polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
সূত্ৰ অনুসৰি ফ্লিণ্ডাৰ্ছে পৰৱৰ্তী সময়ত মধ্য দ্বীপৰ পৰা অভিযানৰ প্ৰস্থানৰ আগতে ২০ মে’, ১৮০৩ তাৰিখে গ্ৰহণী বেমাৰত মৃত্যু হোৱা অনুসন্ধানকাৰী দলৰ এজন ক্ৰু সদস্য উইলিয়াম হিলিয়াৰৰ নামেৰে হ্ৰদটোৰ নামাকৰণ কৰে।
নিমখ খনন উদ্যোগটো "ব্যৱহাৰৰ বাবে সংগ্ৰহ কৰা নিমখ বিষাক্ত" বুলি ধৰা পৰা আদিকে ধৰি কেইবাটাও কাৰণত বিফল হোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে।
ভাৰতত ব্ৰিটিছ ৰাজত্বকালৰ সময়ত পশ্চিমবঙ্গৰ কলকাতাৰ এটা ভাৰতীয় হিন্দু বঙালী ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত মুখাৰ্জীৰ জন্ম হয়।
তেওঁৰ দেউতাক সুধীৰ লাল মুখাৰ্জীয়ে এটা সফল ফাৰ্মাচিউটিকেল কোম্পানী চলাইছিল আৰু প্ৰায় ৫০জন আত্মীয়ৰ এটা বৃহৎ যৌথ পৰিয়ালত তেওঁলোক বাস কৰিছিল।
১৯৫৯ চনত লৰেট' কলেজৰ ছাত্ৰ হিচাপে তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ১৯৬১ চনত বৰোডাৰ মহাৰাজ ছায়াজীৰাও বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয়।
এক দশকতকৈও বেছি সময় কানাডাৰ মণ্ট্ৰিয়াল আৰু টৰণ্টোত বাস কৰি মুখাৰ্জী আৰু তেওঁৰ স্বামী ক্লাৰ্ক ব্লেইজ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ ঘূৰি আহে।
এইকেইখন হ'ল- ডেইজ এণ্ড নাইটচ্‌ ইন কলকাট্টা আৰু দ্য চ'ৰ' এণ্ড দ্য টেৰৰ: দ্য হণ্টিং লিগেচি অৱ দি এয়াৰ ইণ্ডিয়া ট্ৰিজেদি ।
১৯৮৮ চনত তেওঁৰ 'দ্য মিডলমেন এণ্ড দ্য আডাৰ ষ্টৰিজ' কিতাপখনৰ বাবে মুখাৰ্জীয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থ সমালোচক চক্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
১৯৮৯ ত আমিনা মীৰৰ লগত হোৱা এটা সাক্ষাৎকাৰত মুখাৰ্জীয়ে কৈছে যে; তেওঁ নিজকে এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰবাসী লেখক বুলি নকৈ এগৰাকী আমেৰিকান লেখক বুলি ভাবিবলৈ ভাল পায়।
ভাৰতী মুখাৰ্জী হ'ল এগৰাকী ভাৰতীয় আমেৰিকান লেখক আৰু বাৰ্কলেৰ কেলিফৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যাপক।
বহুবোৰ কল্পকাহিনী আৰু অ-কল্পকাহিনীৰ লিখাৰ উপৰিও, মুখাৰ্জীয়ে বাৰ্কলেত যোগদান কৰাৰ আগতে মেকগিল বিশ্ববিদ্যালয়, স্কিডমোৰ কলেজ, কুইনচ্‌ কলেজ আৰু নিউয়ৰ্কৰ চিটি বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষাদান কৰিছিল।
পাহাৰীয়া আৰু বানপানীৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ থকা অঞ্চলৰ জনজাতি সকলে সাধাৰণতে মাটিৰ পৰা ওখকৈ চাং ঘৰত বাস কৰে।
ডেকা-গাভৰুসকলে গাঁৱৰ আকস্মিক দুৰ্ঘটনা, শত্ৰুৰ বিপক্ষে হ’ব পৰা যুদ্ধ, বনৰীয়া হিংস্ৰ জন্তুৰ আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰা আদি কামৰ বাবে প্ৰতিমুহূৰ্ততে সাজু হ’ব পৰাকৈ নিজৰ ঘৰত নাথাকি এটা উমৈহতীয়া ঘৰত থাকে৷ ডেকা চাং সমূহত গাঁৱৰ ডেকা সকলে পহৰা দিয়ে।
ডেকা চাং বা গাভৰু চাংবোৰ আমোদ-প্ৰমোদ আৰু সামাজিক শিক্ষালাভৰ কেন্দ্ৰ৷ জনজাতিসকলৰ ডেকা চাঙে আধুনিক যুগৰ ক্লাৱঘৰৰ আংশিক কাম সম্পন্ন কৰে৷ ডেকা চাঙত পুৰণি চামে নতুন চামক জীৱন ধাৰণ সম্পৰ্কীয় শিক্ষা প্ৰদান কৰে।
ডেকা চাং জীৱন যাপনত প্ৰয়োজনীয় সা-সামগ্ৰী নিৰ্মাণ, বিভিন্ন কৌশলৰ শিক্ষা ইত্যাদিৰ লগতে সাহিত্য-সংগীত চৰ্চাৰ ঠাই।
ডেকা চাং যিদৰে ডেকাসকলৰ বাবে সাংসাৰিক শিক্ষাৰ আখৰাথলী ঠিক তেনেদৰে গাভৰু চাং গাভৰুসকলৰ বাবে শিক্ষা-দীক্ষা, হস্তশিল্প আৰু সাংসাৰিক জ্ঞানৰ পঢ়াশালিস্বৰূপ।
যেনে মিচিং সকলৰ 'মৰংঘৰ’ বা 'মুৰংঘৰ', ডিমাছা সকলৰ 'নড্ৰেং', নক্টে নগা সকলৰ 'মৰাং', মিজোসকলৰ 'জালবুক', গাৰোসকলৰ 'নোকপান্থে', কন্যাক নগাসকলৰ ‘আৰিজু’, লোঠাসকলৰ ‘চ্যাংলা’, অৰুণাচলৰ আওসকলৰ ‘য়েনচি’ বা ‘আজুঘু’, আদি সকলৰ 'মুচুপ', কাৰ্বিসকলৰ ‘ফাৰ্লা’ আদি উল্লেখযোগ্য ডেকা চাং।
টাংচাসকলৰ ’লুপপং’, আদি বা আবৰসকলৰ ’মচুপ’, টাংখুল নগাসকলৰ ’লংনাই’, মণিপুৰীসকলৰ ’পাখানলা’, আটংসকলৰ ’লোকফাণ্ডে’ আদি বিভিন্ন ডেকা চাঙৰ নাম৷ মধ্যভাৰতৰ জনজাতিসকলৰ ডেকা চাংবোৰক ’ঘৌটাল’ বোলা হয়৷
যেনে ঘৰসজা, খেতিৰ বাবে ঝুমতলি তৈয়াৰ কৰা, ধানদোৱা, মৰণামৰা আদি কামবোৰত ডেকা চাঙৰ ডেকা সকলে আগভাগ লয়।
তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয় আৰু পুনেৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানত অধ্যয়ন কৰিছিল।
লগতে তেওঁ পুনেৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা সম্পাদনাত ডিপ্লোমা লাভ কৰে।
ইয়াৰ পিছতে, ৰয়ে হিন্দী ছবি পৰিচালনাৰ কাম শিকিবলৈ মুম্বাইলৈ যায় আৰু চাৰিখনকৈ হিন্দী ছবিত সম্পাদনাৰ সহকাৰী হিচাপে কাম কৰে।
তেওঁ কাম কৰা চাৰিখন ছবিৰ ভিতৰত পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত দুখন ছবি আছিল ৰাজেন্দ্ৰ সিং বেদীৰ দস্তক আৰু অসিত সেনৰ চফৰ।
তেওঁ ৰচনা কৰা কেইখনমান পূৰ্ণাংগ নাট হ’ল- কনকলতা, স্বাৰ্থপৰ দৈত্য, ড্ৰেগন, ভকত, হুদুমদেউ, কামৰূপ কি কাহানী, ষ্টাফ ফটোগ্ৰাফাৰ, ফাতেমা বিবিৰ ঘৰ আদি।
ইয়াৰোপৰি তেওঁৰ সৃষ্টিসমূহৰ মাজত আছে- টেলিফিল্ম যাত্ৰা আৰু বন্দীয়াৰ, টেলিনাট- ভূত আৰু বাঢ়নী, লিলি ঐ লিলি, নিংনি ভাওৰীয়া আদি।
অভিনয় কৰিছে অপৰূপা , পাপৰি , অনল , ইমান মৰম কিয় লাগে , অন্তহীন যাত্ৰা আৰু জাহ্ন বৰুৱাৰ অপৰূপাৰ হিন্দী সংস্কৰণ অপেক্ষাত।
বৰ্তমানৰ বৰপেটা জিলাৰ ৰাউলি সত্ৰত ভাবিত চন্দ্ৰ বৰ্মনৰ ঔৰসত আৰু জয়ন্তী বৰ্মনৰ গৰ্ভত ধনদা পাঠকৰ জন্ম হয়।
তেওঁৰ দেউতাক ৰাউলি অপেৰা নামেৰে এটা যাত্ৰাপাৰ্টিৰ গৰাকী আছিল, যাৰ সৈতে তেওঁৰ ডাঙৰ ককায়েক যাদৱ চন্দ্ৰ বৰ্মনো সক্ৰিয়ভাবে জড়িত হৈ আছিল।
ক্লাছিক অৱ মাউণ্টেইনএণ্ড চিজৰ মতে, ফুক্সি আৰু নোৱা আছিল মূল মানৱী আৰু তেওঁলোক পৌৰাণিক কুনলুন পৰ্বত ত বাস কৰিছিল।
ফুক্সি আৰু নোৱাই সন্তান সৃষ্টি কৰিবলৈ মাটিৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু ঐশ্বৰিক শক্তিৰ দ্বাৰা তেওঁলোকে মাটিৰ চিত্ৰবোৰক জীৱিত কৰি তুলিছিল।
ফুক্সি আৰু নোৱাক সাধাৰণতে চীনৰ প্ৰাৰম্ভিক পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজৰ তিনিজন সাৰ্বভৌমৰ ভিতৰত দুজন হিচাপে চীনাসকলে স্বীকৃতি দিছিল।
তাৰ পিছত পাংগু থিয় হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে আৰু তেওঁৰ শৰীৰ নদী, পৰ্বত, উদ্ভিদ, জন্তু আৰু পৃথিৱীৰ আন সকলো বস্তুলৈ পৰিৱৰ্তিত হয়।
তেওঁক তেওঁৰ ভগ্নী আৰু পত্নী নোৱাৰ সৈতে মানৱী আৰু সংগীতৰ সৃষ্টিৰ কৃতিত্ব দিয়া হয়, লগতে চিকাৰ, মাছ ধৰা, ঘৰুৱাকৰণ আৰু ৰন্ধন প্ৰণালীৰ লগতে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০০ ৰ সমসাময়িক চীনা চৰিত্ৰ লিখাৰ কেংজি প্ৰণালী আৱিষ্কাৰক বুলি কোৱা হয়।
চীনা ৰাজবংশীয় কালৰ আৰম্ভণিতে ফুক্সিক তিনিগৰাকী সাৰ্বভৌম ব্যক্তিৰ ভিতৰত প্ৰথম হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
পৌৰাণিক কাহিনীটোৰ এক ঐতিহাসিক ব্যাখ্যা অনুসৰি হুয়াক্সু মাতৃতান্ত্ৰিক সমাজৰ এগৰাকী নেত্ৰী আছিল যি সময়ত প্ৰাৰম্ভিক চীনা ভাষা দক্ষতা বিকশিত হৈছিল।
ফুক্সিক "মূল মানৱ" বুলি জনা গৈছিল, আৰু তেওঁ চেংজী (সম্ভৱতঃ আধুনিক লেণ্টিয়ান, শানক্সি প্ৰদেশ বা তিয়ানচুই, গানচু প্ৰদেশ) নামৰ ঠাইত হালধীয়া নদীৰ তলৰ-মাজভাগত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল বুলি কোৱা হৈছিল।
কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ পিছত যুধিষ্ঠিৰ সম্ৰাট হয় আৰু তেওঁৰ অনুৰোধত বিদুৰেই পুনৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী পদত অধিষ্ঠিত হয়।
বহু বছৰৰ পিছত, ধৃতৰাষ্ট্ৰ, গান্ধাৰী, কুন্তী আৰু বিদুৰে অৱসৰ লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু এটা সাধাৰণ জীৱন যাপন কৰিবলৈ অৰণ্যলৈ যায়।
যেতিয়া যুধিষ্ঠিৰে দুবছৰৰ পিছত তেওঁলোকক লগ কৰিবলৈ অৰণ্যলৈ গৈছিল, তেতিয়া তেওঁ বিদুৰৰ দেহটো নিষ্প্ৰাণ অৱস্থাত পাইছিল।
তেওঁ যেতিয়া শৱটোৰ ওচৰলৈ গৈছিল, সেইসময়তেই বিদুৰৰ আত্মাই যুধিষ্ঠিৰৰ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰে, ইয়াৰ লগে লগে যুধিষ্ঠিৰে অনুভৱ কৰিছিল যে তেওঁ আৰু বিদুৰ একেটাই সত্তা, যমৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
যুধিষ্ঠিৰে বিদুৰাৰ মৃতদেহটো অৰণ্যতে সৎকাৰ বিহীন ভাৱে এৰি থৈ আহিছিল, কিয়নো কোনো এক স্বৰ্গীয় কণ্ঠই যুধিষ্ঠিৰক বিদুৰৰ মৃতদেহটো সৎকাৰ কৰিবলৈ মানা কৰিছিল।
যেতিয়া দেৱতা বিষ্ণুৱে কৃষ্ণ হিচাপে অৱতাৰ লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল, সমসাময়িক ভাৱে অৰ্ধঈশ্বৰ সকলেও পুনৰ জনম লাভ কৰে।
বিচিত্ৰবীৰ্যৰ সন্তান অবিহনেই মৃত্যু হোৱাত মাক সত্যৱতীৰ কথা মতে ব্যাস আৰু অম্বিকা অম্বালিকাৰ ফালৰ পৰা ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু পাণ্ডুৰ জন্ম হয়।
দুয়োগৰাকী ৰাণীয়ে ব্যাসলৈ ভয় কৰিছিল বাবে অম্বিকাৰ এগৰাকী লিগিৰী আৰু ব্যাসৰ মাজত নিয়োগৰ মাধ্যমেৰে বিদুৰৰ জন্ম হয়।
কৃষ্ণক বাদ দি, বিদুৰক পাণ্ডৱ সকলৰ পৰামৰ্শদাতা হিচাপে আটাইতকৈ বেছি সন্মান কৰা হৈছিল, তেওঁ বিভিন্ন সময়ত তেওঁলোকক ধ্বংস কৰাৰ উদ্দেশ্যে দুৰ্যোধনৰ ষড়যন্ত্ৰৰ বিষয়ে আগতীয়াকৈ সতৰ্ক কৰিছিল।
প্ৰথমাৱস্থাত তেওঁৰ মোকৰ্দমাটোৱে কোনো সঁহাৰি নোপোৱাত দেৱীয়ে আদালতৰ বাহিৰত ঊনৈশ দিনীয়া অনশনত বহিছিল।
যেতিয়া আদালতে বিষয়টো গ্ৰহণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় তেতিয়া দেৱী ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত এগৰাকী চৰ্চিত ব্যক্তি হৈ পৰিছিল।
আদালতে ১৯৮৭ চনত খনিৰ ওপৰত স্থগিতাদেশ আৰোপ কৰাৰ লগতে পাহাৰত বিস্ফোৰণৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰে।
খনিৰ মালিকসকলে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত আপীল কৰিছিল যদিও ১৯৯৫ চনৰ জুলাই মাহত আদালতে তেওঁলোকৰ এই আপীল নাকচ কৰে।
তেতিয়াৰ ফাৰ্ষ্ট লেডী হিলাৰী ক্লিণ্টনে তেওঁৰ প্ৰতি আগ্ৰহ দেখুৱাই আৰু সেই বছৰেই দেৱীক বেইজিংত অনুষ্ঠিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল।
তেওঁ কি কাৰণৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিছিল আৰু সাধাৰণ মানুহে এনেক্ষেত্ৰত কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে তাৰ বিষয়ে এই অনুষ্ঠানত বক্তব্য আগবঢ়াইছিল।
আৰু শেষত জনহিতৰ বাবে, ছিমলা হাই ক’ৰ্টত আঠচল্লিশ জন খনি মালিকৰ বিপক্ষে এটি ‘পি আই এল’ দাখিল কৰে; এই যুঁজত ‘পিপ’লচ্ একচন ফৰ পিপ’ল ইন নীড’ নামৰ এটি স্থানীয় সেচ্ছাসেৱী সংগঠন দেৱীৰ কাষত থিয় দিয়ে।
অৱশ্যে দলটোৱে তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে থকা সকলো অভিযোগ অস্বীকাৰ কৰিছিল আৰু দাবী কৰিছিল যে কিংকৰী দেৱীয়ে তেওঁলোকক কেৱল ব্লেকমেইল কৰিছিল।
১৯৮৫ চনত ডুন ভেলী কুৱেৰীবোৰ বলপূৰ্বক বন্ধ কৰাৰ পিছত, হিমাচলৰ চিৰমৌৰ জিলাত চূণশিল খনন এক ডাঙৰ ব্যৱসায়লৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল।
কেতিয়াও আনুষ্ঠানিক শিক্ষা লাভ কৰাৰ সুযোগ নোপোৱা কিংকৰী দেৱীয়ে এই খননৰ বিৰূদ্ধে মাত মাতিছিল আৰু পৰিৱেশ সজাগতা সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত অন্যতম ভূমিকা লৈছিল।
১৯২৫ চনত হিমাচল প্ৰদেশৰ সিৰমোৰ জিলাৰ ঘাটন গাঁৱৰ এটা জনজাতীয় পৰিয়ালত কিংকৰী দেৱীৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁ শৈশৱকালত অন্য লোকৰ ঘৰত গৃহকৰ্মী হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ১৪ বছৰ বয়সত শ্ৰমিক শ্বামু ৰামৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল।
তেওঁ, তেওঁৰ জন্মস্থান হিমাচল প্ৰদেশত হোৱা অবৈধ খনন কাৰ্যৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰাৰ বাবে জনাজাত।
চুইপাৰ হিচাপে যেতিয়া এটা নতুন চাকৰিত কিংকৰী দেৱী মকৰল হয়, তেওঁ লক্ষ্য কৰিলে যে হিমাচল প্ৰদেশৰ পাহাৰৰ কিছু অংশত বৃহৎ পৰিমাণৰ খনন হয়, যি কাৰ্যই পানী যোগানৰ ক্ষতি কৰিছিল আৰু ধানখেতি ধ্বংস কৰিছিল।
অৱশেষত হিমাচল প্ৰদেশস্থিত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ মূলৰ এটি দাতব্য সংগঠনে এক পাঞ্জাৱী বাতৰি কাকতৰ বিৱৰণৰ ভিত্তিত তেওঁক আৰ্থিক ভাৱে সহায় কৰি জীৱনৰ পিছৰছোৱা সময় সহজ কৰি তুলিছিল।
আদিতে এই উৎসৱ গুইমাৰা,পলাশবাৰী ,ৰামপুৰ, খতিয়ামাৰী, পাৰ্ল্লী, নহিৰা, ছয়গাঁও, বৰদুৱাৰ,আজাৰা, বৰ হেৰামদ, শ্যামৰায়, শিকাৰহাটী আদিকৈ মাত্ৰ কেইখনমান ঠাইতে পালন কৰা হৈছিল যদিও বৰ্তমানে তাৰ ব্যাপকতা দেখা যায়।
সাধাৰণতে গাঁৱৰ নামঘৰত এই উৎসৱ অনুষ্ঠিত হয় যদিও সুবিধা নথকা ঠাইবোৰত মুকলি পথাৰতেই সাময়িকভাৱে বাহঁৰ খুটা পুতি ৰভা দি ইয়াৰ আয়োজন কৰে।
ওচৰৰ নামঘৰসমূহৰ বিগ্ৰহসমূহ আসনেৰে সৈতে আনি সুঁৱৰি-থলীৰ পূৰ্ব দিশত এটা শাৰীত স্থাপন কৰা হয়।
শিশু কৃষ্ণৰ বাবে নন্দজায়া যশোদাৰ দধিমথন,কানাইৰ চাতুৰী প্ৰভৃতি এই উৎসৱৰ জৰিয়তে জনসাধাৰণে স্মৰণ কৰাৰ সুযোগ পায় বাবে ইয়াৰ নাম সুঁৱৰি ।
জে. এছ. জি. উইলচনৰ মতে, ব্যক্তিগত পৰ্যায়ৰ সলনি আনুষ্ঠানিকভাৱে মৌদ্ৰিক পৰি সম্পদ লেনদেনৰ কেন্দ্ৰকে মুদ্ৰা বজাৰ বুলি কোৱা হয়।
ক্ৰোথাৰৰ মতে, প্ৰায় মুদ্ৰাৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ৰ কাম কাজৰ লগত নিয়োজিত বিভিন্ন ব্যৱসায় প্ৰতিষ্ঠানসমূহক সামুহিকভাৱে মুদ্ৰা বজাৰ বুলি কোৱা হয়।
মুদ্ৰা বজাৰত নগদ বা মুদ্ৰাৰ লেনদেনৰ বিপৰীতে বিনিময় পত্ৰ, ব্যৱসায়িক বিল আৰু ট্ৰেজাৰী বিল তথা অন্যান্য হ্ৰস্বকালীন সময়ৰ বাবে কৰা আহিলাৰ লেনদেন কৰা হয়।
মুদ্ৰা বজাৰ হ’ল এক প্ৰণালীবদ্ধ প্ৰতিষ্ঠানিক ব্যৱস্থা য’ত ধৰুৱাক প্ৰয়োজনীয় পুঁজিৰ যোগান ধৰা হয়।
একো একোটা চুবুৰীৰ কুমাৰী ছোৱালীবোৰ লগ হৈ কোনোবা এঘৰত বিশেষকৈ আহল-বহল ঠাই থকা গৃহস্থৰ চোতালত নতুবা নামঘৰৰ প্ৰাংগণত চৰাই ব্ৰত উৎসৱ পাতে।
অনুষ্ঠানৰ বাবে তেওঁলোকে নৈৰ পাৰৰ আঠালেতীয়া বা আলতীয়া মাটি বিচাৰি নতুবা কুমাৰৰ ঘৰৰ পৰা মাটি সংগ্ৰহ কৰি চৰাই সজা কাম আৰম্ভ কৰে।
এইদৰে সজা চৰাইবোৰ তিনিটা শ্ৰেণীত ভাগ কৰা হয়- জোৰা চৰাই, ঝুমুৰী চৰাই আৰু গোট চৰাই বা জলচৰ জীৱ, বিশেষকৈ কাছ তৈয়াৰ কৰে।
প্ৰায় ৩ পৰা ৪ ইঞ্চিমান বিভিন্ন আকৃতিৰ সৰু সৰু চৰাই ৮ ৰ পৰা ১০ ইঞ্চিমান দীঘল বাঁহৰ কাঠিত গুজি চৰাইবোৰ বিন্ধাই ৰখা হয় এনেদৰে কেইবাটাও চৰাই একেলগে এটা ঘিলা পিঠা আকৃতিৰ মাটি এডোখৰত গুজি গুজি সজোৱা হয়।
ডাঙৰ চৰাইবোৰ এহাতমান দীঘল বাঁহৰ কাঠিত এটা এটাকৈ নাইবা কাঠিডাল ফালি দুফলীয়া কৰি দুটা চৰাই গুজি দিয়া হয়।
যি সকলে চৰাইবোৰ সুন্দৰকৈ ৰং বোলাই ধুনীয়াকৈ গঢ় দিব পাৰে তেনে কুমাৰীয়ে ভবামতে মনৰ জোখাৰে সুন্দৰ সুঠাম আকৰ্ষণীয় বৰ লাভ কৰে বুলি এক জনবিশ্বাস আছে।
আঘোণ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিৰ নিশা হাজো তথা ইয়াৰ নিকটৱৰ্তী কুলহাটী, শুৱালকুচি আদি অঞ্চলৰ সধবা আৰু কুমাৰী ছোৱালী সকলে ৰূপে-গুণে মনৰ পছন্দৰ পাত্ৰ লাভ কৰাৰ লগতে স্বামীৰ মংগল কামনাৰ বাবে এই ব্ৰত পালন কৰে।
মূল ব্ৰত পালনৰ আগদিনা তেওঁলোকে মদনাচল আৰু কামেশ্বৰ পাহাৰৰ নামনি অঞ্চলৰ পৰা শৰ ফুল সংগ্ৰহ কৰি আনে।
তেওঁ এম এম কালবুৰ্গিৰ হত্যাৰ প্ৰতিবাদ স্বৰূপে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা ওলোটাই দিছিল আৰু ভাৰতবৰ্ষত হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰো তেওঁ বিৰোধিতা কৰে।
কন্নড় অভিনেতা, নাট্যশিল্পী, সংস্কৃত পণ্ডিত তথা ঔপন্যাসিক আৰ ভি জাগিৰদাৰ আৰু তেওঁৰ পত্নী শাৰদা আদ্যৰ শশী দ্বিতীয় গৰাকী জী।
জাগিৰদাৰে 'আদ্যা ৰংগচাৰ্য' আৰু 'শ্ৰীৰংগ' ছদ্মনামেৰে লিখা-মেলা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ সাহিত্য সম্ভাৰ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঐতিহ্য ৰূপে সংৰক্ষিত হৈছে।
মুম্বাইৰ 'বিদ্যা ভৱন'ত তেওঁ সাংবাদিকতাৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ১৯৬৯-৭০ চনত প্ৰথম হৈ সাংবাদিকতাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
২০১৫ চনৰ ৯ অক্টোবৰত তেওঁ সাহিত্য অকাডেমিৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ পদবীৰপৰা পদত্যাগ কৰে আৰু সাহিত্য অকাডেমি পদকটো ঘূৰাই দিয়ে।
পদক ওভতাই দি তেওঁ এম এম কালবুৰ্গিৰ হত্যাকাণ্ড সম্পৰ্কত অকাডেমিৰ নিষ্ক্ৰিয়তা আৰু মৌনতাৰ প্ৰতিবাদ কৰে আৰু অন্য সাহিত্যিক সকলে কৰা বিৰোধত যোগদান কৰে।
২০১৮ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰ তাৰিখে, নৱম গোৱা আৰ্ট আৰু সাহিত্য সন্মিলনৰ তেওঁৰ আদৰণি ভাষণত দেশপাণ্ডেই ভাৰতবাসীক হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ এখন বিচৰাৰ পৰিণামৰ বিষয়ে ভাবিবলৈ আহ্বান জনায় আৰু লগতে ভাৰত-পাক বিভাজনৰ সময়ত হোৱা হিংসা আৰু নৰহত্যাৰ বিষয়ে স্মৰণ কৰে।
দেশপাণ্ডেই চাৰিখন শিশু গ্ৰন্থ, কিছু সংখ্যক গল্প আৰু নখন উপন্যাসৰ উপৰিও বহুতো প্ৰবন্ধ লিখিছে, যিবোৰ 'ৰাইটিং ফ্ৰম দ্য মাৰ্জিন এণ্ড আডাৰ এচেজ' সংকলনত সংকলিত হৈছে।
ব্ৰিটেইনত এনে আক্ৰমণ, বিশেষকৈ পুৰুষৰ বিৰুদ্ধে হোৱা আক্ৰমণৰ বিষয়ে কম কৈ অভিযোগ দাখিল কৰা হয় আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপে এনে বহু ঘটনা চৰকাৰী পৰিসংখ্যাত প্ৰকাশ নাপায়।
যৌন সম্পৰ্ক কৰাত অমান্তি হোৱা, বিবাহৰ প্ৰস্তাৱ আৰু যৌতুকৰ দাবী অস্বীকাৰ কৰাৰ বাবে লোৱা প্ৰতিশোধ
বৰ্তমান সময়ত পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত এচিড আক্ৰমণৰ খবৰ পোৱা যায়, যদিও সাধাৰণতে এনেকুৱা ঘটনা বেছিকৈ সংঘটিত হয় উন্নয়নশীল দেশবোৰত।
অপৰাধীৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ আইনী ব্যৱস্থা গ্ৰহণ আৰু এচিড বিক্ৰীৰ ওপৰত কৰা নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে ২০০২ চনৰ পৰা প্ৰতি বছৰে এনে ঘটনাৰ হাৰ ১৫-২০% হ্ৰাস পাইছে।
"এচিড চাৰ্ভাইভাৰ্ছ ট্ৰাষ্ট ইণ্টাৰনেচনেল"ৰ মতে প্ৰকৃত সংখ্যা ১০০০ অতিক্ৰম কৰিব পাৰে।
এচিড আক্ৰমণ হ’ল কোনো ব্যক্তিৰ শৰীৰলৈ লক্ষ্য কৰি এচিদ বা তেনে জাতীয় ক্ষতিকৰ দাহ্য তৰল নিক্ষেপ কৰা আৰু ই হৈছে এক প্ৰকাৰৰ হিংসাত্মক আক্ৰমণ; যাৰ উদ্যেশ্য শৰীৰৰ অংশবিশেষ, বিশেষকৈ মুখমণ্ডল বিকৃত কৰা বা হত্যা কৰা।
এই আক্ৰমণৰ অপৰাধীসকলে ভুক্তভোগীসকলৰ ওপৰত ক্ষয়কাৰী তৰল নিক্ষেপ কৰি শৰীৰ জ্বলাই দিয়ে, ছালৰ কোষকলা ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰে, প্ৰায়ে হাড়বোৰ উন্মুক্ত হয় আৰু কেতিয়াবা দ্ৰৱীভূতও হয়।
বিশেষকৈ সেইবোৰ ঠাইত য'ত শক্তিশালী এচিড নিয়ন্ত্ৰিত বজাৰতহে পোৱা যায়, তাত শক্তিশালী ক্ষাৰীয় সামগ্ৰী, যেনে কষ্টিক চ’ডা আদিৰ জলীয় দ্ৰৱণ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ভুক্তভোগী আৰু অপৰাধীসকলৰ লৈংগিক অনুপাতৰ সঠিক অনুমান কৰা কঠিন; কিয়নো বহুতো এচিড আক্ৰমণ ঘটনা নথিভুক্ত কৰা নহয়।
উদাহৰণ স্বৰূপে ২০১০ চনত "দ্য লেঞ্চেট"-এ কৰা এক অধ্যয়নত বৰ্ণনা কৰা হৈছিল যে পাকিস্তানত এচিড আক্ৰমণৰ ঘটনাৰ কোনো নিৰ্ভৰযোগ্য পৰিসংখ্যা নাই।
এই আক্ৰমণবোৰৰ দীৰ্ঘম্যাদী পৰিণামবোৰৰ ভিতৰত থাকিব পাৰে অন্ধত্ব, লগতে চকু জ্বলা-পোৰা কৰা, মুখ আৰু শৰীৰৰ গুৰুতৰ স্থায়ী দাগ, লগতে সুদূৰপ্ৰসাৰী সামাজিক, মানসিক আৰু অৰ্থনৈতিক অসুবিধা।
বিন্নী য়াংগা ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিকল্পনা আয়োগৰ প্ৰাক্তন সদস্য আছিল আৰু মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনত দুই নডেল সংস্থাজন শিক্ষণ সংস্থা আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যিক সম্পদ কেন্দ্ৰৰ মুৰব্বী আছিল।
তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় সাক্ষৰতা মিছন কৰ্তৃপক্ষ আৰু খাদী আৰু গ্ৰামোদ্যোগ আয়োগৰ কাৰ্যবাহী সমিতিৰ সদস্য আছিল।
তেওঁ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যিক মহিলা আয়োগ, ভাৰতীয় জনজাতীয় সমবায় বিপণন উন্নয়ন ফেডাৰেচন, গুৱাহাটীৰ ভাৰতীয় উদ্যোগ প্ৰতিষ্ঠান, আৰু য়ুপিয়া জিলা গ্ৰাম্য স্বাস্থ্য মিছনৰ সদস্য আছিল।
ইয়াৰ লগতে তেওঁ মুস্কান চচাইটি, পাপুম পাৰে জুভেনাইল জাষ্টিছ বোৰ্ড, ইটানগৰৰ ৰাম কৃষ্ণ মিছন হস্পিটেল আৰু কাণ্ট্ৰি ৱমেন এছচিয়েছন অফ ইণ্ডিয়াৰ সদস্য আছিল।
বিন্নী য়াংগাই ১৯৭৯ চনত আৰম্ভ কৰা প্ৰাপ্তবয়স্ক শিক্ষা আৰু নাৰ্চাৰী কেন্দ্ৰটো ১৯৮৮ চনত ওজু ৱেলফেয়াৰ এছোচিয়েচন নামত চ'ছাইটি হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰিছিল।
ই চেপাত ১০০ গৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে বিনামূলীয়া শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান, ১৫০ গৰাকী অনাথ শিশুৰ বাসস্থান শিশুগৃহ, ৪৫জন নিঃস্ব ছোৱালী বা মহিলাৰ বাৱে চৰ্ট ষ্টে হোম, কৰ্মী মহিলা হোষ্টেল, এটা পৰিয়াল ৰক্ষণাবেক্ষণ কেন্দ্ৰ আৰু মহিলাৰ হেল্পলাইন পৰিচালনা কৰে।
তেওঁলোকে চিবিএছই পাঠ্যক্ৰম আৰু বৃত্তিমূলক প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰৰ পিছত এখন মাধ্যমিক বিদ্যালয়, টাৱাং জিলাৰ জাংত কস্তুৰবা গান্ধী বালিকা বিদ্যালয়ও পৰিচালনা কৰে।
সংগঠন খনে ইয়াৰ চৌহদত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ সংস্থা,জন শিক্ষস্থান আৰু ৰাজ্যিক সম্পদ কেন্দ্ৰৰো ব্যৱস্থা কৰে।
তেওঁৰ পিতৃ নামনি সোৱণশিৰী জিলাৰ প্ৰাক্তন ৰাজনৈতিক সহায়ক স্বৰ্গীয় বিনি জাইপু আৰু মাতৃ পৰম্পৰাগত হস্ততাঁত পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে জনাজাত বিনি য়াংয়া।
বিন্নী তেওঁলোকৰ দুই কন্যাৰ জ্যেষ্ঠ আছিল সৰু গৰাকী অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যিক মহিলা আয়োগৰ বৰ্তমানৰ অধ্যক্ষ গুমৰি ৰিংগু।
তেওঁ ৰাজস্থানৰ বনস্থলী বিদ্যাপীঠত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ছাত্ৰকালত তেওঁ এক ছোৱালীৰ মঞ্চ গঠন কৰিছিল।
তেওঁ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিকল্পনা আয়োগৰ সদস্য আছিল আৰু ওজু ৱেলফেয়াৰ এছোচিয়েচনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা।
ওজু ৱেলফেয়াৰ এছোচিয়েচন অৰুণাচল প্ৰদেশত অৱস্থিত এক বেচৰকাৰী সংগঠন আৰু ই সমাজৰ দুৰ্বল শ্ৰেণীৰ কল্যাণৰ বাবে কাম কৰি আহিছে।
বাল্য বিবাহ, জোৰকৈ বিবাহ কৰোৱা আৰু যৌতুকৰ দৰে সামাজিক ব্যাধিৰ বিৰুদ্ধে প্ৰচাৰ চলোৱাৰ লগতো এই সংগঠন জড়িত।
২০১২ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
এই সময়ছোৱাত তেওঁ ১৯৭৯ চনত এটা প্ৰাপ্তবয়স্ক শিক্ষা আৰু নাৰ্চাৰী কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰে আৰু পিছলৈ নিঃস্ব ছোৱালীসকলৰ বাবে এটা আশ্ৰয় গৃহ স্থাপন কৰে।
আৰক্ষী বাহিনীৰ সৈতে মাত্ৰ এবছৰ সেৱা আগবঢ়োৱাৰ পিছত তেওঁ ১৯৮৮ চনত পূৰ্ণকালীন সময়ৰ ভিত্তিত সামাজিক সেৱাত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ পদত্যাগ কৰে।
বিন্নী য়াংগায়ে স্বাস্থ্য আৰু অন্যান্য বিষয়ৰ ওপৰত সামাজিক সজাগতা অভিযান আৰু চেমিনাৰ আয়োজন কৰিছিল আৰু ভাৰতৰ পৰম্পৰাগত শিল্পৰ প্ৰচাৰৰ সৈতেও জড়িত আছিল।
এই সংস্থায়ে যুক্তৰাজ্য, দক্ষিণ আফ্ৰিকা আৰু ভূটানৰ দৰে দেশত বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তৰ্জাতিক প্ৰদৰ্শনীত অংশগ্ৰহণ কৰিছে।
২০০৭ চনত বিন্নী য়াংগা গ্ৰীৱাৰ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল কিন্তু এইসময়তো তেওঁৰ কাৰ্যকলাপ সমূহ কৰিবলৈ এৰা নাছিল।
সাধাৰণতে মন্ত্ৰৰ বাবে প্ৰায়ে পৰিৱৰ্তিত ৰূপৰ লেটিন মন্ত্ৰোচ্ছাৰণৰ প্ৰয়োজন হয় আৰু যাদুদণ্ডৰ সঞ্চালন কৰা হয়।
অৱশ্যে, ৰাউলিঙে প্ৰকাশ কৰিছে যে বিশেষকৈ প্ৰতিভাশালী যাদুকৰসকলে যাদুদণ্ডৰ সহায় অবিহনে মন্ত্ৰ প্ৰক্ষেপ কৰিব পাৰেড যদিও যাদুণ্ডৰ প্ৰয়োগৰ দ্বাৰা উৎপাদিত যাদু সাধাৰণতে অধিক সঠিক আৰু শক্তিশালী।
এই বিশেষ কৌশলটো হগৱাৰ্টছত অধ্যয়নৰ ষষ্ঠ বৰ্ষত শিকোৱা হয় আৰু মন্ত্ৰ প্ৰয়োগ কৰোঁতাজনক মন্ত্ৰোচ্ছাৰণতত মনোনিবেশ কৰাৰ প্ৰয়োজন হয়।
যদিও গ্ৰন্থসমূহত বৰ্ণনা কৰা বেছিভাগ যাদুৰ বাবে প্ৰয়োগ কৰোঁতাজনে তেওঁৰ কণ্ঠস্বৰ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে যদিও কিছুমানে সেয়া নকৰে ।
যেনে সমগ্ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে পৰ্যাপ্ত বেঙুনীয়া শ্লিপিং বেগ নিৰ্মাণ কৰা বা অৰ্ডাৰ অফ দ্য ফিনিক্সৰ শেষৰ ফালে ভলডেমৰ্টৰ সৈতে তেওঁৰ দ্বৈত যুদ্ধৰ সময়ত এয়া দেখা পোৱা যায়।
তেওঁ বৰ্ণনা কৰিছে যে যাদুকৰী বা যাদুকৰসকলে যাদু ব্যৱহাৰ কৰি খাদ্য ৰান্ধিব আৰু প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে আৰু আনকি ইয়াক বহুগুণে বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, কিন্তু শূন্যৰপৰা ইয়াক সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে।
শৃংখলাটোত খাদ্যৰ এনে বহুতো উদাহৰণ আছে যিবোৰ একোৰে পৰা উদ্ভৱ হোৱা দেখা নাযায়, যেনে মলি ৱিজলীৰ পাকঘৰৰ পাত্ৰত হঠাতে খাদ্য সামগ্ৰী আৱিৰ্ভাব হয় আৰু প্ৰফেচাৰ মেকগোনাগালে চেম্বাৰ অফ চিক্ৰেটছত হেৰী আৰু ৰনৰ বাবে এক স্বয়ম্ভূভাৱে পূৰ হৈ পৰা চেণ্ডউইচৰ প্লেটৰ সৃষ্টি কৰে।
ইয়াক ৰান্ধনীশালত থকা এল্ভবোৰে প্ৰস্তুত কৰে আৰু মূল হলঘৰটোৰ প্ৰকৃত মেজকেইখনৰ পোনপটীয়াকৈ তলত থকা চাৰিখন প্ৰতিলিপি মেজত ৰাখে।
ফলস্বৰূপে, হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য গবলেট অফ ফায়াৰত ডাম্বলড’ৰে কোৱাৰ দৰে এনে কোনো মন্ত্ৰ নাই যিয়ে সঁচাকৈয়ে মৃতকক পুনৰ জীৱিত কৰিব পাৰে।
উদাহৰণ স্বৰূপে, হগৱাৰ্টছৰ সকলো প্ৰধান শিক্ষকে মৃত্যুৰ পিছত এখন প্ৰতিকৃতিত আৱিৰ্ভাব হয় আৰু ভৱিষ্যত প্ৰজন্মই তেওঁলোকৰ পৰা পৰামৰ্শ লয়।
প্ৰাইৰি ইনকেণ্টেটম প্ৰভাৱৰ জৰিয়তে যাদুকৰীভাৱে হত্যা কৰা লোকসকলৰ ভূতসদৃশ ছাঁয়া বা প্ৰতিকৃতিৰ সৈতে কথা পতাটো সম্ভৱ।
পুনৰুত্থান পাথৰে মৃতকৰ সৈতে কথা পাতিবলৈও সুবিধা প্ৰদান কৰে কিন্তু যিসকলক পাথৰটোৱে ঘূৰাই আনে তেওঁলোক ভৌতিক বা স্পৰ্শ কৰিব পৰা নহয়, বা তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ শান্তিপূৰ্ণ বিশ্ৰামৰ পৰা বিচলিত হ'ব নিবিচাৰে।
গোটেই শৃংখলাটোত এই সীমাটো নিৰন্তৰ উল্লেখ কৰা হৈছে আৰু যাদুকৰসকলে তেওঁলোকৰ নিজৰ বিপদত ইয়াক অতিক্ৰম কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে।
একেদৰে জীৱন বজাই ৰাখিবলৈ কোনো মহান শক্তিৰ সামগ্ৰী যেনে ফিলছফাৰ্ছ ষ্টোন বা হ’ৰক্ৰাক্স ব্যৱহাৰ নকৰিলে নিজকে অমৰ কৰি তোলা সম্ভৱ নহয়।
যদি এজন ব্যক্তি তিনিটা ডেথলী হেল’জৰ অধিকাৰী হয় তেন্তে তেওঁলোকৰ ওচৰত মৃত্যুৰ গৰাকী হোৱাৰ সঁজুলি থাকিব বুলি কোৱা হয়।
কিন্তু এইটো ইংগিত দিয়া হৈছে যে এজন প্ৰকৃত মৃত্যুৰ গৰাকী হোৱাটো হৈছে মৃত্যু অনিবাৰ্য বুলি স্বীকাৰ কৰিবলৈ ইচ্ছুক হোৱা।
কিয়নো শৃংখলাটোত কেইবাটাও চৰিত্ৰ আছে যিবোৰ অস্বাভাৱিকভাৱে দীৰ্ঘম্যাদী (যেনে গ্ৰিচেল্ডা মাৰ্চবেংকচ, যি আলবাছ ডাম্বলডোৰৰ অ'.ডব্লিউ.এল পৰীক্ষাৰ সময়ত এজন ইনভিজিলেটৰ আছিল)।
পঞ্চম গ্ৰন্থখনত প্ৰায় মুণ্ডহীন নিকৰ দ্বাৰা কোৱা হৈছে যে সকলো যাদুকৰী আৰু যাদুকৰৰ মৃত্যুৰ পিছত ভূত হোৱাৰ বিকল্প আছে।
ডাইনী আৰু যাদুকৰসকলে তেওঁলোকৰ যাদু কেনেদৰে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব লাগে তাক শিকিবলৈ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে।
সৰু আৰু অপ্ৰশিক্ষিত শিশুৰ ক্ষেত্ৰত যাদুৱে তীব্ৰ শংকা, ভয়, খং আৰু দুখৰ মুহূৰ্তত অৱচেতনভাৱে নিজকে প্ৰকাশ কৰে।
উদাহৰণ স্বৰূপে, হেৰী পটাৰে এবাৰ আপচুকৈ চুলি কাটি পুনৰাই চুলি গজাইছিল আৰু মাহীয়েক মাৰ্জক এক বিশাল আকাৰলৈ ওফোন্দাই তুলিছিল।
এই প্ৰতিক্ৰিয়াসমূহ সাধাৰণতে নিয়ন্ত্ৰণহীন হয় যদিও এজন অপ্ৰশিক্ষিত শিশু হিচাপে টম মাৰ্ভোলো ৰিডলে বস্তুবোৰ স্পৰ্শ নকৰাকৈ চলাচল কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল, জন্তুবোৰক প্ৰশিক্ষণ নিদিয়াকৈ তেওঁ বিচৰা কাম কৰিবলৈ বাধ্য কৰিছিল, তেওঁক বিৰক্ত কৰা লোকসকলৰ সৈতে "বেয়া ঘটনা ঘটাব" পাৰিছিল, বা ইচ্ছা কৰিলে তেওঁলোকক আঘাত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
আগতে উল্লেখ কৰাৰ দৰে কমবয়সীয়া অপ্ৰশিক্ষিত যাদুকৰসকলে আৱেগৰ উচ্চ শিখৰত থাকিলে অনিয়ন্ত্ৰিত যাদু আৰম্ভ কৰিব পাৰে।
উদাহৰণ স্বৰূপে, হাফ-ব্লাড প্ৰিন্সত, ৰেমাছ লুপিনে নিম্ফেডোৰা টংকছৰ পৰা নিজকে আঁতৰাই ৰাখিবলৈ আৰম্ভ কৰে তেতিয়াই ভগ্ন হৃদয়ৰ টংকছে অস্থায়ীভাৱে মেটামৰ্ফমাগাছ হিচাপে নিজৰ শক্তি হেৰুৱায়।
আন এটা উদাহৰণ হৈছে মেৰোপ গণ্ট, যি কেৱল দেউতাকৰ অত্যাচাৰৰ পৰা আঁতৰত যিকোনো যাদুকৰী ক্ষমতা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল, কিন্তু তাৰ পিছত তেওঁৰ স্বামীয়ে তেওঁক এৰি দিয়াৰ পিছত এই ক্ষমতা পুনৰ হেৰুৱাইছিল।
উদাহৰণ স্বৰূপে, পেট্ৰনাছ মন্ত্ৰৰ বাবে প্ৰক্ষেপকাৰীগৰাকীয়ে এক সুখী স্মৃতিত মনোনিবেশ কৰিব লাগে।
ইয়াৰ এটা উদাহৰণ হ'ল যেতিয়া চিৰিয়াছক ডিমেণ্টৰৰ চুম্বন প্ৰদান কৰাৰ দৰে বিপদ উপস্থিত হয় হেৰীয়ে এক ভৌত পেট্ৰনাছ প্ৰক্ষেপ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
বেলাট্ৰিস্ক লেষ্ট্ৰেঞ্জৰ সৈতে দ্বৈত যুদ্ধৰ সময়ত হেৰীয়ে আৱিষ্কাৰ কৰে যে এই নিষিদ্ধ ক’লা যাদুৰ কাৰ্যকৰী ব্যৱহাৰৰ বাবে অত্যাচাৰী আকাংক্ষাৰ প্ৰয়োজন।
আন এজনৰ যাদুদণ্ড ব্যৱহাৰ কৰোঁত তেওঁৰ মন্ত্ৰ সাধাৰণতে যিমান শক্তিশালী হ'ব লাগে সিমান শক্তিশালী নহয়।
হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য অৰ্ডাৰ অফ দ্য ফিনিক্সত চেভেৰাছ স্নেইপে এবাৰ হেৰী পটাৰক হেৰীৰ প্ৰথম অক্লুমেন্সি পাঠৰ সময়ত "সময় আৰু স্থানৰ গুৰুত্ব"ৰ বিষয়ে কৈছিল।
লকেট ৰূপত থকা হ’ৰক্ৰাক্সৰ কাষ চাপিবলৈ যাদুকৰীভাৱে লুকুৱাই ৰখা নাওখন বিচাৰি পোৱাৰ পিছত হেৰীক এল্বাছ ডাম্বলড'ৰে কৈছিল যে "যাদুৱে সদায় চিন এৰি যায়, কেতিয়াবা অতি স্পষ্ট চিন।
আনহাতে মাগোল পিতৃ-মাতৃৰ পৰা জন্ম হোৱা ডাইনী বা যাদুকৰক মাগোলজাত বা উপলুঙাসূচক শব্দ মাডব্লাড বুলি জনা যায়।
হেৰী পটাৰ শৃংখলাৰ প্ৰথমখন উপন্যাস প্ৰকাশ কৰাৰ আগতে ৰাউলিঙে যাদুৰ সীমাবদ্ধতা প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ অৰ্থাৎ ই কি কৰিব পাৰে আৰু কি কৰিব নোৱাৰে তাক নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ পাঁচ বছৰ অতিবাহিত কৰিছিল।
তেওঁৰ মতে , "আপুনি যেতিয়া এক কল্পনাৰ পৃথিৱী সৃষ্টি কৰি আছে এইটো সিদ্ধান্ত লোৱা আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ,"…."চৰিত্ৰবোৰে কি কৰিব নোৱাৰে।
" উদাহৰণ স্বৰূপে, যদিও যিকোনো বস্তু বতাহৰ পৰা উৎপন্ন কৰা সম্ভৱ, সঠিক নিৰ্দিষ্টকৰণৰ সৈতে খাপ খোৱা কিবা এটা সৃষ্টি কৰাটো অধিক জটিল; তদুপৰি এনেদৰে প্ৰস্তুত কৰা যিকোনো বস্তুৱেই স্থায়ী নহয়।
এনিমেগাছ বা এনিমেগি হৈছে এগৰাকী যাদুকৰী বা যাদুকৰ যি ইচ্ছামতে এক নিৰ্দিষ্ট জন্তু বা যাদুকৰী প্ৰাণীলৈ ৰূপান্তৰিত হ'ব পাৰে।
সকলো এনিমেগিয়ে আইন অনুসৰি কেন্দ্ৰীয় কৰ্তৃপক্ষত পঞ্জীয়ন কৰিব লাগে যদিও শৃংখলাটোত বিভিন্ন সময়ত কেইবাটাও চৰিত্ৰ অবৈধভাৱে পঞ্জীয়ন নকৰা বুলি প্ৰকাশ পাইছে।
মিনাৰ্ভা মেকগোনাগল এগৰাকী মন্ত্ৰালয় পঞ্জীভুক্ত এনিমাগাছ আৰু তেওঁৰ জন্তুৰূপ হৈছে এক প্ৰকাৰৰ মেকুৰী।
আৱৰণৰ আনফালে কি আছে সেই সন্দৰ্ভত তেওঁ এইদৰে কৈছিল: "মই বিশ্বাস কৰোঁ নেকি যে আপুনি আগবাঢ়ি যাওক? হয়, মই বিশ্বাস কৰোঁ আপুনি আগবাঢ়ি যাওক।
মই পৰৱৰ্তী জীৱনত বিশ্বাস কৰোঁ, যদিও মই সম্পূৰ্ণৰূপে সন্দেহত আক্ৰান্ত আৰু সদায়েই হৈ আহিছোঁ কিন্তু আপুনি তাতেই আছে।
" অৰ্ডাৰ অফ দ্য ফিনিক্সত বেলাট্ৰিস্কৰ অভিশাপত আঘাতপ্ৰাপ্ত হোৱাৰ পিছত চিৰিয়াছ ব্লেক এই আৱৰণৰ মাজেৰে সোমাই পৰে।
ডাম্বলডোৰৰ মতে, প্ৰেম হৈছে এক "প্ৰকৃতিৰ শক্তিতকৈ মানুহৰ বুদ্ধিমত্তাতকৈ মৃত্যুতকৈ অধিক আশ্চৰ্যকৰ আৰু ভয়ংকৰ শক্তি।
" হেৰীৰ হৈ লিলিৰ স্বেচ্ছামূলক ত্যাগে তেওঁক শিশু হিচাপে ভলডেমৰ্টৰ পৰা ৰক্ষা কৰে আৰু হেৰীয়ে ডেথলী হেল’জৰ শেষত তেওঁৰ বন্ধুবৰ্গক বচাবলৈ একে ধৰণৰ ত্যাগ কৰে।
শৃংখলাটোৰ এটা নিৰ্দিষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ ভৱিষ্যতবাণীত প্ৰেমক "ডাৰ্ক লৰ্ডে নজনা শক্তি" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
জে কে ৰাউলিঙৰ হেৰী পটাৰ শৃংখলাত যাদুক এক অতিপ্ৰাকৃতিক শক্তি হিচাপে দেখুওৱা হৈছে যাক প্ৰকৃতিৰ সাধাৰণ নিয়মবোৰৰ তাৰতম্য ঘটাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
যাদু কৰিব পৰা কম সংখ্যক মানুহে যাদুৰ অস্তিত্বৰ প্ৰতি অজ্ঞাত বাকী লোকসকলক যুক্তৰাজ্যত মাগোল আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাজ্যত নো-মেজ বুলি কয়।
অৱশ্যে ৰাউলিঙে নিজেই এবাৰ এটা সাক্ষাৎকাৰত কৈছিল যে ধন হৈছে এনে এক বস্তু যিটো কেৱল শূন্যৰ পৰা বাস্তৱায়িত হ'ব নোৱাৰে।
যদিও ফিলোচফাৰ্ছ ষ্ট'নৰ সহায়ত ধাতুবিদ্যাৰে এই কাম কৰিব পাৰি, সেয়ে হ’লেও ইয়াক অতি বিৰল আৰু অনন্য বস্তু হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে যাৰ গৰাকীয়ে ইয়াৰ শক্তি ব্যৱহাৰ নকৰে।
ৰাউলিঙৰ হেৰী পটাৰ বিশ্বৰ বহুতো যাদুকৰী উপাদান বাস্তৱ জগতৰ পৌৰাণিক কাহিনী আৰু যাদুৰ ওপৰত আধাৰিত।
গ্ৰন্থসমূহত উপস্থাপন কৰা ধাৰণাটো এই যে উক্ত যাদুকৰী কাহিনীবোৰৰ মাগোলসকলে কৰা ব্যাখ্যা হৈছে যাদুকৰী পৃথিৱীত কি চলি আছে তাৰ এক বিকৃত সংস্কৰণ।
আক্ৰমণাত্মক আৰু সম্ভাৱ্য বিপদজনক বহুসংখ্যক অভিশাপ বিদ্যমান যদিও তিনিটা অভিশাপক কেৱল বেয়াৰ বাবে ব্যৱহাৰযোগ্য বুলি গণ্য কৰা হয়।
হেৰী পটাৰৰ যাদু ২০১৭ চনৰ ব্ৰিটিছ লাইব্ৰেৰীৰ প্ৰদৰ্শনী আৰু ইয়াৰ সৈতে থকা তথ্যচিত্ৰৰ বিষয় হৈ পৰিছিল।
হেৰী পটাৰ: এ হিষ্ট্ৰী অৱ মেজিক শীৰ্ষক এই প্ৰদৰ্শনীখন এগৰাকী জীৱিত লেখিকাৰ এটা শৃংখলাৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হোৱা ব্ৰিটিছ লাইব্ৰেৰীৰ প্ৰদৰ্শনীৰ প্ৰথম উদাহৰণ।
অৰ্ডাৰ অফ দ্য ফিনিক্সত হেৰীয়ে নিজেই তেওঁৰ ওচৰৰ কৰবাত মাটিত পৰি থকা দণ্ডডালৰ সহায়ত লুমোচ যাদুৰ প্ৰয়োগ কৰে।
ইয়াৰ উপৰিও, এনিমেগি আৰু মেটামৰ্ফমেগিক তেওঁলোকৰ ৰূপ পৰিৱৰ্তনৰ বাবে যাদুদণ্ডৰ প্ৰয়োজন নাই।
প্ৰকৃত প্ৰেম যাদুকৰীভাৱে সৃষ্টি কৰাটো অসম্ভৱ; এমৰ্টেণ্টিয়া নামৰ এক প্ৰেমৰ ৰসায়নে কেৱল মোহ আৰু আবেশৰ এক শক্তিশালী অনুভূতি সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
এই বৈঠকত ৰোলাণ্ডে তেওঁৰ 'মহাত্মা গান্ধী' নামৰ এখন নতুন কিতাপৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰে যিখন তেওঁ তেতিয়া পঢ়া নাছিল।
ৰোলেণ্ডে গান্ধীক আন এজন যীচু খ্ৰীষ্ট আৰু বিংশ শতিকাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ব্যক্তি হিচাপে বৰ্ণনা কৰিছিল।
ইংলেণ্ডলৈ উভতি অহাৰ পিছত তেওঁ ৰোলাণ্ডৰ গান্ধীৰ জীৱনী পঢ়িছিল আৰু কিতাপখনে তেওঁক মহাত্মাৰ শিষ্য হ'বলৈ সৈমান কৰিছিল।
গান্ধীয়ে উত্তৰত তেওঁক নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল কিন্তু লগতে আশ্ৰমৰ আৱাসীসকলৰ অনুশাসনৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰি দিছিল।