polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
হিব্ৰু বাইবেল আৰু ইহুদী ধৰ্মত, "তেঁৱেই যি জন", "ময়েই সেই মই", আৰু সেই টেট্ৰাগ্ৰামাটন আদি শব্দৰে ভগৱানক বুজাইছিল, অন্যহাতে ৰ ভাষান্তৰ হিচাপে খ্ৰীষ্টান ধৰ্মত কেতিয়াবা য়াহৱেহ আৰু যেহ'ৱাহ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
খ্ৰীষ্টান ট্ৰিনিটী সিদ্ধান্ত মতে, ভগৱান, তিনিজন ব্যক্তিৰূপত বিৰাজমান, যাক পিতা, পুত্ৰ, আৰু পবিত্ৰ আত্মা বুলি কোৱা হয়।
ইহুদী ধৰ্মত ভগৱানক, নামমাত্ৰ নাম এল'হিম বা আড'নাইৰে বুজায়, কিছু বিশেষজ্ঞৰ মতে এই নামৰ অদ্যাক্ষৰ ইজিপ্তিয়ান এটেনৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে।
ইছলামত ভগৱান বুজোৱা অসংখ্য নাম আছে, তাৰ ভিতৰত আল্লাহ, "আল-এল", বা "আল-এলাহ" আদি বেছিকৈ ব্যৱহাৰ কৰে, হিন্দু ধৰ্মত, ব্ৰাহ্মণ শব্দটো প্ৰায়ে বেদান্তৰ দেৱতাক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
সেইদৰে, বাহাই ধৰ্মত বাহা, শিখ ধৰ্মত ৱাহেগুৰু, আৰু জ'ৰোৱাষ্ট্ৰিয়ান ধৰ্মত আহোৰা মাজদা বুলি কয়।
সৰ্বেশ্বৰবাদত ইশ্বৰৰ ধাৰণাক সৰ্বজ্ঞ , সৰ্ব শক্তিমান , সৰ্বত্ৰ বিৰাজমান , স্বৰ্গীয় সৰলতাযুক্ত, আৰু এটা নিয়ন্ত্ৰণকাৰী আৰু প্ৰয়োজনীয় অস্তিত্ব বুলি ব্যাখ্যা কৰে।
ভগৱানৰ প্ৰায়ে শৰীৰ বিহীন, আৰু যিকোনো মানৱীয় জৈৱিক লিংগহীন বুলি গণ্য কৰা হয়, তথাপিও প্ৰত্যক্ষভাৱে ভগৱানে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টি কৰা ধাৰণা অনুসৰি বহুতো ধৰ্মত ভগৱানক উভয় লিংগবাচক নামেৰে হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়, যেনে "তেওঁ" বা "পিতা" আদি।
ৰ মতে, ভগৱান হৈছে ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিকৰ্তা আৰু পালনকৰ্তা, আনহাতে ৰ মতে, ভগৱান সৃষ্টিকৰ্তা, কিন্তু বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ পালনকৰ্তা নহয়।
নাস্তিকতাবাদ মতে, ভগৱানৰ কোনো অস্তিত্ব নাই, আনহাতে অজ্ঞেয়বাদ অনুসৰি ভগৱান অজানা বা ভগৱান সম্পৰ্কে কোনেও একো নেজানে।
ভগৱানক অমূৰ্ত , এক ব্যক্তিগত সত্তা, সকলো নৈতিক কৰ্মৰ উৎস, আৰু "বৃহৎ বোধগম্য অস্তিত্ব" বুলিও ভবা হয়।
ভগৱানৰ অস্তিত্বৰ সমৰ্থন আৰু বিৰোধিতা কৰি বহু বিখ্যাত দাৰ্শনিকে বিভিন্ন ধৰণৰ যুক্তি সৃষ্টি কৰিছে।
ভগৱান সম্পৰ্কীয় বিভিন্ন মতবাদ, আৰু ভগৱানৰ বৈশিষ্ট, উদ্দেশ্য, আৰু কাৰ্যসমূহৰ প্ৰতিযোগিতামূলক দাবীবোৰে সমস্তবাদ, সৰ্বেশ্বৰবাদ, আদি ধাৰণা বা এক চিৰস্থায়ী দৰ্শন বিকাশৰ দিশলৈ আগবঢ়াই নিয়ে, যি নিৰ্ণয় কৰে যে সকলো ধৰ্মই কেৱল এক আংশিক বোধগম্যতা প্ৰকাশ কৰে, আৰু যিয়ে "বিভিন্ন বিখ্যাত ধৰ্মসমূহৰ উপাসকসকলে এক প্ৰকাৰে সেই এজন ভগৱানকেই উপাসনা কৰে, কিন্তু যদিও ভিন্ন, তেওঁৰ সম্পৰ্কে ধাৰণা বা মানসিক চিত্ৰখন সানমিহলি হৈ থাকে।
ইংৰাজী ভাষাত, বৰফলাত লিখা গড শব্দই একেশ্বৰবাদৰ "ভগৱান" আৰু সৰ্বেশ্বৰবাদৰ "দেৱতা"ৰ মাজৰ পাৰ্থক্য প্ৰদৰ্শন কৰে।
বাইবেলৰ বহুতো অনুবাদত, যদি লৰ্ড শব্দটোৰ আটাইকেইটা আখৰ বৰফলাৰ হয় তেতিয়া ই বিশেষভাৱে টেট্ৰাগ্ৰামাটনক বূজায়।
তেওঁ অটল বিহাৰী বাজপেয়ীৰ দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় মন্ত্ৰীসভাত ৰাজ্যিক আৰু কেবিনেট স্তৰৰ মানৱ সম্পদ উন্নয়ন, পৰ্যটন, যুৱ আৰু ক্ৰীড়া, কয়লা আৰু খনি মন্ত্ৰীৰ পদত অধিষ্ঠিত আছিল।
২০০৩ চনৰ মধ্য প্ৰদেশ বিধানসভা নিৰ্বাচনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিয়ে তেওঁক মুখ্যমন্ত্ৰীৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰত্যৰ্পণ কৰিছিল।
তাৰপিছত বিজেপিৰ লগত মতানৈক্য হোৱাৰ বাবে তেওঁ নিজৰ ৰাজনৈতিক দল ভাৰতীয় জনশক্তি পাৰ্টি গঠন কৰিছিল।
তেওঁ শ্ৰীমদ্ভগৱতগীতাৰ প্ৰতি বেছি আকৰ্ষিত হৈছিল আৰু তেওঁক আধ্যাত্মিক শিশু হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।
তেওঁ পিছলৈ বিজয়ৰাজে সিন্ধীয়াৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে আৰু তেওঁ উমাৰ ৰাজনৈতিক জীৱনৰ গুৰু হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হয়।
উমা ভাৰতী এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেত্ৰী আৰু বৰ্তমান নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ কেবিনেটত পেয়জল আৰু স্বচ্ছতা মন্ত্ৰী।
২০০৩ চনৰ মধ্য প্ৰদেশ বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁৰ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিয়ে জয়লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
মালিনী নাম লৈ ছদ্মবেশেৰে থকা দ্ৰৌপদীয়ে কোঁৱৰ উত্তৰক এই আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিবলৈ সৈমান কৰে আৰু বৃহন্নলাক ৰথৰ সাৰথী হিচাপে ল'বলৈ দিয়ে।
তেওঁ তেতিয়া উত্তৰক পাণ্ডৱসকলৰ কথা কয় আৰু প্ৰত্যেকটোৰ অৰ্থৰ সৈতে নিজৰ দহটা নাম কৈ (বিজয়, ধনঞ্জয়, সব্যসাচী, গুড়কেশ, শ্বেতবাহন, বীভৎসু, কীৰিতি, পাৰ্থ, ফাল্গুণ আৰু জিষ্ণু) বিশ্বাস জন্মায়।
কিন্তু অৰ্জুনে ঊৰ্বশীৰ প্ৰতি কামভাৱ নাৰাখি তেওঁক কুৰুসকলৰ “মাতৃ” বুলিহে সম্বোধন কৰিলে কাৰণ ঊৰ্বশী কুৰু ৰাজবংশৰ আদিৰজা পুৰুৰৱাৰ পত্নী আছিল।
এই কথাত ক্ৰোধান্বিত হৈ ঊৰ্বশীয়ে অৰ্জুনক অভিশাপ দিলে যে গোটেই জীৱন তেওঁ কিন্নৰ হৈ থাকিব লাগিব আৰু আন নাৰীৰ লগত কেৱল নাচ-গান কৰিব লাগিব।
ইন্দ্ৰৰ ৰাজসভাৰ গন্ধৰ্ব চিত্ৰসেনৰ পৰা শিকি অহা গান আৰু নৃত্যৰে তেওঁ বিৰাট ৰজাক মোহিত কৰে।
ইংলেণ্ডলৈ শিক্ষালাভ কৰিবলৈ যোৱাৰ আগতে নাৰায়ণন দিল্লীলৈ যায় আৰু সাংবাদিক হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে।
নাৰায়ণনৰ অধ্যাপক আৰু সেই সময়ৰ প্ৰসিদ্ধ ৰাজনৈতিক তত্ত্ববিদ হেৰল্ড লাস্কিয়ে প্ৰধান মন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুলৈ নাৰায়ণনৰ হৈ এখনি পৰিচয়পূৰ্বক পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰে।
বৈদেশিক সেৱাত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকাৰ সময়ত নাৰায়ণনে ৰেংগুন, টকিঅ', লণ্ডন, কানাবেৰা আদি ঠাইত কূটনীতিবিদ হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰে।
পদত্যাগৰ পাছত, তেওঁ কিছুদিনৰ বাবে জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্যৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়।
১৯৮২ চনত ৰ'নাল্ড ৰেগান আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হৈ থাকোঁতে ইন্দিৰা গান্ধীয়ে আমেৰিকা ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু সেই ঐতিহাসিক ভ্ৰমণত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল কে.আৰ. নাৰায়ণনে।
উপ-ৰাষ্ট্ৰপতিৰ কাৰ্যকাল শেষ কৰি তেওঁ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয় আৰু ১৯৯৭ চনৰ ২৫ জুলাইত কাৰ্যালয়ত বহে।
তেনেকৈয়ে কষ্ট আৰু দৰিদ্ৰতাৰ মাজত শিক্ষালাভ কৰি নাৰায়ণনে কেৰালা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথম স্থানসহ স্নাতকোত্তৰ উত্তীৰ্ণ হৈছিল।
তেনেতে প্ৰখ্যাত উদ্যোগপতি জে আৰ ডি টাটাৰ পৰা সহায় লাভ কৰি তেওঁ লণ্ডনৰ স্কুল অৱ ইক'নমিক্সত নামভৰ্তি কৰে।
ইন্দিৰা গান্ধীৰ অনুৰোধত তেওঁ ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰলৈ আহে আৰু ৰাজীৱ গান্ধীৰ কেবিনেটত স্থান লাভ কৰে।
ৰাষ্ট্ৰপতি নাৰায়ণনক কেইবাটাও নজিৰ স্থাপনকাৰী কাৰ্য কৰাৰ বাবে আৰু তেওঁৰ স্বাধীনচিতীয়া মনোভাৱৰ বাবে স্মৰণ কৰা হয়।
তেওঁ নিজকে এগৰাকী "কৰ্মশীল ৰাষ্ট্ৰপতি" হিচাপে বিবেচনা কৰে, যিয়ে "সংবিধানৰ চাৰিওটা চুকৰ ভিতৰতে থাকি কাম কৰিছিল"; যাৰ স্থান আছিল প্ৰত্যক্ষভাৱে ক্ষমতা প্ৰদৰ্শন কৰিব পৰা "কাৰ্যবাহী ৰাষ্ট্ৰপতি" আৰু বিনাবাক্যব্যয়ে চৰকাৰী নথিত চহী কৰা "ৰাবাৰ ষ্টাম্প ৰাষ্ট্ৰপতি"ৰ মাজত।
ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকাৰ সময়ত বাৰ্মাত থাকোঁতে নাৰায়ণনে মা টিণ্ট টিণ্ট নামৰ এগৰাকী সমাজকৰ্মীক লগ পায়।
বিবাহৰ পাছত তেওঁৰ পত্নীয়ে পূৰ্বৰ নামটো সলাই ঊষা নামটো গ্ৰহণ কৰে আৰু ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰে।
এটি দলিত পৰিয়ালত জন্মলাভ কৰা নাৰায়ণনৰ পিতৃৰ নাম আছিল কোচাৰিল ৰমন ভেয়দৰ আৰু মাতৃৰ নাম আছিল পুন্নাথুৰাভেট্টিল পাপ্পিয়াম্মা।
সেই বৃত্তিটোৱে তেওঁক লণ্ডন স্কুল অৱ ইক'নমিক্সত ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি আৰু সাংবাদিকতা অধ্যয়ন কৰাৰ পথ প্ৰশস্ত কৰি তোলে।
সেইসসময়ৰ ট্ৰেভাংকুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত নাৰায়ণনে কলাৰ ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
উল্লেখনীয় যে, ট্ৰেভাংকুৰৰ সেইখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথমস্থানসহ ডিগ্ৰী লাভ কৰা তেঁৱেই আছিল প্ৰথমজন দলিত ছাত্ৰ।
তেওঁ ১৯৭৭ চনৰ পৰা ১৯৭৯ চনলৈ প্ৰধানমন্ত্ৰী মোৰাৰজী দেশাইৰ জনতা পাৰ্টিৰ চৰকাৰত শিক্ষা, সমাজ কল্যাণ আৰু সংস্কৃতি বিভাগৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী হিচাপে কেবিনেটত স্থান লাভ কৰিছিল।
১৯৬২ চনৰ তৃতীয় লোকসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ বৰপেটা লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।
১৯৭৭ চনৰ ষষ্ঠ লোকসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ ভাৰতীয় জনতা দলৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা পুনৰাই লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।
১৯৭৭ চনৰ ষষ্ঠ লোকসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ জনতা পাৰ্টীৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা পুনৰাই লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।
১৯৪৬ চনত মহাত্মা গান্ধী গুৱাহাটীলৈ আহি কিছুদিন শৰণীয়া আশ্ৰমত কটাবৰ সময়ত তেওঁ হাইস্কুলৰ তলৰ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰী আছিল।
তেওঁৰ স্বামী মুনীন বৰকটকীৰ পৰলোকৰ পাছত ৰেণুকা দেৱী বৰকটকীয়ে মুনীন বৰকটকী স্মাৰক ন্যাস প্ৰতিষ্ঠা কৰি মুনীন বৰকটকীৰ অপ্ৰকাশিত সাহিত্যৰাজি প্ৰকাশৰ কাৰ্যত আত্মনিয়োগ কৰিছিল।
তেওঁ ইণ্ডিয়ান ৰেডক্ৰছ ছ’চাইটিৰ অসম শাখাৰ সম্পাদক আৰু ইণ্ডিয়ান নেশ্যনেল ট্ৰেড ইউনিয়ন কংগ্ৰেছৰ সভানেত্ৰী আছিল।
বাইশালী মহান্তি তেওঁ এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য পৰিকল্পক, লেখক, স্তম্ভ লেখক আৰু বিদেশী তথা জননীতিৰ বিশ্লেষক।
তেওঁ আমেৰিকান বাণিজ্যিক আলোচনী 'ফৰ্বচ্', 'দ্যা হাফিংটন পোষ্ট', 'দ্যা ডিপ্লোমেট' আৰু 'অপেন ডেমোক্ৰেচি, লণ্ডন' সহ ভালেমান নামীদামী আন্তৰ্জাতিক প্ৰকাশনাসমূহত বিদেশী নীতি আৰু কৌশলগত বিষয়ত নিয়মিত অৱদান কৰিছে।
তেওঁ অক্সফ'ৰ্ড ওদিছি চেণ্টাৰৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে যিটো অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয় আৰু যুক্তৰাজ্যৰ অন্যান্য শীৰ্ষস্থানীয় প্ৰতিষ্ঠানৰ ওদিছি নৃত্যৰ প্ৰচাৰ তথা প্ৰশিক্ষণৰ লগত জড়িত।
২০১৫ চনত, অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্যক জনপ্ৰিয় কৰিবলৈ তেখেত অক্সফ'ৰ্ড ওদিছি চেণ্টাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সদস্যসকলৰ বাবে নিয়মিত ওদিছি নৃত্য ক্লাচৰ লগতে এই চেণ্টাৰটো কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়, লণ্ডন স্কুল অফ ইকোনমিক্স, বিশ্ববিদ্যালয় কলেজ লণ্ডন , কিংচ কলেজ লণ্ডন, মানচেষ্টাৰ বিশ্ববিদ্যালয় আৰু বিশ্ববিদ্যালয় সহ অন্যান্য প্ৰতিষ্ঠানত ওদিছি নৃত্যৰ কৰ্মশালও পৰিচালনা কৰে।
বাইশালী মহান্তি ওদিছি খ্যাতিমান শিক্ষক পদ্মশ্ৰী গুৰু গঙ্গাধৰ প্ৰধানৰ মৃত্যুৰ আগলৈকে এক দহক ধৰি তেওঁৰ পৰা ওদিছি নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছিল।
তেখেত ক'ৰিয়'গ্ৰাফীৰ অগ্ৰণী প্ৰশিক্ষণ ওদিছি অপৰ প্ৰখ্যাত শিক্ষক আৰু ক'ৰিয়'গ্ৰাফাৰ পদ্মশ্ৰী গুৰু ইলেনা চিতাৰিস্তীৰ পৰা পাইছিল।
তেখেতৰ মাক প্ৰখ্যাত নাৰীবাদী কবি আৰু লেখক মানসী প্ৰধান আৰু দেউতাক ভাৰতীয় প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা বৈদ্যুতিক প্ৰকৌশলী'ৰাধা বিনোদ মহান্তি।
তেখেত অনুগ্ৰহমূলক চেক্ৰেটমেণ্ট উচ্চ বিদ্যালয় পুৰী আৰু ভুবনেশ্বৰৰ কে.আই.আই.টি আন্তৰ্জাতিক বিদ্যালয়ত পঢ়া-শুনা কৰিছিল।
তেখেত দিল্লীৰ লেডি শ্ৰী ৰাম কলেজৰ পৰা ৰাজনীতি আৰু আন্তৰ্জাতিক সম্পৰ্ক বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল।
তেখেত পোন্ধৰ বছৰ ধৰি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় তথা ৰাষ্ট্ৰীয় উৎসৱত তেখেতৰ নিজস্ব নৃত্য সংস্থা "বাইশালী মহান্তি আৰু ট্ৰুপ"-ৰ লগত একক আৰু গ্ৰুপ ক'ৰিয়'গ্ৰাফী কৰি আহিছে।
তেখেত অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পাৰমাণৱিক কূটনীতিৰ ওপৰত তেওঁৰ গৱেষণামূলক প্ৰবন্ধ লিখাৰ লগতে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
১৮৯৬ চনত ধন্দ কেশৱ কৰ্ৱেয়ে পুনেৰ ওচৰৰ হিঙেত বিধবা আৰু অসহায় নাৰী সকলৰ বাবে এক আশ্ৰম প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
নাৰীৰ সৰ্বাংগীণ বিকাশৰ বাবে শিক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি তেওঁ এই পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল।
তেওঁৰ বন্ধু এজনে তেওঁলৈ টকিয়'ত অৱস্থিত বিশ্বৰ প্ৰথম মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়,জাপান মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এখন পুস্তিকা প্ৰেৰণ কৰিছিল।
১৯১৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত বোম্বেত অনুষ্ঠিত ৰাষ্ট্ৰীয় সমাজ সংস্কাৰ কংগ্ৰেছত তেওঁ নিজৰ সপোন বাস্তৱায়িত কৰাৰ আনুষ্ঠানিক ঘোষণা কৰে।
১৯২০ চনত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নাম আনুষ্ঠানিক ভাৱে শ্ৰীমতী নাথীবাঈ দামোদৰ ঠাকৰচি মহিলা বিশ্ববিদ্যালয় কৰা হৈছিল।
ধন্দ কেশৱ কৰ্ৱে , জনপ্ৰিয়ভাৱে মহৰ্ষি কৰ্ৱে, এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজ সংস্কাৰক, অধ্যাপক আৰু লেখক আছিল।
তেওঁ ১৯১৬ চনত দক্ষিণ এছিয়াৰ প্ৰথমখন মহিলা বিশ্ববিদ্যালয় শ্ৰীমতী নাথীবাঈ দামোদৰ ঠাকৰচি মহিলা বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল।
ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতিৰ স্বৰূপে ১৯৫৫ চনত ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ আৰু ১৯৫৮ চনত তেওঁৰ ১০০তম জন্মদিনত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ভাৰত ৰত্ন প্ৰদান কৰে।
১৮৫৮ চনৰ ১৮ এপ্ৰিলত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত বোম্বে প্ৰেচিডেন্সীৰ দাপলি অঞ্চলৰ চেৰাভালিত ধন্দ কেশৱ কৰ্ৱেৰ জন্ম হৈছিল।
১৯১৬ চনত ধন্দ কেশৱ কৰ্ৱেয়ে শ্ৰীমতী নাথীবাঈ দামোদৰ ঠাকৰচি মহিলা বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল।
শ্ৰীমতী নাথীবাঈ দামোদৰ ঠাকৰচি মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মুম্বাইত দুখন আৰু পুনেত এখন বিশ্ববিদ্যালয় চৌহদ আছে।
তেওঁলোকৰ চাৰিজন পুত্ৰ ক্ৰমে ৰঘুনাথ কৰ্ৱে, শংকৰ কৰ্ৱে, দিনকৰ কৰ্ৱে আৰু ভাস্কৰ কৰ্ৱে।
১৭৮৩ চনত ডেনিচ প্ৰকৃতিবিদ অট' ফ্ৰেডেৰিক মুলাৰৰ বৈজ্ঞানিক বিৱৰণত নামেৰে ডায়েটমৰ প্ৰথম উল্লেখ পোৱা যায়।
তাৰপাছৰ পৰা তেখেতে এগৰাকী এমিৰেটাছ বিজ্ঞানী হিচাপে বৈজ্ঞানিক আৰু ঔদ্যোগিক গৱেষণাত, ত নিজৰ গৱেষণা-কাৰ্য চলাই যায়।
তেখেতৰ গৱেষণাৰ বিষয়বোৰ হৈছে-অৰৈখিক গতিবিদ্যা, আৰু পদাৰ্থবিজ্ঞানত প্ৰয়োগ, ধ্ৰুপদী অৱকলন জ্যামিতিৰ লগত সম্পৰ্ক আদি।
তেখেতৰ গৱেষণাপত্ৰখন কোৱাণ্টাম স্ফটিকৰ নিৰীক্ষণ আৰু পৰ্যালোচনাৰ লগত জড়িত এক প্ৰাৰম্ভিক সময়ৰ অধ্যয়ন।
তেখেতে কঠিন হিলিয়াম৩ৰ ওপৰত হিলিয়াম৪ৰ অশুদ্ধতাই পেলোৱা প্ৰভাৱ আৰু সেইটো ক্ষেত্ৰত কোৱাণ্টাম স্ফটিকৰ প্ৰভাৱ আৰু ভূমিকাৰ বিষয়ে আলোকপাত কৰিছিল।
পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ৰাধা বালাকৃষ্ণনে তামিলনাডু বিজ্ঞান বঁটা, প্ৰফেছাৰ দৰ্শন ৰংগনাথন স্মাৰক বক্তৃতা বঁটা লাভ কৰে।
তেওঁলোকৰ দুয়োটি সন্তান হৰি বালাকৃষ্ণন আৰু হামছা বালাকৃষ্ণন প্ৰখ্যাত শিক্ষানুষ্ঠান এম.আই.টি.ৰ অধ্যাপক।
ভোঁচলেৰ নেতৃত্বত মাইলেবে ক'ভিড-১৯ৰ বিশেষ পৰীক্ষণ সঁজুলিটোৰ কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা।
উল্লেখ্য যে, তাৰ ঠিক এদিন আগতেহে ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা পৰিষদে ভাৰতীয় ব্যক্তিগত লেবসমূহক কভিদ-১৯ৰ পৰীক্ষণৰ বাবে অনুমতি দিছিল।
তেওঁলোকে তেনেধৰণৰ পৰীক্ষণ সঁজুলি এসপ্তাহৰ ভিতৰত এক লাখ সাজি উলিয়াব পাৰিব বুলি দাবী কৰে আৰু প্ৰয়োজন হ'লে তেওঁলোকে দুই লাখো সঁজুলিও সাজি উলিয়াব পাৰে।
সমগ্ৰ পৃথিৱীত ক'ৰ'ণা ভাইৰাছে মহামাৰীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰাৰ মুহূৰ্তত ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা পৰিষদ -এ ভাৰতৰ ব্যক্তিগত খণ্ডৰ প্ৰয়োগশালাসমূহ বা লেব'ৰেটৰীসমূহকো ভাইৰাছবিধৰ চিনাক্তকৰণ আৰু পৰীক্ষণৰ বাবে অনুমতি প্ৰদান কৰে।
উল্লেখযোগ্য যে, খাদ্য আৰু ঔষধ কৰ্তৃপক্ষ ; কেন্দ্ৰীয় ঔষধ মান নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰতিষ্ঠান আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় ভাইৰ'ল'জি প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা বাণিজ্যিক অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰা মাইলেবেই হৈছে প্ৰথমটো ভাৰতীয় প্ৰতিষ্ঠান।
উল্লেখযোগ্য কথা যে, এই সমগ্ৰ পৰীক্ষা-গৱেষণা চলাই থকা মুৰব্বী বিজ্ঞানী ভোঁচলে গৰ্ভৱতী অৱস্থাত আছিল।
তাৰ আগদিনা অৰ্থাৎ ১৮ মাৰ্চত তেখেতে পৰীক্ষণ-সঁজুলিটোৰ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ কৰি তাৰ পুনৰীক্ষণৰ বাবে এন.আই.ভিলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল।
এইটো বিশেষ সঁজুলিৰ নিৰ্মাণ তেওঁ আৰু তেওঁৰ নেতৃত্বত থকা দলটোৱে মাত্ৰ ছটা সপ্তাহৰ ভিতৰতে সম্পূৰ্ণ কৰি উলিয়ায়।
পুণেৰ "মাইলেব ডিস্ক'ভাৰি ছলিউছনছ"ৰ গৱেষণা আৰু উন্নয়ন শাখাত তেখেত মুৰব্বীৰ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে।
প্ৰতিক্ৰিয়াসাধকৰ ৰ সূচনা আৰু পৰিচালনাকে ধৰি বিভিন্ন গৱেষণামূলক প্ৰকল্পৰ জৰিয়তে পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মৰ গৱেষকসকলৰ বাবে এটা পথ তৈয়াৰ কৰাটো তেখেতৰ মূল দায়িত্ব।
বিজ্ঞানী ভোঁচলেয়ে কয় যে, "আমাৰ পৰীক্ষণ-সঁজুলিটোৱে মাত্ৰ আঢ়ৈ ঘণ্টাৰ ভিতৰতে ৰোগনিৰ্ণয় কৰিব পাৰিব যিটো কাম কৰিবলৈ বিদেশী সঁজুলিবোৰে ছয়-সাতঘণ্টা সময় লয়।
দেৱী গীতাত কোৱা হৈছে যে পাৰ্বতী ৰূপে অৱতাৰ লোৱাৰ পূৰ্বে আদি শক্তিয়ে নৃপতি হিমালয়ৰ সন্মুখত প্ৰকট হৈ নিজৰ ঐশ্বৰিক শক্তি তথা শাশ্বত জ্ঞানৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছিল।
তেওঁৰ কপালত সত্যলোক, চুলিত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড, দুয়োটা চকুত চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্য, কাণত চাৰিটা দিশ, তেওঁৰ শব্দই আছিল বেদ, মৃত্যু, মমতা আৰু আবেগসমূহ আছিল তেওঁৰ দাঁত, তেওঁৰ হাঁহিয়ে মায়াৰ প্ৰকাশ কৰিছিল।
দেৱী ভাগৱত পুৰাণৰ মতে আদি পৰাশক্তি হৈছে সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টি, পালন আৰু ধ্বংসকাৰী দেৱী।
শাক্ত পুৰাণৰ বাহিৰে আন কোনো পুৰাণতেই আদি শক্তিৰ বিষয়ে উল্লেখ নাই যদিও আওপকীয়াকৈ তেওঁকেই সৰ্বোচ্চ শক্তি হিচাপে মানি লোৱা হৈছে।
বিভিন্ন পদ্ধতিত গৰ্ভপাত কৰা হয়, যাৰ ভিতৰত, প্ৰাচীনকালৰ পৰা চলি অহা ভেষজ ঔষধসমূহ, ধাৰথকা সৰঞ্জামৰ ব্যৱহাৰ, শাৰীৰিক আঘাত আৰু অন্যান্য গতানুগতিক পদ্ধতি আদি অন্তৰ্ভুক্ত।
বিশ্বজুৰি গৰ্ভপাত বিষয়ক আইন, কিমান ঘনে ঘনে সম্পন্ন কৰা হৈছে, আৰু সাংস্কৃতিক আৰু ধৰ্মীয় মৰ্য্যদা ক্ষেত্ৰত ব্যাপক ভিন্নতা আছে।
কিছু কিছু ক্ষেত্ৰত, বিশেষ পৰিস্থিতিৰ সাপেক্ষে গৰ্ভপাত বৈধ, যেনে: আত্মীয় কৰ্তৃক যৌননিগ্ৰহ, ধৰ্ষণ, ভ্ৰূণৰ সমস্যা থকা, আৰ্থ-সামাজিক বিষয় অথবা মাতৃৰ স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা থকা আদি।
ইয়াৰ ভিতৰত গৰ্ভপাতৰ বিৰুদ্ধে তোলা সাধাৰণ যুক্তি এই যে, "এই ভ্ৰূণ হৈছে জীৱন ধাৰণৰ অধিকাৰসম্পন্ন একো একোজন মানুহ আৰু সেয়ে গৰ্ভপাতক হত্যাকাণ্ডৰ সৈতে তুলনা কৰিব পাৰি"।
আনহাতে গৰ্ভপাতৰ অধিকাৰ সমৰ্থন কৰাসকলৰ মতে "এগৰাকী নাৰীৰ নিজৰ শৰীৰৰ ক্ষেত্ৰত সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ সম্পূৰ্ণ অধিকাৰ আছে" আৰু ইয়াৰ লগতে তেওঁলোকে সাধাৰণভাবে মানৱাধিকাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে।
মিফেপ্ৰিষ্টন আৰু প্ৰোষ্টাগ্লোণ্ডিন নামৰ ঔষধ দুটি প্ৰথম তিনি মাহত অস্ত্ৰোপচাৰ পদ্ধতিৰ দৰেই কাৰ্যকৰ।
দ্বিতীয় তিনি মাহত ঔষধৰ ব্যৱহাৰ কাৰ্যকৰী হলেও অস্ত্ৰোপচাৰ পদ্ধতিৰ ক্ষেত্ৰত পাৰ্শ্বপ্ৰতিক্ৰিয়াৰ আশংকা কম বুলি ভবা হয়।
জন্মনিয়ন্ত্ৰণ-ইয়াৰ ভিতৰত আছে পিল আৰু যোনিপথত ব্যৱহাৰ্য সঁজুলিসমূহ যি গৰ্ভপাতৰ ঠিক পিছৰ পৰাই ব্যৱহাৰ আৰম্ভ কৰা হয়।
গৰ্ভপাত উন্নত বিশ্বত স্থানীয় আইনৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত হৈ থাকিলে, ই চিকিৎসাবিজ্ঞানত সকলোতকৈ নিৰাপদ ব্যবস্থাবোৰৰ অন্যতম হৈ উঠাৰ ইতিহাস আছে।
বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা প্ৰকাশ কৰিছে যে, এই একে স্তৰৰ নিৰাপদ আৰু বৈধ গৰ্ভপাতৰ বিষয়টি বিশ্বজুৰি সকলো নাৰীৰ বাবে সহজলভ্য হোৱা উচিত।
কিয়নো,অনিৰাপদ গৰ্ভপাতৰ বাবে সমগ্ৰ বিশ্বজুৰি প্ৰতিবছৰে প্ৰায় ৪৭,০০০ নাৰীৰ মাতৃত্বজনিত মৃত্যু আৰু ৫ নিযুত নাৰী চিকিৎসালয়ত ভৰ্তিৰ হব লগা হয়।
গৰ্ভপাত বা ভ্ৰূণহত্যা হৈছে কোনো ভ্ৰূণ গৰ্ভৰ বাহিৰত জীয়াই থাকিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ আগতেই গৰ্ভৰ পৰা অপসাৰণ অথবা মাতৃগৰ্ভৰ পৰা জোৰপূৰ্বক বাহিৰ কৰি দি গৰ্ভধাৰণৰ অবসান ঘটোৱা কাৰ্য।
গৰ্ভপাত স্বয়ংক্ৰিয়ভাবেও হ'ব পাৰে, এইক্ষেত্ৰত ইয়াক প্ৰায়েই স্বতঃস্ফূৰ্ত গৰ্ভপাত বোলা হয়।
ভ্ৰূণ নিজে নিজে জীয়াই থাকিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ পিছত এই একেই প্ৰক্ৰিয়া সংঘটিত হলে চিকিৎসাবিজ্ঞানৰ ভাষাত ইয়াক "গৰ্ভাৱস্থাৰ বিলম্বিত অবসান" বোলা হয়।
অবাঞ্ছিত গৰ্ভাৱস্থাৰ বাদে গৰ্ভপাত আৰু মানসিক স্বাস্থ্যৰ মাজত কোনো সম্পৰ্ক থকাৰ কোনো তথ্য বৰ্তমানলৈকে নাই।
আমেৰিকান ছাইক'লজিকেল এচ'ছিয়েচনৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি, প্ৰথম ত্ৰৈমাসিক কালত কোনো মহিলাৰ প্ৰথম গৰ্ভপাত মানসিক স্বাস্থ্যৰ বাবে শংকাৰ কাৰণ নহয়, যেনে মহিলাসকলৰ অবাঞ্ছিত গৰ্ভাৱস্থা বহনকাৰীৰ তুলনাত মানসিক স্বাস্থ্য সমস্যাবোৰৰ সম্ভাৱনা বেছি নহয়; মহিলাৰ দ্বিতীয় বাৰৰ গৰ্ভপাত মানসিক স্বাস্থ্য ফলাফল কম নিশ্চিত।
কিছু পুৰণা পৰ্যালোচনাত কোৱা হৈছিল যে গৰ্ভপাত মানসিক সমস্যাৰ সৈতে যুক্ত আছিল; কিয়নো, তেতিয়া উপযুক্ত নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থা ব্যৱহাৰ কৰে নহৈছিল।
বিশ্বজুৰি প্ৰতিবছৰ ৪৪ নিযুত গৰ্ভপাত সম্পন্ন হয়, ইয়াৰ ভিতৰত অৰ্ধেকতকৈ সামান্য কমসংখ্যক অনিৰাপদভাবে সম্পন্ন কৰা হয়।
গৰ্ভপাতৰ হাৰ ২০০৩ আৰু ২০০৪ চনৰ ভিতৰত সামান্য পৰিবৰ্তন হৈছে, যদিও পূৰ্ববৰ্তী দশকবোৰোতকৈ বৰ্তমান পৰিয়াল পৰিকল্পনা আৰু জন্মনিয়ন্ত্ৰণ বিষয়ক শিক্ষাৰ প্ৰসাৰৰ কাৰণে গৰ্ভপাতৰ হাৰ কিছু কমিছে।
২০০৮ চনৰ তথ্য অনুসৰি, বিশ্বৰ শতকৰা চল্লিশ ভাগ নাৰীৰ "কোনো কাৰণ নেদেখুৱাকৈ" বৈধ প্ৰৰোচিত গৰ্ভপাত ঘটোৱাৰ অধিকাৰ আছে।
সেয়ে, এইক্ষেত্ৰত গৰ্ভধাৰণৰ পিছৰ ঠিক কিমান সময় পৰ্যন্ত সেয়া কৰিব পৰা যায়, সেই সীমা নিৰ্ধাৰিত আছিল।
যদিও কিছু গবেষণাত ভ্ৰূণ অস্বাভাৱিকতাৰ কাৰণে প্ৰথম ত্ৰৈমাসিকৰ পিছত গৰ্ভপাত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত নাৰীগৰাকীৰ নেতিবাচক মানসিক-স্বাস্থ্যৰ ফলাফল দেখুৱায়, তথাপি এই ক্ষেত্ৰত অধিক গবেষণাৰ প্ৰয়োজন আছে।
গৰ্ভপাতৰ প্ৰস্তাৱিত নেতিবাচক মানসিক প্ৰভাৱবোৰ "গৰ্ভপাতৰ পিছৰ প'ষ্ট" নামৰ এক পৃথক অৱস্থা হিচাপে গৰ্ভপাত বিৰোধীৰ দ্বাৰা উল্লেখ কৰা হৈছে, কিন্তু ই আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মেডিকেল বা মানসিক চিকিৎসাকৰ্মীৰ দ্বাৰা স্বীকৃত নহয়।
মাইকেল জেকচনৰ এলবাম আৰু গীতসমূহ সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক এলবাম বিক্ৰীৰ অভিলেখ গঢ়া সকলৰ ভিতৰত অন্যতম।
তেওঁৰ অন্যান্য এলবাম যেনে "অফ দা ৱাল" , "বেড" , "ডেনজাৰাছ" , আৰু "হিষ্ট্ৰী" বিশ্বৰ আটাইতকৈ বেছি বিক্ৰী হোৱা এলবামৰ তালিকাত স্থান লাভ কৰিছে।
তেওঁক দুবাৰ "ৰক এণ্ড ৰল হল অফ ফেম"ত স্থান লাভ কৰিছিল আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় নৃত্য যাদুঘৰৰ হল অফ ফেমত স্থান লাভ কৰা একমাত্ৰ ৰক শিল্পী।
তেওঁৰ অন্যান্য উপলব্ধিসমূহ হ’ল: গীনিছ বিশ্ব ৰেকৰ্ডছ, ১৫টা গ্ৰেমী বঁটা , ২৬টা আমেৰিকান সংগীত বঁটা আৰু আমেৰিকাৰ বিলবৰ্ডত প্ৰথম স্থানত থকা ১৩টা গীত।
২০১৬ চনত তেওঁ ফৰ্বছ আলোচনীৰ মতে বছৰি ৮২৫ আমেৰিকান ডলাৰ উপাৰ্জন কৰি বিশ্বৰ সৰ্বোচ্চ ধন উপাৰ্জন কৰা তাৰকাত পৰিগণিত হৈছিল।
জেকচন পৰিয়ালৰ অষ্টম সন্তান মাইকেল জেকচনে তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ জেকী, টিটো, জেৰমাইন, আৰু মাৰলনৰ সৈতে দা জেকচন ৫ দলৰ সদস্য হিচাপে ১৯৬৪ চনত পেশাদাৰী শিল্পী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।
আদিয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কৃষ্ণাংগসমূহৰ বিৰুদ্ধে বৰ্ণবৈষম্যৰ অন্ত পেলাই পৰিবৰ্তনৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছিল।
তাৰপিছত তেওঁ ১৯৯০ৰ দশকত "ব্লেক এণ্ড হোৱাইট" আৰু "স্ক্ৰীম" আদিৰ দৰে নতুন শৈলীৰ ভিডিঅ' প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু গোটেই বিশ্বতে কনচাৰ্ট পৰিবেশন বাবে জনাজাত হৈছিল।
তেওঁৰ নৃত্য শৈলী আৰু শব্দৰ বিশেষ ভংগীমায়ে পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ শিল্পী আৰু বিভিন্ন সংগীত শৈলীক অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।
১৯৮০ৰ দশকত তেওঁ সঘনে নিজৰ ৰূপ সলনি কৰা, ব্যক্তিগত সম্পৰ্ক, ব্যৱহাৰ আৰু জীৱন-ধাৰণ বাবে বিতৰ্কত সোমাইছিল।
২০০৯ চনত "দিছ ইজ ইট"ৰ কনচাৰ্টৰ প্ৰস্তুতি চলাই থকা অৱস্থাত অত্যাধিক একিউট প্ৰ'প'ফল আৰু বেঞ্জডিয়াজেপাইন বিষক্ৰিয়াৰ ফলত হৃদক্ৰিয়া বন্ধ হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
চাৰি দশকজোৰা কালছোৱাত তেওঁ সংগীত, নৃত্য আৰু ফেশ্বনৰ জগতলৈ আগবঢ়োৱা অনবদ্য অৱদান আৰু তেওঁৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ ৰাজহুৱাকৰণৰ বাবে জনপ্ৰিয় মাধ্যমত গোলকীয় তাৰকা ব্যক্তিত্বত পৰিগণিত হৈছিল।
অন্নপূৰ্ণা সহস্ৰনামত দেৱীগৰাকীক এহাজাৰটা নামেৰে আৰু অন্নপূৰ্ণা শতনামত ১০৮টা নামেৰে স্মৰণ কৰা হৈছে।
দেৱীগৰাকী খাদ্যসামগ্ৰীৰ সৈতে জড়িত থকা হেতুকে পশ্চিমীয়া দেশত দেৱীগৰাকীক 'হিন্দু ৰন্ধন কলা'ৰ দেৱী বুলি কোৱা হয়।
অক্ষয়া তৃতীয়া দেৱীগৰাকীৰ জন্মদিন হিচাপে বিশ্বাস কৰা হয় আৰু সেই দিনটো মঙ্গলময় হিচাপে বিবেচনা কৰি সোণৰ গহনা ক্ৰয় কৰা হয়।
তেওঁৰ পিতৃ ৰাজীৱ ৰায় কলকাতাৰ পৰা অসমলৈ চাহ বাগিচাৰ মেনেজাৰ হিচাপে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চললৈ আহিছিল আৰু তেওঁৰ মাতৃ মেৰী ৰায় এগৰাকী কেৰালাৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী মালায়ালী খ্ৰীষ্টান মহিলা।
বুকাৰ বঁটা লাভ কৰাৰ আগতে তেওঁ ১৯৮৯ চনত ইন হুইছ এনি গিভ ইট ডজ ওৱানছৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
২০১৫ চনত তেওঁ ভাৰতত ধৰ্মীয় অসহিষ্ণুতা বৃদ্ধি হোৱাৰ প্ৰতিবাদত ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা ঘূৰাই দিয়ে।
১৯৮৯ চনত ইন হুইছ এনি গিভ ইট ডজ ওৱানছৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু ২০০৬ চনত দা আলজেব্ৰা অফ ইনফাইনিট জাষ্টিছ নামৰ প্ৰবন্ধ সংকলনৰ বাবে ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।
তেওঁ এগৰাকী ৰাজনৈতিক কৰ্মী আৰু মানৱ অধিকাৰ আৰু পৰিৱেশ সংৰক্ষণ সংক্ৰান্তিয় বিষয়ত জড়িত হৈ আছে।
২০০৩ চনত আমেৰিকাৰ ছান ফ্ৰান্সিনস্কত গ্লোৱেল এক্সচেঞ্জত তেওঁক শান্তিৰ নাৰী হিচাপে বিশেষ সন্মান প্ৰদান কৰা হয়।
২০০৬ চনত দা আলজেব্ৰা অফ ইনফাইনিট জাষ্টিছ নামৰ প্ৰবন্ধ সংকলনৰ বাবে ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।
ডিমাছা ভাষা‌ ভাৰতৰ অসম বিভিন্ন ঠাইত যেনে, নগাঁও, কাৰ্বি আংলং, ডিমা হাচাও আৰু নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ ডিমাছা জনগোষ্ঠী সকলৰ
ডিমাছাসকল ঘাইকৈ ডিমা হাচাও জিলাত বাস কৰে৷ ডিমাছাসকল অসমৰ আদিম অধিবাসীসকলৰ অন্যতম৷ ডিমাছাসকল তিব্বত-বৰ্মী শাখাৰ বড়োসকলৰ সৈতে প্ৰায় একেধৰণৰ ফৈদ।
ডিমাছা ভাষা তিব্বত-বৰ্মী ভাষা ফৈদৰ৷ তিব্বত বৰ্মী ভাষাসমূহৰ কিছুমান উমৈহতীয়া বৈশিষ্ট্য দেখা যায়৷
এই ভাষাবোৰৰ নিজা লিপি নাই৷ কিছুমানে দেৱনাগৰী লিপি আৰু কিছুমানে ৰোমান লিপিৰে নিজৰ ভাষা বৰ্তাই ৰখাৰ চেষ্টা কৰিছে৷
ডিমাছাসকলৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে উজনি অসমত ৰাজত্ব কৰিছিল৷ তাৰ প্ৰমাণ স্বৰূপে “ডি’’ আখৰযুক্ত নামবোৰে প্ৰমাণ৷ নৈ আৰু ঠাইৰ নামবোৰৰ প্ৰায়বোৰেই ডি-যুক্ত; যেনে: ডিখৌ, ডিমৌ, ডিব্ৰু, ডিবাং আদি অনেক শব্দ আছে৷ কছাৰী জনগোষ্ঠীৰ আটাইবোৰ ঠালৰ ভিতৰত ডিমাছা ভাষা সুচল৷ ডিমাছা ভাষাই অইন জনজাতীয় ভাষাৰ সহায় নোলোৱাকৈ ভাব প্ৰকাশ কৰিব পাৰে৷ অসমীয়া ভাষাত ডিমাছা ভাষাৰ বহুতো শব্দ-সম্ভাৰ কিছুমান পৰিবৰ্তিত ৰূপত আৰু কিছুমান অবিকল ৰূপত সোমাই আছে৷
ধ্ৰুৱীয় উপগ্ৰহ উৎক্ষেপণ যান প্ৰকল্পটোৰ সঞ্চালক হিচাপে মাধৱন নায়াৰে পি এছ এল ভিৰ বিকাশ সাধনত মুখ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।
বিক্ৰম সাৰাভাই মহাকাশ কেন্দ্ৰৰ সঞ্চালক হিচাপে তেওঁ ভাৰতৰ ভূ-সকালীকৃত উপগ্ৰহ উৎক্ষেপণ যানৰ সফল উৎক্ষেপণৰো সাক্ষী হয়।
তদুপৰি ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ তৰল প্ৰণোদন পদ্ধতি কেন্দ্ৰৰ সঞ্চালক হিচাপে তেওঁ জি এছ এল ভিৰ বাবে ক্ৰায়'জেনিক্স ইঞ্জিনৰ ৰূপৰেখা আৰু বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত কেন্দ্ৰীয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।
১৯৬৬ চনত ত্ৰিবান্দ্ৰমৰ অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ইলেকট্ৰ'নিক্স আৰু যোগাযোগ অভিযান্ত্ৰিকীত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰাৰ পাছত মাধৱন নায়াৰে ভাভা পাৰমাণৱিক গৱেষণা কেন্দ্ৰত এটা প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।
জি. মাধৱন নায়াৰ ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ তথা ভাৰত চৰকাৰৰ মহাকাশ বিভাগৰ সচিব আছিল।
ইয়াৰোপৰি তেওঁ মহাকাশ আয়োগৰ অধ্যক্ষ আৰু বাংগালোৰত অৱস্থিত এণ্ট্ৰিস্ক কৰ্প'ৰেশ্যনৰ অধ্যক্ষ আছিল।
২০০৯ চনত গণতন্ত্ৰ দিৱসৰ দিনা তেওঁক ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰা হয়।
কবিন খাউণ্ড এগৰাকী অধিবক্তা হিচাপে জিআইচিত কৰ্মৰত আছিল আৰু মিনতি খাউণ্ড এগৰাকী বিখ্যাত বেহেলাবাদক সংগীতজ্ঞ।
এই প্ৰকল্পসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল: কমনৱেলথ সাংস্কৃতিক প্ৰগতি যুক্তৰাজ্য, ৱিথ ষ্ট্ৰীঙছ এটেছড, এদিনবাৰ্গ মেলা, বিয়ণ্ড বাউণ্ডৰীছ লণ্ডন, য়েছ বেংক আৰু চিএনবিচিৰ চেভ ৰাইন"'ৰ বাবে সংগীত ইত্যাদি।
তেওঁ বিশেষকৈ বেহেলাত লোক-সংগীত আৰু শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ লগত পাশ্চাত্য সংগীৰ লগত যুক্ত কৰাৰ বাবে বিখ্যাত।
তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় একতা সংঘয়ে সংগীতৰ উৎকৃষ্টতাৰ বাবে প্ৰদান কৰা ইন্দিৰা গান্ধী প্ৰিয়দৰ্শনী বঁটা লাভ কৰিছে।
বিভিন্ন চৰকাৰী আঁচনি আৰু প্ৰকল্পসমূহ নিজ নিজ পৰিষদত সুচাৰুভাৱে ৰূপায়ণ কৰা এই পৰিষদ সমূহৰ অন্যতম উদ্দেশ্য।
চৰকাৰত স্থানীয় জনজাতীয় লোকৰ প্ৰত্যক্ষ যোগদানৰ বাবে ভাৰতৰ সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুসূচীৰ আধাৰণত কিছুমান স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ গঠন কৰা হয়।
ভাৰতত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে স্থাপন কৰা স্বায়ত্বশাসিত অঞ্চল সমূহ সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুসূচীৰ আধাৰত ক্ষমতা লাভ কৰে।
জনজাতীয় লোকসকলৰ সামাজিক, আৰ্থিক, শৈক্ষিক, নৃগোষ্ঠীয় আৰু সাংস্কৃতিক উন্নয়নৰ বাবে এই পৰিষদ সমূহ গঠন কৰা হয়।
লোক সাহিত্যত ব্যৱহৃত ভাষা উপাদান মাত্ৰেই 'লোকভাষা' বুলি আমি ক'ব পাৰি যদিও লোকভাষাৰ আয়তন বহু পৰিমাণে সংকীৰ্ণ।
১ অতি সহজ কথাত ক'বলৈ গ'লে লোক সমাজে দৈনন্দিন জীৱনত ঘৰুৱা বা সামাজিক জীৱনত অনাআনুষ্ঠানিকভাৱে স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে স্বাভাবিক ভংগীমাৰে ব্যৱহাৰ কৰা ভাষিক ৰূপটোৱে হ'ল লোকভাষা।
ভাষাতাত্ত্বিক পৰেশ চন্দ্ৰ মজুমদাৰেকৈছে লোক ভাষা হ'ল বিভিন্ন কাৰণত বিচ্ছিন্ন গোষ্ঠী, সম্প্ৰদায় বা কৌম জীৱনৰ ভাষা - যি নানান কাৰণতেই ক্ৰমক্ষয়িষ্ণু।
তিৰোতাই কাৰোবাৰ লগত কাজিয়া কৰিলে 'মুকতে গুৰি', 'মুকত মুতি দেই', বায়ে ঠেং দিয়া ঘটঘটাং, 'নাংশুৱাতি', 'নাৰুন্দ্দিপানা', 'পিত্তি খৰানি', 'আ ছিক্কো', 'আ মাইগো', আদি শব্দবোৰ তিৰোতাবেৰহে উচ্চাৰণ কৰে।
'উমৰা', 'চল্টুৰ বাপ', 'পানীয়া মৰা', 'দেওয়ানী', আদি লোকভাষাৰ শব্দবোৰ গোৱালপৰীয়া তিৰোতাবোৰহে উচ্চাৰণ কৰে।
যিকোনো ভাষাতে গালি গালাজৰ সময়ত উচ্চাৰিত হোৱা শব্দসমূহৰ মূল্য সমাজ ভাষাতাত্ত্বিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা অপৰিসীম।
লোকসাহিত্যৰ ভাষা বুলি ক'লে আমি সাধাৰণতে বুজো লোকগীত, ফকৰা যোজনা, সাথঁৰ, প্ৰবাদ-প্ৰবচন, ইত্যাদিত প্ৰয়োগ হোৱা ভাষা।
গোৱালপৰীয়া লোকসমাজতো অজস্ৰ সাঁথৰ আছে আৰু এইবোৰত লোকভাষাৰ ভাষিক বৈশিষ্ট্য আমাৰ চকুত নপপাকৈ নাথাকে।
গান্ধীনগৰৰ চাৰিওফালৰ ২০,৫৪৩ বৰ্গ কিলোমিটাৰ অঞ্চলটো গুজৰাটৰ ৰাজধানী ক্ষেত্ৰৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে।
গুজৰাটৰ নতুন ৰাজধানী গান্ধীনগৰ সাবৰমতী নদীৰ পশ্চিম পাৰে, ভাৰতৰ অৰ্থনৈতিক ৰাজধানী মুম্বাইৰ প্ৰায় ৪৫৫ কিলোমিটাৰ উত্তৰে আৰু ৰাজনৈতিক ৰাজধানী দিল্লীৰ ৯০১ কিলোমিটাৰ দক্ষিণ-পশ্চিমে অৱস্থিত।
গান্ধীনগৰ ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক ৰাজধানী দিল্লী আৰু ভাৰতৰ অৰ্থনৈতিক ৰাজধানী মুম্বাইৰ মধ্যৱৰ্তী ঔদ্যোগিক কৰিড'ৰৰ পশ্চিম কেন্দ্ৰীয় পইণ্ট, আহমেদাবাদৰ প্ৰায় ২৩ কিলোমিটাৰ উত্তৰে অৱস্থিত।
গান্ধীনগৰৰ পৰিকল্পনা কৰ্ণেল বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষিত মুখ্য স্থপতিবিদ এইচ কে মেৱাডা আৰু তেওঁৰ সহকাৰী প্ৰকাশ এম আপ্টেৰ দ্বাৰা কৰা হৈছে।
গান্ধীনগৰ ভাৰতীয় সেনা আৰু ভাৰতীয় বায়ু সেনাৰ পশ্চিম কমাণ্ড প'ষ্টৰো ওচৰতে অৱস্থিত আৰু নগৰখনত কমাণ্ড চেণ্টাৰ এখনো আছে।
প্ৰথম ভাগত আছে- শিশুকৃষ্ণ আৰু মাক যশোদাৰ মাজত বিৰোধ, দ্বিতীয় ভাগত আছে- যমলাৰ্জুন ভংগ আৰু তৃতীয় ভাগত আছে- নন্দ যশোদাৰ ঘৰুৱা কোলাহল।
এদিন যশোদাই দধি মথি থাকোঁতে শিশু কৃষ্ণই মাকৰ গাখীৰ খাবলৈ ধৰে, এনে সময়তে জুইত বহাই থোৱা গাখীৰ উতলি পৰিবলৈ ধৰাত গোপীসকলে যশোদাক চিঞৰিবলৈ ধৰে যে, গাখীৰ উতলি পৰি গৈছে, তেওঁলোকৰ আহৰি নাই।
মাকে শাস্তি হিচাপে কৃষ্ণক উৰলত ৰছীৰে বান্ধিবলৈ যায় অথচ আচৰিত ভাৱে প্ৰত্যেক বাৰেই দুই আঙুল ৰছী চুটি হয়।
ইয়াৰ পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত কৃষ্ণই উৰলৰে সৈতে আগুৱাই গৈ চোতালত থকা যমলাৰ্জুন গছ দুজোপাৰ ফেৰেঙনিত সোমাই গছ ৰূপী নলকুবেৰ আৰু মণিগ্ৰীৱক মুক্তি দিয়ে।