αἴθε μοι ὣς μαλακὸν θάνατον πόροι Ἄρτεμις ἁγνὴ αὐτίκα νῦν ἵνα μηκέτ’ ὀδυρομένη κατὰ θυμὸν αἰῶνα φθινύθω πόσιος ποθέουσα φίλοιο παντοίην ἀρετήν ἐπεὶ ἔξοχος ἦεν Ἀχαιῶν
Register: speech