polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
কিছু অৰ্থনীতিবিদৰ মতে শিল্প বিপ্লৱৰ সকলোতকৈ ডাঙৰ প্ৰভাবটো আছিল পশ্চিমীয়া বিশ্বৰ সাধাৰণ জনগণৰ জীৱন-যাপনৰ মানদণ্ড ইতিহাসত প্ৰথমবাৰ বাবে ধাৰাবাহিকভাবে বৃদ্ধি পোৱা আৰম্ভ কৰিছিল, পিছে আন কিছু অৰ্থনীতিবিদৰ মতে ইয়াৰ অৰ্থপূৰ্ণভাবে বৃদ্ধি কেৱল ১৯ শতিকাৰ শেষত আৰু ২০ শতিকাতহে হৈছিল।
১৮ শতিকাৰ মাজভাগলৈ যুক্তৰাজ্য আছিল পৃথিৱীৰ শীৰ্ষস্থানীয় বাণিজ্যিক দেশ; ই উত্তৰ আমেৰিকা আৰু কেৰিবিয়ান অঞ্চলত ঔপনিবেশেৰে বিশ্বব্যাপক বাণিজ্য সাম্ৰাজ্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল আৰু ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ দ্বাৰা ভাৰতীয় উপমহাদেশত ৰাজনৈতিক প্ৰভাব পেলাইছিল।
কৰ্মসংস্থান, উৎপাদনৰ মূল্য তথা বিনিয়োগৰ মূলধনৰ ফালৰ পৰা শিল্প বিপ্লৱৰ সময়ত বয়ন শিল্প আছিল আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী উদ্যোগ।
অন্য এক কিংবদন্তী অনুসৰি আহোম ৰজা চুকামফা বা খোৰাৰজা ই এবাৰ অনিৰুদ্ধদেৱক ৰাজসভালৈ নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল।
ৰাজসভাত ৰজাই এটা কলহৰ ভিতৰত এখন গামোচা ৰাখি তাৰ ভিতৰত কি আছে বুলি প্ৰশ্ন কৰাত অনিৰুদ্ধদেৱে কাল সৰ্প আছে বুলি উত্তৰ দিলে।
এই ঘটনাৰ পিছৰ পৰা তেওঁক মায়া মাৰিব পৰা মায়ামৰা গুৰু হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয় আৰু তেওঁৰ শিষ্যসকলক মায়ামৰা বুলি অভিহিত কৰা হয়।
মায়ামৰা বা মোৱামৰীয়া সম্প্ৰদায় হৈছে অনিৰুদ্ধদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ঐতিহাসিক মায়ামৰা সত্ৰৰ শিষ্যসকল।
আহোম ৰজাৰ বিৰুদ্ধে একত্ৰিত হৈ মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ সূচনা কৰাৰ পৰা এওঁলোক এইনামেৰে জনজাত হৈ পৰে।
তেওঁলোকৰ মতে শ্ৰীশ্ৰীঅনিৰুদ্ধদেৱ এজন সাত্বিক সিদ্ধ পুৰুষ আছিল আৰু পৃথিৱীৰ কোনো মায়া-মোহে তেওঁক আকৃষ্ট কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল।
মায়াৰ পৰা মুক্ত বাবেই তেওঁ প্ৰতিষ্ঠা কৰা সত্ৰক ‘মায়ামৰা’ আৰু তেওঁৰ শিষ্যসকলক ‘মোৱামৰীয়া’ বুলি অভিহিত কৰা হয়।
তদুপৰি ভোজনী খুউৱা বা লখিমী সবাহ, আইমতা সকাম, বুঢ়ী মেথি কাম বা বিঘিণী বিয়পা সমাজ আদি পৰম্পৰাগতভাৱে পালন কৰা হয়।
ইয়াৰ বাহিৰেও মৰা মৃতকৰ কাম, দহা-কাজ, নৱজাতকৰ ক্ৰিয়া-কৰ্ম, বৰসবাহ, বংশাৱলী সভা আদি সামাজিক অনুষ্ঠান পালন কৰা হয়।
মায়ামৰা সমাজৰ পুৰুষসকলে চেলেং চাদৰ, চুৰীয়া আৰু মুগা বৰণৰ ফুল থকা বগা গামোচা, মহিলাই মূৰত এখন গামোচা আৰু বুকুত মেখেলা, কঁকালত কঁকালবন্ধা বা কঁকালমৰা আৰু পাৰকানী কাপোৰ পৰিধান কৰে।
আন্তৰ্জাতিক হমফবিয়া, ট্ৰান্সফবিয়া আৰু বাইফবিয়া বিৰোধী দিৱস পৃথিৱীৰ যৌন আৰু লৈংগীক সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়ৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য আৰু ঘৃণাৰ বিৰুদ্ধে আন্তৰ্জাতিক দিৱস।
ইংৰাজীত 'ফবিয়া' মানে বিপদৰ সন্মুখীন হোৱাৰ বাবে অথবা সম্ভাৱ্য বিপদৰ বাবে হোৱা মানসিক উত্তেজনা আৰু অস্থিৰতা।
আক্ষৰিক ভাবে হমফবিয়া, ট্ৰান্সফবিয়া আৰু বাইফবিয়া মানে ক্ৰমে সমকামী, ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ আৰু উভকামী সকলৰ বিৰুদ্ধে থকা ভীতি বা সন্ত্ৰাস যদিও এই দিৱসে সকলো যৌন অভিমুখীতা আৰু লিংগ বৰ্ণালীৰ সকলো সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰতি বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে সচেতনতা বৃদ্ধিৰ বাবে উদযাপন কৰা হয়।
এলজিবিটি+ সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰৰ হননৰ বিৰুদ্ধে মাত মতা আৰু তেওঁলোকৰ অধিকাৰৰ দাবী সমূহক ন্যায্যতা প্ৰদান কৰা এই দিৱসৰ অন্যতম উদ্দেশ্য।
২০০৪ চনত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিশ্বব্যাপী হমফবিয়াৰ বিৰুদ্ধে এক আন্তৰ্জাতিক দিৱসৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুভৱ কৰা হয়।
প্ৰায় ২৪,০০০ ব্যক্তি আৰু বিভিন্ন সংগঠন যেনে: আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লেছবিয়ান আৰু গে সংঘ, আন্তৰ্জাতিক গে আৰু লেছবিয়ান মানৱ অধিকাৰ আয়োগ, এলজিবিটি ইহুদীৰ ৱৰ্ল্ড কংগ্ৰেছ আৰু আফ্ৰিকাৰ লেছবিয়ান গোটে এই দিৱসৰ প্ৰতি সমৰ্থন আগবঢ়াইছিল।
এই দিৱসৰ ফলতে কংগো, বুলগেৰিয়া আৰু চীন দেশত প্ৰথম বাৰৰ বাবে এলজিবিটি সম্পৰ্কীয় অনুষ্ঠান আয়োজন কৰা হৈছিল।
১৯৯০ চনৰ ১৭ মে' তাৰিখে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থায়ে সমকামিতাক ৰোগৰ শ্ৰেণীৰ পৰা মুক্ত কৰাৰ বাবে এই দিন দিৱসৰ বাবে বাছনি কৰা হৈছিল।
পূৰ্বতে এই দিৱস হমফবিয়াৰ বিৰুদ্ধে আন্তৰ্জাতিক দিৱস আছিল যদিও পিছলৈ ইয়াৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰা হয়।
বিভিন্ন দেশত তৃণমূল পৰ্যায়ত বিভিন্ন কাৰ্যপন্থা হাতত লৈ এই দিৱসৰ চৰকাৰী স্বীকৃতিৰ বাবে হমফবিয়াৰ বিৰুদ্ধে আন্তৰ্জাতিক দিৱস কমিটিয়ে কাম কৰে।
তেওঁৰ পিছত ভেনিজুৱেলাৰ ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ অধিকাৰকৰ্মী, অধিবক্তা আৰু আইন অধ্যাপক আৰু লেটিন আমেৰিকাৰ প্ৰথম ট্ৰান্স বিধানমণ্ডলীৰ সদস্য টামাৰা এড্ৰিয়ান ইয়াৰ অধ্যক্ষ হয়।
২০০৯ চনত হমফবিয়াৰ লগতে ট্ৰান্সফবিয়াক নতুনকৈ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল আৰু সেইবছৰ বিশেষকৈ ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ সকলৰ প্ৰতি ঘৃণা আৰু অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে বিভিন্ন কাৰ্যসূচী হাতত লোৱা হৈছিল।
২০০৯ চনৰ ১৬ মে তাৰিখে ফ্ৰান্সে বিশ্বৰ প্ৰথম দেশ হিচাপে ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ সম্পৰ্কীয় অৱস্থাক মানসিক ৰোগৰ তালিকাৰ বৰা আঁতৰাই দিয়ে।
নিশ্চিতকৰণ পক্ষপাতিতা হৈছে এনে এটা প্ৰৱণতা যাৰ তাড়নাত মানুহ এজনে সেইবোৰ তথ্যকে স্মৰণ কৰে, সন্ধান কৰে, অথবা সেইবোৰ তথ্যৰ পক্ষেই সমৰ্থন আগবঢ়ায় যিবোৰে তথ্যয়েই তেওঁৰ পূৰ্ব-আৰোপিত ব্যক্তিগত বিশ্বাস অথবা প্ৰমূল্যবোৰক শক্তি যোগাব।
যেতিয়া মানুহে কিছুমান তথ্য আংশিকভাৱে মনত পেলায় বা পক্ষপাতিত্বমূলকভাৱে তাক আহৰণ কৰে, তেতিয়া তেওঁলোকে এইধৰণৰ পক্ষপাতিতাটো প্ৰদৰ্শন কৰে।
বাঞ্ছিত ফলাফল, আৱেগিকভাৱে দৃঢ় হৈ থকা বিষয়, আৰু গভীৰভাৱে মানি চলা বিশ্বাসৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱ সৰ্বাধিক।
দৃষ্টিভংগী মেৰুকৰণ ( :একে প্ৰমাণ ব্যৱহাৰ কৰাৰ পাছতো যেতিয়া ভিন্ন গোটৰ মাজত বিৰোধিতাটো অতি চৰম পৰ্যায়ৰ হৈ পৰে।
বিশ্বাস উদ্যমশীলতা ( :ভুল বুলি প্ৰমাণিত হোৱাৰ পাছতো বিশ্বাস একোটাৰ অস্তিত্ব থকাটো), যুক্তিবিহীন প্ৰাথম্য প্ৰভাৱ ( :শ্ৰেণী এটাৰ আৰম্ভণিতে উদ্ভৱ হোৱা এটা মাত্ৰ তথ্যৰ ওপৰতে অধিক নিৰ্ভৰশীলতা) আৰু বিভ্ৰমজনক সংগতি ( :দুটা বিশেষ ঘটনা আৰু পৰিস্থিতিৰ সংযোগক অশুদ্ধভাৱে কৰা উপলব্ধি) বুজাবলৈও কেতিয়াবা পক্ষপাতিত্বমূলক গৱেষণা, ব্যাখ্যা আৰু স্মৃতিৰ সহায় লোৱা হয়।
'৭০ৰ দশকৰ এক বিশেষ শ্ৰেণীৰ মনোবৈজ্ঞানিক পৰীক্ষাই কয় যে-বিদ্যমান বিশ্বাসবোৰৰ নিশ্চিতকৰণৰ প্ৰতি মানুহে পক্ষপাতিতা দেখুৱায়।
পৰৱৰ্তী সময়ৰ গৱেষণাই পুনৰ-ব্যাখ্যা আগবঢ়ালে যে, এই ফলাফলসমূহে একপক্ষীয়ভাৱে নিজৰ ধাৰণাবোৰ পৰীক্ষা কৰিব বিচাৰে, য'ত এটা মাত্ৰ সম্ভাৱনাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি বাকীবোৰ বিকল্পক আওকান কৰা হৈছে।
প্ৰদৰ্শিত পক্ষপাতিতাৰ ব্যাখ্যা হিচাপে বাঞ্ছাপূৰ্ণ চিন্তা আৰু তথ্য-আহৰণত মানুহৰ সীমাৱদ্ধতাৰ কথাটো আঙুলিওৱা হয়।
এটা নিৰপেক্ষ, বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰ অনুসন্ধান-কাৰ্যতকৈ ভুল প্ৰমাণিত হ'লে বহন কৰিবলগীয়া হোৱা পৰিণামটোৰ প্ৰতি মানুহ অধিক চিন্তান্বিত।
ইংৰাজ মনোবিজ্ঞানী পিটাৰ ৱাছনে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে নিশ্চিতকৰণ পক্ষপাতিতা শীৰ্ষক পৰিভাষাটো প্ৰয়োগ কৰিছিল।
ই হৈছে মানুহৰ এনে এক প্ৰৱণতা যাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱান্বিত হৈ তেওঁলোকে নিজৰ বিশ্বাস, ধাৰণা, মূল্যবোধৰ সমৰ্থনত থকা তথ্যবোৰকে অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে-যিবোৰ এবাৰ নিশ্চিত হৈ যোৱাৰ পাছত আওকান কৰাটো কষ্টসাধ্য হৈ উঠে।
নিশ্চিতকৰণ পক্ষপাতিতা হৈছে একপ্ৰকাৰৰ বোধগত পক্ষপাতিতা, লগতে সম্পৰ্কহীন বস্তুৰ মাজৰ অশুদ্ধ সংযোগ আৰু অৰ্থ স্থাপন কৰাৰ প্ৰৱণতা-যাক "এপ'ফেনিয়া" হিচাপে আখ্যায়িত কৰা হয়।
স্তন্যপায়ী স্ত্ৰীয়ে সীমিত সংখ্যক ডিম্ব লৈ জন্মগ্ৰহণ কৰে আৰু ৰজোনিবৃত্তিত এয়া শেষ হয় বুলি ১৯৫০ চনমানৰ পৰা চলি অহা বিশ্বাস এই প্ৰতিবেদনে নাকচ কৰে।
অস্তন্যপায়ী প্ৰাণী ডিম্বৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱাটো জনাজাত আছিল, কিন্তু ৱিলিয়াম হাৰ্ভিৰ মতবাদ প্ৰচলিত ধাৰণা স্বয়ংক্ৰিয় উৎপত্তি আৰু প্ৰাক্‌-উদ্ভৱবাদৰ বিপৰীত আছিল।
ওপ্লাজমত সাধাৰণ কোষৰ দৰে কোষপ্ৰৰস থকাৰ লগতে ফেটী এচিড আৰু এল্‌বুমিনৰ দৰে পদাৰ্থৰে গঠিত স্প'ঞ্জিয়'প্লাজম বা গাঁথনিক পীত আৰু হায়াল'প্লাজম বা পুষ্টি পীত থাকে।
নিষেচন প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা ডিম্বাণু আৰু শুক্ৰাণু লগ হ'লে ভ্ৰূণ নামৰ দ্বিগুণ কোষৰ সৃষ্টি হয়।
এই কাহিনী অনুসৰি ১৯ শতিকাৰ আগভাগত ট্ৰেভেংকৰৰ চাৰ্থালা গাঁৱত ইঝাভা জাতিৰ নাঙেলি আৰু গিৰিয়েক চিৰুকন্দনে বাস কৰিছিল।
অভিযোগমতে তেতিয়াৰ ব্ৰাহ্মণ শাসকে নিম্ন বৰ্ণৰ হিন্দু মহিলাৰ ওপৰত স্তন কৰ বা মুলাক্কৰম জাপি দিছিল।
এই নিয়ম অনুসৰি ৰাজহুৱা স্থানত স্তন ঢাকি ৰাখিবলৈ তেওঁলোকে কৰ পৰিশোধ কৰিবলগীয়া হৈছিল আৰু স্তনৰ আকাৰমতে কৰ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল।
মনু এছ পিল্লাই আৰু আন পণ্ডিতসকলে স্তনৰ লগত এই কৰৰ সংযোগৰ কথা নস্যাৎ কৰিছে আৰু ই সকলো নিম্ন বৰ্ণৰ মহিলাৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা এক সাধাৰণ কৰ বুলি মন্তব্য কৰিছে।
বহু ইতিহাসবিদে লিপিবদ্ধ কৰিছে যে নিম্ন বৰ্ণৰ মহিলাসকলে স্তন উন্মুক্ত কৰি ৰখাটো উচ্চ জাতিৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰদৰ্শন বুলি ট্ৰেভেংকৰত এক পৰম্পৰা আছিল।
নাঙেলিৰ কিংবদন্তি অনুসৰি তেওঁ ১৯ শতিকাৰ দেশীয় ৰাজ্য ট্ৰেভেংকৰৰ চাৰ্থালাৰ এগৰাকী মহিলা আছিল আৰু জাতি-ভিত্তিক "স্তন কৰ"ৰ প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ নিজৰ স্তন কাটি পেলাইছিল।
এই কাহিনীক ভাৰতৰ ইতিহাসত আনুষ্ঠানিকভাৱে স্বীকৃতি দিয়া নাই আৰু ইয়াৰ ঐতিহাসিক সত্যতাক লৈ মতবিৰোধ আছে।
উল্লেখযোগ্য যে তেওঁ প্ৰথম পৃথিৱী সূৰ্য্যৰ চাৰিওফালে ঘূৰে বুলি মত প্ৰকাশ কৰাই আছিল তেওঁৰ অন্যতম অপৰাধ।
উল্লেখযোগ্য যে ১৯১১ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত সম্ৰাট পঞ্চম জৰ্জে দিল্লীৰ বিখ্যাত ‘দিল্লী দৰবাৰত’ ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাজধানী কলিকতাৰ পৰা দিল্লীলৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ কথা আনুষ্ঠানিক ভাবে ঘোষণা কৰিছিল।
ইয়াৰ পাছত ছানিয়াই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ প্ৰতিযোগিতাত ভাগ লোৱা আৰম্ভ কৰে আৰু সফলতা লাভ কৰে।
২০০৩ চনত ছানিয়া ৱাইল্ড কাৰ্ড এণ্ট্ৰিৰ জৰিয়তে ৱিম্বিল্ড’নৰ ছোৱালীৰ দ্বৈত শাখাত প্ৰৱেশ কৰে আৰু বিজয়ী হয়।
ছানিয়াৰ নিজৰ একক কেৰিয়াৰত ছেটলেনা কুজনেট্‌চ’ভা, ভেৰা ভ’নাৰেভা, মেৰিয়ন বাৰ্ট’লি আদি খেলুৱৈৰ উপৰিও প্ৰক্তন বিশ্বৰ শীৰ্ষ স্থানৰ খেলুৱৈ মাৰ্টিনা হিংগিজ,ডিনাৰা ছাফিনা আৰু ভিক্ট’ৰিয়া আজাৰেংকাক পৰাস্ত কৰিছে।
হাতৰ গাঁঠিৰ আঘাতৰ বাবে ছানিয়াই একক কেৰিয়াৰ সামৰি, মাত্ৰ দ্বৈত শাখাতে নিজৰ কেৰিয়াৰ সীমাবদ্ধ ৰাখিবলৈ বাধ্য হয়।
বৰ্তমান মহিলাৰ দ্বৈত শাখাত ছানিয়া ৰেংকিং ১, ২০১৫ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ছানিয়া বিশ্বৰ শীৰ্ষ স্থানত উপনীত হয়।
বৰ্তমানলৈকে ছানিয়াই চাৰিটাকৈ গ্ৰেণ্ডশ্লাম খিতাপ দখল কৰিছে (মহিলা দ্বৈত শাখাৰ ৱিম্বিল্ড’ন খিতাপ আৰু তিনিটা আন গ্ৰেণ্ডশ্লামৰ মিক্সড ডাবল্‌চ খিতাপ), ২০১৪ চনত ক্লাৰা ব্লেকৰ সৈতে তেওঁ "ডব্লু’ টি এ টুৰ চেম্পিয়নশ্বিপ "ৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয় আৰু বিজয়ী হয়।
ইয়াৰ উপৰিও ৬টা স্বৰ্ণ পদক সহ ছানিয়াই এচিয়ান গেমচ্‌, কমনৱেল্‌থ গেমচ্‌ আৰু এফ্ৰ’-এচিয়ান গেমচ্‌ত মুঠ ১৪টা পদক দখল কৰিছে।
আৰম্ভণিত ইয়াৰ ৰং হালধীয়া আছিল কিন্তু ইয়াৰ কাণ দুখন নিগনিয়ে কুটি পেলায় আৰু ইয়াৰ ফলত তাৰ ৰং সলনি হৈ নীলা হৈ যায়।
ইয়াৰ পেটত এটা 4 পকেট লাগি থাকে য'ত বেম্বু ক'প্টাৰ, এনীহুৱেৰ ড'ৰ, স্মল লাইটৰ দৰে বহুতো সা-সঁজুলি আছে।
ভৱিষ্যতে ন'বিটাৰ লগত “জিয়ান”ৰ সৰু ভনী “জাইক'”ৰ বিয়া হোৱাৰ কথা থাকিলেও ড'ৰেমনে ন'বিটাৰ ভৱিষ্যৎ সলনি কৰি দিয়ে।
এইটো ড'ৰেমন নামৰ ৰ'ব'টিক মেকুৰী এটাৰ কাহিনী যি ন'বিতা ন'বী নামৰ স্কুলীয়া ল'ৰা এজনৰ সহায় কৰিবলৈ ২২ শতিকাৰ পৰা ২১ শতিকালৈ সময় যাত্ৰা কৰি আহে।
নতুনেৰ গান হ'ল ১৯২৯ চনত বাংলাদেশৰ জাতীয় কবি কাজী নজৰুল ইছলামৰ দ্বাৰা ৰচিত তথা সুৰাৰোপিত সন্ধ্যা কাব্যগ্ৰন্থৰ অন্তৰ্গত এটা গান।
দাদৰা তালৰ এই সংগীতটো ১৯৭২ চনৰ ১৩ জানুৱাৰীত অনুষ্ঠিত বাংলাদেশৰ তৎকালীন মন্ত্ৰীসভাৰ প্ৰথম বৈঠকত বাংলাদেশৰ ৰণ-সংগীত হিচাপে নিৰ্বাচন কৰা হয়।
১৯২৮ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ প্ৰথম সপ্তাহত নজৰুল মুছলিম সাহিত্য সমাজৰ দ্বিতীয় বাৰ্ষিক সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ উদ্দেশ্যে ঢাকালৈ আহে।
ৱুহান কেন্দ্ৰীয় চিকিৎসালয়ৰ চিকিৎসক লিয়ে ২০১৯ৰ ডিচেম্বৰত তেওঁৰ সহকৰ্মীসকলক চাৰ্চ সদৃশ ৰোগ অথবা পিছলৈ -19 নামেৰে চিহ্নিত হোৱা ৰোগবিধৰ সম্ভাব্য বিস্তাৰৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰি দিছিল।
২০২০ৰ ৩ জানুৱাৰীত ৱুহান পুলিচে তেওঁক চমন জাৰী কৰি ইণ্টাৰনেটত ভুৱা মতামত প্ৰচাৰ কৰা বুলি সতৰ্ক কৰি দিছিল।
তেওঁৰ তালৈ ক'ৰ'ণা ভাইৰাছ সংক্ৰমিত এজন ৰোগী আহিছিল, যিয়ে প্ৰকৃততে গ্লুক'মা ৰোগৰহে চিকিৎসা কৰিব আহিছিল।
এই ৰোগীজনৰ পৰাই লিৰ দেহলৈও ক'ৰ'ণা সংক্ৰমিত হৈছিল আৰু ২০২০ৰ ৭ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰীত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল।
পিছলৈ চৰকাৰীভাবে তেওঁক নিৰ্দোষ ঘোষণা কৰা হয় আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ওচৰত ক্ষমা-প্ৰাৰ্থনা জনায়।
২০১১ চনত শিক্ষাগ্ৰহণ সমাপ্ত কৰি লিয়ে তিনি বছৰ জিয়ামেন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জিয়ামেন আই চেণ্টাৰত কাম কৰে।
আনকি ৰোগীসকলে তেওঁৰ কথা মনোযোগেৰে নুশুনিলে বা তেওঁৰ কথা বুজিবলৈ চেষ্টা নকৰিলেও লি অসন্তুষ্ট নহৈছিল।
২০০৪ চনত নেচনেল কলেজ প্ৰবেশ পৰীক্ষাত ৬০৯ নম্বৰ স্থান লাভ কৰে আৰু ৱুহান ইউনিভাৰ্চিটি স্কুল অৱ মেডিচিনত এজন ক্লিনিকেল মেডিচিন ছাত্ৰ হিচাপে সাত বছৰীয়া একীকৃত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমত ভৰ্তি হয়।
স্তন কৰ ট্ৰেভেংকৰ ৰাজ্যত নিম্ন জাতি আৰু অস্পৃশ্য হিন্দু মহিলাসকলৰ ওপৰত ১৯২৪ চনলৈকে আৰোপিত এক কৰ আছিল।
নিম্ন বৰ্ণৰ মহিলাসকলে স্তন বৰ্ধনৰ লগে লগে ৰাজহুৱা স্থানত স্তনযুগল ঢাকি ৰাখিবৰ বাবে চৰকাৰক এই কৰ পৰিশোধ কৰিবলগীয়া হৈছিল।
ট্ৰেভেংকৰৰ কৰ বিষয়াসকলে প্ৰতিটো ঘৰলৈ গৈ যৌৱনপ্ৰাপ্ত মহিলাসকলৰ পৰা কৰ সংগ্ৰহ কৰিছিল।
উচ্চ খাপৰ লোকসকলৰ সন্মানাৰ্থে স্তন উন্মুক্ত কৰি ৰখাটো ট্ৰেভেংকৰৰ এক পৰম্পৰা আছিল আৰু স্তন কৰৰ আইন ইয়াৰ পৰাই উদ্ভুত হৈছিল।
উদাহৰণস্বৰূপে নায়াৰ মহিলাসকলক নাম্বুডিৰি ব্ৰাহ্মণৰ সন্মুখত বা মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰোঁতে স্তন ঢাকি ৰাখিবলৈ অনুমতি দিয়া নহৈছিল, কিন্তু ব্ৰাহ্মণ মহিলাই কেৱল দেৱতাৰ মূৰ্তিৰ সন্মুখতহে স্তন উন্মুক্ত কৰিছিল।
১৯শ শতিকাত খ্ৰীষ্ট ধৰ্মৰ আগমণৰ পাছত এই ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰা নাডাৰ মহিলাসকলে দেহৰ উৰ্ধাংশ ঢাই ৰাখিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু লাহে লাহে হিন্দু নাডাৰ মহিলাইও এই কাম কৰিবলৈ ল'লে।
১৮৫৯ চনত দুগৰাকী নাডাৰ মহিলাৰ উৰ্ধাংশৰ কাপোৰ ছিঙি তেওঁলোকক ৰাজহুৱাভাৱে গছত ফাঁচী দিয়া হয়।
নাডৰসকলে এই ঘটনাৰ সজোৰ প্ৰতিবাদ কৰি ওচৰ-পাজৰৰ উচ্চ বৰ্ণৰ লোকক ভয়ভীত কৰি তেওঁলোকৰ দোকান-পোহাৰ লুটিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।
তথাপিও তেওঁলোকক উচ্চ বৰ্ণৰ মহিলাৰ শৈলী অনুকৰণ কৰিবলৈ দিয়া নহৈছিল, কিন্তু নাডাৰ মহিলাই এই কথা মানিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে।
আৰোপিত কাহিনী অনুসৰি ৰাজহুৱা স্থানত স্তনযুগল ঢাকি ৰাখিব খোজা নিম্ন বৰ্ণৰ হিন্দু মহিলাসকলৰ ওপৰত শাসকীয় ব্ৰাহ্মণসকলে এই স্তন কৰ জাপি দিছিল।
এই কৰ নাডাৰ আৰু ইঝাভাকে ধৰি নিম্ন বৰ্ণৰ মহিলাসকলে উচ্চ বৰ্ণৰ লোকক দেখুওৱা সন্মান বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।
লিংগ শ্ৰেণীবিভাজন আৰু দলিত অধ্যয়নৰ অধ্যাপক ড শ্বীবা ক এমৰ মতে স্তন কৰৰ উদ্দেশ্যই আছিল সামাজিক বৰ্ণবাদ অব্যাহত ৰখা।
একে এক সময়ত ৰজাৰ পাৰিষদকলে যুক্তি দিলে যে উৰ্ধাংশ ঢকা অধিকাৰে জাতি ভেদ আঁতৰাই ৰাজ্যখন দূষিত কৰিব।
নিম্ন বৰ্ণৰ খ্ৰীষ্টিয়ান হিন্দু মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসাৰ ঘটনা হৈ কেইবাখনো বিদ্যালয় আৰু গীৰ্জাৰ ক্ষতি হয়।
মহিআই ৰাজহুৱা স্থানত স্তনযুগ উন্মুক্ত কৰি ৰাখিবাগীয়া আইনৰ বাবে বহুসংখ্যক নাডাৰে নিজৰ সামাজিক স্থিতি উন্নত কৰিবই খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে আৰু উৰ্ধাংশ ঢকা কাপোৰ পিন্ধিববৈ লয়।
একাধিক ইতিহাসবিদে কয় যে ট্ৰেভেংকৰৰ প্ৰথা অনুসৰি নিম্ন বৰ্ণৰ মহিলাই স্তন ঢাকি নৰখাটো চৰকাৰী নিয়মে কঠোৰ কৰি তুলিছিল।
বৰ্ণবাদক প্ৰশ্ৰয় দিয়া এই নিয়ম ভাঙিবলৈ নিম্ন জাতিৰ লোকসকলে বহুবাৰ বিদ্ৰোহৰ সূচনা কৰিছিল।
ভাগৱত ৰূপী বিষ্ণু বা কৃষ্ণ বা বিষ্ণুৰ যিকোনো ৰূপ বিশেষৰ বিধিমতে যথাসাধ্যে কৰা পূজা বা ভক্তিকে, অৰ্চন ভক্তি বোলে ।
ভক্তিৰ যিটো ভাগত এজন লোকে বা ভক্তই ভগৱন্তক নিজৰ সখী বা লগৰীয়া বা মিত্র হিচাপে ধৰি জীৱনৰ সকলো সুখ-দুখৰ সমভাগী কৰি ভক্তি কৰিব, তেতিয়া সেই ভক্তিকে সখ্য বা সখীত্ব ভক্তি বোলে ।
বহু শাস্ত্র আৰু শাস্ত্রাজ্ঞ পণ্ডিতৰ মতে, আমি যেতিয়া ভগৱানক নিজৰ সখা আৰু তেওঁৰ ওচৰত আমি দাস বুলি জ্ঞান কৰি যাম তেতিয়া আমি সখ্য-ভক্তিৰ স্বৰূপ উপলব্ধি কৰিব পাৰিম ।
ভগৱন্তৰ পূজা-অৰ্চনা কৰা ঘৰসমূহ পৰিষ্কাৰ কৰা, মন্দিৰ-নামঘৰ আদিত শৰাই-নৈবদ্য আগবঢ়োৱা, ভগৱানৰ মূৰ্ত্তি স্নান কৰোৱা বা ধোৱা আদি পৰিচৰ্যাসমূহৰ মাধ্যমেৰে কৰা ভক্তিক পাদ-সেৱন বোলে ।
‘পাদ’ মানে ‘ভৰি বা চৰণ’ আৰু ‘সেৱন’ মানে “পূজা, সেৱা, বা পৰিচর্যা কৰা’ অর্থাৎ ভগৱানৰ দাস হৈ তেওঁৰ চৰণতে মোৰ থৈ তেওঁৰ হৈ সেৱা-পৰিচৰ্যা কৰা ভক্তিয়েই হৈছে পাদ-সেৱন ।
ঈশ্বৰৰ নাম, মহিমা, গুণ, স্বৰূপ আদি সম্পর্কে গুৰু বা সন্ত বা ভক্ত বা ভকত-বৈষ্ণৱৰ মুখেৰে কাণেৰে শুনি কৰা ভক্তিক শ্রৱণ ভক্তি বোলে ।
ঈশ্বৰৰ নাম, মহিমা, গুণ, স্বৰূপ আদি সম্পর্কে নিজ মুখেৰে বা স্বয়ং উচ্চাৰণ কৰি কৰা ভক্তিক কীৰ্ত্তন ভক্তি বোলা হয় ।
কীৰ্ত্তন ভক্তি পাঁচ ধৰণেৰে বা প্রকাৰে কৰিব পৰা যায়- ভগৱন্তৰ নামোচ্চাৰণ, স্তুতি পাঠ, কথা বা ব্যাখ্যা, গীত আৰু অভিনয় ।
ভক্তিৰ যিটো ভাগত এজন লোকে বা ভক্তই তেওঁৰ জীৱনৰ সকলো কাম-কাজ, ইয়াৰ ফলাফল, আদি সমস্ত ভগৱানৰ চৰণত অৰ্পণ কৰিব আৰু তেওঁৰ দাসত্ব স্বীকাৰ কৰি ভগৱানৰ দাসৰো দাস বা ভৃত্য বুলি ভাবিব, তেতিয়া সেই ভক্তিক দাস্য ভক্তি বোলে ।
আন ভক্তিৰ ভাগবোৰ সকলো সময়তে আৰু সকলো ঠাইতে কৰাত অসুবিধাৰ সৃষ্টি হ’লেও ‘স্মৰণ ভক্তি’ আমি সকলোতে আৰু সকলো সময়তে কৰিব পাৰো ।
ভক্তিৰ যিটো ভাগত ভাগৱত ৰূপী বিষ্ণু বা কৃষ্ণ বা বিষ্ণুৰ বা আন ভগৱ্ন্ত বা ইষ্টজনৰ স্তৱ, স্তোত্রাদি, প্রাৰ্থনা, ঘোষা আদি গাই ভগৱন্তক কাকুতি, মিনতি, আদি কৰি সেৱা কৰা হয়, সেই ভক্তিকে বন্দন বোলে ।
নবীন সভ্যতাৰ সোৱাদ পোৱা বন্ধুবৰ্গই তেওঁক যিকোনো উপায়েৰে হ'লেও ধন ঘটিবলৈ পৰামৰ্শ দিলে যদিও ৰঞ্জিতৰ বিবেকে তেওঁক কোনো অনৈতিক পন্থাৰে ধন ঘটিব নকয়।
চাহ বাগিছাৰ মালিকৰ ছোৱালী নিৰুপমা বৰুৱাই তাৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হয় আৰু দেউতাৰ পইচাৰে উচ্চশিক্ষাৰ খৰচ যোগাবলৈ আগবাঢ়ি আহে।
যেতিয়া ৰঞ্জিতে তাইৰ দেউতাৰ বাগিছাত এছিষ্টেণ্ট মেনেজাৰ ৰূপে চাকৰিত সোমাল, তাইৰ এই প্ৰতিশোধৰ বাসনা চৰিতাৰ্থ কৰিবলৈ অপূৰ্ব সুযোগ পালে।
হঠাতে পৰিচালক পাঠকৰ পৰা এখন চিঠি এখন পালে, য'ত তেওঁক সংগ্ৰাম ছবিৰ মূল ভাওটোত অভিনয় কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছিল।
নিৰুৰ বাবে দৰা চোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই, তাইৰ বাবে ৰঞ্জিতেই হ'ব উপযুক্ত পাত্ৰ- এই কথা ভাবি দেউতাকে স্বস্তিৰ নিশ্বাস পেলালে।
অপমানিতা নিৰুয়ো তাক সহায়ৰ হাত আগ নবঢ়োৱাৰ সিদ্ধান্ত ল'লে; যদিও অৱচেতন মনত তাৰপ্ৰতি তাইৰ প্ৰেম তেতিয়াও অক্ষুণ্ণ আছিল।
১৯৫০ৰ বৰভূঁইকুপে অসমৰ নদ-নদী আৰু সলনি কৰাৰ দৰে আওআধুনিক সভ্যতাৰ ধুমুহায়ো সমাজখনৰ নৈতিকতা, স্বভাৱ-চৰিত্ৰ সলনি কৰি পেলালে।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভ্ৰমণৰ উদ্দেশ্যে ভাৰতীয় নাগৰিকৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ বৈদেশীক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰণালয়ে ভাৰতীয় পাৰপত্ৰ জাৰি কৰে।
ই ইয়াৰ ধাৰকক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভ্ৰমণ কৰাত সক্ষম কৰে আৰু পাৰপত্ৰ আইন -ৰ অধিনিয়মত ভাৰতীয় নাগৰিকত্বৰ প্ৰমাণ হিচাপে কাম কৰে।
বৈদেশীক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰণালয়ৰ কনচুলাৰ, পাৰপত্ৰ আৰু ভিছা বিভাগৰ 'পাচপোৰ্ট সেৱা' নামৰ ইউনিটোৱে ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় পাৰপত্ৰ সংস্থা হিচাপে কাম কৰে আৰু সকলো যোগ্য ভাৰতীয় নাগৰিকক প্ৰয়োজন অনুসৰি পাৰপত্ৰ প্ৰদান কৰাৰ বাবে দায়বদ্ধ।
সমগ্ৰ ভাৰতজুৰি অৱস্থিত ৯৩ টা পাৰপত্ৰৰ কাৰ্যালয় আৰু বিদেশৰ ১৬২ টা ভাৰতীয় কূটনৈতিক মিছনত ভাৰতীয় পাৰপত্ৰ জাৰি কৰা হয়।
এই বিভাগৰ ক্ষেত্ৰাধিকাৰ অসমৰ লগতে ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ আন ৫ খন ৰাজ্য, অৰুণাচল প্ৰদেশ, মণিপুৰ, মেঘালয়, মিজোৰাম আৰু নাগালেণ্ডৰ মুঠ ৯৬ খন জিলালৈকে বিস্তৃত্ব।
বহুতো দেশ সাধাৰণতে অন্য দেশৰ পাৰপত্ৰধাৰীক প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিয়ে, যদিও বহুক্ষেত্ৰত পাৰপত্ৰখনৰ লগতে ভিছা আহৰণ কৰাটো প্ৰয়োজন।
অন্যান্য কিছু অতিৰিক্ত চৰ্ত যেনে ধাৰকজন আৰ্থিক বা অন্য কাৰণত ৰাজহুৱা দোষাৰোপী অথবা কোন অপৰাধত দোষী সাব্যস্ত হ'ব নালাগিব।
যেতিয়া কোন দেশে অন্য এখন দেশক স্বীকৃতি প্ৰদান নকৰে, বা পৰস্পৰৰ মাজত কোনো বিবাদ চলি থাকে, তেতিয়া সেই দেশখনে তেওঁলোকৰ পাৰপত্ৰধাৰীসকলক সেই আনখন দেশলৈ ভ্ৰমণ কৰাত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰিব পাৰে, বা আনখন দেশৰ পাৰপত্ৰধাৰীক নিজৰ দেশত প্ৰৱেশাধিকাৰ নিষিদ্ধ কৰিব পাৰে, নতুবা অন্য দেশৰ পাৰপত্ৰধাৰী, উদাহৰণস্বৰূপ যিসকলে সেই আনখন দেশ ভ্ৰমণ কৰিছে, তেওঁলোকক দেশখনত প্ৰৱেশত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰিব পাৰে।
কিছু ব্যক্তিৰ ওপৰতো নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হয় যিয়ে তেওঁলোকক কোনো নিৰ্দিষ্ট দেশত প্ৰৱেশ কৰিব নিদিয়ে।
কিছু দেশ আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থাই ভ্ৰমণৰ বাবে নথিপত্ৰ জাৰি কৰে যিবোৰ মানক পাৰপত্ৰ নহয়, কিন্তু এনে নথিসমূহক স্বীকৃতি দিয়া দেশলৈ ইয়াৰ ধাৰকে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভ্ৰমণ কৰিব পাৰে।
উদাহৰণস্বৰূপ, ৰাষ্ট্ৰবিহীন ব্যক্তিসকলক সাধাৰণতে ৰাষ্ট্ৰীয় পাৰপত্ৰ জাৰি কৰা নহয়, কিন্তু তেওঁলোকে শৰণাৰ্থীৰ ভ্ৰমণৰ নথি বা পূৰ্বতে "নানচেন পাৰপত্ৰ" নামে জনাজত নথি লাভ কৰিব পাৰে যাৰ ফলত তেনে নথি স্বীকৃতি দিয়া দেশলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভ্ৰমণ সক্ষম হয়।
বৰ্তমানে বহুতো দেশে এমবেডেড্ মাইক্ৰোচিপযুক্ত বায়'মেট্ৰিক পাৰপত্ৰ জাৰি কৰা আৰম্ভ কৰিছে বা জাৰি কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে, এনেবোৰ পাৰপত্ৰক মেছিনৰ দ্বাৰা পঢ়িব পাৰি আৰু নকল কৰা কঠিন।
পূৰ্বে জাৰি কৰা বিনা-বায়'মেট্ৰিক মেছিন-পঠনযোগ্য পাৰপত্ৰসমূহ সাধাৰণত তাৰ ম্যাদ উকলাৰ তাৰিখলৈ বৈধ থাকিব।
পাৰপত্ৰ বা পাচপোৰ্ট হ'ল এক ভ্ৰমণৰ নথি, যিখনক সাধাৰণতে এখন দেশৰ চৰকাৰে ইয়াৰ নাগৰিকসকলৰ বাবে জাৰি কৰে, যাক মূলতঃ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভ্ৰমণৰ উদ্দেশ্যে ইয়াৰ ধাৰকজনৰ পৰিচয় আৰু ৰাষ্ট্ৰীয়তা প্ৰমাণ কৰে।
সাধাৰণ পাৰপত্ৰত ধাৰকজনৰ নাম, জন্মৰ স্থান আৰু তাৰিখ, ফটোগ্ৰাফ, স্বাক্ষৰ আৰু অন্য প্ৰাসঙ্গিক চিনাক্তকৰণ সম্পৰ্কিয় তথ্য থাকিব পাৰে।
পাৰপত্ৰসমূহ অন্য পৰিস্থিতিত যেনে হোটেলত চেক্‌-ইন কৰাৰ সময়ত বা স্থানীয় মুদ্ৰাত অৰ্থ পৰিবৰ্তন কৰাৰ সময়ত চিনাক্তকৰণ নিশ্চিত কৰিবৰ বাবে ব্যৱহাৰ হ'ব পাৰে।
পাৰপত্ৰৰ ধাৰকজনৰ সাধাৰণতে পাৰপত্ৰ জাৰি কৰা দেশেখনত প্ৰৱেশৰ অধিকাৰ থাকে, যদিও কিছু পাৰপত্ৰৰ ধাৰক সেই দেশখনৰ পূৰ্ণ নাগৰিক নহ'বও পাৰে।
কিছুমান জীৱনীকৰাৰ মতে তেওঁৰ সতিয়া দেউতাকৰ মদ্যপান আৰু সৰু চহৰখনৰ সীমিত সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ বাবে তেওঁ প্ৰবল অনুভূতিশীল হৈছিল।
তেওঁ ১৯৮৭ চনত মুক্তি লাভ কৰা ৱিম ৱেণ্ডাৰৰ ছবি "উইংছ অফ ডিছআয়ৰ"ৰ চিত্ৰনাট্য ৰচনাৰ বাবে বিশেষ ভাবে জনাজাত।
১৯৫৬ চনত তেওঁৰ উপন্যাস "ডাই হৰ্নিছেন" জাৰ্মান প্ৰকাশন গোষ্ঠীয়ে প্ৰকাশৰ বাবে গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ পঢ়া-শুনা সিমানতে সামৰে।
তেওঁ নিউ জাৰ্চিৰ প্ৰিন্সটনত অনুষ্ঠিত গ্ৰুপে ৪৭ৰ অধিবেশনত তেওঁৰ নাটক পাব্লিকুমছবেচচিম্পফুঙ" মঞ্চস্থ কৰি বিশেষ ভাবে সমাদৃত হৈছিল।
১৯৫৪ চনত তেওঁক অষ্ট্ৰিয়াৰ টানজেনবাৰ্গ কেছেলৰ কেথলিক "মেৰিয়ানাম" ল'ৰাৰ আৱাসিক বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল।
গ্ৰেজৰ পৰা উঠি অহাৰ পিছত তেওঁ জাৰ্মানীৰ দুশেৰ্ডফ আৰু ক্ৰনবাৰ্গ চহৰ, ফ্ৰান্সৰ পেৰিছ, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, অষ্ট্ৰিয়াৰ চাৰ্লছবাৰ্গত বাস কৰিছিল।
বিবাহৰ ১৬ বছৰৰ পিছত, ১৯৮১ চনত তেখেতে মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিশ্লেষণাত্মক সংখ্যা তত্ত্বত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
এই সময়ছোৱাত তেখেতে মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগৰ এম.ফিল শ্ৰেণীৰ শিক্ষাৰ্থীক শিক্ষাদান কৰিছিল।
তেখেতৰ গৱেষণাৰ বিচৰণক্ষেত্ৰ হৈছে-বাস্তৱ আৰু জটিল বিশ্লেষণ, বিশ্লেষণাত্মক সংখ্যা তত্ত্ব, বিশ্লেষণাত্মক জ্যামিতি, সংখ্যা তত্ত্ব, আৰু বীজগণিত আদি।
১৯৬৪ চনত একেটা বিষয়তে প্ৰথম স্থানসহ তেখেতে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু লগতে আচাৰ্যৰ সোণৰ পদকো লাভ কৰে।
১৯৬৬ চনত তেখেতে প্ৰখ্যাত মহাকাশবিদ আৰু পদাৰ্থবিজ্ঞানী জয়ন্ত বিষ্ণু নাৰ্লিকাৰৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
গীতা হৈছে ছান ফ্ৰান্সিস্ক'ৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জৈৱৰসায়ন বিভাগৰ অধ্যাপক আৰু বাকী দুগৰাকী কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰৰ লগত জড়িত।
বিজ্ঞান যুগত গণিত সম্পৰ্কে কেইবাটাও নিবন্ধ-যিবোৰৰ উদ্দেশ্য হৈছে সাধাৰণ মানুহৰ মনত গণিত সম্পৰ্কে উৎসূকতা সৃষ্টি কৰা।
গণিত-সম্পৰ্কীয় বিষয়ত তেখেতে ইংৰাজী আৰু মাৰাঠী দুয়োটা বিষয়তে একাধিক গ্ৰন্থ আৰু নিবন্ধ ৰচনা কৰিছে।
গাৰ্গী অজুন জিৱন্ত আহে শীৰ্ষক মাৰাঠী গ্ৰন্থখনৰ বাবে তেখেতে ২০০২ চনত বিশ্বনাথ পাৰ্বতী গোখলে বঁটা লাভ কৰে।
গণিতৰ গ্ৰন্থ-ৰচনা সম্পৰ্কত তেখেতে লিখিছে: "গণিতক ৰসাল আৰু বোধগম্য কেনেকৈ কৰিব পাৰি,তাৰবিষয়ে কিতাপ লিখি মই আনন্দ পাওঁ।
" ঘৰুৱা দায়িত্ব আৰু পেছাগত জীৱনৰ সমান্তৰালভাৱে চলাই যোৱা প্ৰসংগত তেখেতৰ মন্তব্য:"বোধহয় মোৰ জীৱন-কাহিনীটোৱে আজিৰ সময়ৰ বহুতো নাৰীকেই প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, যিসকল উচ্চশিক্ষিত হৈও ব্যক্তিগত কেৰিয়াৰতকৈ সাংসাৰিক দায়িত্বক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে।
যদি অনিয়মিত আৰু বক্ৰ ৰেখা ডালৰ পৰা একেবাৰে উত্তৰত অৱস্থিত গাছবোৰক চিহ্নিত কৰিব পৰা যায় তাৰ পৰা উত্তৰৰ সমগ্ৰ অঞ্চলকেই সুমেৰু অঞ্চলৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা যায়, কিয়নো সুমেৰু অঞ্চলৰ পৰিৱেশ কোনো বৃক্ষ ধাৰণ কৰিবলৈ সক্ষম নহয়।
বৃক্ষৰেখাৰ উত্তৰে অৱস্থিত স্থান বোৰৰ মাজত আছে গ্ৰীণলেণ্ড; নৰৱেৰ আৰু অন্যান্য মেৰুদ্বীপ; চাইবেৰীয়া, আলাস্কা আৰু কানাডা; লাব্ৰাডৰ উপকূল; আইচ লেণ্ডৰ উত্তৰাংশ আৰু ইউৰোপৰ আৰ্কটিক উপকূলৰ কিছু অংশ।
উত্তৰ মেৰু তথা সুমেৰু কোনো ভূমি নহয়, বৰং বৰফাচ্ছাদিত সমুদ্ৰৰ ওপৰত অৱস্থিত, যাক আৰ্কটিক মহাসাগৰ বা উত্তৰ মহাসাগৰ বোলা হয়।
ৰাজনৈতিক ও সামাজিকভাবে আঠটা সুমেৰু আঞ্চলিক ৰাষ্ট্ৰ (কানাডা, ৰাছিয়া, ডেনমাৰ্ক, নৰৱে, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, চুইডেন, ফিনলেণ্ড আৰু আইচলেণ্ড) এই উত্তৰৰ স্থানসমূহকেই সুমেৰু অঞ্চলৰ ভিতৰত ধৰা হয়, যদিও বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা ইয়াৰে বহু অংশই সুমেৰু বৃত্তৰ দক্ষিণে।
বহু সময়ত সুমেৰু অঞ্চলৰ সীমা হিচাপে সুমেৰু বৃত্তক নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়, যি বিষুৱ ৰেখাৰ পৰা ৬৬ ডিগ্ৰী ৩০ মিনিট উত্তৰে কল্পিত এডাল গাণিতিক ৰেখা।
এই ৰেখাৰ উত্তৰৰ সকলো স্থানত বছৰৰ অন্তত এটা এনে সময় আহে যেতিয়া ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত সূৰ্য এবাৰো অস্ত নাযায়, একেদৰে ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত সূৰ্য এবাৰো উদিত নহয়।
অৱশ্যে ইয়াৰ কোনো ভৌগোলিক চিহ্ন নাই, অৰ্থাৎ এই ৰেখা অতিক্ৰম কৰাৰ সময়ত কোনো তাৎক্ষণিক ভৌগোলিক পৰিৱৰ্তন লক্ষ্য কৰা নহয়।
বৈজ্ঞানিক সংজ্ঞা অনুসৰি পৃথিৱীৰ উত্তৰ গোলাৰ্ধৰ যি বিন্দুত ইয়াৰ ঘূৰ্ণন অক্ষ পৃষ্ঠতলৰ সৈতে মিলিত হয় তাকে উত্তৰ মেৰু বোলা হয়।
সুমেৰু অঞ্চলত সাধাৰণত শীত আৰু গ্ৰীষ্মকালৰ তাপমাত্ৰা আৰু পৰিৱেশৰ মাজত এক বিশাল পাৰ্থক্য দেখা যায়।
১৮৬১ চনত পীয়েৰ মিচক্স আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ আৰ্ণেষ্টে ‘ভেলাচিপিড’ নামৰ এখন চাইকেল নিৰ্মাণ কৰি উলিয়ায়।
তেওঁলোকে বাইচাইকেলৰ নক্সাটোৰ সমুখৰফালে ডাঙৰ চকা এটা লগ লগাই তাত পেডেলৰ সৈতে এটা যান্ত্ৰিক ক্ৰেংক ড্ৰাইভ সংযোজিত কৰে, যিয়ে চাইকেলৰ পূৰ্বৰ নক্সাটোক এক নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰে।
১৮৬৯ চনত ইংলেণ্ডৰ চিলাই মেছিন নিৰ্মাণ কৰা কোম্পানী এটাই ‘পেনিং ফাৰ্ডিং’ অৰ্থাত্‍ সাধাৰণ চাইকেল নাম দি চকাত স্প’ক সংলগ্ন থকা আৰু তুলনামূলকভাৱে কম ওজনৰ চাইকেল প্ৰৱৰ্তন কৰে।
অৱশ্যে আজিৰ পৰা প্ৰায় ৩,২০০ বছৰৰ আগতে প্ৰাচীন ট্ৰয় চহৰত হোৱা এখন বিখ্যাত যুদ্ধত স্প’ক লগোৱা চকাৰ ৰথ ব্যৱহাৰ কৰিছিল বুলি জানিব পৰা হৈছে)।
তাৰ পাছত আগচকাৰ ব্যাস ক্ৰমান্বয়ে কমাই বহা আসন পিছলৈ দি ‘ডোৱাৰ্ফ অৰ্ডিনেৰী’ নামৰ চাইকেলখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
বৰ বেগেৰে যোৱা এই বাহনবিধত ১৮৭৪ চনত লণ্ডনৰ এছ জে লাছন নামৰ ব্যক্তি এজনে ব্ৰেক সংযোগ কৰি ‘চেফটি বাইচাইকেল’ বা ‘সুৰক্ষিত বাইচাইকেল’ সাজি উলিয়ায়।
ইয়াৰ ফলস্বৰূপেই ১৮৩৯ চনত স্কটলেণ্ডৰ ডামফ্ৰীজৰ কেক’প্ৰেট্ৰিক মেকমিলান নামৰ কমাৰ এজনে লোহাৰ চকা সংলগ্ন পেডেল থকা দুচকীয়া যান এখন সাজি উলিয়ালে।
মেকমিলানৰ এই নমুনাটোৱেই আধুনিক চাইকেলৰ পূৰ্বাৱস্থা আৰু কেক’প্ৰেট্ৰিক মেকমিলানকে চাইকেলৰ আৱিষ্কাৰক বুলিব পাৰি।
এই মডেলৰ চাইকেল যথেষ্ট জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল যদিও এই বাহনখনতো নানান বিসংগতি পাই, সিবিলাকক আঁতৰাবলৈ ক্ৰমান্বয়ে নতুন নতুন আৰ্হিৰ চাইকেলৰ প্ৰচলন হৈ থাকিবলৈ ধৰিলে।
যেতিয়া ১৮৪২ চনত এখন গ্লাছগ' বাতৰিকাকতে এটা দুৰ্ঘটনাৰ বাতৰি প্ৰকাশ কৰি এইদৰে কৈছিল যে-"এখন কুশলী আৰ্হিৰ ভেল'চিপেডত বহি অহা ডামফ্ৰিছ-শ্বায়াৰৰ এজন অচিনাকি ভদ্ৰলোকে গ্লাছগ'ৰ এগৰাকী সৰু ছোৱালীক খুন্দিয়াই থৈ যায় আৰু তেওঁক পাঁচ ছিলিঙৰ জৰিমনাৰে দণ্ড বিহা হয়।
ইয়াৰ পাছত ১৮১৭ চনমানত ইংলেণ্ডৰ জন ডেনিছ নামৰ এজন লোকে ভেলোচাইপিডৰ আৰ্হিৰে এখন দুচকীয়া যান সাজিলে।
তদুপৰি ইয়াৰ চকা দুটাৰ সন্মূখৰটো দীঘল কাঠ এডোখৰত এনেকৈ সংযোগ কৰা হৈছিল যাতে চালকে ইচ্ছা কৰিলে যানখন সোঁৱে-বাৱে ঘূৰাব পাৰে।
চৌখিন ডেকা-বুঢ়াই পৰিবহণৰ আহিলা হিচাপে বা আজৰি সময় কটাবলৈ এই যান চলাবলৈ লৈছিল আৰু সেয়ে এইখনৰ নাম দিয়া হৈছিল ‘হবি-হৰ্ছ’ , অৰ্থাত্‍ চখৰ ঘোঁৰা।
সেয়ে ধনী-দুখীয়া নিৰ্বিশেষে সকলোৰে অতি আদৰৰ চাইকেল এখন চলাই ওপৰেৰে যাতায়ত কৰা হেঁপাহ মানুহৰ মাজত অহৰহ চলি আছে।
ব্ৰিটিছ যুক্তৰাষ্ট্ৰৰজন ফডেন আৰু য়ানিক ৰিড নামৰ দুজন ব্যক্তিয়ে এখন উৰণীয়া চাইকেল উদ্ভাৱণ কৰিছিল।
১৮৮৫ চনত ইংলেণ্ডৰ ‘ৰ’ভাৰ’ কোম্পানীয়ে ‘ৰ’ভাৰ’ নামেৰে দুটা সম আকৃতিৰ আৰু আকাৰৰ চকা থকা চাইকেল নিৰ্মাণ কৰে।
এনেদৰেই গিয়েৰ, চেইন,ফ্ৰি হুইল,ব্ৰেক,ফোঁপোলা টায়াৰ আদিৰে ১৮৯০ চনৰে পৰা আধুনিক নিৰাপদ চাইকেলৰ প্ৰচলন আৰম্ভ হ’ল।
শব্দটো উল্লেখ কৰিবলগীয়া হৈছিল "চেম্পছ্ ইলিছিছ এণ্ড বয়ছ ডি বাগনি"ত "বাইচাইকেলছ্ এণ্ড ট্ৰাইচাইকেলছ্"ক বুজাবৰ বাবে।
শব্দটো পোনপ্ৰথমবাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল ১৮৪৭ চনত এখন ফৰাচী প্ৰকাশনত; এক অচিন দুচকীয়া বাহন -ক বুজাবৰ বাবে।
চাইকেলখনৰ আৰ্হিটো আছিল "ভেল'ছিপেড"ৰ আধুনিক সংস্কৰণ, যদিও সিহঁতৰ নামকেইটাক কিছুসময়ৰ বাবে ওপৰা-উপৰিকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
১৬৯০ চনত ফ্ৰান্সৰ দা ছিভৰাক নামৰ এজন লোকে সৰ্বপ্ৰথম কাঠৰ দুটা চকা থকা এনেধৰণৰ যান এখন নিৰ্মাণ কৰাৰ কথা জনা যায়।
দীঘলীয়াকৈ নিৰ্মাণ কৰা এইখন যানৰ গোলাকাৰ কাঠৰ চকা দুটা আন এডোখৰ দীঘলীয়া কাঠেৰে সংযোগ কৰা হৈছিল।
কাঠডোখৰত কোনোমতে এজন মানুহ বহিবলৈ ঠাই হৈছিল আৰু তাত বহি ভৰিৰে মাটিত হেঁচুকি দিলে যানখন কিছু দূৰ আগুৱাই গৈছিল।
ইয়াৰ বহু বছৰৰ পাছত ১৭৯৭ চনত পেৰিছৰ বেৰল কাৰ্ল ড্ৰাইছ নামৰ ব্যক্তি এজনে ‘ভেলোচাইপিড’ নামৰ এনে ধৰণৰ এখন যান নিৰ্মাণ কৰিছিল যদিও সেইখনো সিমান সুচল নাছিল।
এই শব্দটোৰ প্ৰথম ফৰাচী ভাষাৰ ৰূপ বাইচাইক্লেট অৱশ্যে ইয়াৰ আগতেই ১৮৪৭ চনত ব্যৱহাৰ হৈছিল।