polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
নিউট্ৰ'পেনিক জ্বৰ: ফেব্ৰাইল নিউট্ৰ'পেনিয়া বুলিও কয়, সাধাৰণ প্ৰতিৰক্ষা তন্ত্ৰৰ কাৰ্য ক্ষমতা হ্ৰাস পালে এনে জ্বৰ হয়।
কিয়নো সংক্ৰমণৰ প্ৰতিৰোধ কাৰী নিউট্ৰ'ফিলৰ অভাৱ হ'লে বেকেটোৰিয়াৰ পৰা হোৱা সংক্ৰমণো বৃদ্ধি পায়; সেইবাবে, এনে জ্বৰত চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অতি জৰুৰী।
বিশেষকৈ যদি জ্বৰৰ কাৰণ জনা নাযায়, অন্য কোনো লক্ষণ নাথাকে আৰু ৰোগীজন এসপ্তাহত কৈও সোনকালে আৰোগ্য হয়, তেতিয়া তাক ফেব্ৰিকুলা বুলি কোৱা হয়।
কিছুমান জ্বৰৰ ব্যাখ্যা চিকিৎসা বিজ্ঞানে দিব নোৱাৰে, সেইবোৰক অজ্ঞাত উৎসৰ পৰা বোৱা জ্বৰ বুলি কোৱা হয়।
ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৱ কোণৰ তিব্বত, নেপাল, ভূটান আদিৰ গিৰি পথবোৰেদি, পাটকাই পৰ্বত অতিক্ৰমি আহিছিল মংগোলীয়সকল।
বৰ্তমানৰ আহোম, কছাৰী, কোঁচ, ৰাভা, মেছ, মিকিৰ , লালুং , গাৰো, নগা, লোচাই,কুকি, চুতীয়া, খামটি, চিংফৌ, আদি, অকা, ডফলা, মিচিং, বড়ো আদি লোকসকল মংগোলীয় বংশধৰ।
প্ৰায় ২০০০ বছৰ ধৰি নানান ধৰণে তেজৰ সংমিশ্ৰণ ঘটাত আজি সাধাৰণভাৱে অসমৰ অসমীয়া বুলি চিনাকি দিয়া বহু মানুহৰ গাত মংগোলীয় লক্ষণেই বেছি।
কোনো কোনো পণ্ডিতৰ মতে মংগোলীয়সকল অসমলৈ অহাৰ আগতে দক্ষিণ ভাৰতৰ দ্ৰাবিড় জাতিৰ এচাম লোক অসমলৈ আহিছিল যেনে ডুম বা নাদিয়াল আৰু তেওঁলোক ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত বাস কৰিছিল।
পণ্ডিতসকলৰ মতে, অষ্ট্ৰিকসকল হয়তো অসমৰ মাজেদি আহি উত্তৰ বংগ বা নেপাল আদি ঠাইলৈ গৈছিল নাইবা তেওঁলোকৰ ভালেমান লোক ইয়াতে ৰৈ গৈছিল আৰু পাছত মংগোলীয়সকল আহি অসম সোমোৱাত তেওঁলোকৰ সৈতে এই লোকসকল মিলি গৈছিলআৰু আৰু এতিয়া তেওঁলোকৰ মংগোলীয় লক্ষণেই বেছি।
সত্যেন বৰকটকীৰ মতে, "খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দুহেজাৰ চনৰ সময়ৰ পৰা চীন দেশৰ হোৱাংহো আৰু ইয়াং চিকিয়াং নদীৰ পাৰৰ পৰা অসমৰ মাজেদি ভাৰতলৈ এক জনপ্ৰৱাহ চলি আছিল।
এই মংগোল লোকসকল আৰু ব্ৰহ্মদেশৰ উত্তৰ অঞ্চলৰ পৰা দেশান্তৰিত হৈ অহা লোকসকলে অসমৰ মুঠ অধিবাসীসকলৰ এটা প্ৰধান অংশ অধিকাৰ কৰি আছে।
অসমৰ কেতবোৰ জাতি জনজাতি যেনে কেওঁট, সৎনামী, চাওঁতাল, কুকি, মণিপুৰী, কছাৰী, মেঘালয়ৰ খাচী, জয়ন্তীয়া আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ৱাংচু নামেৰে এটা জনজাতিৰ মাজত অষ্ট্ৰিক প্ৰজাতিৰ লোকসকলৰ কিছু মিল দেখা যায়।
পণ্ডিতসকলৰ মতে, অষ্ট্ৰিকসকল হয়তো অসমৰ মাজেদি আহি উত্তৰ বংগ বা নেপাল আদি ঠাইলৈ গৈছিল নাইবা তেওঁলোকৰ ভালেমান লোক ইয়াতে ৰৈ গৈছিল আৰু পাছত মংগোলীয়সকল আহি অসম সোমোৱাত তেওঁলোকৰ সৈতে এই লোকসকল মিলি গৈছিল আৰু আৰু এতিয়া তেওঁলোকৰ মংগোলীয় লক্ষণেই বেছি।
স্থানীয় দ্ৰাবিড় অধিবাসীসকলক দক্ষিণলৈ খেদি দি তেওঁলোক গাংগেয় সমভূমি/গংগা উপত্যকা অতিক্ৰম কৰি ক্ৰমে ক্ৰমে সমগ্ৰ উত্তৰ ভাৰতত বিয়পি হ'ল।
ইয়াৰে কিছুমান আৰ্যই পূব ফাললৈ অগ্ৰসৰ হৈ বিহাৰ আৰু উত্তৰ বংগৰ মাজেদি আহি অৱশেষত অসমত প্ৰৱেশ কৰিলে।
বিশুদ্ধ আৰ্য তেজৰ অসমীয়া ঘাইকৈ ব্ৰাহ্মণ পণ্ডিতসকলৰ বংশধৰসকলৰ মাজতহে সেৰেঙাকৈ দেখা যায়।
এই পণ্ডিতসকলক তেওঁলোকৰ জ্ঞান গৰিমা আৰু উন্নত সংস্কৃতিৰ কাৰণে অসমৰ আৰ্যোতৰ ৰজাসকলে তেওঁলোকৰ নিজৰ বাসভৱনলৈ অনাইছিল।
নৱপ্ৰস্তৰ যুগত এই ভূখণ্ডত মানুহ বসবাস কৰাৰ কিছু প্ৰমাণ পোৱা গ'লেও তাৰ পৰা সেইসময়ত ইয়াত বসবাস কৰা মানুহৰ আৱয়বিক গঠন স্পষ্টকৈ নিৰ্ণয় কৰিব পৰা হোৱা নাই।
অসমীয়া জাতি হৈছে বিভিন্ন সময়ত, বিভিন্ন কাৰণত অসমলৈ অহা বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ লোকৰ সংমিশ্ৰণতে গঢ় লৈ উঠা এটা বৃহত্তৰ জাতি।
প্ৰকৃততে স্বৰ্গদেউ চুকাফা হৈছে পাহাৰ-ভৈয়াম জাতি জনগোষ্ঠী এক কৰি গঢ় দিয়া অসমীয়া জাতিৰ পিতৃ পুৰুষ তথা প্ৰথম অসমীয়া
বিহাৰ, ছত্তিশগড়, ঝাৰখণ্ড, উত্তৰ প্ৰদেশ, উত্তৰ প্ৰদেশ, উৰিষ্যা আৰু মাদ্ৰাজৰ পৰা অহা লোকসকল আৰু
‘ইতিহাসৰ ছাঁ-পোহৰত গুৱাহাটী’ গ্ৰন্থত কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাই লিখিছে যে, আহোম ৰজাৰ দিনত সেই অঞ্চলটোতেই ‘দলংঘাট’ নামৰ এখন বজাৰ আছিল।
সেই গ্ৰন্থত উল্লেখ আছে যে, ব্ৰিটিছ শাসনৰ আৰম্ভণিতে গুৱাহাটীত চাৰিখন বজাৰ আছিল আৰু সেইকেইখন হ’ল পল্টন বজাৰ, দলংঘাট বজাৰ, লতাশিলৰ চক্‌ বজাৰ আৰু সদৰ বজাৰ।
সদৰ বজাৰ আছিল ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পাছত ব্ৰিটিছে অসমৰ শাসনভাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পৰৱৰ্তী সময়ত পতা গুৱাহাটীৰ প্ৰথমখন বজাৰ।
এইখনক পিছত বৰ্তমানৰ পৌৰ নিগমে নিৰ্মাণ কৰা ঠাইলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয় আৰু তেতিয়াৰ পৰাই ইয়াৰ নাম ফাঁচি বজাৰ হয়।
প্ৰধানৈ ব্ৰিটিছ সেনা বাহিনীৰ লোকসকলৰ বাবেই এই বজাৰখন পতা হৈছিল বাবেই এইখন বজাৰৰ নাম পল্টন বজাৰ হয়।
ফাঁচি বজাৰলৈ সদৰ বজাৰখন স্থানন্তৰ হোৱাৰ পাছত ভৰলু দলঙৰ ওচৰৰ দলংঘাট বজাৰখনো ইয়াৰ লগতে যুক্ত হৈ পৰে।
পাণবজাৰৰ অ’ভাৰ ব্ৰীজৰ পৰা শিখ মন্দিৰলৈকে অঞ্চলটোৰ নাম পাৰ্ছীপঢ়ীয়া গাঁৱৰ পৰা কেনেকৈ লাখটকীয়া হ’ল সেই সম্পৰ্কে সঠিক তথ্য নাই যদিও কুমেদেশ্বৰ হাজৰিকাৰ মতে এই পুৰণি চুবুৰিটোতেই এসময়ত এজন বৰ চহকী ইছলামধৰ্মী লোকে বসবাস কৰিছিল।
তেতিয়াৰ দিনতে তেওঁৰ লাখটকাৰ ওপৰত নগদ ধন ওলোৱাৰ বাবেই প্ৰকাণ্ড খেৰৰ চালৰ, চূণ চুৰুকীৰে নিৰ্মাণ কৰা ঘৰটোক ৰাইজে লাখটকীয়াৰ ঘৰ বুলিছিল।
হাজৰিকাৰ মতে কালৰ সোঁতত হেৰাই যোৱা এই অনামী লাখটকীয়াজন গুৱাহাটীৰ এসময়ৰ মৌজাদাৰ খচনুৰ আলীৰ উপৰিপুৰুষ আছিল।
অন্যহাতে, লটাৰীত লাখ টকাৰ পুৰস্কাৰ এই অঞ্চলৰ এজন মানুহে পোৱাৰ পৰাই অঞ্চলটোৰ নাম লাখটকীয়া হোৱা বুলিও গুৱাহাটীৰ পুৰণি বাসিন্দাসকলৰ মাজত জনশ্ৰুতি আছে।
ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ দিনত বৰ্তমানৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰ থকা ঠাইতেই দুৰ্ধৰ্ষ অপৰাধীক ফাঁচি দিয়া হৈছিল।
কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাই ‘পুৰণি গুৱাহাটী’ নামৰ গ্ৰন্থখনত উল্লেখ কৰা মতে, বৰ্তমানৰ জেলখনৰ সোঁমাজতেই কোম্পানীৰ শাসনৰ দিনত অপৰাধীক ফাঁচি দিয়াৰ দৃশ্য নিজে দেখা বুলি বিহগী কবি ৰঘুনাথ চৌধাৰীয়ে তেওঁক কৈছিল।
এই ৰংচঙীয়া বজাৰখনত বিভিন্ন ধৰণৰ আধুনিক সামগ্ৰী পোৱাৰ বাবেই ফেন্সী বজাৰ হোৱা বুলি এচামে ক’ব খোজে যদিও এয়া শুদ্ধ নহয়।
কাৰণ, যি দিনাই পুৰণি সদৰ বজাৰখন বৰ্তমানৰ চেম্বাৰ ৰ’ডৰ পশ্চিম ৰাস্তাটোৰ পৰা বৰ্তমানৰ জেল থকা ঠাইৰ ওচৰলৈ আনিলে, সেইদিনাই সৃষ্টি হ’ল বৰ্তমানৰ ফাঁচি বজাৰৰ।
গুৱাহাটীৰ ইতিহাসৰ ধাৰাভাষ্যকাৰস্বৰূপ কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাই প্ৰকাশ কৰা মতে অসমৰ্থিত তথ্য অনুসৰি বৰগোলা স্থাপন কৰা ঠাইখিনি আছিল ভগনীয়া ৰজা চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ।
মহাত্মা গান্ধী পথৰ পৰা ৩ আৰু ৪ নম্বৰ ৰে’লৱে গেটলৈ, মাছখোৱাত কেডাৰ ৰ’ডৰ পৰা শিখ মন্দিৰলৈ – এই অঞ্চলটোৱেই ফাঁচি বজাৰ থানাৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
কৰ্মচাৰী বা লগুৱাৰ পৰা ধন লুট, জাল চহীৰে বেংকৰ পৰা টকা উলিয়াই নিয়া, সামগ্ৰী চুৰি, ধন দাবী আদি ধৰণৰ অপৰাধেই ফাঁচি বজাৰত বেছি।
বিক্ৰী সূত্ৰে বাহিৰৰ পৰা অহা ব্যৱসায়ীৰ প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন হোৱাৰ পাছত ফাঁচি বজাৰত মাটি লৈ সৃষ্টি হোৱা বিবাদ বাঢ়িল।
পূবে পাণ বজাৰৰ গীৰ্জাৰ পৰা পশ্চিমে মাছখোৱা পৰ্যন্ত আৰু উত্তৰে মহাত্মা গান্ধী পথৰ পৰা দক্ষিণে লাখটকীয়া পৰ্যন্ত এই অঞ্চলটোৱেই এতিয়াৰ ফাঁচি বজাৰ।
পুৰণি গুৱাহাটিৰ বাসিন্দাসকলে পৃথকে পৃথকে চিহ্নিত কৰা লাখটকীয়া, কেঞাপট্টি, কমাৰপট্টী সকলোকে সামৰি লৈছে বৰ্তমানৰ ফাঁচি বজাৰে।
অসময়ত অৱশ্যে ফাঁচি বজাৰবুলিলে গুৱাহাটীৰ বাসিন্দাই ১৯৬৮ চনত অগ্নিদগ্ধ হোৱা জেলৰ ওচৰৰ বজাৰখন অৰ্থাৎ বৰ্তমানৰ গুৱাহাটী পৌৰ নিগমৰ বজাৰখনকেই বুজিছিল।
মাছখোৱাত আৰম্ভ হৈ এফালে যেনেকৈ পাণবজাৰত আনফালে তেনেকৈ নদীৰ পাৰৰ মহাত্মা গান্ধী পথত আৰম্ভ হৈ শেষ হৈছে লাখটকীয়াত।
বৰ্তমান শিখ মন্দিৰৰ পৰা জে’লৰ কাষলৈকে এজন মোগল ফৌজদাৰে পতা গাঁও আছিল যাৰ নাম আছিল ফৈদৰ গাঁও বা ফৌজদাৰৰ গাঁও।
মান ভগনৰ সময়ত অবিভক্ত শিৱসাগৰ জিলাৰ পৰা বহু ইছলামধৰ্মী লোক গুৱাহাটীলৈ পলাই গৈ মাছখোৱাৰ পৰা লাখটকীয়াকৈ বসতি কৰিবলৈ লয়।
সেইবাবেই এতিয়াও লাখটকীয়াৰ ৭৫ শতাংশ আৰু ফাঁচি বজাৰৰ এক বুজন পৰিয়ালৰ স্বত্ব খিলঞ্জীয়া মুছলমানৰ হাঁততেই আছে।
ফাঁচি বজাৰৰ এটা পুৰণি ভৱন হ’ল অৰিয়েণ্টেল বিল্ডিং আৰু এইটো আছিল অৰিয়েণ্টেল ইন্সুৰেঞ্চ কোম্পানীৰ অসমৰ মুখ্য কাৰ্যালয়।
কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাৰ মতে, ১৮৯৭ চনৰ বৰভূঁইকপৰ পিছত সজা আৰু ১৯৩৭ চনত নিৰ্মাণ কাৰ্য সম্পূৰ্ণ হোৱা আহল বহল চৌহদৰ এই ঘৰটো পুৰণি গুৱাহাটীৰ এটা লেখত ল’বলগীয়া ঘৰ আছিল।
শিখ মন্দিৰৰ পৰা পাণবজাৰৰ গীৰ্জালৈকে এই ঠাইডোখৰত এসময়ত সৰু হিলৈ, বৰহিলৈ, দা, কুঠাৰ আদি গঢ়া কমাৰ সকলে বাস কৰিছিল বাবেই এই ঠাইখনৰ নাম কমাৰপট্টী।
কমাৰপট্টীত এসময়ত থকা পুখুৰীটো গুৱাহাটীৰ পুৰণি পুখুৰীকেইটাৰ অন্যতম আছিল যদিও বৰ্তমান এইটো পুতি পেলোৱা হয়।
হিংসাত্মক ঘটনা বুলিলে ১৯৬৮ চনত ফাঁচি বজাৰত সংঘটিত হোৱা হিংসাত্মক ঘটনায়েই হৈছে বজাৰখনৰ আটাইতকৈ বৃহৎ এনে ঘটনা।
১৯২৬ - ড॰ ভূপেন হাজৰিকা, অসম তথা ভাৰতৰ এগৰাকী বিশ্ববিশ্ৰুত শিল্পী, গায়ক, সুৰকাৰ, গীতিকাৰ আৰু সংগীত পৰিচালক আছিল।
সুধাকণ্ঠ নামেৰে পৰিচিত ভূপেন হাজৰিকাই অসম, পশ্চিমবঙ্গ তথা ভাৰতৰ অন্যান্য প্ৰদেশৰ বাহিৰেও চুবুৰীয়া দেশ বাংলাদেশতো এগৰাকী জনপ্ৰিয় শিল্পীৰূপে খ্যাতি লাভ কৰিছিল।
১৯৫০ - যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞি, অসমৰ এগৰাকী সাংবাদিক, সাহিত্যিক, অৰ্থনীতিবিদ, বুদ্ধিজীৱী আৰু সমাজকৰ্মী আছিল।
১৯৬৫ - ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ শিক্ষা, বিজ্ঞান আৰু সংস্কৃতি সংস্থাই ৮ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখটো আন্তৰ্জাতিক সাক্ষৰতা দিৱস হিচাপে ঘোষণা কৰে।
২০২২ - ব্ৰিটেইনৰ ৰাণী এলিজাবেথ দ্বিতীয়ৰ মৃত্যুৰ পিছত যুৱৰাজ চাৰ্লছ তৃতীয় ব্ৰিটেইনৰ নতুন ৰজা হিচাপে অধিষ্ঠিত হয়।
১৯৮০ - ৱিলাৰ্ড ফ্ৰেংক লিবি, আমেৰিকন ৰসায়ন বিজ্ঞানী, কাৰ্বন ডেটিংৰ প্ৰধান বিকাশ সাধক বিজ্ঞানী।
'অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ নিগম'ৰ সহযোগত 'ছিলভাৰ লাইন প্ৰডাক্‌চন'ৰ বেনাৰত বোলছবিখনৰ প্ৰযোজনা প্ৰীতি শইকীয়া, পাৰ্থ প্ৰতিম বৰা, শচীন্দ্ৰ কুমাৰ কাকতি আৰু সংগীতা শইকীয়াৰ।
উক্ত চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মাণ কৰি উলিওৱাৰ ক্ষেত্ৰত অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ নিগমৰ তৰফৰ পৰা ষাঠি শতাংশ ধন আগবঢ়োৱাৰ বিপৰীতে বাকী চল্লিশ শতাংশ বিনিয়োগ কৰিছে ছিলভাৰ লাইন প্ৰডাক্‌চনৰ বেনাৰত প্ৰীতি শইকীয়া, পাৰ্থ প্ৰতিম বৰা, সংগীতা শইকীয়া আৰু শচীন্দ্ৰ কুমাৰ কাকতিয়ে।
পৰিচালকে কৈছে যে চলচ্চিত্ৰ খাতিৰত ভৱেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ মূল কাহিনী কিছু পৰিমাণে সাল-সলনি কৰা হৈছে।
শৃংখলৰ কাহিনীভাগত সত্তৰ দশকৰ অসমীয়া সমাজৰ এগৰাকী দুখীয়া বিধৱা মহিলাই জীৱন সংগ্ৰামত ভোগ কৰা যন্ত্ৰণা আৰু নিৰাপত্তাহীনতাৰ ওপৰত চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনী আধাৰিত।
অখণ্ড সংখ্যাৰ সংহতিটো হৰণৰ সাপেক্ষে আবদ্ধ নহয়; এটা ভাগফল অখণ্ড সংখ্যা হ’ব যদিহে ভাজ্যটো ভাজকৰ গুণিতক হয়।
এই ভাগশেষক হৰণৰ কৰিবৰ বাবে সংখ্যা প্ৰণালীৰ ধাৰণাৰ প্ৰসাৰণ ঘটাই ভগ্নাংশ বা পৰিমেয় সংখ্যাৰ ধাৰণা যুক্ত কৰা হয়।
মাত্ৰাৰ এটা থুপক সংখ্যক সমান সমান ভাগত ভাগ কৰিলে একোটা ভাগৰ মাত্ৰা যদি হয়, তেন্তে ৰ পৰা ৰ হৰণফল হ’ব ।
হৰণ-প্ৰক্ৰিয়াক সাধাৰণতে, এডাল অনুভূমিক ৰেখাখণ্ড লৈ তাৰ ওপৰত ভাজ্য আৰু তলত ভাজকটো লিখি প্ৰকাশ কৰা হয়।
ভূ-পৃষ্ঠৰ পৰা যিমানেই অভ্যন্তৰ ভাগলৈ গৈ থকা হয় সিমানেই উত্তাপৰ মাত্ৰা বাঢ়ি যায়৷ ফলত ভূগৰ্ভৰ উপাদানসমূহ গলিত অৱস্থাত আছে৷ কিন্তু পৃথিৱীৰ উপৰিভাগৰ শিলাস্তৰসমূহৰ প্ৰচণ্ডচাপত এই উপাদানবোৰ গলিত হ'লেও স্থিতিশীল অৱস্থাত আছে৷ কিবা কাৰণত এই চাপৰ পৰিমাণ কমি গ'লে পৃথিৱীৰ অভ্যন্তৰৰ পদাৰ্থবোৰৰ স্থিতিস্থাপক অৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তন হ'ব পাৰে৷ ইয়াৰ ফলত এই পদাৰ্থবোৰ তৰল ঐ পৰে আৰু কোনো বিভংগ,বিদৰ বা কোনো দুৰ্বল স্তৰৰ মাজেৰে বাহিৰলৈ ওলাই আহি আগ্নেয়গিৰিৰ সৃষ্টি কৰে৷
আগ্নেয়গিৰিৰ উৎপত্তিৰ আন এটা কাৰণ হৈছে ভূগৰ্ভত থকা জলীয় ভাপ আৰু আন আন বাষ্পৰ প্ৰচণ্ড চাপ৷ পৃথিৱীৰ কোনো বিদৰৰ মাজেদি ভূগৰ্ভলৈ পানী সোমাই গ'লে ভূগৰ্ভৰ উত্তাপত সেই পানী ভাপলৈ পৰিণত হয় আৰু আয়তনত বাঢ়ে৷ এইদৰে আয়তন বঢ়াৰ ফলত অভ্যন্তৰ ভাগত প্ৰচণ্ড চাপৰ সৃষ্টি হয়৷ ফলত গলিত পদাৰ্থসমূহ জুলীয়া ভাপ আৰু আন বাষ্পৰ হেঁচাৰ ফলত ভূ-পৃষ্ঠলৈ ওলাই আহে৷
তেজষ্ক্ৰিয় উপাদান যেনে - ৰেডিয়াম,ইউৰেনিয়াম আদিৰ অবিৰাম তাপ বিকিৰণৰ ফলত ভূগৰ্ভৰ উত্তাপ বাঢ়ে আৰু ইয়াৰ বিভিন্ন উপাদানবোৰ তৰল হৈ আয়তনত বাঢ়ে৷ তাৰ ফলত কোনো সুৰুঙা বা বিদৰেদি এই উত্তপ্ত পদাৰ্থবোৰ ওলাই আহি আগ্নেয়গিৰিৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে৷
ভূগৰ্ভত কেতিয়াবা কিবা ৰাসায়নিক কাৰণত বাষ্পৰ সৃষ্টিহৈ সেই বাষ্প পৃথিৱীৰ উপৰি ভাগৰ দুৰ্বল অংশৰে ওলাই আহি আগ্নেয়গিৰিৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে৷
জাগ্ৰত - যিবিলাক আগ্নেয়গিৰিৰ মুখেদি সদায় নিয়মিত ভাবে ধোঁৱা,ছাই,গলিত লাভা আদি ওলাই থাকে,সেইবোৰ আগ্নেয়গিৰিক জাগ্ৰত আগ্নেয়গিৰি বোলে৷ যেনে-ছিছিলৰ মাউণ্ট এটনা৷ জাগ্ৰত আগ্নেয়গিৰিক আকৌ দুভাগত ভাগ কৰিব পাৰি-সবিৰাম আৰু অবিৰাম আগ্নেয়গিৰি৷ যিবিলাক জাগ্ৰত আগ্নেয়গিৰিত অবিৰামভাৱে লাভা নিৰ্গত হৈ থাকে তাক অবিৰাম আগ্নেয়গিৰি আৰু যিবিলাকত এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ অন্তৰালতহে ধোঁৱা,ছাই আদি ওলায় সেইবোৰক সবিৰাম আগ্নেয়গিৰি বোলা হয়৷ ইটালীৰ ষ্ট্ৰম্বলী আগ্নেয়গিৰি এনে ধৰণৰ৷
সুপ্ত - যিবিলাক আগ্নেয়গিৰিত আগতে উদগীৰণ হৈছিল,কিন্তু বৰ্তমানে সক্ৰিয় অৱস্থাত নাই ,কিন্তু আগলৈ উদগীৰণ হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে,সেইবোৰ আগ্নেয়গিৰিক সুপ্ত আগ্নেয়গিৰি বোলে৷ যেনে - জাপানৰ ফুজিয়ামা৷
লুপ্ত - যিবোৰ আগ্নেয়গিৰি আগতে জাগ্ৰত আছিল কিন্তু এতিয়া বা ভৱিষ্যতে তাত অগ্ন্যুৎপাত হোৱাৰ কোনো সম্ভাৱনা নাই,তেনেবোৰক লুপ্ত আগ্নেয়গিৰি বোলা হয়৷ যেনে - আফ্ৰিকাৰ কিলিমাঞ্জাৰো৷ কেতিয়াবা কেতিয়াবা লুপ্ত আৰু সুপ্ত আগ্নেয়গিৰিৰ মুখত পানী জমা হৈ একোটা হ্ৰদৰ সৃষ্টি হয়৷ এনে ধৰণৰ হ্ৰদক আগ্নেয়গিৰি হ্ৰদ বোলে৷
আগ্নেয়গিৰি সাধাৰণতে শংকু আকৃতিৰ এটা পাহাৰৰ নিচিনা৷ ইয়াৰ মুখখন চুপি বা শঙ্কু এটাৰ দৰে৷ শঙ্কুটোৰ ওপৰভাগত এটা গোলাকাৰ গাঁত দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ ইয়াকেই জ্বালামুখ বোলে৷ যি নলীয়েদি লাভা নিৰ্গত হয় তাক নলী বোলা হয়৷ কেতিয়াবা আগ্নেয়গিৰি উদগীৰণ হওঁতে গলিত লাভা,পদাৰ্থ,শিল,ভষ্ম আদি মুখ্য নলীয়েদি ওলাই নাহি কাষৰ অন্য কোনো বিদৰেদি ওলাই আহিবলৈ যত্ন কৰে৷ কাৰণ মুখ্য আগ্নেয়গিৰি নলীত আগেয়ে বিক্ষিপ্ত হোৱা পদাৰ্থবোৰ গোট মাৰি নলী বন্ধ কৰি থয়৷ এইদৰে কাষৰ বিদৰেদি যিবোৰ লাভা ওলাই আহে,সেইবোৰে জ্বালামুখৰ সৃষ্টি কৰে৷ এনেধৰণে হোৱা জ্বালামুখক গৌণ জ্বালামুখ বোলে৷ কিছুমান আগ্নেয়গিৰিৰ উপৰিভাগত বৃহৎ আকাৰৰ গোলাকৃতিৰ অৱনমিত অঞ্চল দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ এনেধৰণৰ জ্বালামুখক আগ্নেয়গিৰি কুণ্ড বোলে৷
আগ্নেয়গিৰি বা জ্বালামুখী দেখাত পিৰামিডৰ দৰে শাংকব৷ আগ্নেয়গিৰিৰ মুখখনক জ্বালামুখ বোলা হয়৷ ইয়াৰ মুখৰপৰা ভূগৰ্ভৰ অন্তৰ্ভাগলৈ এডাল নলী থাকে৷ নলীডাল একেবাৰে মেগমা গহ্বৰ পায়গৈ৷ আগ্নেয়গিৰিৰ উদগীৰণৰ ফলত ধোঁৱা,ছাই,লাভা আদি এই নলীয়েদি ওলাই আহি ধৰাপৃষ্ঠ পায়হি৷ যিবোৰ পৰ্ব্বত বা পাহাৰৰ অন্তৰ্ভাগৰ পৰা উত্তপ্ত,ধোঁৱা,ছাই আৰু গলিত পদাৰ্থ ওলায় সেইবোৰ পৰ্ব্বতক আগ্নেয়গিৰি বোলে৷ ভূ-বিজ্ঞানীসকলৰ মতে ভূত্বকৰ কোনো ছিদ্ৰইদি ধোঁৱা,ছাই,গলিত পদাৰ্থ সজোৰে বাহিৰলৈ ওলাই আহে এইবোৰক আচলতে লাভা বোলে৷ ছিদ্ৰটোৰ চাৰিওফালে এই লাভাবোৰ জমা হৈ একোটা পাহৰৰ নিচিনা হয়৷ ছিদ্ৰটোৰে সৈতে এই পাহাৰটোক আগ্নেয়গিৰি বোলে৷
আগ্নেয়গিৰিৰ উৎপত্তিৰ কাৰণ এতিয়াও অনিশ্চিত অৱস্থাত আছে যদিও ভূমিকম্পৰ দৰে আগ্নেয়গিৰি সৃষ্টি হোৱাৰো মূল কাৰণ হ'ল -
উদগীৰণৰ ক্ৰিয়াৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি আগ্নেয়গিৰিক প্ৰধানকৈ তিনিটা প্ৰধান ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি-
তেজস্ক্ৰিয় ৰশ্মি আৱিষ্কাৰ কৰাৰ বাবে তেওঁ মেৰী কুৰী আৰু পিয়েৰ কুৰীৰ সৈতে ১৯০৩ চনৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নবেল বঁটা লাভ কৰিছিল।
১৮৬০ - নীলছ ৰাইবাৰ্গ ফিনচেন, এগৰাকী ফাৰোইজ-আইচলেণ্ডীয় চিকিৎসক আৰু চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ আধুনিক ফটো থেৰাপীৰ জনক বুলি কোৱা হয়।
তেওঁ বিশেষকৈ লুপাছ ভালগাৰিছ ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱা ব্যক্তিক ঘনীভূত পোহৰৰ বিকিৰণৰ দ্বাৰা আৰোগ্য কৰি তুলিবলৈ সক্ষম হোৱাত চিকিৎসা বিজ্ঞানত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে ১৯০৩ চনৰ মেডিচিন আৰু ফিজিঅ'লজীৰ নবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।
ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ চাকৰিৰে কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণি কৰা দুৰ্গেশ্বৰ বৰঠাকুৰে পৰৱৰ্তী সময়ত সেই চাকৰি ত্যাগ কৰি আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰত অনুষ্ঠান প্ৰযোজক হিচাপে যোগদান কৰে।
এগৰাকী অনাতাঁৰ নাট্যকাৰ হিচাপে দুৰ্গেশ্বৰ বৰঠাকুৰৰ বিহ গুটিৰ বিলৈ, প্ৰবীন ফুকনৰ চাকৰি, ফেৰিৱালা, তমশা ৰাতিয়েও শ্ৰোতাৰ মন জয় কৰিছে।
১৯৬২ চনত, তেওঁ তেওঁৰ দলৰ সৈতে চীনা আক্ৰমণৰ পিছত ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিৰক্ষা পুঁজিৰ বাবে পুঁজি সংগ্ৰহ অভিযানৰ আয়োজন কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৫৪ চনত তেজপুৰ মহিলা সমিতিৰ চৌহদৰ ভিতৰত শিশু ভাৰতী নামেৰে এখন স্থানীয় প্ৰাথমিক বিদ্যালয় খুলিছিল।
মহিলা সৱলীকৰণৰ ক্ষেত্ৰত জীৱনযোৰা শ্ৰমৰ বাবে মীনা আগৰৱালাক অমল প্ৰভা দাস স্মাৰক বঁটা, জানকী দেৱী বাজাজ বঁটা আৰু নাৰী শক্তি বঁটা ৰ দৰে সন্মানীয় বঁটা লাভ কৰিছিল।
এগৰাকী ফ্ৰীষ্টাইল মল্লযোদ্ধা যিয়ে ২০১০ চনত কমনৱেলথ গেমছত মল্লযুদ্ধত ভাৰতৰ প্ৰথমটো স্বৰ্ণ পদক জিকিছিল।
১৯৬৬ - ৱাল্টাৰ এলিয়াচ "ৱাল্ট" ডিজনী, আমেৰিকান চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ, কণ্ঠ অভিনেতা, এনিমেটৰ তথা উদ্যোগী।
২০২২ বৰ্ষত তেখেতৰ জীৱনযোৰা সাহিত্যিক অৱদানৰ বাবে ওজা হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা ভাষা-সাহিত্য সাধনা বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
১৮৮০ - জ্ঞানদাভিৰাম বৰুৱা, অসমৰ এজন প্ৰসিদ্ধ লেখক, শিক্ষাবিদ আৰু অভিনেতা, নগাঁৱৰ ফৌজদাৰীপট্টীত জন্ম হৈছিল।
১৯০৪ - পাৰ্বতী প্ৰসাদ বৰুৱা, অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ সাহিত্যিক, কবি, গীতিকাৰ তথা নাট্যকাৰ, শিৱসাগৰ জিলাত জন্ম হৈছিল।
১৯২৬ - অজিৎ বৰুৱা, অসমৰ এগৰাকী কবি-সাহিত্যিক আৰু অনুবাদক, "ব্ৰহ্মপুত্ৰ ইত্যাদি পদ্য" কবিতা পুথিৰ বাবে তেখেতক "১৯৮৯" চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল।
১৯২৮ - অনুপমা ভট্টাচাৰ্য, অসমৰ চলচ্চিত্ৰ আৰু মঞ্চজগতৰ এগৰাকী গুৰিধৰোঁতা অভিনেত্ৰী, শিৱসাগৰৰ আমোলাপট্টিত জন্ম হৈছিল।
১৬৬২ - ব্লেইজ পাস্কেল, মহান গণিতজ্ঞ আৰু বিজ্ঞানী, পাস্কেলৰ কেল্কুলেটৰৰ আৱিষ্কাৰক, পেৰিচত জন্ম হৈছিল।
তেওঁৰ শিক্ষাজীৱন আৰম্ভ হয় হাঁহচৰা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত৷ পৰৱৰ্তী সময়ত শিৱসাগৰৰ টেকনিকেল হাইস্কুলত নাম ভৰ্ত্তি কৰাৰ পিছত বনাৰচৰ পৰা এণ্ট্ৰেঞ্চ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ শিৱসাগৰ কলেজত স্নাতক বৰ্ষত নামভৰ্ত্তি কৰে৷ ১৯৪৮ চনত শিক্ষা গ্ৰহণৰ মাজতেই ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিত যোগদান কৰিছিল৷ ১৯৪৮ চনৰ পৰা ১৯৫১ চনলৈ নিষিদ্ধ হৈ থকা ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট দলত যোগদানৰ মাজতেই কংগ্ৰেছৰ দুৰ্নীতিৰ প্ৰতিবাদত জঁপিয়াই পৰি কাৰাবাস খাটিছিল৷ প্ৰমোদ গগৈয়ে ১৯৫৭ চনত প্ৰথম অসম তেল শোধানাগাৰ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ উপৰি ১৯৬৮-৬৯ চনতো দ্বিতীয়টো তেল শোধানাগাৰ আন্দোলনৰ গুৰি ধৰিছিল৷
প্ৰমোদ গগৈ আছিল অসমৰ এজন জ্যেষ্ঠ চি পি আই নেতা, প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী তথা কমিউনিষ্ট আন্দোলনৰ অন্যতম কাণ্ডাৰী৷ চিৰজীৱন অবিবাহিত হৈ থাকি ৰাজ্যৰ সেৱাত নিজকে উচৰ্গা কৰা প্ৰমোদ গগৈৰ জন্ম হয় ২৯ ছেপ্তেম্বৰ, ১৯৩০ চনত শিৱসাগৰ জিলাৰ হাঁহচৰা চেতিয়া গাঁৱত৷ তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম আছিল ফটিক চন্দ্ৰ গগৈ আৰু কুসুমী গগৈ৷
ফিলিপাইনচ, ছিংগাপুৰ, ভিয়েটনাম আৰু কম্বোডিয়াৰ সৈতেও ভাৰতে বাণিজ্যিক, সাংস্কৃতিক আৰু সামৰিক সম্পৰ্ক গঢ়ি তোলাৰ লগতে শ্ৰীলংকা আৰু থাইলেণ্ডৰ সৈতে মুক্ত বাণিজ্য চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে।
দেশখন ছিংগাপুৰৰ সৈতে বিস্তৃত অৰ্তনৈতিক সহযোগিতা চুক্তি আৰু থাইলেণ্ডৰ সৈতে আৰ্লি হাৰ্ভেষ্ট স্কীমকে ধৰি পূব-এচিয়াৰ দেশবোৰৰ সৈতে বিভিন্ন মুক্ত বাণিজ্য চুক্তিত আৱদ্ধ হয়।
টাইৱান, জাপান আৰু দক্ষিণ কোৰিয়াৰ লগতো গণতন্ত্ৰ আৰু মানৱ অধিকাৰ আদি সৰ্বজনীন বিষয়ত পাৰস্পৰিক সম্পৰ্ক মজবুত কৰি তোলা হয়।
সন্ত্ৰাসবাদ নিৰ্মূলকৰণ, বৈদেশিক সাহায্য, জালিয়াতি ৰোধকৰণ, সামুদ্ৰিক তথা শক্তিক্ষেত্ৰৰ নিৰাপত্তা আৰু চীনকে আদি কৰি আন আন শক্তিসমূহৰ প্ৰভাৱৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰা আদি বিষয়ত পূব-এচিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ সৈতে ভাৰতে নিজকে ক্ৰমাগতভাৱে জড়িত কৰি আনে।
দেশৰ আমদানি তথা ৰপ্তানিকৃত সামগ্ৰীৰ ৫০ শতাংশতকৈয়ো অধিক অংশ মালাক্কা প্ৰণালীয়েদি পৰিৱহণ কৰাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জৰ পোৰ্ট ব্লেয়াৰত ফাৰ ইষ্টাৰ্ণ নেভ্যাল কমাণ্ডৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সৈতে ভাৰত আৰু জাপান ২০০৪ চনৰ ছুনামি-পীড়িত অঞ্চলৰ সাহায্যকাৰী দলৰ সদস্য আছিল।
ভাৰতে বহু বছৰ ধৰি বাৰ্মাৰ নেচনেল লীগ ফৰ ডেমক্ৰেচীক সমৰ্থন দি আহিছিল যদিও ১৯৯৩ চনত এই নীতি সলনি কৰে আৰু মিলিটেৰী জানতাৰ সৈতে বন্ধুত্বপূৰ্ণ সম্পৰ্ক গঢ়ি তোলে।
দেশৰ ব্যক্তিগত খণ্ডই এই ক্ষেত্ৰত অধিক পৰিমাণে ভাগ লোৱা নাছিল যদিও ৰাজহুৱা খণ্ডই বাৰ্মাত ৰাস্তা-পদূলি, হাইৱে আৰু পাইপলাইন নিৰ্মাণ তথা বন্দৰসমূহৰ উন্নতকৰণৰ কামসমূহ হাতত লয়।
ইয়াৰ লগে লগে বাৰ্মাৰ সম্পদৰ ওপৰত চীনৰ একচেটীয়া কব্জা কমোৱাৰ লগতে নিজ দেশত শক্তিৰ বৰ্দ্ধিত চাহিদা পূৰাবলৈ বাবে মধ্যপ্ৰাচ্যৰ দেশসমূহৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা গুচাবৰ বাবে বাৰ্মাৰ ভূগৰ্ভৰ পৰা তেল আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ আহৰণ কৰাতো ভাৰত চীনৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতাত নামে।
চীন বাৰ্মাৰ সৰ্ববৃহৎ সামৰিক যোগানকাৰী হোৱাৰ পিছতো ভাৰতে বাৰ্মাৰ সামৰিক বাহিনীক প্ৰশিক্ষণৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে আৰু মাদকদ্ৰৱ্য বহনকাৰী উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ বিচ্ছিন্নতাবাদী গোটসমূহক দমন কৰাত বাৰ্মাৰ সহযোগিতা বিচাৰে।
ৰাখাইন ৰাজ্যত ২.৮৮-৩.৫৬ ট্ৰিলিয়ন কিউবিত প্ৰাকৃতিক গেছ আহৰণ আৰু বাৰ্মাৰ বন্দৰ আৰু ক’ক’ দ্বীপপুঞ্জত নৌকা ব্যৱস্থাৰ উন্নয়ন আৰু নিৰীক্ষণ চকী স্থাপন কৰিবলৈ চীনে অনুমোদন পোৱা কথাই সেই সময়ত ভাৰতত উত্তেজনাৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
চীন আৰু ভাৰতে প্ৰতিদ্বন্দ্ব্বীৰূপত থিয় দিছিল যদিও পূবলৈ চোৱা নীতিয়ে দুয়োখন দেশৰ মাজত সম্পৰ্ক স্থাপনৰ কিছুমান পদক্ষেপো অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।
২০০৬ চনৰ ২১ নৱেম্বৰত সেই সময়ৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী মনমোহন সিং আৰু চীনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হু জিণ্টাওৱে দেশ দুখনৰ মাজৰ সম্পৰ্ক মজবুত কৰি দীৰ্ঘদিনীয়া বিবাদ আঁতৰাবলৈ এক ঘোষণাপত্ৰ জাৰী কৰে।
চীন আৰু ভাৰতৰ বাণিজ্যিক লেনদেন বছৰি ৫০%-কৈ বৃদ্ধি পায় আৰু দুয়োখন দেশৰ চৰকাৰে ২০১০ চনলৈ ইয়াক ৬০ মিলিয়ন আমেৰিকান ডলাৰলৈ বৃদ্ধি কৰিবৰ বাবে লক্ষ্য বান্ধি লয়।
সেয়ে হ’লেও পাকিস্তানৰ সৈতে চীনৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক, ভাৰতত ছিকিমৰ অন্তৰ্ভুক্তিক লৈ অনিশ্চয়তা, অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ওপৰত চীনৰ দাবী আদি বিষয়সমূহৰ বাবে দেশ দুখনৰ মাজৰ দ্বিপাক্ষিক সম্পৰ্কৰ উন্নতিত জটিলতা আহি পৰে।
১৯৬২ চনৰ চীন-ভাৰতৰ যুদ্ধৰ পিছৰে পৰা দুয়োখন দেশে দক্ষিণ আৰু পূব এচিয়াত কৌশলগত প্ৰতিযোগিতাত অৱতীৰ্ণ হয়।
ভাৰতৰ সীমামূৰীয়া ৰাষ্ট্ৰ পাকিস্তানৰ সৈতে চীনে বাণিজ্যিক আৰু সামৰিক সম্পৰ্ক বঢ়াই তোলে আৰু চুবুৰীয়া নেপাল আৰু বাংলাদেশত প্ৰভাৱ বিস্তাৰৰ প্ৰতিযোগিতাত লাগে।
১৯৭৯ চনত ডেং জিয়াওপিং ক্ষমতালৈ অহাৰ পিছত চীনে প্ৰসাৰণৰ নীতি এৰি এচিয়াৰ দেশসমূহৰ সৈতে বাণিজ্যিক আৰু অৰ্থনৈতিক সদ্ভাৱ বঢ়াই তোলাত লাগে আৰু বাৰ্মাৰ ষ্টেট পীচ এণ্ড ডেভেলপমেণ্ট কাউঞ্চিলৰ নিকটতম সহযোগী আৰু সমৰ্থক হৈ উঠে।
ইয়াৰ বিপৰীতে দুয়োখন দেশৰ মাজৰ শীতল যুদ্ধৰ সেই সময়ছোৱাত দক্ষিণ-পূব এচিয়াৰ দেশসমূহৰ সৈতে কূটনৈতিক সম্পৰ্কৰ ওপৰত ভাৰতে বিশেষ গুৰুত্ব আৰোপ কৰা নাছিল।
পীপলছ ডেইলী কাকতৰ এক সম্পাদকীয়ত কোৱা হয় যে দেশখনৰ পূবলৈ চোৱা নীতি শীতল যুদ্ধৰ সময়ছোৱাত নিজা লাভালাভৰ বাবে চোভিয়েট ইউনিয়ন আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মাজত বিবাদৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ কৰা বিফল চেষ্টাৰ ফল।
লগতে ইয়াকো কোৱা হয় যে জাপানৰ সৈতে সম্পৰ্ক দৃঢ় কৰাৰ চলেৰে ভাৰতে চীন আৰু জাপানৰ মাজতো বিবাদৰ সৃষ্টি কৰিব খুজিছে যদিও ই পুনৰবাৰ বিফল হ’ব।
চীনা ইণ্টাৰনেট তথ্য কেন্দ্ৰৰ এগৰাকী স্তম্ভ লেখকে মন্তব্য কৰে যে ভাৰতৰ পূবলৈ চোৱা নীতি চীনৰ প্ৰতি থকা অমূলক ভয়ৰ ফলত উদ্ভৱ হৈছে আৰু ই চীনৰ পীপলছ লিবাৰেচন আৰ্মিৰ উচ্চাকাংক্ষাৰ প্ৰতি থকা ভাৰতৰ ভুল ধাৰণাকে প্ৰতিফলিত কৰিছে।
পি ভি নৰসিংহ ৰাও আৰু অটল বিহাৰী বাজপেয়ী ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈ থকা কালছোৱাতে পূবলৈ চোৱা নীতি গঠন কৰি ইয়াক কাৰ্যক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰা হয়।
ভাৰতে অৰ্থনৈতিক উদাৰীকৰণৰ লগতে শীতল-যুদ্ধৰ সময়ৰ নীতি আৰু কাৰ্যকলাপৰ পৰা আঁতৰি আহি বাণিজ্যিক আৰু অৰ্থনৈতিক সদ্ভাৱৰ যোগেদি কৌশলগত আৰু সুৰক্ষা ক্ষেত্ৰখনত সহযোগিতা বঢ়োৱাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
ভাৰতৰ পূবলৈ চোৱা নীতি বা লুক ইষ্ট পলিচী হৈছে এনে এক নীত যাৰ জৰিয়তে দক্ষিণ-পূব এচিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ সৈতে দেশৰ অৰ্থনৈতিক আৰু কূটনৈতিক সম্পৰ্ক মজবুত কৰি নিজকে এক স্থানীয় শক্তিৰূপত গঢ় দিয়াৰ প্ৰচেষ্টা কৰা হৈছে।
১৯৯১ চনত হাতত লোৱা পূবলৈ চোৱা নীতিক চীনা গণৰাজ্যৰ কূটনীতিগত প্ৰভাৱৰ এক বিপৰীতকামী পদক্ষেপ বুলি গণ্য কৰা হয়।
প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী পি ভি নৰসিংহ ৰাওৰ সময়ত এই নীতি হাতত লোৱা হয় আৰু পৰৱৰ্ত্তী কালত পিছৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ক্ৰমে অটল বিহাৰী বাজপেয়ী আৰু ড॰ মনমোহন সিঙে ইয়াক বাহাল ৰাখে।
এলক্সি লিঅ'নভ-ৰ ২০০৪ চনত প্ৰকাশিত নামৰ কিতাপখনত গেগেৰিনৰ মৃত্যুৰ কাৰণ সম্বন্ধে আন এটা ব্যাখ্যা দিয়া হৈছে।
তেখেতে লিখিছে-- সেই সময়ত তেখেতেও একেটা অঞ্চলতে হেলিকপ্তাৰ চালনা কৰি আছিল আৰু তেখেতে দুটা ডাঙৰ শব্দ শুনিছিল।
সংশ্লিষ্ট আন তথ্যৰপৰা তেখেতে ডাঙি ধৰিছে যে সেই সময়ত আন এখন ছুখয় বিমান ওচৰতে সৰ্বনিম্ন নিৰাপদ উচ্চতাৰ তলত উৰি আছিল, আৰু বিমানখনে বেয়া বতৰৰ বাবে ভালদৰে অৱস্থান নিৰ্ণয় কৰিব নোৱাৰি গেগেৰিন আৰু ছেৰেগিনৰ বিমানৰ ১০-২০ মিটাৰ ওচৰলৈ গুচি গৈছিল আৰু সেই সময়তে বিমানখনে শব্দ-বেগো উত্তীৰ্ণ হৈছিল।
লিঅ'নভে শুনা দুটা ডাঙৰ শব্দৰ প্ৰথমটো আছিল ছুখয় বিমানখনে শব্দ-বেগ পাৰ হোৱাৰ সময়ত হোৱা 'ছনিক বুম' আৰু দ্বিতীয়টো আছিল গেগেৰিনৰ বিমানখন পতিত হোৱাৰ সময়ত উঠা শব্দ।
২০১৩ চনত লিঅ'নভে এটা ৰাছিয়ান টিভি চেনেলক সাক্ষাৎকাৰত উল্লেখ কৰে যে ৰিপোৰ্টত আন এখন অনা-অনুমতি প্ৰাপ্ত বিমান সেই স্থানত থকাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে।
এই আলোচনা কৰাৰ সময়ত লিঅ'নভে যাতে আনখন বিমানৰ চালকৰ নাম উল্লেখ নকৰে, সেইটো বাধ্য-বাধকতা আছিল বাবে তেখেতে নামোল্লেখ কৰা নাছিল।
মাৰ্চ মাহ, ২০০৩ চনত ছভিয়েট চৰকাৰে ৰাইজৰ বাবে মুকলি কৰি দিয়া নথিৰপৰা জনা যায় যে ছোভিয়েট গপ্তচৰ বিচাগ কেজিবি-য়ে এই বিমান দুৰ্ঘটনাৰ অনুসন্ধান চলাইছিল।
কেজিবি-ৰ প্ৰতিবেদনত ষড়যন্ত্ৰৰ সন্দেহ অমূলক বুলি কোৱাৰ লগতে এই দুৰ্ঘটনা বিমান কেন্দ্ৰৰ কৰ্মচাৰীৰ গাফিলতিৰ বাবে হোৱা বুলি উল্লেখ কৰা হৈছিল।
কিন্তু গেগেৰিনৰ প্ৰশিক্ষণ উৰণৰ বাবে আৱহাৱা নিৰাপদ হোৱাৰ লগতে বৰ্হি ইন্ধনৰ টেংকি খুলি ৰখাটো উচিত আছিল।
ভুল বতৰ-তথ্যৰ বাবে বৈমাণিক দুয়োজনে বিমানৰ উচ্চতা প্ৰকৃত উচ্চতাততকৈ ওপৰত বুলি ভাবিছিল আৰু সেয়ে ঘূৰ্ণীৰ মাজৰপৰা সফলতাৰে বিমানখন উলিয়াই আনিবলৈ সক্ষম নহ'ল।
পাছত তেওঁ আকৌ ষ্টাৰ চিটিলৈ ঘূৰি আহি মহাকাশচাৰী কেন্দ্ৰত যোগদান কৰে আৰু পুনৰ-ব্যৱহাৰযোগ্য মহাকাশযানৰ আৰ্হি নিৰ্মাণ কাৰ্যত সাত বছৰ মনোনিয়োগ কৰে।
ছয়ুজ-১ বিমান প্ৰচলন কৰাৰ আগেয়ে গেগেৰিনে এই বিমানৰ নিৰাপত্তা ব্যৱস্থা আৰু উন্নত হোৱাতো বিচাৰিছিল।
বন্ধু ক'মাৰভ-ৰ এক বিমান দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হোৱাৰ পাছত গেগেৰিনক মহাকাশযানৰ প্ৰশিক্ষণ বা চালনাৰপৰা বাৰণ কৰা হৈছিল।
২০০৬ চনত দিয়া এটা সাক্ষাৎকাৰত গেগেৰিনৰ বন্ধু কৰ্নেল ভেলেণ্টিন পেট্ৰভে কৈছিল গেগেৰিন তেনেদৰে কোৱা নাছিল।
এই উৰাবাতৰিৰ আৰম্ভণি হৈছিল 'নিকিটা খ্ৰুছেভে' দিয়া বক্তৃতাৰপৰাহে, য'ত তেখেতে কৈছিল, 'মহাকাশলৈ যাওঁতেও গেগেৰিনে কোনো ভগৱানক দেখা নাছিল।
সেই গীৰ্জাৰ ষ্টাৰ চিটিৰ যাজকে ২০১১ চনত কৈছিল যে গেগেৰিনে জেষ্ঠা কন্যা য়েলেনাক মহাকাশলৈ যোৱাৰ কিছুদিন আগেয়ে দীক্ষা দিয়াইছিল, আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালে খ্ৰীষ্টমাচ, ইষ্টাৰ আদি পালন কৰাৰ লগতে, ঘৰত মূৰ্তি আদিও ৰাখিছিল।
১৯৬০ চনত এক বিস্তৃত সন্ধান আৰু নিৰ্বাচন প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজেৰে বিছ গৰাকী বৈমাণিকক মহাকাশচাৰীৰ প্ৰশিক্ষণৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰা হয়।
গেগেৰিন আৰু সহপ্ৰশীক্ষাৰ্থীসকলে শাৰীৰিক আৰু মানসিক কষ্টসহিষ্ণুতাৰ বিভিন্ন পৰীক্ষাৰ মাজেৰে যাবলগীয়া হৈছিল।
প্ৰশিক্ষণৰ প্ৰাৰ্থীসকলৰ মাজৰপৰা গেগেৰিন আৰু ঘেৰ্মান টিটভ-ক ভস্তক অভিযানৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰা হয়।
১৯৫১ চনত এপ্ৰেণ্টিছ হিচাপে প্ৰশিক্ষণ আৰু স্কুলীয়া শিক্ষা একেলগে শেষ কৰে আৰু 'ছাৰাট'ভ উদ্যোগিক প্ৰযুক্তি বিদ্যালয়'ত যোগ দিয়াৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়।
ইয়াত থকা কালতে য়ুৰিয়ে এটা স্থানীয় উৰণ ক্লাৱত ছ'ভিয়েট বিমান কেডেট হিচাপে স্বেচ্ছাই সপ্তাহান্তিক প্ৰশিক্ষণত যোগ দিয়ে।
তাতেই য়ুৰিয়ে বিমান চালনা শিকে--প্ৰথমে দ্বিডেউকাযুক্ত বিমান, আৰু পাছলৈ য়াক-১৮ বিমান চালনাৰ প্ৰশিক্ষণ লয়।
মহাকাশলৈ যোৱা প্ৰথম ব্যক্তি হিচাপে গেগেৰিন আন্তৰ্জাতিকভাৱে প্ৰখ্যাত হৈ উঠে আৰু বিভিন্ন দেশৰপৰা বহুতো সন্মান লাভ কৰে।
উৰণৰ পাছত গেগেৰিনে ছ'ভিয়েট ইউনিয়নৰ সাধাৰণ সম্পাদক নিকিটা খ্ৰুছেভ-ক কৈছিল যে পৃথিৱীৰ পৰিমণ্ডলত সোমোৱাৰ সময়ত তেখেতে 'মাতৃভূমিয়ে শুনে, মাতৃভূমিয়ে জানে' গানটো গুণগুণাইছিল।
গানটোৰ প্ৰথম দুফাকি আছিল "মাতৃভূমিয়ে শুনে, মাতৃভূমিয়ে জানে/ পুত্ৰই কোন আকাশত উৰে" . ১৯৫১ চনত ৰচিত গীতটিৰ ৰচক আছিল 'ডিমিত্ৰি শ্ব'ছষ্টেক'ভিচ' , শব্দ সংযোজন কৰিছিল 'য়েভগেনি ড'লমেট'ভস্কি'য়ে।
গেগেৰিনক অ'ৰেনবাৰ্গত থকা প্ৰথম স্কেলভ আকাশী সেনা বৈমাণিকৰ বিদ্যালয়লৈ প্ৰেৰণ কৰা হয় আৰু ১৯৫৭ চনত মিগ-১৫ বিমান অকলে উৰুৱাবলৈ অনুমতি পায়।
১৯৫৭ চনৰ ৯ নৱেম্বৰ তাৰিখে দুয়ো বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু সেই দিনতে গেগেৰিনে অৰেনবাৰ্গৰ বিদ্যালয়ৰপৰা সফলতাৰে উত্তীৰ্ণ হয়।
গেগেৰিনে হিচাপ কৰিহে সুৰাপান কৰিছিল যদিও ভ্ৰমণৰ কালত আৰু তেওঁৰ সন্মানাৰ্থে আয়োজিত বিভিন্ন ভোজমেলত তেওঁ নিয়মীয়াকৈ মদ্যপান কৰিছিল।
শুনা যায় যে ১৯৬১ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত কৃষ্ণ সাগৰৰ পাৰৰ এখন ৰিজ'ৰ্টত গেগৰিনৰ পত্নীয়ে তেখেতক আন এৰাকী মহিলাৰ লগত একেটা কোঠাত আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।
গেগেৰিনৰ মহাকাশ ভ্ৰমণৰ ২০-তম আৰু ৩০-তম বাৰ্ষিকীত ছোভিয়েট চৰকাৰে দুটা স্মাৰক মুদ্ৰা প্ৰণয়ন কৰে।
২০০১ চনত ৪০-তম বাৰ্ষিকী উপলক্ষ্য চাৰিটা মুদ্ৰাৰ এটা ছিৰিজ উন্মোচন কৰা হয়, য'ত তেখেতৰ মুখাৱয়ৱৰ সাদৃশ্য থকা প্ৰতিকৃতি খোদিত কৰা আছে।
২০০৫ চনত আগবঢ়োৱা আন এটা তত্ত্বৰ মতে কেবিনৰ বায়ু দ্বাৰ এখন হয়তো কৰ্মচাৰীয়ে বা আগৰ পাইলটে বন্ধ কৰিবলৈ পাহৰি গৈছিল যাৰ কাৰণে অক্সিজেনৰ অভাৱ হৈছিল আৰু দুই বৈমাণিকে নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই পেলাইছিল।