ἀλλ’ ὅτε δὴ ποταμοῖο κατὰ στόμα καλλιρόοιο ἷξε νέων τῇ δή οἱ ἐείσατο χῶρος ἄριστος λεῖος πετράων καὶ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο ἔγνω δὲ προρέοντα καὶ εὔξατο ὃν κατὰ θυμόν
Register: narrative