polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
জয়ন্ত হাজৰিকাৰ অনুৰোধক্ৰমে মনীষা হাজৰিকাই সংগীতজ্ঞ ভবেন্দ্ৰ ৰয় পাটগিৰিৰ অধীনত শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকে৷ ব'হাগৰ দুপৰীয়া নামৰ অসমীয়া ছবিখনত মনীষা হাজৰিকাই কণ্ঠদান কৰা ক'তেনো আছা মোৰ কলিজাৰ আই গীতটো শ্ৰোতাৰ মাজত সমাদৃত৷ স্বামী জয়ন্ত হাজৰিকাৰ কেইবাটাও গীত তেখেতে পৰৱৰ্তী সময়ত গ্ৰামোফোন যোগে ৰেকৰ্ডিং কৰে৷
ডালমিয়া–জৈন গোটৰ গুৰুতৰ অপৰাধৰ ইংগিত দিয়া ভিভিয়ান বোস কমিছনৰ প্ৰতিবেদনৰ পিছত ১৯৬৯ চনৰ ২৮ আগষ্টত ন্যায়াধীশ জে এল নাইনৰ অধীনত ব'ম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ে পূৰ্বৰ বেনেট, কোলেমন এণ্ড কোম্পানীৰ পৰিষদখন ভংগ কৰি চৰকাৰৰ অধীনত এখনত নতুন পৰিষদ গঠন কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল।
বিচাৰপীঠে ৰায় দিয়ে যে "এনে পৰিস্থিতিত, কোম্পানীটোৰ কাম-কাজসমূহ জনস্বাৰ্থৰ পক্ষে নগৈ কোম্পানীটোৰ নিজ স্বাৰ্থৰ পক্ষে কৰা হৈছে বুলি আবেদনকাৰীসকলে কৰা অভিযোগসমূহ শুদ্ধ হিচাপে ধৰি লৈ এনে আদেশ প্ৰদান কৰাটোৱেই উত্তম হ'ব।
" সেই নিৰ্দেশৰ পিছত শান্তি প্ৰসাদ জৈনে পৰিচালকৰ দায়িত্ব এৰিবলগা হৈছিল আৰু ভাৰত চৰকাৰে নিযুক্তি দিয়া নতুন পৰিচালকৰ সৈতে কোম্পানীটো চলিছিল।
১৮৬০ চনত সম্পাদক ৰবাৰ্ট নাইটে ব্যৱসায়িক অংশীদাৰিত্ব থকা ভাৰতীয়সকলৰ সুত ক্ৰয় কৰি, আৰু প্ৰতিদ্বন্দ্বী বম্বে ষ্টেণ্ডাৰ্ডৰ সৈতে একত্ৰিত কৰি ভাৰতৰ প্ৰথমটো সংবাদ সংস্থা আৰম্ভ কৰিছিল।
নাইটে আগতীয়া বাধা বা ভয়-ভাবুকিৰ পৰা মুক্ত এক সংবাদ মাধ্যমৰ হকে যুঁজিছিল; চৰকাৰ, ব্যৱসায়িক স্বাৰ্থ আৰু সাংস্কৃতিক মুখপাত্ৰসকলৰ প্ৰচেষ্টাক সঘনাই প্ৰতিহত কৰি কাকতখনক ৰাষ্ট্ৰীয় গুৰুত্ব লাভ কৰাৰ দিশত আগুৱাই লৈ গৈছিল।
ঊনবিংশ শতিকাত এই কাকত কোম্পানীটোৱে ৮০০ৰো অধিক লোক নিয়োজিত কৰিছিল,আৰু ভাৰত আৰু ইউৰোপত ইয়াৰ উল্লেখনীয় প্ৰচলন আছিল।
১৯৬০ চনৰ আৰম্ভণিতে ক'লা বজাৰত বাতৰি কাকত বিক্ৰী কৰাৰ অভিযোগত শান্তি প্ৰসাদ জৈনক কাৰাবন্দী কৰা হয়।
আৰু ভিভিয়ান বোস কমিছনৰ পূৰ্বৰ প্ৰতিবেদনৰ ভিত্তিত ডালমিয়া–জৈন গোটৰ ভুল কামৰ তথ্য পোৱা গৈছিল, য’ত শান্তি প্ৰসাদ জৈনৰ বিৰুদ্ধে নিৰ্দিষ্ট অভিযোগো সন্নিৱিষ্ট আছিল।
ইয়াৰ ভিত্তিত ভাৰত চৰকাৰে বেনেট, কলমেন এণ্ড কোম্পানীৰ পৰিচালনাক বাধা দিবলৈ আৰু আঁতৰোৱাৰ বাবে আবেদন দাখিল কৰিছিল।
ইয়াৰ ফলত আধাসংখ্যক পৰিচালকক সলনি কৰি বম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ এজন ন্যায়াধীশক অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল।
ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ লগে লগে আৰু ব্ৰিটিছ মালিকসকল গুচি যোৱাৰ লগে লগে ১৯৪৬ চনত বেনেট কলমেন এণ্ড কোম্পানী লিমিটেডক ঔদ্যোগিক পৰিয়ালৰ চেনিৰ ব্যৱসায়ী ৰামকৃষ্ণ ডালমিয়াৰ হাতত ₹ ২০ মিলিয়নত বিক্ৰী কৰা হৈছিল।
১৯৫৫ চনত ভিভিয়ান বোস তদন্ত আয়োগে গম পায় যে ৰামকৃষ্ণ ডালমিয়াই ১৯৪৭ চনত তেওঁৰ অধ্যক্ষতাত পৰিচালিত এটা বেংক আৰু এটা বীমা কোম্পানীৰ পৰা ধন হস্তান্তৰ কৰি বেনেট কলমেন এণ্ড কোম্পানীক অধিগ্ৰহণৰ কাম কৰিছিল।
পাছলৈ আদালতৰ গোচৰত ৰামকৃষ্ণ ডালমিয়াক আত্মসাৎ আৰু প্ৰৱঞ্চনাৰ গোচৰত দোষী সাব্যস্ত হোৱাৰ পিছত দুবছৰ তিহাৰ কাৰাগাৰত কাৰাদণ্ড বিহা হয়।
দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া হৈছে দ্য টাইমছ গ্ৰুপৰ মালিকানাধীন আৰু পৰিচালিত ইংৰাজী ভাষাৰ এখন ভাৰতীয় দৈনিক বাতৰি কাকত আৰু ডিজিটেল সংবাদ পত্ৰ।
প্ৰচলনৰ হিচাপত ই ভাৰতৰ তৃতীয় বৃহত্তম কাকত আৰু বিশ্বৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা ইংৰাজী ভাষাৰ দৈনিক কাকত।
১৯৭৬ চনত ভাৰতত জৰুৰীকালীন অৱস্থা চলি থকাৰ সময়ত চৰকাৰে কাকতখনৰ মালিকীস্বত্ব পুনৰ অশোক কুমাৰ জৈনলৈ হস্তান্তৰ কৰে, যি আছিল সাহু শান্তি প্ৰসাদ জৈনৰ পুত্ৰ আৰু ৰামকৃষ্ণ ডালমিয়াৰ নাতি।
১৯৯৮ চনত অশোক কুমাৰ জৈনে ছুইজাৰলেণ্ডৰ বিদেশী একাউণ্ট এটালৈ অবৈধভাৱে ধন হস্তান্তৰ কৰাৰ অভিযোগত চলি থকা গোচৰটো আইন বলবৎকাৰী সঞ্চালকালয়ে গুৰুত্বসহকাৰে চলাই থকাৰ সময়ত তেওঁ দেশ এৰি পলায়ন কৰিবলগীয়া হৈছিল।
এই পদক্ষেপৰ জৰিয়তে প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীৰ ২১ মাহৰ জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ সমালোচনা কৰা হৈছিল, যিটো বৰ্তমান বহুলভাৱে " " হিচাপে জনাজাত।
ব্ৰেণ্ড ট্ৰাষ্ট ৰিপৰ্ট ইণ্ডিয়া অধ্যয়ন ২০১৯ত টাইমছ অব ইণ্ডিয়াক ভাৰতৰ আটাইতকৈ বিশ্বাসযোগ্য ইংৰাজী কাকত হিচাপে ৰেটিং দিয়া হৈছিল।
ৰয়টাৰ্ছৰ এক সমীক্ষাত টয়ক ভাৰতৰ আটাইতকৈ বিশ্বাসযোগ্য মিডিয়া নিউজ ব্ৰেণ্ড হিচাপে ৰেটিং দিয়া হৈছে।
শেহতীয়া দশককেইটাত কাকতখনে ভাৰতীয় সংবাদ উদ্যোগত ইতিবাচক সংবাদ প্ৰচাৰৰ বিনিময়ত ব্যক্তি আৰু সংস্থাৰপৰা ধন লোৱাৰ প্ৰথা প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছে।
১৮৩৮ চনৰ ৩ নৱেম্বৰত দ্য বম্বে টাইমছ আৰু জাৰ্নেল অৱ কমাৰ্চ নামেৰে দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ প্ৰথমটো সংস্কৰণ প্ৰকাশ পাইছিল।
মহাৰাষ্ট্ৰৰ সমাজ সংস্কাৰক ৰাওবাহাদুৰ নাৰায়ণ দীনানাথ ভেলকাৰৰ পৰিচালনাত বুধবাৰ আৰু শনিবাৰে প্ৰকাশ পোৱা কাকতখনত ব্ৰিটেইন আৰু বিশ্বৰ লগতে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ বাতৰিও প্ৰকাশ পাইছিল।
১৮৯২ চনত থমাছ জুৱেল বেনেট নামৰ এজন ইংৰাজ সাংবাদিকে ফ্ৰেংক মৰিছ কলমেনৰ সৈতে তেওঁলোকৰ নতুন যৌথ ষ্টক কোম্পানী "বেনেট, কলমেন এণ্ড কোম্পানী লিমিটেড"ৰ জৰিয়তে কাকতখন অধিগ্ৰহণ কৰে।
ইয়াৰ পূৰ্বে ভিপিএলে বিজয় কৰ্ণাটক আৰু উষা কিৰণ নামৰ দুখন কানাড়া কাকত, আৰু বিজয় টাইমছ নামৰ এখন ইংৰাজী দৈনিক প্ৰকাশ কৰিছিল।
ছাৰ ষ্টেনলি ৰিডে ১৯০৭ চনৰ পৰা ১৯২৪ চনলৈকে টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া সম্পাদনা কৰিছিল, আৰু মহাত্মা গান্ধীৰ দৰে ভাৰতৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিৰ পৰা চিঠিপত্ৰ লাভ কৰিছিল।
মুক্তি পোৱাৰ লগে লগে তেওঁৰ জোঁৱায়েক সাহু শান্তি প্ৰসাদ জৈনে, যাক তেওঁ বেনেট, কলমেন এণ্ড কোম্পানী লিমিটেডৰ পৰিচালনাৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰিছিল, কোম্পানীটোৰ নেতৃত্ব ডালমিয়াই পুনৰ নিজৰ হাতত লোৱাৰ প্ৰচেষ্টাক অগ্ৰাহ্য কৰিছিল।
কুৰি শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ সময়ত ভাৰতৰ ভাইচৰয় লৰ্ড কাৰ্জনে টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াক "এছিয়াৰ আগশাৰীৰ সংবাদ পত্ৰ" বুলি অভিহিত কৰিছিল।
সংস্কৃতত হোৱা বৃহৎকথাৰ অভিযোজন, যেনে সোমদেৱৰ একাদশ শতিকাৰ কথাসৰিৎসাগৰ আৰু ক্ষেমেন্দ্ৰৰ বৃহৎকথাৰ পৰাও গ্ৰন্থখন জনাজাত।
পৈশাচী হৈছে প্ৰাচীন কালৰ প্ৰাকৃত আৰু সংস্কৃত ব্যাকৰণত উল্লেখ কৰা ভাৰতৰ মধ্যৱৰ্তী ৰাজ্যসমূহৰ লিপিবদ্ধ ৰূপত বহুলাংশে উপলব্ধ নোহোৱা এক সাহিত্যিক ভাষা।
প্ৰাকৃতৰ লগত ইয়াৰ কিছু ভাষিক সাদৃশ্য আছে যদিও ব্যাকৰণবিদসকলে কেৱল সাহিত্যিক ভাষা হোৱাৰ লগতে ইয়াৰ প্ৰাচীনতাবাদৰ বাবে এই ভাষাক এতিয়াও কথিত প্ৰাকৃত বুলি গণ্য কৰা নাই।
ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ তিব্বতী ইতিহাসবিদ বুটন ৰিঞ্চেন ড্ৰুবে লিখিছিল যে আদিকালৰ বৌদ্ধ শিক্ষাক্ষেত্ৰসমূহ পবিত্ৰ ভাষা বাছনিৰ দ্বাৰা ইটো সিটোৰ পৰা পৃথক কৰা হৈছিল।
মহাসাংঘিকসকলে প্ৰাকৃত ব্যৱহাৰ কৰিছিল, সৰ্বাষ্টিবাদিনসকলে সংস্কৃত ব্যৱহাৰ কৰিছিল, স্থবীৰাবাদিনসকলে পৈশাচী ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু সম্মিতীয়সকলে অপভ্ৰংশ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
আচাৰ্য্য হেমচন্দ্ৰাচাৰ্য্যৰ দ্বাৰা ৰচিত ব্যাকৰণৰ গ্ৰন্থখনত ছটা ভাষা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে: সংস্কৃত, "মান্য" প্ৰাকৃত , সৌৰসেনী, মাগধী, পৈশাচী বা কালিকাপৈশাচী আৰু অপভ্ৰংশ (সাংস্কৃতিকভাৱে সেই সময়ত গুজৰাট আৰু ৰাজস্থান অঞ্চলত প্ৰচলিত আৰু গুজৰাটী ভাষাৰ পূৰ্বসূৰী)।
তেখেতৰ এই প্ৰচেষ্টাই ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী আৰু মণিপুৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী এন বীৰেন সিঙকে ধৰি বহুলোকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে।
ঔদ্যোগিক ক্ষেত্ৰত প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচীত কিছু জ্ঞান আহৰণ কৰাৰ পিছত, তেওঁ সফলতাৰে সুগন্ধি পদুমৰ চাহ পাত উদ্ভাৱন কৰিছিল।
তেওঁ নিজৰ ব্যৱসায় গঢ়ি তোলাৰ সংগ্ৰামৰ মাজত ২০১৮ চনত এজন পাৰিবাৰিক বন্ধুৰ পৰা পোৱা পৰামৰ্শই তেওঁৰ জীৱন সলনি কৰি দিয়ে।
তেওঁৰ দেউতাকৰ এগৰাকী বন্ধুৱে তেওঁক কেনেকৈ ম্যানমাৰৰ কৃষকসকলে বয়নৰ বাবে হ্ৰদ সমূহত ফুলা পদুমৰ কাণ্ডৰ পৰা সূতা তৈয়াৰ কৰে সেই সম্পৰ্কে অৱগত কৰিছিল।
২০১৪ চনত স্নাত ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত বিজিয়াশান্তিৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰিকল্পনা আছিল তেওঁৰ অঞ্চলত কৃষি পৰ্যটন প্ৰতিষ্ঠা কৰা।
পিছলৈ ২০১৯ চনৰ মে’ মাহত তেওঁ নিজৰ স্থানীয় অঞ্চলৰ এমুঠিমান মহিলাৰ সহায়ত পদুমৰ ঠাৰিৰ পৰা সূতা কাটিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু নেকটাই, মাফলাৰ আদি বোৱা আৰম্ভ কৰে।
পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ সনাজিং সনা থাম্বল নামৰ এটা উদ্যোগ স্থাপন কৰে, য’ত এতিয়া তেওঁকে ধৰি ১০ গৰাকী মহিলা আছে।
ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৱৰ মণিপুৰ ৰাজ্যৰ বিষ্ণুপুৰ জিলাৰ থাংগা টংব্ৰাম নামৰ গাঁৱত ১৯৯৩ তাৰিখে বিজিয়াশান্তি টংব্ৰামৰ জন্ম হয়।
তেওঁৰ দেউতাক জয় কুমাৰ টংব্ৰাম মণিপুৰ জিলাৰ মীন পালন বিভাগৰ ক্ষেত্ৰ সহায়ক আৰু মাতৃ চানাহাল টংব্ৰাম।
বিজিয়াই ২০১৪ চনত ইম্ফলৰ জিপি মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা উদ্ভিদবিজ্ঞান বিভাগত সন্মান সহকাৰে স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে।
মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসাৰ ঐতিহাসিক দৃষ্টিভংগীত মহিলাসকলক সম্পত্তি হিচাপে আৰু আনৰ অধীনত থকাৰ দৃষ্টিকোণত প্ৰকাশ কৰা হয় ।
মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসাৰ পৰিসৰ আৰু ইতিহাস ব্যাখ্যা কৰিবলৈ সচৰাচৰ পিতৃতান্ত্ৰিকতা আৰু বিশ্বব্যৱস্থা য'ত লিংগ অসমতা সদায় বিদ্যমান আৰু চিৰস্থায়ী, তেনেধৰণৰ বাখ্যা ব্যৱহাৰ হয়।
মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা দূৰীকৰণৰ ওপৰত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ঘোষণাপত্ৰত কোৱা হৈছে, "মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা হৈছে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মাজত ঐতিহাসিকভাৱে অসমান ক্ষমতাৰ এক প্ৰকাশ, যাৰ ফলত পুৰুষৰ দ্বাৰা মহিলাৰ ওপৰত আধিপত্য আৰু বৈষম্য আৰু মহিলাৰ সম্পূৰ্ণ উন্নতি প্ৰতিৰোধ কৰা হয়।
মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা হৈছে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সামাজিক প্ৰণালী যাৰ দ্বাৰা পুৰুষৰ তুলনাত মহিলাসকলক পুৰুষৰ অধীনস্থ হ'বলৈ বাধ্য কৰা হয়।
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মতে, "পৃথিৱীৰ এনে কোনো অঞ্চল নাই, কোনো দেশ নাই আৰু এনে কোনো সংস্কৃতি নাই য'ত হিংসাৰ পৰা মহিলাৰ স্বাধীনতা সুৰক্ষিত কৰিব পৰা গৈছে।
এচিড নিক্ষেপ কৰাৰ দৰে হিংসাকাৰ্য্য এই দেশবোৰৰ, লগতে কম্বোডিয়াকে ধৰি দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ সৈতেও জৰিত।
মহিলাৰ যৌনাঙ্গৰ বিকৃতকৰণ বেছিভাগ আফ্ৰিকাত, আৰু কিছু পৰিমাণে মধ্য প্ৰাচ্য আৰু এছিয়াৰ আন কিছুমান অঞ্চলত এতিয়াও দেখা যায়।
মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসাৰ এক দীঘলীয়া ইতিহাস আছে, যদিও সময়ৰ লগে লগে এনে ধৰণৰ হিংসাৰ ঘটনা আৰু তীব্ৰতা সলনি হৈছে আৰু আজিও সমাজভেদে পৃথক হিংসাকাৰ্য্য দেখা যায়।
এনে ধৰণৰ হিংসা সাধাৰণতে সমাজত হওঁক বা পাৰস্পৰিক সম্পৰ্কত হওঁক প্ৰায়ে মহিলাৰ বশ্যতাৰ এক প্ৰণালী হয়।
এনে ধৰণৰ হিংসা অপৰাধীৰ হিংসাত্মক প্ৰকৃতিৰ ফলত, শ্ৰেষ্ঠতা দেখুওৱাৰ অভিপ্ৰায়, বিদ্বেষ বা একে ধৰণৰ মনোভাৱৰ পৰা উদ্ভৱ হ'ব পাৰে আৰু বিশেষকৈ মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হয়।
প্ৰায়ে সামাজিক নিয়ম, নিষিদ্ধতা, কলঙ্ক, আৰু বিষয়টোৰ সংবেদনশীলতাৰ বাবে এইবোৰ ৰাজহুৱাভাৱে প্ৰকাশ কৰা নহয়।
সেইবাবে আজিও নিৰ্ভৰযোগ্য তথ্যৰ অভাৱত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা হিংসাৰ এক স্পষ্ট ছবিৰৰ পৰ্যাপ্ত তথ্য নাই।
যদিও মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা হিংসাৰ উদাহৰণ ইতিহাসত কম পোৱা যায়, এইটো স্পষ্ট যে বেছিভাগ হিংসা স্বীকাৰ কৰা হৈছিল, ক্ষমা কৰা হৈছিল আৰু আনকি আইনসঙ্গতৱে অনুমোদনো জনোৱা হৈছিল।
উদাহৰণ স্বৰুপে ৰোমান আইনে পুৰুষসকলক তেওঁলোকৰ পত্নীক শাস্তি দিয়াৰ অধিকাৰ দিছিল, আনকি মৃত্যুলৈকে, আৰু ডাইনীহত্যা, ডাইনী দাহ, আদি প্ৰথাক গীৰ্জা আৰু ৰাজ্য উভয়ে ক্ষমা কৰিছিল।
পৰম্পৰাগতভাৱে আন ফ’বিয়াৰ দৰেই এক্ৰ’ফ’বিয়াৰ কাৰণো কণ্ডিচনিং বা কোনো আঘাতজনক অভিজ্ঞতা বুলি কোৱা হৈছিল।
সময়ৰ লগে লগে মানুহৰ স্মৃতিশক্তি ম্লান হৈ পৰে, তেতিয়া অভিজ্ঞতাবোৰ মনত পেলাব নোৱাৰিলেও এক্ৰ’ফ’বিয়া হয়।
অধিক অধ্যয়নে এক্ৰ’ফ’বিয়াৰ এটা সম্ভাৱ্য ব্যাখ্যা দিছে যে ই আঘাত নোহোৱা অভিজ্ঞতাবোৰৰ সঞ্চয়ৰ জৰিয়তে উদয় হʼব পাৰে যিবোৰ স্মৰণীয় নহয় কিন্তু ভৱিষ্যতে আচৰণক প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে।
যেতিয়া তেওঁলোক বগাবলৈ যাওঁতে পৰি যায় তেতিয়া তেওঁলোকে পৃষ্ঠ, ভংগীমা, ভাৰসাম্য, গতি আদিৰ ধাৰণাবোৰ শিকে, আৰু তেনে ক্ষেত্ৰত কেতিয়াবা এক্ৰ'ফ'বিয়াৰ সৃষ্টি হʼব পাৰে।
এক্ৰ’ফ’বিয়াক এক নিৰ্দিষ্ট ফ’বিয়া হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰা হয় য’ত পেনিক এটেকৰ লক্ষণ দেখা দিয়ে যাৰ ফলত মানসিক আৰু/বা সামাজিক অক্ষমতা দেখা দিব পাৰে।
এক্ৰ’ফ’বিয়া ৰোগীয়ে ওখ ঠাইৰ পৰা নিজকে নিৰাপদে তললৈ নমাই আনিবলৈ অত্যন্ত উত্তেজিত হৈ পৰিব পাৰে।
সাধাৰণ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ২–৫% লোকৰ এক্ৰ'ফ'বিয়া হয়, পুৰুষতকৈ দুগুণ বেছি মহিলাই এই ৰোগত আক্ৰান্ত হয়।
কৃষকসকলক উন্নয়ন নিৰ্দেশনা দিয়াত সহায় কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকে সৃষ্টি কৰা সম্পদৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ আনিবলৈ এই কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰা হৈছিল।
পৰিকল্পনাৰ ৰূপায়ণ জনসাধাৰণৰ উৎপাদনৰ দ্বাৰা সম্ভৱ হৈছিল; আৰু পৰৱৰ্তী কালত এই সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটোক শ্বেত বিপ্লৱ বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল।
ভাৰতৰ সংগঠিত দুগ্ধ উদ্যোগত যদি এটা প্ৰযুক্তিগত অগ্ৰগতি আহিছিল, তেন্তে সেয়া আছিল ম’হৰ গাখীৰৰ পৰা স্কিম মিল্ক পাউদাৰ তৈয়াৰ কৰাৰ জৰিয়তে।
এই কাৰ্যসূচীৰ সফলতাৰ আঁৰৰ ইঞ্জিন আছিল দুগ্ধ সমবায় আমূলত অনুষ্ঠিত হোৱা আনন্দ পেটাৰ্ণ সম্পৰীক্ষা।
আমূলৰ অধ্যক্ষ তথা প্ৰতিষ্ঠাপক ড০ ভাৰ্গিজ কুৰিয়েনক প্ৰধানমন্ত্ৰী লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰীয়ে এনডিডিবিৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে।
কুৰিয়েনে এই কাৰ্যসূচীক সফলতাৰ শিখৰলৈ লৈ যায় আৰু তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ ভাৰতীয় দুগ্ধ উদ্যোগৰ স্থপতিবিদ হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰি আহিছে।
প্ৰথম পৰ্যায়ৰ কালছোৱা আছিল ১৯৭০ চনৰ পৰা ১৯৮০ লৈকে৷ ইউৰোপীয় অৰ্থনৈতিক সম্প্ৰদায় য়ে বিশ্ব খাদ্য কাৰ্যসূচী ৰ জৰিয়তে দান কৰা স্কিমড মিল্ক পাউদাৰ আৰু মাখনৰ তেল বিক্ৰীৰ দ্বাৰা বিত্তীয় সাহায্য প্ৰদান কৰা হৈছিল।
এই পৰ্যায়ত অপাৰেচন ফ্লাডে ভাৰতৰ ১৮টা প্ৰধান দুগ্ধশালাক ভাৰতৰ প্ৰধান মহানগৰ দিল্লী, মুম্বাই, কলকাতা আৰু চেন্নাইৰ গ্ৰাহকৰ সৈতে সংযোগ কৰি চাৰিখন মেট্ৰ'ত মাতৃ দুগ্ধ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰে।
১৯৭০ চনত অপাৰেচন ফ্লাড-১ৰ আৰম্ভণিতে কাৰ্যসূচীসমূহ ৰূপায়ণৰ বাবে কিছুমান লক্ষ্য লক্ষ্য ৰখা হৈছিল :
১৯৭০ চনৰ ১৩ জানুৱাৰীত আৰম্ভ হোৱা অপাৰেচন ফ্লাড আছিল বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ দুগ্ধ উন্নয়ন কাৰ্যসূচী আৰু ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ উন্নয়ন পৰিষদৰ এক প্ৰভাৱশালী প্ৰকল্প।
এই প্ৰকল্পৰ জৰিয়তে ভাৰত গাখীৰৰ অভাৱগ্ৰস্ত দেশৰ পৰা বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ গাখীৰ উৎপাদক দেশলৈ ৰূপান্তৰিত হয়, আৰু ১৯৯৮ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰক অতিক্ৰম কৰি ২০১৮ চনত বিশ্বৰ উৎপাদনৰ প্ৰায় ২২.২৯ শতাংশ লাভ কৰে৷।
৩০ বছৰৰ ভিতৰতে এই কাৰ্যসূচীয়ে ভাৰতত প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে উপলব্ধ গাখীৰৰ পৰিমাণ দুগুণ কৰি তোলে আৰু দুগ্ধ পালনৰ দিশত ভাৰতক সৰ্ববৃহৎ স্ব-বহনক্ষম গ্ৰাম্য নিয়োগকৰ্তাৰ শাৰীলৈ লৈ যায়৷
ই সমগ্ৰ ভাৰতৰ উৎপাদকসকলক ৭০০ৰো অধিক চহৰ আৰু নগৰৰ গ্ৰাহকৰ সৈতে সংযোগ কৰে আৰু ঋতুভিত্তিক তথা আঞ্চলিক মূল্যৰ তাৰতম্য হ্ৰাস কৰাৰ লগতে মধ্যভোগীসকলক নিৰ্মূল কৰি উৎপাদকসকলে লাভৰ এটা ডাঙৰ অংশ লাভ কৰাটো নিশ্চিত কৰে৷ পৰ্যায়ক্ৰমে এক ৰাষ্ট্ৰীয় গাখীৰ গ্ৰীডৰো সৃষ্টি হয়।
অপাৰেচন ফ্লাডৰ মূলাধাৰ হৈছে গাঁৱৰ গাখীৰ উৎপাদক সমবায় সমাজবোৰ, যিয়ে গাখীৰ ক্ৰয় কৰে আৰু আনুষংগিক সেৱাসমূহ প্ৰদান কৰে৷ ইয়াৰ ফলত সকলো সদস্যৰ বাবে আধুনিক ব্যৱস্থাপনা আৰু প্ৰযুক্তি উপলব্ধ হয়।
অংশগ্ৰহণকাৰী কৃষকসকলৰ মাজত আয় বৃদ্ধি আৰু দৰিদ্ৰতা হ্ৰাস কৰাৰ লগতে বিনিময়ত গাখীৰৰ অবিৰত যোগান নিশ্চিত কৰা
জ্যেষ্ঠতাৰ আধাৰত তেওঁ ২০২৭ চনত ভাৰতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে পদভাৰ লাভ কৰা সম্ভাৱনা আছে আৰু ইয়াৰ ফলত তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে পৰিগণিত হ'ব।
২০০৯ চনত প্ৰতিবাদকাৰী অধিবক্তাৰ এটা দলে কৰ্ণাটক উচ্চ ন্যায়ালয়চৌহদৰ ভিতৰত বলপূৰ্বক আটক কৰাৰ পিছত তেওঁ ৰাইজৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল।
২০১২ চনত আন এগৰাকী ন্যায়াধীশৰ সৈতে তেওঁ ভাৰত চৰকাৰক ভুৱা বাতৰিৰ উত্থানৰ কথা উল্লেখ কৰি ভাৰতত সম্প্ৰচাৰ মাধ্যম নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ সম্ভাৱনা পৰীক্ষা কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল।
এক সন্মত মতামতত তেওঁ সম্প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ ওপৰত চৰকাৰী নিয়ন্ত্ৰণৰ অনুমতি দিয়াৰ বিপদাশংকাৰ বিৰুদ্ধে সতৰ্ক কৰি দিছিল আৰু এক বিধিবদ্ধ পৰিকাঠামোৰ বাবে আহ্বান জনাইছিল যি সম্প্ৰচাৰ উদ্যোগৰ দ্বাৰা স্ব-নিয়ন্ত্ৰণৰ অনুমতি প্ৰদান কৰিব।
২০০৮ চনত কৰ্ণাটক উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ অতিৰিক্ত ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্ত হোৱাৰ আগতে তেওঁ বেংগালুৰুত সাংবিধানিক আৰু বাণিজ্যিক আইনৰ অনুশীলন কৰিছিল।
২০২০ চনৰ মে মাহত বি. ভি. নাগৰত্নাক ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত নিযুক্তিৰ বাবে বিবেচনা কৰা বুলি জনা গৈছিল।
কেইবাজনো ভাষ্যকাৰে উল্লেখ কৰিছিল যে ই তেওঁক ভাৰতীয় উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ প্ৰথম মহিলা মুখ্য ন্যায়াধীশ হ'বলৈ যোগ্য কৰি তুলিব।
২০১৬ চনত তেওঁ আন এগৰাকী ন্যায়াধীশৰ সৈতে ৰায় দিছিল যে কৰ্ণাটক চৰকাৰে কৰ্ণাটকত তেওঁলোকৰ বাহন ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে ৰাজ্যৰ বাহিৰত ক্ৰয় কৰা বাহনৰ মালিকসকলক "জীৱনজোৰা কৰ" পৰিশোধ কৰাৰ নীতি অসাংবিধানিক।
অৰ্থাৎ সংস্কৰণৰ উদ্যোগত প্ৰকাশিত হোৱা কবিতা-পুথিখনৰ প্ৰথমটো সংস্কৰণৰ 'আগকথা'ত কবি নীলমণি ফুকনে নিজৰ দুকুৰি বছৰীয়া জীৱনত লিখি উলিওৱা কবিতাসমূহ আঠখন ভিন্ন পুথিত একত্ৰিত হৈ থকা বুলি মত ব্যক্ত কৰিছিল৷ এই প্ৰসংগত তেখেতে কৈছে- আচম্বিতে এদিন 'অৰ্থাৎ' প্ৰকাশন আহি মোৰ গোটেইখিনি কবিতাৰ এটা সংগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিবলৈ বিচৰাত মই ততালিকে সন্মতি দিলোঁ'৷ গ্ৰন্থখনৰ আঁক-বাক সংস্কৰণটো ২০১৩ চনত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হয়৷ ইয়াত বিশেষ সংযোজন হোৱা নাই৷ কেৱল উপেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ সমালোচনাত্মক নিবন্ধ এটা সংযোজিত হৈছে৷
উল্লেখ্য যে, সম্পূৰ্ণ কবিতাৰ এই সংকলনত কবিৰ প্ৰথমখন কাব্য-সংকলন গোলাপী জামুৰ লগ্নত অপ্ৰকাশিত কবিতাখিনিও সংকলিত হৈছে৷ সংকলনত সন্নিৱিষ্ট হোৱা কবিতাসমূহ কবিৰ কাব্য-পুথিৰ নাম অনুযায়ী খণ্ডিত কৰা হৈছে৷ সেইবোৰ হৈছে- গোলাপী জামুৰ লগ্ন, কবিতা, নৃত্যৰতা পৃথিৱী, অলপ আগতে আমি কি কথা পাতি আছিলোঁ, আৰু চাৰিটা কবিতা, সূৰ্য হেনো নামি আহে এই নদীয়েদি, নিৰ্জনতাৰ শব্দ, আৰু কি নৈ:শব্দ্য, ফুলি থকা সূৰ্যমুখী ফুলটোৰ ফালে, কাঁইট আৰু গোলাপ আৰু কাঁইট৷ ইয়াৰ উপৰি গ্ৰন্থখনত কবি-সমালোচক হৰেকৃষ্ণ ডেকা আৰু উপেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ একোটা সমালোচনাত্মক প্ৰবন্ধ, কবিৰ তিনিটা বক্তৃতা আৰু তিনিটা গদ্য সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷
'কবিতা' শীৰ্ষক স্বনিৰ্বাচিত কাব্যগ্ৰন্থৰ কাৰণে তেওঁক ১৯৮১ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
নতুন দিল্লী স্থিত ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠে ২০২১ চনত, নীলমণি ফুকনক সাহিত্যক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা তেওঁৰ অসামান্য অৱদানৰ বাবে ২০২০ বৰ্ষৰ জ্ঞানপীঠ বঁটা প্ৰদান কৰে।
নীলমণি ফুকনৰ সম্পূৰ্ণ কবিতা হৈছে অসমৰ জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী কবি-সাহিত্যিক নীলমণি ফুকনৰ দ্বাৰা লিপিবদ্ধ কবিতাৰ একত্ৰ সংকলন৷ এই সংকলনত কবিৰ আটাইবোৰ কবিতা সংৰক্ষিত হৈছে৷ ২০০৬ চনত অৰ্থাৎ সংস্কৰণে সম্পূৰ্ণ কবিতা নামেৰে প্ৰকাশিত কৰা এই সংকলকখন আঁক-বাক প্ৰকাশনে ২০১৩ চনত নতুনকৈ মুদ্ৰণ কৰে৷
অসমৰ কবি-সাহিত্যিক হৰেকৃষ্ণ ডেকাই নীলমণি ফুকনৰ কাব্যৰীতিৰ বিষয়ে গ্ৰন্থখনৰ সমালোচনাত্মক প্ৰবন্ধটোত মন্তব্য কৰিছে-
বৌদ্ধ ধৰ্মত শৰণ বা শৰণ লোৱা এটি ধাৰ্মিক কাৰ্য, য'ত প্ৰায় এটি প্ৰাৰ্থনা গোৱা হয় অভ্যাসকালৰ আৰম্ভণিত।
বৌদ্ধ ধৰ্মৰ আৰম্ভণিৰ কালত শৰণ লোৱা আছিল বুদ্ধৰ মাৰ্গ অনুসৰণ কৰাৰ সংকল্পৰ প্ৰকাশ, দায়িত্বৰ ত্যাগ নহয়।
অকলে আছোঁ কুশলে আছোঁ কাব্য সংকলনৰ বাবে তেওঁ মুনীন বৰকটকী বঁটা আৰু সাহিত্য অকাডেমী যুৱ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।
তেওঁৰ আমাৰ ভাল হ'ব শীৰ্ষক দ্বিতীয় এখন কাব্য সংকলন আৰু নীলমণি ফুকনৰ কবিতাৰ নেপথ্য নামৰ এখন সাক্ষাৎকাৰ তথা কথোপকথন মুলক গ্ৰন্থও প্ৰকাশিত হৈছে য'ত তেওঁ কবি নীলমণি ফুকনৰ বিভিন্ন কবিতা আৰু চিত্ৰকৰ্ম সম্বন্ধে আলোচনা কৰিছে।
মূলতঃ নীলমণি ফুকন, হীৰেন ভট্টাচাৰ্য আৰু নীলিম কুমাৰৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হোৱা হালৈৰ কবিতাত আইতাকৰ মুখত শুনা লোকগীত, পদ, লোককথা আদিৰ যথেষ্ট প্ৰভাৱ আছে বুলি তেওঁ স্বীকাৰ কৰিছে।
১৯৬০ চনৰ সময়ছোৱাত তেওঁ আৰু কুইকচিলভাৰ দুজন মানৱ ৰোমানী পিতৃ-মাতৃ জাংগো আৰু মাৰিয়া মেক্সিমফৰ মিউটেণ্ট যমজ সন্তান বুলি কোৱা হয়।
পিছলৈ কোৱা হয় যে শিশুকেইটাক দত্তক হিচাপে লোৱা হৈছিল যাক হাই ইভলিউচনেৰী নামৰ জিনীয় বিজ্ঞানীয়ে মেক্সিমফ পৰিয়ালক দিছিল আৰু ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকৰ প্ৰকৃত পিতৃ-মাতৃৰ বিষয়ে এক ৰহস্যৰ সৃষ্টি হৈছিল।
১৯৭৪ চনত কোৱা হয় যে তেওঁলোকৰ পিতৃ-মাতৃ হৈছে সোণালী যুগৰ নায়ক বব ফ্ৰেংক/হুইজাৰ আৰু মেডেলিন জয়ছ ফ্ৰেংক/মিছ আমেৰিকা।
২০১৫ চনত যমজ সন্তান দুটাই আৱিষ্কাৰ কৰে যে তেওঁলোক মিউটেণ্ট নহয় আৰু তেওঁলোকৰ অতিমানৱীয় বৈশিষ্ট্যসমূহ হাই ইভলিউচনেৰীৰ পৰীক্ষাৰ ফল।
২০১৫–২০১৭ চনৰ স্কাৰলেট ৱিচ্ছ ছিৰিজত প্ৰকাশ পাইছে যে ৱাণ্ডা আৰু পিয়েট্ৰ’ৰ দত্তক পিতৃ-মাতৃ জাংগো আৰু মাৰিয়া মেক্সিমফ জৈৱিকভাৱে তেওঁলোকৰ খুড়ায়েক আৰু খুড়ীয়েক।
তেওঁলোকৰ প্ৰকৃত মাতৃ নাটালিয়া মেক্সিমফ হৈছে স্কাৰলেট ৱাৰলকৰ জীয়ৰী, এগৰাকী যাদুকৰী তথা পূৰ্বৰ স্কাৰলেট ৱিচ্ছ।
১৯৬৪ চনৰ মাৰ্চত কমিক বুকছৰ ৰূপালী যুগৰ দ্য এক্স-মেন #৪-ত চৰিত্ৰটোৱে প্ৰথমবাৰলৈ ভূমুকি মাৰে।
মূলতঃ সম্ভাৱনা সলনি কৰাৰ ক্ষমতা থকা বুলি গণ্য কৰা স্কাৰলেট ৱিচ্ছক ১৯৮০ চনৰ পৰা এগৰাকী শক্তিশালী যাদুকৰী হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে আৰু পিছলৈ কোৱা হৈছে যে তেওঁ বাস্তৱক সলনি কৰিব পৰাকৈ যথেষ্ট শক্তিশালী।
মিউটেণ্ট হৈছে এক কাল্পনিক উপপ্ৰজাতি যি অতিমানৱীয় ক্ষমতা আৰু বৈশিষ্ট্য প্ৰদান কৰা "এক্স-জিন"ৰ সৈতে জন্মগ্ৰহণ কৰে।
২০১৫ চনৰ এটা কাহিনীৰ জৰিয়তে এই কথাৰ সংশোধন কৰি প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল যে তেওঁৰ অতিমানৱীয় বৈশিষ্ট্যসমূহ হাই ইভলিউচনেৰীয়ে সৰুতে কৰা পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ ফল।
স্কাৰলেট ৱিচ্ছক প্ৰথমে তেওঁৰ যমজ ভাতৃ পিয়েট্ৰ' মেক্সিমফ বা কুইকচিলভাৰৰ সৈতে এগৰাকী অনিচ্ছুক ছুপাৰভিলেইন হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে।
আত্মপ্ৰকাশৰ এবছৰৰ পিছত তেওঁ এভেঞ্জাৰছৰ ছুপাৰহিৰো দলত যোগদান কৰে আৰু তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁক প্ৰায়ে সেই দল বা আনুষংগিক দলৰ নিয়মীয়া সদস্য হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয় ।
১৯৭৫ চনত তেওঁ নিজৰ দলৰ এণ্ড্ৰইড দলৰ সতীৰ্থ ভিজনক বিয়া কৰায় আৰু পিছলৈ ধাৰলৈ লোৱা যাদুকৰী শক্তি ব্যৱহাৰ কৰি নিজকে গৰ্ভৱতী কৰে।
১৯৮৯ চনৰ কাহিনীসমূহত টমী আৰু বিলি অস্তিত্বৰ পৰা নোহোৱা হৈ যায় (পিছলৈ তেওঁলোকে উইকান আৰু স্পীড নামৰ নায়ক হিচাপে পুনৰ আবিৰ্ভাৱ হয়) আৰু ভিজনৰ আৱেগ-অনুভূতি নোহোৱা হয়।
২০১৪ চনৰ পৰা এলিজাবেথ অলচেনে মাৰ্ভেল চিনেমেটিক ইউনিভাৰ্ছত ৱাণ্ডা মেক্সিমফৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি আহিছে।
2009 চনত, প্ৰধানে ভাৰতীয় কেন্দ্ৰীয় তথ্য আয়োগক ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেঙ্কত প্ৰদৰ্শন মূল্যাঙ্কন প্ৰণালীত স্বচ্ছতা বৃদ্ধি কৰিবলৈ আবেদন কৰিছিল।
প্ৰধান আৰটিআই আইনৰ জৰিয়তে তেওঁৰ পিএআৰ প্ৰতিবেদন প্ৰাপ্ত কৰা ৰাজহুৱা খণ্ডৰ কৰ্মচাৰীৰ প্ৰথম ব্যক্তি আছিল।
চি.আই.চি.-ৰ দৃষ্টিভংগীৰ বিপৰীতে যে পি.এ.আৰ. হৈছে "গোপনীয় ব্যক্তিগত তথ্য", প্ৰধানে দাবী কৰিছিল যে পি.এ.আৰ. হৈছে ৰাজহুৱা সংগঠনএটাত ৰাজহুৱা কৰ্মচাৰীসকলে তেওঁলোকৰ নৈৰ্ব্যক্তিক ক্ষমতাত প্ৰদান কৰা ৰাজহুৱা সেৱাৰ মূল্যাঙ্কন সমিতিৰ নৈৰ্ব্যক্তিক মূল্যাঙ্কন; আৰু সেয়েহে পি.এ.আৰ. সম্পৰ্কে একো "ব্যক্তিগত" নাছিল।
তেওঁৰ আবেদনৰ পিছত, আৰ.বি.আই.-য়ে প্ৰদৰ্শন ব্যৱস্থাপনা প্ৰণালী নামৰ মূল্যাঙ্কনৰ অধিক বস্তুনিষ্ঠ পদ্ধতিলৈ যোৱাৰ আগতে সকলো কৰ্মচাৰীক পি.এ.আৰ. প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰা আৰম্ভ কৰিছিল।
ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেঙ্কৰ প্ৰাক্তন উপ-গভৰ্ণৰ শ্ৰীমতী ঊষা থোৰাটৰ ভাষাত, প্ৰধানে ব্যক্তিগত অভিযোগনিষ্পত্তিৰ বাবে "আৰটিআই আইনৰ বুদ্ধিমান ব্যৱহাৰ" কৰে।
প্ৰধানৰ জন্ম ১৯৭২ চনৰ ২২ অক্টোবৰত উৰিষ্যাৰ ভুৱনেশ্বৰৰ শ্বাহিদ নগৰত হৈছিল আৰু তেওঁ শৈশৱ কালহাণ্ডি, নুৱাপাডা, কেওনঝাৰ আৰু লক্ষ্মীসাগৰত অতিবাহিত কৰিছিল।
তেওঁ হায়দৰাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়, টিআইএছএছ আৰু আইআইটি কানপুৰতো চমুকৈ অধ্যয়ন কৰিছিল য'ত তেওঁ বন্ধ কৰিছিল।
তেওঁৰ দেউতাক আৰক্ষিত প্ৰধান উৰিষ্যা চৰকাৰৰ অধীনৰ এজন অভিযন্তা আছিল কিন্তু চৰকাৰী প্ৰকল্পসমূহত ব্যাপক দুৰ্নীতিৰ প্ৰতিবাদত চাকৰি এৰিছিল।
আৰক্ষিত প্ৰধান হিমালয়লৈ ৰাওনা হোৱাৰ পিছত, পৰিয়ালটো তেওঁৰ পত্নী কুমুদিনী প্ৰধানে ডাঙৰ দীঘল কৰিছিল।
তেওঁ তেওঁৰ কবিতা সংকলন "কালাহাণ্ডি"ৰ বাবে সৰ্বাধিক জনাজাত যাক ২০০৭ চনত সাহিত্য অকাডেমীৰ সোণালী জয়ন্তী অনুবাদ বঁটাত কবিতাৰ বাবে দ্বিতীয় স্থান প্ৰদান কৰা হৈছিল।
তেওঁৰ অন্যান্য ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত আছে "সমীকৰণ" , "মই, তাই আৰু সাগৰ" , "বুদ্ধই হাঁহিলে" আৰু "শিৱৰ নৃত্য" ।
কিছুমান গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰা অনুসৰি বিষ্ণুৰ ইচ্চা শক্তিয়ে তিনিটা ৰূপ লয়: ক্ৰমে শ্ৰীদেৱী, ভূদেৱী আৰু নীলাদেৱী, এই সকলে তিনিটা গুণৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
বিষ্ণুৰ ধ্যান মন্ত্ৰ অনুসৰি, অনন্ত শয্যাত, তেওঁক সৰ্প শেষনাগ সহ শ্ৰীদেৱীৰ সোঁফালে আৰু ভুদেৱী আৰু বাওঁফালে নীলাদেৱীৰ সৈতে বহি থকা দেখুওৱা হৈছে।
ব্ৰিটিছ সংগ্ৰহালয়ত বিষ্ণুক বৈকুণ্ঠ-নাথ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা অনুসৰি বিষ্ণুক শ্ৰীদেৱী আৰু ভূদেৱীৰ মাজত শেষনাগৰ ওপৰত বহি থকা দেখুওৱা হৈছে আনহাতে তেওঁৰ ভৰিৰ ফালে নীলাদেৱী বিৰাজমান।
অণ্ডলে তেওঁৰ কৃষ্ণৰ প্ৰতি ভক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিব বিচাৰিছিল যেনেকৈ গোপিকাসকলে দ্বাপৰ যুগত কৰিছিল।
শ্ৰীবৈষ্ণৱ ধৰ্ম অনুসৰি, ভগৱানৰ ওচৰত সম্পূৰ্ণ আত্মসমৰ্পণ তেওঁৰ সহধৰ্মিনী সকলেহে কৰিব পাৰে আৰু বিশেষকৈ কৃষ্ণৰ ক্ষেত্ৰত, ইয়াক নপ্পিনাইৰ জৰিয়তে সম্পন্ন কৰা হৈছিল।
নীলা দেৱী , এগৰাকী আঞ্চলিক হিন্দু দেৱী আৰু শ্ৰীদেৱী আৰু ভূদেৱীৰ সৈতে বিষ্ণুৰ তৃতীয় গৰাকী সহধৰ্মিনী।
এই গৰাকী দেৱী দক্ষিণ ভাৰতত জনপ্ৰিয়, বিশেষকৈ তামিল সংস্কৃতিত বিষ্ণুৰ সহধৰ্মিনী হিচাপে তেওঁ পৰিচিত।
২০১০ চনৰ জুলাই মাহত প্ৰতীকটো গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত, ভাৰত চৰকাৰে কৈছিল যে তেওঁলোকে ১৮ ৰ পৰা ২৪ মাহৰ ভিতৰত দেশত আৰু বিশ্বব্যাপী ছয় মাহৰ ভিতৰত এই চিহ্নটো গ্ৰহণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব।
মুখ্য বেঙ্কবোৰেও নতুন ভাৰতীয় টকাৰ চিহ্নৰ সৈতে চেক প্ৰিণ্ট কৰা আৰম্ভ কৰিছিল, য'ত পৰম্পৰাগত টকাৰ চিহ্ন ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
ভাৰতীয় ডাক বিভাগেও এই নতুন ভাৰতীয় টকাৰ চিহ্নৰ সৈতে ডাক টিকট ছপা কৰা আৰম্ভ কৰিছিল, যেতিয়া ই ৩ অক্টোবৰ ২০১০ তাৰিখে কমনৱেলথ গেমছৰ স্মাৰক ডাকটিকট জাৰী কৰিছিল।
২০১১ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁৰ বাজেট ভাষণত বিত্ত মন্ত্ৰী প্ৰণৱ মুখাৰ্জীয়ে ঘোষণা কৰে যে ভৱিষ্যতৰ মুদ্ৰা বিষয়ত এই চিহ্নটো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হ'ব।
২০০৯ চনৰ ৫ মাৰ্চ তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰে ভাৰতীয় টকাৰ বাবে এক চিহ্ন সৃষ্টি কৰিবলৈ প্ৰতিযোগিতাৰ ঘোষণা কৰে।
২০১০ চনৰ কেন্দ্ৰীয় বাজেটৰ সময়ত, তেতিয়াৰ কেন্দ্ৰীয় বিত্ত মন্ত্ৰী প্ৰণৱ মুখাৰ্জীয়ে কৈছিল যে প্ৰস্তাৱিত চিহ্নটোৱে ভাৰতীয় লোকাচাৰ আৰু সংস্কৃতিক প্ৰতিফলিত আৰু ধৰি ৰাখিব লাগে।
এইবোৰ আছিল নন্দিতা কোৰিয়া-মেহৰোত্ৰা, হিতেশ পদ্মশালী, শিবিন কেকে, শ্বাহৰুখ জে ইৰাণী, আৰু ডি. উদয় কুমাৰ আৰু তাৰে এটা ২৪ জুন ২০১০ তাৰিখে অনুষ্ঠিত কেন্দ্ৰীয় ভাৰতীয় মন্ত্ৰী পৰিষদৰ বৈঠকত নিৰ্বাচিত হোৱাৰ কথা আছিল।
অৱশ্যে, বিত্ত মন্ত্ৰীৰ অনুৰোধত সিদ্ধান্তটো পিছুৱাই দিয়া হৈছিল, আৰু চূড়ান্ত সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল ১৫ জুলাই ২০১০ তাৰিখে, আৰু তেওঁলোকে উদয় কুমাৰ,সহযোগী অধ্যাপক আইআইটি গুৱাহাটীৰ দ্বাৰা সৃষ্টি কৰা চিহ্নটো বাছনি কৰিছিল।
উদয় কুমাৰৰ দ্বাৰা ডিজাইন কৰা, ইয়াক ভাৰত চৰকাৰে ১৫ জুলাই ২০১০ তাৰিখে জনসাধাৰণৰ আগত উপস্থাপন কৰিছিল, ভাৰতীয় বাসিন্দাসকলৰ মাজত মুকলি প্ৰতিযোগিতাৰ জৰিয়তে ইয়াৰ বাছনিৰ পিছত।
ইয়াৰ গ্ৰহণৰ আগতে, টকাৰ বাবে আটাইতকৈ সচৰাচৰ ব্যৱহৃত চিহ্নবোৰ আছিল ভাৰতীয় ভাষাৰ গ্ৰন্থবোৰত , বা, ব্যৱহৃত ভাষাৰ এক উপযুক্ত সংক্ষিপ্তৰূপ।
শ্ৰীলংকা, পাকিস্তান আৰু নেপালৰদৰে টকা ব্যৱহাৰ কৰা আন দেশবোৰে এতিয়াও জেনেৰিক চিহ্ন +208 -ৰ আখৰ ব্যৱহাৰ কৰে।
ভাৰতীয় টকাৰ চিহ্ন বাছনি প্ৰক্ৰিয়াক দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ত প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা হৈছিল, আবেদনকাৰী ৰাকেশ কুমাৰে, যি প্ৰতিযোগিতাখনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, প্ৰক্ৰিয়াটোক "বিসংগতিৰে পৰিপূৰ্ণ" আৰু "ত্ৰুটিপূৰ্ণ" বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল, আৰু বিত্ত মন্ত্ৰালয় আৰু ভাৰতীয় টকাৰ চিহ্ন বাছনি সমিতিৰ অধ্যক্ষক উত্তৰদাতা হিচাপে নামকৰণ কৰিছিল।
২০১০ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ একক বিচাৰপীঠে এই ৰিট আৱেদন খাৰিজ কৰি কয় যে উল্লিখিত অভিযোগসমূহৰ বাবে কোনো যুক্তিসঙ্গত ভিত্তি নাই।
ইউবাণ্টু ২০১০ চনত ডিফল্টভাৱে ভাৰতীয় টকাৰ চিহ্ন সমৰ্থন কৰা প্ৰথম অপাৰেটিং চিষ্টেম হৈ পৰিছিল।
ইয়াৰ ১০.১০ সংস্কৰণৰ পৰা ই চিহ্নটো বাকচৰ বাহিৰত সমৰ্থন কৰিছে,যিহেতু ইয়াক এজন অৱদানকাৰীয়ে ইউবাণ্টু ফণ্ট পৰিয়ালত যোগ দিছিল।
ইউবাণ্টু, বেছিভাগ লিনাক্স বিতৰণ আৰু ক্ৰ'ম অ'এছ চলি থকা চিষ্টেমত, চিহ্নটো ব্যৱহাৰ বাবে টাইপ কৰিব পাৰে ' ভাষা ছেটিং ব্যৱহাৰ কৰা হয়)।
আৰু লগতে এক সমতাৰ চিহ্ন দেখুওৱা হৈছে যি অৰ্থনৈতিক বৈষম্য হ্ৰাস কৰাৰ ৰাষ্ট্ৰৰ আকাংক্ষাৰ প্ৰতীক।
চূড়ান্ত নিৰ্বাচিত চিহ্নটো আইআইটি বোম্বেৰ ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল ডিজাইন চেণ্টাৰৰ স্থাপত্যবিদ্যাৰ স্নাতক আৰু ভিজুৱেল ডিজাইনৰ শিক্ষাৰ্থী ডি. উদয় কুমাৰেডিজাইন কৰিছিল।
ঝুম খেতিত উৎপন্ন হোৱা কপাহৰ পৰা সূতা কাটি, তাত প্ৰাকৃতিক পদ্ধতিৰে নানা ৰং তৈয়াৰ কৰি, সূতা ৰঙীন কৰি লয় আৰু বাতি কাঢ়ি তাঁতত তৰি লয়।
নামনি অসমৰ বৰপেটা অঞ্চলৰ ’আনাকাটা’ কাপোৰৰ দৰে ৰিমাই নামৰ ৰিছাবিধ বিশেষ ফুলবিশিষ্ট পাৰি দি বোৱা হয়।
ভৈয়ামবাসী অসমীয়াসকলৰ গামোছাৰ প্ৰতি যি আদৰ; সেই একে আদৰ পাৰ্বত্য জনগোষ্ঠী ডিমাছাসকলৰ মাজত দেখা যায়, কাৰণ নামটো বেলেগ যদিও ৰিছা আৰু গামোছাৰ স্থান একেই।
’ডিমাছা গ্ৰাউৰেন’ নামৰ অভিধানমতে ৰিছা মানে, সৰু কাপোৰ, গা-পা মচা কাপোৰ, কাম-বন কৰোঁতে পুৰুষে পিন্ধা কাপোৰ।
ডিমাছা জনজাতিৰ পুৰুষসকলে সাধাৰণতে চুৰিয়া আৰু কামিজকেই পিন্ধে যদিও কৃষিজীৱী ডিমাছা পুৰুষসকলে খেতি-বাতিৰ কাম আৰু ঘৰুৱা কামত বেছিকৈ ৰিছা পৰিধান কৰে।
পুৰণিকালত পুৰুষসকলে হুলাহুলাউ পিন্ধি মূৰত প্ৰায় ত্ৰিশহতীয়া কাপোৰৰ পাগুৰি মাৰিছিল যদিও, আজিকালি তেনে সাজ-পোছাক পিন্ধা লোকৰ সংখ্যা কমি গৈছে।
এবিধ বিচুডিমা, বিবাহ আদি শুভ কামত ব্যৱহৃত হয়, এইবিধক ’ৰিমাই’ বোলে আৰু আনবিধ ৰিছা সাধাৰণভাৱে ব্যৱহৃত হয়।
চিত্ৰশিল্পী আৰু পটুয়াসকলে বিভিন্ন পটচিত্ৰ অংকন কৰে আৰু পটৰ কাহিনীৰ চাৰিওফালে সংগীত ৰচনা কৰিবলৈ সাৰ্বজনিক আৰু পৌৰাণিক কাহিনী ব্যৱহাৰ কৰে।
পশ্চিম বংগৰ বিৰভূম, পশ্চিম মেদিনীপুৰ, বৰ্ধমান, মুৰ্শিদাবাদ আৰু অন্যান্য গাঁও অঞ্চলত পটুৱা সংগীত প্ৰচলিত।