polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
২০০৬ চনত অষ্ট্ৰেলিয়ান অপেন মিক্সড ডাবলছত জয়লাভ কৰাৰ লগে লগে তেওঁ মিক্সড ডাবলছত কেৰিয়াৰ গ্ৰেণ্ড শ্লেম অৰ্জন কৰা আঠজন টেনিছ খেলুৱৈৰ অভিজাত গোটত যোগদান কৰে।
২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰত, ভূপতিক ভাৰতৰ পৰৱৰ্তী অ-খেলুৱৈ ডেভিছ কাপৰ অধিনায়ক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু ২০১৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁ আনন্দ অমৃতৰাজৰ পৰা শাসনভাৰ গ্ৰহণ কৰে।
২০০৮ চনত বেইজিংত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত পুৰুষৰ দ্বৈত প্ৰতিযোগিতাত ভুপতি আৰু লিয়েণ্ডাৰ পেজ একেলগে ডাবলচ পাৰ্টনাৰ হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, কিন্তু কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত পৰাজিত হৈছিল।
লিয়েণ্ডাৰ পেজ আৰু ভূপতিয়ে অষ্ট্ৰেলিয়ান অপেন ২০১১ত পুনৰ দলবদ্ধ হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়, যাৰ ফলত এটিপিত তেওঁলোকৰ ন বছৰৰ পৃথক্কৰণ সমাপ্ত হয়।
তেওঁলোকে ইভেণ্টৰ ফাইনেলত উপনীত হৈছিল, কিন্তু আমেৰিকান যমজ ভাতৃদ্বয় বব আৰু মাইক ব্ৰাইনৰ হাতত পৰাজিত হৈছিল।
তেওঁ গ্লোবোস্পোৰ্ট ইণ্ডিয়া প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ প্ৰতিষ্ঠাপক যিটো তেওঁ ২০০২ চনত ক্ৰীড়া আৰু মনোৰঞ্জন সংস্থা হিচাপে আৰম্ভ কৰিছিল।
বানুয়ে ১৯৭২ চনত ভাডুত এখন প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ বিকশিত কৰিছিল যি অৱশেষত ওচৰৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলবোৰক সেৱা আগবঢ়োৱা এখন চিকিৎসালয়লৈ পৰিগণিত হৈছিল।
১৯৭৭ চনত তেওঁ গ্ৰাম্য স্বাস্থ্যকৰ্মীসকলক স্বাস্থ্যসেৱা উন্নত কৰাৰ বাবে নিৰ্দেশিত এক কাৰ্যসূচী সৃষ্টি কৰিছিল।
তেওঁ পৰিচ্ছন্নতা, পৰিয়াল পৰিকল্পনা আৰু পুষ্টিৰ বিষয়ত প্ৰায় ৬০০ ছোৱালীক প্ৰশিক্ষণ দিছিল যাতে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ সম্প্ৰদায়ক সহায় কৰিব পাৰে।
তদুপৰি বানুয়ে বহুতো যুৱতী আৰু মাতৃৰ ক্ষেত্ৰত শিক্ষা আৰু কৰ্মশক্তিৰ দক্ষতাৰ অভাৱ অনুভৱ কৰিছিল।
এই প্ৰকল্পটোৰ উদ্দেশ্য আছিল যুৱতীসকলক শিক্ষা আৰু এম্ব্ৰইডাৰীৰ দৰে প্ৰয়োজনীয় দক্ষতা শিকোৱা আৰু জাতি আৰু লিংগ ভূমিকাৰ বিষয়ে বাৰ্তালাপৰ সৈতে এই দক্ষতাবোৰ পৰিপূৰক কৰা।
ককা-আইতাৰ সৈতে বাস কৰোঁতে বানুয়ে পুনেৰ চেণ্ট ভিনচেণ্টৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হোৱা প্ৰথম গৰাকী ছোৱালী হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
তাৰপিছত তেওঁ যীছাছ এণ্ড মেৰী কনভেণ্ট স্কুলত নামভৰ্তি কৰিছিল আৰু শ্ৰেণীত প্ৰায়ে প্ৰথম স্থান লাভ কৰিছিল।
কনভেণ্ট স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ চিনিয়ৰ কেমব্ৰিজলৈ গৈছিল আৰু পাঁচটা শ্ৰেণীত ডিষ্টিংচনৰ সৈতে উত্তীৰ্ণ হয়।
তেওঁ চেণ্ট জেভিয়াৰ্ছ কলেজত প্ৰি-মেডিকেল পাঠ্যক্ৰম অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত গ্ৰাণ্ট মেডিকেল কলেজত চিকিৎসা বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰিছিল।
বানুৱে প্ৰসিদ্ধ ড॰ ভি.এন. শিৰোদকাৰৰ সৈতে আৱাসিক চিকিৎসক হিচাপে থকা কালছোৱাত এগৰাকী স্ত্ৰী আৰু প্ৰসূতি ৰোগ বিশেষজ্ঞ হোৱাৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল।
১৯৪৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহত চৰ্দাৰ মুডলিয়াৰে ডাঃ এডুলজী কয়াজীক পুনেত অৱস্থিত এক সৰু মেটাৰনেল কেয়াৰ চিকিৎসালয় কিং এডৱাৰ্ড মেমৰিয়েল হস্পিটেলত যোগদান কৰিবলৈ সক্ষম এজন উচ্চ প্ৰশিক্ষিত চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ দিবলৈ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনায়।
ডাঃ এডুলজী কয়াজীয়ে ডাঃ বানু জাহাংগীৰ কয়াজীক নিযুক্তিৰ বাবে পৰামৰ্শ দিছিল আৰু তাৰ ছয় মাহ পিছত তেওঁ মুখ্য চিকিৎসা বিষয়াৰ পদ গ্ৰহণ কৰে।
তেওঁ কিং এডৱাৰ্ড মেমৰীয়েল হস্পিটেলক এখন শিক্ষণ চিকিৎসালয় আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছিল আৰু বি.জে. মেডিকেল কলেজৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিছিল।
বানু জাহাংগীৰ কয়াজী পৰিয়াল পৰিকল্পনা আৰু জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণত এগৰাকী ভাৰতীয় চিকিৎসক তথা সমাজকৰ্মী।
তেওঁ পুনেৰ কিং এডৱাৰ্ড মেমৰিয়েল হস্পিটেলৰ পৰিচালক আছিল আৰু ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্ববৃহৎ ৰাজ্য মহাৰাষ্ট্ৰৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত স্বাস্থ্য কৰ্মীসকলৰ কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰিছিল।
তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ১৯৮৯ চনত দেশৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে।
বানুয়ে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মানৱ প্ৰজননৰ বৈজ্ঞানিক আৰু কাৰিকৰী গোট, মহিলা স্বাস্থ্য আৰু বিকাশ, আৰু স্বাস্থ্য, জনশক্তি আৰু উন্নয়নৰ সদস্য আছিল।
তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰ, ভাৰত চৰকাৰ, বিশ্ব বেংক, ফৰ্ড ফাউণ্ডেচন, ইউএনএফএ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তৰ্জাতিক গুৰুত্বৰ আন বহুতো সংস্থাৰ উপদেষ্টা আছিল।
পৰিয়াল পৰিকল্পনা, নগৰ আৰু গ্ৰাম্য স্বাস্থ্য আৰু শিশুৰ স্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়াইছিল।
১৯১৭ চনৰ ৭ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখেত মুম্বাইৰ এক পাৰ্চী পৰিয়ালত বানু পেষ্টঞ্জী কপাডিয়াৰ জন্ম হৈছিল।
কম বয়সতে বানুক পুনেত তেওঁৰ ককা-আইতাৰ সৈতে থাকিবলৈ পঠিওৱা হৈছিল য'ত তেওঁ ধন আৰু বিলাসী জীৱনৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল।
তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ নিৰন্তৰ সাক্ষাৎ আৰু তাইৰ ককা-আইতাৰ সৈতে তাইৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্কে তেওঁক এক সুন্দৰ শৈশৱ প্ৰদান কৰিছিল।
বানুৰ সাহিত্যৰ প্ৰতি নিৰন্তৰ আগ্ৰহ আছিল আৰু তেওঁ ৩০ বছৰৰ বাবে পৰিচালক হিচাপে সকাল গ্ৰুপ অফ নিউজপেপাৰছৰ লগত জড়িত আছিল।
ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ১৯৯৪ চনত পুনে বিশ্ববিদ্যালয় আৰু এছএনডিটি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সাহিত্যত সন্মানসূচক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
তাই তেওঁৰ সময়ত যীচু আৰু মেৰী কনভণ্ট স্কুলত পশ্চিমীয়া শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকিছিল আৰু তাইৰ ককাদেউতাকৰ ঘৰত পিয়ানো বজোৱা উপভোগ কৰিছিল।
বিভিন্ন জনজাতিৰ বৈচিত্ৰ্যৰে ভৰপূৰ নাগালেণ্ডত, প্ৰত্যেকে জনজাতিৰ নিজা সংস্কৃতি আৰু ঐতিহ্যৰ সৈতে গোটেই বছৰজোৰা বিভিন্ন উৎসৱ উদযাপন কৰে।
পৰম্পৰাগত জনজাতি সম্পৰ্কীয় উৎসৱবোৰ কৃষিৰ সৈতে জড়িত, কিয়নো নাগালেণ্ডৰ জনসংখ্যাৰ এক বৃহৎ অংশ পোনপটীয়াকৈ কৃষিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।
চাখেচাঙসকলৰ 'চুকহেনয়ে' , আঙ্গামী সকলৰ 'চেকৰেনয়ি' , ক’নয়াক সকলৰ 'আউলিং' , আও সকলৰ 'মাউটচু' , চুমী সকলৰ 'টুলুনী' , চাঙ নগাসকলৰ 'ন্যকনলুম' , চাঙ্গতাম সকলৰ 'মংমং' , ল’থা সকলৰ 'ট’খো ইমং' আৰু পচুৰী সকলৰ 'য়েমচে' ।
নাগালেণ্ডৰ সকলো জনজাতিৰ নিজা ৰন্ধনপ্ৰণালী আছে, আৰু তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ব্যঞ্জনত যথেষ্ট মাংস, মাছ আৰু কিণ্বিত সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰে।
বিখ্যাত ব্যঞ্জনবোৰৰ ভিতৰত আছে গাহৰিৰ মাংস আৰু ৰেচমপলুৰে ৰন্ধা শামুক, যি হৈছে ৰাজ্যখনৰ এক ব্যয়বহুল সুস্বাদু খাদ্য।
নগা পুৰুষসকল কোনো অভিযানৰ পৰা উভতি অহাৰ সময়ত, আগত নাইবা পিছত তেওঁলোকৰ মহিলাসকলৰ পৰা পৃথক থকা সময়ত নৰমুণ্ড চিকাৰ কৰে।
মহিলাসকলে, এক সাংস্কৃতিক প্ৰথা হিচাপে, পুৰুষসকলক বিবাহৰ প্ৰাথমিক তাৎপৰ্য হিচাপে মূৰ চিকাৰ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে।
মানুহবোৰে আন জনজাতি বা চুবুৰীয়া ৰাজ্যৰ বিৰুদ্ধে অভিযানত যায়, আৰু তেওঁলোকে মানুহ হত্যা কৰি কেইবাটাও মুৰ অৰ্জন কৰিবলৈ কৰে।
উনবিংশ শতিকাৰ ব্ৰিটিছ ভাৰতত নৰমুণ্ড চিকাৰ প্ৰথা নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল, কিন্তু নগা জনজাতিসকলে মূৰ চিকাৰ কৰাৰ অব্যাহত ৰাখিছিল আৰু ১৯৬৯ চনৰ শেষৰ ফালে শত্ৰুৰ মুৰবোৰ ট্ৰফী হিচাপে সংৰক্ষণ কৰিছিল।
কেৱল বিবাহিত পুৰুষেহে এনে ভোজ দিব পাৰে, আৰু তেওঁৰ পত্নীয়ে এই অনুষ্ঠানৰ সময়ত এক বিশিষ্ট আৰু সন্মানীয় স্থান গ্ৰহণ কৰে আৰু এনেদৰে পুৰুষ-মহিলাৰ সহযোগিতা আৰু পাৰস্পৰিক নিৰ্ভৰশীলতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হয়।
সেয়ে এজন নগা পুৰুষ, তেওঁৰ সামাজিক পদমৰ্য্যদা যিয়েই নহওঁক কিয়, এজন নৰমুণ্ড চিকাৰী বা মহান যোদ্ধা হ'ব লাগিব, বা যোগ্যতাৰ ভোজৰ এটা শৃংখলা সম্পূৰ্ণ কৰিব লাগিব।
লেখকৰ নিজৰ ভাষাত “মোৰ লেখক জীৱনৰ হিচাপে চতুৰ্থমান শ্ৰেণী আৰু অষ্টমমান শ্ৰেণী বৰ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ।
“ চতুৰ্থ শ্ৰেণীত থাকোঁতে বৰুৱাই এটা কবিতা লিখিছিল আৰু সেইটো স্কুলৰ সভা এখনত আবৃত্তি কৰোঁতে তেওঁ শিক্ষাগুৰুৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল যিয়ে লিখিব পৰাক লৈ তেওঁৰ আত্মপ্ৰত্যয় জগাইছিল।
অষ্টম শ্ৰেণীত এটা গল্প লিখিছিল তেওঁ আৰু তেওঁ পঢ়া শিৱসাগৰ জিলাৰ নিতাইপুখুৰী হাইস্কুলৰ আলোচনী ‘’নিৰ্মালী’’ত গল্পটো প্ৰকাশ হৈছিল।
এই বিষয়ে তেওঁৰ ভাষ্য এনেধৰণৰ, “মই কিন্তু বিশ্বাস কৰোঁ- গদ্য অথবা যিকোনো সাহিত্যতে কাব্যিকতা থাকিবই লাগিব।
এনে কাৰণতে লিখি থাকোঁতে মই ইমানেই আৱেগিক হওঁ যে, লিখি থকাৰ সময়ত মাজে মাজে বুকুখনৰ ভিতৰত ঘোট ঘোটকৈ কঁপে, চকুলো বাগৰি আহে।
প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা এজন প্ৰচাৰবিমুখ ব্যক্তি হ'লেও ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অভিভাৱক-অভিভাৱিকালৈকে সকলোৰে লগত এক বন্ধুসুলভ সম্পৰ্ক বৰ্তাই ৰাখিছিল।
লিখা-মেলা কৰা মানুহক ভাল পোৱা বৰুৱাই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক প্ৰায়ে উপদেশ দিছিল, "কেৱল পঢ়িলেই নহয়, চিন্তা কৰিবলৈও শিকিবাঁ।
বৰুৱাৰ পত্নীৰ ভাষ্য অনুসৰি “গভীৰ অধ্যয়নত মনোনিৱেশ কৰি থকা সময়ত কোনোবা অবাঞ্ছিত অতিথি আহিলেও অলপো বিৰক্ত নোহোৱাকৈ আলহীক আন্তৰিকতাৰে আদৰ-সাদৰ কৰি সোধ-পোছ কৰে।
“ এবাৰ তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ হোমেন বৰগোহাঞি আহি ঘৰত আলহীৰ ভিৰ দেখি আচৰিত হৈ প্ৰহ্লাদ বৰুৱাক কৈছিল,”দিনটোত ইমান মানুহ আহি থাকিলে আপুনি লিখা-মেলা কৰিব কেনেকৈ?
“ বৰগোহাঞিৰ কথা শেষ হ’বলৈ নাপাওঁতেই প্ৰহ্লাদ বৰুৱাই প্ৰতিবাদ কৰি কৈছিল,”মই এই কাম কেতিয়াও কৰিব নোৱাৰোঁ।
১৯৬৮ চনত শিৱসাগৰ কলেজত বি. এ. ফাইনেল পৰীক্ষা দি অহাদিনাই ওচৰৰ শুকান পুখুৰী এম.ই. স্কুলৰ কৰ্তৃপক্ষই প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰিবলৈ প্ৰহ্লাদ বৰুৱাক আহ্বান জনায়।
ফলাফলৰ দুমাহমানৰ পাছত,অক্টোবৰ মাহত তেতিয়াৰ নিতাইপুখুৰী হাইস্কুল,বৰ্তমানৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।
নিতাইপুখুৰী হাইস্কুলত শিক্ষকতা কৰি থাকোঁতেই নিতাইপুখুৰী হেমচন্দ্ৰ দেৱগোস্বামী কলেজৰ কৰ্তৃপক্ষ আৰু নিতাইপুখুৰী হাইস্কুলৰ প্ৰধান শিক্ষক এই দুই পক্ষই আলোচনা কৰি কলেজতো ক্লাছ ল’বলৈ অনুৰোধ কৰে।
ইয়াৰোপৰি নিতাইপুখুৰী হাইস্কুলৰ ওচৰতে থকা নিতাইপুখুৰী ছোৱালী হাইস্কুলতো সেই একে সময়তে অংশকালীন শিক্ষক হিচাপে পাঠদান কৰে।
এইদৰে বি.এ. পাছ কৰিয়ে বৰুৱাই নিতাইপুখুৰী হাইস্কুলত পূৰ্ণপৰ্যায়ৰ শিক্ষক, নিতাইপুখুৰী ছোৱালী হাইস্কুলত আৰু নিতাইপুখুৰী হেমচন্দ্ৰ দেৱগোস্বামী কলেজত অংশকালীন শিক্ষক হিচাপে দুবছৰ চাকৰি কৰে।
১৯৭৩ চনৰ আগষ্ট মাহৰ প্ৰথম ভাগত এম.এ. পৰীক্ষা দি বৰুৱাই লগে লগে ১৮ আগষ্টত নিতাইপুখুৰী হেমচন্দ্ৰ দেৱগোস্বামী কলেজত যোগদান কৰে।
তাত চাকৰি কৰি থাকোঁতেই এম.এ. পৰীক্ষাৰ ফলাফল ঘোষণা কৰাত ইউ.জি.চি.ৰ ফেলশ্বিপ লাভ কৰি তেওঁ ১৯৭৪ চনৰ ১৮ আগষ্টত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত গৱেষক ছাত্ৰ হিচাপে যোগদান কৰে।
অসমৰ অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ আন্দোলনত সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰা বাবেই এটা চক্ৰৰ ৰোষৰ বলি হৈ তেওঁ ছয়বছৰ অস্থায়ী অধ্যাপক হিচাপে কটায়।
সাহিত্যিকগৰাকীৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশিত হৈছিল আৱাহন যুগৰ সাহিত্য,ভক্তি তত্ত্বৰ দৰ্শন, ভাওনা সমীক্ষা, বৰগীত সমীক্ষা, অসমীয়া লোক-সংস্কৃতিকে ধৰি কেইবাখনো গ্ৰন্থ।
জীৱন সম্বন্ধীয় ৰচনাৰাজিৰ বাবে ৰাজ্যত পৰিচিতি লাভ কৰা সাহিত্যিকগৰাকীয়ে ৰাজ্যৰ প্ৰান্তিক, সাতসৰীকে ধৰি বিভিন্ন আলোচনী আৰু বাতৰি কাকতত জীৱন সম্পৰ্কে প্ৰচুৰ ৰচনা লিখিছে।
আবেগ-বৰ্জিত মননশীল চিন্তা পুষ্ট বৃত্তৰে ৰচিত তেখেতৰ গল্পসমূহে অসমীয়া চুটি গল্পৰ নতুন দিশ উন্মোচন কৰিছে বুলি বহুতে কয়।
দেশ, জাতি, সমাজ, ভাষা-সাহিত্যৰ হকে কাম কৰি ঘূৰি ফুৰা বৰুৱাই যৌৱনৰ সময়ত আপোন-পাহৰা হৈ দিন-ৰাতি কাম কৰোঁতে ঘৰ-সংসাৰৰ কথাকো পাহৰে বুলি পত্নী উষাৰাণী বৰুৱাই কয়।
বন্ধ আৰু আলহী-অতিথি নথকা দিনত প্ৰাত্যহিক কামখিনিৰ বাদে দিনে ১৫/১৬ ঘণ্টাকৈ লিখা-পঢ়াত ব্যস্ত থাকিছিল।
কিতাপ লিখাৰ পৰত ঘড়ীলৈ নোচোৱা বৰুৱাক বেছিকৈ সকীয়াই থাকিলে পত্নীক কয়,"কাম নকৰি বেছি দিন জীয়াই থকাতকৈ কাম কৰি সোনকালে মৰাই ভাল বুজিছা।
স্নাতক পৰীক্ষা দিয়েই তিনিখনকৈ শিক্ষানুষ্ঠানত দুবছৰ শিক্ষকতা কৰি পিছত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ আৰু ডক্টৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল।
বিদ্যালয়,মহাবিদ্যালয়,বিশ্ববিদ্যালয় সকলো পৰ্যায়ৰ শিক্ষানুষ্ঠানতে শিক্ষকতা কৰা প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাই ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ প্ৰাধ্যাপকৰূপে ২০০৭ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।
শান্তিবনত স্থানীয় অথবা ডিব্ৰুগড়লৈ ফুৰিবলৈ অহা গুণী-জ্ঞানী ব্যক্তিক আমন্ত্ৰণ কৰি অনানুষ্ঠানিকভাৱে নানা সৰু-বৰ অনুষ্ঠান পাতে।
পত্নীক লিখিবলৈ সকীয়াই থকা বৰুৱাই এনেদৰে কয়,"তুমি ইমান পঢ়ি মেলিও যদি একো এটা নিলিখা তোমাৰ জ্ঞানবোৰ কৃপণৰ ধনৰ দৰেহে হ'ব।
শিক্ষকতাৰ সমান্তৰালকৈ নীৰলে সাহিত্য-চৰ্চা কৰা বৰুৱাই কেইবাখনো আলোচনা-সমালোচনামূলক গ্ৰন্থ, জীৱন-বিষয়ক গ্ৰন্থ, শিশু গ্ৰন্থ আদি ৰচনা কৰি গৈছে।
মৃত্যুৰ আগলৈকে সাহিত্য চৰ্চা অব্যাহত ৰখা সাহিত্যিক গৰাকীয়ে অসম ৰাজ্যৰ ভাষা-সাহিত্য আৰু সামাজিক ক্ষেত্ৰত অৱদান যোগাই গৈছে।
প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ প্ৰথম মৃত্যুবাৰ্ষিকী, ২০১২ চনৰ ২৪ আগষ্ট, মাজুলী মহাবিদ্যালয়ৰ সাহিত্য চ'ৰাৰ উদ্যোগত আৰু মাজুলীৰ সাহিত্যসেৱী সংগঠন ৰামধেনু শাখা সাহিত্য সভা, কমলাবাৰীৰ সহযোগত জীৱনৰ দিন হিচাপে উদযাপিত হয়।
এই দিৱসত প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ জীৱন-দৰ্শন, সাহিত্য কৃতী আৰু বিশেষকৈ জীৱনবিষয়ক ৰচনাৰাজিৰ সম্পৰ্কত বিস্তৃত আলোচনাৰ ব্যৱস্থা কৰে।
ইংৰাজী বিষয়ত সুখ্যাতিৰে শিক্ষা সাং কৰা মৌচুম বৰুৱাই ২০০৮ চনৰ পৰা ডিব্ৰুগড়ৰ ছল্ট ব্ৰুক একাডেমীত শিক্ষকতা কৰি আছে।
ইয়াৰ পিছত মাজত প্ৰায় দুবছৰ শিক্ষকতা কৰি ১৯৭১ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ত অসমীয়া বিভাগত নাম-ভৰ্তি কৰে।
এই ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৭৩ চনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰা বৰুৱাই ড মহেন্দ্ৰ বৰাৰ তত্ত্বাৱধানত ১৯৮৩ চনত পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
দীৰ্ঘদিন ধৰি কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ থকা বৰুৱাৰ সেইদিনা নিশা প্ৰায় ১০ঃ১০ বজাত ডিব্ৰুগড়ৰ ৰূপনগৰস্থিত বাসভৱনত দেহাৱসান ঘটে।
তেওঁৰ অকাল মৃত্যুৰ সময়ত পত্নী উষাৰাণী বৰুৱাই কানৈ মহাবিদ্যালয়ত মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল।
১৯৪৪ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাই শিৱসাগৰ জিলাৰ নিতাইপুখুৰী মৌজাৰ দেওডুবী গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰে।
৮৬ নং দেওডুবী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা সাং কৰা বৰুৱাই ১৯৬২ চনত নিতাইপুখুৰী হাইস্কুলৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
ভাৰতীয় জন সংঘ (, সম্পূৰ্ণ নাম: অখিল ভাৰতীয় জন সংঘ, চমুকৈ: জন সংঘ, সংক্ষিপ্তৰূপ: ) ভাৰতৰ এটা অধুনালুপ্ত সোঁপন্থী ৰাজনৈতিক দল।
১৯৭৭ চনত ইন্দিৰা গান্ধী নেতৃত্বাধীন ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ বিৰুদ্ধে এটা ৰাষ্ট্ৰীয় বিকল্প তৈয়াৰ কৰিবলৈ গঠন কৰা জনতা পাৰ্টিত অন্য বহুবোৰ ৰাজনৈতিক দলৰ সৈতে জন সংঘও চামিল হৈ গৈছিল।
১৯৮০ চনত জনতা পাৰ্টি আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ দ্বৈত সদস্যতাৰ বিষয়ত মতানৈক্য হৈ জন সংঘ গোটটো জনতা পাৰ্টিৰ পৰা ওলাই আহিছিল আৰু ১৯৮২ চনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি গঠন কৰিছিল।
১৯৪৯ পিছত সোঁপন্থী হিন্দুত্ববাদী সংগঠন ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘই ব্ৰিটিছৰ শাসনকালতে আৰম্ভ কৰা তেওঁলোকৰ কামকাজ আৰু বিচাৰধাৰা আগবঢ়াই লৈ যাবলৈ এটা ৰাজনৈতিক দল গঠন কৰাৰ সম্পৰ্কত চিন্তা-চৰ্চা আৰম্ভ কৰে।
সেই একে সময়তে শ্যামাপ্ৰসাদ মুখাৰ্জীয়েও অহিন্দু লোককো দলৰ সদস্যপদৰ বাবে অনুমতি দিয়া সংক্ৰান্তত অসহমত হৈ ৰাজনৈতিক দল হিন্দু মহাসভা ত্যাগ কৰিছিল।
১৯৫১ৰ ২১ অক্টোবৰত দিল্লীত শ্যামাপ্ৰসাদে ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ সহযোগত কংগ্ৰেছ দলৰ বিৰুদ্ধে এক ৰাষ্ট্ৰীয় বিকল্প হিচাপে জনসংঘ গঠন কৰে।
আন দুটা হিন্দুত্ববাদী ৰাজনৈতিক দল হিন্দু মহাসভা আৰু ৰামৰাজ্য পৰিষদে উক্ত নিৰ্বাচনত লাভ কৰা আসনৰ সংখ্যা আছিল ক্ৰমে ৪খন আৰু তিনিখন।
শ্যামাপ্ৰসাদ মুখাৰ্জী আৰু দুৰ্গাচৰণ বেনাৰ্জী পশ্চিমবংগৰ পৰা জয়লাভ কৰিছিল আৰু জনসংঘৰ তৃতীয়জন সদস্য উমা শংকৰ ত্ৰিবেদী ৰাজস্থানৰ পৰা জিকি আহিছিল।
দলৰ নিৰ্বাচনী চিহ্ন আছিল তেলৰ চাকি আৰু স্বয়ংসেৱক সংঘৰ দৰে তেওঁলোকেও তেওঁলোকৰ বিচাৰধাৰা হিন্দুত্বৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভূত কৰিছিল।
১৯৫৩ত শ্যামাপ্ৰসাদৰ মৃত্যুৰ পিছত জনসংঘত থকা স্বয়ংসেৱক সংঘৰ কৰ্মকৰ্তাসকলক আঁতৰাই দি ইয়াক সংঘৰ ৰাজনৈতিক শাখা আৰু সংঘ পৰিয়ালৰ অবিচ্ছেদ্য অংগৰূপে গঢ় দিয়া হৈছিল।
যেতিয়া ১৯৬০ চনত চীনত লিঙ্গ অনুপাত অধ্যয়ন কৰা আৰম্ভ হৈছিল, ই তেতিয়াও স্বাভাৱিক পৰিসৰৰ ভিতৰত আছিল।
গৱেষকসকলে বিশ্বাস কৰে যে এই লিঙ্গ অনুপাতৰ ভাৰসাম্যহীনতাৰ কাৰণ হৈছে ছোৱালী শিশুৰ মৃত্যুৰ হাৰ বৃদ্ধি, ছোৱালী জন্মৰ কম প্ৰতিবেদন আৰু লিঙ্গ নিৰ্বাচিত গৰ্ভপাত।
আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰণ হৈছে সম্ভৱতঃ যৌন-নিৰ্বাচিত গৰ্ভপাত, কিন্তু এইটো প্ৰমাণ কৰা কঠিন কিয়নো তথ্য বহুত গোপন কৰিও ৰখা হয়।
লিঙ্গ-নিৰ্বাচিত গৰ্ভপাতৰ সঠিক প্ৰবলতা অনিশ্চিত,যদিও কিছুমান সমাজত এই অনুশীলন ব্যাপকভাৱে দেখা যায়।
কিছুমান লেখকে যুক্তি দিয়ে যে এই অনুশীলনটো কিছুমান সমাজত কিয় হয় সেয়া বৰ্ণনা কৰাটো যথেষ্ট কঠিন, আৰু ইয়াক কেৱল পিতৃতান্ত্ৰিক সামাজিক নিয়মৰ দ্বাৰা ব্যাখ্যা কৰিব নোৱাৰি।
লিঙ্গ ভিত্তিক গৰ্ভপাত বা লিঙ্গ নিৰ্বাচিত গৰ্ভপাত হৈছে শিশুৰ লিঙ্গৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি গৰ্ভধাৰণ সমাপ্ত কৰাৰ অনুশীলন।
মহিলা ভ্ৰূণৰ বাছনিমূলক গৰ্ভপাত পৃথিৱীৰ কিছুমান ঠাইত হয় য'ত লʼৰা শিশুক ছোৱালী শিশুতকৈ বেছি মূল্য দিয়া হয়, বিশেষকৈ পূৱ এছিয়া আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ কিছু অংশত , লগতে ককেঁচাছ আৰু পশ্চিম বালকান অঞ্চলত।
লিঙ্গ-নিৰ্বাচিত গৰ্ভপাতৰ ওপৰত প্ৰকাশিত অধ্যয়ন আৰু প্ৰতিবেদনবোৰ মুখ্যতঃ পৰিসংখ্যাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।
পৰিসংখ্যাবিধসকলে অনুমান কৰে যে জন্ম লিঙ্গ অনুপাত,যাক জন্মৰ সময়ত ল'ৰা আৰু ছোৱালীৰ সামগ্ৰিক অনুপাত বোজোৱা হয়, ই এক লিঙ্গ-নিৰ্বাচিত গৰ্ভপাতৰ সূচক।
লিঙ্গ নিৰ্বাচিত গৰ্ভপাত প্ৰথমে ১৯৭৫ চনত নথিভুক্ত হৈছিল, আৰু ১৯৮০ চনৰ শেষৰ ফালে দক্ষিণ কোৰিয়া আৰু চীনত দেখা গৈছিল আৰু ইয়াৰ পাছতেই ভাৰতত দেখা পোৱা গৈছিল।
লিঙ্গ নিৰ্বাচিত গৰ্ভপাতে পুৰুষৰ পৰা মহিলাৰ আপেক্ষিক সংখ্যাৰ অনুপাতক প্ৰভাৱিত কৰে, যাৰ ফলত চীন আৰু ভাৰতৰ দৰে উচ্চ জনসংখ্যাৰ দেশবোৰত অসন্তুলিত লিংগ অনুপাত দেখা গৈছে।
উত্তৰ আফ্ৰিকা আৰু মধ্য প্ৰাচ্যত ল'ৰাৰ পক্ষপাতত যৌন নিৰ্বাচিত গৰ্ভপাত গুৰুত্বপূৰ্ণভাৱে প্ৰচলিত।
কিছুমান আফ্ৰিকাৰ দেশ যেনে নাইজেৰিয়াত ল'ৰাৰ আশাত কৰা যৌন-নিৰ্বাচিত গৰ্ভপাত এটা সাধাৰণ অনুশীলন।
একাধাৰে গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, ঢোলবাদক, সংগীত পৰিচালক৷ অসমীয়া সংগীতৰ কেছেটৰ যুগটোৰ শিল্পী সকলৰ ভিতৰত সোমনাথ বড়াৰ নাম উল্লেখযোগ্য৷ বিহুগীত, টোকাৰী গীত আৰু বিশেষকৈ ঢোল বাদনৰ ক্ষেত্ৰখনত তেওঁ খ্যাতি অৰ্জন কৰিছে৷ ঢোল বাদ্যক বিশ্বৰ আগত প্ৰতিষ্ঠা কৰি দিয়াত বড়াৰ অৱদান আছে৷ বৰ্তমান তেওঁ বিহু নাচ বিষয়ক কৰ্মশালাৰ সৈতে জড়িত৷ সোমনাথ বড়াই বিদেশত ঢোল বাদন কৰিবলৈ যোৱা অসমৰ প্ৰথম ব্যক্তি৷
প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে যোগনীয়া দেউদীয়া প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত৷ ১৯৭৭ চনত হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে ৰজাবাৰী হাইস্কুলৰপৰা ৷ তেওঁ গণিত বিষয়ত ডিগ্ৰীসহ স্নাতক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে দেৱৰাজ ৰয় মহাবিদ্যালয়ৰপৰা আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা গণিত বিষয়তে এম.এচ.চি ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷
বড়াৰ জন্ম হয় ১৯৬১ চনৰ ৬ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰীত৷ তেখেতৰ পিতৃৰ নাম গোলোক বৰা আৰু মাতৃৰ নাম সৰুমলা বৰা৷
সৰল আৰু পুনৰাবৃত্তি কৰিবলগীয়া কাম যেনে সচৰাচৰ ভুল বানান আৰু সজ্জাৰ সমস্যা সংশোধন কৰিবলৈ, বা পৰিসাংখ্যিক তথ্যৰ পৰা মানক বিন্যাসত ভূগোল প্ৰবিষ্টি আৰম্ভ কৰিবলৈ ইণ্টাৰনেট বট নামৰ কম্পিউটাৰ প্ৰ'গ্ৰামবোৰ প্ৰায়ে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ৱিকিপিডিয়া বটৰ সৈতে প্ৰবন্ধ সৃষ্টি কৰা এজন বিতৰ্কিত অৱদানকাৰীয়ে কিছু দিনত ছুইডিছ ৱিকিপিডিয়াত ১০,০০০টা লৈকে প্ৰবন্ধ সৃষ্টি কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে।
ইয়াৰ উপৰিও সাধাৰণ সম্পাদনা ত্ৰুটি কৰিলে সম্পাদকক স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে অধিসূচনা দিবলৈ বট প্ৰস্তুত কৰা হৈছে ।
বটসকলে নিষিদ্ধ সম্পাদকৰ কাম হিচাপে মিছাভাৱে চিনাক্ত কৰা সম্পাদনাসমূহ অন্যান্য সম্পাদকসকলে পুনৰুদ্ধাৰ কৰিব পাৰে।
দ্ৰুততাৰে ধ্বংসপ্ৰৱণতা চিনাক্ত আৰু প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰিবলৈ এটা ধ্বংসপ্ৰৱণতা-প্ৰতিৰোধী বটৰ প্ৰগ্ৰাম ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বটসমূহে নিৰ্দিষ্ট একাউণ্ট বা আইপি ঠিকনা পৰিসৰৰ পৰা সম্পাদনা সূচিত কৰিবলৈ সক্ষম, যেনে:২০১৪ চনৰ জুলাই মাহত মালয়েছিয়া এয়াৰলাইনছ ফ্লাইট ১৭ ঘটনাত ৰুছ চৰকাৰে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা আই পিৰ মাধ্যমেৰে সম্পাদনা কৰা হৈছিল।
এণ্ড্ৰিউ লিহৰ মতে, ৱিকিপিডিয়াৰ বৰ্তমান লাখ লাখ সংখ্যক প্ৰবন্ধলৈ সম্প্ৰসাৰণ এনে বটৰ ব্যৱহাৰ অবিহনে কল্পনা কৰা কঠিন হলহেঁতেন।
ৱিকিপিডিয়া বট একপ্ৰকাৰৰ ইণ্টাৰনেট বট যি স্বয়ংক্ৰিয় বা অৰ্ধ-স্বয়ংক্ৰিয় ভাবে পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত উদ্দেশ্য পূণৰাবৃত্তিমূলক সম্পাদনাসমূহ কৰে।
ৱিকিপিডিয়াত মানুহৰ বাবে কৰা অত্যন্ত দুৰূহ আৰু সময় অপব্যয়ক কাৰ্য সম্পাদন কৰিবলৈ বট ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত সদস্য অন্তৰ্ভুক্তিৰ পিছত আদৰণিমূলক বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিবলৈও ৱিকিতনবীৰবট ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ধ্ৰুপদী পেন্থিয়নত জ্যুচৰ কপালৰপৰা অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰে সজ্জিত অৱস্থাত নিৰ্গত হোৱা এথেনাক জ্যুচৰ প্ৰিয় দুহিতা হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।
ইলিয়াদৰ পঞ্চম খণ্ডত পোৱা উল্লেখেই আটাইতকৈ পুৰণি বুলি ধৰা হয় য'ত এৰিচে জ্যুচৰ প্ৰতি পক্ষপাতিত্বৰ অভিযোগ আনিছে কিয়নো তেওঁ এথেনাৰ পিতৃ।
এথেনা নগৰীয়া স্বভাৱশৈলীৰ হোৱাৰ লগতে সুসভ্যও যি বৰ্হিভাগৰ দেৱী আৰ্টিমিচৰপৰা বহু পৰিমাণে ভিন্ন।
হেচিঅ'ডৰ থিয়'গ'নিত বৰ্ণিত কাহিনী অনিসৰি,দেৱতা আৰু মৰণশীল লোকসকলৰ মাজত সবাতোকৈ জ্ঞানী মেটিচ আৰু জ্যুচ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু শাৰীৰিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে।
মেটিচ গৰ্ভৱতী হোৱাৰ পিছত জ্যুচ নিজৰ আসন হেৰুওৱাব লগা হোৱাৰ আশংকাত শংকিত হৈ পৰে কাৰণ গেইয়া আৰু অওৰেনচে এই কথাৰ ভৱিষ্যৎবাণী কৰিছিল যে এই মেটিচৰ সন্তান পিতৃতকৈও জ্ঞানী হ'ব।
এই কথাৰ প্ৰতিকাৰৰ অৰ্থে জ্যুচে ছল কৰি মেটিচক উদৰস্থ কৰে যদিও তেওঁ ইতিমধ্যে মেটিচে গৰ্ভধাৰণ কৰে।
খ্ৰীষ্টিয় দ্বিতীয় শতিকাত ৰচিত বিবলিঅ'টিকাৰ মতে পতি-পত্নী হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে জ্যুচৰ সৈতে মিলনত মেটিচৰ সন্মতি নাছিল আৰু জ্যুচৰপৰা হাত সাৰিবলৈ মেটিচে বিভিন্ন ৰূপ লৈছিল।
তিনিওগৰাকী দেৱী অতীৱ সুন্দৰী আছিল আৰু সেয়ে পেৰিছে তেওঁলোকৰ মাজৰ এগৰাকীক নিৰ্বাচন কৰিবলৈ সমৰ্থ হোৱা নাছিল।
হীৰাই পেৰিছক সমগ্ৰ এচিয়া আৰু ইউৰোপৰ আধিপত্য প্ৰদান কৰাৰ জৰিয়তে প্ৰলোভিত কৰাৰ চেষ্টা কৰাৰ বিপৰীতে এথেনাই তেওঁক যুদ্ধক্ষেত্ৰত খ্যাতি আৰু গৌৰৱ প্ৰদানৰ আশ্বাস দিয়ে।
কিন্তু এফ্ৰোডাইটিয়ে পেৰিছক কথা দিয়ে যে যদিহে পেৰিছে তেওঁক নিৰ্বাচন কৰে তেন্তে পৃথিৱীৰ সবাতোকৈ সুন্দৰী নাৰীগৰাকীৰ সৈতে বিবাহৰ ব্যৱস্থা কৰিব।
সমুদ্ৰৰ অধিপতি প'জাইডন আৰু এথেনাৰ মাজত হোৱা এক প্ৰতিযোগিতাৰ পিছত এথেনা এথেন্স চহৰৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱীৰূপে পৰিগণিত হয়।
আনহাতে এথেনাই এথেন্সবাসীসকলক জলফাইৰ গছ উপহাৰ দিয়ে আৰু এথেন্সৰ বাসিন্দাসকলে এথেনাক নিজৰ ৰক্ষাকৰ্ত্তা আৰু অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱীৰূপে স্বীকাৰ কৰে।
এথেনা এগৰাকী সমৰ দেৱী আৰু এই কথা বিশ্বাস কৰা যায় যে তেওঁ সৈনিকসকলক যুদ্ধলৈ নেতৃত্ব দি আগবঢ়াই নিয়ে।
পেনাথেনিয়া হৈছে এথেনাৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত প্ৰধান উৎসৱ আৰু এথেনিয়ান দিনপঞ্জী অনুসৰি এই উৎসৱ গ্ৰীষ্মকালৰ মাজভাগত পালন কৰা হয়।
এই কাব্যৰ মতে একিলিছৰ পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহ অনুষ্ঠানত সকলো দেৱ-দেৱী আৰু বহুসংখ্যক মানৱক নিমন্ত্ৰণ দিয়া হয়।
এই কথাত ক্ষুণ্ণ হৈ ইৰিছে দেৱীসকলৰ ফালে এটা সোণালী আপেল দলিয়াই দিয়ে য'ত লিখা আছিল "সবাতোকৈ সুন্দৰীগৰাকীৰ বাবে।
" এফ্ৰোডাইটি, হীৰা আৰু এথেনা তিনিও প্ৰত্যেকে নিজকে সবাতোকৈ সুন্দৰী বুলি দাবী কৰি এই আপেলটোৰ ওপৰত নীতিগত অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিব বিচাৰে।
অন্য এক কিংবদন্তি মতে, এদিন এথেনাই হেলিকন পৰ্বতমালাৰ এক জলধাৰাত তেওঁৰ অন্যতম প্ৰিয় সংগী বনদেৱতা চেৰিক্ল'ৰ সৈতে স্নান কৰি আছিল।
সেই সময়তে চিকাৰ কৰিবৰ বাবে অহা চেৰিক্ল'ৰ পুত্ৰ টিৰেচিয়াছে তৃষ্ণাতুৰ হৈ পানীৰ সন্ধানত আহি এথেনাক বিবসনা ৰূপত প্ৰত্যক্ষ কৰে।
চেৰিক্ল'ই পুত্ৰৰ দৃষ্টিশক্তি ঘূৰাই দিবলৈ কাকূতি কৰাত এথেনাই এই বিষয়ে অপাৰগতা প্ৰকাশ কৰি দৃষ্টিশক্তিৰ পৰিৱৰ্তে টিৰেচিয়াছক চৰাই-চিৰিকটিৰ ভাষা বুজি পাই ভৱিষ্যৎবাণী কৰিব পৰাৰ শক্তি প্ৰদান কৰে।
আটাইকেইগৰাকী দেৱীয়ে বিষয়টো জ্যুচৰ আগত উত্থাপন কৰে যদিও জ্যুচে কোনোবা এগৰাকী দেৱীক প্ৰাধান্য দিবলৈ নিবিচাৰি পেৰিছ নামৰ ট্ৰয়ৰ এজন ৰাজকুমাৰৰ হাতত বিচাৰৰ ভাৰ অৰ্পণ কৰে।
পৌৰাণিক শিল্পসমূহত এফ্ৰোডাইটিক প্ৰায়ে নগ্ন ৰূপত উপস্থাপন কৰাৰ বিপৰীতে এথেনা আৰু হীৰাক সম্পূৰ্ণ বস্ত্ৰৰে আবৃত ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হৈছে।
তেওঁক গ্ৰীচৰ বিভিন্ন নগৰ, বিশেষকৈ এথেন্সৰ অধিষ্ঠাত্ৰী আৰু ৰক্ষাকৰ্তা হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু খুব সম্ভৱ সেইবাবেই তেওঁ এথেনা নাম পায়।
এথেনা হৈছে জ্যুচৰ দুহিতা আৰু কোনো মাতৃৰ অবিহনেই জন্ম হৈ এথেনাই জ্যুচৰ কপালৰপৰা পূৰ্ণাংগ ৰূপত নিৰ্গত হয়।
অন্য এক কাহিনী অনুসৰি দেৱী মেটিছ গৰ্ভৱতী অৱস্থাত থাকোঁ‌তেই জ্যুচে তেওঁক উদৰস্থ কৰে আৰু অৱশেষত এথেনা জ্যুচৰ শৰীৰৰপৰা নিৰ্গত হয়।
এদিন প'জাইডন কামাসক্ত হৈ মেডুচাক তেওঁৰ কুমাৰীত্বৰ প্ৰতিজ্ঞা ভাঙি এথেনাৰ মন্দিৰৰ ভিতৰতে বলাৎকাৰ কৰে।
এই কথাৰ সম্ভেদ পাই এথেনাই মেডুচাক চুলিৰ ঠাইত সাপৰ মূৰ থকা এক গৰ্গনলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে যাৰ দৃষ্টিত যিকোনো মৰণশীল জীৱ শিলত পৰিণত হয়।
পৰম্পৰাগত তথ্য অনুসৰি কমতা ৰাণীৰ লগত কমতাৰ বিষয়া এজনৰ পুত্ৰৰ গোপন সম্পৰ্কৰ পৰাই এই ঘটনাৰ সূত্ৰপাত হয়।
পাছলৈ বাৰ ভূঞাকে ধৰি স্থানীয় দলপতিসমূহ আৰু আহোম ৰজা চুহুন্মুঙৰ চেষ্টাত হুছেইন শ্বাহে এই অঞ্চলৰ সামৰিক আৰু ৰাজনৈতিক নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱায়।
প্ৰশাসনিক গাঁথনিৰ সৃষ্টি কৰিলেও হুছেইন শ্বাহে এই অঞ্চল নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিব নোৱাৰিলে আৰু কোচ ৰাজবংশই ইয়াত অসাসন কৰিবলৈ লয়।
কোচসকলে নিজকে কমতেশ্বৰ বুলি কৈছিল, কিন্তু তেওঁলোকৰ প্ৰভাৱ আৰু বিস্তৃতি ইমানেই বাঢ়িছিল যে তেওঁলোকৰ ৰাজ্যক কোচ ৰাজ্যও বোলা হয়।
পশ্চিমৰ অংশ কোচ বিহাৰ কোচ ৰাজবংশৰ হাততে থাকে আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পাছত ভাৰতত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
শেষ ৰজা নীলাম্বৰে ৰাজ্য বহলাই বৰ্তমানৰ পশ্চিম বংগৰ কোচ বিহাৰ জিলা, অসমৰ অবিভক্ত কামৰূপ আৰু দৰং জিলা, আৰু বাংলাদেশৰ উত্তৰ মৈমনছিং আৰু দিনজাপুৰ জিলাৰ পূব অংশ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল।
ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ জনপ্ৰিয় পথৰ প্ৰদৰ্শন 'সাপৰ নাচ' বা 'সাপৰ খেল'ত পুংগী ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ধৰ্মীয় অনুশীলনৰ অংশ হিচাপে পুংগীৰ শব্দয়ে সাপৰ লগতে মানুহকো অৰ্ধসচেতন অৱস্থাত প্ৰৱেশ কৰাই দিয়ে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
পুংগী ভাৰতীয় লোক সংস্কৃতিত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বাদ্য আৰু ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত বিভিন্ন নামৰ দ্বাৰা জনা যায়।
উত্তৰ ভাৰতত ইয়াক তুম্বি, মুৰলী আৰু বংশী বুলিও কোৱা হয় আৰু দক্ষিণত ইয়াক মাগুদি, মাদুদি, পুংগি, আৰু পাম্বাটিকুঝাল বুলি কোৱা হয়।
সাধাৰণতে পাকিস্তানৰ সিন্ধ আৰু পাকিস্তান আৰু ভাৰতৰ ৰাজস্থানত ফেঁটী সাপৰ নাচ বা খেল দেখুৱা লোকসকলে বজায়।
ৰোমাণ্টিক আৰু যৌন অভিমুখীতাৰ মাজৰ পাৰ্থক্যৰ প্ৰভাৱবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে চিনাক্ত কৰা হোৱা নাই, বা সেইবোৰ বৰ্তমানলৈ বিস্তৃতভাৱে অধ্যয়ন কৰা হোৱা নাই।
বিভিন্ন উৎসবোৰে যৌন অভিমুখীতাৰ বৰ্ণনাৰ বাবে সচৰাচৰ যৌন আৰু ৰোমাণ্টিক দুয়োটা আকৰ্ষণৰ উপাদান অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।
তথ্য সংগ্ৰহকৰাত দেখাদিয়া প্ৰত্যাহ্বানৰ ফলত জৰীপত অংশগ্ৰহণকাৰী সকলে যৌন আৰু ৰোমাণ্টিক আকৰ্ষণ চিনাক্ত কৰণৰ বাবে দুয়োটাৰ মাজত পাৰ্থক্য বুজি উঠাত অসুবিধাৰ সন্মুখীন হয়।
অকামী ব্যক্তিসকলে কোনো যৌন আকৰ্ষণ অনুভৱ নকৰে; অৱশ্যে, তেওঁলোকে যে ৰোমাণ্টিক আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰিব নোৱাৰে বা নকৰে তেনে নহয়।
লিছা এম ডায়মণ্ডে কয় যে ব্যক্তিএজনৰ ৰোমাণ্টিক অভিমুখীতা ব্যক্তিজন যৌনভাৱে আকৰ্ষিত হোৱাৰ ব্যক্তিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত নহবও পাৰে।
যদিও ব্যক্তিসকলৰ যৌন আকৰ্ষণ আৰু ৰোমাণ্টিক আকৰ্ষণৰ মাজৰ বিভেদ বা ক্ৰছ অৰিয়েণ্টেচনৰ ওপৰত গৱেষণাৰ অভাৱ, অৱশ্যে যৌন বা ৰোমাণ্টিক আকৰ্ষণবোৰৰ তৰলতা আৰু বৈচিত্ৰ্যৰ সম্ভাৱনা ক্ৰমান্বয়ে স্বীকৃত হৈছে।
গৱেষক বুলমাৰ আৰু ইজুমাই কৰা অধ্যয়ন অনুসৰি যিসকল লোকে এৰোমাণ্টিক বুলি পৰিচয় দিয়ে তেওঁলোকৰ প্ৰায়ে ৰোমাঞ্চৰ সম্পৰ্কত অধিক নেতিবাচক মনোভাৱ থাকে।
য'ত গৱেষণাৰ নমুনটোত প্ৰায় ১% লোকে নিজক অযৌন বুলি চিনাক্ত কৰে, সেই লোকসকলৰ ৭৪% লোকৰ কোনো প্ৰকাৰৰ ৰোমাণ্টিক আকৰ্ষণ থকাবুলি জনায়।
জাপানী এলজিবিটি আৰু অকামী সংগঠন এছআৰজিএম ফেডাৰেচনে ঘোষণা কৰিছে যে, "যৌন অভিমুখীতা আৰু ৰোমাঞ্চঅভিমুখীতাৰ মাজৰ বিভ্ৰান্তি একপ্ৰকাৰ মানৱ অধিকাৰৰ উলংঘন।
একে লিংগৰ যৌন অভিমুখিতাৰ বিকল্প হিচাপে এই অভিধা ব্যৱহাৰ কৰা হয় বা সেই দৃষ্টিকোণৰ পৰা ই এক বৃহৎ পৰিসৰৰ অংশ।
উদাহৰণস্বৰূপে, এজন সৰ্বকামী ব্যক্তি বিবেচনাহীন ভাবে; নাৰী-পুৰুষ উভয়ৰ প্ৰতি যৌন আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰিব পাৰে।
অকামি ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত যৌন অভিমুখিতাৰ তুলনাত প্ৰেমময় অভিমুখিতা; নিজৰ আকৰ্ষণ প্ৰকাশৰ হেতু উপযুক্ত বুলি বিবেচিত হয়।
যৌন আকৰ্ষণ আৰু ৰোমাণ্টিক আকৰ্ষণৰ মাজৰ সম্পৰ্ক এতিয়াও বিতৰ্কৰ অধীনত আৰু ই বৰ্তমানলৈ সম্পূৰ্ণকৈ বোধগম্য হোৱা নাই।
যৌন আৰু ৰোমাণ্টিক আকৰ্ষণক প্ৰায়ে একেলগে অধ্যয়ন কৰা হয় যদিও যৌন আৰু ৰোমাণ্টিক বৰ্ণালীৰ অধ্যয়নে এই সংখ্যাগতভাৱে নিম্নগৱেষণাৰ বিষয়টোৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিছে, অৱশ্যে বৰ্তমানলৈ বহুখিনি সম্পূৰ্ণৰূপে বুজি পোৱা হোৱা নাই।
উভৰোমাণ্টিক: সম বা বিপৰীত লিংগ উভয়ৰে প্ৰতি বা অধিক যৌন পৰিচয়ৰ ব্যক্তিৰ প্ৰতি আৱেগিক আকৰ্ষণ বা প্ৰেমৰ আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰা ।
ডেমিৰোমাণ্টিক: উপৰোক্ত যিকোনো ধৰণৰ ব্যক্তিৰ সৈতে গঢ়ি উঠা গভীৰ আৱেগিক সম্পৰ্কৰ ফলত সৃষ্টিহোৱা প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক ।
এৰোমাণ্টিক লোকসকলৰ এটা গুণ হৈছে যে, কোনো ৰোমাণ্টিক আকৰ্ষণ অনুভৱ নকৰা স্বত্বেও, তেওঁলোকে যৌন সম্পৰ্ক একোটা উপভোগ কৰিব পাৰে।
এৰোমাণ্টিক লোকসকলে প্ৰেম অনুভৱ কৰিবলৈ অক্ষম নহয়; উদাহৰণ স্বৰূপে, তেওঁলোকে পাৰিবাৰিক প্ৰেম, বা বন্ধুবৰ্গৰ মাজত প্লেট'নিক প্ৰেমৰ অনুভৱ কৰিব পাৰে।
যিসকল ব্যক্তিয়ে এৰোমাণ্টিক বুলি পৰিচয় দিয়ে তেওঁলোকে সম্ভৱ পৰিয়াল আৰু বন্ধুবৰ্গৰ মৰমক ৰোমাণ্টিক সঙ্গীৰ সৈতে হোৱা ৰোমাণ্টিকতাৰ মাজত পাৰ্থক্য বুজিবলৈ অক্ষম।
কিছুমান প্ৰকাশনে যুক্তি দিছে যে সংবাদ মাধ্যমত আৰু গৱেষণাত অকামী আৰু এৰোমাণ্টিক লোকৰ প্ৰতিনিধিত্ব কমকৈ দেখা যায়, , আৰু তেওঁলোকক প্ৰায়ে ভুল বুজা হয়।
এৰোমাণ্টিক লোকসকলে প্ৰায়ে কলঙ্কৰ সন্মুখীন হয় আৰু অন্তৰংগতাক ভয় কৰা, হৃদয়হীন বা বিভ্ৰান্ত হোৱাৰ দৰে পৰিচয়ৰ সৈতে কিছুমান দৃঢ়বদ্ধতাৰে সীমাবদ্ধ কৰা হয়।