polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
গতিকে প্ৰতিটো লেনদেন বিজ্ঞানসন্মতভাৱে লিপিৱদ্ধ কৰাৰ উপৰিও তথ্যসমূহৰ সমৰ্থনজ্ঞাপক দলিল, প্ৰতিবেদন, ৰচিদ আদি সংৰক্ষণ কৰিব লাগে।
মালিক, বিনিয়োগকাৰী, ঋণদাতা, কৰ্মীবৃন্দ, বেংক, পৰিচালনা গোষ্ঠী, সাধাৰণ ৰাইজ, চৰকাৰ আদি বিভিন্ন পক্ষই এটা ব্যৱসায়ৰ ফলাফল বা গতিধাৰাৰ বিষয়ত সম্যক জ্ঞান লাভ কৰাৰ অধিকাৰ আছে।
হিচাপবিদ্যা বা হিচাপশাস্ত্ৰ হ’ল অংশীদাৰ, পাওনাদাৰ, বেংক, চৰকাৰ আদিৰ সুবিধাৰ্থে বিত্তীয় তথ্যপাতি সংগ্ৰহ, তালিকাভুক্তি, শ্ৰেণীবিভাগ আৰু উপস্থাপন কৰা৷ ব্যৱসায়ৰ তথ্যপাতিসমূহ প্ৰকাশ কৰাৰ কিছুমান মাধ্যম থাকিলেও হিচাপবিদ্যাকে মুখ্য প্ৰচলিত নিয়ম হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।
মালিক, পৰিচালক গোষ্ঠী, পাওনাদাৰ, ঋণদাতা, কৰ সংগ্ৰাহক আদিৰ ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰয়োজনীয় তথ্য যোগান ধৰিবলৈ হিচাপবিদ্যাৰ বিভিন্ন শাখাসমূহ উদ্ভাৱন কৰা হয়।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ৪৫০০ বছৰৰ আগতেই বেবিলন আৰু এচিৰিয়া সভ্যতাৰ সময়ৰ পৰাই হিচাপবিদ্যাৰ প্ৰচলন হোৱা বুলি অনুমান কৰা হয়৷ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০ বছৰৰ পৰা ৰোমানীয় চৰকাৰে ভাড়া আৰু সুত আদি নগদপ্ৰাপ্তি আৰু মজুৰী আদিৰ বাবদ কৰা খৰচ আদি লিখি ৰাখিবলৈ লয়৷ ত্ৰয়োদশ শতিকাত ইটালিত ব্যক্তিগত ব্যৱসায়ৰ হিচাপ আনতকৈ উন্নত হয়৷
লেনদেন সংঘটিত হোৱাৰ পিছতহে ইয়াক হিচাপৰ বহীত লিপিবদ্ধ কৰা হয়৷ হিচাপৰ বিৱৰণীসমূহ নগদ ভিত্তিত বা উপাৰ্জন ভিত্তিত প্ৰস্তুত কৰা হয়৷
এনেদৰে বেহাবেপাৰ, বাণিজ্য, শিল্প আদিৰ ক্ৰমান্বয়ে উন্নতি তথা প্ৰসাৰ হোৱাৰ লগে লগে হিচাপবিদ্যাৰো প্ৰসাৰ ঘটিবলৈ ধৰে৷
হাৰিয়ানা পঞ্জাবৰ, পঞ্জাবী ঐতিহ্যৰ এটা সমৃদ্ধ, প্ৰগতিশীল আৰু নাস্তিক পৰিয়ালত উৰ্ব্বশী বুটালিয়াৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁ বৃন্দাৱনৰ বিধবাসকলৰ দুৰ্দশাগ্ৰস্ত জীৱনৰ ওপৰত নিৰ্মাণ কৰা এখন তথ্যচিত্ৰৰ বাবে সুপৰিচিত।
১৯৮২ চনত লণ্ডনত অৱস্থিত 'জেদ বুকচ্‌'ৰ সম্পাদক ৰূপে কাম কৰাৰ আগতে তেওঁ এবছৰৰ বাবে অক্সফৰ্ডৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ত কাম কৰিছিল।
ভাৰতলৈ ঘূৰি অহাৰ পাছত তেওঁ ৰিতু মেননৰ সৈতে ১৯৮৪ চনত এটা একচেতীয়া নাৰীবাদী প্ৰকাশন 'কালী ফ'ৰ ৱুইমেন' আৰম্ভ কৰে।
বুটালিয়াই ১৯৭১ চনত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মিৰাণ্ডা হাউচৰপৰা সাহিত্যত স্নাতক আৰু ১৯৭৩ চনত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰাই সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ১৯৭৭ চনত, লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা দক্ষিণ এছিয়াৰ অধ্যয়নত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয়।
তেওঁ 'দি আডাৰ চাইড অৱ চাইলেঞ্চ: ভইচেচ ফ্ৰ'ম দ্য পাৰ্টিচন অৱ ইণ্ডিয়া' আৰু 'স্পীকিং পিচ: ৱুইমেনচ্‌ ভইচেচ ফ্ৰ'ম কাশ্মীৰ' দৰে মাৰ্গদৰ্শী কিতাপ আৰু মহিলাৰ উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জনাজাত।
১৯৮৪ত বুটালিয়াই ৰিতু মেননৰ সৈতে লগ-লাগি ভাৰতৰ প্ৰথমটো একচেতীয়া নাৰীবাদী প্ৰকাশন 'কালী ফ'ৰ ৱুইমেন' প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
তেওঁৰ অধ্যয়নৰ পৰিসৰ নাৰী, সমাজ আৰু পৰিৱৰ্তিত ভাৰতৰ অন্তৰ্গত, বুটালিয়াই অশোকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় 'ইয়ং ইণ্ডিয়া ফেলোশ্বিপ'ত শিক্ষাদান কৰিছিল।
শিক্ষা আৰু সাহিত্য ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা তেওঁলোকৰ অৱদানৰ বাবে, ২০১১ চনত বুটালিয়া আৰু মেননলৈ যুটীয়াভাৱে পদ্মশ্ৰী আগবঢ়োৱা হয়।
৯৭-১০১ সেই চহৰবোৰৰ ভয়ানক ভৱিষ্যত যিসকলে ঈশ্বৰৰ পাঁচনিসকলক প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল আৰু তেওঁলোকক অভঙ্গীৰে আৰোপ কৰিছিল
তথাপিও তেওঁলোকৰ ওপৰত কোনো গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰভাৱ পৰা নাছিল, কিয়নো তেওঁলোকে ইচ্ছাকৃতভাৱে তেওঁৰ বাৰ্তাটো উপেক্ষা কৰিছিল।
আৰু ইমানেই বিৰোধী হৈ পৰিছিল যে আল্লাহই মুহাম্মাদক তেওঁলোকক অৱজ্ঞা কৰিবলৈ আৰু আনৰ ওচৰলৈ যাবলৈ আদেশ দিবলৈ গৈ আছিল।
সেইকাৰণে তেওঁলোকক বাৰ্তাটো স্বীকাৰ কৰিবলৈ পুনৰ প্ৰমাণিত কৰা হৈছে আৰু তেওঁলোকৰ আধাৰৰ বাহিৰৰ আচৰণৰ ফলাফলৰ বিষয়ে এক উপদেশ দিয়া হৈছে।
যিহেতু মুহাম্মাদে মক্কাৰ পৰা আল্লাহৰ আদেশ টো স্থানান্তৰ কৰিবলৈ গৈ আছিল, এই ছূৰাৰ সমাপ্তিৰ অংশটোৱে কিতাপখনৰ লোকসকলক সম্বোধন কৰে যাৰ সৈতে তেওঁ আল-মদিনাত সংস্পৰ্শলৈ আহিবলৈ গৈ আছিল।
ইহুদীসকলক দিয়া আয়াতত, ভৱিষ্যতবক্তাসকলৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ প্ৰতাৰণামূলক মানসিকতাৰ পৰিণামবোৰো একেদৰে স্পষ্টভাৱে উত্থাপন কৰা হৈছে।
যিহেতু তেওঁলোকে মুছা ৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখিবলৈ ঘোষণা কৰিছিল তথাপিও তেওঁলোকৰ অভ্যাস তেওঁৰ শিক্ষাৰ বিপৰীতে আছিল।
আয়াত ৭:৮০-৮৪ পদত লট কাহিনীৰ সৈতে সম্পৰ্কিত যাক এখন চহৰলৈ পঠোৱা হৈছিল, যে, কোৰআনৰ বৰ্ণনা অনুসৰি, সীমালংঘনকাৰীসকলৰ আছিল।
স্বৰ্গদূতসকলে লট আৰু তেওঁৰ ছোৱালীসকলক সুৰক্ষা দিবলৈ নামি আহে আৰু শিলৰ বৰষুণৰ ফলত চহৰখন ধ্বংস হয়।
তেওঁলোকৰ মাজৰ পুৰুষসকলে মহিলাৰ পৰিৱৰ্তে আকাংক্ষাৰে আন পুৰুষৰ ওচৰলৈ গৈছিল; আৰু এনেদৰে তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ সীমা অতিক্ৰম কৰিছিল।
পয়গম্বৰ লটে তেওঁলোকৰ ওপৰত কৰা অভিযোগ শুনি তেওঁৰ লোকসকলে ইয়াৰ বাহিৰে কোনো উত্তৰ দিয়া নাছিল: "তেওঁলোকক আপোনাৰ চহৰৰ পৰা বিতাড়িত কৰক: এইসকল সঁচাকৈয়ে পৰিষ্কাৰ আৰু শুদ্ধ হ'ব বিচাৰে!" ।
অৱশেষত, আল্লাহই পয়গম্বৰ লট আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালক তেওঁৰ পত্নীৰ বাহিৰে ৰক্ষা কৰিছিল যি দুষ্টসকলৰ মাজত আছিল আৰু আল্লাই লোকসকলক তেওঁলোকৰ ওপৰত শিলৰ বৰষুণ প্ৰেৰণ কৰি শাস্তি দিছিল।
আবুল আ'লা মাউদুদৰ মতে, ইয়াৰ প্ৰকাশৰ সময় আল-আন'আমৰ দৰেএকে, অৰ্থাৎ, মক্কাত ইছলামী নবী মুহাম্মাদৰ বাসগৃহৰ অন্তিম বছৰ: ইয়াৰ উপদেশৰ ধৰণে স্পষ্টভাৱে সূচায় যে ই একে সময়ৰ আৰু দুয়োৰে একে ঐতিহাসিক পৃষ্ঠভূমি আছে; অৱশ্যে, এই দুয়োটাৰ কোনটো আনজনৰ আগত উন্মোচিত কৰা হৈছিল সেয়া নিশ্চিতভাৱে ঘোষণা কৰিব নোৱাৰি।
ছূৰাৰ সমাপ্তিৰ দিশত, মুহাম্মাদ আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলক তেওঁলোকৰ প্ৰতিদ্বন্দীসকলৰ উস্কানিৰ উত্তৰত সহনশীলতা দেখুৱাবলৈ আৰু ধৈৰ্য্য ধৰিবলৈ নিৰ্দেশনা দিয়া হৈছে।
যিহেতু ভক্তসকলে চাপ আৰু চাপ অনুভৱ কৰি আছিল, তেওঁলোকক সতৰ্ক হ'বলৈ আৰু তেওঁলোকৰ কাৰণত আঘাত কৰিব পৰা কোনো পদক্ষেপ নল'বলৈ উৎসাহিত কৰা হয়।
প্ৰকাশৰ সময় আৰু প্ৰাসংগিক পৃষ্ঠভূমিৰ সন্দৰ্ভত , ই হৈছে "মক্কান ছূৰা", যাৰ অৰ্থ হৈছে ইয়াক মক্কাত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
বিশ্বাসীসকলক উপদেশ দিয়ক যে তেওঁলোকে সন্মানীয় আৰু উপযুক্ত পোছাক পিন্ধিব লাগে আৰু বিশুদ্ধ আৰু ভাল খাদ্য খাব লাগে।
যদিও এই ছূৰাৰ বিষয়বস্তুৰ শীৰ্ষকক "ঈশ্বৰীয় বাৰ্তাৰ নিমন্ত্ৰণ" বুলি সংক্ষিপ্ত কৰিব পাৰি, তথাপিও অন্তৰ্নিহিত বিষয়বস্তু আৰু সেইবোৰৰ আন্তঃসংযোগ বুজিবলৈ আৰু কিছু বৰ্ণনা ৰখা প্ৰয়োজন।
অবিশ্বাসীসকলক তেওঁলোকৰ ৰাছুলৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ আধাৰৰ বাহিৰৰ মানসিকতাৰ বাবে পূৰ্বৱৰ্তী ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ ওপৰত হোৱা শাস্তিৰ ঘটনাৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰি তেওঁলোকৰ অস্বীকাৰৰ ফলাফলৰ বিষয়ে এক উপদেশ দিয়া হয়।
ইহুদীসকলক ভৱিষ্যত বক্তাসকলৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ প্ৰতাৰণামূলক নেতৃত্বৰ ফলাফলৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰা হৈছে।
তথাপিও এটা সাদৃশ্য দেখা গৈছে যে মহিলাসকলক মজুৰি লাভ কৰা শ্ৰমিকসকলৰ পৰা বাদ দিয়া আৰু শ্ৰমিকৰ স্থিতি আধাৰিত পৃথক্কৰণ সকলোতে বিদ্যমান।
বিদ্ৰূপাত্মকভাৱে উচ্চ বৰ্ণৰ মহিলাসকলে মজুৰি প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ কাম কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ সময়ত অধিক অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈছিল।
উত্তৰ ভাৰতৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ বিধৱাসকলৰ সৈতে কৰা সাক্ষাৎকাৰত তেওঁলোকে কৈছিল যে যদি তেওঁলোকৰ ঘৰৰ বাহিৰত লাভজনক নিযুক্তি বিচাৰিবলৈ চেষ্টা কৰে তেন্তে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ সম্পত্তিৰ অধিকাৰ ত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য হ'ব আৰু তেওঁলোকে বাস কৰা গাঁও এৰি দিবলৈ বাধ্য হ'ব।
এইবোৰে সূচায় যে বিদ্যমান সামাজিক নিয়মৰ বাবে নিজকে বজাই ৰখাৰ বাবেও মজুৰিযুক্ত শ্ৰম এটা সম্ভৱ বিকল্প নহয়।
যিহেতু শিশু যত্নক মুখ্যতঃ এগৰাকী মহিলাৰ কাম হিচাপে গণ্য কৰা হয়, মহিলাসকলে প্ৰায়ে আংশিক সময়ৰ চাকৰি গ্ৰহণ কৰে বা তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ যত্ন লোৱাৰ বাবে তেওঁলোকৰ কেৰিয়াৰৰ সময়ত সময় উলিয়ায় লাগে।
যেতিয়া মহিলাসকলে বিৰতিৰ পিছত কামলৈ উভতি আহে, তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ পুৰুষ সহকৰ্মীৰ তুলনাত কম মজুৰি দিয়া হয়।
সাধাৰণতে পূৰ্ণ-সময়ৰ নিযুক্তি প্ৰাপ্ত মহিলাসকলে ইতিমধ্যে পুৰুষতকৈ ৩৪% কম উপাৰ্জন কৰিছিল, কিন্তু আংশিক সময়ৰ কৰ্মৰত মহিলাৰ তুলনাত, দৰমহাৰ ব্যৱধান আৰু বৃদ্ধি হৈছিল কিয়নো তেওঁলোকে পুৰুষতকৈ প্ৰায় ৪২% কম উপাৰ্জন কৰিছিল।
১৩ ইয়াৰ উপৰিও মহিলাসকলৰ সন্তান নাথাকিলেও দেখা গৈছে যে তেওঁলোকে এতিয়াও মজুৰিৰ বৈষম্যৰ সন্মুখীন হয় কিয়নো তেওঁলোকক সম্ভাৱ্য মাতৃ হিচাপে গণ্য কৰা হয় যাক অদূৰ ভৱিষ্যতে কামৰ পৰা বিৰতিৰ প্ৰয়োজন হ'ব পাৰে।
১৯৭৬ চনত পুৰুষ আৰু মহিলা শ্ৰমিকসকলক সমান পাৰিশ্ৰমিক প্ৰদান কৰা আৰু নিযুক্তি আৰু নিযুক্তিৰ সুযোগ সম্পৰ্কীয় সকলো বিষয়ত লিংগৰ আধাৰত বৈষম্য প্ৰতিৰোধ কৰাৰ লক্ষ্যৰে সমান পাৰিশ্ৰমিক আইন গৃহীত কৰা হৈছিল।
এই আইনখনে মহিলাসকলক কেৱল সমান দৰমহা দাবী কৰাৰ অধিকাৰ প্ৰদান নকৰে, ইয়াৰ লগতে নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়া, চাকৰিৰ প্ৰশিক্ষণ, পদোন্নতি আৰু সংগঠনৰ ভিতৰত স্থানান্তৰৰ সন্দৰ্ভত যিকোনো বৈষম্যক এই আইনৰ অধীনত প্ৰত্যাহ্বান জনাব পাৰি।
অৱশ্যে ইয়াৰ পৰিসৰ এনে পৰিস্থিতিলৈ প্ৰসাৰিত নহয় য'ত: এগৰাকী মহিলাই মহিলাসকলক বিশেষ ব্যৱহাৰ প্ৰদান কৰা আইনৰ প্ৰয়োজনীয়তা পালন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আছে; আৰু এগৰাকী মহিলাক সন্তানৰ জন্ম, বা অৱসৰ, বিবাহ বা মৃত্যু সম্পৰ্কীয় চৰ্তাৱলী আৰু নিয়মাৱলীৰ বাবে বিশেষ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
এই আইনৰ অধীনত নিৰ্ধাৰিত মানদণ্ড বজাই ৰাখিবলৈ কোম্পানী আৰু ব্যক্তিগত নিয়োগকৰ্তা দুয়োকে দায়বদ্ধ কৰিব পাৰি।
বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়েও কৈছে যে লিংগৰ ভিত্তিত বৈষম্য কেৱল তেতিয়াহে উদ্ভৱ হয় যেতিয়া পুৰুষ আৰু মহিলাই একে ধৰণৰ কাম কৰে।
অৱশ্যে ই স্পষ্ট কৰিছিল যে প্ৰকৃততে কামৰ এটা অংশ হিচাপে সম্পাদন কৰা কৰ্তব্যবোৰ বিবেচনা কৰি কোন প্ৰকাৰৰ কাম একে হ'ব পাৰে সিদ্ধান্ত লোৱাৰ সময়ত এক নমনীয় দৃষ্টিভংগী লোৱা প্ৰয়োজন আৰু সম্ভাৱ্যভাৱে সম্পাদন কৰিবলৈ সক্ষম কৰ্তব্যবোৰ নহয়।
যদিও "সমান কামৰ বাবে সমান দৰমহা" স্পষ্টভাৱে এক সাংবিধানিক অধিকাৰ নহয়, ইয়াক অনুচ্ছেদ ১৪, ১৫ আৰু ১৬ৰ ব্যাখ্যাৰ জৰিয়তে উপস্থাপন কৰিব পাৰি।
এই অনুচ্ছেদ কেইটায়ে আইনৰ সন্মুখত সমতা, বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে সুৰক্ষা আৰু ৰাজহুৱা নিযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত সুযোগৰ সমতাৰ নিশ্চয়তা দিয়ে।
এয়া প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে উপলব্ধ আৰু অনুচ্ছেদ ১৪ৰ পৰা ১৬ত নিৰ্ধাৰিত তেওঁলোকৰ মৌলিক অধিকাৰ প্ৰৱৰ্তনৰ জৰিয়তে প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ সক্ষম।
উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এক জনপ্ৰিয় সিদ্ধান্তত এয়াৰ ইণ্ডিয়াৰ এয়াৰ-হোষ্টেছসকলৰ নিযুক্তিৰ চৰ্তসমূহক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা হৈছিল।
নিযুক্তিৰ চৰ্তাৱলীঅনুসৰি মহিলাসকলৰ বাধ্যতামূলক অৱসৰৰ প্ৰয়োজন আছিল: ৩৩ বছৰ বয়সৰ পিছত; যদি তেওঁলোক চাকৰিৰ চাৰি বছৰৰ ভিতৰত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়; বা তেওঁলোকৰ প্ৰথম গৰ্ভধাৰণৰ পিছত।
অৱশ্যে আদালতে এই ব্যৱস্থাসমূহ বাতিল কৰে আৰু সংবিধানৰ ১৪, ১৫ আৰু ১৬ অনুচ্ছেদ উলংঘা কৰাৰ বাবে সেইবোৰক স্বেচ্ছাচাৰী আৰু বৈষম্যমূলক বুলি ধৰি ৰাখে।
ভাৰতত মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ পুৰুষৰ হাৰতকৈ যথেষ্ট কম আৰু দেখা গৈছে যে বহুতো ছোৱালীয়ে স্কুল এৰি দিয়ে আৰু তেওঁলোকৰ শিক্ষা সম্পূৰ্ণৰূপে সম্পূৰ্ণ কৰাত ব্যৰ্থ হয়।
শিক্ষা আৰু প্ৰশিক্ষণত বিনিয়োগ পুৰুষৰ পক্ষত বেছিকৈ কৰা হয় কিয়নো তেওঁলোকক উপাৰ্জনকাৰী হোৱাৰ আশাৰে ডাঙৰ-দীঘল কৰা হয়।
আনহাতে মহিলাসকলক ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে "ভৱিষ্যতৰ গৃহনিৰ্মাতা" হিচাপে গণ্য কৰা হয় যাৰ বাবে শিক্ষা অত্যাৱশ্যকীয় নহ'ব পাৰে।
কিছুমান কাম যেনে শস্য শুকোৱা আৰু সংৰক্ষণ কৰা আদি মহিলাৰ দ্বাৰা আনহাতে অন্যান্য কাম যেনে হাল বোৱা আৰু শস্য চলোৱা কেৱল পুৰুষৰ দ্বাৰা কৰা হয়।
ব্যক্তিগত সেৱা আৰু যত্নৰ কামৰ সৈতে জড়িত খণ্ডবোৰত ভাৰতত মহিলা শ্ৰমিকৰ অংশগ্ৰহণ অধিক হোৱা দেখা গৈছে।
এই সন্মিলনত সকলো সদস্য ৰাষ্ট্ৰই তেওঁলোকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আইন আৰু নীতিসমূহক লিংগ নিৰ্বিশেষে সকলো শ্ৰমিকক সমান পাৰিশ্ৰমিক নিশ্চিত কৰাৰ দিশত নিৰ্দেশ দিব লাগিব।
এই সন্মিলনৰ অনুপালন নিশ্চিত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাত আৰু ভাৰতত মহিলাৰ স্থিতি সম্পৰ্কীয় সমিতিৰ প্ৰতিবেদনৰ উত্তৰত চৰকাৰে সমান পাৰিশ্ৰমিক আইন প্ৰণয়ন কৰে।
দক্ষিণ ভাৰতত উত্তৰ ভাৰতৰ তুলনাত মহিলাসকলৰ আনুষ্ঠানিক অৰ্থনীতিত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ অধিক স্বাধীনতা আছে।
১৯৯৫ চনৰ মানৱ উন্নয়ন প্ৰতিবেদন অনুসৰি, মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ কামৰ প্ৰায় দুই-তৃতীয়াংশ সময় অবৈতনিক কামত ব্যয় কৰে।
বৰ্তমান ভাৰতত বৰ্তমানৰ চাকৰিৰ দুই-তৃতীয়াংশতকৈও অধিক কৃষিৰ অংশ আছে, কিন্তু মহিলাসকলে এই খণ্ডত অৱদান আগবঢ়োৱা বেছিভাগ কামৰ হিচাপ বা আনুষ্ঠানিকভাৱে নথিভুক্ত কৰা হোৱা নাই।
ভাৰতত লিংগ অনুসৰি মজুৰিৰ ব্যৱধান হৈছে বেতনপ্ৰাপ্ত নিযুক্তি আৰু শ্ৰমিক মাজত মহিলা আৰু পুৰুষৰ মাজত উপাৰ্জনৰ পাৰ্থক্য।
লগতে অৰ্থনীতিত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণৰ স্তৰ বিশ্লেষণ কৰোঁতে এই প্ৰতিবেদনে ভাৰতক বিশ্বৰ ভিতৰত তালিকাৰ তলৰ ১০খন দেশৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে স্থান দিছে।
কিয়নো যদিও মহিলাসকল ভাৰতীয় মুঠ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ৪৮% কৰ্মশক্তিত তেওঁলোকৰ প্ৰতিনিধিত্ব মুঠৰ মাত্ৰ এক-চতুৰ্থাংশ।
ৰাজ্যিক নীতিৰ নিৰ্দেশাত্মক নীতিৰ অংশ হিচাপে সংবিধানৰ অনুচ্ছেদ ৩৯ৰ জৰিয়তে ভাৰতৰ সংবিধানত ধাৰণা কৰা হৈছে যে সকলো ৰাজ্যই পুৰুষ আৰু মহিলা দুয়োৰে বাবে সমান কামৰ বাবে সমান দৰমহা প্ৰাপ্ত কৰাৰ দিশত তেওঁলোকৰ নীতিক আদৰ্শভাৱে নিৰ্দেশিত কৰে আৰু লগতে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ জীৱিকাৰ পৰ্যাপ্ত উপায়ৰ অধিকাৰ নিশ্চিত কৰে।
যদিও এই নিৰ্দেশনা নীতিবোৰ কোনো আদালতৰ দ্বাৰা প্ৰযোজ্য নহয়, সেইবোৰ দেশৰ শাসনৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু এখন ৰাজ্যয়ে আইন প্ৰণয়ন কৰোঁতে সেইবোৰ বিবেচনা কৰিবলৈ বাধ্য।
আৰক্ষীৰ সমৰ্থনৰ অভাৱৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে ঘৰুৱা হিংসাৰ বলিহোৱা লোকসকলৰ বাবে সম্পত পাল দেৱীয়ে ২০০৬ চনত গুলাবি গেং প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
দলটোৱে ভাৰতৰ আটাইতকৈ দৰিদ্ৰ অঞ্চলটোৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, ইয়াৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় আধা অংশ দৰিদ্ৰতা, শিক্ষাৰ অভাৱ আৰু অন্যান্য উদ্বেগজনক সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈ আহিছে।
এই দলটোৰ সদস্য হিচাপে জয় প্ৰকাশ শিৱহাৰীৰ দৰে পুৰুষ সদস্যও আছে, যি চৰকাৰী দুৰ্নীতি, বাল্য বিবাহ আৰু যৌতুকৰ বাবে মৃত্যুৰ দৰে বিষয়ৰ বিৰুদ্ধে একত্ৰিত হৈ থিয় দিবলৈ দলটোত যোগদান কৰিছিল।
২০১০ চনত, চৰকাৰৰ দ্বাৰা এক আইন প্ৰণয়ন কৰা হৈছিল যিয়ে মহিলাসকলৰ বাবে সংসদীয় আসনৰ ৩৩ শতাংশ সংৰক্ষণ কৰাত সহায় কৰিছিল, কিন্তু গুলাবি গেঙে তেওঁলোকৰ কামৰ যৱনীকা পেলোৱা নাছিল, কিয়নো তেওঁলোকে তাৎক্ষণিক ফলাফল স্বৰূপে দেখিবলৈ পাইছিল যে পুৰুষৰ দৰে আনকি মহিলা ৰাজনীতিবিদসকলো দুৰ্নীতিৰে লিপ্ত হয়।
তেওঁলোকে ৰাজনীতিবিদসকলৰ সৈতে কাম কৰাৰ পৰিৱৰ্তে সজাগতা, ন্যায় আদি পছন্দ কৰে, পালে উল্লেখ কৰে যে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ভাল কামবোৰ নিজ চেষ্টাৰেই বৰ্তাই ৰাখিব পাৰে যাতে তেওঁলোকক বেলেগে চৰকাৰী পক্ষৰ সমৰ্থনৰ প্ৰয়োজন নহয় আৰু লগতে চৰকাৰী সংগঠনৰ সলনি তেওঁলোকে নিজে স্বাধীন ভাৱে কাম কৰিবলৈ পছন্দ কৰে।
এই দলটোৱে লিংগৰ ওপৰত আধাৰিত কোনো বৈষম্যক প্ৰচ্ছয় নিদিয়ে কিয়নো দলটোৱে কেৱল মহিলাৰ ওপৰত পুৰুষৰ অধিকাৰকে গুৰুত্ব নিদিয়ে, মানৱ অধিকাৰ আৰু পুৰুষৰ উৎপীড়নৰ ওপৰতো তেওঁলোকে মাত মতে।
যেতিয়া বান্দাৰ প্ৰায় ৭০০০ কৃষকে শস্যৰ উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত বিফলতাৰ সন্মুখীন হ'ব লগা হৈছিল, তেওঁলোকে ইয়াৰবাবে ক্ষতিপূৰণ দাবী কৰিবলৈ ৰাজপথত প্ৰতিবাদ কৰিছিল।
দলটোৰ সামূহিক সেৱাৰ প্ৰচেষ্টাৰ ভিতৰত আছে গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ গাওঁবাসীক খাদ্য আৰু শস্য বিতৰণ, বৃদ্ধ বয়সত নিজৰ ভৰণপোষণৰ উপায় নথকা বিধৱাসকলক পেঞ্চন, আৰু মহিলা আৰু শিশুৰ উৎপীড়ন প্ৰতিহত কৰাত সহায় কৰা।
" তেওঁ ১২ বছৰ বয়সত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ ন্যায়বোধক অনুপ্ৰেৰণা দিয়াৰ বাবে তেওঁৰ লালন-পালনক কৃতিত্ব দিয়ে, অৱশ্যে, ২ মাৰ্চ ২০১৪ তাৰিখে, ব্যক্তিগত স্বাৰ্থৰ বাবে অসৎ উপায়ে অৱলম্বন কৰাৰ অভিযোগত পালক গুলাবি গেঙৰ মুৰব্বীহিচাপে তেওঁৰ ভূমিকাৰ পৰা অব্যাহতি দিয়া হৈছিল।
দলটো প্ৰথমে উত্তৰ প্ৰদেশৰ বান্দা জিলাত ব্যাপক ঘৰুৱা উৎপীড়ন আৰু মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা অন্যান্য হিংসাৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিবলৈ বুলি সৃষ্টি হৈছিল।
তেওঁলোকে উত্তৰ প্ৰদেশ, উত্তৰাখণ্ড আৰু দিল্লীত আগবঢ়োৱা সামাজিক সাহসিকতাৰ বাবে 'গডফ্ৰে ফিলিপছ সাহসিকতা বঁটা'ও অৰ্জন কৰিছিল।
২০১০ চনৰ পৰা এই দলটো বহু অঞ্চললৈ প্ৰসাৰিত হয়, আৰু ই বৰ্তমান সমগ্ৰ উত্তৰ ভাৰতৰ ৰাজপথ আৰু স্থানীয় ৰাজনীতিত সক্ৰিয় হৈ আছে।
২০০৬ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত কলম্বিয়াৰ পেৰেৰাৰ পৰা বহুসংখ্যক পত্নী আৰু প্ৰেমিকাই কফি অঞ্চলত দলবদ্ধ হিংসাৰ ফলত ৪৮০জন লোকৰ মৃত্যুৰ ঘটনাৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে দলবদ্ধ হিংসাক নিয়ন্ত্ৰণ কৰি ৰখাৰ বাবে লা হুয়েলগা দে লাছ পিয়েৰনাছ ক্ৰুজদাছ নামৰ ছেক্স ষ্ট্ৰাইক আৰম্ভ কৰে।
প্ৰবক্তা জেনিফাৰ বেয়াৰৰ মতে এই ধৰ্মঘটৰ নিৰ্দিষ্ট লক্ষ্য আছিল দলৰ সদস্যসকলক আইন অনুসৰণ কৰি তেওঁলোকৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ পৰিত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য কৰা।
তেওঁলোকৰ মতে দলটোৰ বহুতো সদস্য 'ষ্টেটাছ' আৰু যৌন আকৰ্ষণৰ বাবে হিংসাত্মক অপৰাধত জড়িত হৈছিল, আৰু ধৰ্মঘটটোৱে এই বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিছিল যে বন্দুকবোৰ ত্যাগ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাটো আবেদনময় নহয়।
২০১১ চনৰ জুন মাহত দক্ষিণ-পশ্চিম কলম্বিয়াৰ বাৰবাকোৱাচ চহৰত তথাকথিত ক্ৰছড লেগছ আন্দোলনত মহিলাসকলে বাৰবাকোৱাচ আৰু ইয়াৰ চুবুৰীয়া চহৰ আৰু চহৰসমূহক সংযোগ কৰা পথটো মেৰামতি কৰিবলৈ চৰকাৰক হেঁচা দিবলৈ ছেক্স ষ্ট্ৰাইক আৰম্ভ কৰে।
তেওঁলোকে ঘোষণা কৰে যে যদি চহৰখনৰ পুৰুষসকলে ইয়াৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ দাবী নকৰে, তেন্তে তেওঁলোকে পুৰুষসকলৰ সৈতে যৌন সম্ভোগ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিব।
আৰম্ভণিতে বাৰবাকোৱাচৰ লোকসকলে এই আন্দোলনৰ সমৰ্থন কৰা নাছিল যদিও অচিৰেই প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচীটোত যোগদান কৰিছিল।
২০১১ চনৰ অক্টোবৰত ১১২ দিনৰ ধৰ্মঘটৰ পিছত কলম্বিয়া চৰকাৰে পথ মেৰামতিৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে আৰু নিৰ্মাণ কাৰ্য আৰম্ভ হয়।
নাইজেৰিয়াৰ ইগবো লোকসকলৰ মাজত, প্ৰাক-ঔপনিৱেশিক সময়ত, মহিলা সম্প্ৰদায়ে সময়ে সময়ে নিজকে এক পৰিষদ হিচাপে, এক প্ৰকাৰৰ মহিলা ট্ৰেড ইউনিয়ন গঠন কৰিছিল।
তেওঁলোকৰ কামবোৰৰ ভিতৰত প্ৰধান আছিল পুৰুষৰ ভাল আচৰণ নিশ্চিত কৰা, মহিলাক নিৰ্যাতন বা উৎপীড়নৰ চেষ্টা কৰা পুৰুষক শাস্তি দিয়া।
ইগবো নৃতত্ত্ববিদ ইফি আমাদিয়ামৰ মতে: "পৰিষদে পুৰুষসকলৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱহাৰ কৰা আটাইতকৈ শক্তিশালী অস্ত্ৰ আছিল সকলো মহিলাৰ দ্বাৰা গণ ধৰ্মঘট।
যেতিয়া ধৰ্মঘট আৰম্ভ কৰিছিল, মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ প্ৰত্যাশিত কৰ্তব্য আৰু ভূমিকা আদি পালন কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল, এই কৰ্তব্যৰ ভিতৰত আছিল সকলো ঘৰুৱা, যৌন আৰু মাতৃ সেৱা।
১৯৯৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত কলম্বিয়াৰ সামৰিক বাহিনীৰ মুৰব্বী জেনেৰেল মেনুৱেল বনেটে কলম্বিয়াৰ বাওঁপন্থী গেৰিলা, ড্ৰাগ সৰবৰাহকাৰী আৰু পেৰামিলিটাৰীসকলৰ পত্নী আৰু প্ৰেমিকাসকলৰ মাজত যুদ্ধবিৰতি প্ৰাপ্ত কৰাৰ বাবে কূটনীতিৰ এটা অংশ হিচাপে ছেক্স ষ্ট্ৰাইকৰ আহ্বান জনায়।
লগতে বোগোটাৰ মেয়ৰ এণ্টানাছ মকুছে ৰাজধানীখনক এনিশাৰ বাবে একমাত্ৰ মহিলা ক্ষেত্ৰ হিচাপে ঘোষণা কৰে আৰু পুৰুষসকলক হিংসাৰ বিষয়ে চিন্তা কৰিবলৈ ঘৰত থাকিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে।
গেৰিলাসকলে এই পদক্ষেপবোৰক উপহাস কৰি এই কথাটো আঙুলিয়াই দিছিল যে তেওঁলোকৰ সেনাবাহিনীত ২,০০০ তকৈও অধিক মহিলা আছে।
২০০৩ চনত লেমাহ গ্বোৱে আৰু 'ৱমেন অৱ লাইবেৰিয়া মাচ একচন ফৰ পিচ'ৰ দ্বাৰা অহিংসা প্ৰতিবাদৰ আয়োজন কৰা হৈছিল, য'ত ছেক্স ষ্ট্ৰাইক অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।
১৪ বছৰীয়া গৃহযুদ্ধ আৰু দেশৰ প্ৰথম মহিলা ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধান এলেন জনছন ছাৰলিফৰ নিৰ্বাচনৰ পিছত তেওঁলোকৰ কাৰ্যকলাপৰ ফলত লাইবেৰিয়াত শান্তি স্থাপন হয়।
মহিলাৰ সুৰক্ষাৰ বাবে আৰু শান্তি নিৰ্মাণৰ কামত সম্পূৰ্ণ অংশগ্ৰহণৰ তথা মহিলাৰ অধিকাৰৰ বাবে কৰা অহিংস সংগ্ৰামৰ বাবে লেমাহ গ্বোৱেক ২০১১ চনৰ শান্তি ন'বেল বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।
চিকাৰী-সংগ্ৰাহক আৰু সমগ্ৰ বিশ্বৰ অন্যান্য প্ৰাক-ঔপনিৱেশিক পৰম্পৰাত মহিলাৰ ধৰ্মঘট কাৰ্যৰ একে ধৰণৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰি, কিছুমান নৃতত্ত্ববিদে যুক্তি দিয়ে যে এই ধৰণৰ একতাৰ বাবেই এই বিষয়টো প্ৰশংসনীয়।
বিশেষকৈ ধৰ্ষণৰ সম্ভাৱনাৰ প্ৰতি সামূহিক প্ৰতিৰোধযে প্ৰথমতে আমাৰ প্ৰজাতিবোৰৰ মাজত উদ্ভৱ হৈছিল।
এই বিতৰ্কিত ধাৰণাটোক মানৱ উৎপত্তিৰ তত্ত্ব হিচাপে "মহিলা প্ৰসাধনী মিত্ৰজোঁট", "লিচিষ্ট্ৰাটা", বা "ছেক্স ষ্ট্ৰাইক" বুলি কোৱা হয়।
ছেক্স ষ্ট্ৰাইক বা ছেক্স বয়কট হৈছে এক প্ৰকাৰৰ ধৰ্মঘট, ই এক অহিংস প্ৰতিৰোধৰ পদ্ধতি য'ত এজন বা একাধিক ব্যক্তিয়ে কিছুমান লক্ষ্য প্ৰাপ্তিৰ উদ্দেশ্যে তেওঁলোকৰ সঙ্গীৰ সৈতে যৌন সম্ভোগৰ পৰা সাময়িক ভাৱে বিৰত থাকে।
যুদ্ধৰ পৰা আৰম্ভ কৰি দলবদ্ধ হিংসালৈকে বহুতো বিষয়ৰ প্ৰতিবাদ স্বৰূপে এই ধৰ্মঘটৰ প্ৰচলন হৈ আহিছে।
ছেক্স ষ্ট্ৰাইকৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত উদাহৰণ হৈছে গ্ৰীক নাট্যকাৰ এৰিষ্টোফেনছৰ লিচিষ্ট্ৰাটা নামৰ এক যুদ্ধ বিৰোধী কৌতুক নাট।
নাটকখনৰ কাহিনী অনুসৰি নামী লিচিষ্ট্ৰাটাৰ নেতৃত্বত নাটকখনৰ মহিলা চৰিত্ৰসমূহে শান্তি সুৰক্ষাৰ বাবে পেলোপনেচিয়ান যুদ্ধৰ সমাপ্তিৰ কৌশলৰ অংশ হিচাপে তেওঁলোকৰ স্বামীৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক বন্ধ কৰিছিল।
২০০৯ চনৰ এপ্ৰিল মাহত কেনিয়াৰ মহিলাৰ এটা দলে ৰাজনীতিবিদসকলক লক্ষ্য কৰি এক সপ্তাহজোৰা ছেক্স ষ্ট্ৰাইকৰ আয়োজন কৰিছিল, তেওঁলোকে ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পত্নীসকলকো যোগদান কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল।
ইয়াৰোপৰি তেওঁলোকৰ এই প্ৰতিবাদত অংশগ্ৰহণৰ বাবে পতিতাসকলক তেওঁলোকৰ উপাৰ্জনৰ ধন পৰিশোধৰ প্ৰস্তৱেৰে আহ্বান জনাইছিল।
তেওঁৰ উল্লেখনীয় কৰ্মৰাজিৰ ভিতৰত আছে- ‘বিয়েৰ ফুল’, যিখন ছবিত তেওঁ ৰাণী মুখাৰ্জীৰ সৈতে একেলগে অভিনয় কৰিছিল।
অঞ্জন দাস পৰিচালিত ‘যাৰা বৃষ্টিতে ভিজেছিল’ আৰু ‘ফাল্টু’, শতৰূপা সান্যাল পৰিচালিত ‘অনু’, অতনু ঘোষ পৰিচালিত ‘তখন তেইশ’, গৌতম ঘোষ পৰিচালিত ‘দেখা’, শক্তি সামন্ত পৰিচালিত ‘দেৱদাস’, বুদ্ধদেৱ দাশগুপ্ত পৰিচালিত ‘লাল দৰ্জা’, বীৰেশ চট্টোপাধ্যায় পৰিচালিত ‘নিলীময় নীল’, প্ৰভাত ৰায় পৰিচালিত ‘শ্বেত পাথৰেৰ থালা’ আদি ছবিৰ অভিনয়ৰ দ্বাৰা তেওঁক জনা যায়, তেওঁৰ ‘বিয়েৰ ফুল’, প্ৰেম সংঘাত’, ‘অন্তৰতম’, ‘বৰ কনে’, ‘চৌধুৰী পৰিবাৰ’, ‘জয়-বিজয়’, ‘আপোন হল পৰ’, ‘ঘৰেৰ লক্ষ্মী’, ‘নয়নেৰ আলো’, ‘সত্যম শিৱম সুন্দৰ’, ‘মন্দিৰা’, ‘বিশ্বাস অবিশ্বাস’, ‘চৈকত সঙ্গীত’, ‘সাগৰ বন্যা’, ‘জামাইবাবু’, ‘শেষ আশ্ৰয়’ আদি ছবি ব্যৱসায়িকভাবে সফল হৈছে।
তেওঁ প্ৰধানকৈ প্ৰসেনজিত চেতাৰ্জী, তাপস পাল, চিৰঞ্জীত চক্ৰৱৰ্তী, অভিষেক চেতাৰ্জী, ভাস্কৰ বেনাৰ্জী, সঞ্জীৱ দাশগুপ্ত আদি অভিনেতাৰ বিপৰীতে দেখা যায়।
তেওঁ এটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, তিনিটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু তিনিটা ‘বেঙ্গল ফিল্ম জাৰ্ণেলিষ্টছ্ এছোচিয়েচন বঁটা’ আৰু দুটা ‘আনন্দলোক বঁটা’ৰে সন্মানিত হৈছে।
হালদাৰে জচন দস্তিদাৰ পৰিচালিত ১৯৮৬ চনত ‘তেৰ পাৰ্বন’ শীৰ্ষক বঙালী টেলিভিচন ধাৰাবাহিকেৰে অভিনয় জগতত পদাৰ্পন কৰিছে।
প্ৰসেনজিৎ চট্টোপাধ্যায়ৰ ১৯৯০ চনত মুক্তি পোৱা ছবি ‘মন্দিৰা’ৰ যোগে তেওঁ ৰূপালী পৰ্দাত প্ৰবেশ কৰে।
তেওঁ বহুতো চলচ্চিত্ৰ, দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক আৰু টেলিফিল্মত অভিনয় কৰিছে আৰু বঙালী ধাৰাবাহিক ‘গোয়েন্দা গিন্নি’ৰে খ্যাতিৰ শিখৰ চুইছে।
হালদাৰ অভিনীত চলচ্চিত্ৰ সমালোচকৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত কেইখনমান চলচ্চিত্ৰ হ’ল- ‘চৰাচৰ’, ‘দহন’, ‘অনু’, ‘সাঝবাটিৰ ৰূপকথৰা’, ‘ফাল্টু’, ‘তখন তেইশ’, ‘ময়ূৰাক্ষী’ আদি।
টেলিভিচন ধাৰাবাহিক ‘তেৰ পাৰ্বন’ত ইন্দ্ৰানীয়ে এজনী শিশুশিল্পীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে আৰু অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে।
মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণ, শিৱ পুৰাণ, বঠিষ্টভন পুৰাণ আৰু বিমঠগিৰা পুৰাণৰ মতে, ত্ৰেতা যুগৰ আৰম্ভণিতে বিষ্ণুৰ তৃতীয় অৱতাৰ নৰসিংহই অসুৰ ৰজা হিৰণ্যকশিপুক শৰীৰ ছিৰি, ৰক্তপান কৰি বধ কৰিছিল।
ক্ৰোধৰ বশৱৰ্তী হৈ নৰসিংহই হিৰণ্যকশিপুৰ শৰীৰৰ ৰক্তপান কৰিছিল আৰু তেওঁক কোনেও বিৰত কৰিব পৰা নাছিল।
তেওঁক শান্ত কৰিবলৈ শিৱই শৰভ অৰ্থাৎ পশু, পক্ষী আৰু মানৱৰ এক সংমিশ্ৰিত ৰূপ লৈ সেই স্থানত উপস্থিত হয়।
তেওঁক দেখা পাই তেওঁৰ সৈতে যুঁ‌জিবলৈ নৰসিংহই গণ্ডবেৰুণ্ড অৰ্থাৎ এক দুই মূৰীয়া পক্ষীৰ আকাৰ ধাৰণ কৰে।
এনেয়ে বিষ্ণুৰ বৰাহৰূপী অৱতাৰো সেই ঠাইত উপস্থিত হৈ সৰভ বা সৰভেশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে নৰসিংহক সহায় কৰে।
এই কথাত আতংকিত হৈ সকলো দেৱ-দেৱী আৰু অৰ্ধদেৱতা বৈকুণ্ঠলৈ গৈ লক্ষ্মীক নৰসিংহৰ ক্ৰোধ শান্ত কৰিবলৈ অনুৰোধ জনায়।
তেওঁলোকৰ অনুৰোধকল্পে লক্ষ্মীয়ে প্ৰত্যঙ্গিৰাৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে আৰু অৱশেষত ভক্ত প্ৰহ্লাদৰ সৈতে মিলি নৰসিংহক শান্ত কৰে।
পুৰাণসমূহৰ বৰ্ণনা অনুসাৰে, সিংহৰ সদৃশ মুখাৱয়ব, তীক্ষ্ণ নখ আৰু চাৰিখন হাতেৰে সৈতে দেৱী নৰসিংহী নৰসিংহৰ শক্তিস্বৰূপ।
ত্ৰেতা যুগৰ অন্তত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ পৰা এক উজ্জ্বল স্ফুলিঙ্গ নিৰ্গত হয় আৰু ইয়াৰপৰা বিপুলাসুৰ নামৰ এটা দুষ্ট ৰাক্ষসৰ উদ্ভৱ হয়।
এই ঢালখনে উক্ত ঋষিসকলক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে আৰু ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকে কোনো ধৰণৰ অশান্তি নোহোৱাকৈ তেওঁলোকৰ পূজা-সেৱাৰ ৰীতি সুচাৰুৰূপে পালন কৰিব যাবলৈ সক্ষম হয়।
দেৱী লক্ষ্মীৰ সৈতে বিষ্ণু আৰু দেৱী শক্তিৰ সৈতে শিৱৰ মিলনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা তেওঁৰ শৰীৰটো নাৰীৰ।
বেদত প্ৰত্যঙ্গিৰাক অথৰ্ৱণ ভদ্ৰকালী অৰ্থাৎ অথৰ্ববেদৰ দেৱী আৰু যাদুকৰী মন্ত্ৰৰ দেৱী বুলি কোৱা হৈছে।
আন এক প্ৰাচীন আখ্যান অনুসৰি, প্ৰতিয়ঙ্গিৰা আৰু অঙ্গিৰা নামৰ দুজন ঋষিয়ে ধ্যান কৰি থাকোঁ‌তে মূলমন্ত্ৰৰ জৰিয়তে তেওঁলোকে এগৰাকী অনামী দেৱীক পুনৰ আৱিষ্কাৰ কৰে।
পিছত তেওঁ ঋষিসকলক তেওঁক নিজৰ নামেৰে নামকৰণ কৰি বিশেষাধিকাৰ প্ৰদান কৰে আৰু সেয়েহে তেওঁক প্ৰত্যঙ্গিৰা দেৱী বুলি কোৱা হয়।
'নৰ' আৰু 'সিংহ' সংমিশ্ৰণ হোৱাৰ বাবে তেওঁৰ মুখমণ্ডল সিংহৰ দৰে আৰু শৰীৰৰ মানৱৰ আকৃতিৰ বাবে তেওঁক নৰসিংহী নাম দিয়া হয়।
দক্ষিণ ভাৰতৰ মন্দিৰসমূহত, প্ৰত্যঙ্গিৰাক অথৰ্ববেদৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী বুলি গণ্য কৰা হয় বাবে তেওঁক অথৰ্বণ ভদ্ৰকালী বুলিও আখ্যা দিয়া হয়।
এলজিবিটি সমাজ বৰ্তমান সময়ত এক গোলকীয় সমাজলৈ ৰূপান্তৰ হৈছে যাক অন্য বাহিৰৰ অনা-এলজিবিটি লোকেও সমৰ্থন কৰে।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত আমেৰিকাৰ গাঁৱলীয়া ক্লজেট হৈ থকা বহুতো লোক যুদ্ধৰ বাবে ইউৰোপ গৈছিল আৰু তাত এলজিবিটি মানুহৰ বাবে এক সুন্দৰ পৰিবেশ দেখি আহে।
যুদ্ধ শেষ হোৱাৰ পাছত তেওঁলোক ঘূৰি আহি নিজৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ সলনি ডাঙৰ চহৰ সমূহত সংঘ নিৰ্মাণ কৰি থাকিবলৈ ধৰে।
আজি বহুতো ডাঙৰ চহৰত এলজিবিটি সমৰ্থন কেন্দ্ৰ সমূহ গঢ় লৈ উঠিছে আৰু বিষৰ বিভিন্ন উন্নত কলেজ আৰু বিশ্ববিদ্যালয় সমূহত এলজিবিটি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে সমৰ্থন কেন্দ্ৰসমূহ গঢ় লৈ উঠিছে।
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত মানৱ অধিকাৰ প্ৰচাৰ, লামদা আইনী, দা এম্পাৱাৰিং স্পিৰিত ফাউণ্ডেচন আৰু জি. এল.এল.এ.দি উকীল আদি সংস্থা, অসমত সুকীয়া, স্নেহবন্ধন আৰু সদৌ অসম ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ সংঘ আদি সংগঠন সমূহে এলজিবিটিৰ হকে কাম কৰি আহিছে।
১৯৪৭ চনত যেতিয়া সংযুক্ত ৰাজ্যই আন্তৰ্জাতিক মানৱ অধিকাৰৰ ঘোষণা কৰে যাৰ ফলত এলজিবিটিকে সাঙুৰি সকলো লোককে জাতি, লিংগ আৰু কামিতা ভেদে সমান অধিকাৰ দিয়াৰ এক যাত্ৰা আৰম্ভ হয়।
এলজিবিটিকিউ+ সমাজ হ'ল সাংস্কৃতিক আৰু সামাজিকভাৱে একত্ৰিত সংখ্যালঘু যৌন আৰু প্ৰেম অভিমুখিতা থকা লেছবিয়ান , গে’ , বাইচেক্সুৱেল আৰু পৃথক লিংগ পৰিচয় থকা ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ তথা কুইয়াৰ সকলৰ একত্ৰিত সমাজ।
এই সমাজে নিজৰ পছন্দ অনুসৰি জীয়াই থকা, একে লিংগৰ সম্পৰ্ক আৰু একে লিংগৰ বিবাহ অধিকাৰ বিচাৰি তথা অইন সমাজত থকা সংখ্যাগৰিষ্ঠবাদী বিপৰীতলিংগবাদ, হ'ম'ফ'বিয়া, বাইফ'বিয়া, ট্ৰান্সফ'বিয়াৰ বিৰুদ্ধে গঠিত এক সমাজ।
এই সমাজৰ ভিতৰত গে’ গাঁও , এলজিবিটি অধিকাৰ সংঘ, বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়সমূহৰ এলজিবিটি ছাত্ৰ সংগঠন, এলজিবিটি কৰ্মচাৰী সংঘ আদি সংগঠনসমূহ অন্তৰ্গত।
এলজিবিটি সমাজে বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত নিজৰ নাগৰিক অধিকাৰ আৰু আন্দোলনৰ সমৰ্থন আৰু প্ৰচাৰৰ বাবে একত্ৰিত হয়।
বিশ্বৰ বহুখিনি উন্নত দেশত একে লিংগৰ দম্পতীৰ মাজৰ সম্পৰ্ক সমূহক একে লিংগৰ বিবাহ ৰূপত স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে।
একে লিংগৰ বিবাহ কৰা দম্পতী সমূহে অন্য বিপৰীত লিংগৰ দম্পতীৰ দৰে যথেষ্ট সুবিধা যেনে - স্বাস্থ্যসেৱা, সম্পত্তি অধিকাৰ, সন্তানৰ অধিকাৰ, প্ৰবাসীকৰণ, পৰিয়াল চুক্তি আৰু সুৰক্ষা আদি লাভ কৰে যিবোৰ অবিবাহিত দম্পতীয়ে লাভ নকৰে।
এলজিবিটি সমাজৰ একে লিংগৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হোৱা এই ভাগটোত সাধাৰণতে সমকামিতা যেনে: গে' আৰু লেছবিয়ান তথা অকামিতা , সৰ্বকামিতা আৰু উভকামিতা থাকে।
কোনো ব্যক্তিয়ে যিকোনো লিংগৰ ব্যক্তিৰ প্ৰতি যদি আংশিক বা সম্পূৰ্ণ ভাবে যৌন আকৰ্ষণ অনুভৱ নকৰে তাক অকামিতা বোলে।
অকামিতা কোনো ধৰণৰ ব্ৰহ্মচাৰী ব্ৰত নহয় যত জোৰ প্ৰয়োগ কৰি নিজৰ যৌন তথা প্ৰেমজনীত আবেগক দবাই ৰখা হয়।
ট্ৰেন্সভেষ্ট হ’ল এনে কিছু ব্যক্তি যি নিজৰ জন্মগত লিংগৰ সলনি বেলেগ লিংগৰ দৰে অনুভৱ কৰে কিন্তু নিজৰ লিংগ সলনি কৰোৱা নাই।
বাইচেক্সুৱেল হ’ল দুবিধ লিংগৰ প্ৰতি প্ৰেম, আৱেগ, শাৰীৰিক আৰু যৌন আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰা পুৰুষ বা মহিলা।
বাইচেক্সুৱেলসমূহে কেতিয়াবা কোনোবা এটা লিংগৰ প্ৰতি অধিক আৰু আনটোৰ প্ৰতি তুলনামূলকভাৱে কম আকৰ্ষণ থকা হ’ব পাৰে।
ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ হ’ল বিভিন্ন মাধ্যমৰ যোগেদি নিজৰ জন্মগত লিংগৰ পৰিৱৰ্তে নিজৰ সুবিধা অনুসৰি লিংগ সলোৱা ব্যক্তি।
লেছবিয়ান হ’ল সমকামিতাৰ এটা ভাগ যত একে লিংগৰ নাৰীয়ে অইন নাৰীৰ প্ৰতি প্ৰেম, আৱেগ, শাৰীৰিক আৰু যৌন আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰে।
গে' হ’ল সমকামিতাৰ এটা ভাগ যত একে লিংগৰ পুৰুষে অইন পুৰুষৰ প্ৰতি প্ৰেম, আৱেগ, শাৰীৰিক আৰু যৌন আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰে।
দেৱীয়ে ওপৰৰ দুয়োখন হাতেৰে দুপাহ পদুম ধাৰণ কৰে, আৰু তলৰ হাত দুখন সাধাৰণতে অভয় আৰু বৰদা মুদ্ৰা ভঙ্গীত পৰিৱেশিত হয়।
কম্বোডিয়াৰ চিয়েম ৰিপৰ বেণ্টেয় শ্ৰেইৰ মন্দিৰৰ টাইম্পানাৰ এটা গোলাপী শিলত গজলক্ষ্মী দেৱীৰ এক সুন্দৰ ভাস্কৰ্যযুক্ত ছবি আছে।
এক হাজাৰ বছৰতকৈও অধিক পুৰণি, এই টাইম্পানামটো সৃষ্টি কৰাৰ সময়ত যি ৰূপৰ আছিল, আজিও ঠিক একেই সুন্দৰতাৰে ই বৰ্তি আছে।
গজলক্ষ্মীক গোৱা আৰু কোঙ্কণৰ বহু ঠাইত উৰ্বৰতাৰ দেৱী হিচাপে উপাসনা কৰা হয়, তেওঁলোকৰ মাজত দেৱী গৰাকী গজন্তলক্ষ্মী, গজলক্ষ্মী, কেলবাই বা ভাউকা দেৱী আদি নামৰে জনপ্ৰিয়।
গজলক্ষ্মীৰ এই চিত্ৰণ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ পৰা পিছৰ সময়ছোৱাত সম্ভৱতঃ বৌদ্ধ প্ৰেক্ষাপটত পোৱা গৈছে আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১২৫-১০০পৰা ভাৰহুতৰ বৌদ্ধ স্তুপ সমূহত দেখা পোৱা গৈছে।