αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος οὐδέ μιν ὕπνος ᾕρει πανδαμάτωρ ἀλλ’ ἐστρέφετ’ ἔνθα καὶ ἔνθα Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ ἠδ’ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων
Register: narrative