পাছত পৰশুৰামৰ ধ্যান-ভক্তিত সন্তোষ্ট হৈ মহাদেৱ শিৱই দৰ্শন দিলে আৰু কলে- তুমি কুঁশল নগৰৰ পণ্ডিত বিষ্ণুজৰথাক সাক্ষাত কৰা তেৱেঁই তোমাৰ পাপৰ পৰা মুক্তিৰ সন্ধান দিব।
বিষ্ণু জৰথাইও পৰশুৰামক উপদেশ দিলে যে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ এক মনোৰম প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্যৰে ভৰপুৰ ঠাইত মহেন্দ্ৰগিৰি নামৰ এক সুন্দৰ পৰ্বত আছে, তাত থকা ব্ৰহ্মকুণ্ডৰ পাৰটো তেওঁ কুঠাৰেৰে কাটিলে যি জলধাৰা ওলাব আৰু বৈ যাব তাত স্নান কৰাৰ লগে লগে হাতৰ কুঠাৰ এৰাই যাৱ আৰু তেওঁ মাতৃহত্যা মহা পাপৰ পৰা মুক্ত হৱ পাৰিবা।
পণ্ডিত জৰথাই কোৱাৰ পথেৰেই গৈ পৰশুৰামে কাকপথাৰ, মহাদেৱপুৰ আৰু নামচাই অঞ্চল অতিক্ৰম কৰিলে আৰু অৱশেষত সেই ঠাইখন পালেগৈ।
আৰু কথা মতেই পৰশুৰামে হাতত থকা কুঠাৰেৰে আঘাত কৰি ব্ৰহ্মকুণ্ডৰ পাৰ কাটি দিলে আৰু ঘঁৰিয়াল ৰূপী সুতাপা উদ্ধাৰ হল আৰু ব্ৰহ্মকুণ্ডৰ জলভাগত স্নান কৰাৰ লগে লগে পৰশুৰামৰ হাতৰ কুঠাৰ সুলকি পৰিল।
ব্ৰহ্মকুণ্ডৰ পুত্ৰ স্বৰূপ পৰশুৰামৰ হাতৰ স্পৰ্শত ব্ৰহ্মকুণ্ডৰ পৰা ধাৰাসাৰে ওলোৱা জলৰাশি অসমৰ মাজেৰে বৰ্তমানেও প্ৰবাহিত হৈ থকা বৰলুইতৰ নাম ব্ৰহ্মপুত্ৰ নামেৰে জিলিকিছে আজিও।
ড বিকাশ বৰাৰ ‘মালৌপথাৰৰ ইতিহাস’ত পোৱা বিৱৰণ এনেধৰণৰ – স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহই ১৭৬৮ খ্ৰীষ্টাব্দত মণিপুৰী ৰজা জয়সিংহক মান খেদোৱাত সহায় কৰাৰ বাবে কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰি প্ৰীতিৰ চিন যুগমীয়া কৰিবৰ বাবে সেই সময়ৰ ৰীতি অনুযায়ী ৰাজকন্যা কুৰংগনয়নীক উপঢৌকন দিয়াৰ লগতে অনেক লগুৱা লিকচৌ দিছিল।
ঠিক সেইদৰে উক্ত প্ৰথা অনুযায়ী কুৰংগনয়নীৰ লগত অহা মণিপুৰী ফৈদেও বৰ্তমানৰ মইনামাজীৰ নামনিৰ উত্তৰ-পশ্চিমৰ এটা ডাঙৰএলেকাত খেতি-বাতি কৰা কুৰংগনয়নীক যোগান ধৰিছিল।
সততে ইহঁতক তামোল, নাৰিকল বা শিলৰ থিয় গৰাত অনায়াসে ভাঁজ দি উঠা নমা কৰোঁতে সিহঁতে যি কণ খহতা পৃষ্ঠ পায়, তাতে গাত থকা বাকলিৰ সহায়ত অতি সহজে বগাই যায়।
সুন্দৰী সাপ দক্ষিণ এছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত বিস্তৃত হৈ থকা এবিধ সাপৰ প্ৰজাতি৷ বৰ্তমানলৈকে ইয়াৰ তিনিটা উপ-প্ৰজাতি চিনাক্ত হৈছে৷
এই সাপবিধৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ১১.৫-১৩০ ছে:মি: পৰ্যন্ত হ'ব পাৰে৷ ইয়াৰ নেজডাল দেহৰ দৈৰ্ঘ্যৰ প্ৰায় এক-চতুৰ্থাংশ৷
তৰোৱাল নেজীয়া পখিলা ছিক্কিম আৰু অসমকে ধৰি পূব আৰু দক্ষিণ ভাৰত, শ্ৰীলংকা, নেপাল, বাংলাদেশ, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড, ভিয়েটনাম, লাওছ আদি দেশত দেখা পোৱা যায়।
২০ মাৰ্চত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীয়ে ফ্লেগ-অফ কৰি শুভাৰম্ভ কৰা অভিযানকাৰী দলটোৱে ২০১৩ চনৰ ২৬ মাৰ্চত দলটোৱে নেপালৰ নামকে নামৰ ঠাইৰপৰা মূল এভাৰেষ্ট অভিযান আৰম্ভ কৰে।
এই এঘাৰগৰাকী সদস্য আছিল ক্ৰমে এ. চিংখেইংবা কাজি শ্বেৰ্পা , অংশু জামছেন্‌পা , ‌এ ৰাবাৰ্ট , এন বিদ্যাপতি , ৱাংছুক মিৰথং , নিমা লামা , মণীষ কুমাৰ ডেকা , তৰুণ শইকীয়া , আনন্দ গুৰুং আৰু ডেভিড জ'মাং ।
দুবছৰৰ আগতেই মণিপুৰৰ পৰ্বতাৰোহণ আৰু ট্ৰেকিং এছ'চিয়েশ্যনৰ উদ্যোগত ১৬ জনীয়া এটা দল গঠন কৰি এভাৰেষ্ট অভিযানৰ পাতনি মেলা হৈছিল।
সম্পূৰ্ণৰূপে উত্তৰ-পূৱৰ ব্যক্তিৰে গঠিত আৰু পৰিচালিত এইটো আছিল প্ৰথমটো মাউণ্ট এভাৰেষ্ট অভিযান।
উত্তৰ-পূৱ পৰিষদ আৰু মণিপুৰৰ চৰকাৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত এই অভিযানকাৰীৰ দলটোত ১২ গৰাকী পৰ্বতাৰোহী আৰু ৪ গৰাকী সহযোগী আছিল ক্ৰমেঃ
এই্ সদস্যসকলৰ ভিতৰত মণিপুৰৰ নামেইৰকপাম চিংখেইংবা এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰা সৰ্বকনিষ্ঠ ভাৰতীয়, তেখেতৰ বয়স ১৬ বছৰ।
এই আৰোহণকাৰীসকলৰ ভিতৰৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ অংশু জামছেপা ২টা সন্তানৰ মাতৃ হৈ তিনিবাৰকৈ এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰা প্ৰথম গৰাকী মহিলা।
একেটা দিনতে মিজোৰামৰ ডেভিদ জ'মাংগাইহা-ই এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰি মিজোৰামৰ প্ৰথমগৰাকী এভাৰেষ্ট বিজেতা হিচাপে চিহ্নিত হয়, আৰু ছি্কিমৰ কাজি ছেৰ্পায়ো এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
চতুৰ্থ বেছ কেম্পৰপৰাই মাউণ্ট এভাৰেষ্ট বিজয়ৰ অন্তিম ঢাপত আৰোহণ কৰি ১৭ মেৰ দিনা দলটোৰ তিনিগৰাকী সদস্যই এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
এই তিনিগৰাকী সদস্যৰ ভিতৰত ছিক্কিমৰ আনন্দ গুৰুঙৱ ভাৰতীয় মান সময় ৰাতিপুৱা ৭:৩৫ বজাত, আৰু অৰুণাচলৰ নিমা লামা আৰু মণিপুৰৰ এন বিদ্যাপতিয়ে ক্ৰমে ৮:৩০ আৰু ৯:৩০ বজাত এভাৰেষ্টত উপস্থিত হয়।
গুৱাহাটী, নাৰেংগীৰ শাস্ত্ৰী নগৰৰ স্থায়ী বাসিন্দা তৰুণ শইকীয়া পেচাত এজন ব্যৱসায়ী, আৰু তেখেতে গুৱাহাটীৰ গণেশগুৰি অঞ্চলত ফলৰ ৰসৰ পাৰ্লাৰৰ ব্যৱসায় কৰে।
১৯৯৩ চনত মানালিত পৰ্বতাৰোহনৰ প্ৰাথমিক পাঠ্যক্ৰম লোৱাৰ পাছত তৰুণ শইকীয়াই কেবাটাও পৰ্বতাৰোহণ অভিযানত নিয়মীয়াকৈ ভাগ লয়।
একেটা অভিযানৰে অসমৰ আন এজন পৰ্বতাৰোহী মণীষ কুমাৰ ডেকাই ১৮ মাৰ্চ তাৰিখে এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলায় যদিও সফল হ'ব নোৱাৰে।
২০১৩ চনৰ ১৮ মে তাৰিখে দোকমোকালিতে তৰুণ শইকীয়াই এভাৰেষ্টত ভৰি দি এই শৃংগ আৰোহণ কৰা প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া হোৱাৰ গৌৰৱ লাভ কৰে।
চতুৰ্থ উপন্যাস ‘’হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য গব্লেট অৱ ফায়াৰ’’ৰ আৰম্ভণি আৰু সামৰণিত ভ’লডেমৰ্টক দেখা যায়।
শেষত এয়া প্ৰকাশ হয় যে ভ’লডেমৰ্টৰ সেৱক বাৰ্টী ক্ৰাউচ কনিষ্ঠই হগৱাৰ্ট্ছৰ শিক্ষক মেড আই মূডীৰ ৰূপ লৈ যাদুৰ ত্ৰিকোণীয় প্ৰতিযোগিতাত হেৰীক জয়ী হোৱাত সহায় কৰে।
আচলতে ভ’লডেমৰ্টৰ লক্ষ্য আছিল হেৰীক ডাম্বলড’ৰৰ নজৰৰ পৰা আঁতৰাই ৰিডল পৰিয়ালক সমাধিস্থ কৰা লিটল হেংগলটন কবৰস্থানলৈ আঁতৰাই নিয়া।
তাত হেৰী বন্দী হৈ পৰে আৰু পিটাৰ পেটিগ্ৰিউৱে হেৰীৰ তেজ ব্যৱহাৰ কৰি কিছুমান যাদু কৰাৰ পিছত ভ’লডেমৰ্টে নিজৰ শৰীৰ পুনৰ লাভ কৰে আৰু পূৰ্ণ শক্তিৰে জাগি উঠে।
শৃংখলাটিত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাউলিঙে ভ’লডেমৰ্টৰ শৰীৰৰ বৰ্ণনা কৰে: "ওখ আৰু হাড়ে-ছালে লগা", "নৰমুণ্ডতকৈও বগা,বহল ভয়ানক তেজৰঙা চকু আৰু নাকৰ পৰিৱৰ্তে সাপৰ দৰে বিন্ধা থকা” এখন মুখ”।
ৰাউলিঙে লিখিছে যে তেওঁৰ "হাতবোৰ শেঁতাপৰা মকৰাৰ দৰে; তেওঁৰ দীঘল বগা আঙুলিবোৰেৰে তেওঁ নিজৰে বুকুখন পিহি আছিল,তেওঁৰ বাহু,মুখ;মেকুৰীৰ দৰে ৰঙা চকুযুৰি ৰাতিৰ আন্ধাৰত আৰু অধিক শেঁতা হৈ জিলিকিছিল"।
পেটিগ্ৰিউৰ সহায়ত ভ’লডেমৰ্টে প্ৰথমতে এক দুৰ্বল,ভ্ৰমণ আৰু যাদু প্ৰয়োগ কৰিব পৰা এক শৰীৰ সৃষ্টি কৰি লয় আৰু হেৰীক বন্দী কৰি সম্পূৰ্ণ শৰীৰ উদ্ধাৰৰ পৰিকল্পনা কৰাত ব্যস্ত হৈ পৰে।
কবৰস্থানত সম্পূৰ্ণ শক্তিসম্পন্ন শৰীৰ আহৰণ কৰাৰ পিছত ভ’লডেমৰ্টে অন্য ডেথ ইটাৰ সকলক মাতে আৰু হেৰীক এক যাদুযুদ্ধৰ প্ৰত্যাহ্বান জনায়।
কিন্তু দুয়োৰে যাদুদণ্ড দুডাল একেটা ফিনিক্স পখীৰ পাখীৰে নিৰ্মিত বাবে যুদ্ধৰ সময়ত দণ্ডদুডাল সংযুক্ত হৈ পৰে আৰু হেৰীৰ মাতা-পিতাকেধৰি ভ’লডেমৰ্টৰ হত্যাৰ বলি হোৱা সকলৰ আত্মাবোৰ আহি ভ’লডেমৰ্টৰ মনোযোগ ভ্ৰষ্ট কৰে আৰু হেৰীক পিটাৰ পেটিগ্ৰিৱে হত্যা কৰা সতীৰ্থ ছেদ্ৰিক ডিগৰীৰ শৰীৰটোৰে সৈতে গুপ্তমাৰ্গেৰে পলাই সাৰিবলৈ সুবিধা কৰি দিয়ে।
অন্তিম গ্ৰন্থখনত ভ'লডেমৰ্টে কোনো আধাৰ নোহোৱাকৈয়ে উৰে, যি কাৰ্যই প্ৰত্যক্ষদৰ্শীসকলক আচৰিত কৰি তোলে।
এই অতি শয় অগতানুগতিক বৈশিষ্ট্য্যটো নিজ বংশৰ মাজতে বিবাহৰদ্বাৰা জীয়াই ৰাখিব পৰা যায়, যিটো ব্যৱস্থা গ'ণ্ট পৰিয়ালে নিজৰ তেজৰ বিশুদ্ধতা বজাই ৰাখিবলৈ গ্ৰহণ কৰিছিল।
ভ'লডেমৰ্টে হেৰীক মাৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁতে সৰ্পমুখীয়া ক'ব পৰাৰ ক্ষমতাটো তেওঁৰ আত্মাৰ এটা সৰু অংশৰ যোগেদি হেৰীলৈ আহে।
ষষ্ঠ কিতাপখনৰ এক স্মৃতিত চাকৰিৰ এক সাক্ষাৎকাৰত ভ'লডমৰ্টে ডাম্বলডোৰক কয় যে তেওঁ "যাদুৰ পৰিসীমা সৰ্বকালতকৈ বিস্তাৰ কৰিছে।
"ডাম্বলডোৰে কয় যে যাদুৰ বিষয়ে ভ'লডেমৰ্টৰ জ্ঞান যিকোনো জীৱিত যাদুকৰতকৈ বিশালআৰু ভ'লডেমৰ্টে পূৰ্ণ শক্তি উলোটাই পালে আনকি ডাম্বলডোৰৰো আটাইতকৈ শক্তিশালী সুৰক্ষাত্মক যাদু আৰু মোহিনীবাণসমূহ যথেষ্ট নহ'ব।
ভ'লডেমৰ্ট সুদক্ষ তথা আচৰিতধৰণে কৌশলী যদিও আটাইতকৈ শক্তিশালী যাদু প্ৰেমৰ বিষয়ে বৰ অভাৱী আৰু অদক্ষ।
শৃংখলাটোত ভ'লডেমৰ্টৰ আনক ভাল পাবলৈ আৰু বিশ্বাস কৰিবলৈ নোৱাৰাটোৱেই আটাইতকৈ ডাঙৰ দুৰ্বলতা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
প্ৰথমাৱস্থাত ভ'লডেমৰ্ট শংকিত আছিল যে তেওঁৰ নিজৰ যাদু আটাইতকৈ শক্তিশালী নহ'বও পাৰে,কিন্তু নিজৰ শক্তি ঘূৰাই পোৱাৰ পিছত তেওঁ ডেথ্ ইটাৰসকলৰ আগত স্বীকাৰ কৰে যে তেওঁ পুৰণি আৰু শক্তিশালী যাদুটোক আওকাণ কৰিছিল যাক লিলি পটাৰে হেৰীৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰিলে যি হেৰীক অনিষ্টৰ পৰা বচাই ৰাখে।
হাফ ব্লাড প্ৰিন্সত ভলডেম'ৰ্টক দেখা নাযায় যদিও তেওঁৰ কাম কাজ বোৰৰ উমান পোৱা যায়: তেওঁ আকৌ যুদ্ধ ঘোষণা কৰে আৰু ক্ষমতাৰ গাদী দখল কৰিবলৈ প্ৰয়াস চলাই।
স্মৃতিপাত্ৰৰ জৰিয়তে কৰা স্মৃতি ৰোমন্থনৰ দ্বাৰা ৰাউলিঙে প্ৰকাশ কৰে যে ভলডেম'ৰ্ট প্ৰকৃততে মেৰ'প গ'ণ্ট নামৰ এক যাদুকৰণী আৰু টম ৰিডল নামৰ মাগোলৰ পুত্ৰ যাৰ জন্মৰ আগতেই টমে মেৰ'পক ত্যাগ কৰে আৰু জন্মৰ কিছু সময় পিছত মেৰ'পৰ মৃত্যু হয়।
ৰিডল যদিও এক আদৰ্শ ছাত্ৰ আছিল,তেওঁ অসামাজিক মানৱীয়তাসম্পন্ন আছিল আৰু নিৰ্দোষী লোকক যাদুপ্ৰয়োগৰ দ্বাৰা কষ্ট দি আনন্দ পাইছিল।
কিতাপখনত ৰিডলৰ "মাগোল" ৰ প্ৰতি থকা ঘৃণা,হ'ৰক্ৰাক্সৰ প্ৰতি থকা আকৰ্ষণ, আৰু নিজ আত্মাক খণ্ডিত কৰি অমৰত্ব লাভ কৰিবলৈ থকা ইচ্ছাৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
কিতাপৰ মূল কাহিনীত ভলডেম'ৰ্টে হগৱাৰ্ট্ছ আক্ৰমণ কৰি ডাম্বলড'ৰক হত্যা কৰাৰ এক পৰিকল্পনা কৰে।
ইয়াৰ বাবে ড্ৰেকো মেলফয়ে ডেথ ইটাৰবোৰে হগৱাৰ্ট্ছৰ সুৰক্ষা বেষ্টনী ভাঙি বিদ্যালয়ৰ ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰিব পৰাকৈ এক অন্তৰ্হিত হব পৰা আলমাৰীৰ ব্যৱস্থা কৰে।
ড্ৰেকোই ডাম্বলড'ৰক হত্যা কৰিবলৈ নিজকে মান্তি কৰাব নোৱাৰাত হগৱাৰ্ট্ছৰ শিক্ষক ছেভেৰাচ স্নেইপে তত্‍ক্ষণমৰণ মন্ত্ৰৰে ডাম্বলড'ৰক হত্যা কৰে।
পুনৰ এক ষড়যন্ত্ৰৰ সৈতে পঞ্চম গ্ৰন্থ হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য অৰ্ডাৰ অৱ দ্য ফিনিক্সৰ শেষভাগত ভ'লডেমৰ্টৰ আৱিৰ্ভাৱ হয়।
এই কিতাপখনত হেৰীয়ে অত্যন্ত মানসিক চাপৰ মাজেৰে সময় কটাব লগীয়া হয় আৰু ৰাউলিঙৰ মতে অনুভূতিশীল হোৱা হেতুকে মানৱত্ব গুণ থকা হেৰী আৰু অমানৱীয় ভাবে কোনো আবেগ নথকা ভ'লডেমৰ্টৰ মাজত পাৰ্থক্য বিচাৰ কৰিবলৈ ই খুবেই জৰুৰী: "হেৰী এক মানৱীয় গুণসমৃদ্ধ নায়ক আৰু তাৰ তথা মানৱত্বহীন ভ'লডেমৰ্টৰ মাজত পাৰ্থক্য থকাটো খুবেই জৰুৰী আৰু সেয়েহে হেৰীয়ে এনে এক পৰিস্থিতিত উপনীত হোৱা দৰকাৰ য'ত সি সম্পূৰ্ণৰূপে ভাগি পৰিব।
" ইয়াত ভ'লডেমৰ্টে বেলাট্ৰিস্ক লেষ্ট্ৰেঞ্জ আদিকে ধৰি ভালেমান ডেথ ইটাৰক আজকাবানৰ পৰা মুকলি কৰি দিয়ে আৰু যাদু মন্ত্ৰালয়ৰ ৰহস্যময়ী বিভাগত হেৰী আৰু ভ'লডেমৰ্ট সম্বন্ধীয় এক ভৱিষ্যকথন চুৰি কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে।
তেওঁ ডেথ ইটাৰৰ এটা দলক ৰহস্যময়ী বিভাগলৈ পঠিয়াই যত অৰ্ডাৰ অৱ ফিনিক্সৰ লগত তেওঁলোকৰ যুদ্ধ লাগে।
ভ'লডেমৰ্টে হেৰীক নিজৰ আয়ত্তলৈ আনিব খোজে কিন্তু হেৰীৰ অন্তৰখন ভ'লডেমৰ্টে দুৰ্বলতা বুলি জ্ঞান কৰা প্ৰেমেৰ ভৰপূৰ বাবে বিফল হয়।
ডাম্বলড'ৰৰ জয়ী হোৱাৰ সম্ভাৱনা দেখি ভ'লডেমৰ্টে পলাব খোজোতেই যাদু মন্ত্ৰীয়ে তেওঁক দেখা পায় আৰু ভ'লডেমৰ্ট উভতি অহা বুলি তেওঁ পতিয়ন যায়।
চকুৰ মণি সাপৰ দৰে নহয় আৰু তেওঁৰ চকুকেইটা নীলা, কাৰণ পৰিচালক অনুভৱ কৰে যে তেওঁৰ অশুভ শক্তিটো দেখা পোৱা নাযাব
হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য চেম্বাৰ অৱ ছিক্ৰেটছত ৰাউলিঙে জিনি ৱিজলীয়ে বিচাৰি পোৱা ডায়েৰী এটাৰ মাজত লুকাই থকা কিশোৰ ভলডেমৰ্টৰ এক সত্তা টম মাৰভ'ল' ৰিডলক চিনাকি কৰোৱাই।
উত্‍কণ্ঠিত আৰু অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰি জিনিয়ে ডায়েৰীটোত লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু সহানুভূতিশীল টমৰ লগত নিজৰ গভীৰতম ভয়সমূহ আলোচনা কৰিবলৈ লয়।
ছবিখনৰ শেষৰ ফালে যেতিয়া টম মাৰভ'ল' ৰিডলে নামৰ আখৰ কেইটা সলনি কৰি ময়েই লৰ্ড ভলডেম'ৰ্ট বুলি প্ৰকাশ কৰে তেতিয়াহে এইটো ওলাই পৰে যে টম প্ৰকৃততে ভলডেম'ৰ্টৰ এক মায়াবী ৰূপ।
সি জিনিক ব্যৱহাৰ কৰি গোপন কোঠাৰ দুৱাৰ খোলে যাৰ পৰা বাচিলিস্ক নামৰ দৈত্যাকৃতিৰ সাপ এডাল ওলাই হগৱাৰ্টছৰ বহুতো বিদ্যাৰ্থীক জড়ভৰত কৰি পেলায়।
হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য হাফ ব্লাড প্ৰিন্সত , এলবাচ ডাম্বলড'ৰে হেৰীক কয় যে সেই ডায়েৰীটো প্ৰকৃততে ভলডেম'ৰ্টৰ এটা হ’ৰক্ৰাক্স আছিল।
পিছত হেৰীয়ে হ’ৰক্ৰাক্স বোৰ বিচাৰি বিচাৰি ধ্বংস কৰি থকা কথা গম পায় ভ’লডেমৰ্টে এক বিৰাট যুদ্ধবাহিনী লৈ হগৱাৰ্ট্ছ আক্ৰমণ কৰে।
যিহেতু স্নেইপে এল্ডাৰ ৱাণ্ডৰ আগৰ গৰাকী ডাম্বলড’ৰক হত্যাকৰিছিল সেয়েহে ভ’লডেমৰ্টে পোহনীয়া সাপ নাগিনীৰ হতুৱাই স্নেইপক হত্যা কৰে আৰু নিজকে এল্ডাৰ ৱাণ্ডৰ গৰাকী বুলি ভাবি লয়।
যেতিয়া হেৰীয়ে নিষিদ্ধঅৰণ্যত ভ’লডেমৰ্টৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰে,ভ’লডেমৰ্টে মান্যদণ্ডৰে তাক আক্ৰমণ কৰে।
শেষত হেৰীয়ে ব্যাখ্যা কৰে যে ডাম্বলড’ৰক নীৰস্ত্ৰ কৰি ড্ৰেকো মান্যদণ্ডৰ গৰাকী হয় আৰু ড্ৰেকোক নীৰস্ত্ৰ কৰাৰ পিছত হেৰী মান্যদণ্ডৰ মালিক হৈ পৰে।
ভ’লডেমৰ্টে মান্যদণ্ডৰে হেৰীক মৃত্যুশাপ দিয়ে যদিও দণ্ডডালে নিজ মালিকৰ ক্ষতি সাধন নকৰাত সেই শাপ উলটি ভ’লডেমৰ্টৰ গাত লাগে আৰু ভ’লডেমৰ্টৰ মৃত্যু হয়।
তৃতীয় গ্ৰন্থ হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য প্ৰিজনাৰ অৱ আজকাবানত ভলডেম'ৰ্ট নিজে বা আন কোনো ৰূপেৰেও উপস্থিত নাথাকে।
কাহিনীৰ শেষৰফালে জ্যোতিষ বিদ্যাৰ শিক্ষক ছিবিল ট্ৰেলোনীয়ে এক ভৱিষ্যদ্বাণী কৰে: অন্ধকাৰৰ ৰজা অকলশৰীয়া আৰু বন্ধুত্বহীন হৈ আছে, অনুগামীসকলেও তেওঁক পৰিত্যাগ কৰিছে।
আজিয়েই.মাজৰাতিৰ আগেয়েই. সেই সেৱক.তাৰ প্ৰভুক লগ পাবলৈ. যাত্ৰা কৰিব. প্ৰথমতে যদিও এই সেৱকজন ছিৰিয়াছ ব্লেক বুলি ভবা হয় পিছলৈ গম পোৱা যায় যে তাত পিটাৰ পেটিগ্ৰিউৰ কথা কোৱা হৈছে যিয়ে ভলডেম'ৰ্টৰ পতনৰপৰা ইমানদিনে ৰণৰ এন্দুৰ স্কেবাৰ্জৰ ৰূপ লৈ আছিল।
তেওঁ ভ’লডেমৰ্টক " কোনো মানুহৰ দুখ দেখি আন মানুহৰ হৃদয়ত ওপজা বেথা অনুভৱ নকৰা এক মানসিকভাৱে অসুস্থ ব্যক্তি" বুলি কয় যাৰ জীৱনৰ একমাত্ৰ লক্ষ্য হ’ল মহা-শক্তিমান আৰু অমৰ হৈ পৰা।
ৰাউলিঙে কয় যে ভ’লডেমৰ্ট "সঁচাকৈয়ে শক্তিৰ বাবে খুবেই ভোকাতুৰ", আৰু যদি তেওঁ নিজকে হেঁপাহ জিলিকা আইনাত চালেহেতেন, "নিজকে অমৰ আৰু সৰ্বশক্তিমান হিচাপে দেখিলেহেতেন।
২০১১ চনৰ এক সাক্ষাৎকাৰত ৰাউলিঙে কয় যে ভ’লডেমৰ্টক হেৰী পটাৰৰ প্ৰধান শত্ৰু হিচাপে অংকিত কৰিলেও প্ৰথমাৱস্থাত তেওঁৰ জীৱন কাহিনীৰ কথা ভবা নাছিল।
"প্ৰধান ধাৰণাটো আছিল এনেকুৱা যে হেৰীয়ে নিজে গম পোৱা নাছিল যে সি এক যাদুকৰ আৰু তাৰ পৰা মই ওভোটাকৈ সেই পৰিস্থিতিৰ কথা ভাবিবলৈ ধৰিলো যিয়ে তাক নিজৰ পৰিচয়ৰ কথা নজনাকৈ ৰাখিলে।
আৰু কোনো এক ৰহস্যময় কাৰণৰ বাবে হেৰীৰ মৃত্যু নহ’ল কিন্তু তাৰ কপালত বিজুলীৰ দৰে দাগ এটা ৰৈ গ’ল আৰু সেই শাপ ওলোটাকৈ ভ’লডেমৰ্টৰ গাত লাগিল যিয়ে তেতিয়াৰে পৰা আত্মগোপন কৰি আছে।
চতুৰ্থ কিতাপখনত ভলডেম'ৰ্টে নিজৰ শৰীৰ পুনৰাহৰণ কৰাৰ পিছত ৰাউলিঙে তেওঁৰ শেঁতাপৰা ছাল,বগা লাওখোলাৰ দৰে মুখ, নাকৰ ঠাইত সাপৰ দৰে বিন্ধা,ৰঙা আৰু মেকুৰীমুৱা চকু,জঁকাৰ দৰে ক্ষীণ শৰীৰ,অস্বাভাৱিক দৈৰ্ঘ্য্যৰ আঙুলিৰে দীঘল দীঘল হাত থকা বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।
দ্বিতীয় আৰু ষষ্ঠ কিতাপকেইখনৰ স্মৃতি ৰোমন্থনত দেখুওৱা মতে জীৱনৰ আগভাগত টম মাৰভোলো ৰিডল শেঁতা পৰা ছাল,কলা চুলি আৰু গভীৰ চকুৰে এজন ওখ,সুদৰ্শন ডেকা আছিল।
নিজ আত্মাক খণ্ড বিখণ্ড কৰি হ'ৰক্ৰাক্স নিৰ্মাণ কৰি দিনে দিনে অমানুহ হৈ যোৱা বাবে তেওঁৰ শৰীৰে এনেকুৱা ৰূপ লোৱা বুলি ভবা হয়।
গোটেই শৃংখলাটোতেই ৰাউলিঙে ভ’লডেমৰ্টক ইমানেই ভয়ানক যাদুকৰ হিচাপে উপস্থাপন কৰিছে যে তেওঁৰ নাম লোৱাটোৱেই বিপদজনক বুলি ভবা হয়।
উপন্যাসৰ বেছিভাগ চৰিত্ৰই ভ’লডেমৰ্টৰ নাম ডাঙৰকৈ কোৱাৰ সলনি “তুমি-জানা-কোন”,”তেওঁ-যাৰ-নাম-ল’ব-নাপায়”আদি নামেৰে তেওঁক বুজাই।
হেৰী পটাৰএণ্ড দ্য ডেডলী হ’ল’জত ভ’লডেমৰ্টৰ নামত এক যাদু কৰা হয় আৰু তেওঁৰ নাম কোৱাৰ লগে লগে ভ’লডেমৰ্টৰ সেৱক সকলে হেৰী আৰু বন্ধুসকলৰ অৱস্থান নিৰ্ণয় কৰি সিহঁতক ধৰা পেলায়।
আৰু নিলছেন এণ্ড নিলছেনৰ মতে ফৰাচী “মৰ্ট” আৰু লেটিন শব্দ “মৰ্ছ”ৰ লগত ইয়াৰ কিছু সম্পৰ্ক থকা বাবে নামটোৰ পৰা পাঠকে এক “অজীব অনুভৱ” পায়।
এই কাহিনীত ৰাউলিঙে ভ'লডেমৰ্টক "ডাৰ্ক লৰ্ড" হিচাপে পৰিচয় কৰায় যিয়ে হেৰীৰ মাতা-পিতা লিলি পটাৰ আৰু জেমছ পটাৰক হত্যা কৰে আৰু হেৰীকো তত্‍ক্ষণমৰণ শাপেৰে মাৰিবলৈ যাঁওতে হেৰীৰ মাতৃৰ প্ৰেম আৰু হেৰীৰ বাবে নিজৰ প্ৰাণ উত্‍সৰ্গা কৰা প্ৰৱণতাই হেৰীক এক ঢাল হিচাপে ৰক্ষা কৰে।
কিতাপখনত ভ'লডেমৰ্টে ফিল'ছ'ফাৰ্ছ ষ্ট'ন বা পৰশ পাথৰটি চুৰি কৰি হেৰোৱা শৰীৰটো পুনৰূদ্ধাৰৰ বিফল চেষ্টা চলাই।
শৃংখলাটিত ভ’লডেমৰ্ট হেৰী পটাৰৰ প্ৰধান শত্ৰু কাৰণ এক ভৱিষ্যকথন অনুসৰি হেৰীৰ “অন্ধকাৰৰ ৰজাক পৰাভূত কৰিব পৰা শক্তি” আছে।
প্ৰায় কোনো যাদুকৰ বা যাদুকৰীয়ে তেওঁৰ নাম ল’বলৈ সাহস নকৰে আৰু নামৰ সলনি “তুমি-জানা-কোন”,”তেওঁ-যাৰ-নাম-ল’ব-নাপায়”,”অন্ধকাৰৰ ৰজা” আদি বিশেষণেৰে সম্বোধন কৰে।
যাদুবিশ্বৰ মাগোল সকলৰ অস্তিত্ব বিলোপ কৰি মাগোলজগত আৰু যাদুজগত উভয়কে নিজৰ অধীনলৈ আনি বিশুদ্ধ তেজৰ এক সাম্ৰাজ্য স্থাপন কৰাই ভ’লডেমৰ্টৰ প্ৰধান লক্ষ্য।
মাকৰ ফালৰ পৰা তেওঁ হগৱাৰ্ট্ছ যাদু আৰু তন্ত্ৰ বিদ্যালয়ৰ চাৰিজন প্ৰতিষ্ঠাতাৰ ভিতৰত অন্যতম ছালাজাৰ শ্লিদেৰিণৰ শেষ বংশধৰ।
যাদুবিশ্বৰ মাগোল সকলক নাশ কৰি ভ’লডেমৰ্টক সৰ্বেসৰ্বা শাসনকৰ্তা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ গঠিত ডেথ্ ইটাৰ সকলৰ তেওঁ দলপতি।
হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য ফিল'ছফাৰ্ছ ষ্ট'নত ভ'লডেমৰ্টক কুইৰেলৰ মূৰৰ পিছফালে এখন মুখ হিচাপে কম্পিউটাৰৰ সহায়ত প্ৰস্তুত কৰা ছবিৰে দেখুওৱা হৈছিল।
একেখন ছবিতে কুইৰেলৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰা ইয়ান হাৰ্টে ইয়াৰ বাবে কণ্ঠ আৰু মুখমণ্ডলৰ সূত্ৰ দিছিল।
এই ছবিখনত এক স্মৃতিৰ দৃশ্যত জেমছ আৰু লিলি পটাৰক হত্যা কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ ঘৰত উপস্থিত হওঁতে ভ'লডেমৰ্টক পুনৰ দেখুওৱা হৈছে।
হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য চেম্বাৰ অফ ছিক্ৰেটছত ১৬ বছৰীয়া টম মাৰ্ভ'ল' ৰিডলৰ ৰূপত তেওঁৰ পৰৱৰ্তী আবিৰ্ভাব ঘটিছে।
গ্ৰন্থসমূহত ৰাউলিঙে এই কথা লিখিছে যে ভ'লডেমৰ্ট হেৰীৰ সৈতে হেৰীৰ কপালৰ কটা দাগটোৰ যোগেদি যাদুকৰীভাৱে সংযুক্ত হৈ আছে।
হেৰীৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰা তেওঁৰ মৃত্যুবাণে ওলোটাই আহি তেওঁৰ গাতে পৰাত তেওঁৰ শৰীৰটো ধ্বংস হয় আৰু হেৰীৰ কপালত এটা দাগ ৰৈ যায়।
গ্ৰন্থকেইখনত, আৰু কিছু কম পৰিমাণে চলচ্চিত্ৰকেইখনত, হেৰীৰ কটা দাগটোৱে ভ'লডেমৰ্টৰ উপস্থিতিৰ সূচক হিচাপে কাম কৰে; আন্ধাৰৰ ৰজা কাষত থাকিলে অথবা তেওঁৰ হত্যা কৰাৰ ইচ্ছা বা উল্লাস হ'লে ই জ্বলা-পোৰা কৰে।
ৰাউলিঙৰ মতে কেঁচুৱা অৱস্থাত হেৰীক আক্ৰমণ কৰি ভ'লডেমৰ্টে হেৰীক "আন কোনো যাদুকৰৰ নথকা সামগ্ৰী - কটা দাগটো আৰু ই প্ৰদান কৰা ক্ষমতা, ভ'লডেমৰ্টৰ মনটোলৈ এক যাদুকৰী খিৰিকি" দিলে।
প্ৰায়ৰি ইনকেণ্টাটেমৰ প্ৰভাৱ বিনষ্ট কৰিবলৈ লুছিয়াচ মেলফয়ৰ যাদুদণ্ড ধাৰ কৰিও হেৰীক মাৰিবলৈ ব্যৰ্থ হোৱাত তেওঁ সবাতোকৈ শক্তিশালী যাদুদণ্ড মান্য দণ্ড ৰ সন্ধানত নামি পৰে।
ভ’লডেমৰ্টে যাদুকৰ গেলাৰ্ট গ্ৰিণ্ডেলৱাল্ডকো হত্যা কৰে আৰু ডাম্বলডোৰৰ সমাধিৰ পৰা মান্য দণ্ডডাল চুৰি কৰি আনে।
লৰ্ড ভ’লডেমৰ্ট হ’ল এক কাল্পনিক চৰিত্ৰ আৰু জে কে ৰাউলিঙৰ “হেৰী পটাৰ ” শৃংখলাৰ প্ৰধান বিৰোধী চৰিত্ৰ তথা দাৰ্ক লৰ্ড অৰ্থাৎ এজন কলা যাদুগৰৰ চৰিত্ৰ আছিল যি ৱিজাৰ্ডিঙ যুদ্ধৰ কাৰণ আছিল।
১৯৯৭ চনত প্ৰকাশ হোৱা ‘’হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য ফিল’ছ’ফাৰ্ছ ষ্ট’ন’’ত ভ’লডেমৰ্টে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
তৃতীয় উপন্যাস ‘’হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য প্ৰিজনাৰ অৱ আজকাবান’’ৰ বাহিৰে বাকী সকলো কেইখন কিতাপ বা চলচ্চিত্ৰ অভিযোজনতে ভ’লডেমৰ্ট হয়তো শাৰীৰিক ভাৱে নহয়তো স্মৃতি ৰোমন্থনৰ জৰিয়তে উপস্থিত আছে।
সমগ্ৰ শৃংখলাটোত ৰাউলিঙে ভ'লডেমৰ্টক এক সাংঘাতিকধৰণে শক্তিশালী, বুদ্ধিমান আৰু নিৰ্দয় ক'লা যাদুকৰ হিচাপে উপস্থাপন কৰিছে।
তেওঁক পৃথিৱীৰ এজন মহানতম লেজিলিমেনছ আৰু এজন সুদক্ষ অক্লুমেনছ হিচাপে জনা যায়; তেওঁৰ আনৰ মনটো পঢ়িব পাৰে নিজৰ মনটো আনে পঢ়িব নোৱাৰাকৈ সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিব পাৰে।
২০০০ চনত ৰাউলিঙে কয় যে ভ’লডেমৰ্ট প্ৰকৃততে “এক অত্যাচাৰী তথা মানসিক ভাৱে অসূস্থ ব্যক্তি যিয়ে অন্য মানুহৰ দুখ-যন্ত্ৰণাক গুৰুত্ব নিদিয়ে”।
ৰাউলিঙে কয় যে হেৰী আৰু ভ’লডেমৰ্টৰ মাজত এয়াই পাৰ্থক্য যে হেৰীয়ে নিজকে সাধাৰণ বুলিভাৱে আৰু সেয়েহে শেষত প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্বীতকৈ শক্তিশালী হিচাপে প্ৰতিপন্ন হয়।
নিজা ৱেবছাইটত ৰাউলিঙে লিখে যে ভ'লডেমৰ্টৰ যাদুদণ্ডডাল ইউ কাঠেৰে নিৰ্মিত, যাৰ ৰস বিষাক্ত আৰু সেয়ে ই মৃত্যুৰ প্ৰতীক।
পৰমাত্মা আৰু পানীৰ পৱিত্ৰ জলদীক্ষা গ্ৰহণ কৰা কোনো ব্যক্তিয়ে প্ৰভু যীশুখৃষ্টক স্মৰণ কৰি এই অনুষ্ঠানৰ পৌৰোহিত্য কৰে।
প্ৰকৃত যীশু গীৰ্জা বা সত্য যীশু গীৰ্জা ১৯১৭ চনত চীন দেশত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এটি স্বাধীন প্ৰটেষ্টান্ত গীৰ্জা।
যীশু খ্ৰীষ্ট - যীশু খ্ৰীষ্ট, যি ভগৱানৰ ৰ‌ক্ত-মাংসৰ‌ অৱতাৰ‌স্বৰূপ, যি পাপীৰ‌ পৰিত্ৰাণৰ‌ কাৰ‌ণে কাৰণে ক্ৰচবিদ্ধ হৈ জীৱন উচৰ্গিলে, তৃতীয় দিনা যাৰ‌ পুনৰোত্থান হ'ল আৰু মহাপৰিনিৰ্বান লভিলে।
তেওঁৱেই মানবৰ‌ একমাত্ৰ ত্ৰাতা, পৃথিৱী আৰু স্বৰ্গৰ‌ সৃষ্টিকৰ্তা আৰু পৰ‌ম বিদ্যমান ভগবান।
চাবাথ বা প্ৰাৰ্থণা দিৱস - সপ্তাহৰ‌ সপ্তম দিনটো অৰ্থাৎ শণিবাৰক‌, পবিত্ৰ দিন বুলি গণ্য কৰা হয়।
ভগবানৰ বিপুল সৃষ্টিৰ‌ কাৰ‌ণে সন্মান আৰু ধন্যবাদ জনাই আৰু মোক্ষলাভ আৰু মহাপৰিনিৰ্বানৰ‌ আগ্ৰ‌হ কৰি এই উপাসনা কৰা হয়।
সাত্বিক/পৱিত্ৰ ভোজন - সাত্বিক ভোজন আচাৰ প্ৰভু যীশুখ্ৰীষ্টৰ মহাপৰিনিৰ্বানৰ প্ৰতি সন্মানৰ পৰিচায়ক।
ই আমাক প্ৰভুৰ লগত একেলগে কৰা ভোজনৰ প্ৰতীকৰ জৰীয়তে তেওঁৰ প্ৰতি আগ্ৰ্হ প্ৰকাশ কৰিবলৈ উদ্বুদ্ধ কৰে।
পবিত্ৰ বাইবেল - নতুন আৰু পুৰণি- দুই স্কন্ধত সংকলিত এই পবিত্ৰ বাইবেল গ্ৰন্থ ভগৱৎ-প্ৰণীত অদ্ৱৈত সত্য আৰু খ্ৰীষ্টীয় পন্থাৰ জীৱন যাপনৰ‌ বিধান।
পবিত্ৰ আত্মা - পৱিত্ৰ আত্মাত বা পৰ‌মাত্মাত বিলয়, যি সুভাষণত প্ৰকাশ পায়, হৈছে মোক্ষলাভৰ‌ প্ৰতিশ্ৰুত পন্থা।
কিন্তু দেউতাকে মেট্ৰিক পৰীক্ষা পাছ নকৰালৈকে ছোৱালী ঘৰৰ পৰা উলিয়াই নিদিওঁ বুলি জেদ ধৰিলে আৰু দৰাঘৰলৈ চিঠি লিখিলে।
এক আড়ম্বৰপূৰ্ণ পৰিৱেশত ছোৱালীৰ শিৱসাগৰৰ নিজা ঘৰতে বিবাহোনুষ্ঠান সম্পন্ন কৰি দৰাঘৰীয়া মানুহ যায়গৈ।
পিছে দৰাঘৰীয়া মানুহে তেওঁলোকৰ কথা ৰাখিব নোৱাৰিলে আৰু পুষ্পিতা হোৱাৰ কেইদিনমানৰ পাছতেই ছোৱালীক যোৰহাটলৈ পঠিয়াই দিবলৈ ক'লে।
নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ অসমৰ এগৰাকী কবি, গীতিকাৰ আৰু লোক-সংস্কৃতিৰ গৱেষক, গুৱাহাটীৰ ভোলা বৰুৱা কলেজৰ প্ৰাক্তন অধ্যাপিকা, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জৱাহৰলাল নেহৰু আসনৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক আৰু নতুন দিল্লীৰ বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ জাতীয় প্ৰবক্তা আছিল।
উল্লেখযোগ্য যে, এই গ্ৰন্থখন বঙালী, পঞ্জাবী, হিন্দী আৰু ওড়িয়া ভাষাকে ধৰি বহুকেইটা ভাৰতীয় ভাষালৈ অনূদিত হৈছে।
তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত বিভিন্ন গীতত ঊষা মংগেশকাৰ, ড॰ ভূপেন হাজৰিকা, উদিত নাৰায়ণ, দীপালী বৰঠাকুৰ, জুবিন গাৰ্গ আদিকে ধৰি অনেক অসমীয়া-অনাঅসমীয়া বহু ন-পুৰণি শিল্পীয়ে কণ্ঠদান কৰিছিল।
'সোণৰ খাৰু নেলাগে মোক', 'কি নাম দি মাতিম', 'জোনবাই এ বেজী এটি দে', 'আগলি বতাহে কপালে কলৰে পাত' আদি তেওঁৰ কেইটামান চিৰসেউজীয়া জনপ্ৰিয় গীত।
আমেৰিকা, জাৰ্মানী, জাপানকে ধৰি বহুকেইখন দেশ তেওঁ ভ্ৰমণ কৰে আৰু গৱেষণাপত্ৰ-পাঠ আৰু বক্তৃতা প্ৰদান কৰে।
মননশীল আৰু তাত্ত্বিক দিশত চহকী তেওঁ লিখা শিৱ, দেৱী আৰু সূৰ্য নামৰ গ্ৰন্থকেইখনক ড॰ মুকুন্দমাধৱ শৰ্মাই 'গ্ৰন্থৰত্নত্ৰয়ী' আখ্যা দিছে।