ὃς δέ κε ῥηΐτατ’ ἐντανύσῃ βιὸν ἐν παλάμῃσι καὶ διοϊστεύσῃ πελέκεων δυοκαίδεκα πάντων τῷ κεν ἅμ’ ἑσποίμην νοσφισσαμένη τόδε δῶμα κουρίδιον μάλα καλόν ἐνίπλειον βιότοιο τοῦ ποτὲ μεμνήσεσθαι ὀΐομαι ἔν περ ὀνείρῳ
Register: speech