pletcher/homeric-speech-narrative-by-line huggingface dataset:
τόλμων ὠκύποδες μάλα δὲ χρεμέτιζον ἐπ’ ἄκρῳ
εὐρεῖ’ οὔτ’ ἄρ’ ὑπερθορέειν σχεδὸν οὔτε περῆσαι
πυκνοὺς καὶ μεγάλους δηΐων ἀνδρῶν ἀλεωρήν
ἔνθ’ οὔ κεν ῥέα ἵππος ἐΰτροχον ἅρμα τιταίνων
ἐσβαίη πεζοὶ δὲ μενοίνεον εἰ τελέουσι
Ἕκτορ τ’ ἠδ’ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ’ ἐπικούρων
ἣ δὲ μάλ’ ἀργαλέη περάαν σκόλοπες γὰρ ἐν αὐτῇ
ὀξέες ἑστᾶσιν ποτὶ δ’ αὐτοὺς τεῖχος Ἀχαιῶν
ἔνθ’ οὔ πως ἔστιν καταβήμεναι οὐδὲ μάχεσθαι
Ζεὺς ὑψιβρεμέτης Τρώεσσι δὲ ἵετ’ ἀρήγειν
ἦ τ’ ἂν ἔγωγ’ ἐθέλοιμι καὶ αὐτίκα τοῦτο γενέσθαι
νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ’ Ἄργεος ἐνθάδ’ Ἀχαιούς
εἰ δέ χ’ ὑποστρέψωσι παλίωξις δὲ γένηται
ἐκ νηῶν καὶ τάφρῳ ἐνιπλήξωμεν ὀρυκτῇ
οὐκέτ’ ἔπειτ’ ὀΐω οὐδ’ ἄγγελον ἀπονέεσθαι
ἄψορρον προτὶ ἄστυ ἑλιχθέντων ὑπ’ Ἀχαιῶν
Ἕκτορι πάντες ἑπώμεθ’ ἀολλέες αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
οὐ μενέουσ’ εἰ δή σφιν ὀλέθρου πείρατ’ ἐφῆπται
ὣς φάτο Πουλυδάμας ἅδε δ’ Ἕκτορι μῦθος ἀπήμων
οὐδὲ μὲν ἄλλοι Τρῶες ἐφ’ ἵππων ἠγερέθοντο
ἀλλ’ ἀπὸ πάντες ὄρουσαν ἐπεὶ ἴδον Ἕκτορα δῖον
πένταχα κοσμηθέντες ἅμ’ ἡγεμόνεσσιν ἕποντο
οἳ μὲν ἅμ’ Ἕκτορ’ ἴσαν καὶ ἀμύμονι Πουλυδάμαντι
καί σφιν Κεβριόνης τρίτος εἵπετο πὰρ δ’ ἄρ’ ὄχεσφιν
τῶν δ’ ἑτέρων Πάρις ἦρχε καὶ Ἀλκάθοος καὶ Ἀγήνωρ
υἷε δύω Πριάμοιο τρίτος δ’ ἦν Ἄσιος ἥρως
Σαρπηδὼν δ’ ἡγήσατ’ ἀγακλειτῶν ἐπικούρων
πρὸς δ’ ἕλετο Γλαῦκον καὶ ἀρήϊον Ἀστεροπαῖον
τῶν ἄλλων μετά γ’ αὐτόν ὃ δ’ ἔπρεπε καὶ διὰ πάντων
οἳ δ’ ἐπεὶ ἀλλήλους ἄραρον τυκτῇσι βόεσσι
βάν ῥ’ ἰθὺς Δαναῶν λελιημένοι οὐδ’ ἔτ’ ἔφαντο
ἔνθ’ ἄλλοι Τρῶες τηλεκλειτοί τ’ ἐπίκουροι
ἀλλ’ οὐχ Ὑρτακίδης ἔθελ’ Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶν
νήπιος οὐδ’ ἄρ’ ἔμελλε κακὰς ὑπὸ κῆρας ἀλύξας
εἴσατο γὰρ νηῶν ἐπ’ ἀριστερά τῇ περ Ἀχαιοὶ
τῇ ῥ’ ἵππους τε καὶ ἅρμα διήλασεν οὐδὲ πύλῃσιν
εὗρ’ ἐπικεκλιμένας σανίδας καὶ μακρὸν ὀχῆα
ἀλλ’ ἀναπεπταμένας ἔχον ἀνέρες εἴ τιν’ ἑταίρων
τῇ ῥ’ ἰθὺς φρονέων ἵππους ἔχε τοὶ δ’ ἅμ’ ἕποντο
ὀξέα κεκλήγοντες ἔφαντο γὰρ οὐκ ἔτ’ Ἀχαιοὺς
νήπιοι ἐν δὲ πύλῃσι δύ’ ἀνέρας εὗρον ἀρίστους
αἵ τ’ ἄνεμον μίμνουσι καὶ ὑετὸν ἤματα πάντα
ῥίζῃσιν μεγάλῃσι διηνεκέεσσ’ ἀραρυῖαι
οἳ δ’ ἰθὺς πρὸς τεῖχος ἐΰδμητον βόας αὔας
ὑψόσ’ ἀνασχόμενοι ἔκιον μεγάλῳ ἀλαλητῷ
Ἀσιάδην τ’ Ἀδάμαντα Θόωνά τε Οἰνόμαόν τε
οἳ δ’ ἤτοι εἷος μὲν ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς
Τρῶας ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε
ἀγροτέροισι σύεσσιν ἐοικότε τώ τ’ ἐν ὄρεσσιν
δοχμώ τ’ ἀΐσσοντε περὶ σφίσιν ἄγνυτον ὕλην
οἳ δ’ ἄρα χερμαδίοισιν ἐϋδμήτων ἀπὸ πύργων
βάλλον ἀμυνόμενοι σφῶν τ’ αὐτῶν καὶ κλισιάων
νηῶν τ’ ὠκυπόρων νιφάδες δ’ ὡς πῖπτον ἔραζε
ἅς τ’ ἄνεμος ζαὴς νέφεα σκιόεντα δονήσας
ἠδὲ καὶ ἐκ Τρώων κόρυθες δ’ ἀμφ’ αὖον ἀΰτευν
δή ῥα τότ’ ᾤμωξεν καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ
πάγχυ μάλ’ οὐ γὰρ ἔγωγ’ ἐφάμην ἥρωας Ἀχαιοὺς
οἳ δ’ ὥς τε σφῆκες μέσον αἰόλοι ἠὲ μέλισσαι
οὐδ’ ἀπολείπουσιν κοῖλον δόμον ἀλλὰ μένοντες
ὣς οἵ γ’ οὐκ ἐθέλουσι πυλάων καὶ δύ’ ἐόντε
χάσσασθαι πρίν γ’ ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ ἁλῶναι
ὣς ἔφατ’ οὐδὲ Διὸς πεῖθε φρένα ταῦτ’ ἀγορεύων
ἄλλοι δ’ ἀμφ’ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο πύλῃσιν
ἀργαλέον δέ με ταῦτα θεὸν ὣς πάντ’ ἀγορεῦσαι
νηῶν ἠμύνοντο θεοὶ δ’ ἀκαχήατο θυμὸν
σὺν δ’ ἔβαλον Λαπίθαι πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα
ἔνθ’ αὖ Πειριθόου υἱὸς κρατερὸς Πολυποίτης
οὐδ’ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν ἀλλὰ διὰ πρὸ
αἰχμὴ χαλκείη ῥῆξ’ ὀστέον ἐγκέφαλος δὲ
υἱὸν δ’ Ἀντιμάχοιο Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος
αὖτις δ’ ἐκ κολεοῖο ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ
Ἀντιφάτην μὲν πρῶτον ἐπαΐξας δι’ ὁμίλου
πλῆξ’ αὐτοσχεδίην ὃ δ’ ἄρ’ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη
ὄφρ’ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ’ ἔντεα μαρμαίροντα
τόφρ’ οἳ Πουλυδάμαντι καὶ Ἕκτορι κοῦροι ἕποντο
οἵ ῥ’ ἔτι μερμήριζον ἐφεσταότες παρὰ τάφρῳ
αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ’ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων
ζωὸν ἔτ’ ἀσπαίροντα καὶ οὔ πω λήθετο χάρμης
ἰδνωθεὶς ὀπίσω ὃ δ’ ἀπὸ ἕθεν ἧκε χαμᾶζε
ἀλγήσας ὀδύνῃσι μέσῳ δ’ ἐνὶ κάββαλ’ ὁμίλῳ
Τρῶες δ’ ἐρρίγησαν ὅπως ἴδον αἰόλον ὄφιν
ἐσθλὰ φραζομένῳ ἐπεὶ οὐδὲ μὲν οὐδὲ ἔοικε
δῆμον ἐόντα παρὲξ ἀγορευέμεν οὔτ’ ἐνὶ βουλῇ
οὔτέ ποτ’ ἐν πολέμῳ σὸν δὲ κράτος αἰὲν ἀέξειν
νῦν αὖτ’ ἐξερέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα
Τρωσὶν ὅδ’ ὄρνις ἦλθε περησέμεναι μεμαῶσιν
ζωόν ἄφαρ δ’ ἀφέηκε πάρος φίλα οἰκί’ ἱκέσθαι
οὐδ’ ἐτέλεσσε φέρων δόμεναι τεκέεσσιν ἑοῖσιν
ῥηξόμεθα σθένεϊ μεγάλῳ εἴξωσι δ’ Ἀχαιοί
οὐ κόσμῳ παρὰ ναῦφιν ἐλευσόμεθ’ αὐτὰ κέλευθα
ὧδέ χ’ ὑποκρίναιτο θεοπρόπος ὃς σάφα θυμῷ
τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ
Πουλυδάμα σὺ μὲν οὐκ ἔτ’ ἐμοὶ φίλα ταῦτ’ ἀγορεύεις
βουλέων ἅς τέ μοι αὐτὸς ὑπέσχετο καὶ κατένευσε
τύνη δ’ οἰωνοῖσι τανυπτερύγεσσι κελεύεις
πείθεσθαι τῶν οὔ τι μετατρέπομ’ οὐδ’ ἀλεγίζω
εἴτ’ ἐπὶ δεξί’ ἴωσι πρὸς ἠῶ τ’ ἠέλιόν τε
εἴτ’ ἐπ’ ἀριστερὰ τοί γε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα
εἴ περ γάρ τ’ ἄλλοι γε περὶ κτεινώμεθα πάντες
νηυσὶν ἐπ’ Ἀργείων σοὶ δ’ οὐ δέος ἔστ’ ἀπολέσθαι
εἰ δὲ σὺ δηϊοτῆτος ἀφέξεαι ἠέ τιν’ ἄλλον
αὐτίκ’ ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσεις
ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο τοὶ δ’ ἅμ’ ἕποντο
ὦρσεν ἀπ’ Ἰδαίων ὀρέων ἀνέμοιο θύελλαν
ἥ ῥ’ ἰθὺς νηῶν κονίην φέρεν αὐτὰρ Ἀχαιῶν
στήλας τε προβλῆτας ἐμόχλεον ἃς ἄρ’ Ἀχαιοὶ
τὰς οἵ γ’ αὐέρυον ἔλποντο δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν
ἀλλ’ οἵ γε ῥινοῖσι βοῶν φράξαντες ἐπάλξεις
βάλλον ἀπ’ αὐτάων δηΐους ὑπὸ τεῖχος ἰόντας
ἀμφοτέρω δ’ Αἴαντε κελευτιόωντ’ ἐπὶ πύργων
νείκεον ὅν τινα πάγχυ μάχης μεθιέντα ἴδοιεν
ὦ φίλοι Ἀργείων ὅς τ’ ἔξοχος ὅς τε μεσήεις
ὅς τε χερειότερος ἐπεὶ οὔ πω πάντες ὁμοῖοι
καὶ δ’ αὐτοὶ τόδε που γιγνώσκετε μή τις ὀπίσσω
νεῖκος ἀπωσαμένους δηΐους προτὶ ἄστυ δίεσθαι
τῶν δ’ ὥς τε νιφάδες χιόνος πίπτωσι θαμειαὶ
ἤματι χειμερίῳ ὅτε τ’ ὤρετο μητίετα Ζεὺς
κοιμήσας δ’ ἀνέμους χέει ἔμπεδον ὄφρα καλύψῃ
καί τ’ ἐφ’ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς
εἴλυται καθύπερθ’ ὅτ’ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος
αἱ μὲν ἄρ’ ἐς Τρῶας αἱ δ’ ἐκ Τρώων ἐς Ἀχαιούς
οὐδ’ ἄν πω τότε γε Τρῶες καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ
εἰ μὴ ἄρ’ υἱὸν ἑὸν Σαρπηδόνα μητίετα Ζεὺς
ὦρσεν ἐπ’ Ἀργείοισι λέονθ’ ὣς βουσὶν ἕλιξιν
αὐτίκα δ’ ἀσπίδα μὲν πρόσθ’ ἔσχετο πάντοσ’ ἐΐσην
τὴν ἄρ’ ὅ γε πρόσθε σχόμενος δύο δοῦρε τινάσσων
βῆ ῥ’ ἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος ὅς τ’ ἐπιδευὴς
εἴ περ γάρ χ’ εὕρῃσι παρ’ αὐτόφι βώτορας ἄνδρας
οὔ ῥά τ’ ἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι
ἀλλ’ ὅ γ’ ἄρ’ ἢ ἥρπαξε μετάλμενος ἠὲ καὶ αὐτὸς
ἔβλητ’ ἐν πρώτοισι θοῆς ἀπὸ χειρὸς ἄκοντι
ὥς ῥα τότ’ ἀντίθεον Σαρπηδόνα θυμὸς ἀνῆκε
αὐτίκα δὲ Γλαῦκον προσέφη παῖδ’ Ἱππολόχοιο
ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσιν
καὶ τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παρ’ ὄχθας
ὄφρά τις ὧδ’ εἴπῃ Λυκίων πύκα θωρηκτάων
οἶνόν τ’ ἔξαιτον μελιηδέα ἀλλ’ ἄρα καὶ ἲς
αἰεὶ δὴ μέλλοιμεν ἀγήρω τ’ ἀθανάτω τε
ἔσσεσθ’ οὔτέ κεν αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μαχοίμην
νῦν δ’ ἔμπης γὰρ κῆρες ἐφεστᾶσιν θανάτοιο
μυρίαι ἃς οὐκ ἔστι φυγεῖν βροτὸν οὐδ’ ὑπαλύξαι
ὣς ἔφατ’ οὐδὲ Γλαῦκος ἀπετράπετ’ οὐδ’ ἀπίθησε
τὼ δ’ ἰθὺς βήτην Λυκίων μέγα ἔθνος ἄγοντε
τοὺς δὲ ἰδὼν ῥίγησ’ υἱὸς Πετεῶο Μενεσθεύς
πάπτηνεν δ’ ἀνὰ πύργον Ἀχαιῶν εἴ τιν’ ἴδοιτο
ἐς δ’ ἐνόησ’ Αἴαντε δύω πολέμου ἀκορήτω
ἐγγύθεν ἀλλ’ οὔ πώς οἱ ἔην βώσαντι γεγωνεῖν
τόσσος γὰρ κτύπος ἦεν ἀϋτὴ δ’ οὐρανὸν ἷκε
καὶ πυλέων πᾶσαι γὰρ ἐπώχατο τοὶ δὲ κατ’ αὐτὰς
αἶψα δ’ ἐπ’ Αἴαντα προΐει κήρυκα Θοώτην
ἀμφοτέρω μὲν μᾶλλον ὃ γάρ κ’ ὄχ’ ἄριστον ἁπάντων
στῆ δὲ παρ’ Αἰάντεσσι κιών εἶθαρ δὲ προσηύδα
κεῖσ’ ἴμεν ὄφρα πόνοιο μίνυνθά περ ἀντιάσητον
ὣς ἔφατ’ οὐδ’ ἀπίθησε μέγας Τελαμώνιος Αἴας
αὐτίκ’ Ὀϊλιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
αὐτὰρ ἐγὼ κεῖσ’ εἶμι καὶ ἀντιόω πολέμοιο
αἶψα δ’ ἐλεύσομαι αὖτις ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπαμύνω
καί οἱ Τεῦκρος ἅμ’ ᾖε κασίγνητος καὶ ὄπατρος
τοῖς δ’ ἅμα Πανδίων Τεύκρου φέρε καμπύλα τόξα
τείχεος ἐντὸς ἰόντες ἐπειγομένοισι δ’ ἵκοντο
οἳ δ’ ἐπ’ ἐπάλξεις βαῖνον ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσοι
σὺν δ’ ἐβάλοντο μάχεσθαι ἐναντίον ὦρτο δ’ ἀϋτή
κεῖτο μέγας παρ’ ἔπαλξιν ὑπέρτατος οὐδέ κέ μιν ῥέα
χείρεσσ’ ἀμφοτέρῃς ἔχοι ἀνὴρ οὐδὲ μάλ’ ἡβῶν
οἷοι νῦν βροτοί εἰσ’ ὃ δ’ ἄρ’ ὑψόθεν ἔμβαλ’ ἀείρας
θλάσσε δὲ τετράφαλον κυνέην σὺν δ’ ὀστέ’ ἄραξε
πάντ’ ἄμυδις κεφαλῆς ὃ δ’ ἄρ’ ἀρνευτῆρι ἐοικὼς
κάππεσ’ ἀφ’ ὑψηλοῦ πύργου λίπε δ’ ὀστέα θυμός
Τεῦκρος δὲ Γλαῦκον κρατερὸν παῖδ’ Ἱππολόχοιο
ᾗ ῥ’ ἴδε γυμνωθέντα βραχίονα παῦσε δὲ χάρμης
ἂψ δ’ ἀπὸ τείχεος ἆλτο λαθών ἵνα μή τις Ἀχαιῶν
βλήμενον ἀθρήσειε καὶ εὐχετόῳτ’ ἐπέεσσι
Σαρπήδοντι δ’ ἄχος γένετο Γλαύκου ἀπιόντος
αὐτίκ’ ἐπεί τ’ ἐνόησεν ὅμως δ’ οὐ λήθετο χάρμης
ἀλλ’ ὅ γε Θεστορίδην Ἀλκμάονα δουρὶ τυχήσας
νύξ’ ἐκ δ’ ἔσπασεν ἔγχος ὃ δ’ ἑσπόμενος πέσε δουρὶ
Σαρπηδὼν δ’ ἄρ’ ἔπαλξιν ἑλὼν χερσὶ στιβαρῇσιν
ἕλχ’ ἣ δ’ ἕσπετο πᾶσα διαμπερές αὐτὰρ ὕπερθε
τὸν δ’ Αἴας καὶ Τεῦκρος ὁμαρτήσανθ’ ὃ μὲν ἰῷ
Αἴας δ’ ἀσπίδα νύξεν ἐπάλμενος οὐδὲ διὰ πρὸ
χώρησεν δ’ ἄρα τυτθὸν ἐπάλξιος οὐδ’ ὅ γε πάμπαν
χάζετ’ ἐπεί οἱ θυμὸς ἐέλπετο κῦδος ἀρέσθαι
κέκλετο δ’ ἀντιθέοισιν ἑλιξάμενος Λυκίοισιν
ὦ Λύκιοι τί τ’ ἄρ’ ὧδε μεθίετε θούριδος ἀλκῆς
ἀλλ’ ἐφομαρτεῖτε πλεόνων δέ τι ἔργον ἄμεινον
ὣς ἔφαθ’ οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν
οὔτέ ποτ’ αἰχμηταὶ Δαναοὶ Λυκίους ἐδύναντο
ἀλλ’ ὥς τ’ ἀμφ’ οὔροισι δύ’ ἀνέρε δηριάασθον
μέτρ’ ἐν χερσὶν ἔχοντες ἐπιξύνῳ ἐν ἀρούρῃ
ὥ τ’ ὀλίγῳ ἐνὶ χώρῳ ἐρίζητον περὶ ἴσης
ὣς ἄρα τοὺς διέεργον ἐπάλξιες οἳ δ’ ὑπὲρ αὐτέων
πολλοὶ δ’ οὐτάζοντο κατὰ χρόα νηλέϊ χαλκῷ
ἠμὲν ὅτεῳ στρεφθέντι μετάφρενα γυμνωθείη
ἐρράδατ’ ἀμφοτέρωθεν ἀπὸ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν
ἀλλ’ οὐδ’ ὧς ἐδύναντο φόβον ποιῆσαι Ἀχαιῶν
ἀλλ’ ἔχον ὥς τε τάλαντα γυνὴ χερνῆτις ἀληθής
ἰσάζουσ’ ἵνα παισὶν ἀεικέα μισθὸν ἄρηται
πρίν γ’ ὅτε δὴ Ζεὺς κῦδος ὑπέρτερον Ἕκτορι δῶκε
ὄρνυσθ’ ἱππόδαμοι Τρῶες ῥήγνυσθε δὲ τεῖχος
ὣς φάτ’ ἐποτρύνων οἳ δ’ οὔασι πάντες ἄκουον
ἴθυσαν δ’ ἐπὶ τεῖχος ἀολλέες οἳ μὲν ἔπειτα
κροσσάων ἐπέβαινον ἀκαχμένα δούρατ’ ἔχοντες
Ἕκτωρ δ’ ἁρπάξας λᾶαν φέρεν ὅς ῥα πυλάων
ὀξὺς ἔην τὸν δ’ οὔ κε δύ’ ἀνέρε δήμου ἀρίστω
ῥηϊδίως ἐπ’ ἄμαξαν ἀπ’ οὔδεος ὀχλίσσειαν
τόν οἱ ἐλαφρὸν ἔθηκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω
ὡς δ’ ὅτε ποιμὴν ῥεῖα φέρει πόκον ἄρσενος οἰὸς
δικλίδας ὑψηλάς δοιοὶ δ’ ἔντοσθεν ὀχῆες
στῆ δὲ μάλ’ ἐγγὺς ἰών καὶ ἐρεισάμενος βάλε μέσσας
ῥῆξε δ’ ἀπ’ ἀμφοτέρους θαιρούς πέσε δὲ λίθος εἴσω
βριθοσύνῃ μέγα δ’ ἀμφὶ πύλαι μύκον οὐδ’ ἄρ’ ὀχῆες
λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς ὃ δ’ ἄρ’ ἔσθορε φαίδιμος Ἕκτωρ
δοῦρ’ ἔχεν οὔ κέν τίς μιν ἐρύκακεν ἀντιβολήσας
νόσφι θεῶν ὅτ’ ἐσᾶλτο πύλας πυρὶ δ’ ὄσσε δεδήει
κέκλετο δὲ Τρώεσσιν ἑλιξάμενος καθ’ ὅμιλον
τεῖχος ὑπερβαίνειν τοὶ δ’ ὀτρύνοντι πίθοντο
αὐτίκα δ’ οἳ μὲν τεῖχος ὑπέρβασαν οἳ δὲ κατ’ αὐτὰς
νῆας ἀνὰ γλαφυράς ὅμαδος δ’ ἀλίαστος ἐτύχθη
Ζεὺς δ’ ἐπεὶ οὖν Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα νηυσὶ πέλασσε
τοὺς μὲν ἔα παρὰ τῇσι πόνον τ’ ἐχέμεν καὶ ὀϊζὺν
νόσφιν ἐφ’ ἱπποπόλων Θρῃκῶν καθορώμενος αἶαν
Μυσῶν τ’ ἀγχεμάχων καὶ ἀγαυῶν ἱππημολγῶν
ἐς Τροίην δ’ οὐ πάμπαν ἔτι τρέπεν ὄσσε φαεινώ
οὐ γὰρ ὅ γ’ ἀθανάτων τινα ἔλπετο ὃν κατὰ θυμὸν
ἐλθόντ’ ἢ Τρώεσσιν ἀρηξέμεν ἢ Δαναοῖσιν
οὐδ’ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κρείων ἐνοσίχθων
ὑψοῦ ἐπ’ ἀκροτάτης κορυφῆς Σάμου ὑληέσσης
ἔνθ’ ἄρ’ ὅ γ’ ἐξ ἁλὸς ἕζετ’ ἰών ἐλέαιρε δ’ Ἀχαιοὺς
αὐτίκα δ’ ἐξ ὄρεος κατεβήσετο παιπαλόεντος
κραιπνὰ ποσὶ προβιβάς τρέμε δ’ οὔρεα μακρὰ καὶ ὕλη
ποσσὶν ὑπ’ ἀθανάτοισι Ποσειδάωνος ἰόντος
τρὶς μὲν ὀρέξατ’ ἰών τὸ δὲ τέτρατον ἵκετο τέκμωρ
ἔνθ’ ἐλθὼν ὑπ’ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ’ ἵππω
βῆ δ’ ἐλάαν ἐπὶ κύματ’ ἄταλλε δὲ κήτε’ ὑπ’ αὐτοῦ
πάντοθεν ἐκ κευθμῶν οὐδ’ ἠγνοίησεν ἄνακτα
ῥίμφα μάλ’ οὐδ’ ὑπένερθε διαίνετο χάλκεος ἄξων
τὸν δ’ ἐς Ἀχαιῶν νῆας ἐΰσκαρθμοι φέρον ἵπποι
ἔνθ’ ἵππους ἔστησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
λύσας ἐξ ὀχέων παρὰ δ’ ἀμβρόσιον βάλεν εἶδαρ
ἀρρήκτους ἀλύτους ὄφρ’ ἔμπεδον αὖθι μένοιεν
νοστήσαντα ἄνακτα ὃ δ’ ἐς στρατὸν ᾤχετ’ Ἀχαιῶν
αἱρήσειν κτενέειν δὲ παρ’ αὐτόθι πάντας ἀρίστους
ἄλλῃ μὲν γὰρ ἔγωγ’ οὐ δείδια χεῖρας ἀάπτους
ᾗ ῥ’ ὅ γ’ ὁ λυσσώδης φλογὶ εἴκελος ἡγεμονεύει
Ἕκτωρ ὃς Διὸς εὔχετ’ ἐρισθενέος πάϊς εἶναι
σφῶϊν δ’ ὧδε θεῶν τις ἐνὶ φρεσὶ ποιήσειεν
αὐτώ θ’ ἑστάμεναι κρατερῶς καὶ ἀνωγέμεν ἄλλους
τώ κε καὶ ἐσσύμενόν περ ἐρωήσαιτ’ ἀπὸ νηῶν
γυῖα δ’ ἔθηκεν ἐλαφρὰ πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν
αὐτὸς δ’ ὥς τ’ ἴρηξ ὠκύπτερος ὦρτο πέτεσθαι
ὅς ῥά τ’ ἀπ’ αἰγίλιπος πέτρης περιμήκεος ἀρθεὶς
τοῖιν δ’ ἔγνω πρόσθεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας
αἶψα δ’ ἄρ’ Αἴαντα προσέφη Τελαμώνιον υἱόν
οὐδ’ ὅ γε Κάλχας ἐστὶ θεοπρόπος οἰωνιστής
ῥεῖ’ ἔγνων ἀπιόντος ἀρίγνωτοι δὲ θεοί περ
καὶ δ’ ἐμοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι
μαιμώωσι δ’ ἔνερθε πόδες καὶ χεῖρες ὕπερθε
μαιμῶσιν καί μοι μένος ὤρορε νέρθε δὲ ποσσὶν
τῶν ῥ’ ἅμα τ’ ἀργαλέῳ καμάτῳ φίλα γυῖα λέλυντο
τοὺς οἵ γ’ εἰσορόωντες ὑπ’ ὀφρύσι δάκρυα λεῖβον
οὐ γὰρ ἔφαν φεύξεσθαι ὑπ’ ἐκ κακοῦ ἀλλ’ ἐνοσίχθων
Πηνέλεών θ’ ἥρωα Θόαντά τε Δηΐπυρόν τε
τοὺς ὅ γ’ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
εἰ δ’ ὑμεῖς πολέμοιο μεθήσετε λευγαλέοιο
ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ’ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι
δεινόν ὃ οὔ ποτ’ ἔγωγε τελευτήσεσθαι ἔφασκον
Τρῶας ἐφ’ ἡμετέρας ἰέναι νέας οἳ τὸ πάρος περ
φυζακινῇς ἐλάφοισιν ἐοίκεσαν αἵ τε καθ’ ὕλην
θώων παρδαλίων τε λύκων τ’ ἤϊα πέλονται
αὔτως ἠλάσκουσαι ἀνάλκιδες οὐδ’ ἔπι χάρμη
μίμνειν οὐκ ἐθέλεσκον ἐναντίον οὐδ’ ἠβαιόν
νηῶν ὠκυπόρων ἀλλὰ κτείνονται ἀν’ αὐτάς
ἀλλ’ εἰ δὴ καὶ πάμπαν ἐτήτυμον αἴτιός ἐστιν
οὕνεκ’ ἀπητίμησε ποδώκεα Πηλεΐωνα
ἡμέας γ’ οὔ πως ἔστι μεθιέμεναι πολέμοιο
ἀλλ’ ἀκεώμεθα θᾶσσον ἀκεσταί τοι φρένες ἐσθλῶν
ὑμεῖς δ’ οὐκ ἔτι καλὰ μεθίετε θούριδος ἀλκῆς
πάντες ἄριστοι ἐόντες ἀνὰ στρατόν οὐδ’ ἂν ἔγωγε
τῇδε μεθημοσύνῃ ἀλλ’ ἐν φρεσὶ θέσθε ἕκαστος
ἀμφὶ δ’ ἄρ’ Αἴαντας δοιοὺς ἵσταντο φάλαγγες
καρτεραί ἃς οὔτ’ ἄν κεν Ἄρης ὀνόσαιτο μετελθὼν
οὔτε κ’ Ἀθηναίη λαοσσόος οἳ γὰρ ἄριστοι
ἀσπὶς ἄρ’ ἀσπίδ’ ἔρειδε κόρυς κόρυν ἀνέρα δ’ ἀνήρ
ψαῦον δ’ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισι
ἔγχεα δ’ ἐπτύσσοντο θρασειάων ἀπὸ χειρῶν
σειόμεν’ οἳ δ’ ἰθὺς φρόνεον μέμασαν δὲ μάχεσθαι
Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες ἦρχε δ’ ἄρ’ Ἕκτωρ
ὕψι δ’ ἀναθρῴσκων πέτεται κτυπέει δέ θ’ ὑπ’ αὐτοῦ
ὕλη ὃ δ’ ἀσφαλέως θέει ἔμπεδον εἷος ἵκηται
ἰσόπεδον τότε δ’ οὔ τι κυλίνδεται ἐσσύμενός περ
ῥέα διελεύσεσθαι κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν
κτείνων ἀλλ’ ὅτε δὴ πυκινῇς ἐνέκυρσε φάλαγξι
στῆ ῥα μάλ’ ἐγχριμφθείς οἳ δ’ ἀντίοι υἷες Ἀχαιῶν
παρμένετ’ οὔ τοι δηρὸν ἐμὲ σχήσουσιν Ἀχαιοὶ
ἀλλ’ ὀΐω χάσσονται ὑπ’ ἔγχεος εἰ ἐτεόν με
Δηΐφοβος δ’ ἐν τοῖσι μέγα φρονέων ἐβεβήκει
Πριαμίδης πρόσθεν δ’ ἔχεν ἀσπίδα πάντοσ’ ἐΐσην
Μηριόνης δ’ αὐτοῖο τιτύσκετο δουρὶ φαεινῷ
καὶ βάλεν οὐδ’ ἀφάμαρτε κατ’ ἀσπίδα πάντοσ’ ἐΐσην
ταυρείην τῆς δ’ οὔ τι διήλασεν ἀλλὰ πολὺ πρὶν
ἀσπίδα ταυρείην σχέθ’ ἀπὸ ἕο δεῖσε δὲ θυμῷ
ἔγχος Μηριόναο δαΐφρονος αὐτὰρ ὅ γ’ ἥρως
ἂψ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο χώσατο δ’ αἰνῶς
οἳ δ’ ἄλλοι μάρναντο βοὴ δ’ ἄσβεστος ὀρώρει
τόν ῥ’ υἱὸς Τελαμῶνος ὑπ’ οὔατος ἔγχεϊ μακρῷ
νύξ’ ἐκ δ’ ἔσπασεν ἔγχος ὃ δ’ αὖτ’ ἔπεσεν μελίη ὣς
ἥ τ’ ὄρεος κορυφῇ ἕκαθεν περιφαινομένοιο
Τεῦκρος δ’ ὁρμήθη μεμαὼς ἀπὸ τεύχεα δῦσαι
Ἕκτωρ δ’ ὁρμηθέντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
ἀλλ’ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος
τυτθόν ὃ δ’ Ἀμφίμαχον Κτεάτου υἷ’ Ἀκτορίωνος
Ἕκτωρ δ’ ὁρμήθη κόρυθα κροτάφοις ἀραρυῖαν
Αἴας δ’ ὁρμηθέντος ὀρέξατο δουρὶ φαεινῷ
Ἕκτορος ἀλλ’ οὔ πῃ χροὸς εἴσατο πᾶς δ’ ἄρα χαλκῷ
σμερδαλέῳ κεκάλυφθ’ ὃ δ’ ἄρ’ ἀσπίδος ὀμφαλὸν οὖτα
ὦσε δέ μιν σθένεϊ μεγάλῳ ὃ δὲ χάσσατ’ ὀπίσσω
νεκρῶν ἀμφοτέρων τοὺς δ’ ἐξείρυσσαν Ἀχαιοί
Ἴμβριον αὖτ’ Αἴαντε μεμαότε θούριδος ἀλκῆς
ὥς τε δύ’ αἶγα λέοντε κυνῶν ὕπο καρχαροδόντων
τεύχεα συλήτην κεφαλὴν δ’ ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆς
ἧκε δέ μιν σφαιρηδὸν ἑλιξάμενος δι’ ὁμίλου
ὀτρυνέων Δαναούς Τρώεσσι δὲ κήδεα τεῦχεν
Ἰδομενεὺς δ’ ἄρα οἱ δουρικλυτὸς ἀντεβόλησεν
ἐρχόμενος παρ’ ἑταίρου ὅ οἱ νέον ἐκ πολέμοιο
ἦλθε κατ’ ἰγνύην βεβλημένος ὀξέϊ χαλκῷ
τὸν μὲν ἑταῖροι ἔνεικαν ὃ δ’ ἰητροῖς ἐπιτείλας
Αἰτωλοῖσιν ἄνασσε θεὸς δ’ ὣς τίετο δήμῳ
ὦ Θόαν οὔ τις ἀνὴρ νῦν γ’ αἴτιος ὅσσον ἔγωγε
ὀτρύνεις δὲ καὶ ἄλλον ὅθι μεθιέντα ἴδηαι
τὼ νῦν μήτ’ ἀπόληγε κέλευέ τε φωτὶ ἑκάστῳ
τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων
ἐκ Τροίης ἀλλ’ αὖθι κυνῶν μέλπηθρα γένοιτο
ὅς τις ἐπ’ ἤματι τῷδε ἑκὼν μεθίῃσι μάχεσθαι
ἀλλ’ ἄγε τεύχεα δεῦρο λαβὼν ἴθι ταῦτα δ’ ἅμα χρὴ
σπεύδειν αἴ κ’ ὄφελός τι γενώμεθα καὶ δύ’ ἐόντε
συμφερτὴ δ’ ἀρετὴ πέλει ἀνδρῶν καὶ μάλα λυγρῶν
νῶϊ δὲ καί κ’ ἀγαθοῖσιν ἐπισταίμεσθα μάχεσθαι
Ἰδομενεὺς δ’ ὅτε δὴ κλισίην εὔτυκτον ἵκανε
βῆ δ’ ἴμεν ἀστεροπῇ ἐναλίγκιος ἥν τε Κρονίων
χειρὶ λαβὼν ἐτίναξεν ἀπ’ αἰγλήεντος Ὀλύμπου
Μηριόνης δ’ ἄρα οἱ θεράπων ἐῢς ἀντεβόλησεν
Μηριόνη Μόλου υἱὲ πόδας ταχὺ φίλταθ’ ἑταίρων
τίπτ’ ἦλθες πόλεμόν τε λιπὼν καὶ δηϊοτῆτα
ἦέ τευ ἀγγελίης μετ’ ἔμ’ ἤλυθες οὐδέ τοι αὐτὸς
τὸν δ’ αὖ Μηριόνης πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα
δούρατα δ’ αἴ κ’ ἐθέλῃσθα καὶ ἓν καὶ εἴκοσι δήεις
ἑσταότ’ ἐν κλισίῃ πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα
τώ μοι δούρατά τ’ ἔστι καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι
πόλλ’ ἔναρα Τρώων ἀλλ’ οὐ σχεδόν ἐστιν ἑλέσθαι
οὐδὲ γὰρ οὐδ’ ἐμέ φημι λελασμένον ἔμμεναι ἀλκῆς
οἶδ’ ἀρετὴν οἷός ἐσσι τί σε χρὴ ταῦτα λέγεσθαι
ἐς λόχον ἔνθα μάλιστ’ ἀρετὴ διαείδεται ἀνδρῶν
ἔνθ’ ὅ τε δειλὸς ἀνὴρ ὅς τ’ ἄλκιμος ἐξεφαάνθη
οὐδέ οἱ ἀτρέμας ἧσθαι ἐρητύετ’ ἐν φρεσὶ θυμός
ἀλλὰ μετοκλάζει καὶ ἐπ’ ἀμφοτέρους πόδας ἵζει
κῆρας ὀϊομένῳ πάταγος δέ τε γίγνετ’ ὀδόντων
τοῦ δ’ ἀγαθοῦ οὔ τ’ ἂρ τρέπεται χρὼς οὔτέ τι λίην
ταρβεῖ ἐπειδὰν πρῶτον ἐσίζηται λόχον ἀνδρῶν
οὐκ ἂν ἐν αὐχέν’ ὄπισθε πέσοι βέλος οὐδ’ ἐνὶ νώτῳ
ἀλλ’ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς
βῆ δὲ μετ’ Ἰδομενῆα μέγα πτολέμοιο μεμηλώς
ἕσπετο ὅς τ’ ἐφόβησε ταλάφρονά περ πολεμιστήν
τὼ μὲν ἄρ’ ἐκ Θρῄκης Ἐφύρους μέτα θωρήσσεσθον
ἠὲ μετὰ Φλεγύας μεγαλήτορας οὐδ’ ἄρα τώ γε
ἦ ἐπ’ ἀριστερόφιν ἐπεὶ οὔ ποθι ἔλπομαι οὕτω
Αἴαντές τε δύω Τεῦκρός θ’ ὃς ἄριστος Ἀχαιῶν
ἀνδρὶ δέ κ’ οὐκ εἴξειε μέγας Τελαμώνιος Αἴας
ὃς θνητός τ’ εἴη καὶ ἔδοι Δημήτερος ἀκτὴν
οὐδ’ ἂν Ἀχιλλῆϊ ῥηξήνορι χωρήσειεν
ἔν γ’ αὐτοσταδίῃ ποσὶ δ’ οὔ πως ἔστιν ἐρίζειν
νῶϊν δ’ ὧδ’ ἐπ’ ἀριστέρ’ ἔχε στρατοῦ ὄφρα τάχιστα
ἦρχ’ ἴμεν ὄφρ’ ἀφίκοντο κατὰ στρατὸν ᾗ μιν ἀνώγει
οἳ δ’ ὡς Ἰδομενῆα ἴδον φλογὶ εἴκελον ἀλκὴν
τῶν δ’ ὁμὸν ἵστατο νεῖκος ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν
ὡς δ’ ὅθ’ ὑπὸ λιγέων ἀνέμων σπέρχωσιν ἄελλαι
οἵ τ’ ἄμυδις κονίης μεγάλην ἱστᾶσιν ὀμίχλην
ὣς ἄρα τῶν ὁμόσ’ ἦλθε μάχη μέμασαν δ’ ἐνὶ θυμῷ
ἀλλήλους καθ’ ὅμιλον ἐναιρέμεν ὀξέϊ χαλκῷ
μακρῇς ἃς εἶχον ταμεσίχροας ὄσσε δ’ ἄμερδεν
ὃς τότε γηθήσειεν ἰδὼν πόνον οὐδ’ ἀκάχοιτο
τὼ δ’ ἀμφὶς φρονέοντε δύω Κρόνου υἷε κραταιὼ
ἦ μὰν ἀμφοτέροισιν ὁμὸν γένος ἠδ’ ἴα πάτρη
λάθρῃ δ’ αἰὲν ἔγειρε κατὰ στρατὸν ἀνδρὶ ἐοικώς
τοὶ δ’ ἔριδος κρατερῆς καὶ ὁμοιΐου πτολέμοιο
πεῖραρ ἐπαλλάξαντες ἐπ’ ἀμφοτέροισι τάνυσσαν
ἄρρηκτόν τ’ ἄλυτόν τε τὸ πολλῶν γούνατ’ ἔλυσεν
τῷ δ’ ὁ γέρων Πρίαμος ὑπό τ’ ἔσχετο καὶ κατένευσε
δωσέμεναι ὃ δὲ μάρναθ’ ὑποσχεσίῃσι πιθήσας
Ἰδομενεὺς δ’ αὐτοῖο τιτύσκετο δουρὶ φαεινῷ
καὶ βάλεν ὕψι βιβάντα τυχών οὐδ’ ἤρκεσε θώρηξ
χάλκεος ὃν φορέεσκε μέσῃ δ’ ἐν γαστέρι πῆξε
δούπησεν δὲ πεσών ὃ δ’ ἐπεύξατο φώνησέν τε
Ὀθρυονεῦ περὶ δή σε βροτῶν αἰνίζομ’ ἁπάντων
εἰ ἐτεὸν δὴ πάντα τελευτήσεις ὅσ’ ὑπέστης
Δαρδανίδῃ Πριάμῳ ὃ δ’ ὑπέσχετο θυγατέρα ἥν
καί κέ τοι ἡμεῖς ταῦτά γ’ ὑποσχόμενοι τελέσαιμεν
δοῖμεν δ’ Ἀτρεΐδαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην
ἀλλ’ ἕπε’ ὄφρ’ ἐπὶ νηυσὶ συνώμεθα ποντοπόροισιν
ἥρως Ἰδομενεύς τῷ δ’ Ἄσιος ἦλθ’ ἐπαμύντωρ
πεζὸς πρόσθ’ ἵππων τὼ δὲ πνείοντε κατ’ ὤμων
αἰὲν ἔχ’ ἡνίοχος θεράπων ὃ δὲ ἵετο θυμῷ
λαιμὸν ὑπ’ ἀνθερεῶνα διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν
ἤριπε δ’ ὡς ὅτε τις δρῦς ἤριπεν ἢ ἀχερωῒς
ἠὲ πίτυς βλωθρή τήν τ’ οὔρεσι τέκτονες ἄνδρες
ὣς ὃ πρόσθ’ ἵππων καὶ δίφρου κεῖτο τανυσθεὶς
οὐδ’ ὅ γ’ ἐτόλμησεν δηΐων ὑπὸ χεῖρας ἀλύξας
ἂψ ἵππους στρέψαι τὸν δ’ Ἀντίλοχος μενεχάρμης
δουρὶ μέσον περόνησε τυχών οὐδ’ ἤρκεσε θώρηξ
χάλκεος ὃν φορέεσκε μέσῃ δ’ ἐν γαστέρι πῆξεν
ἵππους δ’ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς
Ἰδομενεύς κρύφθη γὰρ ὑπ’ ἀσπίδι πάντοσ’ ἐΐσῃ
τὴν ἄρ’ ὅ γε ῥινοῖσι βοῶν καὶ νώροπι χαλκῷ
δινωτὴν φορέεσκε δύω κανόνεσσ’ ἀραρυῖαν
τῇ ὕπο πᾶς ἐάλη τὸ δ’ ὑπέρπτατο χάλκεον ἔγχος
ἔγχεος οὐδ’ ἅλιόν ῥα βαρείης χειρὸς ἀφῆκεν
ἀλλ’ ἔβαλ’ Ἱππασίδην Ὑψήνορα ποιμένα λαῶν
ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων εἶθαρ δ’ ὑπὸ γούνατ’ ἔλυσε
Δηΐφοβος δ’ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας
οὐ μὰν αὖτ’ ἄτιτος κεῖτ’ Ἄσιος ἀλλά ἕ φημι
ὣς ἔφατ’ Ἀργείοισι δ’ ἄχος γένετ’ εὐξαμένοιο
ἀλλ’ οὐδ’ ἀχνύμενός περ ἑοῦ ἀμέλησεν ἑταίρου
Ἰδομενεὺς δ’ οὐ λῆγε μένος μέγα ἵετο δ’ αἰεὶ
ἔνθ’ Αἰσυήταο διοτρεφέος φίλον υἱὸν
ἥρω’ Ἀλκάθοον γαμβρὸς δ’ ἦν Ἀγχίσαο
πρεσβυτάτην δ’ ὤπυιε θυγατρῶν Ἱπποδάμειαν
τὸν τόθ’ ὑπ’ Ἰδομενῆϊ Ποσειδάων ἐδάμασσε
οὔτε γὰρ ἐξοπίσω φυγέειν δύνατ’ οὔτ’ ἀλέασθαι
ἀλλ’ ὥς τε στήλην ἢ δένδρεον ὑψιπέτηλον
δὴ τότε γ’ αὖον ἄϋσεν ἐρεικόμενος περὶ δουρί
δούπησεν δὲ πεσών δόρυ δ’ ἐν κραδίῃ ἐπεπήγει
ἔγχεος ἔνθα δ’ ἔπειτ’ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης
Ἰδομενεὺς δ’ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας
Δηΐφοβ’ ἦ ἄρα δή τι ἐΐσκομεν ἄξιον εἶναι
δαιμόνι’ ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐναντίον ἵστασ’ ἐμεῖο
ὄφρα ἴδῃ οἷος Ζηνὸς γόνος ἐνθάδ’ ἱκάνω
Μίνως δ’ αὖ τέκεθ’ υἱὸν ἀμύμονα Δευκαλίωνα
Δευκαλίων δ’ ἐμὲ τίκτε πολέσσ’ ἄνδρεσσιν ἄνακτα
Κρήτῃ ἐν εὐρείῃ νῦν δ’ ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν
βῆναι ἐπ’ Αἰνείαν τὸν δ’ ὕστατον εὗρεν ὁμίλου
ἑσταότ’ αἰεὶ γὰρ Πριάμῳ ἐπεμήνιε δίῳ
οὕνεκ’ ἄρ’ ἐσθλὸν ἐόντα μετ’ ἀνδράσιν οὔ τι τίεσκεν
ἀλλ’ ἕπευ Ἀλκαθόῳ ἐπαμύνομεν ὅς σε πάρος γε
ἀλλ’ οὐκ Ἰδομενῆα φόβος λάβε τηλύγετον ὥς
ἀλλ’ ἔμεν’ ὡς ὅτε τις σῦς οὔρεσιν ἀλκὶ πεποιθώς
ὀφθαλμὼ δ’ ἄρα οἱ πυρὶ λάμπετον αὐτὰρ ὀδόντας
ὣς μένεν Ἰδομενεὺς δουρικλυτός οὐδ’ ὑπεχώρει
Αἰνείαν ἐπιόντα βοηθόον αὖε δ’ ἑταίρους
Ἀσκάλαφόν τ’ ἐσορῶν Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε
δεῦτε φίλοι καί μ’ οἴῳ ἀμύνετε δείδια δ’ αἰνῶς
καὶ δ’ ἔχει ἥβης ἄνθος ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον
εἰ γὰρ ὁμηλικίη γε γενοίμεθα τῷδ’ ἐπὶ θυμῷ
ὣς ἔφαθ’ οἳ δ’ ἄρα πάντες ἕνα φρεσὶ θυμὸν ἔχοντες
Αἰνείας δ’ ἑτέρωθεν ἐκέκλετο οἷς ἑτάροισι
Δηΐφοβόν τε Πάριν τ’ ἐσορῶν καὶ Ἀγήνορα δῖον
οἵ οἱ ἅμ’ ἡγεμόνες Τρώων ἔσαν αὐτὰρ ἔπειτα
λαοὶ ἕπονθ’ ὡς εἴ τε μετὰ κτίλον ἕσπετο μῆλα
πιόμεν’ ἐκ βοτάνης γάνυται δ’ ἄρα τε φρένα ποιμήν
οἳ δ’ ἀμφ’ Ἀλκαθόῳ αὐτοσχεδὸν ὁρμήθησαν
σμερδαλέον κονάβιζε τιτυσκομένων καθ’ ὅμιλον
ἀλλήλων δύο δ’ ἄνδρες ἀρήϊοι ἔξοχον ἄλλων
ἵεντ’ ἀλλήλων ταμέειν χρόα νηλέϊ χαλκῷ
αἰχμὴ δ’ Αἰνείαο κραδαινομένη κατὰ γαίης
ᾤχετ’ ἐπεί ῥ’ ἅλιον στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ὄρουσεν
Ἰδομενεὺς δ’ ἄρα Οἰνόμαον βάλε γαστέρα μέσσην
ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον διὰ δ’ ἔντερα χαλκὸς
ἤφυσ’ ὃ δ’ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ
Ἰδομενεὺς δ’ ἐκ μὲν νέκυος δολιχόσκιον ἔγχος
οὐ γὰρ ἔτ’ ἔμπεδα γυῖα ποδῶν ἦν ὁρμηθέντι
οὔτ’ ἄρ’ ἐπαΐξαι μεθ’ ἑὸν βέλος οὔτ’ ἀλέασθαι
τρέσσαι δ’ οὐκ ἔτι ῥίμφα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο
ἀλλ’ ὅ γε καὶ τόθ’ ἅμαρτεν ὃ δ’ Ἀσκάλαφον βάλε δουρὶ
υἱὸν Ἐνυαλίοιο δι’ ὤμου δ’ ὄβριμον ἔγχος
ἔσχεν ὃ δ’ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ
οὐδ’ ἄρα πώ τι πέπυστο βριήπυος ὄβριμος Ἄρης
ἀλλ’ ὅ γ’ ἄρ’ ἄκρῳ Ὀλύμπῳ ὑπὸ χρυσέοισι νέφεσσιν
οἳ δ’ ἀμφ’ Ἀσκαλάφῳ αὐτοσχεδὸν ὁρμήθησαν
Δηΐφοβος μὲν ἀπ’ Ἀσκαλάφου πήληκα φαεινὴν
δουρὶ βραχίονα τύψεν ἐπάλμενος ἐκ δ’ ἄρα χειρὸς
Μηριόνης δ’ ἐξ αὖτις ἐπάλμενος αἰγυπιὸς ὣς
ἂψ δ’ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο τὸν δὲ Πολίτης
ἐξῆγεν πολέμοιο δυσηχέος ὄφρ’ ἵκεθ’ ἵππους
ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ’ ἔχοντες
τειρόμενον κατὰ δ’ αἷμα νεουτάτου ἔρρεε χειρός
ἔνθ’ Αἰνέας Ἀφαρῆα Καλητορίδην ἐπορούσας
λαιμὸν τύψ’ ἐπὶ οἷ τετραμμένον ὀξέϊ δουρί
ἐκλίνθη δ’ ἑτέρωσε κάρη ἐπὶ δ’ ἀσπὶς ἑάφθη
οὔτασ’ ἐπαΐξας ἀπὸ δὲ φλέβα πᾶσαν ἔκερσεν
ἥ τ’ ἀνὰ νῶτα θέουσα διαμπερὲς αὐχέν’ ἱκάνει
τὴν ἀπὸ πᾶσαν ἔκερσεν ὃ δ’ ὕπτιος ἐν κονίῃσι
Ἀντίλοχος δ’ ἐπόρουσε καὶ αἴνυτο τεύχε’ ἀπ’ ὤμων
οὐ μὲν γάρ ποτ’ ἄνευ δηΐων ἦν ἀλλὰ κατ’ αὐτοὺς
στρωφᾶτ’ οὐδέ οἱ ἔγχος ἔχ’ ἀτρέμας ἀλλὰ μάλ’ αἰεὶ
ἀλλ’ οὐ λῆθ’ Ἀδάμαντα τιτυσκόμενος καθ’ ὅμιλον
καὶ τὸ μὲν αὐτοῦ μεῖν’ ὥς τε σκῶλος πυρίκαυστος
ἐν σάκει Ἀντιλόχοιο τὸ δ’ ἥμισυ κεῖτ’ ἐπὶ γαίης
Μηριόνης δ’ ἀπιόντα μετασπόμενος βάλε δουρὶ
γίγνετ’ Ἄρης ἀλεγεινὸς ὀϊζυροῖσι βροτοῖσιν
ἔνθά οἱ ἔγχος ἔπηξεν ὃ δ’ ἑσπόμενος περὶ δουρὶ
ἤσπαιρ’ ὡς ὅτε βοῦς τόν τ’ οὔρεσι βουκόλοι ἄνδρες
ὄφρά οἱ ἐκ χροὸς ἔγχος ἀνεσπάσατ’ ἐγγύθεν ἐλθὼν
Δηΐπυρον δ’ Ἕλενος ξίφεϊ σχεδὸν ἤλασε κόρσην
τὸν δὲ κατ’ ὀφθαλμῶν ἐρεβεννὴ νὺξ ἐκάλυψεν
Ἀτρεΐδην δ’ ἄχος εἷλε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον
βῆ δ’ ἐπαπειλήσας Ἑλένῳ ἥρωϊ ἄνακτι
τὼ δ’ ἄρ’ ὁμαρτήδην ὃ μὲν ἔγχεϊ ὀξυόεντι
ἵετ’ ἀκοντίσσαι ὃ δ’ ἀπὸ νευρῆφιν ὀϊστῷ
θώρηκος γύαλον ἀπὸ δ’ ἔπτατο πικρὸς ὀϊστός
ὡς δ’ ὅτ’ ἀπὸ πλατέος πτυόφιν μεγάλην κατ’ ἀλωὴν
Ἀτρεΐδης δ’ ἄρα χεῖρα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
τὴν βάλεν ᾗ ῥ’ ἔχε τόξον ἐΰξοον ἐν δ’ ἄρα τόξῳ
χεῖρα παρακρεμάσας τὸ δ’ ἐφέλκετο μείλινον ἔγχος
Πείσανδρος δ’ ἰθὺς Μενελάου κυδαλίμοιο
ἤϊε τὸν δ’ ἄγε μοῖρα κακὴ θανάτοιο τέλος δὲ
ἔσχεθε γὰρ σάκος εὐρύ κατεκλάσθη δ’ ἐνὶ καυλῷ
ἆλτ’ ἐπὶ Πεισάνδρῳ ὃ δ’ ὑπ’ ἀσπίδος εἵλετο καλὴν
μακρῷ ἐϋξέστῳ ἅμα δ’ ἀλλήλων ἐφίκοντο
ῥινὸς ὕπερ πυμάτης λάκε δ’ ὀστέα τὼ δέ οἱ ὄσσε
τεύχεά τ’ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα
Ζηνὸς ἐριβρεμέτεω χαλεπὴν ἐδείσατε μῆνιν
ξεινίου ὅς τέ ποτ’ ὔμμι διαφθέρσει πόλιν αἰπήν
μὰψ οἴχεσθ’ ἀνάγοντες ἐπεὶ φιλέεσθε παρ’ αὐτῇ
νῦν αὖτ’ ἐν νηυσὶν μενεαίνετε ποντοπόροισι
πῦρ ὀλοὸν βαλέειν κτεῖναι δ’ ἥρωας Ἀχαιούς
ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν σέο δ’ ἐκ τάδε πάντα πέλονται
τῶν πέρ τις καὶ μᾶλλον ἐέλδεται ἐξ ἔρον εἷναι
ὣς εἰπὼν τὰ μὲν ἔντε’ ἀπὸ χροὸς αἱματόεντα
αὐτὸς δ’ αὖτ’ ἐξ αὖτις ἰὼν προμάχοισιν ἐμίχθη
ἐς τροίην οὐδ’ αὖτις ἀφίκετο πατρίδα γαῖαν
ὅς ῥα τότ’ Ἀτρεΐδαο μέσον σάκος οὔτασε δουρὶ
Μηριόνης δ’ ἀπιόντος ἵει χαλκήρε’ ὀϊστόν
καί ῥ’ ἔβαλε γλουτὸν κάτα δεξιόν αὐτὰρ ὀϊστὸς
ἀντικρὺ κατὰ κύστιν ὑπ’ ὀστέον ἐξεπέρησεν
ἑζόμενος δὲ κατ’ αὖθι φίλων ἐν χερσὶν ἑταίρων
κεῖτο ταθείς ἐκ δ’ αἷμα μέλαν ῥέε δεῦε δὲ γαῖαν
ἐς δίφρον δ’ ἀνέσαντες ἄγον προτὶ Ἴλιον ἱρὴν
ποινὴ δ’ οὔ τις παιδὸς ἐγίγνετο τεθνηῶτος
τοῦ ὅ γε χωόμενος προΐει χαλκήρε’ ὀϊστόν
ἀφνειός τ’ ἀγαθός τε Κορινθόθι οἰκία ναίων
ὅς ῥ’ εὖ εἰδὼς κῆρ’ ὀλοὴν ἐπὶ νηὸς ἔβαινε
νούσῳ ὑπ’ ἀργαλέῃ φθίσθαι οἷς ἐν μεγάροισιν
ἢ μετ’ Ἀχαιῶν νηυσὶν ὑπὸ Τρώεσσι δαμῆναι
τώ ῥ’ ἅμα τ’ ἀργαλέην θωὴν ἀλέεινεν Ἀχαιῶν
τὸν βάλ’ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος ὦκα δὲ θυμὸς
ᾤχετ’ ἀπὸ μελέων στυγερὸς δ’ ἄρα μιν σκότος εἷλεν
Ἕκτωρ δ’ οὐκ ἐπέπυστο Διῒ φίλος οὐδέ τι ᾔδη
ὅττί ῥά οἱ νηῶν ἐπ’ ἀριστερὰ δηϊόωντο
λαοὶ ὑπ’ Ἀργείων τάχα δ’ ἂν καὶ κῦδος Ἀχαιῶν
ὄτρυν’ Ἀργείους πρὸς δὲ σθένει αὐτὸς ἄμυνεν
ἀλλ’ ἔχεν ᾗ τὰ πρῶτα πύλας καὶ τεῖχος ἐσᾶλτο
ἔνθ’ ἔσαν Αἴαντός τε νέες καὶ Πρωτεσιλάου
θῖν’ ἔφ’ ἁλὸς πολιῆς εἰρυμέναι αὐτὰρ ὕπερθε