εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν καὶ κόρυθα βριαρήν δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθ’ ἅμ’ αὐτῇ πάντα μάλ’ ὅσσά τ’ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν ἠγάγετο Τροίηνδ’ ἥ τ’ ἔπλετο νείκεος ἀρχή δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν ἅμα δ’ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς ἄλλ’ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε
Register: speech