polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
উজনি নামনিৰ সকলো সত্ৰক শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ লগত একত্ৰিত হৈ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ প্ৰকৃত পথ অনুসৰণ কৰি সমাজত শান্তি সম্প্ৰীতিৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে তেখেতে সেইদিনা ভাষণ প্ৰদান কৰি পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল।
জাতিগত বা সম্প্ৰদায় বিশেষে হোৱা বাক্-বিতণ্ডাৰ সমস্যা নিৰাকৰণৰ বাবে সঙ্ঘৰ মঞ্চৰ পৰা তেখেতে জনসাধাৰণলৈ আহ্বান জনাইছিল।
শঙ্কৰদেৱৰ অনুগামী, মাধৱদেৱৰ সখি নাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতা হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰৰ উপৰি পুৰুষৰ অষ্টম পুৰুষ।
হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰ হৈছে এজন লেখক, বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ সংগ্ৰাহক আৰু শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ তৃতীয়জন পদাধিকাৰ।
তেওঁ এজন মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মাধিকাৰী, বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ প্ৰাচীন পুথি সংগ্ৰাহক,প্ৰকাশক আৰু লেখক,সমাজ সংগঠক আৰু সংস্কাৰক,সক্ৰিয় স্বাধীনতা কৰ্মী আৰু ত্যাগী পুৰুষ।
"পুস্তক দেখিব,পুস্তক লেখিব" আদৰ্শ গ্ৰহণ কৰি আজীৱন হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰে পদপুথি সংগ্ৰহ অধ্যয়ন আৰু বৈষ্ণৱ সাহিত্য প্ৰণয়ন কৰি গ'ল।
নায়াৰে লিখা আন কেইখনমান কিতাপ হ'ল; 'মিষ্ট্ৰেছ' , 'এডভান্সাৰছ অফ্ ননু, দ্য স্কেটিং স্কুইৰেল' , 'লিভিং নেক্সট ড'ৰ টু এলিজ' আৰু 'মেজিকেল ইণ্ডিয়ান মিথচ্‌' ।
নাইন ফেচেছ অব্ বিয়িং নামৰ নাটকখনৰ জৰিয়তে সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা লেখক অনিতা নায়াৰ এগৰাকী নাট্যকাৰ ৰূপেও পৰিচিত হৈছে।
নায়াৰৰ দ্বিতীয় কিতাপখন পেঙ্গুইন ইণ্ডিয়াই প্ৰকাশ কৰিছে, আৰু এই কিতাপখন আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ 'পিকাড'ই প্ৰকাশ কৰা এজন ভাৰতীয় লেখকৰ প্ৰথমখন কিতাপ।
নায়াৰৰ প্ৰাৰম্ভিক বাণিজ্যিক কামবোৰৰ ভিতৰত তেওঁ ১৯৯০ চনত, বছৰৰ শেষৰ ফালে বেংগালুৰুৰ মাহেকীয়া আলোচনী বাবে লিখা লেখাবোৰ আছিল, যি এক্সপ্লেচিটিৰ দ্বাৰা 'দি ইকোনমিকেল এপিচুৰীয়ান' শীৰ্ষক এটা স্তম্ভত প্ৰকাশ পাইছিল।
২০০১ চনত লিখা অনিতা নায়াৰৰ দ্বিতীয়খন উপন্যাস 'লেডিজ কুপে' আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পৰা তুৰ্কীলৈ আৰু পোলেণ্ডৰ পৰা পৰ্তুগাললৈ; ভাৰতৰ বাহিৰৰ পোন্ধৰখন দেশৰ সমালোচক আৰু পঢ়ুৱৈৰ ভূয়সী প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল।
নায়াৰে বেংগালুৰুৰ এটা বিজ্ঞাপন সংস্থাত সৃষ্টিশীল পৰিচালক হিচাপে কাম কৰি থাকোঁতে তেওঁৰ প্ৰথম কিতাপখন লিখিছিল, এইখন 'সত্যৰ অৱ দ্য চাবৱে' নামৰ এটি চুটি গল্পৰ সংকলন আছিল।
'দ্য ভাৰ্জিনিয়া চেণ্টাৰ ফ'ৰ দি ক্ৰিয়েটিভ আৰ্টচ্‌'ৰপৰা এই কিতাপখনৰ বাবে তেওঁ এটা বৃত্তি লাভ কৰিছিল।
কেৰালালৈ ঘূৰি অহাৰ আগতে নায়াৰে চেন্নাইত পঢ়া-শুনা কৰিছিল আৰু চেন্নাইৰপৰাই তেওঁ ইংৰাজী ভাষা আৰু সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
কেৰালা বিষয়ে লিখা নায়াৰৰ লিখাবোৰ আৰু তেওঁৰ কবিতা 'দ্য পয়েট্ৰি ইণ্ডিয়া কালেকচন' আৰু ব্ৰিটিছ পৰিষদৰ কবিতাৰ কৰ্মশালা এন্থোল'জিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
'ডান্স অব দ্য পিক'ক'ৰ দৰে আগশাৰীৰ কবিতা এন্থোল'জিত তেওঁৰ কবিতা ১৫১জন ভাৰতীয় ইংৰাজী কবিৰ সৈতে প্ৰকাশ পাইছে।
ইয়াত পুৰুষৰ আধিপত্য থকা সমাজ এখনত মহিলাৰ স্থিতিৰ বিষয়ে, যথেষ্ট অন্তৰ্দৃষ্টি, একনিষ্ঠ আৰু হাস্যৰসেৰে বৰ্ণিত হৈছে।
তেওঁৰ ষষ্ঠখন উপন্যাস 'ইদ্ৰিছ: কীপাৰ অৱ দ্য লাইট' এজন চোমালিয়ান ব্যৱসায়ীৰ বিষয়ে এখন ঐতিহাসিক আৰু ভৌগোলিক উপন্যাস, যি ১৬৫৯ খ্ৰীষ্টাব্দত মালৱাৰ ভ্ৰমণ কৰিছিল।
১৬৫৭ চনত শাহ জাহান অসুখত পৰাত মোগল সাম্ৰাজ্যৰ উত্তৰাধিকাৰক লৈ কন্দল হওঁতে তেওঁ দাৰা চিকোৰ পক্ষ লৈছিল আৰু অৱশেষত যেতিয়া ঔৰংজেৱে দেউতাকক শাহ জাহানক আগ্ৰা দুৰ্গত বন্দী কৰি থৈ নিজে সম্ৰাট হ’ল, তেতিয়া জাহানাৰাই শাহ জাহানক লগ কৰিবলৈ আগ্ৰা দুৰ্গলৈ গৈছিল।
পিছলৈ ঔৰংজেৱৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক মধুৰ হৈছিল আৰু ইতিমধ্যে ভনীয়েক ৰোচনাৰা বেগমে উপবিষ্ট হোৱা মোগল সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰথম নাৰী পাটশাহ বেগমৰ আসনত তেওঁ পুনৰ বহিছিল।
লগতে মোল্লা শাহৰো ৰিচালাহ-উ-সাহিবা নামৰে জীৱনী এখন লিখিছিল, য’ত মোল্লা শাহৰ ওচৰত তেওঁ দীক্ষা লোৱাৰ উল্লেখ আছে।
ময়নুদ্দিন চিষ্টিৰ জীৱনীখন ইয়াৰ বিচাৰ আৰু সাহিত্যিক মানদণ্ডৰ ক্ষেত্ৰত অতি উচ্চখাপৰ বুলি গণ্য কৰা হয়।
মৃত্যুৰ চাৰি শতিকা পিছতো চিষ্টিয়ে জাহানাৰাক আধ্যাত্মিকতাৰ দীক্ষা দিয়া বুলি তথা সন্তগৰাকীৰ দৰগাহ আজমেৰ ভ্ৰমণ কৰাৰ উল্লেখ গ্ৰন্থখনত কৰা হৈছে।
মমতাজ মহলৰ ১৬৩১ চনত মৃত্যু হোৱাৰ পিছত, মাত্ৰ সোতৰ বছৰ বয়সত জাহানাৰাই মাকে এৰি থৈ যোৱা পাটশাহ বেগমৰ অৰ্থাৎ মোগল সাম্ৰাজ্যৰ ‘প্ৰথম নাৰী’ৰ আসনত উপবিষ্ট হৈছিল।
যদিও সম্ৰাট শাহ জাহানৰ আৰু তিনিগৰাকী পত্নী আছিল, সকলোকে চেৰাই সম্ৰাটৰ আটাইতকৈ মৰমৰ জীয়ৰী জাহানাৰাই পাটশাহ বেগম হৈছিল।
দেউতাকৰ শাসনকালত ৰাজনৈতিক বিষয়ত তেওঁ আটাইতকৈ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু সেই সময়ৰ মোগল সাম্ৰাজ্যৰ আটাইতকৈ "ক্ষমতাশালী মহিলা" বুলি পৰিগণিত হৈছিল।
কোনো কোনো দেশৰ ন্যায় ব্যৱস্থাত লাগিলে সুস্পষ্ট বিধানৰ দ্বাৰা বা প্ৰচলিত আইন প্ৰয়োগৰ অভাৱ নাইবা পৰিয়ালৰ সন্মানৰ খাতিৰত কৰা হত্যাৰ হেতুকে এই ক্ষেত্ৰত আইনী দণ্ডৰ দুৰ্বলতা আছে নতুবা কোনো ধৰণৰ মোকদৰ্মাই কৰা নহ'ব পাৰে।
কোনো কোনো আইন ব্যৱস্থাত আৱেগৰ বশৱৰ্তী হৈ অপৰিকল্পিতভাৱে কৰা অপৰাধৰ বাবে নৰম শাস্তিৰ ব্যৱস্থা আছে অথবা প্ৰতাৰক পত্নীক হত্যা কৰা স্বামীৰ বাবে শাস্তি মুকলিকৈ লাঘৱ কৰা হৈছে।
হত্যাকাণ্ড সন্মান ৰক্ষাৰ্থে হওক বা নহওক, আৱেগৰ বশৱৰ্তী হৈ কৰা অপৰাধৰ বিশেষ বিধান আছে কিন্তু এই নীতিসমূহৰ পৰা অপৰাধী লাভান্বিত হয় আৰু ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম হ'লে অহিংসাৰ সপক্ষে যুক্তি দিয়াসকলৰ ফালৰ পৰা একেধৰণৰ আপত্তি উঠে।
বহু ক্ষেত্ৰত এই হত্যা পৰিয়ালৰ দ্বাৰা পৰিকল্পিত হ'ব পাৰে যি একোটা পৰিয়ালে সাধাৰণ "পৰিয়াল পৰিষদ"ৰ মাধ্যমেৰে সম্পন্ন কৰে।
এই হত্যাৰ মূলতে হৈছে পৰিয়ালৰ বা সমাজৰ লোক সকলৰ ব্যৱহাৰ-আচৰণ প্ৰণালী যেনে যৌনতা, বিবাহ আদি নিয়ন্ত্ৰিত কৰা যি নেকি কোনো কোনো পৰিয়ালৰ সন্মান ৰক্ষাৰ প্ৰধান বিষয় হিচাপে চিহ্নিত কৰা হয় আৰু এই সন্মান বৰ্তাই ৰখা প্ৰতিজন সদস্যৰ কৰ্তব্য বুলি ভৱা হয়।
কঠোৰ নীতিবদ্ধ সমাজ-ব্যৱস্থাত জাতি-ধৰ্ম-বৰ্ণ-সম্প্ৰদায় আদিৰ ক্ষেত্ৰত থকা সীমাবদ্ধতা সমূহ অনুশীলন কৰাৰ বাবেই পৰিয়ালৰ সন্মান ৰক্ষাৰ খাতিৰত মানুহ এই অপৰাধৰে জড়িত হয়।
অপৰাধী সকলক আৰু এই অপৰাধক আনকি এনে সমাজ-ব্যৱস্থাত সহজ ভাৱে লোৱা হয় কাৰণ তেনে সমাজ ব্যৱস্থাত এই ধৰণৰ আচৰণৰ সত্যতা বা গুৰুত্ব থকা বুলি ভৱা হয়।
মানৱ অধিকাৰৰ দ্বাৰা "সন্মান ৰক্ষাৰ্থে হত্যা"ৰ সংজ্ঞা এই ধৰণে দিয়া হৈছে: সন্মান ৰক্ষাৰ্থে কৰা অপৰাধসমূহ হৈছে হিংসাত্মক, সাধাৰণতে হত্যাকাণ্ড, যাক পৰিয়ালৰ সন্মান লাঘৱ কৰা বুলি জ্ঞান কৰা পৰিয়ালটোৰ নাৰী সদস্যৰ ওপৰত পুৰুষ সদস্যই সংঘটিত কৰে।
এগৰাকী নাৰীক বিভিন্ন কাৰণত পৰিয়ালটোৱে লক্ষ্য কৰি ল'ব পাৰে, যেনে যৌন নিৰ্যাতনৰ বলি হোৱাৰ পিছত প্ৰায়োজিত বিবাহত বহিবলৈ অমান্তি হোৱা, অত্যাচাৰী পতিৰ পৰা বিচ্ছেদ বিচৰা বা ব্যভিচাৰত লিপ্ত হোৱা।
নাৰীগৰাকীৰ কোনো কাৰ্যই পৰিয়ালটোৰ সন্মান হানি কৰিছে বুলি কৰা ধাৰণাটোৱেই আক্ৰমণ কৰাৰ বাবে যথেষ্ট হ'ব পাৰে।
সাধাৰণ কাৰণসমূহ হ'ল- বিবাহ বিচ্ছেদ, সংগীৰ পৰা পৃথক হোৱা, আয়োজিত বিবাহ, বাল্য বিবাহ বা, বলপূৰ্বক বিবাহৰ বিৰোধিতা কৰা, পৰিয়ালৰে সম্পৰ্ক নথকা বা শত্ৰু পক্ষৰ লোকৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্থাপন, বিবাহ পূৰ্বে বা অবৈধ যৌন সম্পৰ্ক, ধৰ্ষণ বা অন্য যৌন শোষণৰ স্বীকাৰ হোৱা ব্যক্তি, পৰিয়াল বা ধৰ্ম বিৰোধী সাজপাৰ, অলংকাৰ আদি পৰিধান কৰা, সমকামী সম্পৰ্ক স্থাপন আদি৷
সাধাৰণতে পুৰুষ প্ৰধান সমাজ ব্যৱস্থাত পুৰুষতকৈ মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কঠোৰ নীতি-নিয়মৰ প্ৰচলন আছে।
এই অসমতা বিষয়কামী সম্পৰ্ক আৰু পুৰুষ অপৰাধীৰ আধিপত্যৰ সৈতে সংযুক্ত অৰ্থাৎ সন্মান ৰক্ষাৰ্থে হত্যা এক অসমানুপাতিক হিংসা।
নাৰী অধিকাৰ, মানৱধিকাৰ, এলজিবিটি অধিকাৰ আৰু ঘৰুৱা হিংসাৰ হৈ মাত মতা স্থানীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উকীল, সংস্থা ইত্যাদিৰ বাবে ই এক লক্ষণীয় বিষয়।
এই ক্ষেত্ৰত পুৰুষ এজনক সেই মহিলাৰ পৰিয়ালৰ দ্বাৰা হত্যা কৰা হ'ব পাৰে, যি গৰাকীৰে তেওঁৰ এটা অনুচিত সম্পৰ্ক আছিল বুলি ভৱা হয়।
যৌন অভিমুখীতা আৰু লিংগ পৰিচয়ৰ সন্দৰ্ভত আন্তৰ্জাতিক মানৱ অধিকাৰ আইন প্ৰয়োগৰ ওপৰত য়গাকাৰ্তা নীতিয়ে নিশ্চিত কৰে যে:সকলোৰে পৰ্যাপ্ত আৱাসৰ অধিকাৰ আছে, যাৰ ভিতৰত আছে উচ্ছেদৰ পৰা সুৰক্ষা, কোনো বৈষম্য নোহোৱাকৈ আৰু ৰাষ্ট্ৰবোৰে ক) আৱাসকালত সুৰক্ষা আৰু সুলভ, বাসযোগ্য, সুলভ, সাংস্কৃতিকভাৱে উপযুক্ত আৰু সুৰক্ষিত আৱাসৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ নিশ্চিত কৰাৰ বাবে সকলো প্ৰয়োজনীয় আইনী, প্ৰশাসনিক আৰু অন্যান্য ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব, যৌন অভিমুখীতা, লিংগ পৰিচয় বা সামগ্ৰী বা পাৰিবাৰিক স্থিতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বৈষম্য নকৰাকৈ, আশ্ৰয় আৰু অন্যান্য জৰুৰী কালীন আৱাস অন্তৰ্ভুক্ত নকৰাকৈ; খ) তেওঁলোকৰ আন্তৰ্জাতিক মানৱ অধিকাৰৰ দায়বদ্ধতাৰ সৈতে খাপ নোখোৱা উচ্ছেদসমূহ সম্পাদন কৰাটো নিষিদ্ধ কৰাৰ বাবে সকলো প্ৰয়োজনীয় আইনী, প্ৰশাসনিক আৰু অন্যান্য ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা আৰু যিকোনো ব্যক্তিৰ বাবে পৰ্যাপ্ত আৰু কাৰ্যকৰী আইনী বা অন্যান্য উপযুক্ত প্ৰতিকাৰ উপলব্ধ হোৱাটো নিশ্চিত কৰা যাতে বলপূৰ্বক উচ্ছেদৰ বিৰুদ্ধে সুৰক্ষাৰ অধিকাৰ উলংঘন কৰা হৈছে বা উলংঘনৰ ভাবুকিৰ সন্মুখীন হৈছে তাক লক্ষ্য কৰা।
ইয়াৰ ভিতৰত আছে কোনো বৈষম্য নোহোৱাকৈ পুনৰ্সংস্থাপনৰ অধিকাৰ আৰু উন্নত বা সমান মানদণ্ডৰ বৈকল্পিক ভূমি আৰু পৰ্যাপ্ত আৱাসৰ অধিকাৰ।
পৰ্যাপ্ত আৱাসৰ অধিকাৰ ১৯৯৬ চনত ইস্তানবুলত অনুষ্ঠিত বাসস্থান সভাত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় আছিল আৰু ইস্তাম্বুল চুক্তি আৰু বাসস্থান কাৰ্যসূচীৰ এটা মুখ্য বিষয় আছিল।
কাৰ্যসূচীৰ অনুচ্ছেদ ৬১-ত চৰকাৰবোৰে "পৰ্যাপ্ত আৱাসৰ অধিকাৰৰ সম্পূৰ্ণ আৰু প্ৰগতিশীল উপলব্ধিৰ প্ৰচাৰ, সুৰক্ষা আৰু নিশ্চিত" কৰাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় পদক্ষেপবোৰ চিনাক্ত কৰে।
২০০১ চনৰ বাসস্থান বৈঠক যাক ইস্তাম্বুল +৫ বুলি জনা যায়, ১৯৯৬ চনৰ ইস্তানবুল চুক্তি আৰু বাসস্থান কাৰ্যসূচী পুনৰ নিশ্চিত কৰে আৰু মানৱ অধিকাৰ উচ্চায়ুক্তৰ কাৰ্যালয়ৰ সহযোগত বাসস্থানৰ অধিকাৰৰ প্ৰচাৰৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মানৱ নিষ্পত্তি কাৰ্যসূচী স্থাপন কৰে।
ইউএন-হেবিটেট নামেৰে জনাজাত এই কাৰ্যসূচী হৈছে গৃহ নিৰ্মাণৰ অধিকাৰৰ বাবে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চ।
ইয়াক সজাগতা অভিযানৰ জৰিয়তে গৃহ অধিকাৰৰ প্ৰচাৰ, আৰু মানদণ্ড আৰু নিৰীক্ষণ প্ৰণালী বিকশিত কৰাৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছে।
আৱাসৰ অধিকাৰ প্ৰতিবন্ধী ব্যক্তিৰ অধিকাৰ সন্মিলনৰ অনুচ্ছেদ ২৮, ইউৰোপীয় সামাজিক চাৰ্টাৰৰ অনুচ্ছেদ ১৬ আৰু মানৱ আৰু জনসাধাৰণৰ অধিকাৰৰ ওপৰত আফ্ৰিকান চাৰ্টাৰত সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে।
অৰ্থনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অধিকাৰ সম্পৰ্কীয় ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সমিতিৰ মতে আইচিইএছচিআৰৰ অধীনত বাসস্থানৰ অধিকাৰৰ দিশবোৰৰ ভিতৰত আছে: আৱাসকালৰ আইনী সুৰক্ষা; সেৱা, সামগ্ৰী, সুবিধা আৰু আন্তঃগাঁথনিৰ উপলব্ধতা; সামৰ্থ্য; বাসযোগ্যতা; অভিগম্যতা; অৱস্থান আৰু সাংস্কৃতিক পৰ্যাপ্ততা।
ৰাজনৈতিক লক্ষ্য হিচাপে এফ ডি ৰুজভেল্টৰ ১৯৪৪ চনত দ্বিতীয় অধিকাৰ বিধেয়ক সন্দৰ্ভত দিয়া ভাষণত বাসস্থানৰ অধিকাৰ ঘোষণা কৰা হৈছিল।
ইয়াক ১৯৯১ চনৰ অৰ্থনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অধিকাৰ সম্পৰ্কীয় ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সমিতিয়ে পৰ্যাপ্ত আৱাসৰ ওপৰত সাধাৰণ মন্তব্য নং ৪ ত স্পষ্ট কৰিছিল।
সাধাৰণ মন্তব্যই আন্তৰ্জাতিক আইনৰ অধীনত আইনী ৰূপত বাসস্থানৰ অধিকাৰৰ এক কৰ্তৃত্বশীল ব্যাখ্যা প্ৰদান কৰে।
বাসস্থানৰ অধিকাৰ ( হৈছে পৰ্যাপ্ত ন্যূনতম সুবিধাযুক্ত আৱাস আৰু আশ্ৰয়ৰ অৰ্থনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অধিকাৰ।
এই অধিকাৰক কিছুমান দেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সংবিধানত আৰু মানৱ অধিকাৰৰ সৰ্বজনীন ঘোষণাপত্ৰ আৰু অৰ্থনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অধিকাৰৰ ওপৰত আন্তৰ্জাতিক চুক্তিত স্বীকৃতি দিয়া হৈছে।
টেনল' প্ৰকল্পৱে গৃহ আৰু সম্পত্তি ক্ষেত্ৰত আন্তৰ্জাতিক আৰু আন্তঃশাখা গৱেষণাক অধিক সুযোগ প্ৰদান কৰিছিল।
ইযাৰ ফলত ২০১৩ চনৰ ১১ জুলাই তাৰিখে ৰোভিৰা আই ভাৰ্জিলি বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰথম বাসস্থান আসন সৃষ্টি কৰা হৈছিল যিয়ে এই ক্ষেত্ৰত গৱেষণা আৰু প্ৰসাৰৰ সম্ভাৱনা মুকলি কৰিছিল।
মানৱ অধিকাৰৰ সৰ্বজনীন ঘোষণাপত্ৰৰ অনুচ্ছেদ ২৫ অনুসৰি পৰ্যাপ্ত জীৱনধাৰণৰ অধিকাৰৰ অংশ হিচাপে বাসস্থানৰ অধিকাৰক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে।
অৰ্থনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অধিকাৰৰ ওপৰত আন্তৰ্জাতিক চুক্তিৰ অনুচ্ছেদ ১১ য়েও পৰ্যাপ্ত জীৱনধাৰণৰ অধিকাৰৰ অংশ হিচাপে আৱাসৰ অধিকাৰ নিশ্চিত কৰে।
অসমীয়া থলুৱা পদ্ধতিত গৃহ নিৰ্মাণৰ প্ৰতিটো সামগ্ৰী যেনে - খুঁটা, চ'তি, মাৰলি, ৰুৱা, কাঠি, কামি, টমাল, ককিলা, জেঠী, ঢাপলিকা, শিয়াল, টাটি, বগলী বাঁহ, দমৰা, বহিখোৱা, চালি, বৰচাঙ আদি সকলোবোৰ বাঁহেৰে সজা হয়।
অসমীয়া তাঁতশালখনৰ মহুৰা থোৱা খোৰা - টুকুৰা, চালিমাৰি, দোপতি, গৰকা, নিগনিখুটা নাচনী, দাংমাৰি, উঘা, চেৰেকীৰপৰা মাঁকোৰ শলিতালৈকে প্ৰায় সকলোবোৰ বস্তুৱেই বাঁহৰে নিৰ্মিত।
অসমত উৎপাদন হোৱা ভলুকা, জাতি, বেতী, নল, মকাল, কাক, দলৌ, বজাল, বিজুলি, কটহ, বগলী ইত্যাদি প্ৰজাতিৰ বাঁহ আৰু তাৰ পৰা উৎপন্ন সামগ্ৰীয়ে অসমীয়া সাংস্কৃতিক জীৱনক এক সুকীয়া মৰ্যাদা তথা বৈশিষ্ট্য প্ৰদান কৰিছে।
গ্ৰন্থখনৰ মতে, কামৰূপৰ ৰজা ভাস্কৰবৰ্মাই হৰ্ষবৰ্ধনলৈ বহুৰঙী বাঁহৰ চুঙা আৰু বাঁহৰ সঁজাত চৰাই উপহাৰ হিচাপে পঠাইছিল।
এসময়ত মংগোলীয় জনজাতিৰ মাজতে বিশেষ প্ৰভুত্ব ৰাজত্ব কৰা এই বাঁহশিল্পই অথবা বাঁহসংস্কৃতিয়ে কালক্ৰমত আৰ্য, নিষাদ আৰু মংগোলীয় সংস্কৃতিৰ ত্ৰিবেণী সংগমত গঢ় লোৱা বিশাল অসমীয়া সংস্কৃতিকে সমৃদ্ধ কৰি তুলিলে।
অসমীয়া কবিতা, প্ৰবচন, ডাকৰ বচন, যোজনা, লোকবিশ্বাস, লোকউৎসৱ, লোকপৰিৱেশ্য কলা, লোকগীত, স্থাপত্য-ভাস্কৰ্য আদিত বাঁহৰ প্ৰচলন দেখা যায়।
মাঘ বিহুৰ মেজি, ভেলাঘৰ নিৰ্মাণ, চুঙাঘৰ পোৰা, দৰঙৰ লামজাকৰা উৎসৱৰ বাঁহভঙা কৃত্যত, বিবাহ অনুষ্ঠানৰ বিভিন্ন কৃত্যত, নামনি অসমৰ পচতি উৎসৱত, মৃত্যু সংক্ৰান্তীয় বিভিন্ন মাংগলিক কৰ্মত, দৰঙৰ পুতলা উটোৱা, মজু উটোৱা আদি কৃত্যত বাঁহৰ প্ৰচুৰ ব্যৱহাৰ দেখা যায়।
সৎনামী বিদ্ৰোহ হৈছে সৎনাম পন্থৰ অনুগামী সৎনামীসকলে ১৬৭২ চনত মোগল সম্ৰাট ঔৰংজেৱৰ বিৰুদ্ধে কৰা এক বিদ্ৰোহ।
বৈষ্ণৱসকলৰ দৰে বৈৰাগীৰ বেশত থকা এই লোকসকলে কবীৰৰ দৰে একেশ্বৰবাদী আছিল আৰু ধৰ্মীয় আনুষ্ঠানিকতা আৰু অন্ধবিশ্বাসত আস্থা নাৰাখিছিল।
খাফি খানে লিখিছে যে– সৎনামীসকল "ক্ষুদ্ৰ পুঁজিৰ শস্য বেপাৰীৰূপে কৃষি আৰু ব‍্যৱসায়ৰ লগত জড়িত আছিল।
" ঐতিহাসিক ইৰফান হবিবৰ মতে, সৎনামীসকলৰ বহুসংখ্যক সমৃদ্ধ কৃষক আৰু সঞ্চিত পুঁজিৰ অধিকাৰী আছিল আৰু তেওঁলোকে নিজকে গ্ৰাম্য বণিক আৰু সুদখোৰ ঐতিহ‍্যবাহী শ্ৰেণীৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
হবিবৰ মতে, সৎনামীসকলে সম্ভৱতঃ ভাৰতবৰ্ষৰ গ্ৰামীণ নি-পীড়িতৰ মাজৰ বিৰাট বিভাজন ভাঙি পেলোৱাৰ ক্ষেত্ৰত সফল হৈছিল।
১৬৭২ খ্ৰী:ত পঞ্জাবৰ নাৰনলত আৰম্ভ হোৱা এই বিদ্ৰোহৰ মূল কাৰণ আছিল সৎনামী কৃষকৰ ওপৰত মোগল ৰাজস্ব কৰ্মচাৰীৰ অত্যাচাৰ।
নাৰনলৰ এক শস্য ভঁৰাল পহৰাত মোগল পদাতিক সৈন‍্য‌ই এজন সৎনামী কৃষকক মূৰত আঘাত কৰাৰ ঘটনাক তৎকালীন কাৰণৰূপে লৈ সৎনামী বিদ্ৰোহ আৰম্ভ হৈছিল।
বিদ্ৰোহী সকলে যুদ্ধত লিপ্ত হৈ নাৰনলৰ স্থানীয় মোগল ফৌজদাৰক নিহত কৰে আৰু সৎনামীসকলে নিজৰ থানা স্থাপন কৰি কৰ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ ধৰে।
সৎনামীসকলে তেওঁলোকৰ নেতা গৰীৱদাস হাড়াৰ নেতৃত্বত নাৰনল আৰু বাইৰাট চহৰ অৱৰোধ কৰি প্ৰবল লুণ্ঠন কাৰ্য আৰম্ভ কৰে।
সি যি নহওক সৎনামী বিদ্ৰোহৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত দিল্লীলৈ খাদ্য - শস্যৰ যোগান হ্ৰাস পাইছিল আৰু জনগণৰ মাজত উদ্বেগ-আতংকৰ সৃষ্টি হৈছিল।
এনে পৰিস্থিতিত ঔৰংজেৱে এক শক্তিশালী গোলন্দাজ বাহিনী সহ ১০,০০০ সৈন্যৰ এক শক্তিশালী সৈন‍্যদল সৎনামীসকলৰ বিপক্ষে প্ৰেৰণ কৰিলে।
ভক্তিপ্ৰাণ আৰু শান্তিকামী সম্প্ৰদায় সৎনামীসকলৰ এই বিদ্ৰোহে অৱশ্যে এই কথা নিশ্চিতভাৱে প্ৰমাণ কৰিলে যে মোগল সিংহাসনৰ মহিমা সাধাৰণ প্ৰজাৰ ওচৰত কমি গৈছিল।
মোগল সম্ৰাট যে আগৰ দৰে প্ৰজাৰ ওচৰত ন‍্যায় বিচাৰৰ মূৰ্ত প্ৰতীক হৈ থকা নাই এই কথা নিশ্চিতভাৱে প্ৰমাণিত হৈছিল।
ডাঃ বি.পি. বঘেলে তেওঁৰ 'সৎনাম সাৰ' গ্ৰন্থত লিখিছে যে– মোগল সম্ৰাট ঔৰংজেৱে প্ৰণয়ন কৰা জিজিয়া কৰৰ সৎনামীসকলে বিৰোধিতা কৰাক লৈ এগৰাকী মোগল পদাতিক সৈন‍্য‍ই এজন সৎনামী কৃষকৰ মূৰত আঘাত কৰে, ফলত তেওঁৰ মৃত্যু হয় আৰু এই ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই সৎনামী বিদ্ৰোহৰ সূত্ৰপাত ঘটে।
ইয়াৰ আগেয়ে হোৱা যুদ্ধত তেওঁলোকে তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰৰে মোহিত কৰি যুদ্ধৰ পৰা ঔৰংজেৱৰ সৈনিকসকলৰ ধ‍্যান আঁতৰাই দি তেওঁলোকক পৰাজিত কৰিছিল।
চতুৰ্থবাৰ হোৱা যুদ্ধত ঔৰংজেৱৰ ১০,০০০ বিশাল সৈন‍্য‍ৰ লগত তিষ্ঠিব নোৱাৰি অনভিজ্ঞ যোদ্ধা সৎনামী সকল পৰাজয় বৰণ কৰিব লগা হয় আৰু বিভিন্ন ৰাজ‍্যলৈ পলায়ন কৰে।
দেশখনৰ মুখ্য নগৰসমূহ অৰ্থাৎ মাদ্ৰাজ, বম্বে আৰু কলিকতাত বিভিন্ন চুক্তিসমূহ ৰজা ১ম জৰ্জে ১৭২৬ চনত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীলৈ অনুমোদন কৰা এক চনদমতে সম্পন্ন হৈছিল।
ভাৰতীয় চুক্তি আইন ১৮৭২ ধাৰা ২ ত প্ৰস্তাৱৰ সংজ্ঞা এনেদৰে দিয়া হৈছে, "যেতিয়া এজন ব্যক্তিয়ে আন এজনৰ সন্মতি বিচাৰি কোনো এক কাম কৰাৰ বা কামটো কৰাৰ পৰা আঁতৰি থকাৰ ইচ্ছা আনজনক ব্যক্ত কৰে, তেতিয়া তেওঁক এটা প্ৰস্তাৱ দিয়া বুলি কোৱা হয়।
এই ইচ্ছাৰ কথা প্ৰস্তাৱ পাওঁতাজনক তেওঁৰ সন্মতি বিচাৰি পোনপটীয়াকৈ জনাব লাগিব আৰু এই প্ৰস্তাৱত এন কোনো চৰ্ত্ত থাকিব নোৱাৰিব যিটো পূৰ্ণ নহ'লে প্ৰস্তাৱ গৃহীত হ'ল বুলি ধৰা যায়।
১৮৬১ চনত ইংৰাজ শাসনকালত চেয়াৰমেন ছাৰ জন ৰমিলিৰ তত্তাৱধানত ছাৰ এডৱাৰ্ড ৰিয়ান, আৰ. ল'ৱ, জে. এম. মেকলইড, ছাৰ ডব্লিউ. আৰলি আৰু জাষ্টিছ ৱিলছক প্ৰাৰম্ভিক সদস্য হিচাপে লৈ গঠন কৰা তৃতীয় আইন আয়োগে ভাৰতৰ বাবে চুক্তি আইনৰ এক প্ৰতিবেদন খচৰা হিচাপে দাখিল কৰে।
ভাৰতীয় চুক্তি আইনে সামগ্ৰী বিক্ৰয় আৰু অংশীদাৰী ব্যৱসায় সম্পৰ্কীয় সৰল আৰু প্ৰাথমিক নীতিসমূহ সামৰি লৈছিল।
বাণিজ্য ক্ষেত্ৰখনৰ প্ৰগতিৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা নতুন নিয়ম-নীতিসমূহ সামৰি ল'বলৈ চুক্তি আইনখন যথেষ্ট নাছিল।
লাভ বিভিন্ন ৰূপৰ যেন টকা, সামগ্ৰী, সেৱা, বিবাহৰ অংগীকাৰ, ভৱিষ্যতে কাৰ্য পালনৰ অংগীকাৰ আদি হ'ব পাৰে।
ধাৰা ১০ অনুসৰি, "সকলোধৰণৰ বন্দৱস্তই চুক্তি, যদিহে এইসমূহ দুয়োপক্ষৰ মুকলি সন্মতি, চুক্তিৰ বাবে যোগ্যতাৰে, এক ন্যায্য সামগ্ৰীৰ সৈতে ন্যায্য লাভৰ বাবে হয়, আৰু যদি ইয়াক প্ৰকাশ্যে অবৈধ বুলি স্বীকৃত দিয়া নহয়।
ধাৰা ২ মতে "যেতিয়া এজক লোকে তেওঁক দিয়া প্ৰস্তাৱত মান্তি হয় তেতিয়া প্ৰস্তাৱটো গৃহীত হোৱা বুলি কোৱা হয়।
ধাৰা ২ মতে "যেতিয়া এজন লোকে তেওঁক দিয়া প্ৰস্তাৱত মান্তি হয় তেতিয়া প্ৰস্তাৱটো গৃহীত হোৱা বুলি কোৱা হয়।
২০১০ ৰ দশকত এওঁ ম্যানমাৰৰ জুনতা প্ৰশাসনৰ পৰা আংশিক গণতন্ত্ৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা অৱলম্বন কৰিছিল।
আধুনিক ম্যানমাৰ জাতীয় জনক আং-চান আৰু খিন কি ৰ কনিষ্ঠ কন্যা আং চান চ্যু কিৰ জনম হৈছিল ইংৰাজ শাসনাধিষ্ট ব্ৰহ্মদেশ -ৰ ৰেংগুনত।
১৯৮৮ চনৰ ৮ আগষ্টত হোৱা ৮৮৮৮ বিদ্ৰোহত আং চান চ্যু কিয়ে যথেষ্ট প্ৰসিদ্ধি অৰ্জন কৰে আৰু এন এল ডি ৰ সাধাৰণ সম্পাদিকা হয়, যিটো তেখেতে বহুতো অৱসৰ প্ৰাপ্ত সেনা কৰ্মকৰতাসকলৰ সহযোগত গঠন কৰে, যিসকলে জুনতা প্ৰশাসনক সমালোচনা কৰিছিল।
১৯৯০ চনৰ নিৰ্বাচনত এন এল ডি য়ে সংসদৰ ৮১% আসন পাবলৈ সমৰ্থ হৈছিল, কিন্তু ফলাফল বাটিল কৰা হয় কাৰণ সামৰিক চৰকাৰে ক্ষমতা হস্তান্তৰ কৰাত অস্বীকাৰ কৰিলে আৰু যাৰ ফলত আন্তৰ্জাতিকভাৱে সকলোতে তল ওপৰ লাগি পৰে।
১৯৯৯ চনত, টাইম আলোচনীখনে এওঁক এজন 'গান্ধীৰ সন্তান' আৰু অহিংসাৰ আধ্যাত্মিক উতৰাধিকাৰী হিচাবে নামকৰণ কৰিছে।
২০০৩ চনত হোৱা ডিপায়িন গুপ্তহত্যাৰ সময়ত জাতীয় গণতন্ত্ৰৰ সন্থা ৰ লগত থকা ৭০জন লোক নিহত হয় যদিও এওঁ জীয়াই থাকিবলৈ সমৰ্থ হয়।
তেওঁলোকে ঘৰ বোৰ পৰিষ্কাৰ কৰি কিছু দিন আগতে লোচাৰৰ বাবে প্ৰস্তুতি আৰম্ভ কৰে; সূৰ্য, চন্দ্ৰ বা বিপৰীত স্বস্তিকৰ দৰে ময়দাৰে ৰং কৰা শুভ চিহ্নেৰে সুগন্ধি ফুলৰে তেওঁলোকৰ ঘৰৰ বেৰ সজ্জিত কৰা হয়; আৰু ধূপ হিচাপে জ্বলাবলৈ চিদাৰ, ৰড'ডেনড্ৰন আৰু জুনিপাৰ শাখা প্ৰস্তুত কৰে।
ঋণ নিষ্পত্তি কৰা হয়, বিবাদ সমাধান কৰা হয়, নতুন কাপোৰ পৰিধান কৰা হয়, আৰু বিশেষ খাদ্য যেনে কাপচে প্ৰস্তুত কৰা হয়।
"ভেড়াৰ মুৰ" আৰু "বছৰৰ আৰম্ভণি" দুয়ো শব্দ তিব্বতী ভাষাত একে ধৰণে উচ্চাৰিত হোৱাৰ বাবে ৰঙীন মাখনৰ পৰা ভেড়াৰ মুৰ সজাৰ প্ৰথা আছে।
ভাল শস্যৰ প্ৰতীক আন এটা পৰম্পৰাগত সজ্জা হৈছে ফাইমাৰ কাঠৰ বোৰ্ডৰ সৈতে এটা বাল্টিৰ ভিতৰত দুটা উলম্ব অংশ সৃষ্টি কৰে।
লো-চাৰ উছৱৰ লগত জড়িত এক লোকবিশ্বাস আছে৷ সেইটো হ’ল, ’থুপকা গুটুক’এৰে ভাগ্য নিৰ্ণয় কৰা৷ ’থুপকা গুটুক’ হ’ল, কয়লা, নিমখ, ঘেঁহু, চুৰপি, মণি, চিল, সৰিয়হ, জলকীয়া আৰু ধূনা - এই ন বিধ বস্তুৰ পৃথক পৃথক টোপোলা৷ এই সকলোবোৰ টোপোলাকে একেলগে ’থুপকা গুটুক’ বোলে৷ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলে লো-চাৰ উছৱৰ সময়ত নিজৰ মাজতে লটাৰী খেলে আৰু কাৰ ভাগ্যত কোন কোন টোপোলা পৰে তাকে চাই নিৰ্ণয় কৰে৷ কয়লা আৰু চুৰপিৰ টোপোলা যাৰ হাতত পৰে বছৰটোলৈ তাৰ ভাগ্য বেয়া বুলি গণ্য কৰা হয়৷ আনহাতে নিমখ ঘেঁহু মনি চিল ধূনা আদি যাৰ ভাগ্যত পৰে তাৰ বছৰটো শুভফলদায়ক হয়৷
উইগুৰসকলে চীনা কেলেণ্ডাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু মংগোল আৰু তিব্বতীসকলে উইগুৰ কেলেণ্ডাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।
কিন্তু লোচাৰৰ পৰম্পৰা তিব্বতৰ বাবে অতুলনীয় আৰু ইয়াত ভাৰতীয় আৰু চীনা দুয়োটাৰে প্ৰভাৱ পৰিলক্ষিত হয়।
১৯৫০ চনত তিব্বতত চীনা আগ্ৰাসনৰ আগতে ধৰ্মপাল পালডেন লামাক সন্মান জনাবলৈ দালাই লামা আৰু অন্যান্য উচ্চ স্থানৰ লামাৰ নেতৃত্বত নামগ্যল মঠত ৰাতিপুৱাৰ ৰীতি অনুষ্ঠানৰ সৈতে লোচাৰ আৰম্ভ হৈছিল।
সাধাৰণতে এই দিন ইংৰাজী দিনপঞ্জী অনুসৰি ফেব্ৰুৱাৰী বা মাৰ্চ মাহত পৰে আৰু ইয়াক ১৫ ধৰি উদযাপন কৰা হয়।
লোচাৰ অৰুণাচলৰ মনপা, খামটি আদি বৌদ্ধধৰ্মীয় লোকসকলে পতা বসন্তকালীন উছৱ৷ অৰুণাচলৰ পশ্চিম দিশৰ মনপা, খামটি, ৱাঞ্চো আদি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী৷ তেওঁলোকে ব্ৰহ্মদেশত প্ৰচলিত মহাযানী বা ’থেৰবাদ’ মানি চলে৷ জনশ্ৰুতিমতে লো-চাৰ অনুষ্ঠিত কৰা সময়তে বুদ্ধদেৱে আসুৰিক শক্তি বিনাশ কৰি সমাজত শান্তি স্থাপন কৰিছিল৷ সেয়ে মনপা, খামটি আদি বৌদ্ধধৰ্মী লোকসকলে সকলে নতুন বছৰৰ আৰম্ভণিতে বছৰটোলৈ সুখ শান্তি কামনা কৰি লোচাৰ উছৱ পাতে৷
নৱম তিব্বতী ৰজা পুদে গুংগ্যল ৰাজত্বকালত এই ৰীতিক বাৰ্ষিক লোচাৰ উৎসৱ কৃষিভিত্তিক শস্য চপোৱাৰ উৎসৱৰ সৈতে একত্ৰিত হৈছিল।
তেওঁ সাতখন অনুবাদ নাটত, বাৰখন একাংক নাটক আৰু এঘাৰখন পূৰ্ণাঙ্গ নাটক ৰচনা কৰাৰ উপৰিও উপন্যাস তথা অন্যান্য গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল।
তেওঁ ৰচনা কৰা কেইখনমান গ্ৰন্থ হ’ল- ‘এই দেশ ওপজা মাটি জনমে জনমে’ , ‘বৃদ্ধস্য তৰুণী ভাৰ্য্যা’ , ‘সুৰ আৰু ছন্দ’, ‘অগ্নি দিক্ষা’, ‘চলচ্চিত্ৰৰ সংক্ষিপ্ত ইতিহাস’, ‘ওপজা সোণৰ মাটি’ আদি।
‘বিজ্ঞান বিচিত্ৰা’, ‘ধৰ্ম আৰু দৰ্শন’, ‘নাটক আৰু সঙ্গীত’ আদি কেইখনমান গ্ৰন্থই ছপাৰ মুখ নেদেখিলে।
মেচাৰ্চ প্ৰগতি চিনে প্ৰ’ডাকচন লিমিটেডৰ নামেৰে ব্ৰজেন বৰুৱা পৰিচালিত ওপজা সোণৰ মাটি ছবিখন তেওঁ প্ৰযোজনা কৰিছিল।
ছবিখন যথেষ্ট জনপ্ৰিয় হৈছিল আৰু ই অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল।
বৰাই ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ অসম ৰাজ্যিক শাখা, লখিমপুৰ চিনে আছা, লখিমপুৰ সত্ৰীয়া বিদ্যালয় আদি অনুষ্ঠানৰ নেতৃত্ব বহন কৰিছিল।
এসময়ৰ অবিভক্ত লখিমপুৰ জিলাৰ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ পানীগাঁও প্ৰগতি সংঘৰ দুটা কাৰ্যকালৰ বাবে সভাপতিৰ দায়িত্বত আছিল।
তাৰ পৰবৰ্তী কাৰ্যসূচী হিচাপে উত্‍সৱৰ আগদিনা বলিৰ বাবে অনা জন্তুসমূহ যাযকৰ দ্বাৰা পৰীক্ষা কৰা হয়।
ইয়াৰ পিছত বিশেষ ব্যঞ্জন প্ৰস্তুত কৰা হয়, যাক কাজি বুলি কোৱা হয়, যি ৰোগী আৰু আত্মীয়সকলক আগবঢ়োৱা হয়।
মুৰুং হৈছে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ নামনি সোৱণশিৰি জিলাৰ আপাতানি জনজাতিসকলে উদযাপন কৰা এক তাত্‍পৰ্যপূৰ্ণ উত্‍সৱ।
ইয়াৰ উপৰিও আপাতানিসকলে মাৰ্চ মাহত মেয়োকো আৰু প্ৰতি বছৰে ৪ৰ পৰা ৭ জুলাইলৈ ড্ৰী মহোৎসৱ উদযাপন কৰে।
২০১২চনত ৰোমাণ্টিক কমেডি ককটেইলে তেওঁৰ কেৰিয়াৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰভাৱ পেলায় আৰু য়েহ জৱানী হ্যে দিৱানী, চেন্নাই এক্সপ্ৰেছ , হেপ্পী নিউ ইয়েৰ আদি ৰোমাণ্টিক কমেডি ছবিত তেওঁ কৰা কাম প্ৰশংসিত হয়।
বলিউদৰ নামকৰা প্ৰযোজক তথা পৰিচালক সঞ্জয় লীলা বাঞ্চালিৰ পিৰিয়দ ড্ৰামা বাজীৰাও মস্তানি আৰু পদ্মাৱত ৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে।
ইয়াৰ মাজতে ২০১৭চনত তেওঁ হলিউদৰ একচন ছবি 'এক্স এক্স এক্স: ৰিটাৰ্ণ অৱ জেণ্ডাৰ কেজ ছবিত ভিন ডিজেলৰ সৈতে অভিনয় কৰে।
পাডুকনে পিকু ছবিত কৰা এগৰাকী স্বাভিমানী আৰ্কিটেক আৰু সঞ্জয় লীলা বাঞ্চালিৰ গৌলিঅ' কে ৰাসলীলা ৰামলীলা ছবিত জুলিয়েটৰ ওপৰত আধাৰিত এটি চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ ববে সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে।
২০১৮চনত তেওঁ নিজৰ প্ৰযোজনা কা প্ৰডাকচন আৰম্ভ কৰে আৰু এই প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত চপ্পক নিৰ্মাণ কৰে।
দীপিকা প্ৰখ্যাত বেডমিণ্টন খেলুৱৈ প্ৰকাশ পাডুকনৰ জী, কোপেনহেগেনত তেওঁ জন্ম হৈছিল আৰু বাংগালোৰত তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।
কৈশোৰতে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰৰ বেডমিণ্টন খেলুৱৈ আছিল, কিন্তু ফেশ্বন মডেল হোৱাৰ ইচ্ছাৰে তেওঁ খেল এৰি ৰেম্পত খোজ পেলায়।
দীপিকাই নাৰীবাদ আৰু নিৰাশা আদি বিষয়ত সততে মাত মাতে, মঞ্চ অনুষ্ঠানত ভাগ লয়, কাকতৰ বাবে লিখে, মহিলাৰ বাবে এটা নিজৰ কাপোৰৰ ব্ৰেণ্ড ডিজাইন কৰে আৰু বিভিন্ন ব্ৰেণ্ড আৰু পণ্যৰ বিজ্ঞাপনত ভাগ লয়।
নলবাৰী জিলা সাহিত্য সভাই তেখেতক সম্বৰ্দ্ধনা গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰি ২০১২ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ৩০ ডিচেম্বৰত সম্বৰ্দ্ধনা দিয়ে।
তদুপৰি ২০০৫ খ্ৰী:ৰ ডিচেম্বৰত দিল্লীৰ তালকোতৰা ইনডোৰ ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত হোৱা দলিত সাহিত্য একাডেমিৰ ২১ সংখ্যক বাৰ্ষিক অধিৱেশনত ড: বি আৰ আম্বেদকাৰ নেচনেল ফেল'শ্বিপ এৱাৰ্ড ভট্টাচাৰ্য্যই লাভ কৰিছিল।
ভট্টাচাৰ্য্য আৰ্য সাহিত্য সভাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক হোৱাৰ উপৰিও তিনিটা কাৰ্য কাল সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
আনহাতে ভট্টাচাৰ্যই সদৌ অসম চৰকাৰী পেন্সনাৰ সন্থাৰ নলবাৰী শাখাৰ তিনিটা কাৰ্য কাল সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ উপৰিও এটা কাৰ্যকাল সভা পতিৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল।
তদুপৰি ভট্টাচাৰ্য্য "সিন্ধু পণ্ডিত মানসিক উন্নয়ন কেন্দ্ৰ"ৰ প্ৰতিষ্ঠা কালৰ আজীৱন সদস্য তথা এটা কাৰ্যকালৰ উপসভাপতি।
ভট্টাচাৰ্য্যই সাহিত্য চৰ্চাত দেৰিকৈ হাত দিলেও তেখেতে ইতিমধ্যে কবিতা, গল্প, উপন্যাস, প্ৰবন্ধ, জীৱনী, সাধুকথা, লিমাৰিক, হাস্য-ব্যংগ, একাংকিকা আদি বিভিন্ন বিষয়ৰ ২৮খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰি অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰাল চহকী কৰিছে।
তদুপৰি তেখেতৰ বিভিন্ন লিখনি প্ৰান্তিক, গিৰজনি, আমাৰ অসম, অসমীয়া প্ৰতিদিন, অগ্ৰদূত, লুইত জ্যোতি, আমাৰ নলবাৰী, আৰ্যশ্ৰী, নলশ্ৰী, দীপ-শিখা, জ্ঞান-জ্যোতি আদি কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছে।
অৱশ্যে চাকৰিৰ মাজতে নলবাৰী কলেজৰ নৈশ শাখাত পঢ়ি ১৯৬৭ খ্ৰী:ত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৬২ খ্ৰী:ত ডিংডিঙি গাঁৱৰ প্ৰয়াত প্ৰিয় নাথ শৰ্মাৰ প্ৰথমা কন্যা কিৰণ দেৱীৰ লগত ভট্টাচাৰ্যৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়।
নগেন্দ্ৰ নাথ ভট্টাচাৰ্য্য ৰ জন্ম হৈছিল নলবাৰী জিলাৰ অন্তৰ্গত আঠঘৰীয়াৰ এক কুলীন ব্ৰাহ্মণ পৰিয়াল ত ১৯৩৩ খ্ৰী:ৰ ডিচেম্বৰ মাহৰ ১৭ তাৰিখ ত।
মাতৃ স্বৰ্গীয়া ব্ৰজবালা দেৱী আছিল নলবাৰী জিলাৰ অন্তৰ্গত গুৱাকুছি গাৱঁৰ "বৰহাকিম" খ্যাত প্ৰয়াত ভগৱান চন্দ্ৰ শৰ্মা দলৈৰ জীয়ৰী।
ভট্টাচাৰ্য্যই নলবাৰী জিলা সাহিত্য সভা, নলবাৰী সাহিত্য সমাজ, আৰ্য সাহিত্য সভা, চ'কবজাৰ লেখক সভা, চ'কবজাৰ পাণ্ডাৰ থান বিষ্ণু যজ্ঞ, পাণ্ডাৰ থান শাৰদীয় দুৰ্গা পূজা, অসম পেন্সনাৰ সন্থা, নলবাৰী জিলা শাখা, গোপাল বজাৰ থিঅ'চফিকেল লজ, সিন্ধু পণ্ডিত মানসিক উন্নয়ন কেন্দ্ৰ, পূব উপৰ বৰভাগ শাৰদীয় দুৰ্গা পূজা , আঠঘৰীয়া বিষ্ণু মন্দিৰ আদি অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ লগত নিবিড় ভাবে জড়িত হৈ আছে।
২০১৬ চনত তেখেতে জৰ্জিয়াৰ বিলিছি ষ্টেট মেডিকেল ইউনিভাৰ্ছিটিৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
অৱশ্যে ভাৰতীয় চিকিৎসা সংস্থাৰ দ্বাৰা উক্ত প্ৰতিষ্ঠানটো স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত হোৱাৰ সত্ত্বেও ছাই পল্লৱীয়ে নিজাববীয়াকৈ এতিয়ালৈকে কোনোধৰণৰ চিকিৎসা-বৃত্তি আৰম্ভ কৰা নাই।
২০১৫ চনত মুক্তিলাভ কৰা মালায়ালাম ভাষাৰ ছবি "প্ৰেমম"ৰ মালাৰ চৰিত্ৰটোৰ জৰিয়তে ছাই পল্লৱীয়ে দৰ্শকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে।
বিদ্যালয়ত পঢ়ি থকাৰ সময়তে ছাই পল্লৱীয়ে কেবাটাও নৃত্যানুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰি জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল।
২০১৪ চনত চিকিৎসা বিজ্ঞান পঢ়ি থকাৰ সময়ত, ছাই পল্লৱীয়ে এলফন্সে পুথাৰেনৰ পৰা "প্ৰেমম" ছবিৰ বাবে এটি প্ৰস্তাৱ লাভ কৰে।
পল্লৱীয়ে শিক্ষানুষ্ঠানৰ বন্ধৰ সময়ত ছবিখনৰ শ্বুটিং শেষ কৰে আৰু পুনৰ জৰ্জিয়ালৈ ৰাওনা হয়।
ছবিখনত আগবঢ়োৱা উৎকৃষ্ট প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ছাই পল্লৱীয়ে শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লা কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
২০১৫ চনৰ শেষৰফালে "কালি" নামৰ ছবিখনত কাম কৰিবলৈ ছাই পল্লৱীয়ে পুনৰ অধ্যয়নৰ পৰা এমহীয়া বিৰতি লৈ আহে।
খঙাল গিৰিয়েকৰ উচ্চবাচ্য সহন কৰিবলগীয়া হোৱা অঞ্জলি নামৰ এগৰাকী গাভৰু পত্নীৰ ৰূপত তেখেতে এই ছবিখনত অভিনয় কৰিছিল।
"প্ৰেমম" আৰু "ফিডা" নামৰ ছবিত আগবঢ়োৱা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে তেখেতে বহুকেইটা বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
শৰীৰৰ ছাল উজ্জীৱিতকৰণৰ বাবে প্ৰয়োগ কৰিব পৰা এটা ক্ৰিমৰ দুই কোটিটকীয়া বিজ্ঞাপনৰ চুক্তি পল্লৱীয়ে নাকচ কৰে।
ছাই পল্লৱীয়ে ২০১৬ চনত জৰ্জিয়াৰ বিলিছি ষ্টেট মেডিকেল ইউনিভাৰ্ছিটিৰ পৰা এম.বি.বি.এছ. ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
ইয়াৰে ভিতৰত কেইখনমান উল্লেখযোগ্য ছবি হৈছে: 'ওলাংথাগি ৱাংমাদাচু', 'ইমেজি নিংগেম', 'পাওখম আমা', 'ইছানু', 'সানাবি', 'মায়োফিগি মাচা' আৰু 'নাংগানা কাপ্পা পাকচাদে'।
তেওঁ 'মণিপুৰৰ আৰ্কিড', 'চাংগাই: মণিপুৰ আৰু লাৰ নৃত্যৰত হৰিণ'ৰ তথ্যচিত্ৰৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছিল।
তেওঁ ১৯৭৯ চনত তেওঁৰ জীৱনৰ শ্ৰেষ্ঠ কৃতি 'বোৰো চাহেব ওংবি চানাটম্বী' বাবে সন্মানীয় সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।
মহাৰাজ কুমাৰী বিনোদিনী দেৱী চমুকৈ এম. কে. বিনোদিনী দেৱী এগৰাকী ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক, চুটিগল্প লেখক, নাট্যকাৰ তথা চিত্ৰনাট্যকাৰ।
কল্যাণ মন্ত্ৰালয়ে ১৯৯৮ চনৰ মে’ মাহত সামাজিক ন্যায় আৰু সশক্তিকৰণ মন্ত্ৰালয় নামটো গ্ৰহণ কৰিছিল।
১৯৯৯ চনৰ অক্টোবৰ মাহত, জনজাতীয় উন্নয়ন বিভাগে মন্ত্ৰালয় ত্যাগ কৰি ইয়াৰ নিজা মন্ত্ৰালয়, জনজাতীয় পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয় হয়।