polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
কল্পনা সৰোজৰ জন্ম হছিল ১৯৬১ চনত, ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ ৰূপেড়খা গাঁৱত৷ তেখেতৰ পৰিয়ালটো মাৰাঠী বৌদ্ধধৰ্মীয় আছিল ৷ পৰিয়ালটোত তিনিগৰাকী কন্যা আৰু দুটি ল'ৰা সন্তান আছিল৷ কল্পনা আছিল জ্যেষ্ঠ৷ তেখেতৰ পিতৃয়ে আকোলাৰ ৰেপাটখেড় গাঁৱত এগৰাকী পুলিচ কনিষ্টবল হিচাপে কাম কৰিছিল ৷ বাৰ বছৰ বয়সতে কল্পনা সৰোজৰ বিবাহ সম্পন্ন হৈছিল আৰু তেখেত স্বামীৰ সৈতে মুম্বাইৰ বস্তি এলেকাত থাকিবলৈ লয় ৷ তেখেত স্বামীৰ পৰিয়ালৰ পৰা শাৰীৰিক নিৰ্যাতনৰ সম্মুখীন হয়৷ অৱশেষত পিতৃয়ে তেখেতক সেই সংকটপূৰ্ণ কালৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰে আৰু গাঁৱত থকা স্বগৃহলৈ লৈ আহে ৷ গাঁৱৰ মানুহে তেখেতেক এঘৰীয়া কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় ৷ এনে এক অমানৱীয় সিদ্ধান্ত সহিব নোৱাৰি কল্পনা সৰোজে আত্মহত্যাৰ প্ৰয়াস কৰে ৷ ১৬ বছৰ বয়সত তেখেত মুম্বাইত থকা নিজৰ খুড়াকৰ ঘৰলৈ থাকিবলৈ আহে৷ নিজৰ পৰিয়ালটোক ভৰণ-পোষণৰ বাবে তেখেতে এটা কাপোৰ কাৰখানাত কাম কৰে পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে চৰকাৰৰ পৰা লোণ লয় আৰু চিলাইৰ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে ৷ পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে এখন ফাৰ্নিচাৰৰ ষ্ট'ৰ আৰম্ভ কৰে
কল্পনা সৰোজ এগৰাকী বৌদ্ধ ধৰ্মী লোক ৷ তেখেত ডা০ বি আৰ আম্বেদকাৰৰ শিক্ষাৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত ৷ ১৯৮০ চনত তেখেতে ২২ বছৰ বয়সত সমীৰ সৰোজক পুনৰ বিয়া কৰায়; যাৰ লগত তেখেতৰ এটি পুত্ৰ সন্তান আৰু কন্যা সন্তান হয় ৷ ১৯৮৯ চনত সমীৰ সৰোজৰ মৃত্যু হয় আৰু কল্পনা সৰোজে তেখেতৰ ষ্টীল আলমাৰী ব্যৱসায়টো উত্তৰাধিকাৰীসূত্ৰে লাভ কৰে ৷ বৰ্তমান তেখেতৰ যুগ্ম-জীৱনৰ সংগী হৈছে শুভাকৰণ
কল্পনা সৰোজে ৰিয়েল ইষ্টেটৰ এটা সফল ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে ৷ নিজৰ যোগাযোগ ব্যৱস্থা আৰু উদ্যোগিক নীতিৰ বাবে তেখেতে বিশেষ খ্যাতি লাভ কৰে ৷ ২০০১ চনত যেতিয়া কামানী টিউবছ নামৰ কোম্পানীটোৰ অৱস্থা দেউলীয়া পৰ্যায়ৰ হৈছিলগৈ, তেতিয়া তেখেত কোম্পানীটোৰ পৰিষদীয় সভাৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল ৷ তেখেতে কোম্পানীটোৰ গুৰি ধৰে আৰু পুনৰ লাভৰ দিশলৈ লৈ আহে
কল্পনা সৰোজে কেএছ ফিল্ম প্ৰডাকছন নামৰ এটা প্ৰযোজনা গোষ্ঠী আৰম্ভ কৰে আৰু প্ৰথম ছবিখন প্ৰযোজনা কৰে ৷ এইখন ছবি ইংৰাজী, তেলেগু আৰু হিন্দী ভাষালৈও ডাবিং কৰা হয় ৷ নামৰ ছবিখন দিলীপ হাছকে, জ্যোতি ৰেড্ডী আৰু মনন গোৰেয়ে কল্পনা সৰোজৰ বেনাৰত প্ৰযোজনা কৰে
প্ৰকৃত শ্লামডগ মিলিয়নেৰ হিচাপে খ্যাতি লাভ কৰা কল্পনা সৰোজে কামানী টিউবছক এটা দুৰ্দশাগ্ৰস্ত আৰ্থিক অৱস্থাৰ পৰা তুলি ধৰে আৰু নিজৰ সবল নেতৃত্বৰে কোম্পানীক পুনৰ লাভজনক গতি প্ৰদান কৰে
কল্পনা সৰোজ হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা উদ্যোগী আৰু টেড-এক্সৰ বক্তা৷ ভাৰতৰ মুম্বাইস্থিত প্ৰতিষ্ঠান কামানী টিউবছৰ তেখেতে অধ্যক্ষ আৰু মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া
এই কাহিনী অনুসৰি নন্দ-যশোদাৰ আশ্ৰয়ত লালিত-পালিত হোৱা কালছোৱাত শ্ৰীকৃষ্ণই যেতিয়া গকুলবাসীক ইন্দ্ৰলৈ পূজা দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে গোৱৰ্ধনপৰ্বতক পূজা কৰিবলৈ নিদেশ দিয়ে, তেতিয়া ইন্দ্ৰৰ খং উঠে আৰু ধাৰাসাৰ বৃষ্টিৰে গকুল প্লাৱিত কৰে।
তেতিয়া গোপ-গোপী, গৰু-গাই আটাইকে বৃষ্টি, গাজনি, ঢেৰেকনিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ শ্ৰীকৃষ্ণই গোৱৰ্ধন পৰ্বতটোকে নিজৰ কনিষ্ঠ আঙ্গুলিৰে দাঙি ধৰে আৰু সকলোকে পৰ্বতৰ তলত আশ্ৰয় দিয়ে।
সেয়ে তেওঁ ইয়াৰ পিছত কৃষ্ণৰ মন ভাল লগাবলৈ স্বৰ্গৰ নন্দন-কাননৰ ৰম্ভা, মেনকা, তিলোত্তমা আদি নৰ্তকী তথা অপ্সৰাসকলক মৰ্ত্যলৈ পঠিয়াই নৃত্য-গীতৰ আয়োজন কৰে।
এই নৃত্যৰ সৃষ্টিকৰ্তা হিচাপে কোনো এজন মানুহৰ নাম জনা নাযায় যদিও আহোম ৰাজত্বৰ সময়তে সত্ৰৰ গায়ন-বায়নসকলে এই নৃত্যৰ সৃষ্টি কৰে বুলি বহুতে ক’ব বিচাৰে।
সত্ৰীয়া পৰিৱেশত সৃষ্টি হ'লেও এই নৃত্যৰ ভংগিমা, হস্ত মুদ্ৰা আদি মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ সৃষ্ট নৃত্যশৈলীৰ পৰা কিছূ পৃথক।
নৃত্যৰ সৃষ্টিকৰ্তা হিচাপে কোনো এজন মানুহৰ নাম জনা নাযায় যদিও আহোম ৰাজত্বৰ সময়তে সত্ৰৰ গায়ন-বায়নসকলে এই নৃত্যৰ সৃষ্টি কৰে বুলি বহুতে ক’ব বিচাৰে কাৰণ ৰজাঘৰত এই নৃত্যৰ সমাদৰ যথেষ্ট বেছি আছিল।
গাৰ ওপৰ অংশত বুকু ঢকা চোলা, কঁকালৰ পৰা ভৰিলৈকে পৰা ঘূৰী, কঁকালৰ হাৰ বা কৰধনি, মূৰত ওৰোণা আৰু মুকুট বা কিৰীটি পিন্ধা হয়।
তেওঁ আছিল এগৰাকী শিক্ষাবিদ, নাৰী মুক্তি আন্দোলনৰ এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মী, শিক্ষা বিভাগৰ উপ-সঞ্চালক আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ভাৰতৰ জম্মু আৰু কাশ্মীৰ ৰাজ্যৰ বিধায়ক।
তেওঁ অল ইণ্ডিয়া ৱ’মেন কনফাৰেঞ্চৰ কাৰ্যক্ৰমৰ সৈতে জড়িত আছিল আৰু ভাৰত বিভাজনৰ পূৰ্বে এই সংগঠনটোৰ সম্পাদকৰ পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
মহম্মদ আলী জিন্না আৰু তেওঁৰ ভনীয়েক ফাটিমা জিন্না কাশ্মীৰলৈ আহোঁতে জাফৰৰ পৰিয়ালত আপ্যায়নৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল।
এই সুবাদতে বেগম আলীৰ তেওঁলোকৰ সৈতে সাক্ষাতৰ সুযোগ পায় আৰু জিন্না ভাতৃ-ভগ্নীদ্বয়ৰ দ্বাৰা তেওঁ প্ৰভাৱিত হয়।
তাৰ পিছতেই স্বাধীনতা আন্দোলনত তেওঁৰ প্ৰচেষ্টা কেন্দ্ৰীভূত কৰিবলৈ অল ইণ্ডিয়া ৱ’মেন কনফাৰেঞ্চ ত্যাগ কৰে।
নাৰীৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কত আপোচবিহীন এই মহিলাগৰাকীয়ে কাশ্মীৰ উপত্যাকাৰ ছোৱালীবোৰৰ শিক্ষা সংক্ৰান্তত সচেতনতা বৃদ্ধিৰ বাবে মানুহৰ ঘৰেঘৰে গৈ শিক্ষা যে নাৰী সবলীকৰনৰ মাধ্যম, তাকে বুজাইছিল।
বিভিন্ন অনুষ্ঠানত তেওঁ প্ৰদান কৰা বক্তব্যই উপত্যাকাৰ মহিলাসকলক যথেষ্ঠ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল আৰু নিজৰ জীয়েকহঁতক বিদ্যালয়লৈ পঠাবলৈ ব্যপকভাবে অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।
বেগম আলী কাশ্মীৰৰে এক সম্ভ্ৰান্ত আফগান পৰিয়ালৰ সন্তান আগা জাফৰ আলী কিজিলবাছৰ সৈতে বিবাহবন্ধনত আবদ্ধ হয়।
বৰ পুত্ৰ আগা নাচিৰ আলী ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাৰ এজন বিষয়া আছিল, যিয়ে ভাৰত চৰকাৰৰ শ্ৰম সচিব ৰূপে ১৯৭৭ চন অৱসৰ লৈছিল।
সৰু পুত্ৰ আশ্ৰফ আলী এজন শিক্ষাবিদ আছিল আৰু জন্মু আৰু কাশ্মীৰৰ উচ্চশিক্ষা বিভাগৰ আয়ুক্ত ৰূপে অৱসৰ লৈছিল।
নাতিয়েক প্ৰখ্যাত ‘কাশ্মিৰী-আমেৰিকান’ কবি আগা শাহিদ আলী ৰচিত দ্য ভেইল্ড চ্যুট: দ্য কালেক্টেড পয়েম শীৰ্ষক এখন কবিতা সংকলনত বেগম আলীৰ সোঁৱৰণত ৰচিত এটা কবিতা আছে।
তেওঁৰ দেউতাক খান বাহাদুৰ চৈয়দ হুছেইন ঠাকুৰ কাশ্মীৰৰ মহাৰজা হৰি সিংহৰ শাসনত গৃহ আৰু আইন মন্ত্ৰী হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰিছিল।
সিংহাসনৰ কোঠালিৰ লগতে মন্দিৰসমূহত প্ৰৱেশপথ সুৰক্ষিত কৰাৰ বাবে আৰু পানীৰ ফোঁৱাৰাৰ নিৰ্গমন নলী হিচাপে হিন্দু আৰু বৌদ্ধ মন্দিৰৰ ভাস্কৰ্যসমূহৰ ভিতৰত সঘনাই মকৰৰ মূৰ্তি ব্যৱহাৰ হয়।
ইয়াক ঘঁ‌ৰিয়ালৰ শিৰ আৰু কোৱাৰি, মাছৰ বাকলি আৰু ময়ূৰৰ নেজ আৰু হাতীৰ শুৰেৰে সৈতেও দেখুওৱা হয়।
ইয়াৰ উদ্দেশ্য এয়াই যে এই দৃশ্যই দেৱী লক্ষ্মীক সমৃদ্ধি, সম্পদ আৰু কল্যাণৰ দেৱী হিচাপে প্ৰদৰ্শন কৰে।
ইয়াৰ সমসাময়িক ব্যৱহাৰ হৈছিল চকু আৰু কাণৰ বাবে অলংকাৰ হিচাপে আৰু ইয়াক কইনাক বিবাহৰ উপহাৰ হিচাপে দিয়া হৈছিল।
কিছুসংখ্যক পাৰম্পৰিক বিৱৰণে মকৰক জলভাগৰ গুঁ‌ইসাপৰ সৈতে সংযোগ কৰিছে, কিয়নো দুয়োবিধ জীৱৰ শৰীৰৰ অংশ যেনে কোৱাৰি, মাংস ইত্যাদিৰ সাদৃশ্য আছে আৰু ইয়াৰ কামোদ্দীপক গুণাগুণ আছে বুলি কোৱা হয়।
মকৰক সাধাৰণতে সন্মুখভাগ স্থলচৰ প্ৰাণী যেনে শৰপহু, হৰিণ বা হাতী আৰু পিছৰ অংশ জলচৰ প্ৰাণী যেনে মাছ, ছীল বা সৰ্প হিচাপে দেখুওৱা হয়।
সমগ্ৰ হিন্দু সংস্কৃতিত মকৰক বিভিন্ন ৰূপত উপস্থাপন কৰা হয় যদিও আধুনিক পৃথিৱীত ইয়াৰ ৰূপ সদায় ঘঁ‌ৰিয়াল বা জলজ জীৱৰ সৈতে সাদৃশ্য থকা।
ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে জৈন ধৰ্মগ্ৰন্থ সূৰ্যপ্ৰজাপতি পঢ়ি ৱুৰ্জবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জোচেফ ফ্ৰিডৰিখ কোহল আৰু কেইবাগৰাকী জাৰ্মান বিজ্ঞানীয়ে দাবী কৰিছিল যে মকৰৰ ধাৰণাটো ডুগঙৰ ওপৰত আধাৰিত।
ইয়াৰ ভিতৰত আছে হাতীৰ শুঁ‌ৰ, ঘঁ‌ৰিয়ালৰ কোৱাৰি, নিগনি বা বান্দৰজাতীয় জীৱৰ কাণ, বনৰীয়া গাহৰিৰ দাঁত, ময়ূৰৰ নেজ আৰু সিংহৰ ভৰি।
ইয়াৰপৰাই ঘঁ‌ৰিয়ালৰ হিন্দী প্ৰতিশব্দ মগৰৰ উৎপত্তি হৈছে আৰু ইংৰাজী ভাষালৈও ইয়াৰ আমদানি ঘটিছে।
জন বোৰ্ডমেন নামৰ এজন কলা বুৰঞ্জীবিদৰ মতে মকৰ আৰু চীনা ড্ৰেগনৰ চিত্ৰসমূহ গ্ৰীক কিংবদন্তিৰ কেটোছৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হ'ব পাৰে।
তদুপৰি পিতলৰ এবিধ চেইন, গাহৰি বা হৰিণৰ হাড়, এডাল দীঘল লোহাৰ পিন , কঁকালত বাঁহৰ আঙঠি , ডাঙৰ দা, ছুৰী আৰু এইবোৰ থবৰ বাবে বান্দৰৰ ছালৰ সৰঞ্জাম।
যুদ্ধৰ সময়ত তাচেহং আঁহেৰে তৈয়াৰী বৰ ডাঠ পোছাক পিন্ধে আৰু পিঠিত মেথোনৰ ছালেৰে তৈয়াৰী ঢাল লগায়।
প্ৰায় পাঁচ হেজাৰৰ পৰা চৈধ্য হেজাৰ ফুট ওখ হিমালয়ৰ দক্ষিণ ফালৰ পাহাৰৰ অংশবোৰত সপোন আৰু নানান ধৰণৰ দেৱতাসকলক বিশ্বাস কৰা এই ডফলাসকল বহু যুগ ধৰি বাস কৰি আহিছে।
যুগ যুগ ধৰি নদী আৰু পাহাৰেৰে ভৰা দেশত নিজৰ কৃষ্টিৰ মাজত ডফলাসকলে প্ৰতিশোধ, বিদ্ৰোহ, ধন,যশ লৈ কাৰ্য কৰি ওচৰৰজন পাহাৰী জাতিবোৰৰ লগত চলি আহিছে।
সৰল, অ'ক, বনৰীয়া কল, চেচংনাট ইত্যাদি গছেৰে ভৰা প্ৰায় ছ'হেজাৰ ফুট ওখলৈকে বা ওপৰলৈকে তলৰপৰা দেখা পোৱা যায়।
তাৰ পিছত চিৰিং বা সোৱণশিৰি নৈখন পাৰ হৈ কামলাং, পেলীন, পেনীন নৈৰ পাৰে পাৰে থকা পাহাৰবোৰত বাস কৰিবলৈ লয়।
খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম শতিকাৰ পৰা ১৯ শতিকাৰ ভিতৰত মাল্লা ৰজাসকলৰ সময়ত মাল্লাহুম ৰাজ্যৰ আসন যিবাগদী জাতিৰ হাতত আছিল।
ধাৰ্মিক হিন্দু ৰজাৰ ক্ৰোধৰ ভয়ত প্ৰথমতে তেওঁ অস্বীকাৰ কৰিছিল যদিও পিছত তেওঁ ৰাণীৰ অনুৰোধ পালন কৰিছিল।
উপায়ন্তৰ হৈ ৰাণীয়ে মাংসখিনি তেওঁৰ কাপোৰ তলত লুকুৱাই ৰাখিছিল আৰু দেৱী দুৰ্গাক সহায়ৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল।
পৰৱৰ্তী সময়ত যেতিয়া ৰজাই তেওঁ কাপোৰ বোৰ ফালি তাৰ তলত কি লুকুৱাই ৰাখিছিল বুলি চাব খুজিছিল, তেতিয়া তেওঁ ৰাণীৰ কাপোৰৰ তলত দেখিছিল যে তাত এটা ৰঙা জবা ফুল আছিল।
আজিও দেৱীৰ পূজা নাৰীৰ ৰীতি-নীতিৰ অংশ হৈ আছে আৰু পাৰিবাৰিক সংকটৰ সময়ত দেৱীৰ আশীৰ্বাদৰ বাবে এই পূজা কৰা হয়।
মহিলা সকলে দেৱীৰ নামত দ্বিতীয়া আৰু দশমী, আষাড় মাহৰ শুক্ল পক্ষৰ দ্বিতীয়ৰ পৰা দশম দিনৰ ভিতৰত বিশেষকৈ মংগল আৰু শনিবাৰে বিপদতাৰিণী ব্ৰত পালন কৰে।
অন্যান্য দিন সমূহত পূজা অনুষ্ঠানত বিভিন্ন শিল্পী আদিয়ে পৰম্পৰাগত বাংলা লোকগীত, ভজন আৰু কীৰ্তন পৰিবেশন কৰে।
নিৰ্দিষ্ট সংকটৰ সময়ত আহ্বান কৰা দুৰ্গাৰ আন কিছুমান ৰূপৰ দৰে, বা পৰিয়ালৰ এজন ৰুগীয়া সদস্যক সহায় কৰিবলৈ দেৱী বিপদতৰিণীকো "আৰোগ্যতাৰ দেৱী" বুলি প্ৰাৰ্থনা কৰা হয়।
এই অঞ্চলটোৰ বেছিভাগ মন্দিৰৰ ধৰ্মীয় বৰ্ষপঞ্জিৰ বাৰ্ষিক বিপদতৰিণী-পূজা এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অনুষ্ঠান।
লাম্বাদি বা বানজাৰা সকল হৈছে এক ঐতিহাসিকভাৱে যাযাবৰ ব্যৱসায়িক জনজাতি যাৰ উৎপত্তি বৰ্তমান ৰাজস্থানৰ মেৱাৰ অঞ্চল বুলি ধাৰণা কৰা হয়।
বানজাৰাসকলে সাধাৰণতে নিজকে গোৰ আৰু বাহিৰৰ লোকসকলক কোৰ বুলি কয় কিন্তু এই ব্যৱহাৰ তেওঁলোকৰ নিজৰ সম্প্ৰদায়ৰ বাহিৰত প্ৰসাৰিত নহয়।
তেওঁলোকৰ নিজা ভাষা, খাদ্যাভ্যাস, শৰীৰত অংকন কৰা টেটু, পোছাক আৰু অলংকাৰ, কলা আৰু নৃত্য আৰু উৎসৱ আৰু অনুষ্ঠান আছে আৰু এইসমূহেই তেওঁলোকৰ সংস্কৃতি গঠন কৰিছে।
গোৰ বানজাৰা সংস্কৃতিত তেওঁলোকৰ ভাষা, পোছাক, বিবাহৰ ৰীতি-নীতি, উৎসৱ, লোক আৰু প্ৰদৰ্শন কলা আৰু তেওঁলোকে আহৰণ কৰা আন বহুতো সামৰ্থ্য অন্তৰ্ভুক্ত থাকে।
তেওঁলোকৰ মাজত বিভিন্ন উৎসৱ-পাৰ্বনৰ লগতে নৃত্য-গীতৰ অনুষ্ঠানত এই লাম্বাদা এম্ব্ৰইডাৰী খচিত পোচাক পৰিধান কৰা পৰম্পৰা প্ৰচলিত।
লাম্বাডা এম্ব্ৰইডাৰীত চিলাই আৰু এপ্লিকুৰ সংমিশ্ৰণ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, লগতে দাপোন টুকুৰাৰ কাম আৰু অন্যান্য অলংকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে।
জনজাতীয় মহিলাসকলে পৰম্পৰাগত ভাৱে তেওঁলোকৰ ৰঙীন পোছাক সজাবলৈ মুদ্ৰা, সাগৰীয় শামুকৰ খোলা, বুটাম, কড়ি আৰু সৰু আয়নাৰ টুকুৰা ব্যৱহাৰ কৰে।
লাম্বাদা এম্ব্ৰইডাৰী (লাম্বাদি এম্ব্ৰইডাৰী, লাম্বানি, চেণ্ডুৰ লাম্বাণী এম্ব্ৰইডাৰী, বানজাৰা এম্ব্ৰইডাৰী, লেপো) হৈছে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ হায়দৰাবাদ, কৰ্ণাটকৰ বেল্লাৰী আৰু বিজাপুৰৰ বাঞ্জাৰা, সন্দুৰুৰ জনজাতি লাম্বাদা বা লাম্বানিসকলৰ দ্বাৰা অনুশীলন কৰা কাপোৰ অলংকৃত কৰাৰ এক কলা।
ৰাজহুৱা আচৰণ সম্পৰ্কীয় তালিবান ৰায়সমূহে এগৰাকী মহিলাৰ চলাচলৰ স্বাধীনতাৰ ওপৰত তীব্ৰ প্ৰতিবন্ধকতা আৰোপ কৰিছিল আৰু যিসকলে বোৰ্খা পৰিধান নকৰিছিল এই মহিলাসকলে গৃহবন্দীৰ সন্মুখীন হৈছিল।
অকলে ৰাস্তাত খোজ কাঢ়ি যোৱাৰ বাবে তালিবানৰ দ্বাৰা বেয়াকৈ প্ৰহাৰ কৰা এগৰাকী মহিলাই কৈছিল "মোৰ দেউতা যুদ্ধত নিহত হৈছিল. মোৰ কোনো স্বামী নাই, কোনো ভায়েক নাই, পুত্ৰ নাই।
যদি মই অকলে বাহিৰলৈ যাব নোৱাৰো তেন্তে মই কেনেকৈ জীয়াই থাকিম?" ১৯৯৫ চনত তালিবানৰ শাসনকালত তালিবান নিতী অনুসৰি একেখন বাছত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ ভ্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিবলৈ পৃথক বাছ সেৱা আৰম্ভ কৰা হৈছিল।
অৱশ্যে, গ্ৰাম্য মহিলাসকলৰ জীৱন কম প্ৰভাৱিত হৈছিল কিয়নো তেওঁলোকে সাধাৰণতে সুৰক্ষিত পৰিৱেশত আত্মীয়স্বজনৰ লগত বাস কৰে।
তেওঁলোকৰ কাম বা শ্ৰম অব্যাহত ৰখাৰ বাবে স্বাধীনতাৰ এক আপেক্ষিক স্তৰ প্ৰয়োজন হয় আৰু সেইখিনি আত্মীয়ৰ পৰা পায়।
যেতিয়া এই মহিলাসকলে ওচৰৰ চহৰলৈ ভ্ৰমণ কৰিছিল, তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত একেই নগৰীয় নিষেধাজ্ঞা প্ৰযোজ্য হৈছিল।
এই সংগঠনৰ আদৰ্শ দেওবন্দী মৌলবাদ আৰু উগ্ৰপন্থী ইছলামবাদৰ ওপৰত আধাৰিত শ্বৰিয়া ইছলামিক আইনৰ এক "অভিনৱ" ৰূপ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়।
এই আদৰ্শৰ সৈতে পশতুন সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক ৰীতি-নীতিৰ সংমিশ্ৰণ থকাৰ বাবে ইয়াক "পশতুনৱালী" বুলি জনা যায়।
এনে এটা ঘটনাত তালিবানে এগৰাকী মহিলাক ৰাজহুৱা স্থানত বোৰ্খা নিপিন্ধাৰ বাবে হত্যা কৰা বুলিও বাতৰিত প্ৰকাশ।
লক্ষণীয় কথাটো হ’ল যে একেসময়তে এক সংবাদমেল সম্বোধন কৰি তালিবানে উল্লেখ কৰে যে মহিলাৰ প্ৰতি থকা অতীতৰ কেতবোৰ কঠোৰ নিয়ম এইবাৰ সলনি কৰা হ’ব।
আফগানিস্তানত তালিবানে ক্ষমতা দখল কৰাৰ আগতে পুৰুষ চিকিৎসকসকলক চিকিৎসালয়ত মহিলাৰ চিকিৎসা কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হৈছিল, কিন্তু পৰামৰ্শৰ অজুহাতত কোনো পুৰুষ চিকিৎসকক এগৰাকী মহিলাৰ শৰীৰ স্পৰ্শ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া উচিত নহয় বুলি আদেশ সোনকালেই প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল।
কাবুলত, কিছুমান মহিলাই পৰিয়াল আৰু চুবুৰীয়াসকলক সেৱা আগবঢাবলৈ তেওঁলোকৰ ঘৰত অনানুষ্ঠানিক ক্লিনিক স্থাপন কৰিছিল।
তথাপিও যিহেতু চিকিৎসা সামগ্ৰীবোৰ ৰখাটো সীমিত আছিল, চিকিৎসাৰ অভাৱৰ বাবে বহুতো মহিলাই দীৰ্ঘদিন ধৰি কষ্ট সহ্য বা অকালতে মৃত্যুবৰণ কৰিছিল।
মহিলাসকলে ওখ গোৰোহাৰ জোতা-চেন্দেল পিন্ধিব নোৱাৰে কাৰণ তালিবানৰ মত অনুসৰি মহিলাৰ খোজৰ শব্দই পুৰুষক উত্তেজিত কৰিব পাৰে।
তালিবানৰ আদৰ্শ মতে শিক্ষা বিচৰা মহিলাসকলক ভূগৰ্ভস্থ বিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ বাধ্য কৰা হয়, য'ত তেওঁলোক আৰু তেওঁলোকৰ শিক্ষকসকলে ধৰা পৰিলে মৃত্যুদণ্ডৰ আশংকা থাকে।
পুৰুষৰ সৈতে নগ'লে মহিলাসকলক পুৰুষ চিকিৎসকৰ দ্বাৰা চিকিৎসা কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া নহয়, যাৰ ফলত বহু সময়ত ৰোগৰ চিকিৎসা কৰা নহয়।
যোৱা ১৯৯৬ চনত আফগানিস্তান তালিবানৰ অধিনত আহাৰ সময়চোৱাত তালিবান সংগঠনৰ এজন মুখপাত্ৰৰ মতে আফগানিস্তানৰ মহিলাসকলক ৰাজহুৱাভাৱে বোৰ্খা পিন্ধিবলৈ বাধ্য কৰা হয় কিয়নো পৰপুৰষৰ বাবে "এগৰাকী মহিলাৰ মুখ দুৰ্নীতিৰ উৎস।
" কেতিয়াবা লিংগ বৰ্ণবাদ বুলি কোৱা এই আদৰ্শৰ মতে মহিলাসকলক চাকৰি কৰিবলৈ দিয়া নহয়, তেওঁলোকক আঠ বছৰ বয়সৰ পাছত শিক্ষালাভ কৰিব দিয়া নহয়, কেৱল কোৰান অধ্যয়নৰ অনুমতি দিয়া হয়।
তালিবানৰ আদৰ্শ মতে আঠ বছৰ বয়সৰ পৰা, আফগানিস্তানৰ মহিলাসকলক নিজৰ "তেজৰ সম্পৰ্কীয়", স্বামী, বা শহুৰেকৰ বাহিৰে আন পুৰুষৰ সৈতে পোনপটীয়া সম্পৰ্ক ৰাখিবলৈ অনুমতি দিয়া নহয়।
এই ছবিখন উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰৰ নাটকৰ ওপৰত আধাৰিত প্ৰথম বাংলা চলচ্চিত্ৰ আৰু বাৰ্ডৰ ৪৫০তম জন্ম বাৰ্ষিকীৰ বাবে শ্ৰদ্ধাঞ্জলি হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছিল।
নবাগত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা ৰঞ্জন ঘোষৰ এই ডাৰ্ক প্ৰেম-কাহিনীত তেওঁ আবিৰ চেটাৰ্জী আৰু ইন্দ্ৰাশীষ ৰায়ৰ সৈতে সহ-অভিনয় কৰে।
ছবিখনে শ্বেক্সপিয়ৰৰ নাটকৰ ওপৰত আধাৰিত বিশ্ব চিনেমাৰ তালিকাত অতি সন্মানীয় ফিল্ম লণ্ডনৰ পৰা এক বিৰল সন্মান অৰ্জন কৰিছে।
ছবিখন আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জত দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা 'চবুজ দ্বীপেৰা ৰাজা'ৰ পিছত একমাত্ৰ অন্য বাংলা ছবি হোৱাৰ বাবেও বিখ্যাত।
প্ৰাক্তন কেন্দ্ৰীয় আইন মন্ত্ৰী অশোক কুমাৰ সেনৰ আত্মীয় তেওঁৰ পুত্ৰ দীননাথ সেন ত্ৰিপুৰাৰ মহাৰাজৰ মন্ত্ৰী বা দিৱান আছিল।
সেন ভগ্নীদ্বয়ে তেওঁলোকৰ মাতৃৰ উপাধিৰে সামাজিক জীৱনত জনাজাত যদিও তেওঁলোকৰ চৰকাৰী কাকতবোৰত পিতৃৰ উপাধি দেৱ বৰ্মা ব্যৱহাৰ কৰে।
গুটমেনে তেওঁৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত নিউৰোচাৰ্জাৰী বিখ্যাত স্নায়ুবিশেষজ্ঞ অটফ্ৰিড ফ'ৰষ্টাৰৰ পৰা শিকিছিল।
ফ'ৰষ্টাৰৰ প্ৰথম সহায়ক হিচাপে সফলতাৰে কাম কৰা স্বত্বেও গুটমেনক তেওঁৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নিযুক্তিৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হৈছিল আৰু ১৯৩৩ চনত নুৰেমবাৰ্গ আইনৰ অধীনত তেওঁৰ চাকৰিৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হৈছিল আৰু তেওঁৰ উপাধি "ক্ৰাঙ্কেনবেহেণ্ডলাৰ" লৈ সলনি হৈছিল।
জাৰ্মানীৰ ক্ষমতাত নাজীসকলৰ আগমনৰ লগে লগে ইহুদীসকলক পেছাদাৰীভাৱে চিকিৎসক হোৱাৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হয় আৰু তেওঁক ব্ৰেছলাউ ইহুদী চিকিৎসালয়ত কাম কৰিবলৈ নিযুক্ত কৰা হয়।
১৯৩৮ চনৰ ৯ নৱেম্বৰত ক্ৰিষ্টালনাচ্চ্টৰ সময়ত ইহুদী লোক আৰু তেওঁলোকৰ সম্পত্তিৰ ওপৰত হোৱা হিংসাত্মক আক্ৰমণৰ পিছত গুটমেনে তেওঁৰ কৰ্মচাৰীসকলক কোনো প্ৰশ্ন নকৰাকৈ যিকোনো ৰোগীক ভৰ্তি কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল।
ইয়াৰে ৬৪টা নামভৰ্তিৰ ভিতৰত ৬০ গৰাকী ৰোগীক তেওঁ গ্ৰেপ্তাৰ আৰু কনচেণ্ট্ৰেচন কেম্পলৈ বিতাড়নৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল।
১৯৩৯ চনৰ ১৪ মাৰ্চ তাৰিখে তেওঁ তেওঁৰ পত্নী এলচে চেমুৱেল গুটমেন আৰু দুই সন্তান, এজন পুত্ৰ ডেনিছ আৰু এগৰাকী ছবছৰীয়া কন্যা ইভাৰ সৈতে ইংলেণ্ডৰ অক্সফৰ্ডত উপস্থিত হৈছিল।
চি.এ.আৰ.এ.য়ে তেওঁলোকৰ হৈ ব্ৰিটিছ গৃহ কাৰ্যালয়ৰ সৈতে বুজাবুজি কৰিছিল আৰু অক্সফৰ্ডত বসতি স্থাপনত সহায় কৰিবলৈ গুটমেন আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালক সাহায্য হিচাপে ২৫০ পাউণ্ড দিছিল।
গুটমেনে ৰেডক্লিফ ইনফাৰ্মাৰীৰ নুফিল্ড ডিপাৰ্টমেণ্ট অফ নিউৰোচাৰ্জাৰীত মেৰুদণ্ডৰ আঘাতৰ গৱেষণা অব্যাহত ৰাখিছিল।
আগমনৰ পিছত প্ৰথম কেইসপ্তাহমান পৰিয়ালটোৱে লন্সডেল ৰোডৰ এটা সৰু অৰ্ধ-বিচ্ছিন্ন ঘৰলৈ যোৱালৈকে বালিঅ'ল কলেজৰ মাষ্টাৰ ল'জত বাস কৰিছিল।
ইউৰোপৰ পৰা স্থানচ্যুত শিক্ষাবিদ ইহুদীসকলৰ প্ৰৱেশৰ ফলত অক্সফৰ্ডৰ ইহুদী সম্প্ৰদায় দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাইছিল।
১৯৪৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে গুটমেনক বাকিংহামশ্বায়াৰৰ ষ্টক মেণ্ডেভিল হস্পিটেলত ৰাষ্ট্ৰীয় মেৰুদণ্ড আঘাত কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে।
মেৰুদণ্ডৰ আঘাতপ্ৰাপ্ত পাইলটসকলৰ চিকিৎসা আৰু পুনৰ্সংস্থাপন নিশ্চিত কৰিবলৈ ৰয়েল এয়াৰ ফ'ৰ্চৰ পৰা এই পদক্ষেপ লোৱা হৈছিল।
১৯৪৪ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত মেৰুদণ্ডৰ আঘাতৰ চিকিৎসাৰ বাবে যুক্তৰাজ্যৰ প্ৰথম বিশেষজ্ঞ গোট কেন্দ্ৰটো মুকলি কৰা হয় আৰু গুটমেনক ইয়াৰ সঞ্চালক হিচাপে নিযুক্ত কৰা হয়।
তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে আঘাতপ্ৰাপ্ত সামৰিক কৰ্মীসকলৰ পুনৰ্সংস্থাপনৰ বাবে ক্ৰীড়া হৈছে চিকিৎসাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পদ্ধতি, যি তেওঁলোকক শাৰীৰিক শক্তি আৰু আত্মসন্মান গঢ়ি তোলাত সহায় কৰে।
তেওঁৰ ৰোগীসকলক ৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাত গুটমেনে পেৰালেজিক গেমছ শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
পিছলৈ এয়া "সমান্তৰাল খেল" হৈ পৰে আৰু অন্যান্য বিকলাঙ্গতা অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ ইয়াৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি হয়।
১৯৬০ চনত ৰোমত অনুষ্ঠিত হোৱা আনুষ্ঠানিক গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ সৈতে আন্তৰ্জাতিক ষ্টক মেণ্ডেভিল গেমছ অনুষ্ঠিত হোৱাৰ সময়ত ১৯৬০ চনত অলিম্পিক গেমছৰ সমতুল্য এখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খেলৰ তেওঁৰ দৃষ্টিভংগী বাস্তৱায়িত হৈছিল।
সেই সময়ত নৱম বাৰ্ষিক আন্তৰ্জাতিক ষ্টক মেণ্ডেভিল গেমছ হিচাপে জনাজাত আৰু ৱৰ্ল্ড ফেডাৰেচন অফ এক্স-চাৰ্ভিছমেনৰ (প্ৰতিবন্ধীসকলৰ বাবে ক্ৰীড়াৰ ওপৰত এক আন্তৰ্জাতিক কাৰ্যকৰী গোট)ৰ সমৰ্থনত আয়োজিত তেওঁলোকক এতিয়া প্ৰথম পেৰালিম্পিক গেমছ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে।
১৯৮৪ চনত আন্তৰ্জাতিক অলিম্পিক কমিটিয়ে "পেৰালিম্পিক গেমছ" শব্দটো পূৰ্বপ্ৰত্যাৱৰ্তীভাৱে প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল।
বাৰ্ষিক অনুষ্ঠানটো বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে ইয়াৰ সৈতে জড়িত সকলোৰে লোকাচাৰ আৰু প্ৰচেষ্টাই অলিম্পিক গেমছৰ আয়োজক আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্প্ৰদায়ৰ সদস্যসকলক প্ৰভাৱিত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
১৯৫৬ চনৰ ষ্টক মেণ্ডেভিল গেমছত হুইলচেয়াৰ ক্ৰীড়াৰ পৰা আহৰণ কৰা সামাজিক আৰু মানৱীয় মূল্যৰ জৰিয়তে অলিম্পিক আন্দোলনৰ সেৱাত তেওঁৰ গুণগত সাফল্যৰ বাবে গুটমেনক আন্তৰ্জাতিক অলিম্পিক সমিতিয়ে ছাৰ থমাছ ফেয়াৰনলী কাপ প্ৰদান কৰে।
তেওঁ ষ্টক মেণ্ডেভিল গেমছ নামৰ প্ৰতিবন্ধী লোকসকলৰ বাবে ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ ঠিক আগতে নাজী জাৰ্মানীৰ পৰা পলায়ন কৰা এজন ইহুদী চিকিৎসক গুটমেনক প্ৰতিবন্ধী লোকসকলৰ বাবে সংগঠিত শাৰীৰিক কাৰ্যকলাপৰ প্ৰতিষ্ঠাপক পিতৃ পুৰুষ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
১৯৬০ চনত তেওঁক কমাণ্ডাৰ অফ দা অৰ্ডাৰ অফ দ্য ব্ৰিটিছ এম্পায়াৰ লৈ পদোন্নতি দিয়া হয় আৰু ১৯৬৬ চনত ৰাণী দ্বিতীয় এলিজাবেথৰ দ্বাৰা তেওঁক নাইট উপাধি প্ৰদান কৰা হয়।
২০১৩ চনৰ ২৪ অক্টোবৰ তাৰিখে গুটমেনৰ জীৱন আৰু অৱদানৰ সন্মানৰ্থে ৰাষ্ট্ৰীয় স্পাইনেল ইনজুৰিচ চেণ্টাৰত এছ'চিয়েচন অফ ইহুদী ৰিফিউজি ৰ দ্বাৰা এটা স্মাৰক ফলক উন্মোচন কৰা হয়।
১৯৬১ চনত গুটমেনে পেৰাপ্লেজিয়াৰ আন্তৰ্জাতিক চিকিৎসা সমিতি প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যি এতিয়া আন্তৰ্জাতিক স্পাইনেল কৰ্ড চছাইটি হিচাপে জনাজাত।
১৮৯৯ চনৰ ৩ জুলাইত পূৰ্বৰ জাৰ্মান সাম্ৰাজ্যৰ উজনি চিলেচিয়াৰ টষ্টত এক জাৰ্মান-ইহুদী পৰিয়ালত লুডৱিগ গুটমেনৰ জন্ম হৈছিল।
১৯১৭ চনত তেওঁক সামৰিক সেৱাৰ বাবে মাতি অনাৰ আগতে হিউমেনেষ্টিক গ্ৰামাৰ স্কুলত এবিতুৰ অৰ্থাৎ উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।
যুক্তৰাজ্যৰ নেচনেল চেণ্টাৰ ফৰ ডিচেবিলিটি স্পোৰ্ট ষ্টক মেণ্ডেভিল ষ্টেডিয়ামখন তেওঁ চিকিৎসালয়ৰ কাষত বিকশিত কৰা হৈছে।
বাৰ্চিলোনাৰ এক বিশেষজ্ঞ নিউৰোৰিহেবিলিটেচন চিকিৎসালয় ইনষ্টিটিউট গুটমেনৰ নাম তেওঁৰ সন্মানত ৰখা হৈছে।
ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক গিলবেৰ গঞ্জালেজ গুইল্মো নিজে পেৰাপ্লেজিয়াত ভুগিছিল আৰু লুডৱিগ গুটমেনৰ সৈতে ইংলেণ্ডত একেলগে কাম কৰিছিল।
গুটমেনে কনিগশ্বুটেৰ এখন দুৰ্ঘটনা চিকিৎসালয়ত স্বেচ্ছাসেৱী হৈ থকা সময়ত তেওঁৰ প্ৰথম পক্ষাঘাতগ্ৰস্ত ৰোগী এগৰাকী মেৰুদণ্ড ভঙা কয়লা খনিকৰ্মীক দেখা পাইছিল।
গুটমেনে ১৯১৮ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ব্ৰেছলাউ বিশ্ববিদ্যালয়ত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে।
২০১২ চনৰ জুন মাহত লণ্ডন ২০১২ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিক আৰু অলিম্পিক গেমছৰ দৌৰৰ অংশ হিচাপে ষ্টক মেণ্ডেভিল ষ্টেডিয়ামত গুটমেনৰ এটা জীৱন্ত আকাৰৰ ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্তি উন্মোচন কৰা হয়।
গুটমানৰ জীয়ৰী ইভা ল'ফ্লাৰক লণ্ডন ২০১২ পেৰালিম্পিক গেমছৰ খেলুৱৈৰ গাঁৱৰ মেয়ৰ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল।
১৯৩৯ চনৰ আৰম্ভণিতে ইহুদীসকলৰ ওপৰত নাজীসকলৰ অত্যাচাৰৰ বাবে গুটমেন আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে বাবে জাৰ্মানী ত্যাগ কৰে।
তেওঁলোকে পলায়নৰ এটা সুযোগ পাইছিল যেতিয়া নাজীসকলে তেওঁক ভিছা প্ৰদান কৰিছিল আৰু পৰ্তুগীজ স্বেচ্ছাচাৰী শাসক এণ্টনিঅ' ডি অলিভিয়েৰা চালাজাৰৰ এজন বন্ধুৰ চিকিৎসা কৰিবলৈ তেওঁক পৰ্তুগাল লৈ যাবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল।
"ষ্টক মেণ্ডেভিলৰ পেঞ্চন মন্ত্ৰালয়ৰ মেৰুদণ্ডৰ আঘাত কেন্দ্ৰৰ দায়িত্বত থকা স্নায়বিক শল্য চিকিৎসক" হিচাপে তেওঁক ১৯৫০ চনৰ ৰজাৰ জন্মদিনৰ সন্মানত অৰ্ডাৰ অফ দ্য ব্ৰিটিছ এম্পায়াৰ বিষয়া হিচাপে নিযুক্ত কৰা হৈছিল।
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে গুটমেন আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে চিএআৰএ কাউন্সিলাৰ আৰু বেলিঅ'ল কলেজৰ মাষ্টাৰ লৰ্ড লিণ্ডচেৰ ঘৰত থাকিছিল।
জছুৱা এংৰিষ্ট আৰু এলান ক্ৰুয়েগাৰকে ধৰি সহযোগী অৰ্থনীতিবিদসকলৰ সৈতে গৱেষণা কৰি ইমবেন্সে বাস্তৱ জীৱনৰ তত্ত্ববোৰ পৰীক্ষা কৰিবলৈ অৰ্থনীতিবিদসকলক প্ৰাকৃতিক পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা বুলি জনা জাত বাস্তৱ জীৱনৰ পৰিস্থিতি ব্যৱহাৰ কৰাত সহায় কৰা পদ্ধতি আৰু ফ্ৰেমৱৰ্ক বিকশিত কৰাত গুৰুত্ব দিছিল।
তেওঁৰ অধ্যয়নৰ জৰিয়তে বিশ্লেষণ কৰা কিছুমান সমস্যাৰ বিবৃতিত মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ প্ৰভাৱ বা উপাৰ্জনৰ ওপৰত অতিৰিক্ত বছৰৰ শিক্ষা অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।
কাৰণমূলক সম্পৰ্ক অধ্যয়নৰ বাবে তেওঁৰ ফ্ৰেমৱৰ্কসমূহে সামাজিক আৰু জৈৱ চিকিৎসা বিজ্ঞানকে ধৰি আন একাধিক ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ পাইছিল।
তেওঁৰ গৱেষণায়ে বিভিন্ন শাখাৰ গৱেষকসকলক বাস্তৱ-পৃথিৱীৰ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ সীমাবদ্ধতা বুজিবলৈ সঁজুলি প্ৰদান কৰিছে যি ক্ষেত্ৰ আৰু পৰীক্ষামূলক তথ্য আধাৰিত হস্তক্ষেপৰ প্ৰভাৱ ভালদৰে বুজি পোৱাৰ ক্ষমতা উন্নত কৰে।
গৱেষকসকলৰ বাবে অৰ্থনৈতিক কাৰ্যকলাপৰ ওপৰত নতুন নিয়মাৱলীৰ প্ৰভাৱ অধ্যয়ন কৰা আৰু ৰোগীৰ ওপৰত নতুন ঔষধৰ কাৰ্যকৰীতাৰ ওপৰত অধ্যয়ন কৰাৰ দৰে বিবিধ গৱেষণাৰ লগত জড়িত সমস্যা বিশ্লেষণ কৰাৰ বাবে পদ্ধতিবোৰ উপযোগী হৈছে।
ইমবেন্সে হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয় , টিলবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয় , কেলিফৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, লছ এঞ্জেলছ , আৰু কেলিফৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, বাৰ্কলে ত অধ্যাপনা কৰিছে।
২০২১ চনলৈকে তেওঁ ষ্টেনফৰ্ড গ্ৰেজুৱেট স্কুল অৱ বিজনেছৰ এপ্লাইড ইকনোমেট্ৰিকছ এণ্ড ইকনমিক্সৰ অধ্যাপক।
তেওঁ ষ্টেনফৰ্ড ইনষ্টিটিউট ফৰ ইকনমিক পলিচী ৰিচাৰ্ছ ৰ এজন জ্যেষ্ঠ সভ্য আৰু তেওঁ এই প্ৰতিষ্ঠানৰ মানৱবিজ্ঞান আৰু বিজ্ঞান বিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতিৰ অধ্যাপক।
তেওঁ ২০১২ চনৰ পৰা ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ষ্টেনফৰ্ড গ্ৰেজুৱেট স্কুল অৱ বিজনেছৰ অৰ্থনীতিৰ অধ্যাপক পদত অধিষ্ঠিত।
২০২১ বৰ্ষত ডেভিদ কাৰ্ড আৰু জছুৱা এংৰিষ্টৰ সৈতে তেওঁক অৰ্থনীতিৰ ন'বেল স্মাৰক বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
এংৰিষ্ট আৰু ইমবেন্সে "কাৰণমূলক সম্পৰ্কৰ বিশ্লেষণত তেওঁলোকৰ পদ্ধতিগত অৱদানৰ বাবে" বঁটাটোৰ এক চতুৰ্থাংশকৈ লাভ কৰে।
আনহাতে কাৰ্ডে "শ্ৰমিক অৰ্থনীতিত তেওঁৰ অভিজ্ঞতামূলক অৱদানৰ বাবে" বঁটাৰ লগত মুঠ ধনৰাশিৰ অৰ্ধাংশ লাভ কৰে।
১৯৭৫ চনত তেওঁৰ পৰিয়াল ডেউৰনেলৈ স্থানান্তৰ হয় আৰু তেওঁ পিললেণ্ডকলেজ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
২০২১ চনৰ এটা সাক্ষাৎকাৰত ইমবেন্সে ইকনমেট্ৰিস্কৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ আগ্ৰহক ডবা খেলৰ প্ৰতি তেওঁৰ শৈশৱৰ আগ্ৰহৰ সৈতে সংযুক্ত কৰিছিল।
১৯৮৬ চনত হাল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইমবেন্সৰ এজন পৰামৰ্শদাতা এন্থনী লেঙ্কাষ্টাৰে ৰ'ড আইলেণ্ডৰ প্ৰভিডেন্সৰ ব্ৰাউন বিশ্ববিদ্যালয়লৈ স্থানান্তৰিত হয়।
ইমবেন্সে ১৯৮৩ চনত ইৰাচমাছ বিশ্ববিদ্যালয় ৰটাৰডামৰ পৰা ইকনোমেট্ৰিস্কত প্ৰাৰ্থীৰ ডিগ্ৰী ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ১৯৮৬ চনত যুক্তৰাজ্যৰ কিংষ্টন আপন হালৰ হাল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতি আৰু ইকনোমেট্ৰিস্কত সুখ্যাতিৰে এমএছচি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
এংলো-চেক্সন-মূলৰ শব্দ "ক্ৰছ-ড্ৰেচাৰ"-এ মুখ্যতঃ লেটিন মূলৰ "ট্ৰেন্সভেষ্টিট" শব্দটোক অতিক্ৰম কৰি অৰ্থ প্ৰকাশ কৰে।
ইয়াৰ কাৰণ হৈছে ট্ৰেন্সভেষ্টিট শব্দটো ঐতিহাসিকভাৱে একপ্ৰকাৰৰ মানসিক ৰোগক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল , আনহাতে ক্ৰছ-ড্ৰেচাৰ শব্দটো ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ সম্প্ৰদায়ৰ দ্বাৰা সৃষ্ট।
অক্সফৰ্ড ইংৰাজী অভিধানে ১৯১১ চনত এডৱাৰ্ড কাৰপেণ্টাৰে "ক্ৰছ-ড্ৰেছিং" শব্দটোৰ প্ৰাথমিক উদ্ধৃতি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছে: "ক্ৰছ ড্ৰেছিংক সমকামিতাৰ এক সাধাৰণ ইংগিত বাহক আৰু এক চেতন পৰিঘটনা হিচাপে ল'ব লাগিব।
ৰামায়ণৰ উত্তৰকাণ্ডত ৰজা ইলাৰ কাহিনীত ভগৱান শিৱক পাৰ্বতীৰ সৈতে নাৰীৰ ৰূপত জলকেলি কৰিথকা দেখুওৱা হৈছে।
অৰ্জুনে মৎস্য ৰাজ্যত বৃহন্নলা নামৰ এগৰাকী মহিলা নৃত্যশিল্পীৰ ছদ্মবেশত প্ৰায় এবছৰ কাল অতিবাহিত কৰিছিল।
আকৌ মৌশাল পৰ্বত যাদৱসকলে কৃষ্ণৰ পুত্ৰ শ্বাম্বক বলপূৰ্বকভাৱে গৰ্ভৱতী মহিলা ৰূপত সজাই উপহাস কৰিছিল।
ক্ৰছ-ড্ৰেচাৰসকলে শৈশৱতে সহোদৰ, পিতৃ-মাতৃ বা বন্ধুৰ কাপোৰ ব্যৱহাৰ কৰি বিপৰীত লিংগৰ সৈতে সম্পৰ্কিত পোছাক পিন্ধিবলৈ আৰম্ভ কৰিবও পাৰে।
কিছুমান অভিভাৱকে তেওঁলোকৰ সন্তানক ক্ৰছ-ড্ৰেছৰ অনুমতি দিয়ে আৰু বহুক্ষেত্ৰত, শিশুটো ডাঙৰ হোৱাৰ পিছত এইধৰণৰ পৰিধান বন্ধ কৰে।
একেধৰণৰ আৰ্হি প্ৰায়ে প্ৰাপ্তবয়স্কৰ ক্ষেত্ৰটো থাকে, আৰু ইয়াৰ পৰিণতিত পত্নী, সঙ্গী, পৰিয়ালৰ সদস্য বা বন্ধুৰ সৈতে সংঘাত হ'ব পাৰে।
বিবাহিত ক্ৰছ-ড্ৰেচাৰসকলে পত্নীৰ অসমৰ্থনত এইক্ষেত্ৰত যথেষ্ট উদ্বেগ আৰু অপৰাধ অনুভৱ কৰিব লগাত পৰে।
ই আছিল স্থানীয় কৃষক আৰু কৃষি কৰ্মীসকলে অন্যায় কৰৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে কৰা এক শৃংখলাবদ্ধ প্ৰতিবাদ।
প্ৰতিবাদকাৰীসকলে হিংসা পৰিহাৰ কৰাৰ উদ্দেশ্যে বাইবেলৰ চৰিত্ৰ ৰেবেকাৰ ছদ্মবেশ গ্ৰহণ কৰিছিল।
পিছত ১৮৪৪ চনত ৱেলছত টাৰ্ণপাইক ট্ৰাষ্ট সম্পৰ্কীয় আইনসমূহ একত্ৰিত আৰু সংশোধন কৰাৰ বাবে সংসদৰ এখন আইন গৃহীত হয়।
লোককাহিনী, সাহিত্য, থিয়েটাৰ আৰু সংগীত, যেনে কাবুকি আৰু কোৰিয়ান শ্বামানবাদত ক্ৰছ ড্ৰেছিঙৰ ব্যৱস্থা প্ৰচলিত।
শংকৰদেৱৰ দ্বাৰা প্ৰচলিত ভাওনা সংস্কৃতিটো নাটক সমূহৰ মহিলা চৰিত্ৰ সমূহ ৰূপায়ণ কৰিবলৈ পুৰুষ সকলেই বেশান্তৰৰ দ্বাৰা অভিনয় কৰিছিল।
পৃথিৱীৰ প্ৰায় প্ৰতিখন মানৱ সমাজে তেওঁলোকে পিন্ধিব বিচৰা শৈলী, ৰং বা প্ৰকাৰৰ পোছাকৰ সৈতে সম্পৰ্কিত প্ৰতিটো লিংগৰ বাবে সুকীয়া নিয়ম আশা কৰিছিল, আৰু একেদৰে বেছিভাগ সমাজে প্ৰতিটো লিংগৰ বাবে কেনে ধৰণৰ পোছাক উপযুক্ত সেইটো নিৰ্ধাৰণ কৰা নিৰ্দেশনা, দৃষ্টিভংগী বা আইনৰ এক সংহতি আছে।
বেশান্তৰ বা ক্ৰছ ড্ৰেছিংৰ দ্বাৰা পৰস্পৰ বিপৰীত লিংগৰ সৈতে সম্পৰ্কিত নিৰ্দিষ্ট সমাজ নিৰ্ধাৰিত সাজ-সজ্জা পৰিধান কৰাক বুজোৱা হয়।
আধুনিক বিশ্বত তথা সমগ্ৰ বিশ্বৰ ইতিহাসত ছদ্মবেশ, স্বাচ্ছন্দ্য, কৌতুক অভিনয় আৰু আত্মপ্ৰকাশৰ উদ্দেশ্যে ক্ৰছ-ড্ৰেছিং ব্যৱহাৰ কৰি অহা হৈছে।
ইন্দিৰা মিৰি সৰ্বজনীন বিধৱা পেন্সন আঁচনি ৰাজ্যখনৰ সকলো পেঞ্চনাৰৰ বাবে তেওঁলোকৰ বিত্তীয় প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰাৰ বাবে লাভজনক হ'ব।
এসময়ৰ নিষ্পত্তিৰ উপৰিও, সকলো বিধৱা ৬০ বছৰ বয়সলৈকে ২৫০ টকাৰ মাহিলী পেঞ্চনৰ বাবে যোগ্য হ'ব।
এই আঁচনিখন সমাজৰ দুয়োটা শ্ৰেণীৰ বাবে দৰিদ্ৰতা ৰেখাৰ ওপৰত থকা লোক আৰু দৰিদ্ৰতা ৰেখাৰ তলত থকা লোকসকলৰ বাবে এই আঁচনি প্ৰযোজ্য।
আঁচনিৰ অধীনত চৰকাৰে তেওঁলোকৰ বেংক একাউণ্টৰ জৰিয়তে হিতাধিকাৰীসকললৈ পেঞ্চনৰ পৰিমাণ স্থানান্তৰ কৰে।
ক’ভিড-১৯ মহামাৰী ফলত সৃষ্টি হোৱা প্ৰতিকূল পৰিস্থিতিত সমগ্ৰ ৰাজ্য খনত ১,৪৩,৩১৮ গৰাকী বিধৱাক একেলগে চাৰিমাহৰ পেন্সন প্ৰদানেৰে এই আঁচনিৰ শুভাৰম্ভ কৰা হৈছিল।
ইন্দিৰা মিৰি সৰ্বজনীন বিধৱা পেন্সন আঁচনি ৰূপায়ণৰ ক্ষেত্ৰত অসমৰ চৰকাৰৰ পঞ্চায়ত আৰু গ্ৰামোন্নয়ন বিভাগে মুখ্য বিভাগ হিচাপে ভূমিকা প্ৰদান কৰে।
তেওঁ নৰ্থ ইষ্ট ফ্ৰণ্টিয়াৰ এজেন্সিত শিক্ষাৰ প্ৰচাৰৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী লাভ কৰিছিল।