polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ৰঙানদীৰ য়াজুলি অংশত নিৰ্মাণ কৰা ৬৮ মিটাৰ উচ্চতাৰ বিচ্যুতি বান্ধটোৰ জৰিয়তে ৰঙানদীৰ পানীভাগ ৬.৮ মিটাৰ ব্যাসৰ ১০.১৩ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ এটা সুৰংগৰ জৰিয়তে বোৱাই নি ডিক্ৰং নৈৰ পাৰত ১৩৫ মেগাৱট শক্তিসম্পন্ন টাৰবাইনৰ সৰিয়তে বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ ব্যৱস্থা আছে।
বাৰিষা ৰঙানদীৰ অতিৰিক্ত পানী বান্ধে এৰি দিলে অস্বাভাবিক প্লাৱন সৃষ্টি কৰা নদীখন খৰালি স্বাভাৱিক প্ৰক্ৰিয়াৰে ববলৈ নিদিয়াৰ বাবে শুকাই যায়।
অৰুণাচল পাহাৰৰ পৰা গেদ পৰিবহণৰ ক্ষেত্ৰত ৰঙানৈয়ে ৰঙচুৱা বোকা মাটি কঢ়িয়াই অনাৰ ফলত নৈখনৰ পানী ৰঙচুৱা হোৱাৰ বাবেই নৈখনক ৰঙা নৈ বুলিছিল আৰু কাষৰীয়া পথাৰত পৰা পলস বাবে ৰঙচুৱা হৈ পৰিছিল।
জহিঙৰ ওচৰত ৰঙাজান নামৰ বিস্তৃত এলেকাটোও ৰঙানৈৰ প্লাবন ভূমিত পৰা সূত্ৰে নদীখনে ৰঙা পানী বহন কৰা আৰু তাৰ ভিত্তিতে নৈখনক ৰঙা বোলা কথাটোক প্ৰতীয়মান কৰে।
সেইমৰ্মে ঋকবেদত ‘ৰসনদী' আৰু পাছৰ কালৰ কালিকাপুৰাণত ‘সোমসনা’ বুলি ৰঙানৈকে বুজাইছে বুলি লখিমপুৰ জিলা গেজেটিয়াৰত উল্লেখ আছে।
অৰুণাচলৰ পৰা বৈ অহা নৈখন লখিমপুৰৰ উত্তৰৰ জহিং অঞ্চলৰ ৬ কিলোমিটাৰ উত্তৰে অসমত প্ৰৱেশ কৰাৰ পৰা ৰঙানৈ ৰঙানদী বোলা হয়।
দুকুৰি বছৰ বয়সত সাহিত্য ৰচনাৰ পাতনি মেলা ৰেৱতী মোহন দত্তচৌধুৰীয়ে 'শীলভদ্ৰ' ছদ্মনামেৰে আটাইবোৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল।
পূৰ্ববংগৰ ৰংপুৰৰ কাৰমাইকেল কলেজৰ পৰা বি.এছ.ছি আৰু কলিকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিত বিষয়ত এম.এছ.ছি পাছ কৰে।
ৰেৱতী মোহন দত্তচৌধুৰীয়ে অসম অভিযান্ত্ৰিক কলেজকে ধৰি কটন কলেজ তথা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়তো সুখ্যাতিৰে অধ্যাপনা কৰি অৱসৰ লয়।
বাস্তৱ, কোনো ক্ষোভ নাই, সমুদ্ৰ তীৰ, তৰুৱা কদম, বীৰ সৈনিক, শীলভদ্ৰৰ কুৰিটা গল্প, মেজাজ, ৰতুবাবুৰ গেৰেজ, প্ৰতীক্ষা, উত্তৰণ, বিশ্বাস আৰু অন্যান্য গল্প, দায়িত্ব আৰু অন্যান্য গল্প , জীৱন আৰু অন্যান্য গল্প , আকৌ মধুপুৰ , দূৰগত আৰু অন্যান্য গল্প মধুপুৰ বহুদূৰ, তৰ্পণ, তৰ্পণ চিঠি আৰু অন্যান্য গল্প, নিৰ্বাচিত গল্প, লগৰীয়া, অন্য এক মধুপুৰ, মধুপুৰৰ মধুকৰ, উত্তৰ নাই আপোন মানুহ, জীৱনৰ ৰং , সায়াহ্ন।
কিন্তু লেখকৰ মনত পৰিৱৰ্তিত মধুপুৰখন নহয়, সেই মধুপুৰখনহে সজীব হৈ আছে, যিখন মধুপুৰ তেওঁ সৰুকালত দেখিছে।
'মধুপুৰ বহুদূৰ'ত গল্পকাৰে তেওঁৰ বাস্তৱ আৰু কল্পনাৰ পৰা মধুপুৰৰ সমগ্ৰতা লাহে লাহে নিৰ্বাপিত হোৱাৰ নিকৰুণ চিত্ৰ এখনি অংকন কৰিছে।
এই দূৰত্ব অকল ভৌগোলিক পৰিসীমাৰে চিহ্নিত নহয় , বৰং মধুপুৰৰ সমগ্ৰ অন্তৰংগ জীৱনো লেখকৰ পৰা বহু দূৰৈত।
মধুপুৰৰ স্মৃতি লৈ ৰচনা কৰা আৰু ১৯৯৪ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা শীলভদ্ৰৰ শ্ৰেষ্ট গল্প সংকলন হ'ল 'মধুপুৰ বহুদূৰ'।
ৰাজা বাহাদুৰ, ফেলুবাবু, কৃষ্ণ ঠাকুৰ, তগৰ, প্ৰভাত দত্ত, নব খুড়া, আতপজান, উদ্ধব, কবিৰাজ উপেন, সত্য, গণক, পোষ্টমাষ্টাৰ, প্ৰবোধ বাগচী, জীতেন, দীনেশ চক্ৰৱৰ্তী, আদি চৰিত্ৰসমূহ শীলভদ্ৰই মনোৰম ভাৱে অংকন কৰিছে।
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সক্ৰিয় সদস্য মীৰা কুমাৰ ২০১৭ চনৰ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনত সংযুক্ত প্ৰগতিশীল মিত্ৰগোটৰ মনোনীত প্ৰাৰ্থী আছিল।
তেওঁ বিজনৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা অষ্টম লোকসভালৈ আৰু কাৰল বাগ সমষ্টিৰ পৰা একাদশ আৰু দ্বাদশ লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।
তেওঁ প্ৰথমে ডেহৰাডুনৰ ৱেলহাম গাৰ্লছ স্কুল আৰু পিছলৈ জয়পুৰৰ মহাৰাণী গায়ত্ৰী দেৱী পাব্লিক স্কুলত শিক্ষা লাভ কৰে।
তাৰপিছত তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ কলেজ ৰ পৰা কলাৰ স্নাতকোত্তৰ আৰু মিৰাণ্ডা হাউচৰ পৰা আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৭৩ চনত মীৰা কুমাৰে ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাত যোগদান কৰে আৰু স্পেইন, যুক্তৰাজ্য আৰু মৰিছাছৰ ভাৰতীয় দূতাৱাসত সেৱা আগবঢ়াইছিল।
একেবছৰে তেওঁ বিজনৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা দুই প্ৰভাৱশালী দলিত নেতা ৰাম বিলাস পাছৱান আৰু মায়াৱতীক পৰাস্ত কৰি লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।
এই নিৰ্বাচনত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মিত্ৰগোটৰ সমৰ্থিত প্ৰাৰ্থী ৰাম নাথ কোৱিন্দৰ হাতত পৰাজয় বৰণ কৰে।
খ্ৰীষ্টান মিচনেৰীসকলে অসমত ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্যে অসমীয়া ভাষা শিকি, অসমীয়া ভাষাত ধৰ্মমূলক পুথি প্ৰণয়নত মনোযোগ দিয়ে।
নিধি ফাৰৱেল নিজৰ গুণৰ বলত ড নাথান ব্ৰাউন আৰু মালছ ব্ৰনছন চাহাবৰ অতি প্ৰিয়পাত্ৰ হ'বলৈ সমৰ্থ হৈছিল।
তেওঁৰ সাহিত্য কৰ্মৰাজিক দুটা ভাগ কৰিব পাৰি, ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্যে লিখা ধৰ্মমূলক লেখা আৰু অসমীয়া ভাষা সাহিত্য বিকাশৰ বাবে লেখা।
অৰুণোদইত তেওঁ 'বিনয় বচন', 'তীৰ্থৰ বিৱৰণ', 'সৰগৰ বিৱৰণ', 'নৰকৰ বিৱৰণ', 'হিন্দুস্থানী বুৰঞ্জী' আদি ভালেমান প্ৰবন্ধ আৰু কবিতা প্ৰকাশ কৰিছিল।
ফাৰৱেলৰ অৰুণোদইত প্ৰকাশ পোৱা "তিনিজন ভাইৰ মিস্যনেৰী জাত্ৰা" নামৰ ভ্ৰমণমূলক ৰচনাটোৱেই প্ৰথম অসমীয়া ভ্ৰমণ কাহিনী।
অৰুণোদয়ত প্ৰকাশ কৰাৰ উপৰিও নিজাববীয়াকৈ কেইবাখনো সৰু সৰু পুথি খ্ৰীষ্টান মিছন প্ৰেছৰ পৰা ছপা কৰি উলিয়াইছিল।
সেইবোৰৰ ভিতৰত 'কানি বেহেৰুৱাৰ সাধু', 'সত্য গুৰুৰ পৰিচয়', 'এজন দেশীয় লোকে লিখা', 'নিস্তাৰৰ উপায়', ' ', ' ', ' ' আদি পুস্তিকা উল্লেখযোগ্য।
ইয়াৰ লগতে তেওঁ ১৮৬৫ চনত 'ভাৰতীয় দণ্ডবিধি আইন' আৰু 'পদাৰ্থবিদ্যাসাৰ' নামৰ দুখন ইংৰাজী পুথি অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰি প্ৰকাশ কৰিছিল।
১৮৩৬ চনত অসমত খৃষ্টান ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্যে ড নাথান ব্ৰাউনৰ নেতৃত্বত এটি খৃষ্টান মিছনেৰী দল অসমলৈ আহে।
তেওঁলোকে অসমৰ বিভিন্ন ঠাই ঘূৰি-ফুৰি ছয় বছৰৰ মূৰত মাত্ৰ নিধিৰাম কেওটক খ্ৰীষ্টান ধৰ্মত দীক্ষিত কৰিবলৈ সমৰ্থ হয়।
ধৰ্ম গ্ৰহণ অনুষ্ঠানত ফাৰৱেল নামেৰে এজন ধনী আমেৰিকান চাহাবে খৰচৰ ধন দিবলৈ গাত লোৱাত নিধিৰামক চাহাবজনৰ নাম অনুসৰি 'ফাৰৱেল' উপাধি প্ৰদান কৰা হয়।
বৰুৱাকে ধৰি আন একাংশ পণ্ডিতে সংস্কৃতক ভিত্তি কৰি আধুনিক অসমীয়া গদ্য ৰীতি প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ পক্ষপাতী আছিল।
আদিতে ইলাইজা শিৱসাগৰৰ কোনোবা হিন্দু পৰিয়ালৰ ছোৱালী আছিল আৰু ১৮৪৪ চনত ড নাথান ব্ৰাউনে ইলাইজাক খ্ৰীষ্টান ধৰ্মত দীক্ষিত কৰিছিল।
ইয়াৰ পাছত ফাৰৱেলে অসমত খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম প্ৰচাৰ আৰু অসমীয়া ভাষা সাহিত্যৰ বিকাশৰ অৰ্থে নিজকে আত্ম-নিয়োগ কৰে।
তেখেত ডেনমাৰ্কৰ কাৰিকৰী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ফ্ৰান্সৰ পেৰিছত থকা ' ত ‘অতিথি অধ্যাপক’ হিচাপে কাম কৰিছিল।
তেওঁ ছুইডেনৰ লণ্ড ইনষ্টিটিউটত অফ টেকন’লজিৰ এগৰাকী ভিজিটিং ৰিচাৰ্ছ ফেলো আছিল, তেওঁ ব্ৰাজিলিয়ান চায়েন্স ম’বিলিটি প্ৰগ্ৰামৰ অধীনত ব্ৰাজিলৰ কেম্পিনাচ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষণা দৰ্শনাৰ্থী আছিল আৰু ফুলব্ৰাইট ছিনিয়ৰ বিশেষজ্ঞ হিচাবে কাম কৰিছিল।
তেওঁৰ হ্ৰস্ব-কালীন যাত্ৰাৰ ভিতৰত আছে প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয় , এমআইটি আৰু কেটিএইচ ৰয়েল ইনষ্টিটিউট অফ টেকন’লজি ।
তেখেত আমেৰিকা যুক্তৰাজ্যৰ - বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ‘কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান আৰু ইলেক্ট্ৰিকেল আভিযান্ত্ৰিক’ বিভাগৰ ‘বিশিষ্ট অধ্যাপক’।
১৯৮১ চনত কটন কলেজৰ পৰা গণিতত বিএছছি কৰাৰ পিছত তেখেত ১৯৮৩ চনত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছেইণ্ট ষ্টিফেন্স কলেজৰ পৰা গণিততে এমএছছি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
১৯৮৭ চনত একেখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান বিভাগতে তেখেতে ডক্টৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
১৯৬২ চনত গুৱাহাটীত জন্ম হোৱা দীপ মেধিৰ পিতৃ হ’ল বিশ্বখ্যাত পৰিসংখ্যাবিদ জ্যোতিপ্ৰসাদ মেধি আৰু তেখেতৰ মাতৃ প্ৰীতি মেধি।
কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ ‘নেটৱৰ্ক’ শাখাত তেখেতৰ শিক্ষণ, গৱেষণা আৰু পাঠ্যপুথি সমগ্ৰ বিশ্বতে বহুল সমাদৃত হৈছে।
২০০০ - কৰ্ণম মালেশ্বৰীে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ছিডনীত অনুষ্ঠিত অলিম্পিক খেলত তেওঁ ৬৯ কেজি শাখাৰ ভাৰোত্তলনত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল।
২০২১ - নিলয় দত্ত, - অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট আইনজীৱী,মানৱধিকাৰ কৰ্মী,জাতীয়তাবাদী, আন্তৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট আম্পায়াৰ, ক্ৰীড়া সংগঠক।
ভালকৈ শুকালেই ধান গৰমে গৰমে বস্তাত ভৰাই পিছদিনাই মিলত বা ঢেঁকীত খুন্দি চাউল জাৰি-ফুকি লৈ এটা সৰু কেৰাহিত এখোলা দুখোলাকৈ চাউলখিনি ভাজিব লাগে।
কুহুমীয়া বা গৰম পানীত ১০ পৰা ১৫ মিনিট তিয়াই ললে বা ঠাণ্ডা পানীত ৩০ মিনিট মান তিয়ালে কোমল চাউল খোৱাৰ বাবে উপযোগী হৈ পৰে।
ইয়াৰ লগতে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্য কেইখনটো কিছু পৰিমাণে প্ৰধানকৈ শালি ধান হিচাপে বোকা চাউলৰ খেতি কৰা হয়।
আঢ়ৈ বছৰ বয়সতে সাঁতুৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা হাজৰিকাই ৪ বছৰ বয়সত গুৱাহাটীৰ দীঘলীপুখুৰী সাঁতুৰি পাৰ হৈছিল।
মাত্ৰ ৯ বছৰ বয়সতে তেওঁ এছিয়া পেচিফিক চেম্পিয়নশ্বিপত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ছাফ গেমছত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি পদক অৰ্জন কৰাৰ লগতে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ সাঁতোৰ প্ৰতিযোগিতাত অসমলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াবলৈ সক্ষম হৈছিল।
এলভিছ আলী হাজৰিকা হৈছে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কেটেলিনা চেনেল সাঁতুৰি পাৰ হোৱা সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ প্ৰথমজন ব্যক্তি।
২০১৮ চনৰ জুন মাহত এলভিছ আলী হাজৰিকাই ইংলেণ্ড আৰু ফ্ৰান্স সংযোগী ইংলিছ চেনেল সাঁতুৰি পাৰ হোৱাৰ এক প্ৰচেষ্টাত চেনেলটোৰ ২৯ কিঃমিঃ অতিক্ৰম কৰে।
এলভিছ আলী হাজৰিকাই ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ৬৮টা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ৬টা সোণৰ পদক অৰ্জন কৰিছে।
ইয়াৰোপৰি এলভিছ আলি হাজৰিকাই ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বিভিন্ন সাঁতোৰ প্ৰতিযোগিতাত অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে।
চাৰ্বাক দৰ্শনে খােৱা - বােৱাক জীৱনৰ লক্ষ্য হিচাপে বিবেচনা কৰাৰ হেতু এই নাম হ'ব পাৰে বুলি তেওঁলােকে মত প্ৰকাশ কৰিছে।
সাধাৰণ মানুহৰ মন ভাল লগাব পৰা সুমধুৰ বাক্য বা কথা ব্যৱহাৰ কৰাৰ হেতু এওঁলােকক চাৰ্বাক বােলা হয় বুলি ভবা হৈছে।
চাৰ্বাক দৰ্শনৰ কোনাে প্ৰামাণিক গ্ৰন্থ অদ্যাপি পােৱা নাই যদিও ৰামায়ণ, মহাভাৰত মহাকাব্য তথা বৌদ্ধ সাহিত্যৰ ঠায়ে ঠায়ে চাৰ্বাক মতবাদৰ উল্লেখ আছে।
অন্যান্য ভাৰতীয় দাৰ্শনিক সম্প্ৰদায়সমূহে চাৰ্বাকসকলৰ মত খণ্ডন কৰিবলৈ আগবঢ়োৱা ব্যাখ্যাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিও ইয়াৰ প্ৰাচীনত্ব স্বীকাৰ কৰিব পাৰি।
প্ৰায়বােৰ ভাৰতীয় দৰ্শনে আধ্যাত্মবাদী চিন্তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে যদিও চাৰ্বাক ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম।
কিয়নো ই সেইসময়ৰ ভাৰতীয় জনসাধাৰণৰ মাজত ব্যাপকভাৱে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল আৰু ইয়াত সাধাৰণ মানুহৰ চিন্তাধাৰা প্ৰতিফলিত হৈছিল।
তেখেতৰ প্ৰথমটো গীত আছিল "নাকো পেণ্টা নাকো টাকা"; য'ত তেখেতে স্বাহিলী উপভাষাত সহযোগী কণ্ঠ হিচাপে কণ্ঠদান কৰিছিল।
অভয়াৰ দেউতাক জি. মোহনে দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰত কাৰ্যসূচী প্ৰযোজক অথবা প্ৰগ্ৰাম প্ৰডিউছাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল।
মালায়ালম ভাষাৰ ছবি গোড়ালোচনাত কণ্ঠদান কৰা কয়িকড়ে শীৰ্ষক গীতটিৰ বাবে এইগৰাকী কণ্ঠশিল্পীয়ে ২০১৭ চনৰ এছিয়াভিছন ছবি বঁটা-প্ৰদান অনুষ্ঠানত "সংগীতত উৎকৃষ্টতা" সন্মান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
১৯৫৯ চনত তেওঁ মহাশাইন ডি হাত্তি নামৰ মছলা প্ৰস্তুতকৰণ উদ্যোগ স্থাপন কৰিবলৈ নিৰ্মাণ দিল্লীৰ কীৰ্তি নগৰত ভূমি ক্ৰয় কৰে।
২০১৭ চনলৈকে তেওঁ ভাৰতৰ সৰ্বাধিক পৰিশ্ৰমিক লাভ কৰা দ্ৰুত গতিত গতিকৰা উপভোক্তা সামগ্ৰীৰ কোম্পানীৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া আছিল।
উদ্যোগ ক্ষেত্ৰলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০১৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে।
তেওঁলোকৰ পৰিয়ালে অমৃতচৰৰ এটা শৰণাৰ্থী শিবিৰত কিছু সময় কটাইছিল, আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকে কামৰ সন্ধানত দিল্লীলৈ আহে।
কৰ্মকাৰ জিমনাষ্টিকচ্ প্ৰতিযোগিতাৰ আটাইতকৈ কঠিন বিভাগ প্ৰডানোভা ভল্ট সম্পন্নকাৰী বিশ্বৰ পাঁচ গৰাকী নাৰীৰ ভিতৰত এজন, তাত তেওঁৰ স্কৰ আছিল মুঠ ।
তদুপৰি তেওঁ এছিয়ান জিমনাষ্টিকচ্ চেম্পিয়নশিপত ব্ৰঞ্জ পদক জিকিছিল আৰু ২০১৫ ৱৰ্ল্ড আৰ্টিষ্টিক জিমনাষ্টিকচ্ চেম্পিয়নশিপত পঞ্চম স্থান অৰ্জন কৰে।
দীপা কৰ্মকাৰ ত্ৰিপুৰাৰ ৰাজধানী আগৰতলাত জন্মগ্ৰহণকাৰী এগৰাকী ভাৰতীয় আৰ্টিষ্টিক বা শৈল্পিক জিমনাষ্ট।
তেওঁ গ্লাছগোত অনুষ্ঠিত ২০১৪ কমনৱেলথ গেমচত প্ৰথম ভাৰতীয় জিমনাষ্ট হিচাপে ব্ৰঞ্জৰ পদক পাইছিল।
দীপাৰ এই জয় প্ৰথম ভাৰতীয় নাৰী জিমনাষ্ট হিচাপে আৰু আশিষ কুমাৰৰ পিছত দ্বিতীয় ভাৰতীয় জিমনাষ্ট হিচাপে কমনৱেলথ গেমচত পদক অৰ্জন।
তেওঁ ফ্ল'ৰ, ভল্ট, অল ৰাউণ্ড, বেলেন্স বিম আৰু আনইভেন বাৰ্চা ইভেণ্টত মুঠতে পাঁচটো স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰে।
২০১৫ চনৰ ৩১ আগষ্টৰ পৰা ২ জুলাই পৰ্যন্ত জাপানৰ হিৰোছিমাত অনুষ্ঠিত আৰ্টিষ্টিক জিমনাষ্টিকচ্ এছিয়ান চেম্পিয়নশিপত দীপা ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।
ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ বা ৰূপান্তৰিত লিংগ বুলিলে যিসকল ব্যক্তিয়ে জন্মতে লাভ কৰা ‘জৈৱ লিংগ’ বা সমাজে আৰোপিত ‘সাংস্কৃতিক লিংগ’ৰ সৈতে নিজৰ লৈংগীক পৰিচয়ৰ লগত প্ৰভেদ পোৱা বুজায়।
ট্ৰান্সজেণ্ডাৰসকলে মানসিক ভাৱে আৰোপিত লিংগৰ সলনি নিজকে আন লিংগ হিচাপে গণ্য কৰে আৰু সেই লিংগৰ লৈংগীক অভিব্যক্তি গ্ৰহণ কৰে।
এই ব্যক্তিসকলে এনে ধৰণৰ এক যৌন পৰিচয়ৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰে যে ঐতিহ্যগতভাৱে তেওঁলোকৰ নিৰ্ধাৰিত যৌনতাৰ লগত স্থিতিশীল নহয় আৰু তেওঁলোকে নিজক চিকিৎসা শাস্ত্ৰৰ সহায়ত স্থায়ীভাৱে সেই লিংগলৈ পৰিৱৰ্তন কৰিবলৈ বিচাৰে আৰু নিজকে ৰূপান্তৰকামী হিচাপে পৰিচয় দিয়ে।
ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ শব্দটোয়ে ঘাইকৈ সামাজিক পুৰুষ আৰু মহিলা লিংগৰ বিপৰীতে নিজকে পৰিচয় দিয়া ট্ৰান্সমেন বা ৰূপান্তৰিত পুৰুষ আৰু ট্ৰান্সৱমেন বা ৰূপান্তৰিত নাৰী বুজোৱাৰ উপৰিও এলজিবিটি+ শ্ৰেণীৰ কেইবাটাও ভিন ভিন লৈংগীক সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়ক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ বুলিলে তৃতীয় লিংগকে আদি কৰি নিজকে পুৰুষ আৰু মহিলা দুয়ো হিচাপে চিনাক্ত নকৰা ননবাইনেৰী বা জেণ্ডাৰ কুইয়াৰ, পুৰুষ আৰু মহিলা দুয়ো হিচাপে চিনাক্ত কৰা বাইজেণ্ডাৰ, বহু লিংগৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা পেনজেণ্ডাৰ, সততে লিংগৰ ধাৰণা সলনি কৰা জেণ্ডাৰফ্লুইড, কোনো লিংগকে নিজৰ বুলি চিনাক্ত নকৰা এজেণ্ডাৰ ইত্যাদি সামৰি লৈছে।
ইয়াৰ লগতে ট্ৰান্সজেণ্ডাৰে বহল দৃষ্টিত আৰোপিত লিংগৰ কাপোৰ নিপিন্ধি বা সাজ-সজ্জা নকৰি আন লিংগৰ কাপোৰ বা সাজ-সজ্জা গ্ৰহণ কৰা ক্ৰছড্ৰেচাৰ সকলকো বুজায়।
যদি কোনো ব্যক্তি তেওঁৰ নিৰ্ধাৰিত জৈৱিক যৌনতাক স্বীকৃত জীৱনযাপন কৰিবলৈ বিচাৰে অথবা যদি কোনো ব্যক্তি তেওঁৰ লিংগ পৰিচয়ৰ ফলস্বৰূপে সামাজিক দুৰ্ব্যৱহাৰ আৰু হতাশা অনুভৱ কৰেসেই ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ লিংগ হতাশাৰ সমাধান হিচাপে চিকিৎসা বিজ্ঞানত এই সমস্যাক এক অসুস্থতা হিচাপে গ্ৰহণ কৰি ইয়াৰ বিশ্লেষণ আৰু সঠিক কাৰণ নিৰ্ণয় কৰা হয়।
বহুতো ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ ব্যক্তিয়ে হৰমন ৰিপ্লেচমেণ্ট থেৰাপি, চেক্স ৰিএচাইনমেণ্ট চাৰ্জাৰী বা চাইক'থেৰাপিৰ যোগেৰে লিংগ সলনি কৰিবলৈ বিচাৰে।
উভয়লিংগ ব্যক্তিয়ে পুৰুষ আৰু মহিলা দুয়োৰে প্ৰজনন অংগৰ সৈতে জন্ম লাভ কৰে আৰু তেওঁলোকক দ্বিলিংগ পদ্ধতিত পুৰুষ বা মহিলা বুলি চিনাক্ত কৰা টান।
স্বতী বিধান বৰুৱা অসমৰ বিখ্যাত ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ গৰাকীয়ে ২১ বছৰ বয়সত নিজৰ লিংগ পৰিবৰ্তনৰ বিষয়ত ন্যায়ালয়ৰ কাষ চাপি ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদমাধ্যমত চৰ্চাৰ বিষয় হৈ পৰিছিল।
কোনো বিষয়ৰ প্ৰতি সম্পৰ্কিত হবলৈ হলে মানুহৰ চিন্তা-চেতনা ধ্যান- ধাৰণা বা সুখ-দুঃখ অনুভতিৰ প্ৰয়োজন হয় যাক মানুহে মনৰ পৰা শৰীৰৰ আচৰণৰ মাধ্যমেৰে বহিৰ্প্ৰকাশ ঘটায়।
এই চাহিদাবোৰ যেতিয়া পূৰণ কৰিব বিচাৰে, তেতিয়া মানুহে মানসিক আৰু বুদ্ধিবৃত্তিক নানা ধৰণৰ কাৰ্য সম্পাদন কৰে।
এইদৰে মানুহে কেতিয়াবা কোনো জৈৱিক আচৰণো কৰে আৰু তাৰপৰা কেতিয়া কেনেকৈ কি মানসিক আৰু বুদ্ধিবৃত্তিক আচৰণ কৰিছিল সেয়াই মানসিক পদক্ষেপ হিচাপে সুপৰিচিত।
বিশিষ্ট দাৰ্শনিক প্লেটো, ডেছকাৰ্টছ, লিবিনিজ, লক, বাৰ্কলে, হিউম, কাণ্ট, হিগছেল, শোপেনহেওৰ, ছিয়াৰেল, ডেনেট, ফডৰ, নাগেল আৰু ক্লামাৰ্ছ।
মনস্তাত্ত্বিক যেনে ফ্ৰয়েড আৰু জেমছ আৰু কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী যেনে টুৰিং আৰু পুঠাম আদিয়ে মনৰ প্ৰকৃতি সম্বন্ধে প্ৰভাবশালী বহুতো তত্ত্ব আগবঢ়াইছে।
অমানৱিক মানসিকতাৰ সম্ভাৱনা কৃত্ৰিম বুদ্ধিমতাৰ ক্ষেত্ৰত উদ্ভাৱিত হয় যি চাইবাৰনেটিক আৰু তথ্য তত্ত্বৰ সৈতে সম্পৰ্কযুক্ত কাম কৰে।
যন্ত্ৰৰ ভিতৰত তথ্য প্ৰক্ৰিয়াবোৰ আৰু মানহৰ মনৰ ভিৰতৰ মানসিক চেতনাৰ দৰে বুলি তুলনা কৰা হয়।
দ্বিতীয়তে মন হৈছে চিন্তা, অনুভূতি আৰু ইচ্ছা -এই মানসিক কামবোৰৰ পৰা স্বতন্ত্ৰ দেহাতিৰিক্ত এক স্থান, অপৰিবৰ্তিত আধ্যাত্ম সত্তাক।
তৃতীয়তে মন হৈছে এক মূৰ্ত আধ্যাত্মিক ঐক্যৰ সম্বন্ধ যি চিন্তা, অনুভূতি আৰু ইচ্ছা প্ৰভৃতি মানসিক প্ৰক্ৰিয়াৰ বাদে নয়, অথচ যি নিজেৰ স্বাতন্ত্ৰ্য নেহেৰুৱাকৈ এই সকলো মানসিক কামৰ ভিতৰত নিজকে প্ৰকাশ কৰে।
যি কি নহওক সকলোৱে এটা কথাত স্বাভাৱিকভাবে সন্মত হয় যে মন এনে এক বিষয় যাৰ ফলত ব্যক্তিবিশেষৰ সচেতনতা আৰু উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিতভাবে পৰিবেশলৈ দৃষ্টি ৰখা আৰু কোনো ধৰণৰ উদ্দীপনাৰ প্ৰতিক্ৰিয়া দিয়া আৰু চিন্তা আৰু অনুভূতি সহ চেতনাৰ সৃষ্টি কৰে।
মন বুলিলে সাধাৰণভাবে, বুদ্ধি আৰু বিবেকবোধৰ এক সমষ্টিগত ৰূপ যি চিন্তা, অনুভূতি, আবেগ, ইচ্ছা আৰু কল্পনাৰ মাধ্যমেৰে প্ৰকাশিত হয় তাকে বুজায়।
এসকলো তত্ত্বৰ চিন্তা-ভাৱনা মূলতঃ প্লেটো, এৰিষ্ট'টল আৰু অন্য প্ৰাচীন গ্ৰীক দাৰ্শনিকসকলৰ সময়ৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল।
ই কল্পনা, স্বীকৃতি আৰু অনুগ্ৰহৰ ক্ষমতা ধাৰণ কৰে, আৰু মনোভাব আৰু কৰ্মৰ ফলত অনুভূতি আৰু আবেগ প্ৰক্ৰিয়াকৰণৰ বাবে দায়ী।
আধুনিক দৃষ্টিভঙ্গীত প্ৰায়ে শাৰীৰিকতা আৰু কাৰ্যকাৰিতাৰ কেন্দ্ৰবিন্দুত থাকে, ই মস্তিষ্কৰ সৈতে প্ৰায় অনুৰূপ আৰু স্নায়ুসংক্ৰান্ত ক্ৰিয়াকলাপৰ সৈতে সামঞ্জস্যপূৰ্ণ।
দৰ্শনত ধৰ্ম, মনোবিজ্ঞান আৰু জ্ঞানবিজ্ঞানৰ এক দীৰ্ঘ ঐতিহ্য আছে যি মন আৰু ইয়াৰ বৈশিষ্টবোৰ গঠন কৰে।
১৭১১ খ্ৰীষ্টাব্দৰ চামৰুং ফুকনৰ বুৰঞ্জী মতে তাম্ৰেশ্বৰী মন্দিৰৰ ছাদ তামেৰে নিৰ্মিত আছিল।
১৯০৫ চনত এই স্থান ভ্ৰমণ কৰা টি. ব্লকৰ অনুসৰি, এই বৰ্গাকাৰ গাঁথনিটো ভিতৰত মুল মন্দিৰটো হ'ব নোৱাৰে আৰু ইটাৰ বেৰটোৱে স্পষ্টভাৱে কেন্দ্ৰত কোনো এক প্ৰকাৰৰ বৃহৎ মন্দিৰ আছিল যি সময়ৰ সৈতে নাইকিয়া হৈছে।
অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ শদিয়াৰ পৰা প্ৰায় ১৮ কিঃমিঃ নিলগত বৰ্তমান এই মন্দিৰৰ ধ্বংসাৱশেষ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ লোহিত জিলাত অৱস্থিত।
শিলালিপিত বৰ্ণনা কৰা মতে ১৩৬৪ শকত চুতীয়া ৰজা মুক্ত ধৰ্মনাৰায়ণে ইটা ব্যৱহাৰ কৰি মন্দিৰৰ দেৱাল নিৰ্মাণ কৰাইছিল।
গ্ৰন্থখনৰ মুঠ তেৰটা খণ্ড হৈছে ক্ৰমে- জন্মখণ্ড, তাম্বুলখণ্ড, দানখণ্ড, নৌকাখণ্ড, ভাৰখণ্ড, ছত্ৰখণ্ড, বৃন্দাবনখণ্ড, কালীয় দমন খণ্ড, বস্ত্ৰহৰণ খণ্ড, বাণখণ্ড, বংশী খণ্ড, ৰাধা-কৃষ্ণ খণ্ড আৰু ৰাধা বিৰহ খণ্ড।
জন্মখণ্ডত দেৱতা সকলৰ প্ৰাৰ্থনাত জগতৰ ভাৰ নোহোৱা কৰিবলৈ কৃষ্ণ আৰু ৰাধাৰ জন্ম কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
তাম্বুলখণ্ডত ৰাধাৰ সৌন্দৰ্য্যৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ বড়ায়িৰ হাতত তাম্বুল পঠিয়াই ৰাধাক কৃষ্ণই প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ দিছে।
দানখণ্ডত ৰাধাক পাবলৈ শ্ৰীকৃষ্ণই যমুনা নদীৰ পাৰত দানীৰ অভিনয় আৰু ৰাধা-কৃষ্ণৰ মিলনৰ বৰ্ণনা আছে।
বংশী খণ্ডত শ্ৰী কৃষ্ণৰ বাঁহীৰ মাতত ৰাধাৰ উৎকণ্ঠা, বড়ায়িৰ উচতনিত ৰাধাই বাঁহী লুকুৱা আৰু পুনৰ ঘূৰাই দিয়া আদিৰ বৰ্ণনা আছে আৰু শেষৰ ৰাধা বিৰহ খণ্ডত ৰাধাৰ দুখ প্ৰকাশ, ৰাধা-কৃষ্ণৰ মিল আৰু কৃষ্ণই মথুৰালৈ কৰা যাত্ৰা সম্পৰ্কে উল্লেখ আছে।
বিষয় বস্তুৰ ফালৰ পৰা এই কাব্য গ্ৰন্থ খন ৰাধা-কৃষ্ণৰ লৌকিক পৰকীয়া প্ৰেম লীলাক কেন্দ্ৰ কৰি ৰচনা কৰা।
১৯১৬ চনত বসন্তৰঞ্জন ৰায়ৰ সম্পাদনাত বঙ্গীয় সাহিত্য পৰিষদৰ পৰা এই পুথিখনৰ প্ৰথম সংখ্যা এটি ছপা হৈ ওলায়।
বসন্তৰঞ্জন ৰায়ৰ সম্পাদনাত গ্ৰন্থখনৰ মুঠ নটা আৰু পিছত অমিত্ৰসূদনৰ সম্পাদনাত আঠটা সংস্কৰণ প্ৰকাশ পাইছে।
আনহাতে ড॰ লীলাৱতী শইকীয়াৰ সম্পাদনত এই কাব্যগ্ৰন্থ খনৰ এটা সম্পাদিত ৰূপ অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশ পাইছে।
১৯১৬ চনত বসন্তৰঞ্জন ৰায়ৰ সম্পাদনাত বংগীয় সাহিত্য পৰিষদৰ পৰা এই পুথিখনৰ প্ৰথম সংখ্যা এটি ছপা হৈ ওলায়।
পাৰোৰ মা দেৱদাসৰ মা হৰিমতিক বিবাহ প্ৰস্তাব দিছিলে যদিও ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ লগত বিবাহ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ অনিচ্ছা প্ৰকাশ কৰে।
সেয়েহে দেৱদাসৰ পৰিয়াল পাৰোক কিনা-বেচা কৰা নিম্ন পৰিয়ালৰ কন্যা বিবেচনা কৰি বিবাহত অসন্মতি প্ৰকাশ কৰে।
এই যুক্তিত পাৰ্বতীৰ পিতা নীলকণ্ঠ চক্ৰবৰ্তী অপমানিত বোধ কৰি জমিদাৰৰ ঘৰত পাৰ্বতীৰ বিবাহ দিয়াৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে।
পাৰ্বতী এদিন নিশাত দেৱদাসক প্ৰেম নিবেদন কৰি নিজক গ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে যদিও দেৱদাসৰ পিতা এই অনুৰোধ প্ৰত্যাখান কৰে।
বিভ্ৰান্ত দেৱদাস কলকাতাত পলাইগৈ পাৰ্বতীক চিঠি প্ৰেৰণ কৰি জনায় যে তেওঁৰ এই সম্পৰ্ক চলাবলৈ ইচ্ছা নাই।
দেৱদাসৰ কাপুৰুষতাক ধিক্কাৰ জনাই পাৰ্বতী হাতিপোতা গাঁৱৰ ভুবন চৌধুৰী নামৰ জমিদাৰৰ লগত বিবাহৰ বাবে ৰাজি হয়।
বঙালী ভাষাৰ লগত ভাৰতৰ বিভিন্ন ভাষা যেনে তামিল, তেলুগু, মালায়লম, উৰ্দু আৰু অসমীয়া ভাষাত এই উপন্যাস চলচ্চিত্ৰ আকাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
ইয়াৰ মুখ্য চৰিত্ৰত থকা পাৰ্ব্বতী বা পাৰোৰ, দেৱদাসৰ প্ৰতি থকা গভীৰ অনুৰাগ, উৎকৃষ্ট প্ৰেমৰ উদাহৰণ।
তেওঁ ভাৰতীয় পুলিচ সেৱাত ১৯৮৩ চনত অসম-মেঘালয় কেডাৰত যোগদান কৰিছিল আৰু তেওঁ মিচিং জনগোষ্ঠীৰ পৰা প্ৰথম আছিল।
'মিক্‌চিজিলি' শীৰ্ষক উপন্যাস খনৰ বাবে তেখেতে অসম সাহিত্য সভাৰ পৰা অম্বিকাগিৰি ৰায়চৌধুৰী বঁটা লাভ কৰিছিল।
'মিচিং সমাজ আৰু সংস্কৃতিৰ পৰিৱৰ্তন আৰু প্ৰগতি’ শীৰ্ষক গৱেষণাৰ বাবে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৯৮ চনৰ এপ্ৰিলত পি.এইচ.ডি. লাভ কৰিছিল।
'মিক্‌চিজিলি' শীৰ্ষক উপন্যাস খনৰ বাবে তেখেতে অসম সাহিত্য সভাৰ পৰা অম্বিকাগিৰি ৰায়চৌধাৰী বঁটা লাভ কৰিছিল।
১৯৫২ চনৰ ১ আগষ্টৰ দিনা যোৰহাট জিলাৰ নকছাৰী মৌজাৰ অন্তৰ্গত গন্ধীয়া মিচিং গাঁৱত যতীন মিপুনৰ জন্ম হয়।
পুৰণি কালত আহোম মহিলা সকলে ব্যৱহাৰ কৰা চাদৰ আৰু শীত কালত পুৰুষ মহিলা উভয়ে লোৱা এৰি চাদৰ পৰিধানৰ পদ্ধতি একেই।
সাধাৰণতে দেহৰ সন্মুখৰ ফালে এটা অংশ ৰাখি লৈ বাঁও কান্ধেৰে পিঠিৰ ফালে চেলেঙৰ আনটো অংশ ওলোমাই লোৱা হয়।
হুঁচৰি বিহুত মুখিয়ালজনে, সত্ৰাধিকাৰ, গোসাঁই আৰু ভকত-বৈষ্ণৱসকলে প্ৰায় বাধ্যতামূলকভাৱে চেলেঙৰ ব্যৱহাৰ কৰে।
ইয়াৰোপৰি বিবাহ পৰম্পৰা অনুসৰি পানীতোলা, দৰা আদৰা, দৰা কইনা নোওৱা, জোৰোণ দিয়া আদি কাৰ্যত চেলেং চাদৰ ব্যৱহাৰ কৰে।
পৌৰাণিক ভাৰতীয় শাস্ত্ৰ অনুসৰি উপনয়নৰ সময়ত উপবিত্ত ধাৰণ কৰাৰ প্ৰকৃত নিয়মমতে বাঁও ফালৰ বাহুৰ ওপৰৰ পৰা মূৰেদি পাৰ কৰি আনি সোঁ বাহুৰ তলৰ ফালে ৰাখিব লাগে।
ওপৰৰ বস্ত্ৰ বা পবিত্ৰ সূতা পৰিধানৰ ধাৰণা তথা ইয়াৰ তাৎপৰ্য মহিলা সকললৈয়ো প্ৰসাৰিত হৈছিল আৰু ইয়াৰ দ্বাৰাই শাৰী, চাদৰ আদি পৰিধান কৰোঁতে বাঁও ফালৰ পৰা পৰিধান কৰা নিয়মটো প্ৰচলিত হয়।
অসমীয়া মেখেলা-চাদৰ পৰিধানৰ কলা অনুসৰি চাদৰ খনেৰে দেহৰ সমুখৰ অংশ বিশেষকৈ পেট আৰু বক্ষস্থল ঢাকি এটা আগ বাঁও বাহুৰ ওপৰেৰে নি পিঠিৰ ফালে কিছু দীঘলকৈ এৰি দিয়া হয়।
গান্ধীৰ অসহযোগ আন্দোলনৰ পৰিকল্পনাৰ ভিতৰত আছিল সকলো ভাৰতীয়ক ব্ৰিটিছ উদ্যোগ আৰু শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানকে ধৰি "ব্ৰিটিছ চৰকাৰ আৰু ভাৰতৰ অৰ্থনীতি বৰ্তাই ৰখা" যিকোনো কাৰ্যকলাপৰ পৰা তেওঁলোকৰ শ্ৰম প্ৰত্যাহাৰ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰা।
খাদী যঁতৰ ঘূৰাই, কেৱল ভাৰতত নিৰ্মিত সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰি আৰু ইংৰাজৰ কাপোৰ বৰ্জন কৰি "আত্মনিৰ্ভৰশীলতা" প্ৰচাৰ কৰাৰ উপৰি, তুৰ্কীত খিলাফৎ পুনৰুদ্ধাৰ আৰু অস্পৃশ্যতাৰ সমাপ্তিৰ পক্ষেও গান্ধীৰ অসহযোগ আন্দোলনে মাত মাতিছিল।
ফলস্বৰূপে ৰাজহুৱাভাৱে সভা আৰু অনশন অনুষ্ঠিত হৈছিল যাৰ ফলত ১৯২১ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰত জৱাহৰলাল নেহৰু আৰু তেওঁৰ পিতৃ মতিলাল নেহৰু দুয়োকে প্ৰথম আটক কৰা হৈছিল।
১৯১৯ চনৰ মাৰ্চৰ ৰাৱলাট আইনখন, যিয়ে দেশদ্ৰোহীতাৰ বিচাৰত পদকীয়াসকলৰ অধিকাৰ খৰ্ব কৰিছিল, ভাৰতীয়সকলৰ বাবে "ৰাজনৈতিক জাগৰণ" আৰু বৃট্ৰিছসকলৰ বাবে "বিপদ" হিচাপে দেখা গৈছিল।
এই ধাৰণাটো জৱাহৰলাল নেহৰুৱে পৰবৰ্তী সময়ত কৰ্মক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰিছিল, যাৰ বাবে এই হত্যাকাণ্ডই "স্বাধীনতাৰৰ বাদে একো গ্ৰহণযোগ্য নহয়"ৰ ধাৰণা দৃঢ় কৰি তুলিছিল।
অসহযোগ আন্দোলন হৈছে ১৯২০ চনৰ ৫ ছেপ্টেম্বৰত মহাত্মা গান্ধীয়ে স্বায়ত্বশাসন আৰু সম্পূৰ্ণ স্বাধীনতাৰ লক্ষ্যৰে আৰম্ভ কৰা এক আন্দোলন।
ই ব্ৰিটিছ শাসনৰ পৰা ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ বাবে কৰা এক আন্দোলন আছিল আৰু নেহৰুৱে তেওঁৰ আত্মজীৱনীত বৰ্ণনা কৰাৰ দৰে, ১৯২২ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত চৌৰী চোৰা ঘটনাৰ পিছত "হঠাৎ" সমাপ্ত হৈছিল।
নগৰখনৰ পূৱে জিঞ্জিৰাম নৈ আৰু নিদানপুৰ ২য় খণ্ড, পশ্চিমে খাৰুভাজ গাঁও, উত্তৰে শিলাপানি আৰু বলমাৰি গাঁও, উত্তৰ-পশ্চিমে গাৰা নৈয়ে আবৃত ৰাখিছে, দক্ষিণে সালহানা গাঁও।
লক্ষীপুৰৰ পূব দিশত থকা ভাই-ভনী পাহাৰ ‍টিলা‌ খুবেই জনপ্ৰিয় কিয়নো ইয়াত বহাগৰ বিহুত কেবাদিন ব্যাপী মেলা হয়।
নগৰটো বিকাশৰ পৰ্যায়ত আছে আৰু লক্ষীপুৰ প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰৰ দ্বাৰা প্ৰাথমিক চিকিৎসাৰ সুবিধা দি আছে।
গোৱালপাৰা জিলাৰ প্ৰাকৃতিক বিৱৰণ অনুসৰি লক্ষীপুৰ অঞ্চলটো চতুৰ্থ, পঞ্চম আৰু ষষ্ঠ গোটৰ অন্তৰ্গত।
তেতিয়াৰ পৰা প্ৰথমতে ও পৰৱৰ্তী সময়ত ৫ বছৰৰ মূৰে মূৰে নিৰ্বাচনৰ দ্বাৰা নগৰ সমিতি গঠন হৈ আছে।
লক্ষীপুৰ দুটা প্ৰধান ৰাস্তাৰে জিলা সদৰ গোৱালপাৰাৰ লগত সংযুক্ত, এটি আমবাৰী হৈ, আৰু অনটি বায়দা, ৰংছাই হৈ।
২ নং ৱাৰ্ডৰ অন্তৰ্গত ঠাইবোৰ হ'ল - ৰাজবাৰী, বামুণপাৰা, পালপাৰা, মিলন নগৰ, কলেজ নগৰ, মিস্ত্ৰীপাৰৰ কিছু অংশ।
১ নং ৱাৰ্ডৰ অন্তৰ্গত ঠাইবোৰ হ'ল - আমবাৰী, মানাসপাৰা, ফলিমাৰী, গাডলাৰ পাম, ফেতেটাৰী, শান্তিপুৰ।
চাদৰ খনৰে দেহৰ সমুখৰ অংশ বিশেষকৈ পেট আৰু বক্ষস্থল ঢাকি এটা আগ বাঁও বাহুৰ ওপৰেৰে নি পিঠিৰ ফালে কিছু দীঘলকৈ এৰি দিয়া হয়।
এতিয়াও ৰিহা অসমত বিবাহৰ পোছাক হিচাপে কইনাই পিন্ধা দেখা যায় আৰু অন্যান্য পাৰম্পৰিক অনুষ্ঠানতো মহিলাসকলে চাদৰৰ তলত ৰিহা লোৱাৰ নিয়ম আছে।
এই মেখেলা চাদৰবোৰৰ প্ৰাথমিক কেন্দ্ৰ হৈছে গুৱাহাটী চহৰৰ পৰা ৩৫ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত শুৱালকুছি নামৰ এখন সৰু গাঁও।
মেখেলা-চাদৰৰ ওপৰত থকা আকৰ্ষণীয় ফুলৰ নক্সাবোৰ পাৰম্পৰিকভাৱে তাঁত শালত তোলা হয়, কেতিয়াও ছপা কৰা নহয়।
সুক্ষম কৰ্মকৌশলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা উজ্জ্বল নক্সাবোৰ হৈছে অসমীয়া বস্ত্ৰৰ পাৰম্পৰিক বিশেষত্ব।
পাট আৰু মুগা কাপোৰত ফুল আৰু লতাৰ দৰে সূক্ষ্ম আকৃতিৰ নক্সা আৰু এৰি আৰু কপাহত ডাঠ আকৃতি নক্সাবোৰ দেখা যায়।
আজিকালি কিছুমান আধুনিক কম মূল্যৰ মেখেলা চাদৰ কপাহ আৰু মুগা বা পাট ৰেচমৰ বিভিন্ন মিহলিৰে তৈয়াৰ কৰা দেখা যায়।
বিংশ শতিকাৰ শেষৰভাগত পৰ্ণগ্ৰাফৰ উৎপাদন আৰু ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰা এক বৰ্ধিত উদ্যোগ বিকশিত হৈ উঠিছিল।
ইণ্টাৰনেটত ঘৰুৱা পৰ্ণ ভিডিঅ' আৰু পৰিকল্পিত পৰ্ণ চিত্ৰনে সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ পৰ্ণ উদ্যোগটোত এক প্ৰবল তাণ্ডৱ সৃষ্টিৰে কোটি কোটি ডলাৰ উপাৰ্জন কৰে।
কেৱল আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰতে বাণিজ্যিকীকৰণ কৰা পৰ্ণগ্ৰাফৰ দ্বাৰা হোৱা উপাৰ্জন হৈছে ২.৫ বিলিয়ন আমেৰিকান ডলাৰ, যাৰ ভিতৰত আছে বিভিন্ন মাধ্যম আৰু সংশ্লিষ্ট সামগ্ৰী আৰু সেৱাৰ উৎপাদন।
এই উদ্যোগটোৱে সহস্ৰাধিক প্ৰদৰ্শনকাৰীক আৰ্থিক সমৰ্থন কৰাৰ লগতে আৰু ইয়াৰ উৎপাদন কৰ্মচাৰী, কলা-কুশলী সকলকো উপাৰ্জনৰ বাট দিয়ে।
ইয়াৰ সৈতে উৎসৰ্গিত উদ্যোগ প্ৰকাশন আৰু বাণিজ্য গোট, এৱাৰ্ড শ্ব', লগতে প্ৰেছ, ব্যক্তিগত সংগঠন, চৰকাৰী সংস্থা, আৰু ৰাজনৈতিক সংগঠনো জড়িত আছে।
একবিংশ শতিকাত সন্মতিবিহীন সংগমৰ বিষয়বস্তু সম্বলিত ভিডিঅ' আৰু চাইবাৰছেক্স ট্ৰেফিকিঙকো জনপ্ৰিয় পৰ্ণ'গ্ৰাফিক ছাইটসমূহত তুলি ধৰা হৈছে।
কিন্তু এই শব্দৰ দ্বাৰা "কলা আৰু সাহিত্যৰ যিকোনো অপত্তিজনক বা অশ্লীল বিষয়"ক বুজোৱা হয় বুলি বহুল ভাৱে প্ৰসাৰিত হৈ পৰে।
১৮৬৪ চনৰ আৰম্ভণিতে ৱেবষ্টাৰ অভিধানত শব্দটোৰ অৰ্থ "লিচেণ্টিৱাছ পেইণ্টিং" বুলি বিৱৰণ দিয়া হৈছিল।
প্ৰাচীন গ্ৰীক বিশেষণ , ৰ পৰা লোৱা হৈছে আৰু ইয়াত অৰ্থ হ'ল যৌন আকাংক্ষা বা যৌন বাসনা তথা যৌন প্ৰেম।
যদি এখন পৰ্ণগ্ৰাফিক চলচ্চিত্ৰত কোনো উগ্ৰ সমল থাকে সেয়া লাগিলে যিমান সৰু নহওক, তেন্তে সেয়া হাৰ্ডকোৰ পৰ্ণগ্ৰাফি বুলি ধৰা হয়।
আনহাতে হাৰ্ডকোৰ পৰ্ণগ্ৰাফীত গ্ৰাফিক যৌন কাৰ্যকলাপ আৰু স্পষ্টভাৱে দৃশ্যমানহোৱা যৌন কাৰ্যকলাপৰ দৃশ্য থাকে, যাৰ ভিতৰত আছে উদ্দীপক যৌন দৃশ্য।
পৰ্ণগ্ৰাফি যৌন আবেগ সৃষ্টিৰ উদ্দেশ্যে যৌনসংক্ৰান্ত বিষয়বস্তুৰ প্ৰতিকৃতি অঙ্কন বা পুঙ্খানুপুঙ্খ বৰ্ণনা।
পৰ্ণগ্ৰাফি বিভিন্ন মাধ্যমৰ দ্বাৰা উপস্থাপন কৰা হয়, এই সমূহৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে আলোচনী, এনিমেছন, লেখা, চলচ্চিত্ৰ, ভিডিঅ', ছবি, শব্দ ৰেকৰ্ডিং, ভিডিঅ' গেম ইত্যাদি।
বৰ্তমানৰ পৰ্ণগ্ৰাফিৰ প্ৰাথমিক বিষয় হৈছে পৰ্ণ মডেল সকলৰ দ্বাৰা স্থিৰ চিত্ৰ আৰু যৌন কাৰ্যৰ চিত্ৰণ।
১৯৭০ চনত, এক ফেডাৰেল অধ্যয়নে অনুমান কৰিছিল যে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত হাৰ্ডকোৰ পৰ্ণগ্ৰাফিৰ মুঠ খুচুৰা মূল্য ১০ মিলিয়ন ডলাৰতকৈ অধিক নাছিল।
১৯৯৮ চনত, ফৰেষ্টাৰ ৰিচাৰ্চে প্ৰকাশ কৰা এক আবেদনত উল্লেখ আছিল যে, যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এই উদ্যোগটোৱে বাৰ্ষিক ৰাজহত প্ৰায় ৭৫০ মিলিয়ন ডলাৰৰ পৰা ১ বিলিয়ন ডলাৰলৈকে অৱদান আগবঢ়াই।
সাধাৰণতে বিপৰীতকামী পৰ্ণগ্ৰাফিক অনুষ্ঠান বোৰেই বেছিপৰিমাণৰ পৰ্ণগ্ৰাফি ৰচনা কৰে আৰু ই "কেন্দ্ৰিক আৰু অদৃশ্য", যি উদ্যোগটোক 'হেটৰোনৰ্মেটিভ' হিচাপে চিহ্নিত কৰে।
যি সমূহ দৃশ্য অধিক অপাৰম্পৰিক প্ৰকাৰৰ দৃশ্যপট আৰু যৌন কাৰ্যকলাপ যেনে "ফেট পৰ্ণ, অপেছাদাৰী পৰ্ণ, ডিচএবল পৰ্ণ, মহিলাৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা পৰ্ণ, কুইয়াৰ পৰ্ণ, বি.ডি.এছ.এম. আৰু বডী মডিফিকেশ্যন।
ডিজিটেল পৰিবৰ্তনৰ বাবে প্ৰথমে ফটোগ্ৰাফক মূল উৎস হিচাপে ব্যৱহাৰৰ প্ৰয়োজন আছিল, কিন্তু মানৱ অভিনেতা অবিহনেও কম্পিউটাৰত ডিজিটেল মাধ্যমেৰে কিছুমান পৰ্ণগ্ৰাফি প্ৰস্তুত কৰাটো সম্ভৱ।
সম্পূৰ্ণৰূপে কম্পিউটাৰৰ দ্বাৰা সৃষ্টি কৰা পৰ্ণগ্ৰাফিৰ বাবে কম্পিউটাৰ গ্ৰাফিক্স আৰু 3ডি ৰেণ্ডেৰিঙ প্ৰয়োগৰ ধৰণটো যথেষ্ট পুৰণা।
প্ৰযুক্তিৰ অধিক অগ্ৰসৰতাই ক্ৰমান্বিতভাৱে ফটোবাস্তৱিক 3 আৰ্হিবোৰ ইণ্টাৰেক্টিভ পৰ্ণগ্ৰাফত ব্যৱহাৰ কৰাটো অধিক সহজ কৰি তুলিছে।
যৌনতাৰ আলোচনা আৰু উপস্থাপনৰ প্ৰতি সামাজিক মনোভাৱ পশ্চিমীয়া দেশবোৰত অধিক সহনশীল হৈ উঠিছে, আৰু অশ্লীলতাৰ আইনী সংজ্ঞা সীমিত হৈ পৰিছে।
১৯৬৯ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত মুক্তি' প্ৰাপ্ত এণ্ডী ৱাৰহলৰ প্ৰথমখন প্ৰাপ্ত বয়স্ক চলচ্চিত্ৰ 'ব্লু মোভি'ৰে আৰম্ভ হৈছিল পৰ্ণগ্ৰাফিৰ সোণালী সময় য'ত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ মানদণ্ডৰ পৰ্ণগ্ৰাফ চিনেমাসমূহ মূল সংস্কৃতিৰ অংশ হৈ পৰে।
২০১৪ চনলৈকে, পৰ্ণ উদ্যোগটোৱে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত বাৰ্ষিক ভিত্তিত ১৩ বিলিয়ন ডলাৰতকৈ অধিক ব্যৱসায় কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল।
চি.এন.বি.চি.ৰ মতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পৰ্ণ উদ্যোগটো ১৩ বিলিয়ন ডলাৰৰ এক উদ্যোগ আছিল, য'ত প্ৰতি ছেকেণ্ডত পৰ্ণৰ ওপৰত ৩, ০৭৫ ডলাৰ খৰচ কৰা হৈছিল আৰু প্ৰতি ৩৯ মিনিটত এটা নতুন পৰ্ণ ভিডিঅ' প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল।