polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
লামুৰ আৰু আন কেইবাটাও বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ থকাৰ লগতে কেনিয়াত কিলিফিৰ দৰে কেইখনমান বিশ্ববিখ্যাত বীচ্চো আছে য'ত প্ৰতিবছৰে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় য়াট্‌ প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয়।
ইয়াৰ দক্ষিণ-পশ্চিমে আছে ভাৰত মহাসাগৰ, দক্ষিণে টাঞ্জানিয়া, পশ্চিমে উগাণ্ডা, উত্তৰ-পশ্চিমে দক্ষিণ চুডান, উত্তৰে ইথিয়'পিয়া আৰু উত্তৰ-পূবে চোমালিয়া।
বিশাখাদত্তৰ মুদ্ৰাৰাক্ষসৰ (ৰাক্ষসৰ কবিতা – ইয়াত উল্লিখিত 'ৰাক্ষস' হৈছে মগধৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী) দৰে পৌৰাণিক ভাৰতীয় লেখনিত চন্দ্ৰগুপ্তৰ পূৰ্বপুৰুষৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে আৰু আনকি নন্দ বংশৰ লগতো তেওঁৰ সম্পৰ্ক দেখুওৱা হৈছে।
গ্ৰীক লেখনি চেন্দ্ৰ’কট্টছত আলেকজেণ্ডাৰৰ বালক চন্দ্ৰগুপ্তৰ সৈতে সাক্ষাৎ হোৱাৰ কথা কোৱা হৈছে।
বিশাখাদত্তৰ মুদ্ৰাৰাক্ষস আৰু জৈন ধৰ্মৰ পৰিশিষ্টপাৰ্বন গ্ৰন্থত হিমালয়ৰ ৰজা পৰ্বতকৰ সৈতে চাণক্যৰ মিত্ৰতাৰ কথা কোৱা হৈছে।
ইণ্ডো-গংগা সমভূমিৰ মগধ ৰাজ্য আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ পূব অংশৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল পাটলিপুত্ৰ।
৩২২ খ্ৰী:পূ:ত চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্যই নন্দ ৰাজবংশক ক্ষমতাচ্যুত কৰি মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু চাণক্যৰ সহায়ত আলেকজেণ্ডাৰৰ দ্বিগ্বিজয়ৰ সময়ত মহাজনপদসমূহৰ অস্থিৰতাৰ সুযোগ লৈ ভাৰতৰ মধ্য আৰু পশ্চিম অংশলৈ দ্ৰুতগতিত সাম্ৰাজ্য বিস্তাৰ কৰে।
৩১২ খ্ৰী:পূ:লৈ মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যই ভাৰতবৰ্ষৰ সমগ্ৰ উত্তৰ-পশ্চিম অংশলৈ বিস্তৃতি লাভ কৰে।
ইয়াৰ পিছত চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্যই আলেকজেণ্ডাৰৰ মেচিড’নিয়ান সেনানায়ক চেলুকছৰ নেতৃত্বত অহা গ্ৰীক সৈন্যক পৰাভূত কৰে আৰু সিন্ধু নদীৰ পশ্চিমলৈ সাম্ৰাজ্য বিস্তাৰ কৰে।
চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্য আৰু তেওঁৰ উত্তৰসূৰীসকলৰ শাসনকালত এক কাৰ্যকৰী বিত্তীয়, প্ৰশাসনিক আৰু সুৰক্ষা ব্যৱস্থাৰ বাবে সমগ্ৰ ভাৰততে বেপাৰ-বাণিজ্য, কৃষি আৰু অৰ্থনৈতিক কাম-কাজে উন্নত ৰূপত বিস্তাৰ লাভ কৰে।
কলিঙ্গ যুদ্ধৰ পিছৰ প্ৰায় ৫০ বছৰ সম্ৰাট অশোকৰ অধীনত ৰাজ্যখনে এক শান্তি আৰু সুৰক্ষাৰ অৱস্থা লাভ কৰে।
মৌৰ্য যুগটোক সামাজিক সমন্বয়, ধাৰ্মিক পৰিৱৰ্তন আৰু বিজ্ঞান তথা জ্ঞানৰ প্ৰসাৰৰ যুগ বুলি কোৱা হয়।
জৈন ধৰ্মৰ আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰতি যথাক্ৰমে চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্য আৰু সম্ৰাট অশোকে দেখুওৱা সঁহাৰিৰ ফলত সমগ্ৰ ভাৰততে ধাৰ্মিক দিশটোৰ নবীকৰণ হোৱাৰ লগতে ৰাজনৈতিক শান্তি আৰু অহিংসাই প্ৰাধান্য লাভ কৰে।
অশোকে শ্ৰীলংকাকে ধৰি দক্ষিণ-পূব আৰু পশ্চিম এছিয়া আৰু মেডিটেৰেনিয়ান ইউৰোপত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ দৰ্শনসমূহ প্ৰসাৰৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল।
তক্ষশীলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষক, অৰ্থশাস্ত্ৰৰ প্ৰণেতা চাণক্যৰ সহায়ত চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্যই মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
সেই সময়তে মহাবীৰ আলেকজেণ্ডাৰৰ দিগ্বিজয়ী সৈন্য বীজ নদীৰ পাৰ পায়হি যদিও মগধৰ সৈতে যুঁজিবলৈ অপাৰগ হয়।
৩২৩ খ্ৰী:পূ:ত আলেকজেণ্ডাৰৰ মৃত্যু হোৱাত তেওঁৰ সাম্ৰাজ্য খণ্ডিত হৈ পৰে আৰু স্থানীয় ৰজাসকলে ইয়াৰ সুযোগ লৈ স্বাধীনতা ঘোষণা কৰে।
পূৰ্ণাংগ বা সৰ্বাধিক বিস্তৃত ৰূপত এই সাম্ৰাজ্যৰ সীমা আছিল উত্তৰে হিমালয় পৰ্বত, পূবে অসম, পশ্চিমে বেলুচিস্তান আৰু হিন্দুকুশ পৰ্বত ।
সম্ৰাট চন্দ্ৰগুপ্ত আৰু বিন্দুসাৰৰ অধীনত ভাৰতৰ মধ্য আৰু দক্ষিণ প্ৰান্তলৈকে এই সাম্ৰাজ্যই বিস্তৃতি লাভ কৰিছিল।
তেওঁলোকৰ শাসনকালত একাংশ জনজাতি আৰু কলিঙ্গৰ ওচৰৰ কিছু অৰণ্য অঞ্চল পৰাভূত কৰিবলৈ বাকী ৰয় যদিও অশোকৰ শাসনকালত সেই অঞ্চলসমূহো মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ ভিতৰুৱা হয়।
অশোকৰ ৰাজত্বৰ অৱসান ঘটাৰ প্ৰায় ৫০ বছৰমানৰ পিছত মগধত শুংগ ৰাজবংশৰ প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ লগে লগে মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ পতন ঘটে।
যুদ্ধত জয়ী হ’লেও এই যুদ্ধই অগণন লোকলৈ কঢ়িয়াই অনা বিভীষিকা তেওঁ স্বচক্ষে দেখা পায় আৰু ইয়াৰ বাবে অনুতপ্ত হয়।
ইয়াৰ ফলত মৌৰ্য সাম্ৰাজ্য পৌৰাণিক যুগৰ আটাইতকৈ জনবহূল সাম্ৰাজ্যসমূহৰ অন্যতম হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।
গ্ৰীক সৈন্যবাহিনীৰ সেনাধ্যক্ষ ইউডিমাছ আৰু পেইথনে প্ৰায় ৩১৭ খ্ৰী:পূ:লৈকে শাসন চলায় যদিও চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্যই তেওঁৰ উপদেষ্টা চাণক্যৰ সহায়ত মেচিড’নিয়ানসকলক পৰাভূত কৰি সমগ্ৰ অঞ্চলটো একত্ৰিত কৰে আৰু মগধৰ ৰাজপাটত বহে।
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীয়ে জন্মগতভাবে লাভ কৰা প্ৰভুত্ব, মান, মৰ্য্যদা, ৰক্ষণশীলতা সকলো ত্যাগ কৰি সাধাৰণ ৰাইজৰ মাজৰ এজন হোৱাৰ মনোভাবেৰে পুৰুষানুক্ৰমে ব্যৱহাৰ কৰি অহা খাটোলা পৰিত্যাগ কৰিছিল।
১৯৪৬ চনত প্ৰায় ৬০ বছৰ বয়সত তেওঁ কাৰ্বি আংলঙলৈ যাত্ৰা কৰিছিল জনজাতীয় সমাজৰ পৰা কু-সংস্কাৰ, নিচা জাতীয় দ্ৰব্য সেৱন আদি ৰোধ কৰিবৰ বাবে সভা-সমিতি পাতিছিল।
প্ৰায় ২ বছৰ ধৰি লাগি থাকি পাহাৰীয়া লোক সকলক শিক্ষিত কৰিবৰ বাবে ২০খনতকৈও অধিক বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল।
তদুপৰি দৰিদ্ৰ লোক সকল যাতে উচিত মূল্যত ক্ৰয়-বিক্ৰয়ৰ সুবিধা পাব পাৰে, কম সুদত ঋণ লৈ উপকৃত হৱ পাৰে, সেই উদ্দেশ্যেই তেওঁ ১৯১৭ চনত মাজুলীত কো-অপাৰেটিভ বেংক এণ্ড পাৰ্চেজ চেল ছচাইটি নামৰ এক সমবায় কেন্দ্ৰ গঢ়ি তুলি তাৰ প্ৰধান কাৰ্যালয় গড়মূৰ সত্ৰত ৰাখি মাজুলীত বিভিন্ন অঞ্চলত কেইবাটাও শাখা খুলিছিল।
ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ অন্যতম বিপ্লৱী পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীয়ে ১৯২৬ চনত পাণ্ডুত বহা কংগ্ৰেছৰ মহাসভাত যোগদান কৰি গান্ধীজীকো সাক্ষাত কৰিছিল।
কংগ্ৰেছ অধিবেশনৰ সভাথলীতে অনুষ্ঠিত হোৱা সৰ্বভাৰতীয় হিন্দু মহাসভাৰ অধিবেশনৰ আদৰণি সমিতিৰ সভাপতি হিচাপে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল।
১৯৩২ চনত নিখিল ভাৰত অস্পৃশ্যতা বৰ্জন সংঘ আৰু গান্ধীজীয়ে গঢ় দিয়া হৰিজন সেৱক সংঘৰ অসম শাখাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতিৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰি এক সফল আন্দোলন গঢ়ি তুলিছিল।
তেওঁ ১৯৫৩ চনত সনাতন ধৰ্মৰ মুখপাত্ৰ নামৰ তিনিমহীয়া আলোচনী এখনো এবছৰকাল সম্পাদনা আৰু প্ৰকাশ কৰিছিল।
তেওঁ ৪২ৰ গণ আন্দোলনত প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ গুৰি ধৰি ইংৰাজ চৰকাৰৰ ৰোষত পৰি গৃহবন্দী হোৱাৰ লগতে ২ বছৰ কাৰাবাস খাটিছিল।
অসমৰ ভৌগোলিক পৰিমণ্ডলৰ পৰা বিচ্ছিন্ন মাজুলীৰ দৰে ঠাইত উনবিংশ শতিকাত জন্মগ্ৰহণ কৰি আজীৱন পৰিশ্ৰম কৰি মাজুলীৰ শিক্ষা, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰত উন্নত ঠাই ৰূপে গঢ়ি তুলিবলৈ অপ্ৰাণ চেষ্টা চলাইছিল।
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীয়ে ঘৰতেই থাকি সংগীত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা আৰু ধৰ্মগ্ৰন্থ পঢ়িবলৈ শিকিছিল, বিদ্যালয়ত আধুনিক শিক্ষাৰ পোহৰ পোৱা নাছিল।
অবশ্যে সৰুৰে পৰা বাহিৰৰ সমাজখনৰ ধ্যান-ধাৰণাৰ সৈতে পৰিচিত হৈছিল, যাৰ ফলস্বৰূপে ১৯০৭ চনত তেওঁ গড়মূৰ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ পদত উপনীত হ’ব পাৰিছিল।
এই খাল খন্দাৰ আগতে, কোনো জাহাজ ইউৰোপৰ পৰা এছিয়ালৈ আহোঁতে আফ্ৰিকা মহাদেশেদি বহু হাজাৰ কিলোমিটাৰ ঘূৰি যাবলগীয়া হৈছিল।
এই অসুবিধা দূৰ কৰিবলৈ ফ্ৰান্সৰ এজন কূটনীতিবিদ আৰু অভিযন্তা ফাৰ্ডিনাণ্ড ডি লেছেপছে ইজিপ্টৰ শাসনকৰ্তা ছৈয়দ পাছাক এই খাল খন্দাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে।
১৯৫৬ চনৰ ২৬ জুনত ইজিপ্টৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আব্দুল নাছেৰে 'ছুৱেজ খাল কোম্পানী'টোক জাতীয়কৰণ কৰে আৰু তাৰ পাচৰ পৰা ছুৱেজ খালৰ দায়িত্ব সম্পূৰ্ণভাৱে ইজিপ্টৰ চৰকাৰৰ হাতলৈ যায়।
ছুয়েজ খাল ইজিপ্টত অৱস্থিত ছুয়েজ কেনেলল অথ’ৰিটি ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত কনষ্টাণ্টিন’পলৰ কনভেনশ্যন অনুসৰি এই খাল যুদ্ধ বা সাধাৰণ পৰিস্থিতত, যিকোনো বাণিজ্য বা যুদ্ধৰ বাহনে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে "
ইয়াৰ পাছতেই গিৰিপথেৰে চলাচল সম্পূৰ্ণ বন্ধ কৰি দিয়া হয় আৰু চাৰি দশকতকৈও অধিক কাল এই পথৰে যাতায়াত স্তব্ধ হৈ থাকে।
১৯৪৭ আৰু ১৯৪৮ চনত ছিক্কিমক সদ্য-স্বাধীনতাপ্ৰাপ্ত ভাৰতৰ লগত চামিল কৰিবলৈ এক লোকপ্ৰিয় ভোটিঙৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল যদিও কাৰ্যত সেইয়া ব্যৰ্থ প্ৰমাণিত হ'ল।
সেইকাৰণে ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৱে ছিক্কিমক এক বিশেষ সুৰক্ষিত মৰ্যাদা প্ৰদান কৰে।
নেহৰুৰ সেই সিদ্ধান্তত ছিক্কিমে সন্মতি দিয়ে আৰু ভাৰতীয় সেনাবাহিনীক নাথু লাকে সাঙুৰি আন সীমান্তবোৰত অৱস্থান ল'বলৈ অনুমতি দিয়ে।
১৯৪৯ চনত যেতিয়া তিব্বতীয় চৰকাৰে তাত বসবাস কৰি থকা চীনদেশীয় মানুহখিনিক নিৰ্বাসন কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল'লে, তেতিয়া নিৰ্বাসিত হোৱা সৰহসংখ্যক মানুহেই নাথুলা-ছিক্কিম-কলিকতা পথটোৱেই অনুসৰণ কৰিছিল।
১৯০৪ চনত মেজৰ ফ্ৰান্সিছ ইয়ংহাছবেণ্ড, যিজনে সেইসময়ত তিব্বতৰ ব্ৰিটিছ কমিছনাৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল-তেওঁ নাথু লা গিৰিপথেৰে
ইয়াৰ ফলস্বৰূপে তিব্বতৰ গিয়ানটিছ আৰু গাৰ্টকত দুটা বাণিজ্যস্থল স্থাপিত হৈছিল; লগতে নিকটৱৰ্তী চুম্বী উপত্যকাৰ নিয়ন্ত্ৰণো ব্ৰিটিছৰ হাতলৈ গৈছিল।
১৯৬২ চনলৈকে,অৰ্থাৎ গিৰিপথটো বন্ধ কৰি নিদিয়াৰ আগলৈকে, কিছুমান সামগ্ৰী যেনে কলম, ঘড়ী, কপাহী কাপোৰ, তেল, চাবোন, ঘৰ-নিৰ্মাণৰ সামগ্ৰী, ভঙা-চিঙা দুচকীয়া আৰু চাৰিচকীয়া বাহনাৰ অংশাদি খচ্চৰৰ পিঠিত উঠাই তিব্বতলৈ ৰপ্তানি কৰা হৈছিল।
ওভতনিৰ পথত সিহঁতে ভাৰতলৈ ৰেশম, কেঁচা ঊল, ঔষধি উদ্ভিদ, দেশীয় সুৰা, মূল্যৱান পাথৰ, সোণৰ আৰু ৰূপৰ সামগ্ৰী লৈ আহিছিল।
এই ঠাইখণ্ডৰ চাৰিমহীয়া বৰ্ধনৰ কালছোৱাত সচৰাচৰ জলতৃণ, ঔষধিয় উদ্ভিদ বৰকৈ দেখিবলৈ পোৱা যায়।
নাথু লা গিৰিপথটো ছিকিমৰ ৰাজধানী গেংটকৰ পৰা ৫৪ কিলোমিটাৰ পূব দিশত অৱস্থিত আৰু তিব্বতৰ ৰাজধানী লাছাৰ পৰা ৪৩০ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত।
নাথুলাত কোনো বতৰ-বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ নাই, সেইবাবে ঠাইখণ্ডৰ উষ্ণতা আৰু বৃষ্টিপাত সম্পৰ্কীয় তথ্যপাতি আহৰণ কৰাৰ কোনোধৰণৰ প্ৰণালীবদ্ধ ব্যৱস্থাও নাই।
২০০৩ চনত, চীন আৰু ভাৰতৰ মাজৰ সম্পৰ্কটো সামান্য সুস্থিৰ হোৱাত ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰীঅটল বিহাৰী বাজপেয়ীয়ে চীন দেশ ভ্ৰমণ কৰে আৰু সীমান্ত পুনৰ মুকলি কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰে।
২০০৫ চনৰ ২ অক্টোবৰত সীমান্ত মুকলি কৰাৰ কথা আছিল যদিও চীনদেশত সৃষ্টি হোৱা আন্তঃগাঁথনিগত সমস্যাৰ বাবে শেষমুহূৰ্তত সেই কাৰ্যসূচী পিছুৱাই দিয়া হয়।
১৯০৩ চনত ইয়ং হাজবেণ্ড নামৰ সামৰিক বিষয়া এজনে তিব্বতৰ লাছালৈ এটা অভিযান চলোৱাৰ সময়ত এই গিৰিপথটো আৱিষ্কাৰ কৰে।
এই ঠাইত মানুহৰ কোনো নিগাজী বাসস্থল নাই যদিও এক বৃহৎসংখ্যক প্ৰতিৰক্ষা জোৱানে নাথুলাৰ সীমান্তত নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰে।
নাথুলাত কিছুমান বিৰল আৰু বিলুপ্তপ্ৰায় প্ৰাণী যেনেঃ তুষাৰ চিতা, তিব্বতীয় কুকুৰনেছীয়া বাঘ, তিব্বতীয় তুষাৰ মুৰ্গী, সোণালী ঈগল আদি দৃষ্টিগোচৰ হয়।
দক্ষিণ জামুগুৰিৰ অন্তৰ্গত পাছিগাঁৱৰ পশ্চিমে থকা 'ৰঘুদলনি' পথাৰত প্ৰথম ২১খন ভাওনাৰে ইয়াৰ আৰম্ভ হৈছিল।
বাৰেচহৰীয়া ভাওনা অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ জামুগুৰি হাটত প্ৰতি ৫ বছৰৰ অন্তৰত অনুষ্ঠিত হোৱা ভাওনা মহোৎসৱ।
কিন্তু বাৰেচহৰীয়া ভাওনাৰ পাতনিত কলিয়াবৰৰ "হেজাৰী ভাওনা", কামপুৰৰ "বাৰেগঞা ভাওনা" আদিৰ প্ৰভাৱ থকাটো অনুমান কৰা হয়।
বাৰেচহৰীয়া ভাওনাৰ প্ৰসাৰ আৰু স্বীকৃতিৰ ক্ষেত্ৰত 'শোণিতকোঁৱৰ' গজেন বৰুৱাই আগভাগ লৈছিল।
“21”এলবামৰ ৰ’লিং ইন দ্য দীপ, চামৱান লাইক য়ু আৰু ছেট ফায়াৰ টু দ্য ৰেইনে বিলব’ৰ্ড হট ১০০ৰ প্ৰথম স্থান দখল কৰাৰ পিছত এডেল ইতিহাসৰ প্ৰথম শিল্পী হয় যাৰ এলবামটিয়েও বিলব’ৰ্ড২০০ৰ প্ৰথম স্থান দখল কৰিছে আৰু ইয়াৰ তিনিটি গীতে বিলব’ৰ্ড হট ১০০ৰ প্ৰথম স্থান দখল কৰিছে।
বিলব’ৰ্ড হট ১০০ত একেসময়তে তিনিটা গীতে প্ৰথম দহটাৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰা আৰু বিলব’ৰ্ড ২০০ত একেসময়তে দুটা এলবামে প্ৰথম দহটাৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰা এডেলেই প্ৰথম মহিলা শিল্পী।
“২১”এই কোনো মহিলা শিল্পীৰ দ্বাৰা য়ুএছ আৰু য়ুকেৰ তালিকা সমূহত আটাইতকৈ বেছি সময় ধৰি শীৰ্ষ স্থান দখল কৰি থকা এলবাম।
২০১৩ চনত জেমছ বণ্ড শৃংখলাৰ ত্ৰয়োবিংশতিতম ছবি “স্কাইফল”ৰ “স্কাইফল” গীতটিৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সংগীতৰ অস্কাৰ বঁটা আৰু গোল্ডেন গ্লোব বঁটা লাভ কৰে।
বিভিন্ন দান-বৰঙনিমূলক সংস্থাৰলগত ওতপ্ৰোত ভাৱে জড়িত এডেলে ১৯ অক্টোবৰ,২০১২ত সংগী ছাইমন কনেকিৰ লগত এক সন্তানৰ মাতৃ হয়।
২০০৬ চনত এক বন্ধুৱে “মাইস্পেচ”ত এডেলৰ সংগীতৰ এক নমুনা প্ৰকাশ কৰি দিয়াত এক্সএল ৰেকৰ্ডিংছে এডেলৰ সৈতে এক চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰে।
ইয়াৰ পিছৰ বছৰত তেওঁ সমালোচকৰ পছন্দৰ ব্ৰিট বঁটা আৰু বিবিছিৰ “ছাউণ্ড অৱ ২০০৮” বঁটা লাভ কৰে।
২০০৮ চনত “ছেটাৰডে নাইট লাইভ”ৰ এটি খণ্ডত আবিৰ্ভাৱ হোৱাৰে পৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰতো এডেলৰ সংগীতে ঊৰ্ধমুখী গতি লাভ কৰে।
২০০৯ চনৰ ৫১তম গ্ৰেমী বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত এডেলে শ্ৰেষ্ঠ নতুন শিল্পী আৰু শ্ৰেষ্ঠ পপ গায়কীৰ গ্ৰেমী বঁটা লাভ কৰে।
ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁ এটা ৰাতিত সৰ্বাধিক সংখ্যক গ্ৰেমীবঁটা লাভ কৰা মহিলাৰ বিয়ন্সেৰ অভিলেখ স্পৰ্শ কৰে।
১৮১০ চনত মেক্সিকোে স্পেইনৰ পৰা স্বাধীনতা ঘোষণা কৰাৰ আগলৈকে ফিলিপাইনৰ দ্বীপ সমূহ স্পেনিছ উত্তৰ আমেৰিকাৰ অধীনত আছিল আৰু ফিলিপাইন আৰু উত্তৰ আমেৰিকাৰ মাজত উল্লেখযোগ্য ভাবে যাতায়াত আছিল।
লুসন দ্বীপৰ মনিলা নগৰক কেন্দ্ৰ কৰি স্পেনিছ ঔপনিৱেশিক ব্যবস্থা গঢ়ি উঠিছিল আৰু ইয়াৰ লোকসকল লাহে লাহে ৰোমান ক্যাথলিক ধৰ্মলৈ ধৰ্মান্তৰিত হবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
১৯শ শতিকাৰ শেষৰ ফালে ইউৰোপত শিক্ষিত ফিলিপিনোসকলে স্পেনিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ গঢ়ি উঠে আৰু ফিলিপিনো সকলৰ মাজত জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষ ঘটে।
চীনা-শব্দোদ্ভভ ফিলিপিনো নেতা এমিলিও আগিনালদোএ সেই বছৰৰ ১২ই জুনত ফিলিপাইনক স্পেইনৰ পৰা স্বাধীন বুলি ঘোষণা কৰে।
ফিলিপাইন , চৰকাৰী ভাৱে ফিলিপাইন গণৰাজ্য বোলা হয়, হ'ল পশ্চিম প্ৰসান্ত মহাসাগৰত অৱস্থিত দক্ষিণপূৱ এচিয়াৰ এখন দ্বীপৰাষ্ট্ৰ।
ৰাষ্ট্ৰখন ৭,১০৭টা দ্বীপেৰে গঠিত, লুজম, ৱিছায়াছ, আৰু মিন্দানাও নামেৰে তিনিটা প্ৰধান ভৌগোলিক অঞ্চলত ভাগ কৰা হৈছে।
ফিলিপাইনৰ আদি অধিবাসী নেগ্ৰিত জাতিৰ লোকসকল প্ৰায় ৩০ হাজাৰ বছৰ পূৰ্বে বোৰ্নিঅ আৰু সুমাত্ৰা দ্বীপৰ পৰা আহিছিল।
১৫২১ চনত পৰ্তুগীজ অভিযাত্ৰী ফেৰ্দিনান্দ মাগেলান ফিলিপাইনলৈ আহে আৰু স্পেইনৰ হৈ দ্বীপটো দাবী কৰে।
" মহেশ্বৰ নেওগৰ মতে "মৈথিলী ভাষাৰ ওপৰত বৈয়াকৰণিক আৰু আভিধানীক ৰূপৰ লগতে পশ্চিমা হিন্দী শব্দৰ সহায়ত অসমীয়া ব্ৰজাৱলী ভাষা ৰ সৃষ্টি হৈছিল।
খ্ৰীষ্টিয় একাদশ-ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ অসমৰ লোকভাষা ৰূপে ব্ৰজাৱলী নাম দিয়া ভাষা-ৰূপটো অসমত বৰ্ত্তি আছিল।
বৰুৱাৰ মতে, শ্ৰীকৃষ্ণকীৰ্ত্তনত চৰ্যাপদৰ ভাষা আৰু ব্ৰজাৱলী নামেৰে স্বীকৃত প্ৰাচীন লোকভাষাটোৰ মধ্যকালৰ ভাষাৰূপ এটাহে প্ৰত্যক্ষ কৰা যায়; য'ত চৰ্যাপদ আৰু ব্ৰজাৱলী ভাষা দুয়োটাৰে উমৈহতীয়া বিশেষত্ব আছে।
মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱাই চৰ্যাপদ আৰু ব্ৰজাৱলী ভাষাৰূপৰ সকলো বিশেষত্ব স্পষ্টভাৱে থকা এখন শিলালিপি ৰূপে গছতল শিলালিপিক চিনাক্ত কৰিছে।
বৰুৱাৰ মতে, ভাৰতীয় আৰ্যভাষাই ব্ৰাহ্মী লিপিৰ মাজেৰে গঢ় লোৱা কামৰূপী প্ৰাকৃতৰ পৰা সুঁতি নিৰ্মাণ কৰি মৈথিলী, ওড়িআ, অসমীয়া আৰু বাংলা ভাষাৰ উদ্ভৱ হৈছে।
সেই অনুসৰি, কামৰূপী প্ৰাকৃতৰ পৰা আধুনিক ভাষাৰূপৰ উদ্ভৱ হোৱা শাখা কেইটা হৈছে মৈথিলী, কামৰূপী, ঢাক্কি আৰু উৎকলী প্ৰাকৃত।
মৈথিলী কামৰূপী প্ৰাকৃতৰ ঘৰুৱা ভাষিক ৰূপ হৈ থাকিল; কামৰূপী প্ৰাকৃতৰ পৰা অসমীয়া আৰু উত্তৰ বঙ্গৰ লোকভাষাৰ উদ্ভৱ ঘটিল।
প্ৰচলিত মত অনুসৰি,'ব্ৰজাৱলী ভাষা অসমৰ কিছু কিছু অঞ্চলত পঞ্চদশ-ষোড়শ শতাব্দীত মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত আৰু ব্যৱহৃত এক ধৰনৰ সাহিত্যিক ভাষা বিশেষ।
এই ভাষাৰ সমৰূপ ভাষা বাংলা আৰু উৰিষ্যাত প্ৰচলিত থাকিলেও অসমত প্ৰচলিত ব্ৰজাৱলী ভাষা সেইবোৰতকৈ ভিন্ন ধৰনৰ আছিল।
অন্যান্য সমৰূপ ভাষাসমূহ ব্ৰজভাষাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হ’লেও ব্ৰজাৱলী ভাষা মৈথিলী আৰু অসমীয়া ভাষাৰ সংমিশ্ৰণত গঠিত হৈছিল।
অৱশ্যে, শেহতীয়াকৈ ব্ৰজাৱলী ভাষা প্ৰাচীন কামৰূপৰ লোকভাষা হিচাপেহে বৰ্ত্তি থকাৰ সম্ভাৱনাক সন্মুখলৈ আনিছে গৱেষক একাংশই।
এই বস্ত্ৰ ১৫৬৭ ৰ পৰা ১৫৬৯ চনৰ ভিতৰত বৈ উলিওৱা হৈছিল, তাৰপিছত ই বিভিন্ন কাৰণত ভূটান হৈ তিব্বত পায়গৈ আৰু তাৰ পৰা ইউৰোপীয় ব্যৱসায়ীসকলে এই বস্ত্ৰ উদ্ধাৰ কৰি ইউৰোপলৈ লৈ আহে।
বৰ্তমান সময়ত এই বস্ত্ৰ লণ্ডনৰ ভিক্টৰিয়া এলবাৰ্ট সংগ্ৰহালয় আৰু পেৰিচৰ গুইমেট সংগ্ৰহালয়ৰ তত্ত্বাৱধানত আছে।
কোনো কোনোৰ মতে বৃন্দাৱনী বস্ত্ৰৰ টুকুৰা এটা ১৯০৪ চন মানত লণ্ডনৰ টাইমচ কাকতৰ এজন সাংবাদিকে সংগ্ৰহ কৰি সংগ্ৰহালয়ক দান কৰে।
একেধৰণৰ বস্ত্ৰৰ টুকুৰা 'ফিলাডেলফিয়া মিউজিয়াম অৱ আৰ্ট'কে ধৰি কেইবাটাও সংগ্ৰহালয়ত আছে বুলি জনা যায়।
এনেধৰণৰ পাটৰ কাপোৰত বৈ উলিওৱা শিল্পকৰ্ম অসমৰ আৰু ইয়াৰ দাঁতি কাষৰীয়া অঞ্চলত ১৭১৫ চন মানলৈকে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল আৰু তিব্বত আদি দেশলৈ ৰপ্তানিও কৰা হৈছিল।
বৰ্তমান ব্ৰিটি‍ছ মিউজিয়ামৰ মালিকীস্বত্বৰ অধীনত থকা এই বস্ত্ৰ ১৯০৪ চনত তিব্বতৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল।
এই বস্ত্ৰ চাৰে ন মিটাৰ দীঘল যদিও ইয়াক কেইবাটাও খণ্ডত বৈ উলিয়াই পিছত যোগ কৰা হৈছে, প্ৰত্যেক খণ্ডতে শ্ৰীকৃষ্ণৰ লীলা চিত্ৰিত হৈছে।
২০১৩ চনত অসম চৰকাৰে ব্ৰিটিছ মিউজিয়ামক এই বস্ত্ৰ প্ৰদৰ্শিত কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে যাতে কলামোদী, গৱেষক আৰু লণ্ডনত থকা অসমীয়া মূলৰ লোকসকলে এই মহান কাৰুশিল্পৰ দৰ্শন লাভ কৰিব পাৰে।
১৬ শ শতিকাত অসমীয়া শিপিনিসকলে, শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ তত্ত্বাৱধানত, পাটকাপোৰত ভাগৱত বিশেষকৈ ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ শিশুকালক আখ্যান বিলাক ফুল বাছি চিত্ৰিত কৰিছিল
শ্ৰীশঙ্কৰদেৱ পাটবাউসীত থকা সময়ত কোচ ৰজা মল্লদেৱ বা নৰনাৰায়ণ আৰু তেওঁৰ ভাতৃ শুক্লধ্বজ বা চিলাৰায়ৰ অনুৰোধত বৃন্দাবনী বস্ত্ৰ বৈছিল।
নৰনাৰায়ণ ৰজাই শংকৰদেৱৰ মুখেৰে শ্ৰীকৃষ্ণৰ লীলা শুনিবলৈ পাই অভিভূত হৈ তেওঁৰ কাহিনী চিত্ৰৰ জৰিয়তে চাবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰাত শংকৰদেৱে সেয়া কাপোৰত ৰং-বিৰঙৰ সূতাৰে ফুটাই তোলা সম্ভৱ হ’ব বুলি কোৱাত ৰজাই তাৰবাবে যাৱতীয় ব্যৱস্থা কৰিবলৈ গাত লয় আৰু যিমান প্ৰয়োজন, সিমান সূতা যোগাৰ দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰে৷
সেই সময়ত শংকৰদেৱ পাটবাউসীত আছিল আৰু বৰপেটাৰ তাঁতীকুছি নামে ঠাইৰ শিপিনিসকলৰ মাধ্যমেৰেই এই কাম কৰিবলৈ মনস্থ কৰি মাধবদেৱৰ সৈতে আলচ কৰে আৰু গোপাল আতাক মূখ্য তাঁতী নিযুক্ত কৰে৷ গোপাল আতাক মুখ্য কৰি বাৰজন মৰল আৰু ছকুৰি তাঁতীৰে এই বস্ত্ৰখনি প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল৷ ইয়াৰ বাবে তাঁতীকুছিত এটা আহল-বহল ঘৰ প্ৰথমে তৈয়াৰ কৰি লৈছিল৷
তিনিকুৰি হাত বহল আৰু ছকুৰি হাত দীঘল বস্ত্ৰখনৰ বাবে বাৰভাৰ সূতাৰ আৱশ্যক হৈছিল৷ তাঁতীকুছিৰ গোপাল তাঁতী বা মথুৰাদাস বুঢ়া আতাৰ পেহাক ৰাম লাৰুৱাৰ বাৰীতে আহল-বহল ঘৰ সাজি বস্ত্ৰখনি বোৱা হৈছিল৷
শংকৰদেৱৰ দিহামতে গোপাল তাঁতীয়ে আন সহযোগীসকলক লৈ কৃষ্ণ জন্মৰ বিশদ বিৱৰণ, নন্দ ৰজাৰ গৃহলৈ কৃষ্ণৰ গমন, গোকুলত কৃষ্ণৰ সকলো লীলা-খেলা, কংসবধৰ সকলো কাৰ্যৰ বিৱৰণ নানা-ৰঙী সূতাৰে ফুটাই তোলা হৈছিল৷ এই কাপোৰ ববলৈ শংকৰদেৱে পাটবাউসী সত্ৰৰ পৰা দিনৌ তাঁতীকুছিলৈ গৈছিল আৰু প্ৰতিদিনে এবেগেতকৈ কাপোৰ বৈছিল৷ কাপোৰখন যথেষ্ট ডাঙৰ আৰু গধুৰ হোৱা বাবে সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত সেইখন মেলিবলৈ আৰু সামৰিবলৈ প্ৰায় তিনিকুৰি মানুহৰ প্ৰয়োজন হৈছিল ৷ ৰামচৰণ ঠাকুৰৰ গুৰু চৰিতত আছে,
সদায় তাঁতীকুছিলৈ গৈ শংকৰদেৱে কাপোৰ বোৱাৰ পিছত এদিন গা বেয়া হোৱাত মাধবদেৱক সেই কামৰ বাবে পাচিলে৷ সেইদিনা শংকৰদেৱে বোৱাতকৈ চাৰি আঙুল বেছিকৈ বোৱা বাবে শংকৰদেৱে মাধবদেৱক “বঢ়াৰ পো’’ উপাধি দিছিল৷
বৃন্দাৱনী বস্ত্ৰ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ তত্ত্বাৱধানত অসমীয়া শিপিনিয়ে বৈ উলিওৱা এখন দীঘলীয়া বস্ত্ৰ।
বৰপেটাৰ তাঁতীকুছিৰ শিপিনিসকলৰ হতুৱাই গোপাল আতাৰ নেতৃত্বত বোৱা এই বস্ত্ৰখনৰ কিছু অংশ এতিয়া লণ্ডনৰ ভিক্টোৰিয়া আৰু এলবাৰ্ট সংগ্ৰহালয়ত আৰু কিছু অংশ পেৰিছৰ গুইমেট সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত হৈ আছে।
পৰিকল্পনা মতে, শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মৰ পৰা কংসবধলৈ গোকুল, বৃন্দাবন আৰু মথুৰাৰ নানা কাহিনী তাত সন্নিৱিষ্ট কৰাৰ আঁচনি লোৱা হৈছিল আৰু তাৰবাবে বিভিন্ন ৰঙৰ সূতা প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল৷ বস্ত্ৰখনিৰ দৈৰ্ঘ্য ৰখা হৈছিল ছয়কুৰি হাত আৰু প্ৰস্থ তিনিকুৰি হাত৷ জগন্নাথ আতৈয়ে বস্ত্ৰখনি বৃন্দাবনৰ প্ৰখ্যাত ’বাৰ বন’ৰ আৰ্হিত কৰা বুলি উল্লেখ কৰি তেওঁৰ লেখাত বস্ত্ৰখন তেৰটা খণ্ডত প্ৰস্তুত কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে৷
ৰজা নৰনাৰায়ণৰ আদেশ পাই শংকৰদেৱে তাঁতীকুছিত বস্ত্ৰৰ কাম আৰম্ভ কৰি গোপাল আতাক মুখ্য দায়িত্ব দিয়ে৷ এই গোপাল আতাই পৰৱৰ্তীকালত মথুৰাদাস বুঢ়া আতা নামে জনাজাত হয় আৰু এওঁকেই বৰপেটা সত্ৰৰ প্ৰথম সত্ৰাধিকাৰ পদত মাধবদেৱে অধিষ্ঠিত কৰিছিল৷
তাত তেওঁ এঘাৰটা প্ৰাইমেইৰা লীগা খিতাপ, পাঁচটা টাচা ডি পৰ্তুগাল খিতাপ, এটা ইউৰোপীয়ান কাপ জয় কৰিছিল আৰু আন তিনিবাৰ ইউৰোপীয়ান কাপৰ ফাইনেলত উপনীত হৈছিল ।
ইউৰোপীয়ান কাপৰ অষ্টম সৰ্বোচ্চ গ'লস্ক'ৰাৰ আৰু প্ৰাক-চেম্পিয়ন্‌ছ লীগ যুগত আলফ্ৰেড' ডি ষ্টিফান'ৰ পিছত ৪৮টা গ'লেৰে দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ গ'লস্ক'ৰাৰ।
ফুটবলৰ সমালোচক আৰু অনুৰাগীয়ে কৰা সৰ্বকালৰ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈৰ তালিকাত ইউজেবিউৰ নাম প্ৰায়েই দেখা যায়।
এ কৰা এটা সমীক্ষাত তেওঁক বিংশ শতিকাৰ নৱম শ্ৰেষ্ঠ ফুটবলাৰ আৰু ৱৰ্ল্ড ছকাৰ আলোচনীয়ে কৰা সমীক্ষাত বিংশ শতিকাৰ দশম শ্ৰেষ্ঠ ফুটবলাৰ হিচাপে নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল।
২০০৩ চনৰ নৱেম্বৰত পৰ্তুগাল ফুটবল ফেডাৰেচনে তেওঁক যোৱা পঞ্চাছ বছৰৰ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈৰূপে স্বীকৃতি দিয়ে।
তেওঁক "আফ্ৰিকাৰ প্ৰথম মহান ফুটবলাৰ" আৰু "আফ্ৰিকাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈ" বুলিও অভিহিত কৰা হয়।
মোজাম্বিকত জন্মগ্ৰহণ কৰিলেও এংগ'লীজ লোকৰ সন্তান ইউজেবিউই কেৱল পৰ্তুগীজ দলতহে খেলিব পাৰিছিল কাৰণ সেই সময়ত দুয়োখন আফ্ৰিকান দেশেই পৰ্তুগীজ উপনিৱেশ আছিল আৰু তাৰ অধিবাসীসকলক পৰ্তুগীজ বুলি ধৰি লোৱা হৈছিল।
মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ সন্মানাৰ্থে ফিফা, উৱেফা, পৰ্তুগীজ ফুটবল ফেডাৰেচন আৰু বেনফিকাই শোকপ্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰিছিল।
বেনফিকা দলত তেওঁ প্ৰভাৱ সুঁৱৰি বেনফিকা আৰু পৰ্তুগালৰ সহখেলুৱৈ বন্ধু এণ্টনিঅ' ছিমছে কৈছিল: " , ."
হাদীছত ছূৰা আল-ফাতিহা আল্লাহ আৰু তেওঁৰ বান্দা ৰ মাজত দুটা অৰ্ধত ভাগ কৰা হৈছে বুলি বৰ্ণিত হৈছে, প্ৰথম তিনিটা আয়াত তেওঁৰ আধা আৰু শেষৰ তিনিটা আয়াত বান্দাৰ।
অধ্যায়টোৰ আৰম্ভণিতে আলহামদুলিল্লাহ বাক্যাংশৰে আল্লাহৰ প্ৰশংসা কৰি, আৰু কোৱা হৈছে যে সকলো সৃষ্টিৰ ওপৰত আল্লাহৰ সম্পূৰ্ণ কৰ্তৃত্ব আছে , যে তেওঁ আৰ-ৰহমান আৰ-ৰহিম বা পৰম কৃপাময় আৰু দয়ালু , আৰু যে তেওঁ বিচাৰৰ দিনত সকলো আৰু সকলোৰে প্ৰকৃত মালিক আৰু হ'ব ।
কিছুমান মুছলমান ধাৰাভাষ্যকাৰে বিশ্বাস কৰে যে ইহুদী আৰু খ্ৰীষ্টান ক্ৰমে আল্লাহৰ ক্ৰোধ উদগনি দিয়া আৰু বিপথে পৰিচালিত হোৱাসকলৰ উদাহৰণ. আন কিছুমানে ইয়াক সকলো সময়ৰ সকলো ইহুদী আৰু খ্ৰীষ্টানৰ একচেটিয়া নিন্দা হিচাপে লয়।
নবেল কোৰআন , যিটো সমগ্ৰ ইংৰাজী ভাষী বিশ্বৰ বেছিভাগ ইছলামিক কিতাপৰ দোকান আৰু চুন্নী মছজিদত আটাইতকৈ বেছি প্ৰচাৰিত কোৰআন বুলি কোৱা হয়, ই দুয়োটা গোটক ক্ৰমে ইহুদী আৰু খ্ৰীষ্টান বুলি সংজ্ঞায়িত কৰে।
ছূৰা আল ফাতিহা মুছলিমসকলৰ ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ কোৰআনৰ ১ নম্বৰ ছূৰা , ইয়াৰ আয়াতৰ সংখ্যা ৭ আৰু ৰুকুৰ সংখ্যা ১।
বান্দাৰ অৰ্ধেক অংশক সামৰি লোৱা শেষৰ তিনিটা আয়াতৰ আৰম্ভণিতে বান্দৰ দ্বাৰা কোৱা হৈছে যে তেওঁলোকে কেৱল আল্লাহৰ ইবাদত কৰে আৰু সহায় বিচাৰে , তেওঁক চিৰাত আল-মুস্তাকিমলৈ পথ প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে।
যিসকলৰ প্ৰতি আল্লাহে প্ৰচুৰতা প্ৰদান কৰিছে, আৰু যিসকলে তেওঁৰ ক্ৰোধ অৰ্জন কৰিছে তেওঁলোকৰ নহয় ।
আন মুছলমান ধাৰাভাষ্যকাৰসকলে এই আয়াতবোৰক কেৱল এটা নিৰ্দিষ্ট গোটৰ লোকৰ কথা কোৱা বুলি ব্যাখ্যা কৰা নাই, বৰঞ্চ এইবোৰক অধিক সাধাৰণ অৰ্থত ব্যাখ্যা কৰা হৈছে।
আজিকালি বহু ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান আৰু ঘৰত যিবোৰ জেনেৰেটৰ ছেট ব্যৱহাৰ হয়,গেছ টাৰ্বাইনো বহু পৰিমানে এনেধৰণৰ।
প্ৰয়োজন হোৱা মাত্ৰকে ইয়াক চলাব পাৰি আৰু লগে লগে বিদ্যুতো পোৱা যায়; মাত্ৰ কেইছেকেণ্ড মানতে ইয়াক বন্ধ কৰাৰো সুবিধা আছে।
গেছ টাৰ্বাইনৰ সহায়ত বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ ভালেখিনি সুবিধা আছে যদিও আমোদজনক কথাটো হ'ল ইয়াক প্ৰথমতে বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা হোৱা নাছিল।
১৯৩৯ চনত ছুইজাৰলেণ্ডত পৰীক্ষামূলকভাবে বিদ্যুৎ উৎপাদন কৰোঁতে প্ৰথম গেছ টাৰ্বাইন ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
প্ৰযুক্তিগত কাৰণত আৰু লাভজনক নোহোৱা বাবে বিদ্যুৎ উৎপাদনত প্ৰথমতে গেছ টাৰ্বাইন সিমান জনপ্ৰিয় হোৱা নাছিল।
ষাঠিৰ দশকত উৰাজাহাজৰ ইঞ্জিনৰ টাৰ্বা-জেট প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ হোৱাৰ পাছত গেছ টাৰ্বাইনৰ প্ৰভূত উন্নতি হয়।
গেছ টাৰ্বাইন হৈছে এক প্ৰকাৰৰ অন্তৰ্দাহী ইঞ্জিন যি চলিবৰ বাবে আৱশ্যক হোৱা শক্তি জ্বলনশীল গেছৰ প্ৰবাহৰ দ্বাৰা লাভ কৰে।
মৃদুলা বৰুৱাৰ অভিনয় জীৱন আৰম্ভ হয় হেমন্ত দত্ত পৰিচালিত আৰু প্ৰমোদ বৰুৱা প্ৰযোজিত বোলছবি উপপথৰ যোগেদি।
পৰিচালক দ্বিজেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱে সেই সময়তে তেওঁৰ নতুন বোলছবি মৰমীৰ কাৰণে এগৰাকী নতুন অভিনেত্ৰীৰ সন্ধানত আছিল।
অভিনেতা হীৰেন চৌধুৰীয়ে তেওঁক মৃদুলা বৰুৱাৰ লগত পৰিচয় কৰায় আৰু বোলছবিখনৰ মূল চৰিত্ৰৰ কাৰণে বৰুৱা নিৰ্বাচিত হয়।
গতিকে কম বয়সতে মৃদুলা বৰুৱাই মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থকাৰ সমসাময়িকভাৱে দুখন চলচ্চিত্ৰৰ মুল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পায়।
অৱশ্যে যদিও উপপথ তেওঁৰ প্ৰথম অভিনীত বোলছবি, মৰমী তেওঁৰ প্ৰথম মুক্তিপ্ৰাপ্ত বোলছবি কিয়নো এইখন উপপথতকৈ আগতীয়াকৈ মুক্তি লাভ কৰে।
১৯৭৯ চনত তেওঁৰ মেঘ মুক্তি ছবিখনে মুক্তি পায় য'ত তেওঁ দুগৰাকী যমজ ভগ্নীৰ দ্বৈত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।
ইয়াৰ পাছতেই তেওঁৰ দুখন সফল বোলছবি বোৱাৰী আৰু ককাদেউতা নাতি আৰু হাতী ছবিঘৰলৈ আহে আৰু লগে লগে তেওঁ এগৰাকী সুদক্ষা অভিনেত্ৰী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে।
ইয়াৰ পাছত তেওঁ মা আৰু প্ৰতিমা নামৰ দুখন নাৰীকেন্দ্ৰিক বোলছবিয়ে মুক্তি পায় য'ত তেওঁ নিজতকৈ বেছি বয়সৰ নাৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।
প্ৰথমে মৰমলগা, নিৰ্দোষ গাঁৱলীয়া ছোৱালীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা বৰুৱাই ২০০০ চনৰ হিয়া দিয়া নিয়া বোলছবিত ঋণাত্মক চৰিত্ৰতো অভিনয় কৰে।
আৱৰ্তন , ইতিহাস , গুণ গুণ গানে গানে আদি বোলছবিসমূহত কৰা অভিনয়ৰ বাবেও তেওঁ সমালোচকৰ পৰা উচ্চ প্ৰশংসা লাভ কৰে।
চতিয়াৰ বিদ্যালয়ত দশম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে মৃদুলা বৰুৱাই প্ৰথমবাৰৰ কাৰণে বিদ্যালয়ৰ নাটক প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু তৃতীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।
মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা সময়ত তেওঁ সদৌ অসম সূৰ্য বৰা সোঁৱৰণী একাংক নাট প্ৰতিযোগিতাত ভাগ লৈ অভিনয়ত প্ৰথম পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।
ইয়াতেই চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক তথা অভিনেতা আব্দুল মজিদে মৃদুলা বৰুৱাৰ প্ৰতিভাক আৱিষ্কাৰ কৰে আৰু তেওঁৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশৰ বাট মুকলি হয়।
চলচ্চিত্ৰৰ উপৰিও মৃদুলা বৰুৱাই ৩০ খনৰো অধিক ভিচিডি ছবি, কেইবাখনো হিন্দী আৰু অসমীয়া দূৰদৰ্শনৰ ধাৰাবাহিক আৰু টেলিফিল্মতো অভিনয় কৰিছে।
অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ আগবঢ়োৱা মূল্যৱান বৰঙণিৰ বাবে মৃদুলা বৰুৱালৈ অসমৰ সামাজিক-সাংস্কৃতিক সংগঠন অসম ষ্টাৰ-এ ২০২১ বৰ্ষত জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা ঘোষণা কৰে
বলটোৰ মূল নিৰ্মাণকাৰী হ'ল টাইপে -স্থিত , যিয়ে তেওলোকৰ ছেনঝেন , গুৱাংডং প্ৰদেশ , চীন-ৰ সহকাৰী -ত বলটো তৈয়াৰ কৰিছিল।
চীনস্থিত মূল কোম্পানীয়ে ব্ৰাজুকা বলৰ তাগিদা পূৰণ কৰিব নোৱৰাৰ পিছত এই কোম্পানীটোক এডিডাচে অতি শীঘ্ৰে বলটোৰ নিৰ্মাণৰ কামত নিয়োগ কৰিছিল।
এই নামটো এটি স্থানীয় সংগঠন আৰু এডিডাচে আয়োজন কৰা এটি ৰাজহুৱা নিৰ্বাচনত প্ৰায় এক নিযুততকৈও অধিক ভোটৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল।
ফিফাৰ অনুসৰি, "এই অনিয়মিত ব্ৰাজুকা শব্দটো ব্ৰাজিলিয়ান লোকসকলৰ দ্বাৰা ব্ৰাজিলিয়ান জীৱন ধাৰণ প্ৰণালীৰ মাধ্যমেৰে জাতীয় গৌৰৱৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়", আৰু "ফুটবলৰ প্ৰটি তেওঁলোকৰ ধাৰণা প্ৰতিফলিত কৰি, ই সকলোৰে প্ৰটি আৱেগ, গৰ্ব আৰু শুভকামনা সুচায়।
" এই শব্দটো ব্ৰাজিলিয়ানসকলৰ বাবে অমাৰ্জিত শব্দ হিচাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ই বিদেশত ব্ৰাজিলিয়ান ডায়েচপৰা ৰ বাবে সুখ্যাত হৈ উঠিছে।
বলটো ছয়টা পলিইউৰিথিন কপাটৰ দ্বাৰা তাপীয় বন্ধনেৰে তৈয়াৰী; কপাট সংখ্যাৰ হ্ৰাসে বলটোৰ স্থিৰতা বৰ্ধিত কৰে বুলি প্ৰতিপন্ন কৰিছে।
ব্ৰাজুকা বলটো পুৰ্বৰ বিশ্বকাপ খেলত ব্যৱহাৰ কৰা জাবুলানি বলতকৈ বেছি বায়ুসক্ৰিয় বুলি মন্তব্য কৰা হৈছে।
এডিডাচ কোম্পানীটোৱে ২ বছৰতকৈও অধিক কাল এই বলটোৰ উন্নয়নৰ কামত লাগি আছিল; আৰু বলটো গ্ৰহণযোগ্য কৰি তুলিবলৈ বহুকেইটা দল আৰু খেলুৱৈৰ লগত কাম কৰিছিল।
বলটো ফিফা -20 বিশ্বকাপ আৰু - -ৰ লগতে আন্ত:ৰাস্ট্ৰীয় বন্ধুত্বপূৰ্ণ খেলসমূহটো এডিডাচ কাফুছা ৰ ছদ্মনামত দেখা গৈছিল।
বিশ্বকাপ মেচ বলৰ পাৰম্পৰিক আৰম্ভণিৰ দুদিন আগতীয়াকৈ ৩ ডিচেম্বৰ,২০১৩ তাৰিখে এডিডাচে ব্ৰাজুকা বলটো মুকলি কৰে।
বৈৰাগীমঠৰ মাজেৰে পাৰ হোৱা কনভয় ৰ'ডে ইয়াক দুখন বিধান সভা সমষ্টিত ভাগ কৰিছে : উত্তৰ ফালে ডিব্ৰুগড় ব্লকৰ অন্তৰ্ভুক্ত ডিব্ৰুগড় বিধান সভা সমষ্টি আৰু দক্ষিণে বৰবৰুৱা ব্লক অন্তৰ্ভুক্ত লাহোৱাল বিধান সভা সমষ্টি।
এক সুন্দৰ আৱাসিক এলেকা হোৱাৰ ওপৰিও ইয়াত বহুতো দোকান-পোহাৰ, বজাৰ, শিক্ষানুষ্ঠান , কাৰ্য্যালয়, হোটেল -ৰেষ্টুৰেন্ট, হোষ্টেল আৰু ধৰ্মানুষ্ঠান আছে।
অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ এখন আগশাৰীৰ কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয় ছল্ট ব্ৰুক একাডেমী ইয়াতেই অৱস্থিত।
ইলেক্‌ট্ৰনিক মেইল, চমুকৈ ইমেইল বা ই-মেইল এজন ব্যক্তিৰ পৰা আন এজন বা কেইবাজনলৈ ডিজিটেল বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিব পৰা এক পদ্ধতি।
আনকি কিছু ইমেইল চিষ্টেমত প্ৰেৰক আৰু প্ৰাপক দুয়োজনে একে সময়তে অনলাইন থাকিলেহে ইমেইল প্ৰেৰণ কৰিব পৰা হৈছিল।
তেওঁ ১৯৭১ চনত বেলেগ বেলেগ কম্পিউটাৰ ব্যৱহাৰ কৰা লোকৰ মাজত ইমেইল আদান-প্ৰদান কৰিব পৰা আৰপানেট নামৰ পদ্ধতিটোৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল।
কিন্তু ৰাজদূত ‘হুমা’ আৰু ‘ভীমা’ৰ চকুত ধূলি মাৰি হৰিদেৱ ঘৰৰপৰা ওলাই গৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰে ভটিয়াই গৈ উত্তৰ গুৱাহাটীৰ অশ্বক্লান্তত থাকিবলৈ লয়।
হৰিদেৱে উত্তৰ ভাৰতৰ সকলো তীৰ্থ দৰ্শন কৰি শেষত কাশীত শ্ৰদ্ধানন্দ আচাৰ্যৰ অধীনত চাৰি বছৰ বেদ আৰু দৰ্শন অধ্যয়ন কৰে।
ভাগৱত সমাপ্ত হোৱাৰ পিছত তেওঁ তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষৰ স্থান বহৰিলৈ ঘূৰি যায় আৰু নিজ প্ৰতিভাৰ বলত বহৰিৰ কেইবাজনো অসৎ চৰিত্ৰৰ লোকক সৎ পথলৈ আনিবলৈ সমৰ্থ হয়।
ভূবনেশ্বৰীয়ে চিৰকুমাৰী হৈ জ্ঞান চৰ্চাত ব্ৰতী হৈ থাকি শেষত মানেৰি সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰিণী হিচাপে অধিষ্ঠিত হয়।
হৰিদেৱৰ গুণ, গৰিমা আৰু পাণ্ডিত্যৰ কথা জানিব পাৰি তেওঁক কোচবিহাৰৰ ৰজা মল্লদেৱে আদৰি নিয়ে আৰু পত্নীসহ তেৰাৰ ওচৰত দীক্ষিত হয়।
পিছত ৰজাই কোচবিহাৰৰ পৰা তিনি-চাৰি কিলোমিটাৰ আঁতৰত হৰিপুৰ সত্ৰ নামেৰে এখন সত্ৰ স্থাপন কৰি বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰাই দিয়ে।
তাত কিছুকাল ধৰ্মপ্ৰচাৰ কৰি তেওঁ পুনৰ অসমৰ বহৰিত স্থাপন কৰা মানেৰি সত্ৰলৈ উভতি আহি ধৰ্ম প্ৰচাৰ অব্যাহত ৰাখে।
হৰিদেৱে ৰচনা কৰা "হৰিনাম কীৰ্ত্তন পদ্ধতি" নামৰ পুথিখনত কীৰ্তনৰ প্ৰকৃত অৰ্থ আৰু তাৰ আঁতিগুৰি আলোচনা কৰা হৈছে।