polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
সকলো স্পঞ্জেই উভলিঙ্গী , যদিও ইহঁতে তথা - প্ৰদৰ্শন কৰে অৰ্থাৎ একে দেহত স্ত্ৰী আৰু পুৰুষ জননকোষ উৎপন্ন হলেও দুটি ভিন্ন সদস্যৰ স্ত্ৰী আৰু পুৰুষ জননকোষৰ মাধ্যমেও নিষেচন সম্পন্ন হয়।
ইহঁতৰ অযৌন প্ৰজনন মুকুল উৎপাদন বা মুকুলোদগম , দ্বিবিভাজন বা ফিছন আৰু গেমিউল গঠনৰ জৰিয়তে আৰু যৌন প্ৰজনন গেমেট'গনিৰ যোগেদি হয়।
১৯৭২ চনত বিজ্ঞানী মেগলিচৰ প্ৰদত্ত পৰিফেৰা পৰ্বৰ বৰ্গীকৰণ মূলতঃ অন্তঃকঙ্কালৰ ওপৰত ভিত্তিকৰি নিৰ্মিত।
তেওঁ নিজৰ ব্যংগৰ দ্বাৰা বাৰে বাৰে পাঠকৰ ধ্যান ব্যক্তি আৰু সমাজৰ সেই দুৰ্বলতা আৰু বিসংগতিসমূহৰ প্ৰতি আকৃষ্ট কৰিছিল যিয়ে আমাৰ জীৱনক শোচনীয় কৰিছে।
তেওঁ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক জীৱনত ব্যাপ্ত ভ্ৰষ্টাচাৰ তথা শোষণৰ ওপৰত গাঢ় ব্যংগ ৰচনা কৰিছিল যি হিন্দী ব্যংগ সাহিত্যত অদ্বিতীয়।
তেওঁ হিন্দী সাহিত্যৰ প্ৰথম ৰচনাকাৰ যিয়ে ব্যংগক এক বিশেষ আসন দিছিল আৰু তাক হাঁহি-ধেমালীৰ মনোৰঞ্জনৰে পৰম্পৰাগত পৰিধিৰে উলিয়াই সমাজৰ ব্যাপক প্ৰশ্নৰ সৈতে বান্ধিছিল।
তেওঁৰ ব্যংগ ৰচনাসমূহে আমাৰ মনত হাঁহিৰ সঞ্চাৰ কৰাৰ উপৰিও আমাক সামাজিক বাস্তবিকতাসমূহৰ সন্মুখত ঠিয় কৰাই দিয়ে, যাৰ ফলত কোনো ব্যক্তিৰ বাবে এলাগী হৈ থকাটো প্ৰায় অসম্ভৱ হৈ পৰে।
লেখা সংগ্ৰহ: তব কী বাত ঔৰ থী, ভূত কে পাঁৱ পীছে, বেইমানী কী পৰত, অপনী অপনী বীমাৰী, প্ৰেমচন্দ কে ফটে জুতে, মাটি কহে কম্হাৰ চে, কাগ ভগোড়া, আৱাৰা ভীড্ কে খতৰে, এচা ভী চোচা জাতা হ্যে, বৈষ্ণৱ কী ফিছলন, পগডণ্ডিয়ো কা জমানা, চিকায়ত মুঝে ভী হ্যে, সদাচাৰ কা তাবীজ, বিকলাংগ শ্ৰদ্ধা কা দৌৰ, তুলসীদাস চন্দন ঘীচে, হম এক উম্ৰ চে ৱাকিফ হ্যে।
পৰসাঈয়ে জবলপুৰ তথা ৰায়পুৰৰ পৰা প্ৰকাশিত বাতৰি কাকত "দেশবন্ধু"ত পাঠকক প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিছিল।
অথচ শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ জ্ঞান, সুৰীয়া আৰু বিশাল পৰিধিৰ কণ্ঠ আদি এগৰাকী নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ সকলো প্ৰয়োজনীয় গুণৰাজি তেওঁৰ আছিল।
তেওঁ হিন্দী, মাৰাঠা, অসমীয়া, গুজৰাটী, কানাড়া, মৈথিলী, ভোজপুৰী, ৰাজস্থানী, বঙালী, ওড়িয়া, পঞ্জাবী আদি বিভিন্ন ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত গীত গাইছিল।
তেওঁক হিন্দী ছবিৰ গীতৰ সোণালী যুগ বুলি বিবেচনা কৰা সময়চোৱাৰ মহম্মদ ৰফী, লতা মঙ্গেশকাৰ, মুকেশ, গীতা দত্ত, আশা ভোঁচলে, হেমন্ত কুমাৰ, তালাত মেহমুদ, কিশোৰ কুমাৰ, মান্না দে, মহেন্দ্ৰ কাপুৰ, চমচাদ বেগম আদি জনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পীসকলৰ অন্যতম বুলি বিবেচনা কৰা হৈছিল।
মঙ্গুৰ পিছতে নৌচাদৰ পৰিচালনাত তেওঁ ইচমত ছুগটাই প্ৰযোজিত আৰু শাহিদ লটিফ পৰিচালিত দৰৱাজা ছবিত ৫টা গীত গায়।
একে বছৰতে তেওঁ আৰপাৰ ছবিৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা অ’ পি নায়াৰৰ জনপ্ৰিয় গীত মোহব্বত কৰ লো জী ভৰ লো শীৰ্ষক গীতত মহম্মদ ৰফী আৰু গীতা দত্তৰ সৈতে কণ্ঠদান কৰে।
সেইবাবেই মেহমুদৰ দৰে এজন শীৰ্ষস্থানীয় কণ্ঠশিল্পীয়ে এগৰাকী নবাগতা গায়িকাৰ সৈতে একেলগে গীত গাবলৈ সন্মত হৈছিল আৰু যাৰ ফলত দৃষ্টি আকৰ্ষণ তথা হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ জগতত এখন নিজা আসন তৈয়াৰ কৰিবলৈ সুমন সক্ষম হৈছিল।
তেওঁৰ পিতৃ শঙ্কৰ ৰাও হেম্মাড়ি কৰ্ণাটকৰ মাঙ্গালোৰৰ এক আভিজাত সাৰস্বত ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালৰ সন্তান আছিল।
সুমনৰ পিতৃ চেণ্ট্ৰেল বেঙ্ক অৱ ইণ্ডিয়াৰ এজন শীৰ্ষস্থানীয় বিষয়া আছিল আৰু দীৰ্ঘদিন ধৰি ঢাকাত কৰ্মৰত হৈ আছিল।
তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ মুঠ পাচজনী জীয়ৰী আৰু এজন পুত্ৰসন্তান আছিল, যাৰ ভিতৰত সুমন আটাইতকৈ ডাঙৰ আছিল।
১৯৪৩ চনত তেওঁলোকৰ পৰিয়াল মুম্বাইলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু তাতেই তেওঁ সঙ্গীতৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে।
মুম্বাইৰ প্ৰখ্যাত চেই্ণ্ট কলুম্বা হাইস্কুলৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰাৰ পিছত তেওঁ মৰ্যাদাপূৰ্ণ চাৰ জে জে স্কুল অৱ আৰ্টচত চিত্ৰাঙ্কণৰ শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিবলৈ নাম ভৰ্তি কৰে।
সমান্তৰালভাবে তেওঁ পুণেৰ প্ৰভাত ফিল্মচৰ সঙ্গীত পৰিচালক আৰু পৰিয়ালৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু পণ্ডিত কেশৱ ৰাও ভোলেৰ ওচৰত শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠসঙ্গীতৰ শিক্ষা লয়।
কিন্তু ক্ৰমশঃ তেওঁৰ সঙ্গীতৰ প্ৰতি আগ্ৰহ বৃদ্ধি পায় আৰু পেচাদাৰী ৰূপত উস্তাদ খান, আব্দুল ৰেহমান আৰু গুৰুজী মাষ্টাৰ নৱৰঙ্গৰ ওচৰত সঙ্গীত শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
সেই সময়ত শ্বেইখ মুখতাৰে মঙ্গু নামৰ হিন্দী ছবি এখন নিৰ্মাণ কৰি আছিল, যাৰ সঙ্গীতৰ কাম কৰিছিল মহম্মদ শফীয়ে।
কিন্তু বিশেষ কাৰণত সঙ্গীত পৰিচালনাৰ কাম মহম্মদ শফীৰ সলনি অ’ পি নায়াৰক দিয়াত তেওঁৰ কণ্ঠৰ মাত্ৰ এটাহে নিচুকণি গীত কোই পুকাৰে ধীৰে সে তুঝেটো ছবিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
তেওঁ গীত গোৱা কেইখনমান ছবি হ’ল- মিঞা বিবি ৰাজী , বাত এক ৰাত কী , দিল এক মন্দিৰ , দিল হি তো হ্যায় , সগুন , জাহান আৰা , সাঝ ঔৰ সবেৰা , নুৰ জাহান , সাথী , পাকিজা আদি।
তেওঁ সঙ্গীত পৰিচালক শঙ্কৰ-জয়কিষাণ, ৰোচন,মদনমোহন, শচীন দেৱবৰ্মণ, এন দত্ত, হেমন্ত কুমাৰ, চিত্ৰগুপ্ত, নৌচাদ, এচ.এন. ত্ৰিপাঠী, গুলাম মহম্মদ, কল্যাণজী-আনন্দজী আৰু লক্ষ্মীকান্ত-প্যাৰেলালৰ সৈতে কাম কৰিছে।
তেওঁ ১৯৭৪ চনত কেলিফোৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, ডেভিছৰ পৰা প্ৰাণীবিজ্ঞানত বি এছ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তেওঁৰ ডক্টৰেলৰ গৱেষণাৰ কামৰ পিছত ১৯৮৬ চনত সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে ৱাছিংটন বিশ্ববিদ্যালয় স্কুল অফ মেডিচিনত যোগদান কৰে।
তেওঁ ২০০১ চনৰ পৰা ৰকফেলাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত মৰিচ আৰ আৰু কৰিন পি গ্ৰীণবাৰ্গ আসনৰ অধ্যাপক আছিল।
তেওঁ ৱাছিংটন বিশ্ববিদ্যালয় স্কুল অফ মেডিচিন আৰু কৰ্ণেল বিশ্ববিদ্যালয়তো সমান্তৰালভাৱে অধ্যাপনা কৰি আছে।
তেওঁ খাদ্য আৰু ঔষধ প্ৰশাসন, ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য প্ৰতিষ্ঠান আৰু বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ বাবে সমিতিসমূহত সেৱা আগবঢ়াইছে।
তেওঁ আমেৰিকান এছ'চিয়েচন ফৰ দা এডভান্সমেণ্ট অফ চাইন্সৰ সদস্য, ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ সদস্য আৰু ২০০২ চনৰ পৰা ২০০৩ চনলৈ তেওঁ আমেৰিকান ছ'চাইটি ফৰ ভাইৰ'লজিৰ সভাপতি আছিল।
তেওঁ ২০১৬ চনত লাস্কাৰ-ডিবেকি ক্লিনিকেল চিকিৎসা গৱেষণা বঁটা ৰালফ এফ ডব্লিউ বাৰ্টেনশ্লেজাৰ আৰু মাইকেল জে. চফিয়াৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে লাভ কৰিছিল।
২০২০ চনত তেওঁক মাইকেল হাউটন আৰু হাৰ্ভে জে. অল্টাৰৰ সৈতে "হেপাটাইটিছ চি ভাইৰাছৰ আৱিষ্কাৰৰ বাবে" চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।
কেলটেকত থাকোঁতে তেওঁ ছাইডবিছ ভাইৰাছৰ জিনমৰ ওপৰত গৱেষণা কৰা আৰু ফ্লেভিভাইৰাছৰ পৰিয়াল হিচাপে সংস্থাপন কৰাত জড়িত আছিল।
এই কামৰ বাবে তেওঁ ব্যৱহাৰ কৰা হালধীয়া জ্বৰ ভাইৰাছৰ নমুনা পিছলৈ হালধীয়া জ্বৰৰ প্ৰতিষেধকৰ বিকাশৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
ইয়াৰ পিছত তেওঁ সম্পৰ্কিয় হেপাটাইটিছ চি ভাইৰাছৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰিবলৈ লয় আৰু ইয়াৰ বাবে বহুতো বঁটা লাভ কৰিছে।
ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা হিমালয় পৰ্বতমালাৰ পূব আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ মাজত অৱস্থিত সমভূমি অঞ্চল।
এই উপত্যকা অসম পশ্চিমলৈ গোৱালপাৰা আৰু কামৰূপ অঞ্চল, মধ্য অসমৰ দৰং আৰু নগাঁও অঞ্চল আৰু পূব অসমৰ যোৰহাট, ডিব্ৰুগড় লখিমপুৰ অঞ্চলৰে গঠিত।
ব্ৰহ্মপুত্ৰই অসমৰ মাজেৰে বৈ গৈ যমুনা নামেৰে বাংলাদেশত প্ৰৱেশ কৰি গংগাৰ লগ লাগে আৰু হুগলী আৰু পদ্মা নামেৰে দুভাগত বিভক্ত হয়।
ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদ পূৰ্বৰ পৰা পশ্চিমে অসমৰ মাজেৰে প্ৰায় ৬৫০ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যতাৰে প্ৰৱহমান।
ইয়াৰ প্ৰধান শাখা তিব্বত মালভূমিত উৎপন্ন হৈ ছাংপো নদী নামেৰে পশ্চিমৰ পৰা পূৱলৈ বৈ আহিছে আৰু তাৰ পিছত দক্ষিণপাকে ঘূৰি দিহাং নদী নামলৈ পূৰ্ব হিমালয়ৰ পৰা অসমৰ প্ৰৱেশ কৰিছে য'ত ই অন্য শাখা সমূহৰ লগত লগ লাগি ব্ৰহ্মপুত্ৰ গঠন কৰিছে।
নৱেম্বৰ-জানুৱাৰী: শীত, ফেব্ৰুৱাৰী-এপ্ৰিল: প্ৰাক মৌচুমী, মে'-জুলাই: মৌচুমী, আগষ্ট-অক্টোবৰ: উত্তৰ মৌচুমী।
প্ৰশাসনিক ফালৰ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত উত্তৰপাৰ সমভূমি মণ্ডল , উজনি ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা মণ্ডল , কেন্দ্ৰীয় ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা মণ্ডল আৰু নামনি ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা মণ্ডল অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে, যত বৰাক উপত্যকা মণ্ডলত প্ৰধানকৈ তিনিখন জিলা সেয়া হল কাছাৰ, কৰিমগঞ্জ আৰু হাইলাকান্দিৰ সমভূমি অঞ্চল অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে।
কিন্তু ইয়াৰ পাছতো বিত্তীয় অৱস্থা সন্তোষজনক হৈ নুঠিল আৰু আয় আৰু খৰচৰ মাজত একধৰণৰ অসমতাই গা কৰি উঠিল।
প্ৰতি বছৰে শিলঘাটত অশোকাষ্টমী মেলা অনুষ্ঠিত হয় চ'ত মাহৰ শুক্লা অষ্টমী তিথিত এই মেলা শিলঘাটত পালন কৰা হয়।
আলিপুৰদুৱাৰ - শিলঘাট টাউন ৰাজ্য ৰাণী এক্সপ্ৰেছ, নগাঁও এক্সপ্ৰেছ আৰু গুৱাহাটী - শিলঘাট টাউন ডেমু যাত্ৰীবাহী এইটো ষ্টেছনৰ পৰা চলাচল কৰা ট্ৰেইন।
শিলঘাটত থকা অন্যতম আকৰ্ষণীয় ঠাইসমূহ হৈছে হাতীমূৰা মন্দিৰ, কামাখ্যা দেৱালয়, ত্ৰিশূলধাৰী মন্দিৰ, সামন্তগিৰি আদি।
ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ওপৰত থকা শিলঘাট মাল্টিমোডেল নৌপথ টাৰ্মিনেলটোক ৰাষ্ট্ৰীয় নৌপথ-২ হিচাপে নামকৰণ কৰা হৈছে।
অসমীয়া সমাজত পালন কৰা এই সবাহ আদি উৎসৱ-পাৰ্বনেৰে থলুৱা লোক তথা জনগোষ্ঠীসমূহৰ বিবিধ ৰীতি-নীতি, ধৰ্মীয় আচাৰ-ব্যৱহাৰ আদি জড়িত আছে।
খেতি-বাতিৰ মংগল কামনা, ৰোগ-ব্যাধি, অপায়-অমংগল আদিৰ পৰা পৰিত্ৰাণৰ বাবে এই বিষয় সমূহৰে জড়িত বিভিন্ন দেৱ-দেৱীৰ অৰ্চনা কৰা হয়, বসন্ত ৰোগে দেখাদিলে আই সবাহ পতা, গো-ধনৰ মংগল কামনাৰে গৰখীয়া সবাহ, খেতি পথাৰলৈ লখিমীক আহ্বান জনাই লখিমী সবাহ, খেতিৰ পূৰ্বে বৰষুণ আদি নহ'লে দেৱতাৰ দায় লগা বুলি পানীটোলা সবাহ, ল'ৰা-ছোৱালীৰ অসুখ হ'লে, বহুদিনলৈ ছোৱালী মানুহ ঋতুমতী নহ'লে বা বিবাহিত দম্পতী সন্তান সম্ভৱা নহ'লে অপেশ্বৰী সবাহ, গৰু পোৱালিৰ গাত খেতৰ লাগিলে সবাহ আদি পতা হয়।
অসমীয়া লোকসকলৰ মাজত ল'ৰা-ছোৱালী শুকাই-খীণাই গ'লে বা কোনো বেমাৰ আজাৰ হ'লে বা বয়স অনুসাৰে মাত নুফুটিলে বা ছোৱালী সন্তান পুষ্পিতা হোৱাৰ সময় উকলি গ'লে অপেশ্বৰীৰ কুদৃষ্টি পৰা বুলি জনবিশ্বাস প্ৰচলিত।
ইয়াৰোপৰি কোনো দম্পতী সন্তান সম্ভৱা নহ'লে আৰু গৰ্ভৱতী মহিলাৰ সুৰক্ষাৰ বাবেও গাঁৱৰ মহিলা সকলৰ দ্বাৰা গৃহস্থৰ চোঁতালত আছুতীয়াকৈ এই সবাহ পালন কৰা হয়।
লোক বিশ্বাস অনুসৰি শীতলা দেৱী অসন্তুষ্ট হ'লে ঘৰত বিভিন্ন ৰোগ-ব্যাধিয়ে দেখা দিয়ে, সেয়ে এই সবাহ অনুষ্ঠানৰে ঘৰলৈ দেৱীক আমন্ত্ৰণ জনাই নৈবেদ্য ইত্যাদিৰে সন্তুষ্ট কৰা হয়।
তেওঁৰ কেইখনমান জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক হ'ল: হম পাঁচ, কিউ কি সাঁচ কি কাভি বহু থি, কাহিনী ঘৰ ঘৰ কি, কহি কিছি ৰজ, কচৌটি জিন্দাগী কি, কচম ছে, পৱিত্ৰ ৰিষ্টা, বৰে আচ্ছে লগতে হে, য়ে হে মোহব্বতে, যোধা অকবৰ, কুমকুম ভাগ্য, কুণ্ডলী ভাগ্য, নাগিন ইত্যাদি।
তেওঁ বহু অভিনেতা, অভিনেত্ৰী, চলচ্চিত্ৰৰ কাৰিকৰী ব্যক্তিক নিজৰ প্ৰতিভা প্ৰকাশৰ বাবে প্ৰথম মঞ্চ প্ৰদান কৰিছিল।
তেওঁক ভাৰতীয় টেলিভিছন উদ্যোগৰ শীৰ্ষ ২৫ গৰাকী ক্ষমতাশালী মহিলাৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে অভিহিত কৰা হয়।
একতা কাপুৰে ১৫ বছৰ বয়সৰ পৰা চলচ্চিত্ৰ আৰু বিজ্ঞাপন নিৰ্মাতা কৈলাস সুৰেন্দ্ৰনাথৰ সৈতে কৰ্মজীৱনৰ জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল।
একতা কাপুৰ এগৰাকী ভাৰতীয় টেলিভিছন প্ৰযোজক, চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, পৰিচালক আৰু বালাজী টেলিফিল্মছৰ পৰিচালন অধিকৰ্তা তথা ক্ৰিয়েটিভ হেড।
তেওঁৰ পিতৃ জিতেন্দ্ৰ আৰু মাতৃ শোভা কাপুৰ দুয়ো হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰখ্যাত অভিনেতা-অভিনেত্ৰী।
কিন্তু তেওঁৰ ছবিসমূহে ভাল ব্যৱসায় নকৰাৰ বাবে হাফ গাৰ্লফ্ৰেণ্ড নিৰ্মাণ কৰাৰ আগতে তেওঁ কিছুপৰিমাণে হতাশ হৈছিল।
২০১২ চনত একতা কাপুৰে ইনষ্টিটিউট অফ ক্ৰিয়েটিভ এক্সচেলেন্স নামৰ মেডিয়া প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান তেওঁৰ প্ৰডাক্টছন হাউচ বলাজী টেলিফিল্মৰ সহায়ত স্থাপন কৰে।
সঞ্চয়ী সম্ভাৱনীয়তা তত্ত্ব আৰু সম্ভাৱনীয়তা তত্ত্বৰ এটি মূল দাবী হ'ল যে মানুহে কোনো সদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰোঁতে, শেষৰ পৰিণামৰ ভিত্তিত নিৰ্ণয় গ্ৰহণ নকৰে।
ইয়াৰ উপৰিও, সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্বৰ মতে, মানুহে কোনো ঘটনাৰ সম্ভাৱনীয়তাকো ভিন ভিন দৃষ্টিৰে অনুভৱ কৰে- চৰম ঘটনাসমূহক অধিক গুৰুত্ব দিয়ে আৰু "গড়" ঘটনাসমূহক কম গুৰুত্ব দিয়ে।
এই পৰ্যবেক্ষণ সম্ভাৱনীয়তা তত্ত্বতকৈ পৃথক, য'ত দাবী কৰা হৈছিল যে মানুহে কম সম্ভাৱনীয়তা থকা ঘটনাক অধিক গুৰুত্ব দিয়ে, আন ঘটনাসমূহ যিয়েই নহওক কিয়।
সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্ব ব্যৱহাৰবাদী অৰ্থনীতিৰ এটি তত্ত্ব যি মানুহে অনিশ্চয়তাৰ মাজত সিদ্ধান্ত কেনেকৈ গ্ৰহণ কৰে, সেই কথা ব্যাখ্যা কৰে।
সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্ব আৰু সম্ভাৱনা তত্ত্বৰ মাজৰ পাৰ্থক্য ইয়ে যে সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্বত সঞ্চয়ী সম্ভাৱনীয়তা বণ্টন ফলনৰ ভৰ প্ৰয়োগ কৰা হয় আৰু সম্ভাৱনা তত্ত্বত প্ৰত্যেক সাম্ভাব্য ফলৰ সম্ভাৱনীয়তা ফলনত।
এই ক্ষেত্ৰত, সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্বৰ স্থান-নিৰ্ভৰ আকাংক্ষিত উপযোগিতা তত্ত্বৰ সৈতে কিছু মিল আছে।
২০০২ চনত কাহনেমেনক অৰ্থনীতিৰ ন'বেল বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল, ব্যৱহাৰবাদী অৰ্থনীতিলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে।
উদাহৰণস্বৰূপে, কোনো কোনো অৰ্থনীতিবিদে দেখুৱালে যে সম্ভাৱনা তত্ত্বৰ মতে মানুহে কেতিয়াবা প্ৰসম্ভাব্য প্ৰভাৱিতাক উলংঘন কৰিব পাৰে।
সেয়েহে, সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্বক তাত্ত্বিক ক্ষেত্ৰত সম্ভাৱনা তত্ত্বতকৈ শ্ৰেষ্ঠ জ্ঞান কৰা হয়।
সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্ব আৰু সম্ভাৱনা তত্ত্বৰ মূল পাৰ্থক্য হ'ল, সঞ্চয়ী সম্ভাৱনা তত্ত্বত সম্ভাৱনীয়তাৰ সলনি সঞ্চয়ী সম্ভাৱনাক সলনি কৰা হয়।
শেষৰ সম্পত্তিৰ স্থানত কোনো নিৰপেক্ষ বিন্দুৰ পৰা সম্পত্তিৰ পৰিৱৰ্তনক ব্যৱহাৰ কৰা হয়, উপযোগিতা ফলনৰ স্থানত আপেক্ষিক লাভৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰা মূল্য ফলন ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু সঞ্চয়ী সম্ভাৱনীয়তা ফলনৰ ওপৰত ভিন্ন ভৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ইয়াত হ'ল মূল্য ফলন, যাৰ প্ৰায় দেখা পোৱা ৰূপ ছবিত দেখুৱা হৈছে, ভৰ ফলন, যাক সাধাৰণতে ছবিত দেখুৱাৰ দৰে পোৱা যায় আৰু হৈছে লৈকে সম্ভাৱনীয়তা মাপৰ সমাকল।
ই কাহনেমেন আৰু ট্বাৰ্স্কিয়ে প্ৰথমে আগবঢ়োৱা সসীম সংখ্যক পৰিণামৰ বাবে সংজ্ঞায়িত ফলনৰ সাধাৰণ ৰূপ।
শাৰীৰিকভাৱে, স্বয়ংক্ৰিয় স্নায়ুতন্ত্ৰৰ পেৰাচিম্পেথেটিক বিভাজনৰ দ্বাৰা লিংগৰ কঠিনতা স্থাপন হয়, এই বিভাজনে ট্ৰবেকুলাৰ ধমনী আৰু লিঙ্গৰ মসৃণ পেশীত নাইট্ৰিক অক্সাইডৰ স্তৰ বৃদ্ধি কৰে।
ধমনী বোৰে লিঙ্গৰ কৰ্পোৰা কেভাৰ্ণোচা তেজেৰে পুৰাবলৈ আৰম্ভ কৰে; একে সময়তে ইচিওকেভাৰ্নোচাছ আৰু বুলবস্পঞ্জিওচ পেশীয়ে এই তেজৰ প্ৰবাহ আৰু সঞ্চালনত প্ৰতিবন্ধিকতাৰ সৃষ্টি কৰা কৰ্পোৰা কেভাৰ্নোচাৰ শিৰাবোৰ সংকুচিত কৰে।
পেৰাচিম্পেথেটিক কাৰ্যকলাপ পূৰ্বৰ স্থিতিলৈ হ্ৰাস হ'লে কঠিনতা হ্ৰাস হয়,কঠিনতাৰ স্তৰ, লিংগৰ দৈৰ্ঘ্য,আকাৰ,ইত্যাদি অনুসৰি নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰক্ৰিয়াত প্ৰয়োজন হোৱা সময় বেলেগ-বেলেগ হ'ব পাৰে।
পোন লিঙ্গ এটা ওপৰলৈ বা তললৈ, সোঁফালে বা বাওঁফালে, বক্ৰ ভাৱে ওপৰলৈ বা তললৈ বা পোন নলীৰ দৰে স্তম্ভন হ'ব পাৰে।
সাধাৰণতে ঔষধ সেৱন কৰি বা অস্ত্ৰোপচাৰৰ দ্বাৰা এই ৰোগৰ চিকিৎসা কৰিব পাৰি যদিও অস্ত্ৰোপচাৰ একেবাৰে অন্তিম পৰ্যায়ৰ বিকল্প।
স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে হোৱা লিংগ স্তম্ভন, যাক অনৈচ্ছিক, যাদৃচ্ছিক বা অনাকাংক্ষিত স্তম্ভন বুলিও কোৱা হয়, পুৰুষ শৰীৰতত্ত্বৰ ই এক স্বাভাৱিক অংশ।
সামাজিকভাৱে বা ৰাজহুৱাভাৱে বা অবাঞ্চিতভাৱে হোৱা লিংগ স্তম্ভনে ব্যক্তি বিশেষে এক আচহুৱা পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
সাধাৰণতে শৰীৰৰ সৈতে লিপিটখাই থকা কাপোৰ, দীঘল চোলা, ফুলি থকা হলৌ কাপোৰ পিন্ধনৰ দ্বাৰা এনে পৰিস্থিতিত সহজ হৈ থাকিব পাৰি।
শিথিল লিংগদৈৰ্ঘ্যৰ পৰা এইটো অনুমান কৰিব পৰা নাযায় যে কঠিন অৱস্থাত ইয়াৰ প্ৰকৃত দৈৰ্ঘ্য কিমান হ'ব পাৰে।
অস্ত্ৰোপচাৰৰ দ্বাৰা ইয়াৰ আকাৰ বৃদ্ধি কৰিব পাৰি, অৱশ্যে ই এক বিতৰ্কিত বিষয়, আৰু এটা অধ্যয়নত এইকথা পোহৰলৈ আহে যে বেছিভাগ পুৰুষ নিজৰ লিংগ দৈৰ্ঘ্যক লৈ সন্তুষ্ট নহয়।
স্নায়ুতন্ত্ৰৰ এক স্বয়ংক্ৰিয় সঁহাৰি হিচাপে, লিংগ স্তম্ভন বিভিন্ন ধৰণৰ উদ্দীপনাৰ ফলত হ'ব পাৰে, যেনেঃ যৌন উদ্দীপনা আৰু যৌন উত্তেজনা, আৰু সেয়েহে লিংগৰ কঠিনতা ব্যৱস্থাটো সম্পূৰ্ণৰূপে সচেতন নিয়ন্ত্ৰণৰ দ্বাৰা পৰিচালিত নহয়।
নৈশ লিংগ স্তম্ভন নোহোৱাটোৱে সাধাৰণতে লিংগ অশিথিলতা বিকাৰৰ শাৰীৰিক আৰু মনস্তাত্বিক কাৰণৰ মাজত পাৰ্থক্যক বুজায়।
লিংগ স্তম্ভন বা লিংগ কঠিনতা বা লিংগোত্থান বা লিংগ স্ফীতি হৈছে এক শাৰীৰিক পৰিঘটনা য'ত লিংগ দৃঢ়, সুস্থিৰ আৰু আকাৰত ডাঙৰ হৈ পৰে।
লিংগ শিথিলতা হৈছে মানসিক, সিৰা সম্বন্ধীয়, ভাস্কুলাৰ, আৰু অন্তঃস্ৰাবী কাৰকৰ জটিল আন্তঃক্ৰিয়াৰ ফল, আৰু প্ৰায়ে যৌন প্ৰৰোচন বা যৌন আকৰ্ষণৰ সৈতে সম্পৰ্কিত হয়, যদিও লিংগৰ কঠিনতা স্বতঃস্ফূৰ্ত হ'ব পাৰে।
স্নায়ুৰজ্জুৰ পৃষ্ঠ আৰু কটিপ্ৰদেশ ৰ ইৰেক্টাইল ছেন্টাৰসমূহৰ কাৰ্যপ্ৰণালীৰ দ্বাৰা ছেৰিব্ৰেল কৰ্টেক্সে কোনো উত্তেজক অনুভূতিৰ অবিহনেও লিংগোত্থান ঘটাব পাৰে।
পুৰুষাংগ কঠিন হ'বলৈ অথবা দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে কঠিনতা বৰ্তাই ৰাখিবলৈ অসমৰ্থ হোৱা যৌন অসুস্থতাবিধক লিংগ স্তম্ভন ত্ৰুটি অথবা পুৰুষত্বহীনতা বোলে।
পুৰুষত্বহীনতাৰ অধ্যয়ন-ইতিহাস পুৰুষত্বৰ অধ্যয়নৰ সমানেই পুৰণি আৰু ই মূত্ৰৰোগবিজ্ঞানৰ এক শাখা।
নিম্নলিখিত তালিকাখনে দেখুৱায় যে থিয় হৈ থকা অৱস্থাত পুৰুষ এজনৰ বাবে উত্থিত লিংগৰ কোণৰ মাপ সচৰাচৰ কিমান হয়।
তালিকাত, শূন্য ডিগ্ৰীয়ে পেটৰ দিশে পোনকৈ ওপৰলৈ, ৯০ য়ে পোনকৈ আগলৈ আৰু ১৮০ য়ে পোনকৈ ভৰিৰ দিশে নিৰ্দেশ কৰা বুজাইছে।
লিংগৰ কঠিনতা যৌন প্ৰৰোচনৰ এক সাধাৰণ সূচক আৰু পুৰুষএজনে যোনিদ্বাৰত লিংগ প্ৰৱেশ ঘটাবলৈ বা যৌন সম্ভোগৰ বাবে ই প্ৰয়োজনীয়।
প্ৰাকৃতিক ভাৱে গৰ্ভধাৰণ বা কৃত্ৰিম গৰ্ভধাৰণৰ বাবে শুক্ৰাণু সংগ্ৰহৰ বাবে লিংগ কঠিন হোৱা প্ৰয়োজন।
তেওঁ ২০১৪ চনৰ আগষ্ট মাহৰ পৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগৰ অধ্যাপক পদত অধিষ্ঠিত হৈ আছে।
ইয়াৰ আগতে তেওঁ ভাৰতৰে টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰে ৰাষ্ট্ৰীয় জৈৱিকবিজ্ঞান কেন্দ্ৰত ৰিডাৰ হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।
তেওঁ ২০১৩ চনত তেওঁ ৰসায়ন বিজ্ঞানৰে ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
২০১৭ চনত তেওঁ ভৌতিক বিজ্ঞানৰ শিতানত ইনফ'চিছ চাইন্স ফাউণ্ডেচনে আগবঢ়োৱা ইনফ'চিছ বঁটা লাভ কৰিছিল।
যমুনা কৃষ্ণণে বৰ্তমান নিউক্লিক এচিডৰ ডাইনামিক্স, নিউক্লিক এচিড নেন'টেকনলজি, কোষীয় আৰু উপ-কোষীয় প্ৰযুক্তি আদিৰ ক্ষেত্ৰসমূহত গৱেষণা কৰি আছে।
তেওঁৰ পৰীক্ষাগাৰত ডিএনএৰ পাৰম্পৰিক বংশগতিৰ বাহক হিচাপে গণ্য কৰাৰ বাহিৰেও অন্যান্য ভূমিকা সমূহৰ অধ্যয়ন আৰু কোষৰ ভিতৰত ইন ভিভ' কোৱানটিটিভ ইমেজিং টেকনলজিৰ উন্নয়ন সাধন কৰি ডিএনএ নেন'ডিভাইছক ফ্লুৰেচেণ্ট ৰিপৰ্টাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি ৰিয়েল টাইমত চেকেণ্ড মেচেঞ্জাৰক মেপ কৰিবলৈ চেষ্টা চলাই আছে।
তেওঁলোকে ভাৰ্চেটাইল, ফাংচনিং ইমেজিং টেকনলজি ব্যৱহাৰ কৰি ডিএনএৰ নেন'ষ্ট্ৰাকছাৰৰ চেল্ফ এচেম্বল হোৱা ৰিয়েল টাইমত চেকেণ্ড মেচেঞ্জাৰক জীৱিত কোষ আৰু বংশগতিৰ আৰ্হি জীৱ সমূহত গৱেষণা চলাই আছে।
১৯৯৪ চনত তেওঁ মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত চেন্নাইত অৱস্থিত খ্ৰীষ্টান মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
১৯৯৭ চনত তেওঁ বেংগালুৰুত অৱস্থিত ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ৰাসায়নিক বিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ২০০৫ চনত বেংগালুৰুত অৱস্থিত টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ জৈৱিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰত ফেল' 'ই' হিচাপে যোগদান কৰিছিল।
২০১৩ চনত তেওঁ টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ বেংগালুৰুত অৱস্থিত ৰাষ্ট্ৰীয় জৈৱিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰত সহযোগী অধ্যাপক 'জি' পদলৈ পদোন্নতি লাভ কৰে।
২০১৪ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ত ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে।
ঔষধ আৰু নিৰাময়ৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ বা পুত্ৰ এছ্‌ক্লেপিআছৰ জৰিয়তে এপ'ল'ৰ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা হয়।
এপ'ল'ই মহামাৰীৰপৰা মানৱ সমাজক বচাই ৰাখে যদিও তেওঁ নিজৰ কাঁ‌ড়বোৰৰ যোগেদি অসুস্থতা আৰু ভয়ংকৰ মহামাৰী কঢ়িয়াই আনিব পাৰে।
তেওঁক ধনুৰ্বিদ্যা, সংগীত আৰু কলা, সত্য আৰু ভৱিষ্যৎবাণী, ৰোগ আৰু নিৰাময়, সূৰ্য আৰু পোহৰ, কবিতা আদিৰ অধিষ্ঠাতা দেৱতা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
জ্যুচ আৰু লেট'ৰ পুত্ৰ তথা চিকাৰৰ দেৱী আৰ্টিমিচৰ সহোদৰ এপ'ল'ক এক অন্যতম প্ৰধান দেৱতা হিচাপে স্থান দিয়া হয়।
পশু-পক্ষীৰ জাক আৰু শস্যসমূহক ৰোগ, অপকাৰী কীট-পতঙ্গ আৰু চিকাৰী জন্তুৰ হাতৰপৰা ৰক্ষা কৰাটো তেওঁৰ প্ৰাথমিক দায়িত্বসমূহৰ অন্যতম।
এপ'ল'ক আইন প্ৰদানকাৰীৰূপেও গণ্য কৰা হয় আৰু নগৰত আইন প্ৰণয়নৰ আগতে তেওঁৰ লগতে তেওঁৰ অৰেকলসকলৰ পৰামৰ্শ লোৱা হয়।
এপ'ল'ক ডেলফিৰ ৰক্ষক আৰু গ্ৰীক ভৱিষ্যৎবক্তা অৰ্থাৎ অৰেকলসকলৰ দেৱতা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
তেওঁ সমুদ্ৰ পথৰ যাত্ৰী আৰু বিদেশী লোকসকলৰ পৃষ্ঠপোষক তথা পলৰীয়া আৰু শৰণাৰ্থীসকলৰো ৰক্ষক।
১৮৬৪ চনৰ ১২ অক্টোবৰ তাৰিখে বঙালী প্ৰেসিডেন্সিৰ বাকেৰগঞ্জ জিলাৰ বছন্দ গাঁও তথা বৰ্তমান বাংলাদেশৰ বৰিশাল জিলাত তেখেতৰ জন্ম হয়।
১৮৮৬ চনত কলিকতাৰ বেথুন কলেজৰ পৰা তেওঁ সংস্কৃত বিষয়ত মেজৰ লৈ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু সেই বছৰেই সেই কলেজত শিক্ষকতা আৰম্ভ কৰে।
দেশৰ প্ৰথম দুই মহিলা স্নাতক ডিগ্ৰী ধাৰীৰ মাজৰ এগৰাকী কাদম্বিনী গাংগুলী একেই প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ৰায়তকৈ তিন বছৰ পূৰ্বেই স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
তেওঁৰ ভায়েক নিশিথ চন্দ্ৰ সেন কলকাতা হাইক'ৰ্টৰ এজন সুপৰিচিত ব্যাৰিষ্টাৰ আৰু পিছলৈ কলিকতাৰ মেয়ৰ হৈছিল আকৌ ভনীয়েক জামিনী সেইসময়ৰ নেপালৰ ৰাজকীয় পৰিয়ালটিৰ গৃহ চিকিৎসক আছিল।
১৮৮৯চনত তেওঁৰ প্ৰথম সংগ্ৰহ 'আলো ছায়া' প্ৰকাশ কৰে তাৰ পিছত আৰু দুখন পুথি প্ৰকাশ কৰি তেওঁ বিবাহ আৰু মাতৃৰ ভূমিকা পালন কৰি এই যাত্ৰাৰ পৰা দীৰ্ঘ দিনলৈ বিৰতি লয়।
তেওঁ এগৰাকী প্ৰাপ্তবয়স্ক নাৰীবাদী নাৰী আছিল যি নেকি সেই সময়ৰ মানুহে নাৰীৰ শিক্ষা গ্ৰহণ ব্যৱস্থাটোকে নিষিদ্ধ মানিছিল।
কলিকতাৰ এখন বালিকা বিদ্যালয়ত তেওঁ এবাৰ ভাষণ দি কৈছিল যে নাৰীৰ শিক্ষাৰ লক্ষ্য হ'ল তেওঁলোকৰ সৰ্বাংগীণ বিকাশ তথা তেওঁলোকৰ সম্ভাব্যতাক পূৰ্ণতা প্ৰদান কৰা।
কাৰণ তেতিয়াৰ দিনত হিন্দু মহিলা সকলে লেখা-পঢ়া, শিক্ষা কৰাটো একান্তই নিন্দনীয় আৰু গৰ্হিত কাম হিচাপে বিবেচনা কৰা হৈছিল।
ৰচিত কবিতা সমূহত জীবনৰ সুখ-দুঃখ, আশা-আকাঙ্ক্ষা, আনন্দ-বেদনাৰ সহজ-সৰল তথা সাবলীল প্ৰকাশ ঘটিছে।
তেওঁ ড॰ ভূপেন হাজৰিকা আঞ্চলিক চৰকাৰী চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানত ছাউণ্ড ৰেকৰ্ডিং আৰু ইঞ্জিনিয়াৰিয়াৰিংৰ তিনি বছৰীয়া ডিপ্ল'মা পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰি থাকোঁতে তেওঁৰ শিক্ষক ফাৰুক ইকবালৰ পৰা যথেষ্টখিনি সহায় পাইছিল আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা প্ৰাপ্ত কলকতাৰ অনুপ মুখাৰ্জীৰ পৰা যথেষ্টখিনি জ্ঞান আয়ত্ত কৰিছিল।
ইয়াৰ ফলত তেওঁৰ পাঠ্যক্ৰমৰ প্ৰথম ৰ্বষতে পাচঁখনকৈ অসমীয়া ছবি আৰু কেইবা খনো তথ্যচিত্ৰৰ সহকাৰী হিচাপে কাম কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ২০০২ চনৰ মাৰ্চত শব্দযন্ত্ৰীৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰা আন এজন দেৱজিৎ চাংমাইৰ সৈতে তেওঁ ৰে'লেৰ মুম্বাইলৈ যায়।
তাৰপিছত তেওঁ কেইবাখনো বিভিন্ন ভাষাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰৰ লগত জড়িত হৈ পৰে।
অমৃত প্ৰীতম জড়িত থকা বিশেষ ছবি কেইখন হ'ল: 'গজিনী', 'শ্লামডগ মিলিয়নেয়াৰ', 'ব্লু', 'কল হো না হো', 'ড্ৰিমিং লাছা', 'বুম', 'নেচন' ইত্যাদি।
১৯৭৫ চনৰ ৪ নৱেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ যোৰহাটৰ কুশল নগৰৰ এক সাংস্কৃতিবান পৰিয়ালত অমৃত প্ৰীতম দত্তৰ জন্ম হৈছিল।
অমৃত প্ৰীতমৰ ভগ্নী সুজাতা প্ৰিয়ম দত্ত এগৰাকী বিহুৱতী আছিল আৰু ভাতৃ ভগৱত প্ৰীতম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন মাধ্যমৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা তথা সংগীত শিল্পী।
অমৃত প্ৰীতমে প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা যোৰহাট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু বহুমুখী বালক বিদ্যালয়ত গ্ৰহণ কৰিছিল।
তাৰপিছত তেওঁ ১৯৯৮ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
তাৰপিছত তেওঁ ১৯৯৯ চনত গুৱাহাটীত অৱস্থিত ড॰ ভূপেন হাজৰিকা আঞ্চলিক চৰকাৰী চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানত তিনিবছৰীয়া শব্দ অভিযান্ত্ৰিতাৰ পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তি কৰে।
তেওঁ অস্কাৰ বঁটা বিজয়ী শব্দযন্ত্ৰী ৰেচুল পুকুট্টিৰ সৈতে চলচ্চিত্ৰত শব্দ ডিজাইনিঙৰ কাম কৰে।
কাৰণ আয় নাথাকিলেও, অৰ্থনীতিৰ মানুহবোৰে খাদ্য আৰু পানীৰ দৰে আৱশ্যকীয় পণ্যত খৰচ কৰিবই, হয়টো পূৰ্বৰ জমা ধন ব্যৱহাৰ কৰি।
দ্বিতীয়তে, উপলব্ধ আয় বৃদ্ধি পালে, উপভোগ খৰচো বৃদ্ধি পাব, কাৰণ অধিক আয়ে মানুহক নতুন বস্তু উপভোগ কৰিবলৈ আৰু পুৰণি বস্তু অধিক উপভোগ কৰিবলৈ ক্ষমতা প্ৰদান কৰে।
যদি অৰ্থনীতিত চাৰিটা খণ্ড আছে- পৰিয়াল, ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান, চৰকাৰ আৰু বাহ্যিক খণ্ড , তেন্তে সামগ্ৰিক প্ৰত্যাশিত খৰচৰ উৎস চাৰিটা।
কেইন্সিয়ান ক্ৰছৰ এই অতিকৈ সৰলিকৃত আৰ্হিত, প্ৰত্যেক খণ্ডৰেই গুণাগুণ সহজ সম্বন্ধৰে চালিত বুলি ধৰি লোৱা হয়।
আৰ্হিটোৰ ব্যৱহাৰত, কিছু ধাৰণা প্ৰশ্ন নকৰাকৈ মানি লোৱা হয়, যি ধাৰণা সকলো সময়ত সঁচা নহ'বও পাৰে।
পিচে কেইন্সে যুক্তি দাঙি ধৰিছিল, যে ইয়াৰ কিছু কিছু ধাৰণা, তেতিয়া বাস্তৱত দেখা যায়, যেতিয়া আমি খুব কম সময়ৰ বাবে কোনো অৰ্থনীতিক পৰ্যবেক্ষণ কৰোঁ।
এনে কিছু ধাৰণা হ'ল- অৰ্থনীতিৰ মূল্যৰ দৰৰ স্তৰ সলনি নহয় , বিনিয়োগৰ মাত্ৰা সলনি নহয়, চৰকাৰী খৰচৰ মাত্ৰা সলনি নহয় আৰু ৰপ্তানি-আমদানিৰ স্তৰো সলনি নহয়।
কেইন্সে তৰ্ক কৰাৰ দৰেই, বাস্তৱত অৰ্থনীতিত উপভোগৰ খৰচৰ এনে ব্যৱহাৰ দেখা গৈছে, যেতিয়া কোনো এক বিশেষ সময়তে, ভিন্ন আয়ৰ লোকক তুলনা কৰা হয়।
পিচে একে সময়তে ভিন্ন লোকক তুলনা নকৰি যেতিয়া অৰ্থনীতিৰ মুঠ আয় আৰু উপভোগক ভিন্ন সময়ত তুলনা কৰা হ'ল, এই সম্বন্ধ বাস্তৱত দেখা নগ'ল।
কেইন্সৰ এই আৰ্হি অৰ্থনীতিৰ হ্ৰস্ব-ম্যাদী আৰ্হি- অৰ্থাৎ কোনো অৰ্থনীতিক কম সময়ৰ বাবে পৰ্যবেক্ষণ কৰিলে কেইন্সে দৰ্শোৱা ব্যৱহাৰ দেখা পোৱা যায়।
দীৰ্ঘ কাল পৰ্যবেক্ষণ কৰিলে কেইন্সৰ তত্ত্ব ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা নাযায়, অন্য নব্য-ধ্ৰুপদী অৰ্থনীতিৰ তত্ত্ব ব্যৰহাৰ কৰি অৰ্থনীতিৰ দীৰ্ঘ-ম্যাদৰ ব্যৱহাৰ বুজিব পৰা যায়।
কেইন্সৰ এই আৰ্হিত, বৰ্তমানৰ উপভোগৰ খৰচ নিৰ্ণয় কৰে বৰ্তমানৰ নিষ্পত্তি কৰিব পৰা আয়ে, অৰ্থাৎ, চৰকাৰক কৰ আদায় দিয়াৰ পাছত ব্যক্তিগত খৰচৰ বাবে উপলব্ধ আয় ।
যদি চৰকাৰে সকলোৰে পৰা এক নিশ্চিত পৰিমাণৰ কৰ দাবী কৰে, তেন্তে আৰু যদি চৰকাৰে মুঠ আয়ৰ অনুপাত হিচাপে কৰ দাবী কৰে তেন্তে , য'ত আৰু ক্ৰমে মুঠ কৰৰ স্তৰ আৰু কৰৰ দৰ।
এই প্ৰবন্ধত আমি ক কোনো বিশেষ ফলনৰ ৰূপ দান নকৰি, কেৱল এই কথা মনত ৰাখিম যে ই মুঠ আয় আৰু মুঠ কৰৰ স্তৰৰ ফলন- ।
এই চিত্ৰত ব্ৰিটিছ অৰ্থনীতিবিদ জন মেইনাৰ্ড কেইন্সে ১৯৩৬ চনত এ জেনেৰেল থিয়'ৰি অৱ এম্প্লয়মেণ্ট, ইণ্টাৰেষ্ট এণ্ড মানিত আগবঢ়োৱা তত্ত্বৰ সাৰ প্ৰতিফলিত।
এই চিত্ৰ প্ৰথমবাৰৰ বাবে অৰ্থনীতিবিদ পল ছেমুৱেলছনে নিজৰ গ্ৰন্থ ইকনমিক্স: এন ইণ্ট্ৰডাক্টৰি এনেলিচিচত ব্যৱহাৰ কৰিছিল, কেইন্সৰ তত্ত্বৰ পৰিচয় পাঠকৰ সৈতে কৰাবলৈ।
চিত্ৰখনত অক্ষত কোনো অৰ্থনীতিৰ সামগ্ৰিক চাহিদা/ খৰচ আৰু অক্ষত অৰ্থনীতিখনৰ মুঠ আয় প্ৰদৰ্শিত কৰা হয়।
কেইন্সৰ এই আৰ্হিতো, সেয়ে, যেতিয়া মুঠ পৰিকল্পিত চাহিদা আৰু মুঠ আয় সমান হয়, তেতিয়া অৰ্থনীতিয়ে ভাৰসাম্য লাভ কৰে।
এই ধাৰণাসমূহ এই বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে যিহেতু এই কেইন্স ক্ৰছৰ আৰ্হি অৰ্থনীতিৰ এক বিশেষ দিশৰ ছবি দৰ্শাবলৈহে ব্যৱহৃত, সমগ্ৰ অৰ্থনীতিৰ ভিন্ন অংশৰ পূৰ্ণ ছবি দৰ্শাবলৈ নহয়।
সেয়ে, যি বিন্দুত আৰু ৪৫ ডিগ্ৰীৰ ৰেখাডালৰ মিলন হয়, সেই বিন্দুত সামগ্ৰিক চাহিদা আৰু মুঠ আয় সমান হয়।
ওপৰৰ সমীকৰণত হ'ল মুঠ উপভোগ খৰচ , মুঠ বিনিয়োগ খৰচ , চৰকাৰৰ খৰচ আৰু ৰপ্তানি আৰু আমদানিৰ মাজৰ পাৰ্থক্য ৰ যোগফল।
নিচিসকলে বিশ্বাস কৰে যে মানুহে তেতিয়াহে পৃথিৱীত সুখ আৰু সমৃদ্ধিৰে জীয়াই থাকিব পাৰে, যেতিয়া মানুহ, ঈশ্বৰ আৰু প্ৰকৃতিৰ মাজত সু-সমন্বয় হয়।
তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে ঈশ্বৰ আৰু প্ৰকৃতি সন্তুষ্ট হ’লেহে মানুহে সুখ-সমৃ্দ্ধিৰে জীয়াই থাকিব পাৰে।
দেৱ-দেৱী অসন্তুষ্ট হলে দুৰ্ভিক্ষ, বান, খৰাং, ভূমিকম্প, মহামাৰী, যুদ্ধ, দুৰ্ঘটনাজনিত মৃত্যু, বিভিন্ন অবাঞ্চিত ঘটনা আদি সংঘটিত হয়।
সেয়েহে নিশিসকলে অশুভ শক্তিৰ পৰা তেওঁলোকক সুৰক্ষা দিবলৈ শুভ শক্তিটোৰ সন্তুষ্টিৰ অৰ্থে পূজা-অৰ্চনা আগবঢ়ায়।
মুখ্য দেৱী ন্যোকুমকে ধৰি বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সকলো দেৱদেৱীকে নিৰ্দিষ্ট এক সময়ত নিৰ্দিষ্ট এখন ঠাইলৈ যেন আমন্ত্ৰণ কৰা হৈছে, এই উৎসৱত এনেকৈ ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি।
পৰৱৰ্তী খেতিত যাতে অধিক শস্য উৎপাদন কৰিব পাৰে, দুৰ্ভিক্ষৰ পৰা যাতে হাত সাৰি থাকিব পাৰে, বান, খৰাং, পোক-পতঙ্গ আৰু জীৱ-জন্তুৱে যাতে খেতিৰ কোনো ক্ষতিসাধন কৰিব নোৱাৰে, তাৰবাবে সমৃদ্ধিৰ দেৱী ন্যোকুম আশীষ বিচৰা হয়।
মানৱ প্ৰজাতি যাতে শক্তিশালী আৰু উৰ্বৰ হয়; দুৰ্ঘটনা, যুদ্ধ আৰু মহামাৰীত যাতে কাৰো অকাল মৃত্যু নহয়, তাৰবাবে দেৱীক প্ৰাৰ্থনা জনায়।
নৰকাসুৰক যেন কেৱল তেওঁৰ মাতৃয়েহে হত্যা কৰিব পাৰে, সেই উদ্দেশ্যেৰে ভূদেৱীৰ পুত্ৰ নৰকাসুৰে এটা বৰদান লাভ কৰিবলৈ কঠোৰ তপস্যা কৰিছিল।
সত্য যুগত, হিৰণ্যকশিপুৰ ভাতৃ হিৰণ্যাক্ষই পৃথিৱীখনক অপহৰণ কৰি মহাজাগতিক মহাসমুদ্ৰৰ তলত লুকুৱাই ৰাখিছিল।
দেৱ-দেৱীসকলে হিৰণ্যক্ষৰ অত্যাচাৰ ৰোধ কৰিবলৈ আৰু পৃথিৱী খনক ৰক্ষা কৰিবলৈ বিষ্ণুক প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল আৰু বিষ্ণুৱে মানৱ-বৰাহ অৱতাৰ লৈ হিৰণ্যক্ষক বধ কৰি ধৰিত্ৰীদেৱীক উদ্ধাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁ ধৰিত্ৰীদেৱীক বিয়া কৰাইছিল।
জনক আৰু তেওঁৰ পত্নী সুনয়নাই ছোৱালীজনীক গ্ৰহণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু যিহেতু পৃথিৱীৰ পৰা সীতাৰ জন্ম হৈছিল, সেয়ে তেওঁক ভূমিজা বুলিও জনা যায়।
"ভূমি" নামটো সংস্কৃত শব্দ 'পুহুমী'ৰ পৰা আহিছে ৷ ভূদেৱীক ভুৱতী, ভূৱানী, ভুৱনেশ্বৰী, অৱনী, পৃথ্বী, বৰাহী, ধৰিত্ৰী, ধৰণী, বসুধা, বসুন্ধৰা, বৈষ্ণৱী, কাশ্যপী, উৰ্ভি, ইৰা, মহী, ভূ, বসুমতী, মেদিনী, ভূমি, ক্ষিতি, ৰত্নগৰ্ভা, হেমা, হিৰন্মায়াৰ আদি নামৰে জনা যায়।
ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব সৰ্বেক্ষণৰ মতে ধোলাভীড়াৰ হৰপ্পানসকলে বিকশিত কৰা জল সংৰক্ষণ, আহৰণ আৰু মজুতকৰণ পদ্ধতিয়ে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় সহস্ৰাব্দতে ব্যৱহৃত তেওঁলোকৰ উচ্চমানৰ জল সম্পৰ্কীয় আভিযান্ত্ৰিক প্ৰযুক্তিৰ কথাকে সূচায়।
প্ৰাচীন বিশ্বৰ ভিতৰতে সম্পূৰ্ণকৈ শিলেৰে বন্ধা প্ৰথম জল মজুতকৰণৰ কৃত্ৰিম ব্যৱস্থা নগৰখনৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য।
কচ্ছৰ মৰুময় জলবায়ুৰ বাবে কেইবাবছৰো ধৰি বৰষুণ নোহোৱাৰ সম্ভাৱনাৰ কাৰণেই এই ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল।
হৰপ্পা আৰু মহেঞ্জোদাৰোৰ স্থাপত্যশৈলীৰ বিপৰীতে ধোলাভীড়া এক পূৰ্ব-প্ৰতিষ্ঠিত জ্যমিত্যিক নক্সাৰ ওপৰত নিৰ্মিত।