polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
গতিবদ্ধ আধান আৰু মৌলিক কণাসমূহৰ স্পিনৰ লগত সংযুক্ত স্বকীয় চৌম্বিক মমেণ্ট ৰ দ্বাৰা চুম্বক ক্ষেত্ৰৰ সৃষ্টি হয়।
বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদৰ সূত্ৰত বৈদ্যুতিক আৰু চুম্বক ক্ষেত্ৰ বিদ্যুৎচুম্বকীয় টেনছৰৰ দুটা অংগ আৰু দৰ্শকৰ আপেক্ষিক বেগ আৰু আধানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি এই টেনছৰ বৈদ্যুতিক আৰু চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰলৈ বিভক্ত হোৱাটো নিৰ্ভৰ কৰে।
কোৱাণ্টাম বলবিদ্যাত, বিদ্যুৎচুম্বকীয় ক্ষেত্ৰ নিৰৱচ্ছিন্ন কিছু শক্তিৰ টোপোলা হিচাপে থাকে আৰু ফটনৰ বিনিময়ৰ দ্বাৰা বিদ্যুৎচুম্বকীয় ঘটনা সমূহ হয়।
কোনো এক বিন্দুৰ চুম্বক ক্ষেত্ৰ, দিশ আৰু মান দুইটাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল, ইয়াক ভেক্টৰ ক্ষেত্ৰৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ কৰা হয়।
চুম্বক ক্ষেত্ৰক প্ৰকাশ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা দুটা ৰাশি হৈছে আৰু , য'ত ক এছ আই পদ্ধতিত এম্পিয়াৰ প্ৰতি মিটাৰ আৰু ক এছ আই পদ্ধতিত টেছলা আৰু নিউটন প্ৰতি মিটাৰ প্ৰতি এম্পিয়াৰ হিচাপে জোখ কৰা হয়।
ক সাধাৰণতে গতি কৰা অৱস্থাত থকা বৈদ্যুতিক আধানৰ ওপৰত ই প্ৰয়োগ কৰা লৰেঞ্জ বলৰ আধাৰত সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হয়।
যদিও চুম্বক আৰু চুম্বকত্বৰ বিষয়ে আগতেই জনা গৈছিল, ১২৬৯চনত ফ্ৰান্সৰ পণ্ডিত পেট্ৰাছ পেৰিগ্ৰিনাছ দি মাৰিকৰ্টে লোহাৰ বেজীৰ দ্বাৰা গোলাকাৰ চুম্বক এডালৰ চুম্বক ক্ষেত্ৰখন তৈয়াৰ কৰাৰ পাছৰ পৰাহে চুম্বক ক্ষেত্ৰৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ হয়।
চুম্বকীয় বলৰেখাবোৰে দুটা বিন্দুত ক্ৰচ কৰাৰ বাবে পৃথিৱীৰ দুই মেৰু থকা অনুসাৰে তেওঁ সেই বিন্দু দুটাক মেৰু হিচাপে নামাকৃত কৰে।
তেওঁৱেই স্পষ্টকৈ প্ৰতিষ্ঠা কৰে যে আচলতে যিমান চেষ্টা কৰি কাটি পেলালেও চুম্বকৰ সদায় উত্তৰ আৰু দক্ষিণ মেৰু থাকিবই।
প্ৰায়ে কোনো চুম্বক ক্ষেত্ৰ কোনো গতিযুক্ত আহিত কণাৰ ওপৰত ই প্ৰয়োগ কৰা বলৰ দ্বাৰা সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হয়।
আন কোনো পৰিস্থিতি যেনে, যেতিয়া এক আহিত কণাই বিদ্যুৎ প্ৰবাহী তাঁৰেদি যায়, এই বল সেই কণাৰ বেগৰ ওপৰতো নিৰ্ভৰ কৰে।
১৮১৯ চনত হেন্স খ্ৰীষ্টিয়ান অৰ্ষ্টেডে আৱিষ্কাৰ কৰে যে বৈদ্যুতিক কাৰেণ্টৰ চাৰিওফালে চুম্বক ক্ষেত্ৰৰ সৃষ্টি হয়।
১৮২০ চনত এন্ড্ৰি মাৰি এম্পিয়েৰে আৱিষ্কাৰ কৰে যে দুডাল সমান্তৰ পৰিবাহী তাঁৰে একে দিশত কাৰেণ্ট পৰিবাহ কৰিলে ইডালে সিডালক আকৰ্ষণ কৰে।
অৱশেষত ১৮২০ চনত জিন বাপ্টিষ্ট বায়'ট আৰু ফেলিক্স চাভাৰ্টে কাৰেণ্ট পৰিবাহী যিকোনো তাঁৰৰ চাৰিওকাষে থকা চুম্বক ক্ষেত্ৰ আৱিষ্কাৰ কৰি বায়'ট-চাভাৰ্ট সূত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
পৃথিৱীৰ নিজা চুম্বক ক্ষেত্ৰ আছে যাৰ দ্বাৰা দিকনিৰ্ণয় সম্ভৱ আৰু পৃথিৱীৰ বায়ুমণ্ডলক সৌৰ বায়ুৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ ঢাল হিচাপে কাম কৰে।
১৭৫০ চনত জন মিছেলে প্ৰকাশ কৰে যে চুম্বকেও বিপৰীত বৰ্গ সূত্ৰ অনুসাৰে চুম্বকীয় মেৰুয়ে আকৰ্ষণ আৰু বিকৰ্ষণ কৰে।
১৭৮৫ চনত চাৰ্লচ অগষ্টিন দি কুলম্বে ইয়াক প্ৰায়োগিকভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু প্ৰকাশ কৰে যে চুম্বকৰ উত্তৰ আৰু দক্ষিণ মেৰু পৃথক কৰিব নোৱাৰি।
দৈনন্দিন জীৱনত সাধাৰণতে চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰসমূহ স্থায়ী চুম্বকৰ দ্বাৰা স্বৃষ্ট বল হিচাপেহে অনুভূত হয়, যিয়ে ফেৰমেগনেটিক পদাৰ্থ যেনে লোহা, ক'বাল্ট, নিকেল আদিক টানে আৰু বাকী চুম্বকবোৰক আকৰ্ষণ অথবা বিকৰ্ষণ কৰে।
ৰ দ্বাৰা চুম্বক ক্ষেত্ৰক বুজোৱা হৈছে আৰু ইয়াক কোনো আহিত কণাৰ গতি বুজাবলৈ লৰেঞ্জৰ বলৰ সূত্ৰৰ ভেক্টৰ ক্ষেত্ৰ হিচাপে সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হয়।
এজন নগা দলপতিয়ে চুপিম্‌ফাৰ পত্নী এগৰাকীৰ দেখা পাই ৰজাৰ সন্মুখতে তেওঁৰ সৌন্দৰ্যৰ প্ৰশংসা কৰে।
চুপিম্‌ফাৰ উত্তৰসূৰী চুহুন্মুঙে কন্‌ছেঙৰ কথা জানিব পাৰি তেওঁক অনাই বুঢ়াগোহাঁই আৰু বৰগোঁহাই সমপৰ্যায়ৰ বৰপাত্ৰগোহাঁই পদ সৃষ্টি কৰি নিয়োগ কৰে।
কন্‌ছেং বৰপাত্ৰগোহাঁয়ে চুহুন্মুঙৰ বাবে কেইবাখনো যুঁজত অংশ লয় আৰু তেওঁৰ নেতৃত্বত আহোম সেনাই পুৰণি কামৰূপ ৰাজ্যৰ পশ্চিম সীমা কৰতোৱালৈকে যায়।
পিতৃ চুহেনফাৰ হত্যাকাৰীৰ প্ৰতিশোধ ল'বলৈ তেওঁ উচ্চ আৰু নিম্ন বৰ্গৰ লোকৰ ওপৰত সন্ত্ৰাসৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
ৰাণীয়ে কন্‌ছেং নামৰ পুত্ৰ সন্তানৰ জন্ম দিয়ে যি পাছত আহোম ৰাজ্যৰ প্ৰথম বৰপাত্ৰগোহাঁই হিচাপে বিচক্ষণতাৰ পৰিচয় দিছিল।
পৰম্পৰাগতভাৱে আধুনিক কম্পিউটাৰত কমেও এটা চেণ্ট্ৰেল প্ৰচেছিং ইউনিট -ৰ দৰে প্ৰচেছিং অংশ আৰু কোনো প্ৰকাৰৰ স্মৃতি থাকে।
প্ৰচেছিং অংশই গাণিতিক আৰু যৌক্তিক কাম সম্পাদন কৰে, আৰু এটা ছিকুৱেন্সিং আৰু নিয়ন্ত্ৰণ অংশই সাঁচি থোৱা তথ্য অনুসৰি কামৰ পদ্ধতি সলাব পাৰে।
প্ৰান্তীয় সঁজুলিৰ ভিতৰত ইন্‌পুট সঁজুলি , আউটপুট সঁজুলি , আৰু ইন্‌পুট/আউটপুট সঁজুলি যি দুয়োটা কামেই কৰিব পাৰে ।
প্ৰান্তীয় সঁজুলিৰ সহায়ত সম্পাদন কৰা কামৰ ফলাফল সাঁচি ৰাখিব পাৰি আৰু প্ৰয়োজনমতে উলিয়াই আনিব পাৰি।
অক্সফ'ৰ্ড ইংৰাজী অভিধানৰ মতে "কম্পিউটাৰ" শব্দটো প্ৰথমে ১৬১৩ চনত ইংৰাজ লেখক ৰিচাৰ্ড ব্ৰেথৱেইটৰ নামৰ কিতাপত উল্লেখ হৈছিল: " , , ." এই শব্দটোৱে গান্তিক কাৰ্য কৰা লোকক বুজোৱা হৈছিল।
ঔদ্যোগিক বিপ্লৱৰ আৰম্ভণিৰ কালত দীঘলীয়া কাম স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে কৰিবলৈ কিছুমান সঁজুলি সজা হৈছিল।
কম্পিউটাৰক বহু ঔদ্যোগিক আৰু উপভোক্তাৰ সঁজুলিৰ বাবে নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰণালী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ইয়াৰ ভিতৰত আছে সাধাৰণ বিশেষ কামৰ সঁজুলি যেনে মাইক্ৰ'ৱেভ অ'ভেন আৰু ৰিম'ট কণ্ট্ৰ'ল, ঔদ্যোগিক সঁজুলি যেনে ঔদ্যোগিক ৰ'ব'ট, আৰু লগতে সাধাৰণ ব্যৱহাৰৰ সঁজুলি যেনে ব্যক্তিগত কম্পিউটাৰ আৰু স্মাৰ্টফোনৰ দৰে ম'বাইল সঁজুলি।
কম্পিউটাৰ এক সঁজুলি যাক নিৰ্দেশ দি স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে গাণিতিক আৰু যৌক্তিক কাৰ্যপ্ৰণালী সমাধা কৰিব পাৰি।
অভিধানখনত থকা মতে শব্দটোৰ "আধুনিক ব্যৱহাৰ" টুৰিং মেচিনৰ অনুসৰণত "প্ৰ'গ্ৰেম কৰিব পৰা ডিজিটেল কম্পিউটাৰ" বুলি ১৯৩৭ চন মানৰ পৰা ব্যৱহাৰ হয়।
গাইটনে চিকিৎসা বিজ্ঞান পঢ়ি থকা কালত এজন হৃদ শল্য চিকিৎসক হ'বলৈ বিচাৰিছিল কিন্তু ১৯৪৬ চনত প'লিঅ' ৰোগত ভুগি তেখেত আংশিকভাৱে পংগু হৈ পৰে।
এই সময়ছোৱাত তেখেতে "জয় ষ্টিক"ৰ সহায়ত নিয়ন্ত্ৰণ কৰা মটৰ লগোৱা হুইলচেয়াৰ, ৰোগীক দাঙিবলৈ মটৰ লগোৱা যন্ত্ৰ, বিশেষ ভৰিৰ বন্ধনী আৰু পংগুসকল সহায় কৰা অন্যান্য যন্ত্ৰ উদ্ভাৱন কৰে।
এইখন বিশ্বৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা চিকিৎসা শৰীৰতত্বৰ কিতাপ আৰু প্ৰায় ১৩টা ভাষালৈ ইয়াক অনুবাদ কৰা হৈছে।
বিশ্বৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা শৰীৰতত্ব বিষয়ক গ্ৰন্থ আৰু অন্ততঃ ১৩টা ভাষালৈ অনুদিত হৈছে (ছপা পাঠ্যৰ মতে ১৩, কিন্তু অনলাইন পাঠ্যৰ মতে অন্ততঃ ১৫।
তেখেতৰ দেউতাক আছিল ই এন টি বিশেষজ্ঞ ড বিলী এছ গাইটন আৰু মাক অংক আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ শিক্ষয়িত্ৰী কে'ট স্মলউড গাইটন।
জিৰ’ হৈছে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ নামনি সোৱণশিৰি জিলাৰ সদৰ আৰু ৰাজ্যখনৰ পুৰণি চহৰসমূহৰ মাজত অন্যতম।
পূৰ্বতে ই অবিভক্ত নামনি সোৱণশিৰি জিলা (বৰ্তমানৰ উজনি সোৱণশিৰি, নামনি সোৱণশিৰি, কুৰুঙ কুমে’ আৰু পাপুমপাৰে জিলা)ৰ সদৰ আছিল।
আপাতানি লোকসকলৰ পৰম্পৰাগত খেতিৰ মাটিত পানী যোগান ধৰা প্ৰক্ৰিয়াৰ ফলত ধান খেতিৰ লগত মীন পালন কৰাৰ সম্ভৱপৰ হৈছে।
ইয়াৰ ভিতৰত গছ, বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ , অৰ্কিড, ঢেকীয়া জাতীয় উদ্ভিদ আৰু বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ বাঁহ গছ আদি উল্লেখযোগ্য।
ইয়াৰ অন্যান্য প্ৰধান উদ্যোগবোৰ হৈছে বৈজ্ঞানিক উপকৰণ, কৃষি সজূলি, বৈদ্যুতিক সামগ্ৰী, যন্ত্ৰ-পাতি আদি নিৰ্মাণ, বস্ত্ৰ উদ্যোগ, ক্ৰীড়া সামগ্ৰী উৎপাদন, বিত্তীয় সেৱা, ছিলাই মেচিন, দুচকীয়া বাহন, সাজ-পোচাক, সাৰ আদিৰ উৎপাদন, পৰ্যটন আৰু পাইন তেল আৰু চেনি উৎপাদন।
১৯৬৬ চনত ভাৰতৰ পঞ্জাব অঞ্চলটো পুনৰ হাৰিয়ানা আৰু হিমাচল প্ৰদেশ নামৰ দুখন নতুন ৰাজ্যৰ সৃষ্টিৰে পঞ্জাব ৰাজ্যৰ পৰা বিভক্ত কৰা হয়।
পঞ্জাব শব্দটো ফাৰ্ছী "পঞ্জ, অৰ্থ পাঁচ আৰু আব, অৰ্থ পানী অৰ্থাৎ পঞ্চ নদীৰ দেশ" শব্দ দুটাৰ পৰা সৃষ্টি হৈছে।
ৰাজ্যখনৰ পূবে হিমাচল প্ৰদেশ, দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ পূবত হাৰিয়ানা, দক্ষিণ পশ্চিমত ৰাজস্থান আৰু পশ্চিম দিশত পাকিস্তান আছে।
১৮৮১ - ৱিলিয়াম ই ব'য়িং , আমেৰিকাৰ উৰাজাহাজ, কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ আৰু ৰকেট নিৰ্মাণ কৰা ব'য়িং কোম্পানীৰ প্ৰতিষ্ঠাতা।
তেওঁৰ কেইবাজনো শিক্ষাৰ্থী আছিল যি পিছলৈ তেওঁলোকৰ নিজৰ ক্ষেত্ৰত সমৰকলাৰ স্নাতকোত্তৰ হৈছিল, তেওঁলোকৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বিখ্যাত আছিল ব্ৰুছ লী।
১৯৪৫ - ৰামনাথ কোবিন্দ, ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি, উত্তৰ প্ৰদেশৰ কানপুৰৰ দেহাতত জন্ম হৈছিল।
১৬২৭ - ৰহিম বা খানজাদা মিৰ্জা খান আব্দুল ৰহিম, মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ ৰাজসভাৰ নৱৰত্ন, কবি আৰু পৰামৰ্শদাতা, যাক খান-ই-খানান বুলিও জনা যায়।
১৯৭২ - লুই লিকি , ব্ৰিটিছ জীৱাশ্মবিদ বা পেলিঅ'নৃতত্ত্ববিদ আৰু পুৰাতত্ত্ববিদ, ওল্ডুৱাই গৰ্জত ৬৮ বছৰ বয়সত মৃত্যু হৈছিল।
তেওঁ শিশুসকলৰ বাবে কেইবাখনো অত্যন্ত জনপ্ৰিয় কিতাপ ৰচনা কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত আছিল ষ্টুৱাৰ্ট লিটল , চাৰ্লটছ ৱেব , আৰু দা ট্ৰাম্পেট অৱ দা চোৱান ।
তেওঁ শীতল যুদ্ধৰ সময়ত আৰু পিছত হোৱা নিৰ্ধাৰিত কাৰিকৰীভাৱে বিতং গুপ্তচৰবৃত্তি আৰু সামৰিক-বিজ্ঞানৰ কাহিনীৰ বাবে জনাজাত।
৩৩১ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব - আলেকজেণ্ডাৰ দা গ্ৰেটে গৌগামেলাৰ যুদ্ধত পাৰ্চিয়াৰ ডাৰিউছ তৃতীয়ক পৰাস্ত কৰে।
নৃতাত্বিক দিশৰ পৰা চাবলৈ গ'লে ই চিকাৰ যুগৰ পৰা কৃষিযুগৰ আৰম্ভণিৰ সমাজখনক সূচায়, যেতিয়া মানুহে জীৱ-জন্তুক পোহ মনাইছিল আৰু শস্য চপাই আনন্দ কৰিছিল।
এফালৰ পৰা চাবলৈ গ'লে ই মানৱ সমাজৰ বুদ্ধি-বৃত্তিকো সূচায়, য'ত খেতি কৰাৰ সামৰ্থ কেৱল মানৱ সমাজেহে আয়ত্ত কৰিলে।
ভেলাঘৰ বা মেজিৰ জুইকুৰাই মানুহক প্ৰাণীসমাজৰ পৰা পৃথক কৰে আৰু মানুহৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব প্ৰতিপন্ন কৰে।
সামাজিকস্তৰত বা লোকাচাৰৰ দিশৰ পৰা অনুসন্ধান কৰিলে বুজা যায়, খেতি চপোৱাৰ সময়ত বন্য পশুৰ উপদ্ৰৱ বৃদ্ধি পায়।
ইয়াৰ উপৰিও খোলাচাপৰীয়া পিঠা, টেকেলী পিঠা, পানী পিঠা, চুঙা পিঠা, ঘিলা পিঠা, সুতুলী পিঠা, তেল পিঠা, হেঁচা পিঠা, ডেকা পিঠা, মালপোৱা, কল পিঠা, ভুৰভুৰী পিঠা ইত্যাদি তৈয়াৰ কৰা হয়।
কিছুমান অঞ্চলৰ জলপান অতি বিখ্যাত যেনে: হাজো-ৰামদিয়াৰ দৈ, সৰভোগৰ গাখীৰ, গোলাঘাটৰ মিছামৰাৰ গুৰ, তিতাবৰৰ চাউল, জাজীৰ ম'হৰ এঠা দৈ।
আমিষ আহাৰৰ ক্ষেত্ৰত নামজ্বলা গোৱালপাৰাৰ গদাধৰ নদীৰ ইলিচ, নগাৱৰ লাচিম ভাঙোন, উজান বজাৰৰ মাছ, কাকডোঙাৰ বৰালি।
সাধাৰণতে খেৰ-নৰাৰে সজা ভেলাঘৰৰ দীঘ-প্ৰস্থ সমান হয়, কিন্তু ঠাইভেদে ইয়াৰ আকাৰ ভিন্ন হোৱা দেখা যায়।
আহোম ৰজা ৰুদ্ৰসিংহৰ দিনৰ পৰা বিহুৰ দিনা ৰংঘৰৰ বাকৰিত বিভিন্ন খেল-ধেমালি, ৰং-ৰহইচৰ আয়োজন কৰা হৈছিল।
সেইদৰে হাতী যুঁজ, কুকুৰা যুঁজ, কণী যুঁজ, মল্ল যুঁজ, ম'হ যুঁজ, বুলবুলি চৰাইৰ যুঁজ আদিৰো সেইসময়তে প্ৰচলন হয় বুলি জানিব পৰা যায়।
এই সময়ত সূৰ্য্য মকৰ ক্ৰান্তিৰ ৰেখাৰ ওচৰলৈ যায় বাবে এই সংক্ৰান্তিৰ বিহু বা দোমাহীক মকৰ সংক্ৰান্তি বোলা হয়।
ওপৰত উল্লেখ কৰি অহাৰ দৰে, মানৱ সমাজৰ চিকাৰ যুগৰ পৰা কৃষিযুগলৈ উত্তৰণ ঘটিল যদিও সমূহীয়াভাৱে চিকাৰ কৰাৰ প্ৰথা একেবাৰে নাইকিয়া নহ'ল।
বিহুৰ উৰুকাৰ দিনা বিল, নদী, পুখুৰী, জান জলাশয় আদিত একোটা চুবুৰি বা একোখন গাঁৱৰ ৰাইজে সমূহীয়াকৈ মাছ ধৰে।
অসমৰ হাজোত অৱস্থিত হয়গ্ৰীৱ মাধৱ দেৱালয়ৰ বুলবুলি চৰাইৰ যুঁজে এক সুকীয়া ঐতিহ্য বহন কৰি আহিছে।
কথিত কাহিনী অনুসৰি মাঘ মাহৰ প্ৰথম দিনা এগৰাকী নৃপতিয়ে হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰ দৰ্শন কৰিবলৈ আহি তাত দুটা বুলবুলি চৰাইৰ মাজত এখন যুঁজ দেখি মুগ্ধ হৈ পৰে আৰু তেতিয়াৰে পৰাই তাত বছৰি মাঘ বিহুত এই যুঁজ অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে।
কাৰোবাৰ ঘৰত দুজনমান ল'ৰাই পিঠা খোৱাৰ চলেৰে সোমায় আৰু বাকী দুজনমানে বাৰীৰ পৰা কুকুৰা-পাৰ, জেওৰা-জপনা, আলু-কবি আদি চুৰি কৰি লৈ যায়।
যুঁজত দেখুওৱা পাৰদৰ্শিতাৰ ভিতৰত তিনিটা বুলবুলি চৰাইক প্ৰথম, দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰা হয়, চৰাইৰ মালিকে এই বঁটা লাভ কৰে।
লেণ্টাৰ্ন আৰু মধ্য গ্ৰীষ্মৰ জুই জ্বলোৱা ইউৰোপীয়সকলেও উৰ্বৰতাৰ মাধ্যম হিচাপে ছাই আৰু আঙঠাৰ কাৰ্যকাৰীতাৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰিছিল।
উৰুকাৰ দিনা নিচাজাতীয় ভোগ খুৱাই বুলবুলি বোৰ উত্তেজিত কৰি ৰখা হয় আৰু পাছদিনা অৰ্থাৎ বিহুৰ দিনা যুঁজৰ বাবে সজা বিশেষ মঞ্চত বুলবুলি চৰাইবোৰ এৰি দিয়া হয়।
পাছৰ পৰ্যায়ত কামৰূপ ৰাজ্যৰ দিনত আৰ্য ব্ৰাহ্মণ সকলে হিন্দু ৰীতি মতে তিথি নিৰ্ধাৰিত কৰি দিছিল।
মীতৈ লিপি বা মৈতৈ ময়েক বা মিতৈ ময়েক বা মণিপুৰী লিপি মণিপুৰত প্ৰচলিত মীতৈ ভাষা লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বৰ্তমানে এই লিপিৰ পুনৰুদ্ধাৰ কৰা হৈছে আৰু মেইতেই ভাষা লিখিবৰ বাবে আধিকাৰিক ভাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
মেইতেই লিপিৰ এক বিশেষ বৈশিষ্ট্য হ'ল যে বৰ্ণসমূহৰ নামাকৰণৰ বাবে শৰীৰৰ অংগসমূহৰ নামৰ ব্যৱহাৰ।
উদাহৰণ স্বৰূপে প্ৰথম বৰ্ণ "কক্"-ৰ অৰ্থ হ'ল মূৰ বা শিৰ; দ্বিতীয় বৰ্ণ "চাম" মানে চুলি; তৃতীয় বৰ্ণ "লাই" মানে কপাল, ইত্যাদি।
মেইতেই লিপিত পোন্ধৰটা ব্যঞ্জনবৰ্ণ আৰু তাৰ লগতে তিনিটা স্বৰবৰ্ণ মেইতেই ভাষাৰ থলুৱা শব্দবোৰ লিখিবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
শ্ৰীদেৱীয়ে মাত্ৰ চাৰি বছৰ বয়সতে এম. এ. থিৰুমুঘামৰ ধৰ্মীয় বোলছবি "থুনাইভান"ত শিশুশিল্পী হিচাপে অভিনয় কৰি অভিনয়ৰ জগত খনলৈ পাতনি মেলিছিল।
ইয়াৰ লগে লগে কেইবাখনো জনপ্ৰিয় বোলছবি যেনে, ১৬ ভায়াথিনিলে , চিগাপ্পু ৰোজাক্কাল , ভাৰুমায়িন নিৰাম ছিভাপ্পু , মীনদুম কোকিলা , প্ৰেমাৱিশেষম , মুনড্ৰাম পিৰাই , আখাৰী পৰাটাম , জাগাডেকা ভীৰুডু অতিলোকা সুন্দৰী আৰু কৃষ্ণ কৃষ্ণাম আদিৰ জৰিয়তে নিজকে তামিল, তেলুগু, মালয়ালম আৰু কন্নড় ছবিৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
তাৰপিছত তেওঁ কেইবাখনো জনপ্ৰিয় ছবি যেনে, হিম্মতৱালা , মাৱালী , তহফা , নয়া কদম , মাশ্বক , মাষ্টৰজী , নাজৰণা , মিঃ ইণ্ডিয়া , ৱাক্ত কি আৱাজ আৰু চান্দনী আদি ছবিৰ জৰিয়তে নিজকে বলিউডত প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
কেইবাখনো বাণিজ্যিক চলচ্চিত্ৰ যেনে সাদমা , নাগিনা , চালবাজ , লামহে , খোদা গাৱাহ , গুমৰাহ , লাডলা আৰু জুডাই -ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে বিশেষভাৱে প্ৰশংসিত হৈছিল।
আৰ্টুৰ এণ্টুনিছ ক'‌ইম্ব্ৰা বা জিক' , এজন ব্ৰাজিলিয়ান প্ৰশিক্ষক আৰু প্ৰাক্তন ফুটবল খেলুৱৈ।
অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ প্লে'মে'কাৰ আৰু ফ্ৰী কিক্‌ বিশেষজ্ঞ জিক'‌ই বেগেৰে শ্বট্‌ মাৰি বলৰ গতিপথ সলাব পাৰিছিল।
তেওঁ প্ৰশিক্ষণ দিয়া ফেনাৰবাট্‌শ্ব্‌ ক্লাব ২০০৭-০৮ চনৰ ইউৰোপীয়ান চেম্পিয়ন্‌ছ লীগৰ কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলৰ উপনীত হৈছিল।
আকৌ ২০০৯ চনৰ ১৬ ছেপ্টেম্বৰত গ্ৰীক ক্লাব অলিম্পিয়াক'ছে তেওঁ দুবছৰৰ বাবে প্ৰশিক্ষক নিয়োগ কৰে, কিন্তু চাৰিমাহ পাছতে তেওঁক সেই পদৰ পৰা নিৰ্বাসন দিয়া হয়।
ব্ৰাজিলৰ হৈ ৭১ খন খেলত ৪৮টা গ'লেৰে জিক' ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ গ'লস্ক'ৰাৰ।
তেওঁলোকে তাৰে এখনো প্ৰতিযোগিতা জিকা নাছিল, কিন্তু ১৯৮২ চনৰ দলটোক অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ ব্ৰাজিলিয়ান দল হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
বিদ্যাৰম্ভ জন্মস্থানৰ ১৯ নং জখিনি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত বুলি জনা যায় যদিও পিতৃ চাকৰি সূত্ৰে ডিব্ৰুগড়ৰ লাহোৱাললৈ বদলি হোৱাৰ পিচত লহোৱালতে তেখেতৰ বিদ্যাৰম্ভ বুলিও বহুতে ক'ব বিচাৰে।
১৯৩৪ চনত শশীকান্ত গগৈয়ে সুখ্যাতিৰে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু কটন মহাবিদ্যালয়ত নাম ভৰ্ত্তি কৰে।
১৯৩৮ চনত তেখেতে কটন মহাবিদ্যলয়ৰ পৰা সুখ্যাতিৰে কলা বিভাগত স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু শিক্ষকতাৰ জীৱন আৰম্ভ কৰে।
তীব্ৰ আৰ্থিক সংকটত শৈক্ষিক জীৱন অনিচ্ছা স্বত্বেও ত্যাগ কৰিব লগা হোৱাত পৰবৰ্ত্তি সময়চোৱাত তেখেতে অনগ্ৰসৰ অঞ্চলত শিক্ষাৰ প্ৰচাৰত ব্ৰতী হয় আৰু জীৱনৰ শেষ বয়সলৈকে শিক্ষকতাকে সেৱাৰ ৰূপত গ্ৰহন কৰে।
শিৱসাগৰ চৰকাৰী বহুমুখী বিদ্যালয়ত সেই সময়ত সাহিত্য-চৰ্চাৰ পৰিবেশ এটা গঢ় লৈ উঠিছিল আৰু সাহিত্যৰ প্ৰতি আকৃষ্ট ছাত্ৰসকলে কেইবাখনো হাতে-লিখা আলোচনী প্ৰকাশ কৰিছিল।
আৱাহন, জোনাকী, বাঁহী, জয়ন্তী আদি আলোচনীত বিভিন্ন সময়ত প্ৰকাশ পোৱা গগৈৰ কবিতাবোৰ পাঠক সমাজত সমাদৃত হৈছিল ।
আৱাৰ ইনষ্টিটিউশ্যনত শিক্ষকতা কৰি থকা সময়চোৱাত এদিন মাজনিশা তেখেতক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল আৰু অন্য সামগ্ৰীৰ লগতে তেখেতৰ বহু সাহিত্যিক সৃষ্টি নষ্ট কৰি পেলোৱা হৈছিল বুলি জনা যায়।
১৯৯০ চনত শশীকান্ত গগৈৰ কাব্য-সংকলন উন্মোচনীয়ে প্ৰকাশ কৰা কবিজনৰ জীৱনী পুথি আৰু ড০ নেওগদেৱৰ লিখাতো এই কথা বিতংভাবে উল্লেখ আছে।
স্বাধীনোত্তৰ ভাৰতত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ দ্বাৰা তেখেতক মুক্তিযোদ্ধাৰ তাম্ৰ-পত্ৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল ।
শিক্ষাক সমাজ পৰিবৰ্তনৰ আহিলা হিচাবে লৈ তেখেতে উজনি অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত শিক্ষানুষ্ঠান স্থাপনত আগভাগ লৈছিল ।
শশীকান্ত গগৈৰ হয় জন্ম ১৯১৬ চনত শিৱসাগৰৰ পৰা প্ৰায় ৬ কিলোমিটাৰ আতৰৰ বানমুখ পাত্ৰ-চেতিয়া গাঁৱত।
শ্বীনা বৰা মুম্বাইস্থিত মুম্বাই মেট্ৰ' ওৱান নামৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ এগৰাকী কাৰ্য্যবাহী বিষয়া আছিল আৰু তেওঁ এপ্ৰিল, ২০১২ চনৰ পৰা ৰহস্যজনক ভাৱে অন্তৰ্ধান হৈ আছে।
আগষ্ট,২০১৫ ত মুম্বাইস্থিত সংবাদ-উদ্যোগী আৰু এক প্ৰখ্যাত সংবাদ-প্ৰতিষ্ঠানমালাৰ প্ৰতিষ্ঠাপিকা আৰু মুখ্য-কাৰ্য্যবাহী বিষয়া পৰী বৰা ওৰফে ইন্দ্ৰানী বৰা ওৰফে ইন্দ্ৰানী মুকাৰ্জী আৰু তেখেতৰ গাড়ীচালক শ্যামবৰ পিন্তোৰাম ৰায় আৰু পূৰ্ব-স্বামী সঞ্জীৱ খান্না নামৰ তিনিজন লোকৰ ওপৰত শ্বীনা বৰাক হত্যা কৰাৰ অভিযোগ সানি মুম্বাই পুলিছে তেওঁলোকক আটক কৰে।
পুনৰ নৱেম্বৰ, ২০১৫ ত ভাৰতৰ তদন্তকাৰী সংস্থা চিবিআয়ে পৰী বৰাৰ স্বামী পিটাৰ মুকাৰ্জীকো শ্বীনা বৰাৰ হত্যা আৰু অপৰাধিক ষড়যন্ত্ৰত অভিযুক্ত কৰি আটক কৰে।
শ্যামবৰ আৰু সঞ্জীৱ খান্নাই হত্যাৰ অভিযোগ স্বীকাৰ কৰে যদিও ইন্দ্ৰানী বৰাৰ ভাষ্যমতে শ্বীনা বৰা জীৱিত আৰু এতিয়া আমেৰিকাত বসবাস কৰি আছে ।
কিছুমান সংবাদ মাধ্যমে প্ৰকাশ কৰা মতে শ্বীনাৰ জন্মৰ সময়তে তেওঁৰ পিতৃ হিচাপে বৰ্তমান পৰিচয় দিয়া অসমৰ কৰিমগঞ্জৰ সিদ্ধাৰ্থ দাস নামৰ লোকজন বাংলাদেশলৈ পলাই গৈছিল আৰু তাৰপিছত ঘূৰি আহি কলিকতাত আত্মগোপন কৰি আছিল ।
শেহতীয়া ভাৱে কলিকতাত তেওঁক বিচাৰি পোৱাৰ সময়ত তেওঁ পুনৰ্বিবাহ কৰা আৰু এটি পুত্ৰ-সন্তান থকাৰ কথা পোহৰলৈ আহে।
সিদ্ধাৰ্থ দাসৰ নিজৰ ভাষ্য অনুসৰি পৰী ওৰফে ইন্দ্ৰানীৰ লগত তেওঁৰ কেতিয়াও সামাজিকভাৱে বিবাহ হোৱা নাছিল কিন্তু তেওঁ পৰী ওৰফে ইন্দ্ৰানীৰ গুৱাহাটীৰ সুন্দৰপুৰস্থিত বাসগৃহত থাকিবলৈ লৈছিল য'ত পৰীৰ পিতৃ উপেন্দ্ৰ কুমাৰ বৰাৰ উদ্যোগত ব্যৱসায়-কৰ্মত হাত দি অসফল হৈছিল।
পিটাৰৰ পৰা ইন্দ্ৰানী মুকাৰ্জীৰ কোনো সন্তান হোৱা নাছিল যদিও পিটাৰৰ পূৰ্ব-বিবাহৰ পৰা ৰাহুল আৰু ৰবিন নামৰ দুই পুত্ৰ আছিল।
ইতিমধ্যে সংবাদজগত উদ্যোগত ইন্দ্ৰানীয়ে নিজাকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় মাধ্যমৰ টেলিভিজন নিউজ চেনেল, মনোৰঞ্জন চেনেল আদি প্ৰতিষ্ঠা কৰি যথেষ্ঠ সফলতা লাভ কৰিছিল।
গুৱাহাটী স্থিত জন্ম-মৃত্যু পঞ্জীয়নৰ মুখ্য পঞ্জীয়কৰ দ্বাৰা দিয়া শ্বীনা বৰাৰ জন্ম প্ৰমাণ-পত্ৰ আৰু বামুনীমৈদাম স্থিত অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদে দিয়া শ্বীনা বৰাৰ হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ প্ৰৱেশ-পত্ৰত উল্লেখ থকা মতে শ্বীনা বৰাৰ পিতৃৰ নাম উপেন্দ্ৰ কুমাৰ বৰা আৰু মাতৃৰ নাম দুৰ্গাৰাণী বৰা আৰু জন্মৰ তাৰিখ ১১ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৮৭ ।
সিদ্ধাৰ্থৰ পলায়ন আৰু আত্মগোপনৰ পাছত ইন্দ্ৰানীয়ে একপক্ষীয় ভাৱে সিদ্ধাৰ্থৰ পৰা বিচ্ছেদ হোৱা বুলি আইনী শপতনামা জাৰী কৰি তিনিবছৰীয়া শ্বীনা আৰু তাইৰ ভায়েক মিখাইলক নিজৰ মাক-দেউতাকৰ লগত থৈ কলিকতালৈ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে গুচি যায়।
জনা যায় ইন্দ্ৰানী বৰাই নিজৰ লগত সদায়ে শ্বীনা আৰু তাইৰ ভায়েক মিখাইলৰ সৰু কালৰ ফটো দুখন লৈ ফুৰিছিল।
শ্বীনা বৰাৰ জন্ম দৰাচলতে ১৯৮৭ চনত মেঘালয়ৰ চিলঙত আৰু পৰী বৰা ওৰফে ইন্দ্ৰানী বৰা ওৰফে ইন্দ্ৰানী মুকাৰ্জীৰ গৰ্ভত হৈছিল বুলি কৈ সিদ্ধাৰ্থ দাস নামৰ কলিকতাস্থিত এজন ব্যৱসায়ীয়ে নিজকে শ্বীনাৰ জৈৱিক পিতৃ বুলি পৰিচয় দিছে।
উপেন্দ্ৰ কুমাৰ বৰা আৰু দুৰ্গাৰাণী বৰা দৰাচলতে পৰী বৰা ওৰফে ইন্দ্ৰানী বৰা ওৰফে ইন্দ্ৰানী মুকাৰ্জীৰ প্ৰকৃত পিতৃ-মাতৃ আৰু ইন্দ্ৰানীয়ে শ্বীনা বৰাক নিজৰ ভনীয়েক হিচাপে পৰিচয় দিছিল বুলি জনা যায়।
নগাঁও চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বালক বিদ্যালয় খনৰ সন্মখভাগ অৰ্থাত্ উত্তৰ দিশে আছে কলং সূতি, দক্ষিণ দিশে বৰ্তমানে থকা নুৰুল আমিন ষ্টেডিয়াম, পূৱ দিশে আছে বৰ্তমান যশোদা প্ৰেছ আৰু পশ্চিম দিশত আছে বৰ্তমান জিলা পুথিভঁৰাল আৰু জিলা পৰিষদৰ কাৰ্য্যালয়।
পূৰ্বতে উচ্চতৰ মাধ্যমিক শাখাৰ গৃহটোৰ মাজেদিয়েই নগাঁও মিশ্যন হাইস্কুলৰ আলিটোলৈকে পথাৰৰ মাজেদি এটা পথ আছিল।
ইয়াৰ সোঁফালটোৰ নাম আছিল টাইগাৰ কেম্প আৰু ইয়াৰ বাওঁফালে খেৰী ঘৰেৰে সৈতে পি ডব্লিউ দি ৰ কাৰ্য্যালয় আছিল।
মহাৰাণী ভিক্টোৰীয়াই ভাৰতেশ্বৰী উপাধি গ্ৰহণৰ পৰা ৰূপালী জয়ন্তী উত্সৱ সেই টাইগাৰ কেম্পতে পতা বাবে পিছত ইয়াৰ নাম দিয় হয় জুবিলী খেল পথাৰ।
পূৰ্বতে এই খেলপথাৰখনৰ এটা অংশ বিদ্যালয়ৰ নিজা খেলপথাৰ আছিল, কিন্তু ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পাছত অসম চৰকাৰে গোটেই খেলপথাৰখন একেখন কৰি পেলায়।
১৮২৬খ্ৰীষ্টাব্দত ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ জৰিয়তে অসম ব্ৰিটিছৰ অধীনলৈ অহাৰ পিছত প্ৰথদ, দ্বিতীয়খন গৱৰ্ণমেণ্ট হাইস্কুল ব্ৰিটিছ চৰকাৰে কামৰূপ আৰু শিৱসাগৰ জিলাত প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ পিছতে ১৮৬৫ খ্ৰীষ্টাব্দৰ মে মাহত নগাঁও জিলাৰ সদৰ ঠাই নগাঁৱত এই চৰকাৰী বিদ্যালয় খন প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ ব্ৰিটিছ চৰকাৰে সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰি অনুমোদন প্ৰদান কৰে।
অসমৰ ভিতৰতে এখন সু-প্ৰাচীন আৰু সমগ্ৰ নগাঁও জিলাৰ ভিতৰতে প্ৰাচীনতম উচ্চশিক্ষাৰ অনুষ্ঠান নগাঁও গৱৰ্ণমেণ্ট হাইস্কুল।
১৮৬৫ চনৰ ১৭ নৱেম্বৰত প্ৰতিষ্ঠিত হোৱা বিদ্যালয় খন ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্য অসমৰ নগাঁও চহৰত অৱস্থিত এখন উচ্চশিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান।
নিউটনৰ দ্বিতীয় সুত্ৰত পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ প্ৰথম তিনি মৌলিক ৰাশি ভৰ, দৈৰ্ঘ্য আৰু সময় মিলিত হৈছে।
ইতিমধ্যে পোহৰৰ গতিবেগ আৰু পাৰমাণৱিকধৰাতলত থকা অনুত্তেজিত ছিজিয়াম-১৩৩ পৰমাণুৰ সলনকম্পনাংকক বিজ্ঞানী মহলে প্ৰকৃতিৰ চিৰন্তন সত্য ধ্ৰুৱক বুলি প্ৰমাণ কৰিছে।
১৯৮৩ চনতে সেয়ে এক মিটাৰৰ সংজ্ঞা বহন কৰা দণ্ড এপাটক বিজ্ঞানী মহলে ক্ষমতাচ্যুত কৰি মিউজিয়ামলৈ নিৰ্ৱাসন দিছে।
কিন্তু এতিয়ালৈকে কিলোগ্ৰামক প্ৰকৃতিৰ চিৰন্তন সত্য ধ্ৰুৱকৰ লগত জড়িত কৰি সংজ্ঞা দিব পৰা হোৱা নাছিল।
কিলোগ্ৰামৰ লগতে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ আন তিনি মৌলিক ৰাশিৰ একক ক্ৰমে বিদ্যুত স্ৰোঁতৰ বাবে এম্পিয়াৰ , উষ্ণতাৰ বাবে কেলভিন আৰু ৰাসায়নিক অণু-পৰমাণু, আয়ন আদি গণনা কৰাৰ বাবে ব্যৱহৃত একক ম'ল ৰ সংজ্ঞাৰো পৰিৱৰ্তন হ'ব।
ধ্ৰুপদী পদাৰ্থ বিজ্ঞানত বস্তুত থকা পদাৰ্থৰ পৰিমাণকে বস্তুটোৰ ভৰ বুলি কোৱা হয় আৰু ই বস্তুটোৰ অৱক্ষয় নোহোৱালৈকে সলনি হ'ব নোৱাৰে।
আপেক্ষিকতাবাদী পদাৰ্থ বিজ্ঞানত অৱশ্যে গতিশীল অৱস্থাত বস্তুৰ ভৰ বেগ বঢ়াৰ লগে লগে বাঢ়ি যায় বুলি ধৰা হয়।
যিহেতো পোহৰৰ বেগতকৈ কোনো বস্তুৱেই বেছি বেগত যাব নোৱাৰে গতিকে পোহৰৰ বেগত গতি কৰা বস্তুটোৰ ওপৰত যিমানেই বল প্ৰয়োগ কৰা নহঁওক লাগিলে তথাপিতো তাৰ ত্বৰণ ঘটাব নোৱাৰি।
শেহতীয়া ভাৱে প্লাংকৰ ধ্ৰুৱকৰ সৈতে ভৰক জড়িত কৰিব পৰা সূত্ৰৰ আৱিষ্কাৰ হোৱা স্বত্বেও প্লাংকৰ ধ্ৰুৱকৰ সঠিক মান নিৰ্ণয় কৰিব নোৱাৰাৰ বাবেই কিলোগ্ৰামৰ প্ৰাকৃতিক সংজ্ঞা দিব পৰা হোৱা নাছিল।
কিন্তু সঠিক জোখ-মাখৰ দ্বাৰা জোখ-মাখৰ লগত জড়িত বিজ্ঞানী সকলে এতিয়া প্লাংকৰ ধ্ৰুৱকৰ এক নিৰ্দিষ্ট মান নিৰ্ণয় কৰি উলিয়াইছে আৰু আন বিজ্ঞানীসকলোৱেও এই জোখ-মাখত সন্তোষ্টি লভি সেই মানত একমত হৈছে।
দৰাচলতে বিজ্ঞানীসকলে পোহৰৰ বেগৰ দৰে প্লাংকৰ ধ্ৰুৱককো এক নিৰ্দিষ্ট মান প্ৰদান কৰিবলৈ সন্মতি দিয়াৰ ফলতেই ভৰৰ একক কিলোগ্ৰামৰো নিৰঙ্কুশ পৰম মান পাব পৰা হ'ল।
পদাৰ্থ বিজ্ঞানত ভৰ এবিধ মৌলিক ৰাশি আৰু তাৰ এককক এইদৰে কৃটিম ভাৱে তৈয়াৰ কৰি ভৰৰ লগত সংলগ্ন আন সকলো ৰাশিৰ মাপ কৰাৰ বাবে বিজ্ঞান জগতত এইডোখৰ দগাৰ গুৰুত্ত্ব অপৰিসীম ।
এই ডোখৰ দগাই পেৰিছৰ সেই ভূগৰ্ভস্থ প্ৰসাদত বহি সমগ্ৰ বিজ্ঞান জগতত ১৮৮৯ চনৰে পৰা একছত্ৰী সম্ৰাটৰ দৰে আধিপত্য বিস্তাৰ কৰি আছে আৰু সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰৰ বিজ্ঞানী সকলে মাজে মাজে নিজৰ নিজৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কিলোগ্ৰাম দগাটোৰ সঠিকতা পৰীক্ষা কৰিবৰ বাবে সেই ঠাইলৈ তীৰ্থ কৰাদি যাব লগা হৈ আছে।
কোৱা হয় যে পেৰিছত থকা সেই দগাটোত ময়লা লাগিলে সমগ্ৰ বিশ্ব-ব্ৰহ্মাণ্ডৰে ভৰ কমি যাব আনহাতে সেই দগাটোৰ সংকৰ ধাতুৰ অৱক্ষয় ঘটিলে সমগ্ৰ বিশ্ব-ব্ৰহ্মাণ্ডৰে ভৰ বাঢ়ি যাব।
গতিকে সেই দগাসম্ৰাটটোক অৱক্ষয় নোহোৱাকৈ আৰু একে সময়তে চাফা-পৰিস্কাৰ কৰি ৰাখাটো বিজ্ঞানৰ অতি জৰুৰী দায়িত্ব।
ফ্ৰান্সৰ পেৰিছ মহানগৰৰ চেইণ্ট ক্লাউদ নামৰ ঠাইত থকা ওজন আৰু মাপ সমূহৰ আন্তৰ্জাতিক কাৰ্য্যালয়ৰ ভূগৰ্ভস্থ কোঠালিৰ চন্দুকত তিনিটা স্বচ্ছ ঢেমাৰ ভিতৰত ১৮৮৯ চনৰে পৰা সযতনে থোৱা এডোখৰ প্লেটিনাম-ইৰিডিয়াম সংকৰ-ধাতুৰে তৈয়াৰী চুঙাকৃতিৰ দগাৰ ভৰকে এক কিলোগ্ৰাম ভৰ বুলি আন্তৰ্জাতিক ভাৱে বিজ্ঞানত ধৰি লোৱা হৈছিল।
ইজিপ্টিয় সভ্যতাৰ সফলতাৰ আঁৰত কৃষিকাৰ্যৰ বাবে নীল নদী উপত্যকাৰ পৰিস্থিতিৰ সৈতে তেওঁলোকৰ খাপ খাব পৰা গুণকে কৃতিত্ব দিয়া হয়।
সাৰুৱা উপত্যকাটোৰ পূৰ্বানুমান কৰিব পৰা বান আৰু সুনিয়ন্ত্ৰিত জলসিঞ্চন ব্যৱস্থাৰ বাবে বাসিন্দাসকলে অতিৰিক্ত শস্য উৎপাদন কৰিব পাৰিছিল আৰু সেইবাবেই দেশত অধিক জনসংখ্যা, সামাজিক উন্নয়ন আৰু সাংস্কৃতিক কাৰ্যকলাপ সম্ভৱপৰ হৈছিল।
শাসনকৰ্তাসকলে অতিৰিক্ত সম্পদসমূহ উপত্যকাটোৰ লগতে চাৰিওফালৰ মৰু অঞ্চলত খনিজ সম্পদৰ সন্ধান, স্বাধীন লেখন পদ্ধতিৰ বিকাশ, সামূহিক আন্তঃগাঁঠনি, কৃষি, বাণিজ্য, সৈন্যবাহিনী আদিত বিনিয়োগ কৰিছিল।
প্ৰাচীন ইজিপ্টবাসীসকলৰ উল্লেখনীয় অৱদানসমূহৰ ভিতৰত খনিজ সম্পদৰ আহৰণ কৌশল, মন্দিৰ তথা পিৰামিডসমূহৰ নিৰ্মাণ কৌশল, প্ৰা্যোগিক তথা কাৰ্যকৰী ভেষজ পদ্ধতি, জলসিঞ্চন আৰু কৃষি ব্যৱস্থা, নৌকা, কাঁচ, সাহিত্য আৰু গাণিতিক পদ্ধতিসমূহেই প্ৰধান।
মধ্যৱৰ্তী আৰু শেষৰ সময়ছোৱাত প্ৰাচীন ইজিপ্ট হিচকক, লিবিয়ান, নিউবিয়ান, এচিৰিয়ান, বেবিলনিয়ান, পাৰ্চীয়ান, মেচিড’নিয়ান আদিৰ বৈদেশিক আগ্ৰাসনৰ বলি হয়।
আলেকজেণ্ডাৰৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ এজন সেনাপতি টলেমি চ’টাৰে নিজকে ইজিপ্টৰ নতুন শাসনকৰ্তা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
ইয়াৰ পিছতেই ক্লিঅ’পেট্ৰাৰ অধীনত ৰোমানসকলে ইজিপ্ট জয় কৰে আৰু ই ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ ভিতৰুৱা হয়।
ঐতিহাসিক দিশৰ পৰা ইজিপ্টিয় সভ্যতাৰ গোটেই কালছোৱা মূলতঃ তিনিটা ভাগত ভগাব পাৰি: ব্ৰঞ্জ যুগৰ আৰম্ভণিৰ পুৰণি ৰাজ্য, মাজভাগৰ মধ্যৱৰ্তীকালীন ৰাজ্য আৰু শেষভাগৰ নতুন ৰাজ্য।
মূৰ্তিসমূহ নিৰ্মাণৰ বাবে শিলৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল যদিও সস্তীয়া আৰু সহজে খোদাই কৰিব পৰা মাধ্যম হিচাপে কাঠৰো ব্যৱহাৰ হৈছিল।
ফাৰাওসকলে যুদ্ধজয়, ৰাজকীয় ঘোষণা, ধাৰ্মিক ঘটনা আদি লিপিৱদ্ধ কৰিবলৈ ফলকৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
তেওঁলোকে মৃত্যুৰ পিছতো এক জীৱন থকা বুলি বিশ্বাস কৰিছিল আৰু সমাধিত মৃতকৰ সৈতে জীৱনকালত প্ৰয়োজন হোৱা সামগ্ৰীসমূহ পিৰামিডসমূহত সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিছিল।
পুৰণি ৰাজ্যৰ কালছোৱাতে বিভিন্ন কলাৰ বিকাশ ঘটিছিল আৰু শিল্পীসকলে বৈদেশিক প্ৰভাৱৰ পৰা বচাই ৰাখি ইয়াৰ চৰ্চা কৰিছিল।
বৃহৎ হ্ৰদসমূহ উত্তৰ আমেৰিকাত কানাডা আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সীমাত অৱস্থিত ভালেসংখ্যক নিৰ্মলপানীৰ হ্ৰদৰ সমষ্টি৷ এই হ্ৰদসমূহ চেইন্ট লৰেঞ্চ নদী ৰ যোগেদি আটলান্টিক মহাসাগৰৰ লগত সংযোজিত ৷ ছুপিৰিঅ’ৰ হ্ৰদ , মিচিগান হ্ৰদ , হুৰ’ন হ্ৰদ , এৰি হ্ৰদ আৰু অন্টাৰিঅ’ হ্ৰদ ৰ এই সমষ্টিয়ে পৃথিৱীৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ বৃহৎ নিৰ্মল পানীৰ হ্ৰদৰ সমষ্টি আৰু এই সমষ্টিয়ে বিশ্বৰ প্ৰায় ২১% পানী বহন কৰি আছে৷ এই হ্ৰদ সমষ্টিৰ মুঠ পৃষ্ঠকালি , আৰু মুঠ আয়তন ৷ এই হ্ৰদসমূহৰ সাগৰৰ দৰে বৈশিষ্ট্য যেনে- সাগৰীয় ঢৌৰ দৰে ঢৌ, বতাহ, তীব্ৰ সোঁত, গভীৰতা, বৃহৎ আকাৰ আদিৰ বাবে এই পাঁচটা হ্ৰদক কেতিয়াবা ’ ’ বুলিও উল্লেখ কৰা হয় ৷ ছুপিৰিঅ’ৰ হ্ৰদ আকাৰৰ ফালৰ পৰা বিশ্বৰ দ্বিতীয় বৃহৎ হ্ৰদ আৰু মিচিগান হ্ৰদ কেৱল এখন দেশৰ ভিতৰতে সীমাবদ্ধ হ্ৰদসমূহৰ ভিতৰত বৃহত্তম৷
বৃহৎ হ্ৰদসমূহ প্ৰায় ১০,০০০ বছৰ পূৰ্বে শেষ গ্লেচিয়েল পিৰিয়ডৰ শেষৰ ফালে বিগলিত বৰফ আৎতৰি যাওতে সৃষ্টি হোৱা৷ এই হ্ৰদসমূহ পৰিবহণ, বাণিজ্য আদিৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈ আহিছে৷ তাৰোপৰি এই হ্ৰদসমূহ জৈব-বৈচিত্ৰ্যৰ ক্ষেত্ৰতো অতি চহকী৷
তেওঁ কমলাবাৰীৰ হেমচন্দ্ৰ মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয় আৰু যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলত স্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰে।
সেই সময়তে তেওঁ সাদিনীয়া ’তৰুণ অসম’ কাকতত ’উঠা এটি ক্ষণ, মিৰি ছাত্ৰগণ, আহা কৰোঁ পণ, নহ’বা বিমন’ নামৰ কবিতা এটি প্ৰকাশেৰে সাহিত্য চৰ্চা আৰম্ভ কৰে।
স্কুলত পঢ়ি থকা কালতে তেওঁ আৱাহন আৰু জয়ন্তী কাকতত মিচিং সামাজিক ৰীতি-নীতি সম্পৰ্কীয় ভালেমান প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰে।
সেইসময়তে দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ তেওঁৰ পিতৃ বুধবৰ পামেগামৰ মৃত্যু হোৱাত তেওঁ শিক্ষা আধাতে সামৰি মাজুলীলৈ উভতি আহে।
১৯৫০ চনত ’কা:য়ুমনৌ অইয়া, চ:য়ুমবিতই শীৰ্ষক এটা স্বৰচিত মিচিং আধুনিক গীত শ্বিলং অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা পোন প্ৰথম প্ৰচাৰিত হয়।
তৰুণ চন্দ্ৰ পামেগাম অসমীয়া তথা মিচিং ভাষাত ৰচনা কৰা এগৰাকী কবি, নাট্যকাৰ, ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, শিল্পী, অভিনেতা, নাট পৰিচালক, মিচিং ভাষাবিদ, স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, সমাজ সংগঠক আৰু শিক্ষাবিদ।
১৯৫৩-৫৬ সময়ছোৱাত তেওঁ ড বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাৰ তত্ত্বাৱধানত মিচিং লোকগীত আৰু লোকসাধু সংগ্ৰহ আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে অসমৰ প্ৰায়বোৰ মিচিং গাওঁ ভ্ৰমণ কৰিছিল।
তৰুণ চন্দ্ৰ পামেগাম ১৯৮৯ চনত দুৰাৰোগ্য পক্ষাঘাত ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ শিক্ষকতাৰ পৰা স্বেচ্ছাৰে অৱসৰ লয়।
তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত একে বংশৰে হটকাসুৰ, সম্বৰাসুৰ আৰু ৰত্নাসুৰ নামৰ তিনিজন ৰজা ৰাজপাটত উঠিছিল।
শ্ৰীকৃষ্ণৰ হাতত নৰকাসুৰৰ মৃত্যু হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ ভগদত্ত প্ৰাগজ্যোতিষৰ ৰজা হয়।
কালিকা পুৰাণ, ভাগৱত পুৰাণ, বিষ্ণু পুৰাণ আৰু মহাভাৰতৰ কেইবাঠাইতো ভগদত্তৰ বীৰত্ব আৰু পৰাক্ৰমৰ উল্লেখ আছে।
তেওঁ কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধত বহতো হাতীৰে সৈতে এদল কিৰাত আৰু চীনা সৈন্য লৈ কৌৰৱৰ ফলীয়া হৈ যুঁজ কৰিছিল।
প্ৰাচীন কালত প্ৰাগজ্যোতিষ ৰাজ্যৰ বাহিৰেও অসমত ডবকা , কদলি , মণিপুৰ , হিড়িম্বা আৰু ত্ৰিপুৰা নামৰ কেইখনমান ৰাজ্য থকাৰ কথা পোৱা যায়৷ পুৰণি অসমত ৰাজত্ব কৰা অন্যান্য ৰজাৰ ভিতৰত কুণ্ডিল্য বা বিদৰ্ভ ৰাজ্যৰ ৰজা ভীষ্মক, শোণিতপুৰৰ বাণৰজা, নৰশংকৰ বা নাগাক্ষ ৰজা, দেৱেশ্বৰ অন্যতম৷
ৰাজনৈতিক আৰু অৰ্থনৈতিক কেন্দ্ৰ হিচাপে থিম্ফু কৃষি সম্বন্ধীয় আৰু পশু পালন সম্বন্ধীয় সামগ্ৰীৰে ভৰপূৰ আৰু ই দেশ খনৰ মুথ ৰাষ্ট্ৰীয় উৎপাদনৰ ৪৫% যোগান ধৰে।