ὣς ἄρα τοὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον οὐδέ ποτε Ζεὺς τρέψεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης ὄσσε φαεινώ ἀλλὰ κατ’ αὐτοὺς αἰὲν ὅρα καὶ φράζετο θυμῷ πολλὰ μάλ’ ἀμφὶ φόνῳ Πατρόκλου μερμηρίζων ἢ ἤδη καὶ κεῖνον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ αὐτοῦ ἐπ’ ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι φαίδιμος Ἕκτωρ χαλκῷ δῃώσῃ ἀπό τ’ ὤμων τεύχε’ ἕληται ἦ ἔτι καὶ πλεόνεσσιν ὀφέλλειεν πόνον αἰπύν
Register: narrative