polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ছিৰিয়াৰ দক্ষিণ-পশ্চিমত অৱস্থিত ডামাস্কাছ হৈছে প্ৰায় ২.৬ নিযুত জনসংখ্যাৰ এক বৃহৎ মহানগৰীয় অঞ্চল।
ভৌগোলিকভাৱে ডামাস্কাছ এণ্টি লেবানন পৰ্বতমালাৰ সমতলত ভূমধ্যসাগৰৰ সমুদ্ৰতীৰৰ পৰা ৮০ কিলোমিটাৰ আঁতৰত আৰু সমুদ্ৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৬৮০ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত।
কেৱল আয়ুবিড আৰু মামলোক কালত বিশেষ গুৰুত্ব প্ৰাপ্তি কৰিবলৈকে ডামাস্কাছত এক ৰাজনৈতিক পতত দেখা পোৱা গৈছিল।
অথচ, সেইদৰে সংজ্ঞা লাভ কৰা ফাংচন ৰ জটিল সমতললৈ বিশ্লেষণমূলক ধাৰাবাহিকতা তেতিয়াহে দেখা যায় যেতিয়া পইণ্ট বিলোপ কৰা হয়, আৰু এই কথা একেই নিয়ম এ দিয়ে।
এই অংকপাতন জি এইচ হাৰ্ডিয়ে লিয়ন্হাৰ্ড অয়লাৰৰ অপসাৰী শ্ৰেণীৰ সম্পৰ্কীয় কামৰ উদ্ধৃতি দিয়াৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে)
১ + ২ + ৪ + ৮ ৰ আংশিক যোগফলসমূহ হৈছে যিহেতু এইসমূহ অসীমলৈ যায়, গতিকে শ্ৰেণীটোৱে অসীমলৈ অপসাৰিত।
সেয়েহে যিকোনো সাধাৰণ যোগ কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়াই এই শ্ৰেণীৰ উত্তৰ অসীম বুলি দিব, চেজাৰ' যোগ আৰু এবেল যোগক সামৰি।
এই সত্যই যে চামেচনে ক্ৰমক এটা সীমিত মূল্য প্ৰদান কৰে, এই কথাই দেখুৱাই যে সাধাৰণ প্ৰক্ৰিয়া সম্পূৰ্ণৰূপে নিয়মিত নহয়।
যদি কোনো প্ৰক্ৰিয়াই ৰ বাবে এটি সাধাৰণ উত্তৰ দিব পাৰে, অৰ্থাৎ নহয়, তাক সহজে নিৰ্ধাৰণ কৰিব পৰা যাব।
১৯৪৪ চনত কলিয়াবৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু নতুনকৈ খোলা নগাঁও মহাবিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰে।
১৯৪৬ চনত নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথম দলৰ ছাত্ৰ হিচাপে উচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্ৰেণীৰ ২য় বৰ্ষৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
১৯৪৯ চনত কৰ্তব্যৰ খাতিৰত নগাঁও জিলাৰ কলিয়াবৰলৈ বদলি হৈ আহে আৰু ১৯৫০ চনত পুনৰ গুৱাহাটীলৈ যায়, গুৱাহাটীত কামৰূপ একাডেমীত শিক্ষকতা কৰাৰ উপৰি গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ গঞাৰ মেল অনুষ্ঠানৰ ধনবৰকাই হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
১৯৫৩ চনত তেওঁ যোৰহাট জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে আৰু তাৰ পাছৰ বছৰতে ১৯৫৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহত নগাঁও মহাবিদ্যালয়ত অসমীয়া বিষয়ৰ অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু তেতিয়াৰে পৰা নগাঁৱতে স্থায়ী ভাবে থাকিবলৈ লয়।
১৯৫৬ চনত বৰাদেৱে নগাঁৱৰ পৰা প্ৰকাশ হোৱা সাহিত্য সংকলন অৰুণাচলৰ মুখ্য সম্পাদকৰ দায়িত্ব পালন কৰে।
তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া সাহিত্যত এম.এ পাছ কৰে আৰু নগাঁও মহাবিদ্যালয়ত কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে।
দৰাঘৰে জোৰোন দিবলৈ আহি কইনা ঘৰৰ পদূলি মুখ পোৱাৰ লগে লগে কইনাৰ মাকৰ সৈতে কইনা ঘৰৰ আয়তীসকলে উৰুলি-জোকাৰেৰে দৰাঘৰক আদৰিবলৈ ওলাই আহে।
ৰভাতলীৰ মৰলৰ (বিয়াৰ ঘট স্থাপন কৰিবলৈ পিঠাগুৰি আদিৰে মাটিত অঁকা চক্ৰাকাৰ নক্সা) সোঁফালে দৰাঘৰীয়াৰ বাবে আছুতীয়াকৈ থোৱা দলিচাত আটায়ে বহে।
দৰাৰ মাকে কইনাৰ মূৰত আঙঠি এটা ধৰি গোন্ধ তেল বাকে আৰু ফণি এখন পাতি তিনিবাৰকৈ কইনাৰ শিৰত তলৰ পৰা ওপৰলৈ সেন্দূৰ দিয়ে।
দৰাপক্ষই লৈ যোৱা মাহ-হালধি, গাঁঠিয়নৰ টোপোলা, ধৰম ঘট আৰু দৈৰ সৰু ঘট এটা কইনাক চোৱাই দৰাঘৰলৈ ঘূৰাই অনাৰ নিয়ম।
জোৰণত থাকে কন্যাৰ সাজপাৰ, আ-অলংকাৰ, আৰু খাদ্য সামগ্ৰী; যেনে:- দৈ, জলপান, গুড় আৰু গাখীৰ লগতে চাউল, তেল, নিমখ আদি নিয়া হয়।
জোৰণৰ দল গৈ কন্যা ঘৰৰ পদূলিৰ তোৰণৰ মুখত উপস্হিত হোৱাৰ লগে লগে কন্যাঘৰে আদৰিবলৈ আহে- এখন তামোল পাণৰ শৰাই লৈ।
দৰা ঘৰৰ শৰাই খন আৰু কন্যাঘৰৰ শৰাই খন তিনিবাৰ সলনা-সলনি কৰি আদৰি লৈ গৈ ৰভাৰ তলত দৰা ঘৰৰ বাবে আছুতিয়াকৈ ৰখা ঠাইত বহুৱায়।
জোৰোণ হৈছে বিয়াৰ এদিন বা দুদিনৰ আগতে দৰাঘৰৰ মানুহে কইনা ঘৰলৈ গৈ কইনাক সেন্দূৰ, আ-অলঙ্কাৰ, কাপোৰ-কানি আদি প্ৰদান আৰু পৰিধান কৰোৱাৰ মাংগলিক অনুষ্ঠান।
জোৰোণৰ সম্ভাৰত কাপোৰ-কানিৰ উপৰি আইনা, ফণী, তামোল-পাণ, দুটা মাটিৰ ঘট (ঘটৰ ভিতৰত আৰৈ চাউল, তামোল-পাণ আদি থাকে।
ঘটৰ মুখত থাকে আমডালি আৰু বাহিৰত থাকে এঁৱা সূতাৰ মেৰণ আৰু সেন্দূৰৰ মেৰণ আৰু সেন্দূৰৰ ফোঁট), পাটী এটা, মাহ-হালধি, গাঁঠীয়নৰ টোপোলা, দুশৰাই তামোল , এটা মাছ, দুযোৰ তামোল-কটাৰী আদি থাকে।
পূৰ্বৰ ১৭ টা ধৰ্ম হৈছে, চাৰিটা মুছলীম উপভাগ: ছুন্নি, ছিয়া, আলাৱি আৰু ড্ৰুজে, বাৰটা খ্ৰীষ্টান উপভাগ: আছ্ছেৰিয়ান, কেথলিক, ছিৰিয়াক, ছিৰিয়াক অৰ্থডক্স, চালডীন, মেৰ'নিটছ, "ৰোম" কেথলিক, গ্ৰীক কেথলিক, গ্ৰীক অৰ্থডক্স, আৰ্মেনিয়ান অৰ্থডক্স, ইভানগেলিকেলছ, আৰু এটা গোট হিচাপে গণ্য কৰা অন্য ক্ষুদ্ৰ খ্ৰীষ্টান উপভাগসমূহ, আৰু জিয়ুছ (কিছুমান বৰ্তমান লেবাননত বাস কৰে, কিন্তু লেবানিজ জিয়ুছ অভিভাৱকসকলে সন্তানসকলক হয়তো লেবানিজ এম্ৰেছীৰ নাগৰিক হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰে)।
জানুৱাৰী আৰু ফেব্ৰুৱাৰী মাহত সকলোতকৈ বেছি ঠাণ্ডা পৰে, সেই সময়ত নিম্নতম তাপমাত্ৰা ১০ ছে: পৰ্যন্ত হয়।
ঊণবিংশ শতিকাৰ প্ৰথম ভাগৰ পৰা শৃঙ্খলাবদ্ধভাৱে জৈৱিক ৰসায়নৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ হয় বুলি জানিবলৈ পৰা গৈছে।
১৮১৬ চনত মাইকেল চেভ্ৰিউল নামৰ বিজ্ঞানীজনে বিভিন্ন চৰ্বী আৰু ক্ষাৰৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা চাবোন সম্পৰ্কে গৱেষণা চলাইছিল।
১৮২৮চনত ফ্ৰেইডৰিক্ ৱহলাৰে প্ৰস্ৰাৱৰ প্ৰধান অংশ ইউৰিয়া নামৰ জৈৱযৌগবিধ এম'নিয়াম চায়ানেট ৰ পৰা তৈয়াৰ কৰে।
যাৰ ফলত সেইসময়ত অজৈৱ যৌগৰ পৰা জৈৱ যৌগ সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰি বুলি মানুহৰ মনত সোমাই থকা ভ্ৰান্ত ধাৰণাটো দূৰ হয়।
১৮৫৬ চনত উইলিয়াম হেনৰী পাৰ্কিনে কুইনাইন তৈয়াৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি থাকোঁতে আকস্মিকভাৱে এবিধ জৈৱিক ৰঞ্জক পদাৰ্থ আৱিষ্কাৰ কৰে যিটো বৰ্তমান পাৰ্কিনৰ মউভ বুলি জনা যায়।
ফ্ৰেডৰিক আগষ্ট কেকুলে আৰু আৰ্কিবাল্ড স্কট কুপাৰে ১৮৫৮ চনত সুকীয়া সুকীয়াকৈ দিয়া অণুৰ ৰাসায়নিক গঠনৰ ধাৰণা জৈৱিক ৰসায়নৰ ইতিহাসত উল্লেখযোগ্য আৱিষ্কাৰ।
দুয়োজনে আগবঢ়োৱা ধাৰণামতে চতুৰ্যোজী কাৰ্বন পৰমাণুৱে ইটোৱে সিটোৰ লগত লগ লাগি কাৰ্বনৰ জালসদৃশ অণু গঠন কৰে।
জৈৱিক ৰসায়ন হৈছে ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ এটা উপশাখা য'ত জৈৱযৌগ আৰু জৈৱপদাৰ্থসমূহৰ ধৰ্ম, গঠন আৰু বিক্ৰিয়াসমূহৰ বিশয়ে বিজ্ঞানসন্মত অধ্যয়ন কৰা হয়।
জৈৱিক ৰসায়নত হাইড্ৰ'কাৰ্বনৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হয় আৰু লগতে বৃহৎ সংখ্যক যৌগ য'ত কাৰ্বনৰ বাহিৰেও আন মৌল থাকে যেনে অক্সিজেন, নাইট্ৰ'জেন, ছালফাৰ, ফছফৰাছ আৰু হেল'জেন গ্ৰুপৰ তেজস্ক্ৰিয়ভাৱে সুস্থিৰ মৌলবোৰ।
কাৰ্বনৰ এটা পৰমাণুৱে আন পৰমাণুৰ সৈতে একবন্ধনী, দ্বিবন্ধনী, ত্ৰিবন্ধনী গঠন কৰি বিভিন্ন অণু গঠন কৰে।
উণবিংশ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত জৈৱিক ৰসায়নৰ ওপৰত ব্যৱস্থাগত অধ্যয়ন চলাই সংশ্লেষিত নীল উৎপাদন কৰা হয়।
জৈৱিক ৰসায়নৰ অধ্যয়নৰ কিছু অংশ জৈৱধাতৱ ৰসায়ন , জৈৱ ৰসায়ন, ঔষধ ৰসায়ন আৰু বহুযোগী ৰসায়নৰ লগত একে হয়।
ইয়াৰ পৰা স্পষ্টভাৱে বুজা যায় যে, দৰ্শনৰ লগত প্ৰজ্ঞা, আৰু নিৰ্দিষ্টভাৱে ক’ব গ’লে প্ৰজ্ঞাৰ প্ৰতি ভালপোৱাৰ মূল সম্পৰ্ক আছে।
ঘটনা আৰু তথ্য সম্পৰ্কে স্পষ্ট আৰু নিৰ্ভুল ধাৰণাৰ পৰা জ্ঞান লাভ কৰা যায়, কিন্তু দাৰ্শনিক কেৱল তথ্যগত জ্ঞানৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ নকৰে।
আৰু নিৰ্দিষ্টভাৱে ক’ব গ’লে দৰ্শন জ্ঞানৰ এনে এটা ধাৰা য’ত, মানুহে কিভাবে জীৱন নিৰ্বাহ কৰা উচিত ; কোন ধৰণৰ বস্তুৰ অস্তিত্ব আছে আৰু সিহঁতৰ প্ৰকৃতি কি ; প্ৰকৃত জ্ঞান বুলিলে যি বুজায় আৰু কাৰণ প্ৰদৰ্শনৰ সঠিক নীতি কি কি ; এই বিষয়সমূহ সম্পৰ্কে আলোচনা কৰে।
আন এক দিশৰপৰা চাবলৈ গ'লে দৰ্শন শব্দটো সংস্কৃত দৃশ ধাতুৰ পৰা আহিছে যাৰ সাধাৰণ অৰ্থ দেখা পোৱা যদিও ইয়াত দৰ্শন শব্দটোৱে গভীৰ তাৎপর্য গ্ৰহণ কৰিছে।
ইয়াত দৰ্শন মানে মাথোঁ দেখা পোৱাই নহয়, ই সত্যৰ সাক্ষাৎ উপলব্ধি অৰ্থাৎ দৰ্শনৰ জৰিয়তে আমি জগৎ আৰু জীৱনৰ সত্যক উপলব্ধি কৰাৰ চেষ্টা কৰোঁ।
পাৰমাণৱিক শক্তি-সম্পন্ন দেশসমূহত পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ কৰ্তৃত্ব সাধাৰণতে দেশৰ সৰ্বোচ্চ কাৰ্যবাহী মুৰব্বী গৰাকীৰ ওপৰতে ন্যস্ত কৰা থাকে।
পাৰমাণৱিক প্ৰত্যাক্ৰমনো সেই মুৰব্বী গৰাকীৰ আজ্ঞা আৰু নিয়ন্ত্ৰণতে বিশেষ প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা কাৰ্যকৰী হোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰি থোৱা থাকে।
কিন্তু যদিহে দেশৰ পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰ সমূহৰ বাবে কৰি থোৱা আজ্ঞা আৰু নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থা শত্ৰুপক্ষৰ প্ৰথমাঘাততে ইতিমধ্যে নষ্ট হৈ পৰে, তেনে অৱস্থাতো নষ্ট-ঘাতক বিকল্প সক্ৰিয় হৈ পৰি শত্ৰুপক্ষৰ ওপৰত সৰ্বনাশী পাৰমাণৱিক প্ৰত্যাক্ৰমণ ঘটাব পাৰে।
পাৰমাণৱিক প্ৰত্যাক্ৰমণৰ নিশ্বিত ক্ষমতা পাৰমাণৱিক শক্তি-সম্পন্ন দেশসমূহৰ বাবে এক জৰুৰী ব্যৱস্থাপনা হিচাপে গণ্য কৰা হয় কিয়নো ইয়াৰ অবিহনে শত্ৰুপক্ষয়ে হয়তো দেশৰ পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰৰ মূল নিয়ন্ত্ৰক বা নিয়ন্ত্ৰণস্থলীকে প্ৰথমাঘাতেৰে নষ্ট কৰি দেশখনক নিস্প্ৰভাৱ কৰি পেলাব পাৰে।
তেনে নহ'বৰ বাবে সেই দেশসমূহে ভিন ভিন নষ্ট-ঘাতক বা নষ্ট-মাৰাত্মক পন্থা অবলম্বন কৰে আৰু তেনে পন্থাসমূহ সৰ্ৱজনবিদীতও কৰে যাতে শত্ৰুপক্ষ প্ৰথমাঘাত কৰাৰ পৰা বিৰত থাকে।
নষ্ট-ঘাতক বা নষ্ট-মাৰাত্মকতা এক পাৰমাণৱিক সমৰ-পন্থাৰ ধাৰণা য'ত শত্ৰুপক্ষৰ পাৰমাণৱিক প্ৰথমাঘাত ত বিদ্ধস্ত হোৱাৰ পাছতো সিহঁতবোৰৰ ওপৰত তাৎক্ষনিক, স্বয়ংক্ৰিয় আৰু সৰ্বনাশী ভাৱে আঘাত হানি প্ৰত্যাক্ৰমণ কৰাৰ নিশ্চয়্তা নিহীত থাকে যাৰ দ্বাৰা দৰাচলতে শত্ৰুপক্ষক প্ৰথমাঘাত কৰিবলৈ নিৰুৎসাহিত কৰা হয়।
ছ'ভিয়েট সংঘৰ 'মৃত-হাত' , যুক্তৰাজ্য ৰ 'অন্তিম পন্থাৰ পত্ৰসমূহ' , আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ 'বিপদসঙ্কেততে নিক্ষেপ' এনেধৰণৰ নষ্ট-ঘাতক পাৰমাণৱিক সমৰ-পন্থাৰ কাৰ্যকৰী ব্যৱস্থা।
মহানগৰখনক ১৯৪৬ত দক্ষিণ পিয়ং ইয়াং জিলাৰ পৰা পৃথক কৰা হ'ল আৰু বৰ্তমানে ই এক প্ৰত্যক্ষভাৱে শাসিত মহানগৰ বা চিখাল্সি।
আজিও ৱিল' গছৰ উভৈনদীয়ে চহৰখনৰ বিষয়ে লিখিত কাব্যক অনুপ্ৰেৰিত কৰে আৰু অনেক ঠাইত এতিয়াও ৰিয়ুগ ইয়ং নাম প্ৰচলিত।
কিচং, হুৱাংচং, ৰাক্ৰাং, চ গ্যং, চ'ড', হগ্যং, চাংগান আৰু হেইজ'ও এই চহৰৰ ইতিহাসৰ বিভিন্ন সময়ত প্ৰচলিত নাম।
ঐতিহাসিকভাৱে খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ আধিপত্য থকাৰ বাবে এই চহৰক খ্ৰীষ্টান প্ৰচাৰকসকলে পূবৰ জেৰুজালেমো বোলে।
আন আনে তাৰ বিপৰীতে পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰিলে যে তাৰ সলনি উত্তৰ কোৰিয়াই ছিউলকহে কিম ২-চুং নগৰ আখ্যা দিয়া উচিত আৰু পিয়ং ইয়াঙক কিম জং-ইল চহৰ বোলা উচিত।
সাংবিধানিকভাৱে দেশখনৰ ৰাজধানী পিয়ং ইয়াঙত দেশখনৰ মুখ্য চৰকাৰী আৰু আন আন ৰাজহুৱা দপ্তৰ অৱস্থিত।
ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ দৰেই চহৰখনৰো প্ৰায় সকলো দিশ ৱৰ্কাৰ্চ পাৰ্টি অৱ কোৰিয়াই নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।
যিসকলে তেখেতক গোছল কৰোৱাৰ কামত প্ৰত্যক্ষভাবে অংশগ্ৰহণ কৰিব আৰু যিসকলে পৰোক্ষভাৱে সহায় সহযোগিতা কৰিব, সিহঁতৰ বাহিৰে কোনেও মৃত ব্যক্তিৰ ওচৰত যাব নোৱাৰে।
লক্ষ্য ৰখা হয় যিয়ে গোছল কৰাব তেখেত সহ অন্য কোনেও যাতে মৃত ব্যক্তিৰ গোপনাংগ দেখা নাপায়, তাৰবাবে মৃত ব্যক্তিৰ গোপনাংগৰ ওপৰত এটি কাপোৰ ৰাখি দি দেহৰ কাপোৰবোৰ খুলি পেলোৱা হয়।
আলিমসকলে কয় যে, মৃত ব্যক্তিৰ নাক-মুখত পানী প্ৰৱেশ নকৰাব; বৰঞ্চ এটি কাপোৰ তিতাই লৈ মৃত ব্যক্তিৰ দাঁতসমূহ আৰু নাকৰ ভিতৰত ঘঁহি পৰিষ্কাৰ কৰি দিব।
কিয়নো ৰাছুল মুহাম্মাদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ওয়াছাল্লাম য়ে ছোৱালীৰ গোছল দিয়া মহিলাসকলক কৈছিল, ‘শেষবাৰ ধুৱাৰ সময়ত পানীত অলপ কৰ্পূৰ মিহলাবা’।
সাধাৰণতে জানাজাৰ নামাজৰ শেষত মুনাজাত বা দুআ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই, কাৰণ নামাজটোৰ মাধ্যমেৰেই মৃতকৰ বাবে দুআ কৰি দিয়া হয় বুলি আলিম সকলৰ মত।
তেওঁ ১৯৭৯ চনত ভাৰতীয় খাদ্য নিগমৰ গুণৱত্তা নিয়ন্ত্ৰণ বিভাগৰ কাৰ্যকৰী ব্যৱস্থাপক হিচাপেয়ো কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰিছিল।
১৯৯৮ চনৰ পৰা মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তলৈ তেওঁ ভাৰতীয় খাদ্য নিগমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত আঞ্চলিক কাৰ্যালয়ত সংযুক্ত ব্যৱস্থাপক হিচাপে কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰি আছিল।
১৯৭১ চনত তেওঁ অসমীয়া ভাষা আন্দোলনত অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু আৰু তাৰ বাবে তেওঁ ডিব্ৰুগড়ত ৪৫ দিন জেলত থাকিবলগীয়া হৈছিল।
উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে বিনেশ্বৰে যোৰহাটৰ অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয় যোগদান কৰে আৰু ১৯৭২ চনত বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
এই বিৰোধিতা কিছুমান নিষিদ্ধ সংগঠন যেনে ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক বড়োলেণ্ড বাহিনী আদিয়ে সহজভাবে লব পৰা নাছিল।
অসম চৰকাৰ, ভাৰত চৰকাৰ আৰু বিভিন্ন বড়ো সংগঠনৰ মাজত শান্তি স্থাপন কৰিবলৈ তেওঁ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল।
কোনো স্প্ৰিং এডাল টানি পুনৰাই এৰি দিলে আগৰ অৱস্থালৈ ঘূৰি অহা অৱস্থাৰ বল বা মহাকৰ্ষণ বলৰ সৈতে প্ৰায়ে স্থিতি শক্তি সংযুক্ত হৈ থাকে।
স্প্ৰিংডাল টানি দিয়া অথবা কোনো ভৰ উঠোৱা কাৰ্য বিভৱ ক্ষেত্ৰৰ বলৰ বিপৰীতে বাহিৰা বল প্ৰয়োগ কৰি কৰা হয়।
যদি সেই বাহিৰা বল আঁতৰাই দিয়া হয়, তেতিয়া বলৰ ক্ষেত্ৰখনে কাৰ্য কৰি স্প্ৰিংডালক প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থালৈ লৈ আনে অথবা ওপৰলৈ উঠাই নিয়া ভৰটো তললৈ পৰি যাব।
স্থিতি শক্তিৰ বিষয়ে ১৯ শতিকাত স্কটিছ অভিযন্তা তথা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী উইলিয়াম ৰেংকিনে আগবঢ়াইছিল যদিও গ্ৰীক দাৰ্শনিক এৰিষ্টটলৰ ধাৰণাৰ লগত ইয়াৰ সামঞ্জস্য পোৱা যায়।
স্থিতি শক্তিয়ে কোনো বস্তুৰ ওপৰত এনেদৰে ক্ৰিয়া কৰে যাতে এই শক্তিয়ে বস্তুটোৰ ওপৰত কৰা সৰ্বমুঠ কাৰ্যৰ পৰিমাণ বস্তুটোৰ শেষৰ আৰু প্ৰাৰম্ভিক স্থানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্থিতি শক্তি হৈছে কোনো বস্তু বা পদাৰ্থই অন্যৰ সাপেক্ষে নিজৰ স্থানৰ পৰা লাভ কৰা শক্তি।
উদাহৰণস্বৰূপে, মহাকৰ্ষণীয় স্থিতি শক্তি, টানি থোৱা স্প্ৰিং এডালৰ ইলাষ্টিক স্থিতি শক্তি, বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰ এখনত বৈদ্যুতিক আধানৰ বৈদ্যুতিক বিভৱ শক্তি।
স্থিতি বলৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ কোনো বস্তু যেতিয়া এটা স্থানৰ পৰা আন এটা স্থানলৈ গতি কৰে, তেতিয়া সম্পন্ন হোৱা কাৰ্যৰ পৰিমাণ বস্তুটোৰ স্থানৰ ওপৰতহে নিৰ্ভৰ কৰে, গতিপথৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে।
সাধাৰণভাৱে কবলৈ গ'লে স্থিতি শক্তি হৈছে কোনো এটা বস্তুৰ কোনো এটা স্থান আৰু তাৰ প্ৰসংগ স্থানৰ শক্তিৰ পাৰ্থক্য।
প্ৰুষ্টৰ মাক জিন ক্লেমেঞ্চ ৱেইল আল্‌ছাচৰ এক আধ্যৱন্ত আৰু সংস্কৃতিবান ইহুদী পৰিয়ালৰ জীয়ৰী আছিল।
১৮৭১ চনৰ ৫ আগষ্টত তেওঁক বাপ্টাইজ কৰি পিছলৈ কেথলিক বুলি নিশ্চিত কৰা হৈছিল যদিও তেওঁ নিজে কেতিয়াও আনুষ্ঠানিকভাৱে ই ৰীতি-নীতিবোৰ পালন কৰা নাছিল।
ফ্ৰেঙ্কফুৰ্টৰ সন্ধি ৰ জৰিয়েতে ফ্ৰাঙ্ক'-প্ৰুচিয়ান যুদ্ধৰ সামৰণি পৰাৰ ঠিক দুমাহৰ পিছতে উটেইত বৰদেউতাকৰ ঘৰত প্ৰুষ্টৰ জন্ম হৈছিল।
"ইন্‌ ছাৰ্চ অৱ লষ্ট টাইম্‌"ৰ বহু অংশ‌ই এই বৃহৎ পৰিৱৰ্তন- বিশেষকৈ তৃতীয় গণতন্ত্ৰৰ সময়ত ৰাজতন্ত্ৰৰ ধীৰ পতন আৰু মধ্যবিত্ত জনতাৰ উত্থানৰ দৃশ্য ধৰি ৰাখিছে।
১৯১৩ চনত তেওঁৰ উপন্যাসৰ প্ৰথম খণ্ড "' " প্ৰকাশ হওঁতেও সামাজিক উচ্চাকাংক্ষা আৰু অপেছাদাৰী হিচাপে থকা তেওঁৰ দুৰ্নামে অলপ বাধা নিদিয়া নহয়।
নবছৰ বয়সত প্ৰুষ্টৰ এজ্‌মা অসুখ আৰম্ভ হয় আৰু তেতিয়াৰে পৰা তেওঁক ৰুগীয়া শিশু বুলি প্ৰতিপালন কৰা হৈছিল।
এই গাঁওখন আৰু উটেইৰ বৰদেউতাকৰ ঘৰখনৰ স্মৃতিৰ ভিত্তিত তেওঁ "ইন্‌ ছাৰ্চ অৱ লষ্ট টাইম্‌"ৰ কাল্পনিক নগৰ কম্ৰে গঢ়ি তুলিছিল।
সহাপাঠীসকলৰ সহায়ত তেওঁ উচ্চ মধ্যবিত্তসকলৰ ভোজলৈ যাবলৈ সুযোগ পাইছিল যাৰ অভিজ্ঞতা তেওঁ "ইন্‌ ছাৰ্চ অৱ লষ্ট টাইম্‌" উপন্যাসত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল।
তেওঁ কৈছিল যে গীৰ্জাতকৈ সমাজবাদহে সমাজৰ বাবে অধিক ক্ষতিকাৰক; সাংস্কৃতিক আৰু শৈক্ষিক পৰম্পৰা ৰক্ষা কৰাত গীৰ্জাৰ গুৰুত্ব অপৰিসীম।
১২ জানুৱাৰী ২০০৬ তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰৰ এখন অধিসূচনা যোগে ইউনাইটেড বেংক অফ ইণ্ডিয়াই পৃষ্ঠপোষকতা কৰা চাৰিটা আঞ্চলিক গ্ৰামীণ বেংকক একত্ৰিত কৰি অসম গ্ৰামীণ বিকাশ বেংক গঠন কৰা হয়।
এই বেংককেইটা আছিল- প্ৰাগজ্যোতিষ গাঁৱলীয়া বেংক , লখিমী গাঁৱলীয়া বেংক , কাছাৰ গ্ৰামীণ বেংক আৰু সোৱণশিৰি গাঁৱলীয়া বেংক ।
অসমত প্ৰাগজ্যোতিষ গাঁৱলীয়া বেংকৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিভিন্ন সময়ত পাঁচটা আঞ্চলিক গ্ৰামীণ বেংক খোলা হৈছিল।
এই বেংকবোৰৰ সক্ৰিয় মনোভাৱ আৰু গ্ৰাম্যাঞ্চলৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ পৰিণতিত গাঁৱলীয়া জনসাধাৰণৰ মাজত মিতব্যয়ী অভ্যাস সৃষ্টি কৰাই নহয়, লগতে এনে লোকসকলক বিশেষকৈ, অগ্ৰাধিকাৰ খণ্ডৰ কাৰ্যকলাপৰ বাবে ঋণ প্ৰদানো কৰিছিল।
গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিৰ আকাংক্ষিত উন্নয়নৰ বাবে ১৯৭৫ চনত ভাৰত চৰকাৰে আঞ্চলিক গ্ৰামীণ বেংকৰ ধাৰণাৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰে আৰু সেই অনুসৰি এক অধ্যাদেশ জাৰী কৰে; আৰু পৰৱৰ্তী বছৰটোত সংসদত আঞ্চলিক গ্ৰামীণ বেংক আইন, ১৯৭৬ গৃহীত হয়।
কেন্দ্ৰীয় মুগা এৰী গৱেষণা আৰু প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান ৰ দ্বাৰা উদ্ভাৱিত এই এৰা পাত চালুকীয়া অৱস্থাত প্ৰতিদিনে অন্ততঃ ৩-৪ বাৰ আৰু শেহতীয়া অৱস্থাত পলুক ৫ বাৰ কৈ পাত যোগান ধৰিব লাগে।
১ম আৰু ২য় স্তৰৰ পলুক কুমলীয়া, ৩য় স্তৰৰ পলুক মধ্যমীয়া আৰু ৪ৰ্থ ও ৫ম স্তৰৰ পলুক পূৰঠ পাত খাবলৈ দিব লাগে।
১ম স্তৰত এবাৰ, ২য় স্তৰত দুবাৰ, ৩য় স্তৰত তিনিবাৰ আৰু ৪ৰ্থ আৰু ৫ম স্তৰৰ পলুৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰতিদিনেই পলুৰ ডলা পৰিষ্কাৰ কৰিব লাগে।
৩য় পৰা ৫ম স্তৰ পলু প্ৰয়োজন সাপেক্ষে সমান্তৰালভাৱে বাহ বা কলৰ শুকান পাতৰ মুঠি আৰি দি পলু পালন কৰিব পাৰি।
অনুকূল বাতাৱৰন তথা পয্যাৰ্প্ত পৰিমাণে পোৱা খাদ্য বৃক্ষৰ কাৰণে এৰী পলু পালনত উত্তৰ-পূব্বাৰ্ঞ্চল সমগ্ৰ পৃথিবীৰ ভিতৰতে অগ্ৰণী।
অসমৰ বিটিচিৰ ওদালগুৰি, কাৰ্বিআংলঙৰ ডিফু আদি জনজাতি অধ্যুষিত অঞ্চলত এৰী শিল্প বহুল ৰূপত কৰা দেখা যায়।
প্ৰধান খাদ্য এৰা আৰু কেচেৰু গছৰ উপৰিত্ত ই শিমলু আলু, বৰপাত, বৰকেচেৰু, পায়াম, গোলঞ্চ, গমাৰী, কঢ়া আদি বহু গছৰ পাত ভক্ষণ কৰে।
এই বেমাৰ হ'লে পলুবোৰ দুৰ্বল আৰু মন্থৰ হয়, পলুবোৰ মৰাৰ পিছত ক'লা বৰণীয়া হয়, পলুৰ বিষ্ঠাৰ গাত পাতল চামনি লাগি থাকে তথা পলুৰ মলদ্বাৰ বাহিৰ ওলাই আহে।
এৰী নামটো অসমীয়া 'এৰা' শব্দটোৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে; এৰা হৈছে এবিধ গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ , ইয়াৰ পাত এৰী পলুৰ প্ৰধান খাদ্য।
চীন দেশত বৰকেচেৰু গছৰ পাত খোৱা বাবে এৰী পলুৰ ইংৰাজীত ইয়াৰ খাদ্য-উদ্ভিদজোপাৰ নামেৰে এৰীক 'এইলান্থাছ চিল্ক মথ' বুলিও কোৱা হয়।
কেন্দ্ৰীয় ৰেচম বোৰ্ডৰ বিজ্ঞানী সকলে পৰিশোধিত বাঁহ অথবা কাঠেৰে নিৰ্মিত উন্নত খোলা বন্ধাৰ যতন ব্যৱহাৰ কৰি লাভৱান হ'ব পাৰি।
ইয়াৰ বিশেষত্ব এইযে, খোলা বন্ধাৰ উপৰিও মাজত থকা কাঠি বিলাক খুলি পলু পোহাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
সঁচ উৎপাদনৰ বাবে চকৰী খুন্দা যতনত ১:৪ অনুপাতত ০.৫% পটাছিয়াম হাইড্ৰক্সাইডৰ সৈতে গুৰি কৰাৰ পিছত প্ৰতিটো চকৰী অণুবীক্ষণ যন্ত্ৰত পৰীক্ষা কৰিব লাগে।
পলু পালনৰ গৃহ আৰু সঁজুলিসমূহ ৫% ব্লিচিং পাউদাৰৰ দ্ৰৱণেৰে পলু পালনৰ ৩ দিনৰ পূৰ্বেই ভালদৰে ধুব লাগে।
ভাৰতৰ ভিতৰত মেঘালয়, অসম, নাগালেণ্ড, মণিপুৰ, অৰুণাচল প্ৰদেশ, বিহাৰ, ঝাৰখণ্ড, ছত্তীছগঢ়, ওড়িশা, কৰ্ণাটক, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আদিত এৰী পলু পালন কৰা হয়।
তাৰপিচত প্ৰতি কিঃগ্ৰাঃ গুটিত ২-৩ গ্ৰাম ভেঁকুৰনাশক দৰব মিহলাই প্ৰতিটো গাঁতত দুটাকৈ গুটি সিঁচিব লাগে।
উজী মাখিঃ বছৰৰ প্ৰতিটো মাহতে উজী মাখিয়ে কম বেছি পৰিমাণে আক্ৰমণ কৰে যদিও ইয়াৰ আক্ৰমণ ডিচেম্বৰৰ মাৰ্চ মাহৰ
এই মাখিয়ে সাধাৰণতে ৩য়-৫ম বৰ পলুৰ ওপৰত কণী পাৰে আৰু কণীবোৰ ফুটি এৰী পলুৰ কলাবোৰ খায় আৰু পৈণত হ'লে এৰী পলুৰ গাৰ পৰা ওলাই আহি মাটিত লেটা বান্ধে।
সাৰ প্ৰয়োগ: জৈৱিক সাৰ কম থকা মাটীত এৰা খেতি কৰিলে প্ৰতি জোপা এৰা গছত এন.পি.কে প্ৰয়োগ প্ৰথম কিস্তি বীজ অংকুৰণৰ এমাহ পাচত ইউৰীয়া ১৩ গ্ৰাম,ফচফেট ২৫ গ্ৰাম আৰু পটাচ ৩ গ্ৰাম প্ৰয়োগ কৰা হয়।
ধোৱা কণীবোৰ সম্ভৱ হ'লে ফেনৰ সহায়ত বতাহত আৰু ছাঁত শুকুৱাই যোগান দিয়া হয় আৰু বতাহ চলাচল কৰা কোমল জালি কাপোৰৰ দ্বাৰা গঠিত কণীৰ বাকচত ৰখা হয়।
ঢেকীয়াখোৱা বৰ নামঘৰ : অসমৰ যোৰহাট নগৰৰ পৰা প্ৰায় ১৫ কিলোমিটাৰ পূবত ঢেকীয়াখোৱা বৰ নামঘৰ অৱস্থিত।
মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে এই স্থানতে এগছি বন্তি জ্বলাইছিল, যিগছি বন্তি সুদীৰ্ঘ চাৰে চাৰিশ বছৰ ধৰ্মপ্ৰাণ ৰাইজে জ্বলাই ৰাখিছে।
দক্ষিণে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী আৰু উত্তৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সুঁতি খেৰকুটীয়াৰ লগত সোৱনশিৰী নৈ লগ লাগি নদীদ্বীপটোৰ গঠন কৰিছে।
নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ ২২খন সত্ৰ মাজুলীত আছে যাৰ ভিতৰত আউনীআটী সত্ৰ, গড়মূৰ সত্ৰ আৰু কমলাবাৰী সত্ৰ উল্লেখযোগ্য।
মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ আজ্ঞামৰ্মে মাধৱদেৱৰ গাৰ বদ্বল দি ধৰ্মপ্ৰচাৰৰ অনুমতি দিয়াত বদলা নাম পায়।
উত্তৰ দিশত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা বাবে এখনক উত্তৰ কমলাবাৰী সত্ৰ আৰু মূল সত্ৰখন নতুন কমলাবাৰী সত্ৰ বুলি পৰিচিত হয়।
বৰ্তমান উত্তৰ কমলাবাৰী সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰীশ্ৰী জনাৰ্দন দেৱগোস্বামী আৰু নতুন কমলাবাৰী সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰীশ্ৰী নাৰায়ন চন্দ্ৰ দেৱগোস্বামী।
যোৰহাট জিমখানা ক্লাব : ১৮৭৬ চনত চেকনীধৰা গাঁৱত ডি. স্লিমনৰ দ্বাৰা যোৰহাট জিমখানা ক্লাবটো স্থাপিত হৈছিল।
বুঢ়ীগোসানী দেৱালয় : বুঢ়ীগোসানী দেৱালয় হৈছে যোৰহাট নগৰৰ মাজমজিয়াত গড় আলিৰ পূবে অৱস্থিত এক শাক্ত মন্দিৰ।
চিন্তামণি গড়ৰ গম্বুজ : আহোম সাম্ৰাজ্যৰ ছুদৈফা পৰ্বতীয়া ৰজাৰ ৰাজমন্ত্ৰী আতন বুঢ়াগোহাঁইৰ নেতৃত্বত নিৰ্মিত চিন্তামণি গড় বা লাইমতী গড়ৰ টীয়কৰ সমীপবৰ্তী বনাই অঞ্চলত এক গম্বুজ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
কোনো শত্ৰুৱে ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিলে গম্বুজৰ তলত জুই লগাই দি জুইৰ পৰা ওলোৱা ধোঁৱাৰ দ্বাৰা শত্ৰুৰ সংকেত দিয়া হৈছিল।
গৰখীয়া দৌল : গৰখীয়া দ'ল বা গৰখীয়া দৌল হৈছে যোৰহাট নগৰৰ উত্তৰে প্ৰায় পাঁচ কিলোমিটাৰ আঁতৰৰ বালিগাঁৱত অৱস্থিত এখন প্ৰাচীন দেৱালয়।
আহোম ৰাজমন্ত্ৰী পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোঁহাইৰ নেতৃত্বত ১৭৯১ চনত সজা গড়টো দেখি মোৱামৰীয়া সকলে পোনতে বিবুধি হৈছিল বাবে ইয়াৰ নাম বিবুধি গড় পৰে।
বৰভেটি থান : যোৰহাট নগৰৰ পৰা প্ৰায় ১৩ কিল’মিটাৰ উত্তৰ-পশ্চিম দিশত মালৌপথাৰত ঐতিহাসিক বৰভেটি থান অৱস্থিত।
২০০০ চনত ৰাজ্যখনৰ পৰা ছত্তীচগড় আঁতৰি যোৱাৰ আগলৈকে আয়তনৰ দিশৰ পৰা মধ্য প্ৰদেশ ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ ৰাজ্য আছিল।
মধ্য প্ৰদেশৰ কাষৰীয়া ৰাজ্য উত্তৰ প্ৰদেশ, গুজৰাট, ৰাজস্থান, মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু ছত্তীচগড় আছে।
বিষুৱ ৰেখাৰ ওচৰৰ অঞ্চলত দুটা, কৰ্কট আৰু মকৰ ক্ৰান্তি ৰেখাৰ ওচৰৰ অঞ্চলত ছয়টা, নাতিশীতোষ্ণ মণ্ডলত চাৰিটা আৰু শীত প্ৰধান মেৰু অঞ্চলত দুটা ঋতু দেখা যায়।
এটা অঞ্চলৰ ঋতু বিভিন্ন কাৰণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল, যেনে ঠাই খনৰ অৱস্থান, পাহাৰ-পৰ্বত, সাগৰ, নদ-নদী ভূ-তাত্ত্বিক গঠন, বতাহৰ চলাচল, অৰণ্য আৰু গছ-গছনি।
যেনে বসন্ত কালত গছত কুঁহিপাত মেলে, ফুল ফুলে, গ্ৰীষ্মত গৰম বেছি হয়, বৰ্ষাত বৰষুণ হয়, শৰৎ কালত শেৱালি ফুলে, হেমন্তত নিয়ৰ, কুঁৱলী পৰে, শীতত বহুতো জীৱই শীতনিদ্ৰাত মগ্ন হয় ইত্যাদি।
১৯০৭ - ৰমন মেগছেছে, ফিলিপাইনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি, তেখেতৰ সোঁৱৰণত প্ৰতি বছৰে আন্তৰ্জাতিক ৰমন মেগছেছে বঁটা আগবঢ়োৱা হয়।
এই বঁটা আন্তৰ্জাতিক বুজা-পৰা, সাংবাদিকতা, সাহিত্য আৰু সৃষ্টিশীল কৰ্মৰাজি, সমাজ সেৱা, উজ্জীৱিত নেতৃত্ব, চৰকাৰী সেৱা আৰু ৰাজহুৱা নেতৃত্বৰ বিষয়ত বিশিষ্ট সেৱা আগবঢ়োৱা ব্যক্তিক প্ৰদান কৰা হয়।
১৯২০ - আমেৰিকাৰ মিছিগান ৰাজ্য়ৰ চহৰ ডেট্ৰয়েটত বিশ্বত প্ৰথম ৰেডিঅত বাতৰি পৰিবেশন কৰা হৈছিল।
১৯৫৬ - ভাৰতৰ তৎকালীন ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদে ৰাজ্য পুনৰ গঠনৰ বিধেয়কত অনুমোদন জনায়।
২০২০ - প্ৰণব কুমাৰ মুখাৰ্জী বা প্ৰণব মুখাৰ্জী ভাৰত ৰত্ন আৰু ভাৰতৰ ত্ৰয়োদশ ৰাষ্ট্ৰপতি।
ৰেভাৰেণ্ড সৰাবজী কাৰ্ছেডজী আৰু তেওঁৰ পত্নী ফ্ৰান্সিনা ফৰ্ডৰ তুলি লোৱা ন গৰাকী সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আছিল।
তেওঁৰ পিতৃ এগৰাকী মিচনাৰী আছিল আৰু তেওঁ কৰ্ণেলিয়াক বোম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতক পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তিৰ বাবে বিশ্ববিদ্যালয় কৃতপক্ষক মান্তি কৰাইছিল।
সমাজত এক প্ৰভাৱশীল ব্যক্তি হিচাপে স্থানীয় মহিলা সকলে সম্পত্তি সম্পৰ্কীয় গোচৰ সমূহত সদায় তেওঁৰ পৰা পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰিছিল।
পিছলৈ কৰ্ণেলিয়াৰ শিক্ষা আৰু কেৰিয়াৰ সম্পৰ্কীয় সিদ্ধান্ত সমূহত তেওঁৰ মাতৃৰ অতুলনীয় প্ৰভাৱ পৰিলক্ষিত হয়।
এই ব্যৱস্থাৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ তেওঁ ১৮৯৭ চনত আকৌ বোম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এলএলবি পৰীক্ষা আৰু ১৮৯৯ এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল।
১৯২৩ চনত মহিলা সকলে আইনৰ অনুশীলন কৰিবলৈ এক আইন প্ৰণয়ন কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত তেওঁক বেৰিষ্টাৰ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।
বোম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম মহিলা স্নাতক হোৱাৰ পিছত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় ইণ্ডিয়ান এছচিয়েচনলৈ শিক্ষাৰ বাবে বিত্তীয় সহায় বিচাৰি চিঠি লিখে।
১৮৯২ চনত অক্সফোৰ্ডৰ সোমেৰভিলে কলেজত অসামৰিক আইনৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিবলৈ প্ৰথম মহিলা হিচাপে তেওঁ বিশেষ অনুমতি লাভ কৰে।
১৯০২ চনত কৰ্ণেলিয়ায়ে ইণ্ডিয়া অফিচত মহিলা আইনী পৰামৰ্শ দাতা হিচাপে যোগ দিয়ে আৰু মহিলা আৰু নাবালকক ন্যায়ালয়ত প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
তেওঁ বোম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা স্নাতক লগতে অক্সফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত আইন পঢ়িবলৈ যোৱা প্ৰথম মহিলা।
মিছন স্কুলত শিক্ষা লাভ কৰাৰ লগতে তেওঁ ঘৰুৱা শিক্ষাৰ জৰিয়তে প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষাৰ পাতনি মেলিছিল।
১৯৭৫ চনৰ ১৫ আগষ্টৰ এক সামৰীক অভ্যুত্থানত তেওঁ আৰু তেওঁৰ ভগ্নী শেখ ৰেহানাৰ বাদে পৰিয়ালৰ সকলো সদস্যক হত্যা কৰা হয়।
তেওঁ বাংলাদেশৰ মহান স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ প্ৰধান নেতা আৰু বাংলাদেশ চৰকাৰৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতিপতি জাতিৰ জনক বংগবন্ধু শেখ মুজিবুৰ ৰহমানৰ কন্যা।
বুক্সা ব্যাঘ্ৰ অঞ্চলত কৰা এক গৱেষণাত পোৱা গৈছে যে, ইয়াৰ ফল প্ৰথমে হাতীয়ে খাই কোমল কৰি অৰণ্যৰ মজিয়াত সিঁচৰিত কৰে।
ই দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ পৰা ভাৰত, বাংলাদেশ, শ্ৰী লংকাৰ লগতে দক্ষিণ পশ্চিম চীন, ভিয়েটনাম, থাইলেণ্ড, মালয়ছিয়া পৰ্যন্ত বিস্তৃত হৈ আছে।
ভাৰতৰ মুছলমান সংখ্যাগুৰু আৰু হিন্দু সংখ্যালঘূ অঞ্চলৰ ভিতৰত কাশ্মীৰৰ পিছতে বৰাক উপত্যকা দ্বিতীয় স্থান অধিকাৰ কৰিছে।
ছিলটী সকলৰ বাহিৰে এই অঞ্চলত বঙালী, ডিমাছা-কছাৰী, হামাৰ, মণিপুৰী , ৰংমেই নাগা, অসমীয়া সকলে এই অঞ্চলত বাস কৰে।
এই তিনি জিলাৰ ভিতৰত কাছাৰ আৰু হাইলাকান্দি ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ কাছাৰ জিকা আৰু কৰিমগঞ্জ ছিলেট জিলাৰ অন্তৰ্গত আছিল।
অসমৰ ৰাজ্যভাষা অসমীয়া আৰু ইংৰাজী হলেও বঙালীক বৰাক উপত্যকাৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকীৰ্তি দিয়া হৈছে।
১৮৫৬ - ছৰ্গেই ৱিনোগ্ৰাদস্কি , ৰাছিয়ান পৰিৱেশ আৰু জীৱ বিজ্ঞানী, জৈৱ ভূ-ৰাসায়নিক চক্ৰৰ বাবে বিখ্য়াত।
১৯৮০ - 'চয়-ক্যো-হাহ'ৰ ইস্তাফাৰ পাচতেই দক্ষিণ কোৰিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদত অধিষ্ঠিত হয় চ্চুন-দো-হোৱান।
১৯৭১ চনত নতুন মাহৰ ৰক্তাক্ত যুদ্ধৰ পাছত পাকিস্তানী দখলদাৰ বাহিনীয়ে এই দিনটোতেই আত্মসমৰ্পণ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল।
সেইদিনা ঢাকাৰ কেন্দ্ৰস্থলত ৰেচকোৰ্চ মৈদানত পাকিস্তানৰ হৈ আমিৰ আবদুল্লাহ খান নিয়াজিয়ে আত্মসমৰ্পণৰ দলিলত স্বাক্ষৰ কৰিছিল।
এই আত্মসমৰ্পণ অনুষ্ঠানত বাংলাদেশৰ মুক্তিবাহিনীৰ উপ-অধিনায়ক আব্দুল কৰিম খোন্দকাৰ উপস্থিত আছিল যদিও মুক্তিযুদ্ধৰ অধিনায়ক জেনেৰেল ওসমানী উপস্থিত নাছিল।
৯ মাহ যুদ্ধৰ পাছত ১৯৭১ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰত পাকবাহিনীয়ে আনুষ্ঠানিকভাৱে আত্মসমৰ্পণ কৰে আৰু তেতিয়াই বাংলাদেশ নামৰ এখন স্বাধীন তথা সাৰ্বভৌম ৰাষ্ট্ৰ গঠন হয়।
নেচনেল পেৰেড গ্ৰাউণ্ডত অনুষ্ঠিত সামৰিক কুচকাৱাজত বাংলাদেশ সেনাবাহিনী, নৌবাহিনী আৰু বিমানবাহিনীৰ সদস্যসমূহে যোগদান কৰে।
পেৰেড গ্ৰাউণ্ডত দেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে জাতিক উদ্দেশ্যি ভাষণ প্ৰদান কৰে।
বাংলাদেশৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত ছহিদ হোৱা সকলৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা নিবেদন কৰাৰ অৰ্থে ঢাকাত অৱস্থিত জাতীয় স্মৃতিসৌধত দেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতি, প্ৰধানমন্ত্ৰী, বিৰোধীদলৰ নেতা কৰ্মী আদি সকলোৱে ফুল অৰ্পণ কৰে।
১৫ ডিচেম্বৰত বাংলাদেশ গেজেটৰ মাঘ্যমেৰে স্বাধীনতা আন্দোলনৰ বিশেষ অৱদানৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় খিতাপ ঘোষণা কৰা হয়।
এই দিৱস উপলক্ষে বাংলাদেশৰ সামৰিক বাহিনীয়ে পেৰেড গ্ৰাউণ্ডত কুচকাৱাজৰ আয়োজন কৰে আৰু দেশৰ বিভিন্ন স্থানত বিশেষ আলোচনা অনুষ্ঠান, মতবিনিময় সভা, সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আদিৰ আয়োজন কৰা হয়।
দময়ন্তী টকিং টু এ স্বান ( দ্য অৰ্কেষ্ট্ৰা অৰ্জুন এণ্ড সুভদ্ৰা দ্য হাৰ্টব্ৰ'কেন চাৰাবট প্লেয়াৰ শকুন্তলা লৰ্ড কৃষ্ণ এজ এম্বেছেদৰ জটায়ু, এ বাৰ্ড ডেভ'টি অৱ লৰ্ড ৰাম ইজ মউল্ডেড বাই ৰাৱণ ভিক্ট'ৰী অৱ ইন্দ্ৰজিৎ দ্য জিপচীজ্
ৰাজা ৰবি বৰ্মা ভাৰতৰ ট্ৰেভানক'ৰ নামৰ দেশীয় ৰাজ্য এখনৰ এজন বিখ্যাত চিত্ৰশিল্পী আৰু কলাকাৰ আছিল।
মহাভাৰত আৰু ৰামায়ণ মহাকাব্য দুখনকে ধৰি ভাৰতীয় সংস্কৃতি আৰু পৌৰাণিক কথা বিষয়ৰ চিত্ৰকৰ্মবোৰৰ বাবে তেওঁ খ্যাতি লভিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
তেওঁৰ চিত্ৰকৰ্মবোৰক ভাৰতীয় পৰম্পৰা আৰু ইউৰোপীয় ৰীতিৰ সংমিশ্ৰণৰ শ্ৰেষ্ঠ উদাহৰণ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।
বৰ্মাৰ চিত্ৰকৰ্মবোৰত শাৰী পৰিহিত নাৰীক এক সৌষ্ঠৱপূৰ্ণ ৰূপত অংকিত কৰা হৈছিল আৰু ই সেইসময়ৰ এক ধাৰালৈ পৰিণত হৈছিল যিবোৰৰ প্ৰতিলিপি বহু ঘৰত দেখিবলৈ পোৱা যায়।
ইয়াৰদ্বাৰা ভাৰতে ভেনিজুৱেলাৰ লগত আটাইতকৈ বেছি সংখ্যক অৰ্থাৎ ৬ বাৰ মিছ ৱৰ্ল্ড প্ৰতিযোগিতাত চূড়ান্ত বিজয়ীৰ খিতাপ জয় কৰা দেশ হৈ পৰিল।
এই প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ মিছ ফটোজেনিক খিতাপ জয় কৰাৰ লগতে চূড়ান্ত প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপ নিজৰ দখললৈ আনে।
তেওঁৰ পিতৃ ড॰ মিত্ৰ বসু চিল্লাৰ প্ৰতিৰক্ষা গৱেষণা আৰু বিকাশ সংগঠনৰ বিজ্ঞানী আৰু মাতৃ ড॰ নীলম চিল্লাৰ মানৱ ব্যৱহাৰ সম্বন্ধ বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ সহযোগী অধ্যাপক তথা স্নায়ৱিক ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগৰ মুৰব্বী।
তেওঁ চেইণ্ট থমাছ'ছ স্কুলত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা লাভ কৰে আৰু বৰ্তমান হাৰিয়ানাৰ ভগৎ ফুল সিং মহিলা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত চিকিৎসা বিজ্ঞান পঢ়ি আছে।
তেওঁ এগৰাকী কুচিপুড়ি নৃত্য পটীয়সী তথা বিখ্যাত ৰাজা আৰু ৰাধা ৰেড্ডীৰ পৰা তেওঁ নৃত্য শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছে।
যুদ্ধৰ শেষত অপৰাধৰ বাবে বিচাৰৰ পৰিৱৰ্তে মানৱ পৰীক্ষাত পোৱা তথ্যৰ বিনিময়ত ইউনিট ৭৩১-ৰ গৱেষকসকলক আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰই গোপনে ৰেহাই দিয়ে।
আমেৰিকাই এনে বিচাৰ নলালে যাতে পৰী‌ক্ষাত পোৱা তথ্য আৰু পাৰদৰ্শিতা তেওঁলোকৰ জৈৱিক অস্ত্ৰ কাৰ্যসূচীত খটুৱাব পৰা যায়।
১৯৪৭ চনৰ ৬ মে'ত মিত্ৰ শক্তিৰ সৰ্বোচ্চ কমাণ্ডাৰ ডগ্‌‌লাছ মেক্‌আৰ্থাৰে ৱাশ্বিংটনলৈ লিখে যে "জাপানীসকলক এই তথ্যবোৰ 'যুদ্ধ অপৰাধ'ৰ প্ৰমাণ বুলি গণ্য নকৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি ইশ্বিৰ ভাষ্যকে ধৰি কিছুমান অতিৰিক্ত তথ্য আহৰণ কৰিব পৰা যায়।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ দ্বিতীয় চীন-জাপান যুদ্ধৰ সময়ছোৱাত প্ৰাণনাশী মানৱ সম্পৰীক্ষা কৰা জাপানী সেনাৰ এটা গোপন জৈৱিক আৰু ৰাসায়নিক অস্ত্ৰ গৱেষণা আৰু বিকাশ গোটক বোলা হয়।
প্ৰথমতে জাপানৰ কেম্‌পিটাই সাঅমৰিক আৰক্ষীৰ অধীনত গঠিত এই বিভাগটোৰ দায়িত্ব পাছলৈ জেনেৰেল শ্বিৰ' ইশ্বিলৈ যায়।
ইউনিট ৭৩১-ৰ জাপানী অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ মতে বেছি সংখ্যক ভুক্তভোগী চীনৰ, আৰু কম সংখ্যক চোভিয়েট, মংগোলীয়, কোৰিয়ান আৰু আন মিত্ৰ পক্ষৰ যুদ্ধবন্দী আছিল।