polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
যেতিয়া সুগ্ৰীবে বালিক দ্বন্দ্ব যুদ্ধৰ বাবে প্ৰত্যাহ্বান জনায়, তাৰাই বালিক ৰামায়ণৰ নায়ক আৰু বিষ্ণুৰ অৱতাৰ ৰামৰ সৈতে সুগ্ৰীৱৰ মিত্ৰতাৰ বাবে এই প্ৰত্যহ্বান গ্ৰহণ নকৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল।
যদিও বেছিভাগ স্থানীয় ভাষাৰ সংস্কৰণত তাৰাই ৰামক তেওঁৰ সতীত্বৰ শক্তিৰ দ্বাৰা অভিশাপ দিয়ে, কিছুমান সংস্কৰণত ৰামে তাৰাক জ্ঞান প্ৰদান কৰে।
কিন্তু ইয়াৰ পৰৱৰ্তী সূত্ৰসমূহৰ মতে তাৰা আছিল সমুদ্ৰ মন্থনৰ ফলত নিৰ্গত হোৱা এগৰাকী অপ্সৰা।
এক ৰাক্ষসৰ সৈতে হোৱা যুঁজত বালিৰ মৃত্যু হোৱা বুলি ভাবি সুগ্ৰীৱ নিজে কিষ্কিন্ধাৰ ৰাজপাটত বহে আৰু তাৰাক গ্ৰহণ কৰে।
কিন্তু পৰৱৰ্তী সময়ত বালিৰ প্ৰত্যাৱৰ্তন ঘটে আৰু তেওঁ ৰাজদ্ৰোহৰ অপৰাধত সুগ্ৰীৱক নিৰ্বাসন দি পুনৰ তাৰাক নিজৰ কৰি লয়।
ৰামায়ণ পুনৰাবৃত্তি যেনে মহাভাৰতৰ কিছু সংস্কৰণ, নৰসিংহ পুৰাণ আৰু মহানাটকত তাৰাক মূলতঃ সুগ্ৰীৱৰ পত্নী হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে যাক বালিয়ে কাঢ়ি লৈছিল।
থাই ৰামাকিয়েনৰ মতে দেৱতাসকলে যথাক্ৰমে বালি আৰু সুগ্ৰীৱক ত্ৰিশূল আৰু তাৰাক অৰ্পণ কৰে, কিন্তু বালিয়ে তাৰাকো বিয়া কৰায়।
বালিনীজ নৃত্য কেবিয়াৰ আৰু ৱায়াং পৰম্পৰাই এইটোও কয় যে তাৰা প্ৰথমতে সুগ্ৰীৱৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল যদিও বালিয়ে ভোগ কৰিছিল।
দেৱতাসকলে সুগ্ৰীৱক কিষ্কিন্ধাৰ ৰজা ৰজা পাতে আৰু তেওঁৰ "মৃত" ভ্ৰাতৃ সহায় কৰাৰ বাবে তেওঁক পুৰস্কাৰ হিচাপে তাৰাক অৰ্পণ কৰে।
অৱশ্যে বালিয়ে তেওঁৰ সতৰ্কবাণীক ভিত্তিহীন বুলি প্ৰত্যাখ্যান কৰে আৰু যুক্তি দিয়ে যে ৰামৰ দৰে এজন ধৰ্মপৰায়ণ ব্যক্তিয়ে তেওঁ আৰু সুগ্ৰীৱ দ্বৈত যুদ্ধত থাকোঁ‌তে তেওঁলৈ তীৰ নিক্ষেপ নকৰিব।
ৰামায়ণৰ এক সংস্কৰণত তাৰাক বালিৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰাজ্যখন সুস্থিৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
তেওঁ ঘোষণা কৰে যে শেষ নিশ্বাসৰ সময়ত ৰজা বালিয়ে তেওঁৰ বিশ্বাসী প্ৰজাসকলক তেওঁৰ ভাতৃ সুগ্ৰীৱক প্ৰকৃত ৰজা হিচাপে অনুসৰণ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে।
জাভানীজ ৱায়াং পুতলাৰ পৰম্পৰা অনুসৰি, তাৰা হৈছে ইন্দ্ৰ আৰু তেওঁৰ পত্নী ৱিয়াতিৰ অপ্সৰা কন্যা।
তেওঁৰ সহোদৰসকল হৈছে লংকাৰ ৰাক্ষসৰাজৰ সহধৰ্মিনী দেৱী তাৰি নামৰ এগৰাকী ভগ্নী, ৰাৱণ আৰু ভাতৃ চিতৰত, চিত্ৰাগণ, জয়ন্তক, জয়ন্তৰ আৰু হৰ্জুনৱংস।
তাৰাৰ বুদ্ধিমত্তা, উপস্থিত বুদ্ধি, সাহস আৰু তেওঁৰ স্বামী বালিৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰশংসাৰ যোগ্য বুলি কোৱা হয়।
পশ্চিম অসম দুগ্ধ উৎপাদক সমবায় সংঘ লিমিটেড , ৱামূল বা জনপ্ৰিয় ৰূপত পৰিচিত পূৰবী ডেইৰী হৈছে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ সৰ্বপুৰণি আৰু বৃহৎ দুগ্ধ সমবায় সংঘ৷ ভাৰতীয় খাদ্য সুৰক্ষা আৰু মানক কৰ্তৃপক্ষ ৰ দ্বাৰা অনুমোদনপ্ৰাপ্ত এই সমবায় সংঘটোৰ বীজ ৰোপণ হৈছিল ১৯৭৬ চনত; অসমৰ নগাঁও, মৰিগাঁও, নলবাৰী, গোৱালপাৰা আৰু কামৰূপ জিলাৰ একাংশ সমবায়ৰ সন্মিলিত প্ৰয়াসৰ জৰিয়তে৷ ভাৰত চৰকাৰৰ "মীন পালন, পশুপালন আৰু দুগ্ধপালন মন্ত্ৰালয়"ৰ অধীনস্থ 'ৰাষ্ট্ৰীয় ডেইৰী বিকাশ পৰিষদ'ৰ দ্বাৰা বৰ্তমান ৱামূল পৰিচালিত হৈ আছে৷ ইয়াৰ মূল কাৰ্যালয় আৰু প্ৰকল্পকেন্দ্ৰ কামৰূপ জিলাৰ পাঞ্জাবাৰীত অৱস্থিত৷ ৱামূলে পূৰবী ব্ৰেণ্ড নামটোৰে দুগ্ধ আৰু দুগ্ধজাত সামগ্ৰীসমূহৰ বিপণন আৰু বিতৰণ কৰে৷ ৱামূলে গুৱাহাটীস্থিত কেন্দ্ৰৰ পৰা গড় হিচাপত দৈনিক প্ৰায় ৫০,০০০ লিটাৰতকৈও অধিক গাখীৰ বিপণন কৰে আৰু প্ৰায় ৭,০০০ লিটাৰৰ দুগ্ধজাত সামগ্ৰী গুৱাহাটীকে ধৰি নামনি আৰু উজনি অসমত বিক্ৰী কৰে৷ উল্লেখ্য যে, প্ৰতিষ্ঠানটোৰ লগত অসমৰ প্ৰায় ৩০,০০০ কৃষক জড়িত হৈ আছে৷
২০২১ বৰ্ষৰ বিশ্ব দুগ্ধ দিৱসৰ প্ৰাক্-ক্ষণত পূৰবী ডেইৰীয়ে একাধিক নতুন প্ৰকল্প ঘোষণা কৰে৷ তাৰে ভিতৰত দুগ্ধ সমবায় সমাজত সৌৰ-শক্তি চালিত স্বয়ংক্ৰিয় দুগ্ধ সংগ্ৰহ প্ৰণালী ) সংস্থাপন, কৃষকসকলৰ বাবে সাৰ ব্যৱস্থাপনা তথা ফ্লেক্সি জৈৱিক গেছ প্ৰণালীৰ ব্যৱস্থা উল্লেখযোগ্য৷ সৌৰ শক্তি চালিত প্ৰণালীটোৰ মুখ্য উদ্দেশ্য হৈছে কাৰ্বন পদচিহ্ন আৰু কাৰ্যকৰী ব্যয় হ্ৰাস কৰা, গাখীৰৰ মানদণ্ড উন্নত কৰা আৰু স্বচ্ছ গাখীৰ সংগ্ৰহৰ এটা পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰা।
উল্লেখনীয় যে, দুগ্ধৰ উৎপাদন বঢ়াবলৈ আৰু ৰেচন সন্তুলন কাৰ্যসূচীৰ জৰিয়তে সামগ্ৰিক ব্যয় হ্ৰাস কৰিবলৈ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ সৈতে ২৮ গৰাকী পশু কাৰ্যবাহী আৰু ৪৫০+ গৰাকী ভ্ৰাম্যমান কৃত্ৰিম গৰ্ভধাৰণ প্ৰকৰ্মী জড়িত হৈ আছে৷ এইসমূহ কাৰ্যসূচীৰ এটা উদ্দেশ্য গৰুৰ বাবে সন্তুলিত খাদ্য বা ৰেচনৰ যোগানত মনোনিৱেশ কৰা৷ এই কাৰ্যসূচীৰ এটা পৰিণতিস্বৰূপে মিথেন নিৰ্গমনৰ মাত্ৰাও হ্ৰাস পোৱা পৰিলক্ষিত হয়৷
ৱামূলৰ সম্পূৰ্ণভাৱে স্বয়ংক্ৰিয় দুগ্ধ প্ৰকল্পটো কামৰূপ জিলাৰ পাঞ্জাবাৰীত অৱস্থিত৷ ইয়াত দৈনিক ৬০,০০০ লিটাৰ দুগ্ধ সংসাধন কৰা হয়৷ বৰ্তমানৰ দুগ্ধ সংসাধন গোটটোত ৫,০০০ লিটাৰ/ঘণ্টা আৰু ১০,০০০ লিটাৰ/ঘণ্টাৰ দুটাকৈ পেষ্টুৰাইজাৰ কাৰ্যক্ষম হৈ আছে৷ ইয়াৰ লগতে সক্ৰিয় হৈ আছে ৫,০০০ লিটাৰ/ঘণ্টাৰ এটা হ'ম'জেনাইজাৰ আৰু ৫,০০০ লিটাৰ/ঘণ্টাৰ এটা ক্ৰিম বিভাজক৷ এইসমূহৰ উপৰিও প্ৰকল্পটোত থকা কিছুমান স্বয়ংক্ৰিয় সৰঞ্জাম/যন্ত্ৰই বিভিন্ন কাৰ্য সম্পাদন কৰে৷ সেইসমূহৰ ভিতৰত পাত্ৰ প্ৰক্ষালক, বাকচ প্ৰক্ষালক, দুগ্ধ পাম্প, সংৰক্ষণ টেংক, বাষ্পিত্ৰ , শীতলীকৰণ প্ৰকল্প আৰু স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে কাপ ভৰ্তি কৰা যন্ত্ৰ৷ প্ৰকল্পটিৰ পৰিচ্ছন্নতা নিয়মতিভাৱে বৰ্তাই ৰাখিবলৈ কষ্টিক চ'ডা দ্ৰৱণ, বাষ্প আৰু উতলা পানীৰে ইয়াক দিনত দুবাৰকৈ পৰিষ্কাৰ কৰা হয়।
২০২২ বৰ্ষৰ ৭ জানুৱাৰী তাৰিখে অসমৰ মুখ্য মন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা আৰু ভাৰতৰ মীন, পশুপালন তথা দুগ্ধপালনৰ মন্ত্ৰী পৰশোত্তম খোড়াভাই ৰূপালাই বিশ্ব বেংকৰ পুঁজিকৃত ৰ অধীনত এই বিস্তাৰ প্ৰকল্পটোৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে৷ একেটা অনুষ্ঠানতে অসম চৰকাৰ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় ডেইৰী বিকাশ পৰিষদৰ মাজত এখন বুজাবুজিৰ চুক্তি স্বাক্ষৰিত হয়, য'ত তেওঁলোকে ২,০০০ কোটি টকাৰ ব্যয়সাপেক্ষে পৰৱৰ্তী সাতটা বছৰত দৈনিক দহ লাখ দুগ্ধ উৎপাদন কৰিব পৰাৰ লক্ষ্যেৰে অসমত ছটা নতুন দুগ্ধ প্ৰকল্প প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে৷ ইয়াৰ বাবে এটা যৌথ উদ্যোগ আৰম্ভ কৰা হ'ব৷ ইয়াৰ জৰিয়তে অসমৰ ১,৭৫,০০০ কৃষক লাভৱান হ'ব বুলি কোৱা হৈছে৷
ৱামূলে উজনি আৰু নামনি অসমৰ গাঁৱত থকা বহু স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত দুগ্ধ সমবায় সমিতিৰ পৰা দিনটোত দুবাৰকৈ কেঁচা গাখীৰ সংগ্ৰহ কৰে৷ এইসমূহ হৈছে ৱামূলৰ দ্বাৰা অনুমোদিত দুগ্ধ সমবায় সমাজ বা দুগ্ধ উৎপাদক প্ৰতিষ্ঠান৷ দুগ্ধ সংগ্ৰহ কৰাৰ সময়ত তাৰ গুণ আৰু মান প্ৰণালীবদ্ধভাৱে সমবায় কেন্দ্ৰতে পৰীক্ষা কৰা হয়৷ ৱামূলে নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়া মানদণ্ডৰ ভিত্তিত সংগ্ৰহিত এই কেঁচা গাখীৰৰ গুণাগুণ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়৷
কামৰূপ জিলাৰে চাংসাৰীত ৬.১৮ কোটিৰ বিনিয়োগপ্ৰাপ্ত এটা গৰু খাদ্য প্ৰকল্প স্থাপন কৰা হৈছে৷ ৰাজ্য চৰকাৰৰ সমবায় বিভাগৰ সহযোগত আৰু নাবাৰ্ডৰ গ্ৰাম্য আন্তঃগাঁথনি বিকাশ পুঁজি ৰ উদ্যোগত এই প্ৰকল্পটো অনুমোদিত হৈছে।
এই প্ৰকল্পটোৱে ৩,০০০ মেট্ৰিকটন খনিজ মিশ্ৰণৰ লগতে বাইপাছ প্ৰ'টিনযুক্ত আহাৰ প্ৰতি বছৰে উৎপাদন কৰিব পাৰে আৰু ১৫,০০০ মেট্ৰিক টন বাইপাছ প্ৰ'টিন-আধাৰিত গৰু খাদ্য প্ৰস্তুত কৰিব পাৰিব৷
প্ৰকল্পটিত প্ৰস্তুত হোৱা দুগ্ধজাত সামগ্ৰীৰ পেকেজিং বীজাণুমুক্ত কৰিবলৈ পেকেটৰ অন্তৰ্ভাগ অতি-বেঙুণীয়া ৰশ্মিৰ সংস্পশলৈ অনা হয়৷ ইয়াৰ ফলত 'শূন্য বীজাণু'ৰ নিশ্চয়তা পোৱা যায়৷ পেষ্টুৰাইজদ্ আৰু হ'ম'জেনাইজদ্ গাখীৰ বিপণনৰ বাবে সাজু কৰি তোলাৰ লগতে প্ৰতিটো দুগ্ধজাত পণ্য একে গাখীৰৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু সৰ্বোচ্চ বিশুদ্ধতাৰ বাবে ইয়াৰ পেকেজিঙো যন্ত্ৰৰ জৰিয়তে কৰা হয়৷
বিপুলক লৈ সদা চিন্তিত বাপেকে এদিন কথা প্ৰসংগত তেওঁৰ বন্ধু সদানন্দ দত্তক বিপুলৰ স্বভাৱ-চৰিত্ৰৰ কথা কৈ তাক কেনেদৰে সৎ পথলৈ ঘূৰাই আনিব পাৰি তাৰ পৰামৰ্শ বিচাৰিলে।
বন্ধুজনে তেওঁক পলাশনী আইৰ কথা ক'লে, যাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত পলাশনী আইৰ বিধিমতে পূজা এভাগ দিবলৈ বুলি বিপুলৰ দেউতাক তিনিদিনৰ ছুটী লৈ ঘৰলৈ আহিল।
কিন্তু চুলি কটা শেষ হোৱাৰ পিছত আইনাখনত বিপুলে যেতিয়া নিজক চালে তেতিয়া সি খঙত অগ্নিশৰ্মা হৈ চুলি কটা কেচিখন ভৰতৰ গালৈ মাৰি দিয়াত ভৰতে ভৰিত আঘাত পায় আৰু তেজ ওলাবলৈ ধৰে।
ঘৰখনৰ অবাধ্য হৈ পৰা বিপুলক দেউতাকেই প্ৰচণ্ড জোৰেৰে কোবাই হাস্পাতাল পোৱাইছিল, যাতে তাৰ স্বভাৱ-চৰিত্ৰ তথা আচৰণৰ পৰিৱৰ্তন সাধন হয়।
অবাটে যোৱা সন্তানটিক সৎ পথত প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰাবলৈ গ্ৰহণ কৰা পন্থাৰ ওপৰতেই লেখকে উপন্যাসখনৰ বিষয়বস্তু কেন্দ্ৰিত কৰিছে।
ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ উন্নয়ন ব'ৰ্ড হৈছে ভাৰতৰ সংসদৰ এক আইনৰ দ্বাৰা স্থাপিত এক বিধিবদ্ধ সংস্থা।
এনডিডিবিৰ সহায়ক কোম্পানীবোৰৰ ভিতৰত আছে ইণ্ডিয়ান ডেইৰী মেচিনেৰী কোম্পানী লিমিটেড্‌, মাদাৰ ডেইৰী আৰু ইণ্ডিয়ান ইমিউনোলজিকেলছ লিমিটেড্‌, হায়দৰাবাদ।
উৎপাদকৰ মালিকানাধীন আৰু নিয়ন্ত্ৰিত সংগঠনবোৰক বিত্তীয় আৰু সমৰ্থন কৰাৰ বাবে বোৰ্ডখন সৃষ্টি কৰা হৈছিল।
ইয়াৰ কাৰ্যসূচী আৰু কাৰ্যকলাপে কৃষক সমবায়বোৰ শক্তিশালী কৰিব বিচাৰে আৰু এনে প্ৰতিষ্ঠান সমূহৰ বিকাশৰ বাবে অনুকূল ৰাষ্ট্ৰীয় নীতিসমূহক সমৰ্থন কৰিব বিচাৰে।
১৯৬৫ চনত ভাৰতৰ তদানীন্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী - স্বৰ্গীয় লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰীয়ে কাইৰা সমবায় গাখীৰ উৎপাদক সংঘৰ সফলতা ভাৰতৰ অন্যান্য প্ৰান্তলৈ সম্প্ৰসাৰিত কৰাৰ উদ্দেশে ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ উন্নয়ন ব'ৰ্ড সৃষ্টি কৰা হৈছিল।
তাৰপাছত পশ্চিম ব্ৰাজিলৰ পৰা পৰ্তুগীজসকলে আফ্ৰিকালৈ আৰু আফ্ৰিকাৰ পৰা উত্তমাশা অন্তৰীপ হৈ ভাৰতলৈ জলকীয়াৰ আগমন হয়।
জলকীয়াৰ খেতিৰ উৎপত্তি প্ৰায় ৬,০০০ বছৰ আগতে পূব-মধ্য মেক্সিকোৰ পৰা আৰম্ভহোৱা বুলি অনুসন্ধান কৰা হৈছে, যদিও ২০১৪ চনত নিউয়ৰ্ক উদ্ভিদ উদ্যান প্ৰেছৰ গৱেষণা অনুসৰি, প্ৰথমবাৰৰ বাবে আমেৰিকাকে ধৰি বিভিন্ন স্থানত জলকীয়া গছৰ খেতি স্বতন্ত্ৰভাৱে কৰা হৈছিল হাইলেণ্ড বলিভিয়া, মধ্য মেক্সিকো আৰু আমাজনত।
মেক্সিকো, মধ্য আমেৰিকা আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাৰ কিছু অংশত খেতি কৰা প্ৰথম স্ব-পৰগাছা শস্যৰ ভিতৰত জলকীয়া আছিল অন্যতম।
পেৰুত খেতি কৰা কেপচিকামৰ সৰ্বাধিক বৈচিত্ৰ্যৰ জাত উপলব্ধ, কাৰণ পেৰু হৈছে এই বৈচিত্ৰ্যৰ কেন্দ্ৰ য'ত প্ৰাক-কলম্বিয়ান যুগতে পাঁচোটা প্ৰজাতি প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল, খেতি কৰা হৈছিল আৰু খোৱা হৈছিল।
কণ জলকীয়া, ফিৰিঙি জলকীয়া, আখি জলকীয়া, কৰ্দৈসিৰীয়া জলকীয়া, খুদ জলকীয়া, ধান জলকীয়া, মেম জলকীয়া, কৃষ্ণ জলকীয়া, ঘিঁউ জলকীয়া, সূৰ্যমুখী জলকীয়া, আম জলকীয়া, কুনকুনী জলকীয়া, মৈমনসিঙীয়া জলকীয়া, গাৰু জলকীয়া, ভোট জলকীয়া বা বিহ জলকীয়া বা ৰজা মৰিচ আদি।
খাদ্য সোৱাদযুক্ত কৰাত ব্যৱহাৰ কৰাৰ উপৰি জলকীয়াক ঔষধ আৰু সৌন্দৰ্যবৰ্ধক হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ই বিষনাশক, বায়ুনাশক হিচাপে ব্যৱহৃত হোৱাৰ উপৰি অৰ্শ, ডায়েৰিয়া আদিৰ চিকিৎসাতো ব্যৱহৃত হৈ আহিছে।
জলকীয়াৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা ভাৰতৰ প্ৰতিৰক্ষা বিভাগে শত্ৰু উলিয়াই অনাত ব্যৱহাৰ কৰাৰ উপৰি পেপাৰ স্প্ৰে’ মহিলাসকলৰ আত্মৰক্ষাৰ সঁজুলি হিচাপে ব্যৱহৃত হৈ আহিছে।
কলম্বিয়ান এক্সচেঞ্জৰ পিছত জলকীয়াৰ বহু জাত বিশ্বজুৰি বিয়পি পৰে যিবোৰ খাদ্য আৰু পৰম্পৰাগত ঔষধ দুয়োটাতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ইয়াৰ ফলত এনুয়াম প্ৰজাতিকে ধৰি বহু ধৰণৰ প্ৰজাতি যেনে গ্লেব্ৰিয়স্কুলাম, নিউ মেক্সিকোৰ বেকেটাম, চাইনেন্স, ফ্ৰুটেচেন্স, আৰু পিউবেচেন্স আদিৰ সৃষ্টি হয়।
তেওঁৰ নামানুসৰি এই পদ্ধতিটোক “স্কেভিল হিট ইউনিট’’ নামে জনা যায় যদিও এই পদ্ধতিত কিছুমান দোষ থকাৰ বাবে বৰ্তমান পদ্ধতিৰে জলকীয়াৰ জ্বলাগুণ জোখা হয়।
মানৱ শৰীৰৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় খনিজ লৱণ যেনে শৰ্কৰা, চৰ্বী, পানী, বিটা কেৰোটিন, পটাছিয়াম, ভিটামিন বি, ছডিয়াম, কপাৰ, ক্লৰিণ, ছালফাৰ আদিও জলকীয়াত পোৱা যায়।
কেঁচা জলকীয়াৰ পৰা ভিটামিন “ছি’’ আহৰণ কৰি হাংগেৰীয়ান বিজ্ঞানী এলবাৰ্ট ছেণ্ট জৰ্জএ ১৯৩৭ চনত ন’বেল পুৰস্কাৰ পাইছিল৷ ১০০ গ্ৰাম জলকীয়াত পোৱা পুষ্টিকৰ উপাদানসমূহ হ’ল,
উত্তৰ আমেৰিকা আৰু ইউৰোপত উৎপাদিত জাতবোৰ কেপচিকাম এনুয়ামৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু ইয়াৰ ফল সাধাৰণতে বগা, হালধীয়া, ৰঙা বা বেঙুনীয়াৰ আৰু ক’লা ৰঙৰ হয়।
তাৰ পিছত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়নশ্বিপত মণিপুৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় নিৰ্বাচকসকলৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে।
তেওঁ ২০০৬ চনৰ মহিলা হকী চেম্পিয়নছ ট্ৰফীত ভাৰতীয় মহিলা ৰাষ্ট্ৰীয় ফিল্ড হকী দলৰ হৈ আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।
তাৰ পিছত তেওঁক ৰাষ্ট্ৰীয় দলত নিয়মীয়া স্থানৰ বাবে ক'ৰ প্ৰবেবল বা মূল সম্ভাৱ্য হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল।
থোকচোমে নতুন প্ৰশিক্ষক মাথিয়াছ আহেৰেঞ্চৰ অধীনত ক্ৰীড়া শিবিৰৰ মনোভাৱৰ বিষয়ে কয় যে দলটো এতিয়া ২০১৪-১৫ মহিলা এফআইএইচ হকী বিশ্ব লীগৰ ঠিক আগতে অধিক আত্মবিশ্বাসী।
তেওঁ নিজে ফুটবলৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল যদিও জ্যেষ্ঠ ভাতৃ-ভগ্নীৰ নিৰ্দেশনাত তেওঁ হকীৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে।
" থোকচোমে টৌবুল য়ুথ ক্লাবত হকী খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু পিছত ইম্ফল স্থিত পশ্চাৎ হকাৰ একাডেমী মণিপুৰত নামভৰ্তি কৰে।
ভাৰতীয় দলটোৱে লীগ ছেমিফাইনেলত পঞ্চম স্থান লাভ কৰিছিল আৰু ৩৬ বছৰৰ ব্যৱধানৰ পিছত অলিম্পিকলৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল।
নিৰ্ণায়ক লীগৰ এখন খেলত জাপানী দলৰ বিৰুদ্ধে দলটোৰ ড্ৰ'ত থোকচোমে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
২০১৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰাৰ পিছত, তেওঁ ৰিঅ' অলিম্পিকত ৰাষ্ট্ৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ সাজু হয়।
মণিপুৰৰ টৌবুলত জন্ম গ্ৰহণ কৰা আৰু ডাঙৰ দীঘল হোৱা অনুৰাধাই কম বয়সতে হকী খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ২০০৬ চনৰ মহিলা হকী চেম্পিয়নছ ট্ৰফীত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
থোকচোমে ভাৰতীয় দলত ফৰৱাৰ্ড হিচাপে খেলে আৰু তেওঁৰ দখলত ৮০ তকৈও অধিক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খিতাপ আছে।
২০১৪-১৫ বৰ্ষৰ মহিলা এফআইএইচ হকী ৱৰ্ল্ড লীগত ভাৰতীয় দলৰ বিজয়ত তেওঁৰ ভূমিকাৰ বাবে ভাষ্যকাৰসকলে তেওঁক প্ৰশংসা কৰিছিল।
এগৰাকী মহিলাই গৰ্ভধাৰণ কৰাৰ পৰা সন্তান প্ৰসৱ পৰ্যন্ত ১০ মাহ ১০দিন বৰ কষ্টেৰে দিনবোৰ অতিবাহিত কৰিবলগীয়া হয় যদিও এটি সুসন্তান জন্ম দিয়াৰ পিছত যথেষ্ট উৎফল্লিত হোৱা দেখা যায়।
সন্তান জন্ম দিবৰ বাবে প্ৰসৱৰ কিছুদিনমানৰ পূৰ্বে প্ৰসূতিৰ কাৰণে চোতালত এটি সুকীয়া অস্থায়ী খেৰৰ চালি অথবা ঘৰ সাজি দিয়া হয়।
প্ৰসূতি সন্তান জন্ম হোৱাৰ কথা গম পোৱাৰ লগে লগে কাষতে থকা বুঢ়ী অথবা বৃদ্ধা মহিলা এগৰাকী বা দুগৰাকী মাতি অনা হয়।
যদিহে সন্তান জন্ম দিবলৈ অধিক সময় লয় তেন্তে তেওঁলোকৰ বিশ্বাস মতে কবিৰাজ বা ওজাৰ পৰা গিলাছ এটাত মন্ত্ৰপুত অলপ পানী অৰ্থাৎ জলপুৰা লৈ অনা হয়।
অধিকসংখ্যক হাজং লোক সকলে পূৰ্বৰ পৰাই নিজ গৃহতে ধাত্ৰীৰ সহযোগত সন্তান প্ৰসৱ কৰি আহিছে কোনো ধৰণৰ সমস্যা নোহোৱাকৈ।
গৰ্ভধাৰণ তিৰোতাই প্ৰসৱবেদনাত ছটফটাই থাকিলেও প্ৰসৱৰ সময়কালীন পৰ্যন্ত ধাত্ৰীসকলে বহি থাকে আৰু নিজৰ কাম কৰি যিকোনো প্ৰকাৰে তেওঁলোকে সন্তান প্ৰসৱ কৰোৱাত কাৰ্যক্ষম হোৱা পৰিলক্ষিত হয়।
সন্তান জন্ম হোৱাৰ পিছত যদিহে সন্তানটি কন্দা কটা নকৰে অথবা কৰিব নোৱাৰে তেতিয়া লগে লগে বাঁহৰ চুঙাৰে কাণত ফুহ দিয়ে আৰু শিশুটি কান্দিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
জন্ম হোৱা শিশুটিৰ নাড়ী বাঁহৰ চোঁচনীৰে অথবা ব্লেডেৰে কাটি কেঁচা সূতাৰে বান্ধি ৰাখে,আৰু সেই কটা নাড়ী মাটিত লাহেকৈ পুতি থব লাগে।
এটা কথা মন কৰিবলগীয়া যে, গৰ্ভৱতী মহিলাৰ প্ৰসৱৰ সময় হৈছে অথচ পেটৰ বিষ অনুভৱ কৰা নাই, তেন্তে গাঁৱলীয়া চিকিৎসকৰ দ্বাৰা বিষৰ বেজি দিয়াৰ কিছু সময়ৰ পিছতে বিষ অনুভৱ কৰে আৰু ধাত্ৰীসকলে হাতে - কামে লাগি প্ৰসৱ কৰাবলৈ কাৰ্যক্ষম হোৱা পৰিলক্ষিত হয়।
শিশুটি জন্ম হোৱা কিছু সময়ৰ পিছত কুহুমীয়া গৰম পানীৰে গোটেই শৰীৰৰটো ধাত্ৰীসকলে ভালদৰে ধুই দিয়ে আৰু বাহিৰত কিছু সময়ৰ বাবে কোলাত লৈ থাকে।
ওচৰ-চুবুৰীয়া মানুহখিনি চাবলৈ আহে জন্ম হোৱা শিশুটি ল'ৰানে ছোৱালী আৰু ভগৱানৰ কৃপাত ভালে কুশলে হ'লনে নাই।
অৱশ্যে সম্প্ৰতি সুবিধা অনুযায়ী গৰ্ভধাৰণ মহিলাক সন্তান প্ৰসৱ কৰাবলৈ ওচৰতে থকা উপস্বাস্থ্য কেন্দ্ৰলৈ বা চিকিৎসালয়লৈ আশা বাইদেউৰ পূৰ্ণসহযোগত ভৰ্তি কৰোৱা হয়।
চিকিৎসালয়ত চিকিৎসকজনে অতি সহজে গৰ্ভধাৰণ মহিলাই কষ্ট অনুভৱ নকৰাকৈ সাধাৰণ অথবা কৰি সন্তান প্ৰসৱ কৰোৱা পৰিলক্ষিত হয়।
জাত্কৰ্ম নকৰা পৰ্যন্ত তেওঁলোকৰ ঘৰত মাক আৰু শিশুটিক চাবলৈ যোৱা লোকসকলে সিহঁতৰ ঘৰত কোনো খোৱা খাদ্য নাখায়।
চূত আতৰাবলৈ ল'ৰা সন্তান হ'লে ৭/৯দিন আৰু ছোৱালী সন্তান হ'লে ৫ দিনৰ দিনা সমস্ত ঘৰ দুৱাৰ লেপি-মচি পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্ন হৈ নাপিতৰ দ্বাৰা ঘৰৰ সকলো পুৰুষ সদস্যই ডাঢ়ি-চুলি খুৰাব লাগে আৰু মহিলাসকলে নখ কাটিব লাগে, এই সমস্ত কাৰ্য্য হৈ যোৱাৰ পিছত নৱ জাতক শিশুটিৰ চুলি অথবা মূৰ খুৰোৱা সময়ত কলগছৰ আগলি পাত ,বন্তি আদি জ্বলাই ৰাখিব লাগে।
নাপিতৰ দ্বাৰা কৰিব লগীয়া সমস্ত কাম শেষ কৰাৰ পিছত ব্ৰাহ্মণৰ দ্বাৰা মন্ত্ৰপুত পানী বা শান্তি পানী আনি ঘৰৰ সকলো কোঠাত ছটিয়াই দিয়াৰ লগতে ঘৰৰ সকলো সদস্যই সেই পানী সেৱন কৰিলেহে তেওঁলোকৰ চূত নাইকিয়া হয়।
সন্তান জন্মৰ বাৰ আৰু শনিবাৰ, মঙ্গলবাৰ অৰ্থাৎ খৰকবাৰ আদিক বাদ দি বাকী যিকোনো বাৰে এইখিনি কৰিব পাৰে।
এই সকলোখিনি কৰাৰ বিনিময়ত নাপিতক কিছু পৰিমাণে টকা- পইচা,চাউল, আলু,বেঙেনা, নিমখ, তামোল-পাণ আৰু হালধি পাৰিলে কেঁচা হালধি ইত্যাদি সামগ্ৰীৰ উপৰিও কনো কোনো লোকে গামোচা এটিও দিয়া পৰিলক্ষিত হয় যাতে শিশুটি ভালে কুশলে থাকে।
কিছুদিনৰ পিছত কষ্ট কৰাৰ বিনিময়ত মহানুভৱতাৰে ধাত্ৰীসকলক গৃহস্থই তেওঁলোকৰ ঘৰত নিমন্ত্ৰণ কৰি আনি এসাঁজ প্ৰীতিভোজ দিয়াৰ লগতে পৰিধান কৰিবৰ বাবে বস্ত্ৰ দান কৰে।
ককাক প্ৰফেছৰ পি কে ৰয় আছিল অক্সফ’ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ডি ফিল লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয়।
তেওঁ ভাৰতীয় শিক্ষা সেৱাৰ সদস্য আছিল আৰু কলিকতাৰ প্ৰেছিডেন্সী কলেজৰ প্ৰথমজন ভাৰতীয় অধ্যক্ষ আছিল।
তেওঁ ‘গোখলে মেম’ৰিয়েল স্কুল’ আৰু কলেজ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চিনেটৰ প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা সদস্য আছিল।
সৰলা ৰয় প্ৰখ্যাত ব্ৰহ্ম সংস্কাৰক দুৰ্গামোহন দাসৰ কন্যা আৰু লেডী অবলা বসু আৰু সন্মানীয় ডুন স্কুলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক এছ আৰ দাসৰ ভগ্নী আছিল।
ষোল্ল বছৰ বয়সতে ৰেণুকা মহাত্মা গান্ধীৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে আৰু তেওঁৰ দ্বাৰা বাৰুকৈয়ে প্ৰভাৱিত হয়।
ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় শৈক্ষিক ব্যৱস্থা বৰ্জন কৰিবলৈ গান্ধীজীয়ে কৰা আহ্বানৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই ৰেণুকাই কলেজ এৰিছিল।
অৱশ্যে, পিছত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক পৰৱৰ্তী পঢ়া-শুনাৰ বাবে লণ্ডনলৈ যাবলৈ ক’বলৈ গান্ধীক অনুৰোধ কৰে আৰু সেইমতে ৰেণুকা ১৯২১ চনত ‘লণ্ডন স্কুল অৱ ইকনমিক্স’ত ভৰ্তি হয়।
ভাৰতলৈ উভতি অহাৰ পিছত, ৰেণুকা ৰয়ে ‘সৰ্বভাৰতীয় মহিলা সন্মিলন’ত যোগদান কৰে আৰু পিতৃ-মাতৃৰ সম্পত্তিত মহিলাৰ অধিকাৰ আৰু উত্তৰাধিকাৰৰ অধিকাৰৰ বাবে কাম কৰে।
তেওঁ ব্ৰহ্ম সংস্কাৰক, নিবাৰণ চন্দ্ৰ মুখাৰ্জীৰ বংশধৰ আৰু আইচিএছ বিষয়া সতীশ চন্দ্ৰ মুখাৰ্জী আৰু এগৰাকী সমাজকৰ্মী আৰু ‘সৰ্বভাৰতীয় মহিলা সন্মিলন’ৰ সদস্য চাৰুলতা মুখাৰ্জীৰ কন্যা আছিল।
এই আটাইতকৈ পুৰণি আন্তৰ্জাতিক সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাখন ১৯৫১ চনত এৰিক মৰ্লিয়ে যুক্তৰাজ্যত সৃষ্টি কৰিছিল।
২০০০ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছৰে পৰা মৰ্লিৰ বিধৱা পত্নী জুলিয়া মৰ্লিয়ে এই প্ৰতিযোগিতাৰ সহ-সভাপতিত্ব কৰে।
মিছ ইউনিভাৰ্ছ, মিছ ইণ্টাৰনেচনেল আৰু মিছ আৰ্থৰ সৈতে এই প্ৰতিযোগিতাখন বিগ ফোৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।
বৰ্তমানৰ মিছ ৱৰ্ল্ড হৈছে পোলেণ্ডৰ কাৰোলিনা বিলোস্কা যাক ১৬ মাৰ্চ, ২০২২ তাৰিখে পৰ্টো ৰিকোৰ চান ৱানত জামাইকাৰ টনি-এন সিঙে মুকুট পিন্ধাইছিল।
মাংস খোৱাৰ মনোবিজ্ঞানত সততে উত্থাপিত হোৱা এটা বিশেষ প্ৰশ্ন হৈছে: পশুৰ হকে চিন্তা কৰা একেজন ব্যক্তিয়ে কিদৰে সেইবোৰক খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণো কৰিব পাৰে?
ইয়াক কোৱা হৈছে-মাংস বিৰোধাভাস বা .পশুৰ চিকিৎসা সম্পৰ্কে মানুহৰ বিশ্বাস আৰু আৱেগ তেওঁলোকৰ খাদ্যাভ্যাসৰ লগত মিল নাথাকিলে আভ্যন্তৰীণ অসঙ্গতিৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে।
প্ৰায় সাৰ্বজনীন খাদ্যাভ্যাসৰ সৈতে জড়িত এই আপাত সংঘাতে নৈতিক সংঘাতৰ সৈতে জড়িত হৈ থকা অস্বস্তি কমাবলৈ মানুহে নিজৰ নৈতিক চিন্তাধাৰা সলনি কৰিব পৰা উপায়ৰ অনুসন্ধানৰ বাবে এক উপযোগী অধ্যয়ন ক্ষেত্ৰ প্ৰদান কৰে।
মাংসৰ বিৰোধভাসৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা অসঙ্গতিয়ে এক নেতিবাচক আন্তঃব্যক্তিগত অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰে, যিয়ে তাৰ পিছত এজন ব্যক্তিক ইয়াক উপশম কৰাৰ উপায় বিচাৰি উলিয়াবলৈ প্ৰেৰণা দিয়ে।
জীৱ-জন্তুৰ নৈতিক অৱস্থাৰ বিষয়ে ধাৰণা ভিন্ন, কিন্তু আংশিকভাৱে জীৱ-জন্তুৰ সচেতন মন থকা আৰু বিষ অনুভৱ কৰিব পৰা ধাৰণা, আৰু মানুহৰ সৈতে জন্তুৰ অনুভূত সাদৃশ্যৰ জৰিয়তে ইহঁতৰ নৈতিক অৱস্থা নিৰ্ধাৰিত হয়।
কিছুমান সামাজিক মনোবিজ্ঞানীয়ে অনুমান কৰে যে মাংসভোজীসকলে জীৱ-জন্তুৰ এই নৈতিকভাৱে প্ৰাসংগিক গুণসমূহৰ বিষয়ে তেওঁলোকৰ ধাৰণা নূন্যতম কৰি মাংসৰ বিৰোধৰ সৈতে জড়িত অস্বস্তি হ্ৰাস কৰিব পাৰে৷ বিশেষকৈ তেওঁলোকে খাদ্য হিচাপে গণ্য কৰা জীৱ-জন্তুৰ আৰু শেহতীয়া কেইবাটাও অধ্যয়নে এই ধাৰণাটোৰ সমৰ্থন আগবঢ়াইছে।
উদাহৰণস্বৰূপে, দেখা গ’ল যে কেৱল খাদ্য প্ৰাণী গোটৰ ভিতৰত শ্ৰেণীভুক্ত কৰিলেই এটা প্ৰাণীক তৎক্ষণাত কম নৈতিক অধিকাৰ প্ৰদান কৰা হয়।
ই সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ সৈতে জড়িত হ'ব পাৰে আৰু বিশ্বৰ বেছিভাগ অঞ্চলতে ইয়াৰ শক্তিশালী ইতিবাচক সংযোগ আছে।
কিন্তু ইয়াৰ কেতিয়াবা গ্ৰাহকৰ মাজত নেতিবাচক ভাবমূৰ্তি থাকে, ইয়াৰ কাৰণ আংশিকভাৱে বধ, মৃত্যু আৰু তেজৰ সৈতে জড়িত।
এই সংযোগসমূহক অধিক শক্তিশালীভাৱে ধৰি ৰাখিলে মাংস খোৱাৰ পৰা পোৱা আনন্দৰ অনুভূতি হ্ৰাস পাব পাৰে আৰু বিতৃষ্ণা বৃদ্ধি পাব পাৰে, যাৰ ফলত মাংসৰ ব্যৱহাৰ কমি যায়।
নেতিবাচক সংযোগৰ ফলত গ্ৰাহকে মাংসক হ্ৰাস বা নিৰ্মূল কৰাৰ পৰিৱৰ্তে খাদ্যত কম লক্ষ্যণীয় কৰি তুলিব পাৰে, যেনে অধিক প্ৰক্ৰিয়াকৃত খাদ্যত মাংসক উপাদান হিচাপে গঢ়ি তোলা।
উন্নত দেশৰ গ্ৰাহকে উচ্চ পশু কল্যাণ মানদণ্ড অনুসৰি উৎপাদিত মাংসৰ বাবে অলপ বেছি ধন দিবলৈ ইচ্ছুক হ'ব পাৰে, যদিও কল্যাণ আৰু পৰিৱেশৰ চিন্তাক সাধাৰণতে মাংসৰ গুণগত মানৰ সৈতে অধিক প্ৰত্যক্ষভাৱে জড়িত বৈশিষ্ট্য যেনে ৰূপতকৈ কম গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি গণ্য কৰা হয়।
২০০১ চনত স্কটলেণ্ডত কৰা এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে, যদিও অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে সাধাৰণতে পশু কল্যাণৰ প্ৰতি গুৰুত্ব দিয়ে, মাংস ক্ৰয় কৰাৰ সময়ত তেওঁলোকে কল্যাণতকৈ মূল্য আৰু ৰূপক অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি বিবেচনা কৰে।
ডাচ গ্ৰাহকৰ ওপৰত কৰা এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে পৰিৱেশ আৰু অন্যান্য উদ্বেগৰ প্ৰতি যুক্তিসংগত আৰু আৱেগিক দুয়োটা সঁহাৰিয়ে জৈৱিক মাংস ক্ৰয় কৰাত প্ৰভাৱ পেলায়।
মাংস খোৱাৰ মনোবিজ্ঞান হৈছে নৈতিকতা, আৱেগ, জ্ঞান আৰু ব্যক্তিত্বৰ বৈশিষ্ট্যৰ সংগমক চিত্ৰিত কৰা এক জটিল অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰ।
মাংস খোৱাৰ মানসিক আৰু সাংস্কৃতিক কাৰকৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাই পুৰুষত্বৰ সৈতে সম্পৰ্ক, স্তৰভিত্তিক মূল্যবোধৰ সমৰ্থন আৰু অভিজ্ঞতাৰ প্ৰতি মুকলি মনৰতা হ্ৰাস পোৱাৰ কথা প্ৰকাশ কৰে।
সেয়েহে ইয়াক নৈতিক মনোবিজ্ঞানত জ্ঞানমূলক অসঙ্গতি আৰু নৈতিক বিচ্ছিন্নতাৰ তত্ত্বসমূহক চিত্ৰিত কৰিবলৈ কেছ ষ্টডি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
মাংসৰ গ্ৰাহক মনোবিজ্ঞানৰ গৱেষণা মাংস উদ্যোগৰ বিপণন আৰু মাংসৰ ব্যৱহাৰ হ্ৰাস কৰাৰ সমৰ্থক-দুয়োটাৰে বাবে প্ৰাসংগিক।
খাদ্য দূষণৰ অনুভূত আশংকাই মাংসৰ প্ৰতি গ্ৰাহকৰ মনোভাৱক প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে, যেনে মাংসৰ লগত জড়িত ভয় যেনে মেড কাউ ৰোগ বা বাৰ্ড ফ্লুৰ সৈতে জড়িত ভয়ৰ পিছত।
কিশোৰ-কিশোৰীসকলৰ মাংসবিহীন খাদ্য খাদ্যাভ্যাসৰ বিসংগতি লুকুৱাবলৈ এটা উপায় হ’ব পাৰে যদিও নিৰামিষভোজীয়ে বিসংগত খাদ্যাভ্যাসৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰাটো বাধ্যতামূলক নহয়।
ব্ৰিটিছৰ খাদ্যাভ্যাসৰ ওপৰত কৰা এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে মাংস প্ৰায়ে ইতিবাচক খাদ্য পৰম্পৰাৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকে, যেনে দেওবাৰৰ ৰোষ্ট।
এই গ্ৰাহকসকলৰ গুণগত মান নিশ্চিতকৰণ সংস্থাসমূহৰ ওপৰত থকা আস্থা, আৰু মাংস প্ৰদানকাৰীৰ সৈতে ব্যক্তিগত সম্পৰ্কই তেওঁলোকৰ ক্ৰয় আচৰণত যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলোৱাৰ কথা কোৱা হৈছে।
খাদ্যৰ পছন্দৰ ক্ষেত্ৰত সোৱাদ আৰু টেক্সচাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰক বুলি ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে যদিও ই গ্ৰাহকৰ আচৰণ সঠিকভাৱে প্ৰতিফলিত নকৰিবও পাৰে।
সামগ্ৰিকভাৱে গ্ৰাহকে ক্ষীণ গৰুৰ মাংস আৰু গাহৰিৰ মাংস পছন্দ কৰাৰ প্ৰৱণতা থাকে, যদিও ভৌগোলিক অঞ্চলসমূহৰ মাজত যথেষ্ট তাৰতম্য আছে।
বিক্ৰীৰ স্থানত মাংসৰ মানদণ্ড মূল্যায়ন কৰিবলৈ, আৰু মাংস নিৰ্বাচন কৰিবলৈ গ্ৰাহকে ব্যৱহাৰ কৰা অন্যতম প্ৰাথমিক ইংগিত হৈছে দৃশ্যমান ৰূপ।
বিভিন্ন সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাই গ্ৰাহকক বিভিন্ন ৰং পছন্দ কৰিবলৈ বাধ্য কৰে: কিছুমান দেশে সামগ্ৰিকভাৱে তুলনামূলকভাৱে গাঢ় গাহৰিৰ মাংস পছন্দ কৰে।
মাংসৰ প্ৰতি ব্যক্তিৰ মনোভাৱ গ্ৰাহক মনোবিজ্ঞানী, মাংস উদ্যোগ আৰু মাংসৰ ব্যৱহাৰ হ্ৰাস কৰাৰ সমৰ্থকসকলৰ বাবে আগ্ৰহৰ বিষয়।
গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে গ্ৰাহকে আমদানিকৃত সামগ্ৰীতকৈ নিজৰ দেশতে হোৱা মাংস পছন্দ কৰে, ইয়াৰ কাৰণ আংশিকভাৱে এইটোৱেই যে ঘৰুৱা মাংস উচ্চমানৰ বুলি ধৰা হয়।
মাংসৰ বিৰোধ সমাধানৰ বাবে কেইবাটাও প্ৰস্তাৱিত কৌশলে মাংসক খাদ্য সামগ্ৰী হিচাপে ইয়াক উৎপাদন কৰা জীৱ-জন্তুৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰি পেলায়, বা মানসিকভাৱে মাংস উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়াৰ পৰা নিজকে আঁতৰাই পেলায়।
মূল্যৰ চিন্তাই গ্ৰাহকক বিভিন্ন মাংসৰ মাজৰ পৰা নিৰ্বাচন কৰিবলৈ প্ৰৰোচিত কৰিব পাৰে, বা মাংস সম্পূৰ্ণৰূপে এৰাই চলিব পাৰে।
পশুপালনৰ শেহতীয়া ধাৰা, যেনে: জৈৱ প্ৰযুক্তি, কাৰখানাৰ কৃষি, দ্ৰুত বৃদ্ধিৰ বাবে পশু প্ৰজনন আদিয়ে মাংসৰ প্ৰতি গ্ৰাহকৰ মনোভাৱৰ বিৱৰ্তনত নিৰন্তৰ প্ৰভাৱ পেলাব বুলি আশা কৰা হৈছে।
ফাৰাহ কুন্দৰ , অথবা ফাৰাহ খান হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় ছবি নিৰ্মাতা, ছবি প্ৰযোজক, অভিনেত্ৰী, নৃত্যশিল্পী, আৰু নৃত্য-পৰিচালক।
বলিউডৰ অনেক ছবিত নৃত্য-পৰিচালনা কৰি খ্যাতিৰ আসনত অধিষ্ঠিত হোৱা ফাৰাহ খানে ৮০খনতকৈও অধিক হিন্দী ছবিত শতাধিক গীতৰ নৃত্য পৰিচালনা কৰিছে।
২০০৪ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ছবি মে হুঁ নাৰ বাবে তেখেতে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ শিতানত মনোনয়ন লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
অনুষ্ঠানটোৱে ফাৰাহক ইমান গভীৰভাৱে প্ৰভাৱান্বিত কৰিলে যে, পূৰ্বতে নৃত্য নকৰা ফাৰাহে নৃত্যক এটা বৃত্তি হিচাপে গ্ৰহণ কৰিলে।
যেতিয়া বিখ্যাত কৰিঅ'গ্ৰাফাৰ সৰোজ খান হিন্দী ছবি জো জিতা ৱহী ছিকন্দৰ ত্যাগ কৰিলে, তেতিয়া ফাৰাহে তেওঁৰ পদটো পূৰ কৰিলে।
কভি খুশী কভী গমৰ দৃশ্যগ্ৰহণস্থলীত ফাৰাহে শ্বাহৰুখ খানক লগ পায় আৰু তেওঁলোক দুয়ো ভাল বন্ধু হৈ পৰে।
তেখেতে নিজৰ জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল ষ্টাণ্টমেণ্ট হিচাপে আৰু পাছলৈ ছবি-নিৰ্মাতা হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰিছিল।
২০০৬ চনৰ ৩১ আগষ্টত এমটিভি মিউজিক এৱাৰ্ডছ অনুষ্ঠানত কলম্বিয়ান পপগায়িকা শ্বাকিৰাই পৰিৱেশন কৰিবলৈ ওলোৱা হিপছ্ ডণ্ট লায় গীতটোৰ বলিউদী সংস্কৰণত ফাৰাহে নৃত্য পৰিচালনা কৰে।
১৫১১ চনত যেতিয়া পৰ্তুগীজসকলৰ প্ৰথম কূটনৈতিক অভিযান আহি অয়ুথায়াৰ ৰাজসভাতত উপস্থিত হয় তেতিয়াই পাশ্চাত্য প্ৰভাৱ পৰি পৰ্তুগীজ ফিওচ দে অভোছৰ থাই অভিযোজন ফই থং আৰু গৰুৰ গাখীৰৰ সলনি নাৰিকলৰ গাখীৰেৰে তৈয়াৰ কৰা কাষ্টাৰ্ড চাংখাইয়া আদিৰ সৃষ্টি হয়।
এই ব্যঞ্জনসমূহ ১৭ শতিকাত ৰজা নাৰাইৰ গ্ৰীক উপদেষ্টা কন্সটেণ্টাইন ফৌলকনৰ পত্নী, অয়ুথায়াত জন্ম গ্ৰহণ কৰা জাপানী-পৰ্তুগীজ-বঙালী বংশোদ্ভৱ মাৰিয়া গুয়োমাৰ ডি পিনহাই থাইলেণ্ডলৈ আনিছিল বুলি কোৱা হয়।
পশ্চিমৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য প্ৰভাৱ খুব সম্ভৱ ষোড়শ বা সপ্তদশ শতিকাত আমেৰিকাৰ পৰা আমদানিকৃত জলকীয়াৰ প্ৰৱৰ্তন।
কলম্বিয়ান এক্সচেঞ্জৰ সময়ত পৰ্তুগীজ আৰু স্পেনিছ জাহাজে আমেৰিকাৰ পৰা বিলাহী, মাকৈ, অমিতা, হাতীভেকুৰী, আনাৰস, ৰঙালাও, মান ধনিয়া, কাজু আৰু চীনাবাদামকে ধৰি নতুন খাদ্য সামগ্ৰী আনিছিল।
আঞ্চলিক ভিত্তিত ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ কিছু ভিন্নতা দেখা যায় আৰু ই চুবুৰীয়া দেশসমূহৰ লগতে জলবায়ু আৰু ভূগোলৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।
উত্তৰ থাই ৰন্ধনপ্ৰণালী আৰু ব্যঞ্জনৰ উত্তৰ লাওছৰ বাৰ্মাৰ শান ৰাজ্যৰ সৈতে আৰু লগতে চীনৰ য়ুনান প্ৰদেশৰ সৈতে মিল দেখা যায়।
ই কম্বোডিয়াৰ পৰা দক্ষিণলৈ ক্ষ্মেৰ ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱাৰ লগতে পূবে ভিয়েটনামী ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ দ্বাৰাও প্ৰভাৱিত হয়।
থাই খাদ্যৰ বিশেষজ্ঞ অষ্ট্ৰেলিয়ান চেফ ডেভিদ থম্পছনে এই কথা লক্ষ্য কৰিছে যে আন বহুতো ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ বিপৰীতে থাই ৰন্ধনপ্ৰণালী হৈছে "বিভিন্ন উপাদানৰ সমাহাৰৰ জৰিয়তে এক সুসংগত সমাপ্তিৰ সৃষ্টি।
এক জটিল সংগীতৰ স্বৰলিপিৰ দৰে ইয়াৰ পৃষ্ঠ মসৃণ হ'ব লাগে কিন্তু তলছোৱাত কি ঘটিছে সেয়া গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয়।
থাই সন্ন্যাসী বুদ্ধদাচা ভিক্কুৰ 'থাইলেণ্ডলৈ ভাৰতৰ উপকাৰ' শীৰ্ষক লেখনিৰ মতে থাই ৰন্ধনপ্ৰণালী ভাৰতীয় ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল।
তেওঁ লিখিছে যে থাই লোকসকলে ভাৰতীয়সকলৰ পৰা বিভিন্ন ধৰণে তেওঁলোকৰ খাদ্যত মচলা কেনেদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে শিকিছিল।
কিছুমান উদ্ভিদ যেনে গাটিফেৰা পৰিয়ালৰ সৰভি, পানীকা বা হৰচিংহাৰ, ফিকুন বা মিমুচোপচ এলেংগি আৰু বুন্নাক বা ৰোজ চেষ্টনাট আদি ভাৰতৰ পৰা অনা হৈছিল।
চিএনএন ট্ৰেভেলৰ দ্বাৰা ২০১৭ চনত বিশ্বব্যাপী ৩৫ হাজাৰ লোকৰ এক অনলাইন জৰীপত ’’বিশ্বৰ ৫০টা শ্ৰেষ্ঠ খাদ্য’’ৰ তালিকাত সাতবিধে থাই ব্যঞ্জনে স্থান লাভ কৰিছিল।
এইসমূহ হৈছে ক্ৰমে টম য়াম গুং , পেড থাই , চোম টেম , মাচামান তৰকাৰী , সেউজীয়া তৰকাৰী , থাই ফ্ৰাইড ৰাইচ আৰু নাম টক মু ।
থাই ৰন্ধনপ্ৰণালী আৰু থাইলেণ্ডৰ চুবুৰীয়া দেশ, বিশেষকৈ ভাৰত, মালয়েছিয়া আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰন্ধন পৰম্পৰা আৰু ৰন্ধনপ্ৰণালীয়ে বহু শতিকা ধৰি পৰস্পৰক প্ৰভাৱিত কৰি আহিছে।
১৯৫৪ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মণিপুৰৰ ইম্ফলৰ খাৱাই নাগমপাল চিংজুবং লিৰকাত এলম ইন্দিৰা দেৱীৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁ পিছত আৰ. কে. আক্সানা, মাইচনাম অমুবি সিং, থিংবাইজাম বাবু সিং আৰু থিয়াম তৰুণকুমাৰ সিঙৰ দৰে শিক্ষকসকলৰ অধীনত নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।
জৱাহৰলাল নেহৰু মণিপুৰ নৃত্য একাডেমীত যোগদান কৰাৰ আগতে তেওঁ ইম্ফলৰ ডিপ্লোমা পাঠ্যক্ৰমৰ বাবে আৰ. কে. প্ৰিয়গোপাল চানা, য়মচান্বি মাইবি, থাম্বালংগ'উ, এন জি কুমাৰ মাইবি আৰু হ'বাম নগাংবিৰ অধীনত শিকাৰ সুযোগ পাইছিল।
লাই হাৰাওবা ধ্ৰুপদী নৃত্য - ৰি-ইউনিয়ন দ্বীপ, ফ্ৰান্স-ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক সম্পৰ্ক পৰিষদ ২০১০