polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
তেওঁ অসমৰ কেবিনেট সচিবালয়ত থকাৰ উপৰিও তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ শেষৰ ফালে ৰাজ্যৰ আৰক্ষী বিভাগতো কৰ্মৰত আছিল।
৮০ দশকৰ শেষলৈ আৰু ৯০ দশকৰ আদি কালছোৱাত তেওঁ কেন্দ্ৰীয় সংৰক্ষিত আৰক্ষী বাহিনী -ৰ উপ-সঞ্চালক আৰু সঞ্চালক হিচাপে তেওঁ তামিলনাডু, জম্মু আৰু কাশ্মীৰ আৰু ৰাজস্থানত সেৱা আগবঢ়াইছিল।
২০০২ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় সুৰক্ষা গাৰ্ড )-ৰ সঞ্চালক প্ৰধান ( হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল।
ৰঞ্জিৎ শেখৰ মুছাহাৰী১৯৬৭ চনত কেৰালা কেডাৰৰ ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ বিষয়া হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
পৰৱৰ্ত্তী সময়ত তেওঁ আৰক্ষীৰ সঞ্চালক আৰু -ৰ অপৰাধ শাখাৰ মুৰব্বী আৰু শেষলৈ - -ৰ সঞ্চালক হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।
পূৰ্বতে মুছাহাৰী এগৰাকী ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱা -ৰ বিষয়া আছিল, তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় সুৰক্ষা গাৰ্ড আৰু সীমা সুৰক্ষা বল -ৰ সঞ্চালক প্ৰধান হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।
ৰঞ্জিৎ শেখৰ মুছাহাৰীৰ জন্ম হৈছিল অসমৰ বৰ্তমানৰ বড়োলেণ্ড টেৰিট'ৰিয়েল এৰিয়াজ ডিষ্ট্ৰিক্টছৰ অন্তৰ্গত কোকৰাঝাৰ জিলাৰ গোসাঁইগাঁৱত।
তেওঁ উমিয়ামৰ ইউনিয়ন খ্ৰিষ্টীয়ান কলেজৰ পৰা প্ৰাক স্নাতক আৰু শ্বিলঙৰ ছেইণ্ট এন্থনীজ কলেজৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিষয়ত সন্মানসহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
শীতকালৰ শেষভাগত,বসন্তকাল অথবা গ্ৰীষ্মকালৰ প্ৰথমভাগত সম্পূৰ্ণ পূৰঠ হোৱা স্থূলকাণ্ডৰ পৰা কেতিয়াবাহে ওলকচুৰ ফুল ফুলা দেখা যায়।
গেলিবলৈ ধৰা মাংসৰ দৰে এই গোন্ধৰ প্ৰকোপত মাখি আৰু গুবৰুৱা জাতীয় পোক আকৰ্ষিত হয় আৰু ইয়ে পৰাগযোগ হোৱাত সহায় কৰে।
ফুলৰ মঞ্জৰীডালৰ তলৰ ভাগত বেঙুনীয়া ৰঙৰ গৰ্ভদণ্ডৰ ওপৰত হালধীয়া গৰ্ভমুণ্ড থকা স্ত্ৰীপুষ্প আৰু তাৰ ঠিক ওপৰতে হালধীয়া ৰঙৰ পুংপুষ্পবিলাক থাকে।
ইয়াৰ উপৰিও ফুলৰ মঞ্জৰীডালক আৱৰি গাঢ় বেঙুনীয়া ৰঙৰ দেখাত ঠিক পাহিৰ দৰেই এখন ঢকুৱা থাকে।
গোসাঁইগাঁও আঞ্চলিক কৃষি গৱেষণা কেন্দ্ৰৰ চৌহদত ফুলা ওলকচুৰ ফুলপাহ প্ৰায় ৪৭ ছেণ্টিমিটাৰ ওখ আৰু ইয়াৰ পৰিধি আছিল প্ৰায় ১৪০ ছেণ্টিমিটাৰ।
বিষ উপশমকাৰী,হজমদায়ক আৰু টনিক হিচাপে আৰু দুৰ্বলতা,ৰক্তহীনতা আৰু কৌষ্ঠকাঠিন্য দূৰিকৰণত ওলকচু ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ওলকচুৰ শিপা আৰু অন্যান্য অংশ নানা ধৰণৰ ভেষজ ঔষধ প্ৰস্তুতিত,যেনে - ৰক্তক্ষৰণ,কাহ,ডিঙিফুলা,পেটৰ বিষ,বমি,কেঁচুমুৰীয়া,গোধ বেমাৰ,ধনুষ্টংকাৰ,খহু আৰু পেলুমৰা দৰবত ব্যৱহাৰ হয়।
আনহাতে কিছুমান প্ৰজাতিৰ ওলকচুত কেলচিয়াম অক্সেলেট বেছিকৈ থাকে,যাৰ ফলত এনে কচু খালে ডিঙি খজুৱায় আৰু কেতিয়াবা এলাৰ্জিও হোৱা দেখা যায়।
চীনদেশ,বাংলাদেশ,লাওছ,থাইলেণ্ড,ভিয়েটনাম,জাভা,ফিলিপাইনছ,সুমাত্ৰা,নিউগিনি,অষ্ট্ৰেলিয়াৰ উত্তৰাঞ্চল,ফিজি আৰু আফ্ৰিকাৰ কোনো কোনো দেশত বনৰীয়া হিচাপে ওলকচু পোৱা যায়।
ভাৰতবৰ্ষৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ লগতে পশ্চিমবংগ,কেৰালা,অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ,মহাৰাষ্ট্ৰ,গুজৰাট,তামিলনাডু,উত্তৰ প্ৰদেশ,উৰিষ্যা আৰু ঝাৰখণ্ডত ওলকচুৰ খেতি কৰা হয়।
এমৰফ'ফেলাছ টাইটেনাম নামৰ ওলকচুৰ প্ৰজাতিটোৰ ফুলৰ মঞ্জৰী পৃথিৱীৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ ডাঙৰ হোৱাৰ তথ্য পোৱা যায়।
সাইলাখ ফেটি সাপৰ ফনাৰ দৰে এই ঢকুৱাখন দেখি বনৰীয়া জীৱজন্তু অথবা অন্যান্য প্ৰাণী গছজোপাৰ ওচৰ নাচাপে আৰু এনেদৰেই ই কুমলীয়া অৱস্থাত গছজোপাক আত্মৰক্ষাত সহায় কৰে।
কিছু ভাবুক আৰু বুদ্ধিমান এস্থাক ছ’ফিৰ মৃত্যুৱে অধিক ব্যতিবস্ত কৰে কাৰণ ছ্’ফিৰ আগমনৰ মাত্ৰ এদিন আগেয়ে তাৰ ওপ্ৰত এজন মানুহে যৌন নিৰ্যাতন চলাই।
আচাৰ ফেক্টৰীত এস্থাই যি ‘দুটা চিন্তা’ চিন্তা কৰে(“সকলোৰে লগত সকলো কথা ঘটিব পাৰে”, আৰু “সদায় সাজু হৈ থকাটো ভাল”) সি উপন্যাসৰ ঘটনাক নতুন মোৰ দিয়ে।
শৈশৱৰ ঘটনাবোৰ আৰু মাকৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ দেউতাকৰ লগত থাকিবলগীয়া হোৱা কথাই এস্থাক বাৰুকৈয়ে আঘাত দিয়ে।
জীৱনৰ অধিক সময় বেলেগ বেলেগ হৈ থাকিলেও এস্থা আৰু ৰাহেল ইমান নিকট যে বহুসময়ত দুয়োকে ৰয়ে এজন ব্যক্তি বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।
সাত বছৰীয়া ৰাহেলৰ চুলিবোৰ প্ৰায়ে মূৰৰ ওপৰত এক “পানীৰ ফোৱাঁৰা” হৈ থাকে আৰু তাই ব্ছি ভাগ হালধীয়া আৰু ৰঙা প্লাষ্টিকৰ চশমা এযোৰ পিন্ধি থাকে।
ঘটনাবোৰৰ পিছতোৰাহেল অম্মুৰ লগতে থাকে আৰু পিছলৈ এজন ইউৰোপীয়ান মানুহৰ লগত হোৱা এক অসফল বিবাহৰ অন্তত পুনৰ আয়েমেনামলৈ ঘূৰি আহে।
ল’ৰা-ছোৱালী হালৰ সাত বছৰ বয়্স অম্মু দলিত সম্প্ৰদায়ৰ মিস্ত্ৰী ভেলুথাৰ প্ৰেমত পৰে যিয়ে উপন্যাসৰ সমগ্ৰ ঘটনাত হোতা হিচাপে কাম কৰে।
সাম্যবাদৰ আন্দোলনৰ এক সক্ৰিয় কৰ্মী ভেলুথাই পিছলৈ অম্মুৰ প্ৰেমতপৰে আৰু পুলিছৰ প্ৰহাৰত ম্ৰ্ত্যু বৰণ কৰে
চাকোৱে আকৌ অক্সফ’ৰ্ডত থকা কালত মাৰ্গাৰেট নামৰ এক ইংৰাজ ছোৱালীৰ লগত বিয়াত বহে আৰু তেওঁলোকৰ ছ’ফি নামৰ ছোৱালী এজনীৰ জন্ম হয়।
কিন্তু মাৰ্গাৰেটেৰ আন এজন মানুহৰ লগত প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক থকাৰ কথা গম পোৱাত চাকোৱে পুনৰ ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে।
আমেৰিকাত ফুলনি সজ্জাৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি আহি মইবৰ ভাৱত থকা বেবী কোচম্মাই আগবয়সত এজন আইৰিছ ধৰ্মাযাজকক প্ৰাণভৰি ভাল পাই কিন্তু বিফল হয়।
নিজৰ জীৱনৰ বিফলতাই তেওঁৰ মনত এক তিক্ততা আৰু বিৰক্তিৰ জন্মদিয়ে যাৰ ফলস্বৰূপে তেওঁ অম্মু আৰু শিশুহালক দেখিব নোৱাৰা হয়।
ইপিনে বেবী কোচম্মাই পুলিছৰ ওচৰত ভেলুথাক ছ’ফি মৃত্যুৰ কাৰণে দায়ী বুলি আৰু ভেলুথাই অম্মুক বলাত্কাৰৰ চেষ্টা কৰা আৰু ঘৰৰ মানুহক ভাবুকি দিয়া বুলি গোচৰ দিয়ে।
যেতিয়া এস্থা আৰু ৰাহেলে পুলিছ অধীক্ষকক সঁচা কথাবোৰ কৈ দিয়ে তেতিয়া সাম্যবাদীসকলৰ ৰোষত পৰাৰ ভয়ত তেওঁ বেবী কোচম্মাক আটক কৰে।
খঙৰ প্ৰকোপত চাকোৱে অম্মুক ঘৰৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়ে আৰু অম্মুৱে বাধ্যত পৰি এস্থাক দেউতাকৰ লগত থাকিবলৈ পঠিযাই দিয়ে।
দুয়োৰে কেতিয়াও দেখা-সাক্ষাত্ নহয় আৰু অম্মুৱে কিছুবছৰ পিছতে দুখ-দুৰ্দশাৰ কৱলত পৰি মৃত্যুমুখত পৰে।
কিন্তু শৈশৱৰ সেই ঘটনাবোৰৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত এক অপৰাধবোধে এস্থাক প্ৰায় নিৰ্বাক আৰু ৰাহেলক ভাবুক কৰি তোলে।
খঙাল দেউতাক ‘পাপাচি’ আৰু ৰুগীয়া,তিতামুখীয়া মাক ‘মামাচি’ৰ পৰা কোনোমতে আঁতৰি থাকিবলৈ প্ৰয়াস কৰি থকা অম্মু আইপে এবাৰ গৰমৰ বন্ধত কলিকতালৈ যায় আৰু আয়েমেনামলৈ উভতি অহাৰ সলনি চাহ-বাহিচাত কাম কৰা মানুহ এজনৰ লগত পলাই যায়।
কিন্তু সুৰামত্ত স্বামীৰ শাৰীৰিক অত্যাচাৰ,নিজৰ ওপৰৱালাৰ ওচৰত অম্মুক গতাই দিয়াৰ চেষ্টা আদিৰ ফলত ৰাহেল আৰু এস্থাৰ জন্মৰ পিছত অম্মুৱে পুনৰ আয়েমেনামলৈ ঘূৰি আহি মাক-দেউতাক আৰু ভাই চাকোৰ লগত থাকিবলৈ লয়।
কিন্তু মাৰ্গাৰেটেৰ আন এজন মানুহৰ লগত প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক থকাৰ কথা গম পোৱাত চাকোৱে পুনৰ ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে আৰু পাপাচিৰ মৃত্যুৰ পিছত মাকৰ আচাৰ কোম্পানী “পেৰাডাইজ পিকল্ছ এণ্ড প্ৰিজাৰ্ভছ” চম্ভালিবলৈ লয়।
কিতাপখনত কোচম্মাক আনৰ দুখত সুখী হোৱা এক চৰিত্ৰ হিচাপে দেখুওৱা হৈছে যিয়ে অম্মু আৰু শিশুহালক কষ্ট দিয়াৰ প্ৰয়াস কৰি থাকে।
সিহঁত অহাৰ আগদিনা অম্মুহঁতে এখন চিনেমা চাবলৈ যাই য’ত এজন চৰবতৰ দোকানীয়ে,এস্থাৰ ভাষাত ‘কমলাৰস আৰু নেমুৰসৰ মানুহ’জনে সুযোগ পাই এস্থাৰ ওপৰত উত্পীড়ন চলাই যিয়ে এস্থাক ভয়ভীত কৰি তোলে।
ইংৰাজীৰ লগতে মালায়ালম শব্দৰ সঘন প্ৰয়োগ ঘটোৱা এই উপন্যাসখনে কেৰালাৰ সাম্যবাদী আন্দোলন,জাতিভেদ প্ৰথা,ছিৰিয়ান খ্ৰিষ্টিয়ান সকলৰ জীৱন ধাৰণ প্ৰণালী আদি বিভিন্নকথা সামৰি লয়।
"কাক, কেনেকৈ আৰু কিমান পৰিমাণে ভালপাব লাগে" তাৰ হিচাপ বান্ধি দিয়া "ভালপোৱাৰ নিয়ম"বোৰৰ মেৰপেছত পৰি হতদিশ হোৱা এহাল যমজ শিশুৰ বাল্যকালৰ কাহিনী ইয়াত বৰ্ণিত হৈছে।
সৰু সৰু কথাবোৰেই মানুহৰ জীৱন আৰু আচৰণক কেনেকৈ প্ৰভাৱান্বিত কৰে তাৰ কাহিনী থকা এই উপন্যাসখনে ১৯৯৭ চনত বুকাৰ বঁটা লাভ কৰে।
তাক দেখি অম্মুৱেও ভেলুথাৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰে আৰু “দিনত ল’ৰা-ছোৱালীহালে ভাল পোৱা মানুহজনক তাই ৰাতি ভাল পোৱা” হৈ পৰে।
যিহেতু উপন্যাসখনত অনুভৱৰ ওপৰত বেছিযোৰ দিয়া হৈছে,ৰয়ে শিশুমনৰ দৃষ্টিভংগী আৰু সৰলমনা স্বভাৱ দেখাবলৈ বিভিন্ন কৌশল অৱলম্বন কৰিছে।
ডাঙৰে কোৱা কথা কিছুমান তেওঁ শিশুহালৰ মুখেৰে নতুন ধৰণে,শব্দবোৰৰ ভঙা পতা কৰি,নতুন উচ্চাৰণেৰে কোৱাইছে।
চাৰি বছৰৰ মূৰকত ১৯৯৬ চনত সম্পূৰ্ণ হোৱা এই উপন্যাসখনৰ বাবদ ৰয়ে আধা মিলিয়ন পাউণ্ড অগ্ৰিম ধন পাই।
ভাগ মিলখা ভাগ – ৰাকেশ ওঁমপ্ৰকাশ মেহৰা, ৰাজীৱ টেণ্ডন আৰু পি,এচ, ভাৰতীচেন্নাই এক্সপ্ৰেছ – গৌৰী খান
১৯৫৩ - লিৱিছ ফ্ৰাই ৰিচাৰ্ডছন , ইংৰাজ গণিতজ্ঞ, পদাৰ্থ বিজ্ঞানী, বতৰবিজ্ঞানী আৰু মনোবিজ্ঞানী।
ইয়াৰ উপৰিও যুদ্ধৰ গাণিতিক বিশ্লেষণ, বতৰৰ আগজাননী, আৰু উপকূল ৰেখা আৰু সীমাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাৰ বাবে জনা যায়।
অসমৰ ৰাজধানী নগৰ গুৱাহাটীৰ পৰা চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী দিবা-নৈশ যাত্ৰীবাহী বাছৰ সুচল ব্যৱস্থা আছে।
চিলাপথাৰৰ পৰা আকাশী পথেৰে যাব বিছাৰিলে সমীপবৰ্তী লখিমপুৰ জিলাৰ লীলাবাৰী বিমানবন্দৰ আৰু ডিব্ৰুগড়ৰ মোহনবাৰী বিমানবন্দৰ সুবিধা আছে।
ভৈৰৱপুৰ নেতাজী মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়, মাধ্যমঃ অসমীয়া, ঠিকনাঃ ভৈৰৱপুৰ, স্থাপিতঃ ১৯৭৫
ধেমাজি জিলাৰ সদৰ ঠাই ধেমাজিৰ পৰা প্ৰায় ৩৫ কি.মি আৰু জিলাখনৰ আন এখন প্ৰধান ঠাই জোনাইৰ পৰা চিলাপথাৰৰ দূৰত্ব প্ৰায় ৭০ কি.মি.।
চিলাপথাৰ অঞ্চলৰ গাঁওসমূহ হৈছে খনামূখ,চিচিবৰগাঁও বামগাঁও, অমৃতপুৰ, মিলন নগৰ, জ্যোতি নগৰ, গান্ধীনগৰ, পালপট্টী, কল্যাণ পুৰ, জোনাকী নগৰ, কাৰপুম্‌ পুলি, কুলামোৱা, কেন্দুগুৰি, ন-গাঁও, মেছু কছাৰি, মেছু, নলনিপাম, মাজগাঁও, সমবায়, বৰপথাৰ, নতুন গাঁও, নতুন মিছিং গাঁও, ফুলবাৰী, ছোচাইটি, অকাজান, বৰমূৰীয়া, বালিজান, বেতনিপাম, বাৰুৱতী, জৰী গুৰি, চিলাগাঁও,
চিলাবালি, চিলাগুটুং, কললুৱা, শলখনি, সৰুপাম, মাদুৰিপথাৰ, সেউজী নগৰ, লাচিত নগৰ, লেচাই নগৰ, ভৈৰৱপুৰ, জলকীয়া সূঁতি, বালি গাঁও, বিজয়পুৰ আদি।
মানৱ শৰীৰতত্ত্ব হৈছে মানুহৰ শৰীৰৰ অঙ্গ আৰু সেয়া গঠন কৰা কোষবোৰৰ কাৰিকৰী, দৈহিক আৰু ৰাসয়নিক ক্ৰিয়াসমূহ অধ্যয়ন কৰা বিজ্ঞান।
শৰীৰতত্ত্বৰ শৰীৰস্থানৰ লগত নিকট সম্পৰ্ক আছে; শৰীৰস্থানত গঠনৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰা হয়, আনহাতে শৰীৰতত্ত্বত ক্ৰিয়াসমূহ অধ্যয়ন কৰা হয়।
সততে থকা সংযোগৰ বাবে শৰীৰতত্ত্ব, শৰীৰস্থান আৰু জৈৱ ৰসায়নক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ প্ৰাথমিক বিষয় হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়।
বিশেষকৈ ১৮৩৮ চনত প্ৰকাশ হোৱা মেথিয়াছ জেক'ব স্লেইডেন আৰু ]]থিঅ'ড'ৰ স্বান]]ৰ কোষ তত্ত্বই ইয়াত প্ৰভুত অৰিহণা যোগাইছিল।
ক্ল'ড বাৰ্নাৰ্ড ৰ আৱিষ্কাৰসমূহৰ পিছত তেওঁ "মিলিউ ইণ্টেৰিয়'ৰ" ৰ ধাৰণা আগবঢ়ায় যিটোক পিছলৈ আমেৰিকান শৰীৰতত্ত্ববিদ ৱাল্টাৰ কেনন -এ হ'মিঅ'ষ্টেচিছৰ ধাৰণাত ব্যৱহাৰ কৰে।
মানৱ শৰীৰতত্ত্বৰ অধ্যয়ন চিকিৎ‍সা বিজ্ঞানৰ জনক হিপ'ক্ৰেটিছৰ দিনত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪২০ মানতে আৰম্ভ হৈছিল।
প্ৰাচীন গ্ৰীছত এৰিষ্ট'টলৰ সমালোচনাত্মক চিন্তা, আৰু গঠন আৰু কামৰ সম্বন্ধৰ ওপৰত প্ৰদান কৰা তেওঁৰ গুৰুত্বই শৰীৰতত্ত্বৰ উন্মেষ ঘটাইছিল।
গেলেন নামৰে জনাজাত ক্ল'ডিয়াছ গেলেনাছে প্ৰথম দেহৰ কাৰ্যপ্ৰণালী জানিবলৈ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা চলাইছিল।
শৰীৰতত্ত্ব ) জৈৱিক প্ৰণালীসমূহৰ সাধাৰণ কাম আৰু তাত জড়িত থকা ৰাসায়নিক আৰু অন্যান্য প্ৰক্ৰিয়াসমূৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰা জীৱ বিজ্ঞানৰ শাখা।
১৯০১ চনৰ পৰা ৰয়েল ছুইডিছ একাডেমি অৱ ছায়েন্স-এ শৰীৰতত্ত্ব বিষয়ত সৰ্বোচ্চ সন্মান শৰীৰতত্ত্ব আৰু চিকিৎ‍সা বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা প্ৰদান কৰি আহিছে।
বিংশ শতিকাত জীৱবিজ্ঞানীসকল মানুহৰ বাহিৰে আন জীৱৰ কাৰ্যপ্ৰণালীৰ ওপৰত আগ্ৰহী হৈ পৰে যাৰ ফলত তুলনামূলক শৰীৰতত্ত্ব আৰু ইক'শৰীৰতত্ত্বৰ সূত্ৰপাত ঘটে।
এই ক্ষেত্ৰসমূহত অৱদান আগবঢ়োৱাসকলৰ ভিতৰত নাট স্মিট্‌‍-নিয়েলচন আৰু জৰ্জ বাৰ্থ'ল'মিউ উল্লেখযোগ্য।
ফিজিঅ'ল'জী শব্দটো ৰ - যাৰ অৰ্থ হৈছে "প্ৰকৃতি" বা "উৎ‍পত্তি" আৰু --যাৰ অৰ্থ "অধ্যয়ন" শব্দৰ পৰা আহিছে।
অৰুণ শৰ্মাৰ ১৯৯৭ চনৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী উপন্যাস আশীৰ্বাদৰ ৰং-ৰ ভিত্তিত এই চলচ্চিত্ৰৰ কাহিনীভাগ ৰচনা কৰা হৈছে।
অজেয়ৰ কাহিনী বৰ্তমানৰ ভাৰত-বাংলাদেশ সীমান্তৰ এখন ভিতৰুৱা গাঁৱৰ প্ৰাক-স্বাধীনতাৰ পৰিস্থিতিৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভূত।
এই কথাছবিখনৰ কাহিনী অৰুণ শৰ্মাৰ ১৯৯৭ চনৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী আশীৰ্বাদৰ ৰং নামৰ উপন্যাসখনৰ পৰা লোৱা হৈছে।
ইয়াৰ উপৰিও অজেয়ত সৌৰভ হাজৰিকা, ৰুবী মহন্ত, ৰূপম চেতিয়া, লক্ষ্মী বৰঠাকুৰ, সঞ্জীৱ খাৰঘৰীয়া, প্ৰতিভা চৌধুৰী, মহেশ বৰা, প্ৰধান দেউৰী আদি ন-পুৰণি অসমীয়া অভিনেতাই অভিনয় কৰিছে।
ইয়াক স্থানীয় পৰ্বতীয়া ফুলেৰে ভৰা বিস্তীৰ্ণ ঘাঁহনি আৰু তাত পোৱা বিভিন্ন উদ্ভিদৰ বাবে জনা যায়।
এই জৈৱবৈচিত্ৰৰে সমৃদ্ধ অঞ্চলটো ভালেকেইবিধ বিৰল তথা লুপ্তপ্ৰায় বন্যপ্ৰাণী যেনে এছিয়ান ক'লা ভালুক, হিম চিতা, মুগা ভালুক, নীলগাই আদিৰো বাসস্থান।
ভেলী অফ ফ্লাৱাৰ্ছ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ নয়নাভিৰাম প্ৰাকৃতিক দৃশ্যই পূবৰ নন্দা দেৱী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ বনৰীয়া পাৰ্বত্য আৱৰণক পৰিপূৰ্ণ কৰি তোলে।
এই সংৰক্ষিত বনাঞ্চল ২০০৪ চনৰ পৰা ইউনেস্ক'ৰ বিশ্ব বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষিত অঞ্চলৰ নেটৱৰ্ক হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে।
পুষ্প উপত্যকাটো পশ্চিম হিমালয়ান পাৰ্বত্য জোপোহা আৰু ঘাঁহনি অঞ্চলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ইয়াৰ পাৰ্বত্য উদ্ভিদ বৈচিত্ৰ্যৰ বাবে আন্তৰ্জাতিকভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ।
ইয়াৰ সমৃদ্ধিশালী জৈৱ-বৈচিত্ৰ্যই ক্ৰমে উত্তৰ আৰু দক্ষিণজুৰি বিস্তৃত জংস্কাৰ আৰু হিমালয় তথা পূব হিমালয় আৰু পশ্চিম হিমালয়ৰ মাজৰ যোগাযোগৰ কথাকে প্ৰতিফলিত কৰে।
সাধাৰণতে জলবায়ু শুষ্ক হয়, কিন্তু জুন মাহৰ শেষভাগৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰৰ আৰম্ভণিলৈকে মৌচুমীৰ প্ৰভাৱত অত্যন্ত বৰষুণ হয়।
মৌচুমীৰ সময়ত কুঁৱলী আৰু নিম্ন উচ্চতাৰ ডাৱৰে মাটি সেমেকা কৰি ৰাখে আৰু সেয়ে আন শুষ্কতৰ অভ্যন্তৰীণ হিমালয়ৰ উপত্যকাসমূহতকৈ ইয়াৰ উদ্ভিদসমূহ জীপাল হৈ থাকে।
দক্ষিণে থকা হিমালয় পৰ্বতলানিয়ে উপত্যকাটো দক্ষিণ-পশ্চিম মৌচুমী বতাহৰ পূৰ্ণ প্ৰভাৱৰ পৰা বচাই ৰাখে।
অৱবাহিকা আৰু উপত্যকা দুয়োটাই অক্টোবৰৰ শেষভাগৰ পৰা মাৰ্চৰ শেষলৈকে ৬-৭ মাহ তুষাৰাবৃত হৈ থাকে।
দ্য ভেলী অফ ফ্লাৱাৰ্ছ অৰ্থাৎ পুষ্প উপত্যকা হৈছে হিমালয়ৰ উচ্চতাত থকা এক উপত্যকা যাক খ্যাতনামা পৰ্বতাৰোহী আৰু উদ্ভিদবিদসকলে এটা শতিকাজুৰি বিভিন্ন লেখনিত উল্লেখ কৰি আহিছে।
ভাৰতীয় বন্যজীৱ প্ৰতিষ্ঠানৰ ফালৰ পৰা অধ্যাপক চন্দ্ৰ প্ৰকাশ কালাই ১৯৯৩ চনৰ পৰা এটা দশক জুৰি উপত্যকাটোৰ উদ্ভিদ আৰু ইয়াৰ সংৰক্ষণৰ ওপৰত এক গৱেষণামূলক অধ্যয়ন চলায়।
তেওঁ কেৱলমাত্ৰ এই উদ্যানখনত পোৱা ৫২০ বিধ পৰ্বতীয়া উদ্ভিদৰ এক সম্ভাৰ তৈয়াৰ কৰাৰ লগতে দ্য ভেলী অফ ফ্লাৱাৰ্ছ - মিথ এণ্ড ৰিয়েলিটি আৰু ইক'লজী এণ্ড কনজাৰভেচন অফ দ্য ভেলী অফ ফ্লাৱাৰ্ছ নেচনেল পাৰ্ক, গড়ৱাল হিমালয়া নামৰ দুখন গ্ৰন্থও ৰচনা কৰে।
পূৰ্বতে যেতিয়া পশু চাৰণ নিষিদ্ধ নাছিল তেতিয়া এই কথা লক্ষ্য কৰা হয় যে ইয়াৰ ফলত অঞ্চলটোলৈ কিছুমান অপতৃণৰ আগমন ঘটে।
বছৰটোৰ আন সময়ত প্ৰচণ্ড তুষাৰপাত হোৱা হেতুকে উদ্যানখন কেৱল গ্ৰীষ্মকালি জুনৰ পৰা অক্টোবৰ মাহলৈকেহে খোলা থাকে।
কিন্তু ১৯৩১ চনত ইংৰাজ পৰ্বতাৰোহী ফ্ৰেংক এছ. স্মিথ, এৰিক শ্বিপটন আৰু আৰ.এল. হ'ল্ডছৱৰ্থে কামেট শৃংগ সফলতাৰে আৰোহণ কৰি উলটি আহোঁতে পথ হেৰুৱায় আৰু ফুলেৰে ভৰা এই উপত্যকা পায়হি।
নিকটৱৰ্তী প্ৰধান চহৰ হৈছে গড়ৱালৰ যোশীমঠ যাৰ পৰা হৰিদ্বাৰ আৰু ডেৰাডুনলৈ ২৭০ কিঃমিঃ জোৰা সুবিধাজনক পথ আছে।
অৱস্থান: ভেলী অফ ফ্লাৱাৰ্ছ গড়ৱাল অঞ্চলৰ যোশীমঠৰ ওচৰৰ ভুণ্ডৰ গঙ্গাৰ উজনিত অৱস্থিত।
ই নন্দা দেৱী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ ২০ কিঃমিঃ উত্তৰ-পশ্চিমত ভুণ্ডৰ গঙ্গাৰ বিস্তীৰ্ণ উপত্যকা জুৰি আছে।
১৯৩৯ চনত ৰয়েল ব'টানিকেল গাৰ্ডেনছ এডিনবাৰ্গৰ ফালৰ পৰা মাৰ্গাৰেট লেগ এই সম্পৰ্কে অধিক অধ্যয়নৰ বাবে আহে।
১৯৭৪-৮২: সংৰক্ষিত অঞ্চলটো পৰ্বতাৰোহীসকলৰ বাবে মুকলি কৰা হয় কিন্তু নিশ্চিত অৱনমনৰ ফলস্বৰূপে ই সকলোৰে বাবে বন্ধ হৈ যাবলৈ আগবাঢ়ে।
নন্দা দেৱী আৰোহণ কৰা পৰ্বতাৰোহী ই. শ্বিপটন আৰু এন. অডেল উজনি নন্দা দেৱী অৱবাহিকা পায়গৈ আৰু ইয়াৰ বিৱৰণ দাঙি ধৰে।
এই জীৱমণ্ডল সংৰক্ষিত অঞ্চল বৰ্ধিত কৰি ইয়াত ভেলী অফ ফ্লাৱাৰ্ছ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।
১৯৮২ চনৰ ৬ নৱেম্বৰৰ পৰা কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ পুষ্প উপত্যকা এক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানলৈ উন্নীত হয়।
জেছিয়ে আৰু কৈছিল যে এবাৰ ষ্টেডিয়ামৰ দুৱাৰমুখত জেছিক দেখি হিটলাৰে দূৰৰপৰাই হাত জোঁকাৰি অভিনন্দন জনাইছিল।
ছিফ্ৰিড মিছনাৰ নামৰ এগৰাকী জাৰ্মান সাংবাদিকে দাবী কৰা মতে হিটলাৰে পদক মঞ্চৰ পাছফালে জেছিক অভিনন্দন জনাই কৰমৰ্দন কৰিছিল।
বাল্টিম’ৰ ছান কাকতত ১৯৩৬ চনত প্ৰকাশিত এক লেখাত হিটলাৰে জেছিলৈ সন্মানসূচকভাৱে নিজৰ ছবি এখন প্ৰেৰণ কৰাৰো বতৰা আছে।
জেম্ছ ক্লিভেলণ্ড ‘জেছি’ অ’ৱেন্স এগৰাকী আমেৰিকান ট্ৰেক এণ্ড ফিল্ড এথলিট আৰু চাৰিটা সোণৰ পদক বিজয়ী অলিম্পিয়ান।
অ’ৱেন্সে মূলতে দৌৰ আৰু লং জাম্প খেলত ভাগ লৈছিল আৰু তেখেতক ‘সম্ভৱত: ট্ৰেক এণ্ড ফিল্ড ইতিহাসৰ আটাইতকৈ মহান আৰু খ্যাতিমান এথলিট’ আখ্যা দিয়া হয়।
১৯৩৫ চনত তেখেতে ‘বিগ টেন ইভেণ্ট’-ত এঘণ্টাতকৈ কম সময়ৰ ভিতৰতে তিনিটা বেলেগ বেলেগ খেলত বিশ্ব ৰেকৰ্ড কৰাৰ ঘটনাটোক ‘খেলজগতৰ শ্ৰেষ্ঠতম ৪৫ মিনিট’ বুলি কোৱা হয়।
এই অলিম্পিকত তেখেত আছিল অত্যন্ত সফল খেলুৱৈ আৰু তেখেতে হিটলাৰে বিশ্বাস কৰা 'আৰ্য্য উচ্চাত্মিকাবাদ'ত তীব্ৰ আঘাত হানিছিল।
মিচিগান ৰাজ্যৰ এন এৰ্বৰ-ত অনুষ্ঠিত ‘বিগ টেন’ ক্ৰীড়া অনুষ্ঠানত জেছিয়ে লাভ কৰিছিল চাৰিটা সোণৰ পদক।
তাৰে তিনিটাই প্ৰতিস্থিত বিশ্ব ৰেকৰ্ড ভংগ কৰিছিল আৰু চতুৰ্থটোৱে বিশ্ব-ৰেকৰ্ড স্পৰ্শ কৰিছিল।
অলিম্পিকৰ ঠিক পাছতে অলিম্পিকৰ সকলো তাৰকা খেলুৱৈক লৈ আমেৰিকাৰ অলিম্পিক সমিতিয়ে ইউৰোপৰ বিভিন্ন স্থানত প্ৰদৰ্শনীমূলক ক্ৰীড়াত ভাগ লোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল।
অলিম্পিকৰ প্ৰশিক্ষণ আৰু ভ্ৰমণত ব্যয় হোৱা ধন এনে প্ৰদৰ্শনীমূলক খেলৰপৰা আহৰণ কৰাৰ লক্ষ্যৰে এই সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল।
তেখেতে বিচাৰিছিল অলিম্পিকত লাভ কৰা জনপ্ৰিয়তাৰে নিজ দেশলৈ উভতি গৈ খেলত অংশ লৈ নিজৰ বাবে কিছু আৰ্থিক উপাৰ্জন কৰি লোৱাটো।
কিন্তু, অলিম্পিক সন্থাৰ অধীনত খেলিবলৈ অমান্তি হোৱাৰ দোষত আমেৰিকাৰ ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণে জেছিৰ অপেচাদাৰী খেলুৱৈৰ অনুজ্ঞা পত্ৰ বাতিল কৰিছিল।
কোনো এখন ঠাইৰ দৌৰবিদ সকলৰ লগত তেওঁ ১০ গজ পিছত থাকি দৌৰিছিল প্ৰথম হৈছিল, কেতিয়াবা ঘোঁৰাৰ বিপৰীতে, বা কেতিয়াবা গাড়ীৰ বিপৰীতে দৌৰ প্ৰতিযোগিতাত অংশ লৈ জেছিয়ে পৰিয়াল চলাইছিল।
ক্ষিপ্ৰ গতিৰ বাবে জেছিৰ তুলনা কৰা হৈছিল বন্দুকৰ গুলীৰ সতে, আৰু তেখেতক ‘বাকআইড বুলেট’ বুলি জনা গৈছিল।
হাইস্কুলীয়া কালতে জেছিয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় হাইস্কুল প্ৰতিযোগিতা-ত ১০০ মিটাৰ দৌৰৰ বিশ্ব-ৰেকৰ্ডৰ সমতা স্থাপন কৰিছিল।
জেছিয়ে ১৯৩৬ চনত ৰিপাব্লিকান পাৰ্টিত যোগদান কৰে, আৰু সেই পাৰ্টিৰ হৈ এল্ফ লণ্ডনৰ বাবে কৃষ্ণাংগসকলৰ মাজত প্ৰচাৰ চলায়।
বাৰ্লিক অলিম্পিকত লাভ কৰা ধনৰ আয়কৰ দিবলৈও তেওঁ অসমৰ্থ হৈছিল, আৰু কৰ-ফাঁকিৰ গোচৰত পৰিবলগীয়া হয়।
অলিম্পিকৰ পাছৰ দহটা বছৰ জেছিয়ে এনেদৰে বিভিন্ন কাম কৰি নিজৰ আৰু পৰিয়ালৰ পেট প্ৰৱৰ্তাব লাগিছিল।
তেওঁ মাজতে কৃষ্ণাংগ খেলুৱৈৰে এটা বাস্কেট বল ফ্ৰেঞ্চাইছীও খুলিছিল যদিও দুমাহতে সেইটো বন্ধ হৈ যায়।
১৯১৩ চনৰ ১২ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এলাবামা ৰাজ্যৰ এখন সৰু চহৰত জন্ম লৈছিল জেছি অ’ৱেন্সৰ জন্ম হৈছিল।
অৱশ্যে কৃষ্ণাংগ হোৱাৰ বাবে তেখেতে বিশ্ববিদ্যালয় চৌহদত থাকিবলৈ সুবিধা পোৱা নাছিল, লগতে খেলৰ বাবে থকা বৃত্তিও তেওঁ পোৱা নাছিল।
কিন্তু ৰাষ্ট্ৰীয় কলেজ এথ্লেটিক্ছ খেল-ত জেছিয়ে ক্ৰমান্বয়ে দুটা বছৰত মুঠতে আঠোটা পদক লভি এক সুদীৰ্ঘ ৰেকৰ্ড স্থাপন কৰিছিল।
জেছিৰ ন বছৰ বয়সত পিতৃ হেন্ৰি ক্লিভলেণ্ডে ‘বিশাল প্ৰব্ৰজন’ৰ অংশ ৰূপে আমেৰিকাৰ অহায়ো ৰাজ্যৰ ক্লিভলেণ্ড চহৰলৈ গুচি আহিছিল আৰু তীখা কাৰখানাত শ্ৰমিক হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ট্ৰেক এণ্ড ফিল্ড শিতানৰ সৰ্ব্বোচ্চ সন্মানক তেখেতৰ নামেৰে জেছি অ’ৱেন্স পুৰস্কাৰ বোলা হয়।
চেনেলৰ দ্বাৰা প্ৰচাৰিত এক অনুষ্ঠানত তেখেতক বিংশ শতিকাৰ উত্তৰ আমেৰিকাৰ ষষ্ঠতম শীৰ্ষ খেলুৱৈ হিচাপে স্থান দিয়া হৈছে।
স্কুলত নাম-ভৰ্তিৰ সময়ত শিক্ষয়িত্ৰীয়ে নামটো সোধোঁতে, জেছিয়ে পিতৃ-মাতৃ প্ৰদত্ত নাম জেম্ছ ক্লিভলেণ্ড অ’ৱেন্স, চমুকৈ জে. চি. অ’ৱেন্স বুলি কৈছিল।
কিন্তু শিক্ষয়িত্ৰী গৰাকীয়ে জেম্ছৰ উচ্চাৰণ ভালকৈ বুজিব নোৱাৰি স্কুলৰ বহীত জেছি অ’ৱেন্স বুলি নাম লিখে।
কিশোৰ জেছিয়ে পঢ়া-শুনাৰ মাজতে সময় উলিয়াই কেতিয়াবা জোতা মেৰামতি, কেতিয়াবা মাল টনা শ্ৰমিকৰ কাম কৰি দুপইচা উপাৰ্জন কৰিছিল।
স্কুলত পঢ়ি থকা কালতেই খেলত জেছিৰ প্ৰতিভা প্ৰশিক্ষক চাৰ্লচ ৰাইলী-ৰ চকুত পৰে, আৰু জেছিক প্ৰশিক্ষণৰ বাবে সুবিধা কৰি দিয়ে।
অলিম্পিকৰ ঠিক আগে আগে প্ৰখ্যাত খেল-সামগ্ৰী নিৰ্মাণ কোম্পানী এডিডাছ-ৰ মালিকে আহি জেছিক খেলৰ বাবে এডিডাছৰ জোতা পিন্ধিবলৈ সৈমান কৰিছিল।
১৮৪৯ চনত মাৰ্ছমেনৰ হিষ্ট্ৰি অৱ্‌ বেঙ্গলৰ অৱলম্বনত বাংলাৰ ইতিহাস দ্বিতীয় ভাগ গ্ৰন্থখনি ৰচনা কৰে।
সেই বছৰতে ১ মাৰ্চত মাহিলী ৮০ টাকা বেতনত “ফোৰ্ট উইলিয়াম কলেজ”ত হেডৰাইটাৰ আৰু কোষাধ্যক্ষ পদত নিয়োজিত হয়।
ছেপ্টেম্বৰত উইলিয়াম আৰু ৰবাৰ্ট চেম্বাৰ্স ৰচিত খ্যাতিমান ইংৰাজ মণীষীসকলৰ জীৱনীৰ অৱলম্বনত তেখেতৰ লেখা জীৱনচৰিত গ্ৰন্থখন প্ৰকাশিত হয়।
৪ ডিচেম্বৰত ফোৰ্ট উইলিয়ামৰ কাম অব্যাহতি দি ৫ ডিচেম্বৰত সংস্কৃত কলেজত সাহিত্যৰ অধ্যাপকৰ পদ গ্ৰহণ কৰে।
১৮৫১ চনৰ ৫ জানুৱাৰীত সাহিত্যৰ অধ্যাপকৰ পদৰ বাদেও কলেজৰ অস্থায়ী ছেক্ৰেটেৰীৰ কাৰ্যভাৰো গ্ৰহণ কৰে।
৯ জুলাইত পূৰ্ৱৰ ৰীতি সলাই ব্ৰাহ্মণ আৰু বৈদ্যৰ বাহিৰেও কায়স্থসকলক সংস্কৃত কলেজত অধ্যয়নৰ সুযোগ কৰি দিয়ে।
বাৰ্ষিক পৰীক্ষাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি ৰঘুবংশম্, সাহিত্য দৰ্পণ, কাব্যপ্ৰকাশ, ৰত্নাৱলী, মালতী মাধব, উত্তৰ ৰামচৰিত, মুদ্ৰাৰাক্ষস, বিক্ৰমোৰ্বশী আৰু মৃচ্ছকটিক গ্ৰন্থ পাৰিতোষিক পাইছিল।
কিন্তু ঈশ্বৰচন্দ্ৰৰ মেধাত সন্তুষ্ট হৈ কৰ্তৃপক্ষই তেওঁক পোণপটিয়াভাৱে স্মৃতি শ্ৰেণীত ভৰ্তি কৰে।
ত্ৰিপুৰাত জিলা জজ পণ্ডিতৰ পদ পাইও পিতৃৰ অনুৰোধত সেয়া প্ৰত্যাখ্যান কৰি বেদান্ত শ্ৰেণীত ভৰ্তি হয়।
এই পৰীক্ষাত তেওঁ প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি মনুসংহিতা, প্ৰবোধ চন্দ্ৰোদয়, অষ্টবিংশতত্ত্ব, দত্তক চন্দ্ৰিকা আৰু দত্তক মীমাংসা গ্ৰন্থ পাৰিতোষিক হিচাপে লাভ কৰে।
১৮৪০-৪১ চনত ন্যায় শ্ৰেণীত পঢ়ি নাম ভৰ্ত্তি কৰি আৰু দ্বিতীয় বাৰ্ষিক পৰীক্ষাত একাধিক বিষয়ত তেওঁ পাৰিতোষিক লাভ কৰে।
১৮৫৫ চনত জানুৱাৰী মাহত বিধবা বিবাহ প্ৰচলিত হওয়া উচিত কিনা এইবিষয়ক প্ৰস্তাৱ – প্ৰথম পুস্তক প্ৰকাশিত হয়।
এই বছৰৰ এপ্ৰিল মাহত বঙালী নৱবৰ্ষৰ দিনা যুগান্তকাৰী বঙালী শিশুপাঠ্য বৰ্ণমালা শিক্ষাগ্ৰন্থ বৰ্ণপৰিচয় প্ৰকাশিত হয়।
১ মে'ত সংস্কৃত কলেজৰ অধ্যক্ষৰ পদৰ উপৰিও মাহিলী অতিৰিক্ত ২০০ টকা বেতনত দক্ষিণবঙ্গত সহকাৰী বিদ্যালয় পৰিদৰ্শকৰ পদত নিযুক্ত হয়।
১৭ জুলাইত বঙালী শিক্ষক প্ৰশিক্ষণৰ উদ্দেশ্যে সংস্কৃত কলেজৰ অধীনত সেই কলেজৰ প্ৰাতঃকালীন বিভাগত নৰ্মাল স্কুল স্থাপন কৰে।
আগষ্ট-ছেপ্টেম্বৰত নদিয়াত ৫ খন, আগষ্ট-অক্টোবৰত বৰ্ধমানত ৫ খন, আগষ্ট-ছেপ্টেম্বৰ-নৱেম্বৰ হুগলিত ৫খন আৰু অক্টোবৰ-ডিচেম্বৰত মেদিনীপুৰ জিলাত ৮খন বঙ্গবিদ্যালয় স্থাপন কৰে।
অক্টোবৰ মাহত বিধবা বিবাহ বিৰোধী মতৰ কণ্ঠৰোধ কৰাৰ পৰ্যাপ্ত শাস্ত্ৰীয় প্ৰমাণ সহ বিধবা বিবাহ প্ৰচলিত হওয়া উচিত কিনা এতদ্বিষয়ক প্ৰস্তাব – দ্বিতীয় পুস্তক প্ৰকাশ কৰে।
বিধবা বিবাহ আইনসম্মত কৰিবলৈ ভাৰতত নিযুক্ত ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ নিকট বহুসাক্ষৰ সম্বলিত এক আবেদনপত্ৰও পঠিয়ায়।
১৮৪১ চনত সংস্কৃত মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষা সমাপ্ত হোৱাৰ পাছত সেই বছৰতেই ২৯ ডিচেম্বৰত মাত্ৰ ২১ বছৰ বয়সত “ফ’ৰ্ট উইলিয়াম কলেজ”ৰ বঙালী বিভাগৰ চিৰস্তাদাৰ বা প্ৰধান পণ্ডিতৰ পদত নিয়োজিত হয়।
এই বছৰতে এপ্ৰিল মাহত হিন্দী বেতাল পচ্চিসী অৱলম্বনত ৰচিত তেখেতৰ প্ৰথম গ্ৰন্থ বেতাল পঞ্চবিংশতি প্ৰকাশিত হয়।
অন্নদামঙ্গল কাব্যৰ পাণ্ডুলিপি সংগ্ৰহৰ বাবে এই বছৰতে বিদ্যাসাগৰ নদিয়াৰ “কৃষ্ণনগৰ”লৈ আহে।
তেওঁ কৃষ্ণনগৰ ৰাজবাৰীত সংৰক্ষিত মূল গ্ৰন্থৰ পাঠ অনুসৰি পৰিশোধিত আকাৰে দুই খণ্ডত অন্নদামঙ্গল সম্পাদনা কৰিছিল।
১৮৪৭ চনত ১৬ জুলাইত কলেজ পৰিচালনাৰ কামত ছেক্ৰেটেৰী ৰসময় দত্তৰ সৈতে মতান্তৰ দেখা দিয়াত সংস্কৃত কলেজৰ সম্পাদকৰ পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰে।
১৮২৮ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰি উচ্চশিক্ষা লাভৰ বাবে পিতৃৰ সৈতে কলকাতালৈ আহে।
কথিত আছে, পদব্ৰজে মেদিনীপুৰৰ পৰা কলকাতালৈ অহাৰ সময়ত পথৰ কাষৰ মাইল ফলকসমূহত ইংৰাজী সংখ্যাসমূহ দেখি তেওঁ সেইসমূহ কম আয়াসতেই আয়ত্ত কৰিছিল।
এই সংস্কৃত কলেজৰ প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল ১৮২৪ চনত; অৰ্থাৎ, ঈশ্বৰচন্দ্ৰৰ এই কলেজত ভৰ্তি হোৱাৰ মাত্ৰ পাঁচ বছৰ আগতে।
১৮৩১ চনৰ মাৰ্চ মাহত বাৰ্ষিক পৰীক্ষাত কৃতিত্বৰ বাবে মাহেকীয়াকৈ ৫ টকা হাৰে বৃত্তি আৰু ‘আউট ষ্টুডেণ্ট’ হিচাপে এখন ব্যাকৰণ গ্ৰন্থ আৰু ৮ টকা পাৰিতোষিক লাভ কৰে।
সংস্কৃত কলেজত মাহেকীয়াভাৱে বৃত্তিপ্ৰাপ্ত ছাত্ৰসকলক ‘পে ষ্টুডেণ্ট’ আৰু অন্য ছাত্ৰসকলক ‘আউট ষ্টুডেণ্ট’ বোলা হৈছিল।
১৮৩৪ চনত ইংৰাজীৰ ষষ্ঠশ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ ঈশ্বৰচন্দ্ৰই বাৰ্ষিক পৰীক্ষাত কৃতিত্বৰ বাবে ৫ টকা মূল্যৰ গ্ৰন্থ পাৰিতোষিক হিচাপে পায়।
সেই বছৰতে ক্ষীৰপাই নিবাসী শত্ৰুঘ্ন ভট্টাচাৰ্যৰ কন্যা দীনময়ী দেৱীৰ সৈতে তেখেতৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়।
পাছৰ বছৰ জানুৱাৰীৰ পৰা মে মাহৰ মাজত হুগলিত আৰু ১৩খন, বৰ্ধমানত ১০খন, মেদিনীপুৰত ৩খন আৰু নদিয়াত এখন বালিকা বিদ্যালয় স্থাপন কৰে।
১৮৫৮ চনত ৩ নৱেম্বৰত শিক্ষা বিভাগৰ অধিকৰ্তাৰ সৈতে মতবিৰোধ হোৱাত তেওঁ সংস্কৃত কলেজৰ অধ্যক্ষৰ পদ ত্যাগ কৰে।
ছেপ্টেম্বৰ মাহত বাৰাণসীৰ সংস্কৃত কলেজেৰ অধ্যক্ষ জেমছ আৰ ভেলেনটাইন সংস্কৃত কলেজ পৰিদৰ্শন কৰি যি ৰিপৰ্ট দিয়ে, তাৰ মতামত সমালোচনা কৰি শিক্ষা সংসদত এটা বিদ্যাসাগৰে ৰিপৰ্ট দিয়ে।
১৮৫৪ চনত ব্যাকৰণ কৌমুদী তৃতীয় ভাগ আৰু কালিদাসৰ অভিজ্ঞানশকুন্তলম্ অবলম্বনত তেখেতৰ ৰচিত শকুন্তলা প্ৰকাশিত হয়।
অসৌ কলকাতায়াং শ্ৰীযুত কোম্পানী সংস্থাপিত বিদ্যামন্দিৰে ১২ দ্বাদশ বৎসৰান্ ৫ পঞ্চমাসাংশ্চোপস্থায়াধো লিখিত শাস্ত্ৰান্য ধীতবান্
এবছৰ অনাবৃষ্টিৰ কাৰণে বঙালীত তীব্ৰ অন্নসংকটে দেখা দিয়াত তেওঁ বীৰসিংহ গাঁৱত নিজ ব্যয়ত এখন অন্নসত্ৰ স্থাপন কৰে।
ডিচেম্বৰত প্ৰকাশিত হয় উইলিয়াম শেক্সপিয়েৰ ৰচিত কমেডি অফ এৰৰছৰ অৱলম্বনত ৰচিত বঙালী গ্ৰন্থ ভ্ৰান্তিবিলাস।
১৮৬১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত হৰিশ্চন্দ্ৰ মুখোপাধ্যায়ৰ অকালপ্ৰয়াণত তেখেতৰ সম্পাদিত হিন্দু প্যাট্ৰিয়ট পত্ৰিকাৰ পৰিচালন ভাৰ বিদ্যাসাগৰে গ্ৰহণ কৰে।
মৃত্যুৰ পাছত ১৮৯১ চনত ছেপ্টেম্বৰত তেখেতৰ অসমাপ্ত আত্মজীৱনী বিদ্যাসাগৰ চৰিত প্ৰকাশ কৰে পুত্ৰ নাৰায়ণচন্দ্ৰ বিদ্যাৰত্নই।
পশ্চিম ভাৰতৰ এজন চিভিলিয়ান জন লিয়ৰেৰ প্ৰস্তাৱত বিদ্যাসাগৰে পুৰাণ, সূৰ্যসিদ্ধান্ত আৰু ইউৰোপীয় মত অনুসাৰে এই ভূগোল গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছিল।
বঙালী গদ্যৰ প্ৰথম সাৰ্থক ৰূপকাৰ হিচাপে বিভূষিত বিদ্যাসাগৰে জনপ্ৰিয় শিশুপাঠ্য বৰ্ণপৰিচয় সহ একাধিক পাঠ্যপুথি সংস্কৃত ব্যাকৰণ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল।
সংস্কৃত, হিন্দী আৰু ইংৰাজীৰ পৰা বঙালীলৈ অনুবাদ সাহিত্য আৰু জ্ঞানবিজ্ঞান সংক্ৰান্তিয় বহু ৰচনা কৰিছিল।
বিধবা বিবাহ আৰু স্ত্ৰীশিক্ষাৰ প্ৰচলন, বহুবিবাহ আৰু বাল্য বিবাহৰ দৰে সামাজিক অভিশাপসমূহ দূৰীকৰণৰ বাবে তেখেতৰ অক্লান্ত সংগ্ৰাম বৰ্তমানেও স্মৰণ কৰা হয়।
বঙালীৰ নৱজাগৰণৰ এই পুৰোধা ব্যক্তিত্ব দেশৰ সাধৰণ জনসাধাৰণৰ ওচৰত ‘দয়াৰ সাগৰ’ নামে পৰিচিত আছিল।
১৮৫৯ চনৰ ১ এপ্ৰিলত পাইকপাড়াৰ ৰজাসকলৰ পৃষ্ঠপোষকতাত মুৰ্শিদাবাদ জিলাত বিদ্যাসাগৰে ইংৰাজী-বঙালী স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
১৮৬০ চনৰ ১২ এপ্ৰিলত ভবভূতিৰ উত্তৰ ৰামচৰিত অৱলম্বনত তেখেতৰ মাত্ৰ ৪ দিনত ৰচনা কৰা বিখ্যাত গ্ৰন্থ সীতাৰ বনবাস প্ৰকাশিত হয়।
১৮৭২ চনত ১৫ জুনত হিন্দু বিধবাসকলৰ সাহায্যৰ বাবে “হিন্দু ফেমিলি এনুয়িটি ফাণ্ড” নামে এটা জনহিতকৰ অৰ্থনৈতিক প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰে।
মে মাহত বিধবা বিবাহ বিৰোধী পণ্ডিতসকলৰ উত্তৰত ‘কস্যচিৎ উপযুক্ত ভাইপোস্য’ ছদ্মনামেৰে ৰচনা কৰে অতি অল্প হইল আৰু আবাৰ অতি অল্প হইল নামে দুখন কিতাপ।
ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰ ১৮২০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ২৬ ছেপ্টেম্বৰত বৰ্তমান পশ্চিম মেদিনীপুৰ জিলাৰ বীৰসিংহ নামে গাৱত জন্মগ্ৰহণ কৰে।
সেই কাৰণে ৰামজয় তৰ্কভূষণৰ উদ্যোগত পাৰ্শ্বৱৰ্তী গাঁৱৰ কালীকান্ত চট্টোপাধ্যায় নামে এজন উৎসাহী যুৱক বীৰসিংহত এখন নতুন বিদ্যালয় স্থাপন কৰে।
১৮৮৮ চনৰ এপ্ৰিলত নিষ্কৃতিলাভ প্ৰয়াস, জুনত আখ্যান মঞ্জৰী , জুলাইত পদ্যসংগ্ৰহ নামৰ সংকলন গ্ৰন্থৰ প্ৰথম ভাগ প্ৰকাশ কৰে।
দ্বিতীয় বৰ্ষৰ সাহিত্য পৰীক্ষাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি ১৫ বছৰ বয়সত অলংকাৰ শ্ৰেণীত প্ৰৱেশ কৰে।
কিন্তু মাত্ৰ এটা বছৰৰ ভিতৰতে তেওঁ সাহিত্য দৰ্পণ, কাব্যপ্ৰকাশ আৰু ৰসগঙ্গাধৰ প্ৰভৃতি অলংকাৰ গ্ৰন্থত ব্যুৎপত্তি অৰ্জন কৰে।
ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰ উনৈশ শতিকাৰ বিশিষ্ট বঙালী শিক্ষাবিদ, সমাজ সংস্কাৰক আৰু গদ্যকাৰ আছিল।
ইয়াৰ বাদেও প্ৰকাশিত হয় ‘কস্যচিৎ তত্ত্বান্বেষিণঃ’ ছদ্মনামে বিধবা বিবাহ আৰু যশোহৰ হিন্দুধৰ্মৰক্ষিণীসভা গ্ৰন্থ।
এই বছৰৰ ৭ ডিচেম্বৰত কলকতাত প্ৰথম বিধবা বিবাহ আয়োজিত হয় ১২ চুকিয়া ষ্ট্ৰিটত বিদ্যাসাগৰৰ বন্ধু ৰাজকৃষ্ণ বন্দ্যোপাধ্যায়ৰ ঘৰত।
এই পৰীক্ষাতো কৃতিত্বৰ সৈতে উত্তীৰ্ণ হৈ ১৬ মে’ত ল’ কমিটিৰ পৰা যি প্ৰশংসাপত্ৰখন পায়, তাতেই প্ৰথম তেখেতৰ নামৰ সৈতে 'বিদ্যাসাগৰ' উপাধিটো ব্যৱহৃত হয়।
১৮৪১ চনত ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰাপ্ত দেৱনাগৰী আখৰত লিখিত এই সংস্কৃত প্ৰশংসাপত্ৰত কলেজৰ অধ্যাপকসকলেও ঈশ্বৰচন্দ্ৰক 'বিদ্যাসাগৰ' নামে অভিহিত কৰে।
পশ্চিমবঙ্গৰ পশ্চিম মেদিনীপুৰত তেখেতৰ স্মৃতিৰক্ষাৰ হেতু বিদ্যাসাগৰ বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপিত হৈছে।
ৰাজধানী কলকাতাৰ আধুনিক স্থাপত্যৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ নিদৰ্শন বিদ্যাসাগৰ সেতু তেখেতৰ নামতেই উৎসৰ্গিত কৰা হৈছে।
তেখেতৰ পিতৃ বাৰাক অ'বামা কেনিয়াৰ পৰা অহা এজন কৃষ্ণাংগ আমেৰিকান, আনহাতে মাতৃ এন ডানহাম কেনচাচৰ এগৰাকী শ্বেতাংগ আমেৰিকান।
অ'বামাৰ জন্মৰ ২ বছৰৰ পাছতে পিতৃ মাতৃৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয় আৰু ১৯৬৫ চনত এন ডানহামে ইণ্ডোনেচিয়াৰ ছাত্ৰ ল'ল' ছ'ৱেট'ৰ'ৰ সৈতে বিবাহ কৰে, আৰু এবছৰৰ পাছত গোটেই পৰিয়াল জাকাৰ্টালৈ যায়গৈ।
অ'বামাৰ শিক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তাত তেখতৰ মাতৃয়ে তেওক পুনৰ হাৱাইলৈ পঠিয়াই দিয়ে আৰু তেওঁ হাৱাইৰ বিখ্যাত 'পুনাহু' স্কুলত শিক্ষা লাভ কৰে।