polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
১৯৯৮ চনৰ ১ এপ্ৰিলত ভাৰত আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মাজত এই খেলপথাৰত খেলা প্ৰথম খন এদিনীয়া খেল আছিল ষ্টেডিয়ামত প্ৰথম খন ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগ খেল আছিল ৯ এপ্ৰিল ২০১১ তাৰিখে, ("কোচি টাস্কৰ্ছ কেৰালা" আৰু "ৰয়েল চেলেঞ্জাৰ্ছ বাংগালোৰ"ৰ মাজত আয়োজন কৰা হৈছিল)।
তেওঁলোকৰ পাঁচখন ঘৰুৱা খেল এই ষ্টেডিয়ামত ২০১১ চনত খেলা হৈছিল, আৰু বাকী দুখন ইন্দোৰৰ হোলকাৰ ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়ামত খেলা হৈছিল।
ষ্টেডিয়ামে কেইবাখনো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট আৰু ফুটবল খেলৰ আয়োজক হিচাপে খেলিছে কিন্তু ২০১৪ চনৰ পিছত ই আইএছএলৰ বাবে কোনো ক্ৰিকেট খেল অনুষ্ঠিত কৰা নাছিল।
ষ্টেডিয়ামৰ বিস্তৃত খেলপথাৰখনে চহৰখনত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰদৰ্শনী, চিনেমা অনুষ্ঠান আৰু ৰাজনৈতিক সমদলৰ স্থান হিচাপে কাম কৰে।
ষ্টেডিয়ামৰ আটাইতকৈ অভিনৱ দিশটো হ'ল ইয়াৰ ২ কিলোৱাট ফ্লাডলাইটৰ অনন্য লাইটিং টাৱাৰ যিটো সম্পূৰ্ণৰূপে অন কৰিলে এইচ ডি টেলিকাষ্টৰ বাবে পোহৰৰ স্তৰ প্ৰদান কৰিব পাৰে।
বৃহত্তৰ কোচিন উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণে কালুৰৰ জৱাহৰলাল নেহৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টেডিয়ামখন কেৰেলা ক্ৰিকেট এছ'চিয়েশ্যনক ৩০ বছৰৰ বাবে লীজত দিছিল।
ষ্টেডিয়ামখনে কেৰালা ক্ৰিকেট দল, কেৰালা ব্লাষ্টাৰ্ছ এফ চি কে ধৰি দলবোৰৰ বাবে ঘৰুৱা খেলপথাৰ হিচাপে কাম কৰে।
ষ্টেডিয়ামে বিশ্বৰ পঞ্চম সৰ্বাধিক ভিৰ থকাৰ বিশেষাধিকাৰ লাভ কৰিছে, আই এছ এল ২০১৬ ৰ চূড়ান্ত খেলৰ সময়ত য'ত "কেৰালা ব্লাষ্টাৰ্ছে" "এটলেটিকো ডি কলকাতা"ৰ বিৰুদ্ধে জৱাহৰলাল নেহৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টেডিয়াম খেলিছিল।
ষ্টেডিয়ামখন ইণ্ডিয়ান চুপাৰ লীগৰ পৰা কেৰালা ব্লাষ্টাৰ্ছ এফ চিৰ আনুষ্ঠানিক ঘৰুৱা খেলপথাৰ।
ঘৰুৱা লীগ খেলত ইউৰোপৰ বাহিৰৰ ফুটবল ক্লাববোৰৰ বাবে কেৰালা ব্লাষ্টাৰ্ছৰ গড় উপস্থিতি সৰ্বাধিক ।
ইণ্ডিয়ান চুপাৰ লীগৰ উদ্বোধনী ছিজনত কেৰালা ব্লাষ্টাৰ্ছে ১৪ খন খেলৰ পৰা ১৯ পইণ্ট লাভ কৰি গ্ৰুপ পৰ্যায়ত চতুৰ্থ স্থান লাভ কৰে আৰু "পুনে চিটি এফ চি"ক পৰাস্ত কৰি ছেমি ফাইনেলৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে।
জৱাহৰলাল নেহৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টেডিয়াম, যাক স্থানীয়ভাৱে কালুৰ ষ্টেডিয়াম বুলি জনা যায়, ই হৈছে কেৰালাৰ কোচিৰ এক বহুমুখী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টেডিয়াম।
ইণ্ডিয়ান চুপাৰ লীগৰ খেলসমূহৰ বাবে ইয়াক ৩৯,০০০ ত সীমাবদ্ধ কৰা হৈছে কিয়নো খেলসমূহৰ বাবে কেৱল নিম্ন আৰু মধ্যস্তৰৰ ষ্টেডিয়াম ভাড়াত দিয়া হয়।
কেৰালাত এখন বিশ্বমানৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়া ষ্টেডিয়াম নিৰ্মাণৰ অনুমোদন কেৰালাৰ প্ৰয়াত মুখ্যমন্ত্ৰী কে. কৰুণা কৰণৰ চৰকাৰে কৰিছিল।
ষ্টেডিয়ামখন ১৯৯৬ চনত "ভি. জোচেফ থমাছ আই.পি.এছ."ৰ নেতৃত্বত "গ্ৰেটাৰ কোচিন ডেভেলপমেণ্ট অথৰিটি"ৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত সময়ৰ আগতে সম্পূৰ্ণ কৰা হৈছিল।
এই ষ্টেডিয়ামখন ইয়াৰ স্বকীয় স্থাপত্যৰ বাবে বিশ্বৰ অন্যতম কোলাহলপূৰ্ণ ফুটবল ষ্টেডিয়াম হিচাপে পৰিগণিত হয়।
দক্ষিণ ফালৰ পৰা ষ্টেডিয়াম লিংক ৰোডে থাম্মানাম আৰু কাথ্ৰিকাদাভুৰ পৰা প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিয়ে, যদিও এই পথত কোনো ৰাজহুৱা পৰিবহন নাই।
এখন বিশিষ্ট বাছ ষ্টপৰ লগতে মেট্ৰ' ষ্টেচনৰ উপস্থিতিয়ে ইয়াক এক মুখ্য স্থান আৰু চহৰৰ যিকোনো প্ৰান্তৰ পৰা সহজে প্ৰৱেশ কৰিব পৰা স্থান কৰি তুলিছে।
পাৰিপাৰ্শ্বিকতা ৰক্ষা কৰাৰ লগতে এখন অৰণ্যত মানুহে নিজৰ জীৱিকাৰ পৰা আদি কৰি সকলো বস্তুয়েই আহৰণ কৰিব পাৰে।
প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ, ৰাজনীতি, অৰ্থনৈতিক সংকট, গোষ্ঠী সংঘৰ্ষ আদিৰ ফলত মানুহ পদে পদে গৃহহাৰা হৈছে আৰু অৰণ্য, জলাশয়সমূহ দখল কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে।
গৃহহাৰা মানুহে অৰণ্যৰ মাজত গৈ বাসস্থান পাতি লৈছে কিন্তু চৰকাৰৰ নিৰ্দেশমৰ্মে সেই ঘৰবোৰ, ঠাইবোৰ উচ্ছেদ কৰি পেলোৱা হৈছে।
লেখিকাৰ মনটোৱে অৰণ্য ৰক্ষা হোৱাটো বিচাৰিছে যদিও তেওঁ সেই গৃহহাৰা হোৱা মানুহবোৰৰ চিন্তাই তেওঁক হতাশাগ্ৰস্ত কৰি পেলাইছে।
পৃথিৱী বিচাৰি., দক্ষিণৰ খিৰিকীৰে, এজাক মানুহ এখন পাহাৰ, কোনো কাৰো নহয়, যুদ্ধৰ সৈতে প্ৰেমৰ পখিলা, উচ্ছেদৰ দ্বিতীয় দিন, পাৰ বাহৰ সেউজ ৰুমাল , হঠাতে হাত এৰি দিয়ে জীৱনে , গছৰ শিপা উভালিব পাৰি; মনৰ শিপা নোৱাৰি, শান্তিৰ পথ তেজ আৰু চকুপানীৰে গঢ়া, এখন অৰণ্যৰ সন্ধানত, অৰণ্য-সপোন, গছ ডাঙৰ নে মানুহ?
আমচিং, আমচাং ., বনৰ জুই মনৰ জুই, এজাক নতুন বতাহ, যদি চৰাই হ'লোহেঁতেন, সকলো পৰিবৰ্তন ভালৰ বাবে নহয়., জোনাকত এটা হাতী, চিমেণ্টৰ গছ, শিয়ালি এ., প্ৰেমে বিচাৰে প্ৰকৃতি, আকৌ এটা নৃশংস খবৰ, মনবৰৰ খং, আৰু হে পাহাৰ বিদায়; এই আটাইকেইটা খণ্ডত বৰ্ণনা কৰিছে।
মানুহৰ দুৰ্নীতি, দুষ্কাৰ্য আদি সকলো অভিজ্ঞতা লেখকে বৰ্ণনা কৰিছে যদিও শেষত তেওঁ নতুন প্ৰজন্মৰ মাজেৰে এক আশাবাদী মনোভাৱৰ পৰিচয় দিছে।
আনফালে অৰণ্য কাটি ধ্বংস কৰি ঘৰ সজাৰ ফলত জীৱ-জন্তুবোৰৰ খাদ্য আৰু বাসস্থানৰ অভাৱত ওলাই আহি মানুহক অশান্তি কৰিবলৈ লৈছে।
অৰণ্য ৰক্ষাৰ নামত চৰকাৰে সেই কাৰ্যসূচী হাতত লৈছে যদিও সেই মানুহবিলাকৰ সংস্থাপনৰ কথা এবাৰো চিন্তা কৰা নাই।
ইয়াৰ পিছত গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশিত আমাৰ অসম কাকতত কিছুদিন সাংবাদিকতা কৰি উঠি বৰ্তমান সাদিন কাকত আৰু সাতসৰী নামৰ অসমীয়া মাহেকীয়া আলোচনীখনৰ সম্পাদক হিচাপে কৰ্মৰত হৈ আছে।
সম্পূৰ্ণ বাস্তৱৰ পটভূমিত ৰচিত উপন্যাসখনত লেখিকাই জীৱনৰ চাক্ষুষ অভিজ্ঞতাক নিজৰ কথাৰে বৰ্ণনা কৰিছে।
১৯১৫ চনত সন্দেশ আলোচনীত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভূমুকি মৰা, সত্যজিত ৰায়ৰ ককাক উপেন্দ্ৰ কিশোৰ ৰায়ে সৃষ্টি কৰা গুপী গাইন আৰু বাঘা বাইন নামৰ দুটা চৰিত্ৰৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
১৯৬১ চনত সন্দেশ আলোচনীয়ে পুনৰ্জীৱন লাভ কৰাৰ পিছত এই কাহিনীৰ আধাৰত এখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ ধাৰণাটো তেওঁৰ মনলৈ আহিছিল আৰু আংশিকভাবে হ’লেও পুত্ৰ সন্দীপৰ বাবে বাধ্য হৈয়ে কম ভয়ংকৰ আৰু কম বয়সীয়াসকলৰ উপযোগীকৈ ছবিখন নিৰ্মাণ কৰিছিল।
তেওঁৰ পূৰ্বৰ ছবিবোৰৰ বিপৰীতে এই ছবিখনে শিশুসকলৰ মানসিক খোৰাক যোগাইছিল; লগতে পৰিচালকগৰাকীয়ে গীত আৰু নৃত্যৰে কাহিনীটো আগবঢ়াই লৈ যোৱাৰ সুযোগ গ্ৰহণ কৰিছিল।
ৰায়ে তেওঁৰ প্ৰযোজকক ধনৰ যোগান ধৰিবলৈ সৈমান কৰিব পাৰিছিল, যদিও আৰম্ভণিৰ পৰাই স্পষ্ট হৈ পৰিছিল যে ছবিখনত যথেষ্ট ধন ব্যায় হ’ব।
গুপী গাইন বাঘা বাইন ১৯৬৯ত মুক্তিপ্ৰাপ্ত সত্যজিত ৰায় পৰিচালিত এখন বঙালী ভাষাৰ ফেণ্টাচী, এডভেঞ্চাৰ, হাস্যৰসাত্মক, শিশু উপযোগী চলচ্চিত্ৰ।
তৃতীয়খন ছবি গুপী বাঘা ফিৰে এলো ১৯৯২ চনত মুক্তি পাইছিল, যিখন ছবিৰ লেখক সত্যজিত ৰায় আছিল যদিও পৰিচালনা কৰিছিল তেওঁৰ পুত্ৰ সন্দীপ ৰায়ে।
তৃতীয় বৰ মতে তেওঁলোকৰ সাংগিতীক প্ৰতিভাৰ উৎকৰ্ষ হয় আৰু লোকক গান শুনাই অৱস কৰি দিয়াৰ ক্ষমতা লাভ কৰে।
তেওঁলোক দুয়ো গুপ্তচৰৰ বেশে হাল্লালৈ যায় আৰু তাৰ ৰজা আৰু মন্ত্ৰীসকলক সততা আৰু সংগীত প্ৰতিভাৰে পৰাস্ত কৰি যুদ্ধ ৰখাই দিয়ে।
ইয়াৰ পিছত শুণ্ডীৰ ৰাজকন্যা মণিমালাৰ সৈতে গুপীৰ আৰু হাল্লাৰ ৰাজকন্যা মুক্তামালাৰ সৈতে বাঘাৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়।
পেছাদাৰীভাৱে প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পূজাই প্ৰায় ছয় মাহ সময় অনুমতিৰ বাবে তাইৰ দেউতাকৰ খেলৰ অপছন্দৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিব লগা হৈছিল।
এক সাক্ষাৎকাৰত, তেওঁ উল্লেখ কৰে যে দেউতাকে তেওঁক 'ভাল ল'ৰা-ছোৱালীয়ে বক্সিং নেখেলে' বুলি পতিয়ন নিয়াব বিচাৰিছিল।
যেতিয়া তেওঁৰ দেউতাকে কন্যাৰ বক্সিঙৰ প্ৰতি থকা উচ্চাকাংক্ষাৰ বিষয়ে গম পালে, তেতিয়া তেওঁ পূজাক বক্সিং প্ৰশিক্ষণত উপস্থিত থাকিবলৈ নিষিদ্ধ কৰে।
এই কথাত তেওঁৰ প্ৰশিক্ষক সঞ্জয় কুমাৰ শ্বেওৰানে পূজাক প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুমতি দিবলৈ তেওঁৰৰ পৰিয়ালৰ ওচৰত অনুৰোধ কৰিব লগা হৈছিল।
২০১৬ চনৰ দক্ষিণ এছিয়ান গেমছত সোণৰ পদক, এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপৰ ৭৫ কিলোগ্ৰাম শাখাত ৰূপ আৰু ব্ৰঞ্জ পদক বিজেতা।
২০০৯ চনত পূজাই ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত জয়লাভ কৰে আৰু ইয়াৰ পিছতেই তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰৱেশ কৰে।
পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ২০১২ চনৰ এছিয়ান বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু একে বছৰতে অষ্ট্ৰেলিয়াত অনুষ্ঠিত আৰাফুৰা গেমছত ৰূপৰ পদক জয় কৰে।
যাৰ ফলত তেওঁ ৰিঅ'ত অনুষ্ঠিত ২০১৬ চনৰ অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা শীৰ্ষ প্ৰতিদ্বন্দ্বীসকলৰ ভিতৰত এগৰাকী হৈ পৰে।
অৱশ্যে, তেওঁ ২০১৬ চনত এআইবিএ মহিলা বিশ্ব বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপৰ দ্বিতীয় ৰাউণ্ডত পৰাজিত হৈয় আৰু এনেদৰে ৰিঅ' অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিবলৈ ব্যৰ্থ হয়।
তেওঁক গৃহ চহৰৰ হাৱা সিং বক্সিং একাডেমীত যোগদান কৰাৰ সাহস গোটাবলৈ এবছৰ সময় লাগিছিল, আৰু এইকথা তেওঁ দেউতাকৰ পৰা গোপনে ৰাখিছিল।
দেউতাকৰ পৰা কথা গোপনে ৰখাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত তেওঁ খেলৰ অনুশীলন আদিৰ ফলত হোৱা শৰীৰৰ আঘাতবোৰ লুকুৱাই ৰাখিবলৈ বিভিন্ন উপায় বিচাৰিব লগত পৰিছিল।
এই গাৱৰ স্থানীয় লিখক, নাট্যকাৰ পিয়াৰ আলী আহমেদৰ ৰচিত "প্ৰেম জনমে জনমে", "জাৰজ" আদি সামাজিক নাটক বিভিন্ন সময়ত মঞ্চসহ হৈ আহিছে।
বেছিমাৰী গাওঁ,হাঁহচৰা আৰু দেৱাদী গাওঁ, পূৱত ১নং বেছিমাৰী গাওঁ,২ নং বেছিমাৰী গাওঁ আৰু ৰঙিয়া নদীৰ পাম আৰু পশ্চিমত কঁাহিকুছি আৰু ভৈৰাগুৰী গাওঁ।
১৬০০ শতিকা: লুইছ লেবে পুৰুষৰ পোছাক পিন্ধি ছিল আৰু পাৰপিগনানৰ অৱৰোধত ডাউফিনৰ পদবীত ঘোঁৰাৰপিঠিত নাইট হিচাপে যুঁজিছিল।
১৫০০ দশকৰ আৰম্ভণিতে: বেনিনৰ ওবা এচিগীৰ মাতৃ ইডিয়াক এগৰাকী মহান যোদ্ধা বুলি বৰ্ণনা কৰা হয় আৰু তেওঁৰ পুত্ৰই ইগালা জয় কৰাৰ বাবে যথেষ্ট কৃতিত্ব লাভ কৰে।
ডেনিছৰ বিৰুদ্ধে চুইডিছ বিদ্ৰোহৰ সময়ত চেক্সনিৰ ক্ৰিষ্টিনাই ডেনিছসকলৰ বাবে ষ্টকহোম চহৰ দখল কৰে।
এলভ নুটছনৰ সৈতে যুদ্ধৰ সময়ত এনি ৰুডে তেওঁৰ পত্নী, কমাণ্ডাৰ হেনৰিচ ক্ৰুম্মেডিজৰ অনুপস্থিতিত বহুছ দুৰ্গৰ প্ৰতিৰক্ষা কৰে।
কষ্টাঞ্জা ডি'আভালোছ, ডাচেছ অফ ফ্ৰাংকাভিলাই ফৰাচীসকলৰ বিৰুদ্ধে ইচিয়া দ্বীপৰ দুৰ্গৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ নেতৃত্ব দিয়ে।
আৰাগনৰ কেথেৰিনে অষ্টম হেনৰীৰ বাবে ৰিজেন্ট হিচাপে কাম কৰে আৰু যুদ্ধকবচ পৰিধান কৰি ফ্লোডেন ফিল্ডৰ যুদ্ধত খেলপথাৰত উপস্থিত থাকে।
ডেনমাৰ্ক আৰু চুইডেনৰ মাজত হোৱা যুদ্ধৰ সময়ত ক্ৰিষ্টিনা গিলেন্সটিয়েৰনা চুইডেন আৰু ষ্টকহোমৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ নেতা আৰু সেনাপতি হয়।
ডেনমাৰ্ক আৰু চুইডেনৰ মাজত হোৱা যুদ্ধৰ সময়ত চুইডিছ অভিজাত আন্না এৰিকছডটাৰে তেওঁৰ মৃত পত্নীৰ ঠাইত কালমাৰ চহৰক আদেশ দিয়ে।
১৫৫৫ চনৰ পৰা তেওঁৰ বিখ্যাত ইতিহাসত ওলাউছ মেগনছে চমুকৈ মন কৰে যে কালমাৰৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ সময়ত চহৰখনৰ মহিলা অধিবাসীসকলে পুৰুষসকলৰ দৰে সাহসেৰে প্ৰতিৰক্ষাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
বাৰব্ৰো ষ্টিগছডটাৰে চুইডিছ বিদ্ৰোহী আৰু ভৱিষ্যতৰ ৰজা গুস্তাভ ভাছাক ডেনসকলৰ দ্বাৰা বন্দী হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা পোৱাত সহায় কৰে আৰু সেয়েহে তেওঁলোকক চুইডেনত যুদ্ধৰ নায়িকা হিচাপে অভিহিত কৰা হয়।
মাৰিয়া পাচেকো পাডিলাই তেওঁৰ স্বামীৰ যুদ্ধত পৰাৰ পিছত ছয় মাহৰ বাবে স্পেইনৰ টলেডো চহৰৰ প্ৰতিৰক্ষা কৰে।
উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ প্ৰাচীন অসমত চুতীয়া-বড়ো সংঘৰ্ষৰ সময়ত বড়োসকলৰ বিৰুদ্ধে যুঁজত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল সতী সাধনীয়ে।
১৬০০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে: ক্ৰিষ্টোফাৰ কলম্বাছৰ ওপৰত মহিলা ধনুৰ্ধৰসকলৰ দ্বাৰা আক্ৰমণ হোৱাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা গৈছে।
ফ্ৰাঞ্চিস্কো ডি অৰেলানা, ফ্ৰাঞ্চিস্কো পিজাৰো আৰু ৰড্ৰিগো ডি বাষ্টিডাছৰ সৈতে থকা সামৰিক বাহিনীয়ে দক্ষিণ আমেৰিকাত পুৰুষৰ সৈতে যুঁজ দিয়া মহিলাসকলৰ প্ৰতিবেদন দিয়ে।
বিভিন্ন স্পেনিছ মহিলাই কৰ্টেছৰ অভিযানৰ অধীনত পুৰুষৰ সৈতে যুঁজ দিয়ে; তেওঁলোকৰ ভিতৰত মাৰিয়া এষ্ট্ৰাডা আৰু বিট্ৰিজ বাৰমুডেজ ডি ভেলাস্কো উল্লেখযোগ্য।
১৬০০ শতিকা: মায়েদা মাৎসুৱে চেকিগাহাৰাৰ যুদ্ধ আৰু ওচাকাৰ অৱৰোধত টোকুগাৱা আইয়াচুৰ পৰা মায়েদা গোত্ৰক ৰক্ষা কৰে।
১৬০০ শতিকা: পৰ্তুগীজ অন্বেষণকাৰীসকলে জনায় যে কঙ্গোত মহিলা যোদ্ধাৰ এটা গোট আছিল আৰু তেওঁলোকৰ ৰজাই কেৱল ছোৱালী শিশুক ডাঙৰ-দীঘল কৰিবলৈ কিছুমান অঞ্চল নিযুক্ত কৰিছিল।
তেওঁ প্ৰায়ে এডমিৰেল ডি কলিগনিৰ সৈতে যুদ্ধক্ষেত্ৰলৈ গৈছিল য'ত যুঁজ আটাইতকৈ তীব্ৰভাৱে চলিছিল; তেওঁলোকে একেলগে প্ৰতিৰক্ষা পৰিদৰ্শন কৰিছিল আৰু হুগুয়েনট বাহিনীক সমবেত কৰিছিল।
কেৱল প্ৰত্যক্ষ যুদ্ধত সক্ৰিয় মহিলা, যেনে যোদ্ধা, গুপ্তচৰ আৰু সক্ৰিয়ভাৱে সৈন্যবাহিনীৰ নেতৃত্ব দিয়া মহিলাসকলক এই তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
বাংলাদেশৰ স্বাধীনতাৰ বাবে ১৯৭১ চনৰ বাংলাদেশৰ মুক্তি যুদ্ধৰ সময়ত, যেতিয়া পাকিস্তান সেনাৰ পৰিকল্পনাকাৰী সকলে ভৱিষ্যতবাণী কৰিছিল যে মুক্তি বাহিনী আৰু ভাৰতীয় সেনাক লৈ গঠিত যুটীয়া বাহিনী আখাউৰা-ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া অক্ষৰ সৈতে পূবত ইয়াৰ মূল আক্ৰমণ আৰম্ভ কৰিব, এই অঞ্চলটো কভাৰ কৰিবলৈ ইয়াৰ কোনো ব্ৰিগেড উপলব্ধ নাছিল, আৰু পাকিস্তান সেনাই মাইমেনসিঙত ২৭ তম ব্ৰিগেডৰ দুটা বেটেলিয়ন ৰক্ষা কৰি মাইমেনসিঙৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ বাবে মাইমেনসিঙলৈ ইয়াৰ ২৭ তম ব্ৰিগেড স্থানান্তৰ কৰিছিল।
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া বাংলাদেশৰ আটাইতকৈ পুৰণি পৌৰসভাসমূহৰ ভিতৰত এটা আৰু ই ১৭৬৯ চনত স্থাপিত হৈছিল।
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া চহৰখন চলাবলৈ ১৯৭২ চনত ব্ৰাহ্মণবাৰীয়া পৌৰসভা নামৰ এটা স্থানীয় চৰকাৰী সংগঠন গঠন কৰা হৈছিল।
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া পৌৰসভা ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া চহৰক ১২টা ৱাৰ্ড আৰু ৩৪টা কোৱাৰ্টাৰত বিভক্ত কৰে।
শামসীয়ে তেওঁৰ প্ৰথমখন কিতাপ ইন দ্য চিটি অৱ দ্য চি মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰত কালত লিখি উলিয়াইছিল; যিখনে ১৯৯৮ চনত, শামসীৰ ২৫ বছৰ বয়সত প্ৰকাশৰ মুখ দেখে।
এই উপন্যাসখনৰ বাবে তেওঁ ১৯৯৯ চনত পাকিস্তানী সাহিত্য কীৰ্তিৰ প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।
২০০০ চনত প্ৰকাশিত, তেওঁৰ দ্বিতীয়খন উপন্যাস চল্ট এণ্ড চেফ্‌ৰনৰ বাবে তেওঁ একৈশ শতিকাৰ ‘অৰেঞ্জ’ৰ ২১ গৰাকী লেখকৰ তালিকাত স্থান পায়।
তৃতীয়খন উপন্যাস কাৰ্ট’গ্ৰাফী য়ে সমালোচকৰ বিপুল প্ৰশংসা লাভ কৰে আৰু কিতাপখন যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ‘জ’ন লেৱেলিন ৰাইচ পুৰস্কাৰ’ৰ বাবে তালিকাভুক্ত হয়।
তেওঁৰ দুয়োখন উপন্যাস কাৰ্ট’গ্ৰাফী আৰু ব্ৰ’কেন ভাৰ্চেচে পাকিস্তানী একাডেমী অৱ লেটাৰচ্‌ৰপৰা পাত্ৰাস বোখাৰি বঁটা লাভ কৰিছিলশামসীৰ পঞ্চমখন উপন্যাস বাৰ্ণ্ট চেদ’জ কল্প-সাহিত্যৰ অৰেঞ্জ পুৰস্কাৰৰ বাবে তালিকাভুক্ত হৈছিল আৰু ‘আনিছফিল্ড ওল্ফ বুক এৱাৰ্ড ফ'ৰ ফিকচন’ বঁটা লাভ কৰিছিল।
আ গ’ড ইন এভ্ৰি ষ্ট’ন ২০১৫ চনত ‘ৱাল্টাৰ স্কট’ আৰু ‘বেইলিজ ৱুমেনচ্‌ প্ৰাইজ ফ’ৰ ফিকচন’ বাবে তালিকাভুক্ত হৈছিল।
২০১৭ চনৰ বুকাৰ বঁটাৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা শামসীৰ কিতাপখন আছিল তেওঁৰ সপ্তমখন উপন্যাস হ’ম ফায়াৰ।
তেওঁৰ মাক মুনিজা শামসী এগৰাকী সাংবাদিক তথা সম্পাদক, খুড়ী আইতাক আত্তিয়া হোছেইন এগৰাকী লেখক আৰু তেওঁ আত্মজীৱনীকাৰ জাহানাৰা হবিবুল্লাহৰ নাতিনী।
নিউয়ৰ্কৰ হেমিল্টন বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা তেওঁ সৃজনীশীল সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী, আৰু মাচাচুসেট্‌চ এমহৰ্ষ্ট বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা এম এফ এ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল,য'ত তেওঁ কাশ্মিৰী কবি আঘা শাহিদ আলিৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱাম্বিত হৈছিল।
২০০৯ চনত, কামিলা শামসীয়ে ‘অক্সফাম’ৰ ‘অক্স-টেলচ্‌’ প্ৰকল্পলৈ তেওঁৰ দ্য ডেজাৰ্ট টৰ’চ"' গল্পটি দান কৰিছিল- এয়া আছিল ৩৮ জন লেখকৰ দ্বাৰা লিখিত চাৰিটা ইউৰোপীয় কাহিনীৰ সংকলন।
২০১১ চনৰ জয়পুৰ সাহিত্য সন্মিলনত শামসীয়ে ভাগ লৈছিল ; য’ত তেওঁ নিজস্ব লেখন শৈলী বিষয়ক বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছিল।
বুচ থিয়েটাৰৰ ‘চিকষ্টি চিক্স বুকচ্‌’ প্ৰকল্পত তেওঁ ভাগ লৈছিল২০১৩ চনত ২০ গৰাকী সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ যুৱ ব্ৰিটিছ লেখকৰ ‘গ্ৰন্ত’ তালিকাত কামিলা শামসীৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
তেওঁ জন্মসূত্ৰে পাকিস্তানী এগৰাকী ব্ৰিটিছ লেখক তথা ঔপন্যাসিক যাক তেওঁৰ বঁটা প্ৰাপ্ত উপন্যাস হ’ম ফায়াৰৰ বাবে জনা যায়।
২০০৭ চনত তেওঁ লণ্ডনলৈ যায় আৰু ইতিমধ্যে তেওঁ পাকিস্তান আৰু ইংলেণ্ড, এই দুয়োখন দেশৰে দ্বৈত নাগৰিকত্ব লাভ কৰিছে।
থাইলেণ্ডৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰখনত নাৰীৰ অংশগ্ৰহনৰ বাবে আইনী সীমাবদ্ধতা নাথাকিলেও নাৰীৰ উত্থানৰ বিভিন্ন বাধাবোৰ হৈছে সংগঠনমূলক বাধা, সাংস্কৃতিক প্ৰতিবন্ধতা, নিম্ন শিক্ষা অৰ্জন, নিম্ন আৰ্থিক আৰু সামাজিক অবস্থা আৰু বিপৰিত লিংগৰ লগত ক্ষমতাৰ ভাগ বতৰা নোহোৱা ।
১৯৪৯ চনৰ ৫জুন পৰাহে মাত্ৰ ওৰাপিন চাইয়াকান যিয়ে থাইলেণ্ডৰ জাতীয় পৰিষদৰ পদত প্ৰথম গৰাকী মহিলা নিৰ্বাচিত হয়।
থাইলেণ্ডৰ ৰাজনৈতিক অফিচত নিৰ্বাচিত প্ৰথম মহিলা সেনা কৰ্মকৰ্তা আছিল লেফটেন্যান্ট কৰ্নেল থিতা ৰাঙ্গচিটপল মানিতকুল ।
থাইলেণ্ডৰ মহিলাসকল এচিয়াৰ ভিতৰতে ভোটাধিকাৰ পোৱা প্ৰথম মহিলা যিসকলে ১৯৩২ চনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে ভোট দিয়াৰ অধিকাৰ পাইছিল ।
'নীতি আৰু পৰিকল্পনা' প্ৰক্ৰিয়াত অপৰ্যাপ্ত লিঙ্গ সচেতনতা, অন্যায় আৰু অসত্য কাহিনীৰ বিশ্বাসৰ বাবে থাই নাৰীসকলে অৰ্থ-সামাজিক ক্ষেত্ৰত ভাগ লোৱাত বাধা জন্মাইছে ।
থাইলেণ্ডৰ জাতীয় পৰিসংখ্যা সেৱা অনুসাৰে থাই মহিলা সকলৰ বিয়া পুৰুষৰ তুলনাত কম বয়সত হয় আৰু ২৪% থাই পৰিয়ালত মহিলাসকলক ঘৰখনৰ মূৰব্বি হিচাবে গণ্য কৰে ।
যাইকি নহওক, ইয়াৰ নাৰীসকলে কম বেতনৰ চাকৰিত মনোনিবেশ কৰাৰ বাবে লিঙ্গ আৰু মজুৰিৰ ক্ষেত্ৰত বৈষম্য দেখা যায় ।
এছিৰিয়াৰ ৰাণী ছেমিৰামিছৰ মাতৃ দেৱী এটাৰ্গেটিছ এজন মানৱৰ প্ৰেমত পৰে আৰু দুৰ্ঘটনাবশতঃ এটাৰ্গিছৰ হাততেই তেওঁৰ প্ৰেমিকৰ প্ৰাণ নাশ হয়।
এটাৰ্গেটিছৰ প্ৰাৰম্ভিক চিত্ৰায়নসমূহত বেবিলনৰ দেৱতা ইআৰ দৰে তেওঁক মানৱী শিৰ আৰু হাতেৰে সৈতে এজনী মাছৰ ৰূপত উপস্থাপন কৰা হৈছে।
মিলেছিয়ান দাৰ্শনিক এনাক্সিমেণ্ডাৰে ৫৪৬ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ আগেয়েই এই কথা কৈছিল যে মানৱ জাতি কোনো জলজ জন্তুৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা।
পশ্চিমীয়া দেশসমূহত জলকুঁৱৰীৰ ধাৰণাটো গ্ৰীক কিংবদন্তিৰ ছাইৰেনৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱাম্বিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে।
ছাইৰেনসমূহৰ অৰ্ধাংশ পক্ষী যদিও খ্ৰীষ্টিয়ান কালত তেওঁলোকক অৰ্ধ-মৎস্য ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয়।
ইতিহাসত জলকুঁৱৰী দেখা পোৱাৰ উল্লেখ, যেনে কলম্বাছে কেৰিবিয়ান অভিযানৰ সময়ত দিয়া প্ৰতিবেদন সম্বন্ধে কোৱা হয় যে তেওঁ হয়তো মেনাটি বা আন কোনো জলজ জীৱহে দেখা পাইছিল।
জলকুঁৱৰীৰ উপস্থিতিৰ কোনো বিশ্বাসযোগ্য প্ৰমাণ এতিয়ালৈকে পোৱা হোৱা নাই যদিও জলকুঁৱৰী দেখা পোৱাৰ ঘটনাৰ প্ৰতিবেদন বৰ্তমান সময়তো লাভ কৰি থকা হৈছে।
মেচ'পটেমিয়াৰ পৌৰাণিক বেবিলনৰ সময়ৰ পৰা শিল্পকলাসমূহত মাছৰ ফিছা আৰু শৰীৰৰ উৰ্দ্ধাংশ মানৱাকৃতিৰ জীৱৰ চিত্ৰণ দেখা যায়।
প্ৰাচীন এছিৰিয়াত দেৱী এটাৰ্গেটিছে দুৰ্ঘটনাক্ৰমে নিজৰ মানৱ প্ৰেমিকৰ প্ৰাণনাশ কৰাৰ বাবে লজ্জিত হৈ জলকুঁৱৰীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে।
বানপানী, ধুমুহা, জাহাজ দুৰ্ঘটনা আৰু সলিল সমাধি আদি কোনো কোনো বিনাশকাৰী ঘটনাৰ সৈতে কেতিয়াবা জলকুঁৱৰীক জড়িত কৰা হয়।
গ্ৰীক কিংবদন্তি, বিশেষকৈ ওডিছীৰ ছাইৰেন হৈছে এনে এক জীৱ যাৰ শৰীৰৰ অৰ্ধাংশ পক্ষীৰ আৰু অৰ্ধাংশ নাৰীৰ।
কিন্তু পৰৱৰ্তী খ্ৰীষ্টান 'বেষ্টিয়েৰি' অৰ্থাৎ জীৱ-জন্তুকেন্দ্ৰিক কাহিনীসমূহত ছাইৰেনৰ জলকুঁৱৰীসদৃশ চিত্ৰায়নৰ স্পষ্ট প্ৰমাণ পোৱা যায়।
নেচাৰেল হিষ্টৰী শীৰ্ষক গ্ৰন্থত প্লাইনি দ্য এল্ডাৰে গাউলৰ উপকূলত জলকুঁৱৰীৰ দৰ্শনৰ কেইবাটাও ঘটনাৰ বৰ্ণনা কৰিছে।
তেওঁৰ বৰ্ণনা অনুসৰি জলকুঁৱৰীসমূহৰ দেহ বাকলিৰে ঢাক খাই থাকে আৰু সমুদ্ৰই ইহঁ‌তৰ মৃতদেহ প্ৰায়েই পাৰলৈ উটুৱাই আনে।
লোককথাসমূহৰ লগতে চিহ্নকলাত সততে দেখা পোৱা জলকোঁ‌ৱৰৰ প্ৰাসংগিকতা বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত জলকুঁৱৰীতকৈ কম হোৱা পৰিলক্ষিত হয়।
এই মতবাদসমূহৰ মতে কোনো লোকে মেনাটি, ডুগং অথবা ছীলৰ দৰ্শনৰ পৰাও জলকুঁৱৰীৰ কাহিনীৰ উৎপত্তি হ'ব পাৰে।
বিগত শতিকাসমূহত হেন্স খ্ৰীষ্টিয়ান এণ্ডাৰছনৰ সাধুকথা দ্য লিটল মাৰমেইডকে আদি কৰি কলা আৰু সাহিত্যৰ বিভিন্ন সৃষ্টিসমূহত জলকুঁৱৰী বিষয়টো জনপ্ৰিয় হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।
হোমাৰৰ ছাইৰেনসমূহৰ কিছু বৈশিষ্ট্য যেনে পুৰুষক প্ৰলোভিত কৰা আৰু সুৱদী গীত আদিক জলকুঁৱৰীৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা হৈছে।
তিনিমহীয়া অসমীয়া আলোচনী নতুন পৃথিৱীত গল্প লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰা বিপুল খাটনিয়াৰ পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত অসমীয়া গল্প-সাহিত্যৰ এখন পৰিচিত মুখ হৈ উঠে৷ তেখেতৰ প্ৰথমখন গল্প-সংকলন খোজৰ শব্দ প্ৰকাশিত হৈছিল ১৯৮০ চনত৷ তেখেতৰ গল্পত সৰ্বসাধাৰণৰ সুখ-দুখৰ প্ৰতিবিম্ব ফুটি উঠে বুলি কোৱা হয়৷ খাটনিয়াৰৰ সাহিত্য-দৰ্শনত সমাজতান্ত্ৰিক বাস্তৱতা পৰিলক্ষিত হয়৷ তেখেত সত্তৰ দশকৰ শেষৰফালে আৰম্ভ হোৱা ‘নতুন সাহিত্য পৰিষদ’ৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক সংগঠক আছিল৷
বিপুল খাটনিয়াৰৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫৩ চনৰ ২৭ আগষ্টত ৷ পিতৃৰ নাম সিংহেশ্বৰ খাটনিয়াৰ আৰু মাতৃৰ নাম হেমলতা খাটনিয়াৰ৷ জন্মস্থান আছিল শিৱসাগৰ জিলাৰ শ'লগুৰি ৷ তেখেতে প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে তিনিচুকীয়া জিলাৰ দেওশাল অঞ্চলত৷ ১৯৬৯ চনত শিৱসাগৰৰ বেজবৰুৱা হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা খাটনিয়াৰে ১৯৭৩ চনত কলেজীয়া শিক্ষা লয় শিৱসাগৰ কলেজৰ পৰা৷ পাছলৈ তেখেতে ১৯৭৫ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা নৃতত্ত্ব আৰু ভূত্ত্বক বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে
বিপুল খাটনিয়াৰে লিখা গল্পৰ সংখ্যা একাধিক৷ তদুপৰি তেখেতে কেইবাখনো গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰিছে ৷ অসমৰ সাহিত্য-সমালোচক অৰিন্দম বৰকটকীয়ে তেখেতৰ সাহিত্য-ৰচনাৰ কথা সুঁৱৰি কয় যে,- "তেখেতৰ শক্তিশালী, প্ৰত্যয়ী আৰু দায়বদ্ধ খোজৰ শব্দ অসমীয়া সাহিত্যত সদায় থাকি যাব৷"
সাহিত্য অনুষ্ঠান নতুন সাহিত্য পৰিষদৰ লগত তেখেত জন্মলগ্নৰে পৰা জড়িত হৈ আছিল৷ দুটা কাৰ্যকাল তেখেতে ৰাজ্যিক সম্পাদকৰো দায়িত্ব পালন কৰিছে৷ পৰিষদৰ মুখপত্ৰ নতুন সাহিত্য খাটনিয়াৰে সম্পাদনা কৰিছিল৷
মেষ সংক্ৰান্তি সৌৰ চক্ৰ বৰ্ষৰ প্ৰথম দিন আৰু হিন্দু চন্দ্ৰ-সৌৰ দিনপঞ্জী সমূহৰ সৌৰ নৱবৰ্ষ।
হিন্দু দিনপঞ্জীৰ চৈত্ৰ মাহৰ শুক্লা প্ৰতিপদ তিথিত উদযাপিত এই নৱবৰ্ষ ভাৰতীয় উপমহাদেশত প্ৰচলিত অমন্ত আৰু পূৰ্ণিমন্ত সিন্ধাত অনুসৰি বিভিন্ন তাৰিখত পৰে।
সৌৰচক্ৰ বৰ্ষ অসমীয়া, ওডিয়া, পাঞ্জাৱী, মালায়ালম, তামিল আৰু বঙালী দিনপঞ্জীৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ।
সংক্ৰান্তিৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "এটা স্থানৰ পৰা আন ঠাইলৈ যোৱা, স্থানান্তৰ, পথ পৰিৱৰ্তন, প্ৰৱেশ।
মেষ সংক্ৰান্তি শব্দটোৱে জ্যোতিষ শাস্ত্ৰৰ প্ৰাচীন সংস্কৃত গ্ৰন্থ আৰু পৰৱৰ্তী গ্ৰন্থ যেনে সূৰ্য্য সিদ্ধন্তত বিকশিত সময় ৰখা প্ৰক্ৰিয়াৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি এক নিৰ্দিষ্ট দিনৰ উল্লেখ পোৱা যায়।
থাইলেণ্ড, লাওচ, কম্বোডিয়া, ম্যানমাৰ, শ্ৰীলংকা, উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ কিছু অংশ, ভিয়েটনাম আৰু চীনৰ জিচুয়াংবান্নাৰ সমতুল্য বৌদ্ধ কেলেণ্ডাৰ আধাৰিত নৱ বৰ্ষ উৎসৱৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।
কেৰালাৰ স্বামী আয়েপ্পাৰ প্ৰতি উছৰ্গিত সবৰীমালা মন্দিৰত পৰম্পৰাগতভাৱে ১০ৰ পৰা ৫০ বছৰ বয়সৰ মহিলাসকলক আয়াপ্পাৰ উপাসনা কৰিবলৈ প্ৰৱেশ কৰা নিষিদ্ধ।
২০১৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এক ঐতিহাসিক ৰায়ত সকলো বয়সৰ মহিলাক মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে আৰু কয় যে জৈৱিক পাৰ্থক্যৰ ওপৰত আধাৰিত যিকোনো বৈষম্য স্পষ্টভাৱে অসাংবিধানিক।
ৰাজ্যখনৰ শাসকীয় মিত্ৰজোঁট বাওঁ গণতান্ত্ৰিক মৰ্চাৰ শাসকীয় মিত্ৰজোঁটে এই ৰায়ক আদৰণি জনাইছিল।
আনহাতে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ দৰে বিৰোধী দলে এই ৰায়ৰ বিৰোধিতা কৰি প্ৰতিবাদ আৰম্ভ কৰিছিল।
বহুতো হিন্দু গোটে এই ৰায় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ ইয়াক কাৰ্যকৰী কৰাৰ সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰিছিল।
ৰাজ্যখনৰ উত্তৰ প্ৰান্তত কেৰালাৰ স্বাস্থ্য আৰু সামাজিক ন্যায় মন্ত্ৰী কে. কে. শৈলজাই কাছাৰগোডত দেৱালখন আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ নেতা বৃন্দা কাৰাটৰ সৈতে দক্ষিণৰ তিৰুঅনন্তপুৰমত সমাপ্ত কৰা হয়।
ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ আৰু ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ কৰ্মীসকলে কাছাৰগোডৰ দেৱালত আক্ৰমণ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল বুলি স্থানীয় গণমাধ্যমৰ প্ৰতিবেদনত প্ৰকাশ পাইছিল।
ভণিতা মাথিল আক্ষৰিক ভাবে 'মহিলাৰ দেৱাল' লিংগ সমতা বজাই ৰখা আৰু লিংগ বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰাৰ বাবে ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যত ২০১৯ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে গঠন কৰা এক মানৱ শৃংখলা আছিল।
দেৱালখন কেৱল মহিলাৰ দ্বাৰা গঠন কৰা হৈছিল আৰু কাছাৰগোডৰ পৰা তিৰুঅনন্তপুৰমলৈ প্ৰায় ৬২০ কিলোমিটাৰ বা ৩৯০ মাইল দূৰত্বলৈ সম্প্ৰসাৰিত কৰা হৈছিল।
কেৰালাৰ বিখ্যাত সবৰীমালা মন্দিৰত প্ৰৱেশ নিয়মত লিংগ বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰা ইয়াৰ অন্যতম উদ্দেশ্য আছিল।
২০১৮ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত কেৰালাৰ মুখ্যমন্ত্ৰী পিনাৰাই বিজয়নে ১৭৬টা সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক সংগঠনৰ সৈতে বৈঠকৰ পিছত ঘোষণা কৰে যে ৰাজ্যখনৰ নৱজাগৰণৰ মূল্যবোধ সুৰক্ষিত কৰাৰ বাবে নৱবৰ্ষৰ দিনা 'ভণিতা মাথিল' অৰ্থাৎ মানৱ শৃংখলা ৰূপত মহিলাৰ দেৱাল অনুষ্ঠিত কৰা হ'ব।
পৰম্পৰাগত জনবিশ্বাস অনুসৰি অমংগলকাৰী ৰাক্ষসক খেদি পঠিয়াবলৈ পৱিত্ৰ কৰিব লগা এক পৰম্পৰাত যৌন সম্ভোগ অন্তৰ্ভুক্ত থাকে।
যিসকলে শুদ্ধি হ'বলৈ অস্বীকাৰ কৰে তেওঁলোকক অন্ধবিশ্বাসী গাওঁবাসীয়ে প্ৰহাৰ কৰা বা সামাজিক শাস্তি প্ৰদান কৰা হয়।
এই ৰীতিৰ লগত জড়িত এক ধাৰণা হৈছে যে যদি কোনো মহিলাৰ স্বামীৰ মৃত্যু হয় তেন্তে মহিলাগৰাকীয়ে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে যাদুবিদ্যা কৰিব পাৰে।
এই ভ্ৰান্ত ধাৰণা মতে মহিলাৰ গাত ডাইনী বা আন কোনো ৰাক্ষস জাতীয় অশুভ শক্তিয়ে ক্ৰিয়া কৰি স্বামীৰ মৃত্যু ঘটায়।
সেয়ে বিধৱা মহিলাৰ মৃত স্বামীৰ ভায়েক বা আন আত্মীয়ে বা অন্যথা এজন বেতনপ্ৰাপ্ত যৌন কৰ্মীয়ে তেওঁৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰি শুদ্ধিকৰণ কৰে।
সাধাৰণতে যৌন সম্ভোগৰ পিছত বিধৱাগৰাকীয়ে তেওঁৰ কাপোৰ জ্বলাই দিয়ে আৰু মানুহজনে বিধৱাগৰাকীৰ চুলি খুৰাই দিয়ে।
এই ৰীতি সামাজিক স্থানত কৰা হয় আৰু প্ৰায়ে বাহিৰত চুবুৰীয়াই দেখিব বিধৱাগৰাকীৰ শুদ্ধিকৰণ প্ৰত্যক্ষ কৰে।
এই পদবী এজন পুৰুষৰ দ্বাৰা অধিষ্ঠিত হয় যিয়ে যুৱতীসকলক যৌনসম্ভোগৰ জৰিয়তে প্ৰাপ্তবয়স্ক হোৱাৰ আৰম্ভণি কৰে।
'কুচাচা ফুম্বি' আক্ষৰিক ভাৱে 'ধূলি আঁতৰ কৰা" নামৰ যৌন শুদ্ধিকৰণৰ পাৰম্পৰিক ৰীতি হায়েনায়ে অনুসৰণ কৰে।
এই অভ্যাসে যুৱতীসকলক এইচ আই ভি সংক্ৰমণৰ আশংকাত পেলাব পাৰে কিয়নো হায়েনাই সকলো ছোৱালীৰ সৈতে যৌন সম্ভোগ কৰে আৰু এই ৰীতি-নীতিৰ বাবে যৌন তৰলৰ আদান-প্ৰদানৰ কৰে।
এই পৰম্পৰা অনুসৰি ছোৱালী বা মহিলা এগৰাকীক তেওঁৰ প্ৰথম ঋতুস্ৰাৱৰ পিছত, বিধৱা হোৱাৰ পিছত, বা গৰ্ভপাত কৰাৰ পিছত তেওঁলোকক পৱিত্ৰ কৰাৰ ৰীতি হিচাপে যৌন সম্ভোগৰ কৰি শুদ্ধিকৰণ কৰা হয়।
এই প্ৰথা কেনিয়া, জাম্বিয়া, মালাৱী, উগাণ্ডা, তাঞ্জানিয়া, মোজাম্বিক, এংগোলা, আইভৰী কোষ্ট আৰু কঙ্গোৰ কিছু অংশত প্ৰচলিত থকা দেখা যায়।
কেতিয়াবা এজন নিৰ্বাচিত ভৱিষ্যত স্বামীয়ে ছোৱালী এজনীৰ বাবে বা অন্যথা এজন বেতনপ্ৰাপ্ত যৌন কৰ্মীৰ দ্বাৰা কুমাৰী ছোৱালীৰ প্ৰথম ঋতুস্ৰাৱৰ পিছত যৌন শুদ্ধিকৰণ কৰা হয়।
মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত ভক্তি ৰত্নাকৰ গ্ৰন্থক গোপালচৰণ দ্বিজে অসমীয়া গদ্যলৈ ভাঙনি কৰিছিল।
তদুপৰি তেওঁ কোঁচবিহাৰৰ বৈকুণ্ঠপুৰ সত্ৰত থাকোঁতে ভাগৱতৰ তৃতীয়, সপ্তম আৰু অষ্টম স্কন্ধ অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছিল।
গোপালচৰণ দ্বিজে হৰিবংশ, ভাগৱত পুৰাণৰ তৃতীয় স্কন্ধ কোঁচ বিহাৰৰ বৈকুণ্ঠপুৰ সত্ৰৰ বৈষ্ণৱসকলৰ অনুৰোধত অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছিল।
তেওঁ ভাগৱতৰ সপ্তম আৰু অষ্টম স্কন্ধক পদ্য আৰু মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ভক্তি ৰত্নাকৰ গদ্যত ভাঙনি কৰিছিল।
২০১৪ চনৰ জুলাই মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ হোৱা গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰবন্ধটোত মটক জনগোষ্ঠীৰ পৰিচয় আৰু জনগোষ্ঠীটোৰ ইতিহাস সম্পৰ্কে দিয়া হৈছে।
চতুৰ্থ প্ৰবন্ধত মটকসকলৰ মাজত প্ৰচলিত ধৰ্মৰ পৰম্পৰা আৰু মায়ামৰা ধৰ্মৰ পৰম্পৰাৰ সংমিশ্ৰিত ধৰ্ম সম্পৰ্কে লিখা হৈছে।
মটক জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে পালন কৰি অহা পৰম্পৰাগত সামাজিক পদ্ধতি, পৰিয়াল, বংশ, খেল, ধৰ্ম,সংস্কৃতি, শিক্ষা, জীৱিকা আদি তথা সমাজ জীৱনৰ বিষয়ে আলোচনা আগবঢ়োৱা হৈছে ইয়াৰ পিছৰ প্ৰবন্ধত।
মটকসকলৰ পৰম্পৰাগত বিবাহ পদ্ধতি আৰু জন্ম আৰু মৃত্যু সম্পৰ্কীয় সংস্কাৰ বিষয়ে পৰৱৰ্তী প্ৰবন্ধ দুটাত বহলাই আলোচনা কৰা হৈছে।
মটক জনগোষ্ঠীৰ লোক উৎসৱ : এটি অধ্যয়ন প্ৰবন্ধটোত লোক-উৎসৱৰ এখন তালিকা প্ৰস্তুত কৰি এইবোৰৰ সম্যক আলোচনা যুগুত কৰা হৈছে।
পৰৱৰ্তী প্ৰবন্ধটোএই জনগোষ্ঠীৰ গ্ৰাম্য সমাজ জীৱনত থকা শিক্ষাৰ প্ৰাসংগিকতা সম্পৰ্কত এক চিন্তামূলক প্ৰবন্ধ।
মটকসকলৰ লখিমী সবাহ আৰু তেওঁলোকৰ মাজত প্ৰচলিত লোকগীত, কথিত ভাষাৰ বিষয়ে পিছৰ প্ৰবন্ধকেইটাত সন্নিৱিষ্ট আছে।
মহিলাসকলৰ মাজত প্ৰচলিত উৎসৱ-অনুষ্ঠান, সামাজিক-সাংস্কৃতিক জীৱনত মহিলাৰ ভূমিকা, মটক সমাজত নাৰী এনে বিষয়ৰ ভিত্তিত ৰচিত।
গ্ৰন্থখনৰ শেষৰ অংশত ডিব্ৰুগড়, তিনিচুকীয়া আৰু শিৱসাগৰ জিলাত থকা মটক লোকৰ গাঁৱৰ এখন তালিকা প্ৰস্তুত কৰা হৈছে।
দিগন্ত কুমাৰ গগৈৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱা ড কৰবী বৰুৱা গগৈয়ে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ২০০৪ চনত এম. ফিল. আৰু ২০১৫ চনত পি. এইচ. ডি. ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তেওঁ বিভিন্ন সময়ত অনুপ্ৰেৰণামূলক ভাষণ প্ৰদান কৰি অহাৰ লগতে, সত্যাগ্ৰহ আদি গ্ৰহণ কৰি স্থানীয় কৰ্তৃপক্ষক বিদ্যালয় খোলাৰ বাবে হেঁচা দিছে আৰু ভিতৰুৱা আৰু জনজাতীয় মধ্য প্ৰদেশৰ অৱহেলিত গাওঁবোৰক শক্তিশালী কৰি তুলিছে।
তেওঁ বিহাৰ, হাৰিয়ানা, মধ্য প্ৰদেশ, মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু পশ্চিম বংগৰ জনজাতীয় গাওঁবাসীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা একক সংগ্ৰামৰ উপৰিও নৰ্মদা বচাও আন্দোলন আৰু চেঙ্গাৰা আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত আছিল।
মুক্তিৰ ধৰ্মতত্ত্ব পালন কৰা দয়া বাই মধ্য প্ৰদেশৰ ছিন্দৱাৰা জিলাৰ গণ্ডসকলৰ মাজত বসতি স্থাপন কৰিছিল আৰু বাৰুল গাঁৱত এখন বিদ্যালয়ো স্থাপন কৰাৰ।
দয়া বাইয়ে তেওঁ ভ্ৰমণ কৰা প্ৰতিখন গাৱঁৰ লোকক নিজৰ যত্ন লোৱা সুৰক্ষা সম্পৰ্কীয় ব্যৱস্থা আদিৰ বিষয়ে জ্ঞান প্ৰদান কৰে।
তেওঁ ৯০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে দৰিদ্ৰতা নিৰ্মূলৰ এক আহিলা হিচাপে আত্ম সহায়ক গোট খোলা আৰম্ভ কৰিছিল।
ইয়াৰ ফলত তেওঁ মধ্যস্থতাকাৰী, ধনদাতা আৰু গাঁৱৰ মুৰব্বী সকলৰ ক্ৰোধৰ সন্মুখীন হ'ব লগা হৈছিল।
তেওঁ বেংকৰ মহিলা বিষয়াসকলক দলিত আৰু দুখীয়া দৰিদ্ৰসকলৰ উন্নতিৰ বাবে তেওঁলোকৰ স্থিতি প্ৰয়োগ কৰিবলৈ কৈছিল।
ব্ৰহ্মাই তেওঁক অজেয়তাৰ বৰ আৰু বিষ্ণু-কৱচ দি কয় যে, যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ শৰীৰত বিষ্ণু-কৱচ আৰু তেওঁৰ পত্নীৰ সতীত্ব থাকিব তেতিয়ালৈকে তেওঁক কোনোৱে হত্যা কৰিব নোৱাৰিব।
শংখচূৰে নিয়মানুসৰি তেওঁৰ দৈত্য ধৰ্মৰ পালন কৰিছিল কিন্তু আন সম্প্ৰদায়ৰ বাবে তেওঁৰ সেই কাৰ্য ভুল আৰু পাপ স্বৰূপ আছিল।
তেওঁ তিনিও লোকত বিজয় প্ৰাপ্ত কৰাৰ পিছত, বিভিন্ন মহাকাশীয় ৰাজ্যৰ পৰা তেওঁ দেৱতাসকলক উলিয়াই দিছিল।
আনপিনে তুলসী অকলশৰীয়া হৈ থকা অৱস্থাত মহাবিষ্ণুৱে শংখচূৰৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি তেওঁৰ সৈতে যৌন-সম্ভোগ কৰে।