polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
চুদৈফাৰ ৰাজ-অভিষেকৰ পিছতেই পূৰ্বৰ ৰজা চুজিনফাক ৰাজপাটৰ পৰা আঁতৰাবলৈ আতন বুঢ়াগোহাঁইক সহায় কৰা গুৱাহাটীৰ সামৰিক বাহিনীৰ সেনানায়কসকল নিজ নিজ পদবীৰ ঠাইলৈ ৰাজধানী এৰি যায়গৈ।
ইফালে চুজিন্‌ফাৰ পুত্ৰ দীঘলা গোঁহাইক শ'ল'গুৰিত ৰাজবিষয়া টেপৰতলিয়া ৰাম ফুকনে কৰায়ত্ত কৰে আৰু চকু কাঢ়ি পেলোৱাৰ ফলস্বৰূপে তেওঁ মৃত্যুবৰণ কৰে।
সিংহাসন অধিকাৰ কৰিব পৰা সত্ত্বেও নকৰি ইয়াক চুদৈফাৰ বাবে সুৰক্ষিত কৰি তোলাৰ কাৰণে চুদৈফাই বুঢ়াগোহাঁইৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰে আৰু দোলা, দলিচা, তৰোৱাল, সোণৰ পাত্ৰ আৰু অলংকাৰ, হাতী-ঘঁৰা, চৰাইদেউ পৰ্বতৰ কাষত মাটি আৰু ডুলুঙত ঘৰ-সম্পত্তিৰে সৈতে ৮ জন লগুৱা উপহাৰ দিয়ে।
তেওঁ ঘোষণা কৰে যে চুদৈফাৰ পৰিয়ালৰ ৰাজত্বকাল চলি থকালৈকে বুঢ়াগোহাঁইৰ উত্তৰপুৰুষে উক্ত ভূ-সম্পত্তি উপভোগ কৰিব পাৰিব।
বুঢ়াগোহাঁইৰ আইচু অৰ্থাৎ পত্নীকো চুদৈফাই কেৱল ৰজা আৰু সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলেহে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা কেঁকোৰা দোলা উপহাৰ দিয়ে।
দুয়োপক্ষৰ মাজত হোৱা অঁৰিয়াঅঁৰিত বুঢ়াগোহাঁই জয়ী হয় আৰু চুজিন্‌ফাক ক্ষমতাচ্যুত কৰি পিছলৈ হত্যা কৰোৱা হয়।
ৰাজসভাৰ বিষয়াসকলে বুঢ়াগোহাঁইক ৰাজপাটত বহিবলৈ কয় যদিও কেৱল চুকাফাৰ পোনপটীয়া উত্তৰসূৰী, ৰাজবংশৰ লোকহে ৰজা হ'ব পৰাৰ কথা উনুকিয়াই তেওঁ ৰজা হ'বলৈ অপাৰগ হয়।
সেয়ে তেওঁ এজন উপযুক্ত ৰাজকোঁৱৰৰ সন্ধান কৰিবলৈ লয় আৰু খামচেওক পাই তেওঁকে ৰজা পাতিবলৈ বিষয়াসকলৰ সন্মুখত প্ৰস্তাৱ ৰাখে।
চূণপোৰা নগৰত খামচেওৰ শিঙৰিঘৰত উঠা অৰ্থাৎ ৰাজঅভিষেক সম্পন্ন কৰা হয় আৰু আহোম পুৰোহিতে তেওঁক চুদৈফা নাম দিয়াৰ লগতে হিন্দু পুৰোহিতে তেওঁক তেজ সিংহ নাম প্ৰদান কৰে।
ৰাজপাটত উঠি চুদৈফাই দীৰ্ঘজীৱনৰ বাবে ৰিকখ্ন পালন কৰে আৰু হিন্দু দেৱতা শিৱৰ লগতে আহোম দেৱ-দেৱীসকলৰ প্ৰতি উছৰ্গা আগবঢ়াই।
১৬৭৬ চনৰ মধ্যভাগত শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত পৰাজিত হোৱাৰ পিছত অম্বৰৰ ৰজা ৰাম সিং মোগলৰ বাবে গুৱাহাটী পুনৰুদ্ধাৰৰ প্ৰচেষ্টা ব্যৰ্থ হোৱাত দিল্লীলৈ উলটি যায়।
সম্ৰাট ঔৰংজেৱে তেওঁৰ পুত্ৰ আজম শ্বাহক বংগৰ চুবেদাৰ পাতে আৰু গুৱাহাটী পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে।
আজম শ্বাহে পূৰ্বতে স্বৰ্গদেউ চুতাম্লা বা জয়ধ্বজসিংহৰ কন্যা তথা লাচিত বৰফুকন আৰু লালুকসোলাৰ ভাগিনী ৰমণী গাভৰু বা নাংচেন গাভৰুক বিয়া কৰাইছিল।
১৬৭৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত আজম শ্বাহে গুৱাহাটীকে ধৰি নামনি অসম মোগলৰ হাতত এৰি দিবলৈ কৈ লালুকসোলা বৰফুকনলৈ কটকী পঠায় আৰু অস্বীকাৰ কৰিলে ভয়াৱহ পৰিণতি হ'ব বুলি সঁকীয়াই দিয়ে।
এই বিষয়ে লিখা পত্ৰখনত তেওঁ নিজৰ সামৰিক বাহিনীত অন্তৰ্ভুক্ত হাতী আৰু ঘোঁৰাৰ সংখ্যাৰ কথাও উল্লেখ কৰে।
লালুকসোলাই মোগলৰ সৈতে নিজৰ মিত্ৰতাক গোপনে ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিলেও এয়া কিছুসংখ্যক তলতীয়া বিষয়াই গম পায়।
বুঢ়াগোঁহায়ে পৰিস্থিতিৰ গম্ভীৰতালৈ চাই অন্যান্য বিষয়াসকলৰ মাজত উত্তেজনাৰ সৃষ্টি নকৰিবৰ বাবে কৌশলেৰে মন্তব্য কৰে যে বৰফুকন এজন জ্ঞানী লোক।
' সেয়ে হ'লেও তেওঁ চুদৈফাৰ সৈতে তাৎক্ষণিকভাৱে এখন বৈঠকত বহে আৰু মোগলৰ সম্ভাব্য আক্ৰমণৰ পৰা ৰাজধানী গড়গাওঁ সুৰক্ষিত কৰাৰ বাবে অতিৰিক্ত গড় বন্ধাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে।
প্ৰস্তাৱিত গড়টোৱে এমূৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ দীঘমূৰীয়া গাওঁ আৰু আনটো মূৰে গাভৰু পৰ্বতৰ কাষৰ মূৰকটা, সৰাগুৰি আৰু তুলসীজান চুৱে।
এই গড় কিছুসংখ্যক জনবহুল গাৱঁৰ মাজেদি যোৱাৰ বাবে কিছু লোক ক্ষতিগ্ৰস্ত হয় আৰু তেওঁলোকে এই গড় বন্ধাৰ বিৰোধিতা কৰে।
পোনপটীয়া আক্ৰমণত বুঢ়াগোহাঁইক হৰুৱাব নোৱাৰি বুলি জানি বৰফুকনে পত্ৰযোগে তেওঁক নিজে বিশ্বনাথতে থাকি মোগলৰ সৈতে যুঁজ দিবলৈ ফুকনসকলক গুৱাহাটীৰ অসমীয়া বাহিনীৰ সৈতে যোগ দিবৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে।
এই কথাৰ প্ৰকৃত উদ্দেশ্য বুজিব নোৱাৰি তিনিজন ফুকনক সৈন্য-সামন্তৰে সৈতে বৰফুকনৰ শিবিৰলৈ পঠিয়ায়।
তিনিওজন ফুকনকে নিজৰ শিবিৰত বৰফুকনে আলোচনাত বহাৰ ছলেৰে তেওঁলোকৰ অধীনত থকা সৈন্যবাহিনীৰ ভাৰ আঁতৰায় আৰু বন্দী কৰি কলিয়াবৰৰ চামধৰাৰ এখন গাঁৱত শিৰশ্ছেদ কৰে।
এই কথাৰ সম্ভেদ পাই বুঢ়াগোহাঁই কলিয়াবৰলৈ ভটিয়াই যায় আৰু দুইমুনিশিলাত দুয়োপক্ষৰ মাজত তয়াময়া যুঁজ হয়।
যুঁজত হাৰি বুঢ়াগোহাঁই নগাপাহাৰৰ ফালে পলায়ন কৰে যদিও ককায়েক নাওবৈচা ফুকনৰ সৈতে তেওঁক বন্দী কৰা হয়।
ইয়াৰ পিছত বৰফুকনে কলিয়াবৰতে স্থায়ী বাহৰ পাতে আৰু চুদৈফাক অৱমাননা কৰি নিজস্বভাৱে কাম কৰিবলৈ লয় আৰু ইচ্ছামতে বিষয়া ভঙা-পতা কৰে।
মোগলসকলে পাহাৰৰ কেনিবা অসমীয়া সৈন্য লুকাই থাকি আক্ৰমণ কৰিব পাৰে বুলি সন্দেহ কৰি তিনিদিনলৈকে গুৱাহাটীত সোমোৱাৰ পৰা বিৰত থাকে।
বুৰঞ্জীত উল্লেখ থকা মতে আজম শ্বাহৰ সহধৰ্মিণী তথা লালুকসোলাৰ ভাগিনীয়েক ৰমণী গাভৰু ওৰফে ৰহমত বানু বেগমে এক পত্ৰৰ যোগে মোগলক গুৱাহাটী এৰি দিয়াৰ দৰে সাংঘাতিক দেশদ্ৰোহিতা নকৰিবলৈ ইংগিত দিছিল।
মোগলৰ সৈতে দীৰ্ঘদিন ধৰি জড়িত বৰফুকনৰ মোমায়েক বাদুলী ফুকনেও তেওঁক গুৱাহাটীৰ অভেদ্য দুৰ্গ মোগলৰ হাতত এৰি দি নিজ দেশকেই কৰা বিশ্বাসঘাটকতাৰ বাবে সমালোচনা কৰিছিল।
কিন্তু ডাঙৰীয়াজনৰ সৈতে সুসম্পৰ্ক থকা টেপৰতলীয়া ৰাম ফুকন আৰু বেতমালা ভিতৰুৱাল ফুকনে পূৰ্বতে ৰজাই বৰকুঁৱৰীক কৰা ব্যৱহাৰ আৰু অভিযোগৰ কথা ভাল পোৱা নাছিল আৰু তেওঁলোকে ভাবিছিল যে স্বৰ্গদেউ যিকোনো মুহূৰ্ততে তেওঁলোকৰ পতনৰ কাৰণ হৈ উঠিব পাৰে।
পিছলৈ বিপদৰ কাৰণ হৈ উঠিব পৰা কোঁৱৰ নিৰ্বাচনৰ কাৰণে তেওঁলোকে বুঢ়াগোহাঁইকে দোষাৰোপ কৰিছিল।
এওঁলোক দুজন আৰু বেতমালাৰ পুত্ৰ তথা চুদৈফাৰ ব্যক্তিগত লিগিৰা চিকন তামূলীয়ে গোপনে মন্ত্ৰণা কৰি ৰজাক মাৰিবলৈ পাঙ পাতে।
এইজন স্বৰ্গদেউৰ শাসনকালতে আতন বুঢ়াগোহাঁইৰ একচ্ছত্ৰী কাৰ্যকালৰ অন্ত হয় আৰু ৰাজপাটৰ আঁৰৰ আচল কৰ্ত্তৃত্ব হিচাপে গুৱাহাটী তথা নামনি অসমৰ ৰাজ-প্ৰতিনিধি লালুকসোলা বৰফুকনৰ উত্থান ঘটে।
ক্ষমতাৰ লোভত লালুকসোলা বৰফুকনে ৰাজদ্ৰোহ আচৰণেৰে গুৱাহাটীৰ দুৰ্গ আৰু আতন বুঢ়াগোহাঁইকে মুখ্য কৰি অন্যান্য সম্ভ্ৰান্ত বিষয়াক বন্দী হিচাপে মোগলৰ হাতত গতাই দিয়ে।
পিছলৈ ক্ষমতা পুনৰুদ্ধাৰ আৰু বৰফুকনক বিদেশীৰে মিত্ৰতা কৰি ৰাজদ্ৰোহ আচৰাৰ শাস্তি দিবলৈ কৰা প্ৰচেষ্টাত চুদৈফা উচ্চাকাংক্ষী বিষয়াজনৰ হাতত ক্ষমতাচ্যুত হ'ব লগা হয়।
নতুন ৰজাই শাসনভাৰ লোৱাৰ পিছতেই অৱধাৰিতভাৱে আতন বুঢ়াগোহাঁইৰ পৰামৰ্শ মতে বিষয়াসকলৰ পদবীৰো কিছু পৰিৱৰ্তন ঘটে কাৰণ বুঢ়াগোঁহায়ে তেওঁৰ অনুগামীসকলক স্বাভাৱিকতে ক্ষমতাত প্ৰতিষ্ঠিত কৰিব বিচাৰিছিল।
প্ৰধান সালসলনিসমূহ আছিল এনেধৰণৰ:- ৰামচৰণক ভাঙি ক'লা পাতৰক বৰপাত্ৰগোঁহাই পদত, লালুক গুইমেলাক ভাঙি জাপাং চেন গোঁহাইক বৰগোঁহাই পদত, কিৰকিৰিয়াক ডেকাফুকন হিচাপে গুৱাহাটীলৈ বদলি কৰি ৰঙাচিলা দুৱৰা ফুকনৰ পুত্ৰ মেচা ৰাজখোৱাক বৰবৰুৱা পদত, আতন বুঢ়াগোহাঁইৰ ককায়েকক নাওবৈচা ফুকন পদত আৰু দিলিহিয়াল দীঘলা ফুকনক ভিতৰুৱাল ফুকন পদত নিযুক্তি।
কলঞ্চুৰ পুত্ৰ বেতমালা, ফুলবৰুৱাৰ পুত্ৰ, মিৰি সন্দিকৈৰ পুত্ৰ আৰু ভাতধৰাক গুৱাহাটীত ফুকন হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।
গুৱাহাটীৰ পৰা অহাৰ পিছত বৰফুকন নাৱেৰে নগাঁৱৰ কলিয়াবৰলৈ আহে আৰু স্বৰ্গদেৱলৈ মোগলে গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰা বুলি বাতৰি পঠায়।
কিন্তু চুদৈফা আৰু বুঢ়াগোহাঁয়ে ইতিমধ্যে লালুকসোলাৰ ৰাজদ্ৰোহৰ বাতৰি পায় আৰু চুদৈফাই বুঢ়াগোহাঁই, বৰগোহাঁই আৰু বৰপাত্ৰগোহাঁইক তৎক্ষণাত চিন্তামণি গড়ৰ কাম এৰি সৈন্যবাহিনী লৈ গুৱাহাটীলৈ যাবলৈ আদেশ দিয়ে।
ৰজা আৰু বুঢ়াগোহাঁইৰ মাজত আৰম্ভণিতে সুসম্পৰ্ক বৰ্ত্তি আছিল যদিও এই সম্পৰ্কত কিছু বিঘিণি আহি পৰে।
নিয়ম অনুসৰি আহোম ৰাজসভাৰ তিনিজন ঘাই বিষয়া ক্ৰমে বুঢ়াগোহাঁই, বৰগোঁহাই আৰু বৰপাত্ৰগোঁহায়ে নতুন স্বৰ্গদেউ আৰু তেওঁৰ বৰকুঁৱৰীক সাতবাৰ আঁঠু লৈ সেৱা জনাব লাগিছিল।
চুদৈফাক সঠিকভাৱে সেৱা জনোৱাৰ পিছত তেওঁলোক বৰকুঁৱৰীৰ ফালে আহোঁতে নিজ পিতৃক সন্মুখত আঁঠু লোৱা চাবলৈ অপাৰগ হৈ বৰকুঁৱৰী নিজ আসনৰ পৰা আঁতৰি যায় আৰু তেওঁলোক আটায়ে সেৱা জনাবলৈ কোনো নথকাত সেই ঠাই এৰে।
ইফালেদি লালুকসোলা আৰু গুৱাহাটীৰ ফুকনসকলে চিন্তামণি গড়ৰ নিৰ্মাণৰ বাতৰি পায় আৰু লালুকসোলাই এই কথাৰে গইনা লৈ বুঢ়াগোহাঁইৰ বিপক্ষে বিষয়াবৰ্গক উচটনি দিয়ে।
তেওঁ ৰঙামাটিৰ ফৌজদাৰ নৱাব মনচুৰ খানক গুৱাহাটীলৈ আগবাঢ়ি গৈ লালুকসোলাৰ পৰা দুৰ্গৰ ভাৰ চমজি ল'বলৈ আদেশ দিয়ে।
তেওঁ আছিল পৰ্বতীয়া ফৈদৰ প্ৰতিষ্ঠাপক চুক্ৰং কোঁৱৰৰ পুত্ৰ আৰু স্বৰ্গদেউ চুহুন্মুঙৰ নাতি।
কোঁৱৰ হিচাপে তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰথম কালছোৱা চুদৈফা চৰাইদেউ পৰ্বতৰ কাষত থকা নিজ ঘৰত কৃষিকাৰ্ষত জড়িত আছিল।
সেই সময়ৰ অসম আৰু জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ সৈতে থকা মিত্ৰসুলভ সম্পৰ্কৰ সুবাদত জয়ন্তীয়া ৰজাই বিজয়ৰাম নামৰ কটকীৰ হাতত চুদৈফালৈ উপঢৌকন পঠায়।
কটকীক ৰাজধানীলৈ আদৰ সহকাৰে অনা হয় আৰু চুদৈফায়ো প্ৰতিদান হিচাপে বিজয়ৰামৰ হাতত জয়ন্তীয়া ৰজালৈ উপঢৌকন প্ৰেৰণ কৰে।
দৃশ্যগ্ৰহণ সমাপ্ত হৈছিল সিদিনাই ৰাতি চচলৰ ভিআইপি ৰোডত থকা লেখক ফনীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰীৰ এপাৰ্টমেণ্টত।
ছবিখনৰ সমাপ্তিৰ সময়ৰ অলপ কাম আৰু দুটামান শ্বটৰ ৰঙৰ শুধৰণি কৰি দিয়ে সম্পাদক আৰু পৰিচালক ৰমেন বৰাই।
পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত মহোৎসৱলৈ পঠিয়াবলৈ ছবিখনৰ ডিচিপি প্ৰস্তুত কৰি দিছিল সম্পাদক আৰু চিত্ৰ পৰিচালক ৰতন শীল শৰ্মাই।
ছবিখনৰ ল’গ’টো কলকাতাৰ প্ৰসিদ্ধ শিল্পী সৌৰীশ মিত্ৰৰ পৰা কৰাই আনি দিছিল অভিনেতা হেমন্ত দেবনাথে।
২০১৯ চনৰ ২৪ জানুৱাৰিত ছবিখনৰ প্ৰথম প্ৰদৰ্শন হয় গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত গুৱাহাটী আন্তৰ্জাতিক তথ্যচিত্ৰ চুটিছবি এনিমেচন চলচ্ছিত্ৰ মহোৎসৱত।
তাৰ পাচত ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হয় গোৱাত অনুষ্ঠিত ভাৰতৰ আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ ইণ্ডিয়ান পেন’ৰামা শিতানত, ২০১৯ চনৰ ২২ নবেম্বৰত।
তাৰ পাছত ছবিখন ৰাজস্থান আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, কলিংগ গ্লোবেল ফিল্ম ফেষ্টিভেল, কৌটিক ইণ্টাৰনেচনেল ফিল্ম ফেষ্টিভেল, মুম্বাই ইণ্টাৰনেচনেল ফিল্ম ফেষ্টিভেলত প্ৰদৰ্শিত হয়।
আন কেইবাটিও চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ ছবিখন আমন্ত্ৰিত হৈছিল যদিও কৰ’ণা মহামাৰীৰ বাবে সেই মহোৎসৱবোৰ অনুষ্ঠিত নহ’ল।
কবিতা ৰচনা আৰু পাঠ স্বপ্না দত্ত ডেকা, চিত্ৰনাট্য উৎপল দত্ত আৰু স্বপ্না দত্ত ডেকা, দৃশ্যগ্ৰহণ নগেন বৈশ্য, সম্পাদনা অসীম সিনহা, সংগীত আৰু শব্দ অমৃত প্ৰীতম, সহকাৰী পৰিচালক সীমান্ত বাৰ্মা, প্ৰযোজনা সহযোগী অনুপম হাজৰিকা, প্ৰযোজনা বেনাৰ অভীক আৰু ইউ ডি ফাউণ্ডেচন।
স্বপ্না দত্ত ডেকাৰ ”মই’ নামৰ কবিতাৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা এই ছবিখনৰ দৈৰ্ধ ৯ মিনিট ৩ চেকেণ্ড।
অসমত এখন মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ বাবে মাণিক চন্দ্ৰ বৰুৱাই তেওঁলৈ আবেদন জনায় আৰু সেই মৰ্মে ১৮৯৯ চনত তেওঁ এখন মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ সিদ্ধান্ত ঘোষণা কৰে।
কটন মহাবিদ্যালয় স্থাপন হোৱাৰ পিছৰে পৰা ১৯০৩ চনত মাণিক চন্দ্ৰ বৰুৱায়ে ব্ৰিটিছ চৰকাৰক অসমত এখন আইন মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ বাবে আবেদন জনাইছিল।
১৯১২ চনত তেতিয়াৰ অসমৰ মুখ্য আয়ুক্ত ছাৰ আৰ্চডেল আৰ্ল ডাঙৰীয়ায়ে অসমত এখন আইন মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ অনুমোদন দিয়ে।
প্ৰথমতে ইয়াৰ নাম সেইসময়ৰ অসমৰ মুখ্য আয়ুক্ত ছাৰ আৰ্চডেল আৰ্লৰ নামেৰে আৰ্ল ল কলেজ ৰখা হৈছিল।
ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছত ইয়াৰ নাম সলনি কৰি স্বাধীনতা সংগ্ৰামী বিষ্ণুৰাম মেধিৰ নামেৰে বিষ্ণুৰাম মেধি চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয় নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছিল।
মহাবিদ্যালয় খনে পাঁচবছৰীয়া সমদ্বিত কলা আৰু আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী, তিনিবছৰীয়া আইনৰ স্নাতক আৰু দুবছৰীয়া আইনৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়।
মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত আৰু ভাৰতীয় উকীল পৰিষদৰ দ্বাৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত।
বিষ্ণুৰাম মেধি চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয় বৰ্তমান গুৱাহাটীৰ শিল্পগ্ৰাম পথৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ নিচেই কাষৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা পথত অৱস্থিত।
পূব কামেং জিলা উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ এখন অন্যতম জিলা৷ এই জিলাখনৰ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় সীমা তিব্বতত আৰু অন্য অংশ অৰুণাচলৰ জিলা পশ্চিম কামেং, পাপুমপাৰে আৰু কুৰুং কুমেইৰ সীমান্ত স্পৰ্শ কৰিছে৷ এই জিলাৰ সদৰ ঠাই চেপ্পা আৰু জিলাৰখনৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ অধিবাসী নিচি জনজাতিৰ৷
কামেং নৈৰ আশে পাশে থকা উপত্যকা অঞ্চল বহুবাৰ তিব্বতৰ মন সাম্ৰাজ্য আৰু অসমৰ আহোম সাম্ৰাজ্যৰ অধীনলৈ আহিছিল৷ তাৰোপৰি আকা আৰু নিচি জনজাতিৰ নেতৃত্বয়ো মাজেসময়ে এই অঞ্চল শাসন কৰিছিল৷ ১৯৮০ চনৰ ১ জুনত পূৰ্বৰ কামেং জিলাক বিভক্ত কৰি পূব আৰু পশ্চিম কামেং নামেৰে দুখন জিলা গঠন কৰা হয়৷
পূব কামেং জিলাৰ মহকুমা দুটা: চেপ্পা আৰু চায়াংটাজ’ ৷ এই মহকুমা দুটা পুনৰ তেৰটা চাৰ্কোলত বিভক্ত কৰা হৈছে: , , , , , , , , , , -, আৰু .
জিলাখনত অৰুণাচল প্ৰদেশ বিধান সভাৰ পাঁচটা সমষ্টি আছে: বামেং, চায়াংটাজ’, পূব চেপ্পা, পশ্চিম চেপ্পা আৰু পাকে-কেছাঙো৷ এই গোটেইকেইটা সমষ্টি পশ্চিম অৰুণাচল প্ৰদেশ লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷
পূব কামেং জিলাৰ মুট মাটিকালি ৪,১৩৪ বৰ্গ কিলোমিটাৰ৷ এই জিলাৰ জলবায়ু উত্তৰৰ তুন্দ্ৰাৰ পৰা দক্ষিণে অসম সীমান্তৰ সেমেকা অৰ্ধক্ৰান্তীয় হ’ব পাৰে৷
এই জিলাৰ অধিকাংশ লোকে জুম খেতি কৰি জীৱন-নিৰ্বাহ কৰে৷ হাবি কাটি জনজাতীয় লোকসকলে ধান আৰু গোমধানৰ খেতি কৰে৷ লগতে বহুতো ফল-মূলৰ খেতিও কৰে৷
এই জিলাৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোক নিচি জনজাতিৰ৷ তাৰোপৰি জিলাখনত মিজি , চুলুং আৰু আকা জনজাতিৰ কিছু লোকেও বসবাস কৰে৷
১৯৬০ চনত ভাৰত আৰু নেপালৰ বিশেষকৈ উচ্চ বৰ্ণৰ ব্ৰাহ্মণ আৰু কায়স্থ মহিলাসকলে ভৰ্ণি, কচ্‌নি আৰু তান্ত্ৰিক শৈলী অংকন কৰিছিল।
তেওঁলোকৰ বিষয়বস্তু মূলতঃ ধাৰ্মিক আছিল আৰু তেওঁলোকে সততে দেৱ-দেৱতা, গছ আৰু জীৱ-জন্তুৰ চিত্ৰ আঁকিছিল।
নিম্ন বৰ্ণৰ শিল্পীসকলে ঘাইকৈ নিজৰ জীৱন শৈলী আৰু ঘটনা প্ৰৱাহক লৈ আৰু ৰাজা শৈলেশ ৰ কাহিনী বা অন্য বিষয়-বস্তু লৈ চিত্ৰ অংকন কৰিছিল।
কিন্তু বৰ্তমান মধুবানী চিত্ৰশিল্পই এক গোলকীয় মৰ্যাদা পোৱাৰ পাছত শিল্পীসকলৰ মাজত বৰ্ণ বা জাত লৈ একো প্ৰভেদ নাথাকিল।
বিহাৰত সঘনে বনাঞ্চল ধ্বংস হৈ থকাৰ সময়ত, ২০১২ চনত ভাৰতৰ 'পৰিৱেশ সংৰক্ষণ প্ৰয়াস'ত মধুবানী চিত্ৰশিল্পই এক মুখ্য ভূমিকা লৈছিল।
ৰাস্তাৰ সম্প্ৰসাৰণ আৰু বিকাশৰ নামত যিসমূহ গছ কটা হৈছিল সেই স্থানীয় গছবোৰ ৰক্ষাৰ বাবে 'গ্ৰাম বিকাশ কেন্দ্ৰ' নামৰ এন জি অ'টোৰ পৰিচালিকা সস্তী নাথ ঝাই এক পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল।
ইয়াৰ পিছত থকা মুখ্য কাৰণটো হৈছে, গছসমূহ বিভিন্ন দেৱতা যেনে ৰাম-সীতা, ৰাধা-কৃষ্ণ আৰু বিভিন্ন ঐতিহাসিক আৰু ধাৰ্ম্মিক চিত্ৰ, মহাভাৰত- ৰামায়ণৰ কাহিনী আদিৰে সজোৱা হৈছিল।
জন্ম আৰু বিবাহ, ফাঁকুৱা, কালী পূজা, উপনয়ন, দুৰ্গা পূজা আদি বিভিন্ন অনুষ্ঠান বা উৎসৱৰ বাবে ইয়াত ৰীতিগত বিষয়বস্তু আছে।
ভাৰতৰ মিথিলা অঞ্চলৰ বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ মহিলাসকলে ঐতিহ্যগতভাৱে মধুবানী চিত্ৰকলা বা মিথিলা চিত্ৰ নিৰ্ম্মাণ কৰে।
মধুবানী জিলাৰ আশে-পাশে থকা গাঁওবোৰত সাধাৰণতে কাগজ আৰু কেনভাচত এই চিত্ৰকলাৰ বিকাশ হয় আৰু কালক্ৰমত মিথিলা চিত্ৰকলাৰ সৈতে মধুবানী চিত্ৰশিল্প শব্দটোও ব্যৱহাৰ হ'বলৈ ধৰে।
ফা-হিয়েনে ৩৯৯ খ্ৰীষ্টাব্দত নজন বৌদ্ধভিক্ষুৰ লগত পশ্চিম চীনৰ পিং-ইয়াং নামৰ ঠাইৰপৰা গোবী মৰুভূমিৰ মাজেৰে যাত্ৰা কৰি খোটানত উপস্থিত হয়।
তাম্ৰলিপ্তৰ পৰা জলপথেৰে সিংহল , জাভা হৈ চীনলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰি ৪১৪ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ স্বগৃহত উপনীত হয়।
"দ্য আনথিংকেবল" ৰ লেখিকা আমাণ্ডা ৰিপ্লেই-এ দুৰ্যোগৰ প্ৰতি মানুহে দেখুউৱা সঁহাৰিক তিনিটা পৰ্যায়ত বিভক্ত কৰিছে: অগ্ৰাহ্য , ইচ্ছাকৃতভাৱে কৰা কাৰ্য , আৰু নিষ্পত্তিমূলক সময় .(।
তৃতীয়টো আৰু অন্তিমটো পৰ্যায়ত-যাক কোৱা হৈছে নিষ্পত্তিমূলক সময় বুলি-সেই পৰ্যায়ত মানুহজনে ক্ষিপ্ৰতাৰে আৰু দৃঢ়তাৰে সংকল্পবদ্ধ হৈ ক্ৰীয়াশীল হৈ উঠিব লাগিব।
আমাণ্ডা ৰিপ্লেয়ে ব্যাখ্যা কৰে যে- প্ৰথম আৰু দ্বিতীয়টো পৰ্যায় যিমান সোনকালে মানুহ এজনে অতিক্ৰম কৰিব পাৰিব, সিমান সোনকালেই তেওঁ তৃতীয়টো পৰ্যায়ত ভৰি দি কাৰ্যপন্থা হাতত লোৱাৰ সামৰ্থ্য অৰ্জন কৰিব।
যেতিয়া ভিছুভিয়াছ আগ্নেয়গিৰিটো উদ্গীৰণ ঘটিছিল, তেতিয়া পম্পেই চহৰৰ নাগৰিকসকলে জেগা খালীৰ কৰাৰ বিপৰীতে কিয় উদ্গীৰণৰ দৃশ্য ঘণ্টাধৰি চাই আছিল-সেই পৰিঘটনাটোকো স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতাই ব্যাখ্যা কৰে।
কেটৰিনা নামৰ হাৰিকেন অহাৰ আগমুহূৰ্তত নিউ অৰ্লেনছৰ নাগৰিকসকলে কিয় চহৰখন এৰিবলৈ অনিচ্ছুক হৈছিল-সেই কথাও এই পক্ষপাতিতাই বিশ্লেষণ কৰে।
৯/১১ৰ আক্ৰমণৰ সময়ত কমেও ৭০% জীৱিত মানুহে কিয় সেই ঠাই ত্যাগ কৰাৰ আগেয়ে অইন মানুহৰ লগত কথা পাতি আছিল-সেই কথাও এই পক্ষপাতিতাই ব্যাখ্যা কৰে।
টাইটানিক-দুৰ্ঘটনাৰ সময়ত হোৱাইট ষ্টাৰ লাইনৰ বিষয়ববীয়াসকলে প্ৰয়োজনীয় প্ৰস্তুতি হাতত লোৱা নাছিল।
তদ্ৰুপ, ফুকুছিমা নিউক্লিয়াৰ বিদ্যুৎ উৎপাদন কেন্দ্ৰৰ দুৰ্ঘটনাটোৰ বিশ্লেষণকাৰীসকলে মন্তব্য কৰে যে-বহুকেইটা ৰিয়েক্টৰ হয়তো ধ্বংস নহ'লহেঁতেনেই।
"সমস্যাৰ পৰিসৰক লৈ কথা নাই, স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতা মগজুলৈ প্ৰবাহিত হয়েই,"-সাংবাদিক ডেভিড মেকৰেণিয়ে লিখিছে-" তোমাৰ হাতত বহুদিনেই থাকক বা পৰ্যাপ্ত সতৰ্কবাণীয়েই থাকক অথবা জীৱন-মৃত্যুৰ মাজত কেইটামান মুহূৰ্তৰ কথাহে থাকক, ইয়াৰ আৰ্বিভাৱ ঘটিবই।
এইবোৰ দুৰ্ঘটনা সঘনে হৈ থাকে, কিন্তু গড় হিচাপত ইয়াৰ অভিজ্ঞতা উপলব্ধি কৰা ব্যক্তিবিশেষৰ সংখ্যা কম।
আনহাতে ২০০১ চনত সমাজবিজ্ঞানী থ'মাছ ড্ৰাবেকে কৰা এটা অধ্যয়নৰ মতে, যেতিয়া মানুহক দুৰ্যোগৰ সময়ত নিৰাপদ ঠাইলৈ যাবলৈ কোৱা হয়, তেতিয়া অধিকাংশই সিদ্ধান্তটো লোৱাৰ পূৰ্বে চাৰিটা বা ততোধিক তথ্যসূত্ৰ পৰীক্ষা কৰি চায়।
স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতা , বা স্বাভাৱিকত্ব পক্ষপাত, হৈছে একধৰণৰ বোধগত পক্ষপাতিতা যাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ মানুহে আসন্ন বিপদৰ সতৰ্কবাণী আওকান কৰে বা অবিশ্বাস কৰে।
অতএব, ব্যক্তিবিশেষে যিকোনো প্ৰলয়ৰ বা দুৰ্ঘটনাৰ সম্ভাৱিতাৰ অৱমূল্যায়ণ কৰে, যদিওবা তাৰদ্বাৰা তেওঁলোক প্ৰভাৱিত হ'ব, অথবা সেইটো দুৰ্ঘটনাৰ এক বিৰূপ প্ৰভাৱ তেওঁলোকৰ ওপৰত পৰিব।
স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতাত প্ৰভাৱিত হোৱা মানুহে প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ, মহামাৰী, অথবা মানৱসৃষ্ট ত্ৰুটিয়ে সৃষ্টি কৰা প্ৰলয়ৰ লগত মোকাবিলা কৰিবলৈ প্ৰয়োজনীয় প্ৰস্তুতি নচলায়।
ষড়যন্ত্ৰমূলক তত্ত্ব অথবা ভৱিষ্যতৰ ধ্বংসমূলক পৰিস্থিতিৰ প্ৰসাৰ কৰোঁতাসকলে উল্লেখ কৰিছে যে- এইধৰণৰ ঘোষণা কৰাৰ পাছতো সাধাৰণ পক্ষপাতিতাৰ বাবেই বহুতো মানুহে সেইবোৰক উপেক্ষা কৰে।
উদাহৰণস্বৰূপে, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ এক সৰ্বগ্ৰাসী লৈ পৰ্যবসিত হ'ব বুলি জানিও বহুতেই তেওঁলোকৰ আশংকাসমূহ ব্যক্ত নকৰে।
গৱেষণাই উনুকিয়াই দিছে যে-যেতিয়া মগজুটো শীতল হৈ থাকে, তেতিয়া ই নতুন তথ্য এটা গ্ৰহণ কৰিবলৈ ৮-১০ চেকেণ্ড সময় লয়।
চাপে সেই প্ৰক্ৰিয়াটো মন্থৰ কৰি তোলে, আৰু যেতিয়া পৰিস্থিতিটোৰ মুখামুখি হ'বলৈ মগজুৱে কোনোধৰণৰ গ্ৰহণযোগ্য সঁহাৰি বিচাৰি নাপায়, তেতিয়া ই কেতিয়াবা মাথোঁ এটা আৰু কেতিয়াবা পূৰ্ব-সংস্থাপিত সমাধান এটাকেই ব্যৱহাৰ কৰে; যিটো হয়তো সেইসময়ত শুদ্ধ নহ'বও পাৰে।
এই সঁহাৰিৰ আঁৰত থকা বিৱৰ্তনসম্বন্ধীয় কাৰণটো হৈছে-পক্ষাঘাতে জন্তু এটাৰ বাচি থকাৰ সম্ভাৱনাটো বঢ়াই তোলে আৰু অলৰ-অচৰ হৈ থকা চিকাৰ এটা চিকাৰীৰ সহজেই দৃষ্টিগোচৰ নহয়।
দুৰ্যোগৰ পূৰ্ব-প্ৰস্তুতিৰ অভাৱে প্ৰায়েই অপৰ্যাপ্ত আশ্ৰয়, যোগান, অথবা খালীকৰণ পৰিকল্পনাত বিধি-পথালি দিয়ে।
আনকি সকলোবোৰ ব্যৱস্থা সুসংযত কৰি ৰখাৰ পাছতো স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতাৰ ফলত মানুহে প্ৰায়েই নিজৰ ঘৰ এৰিবলৈ মন নকৰে।
স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতাক বিশ্লেষণ পক্ষাঘাত , উট চৰাই প্ৰভাৱ , আৰু প্ৰথম প্ৰতিক্ৰিয়াকাৰীৰ ঋণাত্মক উদ্বেগ বুলিও জনা যায়।
স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতাৰ বিপৰীতটো হৈছে অতিপ্ৰতিক্ৰিয়া বা , নতুবা সৰ্বাধিক বেয়া পৰিস্থিতিৰ পক্ষপাত, - য'ত স্বাভাৱিক অৱস্থাৰ লগত ঘটা সামান্য বিচ্যুতিকেই আসন্ন বিপৰ্যয় বুলি গণ্য কৰা হয়।
কিছুমান তাক প্ৰতিহত কৰিবলৈ নতুন সতৰ্কবাণী এৰাই চলে আৰু স্বাভাৱিক পক্ষপাতিতাৰ বশৱৰ্তী হৈ খালীকৰণৰ নিৰ্দেশ অমান্য কৰে।
সংগীতৰ এটা কাৰ্যক্ৰমত একাধিক সুৰকাৰ থাকিব পাৰে, যিবোৰ প্ৰায় জনপ্ৰিয় সংগীতত ঘটে যেতিয়া এখন বেণ্ড কোনো গীত ৰচনা কৰিবলৈ সহযোগিতা কৰে বা সংগীত প্ৰেক্ষাগৃহত, যেতিয়া কোনো ব্যক্তি সুৰ বজায়, এজন দ্বিতীয় ব্যক্তি গীতৰ কথা লিখে আৰু তৃতীয় ব্যক্তি গীতবোৰ অৰ্কেষ্টট কৰে।
কিছু সংগীত শৈলীত, যেনে ব্লুজবোৰত, কোনো সুৰকাৰ/গীতিকাৰ নতুন গীত বা ট্ৰেক তৈয়াৰ বা সংগীত স্বৰলিখনৰ মাজত ৰচনা নকৰি তৈয়াৰ, সম্পাদনা আৰু ৰেকৰ্ড কৰিব পাৰে।
সংগীতটোৰ এটা অংশ শব্দ, চিত্ৰ বা কম্পিউটাৰ প্ৰ’গ্ৰামবোৰৰ লগতো ৰচনা কৰিব পৰা যায় যা কণ্ঠশিল্পী বা সংগীতশিল্পীক কেনেকৈ বাদ্যযন্ত্ৰৰ শব্দ সৃষ্টি কৰিব লাগি সেয়া ব্যাখ্যা কৰে বা চিহ্নিত কৰে।
উদাহৰণবোৰ এভেণ্ট-গাৰ্ড সংগীতৰ পৰা আৰম্ভ কৰি যি গ্ৰাফীক স্বৰলিপি ব্যৱহাৰ কৰে, আউচ ডেন ছিবেন টেগেনৰ নিচিনা পাঠ্য ৰচনাবোৰ, কম্পিউটাৰ প্ৰ’গ্ৰামবোৰত যি বাদ্যযন্ত্ৰৰ ট্ৰেকৰ বাবে শব্দ নিৰ্বাচন কৰে।
সংগীতত যি খেলিমেলিকৈ আৰু সুযোগৰ ভৰ ব্যৱহাৰ কৰে তাক এলিঅ’টাৰিক সংগীত বুলি কোৱা হয় আৰু ২০ শতকত সমসাময়িক সুৰকাৰসকলৰ লগত যুক্ত আছিল যেনে জন কেজ, মৰ্টন ফেল্ডমেন আৰু উইটল্ড লুটোছোয়াস্কিৰ নিচিনা।
"কম্প’জিচন" হ'ল গীত, এটা যন্ত্ৰ সংগীতৰ অংশ, গোৱা আৰু যন্ত্ৰৰ উভয়ৰ লগত কৰা এখন কাৰ্য বা বেলেগ ধৰণৰ সংগীত তৈয়াৰ কাৰ্য বা অনুশীলন।
পাশ্চাত্য শাস্ত্ৰীয় সংগীত সহ অনেক সংস্কৃতিত, ৰচনাৰ কামটোত সংগীত স্বৰলিপি তৈয়াৰ কৰাও অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে, যেনেঃ এটা শীট সংগীত "স্কোৰ", যি নেকি পিছত সুৰকাৰ বা অন্যান্য কণ্ঠশিল্পী বা সুৰকাৰসকলৰ দ্বাৰা সঞ্চালিত হয়।
জনপ্ৰিয় সংগীত আৰু ঐতিহ্যবাহী সংগীতত, ৰচনাৰ অভিনয়, যিটো সাধাৰণত গীত ৰচনাৰ নামেৰে পৰিচিত, এইটো গীতৰ এটা মৌলিক ৰূপৰেখা সৃষ্টি কৰিবলৈ জড়িত হব পাৰে, যিটো সীসা শীট বুলি কোৱা হয়, যি নেকি সুৰ, গীত আৰু স্বৰসংগীতৰ অগ্ৰগতি নিৰ্ধাৰণ কৰে।
শাস্ত্ৰীয় সংগীতত, সুৰকাৰ সাধাৰণত তেওঁৰ নিজস্ব ৰচনাবোৰ অৰ্কেষ্টেট নকৰে কিন্তু সংগীত থিয়েটাৰত আৰু পপ সংগীতত গীতিকাৰসকলে অৰ্কেষ্টচন কৰিবৰ বাবে যিকোনো এটা সজোৱা ভাড়াত লব পাৰে।
কিছু ক্ষেত্ৰত, কোনো গীতিকাৰ চাগে স্বৰলিপিটো ব্যৱহাৰ নকৰে আৰু ইয়াৰ বিপৰীতত তেওঁৰ মনত গীতটো ৰচনা কৰে আৰু তাৰপিছত স্মৃতিৰ পৰা সেইটো বজায় বা ৰিক’ৰ্ড কৰিব পাৰে।
জাজ আৰু জনপ্ৰিয় সংগীতত, প্ৰভাবশালী পাৰফৰ্মাৰসকলৰ দ্বাৰা উল্লেখযোগ্য ৰিক’ৰ্ডিংসমূহ মাপা দিয়া হয় যিটো লিখিত স্কোৰবোৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীতত বজোৱা হয়।
অনেক সংস্কৃতিত সংগীত মানুহৰ জীৱনযাত্ৰাৰ এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ, কাৰণ এইটো ধৰ্মীয় আচাৰ, পেছেচ অনুষ্ঠানৰ অনুষ্ঠান , সামাজিক ক্ৰিয়াকলাপ আৰু অপেচাদাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সাংস্কৃতিক ক্ৰিয়াকলাপবোৰৰ মূল ভূমিকা পালন কৰি কাৰাওকে এটা অপেচাদাৰ ফাংক বেণ্ডত বজোৱা বা এখন সম্প্ৰদায় কণ্ঠশিল্পীৰ বাবে গোৱা।
লোকসকলে যৌবনৰ অৰ্কেষ্ট্ৰাত কিশোৰী চেলো বজোৱাৰ নিচিনা ইচ্ছা হিচাপে সংগীত তৈয়াৰ কৰিব পাৰে, বা পেচাদাৰ সংগীতশিল্পী বা কণ্ঠশিল্পী হিচাপে কাম কৰিব পাৰে।
সংগীত শিল্পত এনে ব্যক্তিসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছে যিসকল নতুন গীত বা বাদ্যযন্ত্ৰ তৈয়াৰ কৰে , সংগীত পৰিৱেশনকাৰী ব্যক্তি (যাৰ মাজত অৰ্কেষ্ট্ৰা, জাজ বেণ্ড আৰু ৰক বেণ্ড সংগীতশিল্পী, গায়ক আৰু কণ্ডাক্টৰ অন্তৰ্ভুক্ত), সংগীত ৰেকৰ্ডকাৰী ব্যক্তি , কনচাৰ্ট ভ্ৰমণৰ ব্যৱস্থা কৰে আৰু গ্ৰাহকসকলৰ ওচৰত ৰেকৰ্ডিং, শীট সংগীত আৰু স্কোৰ বিক্ৰী কৰে।
আনকি এবাৰত কোনো গীত বা স্বৰলিপি পৰিৱেশিত হৈ গ’লে, সংগীত সমালোচক, সংগীত সাংবাদিক আৰু সংগীত পণ্ডিতসকলে এই স্বৰলিপিটো আৰু ইয়াৰ কাৰ্যকাৰিতা মূল্যায়ন কৰিব পাৰে।
পাশ্চাত্য শিল্প সংগীতত, লিখিত স্বৰলিপিবিলাকৰ সৰ্বাধিক সাধাৰণ স্কোৰবোৰ হ'ল স্কোৰসমূহ, যি নেকি এটা সংগীত অংশৰ সকলো সংগীত অংশ আৰু অংশবোৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে, যিটো পৃথক অভিনয় বা গায়কসকলৰ বাবে সংগীত স্বৰলিপি।
জনপ্ৰয় সংগীত, জাজ আৰু ব্লুজবোৰত, ষ্টাণ্ডাৰ্ড মিউজিকাল স্বৰলিপিটো হ'ল লিড শীট, যিটো সুৰ, কৰ্ডচ, গীতৰ কথা আৰু সংগীতৰ গঠনক চিহ্নিত কৰে।
জাজত নকল কিতাপও ব্যৱহৃত হয়; এইবোৰত সীসা শিট বা সহজভাবে জ্যা চাৰ্ট থাকিব পাৰে, যিটো ছন্দ বিভাগৰ সদস্যসকলৰ জাজ গীতত সংগতিপূৰ্ণ অংশটো তৈয়াৰ কৰাৰ অনুমতি দিয়ে।
স্কোৰ আৰু অংশবোৰ জনপ্ৰিয় সংগীত আৰু জাজত ব্যৱহৃত হয়, বিশেষকৈ জাজৰ নিচিনা "ডাঙৰ বেণ্ডবোৰ"।
জনপ্ৰিয় সংগীতত, গিটাৰিষ্ট আৰু বৈদ্যুতিন খাদ প্লেয়াৰবোৰ প্ৰায় টেবলেটৰ নোট কৰা সংগীত পঢ়ে , যিটো গিটাৰ বা বাঁহৰ ফিংগাৰবোৰ্ডৰ ডায়াগ্ৰাম ব্যৱহাৰ কৰি উপকৰণত বজোৱা নোটবোৰৰ অৱস্থান নিৰ্দেশ কৰে।
বাৰবুক যুগত লাবণ্য, এটা ষ্ট্ৰিংড, ফাটি যোৱা উপকৰণৰ বাবে সংগীত চিহ্নিত কৰিবৰ বাবেও টেবলেটচাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
শাৰীৰিক আনন্দ, ধৰ্মীয় বা আনুষ্ঠানিক উদ্দেশ্যত বা বজাৰত বিনোদন পণ্য হিচাপে সংগীত বহুবোৰ উদ্দেশ্যত ৰচিত আৰু পৰিৱেশিত হয়।
শাস্ত্ৰীয় আৰু ৰোমাণ্টিক যুগৰ সময়, যেতিয়া সংগীত কেৱল শীট সংগীত স্কোৰবোৰৰ মাধ্যমত পোৱা গৈছিল, তেতিয়া সংগীত প্ৰেমীসকলে তেওঁলকৰ প্ৰিয় ট্ৰেক আৰু গীতৰ শীট সংগীত কিনিব যাওঁতে তেওঁলকৰ ঘৰতে পিয়ানত পৰিৱেশনা কৰিৰিছিল।
শব্দ ৰেকৰ্ডিং অহাৰ লগে লগে শীট সংগীততকৈ জনপ্ৰিয় গীতৰ ৰেকৰ্ডবোৰ এনে এক প্ৰভাৱশালী উপায় হৈ উঠিছিল যে সংগিত প্ৰেমীসকলে তেওঁলকৰ প্ৰিয় গীত উপভোগ কৰিব পাৰিছিল।
১৯৮০-ৰ দশকত হোম টেপ ৰেকৰ্ডাৰ আৰু ১৯৯০-ৰ দশকত ডিজিটাল সংগীতৰ আবিৰ্ভাৱৰ লগতে সংগীত প্ৰেমীসকলে তেওঁলকৰ প্ৰিয় গীতৰ টেপ বা প্লেলিষ্ট তৈয়াৰ কৰিব আৰু তেওঁলকৰ লগত কোনো বহনযোগ্য কেচেট প্লেয়াৰ বা এমপি থ্ৰি প্লেয়াৰ লৈ যাব পাৰিছিল।
কিছুমান সংগীতপ্ৰেমী তেওঁলকৰ প্ৰিয় গীতৰ মিশ্ৰিত টেপ তৈয়াৰ কৰে যিটো "স্ব-প্ৰতিকৃতি, বন্ধুত্বৰ অংগি-ভংগি, এটা আদৰ্শ পাৰ্টিৰ বাবে প্ৰেচক্ৰিপচন . আটাইতকৈ উৎসাহজনকভাবে আটাইতকৈ বেছি পছন্দ কৰা এটা বিষয় লৈ এখন পৰিৱেশ।
আনকি সংগীত যেনেকুৱা তুলনামূলকভাবে নিখুঁতভাবে চিহ্নিত কৰা হয়, যেনেঃ শাস্ত্ৰীয় সংগীতও আছে, এনে বহু সিদ্ধান্ত লোৱা হয় যি নেকি কোনো অভিনয়কাৰীৰ লব লগা হয়, কাৰণ স্বৰলিপি সংগীতৰ সকলো উপাদানক নিৰ্দিষ্টভাবে চিহ্নিত নকৰে।
আগতে ৰচিত আৰু স্বৰলিপিযুক্ত সংগীত কেনেকৈ সম্পাদনা কৰিব সেই সিদ্ধান্ত লোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়াটোক "ব্যাখ্যা" বুলি কোৱা হয়।
সংগীতৰ একে কামৰ বিভিন্ন পাৰফৰ্মাৰসকলৰ ব্যাখ্যাবোৰ বাছনি কৰা টেম্প’ৰ ক্ষেত্ৰত আৰু সুৰ বজোৱা বা গোৱাৰ শৈলী বা ফ্ৰেডচিংৰ ক্ষেত্ৰত ব্যাপকভাবে পৰিৱৰ্তিত হব পাৰে।
বেলেগৰ সংগীত পৰিৱেশনকাৰীসকলৰ নিচিনাই সুৰকাৰ আৰু গীতিকাৰ যিসকল নিজৰ সংগীত উপস্থাপন কৰে তেওঁলক তেওঁলকৰ গীতৰ সিমানখিনি ব্যাখ্যা কৰিছে।
এটা নিৰ্দিষ্ট সময় আৰু এটা নিৰ্দিষ্ট স্থানত পছন্দ আৰু কৌশলসমূহৰ ষ্টাণ্ডাৰ্ড বডিটোক পাৰফৰ্মেঞ্চ অনুশীলন হিচাপে উল্লেখ কৰা হয়, যত ব্যাখ্যাটো সাধাৰণত এগৰাকী অভিনয়কাৰীৰ স্বতন্ত্ৰ পছন্দ বুজাবলৈ ব্যৱহৃত হয়।
সংগীতক ৰীতিবোৰ ভাগ কৰিব পৰা যায় আৰু ৰীতিবোৰ অধিক উপ-ৰীতি ভাগ কৰিব পৰা যায় (যেনে, দেশীয় ব্লুজ আৰু পপ দেশীয় বহু দেশৰ উপ-ৰীতিবোৰৰ মাজত দুখন), যদিও সংগীত ঘৰানাৰ বিভাজনকাৰী ৰেখা আৰু সম্পৰ্কবোৰ প্ৰায় সূক্ষ্ম থাকে, কেতিয়াবা কেতিয়াবা ব্যক্তিগত ব্যাখ্যাৰ বাবে উন্মুক্ত, আৰু কেতিয়াবা কেতিয়াবা বিতৰ্কিত।
উদাহৰণস্বৰূপ, ১৯৮০-ৰ দশকৰ প্ৰথমচোৱাত শক্ত শিলা আৰু কঠিন ধাতুৰ মাজত ৰেখা আঁকোৱা কঠিন আছিল।
চাৰুকলাৰ মাজত সংগীতক পাৰফৰ্মিং আৰ্ট, ফাইন আৰ্ট বা শ্ৰোতা শিল্প হিচাপে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰিব পৰা যায়।
‘ৰক’ কনচাৰ্ট বা অৰ্কেষ্ট্ৰা পাৰফৰ্মেঞ্চ সংগীত বজোৱা বা গোৱা বা পোনে পোনা শুনা যায়, নাটকীয় কৰ্মৰ অংশ হিচাপে এইটো পোনে শুনিব পৰা যায় , বা এইটো ৰেকৰ্ড কৰিব পৰা যায় আৰু এটা ৰেডিঅ’, এমপি3 প্লেয়াৰ, চিডিত শুনিব পৰা যায়, স্মাৰ্টফোন বা ফিল্ম স্কোৰ বা টিভি শ্ব’ হিচাপে।
এইটো প্ৰায় নিদৰ্শনবোৰ চিনাক্ত কৰে যিটো সুৰকাৰসকলৰ কৌশল পৰিচালনা কৰে আৰু সংগীতটোৰ ভাষা আৰু স্বৰলিপি পৰীক্ষা কৰে।
এখন দুৰ্দান্ত অৰ্থত, সংগীত তত্ত্ব সংগীতৰ পেৰামিটাৰ বা উপাদানবোৰ বিস্তাৰ কৰি দিয়া আৰু বিশ্লেষণ কৰা - তাল, সম্প্ৰীতি , সুৰ, গঠন, ফৰ্ম আৰু টেক্সচাৰ।
প্ৰকাশ্যত, সংগীত তত্ত্ব কোনো বিবৃতি, বিশ্বাস, বা সংগীত সম্পৰ্কৰ ধাৰণাৰ অন্তৰ্ভুক্ত থাকিব পাৰে।
এই বৈশিষ্ট্যবোৰ অধ্যয়নৰত লোকসকলে সংগীত তাত্ত্বিক হিচাপে পৰিচিত আৰু তেওঁলোক সাধাৰণতে কলেজ, বিশ্ববিদ্যালয় আৰু সংগীত সংৰক্ষণাগাৰসমূহত অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰে।
কিছু সংগীত কেনেকৈ আৰু কিয় অনুধাৱন কৰা হয় তাৰ ব্যাখ্যাত শাব্দিকতা, মানৱ পদাৰ্থবিজ্ঞান আৰু মনোবিজ্ঞান প্ৰয়োগ কৰিছে।
সংগীত তাত্ত্বিসকলে তেওঁলোকৰ গৱেষণা সংগীত তত্ত্ব জাৰ্নাল আৰু বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰেছ কিতাপত প্ৰকাশ কৰিছে।
গ্ৰীকৰ পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি, নটা মিউজ হ’ল সেই দেৱী যি নেকি সাহিত্য, বিজ্ঞান আৰু কলাসমূহ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল আৰু যিয়ে গ্ৰীক সংস্কৃতিত কবিতা, গীত-গান আৰু মিথবোৰত সংযুক্ত জ্ঞানৰ উত্স আছিল।
অনুসৰী, "সংগীত" শব্দটো "-13., , প্ৰাচীন ফৰাচী -ৰ পৰা আৰু পোনে পোনে লেটিন "সংগীত শিল্প"-ৰ পৰা কবিতাও আহিছে (ইয়াৰ উপৰিও স্পেনীয় , ইটালিয়ান , অল্ড হাই জাৰ্মানি , জাৰ্মান , ডাচ , ডেনিচ )-ৰ উত্স।
শাস্ত্ৰীয় গ্ৰীচ, "সংগীত" শব্দটো বুজায়] যি শিল্পসকলে সভাপতিত্ব কৰিছিল কিন্তু বিশেষত সংগীত আৰু লিৰিক কবিতা।
শৌখিন সংগীতশিল্পীসকলে তেওঁলকৰ নিজস্ব আনন্দৰ বাবে সংগীত ৰাচনা বা পৰিৱেশনা কৰিব আৰু বেলেগ কৰবাত তেওঁলকৰ উপাৰ্জন পাব পাৰিলে।
পেচাগত সংগীতশিল্পীসকলে সশস্ত্ৰ বাহিনী , গীৰ্জা আৰু উপাসনালয়, চিম্ফণি অৰ্কেষ্ট্ৰা, সম্প্ৰচাৰ বা ফিল্ম প্ৰযোজনা সংস্থাবোৰ আৰু সংগীত স্কুল সহ একাধিক প্ৰতিষ্ঠান আৰু সংস্থাৰ দ্বাৰা নিযুক্ত হয়।
পেচাগত সংগীতশিল্পীসকলে মাজে সময়ে ফ্ৰিলাঞ্চৰ বা চেশ্বন মিউজিচিয়ান হিচাপে কাম কৰে, বিভিন্ন ছেটিংচত চুক্তি আৰু ব্যস্ততা সন্ধান কৰে।
শেহতীয়া ছেটিংচত, উন্নত শৌখিন মিউজিচিয়ানসকলে বিভিন্ন গোষ্ঠী যেনেঃ কমিউনিটি কনচাৰ্ট বেণ্ড আৰু সম্প্ৰদায় অৰ্কেষ্ট্ৰাবোৰত পেচাগত সংগীততজ্ঞসকলৰ লগত পৰিৱেশন কৰে।
২০০০-ৰ দশকত, স্বৰলিপি সংগীতটো শীট সংগীত হিচাপে বা কম্পিউটাৰ স্কোৰ ৰাইটাৰ প্ৰ’গ্ৰামযুক্ত ব্যক্তিসকলৰ বাবে কম্পিউটাৰ স্ক্ৰিনত এটা চিত্ৰ হিচাপে উত্পাদিত হয়।