ὣς ἐφάμην ὁ δέ μ’ οὐδὲν ἀμείβετο νηλέι θυμῷ ἀλλ’ ὅ γ’ ἀναΐξας ἑτάροις ἐπὶ χεῖρας ἴαλλε σὺν δὲ δύω μάρψας ὥς τε σκύλακας ποτὶ γαίῃ κόπτ’
Register: speech