polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
লখিমপুৰ জিলাৰ পশ্চিম প্ৰান্তত সততে পূৰ্ণ দত্ত নামেৰে পৰিচিত পূৰ্ণানন্দ দত্তই ১৯৩২ চনত কংগ্ৰেছত যোগদান কৰি সমগ্ৰ ভাৰতত চলি থকা স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সক্ৰিয় অংশীদাৰ হৈ পৰে।
তেওঁৰ সমসাময়িক লখিমপুৰ জিলাৰ পশ্চিমাঞ্চলৰ আন কেইবাগৰাকী উদীয়মান যুৱকেও উত্তৰ লখিমপুৰ মহকুমাত কংগ্ৰেছৰ সাংগঠনিক ভেটি শক্তিশালী কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলাইছিল।
এই মুক্তিযুঁজাৰুসকলৰ ভিতৰত যোগেশ্বৰ বৰুৱা, উমাকান্ত ৰাজখোৱা, লীলাৰাম ভূঞা, থানেশ্বৰ গগৈ অন্যতম আছিল।
১৯৩৬ চনত ফুলনিখাটত যোৰহাটৰ মুক্তিযোদ্ধা হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱাৰ সভাপতিত্বত অনুষ্ঠিত ধলপুৰ, নাৰায়ণপুৰ আৰু খেৰাজখাত মৌজাক লৈ গঠিত ৰায়ত সভাৰ চতুৰ্থ বাৰ্ষিক অধিৱেশনৰ উদ্যোক্তা আছিল পূৰ্ণ দত্ত।
১৯৪০ চনত মহাত্মা গান্ধীয়ে ব্যক্তিগত একক সত্যাগ্ৰহৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰি প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ জৰিয়তে প্ৰতিখন জিলাৰ পৰা একক সত্যাগ্ৰহীৰ তালিকা বিচাৰিছিল।
তদানীন্তন লখিমপুৰ জিলা কংগ্ৰেছৰ পৰা কংগ্ৰেছ আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ প্ৰতি আস্থাশীল ২৬জন ব্যক্তিৰ তালিকা গান্ধীজীলৈ পঠিওৱা হৈছিল।
১৯৪২ চনৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত লখিমপুৰ জিলাৰ পশ্চিম অঞ্চলৰ পৰিচালক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা পূৰ্ণ দত্ত ১৯৪৩ চনৰ ২০ মাৰ্চ তাৰিখে লখিমপুৰত গ্ৰেপ্তাৰ হৈ ৬ এপ্ৰিল তাৰিখৰ পৰা তেজপুৰৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰত প্ৰায় দুবছৰ চিকিউৰিটি প্ৰিজনাৰ হিচাপে কাৰাৰুদ্ধ হ'বলগা হয়।
উল্লেখনীয় যে, পূৰ্ণ দত্ত আৰু যোগেশ্বৰ বৰুৱাই সেইসময়ত সভা-সমিতিৰ জৰিয়তে গ্ৰুপিঙৰ বিপক্ষে জনমত গঠন কৰাত আগভাগ লৈছিল।
ইয়াৰ লগতে, উত্তৰ লখিমপুৰত সেইসময়ত গা কৰি উঠা সাম্প্ৰদায়িক ৰাজনীতি মষিমুৰ কৰাত এই দুগৰাকী ব্যক্তিৰ অৱদান স্বীকাৰ কৰা হয়।
কাৰাগাৰত থকাৰ সময়ত তেওঁ গোপীনাথ বৰদলৈ, মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰী, বিমলা প্ৰসাদ চলিহা, অমিয় কুমাৰ দাস, বিশ্ব নাৰায়ণ শাস্ত্ৰী, হেম ভৰালী, ফকৰুদ্দিন আলি আহমেদ, বিজয়চন্দ্ৰ ভাগৱতী আদি ব্যক্তিসকলৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল।
তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাত ধলপুৰ মৌজা কংগ্ৰেছৰ কাৰ্যালয়তে ১৯৪৮ চনত ধলপুৰ দাতৱ্য চিকিৎসালয় আৰম্ভ হয়।
১৯৫০ চনত স্বাধীন ভাৰতৰ চৰকাৰে ১৯৪২ চনত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে ৰাইজৰ পৰা আদায় কৰা পাইকাৰী জৰিমণাৰ দহ হেজাৰ টকা ঘূৰাই দিয়াত সেই টকাৰে ধলপুৰত ১৯৩০ চনলৈকে বৰ্তি থকা ধলপুৰ মজলীয়া বিদ্যালয়খন হৰিপদ দত্ত আৰু পুৰ্ণ দত্তৰ উদ্যোগত পুনৰ নিৰ্মিত হয়।
উল্লেখ্য যে, ১৯৪৯ চনত পূৰ্ণ দত্তই শিমলুগুৰি অঞ্চলত চৰকাৰী আবাদী মাটি সংগ্ৰহ কৰি দুখীয়া গঞাৰ মাজত সমবায় ভিত্তিত খেতি কৰাৰ উদ্দেশ্যে ধলপুৰ ফাৰ্মিং কো-অপাৰেটিভ চ'ছাইটি স্থাপন কৰিছিল।
বৃহত্তৰ নাৰায়ণপুৰ-বিহপুৰীয়া অঞ্চলত উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে মহাবিদ্যালয়ৰ অভাৱ অনুভৱ কৰি পূৰ্ণ দত্তই চলোৱা প্ৰচেষ্টাৰ ফলস্বৰূপে নাৰায়ণপুৰৰ পাণবাৰীত ১৯৬৪ চনত নাৰায়ণপুৰ কলেজ প্ৰতিষ্ঠাপিত হয়।
এই নাৰায়ণপুৰ কলেজেই পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত মাধৱদেৱ মহাবিদ্যালয় হিচাপে নামাংকৃত হৈ ২০১৯ চনত মাধৱদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়লৈ উন্নীত হয়।
১৯৭৬ চন পৰ্যন্ত পূৰ্ণ দত্ত নাৰায়ণপুৰ কলেজৰ প্ৰথমে সম্পাদক আৰু পিছলৈ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক হিচাপে তেওঁৰ অৱদানৰ প্ৰতি স্বীকৃতি জনাই মাধৱদেৱ মহাবিদ্যালয়ৰ বিজ্ঞান ভৱনটো 'পূৰ্ণানন্দ দত্ত বিজ্ঞান ভৱন' নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়।
মুক্তিযুঁজাৰু পূৰ্ণ দত্তই কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ দ্বাৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত হৈ তাম্ৰপত্ৰ আৰু মুক্তিযুঁজাৰু পেঞ্চন লাভ কৰিছিল।
উল্লেখনীয় যে, আশীৰ দশকত অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ বাবে হোৱা অসম আন্দোলনৰ সমৰ্থনত পূৰ্ণ দত্তই তেওঁৰ তাম্ৰপত্ৰ ঘূৰাই দি সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
পূৰ্ণানন্দ দত্ত ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত অসমৰ এগৰাকী মুক্তি যুঁজাৰু, সমাজ সেৱক, শিক্ষা সংগঠক আৰু গান্ধীবাদী কৰ্মী আছিল।
তেওঁ লখিমপুৰ জিলাৰ পশ্চিম প্ৰান্তৰ অঞ্চলটিত স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ অগ্ৰণী কৰ্মী হোৱাৰ লগতে এই অঞ্চলৰ বিভিন্ন শৈক্ষিক আৰু সামাজিক অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান গঢ় দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।
১৯৫০ চনত অসমত হোৱা প্ৰলয়ংকৰী ভূমিকম্পৰ সময়ত বি কে ভাণ্ডাৰীৰ সহযোগত, আৰু ১৯৬২ চনৰ চীনৰ আক্ৰমণৰ সময়ত সাহায্য আৰু পুনৰ্গঠন অভিযানতো তেওঁ আগভাগ লৈছিল।
পূৰ্ণানন্দ দত্তৰ জন্ম হৈছিল ১৯১২ চনৰ ৫ মাৰ্চ তাৰিখে লখিমপুৰ জিলাৰ ধলপুৰৰ হিচিঙলীয়া গাঁৱৰ এটা সাধাৰণ কৃষক পৰিয়ালত।
সৰুতেই পিতৃ মায়াৰাম দত্তক হেৰুওৱা পূৰ্ণানন্দ দত্তই ধলপুৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাথমিক আৰু ধলপুৰ কম্বাইনড্ মিডল্ স্কুলত এম. ই. পৰ্যায়ৰ শিক্ষা লাভ কৰাৰ পিছত লখিমপুৰ গৱৰ্ণমেণ্ট হাইস্কুলত নাম লগাই হাইস্কুলৰ অষ্টম শ্ৰেণীলৈকে পঢ়িয়েই আৰ্থিক কাৰণত শিক্ষাজীৱনৰ ইতি পেলাবলগা হয়।
এনে বহুত ভাষিক জনগোষ্ঠী আছে যিবিলাকে নিজৰ ভাষা কোৱাৰ উপৰিও অসমীয়া ভাষা সামাজিক জীৱনত ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰাকৃতিক আৰু সমষ্টিগত দ্বিভাষিত্ব গ্ৰহণ কৰিছে।
মাতৃভাষা অসমীয়া নোহোৱাসকলে মাতৃভাষা জনাৰ উপৰিও অসমীয়া, হিন্দী, ইংৰাজী শিকি চাৰিটা ভাষাৰ জ্ঞান অৰ্জন কৰে।
কিন্তু সামাজিক জীৱনত বহুভাষিক অঞ্চলত বসবাস কৰা মানুহে ভাবৰ আদান-প্ৰদান কৰিবৰ বাবে দুটা বা ততোধিক ভাষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আহি পৰা দেখা যায়।
ফলত আনুষ্ঠানিক বা অনানুষ্ঠানিকভাৱে সেই অঞ্চলৰ মানুহে দুটা বা ততোধিক ভাষা শিকি ভাব প্ৰকাশ কৰিব পৰা দক্ষতা অৰ্জন কৰি লয়।
কিন্তু বহুভাষিক অঞ্চলবিশেষত বসবাস কৰা বহু ভাষিক জনগোষ্ঠী বা জনসমষ্টিয়ে ৰাজহুৱা জীৱন, শৈক্ষিক জীৱন, ব্যৱসায়িক জীৱনৰ উদ্দেশ্য সম্পূৰ্ণ কৰিবৰ কাৰণে স্বভাৱতে দুটা বা ততোধিক ভাষা পৰিৱেশৰ লগত কৰা মিলা-মিছাৰ মাধ্যমেৰে আপুনা-আপুনি শিকি লবলৈ সক্ষম হয়।
২০১১ চনত হায়দৰীয়ে সুধীৰ মিশ্ৰৰ ৰোমাণ্টিক ড্ৰামা ছবি য়ে ছালী জিন্দেগীত অভিনয় কৰে৷ ছবিখনত তেখেতৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল অৰুণোদয় সিঙে৷ এগৰাকী প্ৰাক্তন অভিযুক্তৰ পত্নীৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হোৱা অদিতিয়ে ছবিখনত আগবঢ়োৱা অনবদ্য অভিনয়শৈলীৰ বাবে দৰ্শক আৰু সমালোচকৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰে৷ অৱশ্যে অৰুণোদয় আৰু অদিতিৰ মাজত চিত্ৰায়িত হোৱা কেতবোৰ উত্তেজক দৃশ্যইও এইক্ষেত্ৰত অৰিহণা যোগাইছিল৷ অদিতিয়ে অভিনয়ৰ বাবে স্ক্ৰীণ বঁটাৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰে৷ ইয়াৰ পিছত ছবিখনৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি হয়৷ ২০১১ চনত অদিতিক দেখা যায় সাংগীতিক ড্ৰামা ছবি ৰকষ্টাৰত৷ পোনপ্ৰথমে অদিতিক কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰটোৰ বাবে যোগাযোগ কৰা হৈছিল যদিও ছবিখনৰ পৰিচালক ইমতিয়াজ আলীয়ে নৱাগতা নাৰ্গিছ ফাকৰীকহে শেষমুহূৰ্তত সেই চৰিত্ৰটোলৈ নিৰ্বাচিত কৰে৷ পাছত আলীয়ে অদিতিক সহ-অভিনেত্ৰীৰ বাবে যোগাযোগ কৰে৷অৱশ্যে ছবিখন মুক্তি হোৱাৰ আগে আগে অদিতিৰ বহুকেইটা দৃশ্য মূল ছবিৰ পৰা কাটি দিয়া হয়৷ এনেধৰণৰ কাৰ্য তেখেতৰ পূৰ্বৰ ছবি দিল্লী-৬তো কৰা হৈছিল৷ এগৰাকী সমালোচকে এই অসামঞ্জস্যতা প্ৰত্যক্ষ কৰি মন্তব্য কৰে যে, তেখেতৰ চৰিত্ৰটো- ." ".
অদিতিয়ে এটা ৰাজহুৱা মন্তব্য প্ৰকাশ কৰে যে-তেখেতে কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰতহে অভিনয় কৰিব বিচাৰে, সহকাৰী অভিনেত্ৰী হিচাপে নহয়৷ ২০১২ চনত অদিতিয়ে আলী জাফৰৰ বিপৰীতে লণ্ডন, পেৰিছ, নিয় ইয়ৰ্ক নামৰ ছবিখনত শীৰ্ষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে৷ এইটো আছিল তেখেতৰ প্ৰথমটো কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ৷ অনু মেননৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হোৱা এই ছবিখনত এহাল ডেকা-গাভৰু বিভিন্ন প্ৰেক্ষাপটত পৃথিৱীৰ তিনিখন ভিন্ন ঠাইত দেখাদেখি হয়৷ ছবিখনত অদিতিয়ে ললিতা নামৰ চৰিত্ৰটো ৰূপায়ন কৰে আৰু সমালোচকৰ পৰা মোটামুটি ইতিবাচক সঁহাৰি লাভ কৰে৷ উদাহৰণস্বৰূপে, .ৰ এগৰাকী সমালোচকে কয় যে, " ". দ্য হিন্দু আৰু এনডিটিভিৰ সমালোচকেও অদিতিৰ অভিনয়ক প্ৰশংসা কৰে৷ হলিউডৰ এনিমেশ্যন ছবি 4: ত অদিতিয়ে সেইখিনি সময়তে উই আৰ ফেমিলি নামৰ গীতটোত কণ্ঠদান কৰে৷
ভাৰতনাট্যমৰ নৃত্যশিল্পী হিচাপে হায়দৰীয়ে নিজৰ কেৰিয়াৰৰ পাতনি মেলে৷ শিক্ষাগুৰু লীলা ছেমছনৰ নৃত্যৰ দল স্পেন্দাৰ লগত অদিতি জড়িত হয় আৰু শিক্ষাৰ্থীসকলক প্ৰশিক্ষিত কৰে৷ তেখেতে ভাৰতৰ বাহিৰলৈও গৈ মঞ্চত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে৷ ২০০৪ চনৰ প্ৰাৰম্ভতে, হায়দৰীয়ে তেখেতৰ অভিনয় জীৱনৰ প্ৰথমখন ছবি শৃংগৰামত অভিনয় কৰে৷ ছবিখনত অদিতিয়ে ১৯ শতিকাৰ উপাসনাগৃহৰ এগৰাকী নৃত্যশিল্পী দেৱদাসীৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হয়৷ তামিল ভাষাৰ এই ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল শাৰদা ৰামানাথন আৰু প্ৰযোজক আছিল পদ্মিনী ৰৱি৷ ছবিখন ২০০৫ আৰু ২০০৬ চনত বহুকেইটা ছবি মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হয়৷ ইয়াৰ পিছত ছবিখনে তিনিটাকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ ছবিগৃহত ছবিখন মুক্তি হয় ২০০৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত৷ অদিতৰ অভিনয়দক্ষতা প্ৰত্যক্ষ কৰি এগৰাকী সমালোচকে মন্তব্য কৰে যে-" , ".
২০০৭ চনত তামিল ভাষাৰ ছবি শৃংগৰামৰ যোগেদি অদিতিয়ে ছবিৰ জগতত খোজ পেলায়৷ পিছে অদিতিৰ বাবে খ্যাতি আৰু সমাদৰ কঢ়িয়াই আনে ২০১১ চনৰ ৰোমাণ্টিক থ্ৰিলাৰধৰ্মী ছবি য়ে ছালী জিন্দেগীয়ে৷ ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল সুধীৰ মিশ্ৰ৷ ছবিখনত অভিনয় কৰি অদিতিয়ে শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ স্ক্ৰীণ বঁটা পাবলৈ সক্ষম হয়৷ পৰৱৰ্তী সময়ত অদিতিয়ে সাংগীতিক ড্ৰামা ৰকষ্টাৰ , হৰৰ-থ্ৰিলাৰ মাৰ্ডাৰ-৩ , একছন-কমেডি বছ আৰু থ্ৰিলাৰধৰ্মী ছবি ৱাজিৰ ত অভিনয় কৰে৷
অদিতিৰ দুবছৰ বয়সত তেখেতৰ পিতৃ-মাতৃৰ মাজত বিবাহ-বিচ্ছেদ হয়৷ মাতৃ হায়দৰাবাদলৈ আহে আৰু তাৰপৰাই পাৰিবাৰিক ব্যৱসায় চম্ভালে৷ আনহাতে পিতৃয়ে দ্বিতীয় বিবাহ কৰে৷ হায়দৰীয়ে হায়দৰবাদ আৰু দিল্লীত শৈশৱ অতিবাহিত কৰে৷ ছবছৰ বয়সত অদিতিয়ে ভাৰতনাট্যমৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে আৰু প্ৰতিষ্ঠিত নৃত্যশিল্পী লীলা ছেমছনৰ শিষ্যা হয়৷ অদিতিয়ে কৃষ্ণমূৰ্তি সংস্থাত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে আৰু পাছলৈ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লেডি শ্ৰীৰাম কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷
২০১৭ চনত হায়দৰীয়ে মণি ৰত্নমৰ ছবি কাটৰু ৱেলিয়িডায়ত এটি শীৰ্ষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে৷ চিকিৎসক লীলা আব্ৰাহমৰ ভূমিকাত তেখেত অৱতীৰ্ণ হয়৷ ছবিখন মুক্তি হোৱাৰ পাছত, অদিতিয়ে দক্ষিণ ভাৰতীয় ছবি উদ্যোগতো নিজৰ প্ৰসাৰতা লাভ কৰে৷ ২০১৮ চনত অদিতিয়ে মহাকাব্যিক ছবি পদ্মাৱতত আলাউদ্দিন খিলিজীৰ পত্নী ৰাণী মেহেৰুন্নিছাৰ চৰিত্ৰটো ৰূপায়ণ কৰে৷ ছবিখন সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী হিন্দী ভাষাৰ ছবিৰ তালিকাভূক্ত হয়৷
অৱশ্যে ছবিগৃহত মুক্তি পোৱা আদিতিৰ প্ৰথমখন ছবি হয়গৈ মালায়ালম ভাষাৰ ছবি প্ৰজাপতি ৷ এইখন ছবিত অদিতিয়ে মাম্মুট্টীৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল৷ ২০০৯ চনত অদিতিয়ে ৰাকেশ ওমপ্ৰকাশ মেহৰাৰ ছবি দিল্লী-৬ত অভিনয় কৰে৷ ছবিখনত অভিষেক বচ্চন আৰু ছোনম কাপুৰ-য়েও অভিনয় কৰিছিল৷ এইখন হৈছে অদিতিৰ প্ৰথমখন হিন্দী ছবি৷
অদিতিৰ জন্ম হৈছিল হায়দৰবাদত৷ পিতৃ আছিল এহছান হায়দৰী আৰু মাতৃ বিদ্যা ৰাও৷ বিদ্যা ৰাও হৈছে এগৰাকী সমাদৃত শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী৷ তেখেতে থুমৰী আৰু দাদৰা প্ৰকাৰৰ সংগীতলৈ বৰঙণি আগবঢ়াইছে৷ পিতৃ এগৰাকী ছুলাইমানী মুছলিম আৰু মাতৃ এগৰাকী হিন্দু আছিল৷ ২০১৩ চনত অদিতিৰ পিতৃৰ দেহাৱসান হয়৷
অদিতি ৰাও হায়দৰী হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, নৃত্যশিল্পী আৰু গায়িকা৷ হিন্দী ভাষাৰ ছবিৰ লগতে অদিতিয়ে তামিল, তেলেগু আৰু মালায়ালম ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰিছে৷
অভিজাত শ্ৰেণীৰ মাজত কিটি পাৰ্টি বেছ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰাৰ পিছত জনপ্ৰিয় মাধ্যমত এই নাম বেছি প্ৰচলিত হয়।
কিটি পাৰ্টিত বিভিন্ন লঘু খেল অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰে আৰু আন সদস্যসকলৰ সৈতে এটা বিষয় আলোচনা কৰাৰ এটা বিষয় অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰে।
যিগৰাকী ব্যক্তিৰ নাম বাছনি কৰা হয় তেওঁ পৰৱৰ্তী কিটি পাৰ্টিৰ আয়োজন কৰে আৰু কেন্দ্ৰীয় পুঁজিৰ পৰা টকা লাভ কৰে।
কিটি পাৰ্টি ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ কিছু অঞ্চলত অনানুষ্ঠানিক সঞ্চয় ক্লাৱৰ প্ৰসংগত মহিলাসকলৰ সামাজিককৰণৰ বাবে জনপ্ৰিয় আয়োজন।
কিটি পাৰ্টিত সংগ্ৰহ কৰা পৰিমাণৰ অৰ্থ প্ৰতিজন সদস্যই প্ৰতি মাহে এক নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণ পৰিশোধ কৰে।
তেওঁলোকৰ পৰিশোধৰ বিৱৰণ, সদস্যৰ যোগাযোগ নম্বৰ, আৰু নিয়মবোৰ নিৰীক্ষণ কৰে আৰু এইবোৰ পঞ্জীভূক্ত কৰা হয়।
কিটি পাৰ্টিত যোগদান নকৰাৰ বাবে সদস্যৰ ওপৰত জৰিমনা আৰোপ কৰা হ'ব পাৰে, পলমকৈ পৰিশোধ কৰা, পলমকৈ উপনীত হোৱা ইত্যাদিৰ ওপৰতো জৰিমনা আৰোপ কৰিব পাৰে।
চিংফৌসকল মংগোলীয় মূলৰ লোক আৰু তেওঁলোকৰ মৌখিক বুৰঞ্জী মতে তেওঁলোকে প্ৰায় ৮০০ৰ পৰা ৭০০ খ্ৰীঃপূঃৰ ভিতৰত মংগোলীয়াৰ মাজ'ই ছিংৰা বাম বা ননৈ ছিংৰা বাম অৰ্থাৎ মালভূমিৰ পৰা প্ৰব্ৰজন কৰি আহি তিব্বতৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অঞ্চলত বসবাস কৰিছিল।
তিনিচুকীয়া জিলাৰ লিডু, মাৰ্ঘেৰিটা, শদিয়া আদি বিভিন্ন অঞ্চলত ঘাইকৈ চিংফৌসকলৰ বসতি দেখিবলৈ পোৱা যায়।
মাৰ্ঘেৰিটাৰ আশে পাশে চিংফৌসকলে বসবাস কৰা গাওঁসমূহ হৈছে- বিছাগাওঁ, কুমচাইকং, হাচাক, ইনঠেম, তিনিসূতি, উলুপ, লংগাওঁ, মুগংপথাৰ, পাংহুম, নিঙগাম, কাম্বাগাওঁ, লংটং, মোংলাং, লালপথাৰ, কথাগাও, বাঁহবাৰী, পাণবাৰী, দুৱাৰমৰা, কেটেটং পাৱৈমুখ, নাকংপথাৰ, গিঠাগুটি, নিঙদাগাও, উবান, দিবাং আদি।
পূৰ্বপুৰুষ স্বপং য়ংৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা জনাই এই উৎসৱ প্ৰত্যেক বছৰে ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে পালন কৰা হয় যদিও সাধাৰণতে উদযাপন অনুষ্ঠানসমূহ ১২-১৫ ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে চলে।
অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ লগতে দুয়োখন ৰাজ্যই যুটীয়াভাৱেও এই উৎসৱ পালনৰ বাবে বিভিন্ন অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰে।
পৰম্পৰাগতভাৱে সামূহিক ভোজনৰ সময়ত দলপতিৰ প্ৰতি সন্মান জনাই বাদ্যযন্ত্ৰৰ তালে তালে মানাও পয়ৰ নৃত্য কৰা হৈছিল।
চিংফৌ জনগোষ্ঠী হৈছে চীন, ম্যানমাৰ আৰু ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত বিস্তৃত হৈ থকা কাচিন লোকসকলৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ জাতিগত উপগোট।
উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশতেই প্ৰধানকৈ চিংফৌ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ অৱস্থিতি পোৱাৰ লগতে মেঘালয় আৰু মণিপুৰৰ কিছু অঞ্চলতো তেওঁলোকৰ বসতি দেখিবলৈ পোৱা যায়।
অসম আৰু অৰুণাচলৰ চিংফৌসকলক নামফুক খ্‌ৱাং, ডিয়ুন খ্‌ৱাং, টিয়েন খ্‌ৱাং আৰু টুৰুঙ খ্‌ৱাং নামেৰে চাৰিটা গোটত ভগোৱা হয়।
টাই জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ লগতে চিংফৌসকলেও পালন কৰা আন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসৱ হৈছে চাংকেন বা নৱবৰ্ষ।
নৱবৰ্ষ উপলক্ষে আগৰেপৰা সাজু কৰি ৰখা সুগন্ধি পানী বুদ্ধৰ প্ৰতিমাসমূহত ছটিওৱা হয় আৰু প্ৰতিমাৰ গাৰে নিগৰি অহা সেই পানী ভক্তসকলে সংগ্ৰহ কৰে।
কিন্তু বিভিন্ন সভ্যতা-সংস্কৃতিৰ সংস্পৰ্শলৈ অহাৰ ফলত তেওঁলোকে অন্যন্য ধৰ্মবিশ্বাসো আঁকোৱালি লৈছে।
জৰা-ব্যাধি, আকাল, মাৰি-মৰক ইত্যাদিৰ সময়ত তেওঁলোকে নাট বা দেও-মনিচৰ পূজা-পাতল আৰু বলি-বিধানো সম্পন্ন কৰে।
পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাৰ অসমৰ বুৰঞ্জী শীৰ্ষক গ্ৰন্থত চিংফৌসকলক "বৰ যুঁজ জাতি" বুলি উল্লেখ আছে।
এই শাকৰ ফুল আৰু পাতৰ এটা বিশেষ গোন্ধ আছে এই ফুল আৰু পাত শুকুৱাই ইয়াক গৰম পানীত উতলাই চীন দেশত এই পানীয় জ্বৰ বা ইনফ্লুৱেঞ্জা ৰোগীক খাবলৈ দিয়ে।
এই শাকবিধৰ খাবৰ বাবে যোগ্য অংশত যথেষ্ট পৰিমাণে খনিজ, ভিটামিন সহ পটাছিয়াম আৰু প্ৰতি ১০০ গ্ৰাম শাকত ৩.৪ কেৰোটিন থাকে।
ইয়াৰ উপৰিও, উদ্ভিদ বিধত বিভিন্ন এণ্টিঅক্সিডেণ্ট থাকে যাৰ মানৱ স্বাস্থ্যৰ বাবে সম্ভাৱ্য দীৰ্ঘম্যাদী লাভালাভ আছে।
চি. কৰোনাৰিয়াম ভাৰ. স্পাটিওচমে এক লাভজনক মানৱ অন্ত্ৰৰ বেক্টেৰিয়া লেক্টোবেচিলাছ কেচি-ৰ বিকাশ প্ৰতিহত কৰে।
ভাৰতৰ দিল্লী, কৰ্ণাটক, নাগপুৰ, উত্তৰ-পূৱ অঞ্চল যেনে পশ্চিম বংগ, অসমত এই শাকৰ খেতি সীমাবদ্ধ হৈ পৰিছে।
নামঘৰীয়া উপন্যাসখন এখন গাঁৱৰ কেও-কিছু নোহোৱা, ঈশ্বৰৰ একান্ত ভকত এজন নামঘৰীয়াৰ জীৱন আৰু গাঁৱৰ লোকসকলৰ বাবে তেওঁ পালন কৰা দায়িত্ব, ত্যাগ আদিৰ কহিনীৰ আধৰত ৰচিত।
নামঘৰীয়াৰ এশ এবুৰি কাম- নামঘৰ সৰা- মোচা কৰাৰ পৰা গাঁৱৰ মানুহৰ জা-জঞ্জাল গুচোৱালৈ, স্কুলৰ ল'ৰা- ছোৱালীৰ পেন্সিল বা নেওতা কিতাপ কিনি দিয়াৰ পৰা মালতী বুঢ়ীৰ হেদালিখন সাজি দিয়ালৈ নামঘৰীয়া ন'হলেই নহয়।
নামঘৰীয়াই ৰুদ্ৰ চোৰৰ পুতেক বাখৰক বেপাৰ কৰি উপাৰ্জন কৰিবলৈ শিকায়, মালতী বুঢ়ীৰ মৰণৰ কালত পৰিচৰ্যা কৰে আৰু শেষ ইচ্ছা স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰটোৰ স্থাপনত মুখ্য ভূমিকা লয়, হালৰ গৰু মৰি যোৱা জয়দ্ৰথৰ বাবে খেতিৰ যোগাৰ কৰে, ৰুদ্ৰ চোৰ, বুদুৰাম, গুণাইহঁতৰ বাবে কামৰ যোগাৰ কৰে।
অৱশেষত জগন্নাথ দৰ্শনাৰ্থে পুৰী অভিমুখে যাত্ৰা কৰে যদিও নামঘৰীয়াই আদবাটৰ পৰা উভতি আহি নামঘৰৰ সমুখতে ঈশ্বৰলৈ সেৱা জনাই ইহলীলা সম্বৰণ কৰে।
অন্যান্য গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰসমূহ হৈছে- বাখৰ, মালতী বুঢ়ী ওৰফে মেছুৰ মাক, সৰুগোঁসাই, নৱ, ৰুদ্ৰ চোৰ ওৰফে ৰুদ্ৰকান্ত, বাখৰৰ মাক, জয়দ্ৰথ, ঠানু, হেমকান্ত, ডাক্তৰ, দৰোগা অচিন্ত্য ডেকা, সৰুগোঁসাইৰ জীয়েক মাজনী ইত্যাদি।
কেইনৰ অনুভৱ যে- 'কোৱাইট্' গ্ৰন্থখনৰ বাবে দৰকাৰ হোৱা উদ্যমখিনি সম্ভৱতঃ আহিছিল ১৯৬৩ চনৰ নাৰীবাদী কিতাপ " "ৰ আঁৰত থকা বাসনা আৰু ক্ৰোধৰ পৰা কেইনে বৰ্তমান সময়ৰ অন্তৰ্মুখী মানুহৰ লগত সেই সময়ৰ নাৰীসকলৰ তুলনা কৰিব বিচাৰে যাৰ বিপুল পৰিমাণৰ প্ৰতিভা অব্যৱহৃত হৈ পৰি আছিল।
তেওঁৰ মত-অধিকাংশ অন্তৰ্মুখী মানুহেই উপলব্ধি নকৰে যে-তেওঁলোকৰ মনে নিবিচৰা কিছুমান কামত নিয়োজিত হৈ তেওঁলোকে ধাৰাবাহিকভাৱে নিজৰ সময়বোৰ পাৰি কৰিছে।
কেইনে সেইসকল মানুহৰ মনত এক অধিকাৰ প্ৰোথিত কৰিব বিচাৰে যাৰ দ্বাৰা শক্তিমান হৈ তেওঁলোকে নিজে বিচৰা মানুহজন হ'ব বিচাৰে।
ছুছান হ'ৰ'ৱিটজ্ কেইন হৈছে এগৰাকী আমেৰিকান লেখিকা, প্ৰবক্তা আৰু "কোৱাইট্" নামৰ অ-কাহিনীমূলক গ্ৰন্থখনৰ লেখিকা।
এই বিশেষ গ্ৰন্থখনৰ মতে- পাশ্চাত্য সংস্কৃতিয়ে অন্তৰ্মুখী মানুহৰ বৈশিষ্ট্য আৰু সামৰ্থ্যসমূহৰ অৱমূল্যায়ণ কৰাৰ লগতে ভুলো বুজি আহিছে।
২০১২ চনত প্ৰকাশিত এই গ্ৰন্থখনে "নিউ ইয়ৰ্ক টাইমছ্"ৰ বেষ্ট-চেলাৰ তালিকাত তিনি বছৰতকৈও অধিক কাল অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছিল।
আইনজীৱী হৈ কৰ্ম সম্পাদন কৰি থাকোঁতেও কেইন লক্ষ্য কৰিছিল যে তেওঁৰ প্ৰতিষ্ঠানটোত কৰ্মৰত লোকসকলে কেইনৰ লেখিয়া ব্যক্তিৰ বৈশিষ্ট্যবোৰ তেওঁলোকৰ বৃত্তিত সদব্যৱহাৰ কৰিছিল।
পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ উপলব্ধি কৰিলে যে- অন্তৰ্মুখিতা আৰু বৰ্হিমুখিতা সম্বন্ধীয় ধাৰণাই পৰিচয়গত দিশত সাঙোৰ খাই থকা কিছুমান প্ৰশ্নৰ এটা ভাষা হৈ পৰিল-যাৰ এতিয়ালৈকে অভাৱ দেখা গৈছিল।
২০১৫ চনত স্থাপিত হোৱা এই বিশেষ উদ্দেশ্য-ভিত্তিক কোম্পানীটোৱে শিশুৰ প্ৰতিপালন, শিক্ষা, কৰ্মস্থলীৰ পৰিৱেশৰ লগতে জীৱনশৈলীৰ ক্ষেত্ৰতো বিভিন্ন পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে।
ক্লিয়েৰি গোটিলেব ষ্টিন এণ্ড হেমিল্টনত কেইনে সাতটা বছৰ ধৰি এটৰ্নী হিচাপে কাম কৰে, তাৰপিছত দ্য নেগোছিয়েছন কোম্পানীৰ মালিক আৰু অধ্যক্ষ হৈ আলোচনা-পৰামৰ্শবিদহিচাপে সেৱা আগবঢ়ায়।
উডহাল ইনষ্টিটিউট ফ'ৰ এথিকেল লিডাৰশ্বিপ নামৰ এটা শিক্ষামূলক অলাভজনক প্ৰতিষ্ঠানতো তেখেতে সভ্য আৰু শিক্ষক হিচাপে সেৱা আগবঢ়ায়।
তেওঁ এক নতুন ধৰণৰ "সামূহিক চিন্তন"ৰ পোষকতা কৰিছিল, যাৰ আধাৰ হ'ব গভীৰ চিন্তা আৰু একক পৰ্যবেক্ষণ।
ঘৰত পৰিয়ালৰ মাজত নীৰৱতাৰ মাজতে থাকি লিখাৰ কামত মনোনিৱেশ কৰিবৰ বাবে কেইনে তেওঁৰ কৰ্পোৰেট কেৰিয়াৰ ত্যাগ কৰে।
এই চৰিত্ৰটোৰ বিষয়ে আটাইতকৈ পুৰণি আৰু পৰিবেশিত ঐতিহাসিক নাটক হ’ল ইমতিয়াজ আলি তাজৰ উৰ্দু ভাষাৰ নাট আনাৰকলী, যিখন ১৯২২ চনত মঞ্চায়িত হৈছিল।
এই নাটখনৰ আধাৰত লাভ অফ এ মুগল প্ৰিঞ্চ নামৰে নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ এখনো নিৰ্মিত হৈছিল; ১৯২৮ চনত মুক্তি পোৱা ছবিখনত নাট্যকাৰ তাজে আকবৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছল।
তামিল ভাষাৰ ১৯৬৬-ৰ আনাৰকলীৰ পৰিচালক আছিল কুনচাকো আৰু ইয়াত অভিনয় কৰিছিল আক্কিনেনী নাগেশ্বৰ ৰাও আৰু অঞ্জলি দেৱীয়ে।
১৯৬০ চনত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ মাইলৰ খুঁটিস্বৰূপ কে. আচিফ পৰিচালিত আনাৰকলী মুক্তি পায়, য’ত নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল মধুবালাই, চেলিমৰ ভূমিকাত দিলীপ কুমাৰ আৰু আকবৰৰ ভূমিকাত পৃথ্বীৰাজ কাপুৰে।
এটা কাহিনী অনুসৰি তেওঁৰ মোগল চাহজাদা চেলিমৰ সৈতে অবৈধ সম্পৰ্ক আছিল, যাৰবাবে তেওঁক মোগল সম্ৰাট আকবৰে জীয়াই জীয়াই কবৰ দিয়ে।
অৱশ্যে চলচ্চিত্ৰ, গল্প আৰু বুৰঞ্জী আধাৰিত কাল্পনিক কাহিনীবোৰত এই চৰিত্ৰটোক যিভাৱে চিত্ৰিত কৰে, তাৰ কোনো ঐতিহাসিক ভিত্তি নাই।
দাৰাৰ ৰচনাত এই সমাধিটোৰ বিষয়েও লিখা হৈছে, কিন্তু তেওঁ ইয়াৰ নাম আনাৰকলীৰ সমাধি বুলি উল্লেখ কৰা নাই।
সেই বছৰৰে নৱেম্বৰত ছাটোছি নাকামোটোই বিটকইন কি আৰু কিদৰে কাম কৰে তাক প্ৰকাশ কৰে . ৱেবছাইটৰ মেইলিং লিষ্টৰ জৰিয়তে।
ইয়াৰ পাছতে বিটকইন নেটৱৰ্ক সম্প্ৰচাৰ কৰা হয় আৰু ছাটোছিয়ে ব্লকচেইনৰ সৰ্বপ্ৰথম ব্লক মাইন কৰে যাক “জেনেচিচ ব্লক” নামে জনা যায়।
২০১০ চনত ছাটোছি নাকামোটোই বিটকইন নেটৱৰ্ক এলাৰ্ট কী আৰু বিটকইন ক'ৰ -ৰ ক'ড ৰিপ'জিটৰিৰ স্বত্ব গেভিন এণ্ডাৰছন নামে এজন ছফ্টৱেৰ বিকাশক বা ডেভেলপাৰৰ ওচৰত হস্তান্তৰ কৰে।
স্বত্ব হস্তান্তৰ পাছৰে পৰা ছাটোছি নাকামোটোৰ কোনো সম্বেদ পোৱা নগ'ল আৰু বৰ্তমানেও ছাটোছি নাকামোটোৰ প্ৰকৃত পৰিচয় অজ্ঞাত।
ই কোনো কেন্দ্ৰীয় অৰ্থনৈতিক প্ৰতিষ্ঠান মাজেৰে নাযায় বা ইয়াৰ কোনো নিয়ন্ত্ৰণকাৰী বা প্ৰশাসক প্ৰতিষ্ঠান নাই।
এই সংৰক্ষিত বিটকইন যদি গ্ৰাহকে অন্য কাৰোবাৰ একাউণ্টলৈ পাঠায়, তেন্তে এই লেনদেনৰ কাৰণে এক স্বতন্ত্ৰ ইলেক্ট্ৰনিক চিগনেচাৰ তৈয়াৰী হয় যি অন্যান্য মাইনাৰৰ দ্বাৰা নিৰীক্ষিত হয় আৰু নেটৱৰ্কৰ মাজেৰে গোপন অথচ সুৰক্ষিতভাবে সংৰক্ষিত হয় তথা খতিয়ানত অন্তৰ্ভূক্ত হয়।
বিটকইনৰ লেনদেন সম্পন্ন কৰাত কোনো আৰ্থিক প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰয়োজন নহয়, ইয়াৰ লেনদেনৰ প্ৰেৰক আৰু প্ৰাপকৰ বাস্তৱ পৰিচয় সম্বন্ধে বিস্তাৰিত তথ্য অনুসৰণ কৰা নহয়।
বৈধ পণ্য লেনদেনৰ বাহিৰেও কলাবজাৰত অবৈধ পণ্য লেনদেন আৰু কলাধন বৈধ কৰাৰ বাবেও বিটকইনৰ ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়।
যদিও বিটকইন ডিজিটেল কাৰেন্সী হিচাপে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে, অবৈধ লেনদেনৰ বাবে ব্যৱহাৰ, বিভিন্ন আন্তৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰাৰ বিপৰীতে ইয়াৰ সাংঘাতিক উঠা-নমা দৰ, দুষ্প্ৰাপ্যতা আৰু ব্যৱসায়ৰ সীমিত ব্যৱহাৰৰ কাৰণে বহুতেই ইয়াৰ সমালোচনা কৰে।
ইয়াক বিশ্বৰ সৰ্বপ্ৰথম মুক্ত-উৎসৰ ক্ৰিপ্ট'কাৰেন্সী আৰু কেন্দ্ৰীয় নিয়ন্ত্ৰণহীন অৰ্থাৎ প্ৰশাসকবিহিন বিকেন্দ্ৰীকৃত ডিজিটেল মুদ্ৰা ৰূপে গণ্য কৰা হয়।
বিটকইনৰ সৈতে লেনদেনৰ বাবে কোন ধৰণৰ অৰ্থনৈতিক প্ৰতিষ্ঠান বা বেংকৰ প্ৰয়োজন নহয় তথা ই কোনো দেশৰ চৰকাৰ মান্যপ্ৰাপ্ত মুদ্ৰাও নহয়।
২০০৯ চনত ছাটোছি নাকামোটো ছদ্মনামেৰে কোন এক ব্যক্তি বা গোষ্ঠীয়ে এই মুদ্ৰা ব্যৱস্থাৰ প্ৰচলন আৰম্ভ কৰে যাক পিয়েৰ-টু-পিয়েৰ মুদ্ৰা বুলি অভিহিত কৰা হয়।
এই লেনদেনসমূহৰ সত্যাপন কৰা হয় ক্ৰিপ্ট'গ্ৰাফিৰ মাধ্যমেৰে আৰু এক খতিয়ানত লিপিবদ্ধ কৰি ৰাজহুৱাকৈ প্ৰকাশ কৰা হয়।
বিটকইন উৎপাদিত হয় মাইনিং নামৰ এক জটিল প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা য'ত কম্পিউটাৰৰ প্ৰচেচিং ক্ষমতাৰ ভিত্তিতে লেনদেন লিপিবদ্ধ তথা সত্যাপন কৰা হয়।
বিটকইনেৰে কোনো পণ্য কিনা-বেছা কৰিলে ক্ৰেতাই বিক্ৰেতাৰ একাউণ্ট বিটকইন প্ৰেৰণ কৰে যি বিক্ৰেটাৰ একাউণ্টত যোগ হয়।
বিক্ৰেতাই এই বিটকইন পৰবৰ্তী সময়ত পুনৰায় পণ্য কিনাত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে; অন্যহাতে ক্ৰেতাৰ একাউণ্টতৰ পৰা সেই একে পৰিমাণৰ বিটকইন কমি যায়।
২০১৩ চনৰ ২৯ অক্টোবৰত কানাডাৰ ভেনকুভাৰত বিটকইনৰ প্ৰথম ৰাজহুৱা ব্যৱহাৰৰ এটিএম মেছিন স্থাপন কৰা হয়।
নিচাযুক্ত দ্ৰব্য, অবৈধ অস্ত্ৰ আৰু অন্যান্য বেআইনি লেনদেনত বিটকইনৰ ব্যৱহাৰ ৰোধ কৰিবৰ বাবে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু কানাডাৰ চৰকাৰে বিটকইনক গ্ৰাহকৰ পঞ্জীয়নৰ আওতাত অনাৰ চিন্তা কৰিছে।
এক স্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশৰ অধিকাৰ মানৱ অধিকাৰ আৰু জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰতি আন্তৰ্জাতিক দৃষ্টিভংগীৰ মূল।
এই অধিকাৰ সমৰ্থন কৰা আন্তৰ্জাতিক চুক্তিবোৰৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হৈছে ১৯৭২ চনৰ ষ্টকহম ঘোষণা, ১৯৯২ চনৰ ৰিঅ' ঘোষণা আৰু পৰিৱেশৰ বাবে অধিক শেহতীয়া গোলকীয় চুক্তি।
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ১৫০ খনতকৈও অধিক সদস্য ৰাষ্ট্ৰয়ে আইন, মোকৰ্দমা, সাংবিধানিক আইন, চুক্তি আইন বা অন্যান্য আইনী কৰ্তৃত্বৰ জৰিয়তে কোনো প্ৰকাৰে এই অধিকাৰক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছে।
মানৱ আৰু জনসাধাৰণৰ অধিকাৰৰ ওপৰত আফ্ৰিকান চাৰ্টাৰ, মানৱ অধিকাৰৰ ওপৰত আমেৰিকান সন্মিলন আৰু এস্কাজু চুক্তি আদিৰ প্ৰত্যেকৰে ভিতৰত স্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশৰ অধিকাৰৰ নিদৰ্শন পোৱা যায়।
অন্যান্য মানৱ অধিকাৰৰ পৰিকাঠামো, যেনে শিশুৰ অধিকাৰ সন্মিলনৰ অৰ্থ হৈছে পৰিৱেশৰ বিষয়বোৰ যিহেতু সেইবোৰ ফ্ৰেমৱৰ্কৰ গুৰুত্বৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।
স্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশৰ অধিকাৰ বা বহনক্ষম আৰু স্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশৰ অধিকাৰ হৈছে মানৱ অধিকাৰ সংগঠন আৰু পৰিৱেশ সংগঠনবোৰে মানৱ স্বাস্থ্য প্ৰদান কৰা পাৰিপাৰ্শ্বিক প্ৰণালীবোৰ সুৰক্ষিত কৰাৰ বাবে সমৰ্থন কৰা এক মানৱ অধিকাৰ।
এই অধিকাৰ অন্যান্য স্বাস্থ্য-কেন্দ্ৰিত মানৱ অধিকাৰৰ সৈতে আন্তঃসংযোগিত, যেনে পানী আৰু অনাময়ৰ মানৱ অধিকাৰ, খাদ্যৰ অধিকাৰ আৰু স্বাস্থ্যৰ অধিকাৰ।
স্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশৰ অধিকাৰে প্ৰকৃতিৰ অধিকাৰৰ বাবে বিকশিত আইনী তত্ত্বৰ বিপৰীতে পৰিৱেশৰ মানদণ্ড সুৰক্ষিত কৰিবলৈ মানৱ অধিকাৰৰ দৃষ্টিভংগী ব্যৱহাৰ কৰে যি মানুহ বা অন্যান্য আইনী সংস্থাৰ বাবে সৃষ্টি কৰা অধিকাৰ প্ৰকৃতিলৈ সম্প্ৰসাৰিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে।
এই অধিকাৰে পৰিৱেশ আইন নিয়ন্ত্ৰণ আৰু বলবৎ কৰা, প্ৰদূষণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা, আৰু অন্যথা পৰিৱেশজনিত সমস্যাৰ দ্বাৰা ক্ষতিগ্ৰস্ত সম্প্ৰদায়বোৰৰ বাবে ন্যায় আৰু সুৰক্ষা প্ৰদান কৰাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰৰ এক বাধ্যবাধকতা সৃষ্টি কৰে।
জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ মোকৰ্দমা আৰু অন্যান্য পাৰিপাৰ্শ্বিক সমস্যাৰ বাবে পাৰিপাৰ্শ্বিক আইনী দৃষ্টান্ত সৃষ্টি কৰাৰ বাবে স্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশৰ অধিকাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অধিকাৰ।
মানৱ অধিকাৰ আৰু পৰিৱেশসম্পৰ্কীয় ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বিশেষ প্ৰতিবেদকজন এইচ নক্স আৰু ডেভিদ আৰ বয়েড আন্তৰ্জাতিক আইনত এই অধিকাৰবোৰ কেনেদৰে আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি লাভ কৰিব পাৰি তাৰ ওপৰত পৰামৰ্শ দিছে।
২০২০ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ পৰ্যায়ৰ কেইবাখনো সমিতিৰ লগতে নিউয়ৰ্ক চিটি বাৰ আদিৰ দৰে স্থানীয় আইনী সম্প্ৰদায়সমূহে ইয়াক সমৰ্থন কৰিছিল।
নৱপ্ৰস্তৰ যুগতেই মানুহে সমীপৱৰ্তী প্ৰাচ্যত কৃষিকাৰ্য কৰিবলৈ শিকিছিল আৰু এয়া পিছলৈ ক্ৰমান্বয়ে সমগ্ৰ বিশ্বতে বিয়পি পৰিছিল।
প্ৰায় ৪,৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ধাতুৰ প্ৰচলন ঘটি তাম্ৰ যুগৰ আৰম্ভণি ঘটালৈকে এই কালছোৱা বিস্তৃত।
আমেৰিকা আৰু ওচেনিয়াকে ধৰি বিশ্বৰ অন্যান্য প্ৰান্তত ইউৰোপীয়ানসকলৰ সংস্পৰ্শলৈ নহালৈকে অৰ্থাৎ আৱিষ্কাৰৰ যুগটোলৈকে নৱ প্ৰস্তৰ যুগৰ জীৱনশৈলী অব্যাহত থাকে।
পিছলৈ ইউৰেচিয়াত নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ কোনো কোনো সামাজিক গোটে একো একোটা জটিল সামাজিক স্তৰ আনকি ৰাষ্ট্ৰৰ সূচনা কৰিছিল যদিও ধাতুবিদ্যাৰ প্ৰচলনৰ পিছৰে পৰাহে ইউৰেচিয়াত ৰাষ্ট্ৰৰ বিকাশ ঘটে।
অধিকাংশ সামাজিক গোটেই পূৰ্বৰ প্ৰত্ন প্ৰস্তৰ যুগৰ সংস্কৃতিসমূহ তথা সাধাৰণভাৱে চিকাৰী-আহৰণকাৰী সংস্কৃতিৰ তুলনাত চকুতলগাকৈ আনুক্ৰমিক আছিল।
১০২০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বতেই লেভাণ্টত ন'টেফিয়ান সংস্কৃতিৰ পৰা উদ্ভূত হৈ নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ আৰম্ভণি ঘটিছিল।
উক্ত কালছোৱাত বনৰীয়া খাদ্যশস্যৰ ব্যৱহাৰৰ পদ্ধতিয়ে বিকাশ লাভ কৰি পৃথিৱীৰ আদিমতম কৃষিকাৰ্যৰ ৰূপ লৈছিল।
অৱশ্যে ১০২০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ পৰাই প্ৰাক-মৃৎশিল্পৰ নৱপ্ৰস্তৰ যুগে এই প্ৰাক নৱপ্ৰস্তৰ কালছোৱাক আংশিকভাৱে ঢাকি ধৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়।
বনৰীয়া খাদ্যশস্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰা ন'ফেনিয়ান লোকসকলৰ গতিহীন জীৱনশৈলীৰ ওপৰত আনুমানিক ১০০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত পৰিৱৰ্তিত জলবায়ুৰ প্ৰভাৱ পৰে।
প্ৰাক নৱপ্ৰস্তৰ কালৰ কৃষি বনৰীয়া আৰু ঘৰুৱা দুয়োধৰণৰ উদ্ভিদৰে সীমিত পৰিসৰতেই আৱদ্ধ আছিল।
আফ্ৰিকা, দক্ষিণ এচিয়া, দক্ষিণ-পূব এচিয়া আদি ঠাইত নিজস্ব ঘৰচীয়াকৰণৰ ঘটনাক্ৰমে ইউৰোপ বা দক্ষিণ-পশ্চিম এচিয়াতকৈ ভিন্ন তথা একো একোটা স্বকীয় নৱপ্ৰস্তৰ সংস্কৃতিৰ জন্ম দিছিল।
প্ৰাচীন কালৰ জাপানী গোটসমূহ আৰু পূব এচিয়াৰ অন্যান্য সংস্কৃতিসমূহত কৃষিৰ বিকাশৰ আগতেই মৃৎশিল্পৰ ব্যৱহাৰ হৈছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৮০০০ মানত ডাঙৰ জন্তুৰ ঘৰচীয়াকৰণে এক নাটকীয় পৰিৱৰ্তন আনি দিয়ে আৰু সামাজিক বৈষম্য বৃদ্ধি পায়।
জীৱ-জন্তুৰ প্ৰতিপালনে পৰিয়ালসমূহৰ মাজত প্ৰতিযোগিতাৰ সূচনা কৰে আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপে উত্তৰাধিকাৰসূত্ৰে লাভ কৰা সম্পত্তিৰ বিষম বিতৰণ হ'বলৈ লয়।
তেওঁ মহাত্মা গান্ধীৰ বাৰ্তা গ্ৰাম স্বৰাজৰ বিষয়ে সচেতনতা বৃদ্ধি কৰাৰ উদ্দেশ্য ৪০,০০০ কিঃমিঃ পদযাত্ৰা কৰিছিল।
তেওঁ গান্ধীৰ আদৰ্শ আৰু দৰ্শন পালন কৰা কঠিন যদিও সঁচা গণতান্ত্ৰিক সমাজ গঢ়িবলৈ ইয়াৰ দৰকাৰ বুলি কৈছিল।
ভাৰতৰ পঞ্জাব আৰু কাশ্মীৰৰ চৰম উত্তপ্ত পৰিস্থিতিত শান্তি বাৰ্তা কঢ়িওৱা বাবে নিৰ্মলা দেশপাণ্ডে জনাজাত।
তেওঁ ১৯৮৩ চনৰ জুন মাহৰ পৰা মৃত্যুৰ লৈকে হৰিজন সেৱক সংঘৰ অধ্যক্ষ হিচাপেও কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰিছিল।
তেওঁ মিছিগানৰ ইণ্ডিয়ান-আফ্ৰিকান সংগঠনৰ নিমন্ত্ৰণত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কেবাখনো চহৰ ভ্ৰমণ কৰিছিল।
তেওঁ সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অপৰিসীম অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০০৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰে।
২০০৯ চনৰ ১৩ আগষ্ট তাৰিখে পাকিস্তানৰ স্বাধীনতা দিৱসৰ আগদিনা চনত পাকিস্তান চৰকাৰে তেওঁক মৰণোত্তৰভাৱে পাকিস্তানৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান চিতাৰা ই ইমতিয়াজ প্ৰদান কৰা ঘোষণা কৰা হয়।
তেওঁ সামাজিক শান্তি-সম্প্ৰীতি, নাৰী সবলীকৰণ, জনজাতীয় লোক আৰু সমাজৰ অৱহেলিত লোকৰ সেৱাত নিজৰ জীৱন উৎসৰ্গা কৰিছিল।
২০১০ চনত পাকিস্তান চৰকাৰে তেওঁক মৰণোত্তৰ ভাবে পাকিস্তানৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান চিতাৰা ই ইমতিয়াজ প্ৰদান কৰে।
১৯২৯ চনৰ ১৯ অক্টোবৰ তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্ভুক্ত বোম্বে প্ৰেচিডেন্সিৰ নাগপুৰত নিৰ্মলা দেশপাণ্ডেৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰাইজৰ দান-বৰঙণিৰ জৰিয়তে তেওঁৰ সহযোগী হাৰিয়ানাৰ পানিপথৰ সমাজকৰ্মী ৰাম মোহন ৰায়ে প্ৰতি মাহে আলোচনীখন প্ৰকাশ কৰি আহিছে।
১৯৫৯ চনৰ আঘোণ মাহৰ সংখ্যা ৰামধেনুত অসমীয়া সাহিত্যৰ জীৱনীকাৰ আৰু সমালোচক নন্দ তালুকদাৰে লিখিছিল-"মহন্তদেৱ উপজিছিল মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰৰ পৰম ভকত নাৰায়ণ দাস ঠাকুৰৰ ঔৰস আৰু মাতৃ তাৰা দেৱীৰ গৰ্ভত।
উপৰিপুৰুষৰ তেজৰ সম্বন্ধই মহন্তদেৱক বৈষ্ণৱ সাহিত্য আৰু মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ প্ৰসাৰতাৰ উদ্দেশ্যে উদ্বাউল কৰি তুলিছিল।
শিক্ষকতাক জীৱনৰ অৱলম্বন হিচাপে ল'লে যদিও অসমৰ চুকে-কোণে পৰি থকা পদ পুথিবিলাক উদ্ধাৰৰ বাবে উঠি পৰি লাগিছিল।
১৯৩৪ চনত নগাঁও জিলাৰ বৰহমপুৰৰ পোটনী পাৰত কলাযুগী গাঁৱৰ নামঘৰত অনুষ্ঠিত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ অধিৱেশনত হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰ পদাধিকাৰ ৰ আসনত আছিল।