εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ’ ἀλαπάξαι νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ’ Ἀχαιοί Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω αἵ κε μετ’ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν
Register: speech