εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ’ ἀλαπάξαι νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ’ Ἀχαιοί Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι αἵ κε μετ’ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν
Register: speech