polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
১৯৮৬ চনত লস্কৰ আৰু ষ্টিভ হেডেটনিয়েমিয়ে ক্লেমছন বিশ্ববিদ্যালয়ত বিমূৰ্ত গণিত সম্পৰ্কে নাতিদীৰ্ঘ সন্মিলন এখন অনুষ্ঠিত কৰিছিল।
১৯৬২ চনত তেখেতে ইলিঅ'নয়ছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিতৰ বিষয়ত গৱেষণা কৰি ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
'কু', 'উষ্ম' আৰু 'অণ্ড' - এই তিনিটা শব্দৰে তেওঁৰ নামটো গঠিত হৈছে যাৰ অৰ্থ হ'ল যথাক্ৰমে সামান্য উষ্ম অণ্ড অৰ্থাৎ ব্ৰহ্মাণ্ড।
আখ্যানমতে, যেতিয়া বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড আন্ধাৰেৰে আৱৰা এক মহাশূন্য আছিল তেতিয়াই এক জ্যোতিৰ কিৰণ কেউদিশে বিয়পি পৰিছিল।
জগতত জীৱন বৰ্তাই ৰাখিবলৈ তেওঁ নিজেই সূৰ্যৰ মধ্যবিন্দুত অৱস্থান কৰে আৰু এনেদৰেই জগতক শক্তি আৰু পোহৰৰ যোগান ধৰে।
অন্য এক আখ্যানৰ মতে, পৰম শক্তিৰ দেৱীৰূপ আদি পৰাশক্তি শিৱৰ দেহৰ বাওঁ‌ অংশৰ পৰা সিদ্ধিদাত্ৰী ৰূপে নিৰ্গত হয়।
অষ্টভূজা কুষ্মাণ্ডাৰ হাতত যথাক্ৰমে ত্ৰিশূল, চক্ৰ, তৰোৱাল, শূল, গদা, ধনু-কাঁ‌ড় অমৃত আৰু তেজৰ দুটা কলহ থাকে।
১৯৩৬ – আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত শ্কেৰিং-কলবউম আৰু পাৰ্কে-ডেভিছে নামৰ দুটা ঔষধ কোম্পানীয়ে ইষ্ট্ৰোজেনৰ উৎপাদন আৰম্ভ কৰে।
১৯৪৪ – হাৰ্ভাৰ্ড মেডিকেল স্কুলৰ অধ্যাপক জন ৰকে জৰায়ুৰ বাহিৰত মানুহৰ ডিম্বক নিষিক্ত কৰা প্ৰথম ব্যক্তি আছিল।
১৯৭৮ – প্ৰথম "টেষ্ট-টিউব কেঁচুৱা" ল'ৰিছ ব্ৰাউনৰ জন্ম ইংলেণ্ডত হৈছিল, যি প্ৰথম সফল আইভিএফ প্ৰক্ৰিয়াৰ ফলাফল।
শিশুটিৰ ছাৰোগেট মাতৃ মেৰী বেথ হোৱাইথহেডে মেলিছাৰ জিম্মা এৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল যাৰ সৈতে তেওঁ ছাৰোগেছি চুক্তি কৰিছিল।
নিউ জাৰ্চীৰ আদালতে দেখিছিল যে হোৱাইথহেড শিশুটোৰ আইনী মাতৃ, সেয়েহে চাৰোগেট মাতৃত্বৰ বাবে চুক্তি অবৈধ আৰু অবৈধ বুলি ঘোষণা কৰিছিল।
অৱশ্যে, আদালতে ছাৰোগেট মাতৃ হোৱাটহেডৰ সলনি শিশুটোৰ জৈৱিক পিতৃ, ৱিলিয়ম ষ্ট্ৰন আৰু তেওঁৰ পত্নী এলিজাবেথ ষ্ট্ৰনক মেলিসাৰ জিম্মা প্ৰদান কৰাটো শিশুৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ স্বাৰ্থত বুলি ঘোষনা কৰিলে।
১৯৯০ – কেলিফৰ্ণিয়াত, ছাৰোগেট মাতৃ এন্না জনচনে কেঁচুৱাটোক অভিযন্ত্ৰণকৰা পিতৃ-মাতৃ মাৰ্ক আৰু ক্ৰিচি্পনা কালভাৰ্টক এৰি দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল।
দম্পতীহালে কেঁচুৱাৰ জিম্মাৰ বাবে গোচৰ দিছিল , আৰু আদালতে তেওঁলোকৰ পিতৃ-মাতৃৰ অধিকাৰ বৰ্তাই ৰাখিছিল।
বাবিলনৰ নিয়ম আৰু ৰীতি-প্ৰথাই এই অনুশীলনক অনুমতি দিছিল, আৰু জন্ম দিবলৈ অক্ষম মহিলাই বিবাহ বিচ্ছেদ পৰিহাৰ কৰিবলৈ এই অনুশীলনটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
যদিও চাৰাহৰ সৈতে শিশুটিৰ জৈৱিক সম্পৰ্ক নাছিল, তথাপিও চাৰাহ আৰু এব্ৰাহাম দুয়োজনে শিশুটোক নিজৰ বুলি দাবী কৰিছিল।
বিছ শতিকালৈকে বন্ধ্যাত্ব আৰু পৰম্পৰাগত ছাৰোগেছি এটা নিষিদ্ধ বিষয় হৈ আছিল কিয়নো তেনে শিশুক "অবৈধ" শিশু বুলি ভবা হৈছিল।
যদিও সাধাৰণতে ছাৰোগেট মাতৃয়ে এই অভিজ্ঞতাৰ সৈতে সন্তুষ্ট হোৱাৰ প্ৰতিবেদন দিয়ে, কিছু ক্ষেত্ৰত তেনে নহয়।
কিছুমান মহিলাই দম্পতীৰ সৈতে এক নিৰ্দিষ্ট স্তৰৰ ঘনিষ্ঠতা অনুভৱ নকৰা আৰু আন কিছুমানে দম্পতীৰ পৰা সন্মান অনুভৱ নকৰা বুলি মত প্ৰকাশ কৰে।
গৰ্ভধাৰণকালীন ছাৰোগেট মাতৃয়ে সন্তানক তেওঁলোকৰ অভিভাৱকসকলক এৰি দিয়াৰ হতাশাত পʼষ্ট পাৰটাম ডিপ্ৰেচনত ভুগাৰো সম্ভাৱনা থাকে।
কিছুমান ছাৰোগেটে জন্মৰ ঠিক পিছতে শিশুক অধিকাৰ এৰি দিয়াত নেতিবাচক অনুভূতিৰ প্ৰতিবেদন দিয়ে, কিন্তু বেছিভাগ নেতিবাচক অনুভূতি কিছু সময়ৰ পিছত সমাধান আঁতৰি যায়।
কিছুমানে ডিম্বস্ফোটন অন্তৰ্ভুক্তিৰ দৰে চিকিৎসা কৰে, আনহাতে আন কিছুমানে আইভিএফৰ দৰে সহায়ক প্ৰজনন কৌশল ব্যৱহাৰ কৰে।
ছাৰোগেছি বা মাতৃ প্ৰতিনিধিত্ব হৈছে এক আইনী চুক্তিৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত ব্যৱস্থা যাৰ দ্বাৰা এগৰাকী মহিলাই নিজৰ গৰ্ভত আন এটা দম্পতীৰ হৈ এটা সন্তান বহন আৰু প্ৰসৱ কৰিব পাৰে।
আংশিক ছাৰোগেছিত চাৰোগেট মাতৃৰ বংশানু শিশুটোৰ গাত থাকে, কিয়নো গৰ্ভধাৰণ সাধাৰণতে পিতৃৰ শুক্ৰাণু আৰু ছাৰোগেট মাতৃৰ ডিম্বাণু সংযোগ কৰি কৃত্ৰিমভাৱে গৰ্ভধাৰণ ঘটোৱা হয়।
সম্পূৰ্ণ ছাৰোগেছিত, শিশুটোৰ মূল অভিভাৱক এহাল পৃথক দম্পতী আৰু আইভিএফ প্ৰজনন কৌশলৰ জৰিয়তে ছাৰোগেট মাতৃৰ গৰ্ভত কৃত্ৰিমভাৱে দম্পতীহালৰ শুক্ৰাণু আৰু ডিম্বাণুৰ সংযোগ ঘটোৱা হয়।
নৃতত্ত্বৰ অধ্যয়নে দেখুৱাইছে যে গৰ্ভধাৰণকালত ছাৰোগেট মাতৃেয়ে বিভিন্ন কৌশলত লিপ্ত হয় যাতে সেইবোৰে কেঁচুৱাটোৰ সৈতে নিজকে আৱেগিক আৰু মানসিক আসক্তি গঢ়ি নুতুলিবলৈ সহায় কৰে।
ইয়াৰ বিপৰিতে বহুতো ছাৰোগেট মাতৃয়ে আকৌ ইচ্ছাকৃতভাৱে নিজৰ আৰু ছাৰোগেট শিশুৰ মাজত আৱেগিক সংলগ্নৰ বিকাশ বৃদ্ধি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে।
বিশ্বজুৰি চিকিৎসা বিজ্ঞান, সামাজিক ৰীতি-নীতি আৰু আইনী প্ৰক্ৰিয়াৰ বিকাশে আধুনিক যুগত ছাৰোগেছি সম্ভৱ কৰি তুলিছে:
প্ৰথম নায়িকাৰ ভূমিকাত ধৰ্মেন্দ্ৰৰ বিপৰীতে ৰাজশ্ৰী প্ৰডাকচনছৰ জীৱন মৃত্যুত অভিনয় কৰে।
১৯৭২ চনত চুপাৰষ্টাৰ ৰাজেশ খান্নাৰ সৈতে চাহজাদা আৰু তুলনামূলকভাবে নবাগত ৰাকেশ ৰোচনৰ সৈতে আখো আখো মেঁ মুক্তি পায়।
নায়িকাৰ আধিপত্য থকা ৰাজশ্ৰী প্ৰডাকচনছৰ তপস্যাৰ অভূতপূৰ্ব সফলতাই তেওঁক বক্সঅফিচৰ এটা লেখত লবলগীয়া নামলৈ পৰিবৰ্তন কৰিছিল, যিখন ছবিত তেওঁ এজনী আত্মত্যাগ কৰা এজনী ভনীয়েকৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।
ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবে তেওঁ ৮বাৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ আৰু ৮বাৰ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ বাবে মনোনয়ন পাইছিল।
কিশোৰী অৱস্থাতে তেওঁৰ অজয় বিশ্বাস নামৰ লোক এজনৰ সৈতে বিয়া হৈছিল যদিও কম সময়ৰ ভিতৰত এই বিয়া ভাঙি যায়।
ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ দিনাই পশ্চিমবঙ্গৰ নদীয়া জিলাৰ ৰাণাঘাটত এটা বঙালী পৰিয়ালত, ১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল।
২০০৯ চনত চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিৰ বাবে তেওঁক ভাৰত চৰকাৰৰ চতুৰ্থ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল।
আয়ুস বৃদ্ধিৰ অৰ্থাৎ কায়কল্পৰ প্ৰচেষ্টা অতীতৰ পৰাই সকলোৰে বাবে কৌতূহলৰ বিষয় যি কৌতূহলৰ বশৱৰ্তী হৈছিল বিজ্ঞানী অনুজ কৃপালনি।
সাতত্ৰিশ বছৰ বয়সত তেওঁতকৈ পোন্ধৰ বছৰে সৰু নয়নাৰ সৈতে তেওঁ প্ৰেমৰ পৰিণতিত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।
কিন্তু আমেৰিকালৈ গৈ ভোগসৰ্বস্ব সমাজত উটি ভাঁহি যোৱা নয়নাই বয়সে আঁচোৰ পেলোৱা স্বামী কৃপালনিৰ পৰা আঁতৰি আহিবলৈ বিচাৰে।
বিদেশত থাকিও ভাৰতীয় আদৰ্শক বুকুত জীয়াই ৰখা বিজ্ঞানী ড॰ কৃপালনিয়ে কিন্তু বিবাহ বিচ্ছেদত অনুমতি নিদিলে।
ভাৰতলৈ আহিয়েই ‘ভাৰত বিজ্ঞানাগাৰ’ত প্ৰাচীন ভাৰতীয় আয়ুৰ্বেদৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অনেক বিষয়ৰ গ্ৰন্থ অধ্যয়ন কৰে আৰু শেষত হিমালয় পৰ্বতৰ আশ্ৰমত থকা যোগী অমৰেন্দ্ৰ ব্ৰহ্মচাৰীৰ যোগেদি সন্ধান লাভ কৰে যৌৱন ধৰি ৰাখিব পৰা ঔষধৰ।
কিন্তু ঔষধবিধ মানৱজাতিৰ বাবে ভয়ংকৰ হোৱাৰ কথা উপলব্ধি কৰি ড॰ কৃপালনিয়ে “কায়কল্প-২৫”ৰ ৰহস্য চিৰদিনৰ বাবে মানৱ সমাজত প্ৰকাশ নকৰাটোৱেই বিবেচনা কৰে।
তেখেতে ১৯৮৮ চনত 'পাতাল ভৈৰৱী' গ্ৰন্থৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰাৰ লগতে ১৯৯৬ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ বোকাখাত অধিবেশনত সভাপতিৰ আসন শুৱনি কৰিছিল।
২০০৮ বৰ্ষৰ সৰ্বভাৰতীয় সাহিত্যৰ শ্ৰেষ্ঠ 'সৰস্বতী সন্মান' লাভ কৰা গ্ৰন্থখনি কল্পবিজ্ঞান বিষয়ক।
২০২০ চনৰ ২৯ জুনত কোম্পানীটোৱে ক'ভেক্সিন নামৰ বিকাশমান ছিটা এটাৰ ভাৰতত প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ পৰীক্ষা চলাবলৈ ভাৰত চৰকাৰৰ ড্ৰাগছ কণ্ট্ৰ'লাৰ জেনেৰেল অৱ ইণ্ডিয়াৰ পৰা অনুমতি লাভ কৰে।
এবিধ নিষ্ক্ৰিয় ৰূপত থকা প্ৰতিষেধক হিচাপে ক'ভেক্সিন নিৰ্মাণত পলিঅ'ৰ প্ৰতিষেধক নিৰ্মাণৰ নিচিনা পৰম্পৰাগত পদ্ধতি ব্যৱহাৰ হৈছে।
প্ৰথমে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ভাইৰ'ল'জী প্ৰতিষ্ঠানে --2ৰ নমুনা এটা পৃথক কৰি উলিয়াইছিল আৰু ভেৰ' কোষ ব্যৱহাৰ কৰি ভাইৰাছটো বৃহৎপৰিমাণে উৎপাদন কৰি উলিয়াইছিল।
ইয়াৰ ফলত এই ভাইৰাছবোৰ সিহঁতৰ জিনৰ সৈতে বান্ধ খাই নিষ্ক্ৰিয় হৈ পৰে, কিন্তু ভাইৰাছটোৰ আন কণাসমূহ সম্পূৰ্ণ অক্ষত ৰূপত থাকে।
এনেদৰে উৎপন্ন হোৱা নিষ্ক্ৰিয় ভাইৰাছসমূহ এইবাৰ এলুমিনিয়াম-ভিত্তিক প্ৰতিৰোধ বৰ্ধক পদাৰ্থ এবিধৰ সৈতে যোগ দিয়া হয়।
২০২০ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰত ভাৰত বায়'টেকে ক'ভেক্সিনৰ জৰুৰীকালীন ব্যৱহাৰৰ কৰ্তৃত্ব বিচাৰি ভাৰতৰ ভেষজ নিয়ন্ত্ৰক মুখ্য বিষয়াৰ ওচৰত আৱেদন কৰিছিল।
ছিৰাম ইনষ্টিটিউট অৱ ইণ্ডিয়া আৰু ফাইজাৰৰ পিছত এনে আৱেদন কৰা ভাৰত বায়'টেক আছিল তৃতীয়টো প্ৰতিষ্ঠান।
ক'ভেক্সিন ভাৰত বায়'টেক নামৰ কোম্পানীটোৱে ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা পৰিষদৰ সহযোগত বিকাশ কৰা এটা ভাইৰাছ-ভিত্তিক আৰু নিষ্ক্ৰিয় ক'ভিড-১৯ প্ৰতিষেধক।
নৰ্মান প্ৰিচাৰ্ড অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় খেলুৱৈ আছিল আৰু লগতে অলিম্পিক পদক জয় কৰা আৰু এছিয়াৰ কোনো ৰাষ্ট্ৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা প্ৰথম খেলুৱৈ আছিল।
তেওঁ পেৰিছত অনুষ্ঠিত ১৯০০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত দুটা ৰূপৰ পদক জিকিছিল, ২০০ মিটাৰ দৌৰত সোণৰ পদক বিজয়ী আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৱাল্টাৰ টেৱক্সবাৰীৰ পাছত তেওঁ দ্বিতীয় স্থান পাইছিল আৰু ২০০ মিটাৰ হাৰ্ডলছতো আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কিংবদন্তি খেলুৱৈ এলভিন ক্ৰেঞ্জলিনৰ পাছত দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰিছিল।
তেওঁ ১১০ মিটাৰ হাৰ্ডলছৰ ফাইনেলত উপনীত হৈছিল, কিন্তু দৌৰ শেষ কৰা নাছিল; তেওঁ ৬০ মিটাৰ আৰু ১০০ মিটাৰ দৌৰতো অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, য'ত তেওঁ ফাইনেলৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিবলৈ ব্যৰ্থ হৈছিল।
২০০৫ চনত ২০০৪ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ বাবে ইণ্টাৰনেচনেল এছ'চিয়েচন অফ এথলেটিকছ ফেডাৰেছনে আনুষ্ঠানিক ট্ৰেক এণ্ড ফিল্ড পৰিসংখ্যা প্ৰকাশ কৰিছিল।
ঐতিহাসিক ৰেকৰ্ডৰ শাখাত প্ৰিচাৰ্ডক ১৯০০ চনত গ্ৰেট ব্ৰিটেইনৰ হৈ প্ৰতিযোগিতা কৰা বুলি তালিকাভুক্ত কৰা হৈছিল।
অলিম্পিক ইতিহাসবিদসকলৰ গৱেষণাই দেখুৱাইছে যে ১৯০০ চনৰ জুনত ব্ৰিটিছ এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ পিছত প্ৰিচাৰ্ডক প্ৰকৃততে গ্ৰেট ব্ৰিটেইনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ বাছনি কৰা হৈছিল।
অৱশ্যে, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অলিম্পিক কমিটিয়ে এতিয়াও প্ৰিচাৰ্ডক ভাৰতৰ হৈ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰা বুলি গণ্য কৰে, আৰু তেওঁৰ দুটা পদকৰ কৃতিত্ব ভাৰতক দিয়ে।
নৰ্মান গিলবাৰ্ট প্ৰিচাৰ্ড , যাক তেওঁৰ মঞ্চ নাম নৰ্মান ট্ৰেভাৰ বুলিও জনা যায়, এজন ব্ৰিটিছ-ভাৰতীয় খেলুৱৈ আৰু অভিনেতা আছিল যি ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ১৯০০ চনৰ পেৰিছ অলিম্পিকত এথলেটিকছত দুটা ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল।
তাৰ পিছত তেওঁ অভিনয়ত কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ যায় আৰু নৰ্মান ট্ৰেভাৰ মঞ্চ নামৰে নিৰ্বাক হলিউড চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে।
তেওঁ কলিকতাৰ ছেইণ্ট জেভিয়াৰ কলেজত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু ১৮৯৭ চনৰ জুলাইত সোভাবজাৰৰ বিৰুদ্ধে ছেইণ্ট জেভিয়াৰৰ হৈ এখন মুকলি ফুটবল টুৰ্ণামেণ্টত প্ৰথম হেট্ৰিকৰ কৰাৰ কৃতিত্ব অৰ্জন কৰে।
নৰ্মান প্ৰিচাৰ্ডৰ জন্ম হৈছিল কলিকতাত জৰ্জ পিটাৰচেন প্ৰিচাৰ্ডৰ ঔৰষত আৰু হেলেন মেনাৰ্ড প্ৰিচাৰ্ডৰ গৰ্ভত।
১৮৬২ চনত ব্ৰিটিছ পুৰাতত্ত্ববিদ আলেকজেণ্ডাৰ কানিংহামে ভাৰতীয় পুৰাতাত্ত্বিক সৰ্বেক্ষণৰ প্ৰথম খণ্ডত প্ৰথম প্ৰৱেশ হিচাপে এই স্থানৰ বিষয়ে লিখিছিল:
প্ৰসিদ্ধ বোধি গছ এতিয়াও আছে, কিন্তু ই যথেষ্ট নষ্ট হৈছে; এটা ডাঙৰ কাণ্ড, যাৰ তিনিটা ডাল পশ্চিমফালে আছে, এতিয়াও সজীৱ, কিন্তু আন ডালবোৰ বাকলিবিহীন আৰু পচা।
সজীৱ ডালটো সম্ভৱতঃ কিছুমান সৰু গছৰ অন্তৰ্গত, কিয়নো ইয়াত বিভিন্ন গছৰ অজস্ৰ কাণ্ড একেলগে গোট খাই আছে।
গছজোপা সঘনাই নৱীকৰণ কৰা হ'ব লাগিব, কিয়নো বৰ্তমানৰ পিপল চাৰিওফালৰ মাটিৰ স্তৰৰ কমেও ৩০ ফুট ওপৰৰ এখন ছাদত আছে।
প্ৰাচীন বৌদ্ধ গ্ৰন্থসমূহত সাধাৰণ মানুহে ভগৱান বুদ্ধয়ে তীৰ্থযাত্ৰা কৰাৰ সময়ত তেওঁৰ নামত নৈবেদ্য আগবঢ়াব খোজাৰ বাবে বুদ্ধই শ্ৰাৱস্তীৰ ওচৰৰ জেতবন মঠৰ প্ৰৱেশদ্বাৰৰ সন্মুখত বোধগয়াৰ বোধি বৃক্ষৰ পৰা বীজ ৰোপণৰ অনুমোদন জনাইছিল।
এই উদ্দেশ্যৰ বাবে মোগ্গাল্লানাই গছৰ পৰা এটা ফল লৈছিল যিহেতু ই মাটিত উপনীত হোৱাৰ আগতে ইয়াৰ ডালৰ পৰা পৰিছিল।
তৎক্ষণাৎ এটা গছপুলি গজি উঠিল আৰু পঞ্চাশ হাত ওখ হ'ল আৰু ইয়াক পৱিত্ৰ কৰিবলৈ বুদ্ধই এনিশাৰ বাবে ইয়াৰ তলত ধ্যান কৰি কটাইছিল।
তেওঁৰ ৰাণী তিষ্যৰক্ষায়ে গছজোপাৰ প্ৰতি ঈৰ্ষান্বিত হৈছিল আৰু ৰাণী হোৱাৰ তিনি বছৰ পিছত তেওঁ গছজোপা বিষাক্ত কণ্টকৰ দ্বাৰা হত্যা কৰিছিল।
মহা স্তূপ প্ৰতিষ্ঠাৰ সময়ত চিট্টাগুট্টাৰ নেতৃত্বত বোধিমণ্ড বিহাৰৰ ত্ৰিশ হাজাৰ সন্ন্যাসী উপস্থিত আছিল বুলি উল্লেখ পোৱা যায়।
বৌদ্ধধৰ্মাৱলম্বী সকলে কৰে তেওঁলোকে ইজনে সিজনক "বুদু সৰানাই!" বুলি কৈ সম্ভাষণ জনায় যাৰ অৰ্থ হৈছে "বুদ্ধৰ শান্তি আপোনাৰ হওক।
বিশেষকৈ হৃদয়ৰ দৰে আকৃতিৰ বিস্কুট জাতীয় কুকিজ আৰু ক্ষীৰৰ আহাৰ বুদ্ধৰ ছয় বছৰীয়া তপস্বীবাদৰ সমাপ্তিৰ প্ৰথম আহাৰ হিচাপে এইদিনা খোৱা হয়।
বোধি বৃক্ষ ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যৰ বুদ্ধগয়াত অৱস্থিত মহাবোধি মন্দিৰ প্ৰাংগণৰ এজোপা প্ৰাচীন বিশাল আকাৰৰ আঁহত গছ।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৩১ত ৩৫ বছৰ বয়সত সিদ্ধাৰ্থ গৌতমে এই গছজোপাৰ তলত ধ্যান কৰি বোধি বা বুদ্ধত্ব লাভ কৰিছিল।
মহামতি অশোকে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতাব্দীত বৰ্তমান মহাবোধি মন্দিৰৰ পশ্চিমত অৱস্থিত বোধি বৃক্ষক কেন্দ্ৰ কৰিয়ে মন্দিৰখনৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।
সম্ৰাট অশোকৰ জীয়ৰী সংঘমিত্ৰা বোধি বৃক্ষৰ এটা সৰু শাখা শ্ৰীলংকালৈ লৈ আহিছিল আৰু প্ৰাচীন শ্ৰীলংকাৰ ৰাজধানী অনুৰাধাপুৰাত ৰোপণ কৰিছিল।
এই বোধি বৃক্ষৰ নাম মূলতঃ জয় শ্ৰী মহা বোধি ৰখা হৈছিল আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৪৫ত ৰোপণ কৰা আন এটা বোধি গছৰ শাখা আছিল।
যদিও মূল বোধি গছৰ অৱনতি ঘটিছিল আৰু বৃদ্ধ অৱস্থাত মৃত্যু হৈছিল, সম্ৰাট অশোকৰ পুত্ৰ মহেন্দ্ৰ আৰু তেওঁৰ জীয়ৰী সংঘমিত্ৰাই অনা শাখাটোৰ বংশধৰসকলক এতিয়াও শ্ৰীলংকাত আছে।
বৰ্তমানৰ বোধগয়াৰ মহাবোধি মন্দিৰত গজা মহাবোধি গছজোপাক প্ৰায়ে মূল গছৰ প্ৰত্যক্ষ বংশধৰ বুলি গ্ৰহণ কৰা হয়।
প্ৰসাদ, পানী, গাখীৰ, চাকি, ধূপ আদি বিভিন্ন নৈবেদ্য প্ৰদান কৰি আৰু পালি ভাষা বোধি বৃক্ষৰ সন্মানৰ্থে শ্লোক উচ্চাৰণ কৰি এই পূজা কৰা হয়।
বৌদ্ধ গ্ৰন্থঅনুসৰি, বুদ্ধই এই গছৰ তলত সাত সপ্তাহ নিজৰ আসনৰ পৰা স্থানান্তৰ নকৰাকৈ ধ্যান কৰিছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২য় শতিকাত ৰজা পুষ্যমিত্ৰ শুংগয়ে আৰু ৬০০ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰজা শশাঙ্কাই গছজোপা পুনৰ কাটি পেলাইছিল।
বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ইতিহাসত যথেষ্ট গুৰুত্ব থকা অন্যান্য পবিত্ৰ বোধি গছবোৰ হৈছে উত্তৰ ভাৰতৰ শ্ৰাৱস্তীৰ জেতবনত আনন্দবোধি বৃক্ষ আৰু শ্ৰীলংকাৰ অনুৰাধাপুৰাৰ শ্ৰী মহা বোধি বৃক্ষ।
যদিও তেওঁ ৰাক্ষস কুলত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল তথাপিও তেওঁ সৎ আৰু ধাৰ্মিক আছিল আৰু নিজকে ব্ৰাহ্মণ বুলি গণ্য কৰিছিল।
যেতিয়া ৰাক্ষস সুমালীৰ জীয়ৰী কৈকেষীয়ে বিশ্ৰবাৰ ওচৰত তেওঁৰ পত্নী হোৱাৰ ইচ্ছা নিবেদন কৰে তেতিয়া বিশ্ৰবাই কয় যে, তেওঁ এনে এক অশুভ সময়ত এই ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছে যে তেওঁলোকৰ সন্তানে ভয়ংকৰ শৰীৰি গঠন আৰু নিষ্ঠুৰ প্ৰকৃতিৰে জন্ম গ্ৰহণ কৰিব।
কিন্তু কৰ্তব্যনিষ্ঠ পত্নী হিচাপে কৈকেষীৰ ভক্তি আৰু কাৰ্য্যৰ বাবে যে তেওঁলোকৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ স্বাভাৱিক শৰীৰৰ আৰু এক ধাৰ্মিক মনৰ হ'ব।
বিভীষণে কৈছিল যে তেওঁ বিচৰা একমাত্ৰ বস্তুটো হ'ল পদুম পাতৰ দৰে বিশুদ্ধ প্ৰভুৰ চৰণত নিজৰ মন স্থিৰ কৰা।
তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল যে তেওঁক সেই শক্তি প্ৰদান কৰা হওক যাৰ দ্বাৰা তেওঁ সদায় ভগৱানৰ চৰণত থাকি তেওঁ বিষ্ণুৰ দৰ্শন লাভ কৰিব পাৰে।
যেতিয়া তেওঁ নিজৰ সম্পত্তি আৰু পৰিয়াল-পৰিজনক ত্যাগ কৰি ভগৱান বিষ্ণুৰ অৱতাৰ ৰামৰ পক্ষত যোগদান কৰিছিল তেতিয়াই তেওঁৰ মনোবাঞ্ছা পূৰ্ণ হয়।
যেতিয়া বিভীষণে লংকাৰ ৰাজসিংহাসনত উঠে তেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ প্ৰজাসকলক অশুভ পথৰ পৰা ধৰ্মৰ পথলৈ আনে।
স্থানীয় বায়ুশ্বাসী মাছৰ লগতে আলংকৰিক মাছেৰে পূৰ্ণ এই বিলবোৰত পলুভক্ষী আৰু ঔষধি গুণসম্পন্ন মাছ পোৱা যায়।
সাধাৰণতে গংগা-ব্ৰহ্মপুত্ৰ সমভূমি অঞ্চলৰ পূব ভাৰতীয় ৰাজ্য অসম আৰু পশ্চিম বংগৰ লগতে বাংলাদেশৰ হ্ৰদৰ দৰে বৃহৎ স্থিতিশীল পানীৰে পূৰ্ণ আদ্ৰভূমিক বুজাবলৈ বিল শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
যদি নিম্নভূমিত পানী নিষ্কাশন প্ৰণালী নাই বা জলনিষ্কাশন পথ বন্ধ থাকে, তেনেহ'লে বানপানীৰ পিছত সেই অঞ্চলত পানী বন্ধ হৈ যায়।
তদুপৰি ১৮৯৭ আৰু ১৯৫০ চনৰ ভূমিকম্পৰ পৰিণতিতো এনে ধৰণৰ বহু বিল গংগা আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত সৃষ্টি হৈছিল বুলি ভূবিজ্ঞানীসকলে মত প্ৰকাশ কৰিছে।
তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ পৰা স্বৰ্ণপদক পোৱাৰ উপৰিও পিছলৈ বৃত্তি লৈ জাৰ্মানীলৈ গৈছিল।
বিগত ৩০ বছৰ ধৰি একজুটেই ৬০খনতকৈও অধিক নাট উপহাৰ পৰিবেশন কৰিছে, যাৰ ভিতৰত আছে- সন্ধ্যা ছায়া, লুক বেক ইন এঙ্গাৰ, বল্লভপুৰ কী ৰূপকথা, বাত লাট কী হালত কী, ভৰম কে ভুত, সুভাষ আনাৰকলী আৰু বেগম জান।
ইয়াৰ বাদে তেওঁ ৰচনা কৰা নাটকো কেইখন আছে- দয়াশংকৰ কী ডায়েৰী ,সাক্কু বাই ,সুমন ঔৰ সানা আৰু জী জেইসী আপকী মৰ্জি।
তেওঁলোকৰ প্ৰথম প্ৰযোজনা ইহুদী কী লড়কী, যিখন নাটকে পাৰ্চী থিয়েটাৰ শৈলীক পুনৰ্জাগৰিত কৰিছিল এই নাট্য শৈলীৰ এখন শ্ৰেষ্ঠ নাট বুলি বিবেচনা কৰা হয়।
এই উপলক্ষে মুম্বাইৰ পৃথ্বী থিয়েটাৰত থাৰ্টি ইয়েৰ কাৰাভান ২০১১ শীৰ্ষক সপ্তাহ জোৰা উৎসৱ পালন কৰে।
ভাৰতীয় থিয়েটাৰৰ তেওঁ এটা প্ৰতিষ্ঠিত নাম, যি মুম্বাই ভিত্তিক একজুটে নামৰ হিন্দী থিয়েটাৰ দল এটাৰ সৈতে জড়িত।
শাস্ত্ৰীয় বিৱৰণ অনুসৰি, আন শ শ যোগীয়ে তেওঁলোকৰ আশ্ৰমত অভ্যৰ্থনা কৰিবলৈ ৰামলৈ অপেক্ষা কৰি আছিল যদিও ৰামে শবৰীৰ আন্তৰিক ভক্তিৰ বাবে কেৱল তেওঁৰ আশ্ৰমলৈহে গৈছিল।
ৰামক দেখি শবৰী আনন্দিত হৈ কয়, "আপোনাৰ দৰ্শনৰ বাবে বহু গুণী-মানি যোগীয়ে অপেক্ষা কৰি আছিল, কিন্তু আপুনি এই অযোগ্য ভক্তজনৰ ওচৰলৈ আহিছে মোৰ হৃদয়ৰ বাহিৰে আন একোৱেই আপোনালৈ আগবঢ়োৱাৰ বাবে মোৰ ওচৰত নাই, কিন্তু ইয়াত কিছুমান বগৰী আছে।
ৰামে বগৰীবোৰৰ সোৱাদ লোৱাৰ মাত্ৰকে, লক্ষ্মণে বগৰীবোৰলৈ মনকৰি কৈছিল যে শবৰীয়ে ইতিমধ্যে এইবোৰৰ সোৱাদ লৈছে আৰু সেয়েহে এইসমূহ তেওঁ খোৱাৰ অযোগ্য আছিল।
এই সন্দৰ্ভত ৰামে উত্তৰ দিছিল যে তেওঁ বিভিন্ন খাদ্যৰ সোৱাদ লৈছে, কিন্তু, এনে ভক্তিৰে আগবঢ়োৱা এই বগৰীবোৰৰ সমান সোৱাদ আন একোৰেই হ'ব নোৱাৰে ।
কেইবাদিনো ভ্ৰমণৰ পিছত, ঋশ্যমুখ পৰ্বতৰ পাদদেশত তেওঁ ঋষি মাতঙ্গক লগ পাইছিল আৰু তেওঁক গুৰু হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল।
যেতিয়া মাতঙ্গৰ মৃত্যুৰ সময় আহিছিল তেতিয়া বৃদ্ধা শবৰীয়ে কৈছিল যে গোটেই জীৱন তেওঁক সেৱা কৰাৰ পিছত, তেওঁ গুৰু মাতঙ্গ উপনীত হোৱা সেই একেই "শান্তিৰ বাসস্থান" পাবলৈ বিচাৰিব।
বগৰীবোৰ আগবঢ়াই দিয়া হস্তনিৰ্মিত পাতৰ ডোনটো লক্ষ্য কৰে আৰু সেইবোৰ তৈয়াৰ কৰিবলৈ শবৰীয়ে কৰা কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয় আৰু সেয়েহে, তেওঁ গছজোপাক আশীৰ্বাদ দিয়ে যাতে পাতবোৰ প্ৰাকৃতিকভাৱেই এটা বাটিৰ আকৃতিত বিকশিত হয়।
শবৰীয়ে ৰামক সীতাৰ উদ্ধাৰৰ হেতু সুগ্ৰীৱৰ সহায় ল'বলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াই আৰু সুগ্ৰীৱৰ সন্ধান দিয়ে।
প্ৰতিদিনে, শবৰীয়ে লাখুটি লৈ আশ্ৰমৰ পৰা খোজ কাঢ়ি বাহিৰলৈ যায়, আৰু ভগৱান ৰামৰ বাবে বগৰী চিঙে।
এইদৰে তেওঁ কেইটামান বগৰী সংগ্ৰহ কৰি, আশ্ৰমলৈ ঘূৰি আহিছিল আৰু ৰামৰ আগমনৰ বাবে আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰিছিল।
তেওঁক এগৰাকী উৎসাহী মহিলা হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে যিয়ে নিজ ভক্তিৰ বলত ৰামৰ দৰ্শন আৰু আশীৰ্বাদ লাভ কৰিছিল।
অসম বিজ্ঞান সমিতিয়ে অসম চৰকাৰৰ শিক্ষা বিভাগৰ অৰ্থ-সাহায্যেৰে বিজ্ঞান বিষয়ক পুথি কেইখনমান প্ৰকাশৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা আঁচনিৰে এখন কিতাপ গণিতৰ কথা বুলি প্ৰথম সংস্কৰণৰ পাতত "আমাৰ ক’বলগীয়া"ত প্ৰকাশনৰ সম্পাদক ভুবন মোহন দাসে উল্লেখ কৰিছে।
লগতে কিতাপখন প্ৰকাশত সহায় কৰা ব্যক্তিসকলক ধন্যবাদ দি উল্লেখ কৰে যে ড॰ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াইও এই ক্ষেত্ৰত সহায় কৰিছিল।
দ্বিতীয় সংস্কৰণৰ পাতনিত প্ৰকাশন উপ-সমিতিৰ আহ্বায়ক বসন্ত ডেকাই এনেদৰে লিখিছে, “ড॰ ভূপতি চন্দ্ৰ ডেকাৰ ‘গণিতৰ কথা’ৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰি অসম বিজ্ঞান সমিতিয়ে এটা দায়িত্ব পালন কৰিছে।
অসমত গণিতবিজ্ঞানৰ চৰ্চা বৃদ্ধি কৰিবলৈ আগ্ৰহীসকলৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈকো এই কাৰণটো আন্তৰিকতাৰে এই সুযোগতে দাঙি ধৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰিলোঁ।
আৰম্ভণিতে লেখকে ভূপতি চন্দ্ৰ ডেকাই ‘লিখকৰ কথা’ত লিখিছে “অসমীয়া ভাষাত গণিত সম্বন্ধে আলোচনা কৰা কিতাপৰ সংখ্যা তেনেই তাকৰ।
তথাপি অধ্যাপক বিনয়কুমাৰ তামোলী আৰু ড॰ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ উৎসাহক্ৰমে গণিত সম্বন্ধে দুষাৰ কথা লিখিবলৈ হাতত লৈছোঁ।
সেইসমূহ হৈছে, ‘মানুহে কেনেকৈ গণিবলৈ শিকিলে’, ‘অতীতৰ প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্যত অংকশাস্ত্ৰ’, ‘খৃষ্টপূৰ্ব ১০০০ বছৰৰপৰা খৃষ্ট জন্মৰ পাছৰ ২০০ বছৰলৈকে অংকশাস্ত্ৰ’ ‘২০০ খৃষ্টাব্দৰ পৰা ১২০০ খৃষ্টাব্দলৈ অংকশাস্ত্ৰ’, ‘ষোড়শ শতিকালৈ ইউৰোপত অংকশাস্ত্ৰ’, ‘সোতৰ শতিকাত অংকশাস্ত্ৰ’, ‘ওঠৰ শতিকাত অংকশাস্ত্ৰ’, ‘ঊনৈশ শতিকাত অংকশাস্ত্ৰ’ আৰু ‘বিংশ শতিকাত অংকশাস্ত্ৰ’।
কামদেৱৰ সৈতে জড়িত বহুতো পৰম্পৰাগত নাটকত ৰতি হৈছে এক সৰু চৰিত্ৰ আৰু কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত তেওঁ মাত্ৰ এটা গুণকহে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
স্কন্দ পুৰাণৰ দৰে অন্যান্য উৎসৰ মতে কামদেৱ হৈছে প্ৰসূতিৰ ভ্ৰাতৃ আৰু তেওঁলোক দুয়ো ব্ৰহ্মাই সৃষ্টি কৰা শতৰূপাৰ সন্তান।
দ্বাদশ শতিকাৰ জাভাদেশৰ কবিতা স্মৰদাহনতো কামদেৱৰ উল্লেখ আছে য'ত শিৱৰ দ্বাৰা কামদেৱ ভস্মীভূত হোৱা আৰু স্বৰ্গৰ পৰা পৃথিৱীলৈ পতিত পৌৰাণিক কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
কাকাৱিন কবিতা আৰু পৰৱৰ্তী কালৰ ৱায়াং সাহিত্যত কামদেৱ আৰু তেওঁৰ সহধৰ্মিনী ৰতিক কামজায়া আৰু কামৰতি বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
বিষ্ণুৰ অৱতাৰ কৃষ্ণৰ পুত্ৰ প্ৰদ্যুম্নৰ ৰূপত তেওঁ অৱতাৰ ধাৰণ কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
কামদেৱ পুৰাণৰ কাহিনীসমূহৰ পৰা অধিক পৰিচিত যদিও তেওঁৰ বিষয়ে চিত্ৰ আৰু আখ্যানসমূহ ঋকবেদ আৰু অথৰ্ববেদৰ শ্লোকৰ পৰা পোৱা যায়।
১৯৩৪ চনৰ ২৩ জুলাই তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সাম্ৰাজ্যৰ বিহাৰ আৰু উৰিষ্যা প্ৰদেশৰ ৰাঁচীত কুসুম হিচাপে নিৰ্মলা যোশীৰ জন্ম হৈছিল।
তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ নেপালৰ আছিল আৰু তেওঁৰ দেউতাক ১৯৪৭ চনত দেশৰ স্বাধীনতালৈকে ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সেনাৰ বিষয়া আছিল।
যদিও নিৰ্মলাৰ পৰিয়াল হিন্দু ধৰ্মালম্বী আছিল, তেওঁ ভাৰতৰ হাজাৰীবাগৰ কাৰ্মেল মাউণ্টত খ্ৰীষ্টান মিছনাৰীসকলৰ দ্বাৰা শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
সেই সময়ত তেওঁ মাদাৰ টেৰেছাৰ কামৰ বিষয়ে শুনিছিল আৰু সেই তেওঁৰ সৈতে মানৱসেৱাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ বিচাৰিছিল।
তেওঁ অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে কেথলিক ধৰ্মলৈ ধৰ্মান্তৰিত হৈছিল আৰু মাদাৰ টেৰেছাৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠাপন কৰা মিছনাৰীজ অফ চেৰিটি সংগঠনত যোগদান কৰিছিল।
যোশীয়ে ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আইনত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
তেওঁ নোবেল বঁটা বিজয়ী মাদাৰ টেৰেছায়ে স্থাপন কৰা মিছনাৰীজ অফ চেৰিটিৰ মুৰব্বী পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল।
১৯৯৭ চনত মাদাৰ টেৰেছাৰ মৃত্যুৰ পিছত এই পদ লাভ কৰাৰ পিছত নিৰ্মলাই আফগানিস্তান, ইজৰাইল আৰু থাইলেণ্ডৰ দৰে দেশত কেন্দ্ৰ মুকলি কৰি সংগঠনটোৰ ১৩৪খন দেশলৈ প্ৰসাৰিত কৰিছিল।
ভাৰত চৰকাৰে সমাজলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০০৯ চনত দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰিছিল।
মাদাৰ টেৰেছাৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠাপন কৰা মিছনাৰীজ অফ চেৰিটি সংগঠনত যোগদান কৰাৰ পিছত তেওঁ পানামালৈ গৈছিল।
ইয়াৰ লগৰ লগে তেওঁ বিদেশী অভিযানৰ নেতৃত্ববহন কৰা প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰথম চিষ্টাৰসমূহৰ ভিতৰত এগৰাকী হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
তাৰপিছত মাদাৰ টেৰেছাৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ প্ৰতিষ্ঠানৰ চুপিৰিয়ৰ জেনেৰেল হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।
ভাৰত চৰকাৰে ৰাষ্ট্ৰলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা সেৱাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০০৯ চনত চিষ্টাৰ যোশীক ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰে।
তেওঁৰ পিছত জাৰ্মানীত জন্ম গ্ৰহণ কৰা চিষ্টাৰ মেৰী প্ৰেমা পিয়েৰীকে পৰৱৰ্তী চুপিৰিয়ৰ জেনেৰেল হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
তেওঁৰ মৃত্যুত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী আৰু পশ্চিম বংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰী মমতা বেনাৰ্জীকে ধৰি দেশ বিদেশৰ বহু বিশিষ্ট ব্যক্তিয়ে সংবাদ মাধ্যমত সমবেদনা জ্ঞাপন কৰিছিল।
বালাৰাম হৈছে এক প্ৰাচীন দেৱতা, যি হৈছে ভাৰতীয় ইতিহাসৰ মহাকাব্যযুগৰ এক বিশিষ্ট ব্যক্তি, যিটো পুৰাতাত্ত্বিক আৰু মুদ্ৰা সংক্ৰান্তিয় প্ৰমাণৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত হয়।
তেওঁৰ আইকন'গ্ৰাফী নাগ , এটা নাঙল আৰু অন্যান্য খেতিৰ সামগ্ৰী যেনে পানীৰ পাত্ৰ আদিৰ সৈতে দেখা যায়, যি এক প্ৰতীকী ৰূপত কৃষি সংস্কৃতিৰ উৎপত্তিৰে যে তেওঁ জড়িত সেই কথা প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
বাণ পৰ্বত কৃষ্ণ আৰু তেওঁৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে যে বলৰাম বিষ্ণুৰ অৱতাৰ, আনহাতে কৃষ্ণ হৈছে সকলো অৱতাৰ আৰু অস্তিত্বৰ উৎস।
বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ কিছুমান শিল্পকৰ্মত, গুজৰাটৰ মন্দিৰ আৰু আন ঠাইত, উদাহৰণ স্বৰূপে, বুদ্ধ বা অৰিহন্ত ৰ পূৰ্বতে বলোদেৱ হৈছে বিষ্ণুৰ অষ্টম অৱতাৰ।
তেওঁক শংকৰ্ষণ হিচাপে ব্যূহ অৱতাৰত শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হৈছে শেষ নাগ আৰু লক্ষ্মণ ইয়াৰ অংশ আছিল।
শেষ নাগৰ অৱতাৰ হিচাপে তেওঁৰ কিংবদন্তীত, বিষ্ণুৰ অনন্ত শয্যাৰ নাগ হিচাপে তেওঁৰ ভূমিকা আৰু বিষ্ণুৰ সৈতে আন্তঃসংযোগ প্ৰতিফলিত কৰে।
অৱশ্যে, বালোৰামৰ পৌৰাণিক কাহিনী আৰু বিষ্ণুৰ দহটা অৱতাৰৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক তুলনামূলকভাৱে পিছৰ পৰ্যায়ৰ, সেয়া বৈদিক যুগৰ পিছৰ যদিও বৈদিক গ্ৰন্থত ইয়াৰ কোনো ধৰণৰ উল্লেখ পোৱা নাযায়।
কৌটিল্যৰ অৰ্থশাস্ত্ৰত বলোৰাম উল্লেখ পোৱা যায়, হাডছনৰ মতে, বলোৰামৰ অনুগামীসকলক মুণ্ডিত বা বেণী যুক্ত চুলিৰ "সন্ন্যাসী উপাসক" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
বলদেৱৰ ৰূপত বলোৰাম হৈছে মহাভাৰতৰ ওপৰত আধাৰিত একাদশ শতিকাৰ জাভানিজ কাব্য গ্ৰন্থ কাকউইন ভৰতযোদ্ধাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ।
২০১৯ চনত বলিউডৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা নাৱাজুদ্দিন ছিদ্দিকীৰ সৈতে ছানয়াই 'ফটোগ্ৰাফ' নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে।
প্ৰথমখন ছবি আছিল মানৱ কম্পিউটাৰ হিচাপে খ্যাতি লাভ কৰা শকুন্তলা দেৱীৰ জীৱন আধাৰিত ছবি 'শকুন্তলা দেৱী'।
পংকজ ত্ৰিপাঠী, আদিত্য ৰয় কাপুৰ, অভিষেক বচ্চন, ফাটিমা ছানা শ্বেইখ, ৰাজকুমাৰ ৰাওৱে অভিনয় কৰা এন্থল'জি ছবিখন ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰীৰ বাবে নেটফ্লিক্সত মুক্তি দিয়া হয়।
ছবিখনত অভিনয় কৰাৰ প্ৰাক্-মুহূৰ্তত ছানয়াই প্ৰকাশ কৰে যে- মল্লযুদ্ধৰ বিষয়ে তেখেতৰ বিশেষ জ্ঞান নাই।
চলচ্চিত্ৰ সমালোচক অনুপমা চোপ্ৰাৰ মতে, ছবিখনৰ কাহিনীটোত ছানয়া মালহোত্ৰাই শক্তিশালী সমৰ্থন আগবঢ়াইছে।
২০১৭ চনৰে আন এখন ছবি "ছিক্ৰেট ছুপাৰষ্টাৰ"ৰ এটা বিশেষ গীত 'ছেক্সি বলিয়ে' ছানয়াই কৰিঅ'গ্ৰাফ কৰে।
২০১৬ চনত মুক্তি লাভ কৰা জীৱনীমূলক ক্ৰীড়াভিত্তিক ছবি 'দংগল'ৰ জৰিয়তে পৰ্দাত ভুমূকি মৰা ছানয়াই ২০১৮ চনত 'বধাই হো' নামৰ ছবিখনত সফলভাৱে অভিনয় কৰে।
২০১৯ চনত মুক্তি লাভ কৰা 'ফটোগ্ৰাফ' নামৰ ছবিখনত আগবঢ়োৱা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ছানয়াই ফিল্মফেয়াৰত সমালোচকৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী শিতানলৈ মনোনীত হয়।
গাৰ্গী কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰাৰ পাছত ছানয়াই নৃত্যভিত্তিক ৰিয়েলিটি শ্ব' 'ডান্স ইণ্ডিয়া ডান্স'ত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু 'শীৰ্ষ এশ'লৈ নিৰ্বাচিত হয়।
নেটফ্লিক্সত মুক্তিলাভ কৰা এই ছবিখনত ছানয়াই আগবঢ়োৱা প্ৰদৰ্শনক দৰ্শক-সমালোচকে একেমুখে প্ৰশংসা কৰে।
১৯২৭ চনত কেলিফৰ্ণিয়াই এটা ৰাজ্যিক উদ্যান প্ৰণালী সৃষ্টি কৰাৰ লগে লগে, সংৰক্ষিত ৰেডউড অঞ্চলৰ তিনিটা অঞ্চল- প্ৰেৰী ক্ৰীক ৰেডউডচ, ডেল নৰ্ট কোষ্ট ৰেডউডচ আৰু জেদিয়া মিলাই ৰেডউডচ ষ্টেট পাৰ্ক বনোৱা হয়।
চতুৰ্থখন উদ্যান যাক হম্বোল্ট ৰেডউডচ ষ্টেট পাৰ্ক বোলা হয় ই এতিয়ালৈকে ব্যক্তিগত ৰেডউড ষ্টেট পাৰ্কৰ ভিতৰত সৰ্ববৃহৎ, কিন্তু ৰেডউড নেচনেল আৰু ষ্টেট পাৰ্ক প্ৰণালীত ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত নহয়।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত কাঠৰ উচ্চ চাহিদা আৰু ১৯৫০ৰ দশকত নিৰ্মাণৰ বৃদ্ধিৰ বাবে, এইখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান নিৰ্মাণত পলম হৈছিল।
চেভ দ্য ৰেডউডছ লীগ, চিয়েৰা ক্লাব আৰু নেচনেল জিওগ্ৰাফিক চছাইটিৰ দ্বাৰা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান নিৰ্মাণৰ প্ৰচেষ্টা ১৯৬০ ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে আৰম্ভ হৈছিল।
এই অঞ্চলত বহুত বছৰ ধৰি বহুতো স্থানীয় জনজাতি বাস কৰি আহিছে যেনে য়ুৰোক, টোলোৱা, কাৰোক, চিলুলা আৰু ৱিয়ট আৰু কিছুমান স্থানীয় আমেৰিকান গোট।
তেওঁলোকে প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ ৰেডউড গছ নাও, ঘৰ আৰু গাওঁবোৰ নিৰ্মাণ সামগ্ৰী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
ৰেডউড ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু ৰাজ্যিক উদ্যান হৈছে উত্তৰ কেলিফৰ্ণিয়াৰ উপকূলত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত অৱস্থিত কেইবাখনো ৰাজ্যিক আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান সংযুক্ত হোৱা এক বিশাল উদ্যান।
ই কেলিফৰ্ণিয়াৰ ডেল নৰ্ট উপকূল, জেদিয়াহ স্মিথ, আৰু প্ৰেৰী ক্ৰীক ৰেডউডচ ষ্টেট পাৰ্ক সৈতে, সংযুক্ত হৈ ১,৩৯,০০০ একৰ অঞ্চল আৱৰি আছে।
এই গছবোৰ আটাইতকৈ ওখ, আটাইতকৈ পুৰণি, আৰু পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ গছৰ প্ৰজাতিবোৰৰ ভিতৰত পৰে।
ৰেডউড অৰণ্যৰ উপৰিও, এই উদ্যানত অন্যান্য থলুৱা উদ্ভিদ, প্ৰাণী, ঘাঁহনি, সাংস্কৃতিক সম্পদ, নদী, আৰু ৩৭ মাইল সাগৰিয় উপকূল সংৰক্ষিত হৈ আছে।
ৰেডউড ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান সৃষ্টি কৰা বিধেয়কখন ৰাষ্ট্ৰপতি লিণ্ডন বি জনছনে ১৯৬৮ চনৰ ২ অক্টোবৰত স্বাক্ষৰ কৰিছিল।
চেভ দ্য ৰেডউডছ লীগ আৰু অন্যান্য প্ৰতিষ্ঠানবোৰে ১00,000 একৰ তকৈ অধিক ক্ৰয় কৰিছিল, যাৰ লগত বৰ্তমানৰ ৰাজ্যিক উদ্যানসমূহত যোগ দিয়া হৈছিল।
এই সম্প্ৰসাৰণে ৰেডউড ক্ৰীকৰ কাষৰ জলবিভাজনক উদ্যানৰ বাহিৰত বনধ্বংসৰ বিৰূপ প্ৰভাৱ পৰাৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰিছিল।
কেলিফৰ্ণিয়াত ৰেডউড উদ্যানৰ সংৰক্ষণত বুন আৰু ক্ৰকেট ক্লাবৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ সংৰক্ষণ অৱদান হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
বুন আৰু ক্ৰকেট ক্লাবৰ সদস্য মেডিচন গ্ৰাণ্ট, জন চি মেৰিয়াম, হেনৰী ফেয়াৰফিল্ড অচবৰ্ণ আৰু ভৱিষ্যতৰ সদস্য ফ্ৰেডৰিক ৰাছেল বাৰ্ণহামে চেভ দ্য ৰেডউডছ লীগ ১৯১৮ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
১৯২১ চনত, বুন আৰু ক্ৰকেট ক্লাবৰ সদস্য জন চি ফিলিপছে মাটি ক্ৰয় কৰিবলৈ আৰু হাম্বোল্ট ৰেডউডচ ষ্টেট পাৰ্কত ৰায়নেল বলিং মেম'ৰিয়েল গ্ৰোভ সৃষ্টি কৰিবলৈ ৩২,০০০ ডলাৰ দান কৰিছিল।
ৰেডউড উদ্যানত কেইবাটাও বিলুপ্তপ্ৰায় প্ৰাণীৰ প্ৰজাতি যেনে টাইডৱাটাৰ গবি, চিনুক চালমন, নৰ্দাৰ্ন স্পটেড দাগযুক্ত ফেঁচা, আৰু ষ্টেলাৰৰ সাগৰীয় সিংহ সংৰক্ষণ কৰা হয়।
ইয়াৰ উদ্যানসমূহত পোৱা বিৰল পৰিৱেশতন্ত্ৰ আৰু সাংস্কৃতিক ইতিহাসৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ৰাষ্ট্ৰসংঘই ইয়াক ১৯৮০ চনৰ ৫ ছেপ্টেম্বৰত বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান আৰু ১৯৮৩ চনৰ ৩০ জুনত কেলিফৰ্ণিয়া কোষ্ট ৰেঞ্জছ ইণ্টাৰনেচনেল বায়োস্ফেয়াৰ ৰিজাৰ্ভৰ অংশ হিচাপে মনোনীত কৰে।
ৰাষ্ট্ৰসংঘই ১৯৮০ চনৰ ৫ ছেপ্টেম্বৰত ৰেডউড নেচনেল এণ্ড ষ্টেট পাৰ্কক বিশ্বৰ ঐতিহ্যক্ষেত্ৰ হিচাপে মনোনীত কৰে।
লগতে তেওঁলোকে এই উদ্যানখনৰ ওপৰত চলি থকা হাম্বোল্ট ষ্টেট ইউনিভাৰ্চিটিৰ গৱেষকসকলৰ গৱেষণাৰ কথাও উল্লেখ কৰিছিল ।
কাৰণ, দুটি ঘটনাৰ মাজৰ পৰা যিকোন এটিক পছন্দ কৰা তেতিয়াহে সম্ভৱ যেতিয়া দুটি ঘটনাৰ পৰিণতি সম্পৰ্ক জ্ঞান থাকে।