polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ছুইটি শেট্টী -ৰ পৰিচিত নাম হৈছে অনুষ্কা শেট্টী৷ তেখেত এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী৷ অনুষ্কাৰ অধিকাংশ ছবিয়েই তেলেগু আৰু তামিল ভাষাৰ৷ নিজৰ দক্ষতাপূৰ্ণ অভিনয়ৰ জৰিয়তে অনুষ্কাই এতিয়ালৈকে বহুকেইটা বঁটা-বাহন লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ তাৰে ভিতৰত আছে- তিনিটাকৈ চিনেমা বঁটা, এটা নন্দী বঁটা, তামিল নাডু ৰাজ্যিক ছবি বঁটা আৰু তিনিটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা৷ পঞ্চাছতকৈও অধিকখন ছবিত অভিনয় কৰা অনুষ্কা হৈছে ভাৰতৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম৷ দাক্ষিণাত্যৰ ছবিৰ জগতত তেখেতক লেডি ছুপাৰষ্টাৰ হিচাপেও জনা যায়৷
কৰ্ণাটকৰ মাংগালোৰত অনুষ্কা শেট্টীৰ জন্ম হয়৷ বেল্লিপাড়ি উৰামালু গুথু পৰিয়ালক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা অনুষ্কা হৈছে এগৰাকী খিলঞ্জীয়া টুলুৱা৷ পিতৃ হৈছে প্ৰফুল্ল আৰু মাতৃ হৈছে এ.এন. ৱিটাল শেট্টী৷ তেখেতৰ জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃ হৈছ গুণৰঞ্জন শেট্টি আৰু ছাই ৰমেশ শেট্টী৷ বাংগালোৰস্থিত মাউণ্ট কাৰ্মেল কলেজৰ পৰা অনুষ্কাই কম্পিউটাৰ এপ্লিকেছনত স্বাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল৷ ভাৰত ঠাকুৰৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লোৱা অনুষ্কা এগৰাকী যোগ নিৰ্দেশকো৷
ঝাৰখণ্ড আৰক্ষীয়ে মহিলা যাত্ৰীসকলৰ যাতায়তৰ বাবে ৰাজধানী ৰাঁচীত প্ৰায় ২০০ খন গুলপীয়া হুদৰ ৰিক্সা প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল।
চৰকাৰী কৰ্তৃপক্ষৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত মানক প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে সকলো পুৰুষ চালকক পৰীক্ষা কৰা হৈছিল।
কেৱল যিসকলে ইয়াত উত্তীৰ্ণ হৈছিল, তেওঁলোককহে বিশেষ পৰিচয় পত্ৰ আৰু মহিলাসকলক কঢ়িয়াবলৈ অনুমতি দিয়া হয়।
কিয়নো চালকসকলে মহিলা যাত্ৰী পাবলৈ দীঘলীয়া সময় অপেক্ষা কৰিব লগা হৈছিল; যাৰবাবে চালকসকলে অধিক উপাৰ্জন কৰিবলৈ পুৰুষ যাত্ৰীসকলকো গুলপীয়া অটোত কঢ়িয়াই নিয়া আৰম্ভ কৰে।
গুলপীয়া ৰিক্সা বা গুলপীয়া অটো হৈছে ভাৰতৰ কিছুমান চহৰত মহিলা যাত্ৰীসকলৰ বাবে সাধাৰণ অটো ৰিক্সাৰ এক বিকল্প।
ৰিক্সাত যাত্ৰা কৰোঁতে মহিলাসকলক উৎপীড়ন আৰু দুৰ্ব্যৱহাৰ ৰক্ষা কৰিবলৈ ভাৰত চৰকাৰে এই পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল।
ইয়াত মহিলাসকলৰ সুৰক্ষাৰ বাবে পেনিক বুটাম আৰু জিপিএছ ট্ৰেকিং প্ৰণালীৰ দৰে বিশেষ সুবিধা স্থাপন কৰা হয়।
মহিলাসকলক যৌন নিৰ্যাতন আৰু ধৰ্ষণৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰিবলৈ ভাৰত চৰকাৰে প্ৰথমে ২০১৩ চনত ৰাঁচীত গুলপীয়া ৰিক্সা মুকলি কৰিছিল।
গুলপীয়া অটোবোৰ আইনগত সত্যাপন আৰু নথিপত্ৰ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত পুৰুষ অথবা মহিলা প্ৰশিক্ষিত চালকৰ দ্বাৰা চলোৱা হয়।
মহিলাসকলক সুৰক্ষিত পৰিবহন প্ৰদান কৰাৰ উদ্দেশ্যে ৰাঁচীৰ প্ৰশাসনে মহিলাসকলক স্বাৱলম্বী হোৱাত সহায় কৰি তেওঁলোকক শক্তিশালী কৰি তুলিছে।
সুৰক্ষিত পৰিবহনে মহিলাসকলক স্বতন্ত্ৰ হ'বলৈ আৰু পৰিয়ালৰ উপাৰ্জনত অৰিহণা যোগাবলৈ সক্ষম কৰিছে।
যিহেতু ই মহিলাসকলৰ দ্বাৰা মহিলাসকলৰ বাবে এটা সেৱা, নিগমে মহিলাসকলৰ মাজৰ পৰাই চালক বাছনি কৰিছিল আৰু প্ৰশিক্ষণ দিছিল ।
নিগমে এই মহিলাসকলক ৰিক্সা ক্ৰয় কৰাৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ দ্বাৰা ২৫% ৰাজসাহায্যৰ সুবিধাৰ সৈতে ৭% সূতৰ হাৰত ঋণ পোৱাত সহায় কৰিছিল।
ঝাৰখণ্ড উচ্চ ন্যায়ালয়ে আঞ্চলিক পৰিবহণ কৰ্তৃপক্ষক বৈধ নথিপত্ৰ নথকা অটোবোৰক পথৰ পৰা আঁতৰাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে।
বাণিজ্যিক অনুজ্ঞাপত্ৰ স্থগিত ৰখাত গুলপীয়া অটো চালকসকলে জীৱনজোৰা বৈধ অনুজ্ঞাপত্ৰ জাৰী কৰাৰ দাবীত ধৰ্মঘট কৰে।
পাৰ্চী থিয়েটাৰ কোম্পানীবোৰে উত্তৰ ভাৰতত ভ্ৰমণ কৰাৰ হেতু তেওঁলোকে নাটকসমূহক হিন্দুস্তানী ভাষাত অভিযোজন কৰাৰ বাবে স্থানীয় লেখকক নিযুক্তি দিছিল।
বাস্তৱবাদ, ফেণ্টাচী, সঙ্গীত আৰু নৃত্য, বৰ্ণনাপ্ৰধান, উচ্চগ্ৰামৰ সংলাপ, দক্ষতাপূৰ্ণ মঞ্চ উপস্থাপনা আদিৰ সমাহাৰে পিছৰ পৰ্যায়ৰ পাৰ্চী নাটসমূহক মেলোড্ৰামালৈ পৰ্যবসিত কৰিছিল।
দৰ্শকৰ মনোৰঞ্চনৰ বাবে ইয়াত কৌতুক, সুৰীয়া গীত আৰু সঙ্গীত, শিহৰণযুক্ত ঘটনাপ্ৰবাহ, মঞ্চকলাৰ বৈচিত্ৰ্যত গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল।
পাৰ্চী থিয়েটাৰৰ সফলতাই অন্য আঞ্চলিক ভাষাৰ, যেনে গুজৰাটী থিয়েটাৰ, মাৰাঠী থিয়েটাৰ আৰু হিন্দী থিয়েটাৰৰ বিকাশত, বিশেষকৈ বলীউদী চলচ্চিত্ৰীয় গীতৰ বিকাশত বিশেষভাবে সহায়ক হৈছিল।
চিত্ৰনাট্য তথা গীত ৰচয়িতা জাভেদ আখটাৰৰ মতে বলীউদী ফিল্মী গজল, ঠুমৰি আৰু কজৰী শৈলীৰ মূল ভিত্তি হ’ল- ‘উৰ্দু পাৰ্চী থিয়েটাৰ’ৰ গজল, ঠুমৰি আৰু কজৰী পৰম্পৰা।
বোম্বেৰ ব্ৰিটিছ সম্প্ৰদায়ে ঊনবিংশ শতাব্দীৰ মধ্যভাগত কেতিয়াবা কেতিয়াবা ইংৰাজী ভাষাৰ নাটক মঞ্চায়ন কৰিছিল।
১৮৫০ৰ দশকৰ আগভাগত বোম্বেৰ এলফিনষ্টোন কলেজৰ ছাত্ৰসকলে এটা নাট্যসংঘ স্থাপন কৰি শ্বেইক্সপীয়েৰৰ নাটসমূহ মঞ্চস্থ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
‘পাৰ্চী নাটক মণ্ডলী’ নামেৰে প্ৰথম পাৰ্চী থিয়েটাৰ কোম্পানীটোৱে ১৮৫৩ চনত ‘ৰুস্তম জুবলী আৰু চোহৰাব’ নাটক মঞ্চস্থ কৰে।
পাৰ্চী থিয়েটাৰ বা পাৰ্চী ৰঙ্গমঞ্চ শব্দ-গুচ্ছই পাৰ্চীসকলৰ বা বহুলভাৱে পাৰ্চী ব্যৱসায়িক গোষ্ঠীৰ মালিকানাধীন কোম্পানীৰ দ্বাৰা ১৮৫০ৰ দশকৰ পৰা ১৯৩০ৰ দশকলৈ মঞ্চায়ন কৰা এক প্ৰভাৱশালী ৰঙ্গমঞ্চ পৰম্পৰাক সূচায়।
বোম্বেত সূত্ৰপাত হোৱা এই নাট্য পৰম্পৰাক কিছুমান ভ্ৰাম্যমাণ নাট্যগোষ্টীয়ে ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত, বিশেষকৈ পশ্চিম ভাৰত আৰু উত্তৰ ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত বিয়পায় দিছিল আৰু আঞ্চলিক ভাষাৰ প্ৰচেনিয়াম শৈলীৰ থিয়েটাৰক জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল।
শৰ্মিষ্ঠা গুপ্ত আৰু ভৌমিকে মত প্ৰকাশ কৰিছে য়ে 'ইণ্ডো-পাৰ্চীয়ান/ ইচলামিকেট' সংস্কৃতিৰ পাৰ্চী থিয়েটাৰৰ ওপৰত গভীৰ প্ৰভাৱ পৰিছে।
উৰ্দু কবিতাৰ জনপ্ৰিয়তাৰ বাবে কুৰি শতিকাৰ প্ৰাৰম্ভণিলৈকে পাৰ্চী থিয়েটাৰত উৰ্দু ভাষাৰ বহুল ব্যৱহাৰ হৈছিল।
পাৰ্চী থিয়েটাৰত ‘এহেজাৰ এনিশাৰ সাধু’ৰো গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰভাৱ পৰিছে, যিখন ‘পাৰচীয় এডভেঞ্চাৰ-ৰোমাঞ্চ’ হিচাপে মঞ্চস্থ কৰা হৈছিল।
এই দলটোৱে পাৰ্চী থিয়েটাৰ শৈলীত ‘ইহুদী কী লড়কী’ প্ৰযোজনা কৰে, যিখন এই শৈলীৰ এক শ্ৰেষ্ঠ প্ৰযোজনা বুলি গণ্য কৰা হয়।
কেন্দ্ৰীভূত লক্ষ্য , এই অধ্যায়ৰ অন্তৰ্গত প্ৰবন্ধসমূহ হ'ল, 'জীৱনৰ অনুঘটক আৰু অদম্য অধ্যাৱসায়', 'সৃষ্টিশীল জিনিয়াছ', 'অগ্ৰাধিকাৰেই মানুহ গঢ়ে', 'আই-ফোন ইফেক্ট', 'বিক্ষিপ্ত চিন্তাৰ অৱৰোধ আৰু সফলতাৰ মানস চিত্ৰণ', 'নিৰ্বিঘ্ন নিদ্ৰা অভিনৱ সৃষ্টিৰ আধাৰ', 'অভিনৱ সপোনবোৰ' আৰু 'নিজে বিচৰা পৰিৱৰ্তনৰ আৰ্হি হোৱা'।
লক্ষ্যপ্ৰাপ্তিৰ পথ অভ্যাস , এই অধ্যায়ৰ অন্তৰ্গত প্ৰবন্ধসমূহ হ'ল, 'অভ্যাস গঠনৰ বাবে কিমান দিন?', 'অভ্যাস গঠন আৰু অনুপ্ৰেৰণা','সজ অভ্যাসৰ অবিৰত কৰ্ষণ', 'অভ্যাস গঢ়া-ভঙাৰ সাধনা','কিতাপ পঢ়াৰ অভ্যাস','আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণ' আৰু 'নতুন অভ্যাস গঠনেৰে সাফল্যৰ অভিযান'।
নিজৰ সৈতে চুক্তি আৰু চৰ্ত, এই অধ্যায়ৰ অন্তৰ্গত প্ৰবন্ধসমূহ হ'ল, 'প্লেটফৰ্ম','ভৱিষ্যৎকেন্দ্ৰিক চিন্তন কিমান উপাদেয়', 'নিজৰ সৈতে পাঁচটা চুক্তিৰে প্ৰণালীবদ্ধ জীৱন-যাত্ৰা' আৰু 'এক আৰু শূন্যৰ শক্তি'।
কৰ্মস্পৃহা, স্বাস্থ্য আৰু চিৰযৌৱনৰ ৰহস্য, এই অধ্যায়ৰ অন্তৰ্গত প্ৰবন্ধসমূহ হ'ল, 'কৰ্মস্পৃহাতেই জীয়াই থকাৰ মাদকতা','চিৰ যৌৱনৰ ৰহস্যৰ সন্ধান','কৰ্মস্পৃহা আৰু দীৰ্ঘ জীৱন','নিদ্ৰা, সক্ৰিয় জীৱন আৰু স্বাস্থ্যৰ সাধনা' আৰু 'শৰীৰ,মন আৰু পেটৰ স্বাস্থ্য'।
জীৱন এষণা, এই অধ্যায়ৰ অন্তৰ্গত প্ৰবন্ধসমূহ হ'ল, 'উপলব্ধি','জীৱনৰ উদ্দেশ্যৰ সন্ধানত','সন্তুষ্টিৰ কথকতা','মুক্ত চিন্তন','গুৰু হোৱাৰ সাধনা' আৰু 'মানুহ গঢ়ে এখন সমাজে'।
জীৱন জিনিবা হাঁহিৰে, এই অধ্যায়ৰ অন্তৰ্গত প্ৰবন্ধসমূহ হ'ল, 'মাৰ্ক টোৱেইনৰ খং','সফলতাৰ সোপান দূৰন্ত সপোন','জীৱন সংগ্ৰামৰ আৰোহী মায়া এঞ্জেলো' আৰু 'জীৱন জিনিবা হাঁহিৰে'
জীৱন জুখিবা মনুষ্যত্বৰে, এই অধ্যায়ৰ অন্তৰ্গত প্ৰবন্ধসমূহ হ'ল, 'জীৱনৰ ৰং সোণ','জীৱনৰ জয়গান','জীৱন ডিঙা বাই থাকা' আৰু 'মনুষ্যত্বৰ সাধনা'।
লক্ষ্য এক মনুষ্যত্ব হৈছে অসমীয়া ৰসায়নবিদ, লেখিকা, অধ্যাপিকা ড০ নিৰ্মলা দেৱীৰ দ্বিতীয়খন গ্ৰন্থ।
প্ৰথমখন কিতাপ পঢ়ি থাকোঁতে মোৰ মনলৈ এনে এটা ভাব আহিছিল যে অসমীয়া ভাষাত ই এখন অদ্বিতীয় কিতাপ; অৰ্থাৎ এনে কিতাপ দ্বিতীয় এখন নাই।
কিন্তু নিৰ্মলা দেৱীৰ নামটোৰ লগত এই গৌৰৱ জড়িত হৈ থাকিল যে মনুষ্যত্বৰ বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত সহায়ক হ'ব পৰা এনেধৰণৰ মহৎ ভাবোদ্দীপক ৰচনাৰ ক্ষেত্ৰত নিৰ্মলা দেৱী অদ্বিতীয়।
" তেখেতৰ ভাষাত, এইখন আত্মোৎকৰ্ষৰ সাধনা কৰিব বিচৰা মানুহক কামৰ উপযোগী মহৎ চিন্তাৰ যোগান ধৰা, মানুহৰ ব্যক্তিত্বৰ সুষম আৰু সৰ্বাংগীণ বিকাশত সহায় কৰা এখন গ্ৰন্থ।
লেখিকা নিৰ্মলা দেৱীয়ে গ্ৰন্থখন তেওঁৰ গুৰুসকললৈ উছৰ্গা কৰি এনেদৰে লিখিছে, "যাৰ সান্নিধ্যই এই যাত্ৰাপথত অন্তহীন প্ৰেৰণা যোগাই আহিছে ,সেইসকল, মোৰ সকলো গুৰুৰ নামত গ্ৰন্থখনি উছৰ্গা কৰিলোঁ।
কিতাপখন লিখাৰ উদ্দেশ্য বেকত কৰি "বাটচ'ৰাতে" শীৰ্ষক আৰম্ভণি অধ্যায়ত লেখিকাই লিখিছে, "সপোন আৰু সম্ভাৱনাবোৰক চেনেলাইজ কৰি প্ৰতিভাত কৰাই হৈছে কিতাপখন পাঠকৰ হাতত তুলি দিয়াৰ উদ্দেশ্য।
এই সপোন আৰু তাড়নাক উদ্বুদ্ধ কৰি প্ৰস্ফুটিত হৈ ওলাই অহাত সহায়ক হ'ব বুলিয়েই 'লক্ষ্য এক মনুষ্যত্ব'ৰ যাত্ৰা।
মানুহ আৰু সমাজৰ পৰস্পৰৰ নিৰ্ভৰশীলতা আৰু ভাৰসাম্যই সমাজৰ ঐক্য আৰু বিকাশৰ সামাজিক লক্ষ্য সৃষ্টি কৰে বুলি উল্লেখ আছে 'মানুহে গঢ়ে এখন সমাজ' প্ৰবন্ধটোত।
তাত নৃত্যশিক্ষা গ্ৰহণ কৰি থকা অৱস্থাতে তেওঁ টেলিভিচন ধাৰাবাহিক দিন প্ৰতিদিনত অভিনয়ৰ সুযোগ পায় আৰু তেনেকৈয়ে তেওঁ অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভণি হয়।
অভিনয়ৰ কোনো আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ নথকা সত্বেও তেওঁৰ কাম-কাজ দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰে আৰু তেওঁ এটা ঘৰুৱা নাম হৈ পৰে।
কমদিনৰ ভিতৰতে অঞ্জন দত্তৰ তিনিখন ধাৰাবাহিক- ‘জন জনী জনাৰ্দন’, ‘এক দিন দাৰ্জিলিং’ আৰু ‘আমাৰ বাবা’ত তেওঁক দেখা যায়।
২০০৯ চনত তেওঁ সুমন ঘোষৰ ‘দ্বন্দ’ ছবিত প্ৰবীণ অভিনেতা সৌমিত্ৰ চেটাৰ্জী বিপৰীতে অভিনয় কৰি নিজৰ স্থিতি বৰ্তাই ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছে।
২০১০ চনত মুক্তি পোৱা ঋতুপৰ্ণ ঘোষ পৰিচালিত ‘আবহমান’ ছবিখনত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰাটোৱে এগৰাকী অভিনেত্ৰী ৰূপে তেওঁক খ্যাতিমন্ত কৰি তুলিছে।
ইয়াৰ পিছত অভিনয় কৰে শৰণ দত্তৰ থ্ৰীলাৰ ছবি ‘ৰাত বাৰটা পাঁচ’ত ২০০৬ ত কমেডী ‘আমৰা’ত অভিনয় কৰাৰ পিছত তেওঁৰ পৰৱৰ্তী গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবি ‘প্ৰভু নষ্ট হয়ে যায়’।
ঋতুপৰ্ণ ঘোষ পৰিচালিত বঙালী ছবি আবহমানৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে।
জি.ডি. বিৰলা চেণ্টাৰ ফৰ এডুকেচনত তেওঁ পঢ়া-শুনা কৰে আৰু ১৯৯৪ চনত দশম শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ হয়।
জনপ্ৰিয় ‘জী বাংলা চেনেল’ত সম্প্ৰচাৰিত বঙালী ধাৰাবাহিক ‘সুবৰ্ণলতা’ত তেওঁ মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।
তেওঁ তেওঁৰ গাঁৱতেই দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈকে পঢ়িছিল আৰু তাৰ পাছত ২০০৪ চনত তেওঁৰ দেউতাকে তেওঁক ব্লাইণ্ড পিপলছ এছ'চিয়েচন, আহমেদাবাদত নামভৰ্তি কৰায়।
তেওঁ তেজালবেন লাখিয়াৰ তত্ত্বাৱধানত এটা কম্পিউটাৰ পাঠ্যক্ৰম কৰিছিল আৰু গুজৰাট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
হুইলচেয়াৰত টেবুল টেনিছ খেলা পেটেলে ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত কেইবাটাও স্বৰ্ণ আৰু ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছে।
২০১১ চনত অনুষ্ঠিত পিটিটি থাইলেণ্ড টেবুল টেনিছ চেম্পিয়নশ্বিপত ব্যক্তিগত শাখাত ভাৰতৰ হৈ ৰূপৰ পদক জয় কৰি তেওঁ বিশ্বৰ ২ নম্বৰ স্থানত উপনীত হৈছিল।
২০১৩ চনৰ অক্টোবৰত বেইজিংত অনুষ্ঠিত এছিয়ান পেৰা টেবুল টেনিছ চেম্পিয়নশ্বিপত পেটেলে মহিলাৰ একক শ্ৰেণী ৪-ত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে।
চীনৰ বেইজিংত ২৩ ৰ পৰা ৩১ আগষ্ট ২০১৭ লৈ আয়োজিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় টেবুল টেনিছ ফেডাৰেচন এছিয়ান পেৰা টেবুল টেনিছ চেম্পিয়নশ্বিপত ভাৱিনাই ব্ৰঞ্জৰ পদক জয় কৰিছিল।
তেওঁ মহিলা একক শ্ৰেণী ৪ শাখাত কোৰীয় খেলুৱৈ কাঙৰ বিৰুদ্ধে খেলি তেওঁক ৩-০ ত পৰাস্ত কৰি ভাৰতৰ হৈ ব্ৰঞ্জৰ পদক জয় কৰিছিল।
তেওঁ ভাৰতৰ হৈ পেৰালিম্পিকত পদকৰ লাভ কৰা প্ৰথম টেবুল টেনিছ খেলুৱৈ আৰু দীপা মালিকৰ পাছত দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা খেলুৱৈ।
পূৰ্ণতাবাদৰ সামাজিক অসংযোগিতা আৰ্হি হৈছে পুৰ্ণতাবাদৰ বৰ্ণনাৰ এক গতিশীল-সম্বন্ধযুক্ত আৰ্হি।
এই আৰ্হিয়ে দাবী কৰে যে, পূৰ্ণতাবাদে নিঃসঙ্গতা আৰু অযথাৰ্থতাৰ দ্বাৰা চিহ্নিত এক আন্তঃব্যক্তিক শৈলীৰ মাধ্যমেৰে পূৰ্ণতাবাদীসকলে সততে এৰাই চলিব খোজা সামাজিক অসংযোগিতা আৰু প্ৰত্যাখ্যানৰ দিশেই গতি কৰায়।
ৰ ব্যাখ্যা অনুসৰি, শিশু আৰু শিশুৰ যত্নগ্ৰহণকাৰীসকলৰ মাজৰ অসামঞ্জস্য(য'ত শিশুৰ মেজাজ আৰু যত্নগ্ৰহণকাৰীৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ মাজত সমস্বৰতা ৰ অভাৱৰ ফলস্বৰূপে সংবদ্ধতা, গ্ৰহণীয়তা, আৰু আত্ম-মৰ্যাদাৰ বাবে অতৃপ্ত প্ৰয়োজনীয়তাৰ সৃষ্টি হয়)-ৰ জৰিয়তে আগবয়সতে আন্তঃব্যক্তিক অনুষঙ্গত গঢ় লৈ উঠে।
ই অন্য ব্যক্তিসকলক সমালোচনাকাৰী আৰু প্ৰত্যাখ্যানকাৰী হিচাপে সম্বন্ধগত ৰূপৰেখা আৰু নিজকে ত্ৰুতিপূৰ্ণ হিচাপে গণ্য কৰাৰ এক অন্তঃ আৰ্হি গঢ়ি দিয়ে।
ইয়াৰ ফলস্বৰূপে পূৰ্ণতাবাদীসকল আন্তঃব্যক্তিক সাক্ষাতৰ ক্ষেত্ৰত বিবেচিত হোৱাৰ আৰু প্ৰত্যাখিত হোৱাৰ সম্ভাৱনাৰ প্ৰতি উচ্চ সংবেদনশীল হৈ উঠে।
ফলস্বৰূপে, -ৰ ব্যাখ্যা অনুসৰি পূৰ্ণতাবাদ আন্তঃব্যক্তিক উদ্দেশ্যৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য হয় আৰু ই পূৰ্ণতাবাদী ব্যক্তিবিশেষৰ সংবদ্ধতা আৰু আত্ম-মৰ্যাদাৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণৰ মাধ্যম হৈ উঠে।
সামাজিক গ্ৰহণীয়তা আৰু সংযোগৰ বোধ অৰ্জন আৰু একেসময়তে সম্ভাৱ্য ৰায় আৰু প্ৰত্যাখ্যানৰ পৰিস্থিতি এৰাই চলাৰ উদ্দেশ্যে এইধৰণৰ ব্যক্তিসকলে নিখুঁত যেন লগাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
বিৰোধাভাসপূৰ্ণভাৱে, এই প্ৰায়ে অনমনীয়, একান্ত, আৰু আত্ম-অপলাপী সম্পৰ্কৰ শৈলীয়ে বিছিন্নতা আৰু প্ৰত্যাখ্যানৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰে আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপে সামাজিক অসংযোগিতা গঢ়ি তুলিব পাৰে।
এইধৰণে, পূৰ্ণতাবাদীসকলে যি আচৰণক উদ্দেশ্যপূৰ্ণভাৱে সম্পৰ্কৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰত্যাশিত পৰিপূৰ্ণতা হিচাপে গণ্য কৰে, সেই একে আচৰণেই আন্তঃব্যক্তিক সম্পৰ্কৰ ক্ষেত্ৰত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰে।
কিয়নো, পূৰ্ণতাবাদৰ যোগেদি সৃষ্টি হোৱা ব্যক্তিবিশেষৰ নিজৰ পৰা আৰু সমাজৰ অন্য ব্যক্তিসকলৰ পৰা বিছিন্নতাৰ সৈতে আন্তঃব্যক্তিক সম্পৰ্কৰ জটিলতা, হতাশগ্ৰস্ততা আৰু আত্মহত্যাৰ প্ৰৱণতাৰ দৰে বহু ক্ষতিকাৰক পৰিণাম যুক্ত হৈ থাকে।
সুস্থ পূৰ্ণতাবাদীসকলে পূৰ্ণতাবাদী সংগ্ৰামৰ ক্ষেত্ৰত উচ্চ সাফল্যাঙ্ক আৰু পূৰ্ণতাবাদী দুশ্চিন্তাৰ ক্ষেত্ৰত নিম্ন অংক প্ৰাপ্ত কৰে।
অসুস্থ পূৰ্ণতাবাদীসকলে পূৰ্ণতাবাদী সংগ্ৰাম আৰু পূৰ্ণতাবাদী দুশ্চিন্তা, উভয়তে উচ্চ অংক প্ৰাপ্ত কৰে।
পূৰ্বৰ গৱেষণাপ্ৰাপ্ত আনুভৱিক সাক্ষ্যই দেখুৱায় যে, পূৰ্ণতাবাদৰ সৈতে ধনাত্মক দিশ জড়িত হৈ থাকিব পাৰে ,
আৰু এই তথ্যসমূহে অনা-আনুভৱিক ব্যাখ্যাত্মক পৰ্যালোচনাৰ জৰিয়তে পূৰ্ণতাবাদ কেৱল ক্ষতিকাৰক হিচাপে সচৰাচৰ প্ৰচলিত ধাৰণাক প্ৰত্যাহ্বান জনায়।
তেওঁলোকে দাবী কৰিছিল যে, উচ্চতৰ পূৰ্ণতাবাদ সংগ্ৰামৰ আৰু নিম্নতৰ পূৰ্ণতাবাদ উদ্বেগৰ বৈশিষ্ট্যধাৰীসকলৰ ক্ষেত্ৰত অধিক স্ব-মৰ্যাদা, প্ৰসন্নতা, শৈক্ষিক সাফল্য আৰু সামাজিক আন্তঃক্ৰিয়া পৰিলক্ষিত হয়।
এইধৰণৰ পূৰ্ণতাবাদীসকলৰ মাজত, সাধাৰণতে পূৰ্ণতাবাদৰ সৈতে জড়িত হতাশগ্ৰস্ততা, উদ্বিগ্নতা, আৰু অন-অভিযোজিত চম্ভালণৰ দৰে মনস্তাত্বিক আৰু স্বেচ্ছাপ্ৰবৃত্ত আৱেগিক স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাসমূহ, কম পৰিমাণতহে দেখা যায়।
কোনো ক্ষেত্ৰত ব্যক্তিবিশেষৰ নিজস্ব নিখুঁততা আৰু উৎকৰ্ষৰ প্ৰতি দৃঢ়-প্ৰয়াসৰ সংস্ৰৱৰ জৰিয়তে পূৰ্ণতাবাদ চিহ্নিত কৰা হয়।
পূৰ্ণতাবাদৰ সৈতে সমালোচনাত্মক আত্ম-মূল্যায়ণ আৰু আন ব্যক্তিৰ দ্বাৰা মূল্যায়ণৰ উদ্বেগ সংপৃক্ত হৈ থাকে।
এই বিশেষধৰণৰ চাৰিত্ৰিক লক্ষণক এক বহুমাত্ৰিক আৰু বহুস্তৰীয় ব্যক্তিত্বৰ বিশিষ্টতা হিচাপে ধাৰণাৱদ্ধ কৰিব পাৰি।
প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থাত, কিছুসংখ্যক মনস্তত্ত্ববিদে ভাবিছিল যে ইয়াৰ সৈতে বহু ধনাত্মক আৰু ঋণাত্মক দিশ জড়িত হৈ আছে।
পূৰ্ণতাবাদে ব্যক্তিবিশেষক অপ্ৰাপণীয় বৈশিষ্ট্য বা গুণৰাজি, অথবা অবাস্তৱ লক্ষ্য প্ৰাপ্তিৰ প্ৰতি ধাৱমান হ'বলৈ প্ৰৰোচিত কৰে।
ইয়াৰ ফলস্বৰূপে শিশু, কিশোৰ-কিশোৰী, আৰু প্ৰাপ্তবয়স্ক সকলো শ্ৰেণীৰ মাজতে প্ৰায়ে হতাশগ্ৰস্ততা, নিম্ন আত্ম-মৰ্যাদা, আত্মহত্যাৰ চিন্তাৰ দৰে অভিযোজনৰ সমস্যাৰ লগতে আৰু আন বহুতো মনস্তাত্বিক, শাৰীৰিক, সম্পৰ্কগত জটিল সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰে।
শেহতীয়া তথ্যৰ পৰা দেখা গৈছে যে, সাম্প্ৰতিক সময়ৰ যুৱ প্ৰজন্মৰ মাজত পূৰ্ণতাবাদৰ প্ৰৱণতা ক্ৰমাগতভাৱে বৃদ্ধি হৈ আহিছে।
পূৰ্ণতাবাদাত্মক আচৰণৰ বিস্তৃত আৰ্হি -য়ে ইয়াক এক বহু-স্তৰীয় আৰু বহু-মাত্ৰিক চাৰিত্ৰিক বৈশিষ্ট্যৰ ধৰণ হিচাপে প্ৰক্ৰিয়াবদ্ধ কৰে য'ত এক বৈশিষ্ট্যাত্মক স্তৰ, আত্ম-উপস্থাপনাত্মক স্তৰ, আৰু সংজ্ঞানাত্মক স্তৰ নিৱদ্ধ হৈ থাকে।
সুস্থিৰ, স্বভাৱগত আৰু চাৰিত্ৰিক বৈশিষ্ট্য সদৃশ স্তৰৰ এই আৰ্হিত স্ব-নিৰ্দেশিত পূৰ্ণতাবাদ, সামাজিকভাৱে বিধিত পূৰ্ণতাবাদ আৰু লগতে অন্য নিৰ্দেশাত্মক পূৰ্ণতাবাদৰ ধৰণসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত।
স্ব-নিৰ্দেশিত পূৰ্ণতাবাদত ব্যক্তিবিশেষৰ নিজস্ব আন্তঃধাৰণাৰে নিখুঁততা বা পৰিপূৰ্ণতাৰ আৱশ্যকতা অনুভূত হয়।
অন্যহাতে, ব্যক্তিৰ যথাৰ্থ অথবা সমকালীন সমাজৰ জৰিয়তে বিধিত প্ৰত্যাশা পূৰণৰ বাবে অনুভূত প্ৰয়োজন পূৰণৰ যোগেদি গ্ৰহণযোগ্যতা প্ৰাপ্তিৰ প্ৰচেষ্টাক সামাজিকভাৱে বিধিত পূৰ্ণতাবাদৰ জৰিয়তে বুজোৱা হয়।
এই দুইধৰণৰ বিপৰীতে, অন্যান্য নিৰ্দেশাত্মক পূৰ্ণতাবাদীসকলৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ পূৰ্ণতাবাদ বাহ্যিক উৎসৰ প্ৰতি নিৰ্দেশিত হয়, আৰু তেওঁলোক নিজেও আনৰ পৰা নিখুঁততাৰ প্ৰত্যাশাৰে আছন্ন হৈ থাকে।
স্ব-নিৰ্দেশিত পুৰ্ণতাবাদে ব্যক্তিবিশেষৰ নিজৰ সম্পৰ্কে অবাস্তৱিক আশা আৰু উচ্চ বৈশিষ্ট্যমানৰ কাল্পনিক প্ৰতিষ্ঠাপনৰ জৰিয়তে গঢ় লোৱা পূৰ্ণতাবাদাত্মক অভিপ্ৰেৰণা বুজায়।
অন্য-নিৰ্দেশিত পূৰ্ণতাবাদ হৈছে, আন ব্যক্তিৰ প্ৰতি পোষণ কৰা অবাস্তৱিক আশা আৰু উচ্চ বৈশিষ্ট্যমানৰ মানদণ্ড, যিটোয়ে তেওঁলোকৰ নিজৰ ক্ষেত্ৰতে পূৰণতাবাদাত্মক অভিপ্ৰেৰণা গঢ়িবলৈ চাপ প্ৰদান কৰে।
আনহাতে সামাজিকভাৱে বিধিত পূৰ্ণতাবাদ ব্যক্তিবিশেষৰ জীৱনসঙ্গী বা জীৱনত ভূমিকা গ্ৰহণকাৰীসকলৰ পৰা প্ৰসূত বাস্তৱিক বা কাল্পনিক উচ্চাশাৰ মাধ্যমেৰে সৃষ্ট পূৰ্ণতাবাদক চিহ্নিত কৰা হয়।
যিসকল পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁলোকৰ ল'ৰা-ছোৱালীক কিছুমান বিশেষ ক্ষেত্ৰ ত সফল হ'বলৈ হেঁচা প্ৰয়োগ কৰাটোয়ে প্ৰায়ে সৃষ্টি কৰা পূৰ্ণতাবাদ হৈছে এইধৰণৰ সামাজিকভাৱে বিধিত পূৰ্ণতাবাদৰ উদাহৰণ।
কাৰণ, ল'ৰা-ছোৱালীহঁতে অনুভৱ কৰে যে তেওঁলোকে নিজৰ পিতৃ-মাতৃৰ অত্যুচ্চ আকাংক্ষাসমূহ পূৰাব লাগিব।
ফ্লেট, হেৱিট, ব্লেংকষ্টেইঅ আৰু গ্ৰে'ৰ দ্বাৰা ১৯৯৮ চনত সৃষ্ট পূৰ্ণতাবাদাত্মক বোধগম্যতাৰ সূচী হৈছে এক ২৫টা উপাদানৰ সূচী, যি নিখুঁততা আহৰণৰ সম্পৰ্কে গঢ় লোৱা স্বয়ংক্ৰিয় চিন্তা-ভাৱনাৰ ৰূপত, পূৰ্ণতাবাদৰ আত্ম-সম্পৰ্কিত, সংজ্ঞানাত্মক উপকৰণৰ পৰিমাপণ কৰে।
এই সুচীত সামাজিক তুলনা, আৰু অ-নিখুঁত হোৱাৰ বা উচ্চাশা পূৰ্ণত ব্যৰ্থ হোৱাৰ সজাগতাৰ সৈতে অড়িত, পূৰ্ণতাবাদ-বিষয়ী বোধগম্যতাৰ সম্পৰ্কে বিশেষভাৱে প্ৰস্তুত বিবৃতি অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।
চাৰিত্ৰিক বৈশিষ্ট্য সদৃশ বিবৃতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে পূৰ্ণতাবাদাত্মক বোধগম্যতাৰ সূচী পৰিস্থিতি সদৃশ বিবৃতিৰে বৰ্ণিত হৈছে।
এইসমূহ পৰিৱৰ্তিত পৰিস্থিতিগমূলক আৰু সাময়িক প্ৰসংগত ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত উদ্ৰেক হোৱা পূৰ্ণতাবাদাত্মক চিন্তা-ধাৰণাৰ ওপৰত নিৱদ্ধিত।
ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে, অভিযোজিত পূৰ্ণতাবাদ হিচাপে অভিহিত বৈশিষ্ট্যসমূহৰ পূৰ্ণতাবাদৰ সৈতে সম্পৰ্ক প্ৰায় নাইয়েই, আৰু এইসমূহ আচলতে উৎকৰ্ষৰ দিশে কৰা কঠোৰ প্ৰয়াসহে।
সচৰাচৰ প্ৰাপ্ত কৰিব নোৱৰা অযৌক্তিকভাৱে উচ্চ প্ৰত্যাশাৰ প্ৰতি চলোৱা নিৰন্তৰ কঠোৰ প্ৰচেষ্টা, আৰু যিকোনো মূল্যৰ বিনিময়ত অ-পূৰ্ণতা পৰিহাৰকৰণ- এই বৈশিষ্ট্যই পূৰ্ণতাবাদক উৎকৰ্ষবাদৰ পৰা পৃথক কৰে।
গতিকে, অভিযোজিত পুৰুষাৰ্থৰ পৰিসৰৰ পৰা পূৰ্ণতাবাদ দূৰৈত, আৰু ই উৎকৰ্ষ অথবা কৰ্তব্যনিষ্ঠাৰ সমাৰ্থক নহয়।
তদুপৰি, পূৰ্বতথ্যানুসৰি পূৰ্ণতাবাদৰ অভিহিতকৰণ সমস্যাত্মক, কিয়নো তথাকথিত অভিযোজিত পূৰ্ণতাবাদৰ সৈতে একধৰণৰ অকাৰ্যকৰ আত্মমগ্নতা আৰু/বা ঘাতকীয় কল্পনা সংলগ্ন হৈ থাকে।
সেইবাবেই বহু গৱেষকে "অভিযোজিত পূৰ্ণতাবাদ" অভিধা ব্যৱহাৰৰ বিৰোধী, কিয়নো ই প্ৰকৃতাৰ্থত ব্যক্তিত্বৰ বৈশিষ্ট্য ব্যাখ্যাৰ বাবে উপযুক্ত নহয়।
পূৰ্ণতাবাদাত্মক আচৰণৰ বিস্তৃত আৰ্হি -ৰ স্ব-সম্পৰ্কিত/আন্তঃব্যক্তিক উপাদানে ৰোমন্থনাত্মক-পূৰ্ণতাবাদাত্মক চিন্তাধাৰাক বুজায়।
এনে চিন্তাক পূৰ্ণতাবাদৰ আৱশ্যকতাৰ উদ্বেগ সৃষ্টিকাৰী সংজ্ঞানাত্মক প্ৰক্ৰিয়াৰ লগতে আত্ম-প্ৰতিঅভিযোগ, আৰু ব্যক্তিৰ মনত নিজৰ সম্পৰ্কে কল্পনাসম্ভূত প্ৰতিৰূপ আৰু বাস্তৱ প্ৰতিৰূপৰ মাজৰ অসামঞ্জস্যৰ ওপৰত আৰোপিত কেন্দ্ৰীভূত ভাৱনাৰ দ্বাৰা চিহ্নিত কৰা হয়।
পূৰ্ণতাবাদাত্মক আচৰণৰ বিস্তৃত আৰ্হিৰ এই তিনি উপাদান স্বতন্ত্ৰ, কিন্তু আন্তঃসম্পৰ্কিত, আৰু আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত অসমসত্ত্ব, স্বকীয় প্ৰতিমানৰ ভিন ভিন সমাহাৰ হিচাপে থাকে।
১৯৭৮ চনত . . -এ দুটা বৈশিষ্ট্যমূলক বৈপৰীত্যধাৰী পূৰ্ণতাবাদৰ ধৰণৰ বিষয়ে যুক্তি ডাঙি ধৰিছিল।
এই শ্ৰেণীবিভাজন অনুসৰি একশ্ৰেণীৰ লোক সাধাৰণ পুৰ্ণতাবাদগ্ৰস্ত আৰু আনটো শ্ৰেণী স্নায়ৱিক পীড়াগত পূৰ্ণতাবাদত আক্ৰান্ত।
সাধাৰণ পূৰ্ণতাবাদীসকলে আত্ম-মৰ্যাদা লাঘৱ নোহোৱাকৈ পূৰ্ণতাবাদৰ অনুৱৰ্তী হয় আৰু নিজৰ সেই প্ৰচেষ্টাৰ জৰিয়তে তেওঁলোক আহ্লাদিত হয়।
আনহাতে, স্নায়ৱিক পীড়াগ্ৰস্ত পূৰ্ণতাবাদীসকলে অবাস্তৱিক লক্ষ্যৰ দিশে ধাৱিত হোৱাত প্ৰবৃত্ত, আৰু যেতিয়া সেই লক্ষ্যসমূহ প্ৰাপ্ত নহয় তেতিয়া তেওঁলোকৰ মাজত তীব্ৰ অসন্তুষ্টিয়ে গা কৰি উঠে।
এ এনেধৰণৰ প্ৰতিকূল আচৰণৰ পৰা উপযোগী আচৰণৰ দিশ আহৰণ কৰাত সহায়ক হ'ব পৰাকৈ কেইবাটাও কৌশল আগবঢ়াইছে।
সমকালীন গৱেষণাই দেখুৱায় যে, পূৰ্ণতাবাদৰ এই দুই প্ৰাথমিক বৈশিষ্ট্যমূলক দিশৰ লগতে "অ-পূৰ্ণতাবাদ"ৰ দৰে আন আন মাত্ৰাসমূহৰ মাজত প্ৰভেদ কৰিব পাৰি।
সময়ে সময়ে এইবোৰক ধনাত্মক সপ্ৰয়াস আৰু ত্ৰুটিপুৰ্ণ অভিযোজনৰ মূল্যায়ণৰ চিন্তা, সক্ৰিয় আৰু নিষ্ক্ৰিয় পূৰ্ণতাবাদ, ধনাত্মক আৰু ঋণাত্মক পূৰ্ণতাবাদ, আৰু সু-অভিযোজিত আৰু কু-অভিযোজিত পূৰ্ণতাবাদ ইত্যাদি নামেৰে নামাঙ্কিত কৰা হয়।
যদিও জীৱনৰ সকলো ক্ষেত্ৰকে প্ৰভাৱান্বিত কৰা এক সাধাৰণ পূৰ্ণতাবাদ থাকে, কিছুসংখ্যক গৱেষকে যুক্তি দৰ্শায় যে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰ(অৰ্থাৎ কৰ্ম, শৈক্ষিক, ক্ৰীড়া, আন্তঃব্যক্তিক সম্পৰ্ক, ঘৰুৱা জীৱন ইত্যাদি) সাপেক্ষে পূৰ্ণতাবাদৰ স্তৰ উল্লেখনীয়ভাৱে ভিন্ন।
অৱশ্যে, পূৰ্ণতাবাদ সু-অভিযোজিত হোৱা সম্ভৱপৰ নে আৰু ইয়াৰ সৈতে কোনো সকাৰাত্মক দিশ জড়িত হৈ আছেনে সেয়া এতিয়াও বিবাদিত।
বাস্তৱিকতে, সমকালীন গৱেষণাৰ পৰা দেখা যায় যে "ধনাত্মক পূৰ্ণতাবাদ" হিচাপে নামাঙ্কিত পূৰ্ণতাবাদৰ সৈতে আত্মহত্যাৰ চিন্তা, হতাশগ্ৰস্ততা, ভোজন বিসংগতি, দুৰ্বল স্বাস্থ্য আৰু অকাল মৃত্যুও যোজিত হৈ থাকে।
একাংশ গৱেষকে যুক্তি ডাঙি ধৰে যে, যিবোৰ বৈশিষ্ট্যই মানুহৰ আত্মহত্যাৰ চিন্তা অধিক কৰি তোলে, আৰু আক্ৰান্ত ব্যক্তিক হতাশগ্ৰস্ততা, ভোজন বিসংগতি, দুৰ্বল স্বাস্থ্য আৰু অকাল মৰণৰ দিশে লৈ যায়, সেইবোৰ কোনোকাৰণতে সু-অভিযোজনৰ বৈশিষ্ট্য হ'ব নোৱাৰে।
প্ৰকৃতপক্ষে, পূৰ্ণতাবাদৰ কোনো উপকাৰী অভিৰূপ থকাৰ বিবৃতিৰ সমৰ্থনযোগ্য কোনো আনুভৱিক তথ্য নাই।
ৰে'ণ্ডী অ' ফ্ৰ'ষ্ট আৰু সহযোগীসকলে ১৯৯০ চনত এক বহুমাত্ৰিক পূৰ্ণতাবাদৰ মাপনী উদ্ভাৱন কৰিছিল।
নিম্নোক্ত ছটা মাত্ৰাযুক্ত এই বৰ্ণনাটো সম্পৰতি "ফ্ৰ'ষ্টৰ বহুমাত্ৰিক পূৰ্ণতাবাদৰ মাপনী" হিচাপে জনা যায়:
পূৰ্ণতাবাদৰ ব্যাখ্যাত্মক আৰ্হিৰ দ্বিতীয় উপকৰণ প্ৰতীতি ব্যৱস্থাপনা আৰু আত্ম-নিৰীক্ষণৰ যোগেদি পূৰ্ণতাবাদৰ আন্তঃব্যক্তিক অভিব্যক্তি নিহিত হৈ আছে।
এই সম্বন্ধযুক্ত উপাদানে নিখুঁততা বা পূৰ্ণতাবাদৰ উৎসাহন আৰু খুঁতৰ অপলাপ বা গোপনকৰণৰ মাধ্যমেৰে বাস্তৱতে নিখুঁত হোৱাতকৈ নিখুঁত যেন লগাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত নিৱদ্ধিত কৰে।
ই হৈছে সক্ৰিয়ভাৱে নিজৰ এক নিখুঁত প্ৰতিচ্ছবি ৰ উপস্থাপনৰ জৰিয়তে পুৰ্ণতাবাদৰ অভিব্যক্তি।
এই মাপনীত পূৰ্ণতাবাদৰ বিস্তৃত আৰ্হিৰ অন্তৰ্ভুক্ত তিনিটা আন্তঃব্যক্তিক অভিব্যক্তিমূলক উপকৰণৰ ভিত্তিত এক ২৭টা উপাদানৰ আত্ম-পৰীক্ষামূলক বিবৃতি।
পূৰ্ণতাবাদাত্মক আত্ম-উপস্থাপনৰ মাপনী -এ পূৰ্ণতাবাদৰ চাৰিত্ৰিক বৈশিষ্ট্যৰ অভিব্যক্তি ৰ পৰিমাপণ কৰে, আৰু ই পূৰ্ণতাবাদৰ বৈশিষ্ট্যসমূহৰ, বিশেষভাৱে স্ব-নিৰ্দেশিত আৰু সামাজিকভাৱে বিধিত পূৰ্ণতাবাদৰ, সৈতে প্ৰত্যক্ষভাৱে সংলগ্ন।
পূৰ্ণতাবাদাত্মক আত্ম-উপস্থাপনৰ মাপনী -ৰ মাত্ৰাসমূহৰ উদ্বিগ্নতাৰ দৰে মনস্তাত্বিক পীড়াসমূহৰ সৈতে পাৰস্পৰিক সঙ্গতি আছে।
ইয়াৰ দ্বাৰা এইটো সূচিত হয় যে, পূৰ্ণতাবাদাত্মক আত্ম-উপস্থাপন একধৰণৰ কু-অভিযোজিত, ক্ষতিকাৰী আৰু ত্ৰুতিপূৰ্ণ প্ৰৱণতা।
নিজৰ ক্ষেত্ৰত উচ্চ মানদণ্ডৰ স্থাপন আৰু কৰ্ম-সম্পাদনৰ ক্ষেত্ৰত ভুল কৰাৰ উদ্বেগৰ স্তৰৰ -ত সকলোতকৈ বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ মাত্ৰা) মাজত ফ্ৰ'ষ্টে আগবঢ়োৱা পাৰ্থক্যৰ ব্যাখ্যা, আৰু হেৱিট আৰু ফ্লেটৰ দ্বাৰা বৰ্ণিত স্ব-নিৰ্দেশিত বনাম সামাজিকভাৱে বিধিত পূৰ্ণতাবাদৰ মাজৰ পাৰ্থক্য- এই দুইটা অভিগমনৰ মাজত এক সাদৃশ্য বিজ্ঞসকলে আঙুলিয়াই দিছে।
ই এক ব্যাখ্যাত্মক পৰ্যালোচনাৰ জৰিয়তে এইবুলি পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰিছিল যে, পূৰ্ণতাবাদৰ দুটা মূল মাত্ৰা আছে: পূৰ্ণতাবাদী সংগ্ৰাম আৰু পূৰ্ণতাবাদী দুশ্চিন্তা।
পূৰ্ণতাবাদী সংগ্ৰামৰ সৈতে পূৰ্ণতাবাদৰ ধনাত্মক দিশসমূহ জড়িত হৈ থাকে; আনহাতে পূৰ্ণতাবাদী দুশ্চিন্তাসমূহৰ সৈতে ঋণাত্মক দিশসমূহ জড়িত।
অবাস্তৱ লক্ষ্যপ্ৰাপ্তিৰ অৰ্থে ব্যক্তিবিশেষৰ নিজকে চাপ প্ৰদান কৰা বৈশিষ্ট্যই অৱধাৰিতভাৱে ব্যক্তিগৰাকীক নৈৰাশ্যৰ দিশে লৈ যায়।
পূৰ্ণতাবাদীসকল যেতিয়া নিজৰ প্ৰত্যাশিত লক্ষ্যত উপনীত হোৱাত ব্যৰ্থ হয় তেতিয়া তেওঁলোক সাধাৰণতেই অত্যুগ্ৰ আত্ম-সমালোচক হৈ উঠে।
পূৰ্ণতাবাদীসকলে তাড়নাগ্ৰস্তভাৱে আৰু অৱিৰতভাৱে অপ্ৰাপনীয় লক্ষ্যৰ দিশত কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰে, আৰু তেওঁলোকে নিজৰ আত্ম-মুল্য, উৎপাদিতা আৰু কাৰ্যক্ষেত্ৰৰ নিপুণতাৰ জৰিয়তে মাপন কৰে।
সদৌ অসম ট্ৰাইবেল লীগ, কছাৰী যুৱক সন্মিলন আদিৰ যোগেদি বড়ো সকলৰ পৰিচয়গত ৰাজনীতিৰ প্ৰথম ভেঁটিটো নিৰ্মাণ হৈছিল।
এই ভাগটোতে ভূমি-জনজাতি -সকলৰ কাৰণে পৃথক নিৰ্বাচনী ব্যৱস্থাৰ অন্তৰ্গত কৰি পাঁচখন আসন সংৰক্ষণৰ দাবী জনোৱা হৈছিল।
১৯৫২ চনত বড়ো সাহিত্য সভাৰ গঠন হৈছিল আৰু ইয়াৰ নেতৃত্বই সেইসময়ৰ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী বিষ্ণুৰাম মেধিৰ হাতত এখন বড়ো মাধ্যমৰ বিদ্যালয় স্থাপন কৰিবলৈ দাবী পত্ৰ প্ৰদান কৰিছিল।
এই সময়চোৱাতে তদানীন্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীৰ ৰাজ্য পুনৰগঠনৰ ঘোষণাৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনায় আবছুয়ে ১৯৬৯ চনত স্বায়ত্তশাসনৰ স্বীকৃতিৰ দাবী জনায়।
সেইদৰে এইচোৱা সময়তে অসমত অসম গণ সংগ্ৰাম পৰিষদৰ নেতৃত্বত আৰম্ভ হোৱা অসম আন্দোলনলৈ বড়ো সংগঠনসমূহে মুকলি সমৰ্থন আগবঢ়ায়।
কিন্তু অসম চুক্তিয়ে বড়ো নেতৃত্বক সন্তুষ্ট কৰিব নোৱাৰিলে আৰু উত্তৰ-অসম আন্দোলনকালীন সময়ত বড়ো আন্দোলন অধিক তীব্ৰতৰ হৈ উঠে।
১৯৮৭ চনৰ পৰা উপেন্দ্ৰনাথ ব্ৰহ্মৰ নেতৃত্বত আবছুয়ে বড়ো আন্দোলনটো নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।
সেই সময়চোৱাতে ৩ অক্টোবৰ, ১৯৮৬ চনত বড়োলেণ্ড চিকউৰিটি ফ'ৰ্চ বা চমুকৈ বিডিএচএফ নামৰ এটা সশস্ত্ৰ নৃগোষ্ঠীয় সংগঠন গঠন কৰা হয়।
যিহেতু বড়ো চুক্তিয়ে বড়ো নেতৃত্বক সন্তুষ্ট কৰিব নোৱাৰিলে, ১৯৯৪ চনৰ পৰা বিডিএচএফ জংগী হৈ উঠে।
পৰৱৰ্তী সময়ত এই বিডিএচএফ-য়েই নেচনেল ডেম'ক্ৰেটিক ফ্ৰণ্ট অৱ বড়োলেণ্ড বা এনডিএফবি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
২০০৩ চনত পুনৰ বিএলটি আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ মাজত ৰাজ্য চৰকাৰৰ উপস্থিতিত বড়ো চুক্তি পুনৰ স্বাক্ষৰিত কৰা হয়।
এই চুক্তি অনুসৰি বড়োলেণ্ডত বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদ বা বিটিচি গঠন কৰি ইয়াক সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুসূচীৰ অন্তৰ্ভুক্তি কৰা হয়।
তেওঁলোকৰ বিশ্বাস যে বিএলটিৰ নেতৃত্বই বড়ো জনসাধাৰণৰ আশা-আকাংক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাত ব্যৰ্থ হ'ল।
ভূটান আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পাদদেশত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উত্তৰ পাৰৰ অসমৰ চাৰিখন জিলাক লৈ বড়োলেণ্ড সৃষ্টি হৈছে।
পূৰ্বতে অঞ্চলটোক বড়োলেণ্ড টেৰিটৰিয়েল এৰিয়া ডিষ্ট্ৰিক্টছ বা বিটিএডি নামৰ জনা গৈছিল, পাছে বড়ো চুক্তি ২০২০ৰ পাছত ইয়াৰ পুনঃনামকৰণ কৰি বড়োলেণ্ড টেৰিটৰিয়েল ৰিজিয়ন ৰখা হয়।
অঞ্চলটোৰ মাটিকালি প্ৰায় ৮,০০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ আৰু ইয়াৰ গৰিষ্ঠসংখ্যক বাসিন্দা হৈছে বড়ো জনগোষ্ঠীৰ লোক।
ষষ্ঠ অনুসূচীৰ ২ অনুচ্ছেদটোৰ সংশোধন কৰি বৰ্তমান ইয়াৰ সংখ্যা ৪৬ জনলৈকে বৃদ্ধি কৰা হৈছে।
এই ৪৬ জনৰ ভিতৰত ৩০খন আসন অনুসূচীত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত, ৫খন আসন অজনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত কৰি থোৱা আছে, ৫খন আসন সকলোৰে বাবে মুকলি আৰু ৬খন আসন ৰাজ্যপালৰ দ্বাৰা মনোনীত।
অনান্য সীমামূৰীয়া জিলাসমূহ হৈছে ধুবুৰী জিলা, বঙাইগাঁও জিলা, বৰপেটা জিলা, নলবাৰী জিলা, কামৰূপ জিলা, দৰং জিলা আৰু শোণিতপুৰ জিলা।
হিন্দু বাহনসমূহৰ সৈতে গ্ৰীক আৰু ৰোমান আখ্যান বা এটা নিৰ্দিষ্ট প্ৰাণীক এক নিৰ্দিষ্ট দেৱতাৰ সৈতে সংযুক্ত কৰি ৰখা অন্যান্য ধৰ্মবিশ্বাসৰ সামঞ্জস্য প্ৰায়েই নাথাকে।
কিন্তু এই দুয়োটা ধৰ্মবিশ্বাসত ফেঁচাৰ উপস্থিতিৰ অৰ্থ একে নহয় অথবা ফেঁচাৰ সৈতে পাৰস্পৰিক সম্পৰ্ক থকা স্বত্বেও দুয়োগৰাকী দেৱীৰ সাদৃশ্য নাই।
গণেশে সেই অপ্ৰয়োজনীয় চিন্তাসমূহ বিনষ্ট কৰে যি তেওঁৰ বাহন এন্দুৰ/নিগনিৰ দৰে অন্ধকাৰত বৃদ্ধি পায়।
উদাহৰণস্বৰূপে, শিৱৰ বাহন নন্দীয়ে শক্তি আৰু পৌৰষক বুজায়, গণেশৰ বাহন এন্দুৰে বেগ আৰু তীক্ষ্ণতা বুজায়।
একেদৰে স্কন্দৰ বাহন ময়ূৰে সৌন্দৰ্য আৰু মহিমাক আৰু সৰস্বতীৰ বাহন হংসই জ্ঞান, অনুগ্ৰহ আৰু সৌন্দৰ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
লেটিন আমেৰিকা আৰু কেৰিবিয়ানত পৰিৱেশগত বিষয়ত তথ্য, জনসাধাৰণৰ অংশগ্ৰহণ আৰু ন্যায়ৰ প্ৰৱেশাধিকাৰৰ ওপৰত আঞ্চলিক চুক্তি, যাক এস্কাজু চুক্তি বুলি জনা যায়, হৈছে পৰিৱেশৰ বিষয়ে তথ্য প্ৰাপ্ত কৰাৰ অধিকাৰ, পাৰিপাৰ্শ্বিক সিদ্ধান্ত লোৱাত জনসাধাৰণৰ অংশগ্ৰহণ, পাৰিপাৰ্শ্বিক ন্যায় আৰু বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ বাবে এক স্বাস্থ্যকৰ আৰু বহনক্ষম পৰিৱেশ সম্পৰ্কে ২৪খন লেটিন আমেৰিকান আৰু কেৰিবিয়ান ৰাষ্ট্ৰই স্বাক্ষৰ কৰা এক আন্তৰ্জাতিক চুক্তি।
এই ১২খন দেশ হৈছে এণ্টিগুৱা আৰু বাৰ্বুডা, আৰ্জেণ্টিনা, বলিভিয়া, ইকুৱেডৰ, গায়ানা, মেক্সিকো, নিকাৰাগুয়া, পানামা, ছেইণ্ট ভিনচেণ্ট আৰু গ্ৰেনাডাইনছ, ছেইণ্ট কিটছ এণ্ড নেভিছ, ছেইণ্ট লুচিয়া আৰু উৰুগুৱে।