εἰ δέ κ’ ἔτι προτέρω παρανήξομαι ἤν που ἐφεύρω ἠιόνας τε παραπλῆγας λιμένας τε θαλάσσης δείδω μή μ’ ἐξαῦτις ἀναρπάξασα θύελλα πόντον ἐπ’ ἰχθυόεντα φέρῃ βαρέα στενάχοντα ἠέ τί μοι καὶ κῆτος ἐπισσεύῃ μέγα δαίμων ἐξ ἁλός οἷά τε πολλὰ τρέφει κλυτὸς Ἀμφιτρίτη
Register: speech