μή μ’ ἄκλαυτον ἄθαπτον ἰὼν ὄπιθεν καταλείπειν νοσφισθείς μή τοί τι θεῶν μήνιμα γένωμαι ἀλλά με κακκῆαι σὺν τεύχεσιν ἅσσα μοι ἔστιν σῆμά τέ μοι χεῦαι πολιῆς ἐπὶ θινὶ θαλάσσης ἀνδρὸς δυστήνοιο καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι
Register: speech