polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
শৃংখলাটোত শেষৰ দুখন গ্ৰন্থতহে হ'ৰক্ৰাক্সৰ উল্লেখ আৰু বিশদ বৰ্ণনা আছে যদিও দ্বিতীয় গ্ৰন্থ চেম্বাৰ অব্ চিক্ৰেট্ছতো ডায়েৰীৰ ৰূপত এটা হ'ৰক্ৰাক্সৰ কথা উল্লেখ আছে যিটোৰ প্ৰকৃত পৰিচয় ৰাওলিঙে হাফ্-ব্লাড প্ৰিন্সতহে ডাঙি ধৰিছে।
পিছে ভলডেম'ৰ্টৰ গাত থকা হেৰীৰ তেজৰ অংশই হ'ৰক্ৰাক্সৰ দৰে কাম কৰাত হেৰীৰ নিজা প্ৰাণশক্তি পুনৰ উলটি আহে।
প্ৰাণশক্তিৰ অষ্টম তথা মূল অংশ ভ'লডেম'ৰ্টৰ নিজ দেহত থাকে আৰু ই অৱশেষত ভলডেম'ৰ্টৰ নিজৰেই মাৰণ মন্ত্ৰ উলটি আহি সম্পূৰ্ণকৈ ধ্বংস হয়।
প্ৰফেছাৰ শ্লাগ্হৰ্নে কিশোৰ ভ'লডেম'ৰ্ট অৰ্থাৎ টম ৰিডলক কৈছে যে ইয়াৰ বাবে নিজৰ প্ৰাণটোৰ এডোখৰ নিলগাই উলিয়াই পেলোৱাৰ প্ৰয়োজন।
সাধাৰণতে বিশেষ মন্ত্ৰোচ্চাৰণৰ প্ৰয়োজন হয় যদিও বিশেষ পৰিস্থিতিত নিৰ্মাতাজনৰ ইচ্ছা আৰ মন্ত্ৰ অবিহনেই হ'ৰক্ৰাক্স একোটা সৃষ্টি হ'ব পাৰে।
উদাহৰণস্বৰূপে হেৰী পটাৰ নিজেই ভ'লডেম'ৰ্টৰ এটা হ'ৰক্ৰাক্স আছিল আৰু তেওঁলোক দুয়ো এই বিষয়ে অজ্ঞাত আছিল।
হেৰীক শিশু অৱস্থাতে মাৰিবৰ চেষ্টা কৰোঁতেই নিজৰ অভিশাপটো উলোটাই লাগি ভ'লডেম'ৰ্টৰ শৰীৰটো ধ্বংস হৈছিল।
হ'ৰক্ৰাক্স হৈছে ইংৰাজ লেখিকা জে. কে. ৰাউলিং ৰচিত হেৰী পটাৰ গ্ৰন্থ শৃংখলাত উল্লিখিত এবিধ যাদুকৰী সামগ্ৰী।
শৃংখলাটোত এই পদ্ধতিৰে অমৰ হোৱাৰ চেষ্টা কৰা অন্যতম ব্যক্তি হিচাপে ক'লা যাদুকৰ ভ'লডেম'ৰ্টৰ বৰ্ণনা আছে।
গ্ৰীফিন্দৰ হাউচৰ প্ৰতিষ্ঠাপক গডৰিক গ্ৰীফিন্দৰৰ গব্লিনে সজা তৰোৱালো এইক্ষেত্ৰত কাৰ্যকৰী।
ব্ৰাহ্ম স্কুলৰ পাৰা মাধ্যমিক পাছ কৰি পাটনা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৬০ চনত অৰ্থনীতি বিষয়ত কৃতিত্ব সহকাৰে স্নাতকোত্তৰ উত্তীৰ্ণ হৈ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণ্ডি পাৰ কৰি আহে।
মাৰ্কসবাদেৰ উত্তৰাধিকাৰ; আমাৰ জেনাৰেশানেৰ কাব্যদৰ্শন বা মৃত্যুমেধী শাস্ত্ৰ; ইশতাহাৰ সংকলন; হাংৰি কিংবদন্তি; পোস্টমডাৰ্নিজম; পৰাবাস্তববাদ; আধুনিকতাৰ বিৰুদ্ধে কথাবাত্ৰা; মতান্তৰ; পোস্টমডাৰ্ন কালখন্ড ও বাঙালিৰ পতন; উত্তৰঔপনিবেশিক পোস্টমডাৰ্নিজম; পোস্টমডাৰ্ন জীবনানন্দ; শাৰ্ল বদল্যাৰ; অ্যালেন গিন্সবাৰ্গ; জঁ আৰ্তুৰৰ্য অঁবো; প্ৰবন্ধসমগ্ৰ; হাংৰি আন্দোলনেৰ ইশতাহাৰ।
মলয় ৰায়চৌধুৰী একেধাৰে কবি, উপন্যাসিক, নাট্যকাৰ, জীৱনীকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ আৰু বঙালী ভাষাত হাংৰি আন্দোলনৰ গুৰি ধৰোঁতা।
ডা: ৰমেশ চন্দ্ৰ ডেকাৰ জন্ম হয় ১৯৪৮ চনৰ ১ অক্টোবৰত অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ বাইহাটা চাৰিআলি নিকটৱৰ্তী মুক্তাপুৰ গাঁৱত।
ঘৰৰ ওচৰৰে পাতিদৰং বিদ্যাপীঠ হাইস্কুলৰ পৰা তেওঁ হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল।
ৰমেশ চন্দ্ৰ ডেকা এগৰাকী প্ৰখ্যাত চকু,নাক আৰু কাণ বিশেষজ্ঞ তথা সৰ্বভাৰতীয় চিকিৎসা বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, নতুন দিল্লীৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালক।
ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ মণিপালৰ কস্তুৰবা মেডিকেল কলেজত চকু, কাণ আৰু নাকৰ চিকিৎসা বিভাগত অধ্যক্ষ ৰূপে আৰু পণ্ডীচেৰীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু ইনষ্টিটিউট অব পষ্টগ্ৰেজুৱেট মেডিকেল এডুকেশ্যন আৰু ৰিচাৰ্ছ ত অধ্যাপকৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
তদুপৰি তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কেইবাখনো উল্লেখযোগ্য প্ৰতিষ্ঠানত চিকিৎসা সম্পৰ্কীয় প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে।
ৰমেশ চন্দ্ৰ ডেকাই ইতিমধ্যে আন্তৰ্জাতিক গৱেষণাৰ জাৰ্ণেলত দুশৰো অধিক গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছে।
দেউতাক গ্ৰেজিয়ান’ ৰ’চিক অনুসৰণ কৰি ১৯৯৬ চনত ইটালীৰ এপিৰিলিয়া দলৰ হৈ প্ৰথম বাৰৰ বাবে গ্ৰেণ্ড পিক্সৰ ১২৫চিচি শাখাত অংশগ্ৰহণ কৰে, তাৰ পাছৰ বছৰতে তেওঁ প্ৰথমটো বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ দখল কৰে।
ভেলেন্টিন’ ৰ’ছিৰ জন্ম হৈছিল উৰবিন’ত হৈছিল, তেওঁলোকৰ পৰিয়াল পাছত টাভুলিয়ালৈ উঠি সময়তো ৰ’ছি শিশুৱেই আছিল।
প্ৰাক্তন মটৰ চাইকেল ৰেচিং খেলুৱৈ গ্ৰাজিয়ান’ ৰ"ছিৰ পুত্ৰ হোৱা সুত্ৰে কম বয়সৰ পৰাই ৰ’ছিয়ে মটৰ চাইকেল চলোৱা আৰম্ভ কৰে।
ৰেচিঙৰ ক্ষেত্ৰত ৰ’ছিৰ প্ৰথম পচণ্ড আছিল কাৰ্ট ৰেচিং , ১৯৯০ চনত ৰ’ছিয়ে প্ৰথম স্থানীয় কাৰ্ট চেম্পিয়নশ্বিপ দখল কৰে।
তাৰ পাছত তেওঁ মিনিম’ট’ প্ৰতিযোগিতা সমূহত ভাগ ল’বলৈ আৰম্ভ কৰে, ১৯৯১ৰ ভিতৰত তেওঁ কেইবাটাও স্থানীয় খিটাপ জয় কৰে।
১৯৯৩ চনত দেউতাকৰ সহায়ত ৰ’ছিয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১২৫চিচিৰ কেভিগা মিট’ নামৰ বাইকেৰে প্ৰতিযোগিতাত নামে, এই মটৰচাইকেলখন প্ৰথমবাৰতে খুণ্ডিয়াই ভাঙে, সপ্তাহৰ শেষত তেওঁ নৱম স্থান লাভ কৰে।
১৯৯৬ চনৰ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপৰ পাচঁখন ৰেচত খুণ্ডিয়াই পৰাৰ পাছত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে কিছু সফল হয়।
২০০৩ চনতো নটা ৰেচ বিজয়েৰে নিজৰ তৃতীয় ক্ৰমাগত বিশ্ব চেম্পিয়ণশ্বিপৰ খিটাপ জিকিবলৈ ৰ’ছি সক্ষম হয়।
ফিলিপ দ্বিপপুঞ্জত হোৱা এই অষ্ট্ৰেলিয়ান গ্ৰা. পি.ক ৰ’ছিৰ কেৰিয়াৰৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সময় বুলি বহুতে ক’ব খোজে।
এই খেলসমূহত ৰ’ছিৰ লগতে ৰ"ছিয়ে ব্যৱহাৰ কৰা হোণ্ডা 211 মটৰচাইকেলখনৰ প্ৰদৰ্শনো চমক লগোৱা আছিল।
এইবছৰৰ মাজ ভাগত ৰ’ছি ডুকাটি দল যোগদান কৰাৰ সম্ভাৱনাই দেখা দিয়ে যদিও পাছত তেওঁ হোণ্ডা দলৰ হৈয়েই গোটেই বছৰ প্ৰতিযোগিতাত নামে।
২০০৫ চনৰ গ্ৰেণ্ড পিক্স মটৰচাইকেল ৰেচিং বৰ্ষত, ৰ’ছিয়ে ৭ম টো বিশ্ব চেমৈয়ণশ্বিপৰ খিটাপ দখল কৰে, এইটো আছিল ক্ৰমাগত পঞ্চমটো ম’ট’ জি পি চেম্পিয়ণশ্বিপ।
২০০৬ চনৰ ম’ট’ জি পিত হেইডেন হাতত পৰাস্ত হৈ বৰ্ষৰ শেষত দ্বিতীয় স্থান দখল কৰে, এইটো চিজনত প্ৰথমৰ পৰাই ৰ’ছিয়ে অগ্ৰগতি বজায় ৰখাত বিফল হয়, অন্তিম ৰেচত ৰ’ছিৰ বাইক খুণ্ডিয়াই পৰাৰ ফলত ৰেচ সম্পূৰ্ণ কৰিব নোৱাৰে।
ভেলেন্টিন’ ৰ’ছি এজন ইটালীৰ এজন পেছাদাৰী মটৰচাইকেল দৌৰৰ প্ৰতিযোগী, তেওঁ একাধিকবাৰ ম’ট’ জি পি ৱৰ্ল্ড চেম্পিয়নশ্বিপ খিটাপ দখল কৰিছে।
তেওঁ মুঠ নবাৰ গ্ৰেণ্ড পিক্স ৱ’ৰ্ল্ড চেম্পিয়নশ্বিপ দখল কৰিছে, তাৰে সাতটা খিটাপ আছিল প্ৰীমিয়াৰ শ্ৰেণীৰ।
দক্ষিণ আফ্ৰিকাত হোৱা প্ৰথমখন ৰেচত ৰ’ছি বিজয়ী হয় ইয়াৰ লগে লগে ৰ’ছি বেলেগ বেলেগ নিৰ্মাতাৰ মটৰচাইকেল ব্যৱহাৰ কৰি ক্ৰমাগত ভাবে ৰেচ জিকা একমাত্ৰ খেলুৱৈত পৰিগণিত হয়।
২০০৮ চনত ৰ’ছিয়ে ব্ৰিডষ্ট’ন টায়াৰ ব্যৱহাৰ কৰে, কটৰত অনুষ্ঠিত প্ৰথম খেলত পঞ্চম স্থান দখল কৰাৰ পাছত ৰ’ছিয়ে এই বৰ্ষত খেলা পাছৰ খেলসমূহত ৰ’ছিয়ে সফলতা লাভ কৰে, বৰ্ষান্তত নটা বিজয়েৰে ৰ’ছিয়ে ৬ষ্ঠটো প্ৰীমিয়াৰ বিশ্ব খিটাপ দখল কৰে, সকলোবোৰ সামৰি ই আছিল অষ্টমটো বিশ্ব খিটাপ।
২০০৯ চনত নৱমটো বিশ্ব খিটাপ জিকাৰ পথত ৰ’ছিয়ে মুঠ ছখন ৰেচত বিজয়ী হয়, এই বৰ্ষত তেওঁ নিজৰ দলেৰেই খেলুৱৈ জৰ্জ ল’ৰেঞ্জক পৰাস্ত কৰে।
২০০৭ চনত ৰ’ছিয়ে য়ামাহা -1 নামৰ ৮০০ চিচিৰ এখন বাইক ব্যৱহাৰ কৰে, এই বৰ্ষত ৰ’ছিয়ে তৃতীয় স্থানতে সন্তুষ্ট থাকিব লগা হয়, কাচে ষ্ট’নাৰে সুন্দৰ প্ৰদৰ্শনেৰে ১০খন ৰেচ জিকি প্ৰথম স্থান দখল কৰে, আনহাতেদি দ্বিতীয় স্থানত থাকে ডেনি পেড্ৰ’ছা।
২০০২ চনত ম’ট’ জি পি বাইকসমূহ প্ৰতিযোগিতা আৰম্ভণি হয়, নতুন বাইকসমূহক লৈ প্ৰথমাৱস্থাত খেলুৱৈ সকল বিভিন্ন অসুবিধাত পৰা দেখা যায়, ৰ’ছিয়ে প্ৰথমখন ৰেচত বিজয়ী হয়, তাৰ পাছত প্ৰথম নখনৰ আঠখন আৰু সৰ্বমুঠ ১১ খন ৰেচ জিকিবলৈ সক্ষম হয়।
য়ামাহাই চুক্তিৰ বাবদ ৰ’ছিক ১২ নিযুত আমেৰিকান ডলাৰ আগবঢ়াই, যি পৰিমাণৰ ধন সেই সময়ত আন কোনো দলে, আনকি হ’ণ্ডায়ো ৰ’ছিক আগবঢ়াবলৈ সক্ষম নাছিল।
৫০০ চিচি ম’ট’ জিপিত জয়ৰ পৰিসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ৮০ টা জয়েৰে, ৰ’ছি তালিকাৰ সৰ্বকালৰ শীৰ্ষত আছে, আৰু সকলোবোৰ শাখাৰ পৰিসংখ্যাত জিয়াচ’ম’ আগষ্টিনি ৰ পাছতে দ্বিতীয় স্থানত আছে।
২০১০ চনৰ ম’ট’ জি পিত ৰ’ছি কেইবাবাৰো আঘাত প্ৰাপ্ত হয় আৰু কেইবাবাৰো খেলৰ মাজত তেওঁ মটৰচাইকেলৰ পৰা বাগৰি পৰে, বছৰৰ শেষত ৰ’ছিয়ে চতুৰ্থ স্থানহে দখল কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
এটা প্ৰতিষ্ঠানৰ উদ্বৃত্ত মিলন পত্ৰ অৰ্থাৎ বেলেঞ্চ শ্বিটখনে প্ৰতিষ্ঠানটোৱে অধিকাৰ কৰি থকা সম্পত্তিসমূহৰ মুদ্ৰা মূল্যসমূহ. . , . & . . , " ", , 2005 লিপিৱদ্ধ কৰে।
মুদ্ৰা আৰু মুদ্ৰা সমকক্ষ - এয়া হৈছে আটাইতকৈ নমনীয় সম্পত্তি যাৰ ভিতৰত মুদ্ৰা, জমা একাউণ্ট আৰু হস্তান্তৰযোগ্য সঁজুলি ।
হ্ৰস্বকালীন বিনিয়োগ - অদূৰ ভৱিষ্যতে তাৎক্ষণিক মূল্য পাৰ্থক্যৰ সময়ত বিক্ৰী কৰি লাভ কৰিবৰ বাবে ক্ৰয় কৰি ধাৰণ কৰি ৰখা ছিকিউৰিটিসমূহ ইয়াৰ ভিতৰত পৰে।
মজুত সম্ভাৰ - মজুত সম্ভাৰ বা ইনভেণ্টৰি তিনি প্ৰকাৰৰ হ'ব পাৰে: কেঁচামাল, উৎপাদনৰ কাম কিছু অংশ হোৱা পণ্যদ্ৰৱ্য আৰু উৎপাদিত পণ্যদ্ৰৱ্য।
অগ্ৰিম আদায়কৃত খৰচ - নিৰ্দিষ্ট সামগ্ৰী বা সেৱা গ্ৰহণ কৰাৰ আগতেই ইয়াৰ বিপৰীতে প্ৰদান কৰা ধন।
যোগাত্মক অৰ্থনৈতিক মূল্য থকা আৰু অধিকাৰ স্থাপন তথা মূল্য উৎপাদন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যিকোনো স্পৰ্শনীয় বা অস্পৰ্শনীয় বস্তুকে সম্পত্তি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
সাধাৰণভাৱে, সম্পত্তিয়ে মালিকীস্বত্বৰ মূল্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে যাক ধন বা মুদ্ৰালৈ ৰূপান্তৰ কৰিব পৰা যায়।
ধন বা মুদ্ৰা আৰু ব্যৱসায়টোৰ স্বাভাৱিক গতিত অসুবিধাৰ সৃষ্টি নকৰাকৈ এবছৰ নাইবা কাৰ্যচক্ৰৰ ভিতৰত মুদ্ৰালৈ ৰূপান্তৰ হ'বলগা বা শেষ হৈ যাবলগা সম্পত্তিবোৰেই অস্থাৱৰ সম্পত্তি ।
আৰ এফ আৰ এছ ফ্ৰেমৱৰ্কৰ মতে, "সম্পত্তি হৈছে পূৰ্বকালীন কাম-কাজৰ ফলস্বৰূপে এটা প্ৰতিষ্ঠানে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা বৈভৱ আৰু ভৱিষ্যতে ইয়াৰপৰা প্ৰতিষ্ঠানটোৰ অৰ্থনৈতিক লাভালাভ হোৱাটো আশা কৰা যায়।
অস্পৰ্শণীয় সম্পত্তিসমূহ হৈছে বাহ্যিক অস্তিত্ববিহীন বিভৱ তথা স্বত্বসমূহ যাৰ প্ৰতিষ্ঠানটোত এক মূল্য আছে আৰু ই ব্যৱসায়িক স্থানত প্ৰতিষ্ঠানটোক কিছু সুবিধা প্ৰদান কৰে।
জেনেৰেলী এক্চেপ্টেড একাউণ্টিং প্ৰিন্সিপলছ চমুকৈ -ৰ নীতি অনুসৰি কোম্পানী এটাৰ উদৃত্ত মিলন পত্ৰখনত সম্পত্তিসমূহ কেইটামানত ভাগত ভগাই দেখুওৱা হয় আৰু ইয়াৰ নিয়মসমূহ দেশভেদে ভিন্ন হয়।
সম্পত্তি হৈছে "অৰ্থনৈতিক মূল্যযুক্ত এক বিভৱ যাক কোনো ব্যক্তি, ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান বা দেশে ভৱিষ্যতে ই লাভালাভ প্ৰদান কৰাৰ আশাত ধাৰণ তথা নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।
অৰ্থাৎ এটা প্ৰতিষ্ঠানৰ মুঠ সম্পত্তিৰ মূল্য মুঠ দেনা আৰু অংশীদাৰসকলৰ প্ৰাপ্যৰ যোগফলৰ সমান।
প্ৰকৃততে আফগানিস্থান, ইৰান আৰু আৰৱীয় দেশসমূহক উদ্দেশি জাৰ্মানীয়ে কৰা উদ্দেশ্যধৰ্মী অনাতাঁৰ সম্প্ৰচাৰক প্ৰতিহত কৰিবলৈ এই বহিঃসেৱা কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰা হৈছিল।
১৯৫৭ চনৰ ৩ অক্টোৱৰ তাৰিখে ৰেডিঅ' চিলোনৰ সৈতে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিবলৈ বিবিধ ভাৰতী সেৱা উন্মোচন কৰা হয়।
১৯২৭ চনত কেইটামান ৰেডিঅ' ক্লাবৰ সহযোগত ব্ৰিটিছ ভাৰতত প্ৰথম অনাতাঁৰ সম্প্ৰচাৰ আৰম্ভ হৈছিল।
১৯২৬ চনত হোৱা এখন চুক্তি মৰ্মে বেচৰকাৰী ইণ্ডিয়ান ব্ৰ'ডকাষ্টিং কোম্পানীক দুটা অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰাৰ বাবে কৰ্তৃত্ব প্ৰদান কৰা হৈছিল।
দুবছৰ পৰীক্ষামূলকভাৱে কাৰ্যসূচী সম্প্ৰচাৰ কৰাৰ অন্তত ১৯৩২ চনৰ মে মাহৰ পৰা স্থায়ীভাৱে কাৰ্যসূচী সম্প্ৰচাৰ আৰম্ভ হয়।
১৯৩৬ চনত এম ভি গোপালাস্বামীয়ে তেওঁৰ বাসস্থান "বিত্তাল বিহাৰ"ত দেশৰ প্ৰথমটো ব্যক্তিগত অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰা সময়তে "আকাশবাণী" শব্দটোৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল।
জাকত থকা বা বাঁহ সাজি থকা চৰায়ে ইটোৱে সিটোৰ সতে যোগাযোগ কৰিবলৈ, মতা ঘৰচিৰিকাই বিশেষ স্থানত নিজৰ আধিপত্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰু মাইকী ঘৰচিৰিকাক আকৰ্ষিত কৰিবলৈ মাতে।
তদুপৰি ইহঁতে বিভিন্ন পোক-পতংগ, কেঁচু, ভেকুলী বা জেঠী আদিও খায় পোৱালি চৰাইক জন্মৰ পোন্ধৰ দিনলৈকে খুউৱা হয়
মতা ঘৰচিৰিকাৰ ঠোঁটৰ পৰা পিঠিলৈকে গাঢ় ধোৱা বৰণৰ আৰু মূৰৰ দুইকাষে ৰঙচুৱা মটিয়া বৰণৰ হয়।
এনে নতুনকৈ ঘৰচিৰিকা সংযোজিত কৰা স্থানবোৰ হৈছে আমেৰিকা, পশ্চিম আফ্ৰিকা, অষ্ট্ৰেলিয়া, নিউজিলেণ্ড আৰু বিশ্বৰ বিভিনন্ন দ্বীপ সমূহ।
ঘৰচিৰিকাৰ বহুল বিস্তৃতি তথা জনসংখ্যাৰ বাবে ইয়াক আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকাত হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
অৱশ্যে শেহতীয়া তথ্য অনুসৰি ঘৰচিৰিকাৰ জনসংখ্যা বিশ্বৰ বিভিন্ন অঞ্চলত দ্ৰুতগতিত হ্ৰাস পাইছে।
কিন্তু শ্বাহে ছবিখনত অভিনয় কৰিবলৈ মান্তি হোৱা আৰু তেওঁক পাৰিশ্ৰমিক দিয়াৰ সামৰ্থ্যক লৈ ধোলাকিয়া বৰ শংকিত আছিল।
ধোলাকিয়াই চিত্ৰনাট্যৰ বৰ্ণনা দিয়াৰ পিছত শ্বাহে কয়, "আমি ইয়াক সচেতনভাৱে অনুভৱী কৰি তোলাৰ চৰ্ত্তত নীতিত সহমত।
" শ্বাহে ভাবিছিল যে এই কাহিনীটো কোৱাতো প্ৰয়োজনীয়, আৰু তেওঁ অনুভৱ কৰিছিল যে তেওঁ ইয়াৰ এক অংশ হ'ব লাগিব।
তেওঁ অনুভৱ কৰিছিল যে এজন অভিভাৱক হিচাপে সংঘৰ্ষত পুত্ৰক হেৰুওৱা এটা পৰিয়ালৰ সৈতে মিলি যোৱাটো তেওঁৰ বাবে ইমান কঠিন নহ'ব।
১৮ বছৰীয়া সুদীৰ্ঘ বিৰতিৰ অন্তত চাৰিকাই এই ছবিখনকেই চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ প্ৰত্যাৱৰ্ত্তন কৰিবলৈ বাছি লয়।
ছবিখনে এক বাস্তৱ তথা স্পৰ্শকাতৰ বিষয় সামৰি লোৱালৈ চাই তেওঁ অনুভৱ কৰে যে পৰজানিয়া কেৱল এখন চলচ্চিত্ৰৰ সীমাতেই আৱদ্ধ হৈ নাথাকে।
গুজৰাট চৰকাৰৰ পোষকতাত হিন্দু মৌলবাদীৰ হাতত মুছলমান লোকসকল নিহত আৰু ধৰ্ষিত হোৱা গুজৰাটৰ হিংসাত্মক ঘটনালানিৰ মাজেদি কাহিনীয়ে ৰূপ লয়।
পিঠাৱালা পৰিয়ালটো মুছলমান নোহোৱা স্বত্ত্বেও এই সংঘৰ্ষত মৌলবাদীহঁতে তেওঁলোকৰ লগতে চুবুৰীয়াৰ ঘৰবোৰ আক্ৰমণ কৰোঁতে দহ বছৰীয়া পৰজান নিৰুদ্দেশ হয়।
জনসাধাৰণে এই ঘটনাৰ বিষয়ত ষড়যন্ত্ৰৰ গোন্ধ থকা চৰকাৰী উদ্ধৃতি সম্পৰ্কত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে।
আয়োগৰ যোগেদি বহুসংখ্যক চাক্ষুসদৰ্শী আৰু ঘটনাৰ বলি হোৱা লোকে তেওঁলোকৰ সুৰক্ষা দিবলৈ আৰক্ষীৰ উদাসীনতা সম্পৰ্কে সাক্ষ্য প্ৰদান কৰে।
২০০২ চনত গুজৰাটত সংঘটিত সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষত লছ এঞ্জেলছষ্ঠিত পৰিচালক ৰাহুল ধোলাকিয়া এক ব্যক্তিগত দুঃখজনক ঘটনাৰ সন্মুখীন হয়।
এই হিংসাত্মক ঘটনাই তেওঁৰ বন্ধুৰ পৰিয়ালটোক বিচ্ছিন্ন কৰাৰ লগতে ধোলাকিয়াৰ মনত মচিব নোৱাৰা সাঁচ বহুৱায়।
নিজকে মানৱীয় তথা সামাজিকভাৱে দায়বদ্ধ অনুভৱ কৰি ধোলাকিয়াই এজন চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক হিচাপে নিজৰ মনৰ ভাৱ ব্যক্ত কৰিবলৈ মন মেলে।
ধোলাকিয়াই ছবিখন ইংৰাজী ভাষাত নিৰ্মাণ কৰিবলৈ মনস্থ কৰে কিয়নো তেওঁ ভাবে যে সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ এক বিশ্বজনীন বিষয়।
তাৰোপৰি, ছবিখনৰ স্পৰ্শকাতৰ প্ৰকৃতিলৈ চাই ইয়াক ভাৰতত মুক্তি দিব পৰাক লৈ তেওঁ নিশ্চিত নাছিল।
২০০২ চনত গুজৰাটৰ সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ সময়ত ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত গুলবাৰ্গ সমিতি হত্যাকাণ্ডত, য'ত ৬৯জন লোক নিহত হৈছিল, নিখোজ হোৱা এটি দহ বছৰীয়া পাৰ্চী ল'ৰা, আজহাৰ মোডীৰ কাহিনীৰদ্বাৰা ছবিখন অনুপ্ৰানিত, যাক ছবিখনত পৰজান পিঠাৱালাৰূপে চিত্ৰায়িত কৰা হৈছে।
সংঘৰ্ষৰ আটাইখিনি সামৰি নলৈ চলচ্চিত্ৰখনে কেৱল সংঘৰ্ষৰ সময়ৰ এক টুকুৰা ছবিহে চিত্ৰায়িত কৰিছে।
কিন্তু, সংঘৰ্ষ আধাৰিত ছবিৰূপে প্ৰচাৰ লাভ কৰাৰ আগতেই মুছলমান প্ৰতিশোধমূলক আক্ৰমণক আওকান কৰি কেৱলমাত্ৰ হিন্দু আক্ৰমণসমূহ প্ৰদৰ্শন কৰা বুলি ছবিখন সমালোচিত হয় আৰু কিছুসংখ্য সমালোচনাত ই মুছলমানসাপেক্ষ আখ্যা পায়।
এলান নামৰ এজন আমেৰিকান পৃথিৱীখন তথা নিজৰ জটিল জীৱনটোক বুজি পোৱাৰ উদ্দেশ্যেৰে, আভ্যন্তৰীণ শান্তি বিচাৰি আহমদাবাদলৈ আহে।
ইয়াতেই তেওঁ পিঠাৱালা পৰিয়ালক লগ পায় --- চাইৰাছ , তেওঁৰ পৰিবাৰ শ্বেৰনাজ , পুত্ৰ পৰজান আৰু কন্য দিলশ্বাদ ।
নাছিৰুদ্দিন শ্বাহ আৰু চাৰিকাই মুখ্য ভূমিকা পালন কৰা এই ছবিখন সহশিল্পী হিচাপে আছিল কৰিন নেমেক আৰু ৰাজ জোৎসী।
শ্বাহ আৰু চাৰিকাই তেওঁলোকৰ অভিনয় আৰু বাস্তৱ জীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা চিত্ৰনাট্যৰ সালসলনিৰ বাবে পৰামৰ্শ আগবঢ়ায় আৰু কেইবাবাৰো ইয়াৰ পুনৰীক্ষণ কৰা হয়।
আৰুণি কাশ্যপৰ জন্ম হৈছিল উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ মহানগৰ গুৱাহাটীত আৰু তাতেই তেওঁ ডাঙৰ দীঘল হৈছিল।
প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ বহুপঠিত অসমীয়া উপন্যাস 'থেংফাখ্ৰী তহচিলদাৰৰ তামৰ তৰোৱাল' আৰুণিয়ে " নামেৰে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল।
তেওঁ তেহেলকা, দ্য আসাম ট্ৰিবিউন, সাদিন, সাতসৰী, দৈনিক জনসাধাৰণ আদি আলোচনী আৰু কাকতত বহু বিষয়ৰ প্ৰবন্ধ, ৰচনা আৰু চুটি গল্পও প্ৰকাশ কৰিছে।
তেওঁৰ ছপা আৰু সতাঁৰ এই দুয়ো মাধ্যমতে প্ৰকাশিত ৰচনাৰাজিয়ে পাঠকৰ সমাদৰ লাভ কৰাৰ লগতে সমালোচকৰো দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছে।
গুৱাহাটী মহানগৰীৰ এটা আঢ্যৱন্ত পৰিয়ালত ডাঙৰ দীঘল হোৱা চেমনীয়া নগৰীয়া ল'ৰা পাবলুয়ে নিজৰ পেহীয়েকৰ বিয়া উপলক্ষে সিহঁতৰ পূৰ্বপুৰুষৰ গাৱঁলৈ গৈছে।
ইয়াৰ আগেয়ে ১৯৯৮ চনত সি দেউতাকৰ এজন পৰম মিত্ৰৰ শেষকৃত্য অনুষ্ঠানত ভাগ ল'বলৈ কেইদিনমানৰ বাবে আহিছিল।
বিয়াৰ প্ৰস্তুতিৰ কাম আগবঢ়াৰ লগে লগে পেহীয়েকহঁতৰ মাজত সঘনাই লগা খকা-খুন্দা, মৃত্যুপথৰ যাত্ৰী আইতাক, তাৰ সম্পৰ্কীয় ভাই-ভনীবোৰৰ নিজৰ নিজৰ প্ৰেমাস্পদৰ সৈতে পলাই যাবলৈ কৰা পৰিকল্পনা ইত্যাদি নানানটা কথাৰ লগতে ওৰ নপৰা বলিয়া পৰচৰ্চা- এইবোৰৰ বিষয়ে গম পাই পাবলুয়ে আমোদ পোৱাৰ লগতে মাজে মাজে হতচকিতও হৈছে।
পৰম্পৰা আৰু আধুনিকতাৰ উত্ৰাৱল প্ৰদৰ্শনৰ সমান্তৰালভাৱে আছে উগ্ৰবাদ আৰু উগ্ৰপন্থা নিৰ্মূলৰ বাবে সেনাই চলোৱা অশোভনীয় নৃশংস পদক্ষেপবোৰ।
বিয়াৰ আগৰ এই দিনকেইটাতে পাবলুৰ জীৱনৰ প্ৰথম প্ৰেম হয়, আগেয়ে কেতিয়াও নেদেখা বিভিন্ন ৰীতিৰ সৈতে পৰিচত হয়, পৰিয়ালৰ মাজত চলা গোপন ষড়যন্ত্ৰবোৰৰ বিষয়ে অৱগত হয়।
" উপন্যাসখনত নব্বৈ দশকৰ শেষৰভাগত উত্তৰ-পূব ভাৰতত সংঘটিত ভাৰতীয় ইতিহাসৰ এটা নৃশংস আৰু অকথিত অধ্যায় বৰ্নিত হৈছে।
এই সময়ছোৱাত উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলত ভাৰতীয় শাসনব্যৱস্থাৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰি মূৰ ডাঙি উঠা উগ্ৰবাদী কাৰ্যকলাপৰ সমান্তৰালভাৱে শ শ লোকক বিনাবিচাৰে হত্যা কৰা হৈছিল।
স্বাধীন ভাৰতৰ ইতিহাসত মানৱ অধিকাৰ উলংঘনৰ এই নিৰ্লজ্জ খণ্ডটোক প্ৰেক্ষাপটলৈ অনা এই উপন্যাসখন সাম্প্ৰতিক সময়ৰ ভাৰতৰ অন্যতম সাহসী কৰ্ম হিচাপে বহুল আলোচিত হৈছে।
উপন্যাসখনৰ প্ৰসংগত এইদৰে কোৱা হৈছে যে, " ." উপন্যাসখন ২০২১ চনত 'এখন ঘৰ আৰু এজাক জোনাকী পৰুৱা' নামেৰে অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছে খামমুন ফুকনে।
এই উপন্যাসখনৰ জৰিয়তে লেখকে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসমত অব্যাহত থকা মানৱ অধিকাৰ উলংঘনৰ বিষয়টোৰ প্ৰতি দীৰ্ঘদিনীয়া ৰাষ্ট্ৰীয় মৌনতাৰ ওৰ পেলাবলৈ সক্ষম হয়।
ইয়াৰ পিছত ১৯৫৮ চনত লক্ষ্ণৌ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইতিহাস বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীত নামভৰ্তি কৰে।
মুখ্যমন্ত্ৰী হৈ থাকোঁতে তেওঁ অসমত বাৰ্ধক্য পেন্সন, নিবনুৱা ভাট্টা, শিক্ষিত নিবনুৱালৈ আত্ম প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে বেংকৰ ঋণ, চন্দ্ৰপুৰত স্থায়ী ৰাজধানীৰ আধাৰশিলা আদি কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য কামত হাত দিছিল।
তেওঁৰ দিনত কোকৰাঝাৰ, ধুবুৰী, কৰিমগঞ্জ, বৰপেটা, শোণিতপুৰ আৰু যোৰহাট – এই ছয়খন জিলা আৰু বিশ্বনাথ চাৰিআলি, গোঁসাইগাঁও, ৰঙিয়া, মানকাচৰ, দক্ষিণ শলমাৰা, ওদালগুৰি, চৰাইদেউ, হোজাই – এই আঠটা মহকুমা গঠন কৰা হয়।
ইয়াৰ উপৰিও তেওঁৰ দিনতে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ওপৰত দ্বিতীয়খন দলং নৰনাৰায়ণ সেতুৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰা হৈছিল।
মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদ গ্ৰহণ কৰিয়েই তেওঁ অসম আন্দোলনৰ সময়ত আশ্ৰয় শিবিৰত থকা সকলোকে নিৰাপত্তা সুনিশ্চিত তথা অসমলৈ স্বাভাৱিক অৱস্থা ঘূৰাই আনিব বুলি অঁনাতাৰ বাণীযোগে প্ৰচাৰ কৰি আশ্বাস দিছিল।
১৯৭২ চনত হিতেশ্বৰ শইকীয়া প্ৰথমবাৰৰ বাবে অসম বিধানসভালৈ নাজিৰা বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হয়।
শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহ নেতৃত্বাধীন অসম মন্ত্ৰীসভাত তেওঁ গৃহ, শিক্ষা, স্বাস্থ্য আৰু জনসংযোগ বিভাগৰ ৰঅজ্যিক পৰ্যায়ৰ মন্ত্ৰী নিযুক্ত হয়।
ইয়াৰ উপৰি চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰ আৰু কেশৱ চন্দ্ৰ গগৈৰ মন্ত্ৰীসভাতো তেওঁ শিক্ষামন্ত্ৰীৰ পদত আছিল।
স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত, ১৯৬০ চনৰ ৯ অক্টোবৰত হিতেশ্বৰ শইকীয়াই নাজিৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু বহুমুখী বিদ্যালয়ত ইতিহাসৰ শিক্ষকৰূপে যোগদান কৰে।
১৯৩৪ চনৰ ৩ অক্টোবৰত শিৱসাগৰ জিলাৰ সাপেখাতি ওচৰৰ বগাবাগ চাহ বাগিচাত হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ জন্ম হয়।
প্ৰথমতে, তেওঁ শিৱসাগৰ জিলা যুৱ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি আৰু পিছত তেওঁ অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটীৰ কাৰ্যালয় সম্পাদকৰ দায়িত্বত আছিল।
সেই বছৰ হেলছিংকি অ’লিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰা ভাৰতীয় ফুটবল দলত মোহন বাগানৰ তিনিজন খেলুৱৈয় - শৈলেন মান্না, এম. এ’. ছাট্টাৰ আৰু ৰুনু গুহ ঠাকুৰতাই অংশগ্ৰহণ কৰে।
১৯৫৪ চনত মোহন বাগান আই. এফ. এ’. শ্বিল্ড আৰু কলিকতা ফুটবল লীগ দুয়োতা খিতাপ একে বছৰতে দখল কৰা প্ৰথম দল হিচাপে পৰিগণিত হয়।
সেই একে বছৰতে মোহন বাগান আই. এফ. এ’. শ্বিল্ড, ডুৰান্ড কাপ আৰু ৰ’ভাৰ্ছ কাপ, এই তিনিওটা খিতাপ একে বছৰতে দখল কৰা প্ৰথম দল হিচাপে পৰিগণিত হয়।
সেই বছৰ আই. এফ. এ’. শ্বিল্ড মোহন বাগানে ৰাচিয়া যুক্তৰাজ্যৰ আৰাৰট ক্লাবৰ বিৰুদ্ধে ২-২ গ’লত ড্ৰ খেলি যুটীয়া ভাৱে দখল কৰে।
১৯৯৮ চনত মোহন বাগানে আই. এফ. এ’. শ্বিল্ড, ফেডাৰেচন কাপ আৰু নেশ্যনেল ফুটবল লীগ পোন প্ৰথম বাৰৰ বাবে একে বছৰতে দখল কৰে।
বেয়াৰ্ন মিউনিখ ক্লাবত অ’লিভাৰ কাঁন, জে ৰ’বেৰ্টো, মাৰ্ক ভান ব’মেল আদিৰ দৰে বিখ্যাত খেলুৱৈ আছিল।
ইয়াৰ পিছৰ সময়খিনিত মোহন বাগান ফুটবল ক্লাবে কোচবিহাৰ কাপ, ট্ৰেডছ কাপ আদিৰ দৰে বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে যদিও কোনো প্ৰতিযোগিতাতে বিজয়ী হ’ব পৰা নাছিল।
কলিকতা পৌৰসভাই শ্যাম-স্কোৱাৰ নামেৰে ৰাজহুৱা খেলপথাৰ এখন মুকলি কৰে আৰু ইয়াত এৰিয়ানছ্ আৰু বাগবজাৰ ক্লাবৰ লগতে মোহন বাগান ফুটবল ক্লাবকো স্থান দিয়ে।
১৮৯৫ চনত জ্যোতিন্দ্ৰনাথ মিত্ৰই ক্লাবৰ সন্মানীয় সচিব আৰু জ্যোতিন্দ্ৰনাথ বসুৱে উপাধ্যক্ষৰ দায়িত্ব লয়।
শৈলেন্দ্ৰনাথ বসুৰ শাসন বহুত কাঢ়া আছিল আৰু তেখেতে ক্লাবৰ খেলুৱৈৰ শাৰিৰীক সুস্থতাৰ প্ৰতি বিশেষ লক্ষ্য ৰাখিছিল।
১৯০৪ চনত মোহন বাগানে প্ৰথমবাৰৰ বাবে কোচবিহাৰ কাপ জয় কৰে আৰু এইটোৱেই হৈছে মোহন বাগানৰ প্ৰথম ট্ৰফী।
ফাইনেলত মোহন বাগানৰ প্ৰতিপক্ষ আছিল কলিকতা ফুটবল ক্লাবক ৪-৩ গ’লত হৰুৱাই আই. এফ. এ’ শ্বিল্ড দখল কৰা ডেলহাউছি ক্লাব।
১৯০৬ চনত মোহন বাগানে আৰু সফলতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়, এই বাৰ মোহন বাগানে কোচবিহাৰ কাপ, গ্লেড্ষ্ট’ন কাপ আৰু ট্ৰেডছ কাপ জিকে।
সেই বছৰ মোহন বাগানে ব্ৰিটিছ আৰু সেনা বাহিনীয়ে খেলা মিন্টো ফ’ৰ্ট টুৰ্নামেন্ট খেলিবলৈও নিমন্ত্ৰন লাভ কৰে।
এই মহলৰ সমুখত থকা মধ্যম আকাৰৰ খেলপথাৰখনত তেতিয়াৰ “দুখীৰাম মজুমদাৰ ষ্টুডেন্টচ ইউনিয়ন”-অৰ সদস্যসকলে ফুটবল খেলিছিল।
কিবা কাৰনত পিছলৈ মজুমদাৰে শ্যামপুকুৰ এলেকাৰ লাহাৰ খেলপথাৰলৈ গুচি যায় আৰু “দুখীৰাম মজুমদাৰ ষ্টুডেন্টচ ইউনিয়ন”-অৰ নাম সলাই “এৰিয়ানছ্” নামাকৰন কৰে।
বাগবজাৰ এলেকাৰ সেন পৰিয়ালে আৰম্ভ কৰা বাগবজাৰ ক্লাবত খেলিবলৈ বুলিও মোহন বাগান ভিলাৰ বহুটো খেলুৱৈ গুচি যায়।
মোহন বাগান ভিলাৰ খেলপথাৰত এতিয়াও খেলি থকা খেলুৱৈ সকলৰ কোনো ক্লাব নোহোৱা হয় আৰু সেই কাৰনেই স্থানীয় ক্লাববোৰৰ বিপক্ষে এওঁলোকে প্ৰতিযোগিতাত ভাগ লোৱাত অসুবিধাৰ সমুখীন হয়।
তেতিয়া, এইখিনি খেলুৱৈক সহায় কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহে কলিকতাৰ তিনিটা বিখ্যাত পৰিয়াল - বসু, মিত্ৰ আৰু সেন পৰিয়াল।
স্থাপনৰ সময়ৰেপৰাই এই ক্লাবটোৱে উচ্চ মানদণ্ডৰ ফুটবল খেলি আহিছে আৰু ভাৰতৰ অন্যতম সফল পেছাদাৰী ফুটবল দল বিলাকৰ এটা বুলি পৰিগনিত হৈ আছে।
সেই বিলাকৰ ভিতৰত আছে ফেডাৰেচন কাপ, ৰ’ভাৰ্চ কাপ, ডুৰাণ্ড কাপ, আই. এফ. এ’ শ্বিল্ড, নেশ্যনেল ফুটবল লীগ ইত্যাদি।
১৯১১ চনত মোহন বাগান ফুটবল দলে ইষ্ট-য়ৰ্কশ্বায়াৰ ৰেজিমেন্ট ফুটবল দলক ২-১ গ’লত হৰুৱাই আই. এফ. এ’ শ্বিল্ড দখল কৰে আৰু যিকোনো ইউৰোপীয় ফুটবল ক্লাবক হৰুওৱা প্ৰথম ভাৰতীয় ফুটবল দল হিচাপে পৰিগনিত হয়।
সেই সভাত সিদ্ধান্ত লোৱা হয় যে মোহন বাগান ভিলাৰ খেলপথাৰত খেলি থকা খেলুৱৈসকলক লৈ গঠন কৰা হ’ব “মোহন বাগান স্পৰ্টিং ক্লাব”।
মোহন বাগান স্পৰ্টিং ক্লাবৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ আৰু সচিব আছিল ক্ৰমে ভূপেন্দ্ৰনাথ বসু আৰু জ্যোতিন্দ্ৰনাথ বসু ।
ক্লাবে এই খেলপথাৰখন নিজৰ অন্যান্য ব্যৱহাৰৰ উপৰিও কলিকতা ফুটবল লীগৰ খেলসমূহ খেলিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে।
ইংলিছটন ক’ৰিন্থিয়ানছ নামৰ এক ইংৰাজ ক্লাবৰ বিৰুদ্ধে মোহন বাগানে প্ৰথমখন আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল খেল খেলে।
এই খেলখন ভাৰতীয় ফুটবলৰ বুৰঞ্জীত এক মহত্বপূৰ্ণ খেল, মোহন বাগান পৰিগণিত হয় যিকোনো ইউৰোপীয় ক্লাবক পৰাজিত কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় ফুটবল দল।
ঘৰুৱা খেলপথাৰত খেলা খেলবিলাকত মোহন বাগানৰ খেলুৱৈয়ে মেৰুন আৰু সেউজীয়া ৰঙৰ চোলা, সেউজীয়া হাফপেন্ট আৰু মেৰুন মোজা পিন্ধে।
১৮৯৩ চনৰ কোচবিহাৰ কাপত মোহন বাগানে যোগদান কৰে আৰু এয়াই আছিল এই ক্লাবৰ ফুটবল প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথম অংশগ্ৰহণ।
ফুটুকী টুনি বহু ধৰণৰ বাসস্থানতে পোৱা যায় যদিও ইয়াক প্ৰধানকৈ জলাশয়ৰ দাঁতিকাষৰীয়া তথা ঘাঁহনি অঞ্চলত অধিক দেখা পোৱা যায়।
ফুটুকী টুনিৰ প্ৰথম বৰ্ণনা ১৭৫৮ চনত প্ৰকাশিত কেৰ'লাছ লিনিয়াছ ৰ 'চিষ্টেমা নেচুৰী ' নামৰ গ্ৰন্থখনত পোৱা যায়।
উৱাৰী বটেশ্বৰ অঞ্চলত ২০০৬ চনত আৱিষ্কৃত পুৰাতাত্ত্বিক নিদৰ্শন অনুযায়ী বাংলাদেশ অঞ্চলত জনবসতি গঢ়ি উঠিছিল প্ৰায় ৪ হাজাৰ বছৰ আগতে।
পাছলৈ এই অঞ্চলটো ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ৰাজ্যত বিভক্ত হয় আৰু স্থানীয় তথা বিদেশী শাসকৰ দ্বাৰা শাসিত হৈ থাকে।
আৰ্যসকলৰ আগমনৰ পাছত খ্ৰীষ্টিয় চতুৰ্থ-ৰ পৰা ষষ্ঠ শতিকা পৰ্য্যন্ত গুপ্ত ৰাজবংশই বাংলা শাসন কৰিছিল।
ইয়াৰ ঠিক পাছতেই শশাঙ্ক নামে এজন স্থানীয় ৰজাই স্বল্প কালৰ বাবে এই অঞ্চলৰ ক্ষমতা দখল কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
প্ৰায় এশ বছৰ জোৰা অৰাজকতাৰ শেষত বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী পাল ৰাজবংশ বাংলাৰ অধিকাংশৰ অধিকাৰী হয়, আৰু পৰৱৰ্তী চাৰিশ বছৰ তেওঁলোকৰ অধীনত থাকে।
১২০৫ - ১২০৬ চনৰ সময়ছোৱাত ইখতিয়াৰ উদ্দিন মহম্মদ বখতিয়াৰ খলজী নামেৰে এজন তুৰ্কী বংশোদ্ভূত সেনাপতিয়ে ৰাজা লক্ষ্মণ সেনক পৰাজিত কৰি সেন ৰাজবংশৰ পতন আনে।
ষোড়শ শতিকাত মোগল সাম্ৰাজ্যৰ অধীনলৈ অহাৰ আগলৈ বাংলা স্থানীয় চুলতান আৰু ভূস্বামীসকলৰ দ্বাৰা শাসিত হয়।
বাংলাদশ ৮-টা প্ৰশাসনিক ভাগত বিভক্ত- ঢাকা বিভাগ, চট্টগ্ৰাম বিভাগ, ৰাজশাহী বিভাগ, বৰিশাল বিভাগ, খুলনা বিভাগ, ছিলেট বিভাগ, ময়মনসিংহ বিভাগ আৰু ৰংপুৰ বিভাগ।
বিভাগ, জিলা, আৰু থানা পৰ্যায়ৰ প্ৰশাসনত কোনো নিৰ্বাচিত কৰ্মকৰ্তা নাই; চৰকাৰৰ দ্বাৰা নিযুক্ত প্ৰশাসকৰ অধীণত এই অঞ্চলসমূহ পৰিচালিত হয়।
ইয়াৰোপৰি চহৰ কেইখনত মুঠ ১২-খন কৰ্পোৰেছন (ঢাকা উত্তৰ,ঢাকা দক্ষিণ, চট্টগ্ৰাম, খুলনা, ৰাজশাহী, ছিলেট, বৰিশাল,ময়মনসিংহ,কুমিল্লা, নৰানগঞ্জ,গাজীপু,ৰংপুৰ), আৰু ২২৩-খন পৌৰসভা আছে।
অন্যান্য উল্লেখযোগ্য চহৰ হৈছে চট্টগ্ৰাম, ৰাজশাহী, খুলনা, ছিলেট, বৰিশাল, কক্সবাজাৰ, কুমিল্লা, ময়মনসিংহ, ৰংপুৰ, যশোৰ, টঙ্গী, গাজীপুৰ আৰু নাৰায়ণগঞ্জ।
পৰবৰ্তী ৩ মাহত একাধিক অভ্যুত্থান আৰু প্ৰতি-অভ্যুত্থান চলি থাকে, যাৰ সমাপ্তিত মেজৰ জেনেৰেল জিয়াউৰ ৰহমান ক্ষমতালৈ আহে।
জিয়াউৰ ৰহমানে বহুদলীয় গণতন্ত্ৰ পুনৰ প্ৰবৰ্তন কৰে আৰু বাংলাদেশ জাতীয়তাবাদী দল প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
১৯৮২ চনৰ মাৰ্চ মাহত বাংলাদেশৰ পৰবৰ্তী শাসক লেফটেনেণ্ট জেনেৰেল হুছেইন মহম্মদ এৰছাদ এক ৰক্তপাতবিহীন অভ্যুত্থানৰ মাধ্যমেৰে ক্ষমতালৈ আহে।
দৰিদ্ৰতা আৰু দুৰ্নীতিৰ মাজতো বাংলাদেশে বৰ্তমানে এক গণতান্ত্ৰিক ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
দক্ষিণ এচিয়াৰ দীৰ্ঘতম দুখন নদী - গঙ্গা আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ য’ত বঙ্গোপসাগৰত মিলিছে, তাত কাল পৰিক্ৰমাত গঢ় লৈ উঠিছে বঙ্গীয় ব-দ্বীপ।
এই গঙ্গা-ব্ৰহ্মপুত্ৰ মোহনা অঞ্চলত প্ৰায় ৩০০০ বছৰ বা তাৰ পূৰ্বৰে পৰা যে জনগোষ্ঠীৰ বসবাস কৰি আহিছে আৰু বৰ্তমানৰ স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ বাংলাদেশ ৰূপ লৈছে।
কিন্তু পূব পাকিস্তানৰ অৰ্থনৈতিক আৰু জনসংখ্যাগত গুৰুত্ব সত্ত্বেও পাকিস্তান চৰকাৰ আৰু সেনাবাহিনী সম্পূৰ্ণৰূপে পশ্চিম পাকিস্তানীসকলৰ নিয়ন্ত্ৰণাধীন আছিল।
পৰবৰ্তী দশক জুৰি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অৰ্থনৈতিক ও সাংস্কৃতিক বিষয়ত লোৱা কেবাটাও পদক্ষেপে পূব পাকিস্তানত বিক্ষোভৰ অগনি জ্বলাই তোলে।
সেই সময়তে বাঙালী জাতীয়তাবাদৰ প্ৰবক্তা হিচাপে আৱামী লীগৰ উত্থান ঘটে, আৰু দলটো বাঙালী জাতিৰ প্ৰধান ৰাজনৈতিক দল হিচাপে পৰিগণিত হয়।
১৯৬৯ চনত আগৰতলা ষড়যন্ত্ৰ গোচৰত তেওঁক আকৌ বন্দী কৰা হয়, কিন্তু ঊনসত্তৰৰ গণঅভ্যুত্থানৰৰ ফলত আয়ুব খানৰ সামৰিক জান্তাৰ পতন ঘটে আৰু মুজিবক মুক্তি দিয়া হয়।
বৰ্তমান বাংলাদেশৰ বৈদেশিক মুদ্ৰাৰ অধিকাংশই আহে ৰপ্তানীকৃত তৈয়াৰী পোছাকৰ জৰিয়তে, আৰু অৰ্জিত মুদ্ৰাৰ অধিকাংশই ব্যয় হয় এই উদ্যাগৰ বাবে কেঁচামাল আমদানী কৰাত।
সস্তা শ্ৰম আৰু অন্যান্য সুবিধাৰ কাৰণে ১৯৮০ৰ দশকৰপৰা এই উদ্যোগত যথেষ্ট বৈদেশিক আৰু স্থানীয় বিনিয়োগ হৈছে।
ইয়াৰে চূড়ান্ত পৰিণতি হিচাপে ১৯৭১ চনত ভাৰতবৰ্ষৰ সমৰ্থনত এটা ৰক্তক্ষয়ী যুদ্ধৰ মাধ্যমেৰে স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে বাংলাদেশৰ অভ্যুত্থান হয়।
জলবায়ুৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৬টি ঋতুত ভাগ কৰা হৈছে-গ্ৰীষ্ম, বৰ্ষা, শৰৎ, হেমন্ত, শীত আৰু বসন্ত।
প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ, যেনে বানপানী, ঘূৰ্ণিবতাহ, টৰ্নেডো, আৰু জলোচ্ছাস প্ৰায় প্ৰতিবৰেই বাংলাদেশত আঘাত হানে।
সংসদ নিৰ্বাচনৰ সময়ত কেয়াৰটেকাৰ চৰকাৰৰ অধীনত ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।
১৯৯৬ চনত গৃহীত এই কেয়াৰটেকাৰ বা তত্ত্বাৱধায়ক চৰকাৰ ব্যবস্থাত সংসদীয় নিৰ্বাচনৰ সময়ত চৰকাৰী ক্ষমতা নিয়ন্ত্ৰিত হয় নিৰ্দলীয় নিৰপেক্ষ উপদেষ্টা মণ্ডলীৰ মাধ্যমত।
মুছলমান-সংখ্যাগৰিষ্ঠ দেশৰ মাজত বাংলাদেশৰ অৱস্থান ৪ৰ্থ যদিও বাংলাদেশত মুছলমানৰ সংখ্যা ভাৰতৰ সংখ্যালঘু মুচলন্ততকৈ কম।
গঙ্গা-ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উৰ্বৰ অৱবাহিকাত অৱস্থিত এই দেশখনত প্ৰতি বছৰ মৌচুমী বতাহৰ প্ৰকোপত বানপানী হয়, আৰু ঘূৰ্ণীবতাহ আৰু ধুমুহাৰ প্ৰকোপ সাধাৰণ ঘটনা।
বাংলাদেশৰ স্বাধীনতা যুদ্ধ চলে সুদীৰ্ঘ ৯ মাহ ব্যাপি মুক্তি বাহিনী আৰু বাংলাদেশ সেনাবাহিনী আৰু ভাৰতৰ সহায়ত ১৯৭১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত এই যুদ্ধত জয়লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
মিত্ৰবাহিনীৰ প্ৰধান জেনেৰেল জগজিৎ সিং অৰোৰাৰ হাতত ১৯৭১ চনৰ ১৬ডিচেম্বৰ তাৰিখে পাকিস্তানী বাহিনীৰ প্ৰধান জেনেৰেল নিয়াজীয়ে আত্মসমৰ্পণ কৰে।
১৯৭০ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত এক ভয়াবহ ঘূৰ্ণিবতাহত পূৰ্ব পাকিস্তানৰ উপকূলীয় অঞ্চলত প্ৰায় ৫ লাখ লোকৰ মৃত্যু ঘটে।
১৯৭০ চনৰ সংসদীয় নিৰ্বাচনত আৱামী লীগে সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰিলেও সামৰিক জান্তাই ক্ষমতা হস্তান্তৰত অমান্তি হয়।
মুজিবৰ সৈতে ঘূৰণীয়া মেজমেল সফল নোহোৱাত জেনেৰেল ইয়াহিয়া খানৰ নিৰ্দেশত ২৫ মাৰ্চ তাৰিখে গভীৰ ৰাতি মুজিবক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় আৰু পাকিস্তানী সেনাবাহিনীয়ে অপাৰেছন চাৰ্চলাইট আৰম্ভ কৰি বাঙালীসকলৰ ওপৰত নিৰ্বিচাৰ অত্যাচাৰ আৰম্ভ কৰে।
১৯০৫ চনৰপৰা ১৯১১ খ্ৰীষ্টাব্দ পৰ্য্যন্ত বঙ্গভঙ্গৰ ফলশ্ৰুতিত পূৰ্ববঙ্গ আৰু অসমক সাঙুৰি এখন নতুন প্ৰদেশ গঠিত হৈছিল, যাৰ ৰাজধানী আছিল ঢাকা।
কিন্তু কলিকতা-কেন্দ্ৰিক ৰাজনীতিবিদ আৰু বুদ্ধিজীবীৰ চৰম বিৰোধিতাৰ ফলত বঙ্গভঙ্গ ৰদ কৰা হয় ১৯১১ চনত।
হিন্দু সংখ্যাগৰিষ্ঠ পশ্চিমবংগ ভাৰতৰ অংশ হয়, আৰু মুছলিম সংখ্যাগৰিষ্ঠ পূৰ্ববঙ্গ পাকিস্তানৰ অংশ হয়।