ὡς ἂν ἔπειτ’ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ’ οὐδ’ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν ἀτιμάζεσκε δ’ ἄκοιτιν μητέρ’ ἐμήν
Register: speech