polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
অৰ্শৰোগৰ নিদান সাধাৰণতে শাৰীৰিক পৰীক্ষাৰ দ্বাৰাই কৰা হয়৷ গুহ্যদ্বাৰ আৰু তাৰ চাৰিওকাষৰ এটা চাক্ষুস পৰীক্ষাৰ দ্বাৰা বাহিৰ ওলাই অহা বা অঙ্গচ্যুতি হোৱা অৰ্শৰোগ ধৰা পেলাব পাৰি৷ এটা গুহ্যদ্বাৰৰ পৰীক্ষা কৰি গুহ্যদ্বাৰৰ সাম্ভাৱ্য টেমুনাবোৰ, , আকাৰ বৃদ্ধি পোৱা পুৰুষ জননাঙ্গৰ গ্ৰন্থি, বা ফোঁহাবোৰ ধৰা পেলাব পাৰি৷ প্ৰচণ্ড বিষৰ বাবে এই পৰীক্ষা সঠিক বিষ নাশক ঔষধ প্ৰয়োগ নকৰাকৈ সম্ভৱপৰ নহ’ব পাৰে, অৱশ্যে অধিকাংশ অন্তৰ্মুখী অৰ্শৰোগৰ ক্ষেত্ৰত বিষ নাথাকে৷ অন্তৰ্মুখী অৰ্শৰোগৰ চাক্ষুষ নিশ্চয়তাৰ ক্ষেত্ৰত এমূৰত এটা পোহৰ সংযুক্ত হৈ থকা এবিধ ফোঁপোলা চুঙাকৃতিৰ সঁজুলিৰে এনোস্কোপী কৰিব লগীয়া হ’ব পাৰে৷ অৰ্শৰোগ দুইপ্ৰকাৰৰ : বহিৰ্মুখী আৰু অন্তৰ্মুখী৷ গুহ্যদ্বাৰৰ চিহ্নডালক ভিত্তি হিচাপে লৈ ৰোগসমূহৰ অৱস্থানৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ইয়াক ভাগ কৰা হৈছে৷ কিছুমান লোকৰ একে সময়তে দুয়োবিধ অৰ্শৰোগৰে লক্ষণ থাকিব পাৰে৷ যদি প্ৰায় ৰ দৰে বিষ থাকে তেন্তে সেয়া অন্তৰ্মুখী অৰ্শতকৈ বহিৰ্মুখী অৰ্শ হোৱাৰ সম্ভাৱনা অধিক৷
অৰ্শৰ নলীকা ৰ বাবে অতিকে গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ সিহঁতে গুহ্যদ্বাৰ বন্ধ কৰা চাপৰ অৱশিষ্ট ১৫-২০% যোগান ধৰে আৰু মলত্যাগৰ সময়ত মাংসপেশীক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে৷ এজন লোকে যেতিয়া তললৈ বহে তেতিয়া তেওঁৰ পেটৰ আভ্যন্তৰীণ চাঁপ বৃদ্ধি হয়, আৰু অৰ্শৰ নলীকা ৰ আকাৰ বৃদ্ধি হৈ গুহ্যদ্বাৰ বন্ধ কৰি ৰখাত সহায়ক হয়৷ বিশ্বাস কৰা হয় যে অৰ্শৰ উপসৰ্গবোৰ দেখা দিয়ে তেতিয়া, যেতিয়া এই গাঁথনিটো তললৈ নামি আহে বা যেতিয়া ৰ চাপ অত্যাধিকভাৱে বৃদ্ধি হয়৷ ৰ বৰ্ধিত চাপো অৰ্শৰ উপসৰ্গৰ কাৰণ হিচাপে চিহ্নিত হ’ব পাৰে৷ দুই প্ৰকাৰৰ অৰ্শৰ উদ্ভৱ হয় : ৰ পৰা অন্তঃৱৰ্তী আৰু অধস্থ অৰ্শ পেশী জালিকাৰ পৰা বহিৱৰ্তী৷ এ দুটা ভাগত বিভক্ত কৰে৷
যিসময়ত ভালেমান সমসাময়িক অনুঘটক আৰু পূৰ্বানুমানকাৰী অৰ্শৰোগৰ চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত উপলব্ধ হয়, তেনেস্থলত সেইবোৰৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰামাণিকতা কিন্তু ন্যূনতম হয়৷ ষ্টেৰয়ড ত থকা অনুঘটক ১৪ দিনতকৈ অধিক ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে, তেনে কৰিলে ছাল পাতল হৈ যাব পাৰে৷ অধিকাংশ অনুঘটকতেই সক্ৰিয় উপাদানৰ মিশ্ৰণ সংযুক্ত হৈ থাকে৷ ইয়াত সংযুক্ত হৈ থাকিব পৰা উপাদানসমূহ হৈছে : এবিধ প্ৰতিবন্ধক ক্ৰীম যেনে পেট্ৰ’লিয়াম জেলি বা জিংক অক্সাইড, এবিধ বেদনাহাৰী অনুঘটক যেনে , আৰু এবিধ জোৰেৰে হেঁচা মাৰি থ’ব পৰা উপাদান যেনে ৷ বিৰূপ প্ৰতিক্ৰিয়া ৰ সম্ভাৱনীয়তা থকা ৰ সুফল সন্দেহজনক৷ গৰ্ভধাৰণৰ পাছত উপসৰ্গবোৰ নিস্পত্তি হোৱা হেতুকে প্ৰসৱোত্তৰ কাল পৰ্যন্ত সক্ৰিয় চিকিৎসা এইক্ষেত্ৰত পলম হয়৷
উপসৰ্গীয় অৰ্শৰ প্ৰকৃত কাৰণ জনা নাযায় বা ই অজ্ঞাত৷ বিভিন্ন কাৰক যেনে : অনিয়মিত খাদ্যাভ্যাস , শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম নকৰা, পৰিপুষ্টিজনক কাৰক , পেটৰ আভ্যন্তৰীন চাপ বৃদ্ধি (বহু দেৰিলৈ চেপি ধৰি থকা, , পেটৰ ভিতৰত স্তুপীকৃত হোৱা বা গৰ্ভধাৰণ), বংশগত কাৰণ, ৰক্তপ্ৰবাহৰ শিৰত নলীৰ অৱস্থিতিহীনতা আৰু বয়স বৃদ্ধিক অৰ্শ ৰোগৰ কাৰণ হিচাপে ধৰা হয়৷ ইয়াৰ উপৰি অন্যান্য কিছুমান কাৰণ আছে যিবোৰকো অৰ্শৰোগৰ বিপদসংকুলতা বৃদ্ধিত সহায় কৰে বুলি জনা যায়, সেইবোৰ হৈছে মেদবহুলতা, দীৰ্ঘসময় ধৰি বহি থকা, বহুদিনীয়া কফ ৰোগ আৰু শ্ৰোণীপ্ৰদেশৰ বিকলতা৷ যি কি নহওক এইসমূহৰ উপস্থিতিৰ ফলত ৰোগৰ অৱস্থা গুৰুতৰ হয়৷
ৰক্ষণশীল চিকিৎসাত গতানুগতিকভাৱে এইসমূহ উপাদান থাকে : প্ৰচুৰ পৰিমাণে আঁহযুক্ত খাদ্য, দেহত জলজ মৌলৰ পৰিমাণ পৰ্যাপ্ত থাকিবলৈ প্ৰচুৰ পৰিমাণে পানী খোৱা, পেট জ্বলা পোৰা নকৰিবলৈ অৰাসায়নিক ঔষধ - - - ৰ ব্যৱহাৰ , স্নান আৰু জিৰণি৷ আঁহযুক্ত খাদ্যগ্ৰহণে উন্নত ফলাফল প্ৰদৰ্শন কৰে, আৰু এয়া খাদ্যাভ্যাসৰ বিকল্পীকৰণ বা আঁহযুক্ত খাদ্য পৰিপূৰক ৰ ব্যৱহাৰৰ যোগেদি লাভ কৰিব পাৰি৷ চিকিৎসাৰ কোনো স্তৰত হীনদেৰি হ’লে স্নানৰ পৰা লাভ কৰা সুফলৰ প্ৰমাণৰ লাভ কৰিব৷ সেয়া যদি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে তেন্তে সেয়া এবাৰত ১৫ মিনিটৰ অধিক হ’ব নালাগে৷
ৰুগীয়া অৰ্শৰ লক্ষণসমূহ মূলতঃ নিৰ্ভৰ কৰে ইয়াৰ বিদ্যমানতাৰ ওপৰত৷ অন্তঃৱৰ্তী অৰ্শ সাধাৰণতে বিষ নোহোৱাকৈয়ে হয়, আনহাতে গুহ্যদ্বাৰৰ ৰক্তক্ষৰণ বহিঃৱৰ্তী অৰ্শই ভালেমান উপসৰ্গৰ সৃষ্টি কৰে বা যদি ৰক্তনলীত তেজ গোট মৰা পায়ু ৰ ঠাইখিনিত এক বিশেষধৰণ বিষ হয় আৰু ফুলি উঠে৷ বহু লোকে গুহ্যদ্বাৰত দেখা দিয়া যিকোনো উপসৰ্গকে ভুলকৈ উপস্থাপনেৰে “অৰ্শ” বুলি ধৰি লয় আৰু যাৰ ফলত উপসৰ্গৰ গুৰুতৰ কাৰণ এৰাই চলা হয়৷ য’ত অৰ্শৰ প্ৰকৃত কাৰণ অজ্ঞাত হৈ ৰৈ যায়, ভালেসংখ্যক কাৰণ যিয়ে পেটৰ আভ্যন্তৰীণ ভাগত চাপ বৃদ্ধি কৰে, বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত কোষ্ঠকাঠিন্য ই অৰ্শৰ বিকাশত ভালেখিনি অৰিহণা যোগায়৷
অৰ্শৰ নলীকা হৈছে মানৱ শৰীৰতত্বৰ এক অংশ আৰু যেতিয়া ইয়াত অস্বাভাৱিক পৰিৱৰ্তন আহে তেতিয়াহে ই ৰোগত পৰিণত হয়৷ তাত স্বাভাৱিকতে তিনিডাল মুখ্য নলীকা থাকে গুহ্যনলী৷ সচৰাচৰ মানৱদেহত থকাৰ দৰে বাওঁফালৰ দাঁতিৰ ফালে, সোঁফালৰ সমূখভাগত, আৰু সোঁফালৰ পিছফালৰ স্থানত এই নলীকাকেইডাল থাকে৷ এই নলীকাকেইডাল ধমনী অথবা শিৰা কোনোটোৰে গঠিত নহয় অথচ ৰক্তবাহী নলীকাবোৰক , সংযোগী কোষকলা আৰু কোমল মাংসপেশী বুলি কোৱা হয়৷ শিৰাত থকাৰ দৰে ৰ বেৰত মাংসপেশীৰ কোষকলা নাথাকে৷ ৰক্তবাহী নলীকাৰ এই গুচ্ছটোক বুলি জনা যায়৷
অন্তঃৱৰ্তী অৰ্শ সাধাৰণতে অভ্যন্তৰৰ লৰচৰৰ সময়ত বা পিছত বিষহীনভাৱে, উজ্জ্বল ৰঙা হৈ, গুহ্যদ্বাৰৰ ৰক্তক্ষৰণ হৈ দেখা দিয়ে৷ তেজ সাধাৰণতে গতানুগতিকভাৱে মলৰ লগতে ওলায়, যাক হেমাটোছেজিয়া বুলি জনা যায়, যিটো টয়লেট পেপাৰ বা প্ৰস্ৰাৱগাৰৰ পাত্ৰতো দেখা যায়৷ মলৰ ৰঙ সাধাৰণতে গতানুগতিকেই থাকে৷ অন্যান্য উপসৰ্গৰ ভিতৰত বিজলুৱা ৰস বাহিৰ হোৱা, গুহ্যদ্বাৰেদি পায়ুৰ ভিতৰৰ স্তুপৰ অংগচ্যুতি, খজুৱতি, আৰু সঘনাই মলত্যাগৰ ভাব হোৱা৷ অন্তঃৱৰ্তী অৰ্শবোৰ সাধাৰণতে কেৱল যন্ত্ৰনাদায়ক হয় তেতিয়া যেতিয়া ই পকি উঠে বা গৰল লাগে৷
সাধাৰণৰ পৰা মধ্যমীয়া ধৰণৰ ৰোগৰ প্ৰাথমিক চিকিৎসাত সন্নিৱিষ্ট থাকে আঁহযুক্ত আহাৰ গ্ৰহণ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰা, দেহত পানীৰ যৌগ পৰ্যাপ্ত পৰিমানৰ থাকিবলৈ জুলীয়া আহাৰ খোৱা, বিষৰ পৰা উপশম পাবলৈ ৰ ব্যৱহাৰ, আৰু জিৰণি৷ যদিহে উপসৰ্গসমূহ গুৰুতৰ হয় বা ৰক্ষণশীল ব্যৱস্থাৰে কোনো উন্নত নহয় তেনে অৱস্থাত কিছুপৰিমাণৰ গৌণ প্ৰক্ৰিয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি৷ আনহাতে এনে প্ৰক্ৰিয়া ব্যৱহাৰ কৰি কোনো সুফল নোপোৱা সকলৰ বাবে অস্ত্ৰোপচাৰ অন্তিমটো পথ হিচাপে থাকে৷ প্ৰায় অৰ্ধেকাংশ লোকেই তেওঁলোকৰ জীৱনত অৰ্শ ৰোগৰ সমস্যাৰ সমূখীন হয়৷ পৰিণাম সাধাৰণতে ভালেই হয়৷
যদি থ্ৰ’মব’ছড নহয়, বহিঃৱৰ্তী অৰ্শই বিভিন্ন ধৰণৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে৷ যি কি নহওক, যেতিয়া থ্ৰ’মব’ছড হয়, তেতিয়া অৰ্শ খুব বেছি যন্ত্ৰনাদায়ক হ’ব পাৰে৷ তথাপি এই বিষ গতানুগতিকভাৱে ২-৩ দিনৰ ভিতৰত উপশম ঘটাব পাৰি৷ অৱশ্যে ফুলা অৱস্থাটো নাইকিয়া হ’বলৈ কেইসপ্তাহমানৰ প্ৰয়োজন হয়৷ এটা চৰ্ম চিহ্ন আৰোগ্য হোৱাৰ পিছতো থাকি যাব পাৰে৷ যদি অৰ্শবোৰ ডাঙৰ আকৃতিৰ হয় আৰু তাৰ ফলত স্বাস্থ্যবিধিৰ কোনো সমস্যাৰ সৃষ্টি হয়, তেতিয়া ইহঁতে চাৰিওকাষৰ ছালত প্ৰদাহৰ সৃষ্টি কৰে আৰু তাৰ পিছত গুহ্যদ্বাৰৰ চাৰিওকাষে খজুৱতি উৎপন্ন কৰে৷
মলত্যাগ কৰিবলৈ লোৱাৰ সময়ত চেপি ধৰাৰ পৰা বিৰত থকা, প্ৰচুৰ পৰিমানে আঁহযুক্ত খাদ্য গ্ৰহণ, প্ৰচুৰ পৰিমানে পানী খোৱা বা আঁহজাতীয় খাদ্যৰ পৰিপূৰক খাদ্যগ্ৰহণ আৰু পৰ্যাপ্ত পৰিমানৰ শ্ৰম আদিৰ জৰিয়তে কোষ্ঠকাঠিন্যৰ পৰা আঁতৰত থকা আৰু গ্ৰহণীৰ পৰা আঁতৰত থকা আদি বিভিন্ন ধৰণৰ অৰ্শৰোগ প্ৰতিৰোধ ব্যৱস্থাৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়োৱা হয়৷ মলত্যাগ কৰোঁতে কম সময় অতিবাহিত কৰা, পায়খানাত থকা সময়ত কাকত আদি পঢ়া অভ্যাস ত্যাগ কৰা, লগতে অত্যাধিক ওজনৰ লোকসকলে ওজন হ্ৰাস কৰা আৰু অধিক ওজন উঠোৱা কাম ত্যাগ কৰিব লাগে৷
বিভিন্ন ভোক নলগা সমস্যা যেনে , , ফোঁহা, , আৰু খজুৱতি ও সামঞ্জস্য থকা উপসৰ্গ আৰু যিবোৰক ভুলকৈ অৰ্শ হিচাপে চিকিৎসা কৰা হ’ব পাৰে৷ গুহ্যদ্বাৰৰ ৰক্তক্ষৰণ কালাৰেক্টেল কেন্সাৰৰ ফলতো হ’ব পাৰে, ইয়াৰ উপৰি বৃহদান্ত্ৰ প্ৰদাহ যেনে পেট জ্বলা-পোৰা কৰা ৰোগ, , আৰু ৰ ফলতো হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে৷ উল্লেখ্য যে যদি এনিমিয়া ৰোগ থাকে, তেন্তে অন্যান্য সাম্ভাৱ্য কাৰণো এইক্ষেত্ৰত বিবেচনা কৰিব লাগিব৷
অন্তৰ্মুখী অৰ্শ ৰ তলত উদ্ভৱ হোৱা অৰ্শবোৰেই হৈছে অন্তৰ্মুখী অৰ্শ৷ সেইবোৰ ৰে আগুৰি থাকে য’ত বিষ নাথাকে . অংগচ্যুতি ৰ স্তৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ইহঁতক ১৯৮৫ চনত চাৰিটা ভাগত শ্ৰেণীবিভাজন কৰা হৈছিল৷
অন্তঃৱৰ্তী আৰু বহিঃৱৰ্তী অৰ্শ বিভিন্ন ধৰণেৰে দেখা দিব পাৰে; উল্লেখ্য যে বহুলোকৰ আকৌ দুয়োধৰণৰ অৰ্শই থাকে৷ এনিমিয়া ৰ বাবে কাচিৎ কেতিয়াবা ৰক্তক্ষৰণ হোৱাটো অগতানুগতিক আৰু জীৱনৰ প্ৰতি ভাবুকি আহিব পৰাকৈ হোৱা ৰক্তক্ষৰণ আনকি ইয়াতকৈও অগতানুগতিক৷ এই ৰোগৰ সমস্যাত ভূগা অধিকাংশ লোকেই ৰোগবিধৰ ক্ষেত্ৰত লাজ কৰে আৰু কেৱল ৰোগ বিধে গুৰুতৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিলেহে সঘনাই চিকিৎসাৰ বাবে আগবাঢ়ি যায়৷
অন্যান্য অৱস্থাসমূহ যিবোৰে পায়ুত স্থূপীকৰণ কৰে সেইবোৰ হৈছে : , গুহ্যদ্বাৰৰ বিষহীন টেমুনা, গুহ্যদ্বাৰ বাহিৰ ওলাই অহা বা অংগচ্যুতি, আৰু গুহ্যদ্বাৰৰ আকাৰ বৃদ্ধি৷ বৰ্ধিত প’ৰ্টেল উচ্চ ৰক্তচাঁপ ফলত হ’ব পাৰে যিটো অৰ্শৰ লক্ষণৰ স’তে সাদৃশ্য থকা হ’ব পাৰে কিন্তু পৃথক অৱস্থাত৷
অৰ্শৰোগ বা বিভিন্ন অৰ্শৰোগ , হৈছে শিৰা সম্বন্ধীয় গুহ্যদ্বাৰ ত থকা এক বিন্যাস যি মল নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত সহায়ক হয়৷ সেইবোৰ ৰুগীয়া বা অৰ্শত পৰিণত হয়, যেতিয়া ফুলি উঠে বা পোৰণি উঠে. সিহঁতৰ জৈৱিক অৱস্থাত, সিহঁতে ৰক্তবাহী উপসিৰা সমূহ আৰু সংযোজক কোষ-কলা ৰে সজ্জিত গাদীৰ নিচিনাকৈ ভূমিকা পালন কৰে৷
গৰ্ভধাৰণ ৰ সময়ত, পেটত হোৱা গৰ্ভস্থ সন্তান ৰ চাপ আৰু হৰ্মনজনিত কাৰণত ৰক্তপ্ৰবাহিকা নলীৰ আকাৰ বৃদ্ধি হয়৷ প্ৰসৱেও পেটৰ আভ্যন্তৰীণ চাপ বৃদ্ধি কৰে৷ গৰ্ভৱতী মহিলাক খুব কাচিৎহে অস্ত্ৰোপচাৰৰ প্ৰয়োজন হয়, কিয়নো প্ৰসৱৰ পাছত উপসৰ্গবোৰ গতানুগতিকভাৱে নাইকিয়া হয়৷
বহিৱৰ্তী অৰ্শ বোৰ ডেণ্টেট বা ৰ তলত হয়৷ সেইবোৰ ৰ দ্বাৰা আসন্নভাৱে আবৃত হয় আৰু ছালেৰে ঢকা থাকে, দুয়োটাই উষ্ণতা আৰু বিষৰ প্ৰতি স্পৰ্শকাতৰ হয়৷
ঢুলীয়া অনুষ্ঠানত পুতলা নাচৰ সাদৃশ্য থকালৈ চাই বহুতে ইয়াক পুতলা নাচৰ ক্ৰমবিকাশিত ৰূপ বুলি ক’ব খোজে।
ঘাই ঢুলীয়া, খৰমৰা ঢুলীয়া, কুস্তিদিয়া ঢুলীয়া, টেমেকা, মহলাধাৰী, সূত্ৰধাৰ আৰু অন্যান্য ভালেমান ব্যক্তিৰদ্বাৰা ই গঠিত হয়।
কিন্তু ঢুলীয়া অনুষ্ঠানৰ কোনো লিখিত বিৱৰণ নথকাৰ ফলত ইয়াৰ প্ৰাচীনত্ব কিমান দূৰ ৰক্ষা পৰিছে তাক সতকাই কোৱা টান।
ঢুলীয়া অনুষ্ঠানটিত ভাগ লোৱা লোকসকলৰ অভিনয় কৌশল আৰু হাস্য-ব্যংগ কৌতুকবোৰেই অনুষ্ঠানটিৰ মুখ্য আকৰ্ষণ।
এনে এটি মনোৰঞ্জক অনুষ্ঠান সম্প্ৰতি মৃতপ্ৰায়; কিন্তু কেইজনমান উঠি অহা ব্যক্তিৰ প্ৰচেষ্টাত ই পুনৰ জীপ লৈ উঠিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।
অসমৰ মঠ-মন্দিৰবোৰত দেৱতাৰ বন্দনাৰ সময়ত অন্যান্য বাদ্য যন্ত্ৰৰ লগতে মুখ্য বাদ্য ঢোলো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
অসমৰ বিভিন্ন সামাজিক আৰু ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত ঢুলীয়া অনুষ্ঠান পৰিৱেশিত হৈছিল- সভা, উৎসৱ আদিৰ মুকলি মঞ্চতে ই অভিনীত হৈছিল।
মেলুহাত উপস্থিত হৈ সোমৰস পান কৰাৰ পিছত তেওঁৰ কণ্ঠ নীলা হৈ পৰে আৰু তেওঁ মেলুহান কিংবদন্তিৰ অপশক্তিৰ সংহাৰক নীলকণ্ঠ হিচাপে পৰিগণিত হয়।
শিৱই অপশক্তিৰ উস বিচাৰিবলৈ ধৰে আৰু এই সিদ্ধান্তত উপনীত হয় যে সোমৰসেই ভাৰতক ধ্বংসৰ মুখলৈ লৈ গৈ আছে।
তেওঁ শিৱক অপশক্তিৰ বিৰুদ্ধে অভিযানত সহায় কৰে কিন্তু এদল গুপ্তহত্যাকাৰীৰ পৰা নিজা মানুহবোৰ ৰক্ষা কৰিবলৈ যাওঁতে মৃত্যুমুখত পৰে।
পিছলৈ তেওঁ দেৱী শক্তিৰূপে জনাজাত হয় আৰু তেওঁৰ চিতাভষ্ম সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষতে বিয়পাই দিয়া হয় আৰু এই ঠাইসমূহ শক্তিপীঠ নামেৰে পৰিচিত হয়।
গণেশ: সতীৰ প্ৰথম পতিৰ ফালৰ সন্তান, যাক দক্ষই শাৰীৰিক বিসংগতি লৈ জন্ম হোৱা বাবে মৃত হিচাপে ঘোষণা কৰি গোপনে পৰিত্যাগ কৰে।
তেওঁ মোহপাশত আৱদ্ধ হৈ সতীৰ প্ৰতি অন্যায় ব্যৱহাৰক পোহৰলৈ অনাৰ বাবে শিৱৰ প্ৰতি বিষোদগাৰ পোষণ কৰে।
শিৱই সোমৰস ধ্বংস কৰিবলৈ মেলুহা আক্ৰমণ কৰিবলৈ লোৱাত তেওঁ দোধোৰ-মোধোৰত পৰে আৰু শেষত নিজ দেশক ৰক্ষা কৰিবলৈ তেওঁৰ কৰ্ত্তব্যৰ বাবে বাধ্য হৈ মেলুহাৰ পক্ষ লয়।
নিজৰ চেহেৰা আৰু বয়সৰ চাপ পৰা দেহৰ প্ৰতি সচেতন দিলীপক ভৃগুৱে শিৱৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধত সহায় কৰিবলৈ ব্লেকমেইল কৰে।
যেতিয়া দক্ষই শিৱক গুপুতে হত্যা কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে তেতিয়া কনখলাই কৌশলেৰে পৰ্বতেশ্বৰলৈ বাৰ্তা পথায় আৰু আত্মহনন কৰে।
অপশক্তিৰ উত্থান ঘটিলে কিদৰে পশ্চিমৰ পৰিহা নামৰ ঠাইত থকা পূৰ্বৱৰ্তী মহাদেৱ ৰূদ্ৰ দেৱতাই প্ৰতিষ্ঠা কৰা এক পুৰণি জনগোষ্ঠী বায়ুপুত্ৰসকলে তেওঁলোকৰ এজন সদস্যক নীলকণ্ঠ হিচাপে প্ৰশিক্ষণ দিয়ে সেই কথা গোপালে ব্যাখ্যা কৰে।
শিৱ অৱশেষত এই সিদ্ধান্তত উপনীত হয় যে তেওঁৰ খুৰাক, বায়ুপুত্ৰ সমিতিৰ এজন প্ৰাক্তন সদস্য মানভুৱে তেওঁক নীলকণ্ঠ হিচাপে প্ৰশিক্ষণ দিছিল।
মেলুহাক সোমৰস নিৰ্মাণৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে দেখা পাই সোমৰসৰ কাৰখানাটো বিনষ্ট কৰিবলৈ শিৱই ৰাজ্যখনৰ বিৰুদ্ধে এক ধৰ্মযুদ্ধৰ ঘোষণা কৰে আৰু সোমৰস পৰিত্যাগ কৰিবলৈ জনগণৰ প্ৰতি আহ্বান জনায়।
পৰ্বতেশ্বৰে নিজ মাতৃভূমিক ৰক্ষা কৰাটো তেওঁৰ ধৰ্ম বুলি গণ্য কৰি শিৱৰ অনুমতি লৈ মেলুহাৰ পক্ষ লয় আৰু আনন্দময়ীয়েও তেওঁক লগ দিয়ে।
শিৱই এই কথা উপলব্ধি কৰে যে পঞ্চৱতী আক্ৰমণৰ মূল হোতা মহৰ্ষি ভৃগুহে যি সম্ৰাট দক্ষ আৰু দিলীপক তেওঁৰ বিপক্ষে পৰিচালনা কৰিছে।
অৱশ্যে বিদ্যুন্মালী পলাই সাৰে আৰু বাসুদেৱ হাতীসমূহক নিয়ন্ত্ৰণহীন কৰাৰ গুপুত কৌশল আহৰণ কৰি পৰ্বতেশ্বৰ আৰু ভৃগুক সৈমান কৰি সতীৰ বাহিনীটো আক্ৰমণ কৰি পৰাস্ত কৰে।
ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু গঙ্গা নদীৰ সংগমস্থলত অৱস্থিত বাবে দুই নদ-নদীৰ আদি-অন্ত আখৰেৰে এই ঠাইৰ নাম হয়।
২০১১ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত ত্ৰিপাঠীয়ে এই কথাৰ নিশ্চিতি দিয়ে যে পিছৰ মাহৰ পৰাই তেওঁ তৃতীয় ভাগটো লিখাৰ কামত লাগিব।
২০১৩ চনৰ জানুৱাৰীত এই কথা প্ৰকাশ হয় যে সেই বছৰৰে ২৭ ফেব্ৰুৱাৰীত ৱেষ্টলেণ্ড পাব্লিছিঙে দ্য অ'থ অফ দ্য বায়ুপুত্ৰজৰ মুক্তি দিব।
ত্ৰিপাঠীয়ে বহলাই কয় যে গ্ৰন্থখনৰ অন্তিম সংস্কৰণটো তেওঁ আশা কৰাতকৈ দীঘল হ'ব, যিটো ৫৩টা অধ্যায়ৰ সৈতে আনকেইখন কিতাপৰ দুগুণ।
টাইমছ অফ ইণ্ডিয়াৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত লেখকজনে কিতাপখনৰ কিছু গুৰুত্বপূৰ্ণ দৃশ্য আলোচনা কৰে।
তেওঁ ব্যাখ্যাৰে সৈতে কয় যে যিহেতু তেওঁ শৃংখলাটোত শিৱ এজন মৰণশীল ব্যক্তি, সেয়ে তেওঁ কিতাপখনত এক উপযুক্ত উপসংহাৰ সন্নিৱিষ্ট কৰিছে।
দ্য অ'থ অফ দ্য বায়ুপুত্ৰজ হৈছে ভাৰতীয় লেখক অমিষ ত্ৰিপাঠীৰ শিৱ ত্ৰিলজীৰ অন্তিমখন গ্ৰন্থ।
২০১৩ চনৰ ২৭ ফেব্ৰুৱাৰীত ৱেষ্টলেণ্ড প্ৰেছযোগে উন্মোচন কৰা গ্ৰন্থখনে মেলুহা নামৰ এখন কাল্পনিক ঠাই আৰু ইয়াৰ নিবাসীসকলক শিৱ নামৰ ভ্ৰমণকাৰী এজন কিদৰে ৰক্ষা সেই কাহিনী সম্পূৰ্ণ কৰিছে।
পূৰ্বৱৰ্তী গ্ৰন্থ দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাজৰ শেষছোৱাৰ পৰা আঁত ধৰি কাহিনীটো আগুৱাই গৈছে য'ত শিৱই আৱিষ্কাৰ কৰে যে সোমৰসেই হৈছে প্ৰকৃত অপশক্তি।
তেওঁ তেতিয়াও সোমৰস ত্যাগ কৰিব নোখোজা লোকসকল, মূলতঃ মহৰ্ষি ভৃগুৰদ্বাৰা পৰিচালিত সম্ৰাট দক্ষ আৰু দিলীপৰ বিৰুদ্ধে এক ধৰ্মযুদ্ধ ঘোষণা কৰে।
যুদ্ধ চলি থকা অৱস্থাত শিৱই বায়ুপুত্ৰ নামৰ এক সুখ্যাত জনগোষ্ঠীৰ সৈতে আলোচনাৰ বাবে পৰিহা নামৰ ঠাইলৈ ৰাওনা হয়।
ক্ৰোধিত হৈ শিৱই বায়ুপুত্ৰসকলে দিয়া পাশুপাত নামৰ পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰৰে মেলুহাৰ ৰাজধানী দেৱগিৰি বিনষ্ট কৰে আৰু সোমৰস ইতিহাসৰ পৰা হেৰাই যায়।
শিৱ আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকল তেওঁলোকৰ কৰ্মৰ বাবে দেৱতা হিচাপে জনপ্ৰিয় হয় আৰু ইয়াতে কাহিনীৰ অন্ত পৰে।
প্ৰথমাৱস্থাত ত্ৰিপাঠীয়ে দৰ্শনৰ ওপৰত এখন কিতাপ লিখিবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল, কিন্তু পৰিয়ালৰফালৰ পৰা নিৰুৎসাহ হয়।
২০১০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত মুক্তি পোৱাৰ পিছত দ্য ইমৰ্টেলছ অফ মেলুহাই বৃহৎ বাণিজ্যিক সফলতা লাভ কৰে।
গ্ৰন্থখন লিখি থকা কালতে ত্ৰিপাঠীয়ে ইয়াৰ বজাৰীকৰণ আৰু অগ্ৰগতিত তেওঁৰ আটাইখিনি সময় নিয়োজিত কৰিবলৈ বেংকাৰৰ চাকৰি ত্যাগ কৰে।
দুয়োখন গ্ৰন্থই প্ৰকাশৰ দুবছৰৰ ভিতৰতে ২২ কোটি টকাৰ বিক্ৰীৰে নীলসেন বুকস্কেনৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা গ্ৰন্থৰ তালিকাত শীৰ্ষস্থান অব্যাহত ৰাখে।
দক্ষই শিৱক গুপুতে হত্যা কৰিবলৈ চক্ৰান্ত কৰে আৰু বিদ্যুন্মালীক ইজিপ্তৰ গুপ্তহত্যাকাৰীদল আনিবলৈ পথায়।
ইফালে শিৱ উলটি আহি এই ঘটনাত ক্ৰোধাম্বিত হয় আৰু দেৱগিৰিক চিৰদিনৰ বাবে নিঃশেষ কৰি দিবলৈ পাশুপতিঅস্ত্ৰ প্ৰয়োগৰ সিদ্ধান্ত লয়।
পৰ্বতেশ্বৰ, আনন্দময়ী, ভৃগু আৰু বিৰিণীয়ে নগৰৰ ভিতৰতে থাকি ইয়াৰ লগতে মৃত্যুক আঁকোৱালি ল'বলৈ সিদ্ধান্ত লয়।
কিন্তু কাৰ্ত্তিকে ভৃগুক এনেদৰে মৃত্যুবৰণ নকৰি তেওঁৰ বিস্তৃত জ্ঞান ভৱিষ্যত প্ৰজন্মক বিলাই দিবলৈ সৈমান কৰায়।
শিৱই অস্ত্ৰপাত প্ৰয়োগ কৰে আৰু দেৱগিৰিৰ লগতে নগৰখনত থকা সোমৰস নিৰ্মাণ কাৰখানা নিশ্চিহ্ন হৈ যায়।
মুক্তিৰ পিছত দ্য অ'থ অফ দ্য বায়ুপুত্ৰজে কাহিনী আৰু চৰিত্ৰৰ বাবে ইতিবাচক সঁহাৰি লাভ কৰাৰ লগতে বিজনেচ ষ্টেণ্ডাৰ্ডে ত্ৰিপাঠীক আখ্যা দিয়ে।
মুক্তিৰ প্ৰথম দিনাই প্ৰথমচাম ছপা কপিৰ বিক্ৰীৰে কিতাপখনে ভাৰতৰ সৰ্বাধিক গতিবেগত বিক্ৰী হোৱা কিতাপৰ অভিলেখ ভংগ কৰে।
এই কথাই ৱেষ্টলেণ্ডক পৰৱৰ্তী গ্ৰন্থ শৃংখলাৰ বাবে ত্ৰিপাঠীক ৫ কোটি টকা অগ্ৰিম ধন হিচাপে দিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰে।
আঢ়ৈ বছৰৰ ভিতৰত ৪০ কোটিৰ অধিক টকাৰ বিক্ৰীৰে শিৱ ত্ৰিলজীৰ ১.৭ মিলিয়নতকৈও অধিক কপিৰ বিক্ৰী হয় আৰু ভাৰতীয় প্ৰকাশৰ ইতিহাসত ই সৰ্বাধিক গতিবেগত বিক্ৰী হোৱা গ্ৰন্থ শৃংখলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
কিতাপখন পূৰ্বৰ দুখনতকৈ দীঘল আৰু ত্ৰিপাঠীয়ে এই কথা স্পষ্ট কৰে যে কেইটামান চৰিত্ৰৰ মৃত্যুৰে সৈতে আগৰ কিতাপখনৰ আধৰুৱা সামৰণিসমূহক গতি লগোৱা হ'ব।
লগতে ইয়াকো ঘোষণা কৰা হয় যে কিতাপখনৰ প্ৰকাশন স্বত্ব আমেৰিকা আৰু ইংলেণ্ড উভয়ৰে প্ৰকাশন গোষ্ঠীয়ে ক্ৰয় কৰিছে।
দ্য ইমৰ্টেলছ অফ মেলুহা আৰু দ্য ছিক্ৰেট অফ দ্য নাগাজৰ দৰে এই কিতাপখনেও বায়ুপুত্ৰজ শীৰ্ষক এক সংগীত এলবামৰ মুক্তিকে আদি কৰি বজাৰীকৰণৰ বিভিন্ন নৱতম কৌশল বহন কৰিছে।
সতী পিছলৈ শক্তি দেৱী হিচাপে জনাজাত হয় আৰু তেওঁৰ চিতাভস্মসমূহ গোটেই ভাৰতবৰ্ষতে বিয়পি পৰে, যি পিছলৈ শক্তিপীঠৰূপে জনাজাত হয়।
সোমৰস যাতে আকৌ অধিক পৰিমাণত তৈয়াৰ কৰা নহয় তাৰ বাবে যমুনা নদীৰ সুঁতি সলাই সোমৰসৰ মূল উপাদান সৰস্বতী নৈৰ পানী শুকুৱাই পেলোৱা হয়।
নাগসকলৰ ৰাজধানী পঞ্চৱতীত বৃহস্পতিক লগ পোৱাৰ পিছত তেওঁৰ পৰা শিৱই অপশক্তিৰূপী সোমৰস আৰু ভাৰতীয় লোকৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে জানিব পাৰে।
বৃহস্পতিয়ে এই কথা ব্যাখ্যা কৰি কয় যে সোমৰস প্ৰস্তুত কৰিবলৈ যথেষ্ট পৰিমাণৰ পানীৰ প্ৰয়োজন হয় আৰু এই কাৰণে সৰস্বতী নদী শুকাই আহিছে।
সোমৰস প্ৰস্তুতকৰণ প্ৰক্ৰিয়াটোত উপন্ন হোৱা বৰ্জিত পদাৰ্থসমূহ ছাংপো নদীত নিক্ষেপ কৰা হয় যি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ জৰিয়তে ব্ৰঙ্গ দেশৰ মাজেদি বৈ যায় আৰু তাত সংক্ৰামক মহামাৰীৰ সৃষ্টি কৰে।
মিত্ৰই বায়ুপুত্ৰসকলক প্ৰত্যয় নিয়াই যে শিৱ প্ৰকৃত নীলকণ্ঠ আৰু তেওঁ শিৱক ব্ৰহ্মাস্ত্ৰতকৈ কম বিনষ্টকাৰী পাশুপতিঅস্ত্ৰ প্ৰদান কৰে।
ইফালে পৰ্বতেশ্বৰে আভুৱা ভৰা নৌকাৰে কালীৰ মনত এনে ভাৱ ওপজাই যে তেওঁলোক পঞ্চৱতী আক্ৰমণ কৰিবলৈ গৈ আছে।
তেওঁলোকে পৰিহাৰ বায়ুপুত্ৰসকলৰ পৰা ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ আহৰণ কৰি মেলুহানসকলক ভয় দেখুৱাই শান্তিৰে কাম সমাধা কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে।
আনহাতে তেওঁৰ মাতৃফালৰ ককাক গৌৰী শংকৰ ভট্টাচাৰ্য্য এগৰাকী প্ৰখ্যাত ৰাজনীতিবিদ আৰু বহু দিন ধৰি অসম বিধানসভাৰ বিৰোধী দলপতি আছিল।
গৌৰী শংকৰ ভট্টাচাৰ্য্য একাধাৰে এগৰাকী মুক্তিযুঁজাৰু, বুদ্ধিজীৱী-সাহিত্যিক আৰু অসম সাহিত্য সভা বঁটাৰ প্ৰাপক আছিল।
এগৰাকী সেনা বিষয়াৰ পুত্ৰ হিচাপে অৰ্ণৱ গোস্বামীৰ শিক্ষা জীৱন ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত সম্পন্ন হৈছিল।
অৰ্ণৱ গোস্বামীয়ে নতুন দিল্লীৰ দিল্লী সেনা ছাউনীৰ মাউণ্ট ছেইণ্ট মেৰীজ স্কুলৰ পৰা দশম শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল।
ইয়াৰ পিছত দ্বাদশ শ্ৰেণী উত্তীৰ্ণ হৈছিল জব্বলপুৰ সেনা ছাউনীৰ কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়ৰ পৰা।
দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অৰ্ন্তগত হিন্দু কলেজৰ পৰা সমাজশাস্ত্ৰ বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লোৱাৰ পিছত অৰ্ণৱ গোস্বামীয়ে ১৯৯৪ চনত অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অৰ্ন্তগত ছেইণ্ট এন্থনীজ কলেজৰ পৰা সামাজিক নৃতত্ত্ব বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
২০০০ চনত তেওঁ কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অধ্যয়ন বিভাগ ত এগৰাকী ভিজিটং ফেল' আছিল।
তেওঁৰ দ্বাৰা পৰিবেশিত দ্য নিউজআৱাৰ শীৰ্ষক অনুষ্ঠানটি সোমবাৰৰ পৰা শুকুৰবাৰলৈ প্ৰতিনিশা ৯ বজাত পোনপটীয়া সম্প্ৰচাৰ হয়।
অৰ্ণৱ গোস্বামীৰ উল্লেখনীয় কামৰ ভিতৰত ২০০৬ চনৰ মুম্বাই ৰে'ল বোমা বিস্ফোৰনৰ প্ৰচাৰ, ২০০৮ চনৰ বিতৰ্কিত সংসদৰ আস্থা ভোটৰ সময়ত নীৰৱছিন্ন ২৬ ঘণ্টীয়া পোনপটীয়া পৰিবেশোন,২০০ত কৈও অধিক ৰাজনীতিকৰ সাক্ষাৎকাৰ আৰু এই ভোটৰ বিশ্লেষণ আৰু ২০০হ চনৰ মুম্বাই সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণৰ সময়ত ৬৫ ঘণ্টাতকৈও বেছি সময় ধৰি বাৰ্তা পৰিবেশন ইত্যাদি অন্যতম।
এই অনুষ্ঠানটিত বেনাজিৰ ভুট্টো, প্ৰাক্তন ব্ৰিটিছ প্ৰধানমন্ত্ৰী গৰ্ডন ব্ৰাউন, আফগানিস্তানৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হামিদ কাৰজাই, নিৰ্বাসিত তিব্বতৰ নেতা তথা ধৰ্মগুৰু দালাই লামা, আমেৰিকাৰ বৈদেশিক সচিব হিলাৰী ক্লিণ্টন, ছোনিয়া গান্ধী আদি বহু প্ৰখ্যাত ব্যক্তিয়েও অংশ গ্ৰহণ কৰি গৈছে।
এই অনুষ্ঠানত ভাৰতৰ ৰাজনীতি, ক্ৰীড়া, চলচ্চিত্ৰ আৰু কৰ্প'ৰেট ক্ষেত্ৰৰ আন বহু স্বনামধন্য ব্যিক্তিয়েও অংশগ্ৰহণ কৰি আহিছে।
এন ডি টি ভি-ত তেওঁ দৈনিক বাৰ্তা পৰিবেশক হিচাপে কাম কৰাৰ লগতে ডি ডি মেট্ৰ' চেনেলত সম্প্ৰচাৰিত নিউজ টুনাইট শীৰ্ষক অনুষ্ঠানৰ বাবে কাম কৰিছিল।
নিউজআৱাৰ আছিল যিকোনো চেনেলত পৰিবেশিত বাতৰি বিশ্লেষণৰ অনুষ্ঠানবোৰৰ ভিতৰত সকলোতকৈ বেছি সময়ৰ বাবে নীৰৱছিন্ন ভাৱে প্ৰচাৰিত অনুষ্ঠান ।
এই অনুষ্ঠানৰ বাবেই তেওঁ ২০০৪ চনত এছিয়ান টেলিভিছন বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত এছিয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ বাৰ্তা পৰিবেশকৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ভাৰতীয় নিউজ চেনেল টাইমছ্ নাওৰ মুখ্য সম্পাদক তথা বাৰ্তা পৰিবেশক হিচাপে তেওঁ যথেষ্ট খ্যাতি লাভ কৰিছিল।
সোমবাৰৰ পৰাৰ শুকুৰবাৰলৈ প্ৰতিনিশা ৯ বজাত ভাৰতীয় নিউজ চেনেল টাইমছ্ নাওত তেওঁ আঁত ধৰা দ্য নিউজআৱাৰ শীৰ্ষক জনপ্ৰিয় বিতৰ্কৰ অনুষ্ঠানটি সম্প্ৰচাৰিত হয়।
এই অনুষ্ঠানটিত বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত খ্যাতিমন্ত ব্যক্তিৰ সাক্ষাৎকাৰ প্ৰচাৰিত হয়।
ইং ০১ নৱেম্বৰ, ২০১৬ তাৰিখে অৰ্ণৱ গোস্বামীয়ে টাইমছ্ নাও নিউজ চেনেলৰ মুখ্য সম্পাদক পদৰ পৰা ইস্তফা দিয়াৰ কথা ঘোষনা কৰে।
এ এইচ হুইলাৰ এণ্ড কোম্পানীৰ গ্ৰন্থ বিপনী শৃংখলাই ভাৰতৰ, বিশেষকৈ উত্তৰ মধ্য ভাৰতৰ প্ৰায়বোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰেল ষ্টেচনক সামৰি লৈছিল।
গ্ৰন্থ বিক্ৰীৰ যোগেদি ভাৰতীয় ৰেলে লাভ কৰা ৰাজহৰ ৮০ শতাংশ অৱদান এই কোম্পানীটোৱে আগবঢ়াইছিল।
এসময়ত হুইলাৰ কোম্পানী আছিল ভাৰতীয় ৰেল ষ্টেচনসমূহৰ প্ৰায় একচ্ছত্ৰী গ্ৰন্থ বিক্ৰেতা, যি একছত্ৰিতা ২০০৪ চনত ই হেৰুৱাবলগীয়া হয়।
১৮৭০ চনৰ আগভাগত তেওঁলোকে এলাহাবাদ ষ্টেচনৰ প্লেটফৰ্মত কিতাপৰ বিশাল স্তুপটো মেলি ললে আৰু সেইবোৰ ৰেহাই মূল্যত বিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।
ব্ৰিটিছৰ দিনৰে পৰা এ এইচ হুইলাৰ এণ্ড কোম্পানী ৰেল ষ্টেচনৰ প্ৰায় একচ্ছত্ৰী গ্ৰন্থ বিক্ৰেতা আছিল।
দক্ষিণ ৰেলৱে আৰু দক্ষিণ মধ্য ৰেলৱেৰ কিছু অংশ বাদ দি আটাইবোৰ জ'নেল ৰেলৱেত এই কোম্পানীটোৱে গ্ৰন্থ বিপনী চলাই আহিছিল।
কিন্তু ২০০২ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে হুইলাৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ মুখামুখি হয়, যেতিয়া সংযুক্ত গণতান্ত্ৰিক মৰ্চা চৰকাৰে হুইলাৰ কোম্পানীৰ কিতাপ বিক্ৰীৰ চুক্তি নবীকৰণ নকৰিলে।
ৰেল মন্ত্ৰালয়ৰ চাৰ্কুলাৰ এখনত কোৱা হয় যে মেচাৰ্চ এ এইচ হুইলাৰ এণ্ড কোম্পানীয়ে একক বিক্ৰীৰ অধিকাৰ লাভ নকৰিব আৰু তেওঁলোকে লাভ কৰিবলগীয়া অধিকাৰ অন্যসকলৰ দৰে হব।
টি.কে.বেনাৰ্জী, আৰু তিনিজন অন্য ব্যক্তিয়ে এটা কোম্পানী গঠন কৰি ১৮৭৭ চনত এলাহাবাদ ষ্টেচন এখন বিপনী মুকলি কৰিলে।
১৯০৫ চনত হুইলাৰ কোম্পানীয়ে হাওৰা ষ্টেচনৰ বিপনীখন ব্ৰহ্মদেশীয় চেগুন কাঠেৰে ইংলেণ্ডত তৈয়াৰ কৰাই আনিছিল।
১৮৭৭ চনত এলাহাবাদ ৰেল ষ্টেচনত ইয়াৰ আৰম্ভণি কৰিছিল ফৰাচী দেশীয় লেখক , ভাৰতীয় ব্যৱসায়ী টি. কে. বেনাৰ্জী আদি কেইজনমান ব্যক্তিয়ে।
হুইলাৰ কোম্পানীৰ নামটো ধাৰ কৰিছিল লণ্ডনৰ বিখ্যাত আৰু সফল গ্ৰন্থ বিপনী "আৰ্থাৰ হেনৰী হুইলাৰ"ৰ পৰা।
সেই সময়ত ভ্ৰষ্টাচাৰ আৰু একনায়কত্ববাদী শাসনে সমগ্ৰ আৰৱ জাতিক জুৰুলা কৰি তোলা আৰু এশ এবুৰি সমস্যাৰে জৰ্জৰিত চৌদি সমাজখনক নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ এজন যোগ্য লোকৰ প্ৰাসংগিকতা জ্ঞানীচামে বাৰুকৈ অনুভৱ কৰিছিল।
যাৰ পৰিণতিত ৬১০ খ্ৰীষ্টাব্দত হজৰত মহম্মদ নামৰ ৪০ বছৰ বয়সীয়া মনীষী এগৰাকীৰ নেতৃত্বত ইছলাম নামৰ নতুন আদৰ্শ এটাই গা কৰি উঠিছিল ।
মধ্যপ্ৰাচ্যত খুউব কম সময়ত ক্ষিপ্ৰগতিত ইছলাম ধৰ্মই প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ মূল কাৰণো আছিল সেই সময়ৰ আৰৱীয়সকলে এটি নতুন আদৰ্শৰ প্ৰয়োজনীয়তা বাৰে বাৰে উপলব্ধি কৰিছিল।
সেই সময়ত একশ্ৰেণী ক্ষমতাশালী সম্ভ্ৰান্তলোকৰ হাতত পদে প্ৰতি কঠোৰ লাঞ্ছনাৰ বলি হোৱা দুৰ্বল বেদুইনসকলৰ ন্যায়ৰ হকে থিয় দিছিল হজৰত মহম্মদে।
শেষলৈ ভাৰতলৈ ইছলাম ধৰ্মৰ ক্ৰমাৎ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ ঘটিছিল তুৰ্কীৰ ৰজা মহম্মদ ঘোৰীৰ ভাৰত আক্ৰমণৰ পাছত।
তাৰে ভিতৰত বীজগণিতৰ জনক মহম্মদ মুছা ইবনে আলখাৰজমী , আধুনিক চিকিৎসাৰ পিতৃ স্বৰূপ জাবিৰ ইবনে হায়ান ., লগতে ইবনে আল-নাফিছ, ইবনে চিনা, নাচিৰ আলাদ্দিন আলতুলচী, আল জাহ্ৰী, আল-ৰাজি, আল-বাতন ওমৰ খায়াম, হাছান ইবনে আল-হাইথাম আদি বহু বিজ্ঞানী আৰু গণিতজ্ঞৰ নাম উল্লেখযোগ্য।
চেংগীজ খান নাম মংগোলীয় ৰজা এজনে চলোৱা অত্যাচাৰ আৰু হত্যালীলাৰ পৰিণতিত মুছলমানৰ স্বৰ্ণযুগৰ সমলবোৰ ধ্বংস্তুপত পৰিণত হয়।
ঔষধি গুণ - কোমল ফল সংকোচক,বায়ু নি:সাৰক,ক্ষুধাকাৰক,শিপাৰ ছালৰ ৰস গ্ৰহণী,পেটচলা ৰোগৰ ঔষধ।
১৯৩৬ চনত সাধাৰণ সভাৰ প্ৰস্তাৱ মৰ্মে মাইনৰ স্কুল খনক সুকীয়াকৈ হাইস্কুল আৰু হাইমাদ্ৰাছা লৈ ৰূপান্তৰ কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হয়।
এইক্ষেত্ৰত মোহন চন্দ্ৰ চৌধুৰী, লক্ষ্মীৰাম চৌধুৰী আৰু সিদ্ধীনাথ শৰ্মাৰ অৱদান আছিল উল্লেখযোগ্য।
মুক্তাৰাম কলিতা দেৱক প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে লৈ হাইস্কুলত ১৯৩৬ ইং চনৰ ৩ মাৰ্চ তাৰিখে পাঠদান আৰম্ভ হয়; একে তাৰিখতে নুৰুদ্দিন আহমেদৰ নেতৃত্বত হাইমাদ্ৰাছাতো শিক্ষাদান আৰম্ভ হয়।
১৯৩৭ চনত দুয়োখন বিদ্যালয় পুনৰ একত্ৰীকৰণ হোৱাত বিদ্যালয়খন ৰঙিয়াৰ প্ৰাইমাৰী মোক্তাবত চলোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।
লঘণুৰাম চৌধুৰীৰ পুত্ৰ লক্ষ্মীৰাম চৌধুৰীয়ে বিদ্যালয়লৈ ২৫০০ টকাৰ অনুদান এটি আগবঢ়াইছিল যদিও দুৰ্ভাগ্যবশত: তেখেত মানসিক ভাৱে বিকাৰগ্ৰস্ত হোৱাত ভায়েকহঁতেও অনুদান দিবলৈ অপৰাগ হোৱাত বিদ্যালয়খনৰ নাম লঘণুৰাম হাইস্কুলৰ পৰিৱৰ্তে ৰঙিয়া হাইস্কুল ৰখা হয়।
১৯১৭ ইং চনৰ ৫ জানুৱাৰী তৰিখে ৰঙিয়াৰ কেইজনমান ব্যক্তিৰ প্ৰচেষ্টাত ৰাইজৰ পৰা দান বৰঙণি সংগ্ৰহেৰে লঘণুৰাম চৌধুৰীৰ নামেৰে লঘণুৰাম মাইনৰ স্কুল বুলি এখন মাইনৰ স্কুল স্থাপন হয়।
উল্লেখযোগ্য যে লঘণুৰাম চৌধুৰীদেৱে স্কুল খনৰ বাবে ১০০০ টকা দান দিছিল আৰু পৰিচালনা সমিতিৰো তেখেত সম্পাদক আছিল।
কিন্তু তেওঁ উচ্চ শিক্ষাৰ্থে আন ঠাইলৈ গুচি যোৱাত শান্তিৰাম লহকৰক প্ৰধান শিক্ষকৰ দায়িত্ব দিয়া হয়।
স্বাধীনতা আন্দোলনত লহকৰদেৱে কাৰাবৰণ কৰিবলগীয়া হোৱাত প্ৰধান শিক্ষকৰ দায়িত্ব লাভ কৰে গোপীকান্ত কলিতাদেৱে।
১৯২৫ চনত মোহন চন্দ্ৰ চৌধুৰীদেৱে প্ৰধান শিক্ষকৰ পদত যোগদান কৰি মাইনৰ স্কুলখন হাইস্কুললৈ উন্নীত হোৱালৈ উক্ত পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থাকে।
আদি অৱস্থাত এই বিদ্যালয়খন কেৱল ল'ৰাৰ বাবে আছিল বাবে "ৰঙিয়া ল'ৰা হাইস্কুল" বুলিলে ইয়াকে বুজোৱা হয়।
ৰঙিয়া উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ বৰ্তমান হাইস্কুলৰ ভাগটো ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈ পাঁচটা শ্ৰেণীৰে গঠিত।
ৰঙিয়াৰ অতিব্যস্ত মহাত্মা গান্ধী পথত অৱস্থিত বিদ্যালয়খনৰ উত্তৰ দিশে এই পথটো, পূবে জৱাহৰলাল নেহৰু শিশু বিদ্যালয় আৰু পশ্চিম আৰু দক্ষিণে আৱাসিক অঞ্চল আছে।
ৰ নিৰ্দেশ মৰ্মে দুয়োখন বিদ্যালয়ৰ সুকীয়া মেনেজিং কমিটি, শিক্ষক তথা পুঁজিৰ ব্যৱস্থা নহ'লে হাইমাদ্ৰাছা শাখাক অনুমতি দিয়া নহ'ব বুলি কোৱা হ'ল।
১৯৭৮ চনত প্ৰধান শিক্ষক যোগেন্দ্ৰ নাথ কলিতা আৰু ৰঙিয়া পৌৰ সভাৰ দুই প্ৰাক্তন পৌৰপতি দুৰ্গাদত্ত আগৰৱালা আৰু নিকুঞ্জলাল চৌধুৰীৰ নেতৃত্বত চৰকাৰৰ লগত বহু যুঁজ-বাগৰ কৰি ৰঙিয়া হাইস্কুলত উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিজ্ঞান শাখা প্ৰৱৰ্তন কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
আডেৰ্লি ষ্টেচন: যাত্ৰীৰ বাবে বন্ধ কৰি দিয়া হৈছে যদিও ভাপ ইঞ্জিনত পানী ভৰাবলৈ ৰেল ইয়াত ৰয়।
নীলগিৰি পাৰ্বত্য ৰেলৱে ১৯০৮ চনতে ব্ৰিটিছ চৰকাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ভাৰতৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ এক মিটাৰগজ ৰেলসেৱা।
২০০৫ চনত ইউনেস্কোই এই ৰেলৱেক বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থানৰ মৰ্য্যদা দিয়ে আৰু ১৯৯৯ চনত বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থানৰ মৰ্য্যদা পোৱা দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলৱেৰ সৈতে একেলগে ভাৰতৰ পাৰ্বত্য ৰেল নামৰ এটা নতুন শ্ৰেণীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।
" 'দিল চে' নামৰ হিন্দী ছবিৰ চাহৰুখ খানে অভিনয় কৰা বিখ্যাত 'চেইয়া চেইয়া' গীতটো নীলগিৰি পাৰ্বত্য ৰেলত চিত্ৰায়ন কৰিছিল।
১৮৫৪ চনতে মেট্টুপালায়ামৰ পৰা নীলগিৰি পৰ্বতলৈ ৰেলপথ সজাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল যদিও ৪৫ বছৰ পিছতহে ইয়াৰ নিৰ্মাণ সমাপ্ত হয়।
চৰকাৰৰ সৈতে হোৱা এখন চুক্তিৰ যোগে মাদ্ৰাছ ৰেলৱেই প্ৰথমে এই নীলগিৰি পাৰ্বত্য ৰেল পৰিচালনা কৰাৰ দায়িত্ব লয়।
চাউথ ইণ্ডিয়ান ৰেলেৱে কোম্পানীয়ে ইয়াক কিনি লোৱালৈকে দীৰ্ঘদিন ধৰি মাদ্ৰাছ ৰেলৱে কোম্পানীয়ে চৰকাৰৰ হৈ পৰিচালনাৰ কাম কৰি গৈছিল।
ভাৰতৰ পাৰ্বত্য ৰেলক বিষয়-বস্তু কৰি বিবিচিয়ে ২০১০ চনত তিনিটা খণ্ডৰ এখন তথ্যচিত্ৰ চিৰি়জ নিৰ্মাণ কৰিছিল।
মেট্টুপালায়াম আৰু কুনুৰ ষ্টেচনৰ মাজৰ পথচোৱাত ওপৰলৈ বগাবলৈ ৰেক আৰু পিনিয়ন পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
নীলগিৰি পাৰ্বত্য ৰেলৰ এই ৰেক আৰু পিনিয়ন অংশত 'এক্স' শ্ৰেণীৰ ভাপ ৰেক ইঞ্জিন ব্যৱহাৰ কৰা হয়।