polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
দ্য ইলেক্ট্ৰিক থিয়েটাৰ , গ্ৰেণ্ড অপেৰা হাউচ (বৰ্তমানৰ গ্লোৱ চিনেমা আৰু ক্ৰাউন চিনেমা - এই আটাইবোৰে মদন থিয়েটাৰৰ মালিকানাধীন আছিল।
মদন ১৯০২ চনত কলকাতালৈ আহি এলফিনষ্টোন বায়স্কোপ কোম্পানী স্থাপন কৰিছিল আৰু নিৰ্বাক ছবি নিৰ্বাক ছবি নিৰ্মাণ আৰু প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ লৈছিল।
এলফিনষ্টোন বায়স্কোপ কোম্পানীয়ে ১৯১৯ত প্ৰথম বাংলা কাহিনী ছবি বুলি স্বীকৃতি পোৱা বিল্বমঙ্গল নিৰ্মাণ কৰিছিল।
১৯১৯ত এলফিনষ্টোনক মদন থিয়েটাৰৰ সৈতে চামিল হৈ যায়; যিটো একীভূত কোম্পানীয়ে বহুতো জনপ্ৰিয় বাংলা সাহিত্য-কৰ্মৰ মঞ্চ-অভিযোজনা কৰিছিল।
তেওঁৰ ছবিবোৰত অতি উচ্চ পৰ্যায়ৰ কাৰিকৰী নিপুণতা দেখা যায়; যাৰ বাবে তেওঁ , আদি অভিজ্ঞ বিদেশী পৰিচালকক নিযুক্তি দিছিল।
বিশাল বিশাল চেটৰ ব্যৱহাৰ, জনপ্ৰিয় পৌৰাণিক কাহিনীৰ আধাৰত ছবিৰ কাহিনী নিৰ্মাণ আদি বিশিষ্ট গুণৰাজিৰ বাবে তেওঁৰ ছবিয়ে উচ্চহাৰত ধন আৰ্জিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
ভাৰতীয় চিনেমাৰ আৰম্ভণী কালচোৱাৰ তাৰকা অভিনেতা পেচেঞ্চ কুপাৰে মদন থিয়েটাৰ নিৰ্মিত বহুকেইখন ছবিত অভিনয় কৰিছিল।
আৰ্মি কেণ্টনমেণ্টত সামগ্ৰী যোগান ধৰি তেওঁ ভালেমান ধন ঘটিছিল আৰু সেই ধনেৰে কৰিন্থিয়ান হল কিনি লয়, য'ত নাটক আদি মঞ্চস্থ হৈছিল।
আনহাতে জীৱনৰ প্ৰথম কৰ্মস্থলী এনফিনষ্টোন থিয়েটাৰ কোম্পানীৰ স্বত্বও কুৱাৰ্জী নাজিৰৰ পৰা কিনি লয়।
এই থিয়েটাৰ জাকজমকতা পূৰ্ণ পাৰ্চী নাট মঞ্চস্থৰ বাবে বিখ্যাত হৈ পৰিছিল, য'ত মহিলা অভিনয় শিল্পীয়েও অভিনয় কৰিছিল আৰু এয়া আছিল সেই সময়ৰ এক বিৰল পৰিঘটনা।
জামছেদজী ফ্ৰেমজী মদনৰ জন্ম হৈছিল ১৮৫৬ চনত বম্বেৰ এটা পাৰ্চী পৰিয়ালত৷ বোম্বেৰ সাতটা দ্বীপপুঞ্জৰ ভূমি পুনৰুদ্ধাৰৰ দায়িত্বত থকা বোম্বে ৰিক্লেইমেচন বেংক ব্যৰ্থ হোৱাৰ পিছত মদনৰ পিতৃ এক বৃহৎ আৰ্থিক ক্ষতিৰ সন্মুখীন হৈছিল।
এই এমেচাৰ কোম্পানীটো ১৮৭৫ৰ পিনে এটা পেচাদাৰী কোম্পানীলৈ ৰূপান্তৰ হৈছিল আৰু ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত নাট মঞ্চস্থ কৰি ফুৰিছিল।
১৯০৯ চনত তেওঁৰ ছবি নিৰ্মাণ ব্যৱসায় মদন থিয়েটাৰচ্ লিমিটেড নামেৰে যৌথ মূলধনী ব্যৱসায়লৈ ৰূপান্তৰ হয়।
সেই সময়চোৱাত মূলতঃ মদন থিয়েটাৰ আৰু ইয়াৰ সহযোগী প্ৰতিষ্ঠানবিলাকৰ দ্বাৰাই ভাৰতৰ চিত্ৰগৃহসমূহ নিয়ন্ত্ৰিত হৈছিল।
১৯০২ চনত তেওঁ তম্বু কৰি কলকাতাৰ ময়দানত আৰু সমান্তৰালভাৱে কৰিন্থিয়ান থিয়েটাৰত পেৰিচৰ কোম্পানীৰ পৰা অনা সৰঞ্জামেৰে বায়স্কোপৰ প্ৰদৰ্শনী আৰম্ভ কৰিছিল।
জে এফ মদনৰ ১৯২৩ চনত মৃত্যু হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ তৃতীয় পুত্ৰ জে জে মদনে মদন খিয়েটাৰৰ পৰিচালন সঞ্চালকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল।
মদন থিয়েটাৰে ১৯২০ চনৰ শেহৰ পিনে সাফল্যৰ চূড়ান্ত শিখৰত উপনীত হৈছিল, যেতিয়া এই প্ৰতিষ্ঠানটো ১২৭ টা চিত্ৰগৃহৰ মালিক হৈছিল আৰু দেশৰ ৫০% বক্স অফিচ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল।
মদনে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ বাংলা সাহিত্যৰ শীৰ্ষস্থানীয় সাহিত্যিক বঙ্কিংচন্দ্ৰ চেতাৰ্জী, ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আাদিৰ সাহিত্যকৰ্মৰ স্বত্ব লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
মদন থিয়েটাৰে বঙ্কিমচন্দ্ৰৰ সাহিত্যৰ আধাৰত বিষবৃক্ষ , দূৰ্গেশ নন্দিনী আৰু ৰাধাৰাণী , ৰবীন্ৰনাথৰ সাহিত্যকৰ্মৰ আধাৰত গিৰিবালা প্ৰযোজনা কৰিছিল।
জামছেদজী ফ্ৰেমজী মদন , ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ এগৰাকী পথপ্ৰদৰ্শক আছিল৷ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ নিৰ্মাণ, বিতৰণ আৰু প্ৰযোজনাত আগৰণুৱাসকলৰ এজন ৰূপে তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰখ্যাত৷ ১৮৯০ৰ দশকত বম্বে'ত তেওঁৰ মালিকীস্বত্ত্বত থকা দুটাকৈ থিয়েটাৰ কোম্পানী আছিল৷
মদন আৰু তেওঁৰ সম্পৰ্কীয়সকল সুৰা ৰপ্তানী, খাদ্য, দৰৱ উৎপাদন, ৰিয়েল ইষ্টেট, বীমা আদি বিভিন্ন ব্যৱসায়ত জড়িত আছিল যদিও 'মদন থিয়েটাৰ'হে বেছি জনাজাত আৰু সু-প্ৰতিষ্ঠিত আছিল।
১৮৮৩ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা যোৰহাট উচ্চ মাধ্যমিক বালক বিদ্যালয়ত তেতিয়াৰ পৰাই বিজ্ঞান শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা আছিল।
উজনি অসমৰ প্ৰথম মহাবিদ্যালয় ৰূপে জনাজাত “জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়” ১৯৩০ চনত যোৰহাট নগৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
প্ৰেমধৰ বৰগোহাঁই:- প্ৰয়াত প্ৰেমধৰ বৰগোহাঁই আছিল আহোম সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰথমজন আৰু অসমৰ ষষ্ঠ গৰাকী স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী ধাৰী ব্যক্তি।
তেখেতে শিক্ষা সাং কৰি নাজিৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰাৰ পাছত গুৱাহাটী কটন কলেজৰ দৰ্শনৰ প্ৰথম গৰাকী অধ্যাপক ভৰ্ত্তি হয়।
তেখেত আছিল অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন কাৰ্য্য নিৰ্বাহক সদস্য, শিৱসাগৰ জিলা সাহিত্য সভাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক প্ৰাক্তন সম্পাদক, জিলা কবিচক্ৰৰ সম্পাদক, অসম পৌৰানিকা কীৰ্তিচিহ্ন সংৰক্ষণ সমিতিৰ সম্পাদক।
তেখেতৰ গন্থ সমূহ হৈছে "জগাঁও লুইতৰে পাৰ", "টুকুৰা ছবি", "ইস্তহাৰ", "সুৰৰ বুকুত জীৱন বিচাৰি", "নতুন পুৱাৰ গান", "উভলা শিপাৰ আৰ্তনাদ", "শশীকান্ত গগৈ", "উকি" ইত্যাদি।
চুহুংমুং দিহিঙ্গীয়া ৰজাৰ ৰাজত্ব কালত ১৪৯৭-১৫৩৯ চনৰ মাজ ভাগত দিখৌ নৈৰ উত্তৰ পাৰে দিলিহিত বুঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়া সকলৰ কাৰণে বাসস্থান আৰু দিখৌ নৈৰ দক্ষিণ পাৰে মাদুৰিত বৰগোহাঁই ডাঙৰীয়া সকলৰ কাৰণে স্থায়ী বাসস্থান পাতি দিয়ে।
মাদুৰিত প্ৰথম বাসস্থান লোৱা কিলিংখাম ডাঙৰীয়াৰ পৰা ১৭জন ডাঙৰীয়াৰ বাসস্থানৰ পিছত বৰগোহাঁই সকলৰ প্ৰথম ৰাজমন্ত্ৰী বিষয় বাপ পোৱা লাইথেপেনা বৰগোহাঁইয়ে বাসস্থান লয়।
জয়মতী আছিল মাদুৰিয়াল লাইথেপেনা বৰগোহাঁইৰ জীয়েক আৰু তুংখুখীয়া ৰাাজকোঁৱৰ ফৈদৰ গদাপাণিৰ পত্নী।
মাদুৰিত ৰাজমন্ত্ৰী লাইথেপেনা বৰগোহাঁইৰ সু- উচ্চ এপুৰা মাটি জুৰি এটা মৈদাম আৰু তেখেতৰ বাৰীৰ চিনমোকাক আছে ইয়াৰ উপৰিও কাষতে পত্নীসকলৰ মৈদাম আৰু পূৱ দিশত 24জন পুত্ৰৰ লানিপাতি এষাৰি সৰু মৈদাম আছে।
ৰজাপুখুৰী নামেৰে এটা ডাঙৰ পুখুৰী থকাৰ উপৰিও ফুলনি পুখুৰী,মাহ-প্ৰসাদ ধোৱা পুখুৰী, নাওখেল পুখুৰী, ফুকনৰ পুখুৰী আছিল।
খটখতি পুখুৰীৰ বিপৰীতে ডিমৌ নৈৰ কাষত আহোম ৰাজত্ব কালৰ শেষ ৰাজমন্ত্ৰী মালভোগ বৰগোহাঁই বাসস্থানত ১০বিঘা মাটি কালিৰ এটা পুখুৰী আছে।
হাবিৰ মাজত ছেগা-চোৰোকাকৈ এজোপা দুজোপা প্ৰায় ৭০ বছৰমান আগলৈকে দেখা গৈছিল যদিও আজিকালি এই বন একেবাৰেই নাইকিয়া হৈ গৈছে।
জয়মতীয়ে স্বামীৰ হকে আৰু দেশৰ হকে আত্মত্যাগ কৰি পিতৃ লাইথেপেনা বৰগোহাঁইৰ জন্মস্থান মাদুৰিৰ নাম আৰু
ৰাজনৈতিক দিশত মাদুৰিত জন্ম গ্ৰহণ কৰি চাকৰি সূত্ৰে মৰাণত বাসস্থান লোৱা প্ৰয়াত লক্ষ্মী প্ৰসাদ বৰগোহাঁইয়ে মাহমৰা সমষ্টিৰ বিধায়ক আসন লাভ কৰে তথা এই অঞ্চললৈ মাদুৰিত জন্মগ্ৰহণ কৰি শিক্ষকতা কৰাৰ মাজেৰে ৰাজনীতিৰ প্ৰথাৰত ভৰি দি কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ এজন নেতা হিচাপে পৰিগণিত হোৱা দ্ৰুপদ বৰগোহাঁয়ে সাংসদ আৰু বিধায়ক হিচাপে।
তাৰ উপৰিও মাদুৰিত জন্মগ্ৰহণ কৰি বিবাহ সূত্ৰে নাহৰকটীয়াৰ বাসিন্দা হোৱা সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা বিভাগৰ মন্ত্ৰী প্ৰণতি ফুকন।
বৰ্তমান গাঁওখনৰ অধিকাংশ লোক আহোম সম্প্ৰদায়ৰ তদুপৰি কিছুসংখ্যক চাহ জনগোষ্ঠীয় আৰু মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ লোক।
এবাৰ এখন গাখীৰৰ পাম ত গাখীৰৰ উৎপাদন কম হোৱাত সেই পামৰ কৃষকসকলে চিন্তাম্বিত হৈ স্থানীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিদ্বৎ সমাজৰ পৰা সহায় আৰু পৰামৰ্শৰ বাবে আবেদন জনালে।
বিশ্ববিদ্যালয়ৰ তৰফৰ পৰা অনুসন্ধানৰ বাবে এজন তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিদৰ নেতৃত্বত বহু বিষয়ৰ গৱেষক অধ্যাপকেৰে যুক্ত এটা দল গঠন কৰি দিয়া হ'ল।
বিস্তৃত গণনা আৰু আলোচন-বিলোচনাৰ পিছত গৱেষণাৰ ফলাফলৰ প্ৰতিবেদন লিখাৰ দায়িত্ব তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিদজনৰ ওপৰত ন্যস্ত কৰা হ'ল।
তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিদে শীঘ্ৰেই তেওঁৰ প্ৰতিবেদন দাখিল কৰিলে; আৰু ফলাফল ঘোষণা কৰিবৰ বাবে কৃষকসকলৰ ওচৰলৈ গ'ল।
তেওঁ ঘোষণা কৰিলে, "শ্ৰদ্ধাৰ কৃষকসকল, আপোনালোকৰ সমস্যাৰ সমাধান আমাৰ বিস্তৃত গৱেষণাৰ অন্তত আমি বিচাৰি পাইছোঁ।
পশ্চিমীয়া পদাৰ্থবিদৰ মাজত প্ৰচলিত ওফোন্দা গৰু বা গোলাকাৰ গৰু , পূৰ্বৰ চোভিয়েট ৰাচিয়াৰ ষ্টেলিনৰ কালৰ ভুৱা কৃষিবিজ্ঞানী ট্ৰমফিম লাইছেংক' -অৰ ভুৱা কৃষি গৱেষণাক উপলুঙা কৰি লাইছেংক'ইজ্‌ম্‌ আদি।
অৱশ্যে এই উক্তিবোৰ প্ৰসংগ আৰু পৰিৱেশ সাপেক্ষ, উপযুক্ত পৰিৱেশ, প্ৰসংগ বা কিছুমানৰ ক্ষেত্ৰত ভাষাত প্ৰয়োগ কৰিলেহে ই অৰ্থবহ হয় আৰু হাস্যৰসাত্মক বা ব্যংগাত্মক হয়।
ব্যংগাত্মক: সতীৰ্থ বৈজ্ঞানীক জনে তেখেতৰ নতুন আৱিষ্কাৰৰ বিষয়ে ভাষণ দিয়াৰ পাচত তেওঁক বাকীসকলে প্ৰশংসা কৰা দেখি ঈৰ্ষাতে কাষৰজনৰ কাণে কাণে, "এহ! বৰ উকমুকৰ পোৱালিডাল দেখুৱাইছে!" - এনে প্ৰসংগত গোলাকাৰ গৰু বা লাইছেংক'ইজম, শিয়ালৰ শিং, ফ্লাইং কাও আদিও ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়।
গোলাকাৰ গৰু হৈছে বাস্তৱিক জীৱনৰ জটিল প্ৰক্ৰিয়াসমূহৰ অতি সৰলীকৃত বৈজ্ঞানিক আৰ্হি বা প্ৰতিৰূপৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লোৱা এক ব্যংগোক্তি।
উকমুকৰ পোৱালি অসমীয়া ভাষাৰ জতুৱা ঠাঁচ ইয়াক কেতিয়াবা ধেমেলিয়া বা খুহুটিয়া, কেতিয়াবা ব্যংগোক্তি বা কেতিয়াবা বক্ৰোক্তি হিচাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ইয়াক সেয়ে ভাৰতত পোৱা শগুণৰ প্ৰজাতি সমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বেছিকৈ পোৱা প্ৰজাতি বুলিও আখ্যা দিয়া হৈছিল।
বিশেষকৈ উৰাজাহাজত খুন্দিয়াই দুৰ্ঘটনাত পতিত কৰা ঘটনাবোৰৰ বাবে ই সমস্যাজনক চৰাই বুলি পৰিগণিত হৈ পৰিছিল।
ফলস্বৰূপে ইয়াক বৰ্ত্তমান সংকটজনকভাৱে বিলুপ্তপ্ৰায় প্ৰজাতি সমূহৰ ভিতৰত ঠাই দিয়া হৈছে আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে বিভিন্ন প্ৰচেষ্টা হাতত লোৱা হৈছে।
বনাঞ্চল সমূহৰ ওপৰত ঘূৰণীয়াকৈ উৰি থকা পাতি শগুণে প্ৰায়ে বাঘে মৰা জন্তুৰ বিঢ়য়ে ইংগিত দিয়ে।
এলান অক্টেভিয়ান হিউম এ তেওঁৰ পৰ্য্যবেক্ষণৰ ভিত্তিত সদৰি কৰিছিল যে আশে পাশে সুবিধাজনক অন্য বাসস্থান থাকিলেও পাতি শগুণে প্ৰায়ে মানুহৰ জনবসতি পূৰ্ণ অঞ্চলত ওখ গছত বাহ সাজে।
লাভলি প্ৰফেচনেল ইউনিভাৰচিটিয়ে ভাৰতৰ ভিতৰত এটি চৌহদত সৰ্বোচ্চ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী থকা বেচৰকাৰি বিশ্ববিদ্যালয়।
লাভলি প্ৰফেচনেল ইউনিভাৰচিটিয়ে ডক্টৰেট, স্নাতকোত্তৰ, স্নাতক আৰু ডিপ্ল'মা প্ৰ'গ্ৰামৰে নতুন নতুন প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰে শিক্ষা দিয়ে।
লাভলি প্ৰফেচনেল বিশ্ববিদ্যালয়য়ে প্ৰ'গ্ৰাম আৰু আন্তৰ্জাতিক এক্সপ'জাৰ প্ৰ'গ্ৰামৰ বাবে কেবাখনো বিদেশী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লগত সন্নিবদ্ধ হৈছে।
বিশ্ববিদ্যালয়য়ে ইতিমধ্যে পঞ্জাব চৰকাৰৰ পৰা সেউজ সংকেত পাইছে, আৰু ই ভাৰতৰ কলিকতাৰ পিছত দ্বিতীয় ঠাই যত এই - সেৱা আছে।
ইয়াৰ আচাৰ্য অশোক কে মিট্টালে জনোৱা অনুসৰি কলিকতাৰ ৰ লগত আলোচনা কৰিছে আৰু ২০১৪ চনৰ ভিতৰত এই ট্ৰাম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চৌহদত চলিব।
লগতে তেখতে জনায় যে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিশাল বিদ্যায়তনত ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু কৰ্মচাৰীৰ যোগাযোগৰ ব্যাৱস্থা ভাল কৰিবলৈ এই পৰিকল্পনা হাতত লোৱা হৈছে।
ইয়াত খাদ্য, ব্ৰেণ্ডেত আইটেম, সাজ-পোচাক, লাইফষ্টাইল নিহত, ইলেকট্ৰনিক গেজেট , , ফটো ষ্টুডিও, ক্ৰীড়াসামগ্ৰী, সঙ্গীত আৰু বিনোদন, সৌন্দৰ্য পাৰ্লাৰ সংক্ৰান্ত, চেলুন, সৰ্বাধুনিক ফেশনৰ ব্ৰেণ্ডেত দোকান আদি আছে।
ভাৰত চৰকাৰৰ কমিউনিকেচন আৰু আই.টি বিভাগৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সন্মান লাভলি প্ৰফেচনেল ইউনিভাৰচিটিয়ে লাভ কৰিছে।
ভাৰতৰ শ্ৰেষ্ঠ বিশ্ববিদ্যালয় মেনেজমেণ্টৰ পুৰস্কাৰ লাভলি প্ৰফেচনেল ইউনিভাৰচিটিয়ে লাভ কৰিছে।
সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা উচ্চতাৰ বিবিধতাৰ বাবে জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ জৈৱ-ভূগোল বৈচিত্ৰ্যতাৰে পৰিপূৰ্ণ।
উত্তৰ-পশ্চিমীয় কাঁইটীয়া বনভূমি, হিমালয়ান উপ-ক্ৰান্তীয় পাইন বন কম উচ্চতাৰ দক্ষিণ-পশ্ছিম অঞ্চলৰ দূৰ প্ৰান্তত দেখিবলৈ পোৱা যায়।
পশ্ছিম হিমালয়ান বহলপাতৰ বনৰ এক বিশাল বনাঞ্চল কাশ্মীৰ উপত্যকাৰ উত্তৰ-পশ্ছিম অঞ্চলৰ পৰা দক্ষিণ-পূৱ অঞ্চললৈকে দেখিবলৈ পোৱা যায়।
সমতল ভূমিৰ পৰা পৰ্বতৰ দিশত গ’লে, পশ্চিম হিমালয়ান চাব-এল্পাইন ক’নিফাৰ বন দেখিবলৈ পোৱা যায়, বৃক্ষৰ বনাঞ্চলৰ উচ্চ অঞ্চলত উত্তৰ-পশ্চিম হিমালয়ান এলপাইন গুল্ম আৰু তৃণভূমি দেখিবলৈ পোৱা যায়, উত্তৰ পূৱৰ অধিকাংশ কাৰাকোৰাম-পশ্চিম তিব্বতীয় মালভূমীয় এলপাইন বন দেখিবলৈ পোৱা যায়।
একেবাৰে উচ্চ অঞ্চলত সাধাৰণতে কোনোধৰণৰ বনাঞ্চল দেখিবলৈপোৱা নায়ায়, এই অঞ্চলসমূহ শিলা আৰু বৰফেৰে ঢাক খাই থাকে।
স্বাধীনতাৰ পূৰ্বৰ ব্ৰিটিছ শাসিত জম্মু আৰু কাশ্মীৰ প্ৰিন্সলি প্ৰদেশৰ অধিকাৰকলৈ পাছৰ সময়ত ভাৰত,পাকিস্তান আৰু চীনৰ মাজত বহুবাৰ বিবাদ হৈছে, আৰু এইসমূহৰ সম্পূৰ্ণ সমাধান এইপৰ্যন্ত হোৱা নাই।
পাকিস্তানে নিজৰ বুলি দাবী কৰা ভাৰতৰ নিয়ন্ত্ৰণাধীন কাশ্মীৰৰ ভূখণ্ডক "ভাৰত অধিকৃত কাশ্মীৰ" বুলি অভিহিত কৰে।
আনহাতেদি ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ দৰে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থাই কাশ্মীৰৰ এই অংশক "ভাৰতীয় শাসনাধিস্থ কাশ্মীৰ" বুলি ক’ব খোজে।
পাকিস্তানৰ নিয়ন্ত্ৰণাধীন কাশ্মীৰৰ অংশক ভাৰতত ভিতৰত "পাক অধিকৃত কাশ্মীৰ ", পাকিস্তানত "আজাদ জম্মু আৰু কাশ্মীৰ" আৰু সধাৰণ ভাবে "পাকিস্তান শাসনাধিস্থ কাশ্মীৰ" বুলি জনা যায়।
জম্মু আৰু কাশ্মীৰ বহুবোৰ উপত্যকা থকা এখন প্ৰদেশ, ইয়াৰ মুখ্য উপত্যকাসমূহ হৈছে, কাশ্মীৰ উপত্যকা, তাৱী উপত্যকা, চেনাব উপত্যকা, পুঞ্চ উপত্যকা আৰু চিন্দ উপত্যকা।
হিমালয় পৰ্বতে কাশ্মীৰ উপত্যকাক লাডাখৰ পৰা পৃথক কৰি ৰাখিছে, আনহাতেদি পিৰ-পানজল পৰ্বতমালাই কাশ্মীৰ উপত্যকাক উত্তৰ ভাৰতৰ বিশাল সমতলভূমিৰ পৰা পৃথক কৰিছে।
ঘন জনবসতিপূৰ্ণ আৰু সুন্দৰ কাশ্মীৰ উপত্যকা সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা উচ্চতাত অৱস্থিত, পিৰ-পানজল পৰ্বতমালাৰ গড় উচ্চতা ।
প্ৰদেশখনত ভিন্ন ধৰণৰ জলবায়ু দেখিবলৈ পোৱা যায়, দক্ষিণৰ ফালে জম্মুৰ উপকণ্ঠ অঞ্চলত সাধাৰণতে পৰম্পৰাগত মৌচুমী জলবায়ু দেখা যায়।
চেপ্তেম্বৰ মাহত বৰষুণৰ পৰিমাণ হ্ৰাস পায়, আৰু অক্টোবৰলৈকে জলবায়ু বৃষ্টিহীন,গৰম আৰু শুকান হৈ পৰে এইসময়ত উষ্ণতা প্ৰায় ২৯ ছে ৰ আশে পাশে থাকে।
কাশ্মীৰ উপত্যকা ইয়াৰ পৰ্বতমালা আৰু প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য আৰু ইয়াত থকা পবিত্ৰ তীৰ্থস্থান সমূহৰ বাবে বিখ্যাত।
পৰ্বতৰ নৈসৰ্গিক সৌন্দৰ্য আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মীয় সংস্কৃতিৰ বাবে বিখ্যাত লাডাখক "লিটল তিব্বত" বুলিও জনা যায়।
হিমালয় পৰ্বমালাত ৰাজ্যখনৰ অধিকাংশ অৱস্থিত, ৰাজ্যখনৰ চাৰিসীমাত ভাৰতৰ আন দুখন ৰাজ্য হিমাচল প্ৰদেশ আৰু পঞ্জাব আছে, ৰাজ্যখনৰ উত্তৰ পূৱ দিশত আছে চীন দেশ, লাইন অৱ কণ্ট্ৰলে ৰাজ্যখনক পশ্ছিম দিশত পাকিস্তান অধিকৃত কাশ্মীৰ আৰু উত্তৰ-পশ্ছিম দিশত পাকিস্তানৰ গিলগিট-বল্টিষ্টান প্ৰদেশৰ পৰা পৃথক কৰিছে।
ভাৰতীয় সংবিধানৰ দফা ৩৭০ৰ অনুসৰি জম্মু আৰু কাশ্মীৰ এখন শ্বায়ত্ব শাসিত ৰাজ্য, আৰু ইয়াৰ অধীনত ৰাজ্যখনে আন ৰাজ্যৰ তুলনাত কিছুমান বিশেষ ক্ষমতা লাভ কৰে।
সাগৰপৃষ্ঠৰ পৰা ৫,৭৫৩ মিটাৰ গড় উচ্চতাৰ ৭৬ কি.মি. দৈৰ্ঘ্যৰ চিয়াচীন হিমবাহ হিমালয়ৰ সকলোককৈ অধিক দৈৰ্ঘ্যৰ হিমবাহ।
বছৰি গড় তাপমাত্ৰা সৰ্বনিম্ন ৮ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছ আৰু সৰ্ব্বোচ্চ প্ৰায় ৩৫ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছ পৰ্যন্ত হয়।
পানী দিহিং বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য শিৱসাগৰ জিলাৰ প্ৰায় ৬০-৭০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ অঞ্চল জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে।
অসমীয়া বান্দৰ, টুপীমূৰীয়া বান্দৰ, দল-হৰিণা, বন-ৰৌ, বাদুলি, মলুৱা বান্দৰ, লাজুকী বান্দৰ, গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰ, খটীয়া পহু, শিয়াল, শৰপহু, সুগৰী পহু, হলৌ বান্দৰ
পানী দিহিং অভয়াৰণ্য অসমৰ শিৱসাগৰ জিলাত বহ্মপুত্ৰ নদৰ দক্ষিণে অৱস্থিত এখন বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য।
সেই সময়ত অসমত প্ৰচলিত কানিৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা নকৰিলেও তেখেতে কানি খোৱাৰ ফলত হোৱা কুপ্ৰভাৱৰ বিষয়ে জ্ঞাত আৰু নিজে আঁতৰত থকাৰ উপৰিও কানিৰ বিৰোধী।
তেখেতৰ সন্তান কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰই কানিৰ প্ৰভাৱ বুজিও এবাৰ ব্যৱহাৰ কৰি চাওঁ বুলি কানি আৰু সমনীয়াৰ প্ৰভাৱত কানিৰ আসক্ত হৈ পৰে।
কানিৰ আসক্তি আঁতৰাবলৈ ভদ্ৰেশ্বৰ আৰু পত্নী ললিতাই কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰলৈ চন্দ্ৰপ্ৰভাক বিয়া কৰাই আনে।
ইতিমধ্যে মাক-দেউতাকৰ মৃত্যু হয় আৰু মৌজাৰ দায়িত্বলৈ পিঠি দিয়া কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰই কানিৰ আসক্তিৰ বাবে মৌজা হেৰুৱাব লগীয়া হয়।
প্ৰথম অঙ্কত তিনিটা দৃশ্য, দ্বিতীয় অঙ্কত চাৰিটা, তৃত্বীয় অঙ্কত চাৰিটা আৰু শেষৰ চতুৰ্থ অঙ্কত তিনিটা দৃশ্য আছে।
নাটকৰ চৰিত্ৰলিপিত পাণ নামে এগৰাকী গাভৰু, যিয়ে কানি খোৱাৰ বাবে ডেকাসকলক সূচল কৰি দিয়ে, তেখেত ৰজা পুৰন্দৰ সিংহৰ লিগিৰী বুলি উল্লেখ আছে।
ফাটেকতে কানিৰ অবিহনত কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰৰ অসুখ হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু কানি পানৰপৰা পোৱা দুখ আৰু শাস্তিৰ কথা উল্লেখ কৰি অনুশোচনা কৰে আৰু তাতেই তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
তেওঁৰ কৰ্মসমূহৰ ভিতৰত গীৰ্জাৰ শিল্পসামগ্ৰী, ধৰ্মীয় কাম, প্ৰতিকৃতি আৰু আত্ম-প্ৰতিকৃতি, তামৰ সামগ্ৰী আদিয়েই প্ৰধান।
"এপ'কেলিপ্স" চিৰিজ -ৰ দৰে কাঠৰ শিল্পনমুনাত তেওঁৰ বাকীবোৰ কৰ্মতকৈ অধিক গথিক প্ৰভাৱ দেখা যায়।
তেওঁৰ প্ৰখ্যাত প্ৰিণ্ট যেনে "নাইট, ডে'থ এণ্ড দ্য ডে'ভিল" , "ছেইণ্ট জেৰ'ম ইন্‌ হিজ ষ্টাডী" আৰু "মেলান্‌কলিয়া ১" আদিৰ বহু অৰ্থ বা বিশ্লেষণ দেখিবলৈ পোৱা যায়।
তেওঁৰ পানীচিত্ৰসমূহে তেওঁক ইউৰোপৰ প্ৰথম লেণ্ডস্কেপ শিল্পীসকলৰ ভিতৰত অন্যতমৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু কাঠৰ কৰ্ম‌ই সেই শিল্পৰ ধাৰণালৈ বৈপ্লৱিক পৰিৱৰ্তন আনে।
তেওঁৰ বিখ্যাত "এপ'কেলিপ্স" চিৰিজৰ ষোল্লটা ডিজাইন আৰু "ছেইণ্ট মাইকেল ফাইটিং দ্য ড্ৰেগন" শীৰ্ষক খোদিত কৰ্মৰ সময় ১৪৯৮ বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে।
নিজৰ অসাধাৰণ প্ৰতিভাৰ বলত পোন্ধৰ বছৰ বয়সতে ড্যুৰাৰে বিখ্যাত চিত্ৰশিল্পী ' 'ৰ সৈতে সহায়কৰ কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
ইটালীয় ৰেঁনেছা আৰু জাৰ্মানীৰ মানৱতাবাদৰ জ্ঞানেৰে উত্তৰীয় কলালৈ ৰোমান কিংবদন্তীৰ আগমণ ঘটোৱাৰ বাবে তেওঁৰ উত্তৰীয় ৰেঁনেছাৰ এক অন্যতম গুৰিধৰোঁতা হিচাপে জনা যায়।
তেওঁৰ প্ৰিন্সিপল্‌ছ অৱ মেথেমেটিক্‌ছ, লিনিয়াৰ পাৰ্সপেক্টিভ আৰু আইডিয়েল প্ৰ'পৰ্চন শীৰ্ষক লেখাবোৰে এই কথাকে প্ৰমাণ কৰিছে।
তেওঁৰ অতি উচ্চপৰ্য্যায়ৰ কাঠত খোদিত শিল্পকলাসমূহৰ বাবে বিশ বছৰ বয়সতে তেওঁ সমগ্ৰ ইউৰোপতে প্ৰসিদ্ধ হৈ পৰে।
লালমোহনবাবু বঙালীত ৰহস্য-ৰোমাঞ্চ ছিৰিজৰ এজন জনপ্ৰিয় লেখক আৰু তেওঁৰ নিজৰ মতে সমগ্ৰ ভাৰততে তেওঁৰ অনুগামীসকল বিয়পি আছে।
তেখেতে লিখা উপন্যাসসমূহৰ প্ৰধান চৰিত্ৰ চাৰে ছয় ফুট উচ্চতাবিশিষ্ট ৰহস্যসন্ধানী প্ৰখৰ ৰুদ্ৰ।
তেখেতৰ অবিশ্বাস্য গল্পসমূহ বেষ্টচেলাৰ হলেও গ্ৰন্থসমূহত মাজে মাজে খুব সাধাৰণ ভুল থাকে, যিবোৰ ফেলুদাক শুধৰাবলৈ দিয়া হয়।
লালমোহনবাবুৰ এখন"মাদ্ৰাজী সেউজীয়া" এম্বেচেডৰ গাড়ী আছে যিখন ফেলুদাৰ অনেক অভিযানৰ নিৰ্ভৰযোগ্য বাহন।
সোনাৰ কেল্লা গল্পত ফেলুদা আৰু তোপসৰ যোধপুৰ গমনকালত কানপুৰত ট্ৰেনত প্ৰথম জটায়ু চৰিত্ৰৰ আবিৰ্ভাব ঘটে।
সত্যজিৎ ৰায়ে প্ৰথম ফেলুদা ছবিৰ পাছত জটায়ু চৰিত্ৰৰ ৰদবদল ঘটায় তাক অনেকদূৰ সন্তোষ দত্তৰ দৰেই গঢ়ি তোলে।
প্ৰদোষচন্দ্ৰ মিত্ৰ ওৰফে ফেলুদা সত্যজিৎ ৰায়ৰ সৃষ্ট বঙালী সাহিত্যৰ এটি জনপ্ৰিয় কাল্পনিক ৰহস্যসন্ধানী চৰিত্ৰ।
১৯৬৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহৰ সন্দেশ আলোচনীত ফেলুদা চিৰিজৰ প্ৰথম গল্প"ফেলুদাৰ গোয়েন্দাগিৰি" প্ৰকাশিত হয়।
ফেলুদাৰ প্ৰধান সহকাৰী তেওঁৰ খুৰাকৰ পুতেক ভায়েক তপেশৰঞ্জন মিত্ৰ ওৰফে তোপস আৰু লেখক লালমোহন গাঙ্গুলী ।
এই দুই ছবিত কিংবদন্তিস্বৰূপ চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা সৌমিত্ৰ চট্টোপাধ্যায়ে ফেলুদাৰ নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল।
বৰ্তমানে সত্যজিতৰ পুত্ৰ সন্দীপ ৰায়ে ফেলুদাৰ গল্প আৰু উপন্যাসক লৈ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছে।
সত্যজিৎ ৰায়ৰ পৰিচালনাত সোনাৰ কেল্লা আৰু জয় বাবা ফেলুনাথ আৰু সত্যজিতৰ পুত্ৰ সন্দীপ ৰায়ৰ পৰিচালনাত"বাক্স ৰহস্য ", বোম্বাইয়েৰ বোম্বেটে ,"কৈলাসে কেলেঙ্কাৰী ","টিনটোৰেটোৰ যীশু ","গোৰস্থানে সাবধান ","ৰয়েল বেঙ্গল ৰহস্য "।
সোনাৰ কেল্লা আৰু জয় বাবা ফেলুনাথ চলচ্চিত্ৰত ফেলুদাৰ নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰে সৌমিত্ৰ চট্টোপাধ্যায়, আৰু বোম্বাইয়েৰ বোম্বেটেৰ পৰা পৰবতী সকলো চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে সব্যসাচী চক্ৰবৰ্তীয়ে।
সব্যসাচী চক্ৰবৰ্তীয়ে চলচ্চিত্ৰৰ উপৰিও ডাঃ মুনসীৰ ডায়েৰী নামৰ টেলিফিল্মত আৰু সন্দীপ ৰায়ৰ পৰিচালনাত ফেলুদাৰ ওপৰত নিৰ্মিত টিভি চিৰিয়েলত ফেলুদাৰ নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে।
তোপস চৰিত্ৰত নানা সময়ত সিদ্ধাৰ্থ চট্টোপাধ্যায়, শাশ্বত চট্টোপাধ্যায় আৰু পৰমব্ৰত চট্টোপাধ্যায়ে অভিনয় কৰিছে।
সত্যজিৎ ৰায়ৰ পৰিচালনাত জয় বাবা ফেলুনাথ চলচ্চিত্ৰত মগনলাল মেঘৰাজৰ নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল উৎপল দত্তই।
সত্যজিৎ ৰায় প্ৰেজেণ্টচ নামে হিন্দীত যি ফেলুদা কাহিনী টিভিত দেখুওৱা হৈছিল তাত ফেলুদাৰ নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰে শশী কাপুৰে আৰু লালমোহনবাবুৰ নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰে মোহন আগাসে।
ফেলুদাই প্ৰায়েই অসাধাৰণ স্মৃতিশক্তি আৰু সাধাৰণ জ্ঞানৰ অধিকাৰী সিধুজেঠাৰ কাষত বিভিন্ন জিজ্ঞাসা লৈ দ্বাৰস্থ হবলগীয়া হয়।
মিনৱালাই ১৯৯৫ চনত ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, কানপুৰৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল আৰু তেওঁ শ্ৰেণীৰ শীৰ্ষ ছাত্ৰ হিচাপে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল।
ইয়াৰ পিছত তেওঁ প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা -ৰ অধীনত গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
ইয়াৰ আগেয়ে তেওঁ হাৱাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত হাৱাৰ্ড চছাইটি ফেল' আৰু তাৰ পৰৱৰ্তী সময়ত সেই বিশ্ববিদ্যালয়ৰে সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।
২০১০ চনত তেওঁ আই চি টি পি পুৰস্কাৰ লাভ কৰাৰ লগতে ২০১১ চনত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ বিজ্ঞান সন্মান শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগত লাভ কৰিছিল।
২০১৩ চনত ইনফ'চিচ চায়েন্স ফাউণ্ডেচনৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা ইনফ'চিচ পুৰস্কাৰ পদাৰ্থবিজ্ঞান শাখাত ছিৰাজ মিনৱালাই লাভ কৰে।
শৈশৱত বিষধৰ সাপ ধৰি ভাল পোৱা মফজ্জ্বল হুছেইনে কিশোৰ অৱস্থাত ঘৰৰপৰা আঁতৰি গৈ ডেৰাডুনত যাদুকৰ ধৰমৰাজ গৰ্গিয়াৰৰ ওচৰত যাদুৰ কলা আয়ত্ব কৰিছিল।
১৯৭২ চনৰপৰা মফজ্জ্বল হুছেইনে 'যাদু সম্ৰাট এম. হুছেইন' নামেৰে পেছাদাৰী যাদুকৰ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
অসম আৰু ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানত পেছাদাৰী যাদু শ্বো প্ৰদৰ্শন কৰাৰ বাহিৰেও তেখেতে ১৯৭৫ ডুবাই, মাস্কট, নেপাল আৰু ভূটানত যাদু প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
কাহিনীৰ লগতে বিভিন্ন ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক বিষয়ৰ ওপৰতো তেখেতে যাদুৰ উপযোগী কাহিনী সৃষ্টি কৰি লৈছিল।
কহিনুৰ থিয়েটাৰৰ নাটক কুশল কোঁৱৰ-ত ফাঁচীৰ দৃশ্যটোৰ পৰিকল্পনা আৰু পৰিদৰ্শন এম. হুছেইনৰ যাদুৰে কৰা হৈছিল।
ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ফখৰুদ্দিন আলি আহমেদৰ কালত ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনৰ মঞ্চত তেখেতৰ অতিথিৰ বাবে এম হুছেইনে যাদু প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।
কিশোৰ অৱস্থাতে মফজ্জ্বল ডিগবৈ চহৰলৈ যাদু প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ অহা ডেৰাডুনৰ যাদুকৰ ধৰমৰাজ গাৰ্গিয়াৰৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে আৰু মেট্ৰিক পৰীক্ষাৰ পাছতেই মফজ্জ্বলে গাৰ্গিয়াৰৰ লগ লাগে আৰু ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানত যাদু প্ৰদৰ্শনৰ সময়ত গাৰ্গিয়াৰৰ সংগী হয়।
৬ ফুট ২ ইঞ্চি উচ্চতা আৰু ১৩২ কিলোগ্ৰামৰ এম হুছেইনৰ শাৰীৰিক অৱনতিৰ বাবে পাছলৈ মেজিক প্ৰদৰ্শন কমি আহিবলৈ ধৰিছিল।
তেখেতৰ আৰ্থিক অৱস্থাও দুৰ্বল হৈ পৰিছিল আৰু চিকিৎসাৰ উপযুক্ত অৰ্থ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ অসুবিধা পাইছিল।
সেই সময়ত তেখেতে চিকিৎসাধীন হৈ থকা অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ ৰোগীসকলেও তেখেতৰ চিকিৎসাৰ বাবে অৰ্থ ব্যয় কৰিছিল।
তিনিপুত্ৰৰ ভিতৰত মাজু পুত্ৰ মফজ্জ্বুলৰ শৈশৱ অতিবাহিত হৈছিল তেতিয়াৰ ডিব্ৰুগড় জিলাৰ অন্তৰ্গত ডিগবৈৰ গোলাই-ৰ গলিত।
১৯৭৫-৭৮ চনৰ মাজৰ সময়ছোৱাত অসমৰ হাবি-বনৰ লগতে পশ্চিম বংগৰ জলপাইগুৰি আৰু দাৰ্জিলিঙত মেলা চিকাৰ পদ্ধতিৰে এককভাৱে বহুতো বন্য হাতী ধৰিছিল।
তেওঁ ১৯৮০ চনৰে পৰাই পশ্চিম বংগত বনাঞ্চলৰ হাতী জনবসতিপূৰ্ণ অঞ্চললৈ অহাৰ ক্ষেত্ৰত বন বিভাগক সহায় আগবঢ়াই আহিছে।
১৯৯১-৯৩ চনৰ সময়ছোৱাত তেওঁ উত্তৰ বংগৰ বিভিন্ন অঞ্চলত দেখা দিয়া নাহৰফুটুকী বাঘৰ উপদ্ৰৱৰ ক্ষেত্ৰত পোহনীয়া প্ৰশিক্ষণ প্ৰাপ্ত হাতীৰ যোগেদি সমস্যা সমাধানৰ ক্ষেত্ৰত সহযোগিতা আগবঢ়াইছিল।
১৯৯৬ চনত পাৰ্বতী বৰুৱাই কেৰালাৰ পিচিত অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম মাউত প্ৰশিক্ষণ পাঠ্যক্ৰমত সমল ব্যক্তি হিচাপে যোগদান কৰিছিল।
উত্তৰাঞ্চল বন বিভাগে আয়োজন কৰা মাউতৰ প্ৰশিক্ষণৰ পাঠ্যক্ৰম এটাত তেওঁ কাৰিকৰী সঞ্চালক পদত হিচাপে যোগ দিয়ে।
বৰ্তমান তেওঁ অসমৰ চৰকাৰী, বেচৰকাৰী মাউতক প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ লগতে পশ্চিমবংগতো প্ৰশিক্ষণৰ সঞ্চালক ৰূপে মাউতক প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰি আহিছে।
পাৰ্বতী বৰুৱা হাতী চিকাৰ বা হাতীক ধৰি আনি প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ কামৰ সৈতে জড়িত থকা এগৰাকী অসমীয়া নাৰী।
এছিয়া নাইবা সমগ্ৰ বিশ্বৰ ভিতৰত তেৱেঁই একমাত্ৰ মহিলা, যি ‘মেলা চিকাৰ’ পদ্ধতিৰে হাতী ধৰি আহিছে।
জীৱনজোৰা কৃতীৰ বাবে অসম চৰকাৰে তেওঁক ২০০৩ চনত ‘অনাৰেৰি চিফ এলিফেণ্ট ৱাৰ্ডেন অফ অসম’ সন্মানেৰে বিভূষিত কৰে।
১৯৮২ চনত পশ্চিমবংগৰ জলদাপাৰা সংৰক্ষিত বনাঞ্চলত আয়োজিত হোৱা আন্তৰ্জাতিক হস্তী সন্মিলনত অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল।
১৯৯৩ চনত তামিলনাডুৰ মাদুমালাই সংৰক্ষিত বনাঞ্চলত বম্বে নেচাৰেল হিষ্ট্ৰী ছ’চাইটিৰ দ্বাৰা আয়োজিত এছিয়াৰ পোহনীয়া হাতী সন্দৰ্ভত থাইলেণ্ডৰ বেংককত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তৰ্জাতিক কৰ্মশালাটো অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল।
প্ৰথম ভাইৰাছ শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল ১৯৮৪ চনত, ফ্ৰেড ক’হেনে দক্ষিণ কেলিফৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত অৰ্পণ কৰা তেওঁৰ গৱেষণা পত্ৰ - ত।
পিছত ১৮৮৭ চনত প্ৰকাশ কৰা এটা প্ৰতিবেদনত ক’হেনে মন্তব্য কৰে যে, নিখুঁতভাৱে ভাইৰাছ চিনাক্ত কৰিবলৈ কোনো এলগ’ৰিথিম পোৱা নাযায়।
কিন্তু তাৰ আগতে, অৰ্থাত্‍ ১৯৬৯ চনত নামৰ আলোচনী খনত ডেৱিড গেৰ’ল্ডে তেওঁৰ এটা চুটি গল্পত প্ৰথমে ভাইৰাছ শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰে নিজে নিজকে পুণ:নিৰ্মাণ কৰিব পৰা প্ৰগ্ৰেমৰ বিষয়ে বুজাবলৈ।
আজিৰ তাৰিখত ভাইৰাছ বা মেলৱেৰ ব্যৱহাৰৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল কাৰোবাৰ লাভৰ কাৰণে আন এজনৰ ব্যক্তিগত বা ব্যৱসায়িক তথ্য চুৰি কৰা আৰু চৰকাৰী নাইবা আন কোনো কৰ্প’ৰেট ৱেবছাইটত বিশেষ সুৰক্ষাৰে সংৰক্ষিত থকা তথ্য চুৰি নাইবা নষ্ট কৰি পেলোৱা।
এই উদ্দেশ্যৰে সৃষ্টি কৰা বহু ভাইৰাছ, ট্ৰ’জান হৰ্ছ বা ৱৰ্ম আদিয়ে ইণ্টাৰনেটৰ সহায়ত বিয়পি পৰি সাধাৰণ কম্পিউটাৰ ব্যৱহাৰকাৰী সকলৰ যথেষ্ট অসুবিধাৰ সৃষ্টি কৰে।
ভাইৰাছবোৰক মেলৱেৰ বা এডৱেৰ বা স্পাইৱেৰৰ লগত একে বুলি ভবা হয় যদিও, এইবোৰৰ নিজৰ প্ৰতিলিপি তৈয়াৰ কৰাৰ ক্ষমতা নাথাকে।
সঁচা অৰ্থত ক’বলৈ গ’লে ভাইৰাছবোৰে এটা কম্পিউটাৰৰ পৰা আন এটা কম্পিউটাৰলৈ বিভিন্ন মাধ্যমেৰে বিয়পি পৰে।
বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰ’গ্ৰাম যেনে ট্ৰ’জান হৰ্চ , ৱৰ্ম , ৰুটকিত , স্পাইৱেৰ, এডৱেৰ আদিবোৰ মালৱেৰৰ অন্তৰ্গত হয়।
ট্ৰ’জান হৰ্চ, ৱৰ্ম আদিক কেতিয়াবা ভাইৰাছৰ লগত তুলনা কৰা হয় যদিও ইয়াত প্ৰযুক্তিগত পাৰ্থক্য আছে।
১৯৮০ চনত জুৰ্গান ক্ৰৱাচে তেওঁৰ গৱেষণা পত্ৰ " " ত উল্লেখ কৰিছিল যে কেতিয়াবা কম্পিউটাৰ ভাইৰাছবোৰে জৈৱিক ভাইৰাছৰ দৰে লক্ষণ দেখুৱাই।
১৯৮৩ চনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে এনে প্ৰ'গ্ৰামক 'ভাইৰাছ' বুলি উল্লেখ কৰিছিল ফ্ৰেডৰিক কোহেন আৰু লেন এদলমেন-এ ।
ভাইৰাছৰ প্ৰয়োগেৰে কম্পিউটাৰৰ ব্যৱস্থা বিঘ্ন কৰাৰ প্ৰথম ঘটনা সংঘটিত হৈছিল, ১৯৮৬ চনত।
১৯৬০ চনত, গেম অৱ লাইফ নামৰ 'প্ৰাণ-অনুকৰণ প্ৰ'গ্ৰাম' এটাত তেওঁ নিজে নিজে প্ৰতিলিপি তৈয়াত কৰিব পৰা প্ৰ'গ্ৰাম লিখিছিল।
কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ পৰীক্ষাৰ বাবে ১৯৭০ চনত প্ৰথমে নিজৰ প্ৰতিলিপি প্ৰস্তুত কৰিব পৰা প্ৰ'গ্ৰাম লিখা হৈছিল।
১৭৯৭ - মেৰী ৱলষ্টনেক্ৰফট গডউিন শ্বেলী, ইংৰাজ কবি শ্বেলীৰ পত্নী, তেওঁৰ প্ৰসিদ্ধ ৰচনা ফ্ৰেংকেনষ্টাইন।
১৮৪৪ - ফ্ৰেইড্ৰিক ৰাটজেল, জাৰ্মান ভূগোল বিজ্ঞানী, জীৱন্ত স্থানৰ ধাৰণা আৰু জিঅ'পলিটিক্সৰ বাবে জনাজাত।
১৯৭৪ - টকিঅ'ৰ মাৰুনাউচিৰ মিটচোপবিছি হেভি ইণ্ডষ্টিজৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ত ভয়ংকৰ বিস্ফোৰণ সংঘটিত হৈছিল।
এই ঘটনাত জড়িত থকাৰ সন্দেহত ১৯৭৫ চনৰ ১৯ মে'ত জাপানৰ কৰ্তৃপক্ষই আঠগৰাকী বাওঁপন্থী সংগ্ৰামীক আটক কৰিছিল।
১৯৯০ - লোকসভাত সৰ্বসন্মতিক্ৰমে আকাশবাণী আৰু দূৰদৰ্শনক স্বায়ত্ত্ব শাসন প্ৰদান কৰা ঐতিহাসিক ‘‘প্ৰচাৰ ভাৰতী বিধেয়ক’’খন গৃহীত হয়।
১৯৮১ - মঃ আলি ৰাজাই, ইৰাণৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি, উগ্ৰপন্থীৰ বোমা বিস্ফোৰণত মৃত্যু হৈছিল।
১৯৮১ - মঃ বাহোনৰ, ইৰাণৰ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী, উগ্ৰপন্থীৰ বোমা বিস্ফোৰণত মৃত্যু হৈছিল।
স্ৰস্তা জৰ্জ হাৰপিনৰ মতে ১৮৬৪ চনৰ ৬/৭ বছৰ পূৰ্বৰে পৰা ডাক টিকটৰ সংগ্ৰহ আৰু অধ্যয়ন কাৰ্য্য চলি আহিছে আৰু এই ৰাপৰ এটা ভাল পোচাকী নাম থকাটো উচিত যিহেতো পূৰ্বৰ "টিম্ব্ৰ'মেনি" নামটো সকলোৰে অপচন্দৰ আছিল।
এই ব্যৱস্থাই চিঠি প্ৰেৰণ কৰোঁতাৰ পৰা চিঠি পঠোৱাৰ বাবে মূল্য সংগ্ৰহ কৰাৰ বিপৰীতে গ্ৰহণ কৰোঁতাৰ বাবে বিনামূলীয়া প্ৰথাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল।
ফিলাটেলি শব্দৰ বহুল ব্যৱহাৰে পূৰ্বব্যৱহিত টিম্ব্ৰ'মেনিয়া, টিম্ব্ৰ'ফিলি আদি শব্দ অব্যৱহৃত কৰি তোলে।
উদাহৰণ স্বৰূপে অধ্যয়নমূলক ডাক টিকটৰ কিছুসংখ্যক অতি দুৰ্লভ হ'ব পাৰে অথবা কোনো সংগ্ৰহালয়ত স্ংৰক্ষিত হ'ব পাৰে।
অৱশেষত, সুসংগঠিত ব্ৰিটিছ দলটোৱে নিজৰ প্ৰভূত্ব বিস্তাৰ কৰিছিল, আনহাতে ফ্ৰান্সে ভাৰতত প্ৰভাৱ হেৰুৱাইছিল।
১৭৮৭ চনত তেওঁৰ বিৰুদ্ধে দুৰ্নীতিৰ অভিযোগ আৰোপ কৰা হয় আৰু তেওঁক অপসাৰণ কৰা হয়, কিন্তু ১৭৯৫ চনত এক দীঘলীয়া বিচাৰৰ পিছত নিৰ্দোষ সাব্যস্ত কৰা হয়।
তেওঁ ভাৰতীয় অধ্যয়ন আৰু ধৰ্মীয় অধ্যয়নৰ পশ্চিমীয়া শৈক্ষিক শাখাৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল।
তেওঁৰ নিৰ্দেশনাত প্ৰাচ্যৰ পবিত্ৰ গ্ৰন্থ নামেৰে এছিয়াৰ ধৰ্ম গ্ৰন্থসমূহ একত্ৰিত কৰি ইংৰাজী অনুবাদ কৰি ৫০টা খণ্ডত কিতাপ প্ৰস্তুত কৰি উলিওৱা হৈছিল।
১৮৯৬ - কৃষ্ণানন্দ ব্ৰহ্মচাৰী, অসমৰ সমাজসেৱক, সমাজ সংস্কাৰক, ধৰ্মগুৰু, আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ মুক্তি যুঁজাৰু।
১৯৪৭ - প্ৰবীণ কুমাৰ সোবটি, ভাৰতীয় এথলেটিকছ খেলুৱৈ, অভিনেতা আৰু “সীমান্ত সুৰক্ষা বল”ৰ সৈনিক।
তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য আৰু পাঁচবাৰকৈ নিম্নসদন লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল ক্ৰমে দশম লোকসভা, একাদশ লোকসভা, দ্বাদশ লোকসভা, ত্ৰয়োদশ লোকসভা আৰু পঞ্চদশ লোকসভা।
পাঁচবাৰকৈ প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ডিব্ৰুগড়ৰ এইগৰাকী প্ৰাক্তন সাংসদে ১৯৯১ চনত ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে ইণ্ডিয়ান নেচনেল ট্ৰেড ইউনিয়ন কংগ্ৰেছৰ সাধাৰণ সম্পাদক আছিল।
১৯৮৫ - ৰুদ্ৰ প্ৰতাপ সিং এজন ভাৰতীয় প্ৰাক্তন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটাৰ, যি টেষ্ট, এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আৰু টুৱেণ্টি-২০ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত ভাৰতৰ ক্ৰিকেট দলৰ হৈ বাওঁহাতৰ ফাষ্ট-মিডিয়াম বলাৰ হিচাপে খেলিছিল।
১৯৮৮ - ৰবীন্দ্ৰসিংহ অনিৰুদ্ধসিংহ জাদেজা, যাক সাধাৰণতে ৰবীন্দ্ৰ জাদেজা বুলি জনা যায়, এজন ভাৰতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটাৰ।
১৯৯৪ - শ্ৰেয়াছ সন্তোষ আয়াৰ এজন ভাৰতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটাৰ যি সোঁহতীয়া বেটিং হিচাপে ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ হৈ খেলে।
আয়াৰে তেওঁৰ প্ৰথম টেষ্ট মেচত শতক আৰু ২০২১ চনৰ নৱেম্বৰত নিউজিলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে দ্বিতীয় ইনিংছত অৰ্ধশতক অৰ্জন কৰিছে আৰু এনে কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।
আয়াৰে ঘৰুৱা ক্ৰিকেটত মুম্বাইৰ হৈ খেলে আৰু ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগত কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছৰ অধিনায়ক।