polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
কিছুমান উচ্চ শক্তিৰ উদ্দীপিত টৰ্চ লাইটত হেলোজেন লেম্প ব্যৱহাৰ কৰা হয় য'ত বাল্বটোৰ জীৱন আৰু কাৰ্যকাৰীতা উন্নত কৰাৰ বাবে বাল্বটোত আয়ডিন বা ব্ৰোমিনৰ দৰে হেলোজেন গেছ থাকে।
ডিচপোজেবল বা নতুনত্বৰ টৰ্চ লাইটৰ বাহিৰে সকলোতে, বাল্বটো ব্যৱহাৰকাৰীৰ দ্বাৰা সলনি কৰিব পৰা; বাল্বৰ জীৱন মাত্ৰ কেইঘণ্টামান হ'ব পাৰে।
মিচেলৰ দ্বাৰা ডিজাইন কৰা এই "বৈদ্যুতিক সঁজুলিটো" লাইট বাল্ব আৰু শেষত খহটা পিতল ৰিফ্লেক্টৰৰ সৈতে এখন কাগজৰ নলীত সন্মুখৰ পৰা পিছলৈ ৰখা "ডি" বেটাৰিৰ দ্বাৰা চালিত হৈছিল।
কোম্পানীটোৱে ইয়াৰে কিছুমান সঁজুলি নিউয়ৰ্ক চিটি আৰক্ষীক দান কৰিছিল, যিয়ে সেইবোৰৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাইছিল।
প্ৰাৰম্ভিক টৰ্চ লাইটবোৰ জিংক-কাৰ্বন বেটাৰীত চলিছিল, যি এক স্থিৰ বৈদ্যুতিক প্ৰবাহ প্ৰদান কৰিব নোৱাৰিলে আৰু কাম অব্যাহত ৰাখিবলৈ সময়ে সময়ে "বিশ্ৰাম" প্ৰয়োজন।
কিয়নো এই প্ৰাৰম্ভিক টৰ্চ লাইটবোৰে শক্তি-অদক্ষ কাৰ্বন-ফিলামেণ্ট বাল্বব্যৱহাৰ কৰিছিল, "বিশ্ৰাম" কম সময়ৰ ব্যৱধানত ঘটিছিল।
ফলস্বৰূপে, সেইবোৰ কেৱল চমু ফ্লেছত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি, সেয়েহে সাধাৰণ উত্তৰ আমেৰিকাৰ নাম "টৰ্চ লাইট।
সাধাৰণ উদ্দেশ্যৰ উপৰিও, হাতত ধৰা টৰ্চ লাইট, বিশেষ ব্যৱহাৰৰ বাবে বহুতো প্ৰকাৰ অভিযোজিত কৰা হৈছে।
খনিকৰ্মী আৰু কেম্পাৰসকলৰ বাবে ডিজাইন কৰা মুৰ বা হেলমেট-মাউণ্ট কৰা টৰ্চ লাইটে হাত বোৰ মুক্ত ৰাখে।
তেওঁৰ লগতে উল্লেখ আছে মহাবংশৰ ২৯তম্‌ অধ্যায়ত পোৱা মহাধৰ্মৰক্ষিতৰ যি "আলাছাণ্ড্ৰা নামৰ গ্ৰীক চহৰ"ৰ পৰা ৩০ হাজাৰ বৌদ্ধ ভিক্ষুক লৈ শ্ৰী লংকালৈ ভ্ৰমণ কৰিছিল, তাত অনুৰাধাপুৰৰ মহান স্তুপ নিৰ্মাণৰ উদ্দেশ্যেৰে।
এই আলাচাণ্ড্ৰা চহৰ বাস্তৱত এলেক্‌জেণ্ড্ৰিয়া অৱ ককেচাচ নামেৰে জনাজাত এখন চহৰ যি আফগানিস্তানৰ কাবুল মহানগৰৰ প্ৰায় ১৫০ কিলোমিটাৰ উত্তৰে স্থিত।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৬৫ৰ পৰা ১৩৫লৈ শাসন কৰা গ্ৰেক'-বেক্ট্ৰিয়ান শাসক, প্ৰথম মেনাণ্ডাৰ, যাক পালি ভাষাত "মিলিন্দ" বোলা হয়, বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এজন বিখ্যাত পৃষ্ঠপোষক আছিল।
আফগানিস্তানত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰৱেশ ঘটিছিল খ্ৰীষ্টিপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাত, যেতিয়া মৌৰ্য বংশৰ সম্ৰাট অশোকে বৰ্তমানৰ আফগানিস্তান অঞ্চল দখল কৰিছিল।
কেইবাশতিকাৰ বাবে, নৱ বিহাৰ নামৰ পাৰ্চী বৌদ্ধ মঠ আছিল মধ্য এছিয়াৰ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলৰ শিক্ষাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ।
২০১০ চনত অসমীয়া সাহিত্যৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰা জোৱলা বৰাৰ আত্মজীৱনীখনৰ নাম হৈছে 'মই যন্ত্ৰণা জয় কৰাৰ পণ লৈছোঁ৷ গ্ৰন্থখন ২০১৬ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল৷
জোৱলা বৰাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৮১ চনৰ ১৯ জুন তাৰিখে, অসমৰ নগাঁও জিলাৰ কুজাৰবড়ি গাঁৱত৷ ১৯৯৫ চনলৈকে অৰ্থাৎ দশম শ্ৰেণী পৰ্যন্ত জোৱলা বৰাই এটা সাধাৰণ আৰু পৰিচিত জীৱনেই যাপন কৰি আছিল৷ কিন্তু সেই বছৰৰে ২২ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে তেখেতে আকস্মিকভাৱে খোজ কাঢ়িব নোৱাৰা হৈ পৰে৷ ইয়াৰ পিছতেই আৰম্ভ হয় জোৱলা বৰাৰ এক দীঘলীয়া পৰ্যায়ৰ চিকিৎসা৷ প্ৰথমে অসম আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ২০০৩ চনত চেন্নাইৰ ভেলোৰৰ খ্ৰীষ্টান মেডিকেল কলেজত ছমাহজোৰা চিকিৎসা আৰম্ভ হয়৷ ২০০৪ চনতো কিছুদিনৰ বাবে চেন্নাইলৈ চিকিৎসাৰ বাবে নিয়া হয়৷ এক স্নায়ুজনিত অক্ষমতাৰ বাবে জোৱলা বৰাৰ মগজু আৰু ভৰিৰ মাজত সংযোগ বিচ্ছিন্ন হোৱা বুলি চিকিৎসকসকলে মত পোষণ কৰে৷ তেখেতৰ ভৰি দুখন অচল হৈ পৰে৷ ইয়াৰ এটা পৰিণতিহিচাপে জোৱলা বৰাই নিত্য-নৈমিত্তিক কামবোৰ কৰাতো ভীষণ অসুবিধাৰ সন্মুখীন হয়৷ ইয়াৰ পিছত জোৱলা বৰাই চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শমতে হুইল চেয়াৰৰ সহায় লয়৷ সেইছোৱা সময়ৰ পৰা বিগত প্ৰায় ১৮-১৯ বছৰ জোৱলা বৰাই বিচনা আৰু হুইল চেয়াৰতে জীৱন কটাইছে৷ ডিমৌ চাৰিআলিৰ শালমৰা হাইস্কুল আৰু ভোগেশ্বৰ বৰুৱা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা জোৱলা বৰাই আনুষ্ঠানিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে৷
অসমীয়া বাতৰি কাকত 'আমাৰ অসম'ত ২০১০ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে জোৱলা বৰাৰ প্ৰথমটো লেখা প্ৰকাশিত হয়৷ লেখাটোৰ নাম আছিল দুখ আৰু জীৱনৰ লগৰী৷ এই লেখাটোৰ জৰিয়তে জোৱলা বৰাই একাধিক পাঠকৰ সঁহাৰি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ লেখিকাই আত্মজীৱনীত লিখিছে-লেখাটোৰ লগত মোৰ ফোন নম্বৰটো দিয়া গতিকে ইটোৰ পিছত সিটো ফোন লানি নিছিগাকৈ আহিবলৈ ধৰিলে৷ অসমৰ সাহিত্যিক হোমেন বৰগোহাঞিৰ দ্বাৰা জোৱলা বৰাৰ সৃজনীশীল প্ৰতিভা প্ৰভাৱান্বিত৷
জোৱলা বৰাৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ হৈছে 'বেদনাৰ মিঠা মাদকতা'৷ এই গ্ৰন্থখন হৈছে জোৱলা বৰাৰ ছবি আৰু কবিতাৰ সংকলন৷ ২০১৩ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত কাব্য-সংকলনখন তেওঁলোকৰ ঘৰতে উন্মোচিত হৈছিল৷ গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰে তেজপুৰৰ চিকিৎসক ডা০ গোপেন্দ্ৰ মোহন দাসে৷ আনহাতে অসমৰ সাহিত্যিক, সংগীতশিল্পী ডা০ অঞ্জন জ্যোতি চৌধুৰীয়ে গ্ৰন্থখন উন্মোচন কৰে৷
জোৱলা বৰাৰ আত্মজীৱনী 'মই যন্ত্ৰণা জয় কৰাৰ পণ লৈছোঁ'২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰকাশিত হয়৷ গুৱাহাটীৰ প্ৰকাশন গোষ্ঠী ষ্টুডেণ্টচ্ ষ্ট'ৰচ্'-এ গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়৷ গ্ৰন্থখনত লেখিকাৰ ডুখৰীয়া বাস্তৱ জীৱনৰ কিয়দংশ শব্দ আকাৰে ভুমুকি মাৰিছে৷ গ্ৰন্থখনে ২০১৭ চনত গিৰিধৰ শৰ্মা সোঁৱৰণী বঁটা লাভ কৰে৷
১৯৯৩ চনত কটন কলেজত পঢ়ি থাকোঁতে অসমীয়া আলোচনী প্ৰান্তিকত কন্দলীৰ জোনাকত ঢেঁকীয়াবোৰ শীৰ্ষক প্ৰথমটো গল্প প্ৰকাশিত হৈছিল।
তেওঁ জাৰ্মানীৰ ফ্ৰেংকফ'ৰ্ট, বাৰ্লিন, মিউনিখ, লাইপজিগ, হালে, আউচবাৰ্গ আদি ঠাইত গল্প পাঠ কৰাৰ লগতে অসম আৰু ভাৰতৰ কলা-সংস্কৃতি, সাহিত্য আদি বিষয়ত আলোকপাত কৰিছে।
কন্দলীৰ কলা সম্পৰ্কীয় বহুসংখ্যক প্ৰবন্ধ বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু অসমীয়া ভাষাৰ স্থানীয় কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশিত হৈছে।
১৯৯৮ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা দৰ্শন বিসয়ত সোণৰ পদকসহ স্নাতকোত্তৰ উপাধি লাভ কৰে।
ইয়াৰ পিছত ২০০১ চনত তেওঁ বৰোদাৰ এম এছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলাৰ ইতিহাস আৰু নন্দনতত্ব বিষয়তো স্নাতকোত্তৰ উপাধি লাভ কৰে।
মানেকা সঞ্জয় গান্ধী হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ, জন্তুৰ অধিকাৰকৰ্মী আৰু এগৰাকী পৰিৱেশবিদ৷ তেখেত লোক সভা আৰু ভাৰতীয় জনতা দলৰ এগৰাকী সদস্যা৷ ভাৰতৰ ৰাজনীতিবিদ সঞ্জয় গান্ধীৰ তেখেত পত্নী আছিল৷ মানেকা গান্ধীয়ে চাৰিখন চৰকাৰৰ লগত বিভিন্ন দপ্তৰত এগৰাকী মন্ত্ৰীৰ দায়িত্ব পালন কৰিছে৷ শেহতীয়াকৈ ২০১৪ চনৰ পৰা ২০১৯ চনলৈকে তেখেতে নৰেন্দ্ৰ মোদী চৰকাৰৰ এগৰাকী মন্ত্ৰী আছিল৷ গান্ধীয়ে বহুকেইগৰাকী ব্যক্তিক সামাজিক উদ্যোগৰ দিশে উৎসাহিত কৰিছে৷ উদাহৰণস্বৰূপে, ৰ জৰিয়তে সমগ্ৰ ভাৰতজুৰি দম্পতীসকলৰ দ্বাৰা ফলৰ গছ ৰোপনৰ এক আন্দোলনৰ সূচনা হৈছিল৷
১৯৯২ চনত মানেকা গান্ধীয়ে পশুৰ বাবে মানুহ নামৰ সংস্থাটো আৰম্ভ কৰে৷ ভাৰতবৰ্ষত পশুৰ কল্যান আৰু অধিকাৰৰ বাবে থকা এইটোৱেই সবাতোকৈ ডাঙৰ সংস্থা৷ গান্ধী আন্তৰ্জাতিক পশু উদ্ধাৰৰো এগৰাকী পৃষ্ঠপোষক৷ তেখেত ভেগান নহয়, কিন্তু এইটো জীৱনশৈলী তেখেতে নৈতিকতা আৰু স্বাস্থ্যবিধিৰ বাবে সমৰ্থন কৰি আহিছে৷ মানেকা গান্ধীয়ে সাপ্তাহিক টেলিভিছন অনুষ্ঠান ৰ ঘোষকৰ ভূমিকা ৰূপায়ন কৰিছে৷ এই অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে ব্যৱসায়িক শোষণৰ ফলত হোৱা জীৱ-জন্তুৰ দুখ-কষ্টৰ আলোকপাত কৰা হয়৷ একেটা শিৰোনামেৰে তেখেতে এখন গ্ৰন্থও লিখিছে৷ নামৰ তথ্যচিত্ৰখনত তেখেতে এগৰাকী কুশলী হিচাপে জড়িত৷
২০২১ চনৰ জুন মাহত মানেকা গান্ধীয়ে এগৰাকী পশু চিকিৎসকলৈ ফোন কৰি অস্ত্ৰোপচাৰৰ সময়ত কুকুৰ এটাক অংগচ্ছেদ কৰাৰ দোষত অভিযুক্ত কৰে আৰু তেওঁৰ অনুজ্ঞাপত্ৰ বাতিল কৰাৰ ভয় দেখুৱায়৷ যদিও পশু চিকিৎসকজনে নিজৰ ফালৰ পৰা সকলোধৰণৰ প্ৰয়াস আৰু যতন লোৱাৰ কথা প্ৰকাশ কৰে, মানেকা গান্ধীয়ে চিকিৎসকগৰাকীক সংবিধানবৰ্জিত আৰু অকথ্য ভাষাৰে গালিবৰ্ষণ কৰে৷ এই ফোনকলটো ৰেকৰ্ড কৰা হয় আৰু ছ'ছিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰে৷ পশু চিকিৎসকৰ সন্থাসমূহে ইয়াৰ তীব্ৰ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে৷
মানেকা গান্ধী এগৰাকী পৰিৱেশ কৰ্মী আৰু পশুৰ অধিকাৰৰ হকে কাম কৰি থকা এগৰাকী ভাৰতীয় নেতা৷ তেখেতে বহুকেইটা আন্তৰ্জাতিক বঁটা আৰু স্বীকৃতি লাভ কৰিছে৷ ১৯৯৫ চনত মানেকা গান্ধীক (পশুৰ ওপৰত পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু তত্বাৱধানৰ উদ্দেশ্যৰ বাবে সমিতি, )ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিয়োগ কৰা হয়৷ তেখেতৰ পৰিচালনাত, ৰ সদস্যসকলে জন্তুৰ ওপৰত গৱেষণা চলাই থকা বৈজ্ঞানিক গৱেষণাগাৰসমূহ আকস্মিকভাৱে পৰিদৰ্শন কৰে৷
দিল্লী, ভাৰতৰ এটি শিখ পৰিয়ালত; ১৯৫৬ চনৰ ২৬ আগষ্ট তাৰিখে মানেকা আনন্দৰ জন্ম হৈছিল৷ তেখেতৰ পিতৃ আছিল ভাৰতীয় স্থলসেনাৰ এগৰাকী বিষয়া লেফটেণ্টেণ্ট কৰ্ণেল টাৰ্লোচন সিং আনন্দ আৰু মাতৃ আছিল অমতেশ্বৰ আনন্দ৷ অমতেশ্বৰ আনন্দ আছিল ছাৰ ডাতাৰ সিঙৰ কন্যা৷ সানাৱৰত থকা দ্য লৰেন্স স্কুলতে মানেকা গান্ধীয়ে শিক্ষা লাভ কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে লেডি শ্ৰী ৰাম কলেজ ফৰ ৱমেনত শিক্ষিত হয়৷ নতুন দিল্লীস্থ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত পৰ্যায়ক্ৰমে মানেকা গান্ধীয়ে জাৰ্মান ভাষা শিকে৷
সঞ্জয়ৰ মৃত্যুৰ পাছত ইন্দিৰা গান্ধীৰ লগত মানেকা গান্ধীৰ সম্পৰ্ক দিনক দিনে বেয়া হ'বলৈ ধৰে৷ ইন্দিৰা গান্ধীৰ লগত বাঢ়ি অহা এই অস্বস্তিদায়ক সম্পৰ্কৰ পৰিণতি হিচাপে ১, ছফডৰজঙ ৰোডত থকা প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ বাসগৃহৰ পৰা বলপূৰ্বকভাৱে মানেকা গান্ধীক উলিয়াই দিয়া হয়৷ মানেকা গান্ধীয়ে আকবৰ আহমেদৰ লগত ৰাষ্ট্ৰীয় সঞ্জয় মঞ্চ প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ এই দলটোৱে প্ৰধানকৈ যুৱ সৱলীকৰণ আৰু নিযুক্তিক গুৰুত্ব দিছিল৷ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ নিৰ্বাচনত তেওঁলোকৰ দলে পাঁচখন আসনৰ ভিতৰত চাৰিখনত জয়লাভ কৰে৷
২০১৭ চনৰ জুন মাহৰ ফে'চবুকৰ এটা লাইভ ছেছনত মানেকা গান্ধীয়ে মন্তব্য কৰিলে যে-পুৰুষে আত্মহত্যা নকৰে৷ ইয়াৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে মানেকা গান্ধীয়ে নেতিবাচক মন্তব্য লাভ কৰে আৰু কথা-বাৰ্তা অনুষ্ঠানৰ পৰৱৰ্তী প্ৰশ্নসমূহত এইটো বিষয়ৰ অনেক প্ৰশ্ন উত্থাপিত হয়৷ কথা-বাৰ্তাত অংশ লোৱা ব্যক্তিসকলে আঙুলিয়াই দিয়ে যে-ভাৰতত নথিভু্ক্ত হোৱা ৬৮% আত্মহত্যায়েই পুৰুষৰ দ্বাৰা সংঘটিত৷
১৯৮৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনৰ মানেকা গান্ধীয়ে উত্তৰ প্ৰদেশৰ পৰা আমেথী সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা আগবঢ়ায়৷ কিন্তু ৰাজীৱ গান্ধীৰ বিৰুদ্ধে পৰাজিত হয়৷ ১৯৮৮ চনত মানেকা গান্ধীয়ে বিশ্বদীপ প্ৰতাপ সিঙৰ জনতা দলৰ লগত চামিল হয় আৰু সাধাৰণ সম্পাদকৰ পদ লাভ কৰে৷ ১৯৮৯ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত মানেকা গান্ধীয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে লোকসভা নিৰ্বাচনৰ জয়লাভ কৰে৷ ভি.পি. সিঙৰ মন্ত্ৰীসভাত পৰিৱেশ দপ্তৰ লাভ কৰে৷
১৯৭৫-৭৭ চনৰ জৰুৰীকালিন অৱস্থাৰ সময়তে সঞ্জয় গান্ধীৰ এগৰাকী ৰাজনীতিবিদ হিচাপে উত্থান আৰম্ভ হয়৷ সঞ্জয় গান্ধীৰ ভ্ৰমণ আৰু প্ৰচাৰসভাবোৰত প্ৰায়েই মানেকা গান্ধীক সহায়কৰ্তা হিচাপে দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল৷ প্ৰায়ে কোৱা হয় যে, জৰুৰীকালিন অৱস্থাৰ সময়ছোৱাত চৰকাৰখন ইন্দিৰা গান্ধীৰ কাৰ্যালয়ৰ পৰিৱৰ্তে ইন্দিৰা গান্ধীৰ ঘৰখনেহে চলাইছিল৷
১৯৭৩ চনত খুড়ায়েক মেজৰ জেনেৰেল কাপুৰে নিজৰ পুত্ৰৰ আগন্তুক বিবাহৰ অৰ্থে প্ৰদান কৰা এটা ককটেইল পাৰ্টীত মানেকা গান্ধীয়ে সঞ্জয় গান্ধীৰ সাক্ষাৎ লাভ কৰে৷ ইয়াৰ পিছৰ বছৰটোতেই, অৰ্থাৎ ১৯৭৪ চনৰ ২৩ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে মানেকা গান্ধী আৰু ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীৰ পুত্ৰ সঞ্জয় গান্ধীৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়৷
১৯৮০ চনত মানেকা গান্ধীৰ এটি পুত্ৰ সন্তান হয়৷ পিতৃৰ পিতৃৰ নাম অনুসৰি ল'ৰাটোৰ নাম ফিৰোজ ৰখা হয়৷ আনহাতে শাহুৱেকে নাম ৰাখে 'বৰুণ'৷ মানেকা গান্ধীৰ তেইশ বছৰ বয়সতে স্বামী সঞ্জয় গান্ধীৰ এক উৰাজাহাজৰ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হয়৷ সেইসময়ত পুত্ৰ বৰুণৰ বয়স আছিল এশ দিন৷
সঞ্জয় গান্ধীৰ জ'ৰ'অষ্ট্ৰিয়ান পন্থাৰ প্ৰতি থকা বিশ্বাসৰ কথা সুঁৱৰি মানেকা গান্ধীয়ে নামৰ গ্ৰন্থখন লিখে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে নামৰ গ্ৰন্থখন লিখে৷
মানেকা গান্ধীয়ে সূৰ্য নামৰ সংবাদ-আলোচনীখন প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছিল, যিখনে ১৯৭৭ চনত পৰাজয়বৰণ কৰা পৰৱৰ্তী সময়ৰ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰত সহায়ক হৈছিল৷
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ব্যৱহৃত এটা আইনী সংজ্ঞামতে অনাথ হৈছে এজন নাবালক যাৰ পিতৃ-মাতৃ দুয়োজনৰ মৃত্যু হৈছে বা নিৰুদ্দেশ বা পৰিত্যক্ত হৈছে।
অৱশ্যে, ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ শিশু পুঁজি , এইচ.আই.ভি. আৰু ইউনাইটেড নেসনচ এইডছ , আৰু অন্যান্য গোটে পিতৃ বা মাতৃ যিকোনো এজন হেৰুওৱা শিশুকো অনাথ বুলি আখ্য দিয়ে।
এই পদ্ধতিত, যি শিশুৰ মাতৃৰ মৃত্যু হয় তেওঁক মাতৃ-অনাথ, আৰু যাৰ দেউতাকৰ মৃত্যু হৈছে তাক পিতৃ-অনাথ, আৰু যি শিশোৱে পিতৃ-মাতৃ দুয়োকে হেৰুৱাইছে তাক দ্বৈত-অনাথ বোলা হয়।
কেৱল এজন অভিভাৱক হেৰুওৱা শিশুক বৰ্ণনা কৰিবলৈ অৰ্ধ-অনাথৰ পুৰণি ব্যৱহাৰৰ সৈতে উক্ত সঙ্গ্যাৰ বিপৰীততা দেখা যায়।
ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ তৈলক্ষেত্ৰখন আৱ্ষ্কিৃত হৈছিল উজনী অসমৰ নহৰকটীয়াত।
নতুন তৈলক্ষেত্ৰখনৰ পৰা বছৰি ২.৫ মিলিয়ন টন খাৰুৱা তেলৰ উৎপাদন হ’ব বুলি ভবা হৈছিল, যিয়ে পৰৱৰ্তী তিনি বছৰৰ ভিতৰত ভাৰতৰ প্ৰয়োজনীয় তেলৰ চাহিদা এক-তৃতীয়াংশ পূৰাব পাৰিব।
স্বাভাৱিকতে এটা নতুন শোধনাগাৰৰ প্ৰয়োজনীয়তা আহি পৰিল আৰু ১৯৫৬ চনত শোধনাগাৰৰ সৈতে জড়িত বিভিন্ন বিষয়ত আচাম অইল কোম্পানী আৰু বাৰ্মা অইল কোম্পানীৰ সৈতে ভাৰত চৰকাৰৰ কথা-বতৰা আৰম্ভ হ’ল।
অসমত শোধনাগাৰ স্থাপন কৰাৰ সংক্ৰান্তত ৩ এপ্ৰিল ১৯৫৬-ত অসম বিধান সভাত প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰা হয়; যদিও ভাৰত চৰকাৰে এই সম্পৰ্কে কোনো নিশ্চিত প্ৰতিশ্ৰুতি নিদিলে।
বিধান সভাৰ বিৰোধী দল আৰু সদৌ অসম তেল শোধনাগাৰ একচন কমিটিৰ সভাপতি হৰেশ্বৰ গোস্বামীৰ নেতৃত্বত এই প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী পৰিচালিত হৈছিল।
১৯৫৭ চনৰ জুনত অসমৰ দাবীক উপেক্ষা কৰি ভাৰত চৰকাৰে বাৰাউনিত তেল শোধনাগাৰ স্থাপনৰ সিদ্ধান্ত লয়; যাৰ ফলস্বৰূপে অসমত ক্ষোভৰ বিষ্ফোৰণ ঘটে।
তেওঁলোকে মত ৰাখে যে অসমত পেট্ৰোলিয়াম ভিত্তিক উদ্যোগ, ৰেল পৰিবহণৰ উন্নয়ন আৰু নিয়োগ সৃষ্টিৰ বাবে অসমত শোধনাগাৰ স্থাপন অতিকৈ আৱশ্যক।
বাতৰি কাকত, আলোচনীবোৰেও এই সংক্ৰান্তত নিৰন্তৰ প্ৰবন্ধ-পাতি আৰু ৰাইজৰ চিঠি প্ৰকাশ কৰিবলৈ ল’লে।
২৮ আৰু ২৯ জুনত হৰেশ্বৰ গোস্বামীৰ সভাপতিত্বত শোধনাগাৰ একচন কমিটিৰ সন্মিলন অনুষ্ঠিত হয়, য’ত অসমৰ সকলো জিলাৰ প্ৰতিনিধি উপস্থিত থাকে।
জনতাৰ হেচা আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ সৈতে অসম চৰকাৰৰ নিৰন্তৰ আলোচনাৰ ফলস্বৰূপে বিষয়টো পৰ্যালচনা কৰিবলৈ ৰেল মন্ত্ৰালয়ৰ পৰামৰ্শদাতা এচ বশিষ্ঠৰ নেতৃত্বত এখন এঘাৰজনীয়া বিশেষজ্ঞ কমিটি গঠন কৰা হয়।
১৯৫৬ চনৰ ১৮ অক্টোবৰত জৱাহৰলাল নেহেৰুৱে অসম ভ্ৰমণলৈ আহোঁতে বহু শ মানুহে তেল শোধনাগাৰৰ দাবীত বিভিন্ন শ্লোগান আৰু ফেষ্টুনেৰে বিৰোধ প্ৰদৰ্শন কৰে।
একচন কমিটিৰ এটা প্ৰতিনিধি দলে প্ৰধানমন্ত্ৰীগৰাকীক সাক্ষাৎ কৰি কয় যে বিশেষজ্ঞ কমিটিয়ে অসমত শোধনাগাৰ স্থাপনৰ বিষয়টো চোৱাচিতা কৰিব লাগে আৰু এই সংক্ৰান্তত উদ্ভৱ হোৱা সমস্যাবোৰ কেনেকৈ মোকাবিলা কৰিব পাৰি, তাৰ উপায় বিচাৰিব লাগে।
অসম শোধানাগাৰ আন্দোলন অসমৰ খাৰুৱা তেলেৰে অসমৰ সলনি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে বিহাৰৰ বাৰাউনীত শোধানাগাৰ স্থাপন কৰিব বিচৰা সিদ্ধান্তৰ প্ৰতিবাদ কল্পে ১৯৫৬-৫৭ চনত সংঘটিত এক আন্দোলন।
নতুন তৈলক্ষেত্ৰখনৰ পৰা বছৰি আঢ়ৈ মিলিয়ন টন খাৰুৱা তেল উৎপাদনৰ আশা কৰা হৈছিল, যিয়ে পৰৱৰ্তী তিনি বছৰত দেশৰ এক-তৃতীয়াংশ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰাব পাৰিব।
অথচ এই তেলেৰে আচাম অইল কৰ্পোৰেচনে কলকাতাত আৰু ভাৰত চৰকাৰে বাৰাউনীত শোধানাগাৰ স্থাপন কৰাৰ পোষকতা কৰিছিল।
মুখ্যমন্ত্ৰী বিষ্ণুৰাম মেধিয়ে হৰতালটোক ‘অযৌক্তিক’ আখ্যা দি কয় যে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে আচাম অয়ল কৰ্পোৰেচনৰ কলকাতাত শোধনাগাৰ স্থাপনৰ দাবী মানি লোৱা নাই আৰু অসমৰ দৃষ্টিভংগীৰে চৰকাৰে বিষয়টো বিবেচনা কৰি আছে।
মেধিয়ে হৰেশ্বৰ গোস্বামীৰ ভূমিকাক সমালোচনা কৰি কয় যে শোধনাগাৰৰ স্থান সম্পৰ্কে ৰাজপথত সিদ্ধান্ত লব পৰা নাযায়; ইয়াৰ বিষয়ে সিদ্ধান্ত লব পৰা যায় শীতল আৰু নিৰপেক্ষ আলোচনাৰ মাজেৰেহে।
কিন্তু আসাম অয়ল কোম্পানীয়ে স্পষ্টকৈ জনাই দিয়ে যে ৰাজহুৱা খণ্ডত শোধনাগাৰ নিৰ্মাণ কৰিলে তেওঁলোকে এই উদ্যোগত অংশ নলয়।
অৱশেষত ১৯৫৭ চনত শোধনাগাৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে এটা কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা হয়, য’ত বাৰ্মা অয়ল কোম্পানীৰ দুই-তৃতীয়াংশ আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ এক-তৃতীয়াংশ অংশীদাৰিত্ব থাকিব।
আশীৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে, মনোবিজ্ঞানত পক্ষপাতিতা, সিদ্ধান্ত-গঠন আৰু ন্যায়শাস্ত্ৰগত অনুসন্ধানবিদ্যা ক্ষেত্ৰখনত বিস্তৰ অনুসন্ধান আৰম্ভ হৈছিল।
অনুসন্ধানৰ গুৰি ধৰিছিল মনোবিজ্ঞানী আমোছ ভেৰাস্কি আৰু ডেনিয়েল কাহনেমেনেবিলম্বিত উপলব্ধি পক্ষপাতিতাৰ ক্ষেত্ৰত মনোযোগ দিব পৰাকৈ মনোবিজ্ঞানীদ্বয়ে দুটা বিশেষ চিনাক্ত কৰিলে।
দুয়োটা পদ্ধতিৰ বিৱৰণৰ ক্ষেত্ৰত বেয়থ আৰু ফিছকফে প্ৰথমবাৰৰ বাবে এটা বিশেষ সম্পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতি চলাইছিল।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰিছাৰ্ড নিক্সনে বেইজিঙলৈ কৰিবলগীয়া অনাগত ভ্ৰমণটোৰ সম্ভাব্য পৰিণতিৰ সন্দৰ্ভত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক প্ৰশ্ন সোধা হৈছিল।
ৰাষ্ট্ৰপতিগৰাকী উলটি যোৱাৰ পাছত অংশগ্ৰহণকাৰীক পূৰ্বৰ সম্ভাৱিতাবোৰ স্মৰণ কৰিবলৈ কোৱা হ'ল।
দেখা গ'ল, তেওঁলোকে সেই পৰিণতিসমূহক প্ৰকৃত ঘটনাৰ তুলনাত অতিমূল্যায়ন কৰিছে আৰু গুৰুতৰ মাত্ৰাত সেইবোৰক ঠাৱৰ কৰিছে।
বিলম্বিত উপলব্ধি পক্ষপাতিতা -ৰ আন দুটা নাম হৈছে মই এনে হ'ব বুলি জানিছিলোঁৱেই প্ৰপঞ্চ আৰু বগাই যোৱা নিৰ্ধাৰণবাদ ।
এইয়া একধৰণৰ সহজাত প্ৰৱণতা যাৰ প্ৰভাৱত মানুহে অতীতৰ ঘটনা এটাক বাস্তৱতকৈ অধিক অনুমানযোগ্য হিচাপে ঠাৱৰ কৰে।
এটা বিশেষ ঘটনা ঘটিত হোৱাৰ পাছত মানুহে সেই বিশেষ ঘটনাটো ঘটিবই বুলি বা তেনেধৰণৰ পৰিণতি এটা হ'বয়েই বুলি নিশ্চিতমনেৰে বিশ্বাস প্ৰদৰ্শন কৰে।
ইয়াৰ ফলত ভৱিষ্যতৰ ঘটনা কিছুমানৰ পৰিণতি অনুমান কৰাৰ প্ৰসংগত মানুহজনৰ মনত অত্যধিক বিশ্বাসৰ এটা উৎস তৈয়াৰ হয়।
বিলম্বিত উপলব্ধি পক্ষপাতিতাৰ নিদৰ্শন দেখা যায়-ইতিহাসবিদে বৰ্ণনা কৰা কিছুমান যুদ্ধৰ পৰিণতিত অথবা চিকিৎসাবিদে স্মৰণ কৰা কিছুমান ক্লিনিকেল ট্ৰায়েলৰ ক্ষেত্ৰত।
১৯৭০ৰ দশকত যেতিয়া মনোবিজ্ঞানৰ গৱেষণাত এইবিধ পক্ষপাতিতাই প্ৰৱেশ কৰিছিল, তেতিয়া ইয়াৰ নামকৰণ হোৱা নাছিল।
দৰাচলতে, একাধিক পৰোক্ষ ধৰণেৰে ইয়াক ইতিহাসবিদ, দাৰ্শনিক আৰু চিকিৎসাবিদসকলে বিভিন্ন সময়ত ব্যাখ্যা কৰিছে।
১৯৭৩ চনত বাৰুখ ফিছকফে এখন বিশেষ ছেমিনাৰত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, য'ত পল ই. মিহলে এটা পৰ্যবেক্ষণৰ বিষয়ে উনুকিয়াইছিল।
তেওঁ কৈছিল যে, চিকিৎসা কৰা ব্যক্তিসকলে প্ৰায়েই তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ অহা কেচ একোটাৰ পৰিণতিটোৰ অতিমূল্যায়ণ কৰে আৰু তেনেধৰণৰ ঘটনা এটা ঘটাটো নিশ্চিত আছিল বুলি ক'ব খোজে।
২০০৯ চনত বাসু বাৰ্মাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু দিল ৰাজুৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত জোছ চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে তেওঁ চলচ্চিত্ৰজগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
তেওঁৰ প্ৰথমখন ছবি মুক্তি পোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁ গৌতম মেননৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ইন্দিৰা প্ৰডাকচনৰ সৈতে তেওঁৰ দ্বিতীয়খন চলচ্চিত্ৰত চুক্তিবদ্ধ হয়।
তেওঁৰ আৰু সামান্থা অভিনীত ইয়ে মায়া চেচেভ, যিয়ে ২০১০ চনত চৈতন্যৰ দেউতাক আক্কিনানি নাগাৰ্জুনৰ ৰোমাণ্টিক ছবি গীতাঞ্জলিৰ তুলনা কৰে।
চৈতন্যৰ পৰৱৰ্তী মুক্তি আছিল সুকুমাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ১০০% প্ৰেম, য'ত তেওঁৰ সহ-অভিনেতা তামান্নাহ বক্স অফিচত ভাল সফলতা লাভ কৰিছিল।
২০১৬ চনত তেওঁ দুখন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, প্ৰথমখন আছিল প্ৰেমম, য'ত তেওঁৰ সহ-অভিনেতা আছিল শ্ৰুতি হাছান আৰু দ্বিতীয়খন আছিল সহসাম স্বচাগা চাগিপো।
তেওঁ তেওঁৰ স্কুল বেণ্ডত কীবৰ্ড আৰু বেছ গীটাৰ বজাইছিল আৰু কীবৰ্ড পঢ়িবলৈ ট্ৰিনিটি কলেজ লণ্ডনলৈ গৈছিল।
দ্বিতীয় বৰ্ষত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ তেওঁৰ দেউতাক নাগাৰ্জুনৰ ওচৰত মনৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল।
তেওঁ মুম্বাইত অভিনয়ৰ ওপৰত তিনি মাহৰ পাঠ্যক্ৰম লৈ ছিল আৰু অভিনয় আৰু সমৰ কলাৰ অধিক প্ৰশিক্ষণ ল'বলৈ লছ এঞ্জেলছলৈ গৈছিল।
তেওঁৰ দেউতাক জনপ্ৰিয় অভিনেতা আৰু উদ্যোগী আক্কিনানী নাগাৰ্জুন, অভিনেতা আক্কিনানী নাগেশ্বৰ ৰাওৰ পুত্ৰ আৰু তেওঁৰ মাতৃ ৰ নাম লক্ষ্মী দগ্গুবাটি, যি প্ৰযোজক ডি।
তাইৰ মামা দগ্গুবাটি ভেঙ্কটেশ আৰু সম্পৰ্কীয় ভাই ৰাণা দগ্গুবাটি, সম্পৰ্কীয় ভাই সুমন্ত আৰু সুশান্তও অভিনেতা।
যেতিয়া চৈতন্য অলপ লৰা আছিল, তেতিয়া তাইৰ মাক-দেউতাক পৃথক হৈছিল আৰু পিছত তেওঁলোক দুয়ো এফালে প্ৰাক্তন অভিনেত্ৰী অমলা আক্কিনিনিক বিয়া কৰাইছিল, আনহাতে লক্ষ্মীয়ে শৰৎ বিজয়ৰাঘৱনক বিয়া কৰাইছিল, যি হৈছে চৈতন্য ৰ সৎ পিতৃ আৰু সৎ মাক ৰ সৎ পৰিয়ালৰ কৰ্পোৰেট কাৰ্যবাহী।
৬ অক্টোবৰত তেওঁলোকে হিন্দু ধৰ্ম অনুসৰি বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয় আৰু পিছদিনা অৰ্থাৎ ৭ অক্টোবৰত খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম অনুসৰি বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়।
দুয়োটা অনুষ্ঠান পৰিয়ালগতভাৱে সম্পন্ন কৰা হৈছিল, য'ত ২ অক্টোবৰত কেৱল তেওঁলোকৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু আৰু পৰিয়ালৰ সদস্যউপস্থিত আছিল।
চৈতন্য আৰু সামান্থাক তিনিখন চলচ্চিত্ৰত একেলগে দেখা গৈছে আৰু তেওঁলোকক বক্স অফিচত ব্লকবাষ্টাৰ ঘোষণা কৰা হৈছে।
এমকেএছপিৰ প্ৰাথমিক উদ্দেশ্য হৈছে প্ৰণালীবদ্ধ বিনিয়োগৰ জৰিয়তে কৃষিক্ষেত্ৰত মহিলাসকলৰ অংশগ্ৰহণ আৰু উৎপাদনশীলতা বৃদ্ধি কৰা।
ইয়াৰ লগতে গ্ৰামাঞ্চলৰ মহিলাসকলৰ কৃষিৰ ওপৰত আধাৰিত জীৱিকাৰ সৃষ্টি কৰা আৰু ইয়াক অব্যাহত কৰি ৰখাও এই যোজনাৰ এক অন্যতম লক্ষ্য।
মহিলাসকলে উৎপাদনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সম্পদৰ ওপৰত অধিক নিয়ন্ত্ৰণ লাভ কৰা আৰু আনুষংগিক প্ৰণালীবোৰ পৰিচালনা কৰা এক কাৰ্যক্ষম আৰু স্থানীয় সম্পদ আধাৰিত কৃষিখণ্ড স্থাপন কৰি এই প্ৰকল্পটোৱে মহিলাসকলক চৰকাৰ আৰু অন্যান্য সংস্থাৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা সুবিধা আৰু সেৱাসমূহ উন্নত ধৰণেৰে লাভ কৰিবলৈ সক্ষম কৰিবৰ বাবে কাম কৰে।
কৃষিক্ষেত্ৰত মহিলাসকলৰ উৎপাদন ক্ষমতা উন্নত হোৱাৰ পিছত তেওঁলোকৰ পৰিয়াল আৰু সমুদায়ৰ বাবে খাদ্য সুৰক্ষাৰ আৰম্ভণি হয়।
মহিলা কিষাণ সশক্তিকৰণ পৰিযোজনা বা এমকেএছপি ভাৰত চৰকাৰৰ মহিলা কৃষকসকলৰ প্ৰতি সমৰ্পিত এক প্ৰকল্প বা পৰিযোজনা।
কৃষিক্ষেত্ৰত মহিলাসকলৰ স্থিতি উন্নত কৰাৰ বাবে আৰু তেওঁলোকৰ সবলীকৰণৰ সুযোগ বৃদ্ধি কৰিবলৈ ভাৰত চৰকাৰে এই পৰিযোজনা ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰামীণ জীৱিকা অভিযানৰ এক উপাদান হিচাপে ঘোষণা কৰিছে।
এমকেএছপিৰ প্ৰাথমিক উদ্দেশ্য হৈছে দৰিদ্ৰ মহিলা কৃষকসকলৰ সমূহীয়া প্ৰতিষ্ঠানসমূহ শক্তিশালী কৰি কৃষিক্ষেত্ৰত মহিলাসকলৰ সবলীকৰণ কৰা আৰু বহনক্ষম কৃষিৰ প্ৰসাৰ বাবে তেওঁলোকৰ সামূহিক শক্তি ব্যৱহাৰ কৰা।
পৰিয়াল আৰু সমুদায় ভিত্তিত গ্ৰামাঞ্চলৰ লোকসকলৰ খাদ্য সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰাও ইয়াৰ অন্যতম উদ্দেশ্য।
ইয়াৰ লগতে ৩৩ লাখতকৈও অধিক মহিলা কৃষকে এই প্ৰকল্পৰ অধীনত ৪৪.৮৪ একৰ ক্ষেত্ৰত কৃষি তথা পাৰিপাৰ্শ্বিক কাৰ্যত জড়িত হৈ আছিল।
থলুৱা নিৱেশৰ ব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে অনাহুত বিপদৰ আশংকা হ্ৰাস কৰি মহিলাসকলৰ বাবে বহনক্ষম কৃষিভিত্তিক জীৱিকাৰ সৃষ্টি কৰাটো প্ৰকল্পটোৰ উদ্দেশ্যসমূহৰ অন্যতম।
কাছুটি এম্ব্ৰইডাৰীত গোপুৰা, ৰথ, পালকি, চাকি আৰু শংখৰ দৰে অতি জটিল আৰ্হিৰ এম্ব্ৰইডাৰী অন্তৰ্ভুক্ত।
এম্ব্ৰইডাৰী কৰিব বিচৰা আৰ্হি প্ৰথমে কয়লা বা পেঞ্চিলেৰে চিহ্নিত কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত সঠিক বেজী আৰু সূতা বাছনি কৰা হয়।
গাভন্তী হৈছে উলম্ব, অনুভূমিক আৰু কৰ্ণ ৰেখা চিহ্নিত কৰাৰ বাবে ব্যৱহৃত এটা দুবাৰ চলি থকা চিলাই, মুৰ্গী হৈছে একপ্ৰকাৰৰ বেঁকা চিলাই, নেগী হৈছে এটা চলি থকা চিলাই আৰু মেনথি হৈছে মেথিৰ বীজৰ দৰে এটা ক্ৰছ চিলাই।
১৭ শতিকাৰ মহীশূৰ ৰাজ্যৰ মহিলা ৰাজগণিকাসকল ৬৪টা কলাত দক্ষ হব লাগিছিল আৰু কাছুটি এইবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল।
কাছুটি এম্ব্ৰইডাৰীত কৰ্ণাটকৰ ৰংগোলী প্ৰকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত লোক ডিজাইন, আইনা ব্যৱহাৰ কৰা এম্ব্ৰইডাৰী আৰু সোণ আৰু ৰূপৰ সূতা এম্ব্ৰইডাৰী বেছিভাগ বিবাহৰ দৰে বিশেষ অনুষ্ঠানৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
উদাহৰণ স্বৰূপে চন্দ্ৰকালী শাৰী নামৰ কাছুটি এম্ব্ৰইডাৰীৰ সৈতে ক'লা ৰেচমেৰে তৈয়াৰ কৰা একপ্ৰকাৰৰ শাৰী মুখ্য গুৰুত্বপূৰ্ণ কইনাৰ সাজ আছিল।
বৰ্তমান মহীশূৰ ৰেচম শাৰীৰ দৰে অন্যান্য পোছাক সামগ্ৰীত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ কাছুটিৰ কাম ইয়াৰ পৰম্পৰাগত সীমাৰ বাহিৰত জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাইছে।
কাছুটি সংস্কৃতিক উৎসাহিত কৰিবলৈ আৰু গ্ৰাম্য মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ শিল্প প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ এক মঞ্চ প্ৰদান কৰিবলৈ কৰ্ণাটক চৰকাৰৰ সমাজ কল্যাণ বিভাগৰ দ্বাৰা কৰ্ণাটকৰ হুবলিত এটা কাছুটি কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰা হৈছিল।
অৱশ্যে কাছুটিৰ কাম দুৰ্বল পৃষ্ঠপোষকতাৰ বাবে ক্ৰমে হ্ৰাস পাইছে আৰু বহুলোকে শিল্পটো গুৰুত্বসহকাৰে ল'বলৈ ইচ্ছুক নহয়।
উদাহৰণ স্বৰূপে ধাৰৱাদৰ জেএছএছ মহাবিদ্যালয়ৰ কৰ্ণাটক কাছুটি পাঠ্যক্ৰম বন্ধ কৰিবলগীয়া হৈছে।
কৰ্ণাটক হস্তশিল্প উন্নয়ন নিগমে কাছুটি এম্ব্ৰইডাৰীৰ বাবে ভৌগোলিক স্বীকৃতি সুৰক্ষা বহন কৰে আৰু ই কাছুটিৰ ওপৰত বৌদ্ধিক সম্পত্তিৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰে।
বাতিৰ তলৰ অংশটো ফন্টত ডুব যায় আৰু কেৰাচিন শোষণ কৰে; বাতিৰ ওপৰৰ অংশটো লেম্প বাৰ্ণাৰৰ ৱিক টিউবৰ পৰা বাহিৰলৈ প্ৰসাৰিত হয়, য'ত এক ৱিক-এডজাষ্টমেণ্ট মেকানিজম অন্তৰ্ভুক্ত থাকে।
এডজাষ্টমেণ্ট সাধাৰণতে এটা সৰু নবৰ দ্বাৰা কৰা হয় যি ক্ৰিক চলায়, যি হৈছে বাতিৰ বিপৰীতে থকা দাঁতযুক্ত ধাতুৰ স্প্ৰোকেট।
যদি বাতিটো অত্যাধিক ওখ হয়, আৰু ৱিক টিউবৰ শীৰ্ষত থকা বাৰ্ণাৰ শঙ্কুৰ বাহিৰত প্ৰসাৰিত হয়, লেম্পটোৱে ধোঁৱা আৰু সূত প্ৰস্তুত কৰিব।
যেতিয়া চাকিটো জ্বলোৱা হয়, বাতিটোৱে জ্বলা-পোৰা শোষণ কৰা কেৰাচিনআৰু এক স্পষ্ট, উজ্জ্বল, হালধীয়া শিখা প্ৰস্তুত কৰে।
সকলো কেৰাচিন ফ্লেট-ৱিক লেম্পত ডেড-ফ্লেম বাৰ্ণাৰ ডিজাইন ব্যৱহাৰ কৰা হয়, য'ত শিখাটো তলৰ পৰা ঠাণ্ডা বতাহ খুৱাই দিয়া হয়, আৰু ওপৰৰ গৰম বায়ু প্ৰস্থান কৰে।
বাৰ্ণাৰটোত ওখ কাঁচৰ চিমনি এটা আছে, প্ৰায় ১২ ইঞ্চি ওখ বা ওখ, এই লেম্পটো সঠিকভাৱে জ্বলিবলৈ প্ৰয়োজনহোৱা শক্তিশালী খচৰা প্ৰদান কৰিবলৈ, বাৰ্ণাৰটোত সাধাৰণতে কপাহৰ দ্বাৰা তৈয়াৰ কৰা বাতি এটা ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যি টোকা এটাত ঘূৰাই বহল, সমতল ৱিকেৰে তৈয়াৰ কৰা হয়, যাৰ চিমটো তাৰ পিছত একেলগে চিলাই কৰি সম্পূৰ্ণ বাতি গঠন কৰা হয়।
তাৰ পিছত নলীকাৰ বাতিটো "কেৰিয়াৰ"ত লগোৱা হয়, যি হৈছে এক প্ৰকাৰৰ দাঁতযুক্ত ৰেক যি বাৰ্ণাৰৰ ৱিক-ৰেইজিং মেকানিজমৰ গিয়াৰত জড়িত হয় আৰু বাতিটো ওপৰলৈ উঠা আৰু নমাই দিব দিয়ে।
ৱিকটো ভিতৰৰ আৰু বাহিৰৰ ৱিক টিউবৰ মাজত চলোৱা হয়; ভিতৰৰ ৱিক টিউবে "কেন্দ্ৰীয় খচৰা" বা খচৰা প্ৰদান কৰে যি ফ্লেম স্প্ৰেডাৰক বায়ু যোগান ধৰে।
যেতিয়া লেম্পটো জ্বলোৱা হয়, কেন্দ্ৰীয় ড্ৰাফ্ট টিউবে শিখা বিস্তাৰকক বায়ু যোগান ধৰে যি জুইৰ ৰিংলৈ জুই বিয়পাই দিয়ে আৰু চাকিটো পৰিষ্কাৰভাৱে জ্বলিবলৈ দিয়ে।
হাৰিকেন চাকি বা কেৰাচিনৰ চাকি হৈছে এক প্ৰকাৰৰ পোহৰসঁজুলি যি য়ে কেৰাচিনক ইন্ধন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।
হাৰিকেন চাকিবোৰত পোহৰৰ উৎস হিচাপে এটা বাতি বা মেণ্টেল থাকে, কাঁচৰ চিমনি বা গ্লোবৰ দ্বাৰা সুৰক্ষিত; চাকিবোৰ টেবুলএখনত ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব পাৰে, বা পোৰ্টেবল লাইটিংৰ বাবে হাতত ধৰা লণ্ঠন ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব পাৰে।
তেলৰ চাকিৰ দৰে, সেইবোৰ বিদ্যুৎ অবিহনে পোহৰ ৰখাৰ বাবে উপযোগী, যেনে গ্ৰাম্য বৈদ্যুতিকৰণ নোহোৱা অঞ্চলত, বিদ্যুৎ বিভ্ৰাটৰ সময়ত বৈদ্যুতিকৰণ কৰা এলেকাত, কেম্পচাইটত, আৰু নাওত।
পোৰ্টেবল ব্যৱহাৰৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত কেৰাচিন লণ্ঠনবোৰত এটা সমতল বাতি থাকে আৰু ই ডেড-ফ্লেম, হট-ব্লাষ্ট, আৰু কোল্ড-ব্লাষ্ট প্ৰকাৰত তৈয়াৰ কৰা হয়।
মেণ্টেলত সাধাৰণতে থোৰিয়াম বা অন্যান্য বিৰল-পৃথিৱীৰ লৱণ থাকে; প্ৰথমে কাপোৰজ্বলা ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আৰু বিৰল-পৃথিৱীৰ লৱণবোৰ অক্সাইডলৈ ৰূপান্তৰিত হয়, যাৰ ফলত এক অতি ভঙ্গুৰ গাঁথনি থাকে, যি বাৰ্ণাৰ শিখাৰ তাপৰ সংস্পৰ্শলৈ অহাৰ পিছত চিৰা ।
মেণ্টেল লেম্পবোৰ সমতল বা ঘূৰণীয়া-ৱিক লেম্পতকৈ যথেষ্ট উজ্জ্বল, বগা পোহৰ প্ৰস্তুত কৰে আৰু অধিক তাপ সৃষ্টি কৰে।
মেণ্টেল লেম্পবোৰে সাধাৰণতে ফ্লেট-ৱিক লেম্পতকৈ দ্ৰুতগতিত ইন্ধন ব্যৱহাৰ কৰে, কিন্তু কেন্দ্ৰ-ড্ৰাফ্ট ৰাউণ্ড-ৱিকতকৈ লেহেম, কিয়নো সেইবোৰ জুইৰ পৰা অহা সকলো পোহৰ ৰখাৰ সলনি এটা সৰু শিখা গৰম কৰাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
মেণ্টেল লেম্পবোৰ লেম্পশ্বেডৰ পৰা লাভান্বিত হ'বলৈ প্ৰায় সদায়ে উজ্জ্বল হয়, আৰু ঠাণ্ডা বতৰত এটা সৰু অট্টালিকা গৰম কৰিবলৈ কেইটামান মেণ্টেল লেম্প পৰ্যাপ্ত হ'ব পাৰে।
মেণ্টেল লেম্প, যিতাত সেইবোৰে কাম কৰে তাপমাত্ৰাৰ বাবে, বেছি গোন্ধ উৎপন্ন নকৰে, কেৱল প্ৰথমজ্বলা বা নিৰ্বাপিত হোৱাৰ বাহিৰে সমতল আৰু ঘূৰণীয়া-ৱিক লেম্পৰ দৰে, সেইবোৰ উজ্জ্বলতাৰ বাবে মিলাব পাৰি; অৱশ্যে, সাৱধানতা ব্যৱহাৰ কৰিব লাগিব, কিয়নো যদি অত্যাধিক ওখ হয়, লেম্প চিমনি আৰু মেণ্টেল ক'লা ঠাইৰ সৈতে আৱৰি থাকিব পাৰে।
অত্যাধিক ওখ লেম্প এটাদ্ৰুততাৰে প্ৰত্যাখ্যান কৰিলে ইয়াৰ সূত ক্ষতিহীনভাৱে জ্বলি যাব, কিন্তু যদি সোনকালে ধৰা নপৰে, তেন্তে সূতটো নিজেই জ্বলিব পাৰে, আৰু "পলাতক চাকি" অৱস্থাৰ ফলত হ'ব পাৰে।
ফ্লেট-ৱিক লেম্প হৈছে এক সৰল প্ৰকাৰৰ কেৰাচিন লেম্প, যি কেশিকা কাৰ্যৰ দ্বাৰা বাতিৰ মাজেৰে উলিওৱা কেৰাচিন জ্বলায়।
ইন্ধন টেংকৰ সৈতে সংলগ্ন, চাৰিটা প্ৰং-এ গ্লাছ চিমনিধৰি ৰাখে, যি জুই উৰি যোৱাপ্ৰতিহত কৰিবলৈ কাম কৰে আৰু তাপীয়ভাৱে প্ৰেৰিত ড্ৰাফ্ট এটা উন্নত কৰে।
ইন্ধনৰ সম্পূৰ্ণ দহনৰ বাবে সঠিক খচৰা সৃষ্টি কৰিবলৈ গ্লাছ চিমনিটোক "ডিঙি" বা সামান্য সংকোচনৰ প্ৰয়োজন; খচৰাখনে জুইৰ ওপৰেৰে অধিক বায়ু কঢ়িয়াই আনে, যি এক ধোঁৱাবিহীন পোহৰ প্ৰস্তুত কৰাত সহায় কৰে, যি মুকলি শিখা উৎপন্ন হোৱাতকৈ অধিক উজ্জ্বল।
যেতিয়া লণ্ঠনটো জ্বলোৱা হয় আৰু চিমনি এটা সংলগ্ন কৰা হয়, তাপীয়ভাৱে প্ৰেৰিত খচৰাটোৱে এই ছিদ্ৰবোৰৰ মাজেৰে বায়ু টানি আনে আৰু আপোনাৰ ঘৰৰ চিমনিৰ দৰে মেণ্টেলৰ ওপৰেৰে পাৰ হৈ যায়।
কেৰাচিনৰ লণ্ঠন, যাক "বাৰ্ণ লণ্ঠন" বা "হাৰিকেন লণ্ঠন" বুলিও কোৱা হয়, ই হৈছে পোৰ্টেবল আৰু বাহিৰৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা এক ফ্লেট-ৱিক লেম্প।
এইবোৰ চ'ল্ডাৰ বা ক্ৰিম্প-টুগেদাৰ শ্বীট-মেটাল ষ্টেম্পিংৰে তৈয়াৰ কৰা হয়, টিন-প্লেটেড শ্বীট ষ্টীল হৈছে আটাইতকৈ সচৰাচৰ সামগ্ৰী, তাৰ পিছত পিতল আৰু তাম।
গৰম-বিস্ফোৰণ আৰু শীতল-বিস্ফোৰণ দুয়োটা ডিজাইনক নলীকাৰ লণ্ঠন বুলি কোৱা হয় আৰু ই ডেড-ফ্লেম লেম্পতকৈ সুৰক্ষিত, কিয়নো টিপিং অভাৰ এ টিপিং য়ে বাৰ্ণাৰলৈ অক্সিজেনৰ প্ৰবাহ কাটি দিয়ে আৰু ছেকেণ্ডৰ ভিতৰতজুই নুমুৱাব।
জাহাজৰ চলাচলৰ বাবে লাইটহাউচ বীকনত ডাঙৰ স্থিৰ চাপযুক্ত কেৰাচিন মেণ্টেল লেম্প ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, আগতে ব্যৱহৃত তেলৰ চাকিতকৈ উজ্জ্বল আৰু কম ইন্ধন ব্যৱহাৰৰ সৈতে।
গেছ মেণ্টেল লেম্পৰ এটা প্ৰাৰম্ভিক সংস্কৰণ, কেৰাচিন এটা গৌণ বাৰ্ণাৰৰ দ্বাৰা বাষ্পীভূত কৰা হৈছিল, যি কেন্দ্ৰীয় ড্ৰাফ্ট যোগান ধৰা কেৰাচিন টেংকটোক হেঁচা দিছিল।