polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
১৮৮১ - লিৱিছ ফ্ৰাই ৰিচাৰ্ডছন , ইংৰাজ গণিতজ্ঞ, পদাৰ্থ বিজ্ঞানী, বতৰবিজ্ঞানী আৰু মনোবিজ্ঞানী।
১৯৪৬ - বিজয় পাণ্ডুৰং ভাটকাৰ, ভাৰতীয় কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী, তথ্য প্ৰযুক্তি নেতা আৰু শিক্ষাবিদ।
১৯৫৮ - নাছাই পায়'নিয়াৰ ১ উৎক্ষেপণ কৰে, এইয়া নাছাক প্ৰথম মহাকাশ অভিযান যদিও ই এক স্থিৰ কক্ষপথ প্ৰাপ্ত কৰাত ব্যৰ্থ হয়।
১৮০৯ - মেৰিৱেডাৰ লুইছ, আমেৰিকান অভিযাত্ৰী, সৈনিক আৰু প্ৰশাসক, তেওঁ লুইছ আৰু ক্লাৰ্ক অভিযানৰ নেতৃত্ব দিয়াত সহায় কৰিছিল।
১৯৪০ - ভিটো ভলটেৰা, ইটালিয়ান গণিতজ্ঞ আৰু পদাৰ্থবিজ্ঞানী, গাণিতিক জীৱবিজ্ঞান আৰু অবিচ্ছেদ্য সমীকৰণত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে জনাজাত, কাৰ্যকৰী বিশ্লেষণৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক।
১৯৯৬ - লাৰ্ছ ভেলেৰিয়ান আহলফৰ্ছ, ফিনিছ গণিতজ্ঞ, ৰিমান পৃষ্ঠ আৰু জটিল বিশ্লেষণৰ বাবে তেখেত জনাজাত।
আলফাই ডুমডুমাত সাতখন চাহবাগিছা থকা ইউনিলিভাৰ কোম্পানী আৰু গুৱাহাটী চাহ নিলাম কেন্দ্ৰৰ পৰা বছৰি বিক্ৰী হোৱা মুঠ চাহৰ ৬০% চাহ ক্ৰয় কৰা ব্ৰুকলেণ্ড আৰু লিপ্টন কোম্পানীক চাৰে তিনি কোটি টকা দিবলৈ আদেশ দিয়ে।
ইউনিলিভাৰ কোম্পানীৰ ভাৰতৰ শাখা হিন্দুস্তান ইউনিলিভাৰে তেওঁলোকৰ লণ্ডনৰ কাৰ্য্যালয়ক এই বিষয়ে অৱগত কৰে।
গতিকে এই বিষয়টো কুলদীপ নায়াৰক জনোৱাত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰক আলফাৰ ওপৰত কঠোৰ পদক্ষেপ লবলৈ আহ্বান জনায়।
তাৰ ভিতৰত আছিল উদ্যোগপতি স্বৰাজ পালৰ ভায়েক সুৰেন্দ্ৰ পাল, ডিব্ৰুগড়ৰ আৰক্ষী অধীক্ষক দৌলত সিং নেগী, অইল ইণ্ডিয়াৰ প্ৰৱন্ধক পি কে ডি ৰামামূৰ্তী, কামৰূপ চেম্বাৰ অৱ কমাৰ্চৰ অধ্যক্ষ জি এল হৰলালকা আৰু হিন্দুস্তান ফাৰ্টিলাইজাৰ কৰ্প’ৰেচনৰ প্ৰৱন্ধক ডি চলিহা।
ৰিছাৰ্চ এণ্ড এনালাইছিছ ৱিং, ইণ্টেলিজেন্স ব্যুৰ’ আৰু ভাৰতীয় সেনাৰ চোৰাচোৱাং সংস্থাই একেলগে মিলিত হৈ ডুমডুমাত থকা চাহবাগানৰ কৰ্মীসকল উলিয়াই আনিবলৈ পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰে।
লণ্ডন, কলকাতা আৰু ডুমডুমাৰ মাজত ক্ষিপ্ৰ যোগাযোগৰ বাবে দিল্লীত এটা নিয়ন্ত্ৰণ কক্ষ স্থাপন কৰা হ’ল।
৮ নৱেম্বৰৰ দিনা এখন বয়িং বিমানেৰে চাহবাগানৰ কৰ্মী আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালসকলক ডুমডুমাৰ পৰা উলিয়াই অনা হ’ল।
ছেপ্তেম্বৰ মাহতেই ভাৰত পাকিস্তান সীমান্তত কাম কৰি থকা লেফটেনেণ্ট জেনেৰেল অজয় সিঙক ৰাজ্যখনৰ আইন শৃঙ্খলা পৰিস্থিতি নিৰীক্ষণ কৰিবলৈ তেজপুৰলৈ বদলি কৰি অনা হৈছিল।
ইয়াত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ লছ এঞ্জেলেছ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০১৩ত শ্ৰেষ্ঠ পৰিৱেশক আৰু ইমাজিন ইণ্ডিয়া ২০১৩, মাদ্ৰিদত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে।
বুচন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱকে আদি কৰি এই ছবিখন কেইবাখনো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হয়।
তাৰ পিছত তেওঁ অমিত খুৰানাৰ মনচুন শ্বুটিঙত অভিনয় কৰে আৰু এই ছবিখন ক্যা চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ মিডনাইট স্ক্ৰীনিং শিতানত প্ৰদৰ্শিত হয়।
২০১৩ চনৰ মুম্বাই চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত তেওঁৰ পৰৱৰ্তী ছবি গীতু মোহনদাসৰ লায়াৰ্ছ ডাইছ প্ৰদৰ্শিত হয়।
গীতাঞ্জলিয়ে ইয়াত কৰা অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৬১তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
এই ছবিখন ৮৭তম অস্কাৰ বঁটালৰ শ্ৰেষ্ঠ বিদেশী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ শিতানলৈ ভাৰতৰ চৰকাৰী মনোনয়ন আছিল।
বহু ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ছিক্কিমৰ গীতাঞ্জলি থাপাৰ বোলছবি প্ৰদৰ্শিত হোৱাৰ লগতে তেওঁৰ অভিনয় বিশেষ ভাবে সমাদৃত হৈছে।
কেইবাটাও ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তৰ্জাতিক বঁটা লাভ কৰা গীতাঞ্জলিয়ে ২০১৩ চনত লায়াৰ্ছ ডাইছ নামৰ চলচ্চিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে ৬১তম শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে।
তেওঁ অসমৰ গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত মেগা মিছ নৰ্থ ইষ্ট ২০০৭ সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হৈছিল।
তাৰ পিছত তেওঁ অস্কাৰ বঁটা বিজয়ী নিৰ্দেশক দানিছ টানৱিকৰ ছবি টাইগাৰ্ছত পাকিস্তানী মহিলাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।
২০০৬ চনত স্কুলত পঢ়ি থকাৰ সময়তে গীতাঞ্জলিয়ে ইংৰাজী ভাষাৰ চুটি ছবি মিথৰ জৰিয়তে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল।
শেহতীয়াকৈ তেওঁ ট্ৰেপড, কুছ ভিগে ভিগে অলফাজ, পেংটিং লাইফ আৰু বাইস্ক'পৱালাৰ দৰে ছবিত অভিনয় কৰিছে।
১৯২৯ - বেক্টেৰিয়াবিদ ছাৰ আলেকজেণ্ডাৰ ফ্লেমিঙে আধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ আবিষ্কাৰ বেক্টেৰিয়া নিমূৰ্লকাৰী যুগান্তকাৰী এণ্টিবায়োটিক পেনিচিলিন আবিষ্কাৰ কৰে।
চুইডেনৰ স্ভেৰিজেচ ৰিস্কবেংকৰ পিছত এইটোৱেই বিশ্বৰ দ্বিতীয় প্ৰাচীন কেন্দ্ৰীয় বেংক আৰু বিশ্বৰ ৮ম প্ৰাচীন বেংক।
নগৰখন আঠটা ব্লকত বিভক্ত- বালিজানা , জলেশ্বৰ , খাৰমোজা , কৃষ্ণাই , কুশ্বধোৱা , লখিপুৰ , মাটিয়া , ৰংজুলি ।
শ্ৰী চৈতন্য কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি ইয়াত নিয়মীয়াকৈ পূজা-সংকীৰ্তন আদি ধাৰ্মিক অনুষ্ঠান উদযাপন কৰা হয়।
ইহঁতৰ ওপৰৰ পাৰিটোত দুশাৰীকৈ দাঁত থাকে আৰু তলৰ পাৰিটোত ওপৰৰ পাৰিৰ মাজেৰে এশাৰী দাঁত থাকে, এনেকুৱা আন কোনো জীয়াই থকা জীৱত নেদেখি।
আচহুৱাকৈ ইহঁতৰ দেখা যোৱা ফটোৰিচেপ্টিভ তৃতীয় চকুও থাকে যিটোৱে চিৰ্কাডিয়ান আৰু ঋতুগত চক্ৰবোৰ কৰায় বোলে ভবা গৈছে।
বাহিৰা কান নাই যদিও ইহঁতে শুনিব পাৰে আৰু ইহঁতৰ লাওখোলাত কিছুমান ইউনিক ঠাচ থাকে যাৰ কিছুমান বিৱৰ্তনগতভাবে মাছ অৱস্থাৰ পৰা বজাই ৰাখিছে যেন দেখা গৈছে।
যদিও টুৱাটেৰাক কেতিয়াবা "জীৱন্ত জীৱাশ্ম" বুলি কোৱা হয়, শেহতীয়া দেহতাত্ত্বিক অধ্যয়নে ইহঁত মেছ’জৈক যুগৰ পৰা বহুত সলনি হোৱা বুলি দেখুৱাইছে।
ইয়াৰ জননকোষ মেপ কৰি থাকোঁতে গৱেষকসকলে এই প্ৰজাতিটোৰ খাৰযোৰৰ সংখ্যা ৫ৰ পৰা ৬শ কোটিটা আছে মানুহটোক দুগুণ।
এই কাৰণে জেঠীজাত জীৱৰ আৰু সাপৰ অধ্যয়নত আৰু প্ৰথম ডায়েপ্সিড (ডাইনাচৰ, য’ত চৰাইও পৰে আৰু ঘৰীয়ালজাত জীৱক সাঙুৰি লোৱা এটা এম্নিয়ট চাৰিঠেঙীয়া জীৱৰ গোট) বিলাকৰ চেহেৰা আৰু অভ্যাসৰ পুনৰনিৰ্মাণৰ বাবে টুৱাটেৰাক গুৰুত্ব দিয়া হয়।
ষ্ট্ৰ'ক প্ৰধানকৈ দুই প্ৰকাৰৰ: ইচচেমিক, ৰক্ত প্ৰৱাহৰ অভাৱ ঘটিলে হয়, আৰু হিম'ৰেজিক, ৰক্তক্ষৰণৰ বাবে হয়।
ষ্ট্ৰ'কৰ চিহ্ন আৰু লক্ষণবোৰ হৈছে, দেহৰ এটা ফালৰ সঞ্চালন আৰু সংবেদন ক্ষমতাৰ নিষ্ক্ৰিয়তা, বোধ আৰু বাক ক্ষমতাৰ সমস্যা, পৃথিৱীখন ঘূৰি থকা যেন লগা, অথবা অন্য দিশৰ তুলনাত কোনো এটা দিশৰ দৰ্শন ক্ষমতা লুপ্ত হোৱা।
যদি এই লক্ষণবোৰ কেৱল এঘণ্টা বা দুঘণ্টা মানহে থাকে, তেতিয়া ইয়াক ট্ৰাণছিয়েণ্ট ইচচেমিক এট্ৰেক বুলি কোৱা হয়।
২০১৩ চনত পৃথিৱীত মৃত্যুৰ দ্বিতীয় প্ৰধান কাৰণ হিচাপে ষ্ট্ৰ'কক চিনাক্ত কৰা হৈছিল; ইয়াৰ ফলত প্ৰায় ৬.৪ নিযুত লোকৰ মৃত্যু হৈছিল।
প্ৰায় ৩.৩ নিযুত লোক ইচচেমিক ষ্ট্ৰ'কৰ বাবে আৰু প্ৰায ৩.২ নিযুত লোক হিম'ৰেজিক ষ্ট্ৰ'কৰ বাবে মৃত্যু হৈছিল।
ইলেক্ট্ৰ'কাৰডিঅ'গ্ৰাম আৰু তেজ পৰীক্ষা কৰি ইয়াৰ প্ৰধান আৰু সম্ভাৱনীয় কাৰকবোৰ নিৰ্ণয় কৰা হয়।
কাৰকবোৰৰ সক্ৰিয়তা কম কৰাৰ লগতে এছিৰিণ, ষ্টেটিনছ, ধমনীৰ অৱৰোধ নাইকিয়া কৰিবলৈ শল্য চিকিৎসা আদিৰ দ্বাৰা ষ্ট্ৰ'ক নিৰাময় কৰা হয়।
তিনিৰ পৰা চাৰে চাৰি ঘণ্টাৰ ভিতৰত ধৰা পৰা ইচচেমিক ষ্ট্ৰ'ক, তেজৰ চেঁকুৰা ভাঙিবৰ বাবে কৰা চিকিৎসাৰ দ্বাৰা নিৰাময় কৰিব পাৰি।
তেওঁ গান্ধাৰৰ ৰাজকন্যা আছিল তথা হস্তিনাপুৰৰ অন্ধ ৰজা ধৃতৰাষ্ট্ৰৰ পত্নী, আৰু এশ পুত্ৰ কৌৰৱৰ মা।
পতীব্ৰতা নাৰী গান্ধাৰীক সদগুণৰ প্ৰতীক ৰূপে গণ্য কৰা হয় তথা মহাকাব্যৰ সকলোতকৈ সম্মানিত নৈতিক শক্তি সমূহৰ মাজৰ এটি চৰিত্ৰ।
তেওঁ কেৱল এজন অন্ধ ৰজাৰে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাই নহয়, আনকি তেওঁ নিজ স্বামীৰ অক্ষমতাৰ সমভাগি হৈ বিবাহৰ পিছৰ জীৱনচোৱা সম্পূৰ্ণ ৰূপে অন্ধ নাৰী হিচাপে কটাবলৈ সিদ্ধান্ত ল'লে।
তেওঁ নিৰ্দিষ্ট জটিল সংকটৰ সময়ত নিজৰ স্বামীক বিভিন্ন পৰামৰ্শ দিছিল, যি সমূহ নৈতিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা সঠিক নাছিল; তেওঁ ধাৰ্ম্মিকতাৰ সৈতে তেওঁৰ আনুগত্যেতা সদায়ে বজাই ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল আনকি বহু তিতা সংকটৰ শেষ পৰ্যন্ত তেওঁ নিজৰ মতত অটল আছিল।
পাণ্ডৱ আৰু কৌৰৱ পক্ষৰ মাজত হোৱা কুৰুক্ষেত্ৰৰ ৰণত ১৮ দিনৰ ভিতৰত হোৱা তেওঁৰ ১০০পুত্ৰৰ মৃত্যুৰ সাক্ষী তেওঁ নিজেই আছিল; সন্তানৰ মৃত্যুৰ দুঃখত ম্ৰিয়মাণ হৈ তেওঁ ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণক অভিশাপ দিছিল যে, শ্ৰী কৃষ্ণৰ সম্পূৰ্ণ বংশ এইদৰেই ধ্বংস হৈ যাব।
যেতিয়া তেওঁ গম পাইছিল যে তেওঁৰ স্বামী এজন জন্মান্ধ ৰজা, তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ নিজৰ চকুযুৰিও কাপোৰৰে বান্ধি অন্ধৰ জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল।
অৱশ্যে হ'ব লগা স্বামী জন্মান্ধ বুলি জনাৰ পিছত গান্ধাৰীৰ প্ৰতিক্ৰিয়া কেনে আছিল সেই সম্পৰ্কে মহাকাব্য খনত কোনো উল্লেখ নাই।
সামাজিক ব্যাখ্যাৰ ফালৰ পৰা গান্ধাৰীৰ এই ত্যাগক তেওঁৰ স্বামীৰ প্ৰতি থকা প্ৰেম আৰু উৎসৰ্গাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে বুলি ক'ব পাৰি।
ইৰাৱতী কাৰ্ভে আৰু বহু আধুনিক পণ্ডিতে এই কাৰ্যক এজন জন্মান্ধ ৰজাৰে বিয়াত বহিবলৈ নিজ পিতৃক পিতামহ ভীষ্মই উচটনি দিয়াৰ বাবে ভীষ্মৰ বিৰুদ্ধে গান্ধাৰীৰ এয়া এক প্ৰতিবাদী আচৰণ বুলি যুক্তি আগবঢ়ায়।
তেওঁ গান্ধাৰ-ৰজাৰ-দুহিতা , সাবালেয়ী, সাবালী, সুবালজা, সুবালা-পুত্ৰী আৰু সুবালতমাজ হিচাবে মহাকাব্যৰ বিভিন্ন স্থানত উল্লেখ আছে।
কুন্তীয়ে তেতিয়া দুৰ্বাসাৰ পৰা পোৱা মন্ত্ৰ খটুৱাই তিনিজন পুত্ৰৰ মাতৃ হয়— যম দেৱতাৰ পৰা যুধিষ্ঠিৰ, বায়ুৰ পৰা ভীম আৰু ইন্দ্ৰৰ পৰা অৰ্জুন।
কুন্তীয়ে মাদ্ৰীকো সেই মন্ত্ৰ শিকাই দিয়াত মাদ্ৰীয়ে অশ্বিন দেৱতা দুজনৰ পৰা নকুল আৰু সহদেৱ নামৰ যঁজা পুত্ৰদ্বয় লাভ কৰে।
মহাভাৰতৰ আখ্যানমতে কুন্তী বা পৃথ্বা মথুৰাৰৰ যাদৱবংশীয় ৰজা শূৰসেনৰ কন্যা, আৰু ৰজা কুন্তীভোজৰ তোলনীয়া কন্যা।
হস্তিনাপুৰৰ ৰজা পাণ্ডুলৈ তেওঁৰ বিয়া হৈছিল আৰু কৰ্ণৰ লগতে প্ৰথম তিনিজন পাণ্ডৱৰ মাতৃ হৈছিল।
দুৰ্যোধনে নিজকে উত্তৰাধিকাৰী গণ্য কৰিছিল কিন্তু ধৃতৰাষ্ট্ৰই যুধিষ্ঠিৰক যুৱৰাজ ঘোষণা কৰে।
এদিন পাণ্ডুৱে অৰণ্যত চিকাৰ কৰি থাকোঁতে ভুলতে সংগমত লিপ্ত মৃগয়াৰূপী ঋষি কিন্দম আৰু তেওঁৰ পত্নীক কাঁড় মাৰি হত্যা কৰে।
তেওঁক কুন্তীক এটা মন্ত্ৰ শিকালে যাৰ সহায়ত কুন্তীয়ে যিকোনো দেৱতাক আহ্বান কৰি তেওঁৰ পৰা সন্তান লাভ কৰিব পাৰিব।
চিত্ৰগ্ৰহণৰ বাবে উচ্চ প্ৰযুক্তিসমৃদ্ধ ৰেড এপিক ডিজিটেল কেমেৰাত জিলমিল জোনাকৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছে।
থাইলেণ্ডৰ বেংকক আৰু পাট্টায়াৰ সাগৰ তীৰত এটি দৃশ্য আৰু এটি গীতৰ পিকচাৰাইজেশ্যনেৰে চিত্ৰ গ্ৰহণৰ কাম শেষ কৰিছিল।
জিলমিল জোনাক বোলছবিখনৰ দুটি মূল ৰোমাণ্টিক যুটি হৈছে যতীন বৰা-নিশিতা গোস্বামী আৰু পশ্চিমবঙ্গৰ অভিনেতা ইন্দ্ৰনীল সেনগুপ্তা আৰু ৰাগ-ঐনিতম-শ্যামন্তিকা শৰ্মা।
হিয়াৰ দাপোনত তোমাৰেই ছবিৰ পাছতেই জিলমিল জোনাক হৈছে শিবানন বৰুৱাৰ দ্বিতীয়খন পূৰ্ণদৈৰ্ঘৰ কথাছবি।
দুটা জমিদাৰ পৰিয়ালৰ মাজত থকা ঈৰ্ষা, সংঘাত আৰু জেদ ভাৱক কেন্দ্ৰ কৰি ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
প্লাষ্টিক নিৰ্মাণৰ কম খৰচ, উৎপাদনৰ সহজতা, বহুমুখীতা আৰু পানীত সহজে নষ্ট নোহোৱা গুণৰ বাবে প্লাষ্টিক বহু ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
পৰম্পৰাগত কাঠ, শিল, জন্তৰ হাড় বা শিঙ, ছামৰা, কাগজ, ধাতু, কাঁচ আৰু চিনামাটিৰ স্থানত এতিয়া প্লাষ্টিক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
উন্নত দেশসমূহত এক তৃত্বীয়াংশ প্লাষ্টিক বস্তু বন্ধাৰ কামত আৰু এক তৃত্বীয়াংশ গৃহ নিৰ্মাণৰ পানীৰ নলী, খিৰিকীৰ ছাদ আদিত ব্যৱহৃত হয়।
বেকেলা্‌ইট ১৯০৭ চনত নিউ-ৱৰ্কৰ লিঅ' বেকেলেণ্ডৰদ্বাৰা আৱিষ্কৃত হৈছিল, তেখেতেই ইয়াৰ নামো প্লাষ্টিক দিছিল।
বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰেপৰা প্লাষ্টিকৰ সফলতা আৰু বহুল ব্যৱহাৰৰ বাবে পৰিবেশৰ প্ৰতি কিছুমান প্ৰশ্ন আহি পৰিছে।
প্লাষ্টিকত এই গুণ বিশেষভাৱে পৰিলক্ষিত হয় বাবে এই গুণৰ নামেৰেই বহুযোগী যৌগৰ এই পদাৰ্থসমূহক প্লাষ্টিক বোলা হৈছে।
১৯৫৪ চনত মঘাই ওজাই গণনাট্য সংঘৰ অসমৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে ড ভূপেন হাজৰিকাৰ সৈতে কলকাতাৰ ৱেলিংটন স্কোৱেৰত অনুষ্ঠিত গণনাট্য সংঘৰ অনুষ্ঠানত যোগদান কৰে৷১৯৫৫মঘায়ে গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হোৱা ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ প্ৰদেশিক চতুৰ্থ সন্মিলনত যোগ দিয়াৰ সুবিধা লাভ কৰে।
এই সংঘৰ যোগেদি তেওঁ দিল্লীত অনুষ্ঠিত আই.পি.টি.এ সন্মিলনত যোগ দিয়ে আৰু তাতে বিখ্যাত চিত্ৰ অভিনেতা বলৰাজ চাহানী, শিল্পী অণৰ শ্বেখ আদিৰ সান্নিধ্যলৈ অহাৰ সুযোগ লাভ কৰে।
তাত বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, চৈয়দ আব্দুল মালিক, ভূপেন হাজৰিকা প্ৰমুখ্যে ভালেমান অসমীয়া শিল্পী সাহিত্যিক জড়িত আছিল।
১৯৫৯চনত মস্কোত অনুষ্ঠিত আন্তৰ্জাতিক যুৱ মহোৎসৱলৈ গণনাট্যৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে মনোনীত হয়৷ পিছত অৱশ্যে এই যাত্ৰা বাতিল কৰা হয়৷ ১৯৬০ চনত অসমীয়া-বাংলাভাষীৰ মাজত হোৱা আলোড়নৰ সময়ত সাম্প্ৰদায়িক সংহতিৰ বাবে অসম ভ্ৰমণ কৰা শিল্পী দলক তেঁও সহযোগিতা আগবঢ়াইছিল৷
এই সম্পৰ্কে তেখেতে লিখিছে এবাৰ বাণ ৰঙ্গমঞ্চৰ সাহাৰ্যাৰ্থে পতা বিচিত্ৰানুষ্ঠানলৈ তেওঁ নিমন্ত্ৰিত হয় আৰু তাতেই বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, ফণী শৰ্মা, চন্দ্ৰ গোস্বামী আদি খ্যাতিমান শিল্পীসকলৰ সান্নিধ্যলৈ অহাৰ সুযোগ পায়।
এবাৰ এখন সংগীত সন্মিলনত হেনো বিখ্যাত তবলা বাদক শান্তাপ্ৰসাদৰ তবলাৰ লহৰৰ লগত মঘাইৰ ঢোলৰ প্ৰতিযোগিতা চলে।
একে সময়তে কেইবাটাও ঢোল বজাই জীৱ-জন্তুৰ মাত, ৰেল-মটৰ আদি যান-বাহন চলোঁতে হোৱা শব্দ, ধুমুহা-বৰষুণ শব্দ আদি নিখুঁতভাৱে ফুটাই তোলাত মঘায়ে পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাইছিল।
অৱস্থাৰ তাড়নাত পৰি ল'ৰা মঘায়ে কিছুদিন চেনিজান নামৰ এখন চাহ বাগিচাত কাম কৰে; কিন্তু সেই কামত তেওঁৰ মন নবহিল।
সেই কাৰণে তেওঁ বাগিচাৰ চাকৰি এৰি ওচৰৰে ডিম্বেশ্বৰ গগৈ নামে এজন বয়োবৃদ্ধ ওজাৰ ওচৰত ঢোল বাদ্যৰ শিক্ষা লয়।
ঢোল বিদ্যাত তেওঁ এনে গভীৰভাৱে মনোনিবেশ কৰিলে যে অলপ দিনৰ ভিতৰতে ঢোল বাজনাৰ আটাইবোৰ গত আৰু ছেও আয়ত্ত কৰি পেলালে।
তাত শ্ৰদ্ধেয় হেমাংগ বিশ্বাসে মোক লগ ধৰি কথা-বাৰ্তা পাতে আৰু সহায় সহানুভূতি আগবঢ়াই মোক ৰাইজৰ চকুৰ আগত ওলাবলৈ উদগনি দিয়ে।
মঘাই ওজাই যে কেৱল স্কুল-কলেজ, সভা-সমিতি বা অন্যান্য সংগীতানুষ্ঠানতহে ঢোল বজাইছিল এনে নহয় - জীৱনৰ আগছোৱাত বিয়া-বাৰু আদি অনুষ্ঠানতো ঢোল বজাইছিল আৰু ঢোল বজাই পোৱা পইছাৰে জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰিছিল।
তেওঁ অংশগ্ৰহণ কৰা কথাছবি কেইখন হ'ল - "পিয়লি ফুকন" , "তৃষ্ণা" , "মাহুত বন্ধুৰে" , "ৰঙা পুলিচ", আৰু "প্ৰতিধ্বনি" ।
গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ড কৰা "খৰা শিয়ালৰ বিয়া", "ভাৰত স্বাধীনতা" আদি নাটত তেখেতে ঢোল বাদ্য পৰিবেশন কৰিছিল।
'মেঘে গজা', 'বৰষুণ অনা', 'ৰেলগাড়ী চলা' নামৰ ৰেকৰ্ড ওজাৰ স্বকীয় প্ৰতিভাৰ স্বাক্ষৰ হৈ ৰৈছে।
জন্মসূত্ৰে মঘাই বৰুৱা নাম হ'লেও ঢোল বিদ্যাত তেখেতৰ পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে "গণশিল্পী", "মঘাই ওজা" বা "ঢোলৰ যাদুকৰ" নামেৰে প্ৰখ্যাত হৈ পৰে।
অসম আৰু ভাৰতত ঢোল বাদনৰে জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰাৰ উপৰিও তেখেত বলৰাজ চাহানী, সলিল চৌধুৰী আদিৰ দৰে ব্যক্তিৰ সংস্পৰ্শলৈও আহিছিল।
অসমৰ গণশিল্পী মঘাই ওজাৰ জন্ম হয় যোৰহাটৰ অন্তৰ্গত হাতীগড় মৌজাৰ নাওশলীয়া গাঁৱত ১৮৩৮ শকৰ মাঘৰ ১৫ তাৰিখে মঙ্গলবাৰে।
তেওঁৰ পঢ়া-শুনাত ৰাপ আছিল যদিও আৰ্থিক অনাটনৰ কাৰণে প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা শেষ কৰি আৰু পঢ়িব নোৱাৰিলে।
যিহেতু দৈত্যবোৰ নিষ্ঠুৰ প্ৰকৃতিৰ আৰু এসময়ৰ ভ'লডেমৰ্টৰ সংগী,গতিকে হেগ্ৰিডে নিজৰ মাক দেউতাকৰ কথা গুপুতে ৰাখে আৰু মানুহবোৰক তেওঁৰ বৃহদাকাৰ শৰীৰৰ ৰহস্যৰ অন্য এক ব্যাখ্যা আগবঢ়ায় ।
হেগ্ৰিডৰ এই গুপ্ত পৰিচয় ৰীতা স্কিটাৰে ডেইলী প্ৰফেটত প্ৰকাশ কৰি দিয়ে আৰু হেগ্ৰিডক বিপদজনক আৰু অনুপযোগী হিচাপে বৰ্ণনা কৰে।
এই ঘটনাত হেগ্ৰিডে বৰ দুখ পায় আৰু শিক্ষক পদৰ পৰা অব্যাহতি ল'ব খোজে অৱশ্যে ডাম্বলডোৰে তেওঁৰ এই আবেদন নাকচ কৰে।
উপন্যাসখনত হেগ্ৰিডে আন এজনী অৰ্ধ দৈত্য যাদুকৰী আৰু ফৰাচী যাদু বিদ্যালয় বউবেটনৰ প্ৰধান শিক্ষয়িত্ৰী অলিম্প মেক্সিমৰ সৈতে এক প্ৰেমময় সম্পৰ্ক গঢ়ি তোলে।
তদুপৰি হেগ্ৰিড সেইসকলৰ এজন আছিল যিয়ে আৰম্ভণিৰে পৰা বিশ্বাস কৰিছিল যে যাদুৰ ত্ৰিকোণীয় প্ৰতিযোগিতাত হেৰীয়ে নিজে নিজৰ নাম দিয়া নাছিল।
পিছলৈ এলাষ্টৰ মুদীয়ে হেগ্ৰিডক প্ৰতিযোগিতাৰ প্ৰথম পৰ্যায়ত যে ড্ৰেগনৰ সৈতে যুঁজিব লাগিব সেয়া হেৰীক দেখুৱাই দিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে।
তদুপৰি প্ৰতিযোগিতাৰ তৃতীয় পৰ্যায়ত ব্লাষ্ট এণ্ডেড স্ক্ৰুটছ বোৰৰ যোগানো হেগ্ৰিডেই ধৰিছিল।
এইটোও গম পোৱা যায় যে পিছলৈ লৰ্ড ভ'লডেমৰ্ট হিচাপে পৰিচিত হোৱা টম ৰিডল কনিষ্ঠ হগৱাৰ্ট্ছত পঢ়ি থকা সময়তেই হেগ্ৰিডো হগৱাৰ্ট্ছৰ ছাত্ৰ আছিল।
তৃতীয় বাৰ্ষিকত থাকোঁতে হেগ্ৰিডক এৰাগগ নামৰ এক বৃহত্‍ ভয়ানক মকৰাৰ সৈতে পোৱা যায় আৰু সকলোৱে ভাবে যে ইয়েই সেই "স্লিদেৰিণৰ দৈত্য"টি যাক হেগ্ৰিডে গোপন কোঠাৰ পৰা মুকলি কৰি দিছে আৰু উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিতভাৱে বা উদ্দেশ্যঅপ্ৰণোদিতভাভাৱে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক আক্ৰমণ বা জড়ভৰত কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছে।
আনহাতে প্ৰকৃত অপৰাধী টম ৰিডলে,যিয়ে বাছিলিস্ক নামৰ দৈত্যৰ সহায়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলক আক্ৰমণ কৰি আছিল,সকলোৰে মনত হেগ্ৰিড অপৰাধী বুলি থকা সন্দেহক ঘনীভূত কৰি তোলে।
ঘটনাৰ পাকচক্ৰত বাছিলিস্কে পুনৰ বিদ্যালয়ত সন্ত্ৰাস চলায় আৰু হেগ্ৰিডকেই পুনৰ দোষী বুলি তেওঁক আজকাবান কয়দীশাললৈ পঠিওৱা হয়।
কৰায়ত্ত হোৱাৰ আগতে হেগ্ৰিডে হেৰী আৰু ৰণক মকৰাবোৰক অনুসৰণ কৰা বুলি কৈ যায় যাতে দুয়ো এৰাগগক লগ ধৰি প্ৰকৃত দৈত্যটোৰ বিষয়ে জানিব পাৰে।
হেৰীয়ে গোপন কোঠাত বাছিলিস্কক বধ কৰাৰ পিছত এইটো উদ্ঘাটন হয় যে প্ৰকৃততে জিনি ৱিজলীয়েহে টম ৰিডলৰ ডায়েৰীৰ প্ৰভাৱত কামবোৰ কৰি আছিল।
তেওঁ পিছত হেৰী,ৰণ আৰু হাৰমাইনীক কয় যে অৰ্ডাৰৰ এক অভিযান অনুসৰি তেওঁ আৰু মেডাম মেক্সিমে সমগ্ৰ ইউৰোপ ভ্ৰমণ কৰে আৰু দৈত্যসকলক বিচাৰি সিহঁতক ভাল পক্ষ অৰ্থাত্‍ ডাম্বলডোৰৰ পক্ষ ল'বলৈ অনুৰোধ কৰে।
অৱশ্যে ওভটনি যাত্ৰাত দুয়ো বেলেগে বেলেগে আহে কাৰণ হেগ্ৰিডে তেওঁৰ সতীয়া ভাতৃ গ্ৰপক বিচাৰি পায় আৰু তাক ঘৰলৈ লৈ আহিবলৈ চেষ্টা কৰে যাক লৈ মেক্সিম বিৰক্ত হৈ পৰে।
হেগ্ৰিডে হেৰী আৰু হাৰমাইনীক তেওঁৰ সতীয়া ভাতৃৰ সৈতে চিনাকি কৰি দিয়ে আৰু তেওঁ হগৱাৰ্ট্ছ এৰি গ'লে তাক চোৱা-চিতা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে।
হগৱাৰ্ট্ছৰ উচ্চ তদন্তকাৰী বিষয়া ডলৰ্ছ আমব্ৰিজে হেগ্ৰিডকে ধৰি হগৱাৰ্ট্ছৰ সকলো শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীৰ শ্ৰেণীসমূহ নিৰীক্ষণ কৰে আৰু ডাম্বলডোৰৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ বাবে হেগ্ৰিডক অপসাৰণ কৰাৰ চেলু বিচাৰি ফুৰে।
কিতাপখনৰ শেষৰফালে আমব্ৰিজ আৰু মন্ত্ৰালয়ৰ অন্য বিষয়ববীয়াসকলে হেগ্ৰিডক কৰায়ত্ত কৰাৰ চেষ্টা কৰে।
লৰ্ড ভ'লডেমৰ্টে জেমছ পটাৰ আৰু লিলি পটাৰক হত্যা কৰাত ডাম্বলডোৰে হেগ্ৰিডৰ ওপৰত বিশ্বাস স্থাপন কৰি কণমানি হেৰীক মাক-দেউতাকৰ ঘৰৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি আনিবলৈ পথিয়াই।
যেতিয়া মিনাৰ্ভা মেকগোনাগলে ইমান এটা দৰকাৰী কামত হেগ্ৰিডক বিশ্বাস কৰাটো সঠিক হয়নে বুলি ডাম্বলডোৰক প্ৰশ্ন কৰে, ডাম্বলডোৰে কয় যে নিজৰ জীৱন জড়িত হৈ থকা কথাকলৈও তেওঁ হেগ্ৰিডক বিশ্বাস কৰে আৰু এই কথাষাৰ তেওঁ শৃংখলাটিত বহুবাৰ উল্লেখ কৰে যিহেতু তেওঁ হেগ্ৰিডক প্ৰায়ে কিছুমান গোপন কাম কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে।
ইয়াৰে দহ বছৰ পিছত হেগ্ৰিডে গ্ৰিংগটছ ধনগুলৈ বেংকৰ পৰা ফিল’ছ’ফাৰ্ছ ষ্ট’নটি হগৱাৰ্ট্ছলৈ লৈ আহে আৰু তিনিমূৰীয়া কুকুৰ ফ্লাফীক ইয়াৰ পহৰা দিবলৈ থৈ দিয়ে।
ডাম্বলডোৰে হেগ্ৰিডক হেৰীক বিচাৰি উলিওৱা আৰু যাদুবিশ্ব তথা বিদ্যালয়ৰ সামগ্ৰী সমূহ কিনাত সহায় কৰিবলৈ দ্বায়িত্ব দিয়ে।
হেগ্ৰিডে ভুলবশতঃ হেৰী,ৰণ আৰু হাৰমাইনীৰ আগত কৈ দিয়ে যে সংগীত শুনাই ফ্লাফীকঅতি সহজে শুৱাই থৈ দিব পাৰি।
ড্ৰেগনৰ কণীটো ফুকোৱাৰ পিছত তিনিও ড্ৰেগন পোৱালি নৰবাৰ্টক ৰণৰ ককায়েক চাৰ্লিয়ে কাম কৰা ৰোমানিয়াৰ ড্ৰেগন অভয়াৰণ্যলৈ পলুৱাই পঠিওৱাত হেগ্ৰিডক সহায় কৰে।
প্ৰথমতে গ্ৰপে হেগ্ৰিডে তাক সভ্য কৰিবলৈ চলাই থকা প্ৰচেষ্টাবোৰৰ প্ৰতি সঁহাৰি নিদিয়ে আৰু গছবোৰ উভালি সময় কটায় থাকিবলৈ পছন্দ কৰে।
এবাৰ যেতিয়া হেৰী আৰু হাৰমাইনীয়ে অৰণ্যৰ মাজত অশ্বনৰসকলৰ সৈতে মুখামুখি হৈ এক বিপদজনক পৰিস্থিতিত পৰে তেতিয়া গ্ৰপে হেগ্ৰিডক 'হেগাৰ' বুলি মাতি তেওঁক বিচাৰি বিচাৰি অশ্বনৰ সকলৰ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰে।
আগতকৈ বহুত সভ্য আৰু শান্ত হৈ আৰু ভাল কাপোৰ-কানি পিন্ধি হসি হেগ্ৰিডৰ লগত ডাম্বলড'ৰৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াতো উপস্থিত থাকে।
হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য ডেডলী হ'ল'জত হেগ্ৰিডে তেওঁৰ জুপুৰীত "হেৰী পটাৰক সমৰ্থন কৰা" শীৰ্ষক এক অনুষ্ঠান আয়োজন কৰে ফলত গ্ৰপ,হেগ্ৰিড আৰু ফেং লুকাই ফুৰিবলগীয়া হয় আৰু এই ক্ষেত্ৰত গ্ৰপে তেওঁলোকক সহায় কৰে।
গ্ৰপ ভ'লডেমৰ্ট পৰাস্ত হোৱাৰ পিছত হোৱা বিজয় উত্‍সৱটো ভাগ লয় আৰু হগৱাৰ্ট্ছৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে তাৰ হাঁহি থকা মুখখনলৈ খাদ্য দলিয়াই তাৰ প্ৰতি থকা মৰম দেখুৱাই।
সপ্তম উপন্যাসখনত হেৰীক ডাৰ্চলীসকলৰ ঘৰৰ পৰা যাদুৰে সুৰক্ষিত কৰি ৰখা বাৰ'লৈ নিবলৈ অৰ্ডাৰ অৱ ফিনিক্সে গঠন কৰা দলটিত হেগ্ৰিডো থাকে।
হেগ্ৰিডে হেৰীক ছিৰিয়াছ ব্লেকৰ পৰা পোৱা উৰণীয়া মটৰচাইকেল খনত হেৰীক লৈ যায় কিন্তু ডেথ্ ইটাৰে তেওঁলোকক আক্ৰমণ কৰে।
কিতাপখনৰ শেষৰফালে ডেথ্ ইটাৰবোৰে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা হগৱাৰ্ট্ছৰ ভয়াবহ পৰিবেশত হেগ্ৰিডে নিজৰ জুপুৰীত
"হেৰী পটাৰক সমৰ্থন কৰা" শীৰ্ষক অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰে ফলত ডেথ্ ইটাৰৰ ভয়ত ফেং আৰু গ্ৰপেৰে সৈতে পৰ্বতত গৈ লুকাই থাকে।
হগৱাৰ্ট্ছৰ যুদ্ধৰ শেষত যেতিয়া হেৰীয়ে ভ'লডেমৰ্টৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰে তেতিয়া হেগ্ৰিডক ডেথ্ ইটাৰ শিবিৰত বন্দী হৈ থকা দেখা পোৱা যায়।
হেগ্ৰিডক হেৰীক স্কুললৈ কঢ়িয়াই লৈ যাবলৈ বাধ্য কৰা হয় আৰু হেৰীয়ে পুনৰ্জীৱন পোৱা বুলি গম নাপায় পথত থকা অশ্বনৰবোৰক একো নকৰাকৈ চাই থকা বাবে দোষ দিয়ে।
ইয়াৰ পিছত অশ্বনৰ সকলে যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু ডেথ্ ইটাৰ,যাদু প্ৰাণীৰ জল্লাদ ৱাল্ডেন মেকনেয়াৰক নিজৰ প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্বী বুলি ভাবি হেগ্ৰিডেও যুদ্ধৰ দ্বিতীয়াৰ্দ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু ভলডেমৰ্টক পৰাস্ত কৰাৰ পিছত হেৰীক পোনপ্ৰথমে অভিনন্দন জনায়।
ফিল'ছ'ফাৰ্ছ ষ্ট'নত হেগ্ৰিডক সাধাৰণ মানুহতকৈ দুগুণ ওখ আৰু পাঁচগুণ শকত বুলি কোৱা হৈছে কিন্তু ছবিখনত তেওঁক হিচাপে দেখুওৱা হৈছে আৰু পিছৰ কিতাপকেইখনত তেওঁক সাধাৰণ মানুহতকৈ তিনিগুণ শকত বুলি কোৱা হৈছে।
অৰ্ডাৰ অৱ দ্য ফিনিক্সত যেতিয়া আমব্ৰিজ আৰু অন্য যাদুকৰ সকলে তেওঁক হগৱাৰ্ট্ছৰ পৰা আঁতৰ কৰিবলৈ আহে তেতিয়া তেওঁ উভতি যুঁজ কৰে।
তেওঁলোকে হেগ্ৰিডৰ ওপৰত যাদুবাণ আৰু মূৰ্ছাবান প্ৰয়োগ কৰে যদিও তেওঁ দৈত্যবংশী হোৱা সূত্ৰে লাভ কৰা প্ৰতিৰক্ষাৰ ফলত এইবোৰ তেওঁৰ গাত লাগি ওফৰি যায়।
হাফ ব্লাড প্ৰিন্সৰ ফ্লাইট অৱ দ্য প্ৰিন্স অধ্যায়ত এই গুণতে হেগ্ৰিডে এজন ডেথ্ ইটাৰৰ শক্তিশালী যাদু সমূহৰ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে।
কিছুমান ৰসায়ন যেনে কেৱল মানুহৰ কাৰণে নিৰ্মাণ কৰা পলীজ্যুচ ৰসায়ন আদিও হেগ্ৰিডৰ ক্ষেত্ৰত নিষ্ক্ৰিয়।
তৃতীয় উপন্যাসখনত প্ৰফেছৰ ছিলভেনাছ কেটলবাৰ্ণে হগৱাৰ্ট্ছৰ পৰা অৱসৰ লোৱাত,ডাম্বলডোৰৰ মতে যিয়ে নিজৰ অৱশিষ্ট অংগবোৰৰ সৈতে কিছু সময় কটাব বিচাৰে,হেগ্ৰিডক যাদু প্ৰাণীৰ তত্ত্বাৱধান বিষয়ৰ শিক্ষক হিচাপে নিয়োগ কৰা হয়।
প্ৰথম শ্ৰেণীতেই হেগ্ৰিডে তৃতীয় বাৰ্ষিকক বাকবীক নামৰ হিপ'গ্ৰিফটোৰ সৈতে চিনাকি কৰোৱায় কিন্তু, ড্ৰেকো মেলফয়ে তাক অপমান কৰাত সি ড্ৰেকোক আক্ৰমণ কৰে।
ডাম্বলডোৰে হেগ্ৰিডক নিৰ্দোষী বুলি প্ৰমাণিত কৰে যদিও যাদু মন্ত্ৰালয়ে বাকবীকক মৃত্যুদণ্ডৰ আদেশ দিয়ে।
এনেকৈয়ে হেগ্ৰিডৰ শ্ৰেণীটো বৰ বিৰক্তিকৰ হৈ পৰে আৰু হেৰী ,ৰণ আৰু হাৰমাইনীয়ে হেগ্ৰিডে বাকবীকক কেনেকৈ বচাব পাৰে সেই সম্বন্ধে তথ্য বিচাৰি সময় কটাব ধৰিলে।
কিতাপখনৰ শেষৰফালে হাৰমাইনী আৰু হেৰীয়ে এটা সময় পৰিৱৰ্তকৰ সহায়ত বাকবীকক মৃত্যুৰ পৰা আৰু ছিৰিয়াচ ব্লেকক ডিমেনটৰৰ চুমাৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।
হেগ্ৰিড এক বন্ধুত্বপূৰ্ণ তথা কোমল হৃদয়ৰ ব্যক্তি আৰু তেওঁৰ সহজে চকুপানী ওলাই যিটো কথা প্ৰথম দৃশ্যতে দেখা যায় ,যেতিয়া ফিল'ছ'ফাছ ষ্ট'নত হেগ্ৰিডে হেৰীক ডাৰ্ছলীহঁতৰ ঘৰত থৈ আহে।
বন্ধুৰ প্ৰতি তেওঁ খুবেই বিশ্বাসী,বিশেষকৈ ডাম্বলড'ৰৰ প্ৰতি যাক তেওঁ কেবাবাৰো পৃথিৱীৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ যাদুকৰ বুলি অভিহিত কৰে।
ফিল'ছ'ফাৰ্ছ ষ্ট'নৰ প্ৰথম দৃশ্যতে দেখা যায় যে কোনোবাই তেওঁৰ ওচৰত ডাম্বলড'ৰক অপমান কৰিলে তেওঁ খঙত অগ্নিশৰ্মা হৈ পৰে(যেতিয়া ভাৰ্ণন ডাৰ্ছলীয়ে ডাম্বলড'ৰক এটা "পগলা মুৰ্খ বুঢ়া" বুলি কয়)।
হেৰীৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁ খুবেই বিশ্বাসী আৰু এই বিশ্বাস ৰক্ষাৰ্থেই শৃংখলাটিত কেবাবাৰো কষ্ট ভুগিব লগীয়া হৈছে আৰু কাৰাগাৰলৈ নাযাবলৈ দুবাৰ আত্মগোপন কৰিবলগীয়া হৈছে।
হগৱাৰ্ট্ছৰ পৰা উলিয়াই দিয়াৰ পিছত যাদু মন্ত্ৰালয়ে হেগ্ৰিডৰ ওক গছৰ যাদুদণ্ডডাল ভাঙি পেলাই আৰু তেওঁৰ যাদু প্ৰয়োগত প্ৰতিবন্ধকতা আৰোপ কৰে।
হেগ্ৰিডে তেওঁৰ যাদুদণ্ডদাল এটা গুলপীয়া ছাতিৰ ভিতৰত সুমুৱাই থয় আৰু মাজে মাজে সৰু সুৰা যাদু প্ৰয়োগ কৰে; অৱশ্যে তৃতীয় কিতাপখনলৈ তেওঁৰ যাদু প্ৰয়োগত বাধা থাকে, আৰু যিহেতু তেওঁ পূৰ্ণ পৰ্যায়ৰ যাদুকৰ নহয়, তেওঁ অন্য বয়স্ক যাদুকৰ সকলতকৈ "সদায় কিছু অপৈণত হৈ থাকিব", কিন্তু তেওঁ "প্ৰায়ে কিছুমান আকৰ্ষণীয় যাদু প্ৰয়োগ কৰি সকলোকে,আনকি নিজকো আচৰিত কৰি তোলে।
উদাহৰণস্বৰূপে হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য অৰ্ডাৰ অৱ দ্য ফিনিক্সত মন্ত্ৰালয়ৰ যাদুকৰবোৰে নিক্ষেপ কৰা মূৰ্ছাবাণবোৰ হেগ্ৰিডৰ গাত লাগি ওফৰি যায়।
ষষ্ঠ উপন্যাসখনত হেৰী,ৰণ আৰু হাৰমাইনীয়ে যাদু প্ৰাণীৰ তত্ত্বাৱধান বিষয়ৰ শ্ৰেণী নলয় আৰু তাকে লৈ কিতাপখনৰ প্ৰথমাংশত হেগ্ৰিড হতাশ আৰু খঙাল হৈ থাকে, কিন্তু শীঘ্ৰেই হেগ্ৰিডে বুজি পায় যে ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে সিহঁতে হেগ্ৰিডক বেয়া পায়।
পিছলৈ যেতিয়া এৰাগগৰ মৃত্যু হয়,হেগ্ৰিডে প্ৰাণৰ ভয়কো নেওচি মকৰাটোৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰিবলৈ যায়।
তাৰ পিছত তেওঁ আৰু হোৰাছ স্লাগহৰ্ণে অত্যধিক ফায়াৰহুইস্কী খাই দিয়ে আৰু এই সুযোগৰ সুবিধা লৈ হেৰীয়ে (যি সেইসময়ত ফেলিক্স ফেছিলিছ ঔষধ বা "পনীয়া সৌভাগ্য"ৰ প্ৰভাৱত আছিল) স্লাগহৰ্ণৰ পৰা এক স্মৃতি আহৰণ কৰে।
কিতাপখনৰ শেষৰফালে ডেথ্ ইটাৰ বোৰে হগৱাৰ্ট্ছ আক্ৰমণ কৰে আৰু সিহঁতৰ লগত যুঁজ কৰোঁতে হেগৰিডৰ জুপুৰীটোত জুই লাগে।
স্কটিছ অভিনেতা ৰব্বি কোলট্ৰেনে হেৰী পটাৰ উপন্যাসসমূহৰ আটাইকেইখন চলচ্চিত্ৰ অভিযোজনতেই হেগ্ৰিডৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।
ৰাউলিঙৰ মনত আগৰেপৰা এই চৰিত্ৰটোৰ বাবে কোলট্ৰেনৰ কথা খেলাই আছিল আৰু তেওঁৰ তালিকাখনত কোন শীৰ্ষস্থানত আছে বুলি সোধাত একে উশাহেই "হেগ্ৰিডৰবাবেৰব্বিকোলট্ৰেন বুলি উত্তৰ দিছিল।
ৰাউলিঙে এয়াও কয় যে, "ৰব্বি হেগ্ৰিডৰ কাৰণে সম্পূৰ্ণ নিখুঁট নিৰ্বাচন কাৰণ হেগ্ৰিড এক মৰমলগা,পছন্দ হোৱা আৰু কিছু জমনি চৰিত্ৰ কিন্তু তেওঁৰ – তুমি এয়া গম পাব লাগিব – এক সুনিশ্চিত ভিতৰুৱা কঠিনতা আছে আৰু মই ভাবো এই ক্ষেত্ৰত ৰব্বি একদম পাকৈত।
মাক-দেউতাকদ্য গব্লেট অৱ ফায়াৰত হেগ্ৰিডৰ মাক দেউতাকৰ ৰহস্যটো ফাদিল হয়: শৃংখলাটিত এবাৰো নাম উল্লেখ নকৰা তেওঁৰ দেউতকে ফ্ৰিডৱুল্ফা নামৰ এজনী দৈত্য বিয়া কৰাইছিল।
হেগ্ৰিডৰ মতে তেওঁৰ দেউতাক "এটা কণমানি মানুহ" আছিল যাক তেওঁ ছয় বছৰ বয়সতে এখন হাতেৰে উঠাই আলমাৰিৰ ওপৰত থৈ দিব পাৰিছিল।
হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য প্ৰিজনাৰ অৱ আজকাবানত হেগ্ৰিডে কয় যে হগৱাৰ্ট্ছৰ তৃতীয় বাৰ্ষিকত থাকোঁতে দেউতাকৰ মৃত্যু হোৱাটো তেওঁৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ দুখলগা স্মৃতি।
তেওঁৰ নামটিৰ বিষয়ে ৰাউলিঙে কয় “এক পুৰণি ইংৰাজী শব্দ-যাৰ অৰ্থ-তুমি যদি হেগ্ৰিড হ’লাহেতেন-এইটো এটা স্থানীয় শব্দ-তুমি ভয়ানক ৰাতিৰ সন্মুখীন হ’ব লগা হ’লহেতেন।
" ৰোজমেৰী গ’ৰিঙে তেওঁৰ নিবন্ধ “হেৰীজ ফেম”ত কৈছে যে ৰাউলিঙৰ লিখনিত “ফৰেষ্ট অৱ ডীন”ৰ প্ৰভাৱ আছে আৰু হেগ্ৰিডেই একমাত্ৰ চৰিত্ৰ তাক “ফৰেষ্ট অৱ ডীনৰ পৰা পোনে পোনে অংকিত কৰা হৈছে”।
ৰাউলিঙৰ মতে অন্তিম কিতাপখনত থকা হেগ্ৰিডে হেৰীৰ শৰীৰটো মৃত বুলি ধৰি লৈ কঢ়িয়াই অনা দৃশ্যটো যথেষ্ট তাত্‍পৰ্য্যপূৰ্ণ কাৰণ "হেগ্ৰিডেই হেৰীক ডাৰ্ছলীহঁতৰ ঘৰৰ পৰা আনিছিল।
হেগ্ৰিডেই হেৰীক যাদুবিশ্বলৈও আনিছিল… দৰাচলতে তেওঁ তাৰ অভিভাৱক বা দিকনিৰ্ণয়কাৰীৰ দৰে আছিল .আৰু এতিয়া মই বিচাৰো হেৰীক অৰণ্যৰ পৰা কঢ়িয়াই অনা মানুহজন হেগ্ৰিডেই হওক।
" ৰাউলিঙে এয়াও কয় যে হেগ্ৰিডৰ কেতিয়াও মৃত্যুৰ ভয় নাছিল কাৰণ তেওঁৰ "মনত সদায় দৈত্যাকায় হেগ্ৰিডে হেৰীক কোলাত লৈ কান্দি কান্দি অৰণ্যৰ মাজেৰে আহি থকা দৃশ্যটো ভাঁহি আছিল।
এক সাক্ষাত্কাৰত ৰাউলিঙে কয় যে ছাত্ৰাৱস্থাত হেগ্ৰিড গ্ৰীফিন্দৰ হাউছত আছিল হেগ্ৰিডে যেতিয়া আৰাগগ নামৰ এটা মকৰা পোহে তেতিয়া সেইটোৱেই স্লাইথেৰিণৰ দৈত্য বুলি ভাবি তেওঁক হগৱাৰ্ট্ছৰ পৰা উলিয়াই দিয়া হয়।
যেতিয়া হেৰীয়ে হগৱাৰ্ট্ছত নাম ভৰ্তি কৰে তেতিয়া হেগ্ৰিডে হগৱাৰ্ট্ছৰ ছাবিৰ ৰখীয়া হৈ কাম কৰি থাকে যাৰ অৰ্থ ৰাউলিংৰ ভাষাত “সেইজন যিয়ে তোমাক হগৱাৰ্ট্ছৰ ভিতৰ সোমাবলৈ আৰু বাহিৰ ওলাবলৈ দিব”।
তদুপৰি হেগ্ৰিডেই প্ৰথম বাৰ্ষিকৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলক তেওঁলোকৰ হগৱাৰ্ট্ছলৈ প্ৰথম আগমনৰ সময়ত নাৱেৰে হ্ৰদটো পাৰ কৰি দিয়ে।
হগৱাৰ্ট্ছৰ যুদ্ধৰ ঊনৈশ বছৰ পিছতো হেগ্ৰিড হগৱাৰ্ট্ছতেই থাকে যদিও তেওঁৰ সামৰ্থ্য কিমান তাক জনা নাযায় ।
ঠিক হেৰীক মতাৰ দৰেই তেওঁ হেৰীৰ পুত্ৰ এলবাছক চাহ খাবলৈ নিজৰ জুপুৰীলৈ মাতে আৰু ইয়েই সূচায় যে হেৰী আৰু হেগ্ৰিডৰ মাজত তেতিয়াও ঘনিষ্ঠ সম্বন্ধ আছে।
২০০৭ চনত হেগ্ৰিডে বিয়া কৰালেনে নাই বুলি সোধা এক প্ৰশ্নৰ উত্তৰত ৰাউলিঙে কয় যে হেগ্ৰিডে এজনী দৈত্যৰ সৈতে এক সম্বন্ধ গঢ়ি তুলিছিল যদিও ই বেছিদিন নিটিকিল।
হেগ্ৰিডৰ চৰিত্ৰটো আৰু হেগ্ৰিডৰ জুপুৰীত হেৰী পটাৰ, ৰণ ৱিজলী আৰু হাৰমাইনী গ্ৰিঞ্জাৰৰ মাজৰ কথোপকথনে দৰাচলতে গোটেই শৃংখলাটিত এক ধাৰাভাষ্য হিচাপে কাম কৰে কিয়নো হেগ্ৰিডৰ লগত কথা পাতি ইহঁত তিনিও প্ৰায়েই হগৱাৰ্টছ আৰু এলবাছ ডাম্বলডোৰৰ বিষয়ে বিভিন্ন গোপন কথা আৱিষ্কাৰ কৰে কাৰণ হেগ্ৰিডৰ কথাৰ মাজতে ভুলতে নক’বলগীয়া কথা কৈ দিয়াৰ এক অভ্যাস আছে।
হেগ্ৰিডেই প্ৰথমতে যাদুকৰ সকলৰ মাজত থকা বিশুদ্ধ তেজ আৰু লেতেৰা তেজৰ ধাৰণা যে বহু পুৰণি সেইকথা আন্গুলিয়াই দিয়ে।
“হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য ফিল’ছ'ফাৰ্ছ ষ্ট'ন”ত আবিৰ্ভাৱ ঘটা অৰ্ধ-দৈত্য আৰু অৰ্ধ-মানৱ হেগ্ৰিড হ’ল হগৱাৰ্টছৰ গৰখীয়া তথা ছাবিসমূহৰ ৰক্ষক।
তৃতীয় উপন্যাস “হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য প্ৰিজনাৰ অৱ আজকাবান”ত হেগ্ৰিডক যাদু প্ৰাণী সমূহৰ তত্ত্বাৱধানৰ শিক্ষক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু পিছলৈ তেওঁ অৰ্ডাৰ অৱ দ্য ফিনিক্সৰ এজন সদস্য হয়।
ইংৰাজ ৰাগবী য়ুনিয়নৰ ফুটবলাৰ মাৰ্টিন বেইফিল্ডে তেওঁৰ গুৰুকায় শৰীৰৰ বাবে বিপদজনক দীঘলীয়া দৃশ্যসমূহত হেগ্ৰিডৰ ভাওঁ লৈছে।
সিহঁতৰ মূল ধৰ্মীয় বিধান অনুসৰি এই ধৰ্মৰ অন্তৰ্গত সকলো শাখাৰ মূলগত ধৰ্মগ্ৰন্থ এটাই- তোৰাহ বা তানাখ বা তাওৰাত বা হিব্ৰু বাইবেল।