pletcher/homeric-speech-narrative-by-line huggingface dataset:
οἳ μὲν Ἀθηναίων προλελεγμένοι ἐν δ’ ἄρα τοῖσιν
ἦρχ’ υἱὸς Πετεῶο Μενεσθεύς οἳ δ’ ἅμ’ ἕποντο
Φείδας τε Στιχίος τε Βίας τ’ ἐΰς αὐτὰρ Ἐπειῶν
γνωτὸν μητρυιῆς Ἐριώπιδος ἣν ἔχ’ Ὀϊλεύς
Αἴας δ’ οὐκέτι πάμπαν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱὸς
ἵστατ’ ἀπ’ Αἴαντος Τελαμωνίου οὐδ’ ἠβαιόν
ἀλλ’ ὥς τ’ ἐν νειῷ βόε οἴνοπε πηκτὸν ἄροτρον
ἶσον θυμὸν ἔχοντε τιταίνετον ἀμφὶ δ’ ἄρά σφι
ὣς τὼ παρβεβαῶτε μάλ’ ἕστασαν ἀλλήλοιιν
ἀλλ’ ἤτοι Τελαμωνιάδῃ πολλοί τε καὶ ἐσθλοὶ
λαοὶ ἕπονθ’ ἕταροι οἵ οἱ σάκος ἐξεδέχοντο
ὁππότε μιν κάματός τε καὶ ἱδρὼς γούναθ’ ἵκοιτο
οὐδ’ ἄρ’ Ὀϊλιάδῃ μεγαλήτορι Λοκροὶ ἕποντο
οὐδ’ ἔχον ἀσπίδας εὐκύκλους καὶ μείλινα δοῦρα
ἀλλ’ ἄρα τόξοισιν καὶ ἐϋστρεφεῖ οἶος ἀώτῳ
Ἴλιον εἰς ἅμ’ ἕποντο πεποιθότες οἷσιν ἔπειτα
δή ῥα τόθ’ οἳ μὲν πρόσθε σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισι
οἳ δ’ ὄπιθεν βάλλοντες ἐλάνθανον οὐδέ τι χάρμης
ἀλλ’ οὔ πως ἅμα πάντα δυνήσεαι αὐτὸς ἑλέσθαι
ἄλλῳ δ’ ὀρχηστύν ἑτέρῳ κίθαριν καὶ ἀοιδήν
ἄλλῳ δ’ ἐν στήθεσσι τιθεῖ νόον εὐρύοπα Ζεὺς
ἐσθλόν τοῦ δέ τε πολλοὶ ἐπαυρίσκοντ’ ἄνθρωποι
καί τε πολέας ἐσάωσε μάλιστα δὲ καὐτὸς ἀνέγνω
ἀλλ’ ἀναχασσάμενος κάλει ἐνθάδε πάντας ἀρίστους
ἔνθεν δ’ ἂν μάλα πᾶσαν ἐπιφρασσαίμεθα βουλὴν
αἴ κ’ ἐθέλῃσι θεὸς δόμεναι κράτος ἦ κεν ἔπειτα
αἶψα δ’ ἐλεύσομαι αὖτις ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπιτείλω
κεκλήγων διὰ δὲ Τρώων πέτετ’ ἠδ’ ἐπικούρων
οἳ δ’ ἐς Πανθοΐδην ἀγαπήνορα Πουλυδάμαντα
πάντες ἐπεσσεύοντ’ ἐπεὶ Ἕκτορος ἔκλυον αὐδήν
αὐτὰρ ὃ Δηΐφοβόν τε βίην θ’ Ἑλένοιο ἄνακτος
Ἀσιάδην τ’ Ἀδάμαντα καὶ Ἄσιον Ὑρτάκου υἱὸν
τοὺς δ’ εὗρ’ οὐκέτι πάμπαν ἀπήμονας οὐδ’ ἀνολέθρους
ἀλλ’ οἳ μὲν δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσιν Ἀχαιῶν
χερσὶν ὑπ’ Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες
οἳ δ’ ἐν τείχει ἔσαν βεβλημένοι οὐτάμενοί τε
τὸν δὲ τάχ’ εὗρε μάχης ἐπ’ ἀριστερὰ δακρυοέσσης
θαρσύνονθ’ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι
ἀγχοῦ δ’ ἱστάμενος προσέφη αἰσχροῖς ἐπέεσσι
ποῦ τοι Δηΐφοβός τε βίη θ’ Ἑλένοιο ἄνακτος
Ἀσιάδης τ’ Ἀδάμας ἠδ’ Ἄσιος Ὑρτάκου υἱός
ποῦ δέ τοι Ὀθρυονεύς νῦν ὤλετο πᾶσα κατ’ ἄκρης
ἄλλοτε δή ποτε μᾶλλον ἐρωῆσαι πολέμοιο
μέλλω ἐπεὶ οὐδ’ ἐμὲ πάμπαν ἀνάλκιδα γείνατο μήτηρ
ἐκ τοῦ δ’ ἐνθάδ’ ἐόντες ὁμιλέομεν Δαναοῖσι
οἴω Δηΐφοβός τε βίη θ’ Ἑλένοιο ἄνακτος
ἀμφοτέρω κατὰ χεῖρα φόνον δ’ ἤμυνε Κρονίων
νῦν δ’ ἄρχ’ ὅππῃ σε κραδίη θυμός τε κελεύει
ἡμεῖς δ’ ἐμμεμαῶτες ἅμ’ ἑψόμεθ’ οὐδέ τί φημι
πὰρ δύναμιν δ’ οὐκ ἔστι καὶ ἐσσύμενον πολεμίζειν
βὰν δ’ ἴμεν ἔνθα μάλιστα μάχη καὶ φύλοπις ἦεν
Πάλμύν τ’ Ἀσκάνιόν τε Μόρυν θ’ υἷ’ Ἱπποτίωνος
οἵ ῥ’ ἐξ Ἀσκανίης ἐριβώλακος ἦλθον ἀμοιβοὶ
οἳ δ’ ἴσαν ἀργαλέων ἀνέμων ἀτάλαντοι ἀέλλῃ
ἥ ῥά θ’ ὑπὸ βροντῆς πατρὸς Διὸς εἶσι πέδον δέ
θεσπεσίῳ δ’ ὁμάδῳ ἁλὶ μίσγεται ἐν δέ τε πολλὰ
κυρτὰ φαληριόωντα πρὸ μέν τ’ ἄλλ’ αὐτὰρ ἐπ’ ἄλλα
ὣς Τρῶες πρὸ μὲν ἄλλοι ἀρηρότες αὐτὰρ ἐπ’ ἄλλοι
χαλκῷ μαρμαίροντες ἅμ’ ἡγεμόνεσσιν ἕποντο
Ἕκτωρ δ’ ἡγεῖτο βροτολοιγῷ ἶσος Ἄρηϊ
ῥινοῖσιν πυκινήν πολλὸς δ’ ἐπελήλατο χαλκός
πάντῃ δ’ ἀμφὶ φάλαγγας ἐπειρᾶτο προποδίζων
ἀλλ’ οὐ σύγχει θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν
σοὶ δ’ αὐτῷ φημὶ σχεδὸν ἔμμεναι ὁππότε φεύγων
οἵ σε πόλιν δ’ οἴσουσι κονίοντες πεδίοιο
αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπὶ δ’ ἴαχε λαὸς Ἀχαιῶν
θάρσυνος οἰωνῷ ὃ δ’ ἀμείβετο φαίδιμος Ἕκτωρ
πᾶσι μάλ’ ἐν δὲ σὺ τοῖσι πεφήσεαι αἴ κε ταλάσσῃς
δάψει ἀτὰρ Τρώων κορέεις κύνας ἠδ’ οἰωνοὺς
ἠχῇ θεσπεσίῃ ἐπὶ δ’ ἴαχε λαὸς ὄπισθεν
Ἀργεῖοι δ’ ἑτέρωθεν ἐπίαχον οὐδὲ λάθοντο
ἀλκῆς ἀλλ’ ἔμενον Τρώων ἐπιόντας ἀρίστους
ἠχὴ δ’ ἀμφοτέρων ἵκετ’ αἰθέρα καὶ Διὸς αὐγάς
Νέστορα δ’ οὐκ ἔλαθεν ἰαχὴ πίνοντά περ ἔμπης
ἀλλ’ Ἀσκληπιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
χαλκῷ παμφαῖνον ὃ δ’ ἔχ’ ἀσπίδα πατρὸς ἑοῖο
στῆ δ’ ἐκτὸς κλισίης τάχα δ’ εἴσιδεν ἔργον ἀεικὲς
ὡς δ’ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ
αὔτως οὐδ’ ἄρα τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε
διχθάδι’ ἢ μεθ’ ὅμιλον ἴοι Δαναῶν ταχυπώλων
ἦε μετ’ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν
βῆναι ἐπ’ Ἀτρεΐδην οἳ δ’ ἀλλήλους ἐνάριζον
πολλὸν γάρ ῥ’ ἀπάνευθε μάχης εἰρύατο νῆες
θῖν’ ἔφ’ ἁλὸς πολιῆς τὰς γὰρ πρώτας πεδίον δὲ
οὐδὲ γὰρ οὐδ’ εὐρύς περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας
τώ ῥ’ οἵ γ’ ὀψείοντες ἀϋτῆς καὶ πολέμοιο
τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦρ’ ἀφικάνεις
ὥς ποτ’ ἐπηπείλησεν ἐνὶ Τρώεσσ’ ἀγορεύων
οὐδ’ ἐθέλουσι μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσι
ἦ δὴ ταῦτά γ’ ἑτοῖμα τετεύχαται οὐδέ κεν ἄλλως
οἳ δ’ ἐπὶ νηυσὶ θοῇσι μάχην ἀλίαστον ἔχουσι
νωλεμές οὐδ’ ἂν ἔτι γνοίης μάλα περ σκοπιάζων
ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται ἀϋτὴ δ’ οὐρανὸν ἵκει
εἴ τι νόος ῥέξει πόλεμον δ’ οὐκ ἄμμε κελεύω
τεῖχος δ’ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον οὐδέ τι τάφρος
ἀλλ’ ἄγεθ’ ὡς ἂν ἐγὼν εἴπω πειθώμεθα πάντες
ὕψι δ’ ἐπ’ εὐνάων ὁρμίσσομεν εἰς ὅ κεν ἔλθῃ
οὐ γάρ τις νέμεσις φυγέειν κακόν οὐδ’ ἀνὰ νύκτα
οὐλόμεν’ αἴθ’ ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου
σημαίνειν μὴ δ’ ἄμμιν ἀνασσέμεν οἷσιν ἄρα Ζεὺς
καλλείψειν ἧς εἵνεκ’ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά
σίγα μή τίς τ’ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ
σκηπτοῦχός τ’ εἴη καί οἱ πειθοίατο λαοὶ
τοσσοίδ’ ὅσσοισιν σὺ μετ’ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις
νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ’ ἑλκέμεν ὄφρ’ ἔτι μᾶλλον
ἡμῖν δ’ αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ
σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ’ ἑλκομενάων
ἀλλ’ ἀποπαπτανέουσιν ἐρωήσουσι δὲ χάρμης
νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ’ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν
νῦν δ’ εἴη ὃς τῆσδέ γ’ ἀμείνονα μῆτιν ἐνίσποι
ἐγγὺς ἀνήρ οὐ δηθὰ ματεύσομεν αἴ κ’ ἐθέλητε
οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ’ ὑμῖν
πατρὸς δ’ ἐξ ἀγαθοῦ καὶ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι
οἴκεον δ’ ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι
Ἄγριος ἠδὲ Μέλας τρίτατος δ’ ἦν ἱππότα Οἰνεὺς
πατρὸς ἐμοῖο πατήρ ἀρετῇ δ’ ἦν ἔξοχος αὐτῶν
ἀλλ’ ὃ μὲν αὐτόθι μεῖνε πατὴρ δ’ ἐμὸς Ἄργεϊ νάσθη
πλαγχθείς ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι
Ἀδρήστοιο δ’ ἔγημε θυγατρῶν ναῖε δὲ δῶμα
πολλὰ δέ οἱ πρόβατ’ ἔσκε κέκαστο δὲ πάντας Ἀχαιοὺς
ἐγχείῃ τὰ δὲ μέλλετ’ ἀκουέμεν εἰ ἐτεόν περ
μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ’ ἐῢ εἴπω
δεῦτ’ ἴομεν πόλεμον δὲ καὶ οὐτάμενοί περ ἀνάγκῃ
ἔνθα δ’ ἔπειτ’ αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος
ἐκ βελέων μή πού τις ἐφ’ ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται
ἄλλους δ’ ὀτρύνοντες ἐνήσομεν οἳ τὸ πάρος περ
θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσ’ οὐδὲ μάχονται
βὰν δ’ ἴμεν ἦρχε δ’ ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
οὐδ’ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος
ἀλλὰ μετ’ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς
δεξιτερὴν δ’ ἕλε χεῖρ’ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
δερκομένῳ ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι φρένες οὐδ’ ἠβαιαί
ἀλλ’ ὃ μὲν ὣς ἀπόλοιτο θεὸς δέ ἑ σιφλώσειε
σοὶ δ’ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν
ἀλλ’ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον σὺ δ’ ἐπόψεαι αὐτὸς
ὣς εἰπὼν μέγ’ ἄϋσεν ἐπεσσύμενος πεδίοιο
ἧκεν Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ’ ἑκάστῳ
Ἥρη δ’ εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι
στᾶσ’ ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ ῥίου αὐτίκα δ’ ἔγνω
Ζῆνα δ’ ἐπ’ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης
μερμήριξε δ’ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη
ᾗ χροιῇ τῷ δ’ ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε
βῆ δ’ ἴμεν ἐς θάλαμον τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν
κληῗδι κρυπτῇ τὴν δ’ οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν
ἔνθ’ ἥ γ’ εἰσελθοῦσα θύρας ἐπέθηκε φαεινάς
λύματα πάντα κάθηρεν ἀλείψατο δὲ λίπ’ ἐλαίῳ
ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ’ ἀϋτμή
τῷ ῥ’ ἥ γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας
ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθ’ ὅν οἱ Ἀθήνη
ἔξυσ’ ἀσκήσασα τίθει δ’ ἐνὶ δαίδαλα πολλά
χρυσείῃς δ’ ἐνετῇσι κατὰ στῆθος περονᾶτο
ἐν δ’ ἄρα ἕρματα ἧκεν ἐϋτρήτοισι λοβοῖσι
τρίγληνα μορόεντα χάρις δ’ ἀπελάμπετο πολλή
κρηδέμνῳ δ’ ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων
καλῷ νηγατέῳ λευκὸν δ’ ἦν ἠέλιος ὥς
βῆ ῥ’ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο καλεσσαμένη δ’ Ἀφροδίτην
οὕνεκ’ ἐγὼ Δαναοῖσι σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις
τὴν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη
οἵ μ’ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ’ ἀτίταλλον
δεξάμενοι Ῥείας ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς
τοὺς εἶμ’ ὀψομένη καί σφ’ ἄκριτα νείκεα λύσω
τὴν δ’ αὖτε προσέειπε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη
οὐκ ἔστ’ οὐδὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι
ἔνθ’ ἔνι μὲν φιλότης ἐν δ’ ἵμερος ἐν δ’ ὀαριστὺς
πάρφασις ἥ τ’ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων
τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τ’ ἔφατ’ ἔκ τ’ ὀνόμαζε
μειδήσασα δ’ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ
Ἥρη δ’ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο
Πιερίην δ’ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν
σεύατ’ ἐφ’ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα
ἐξ Ἀθόω δ’ ἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα
Λῆμνον δ’ εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος
ἔνθ’ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο
ἔν τ’ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ’ ἔφατ’ ἔκ τ’ ὀνόμαζεν
Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ’ ἀνθρώπων
ἠμὲν δή ποτ’ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες ἠδ’ ἔτι καὶ νῦν
κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπ’ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ
αὐτίκ’ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι
χρύσεον Ἥφαιστος δέ κ’ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις
τεύξει’ ἀσκήσας ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει
τὴν δ’ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε νήδυμος Ὕπνος
Ζηνὸς δ’ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην
οὐδὲ κατευνήσαιμ’ ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι
ὄρσασ’ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας
καί μιν ἔπειτα Κόων δ’ εὖ ναιομένην ἀπένεικας
νόσφι φίλων πάντων ὃ δ’ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε
ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς ἐμὲ δ’ ἔξοχα πάντων
ζήτει καί κέ μ’ ἄϊστον ἀπ’ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ
τὴν ἱκόμην φεύγων ὃ δ’ ἐπαύσατο χωόμενός περ
νῦν αὖ τοῦτό μ’ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι
τὸν δ’ αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη
ἀλλ’ ἴθ’ ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων
ὣς φάτο χήρατο δ’ Ὕπνος ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα
τῇ δ’ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην ἵνα νῶϊν ἅπαντες
μάρτυροι ὦσ’ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες
Πασιθέην ἧς τ’ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα
ὄμνυε δ’ ὡς ἐκέλευε θεοὺς δ’ ὀνόμηνεν ἅπαντας
αὐτὰρ ἐπεί ῥ’ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον
Ἴδην δ’ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν
Λεκτόν ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα τὼ δ’ ἐπὶ χέρσου
βήτην ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη
ἔνθ’ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι
εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον ἣ τότ’ ἐν Ἴδῃ
μακροτάτη πεφυυῖα δι’ ἠέρος αἰθέρ’ ἵκανεν
ἔνθ’ ἧστ’ ὄζοισιν πεπυκασμένος εἰλατίνοισιν
ὄρνιθι λιγυρῇ ἐναλίγκιος ἥν τ’ ἐν ὄρεσσι
ὡς δ’ ἴδεν ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν
στῆ δ’ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τ’ ἔφατ’ ἔκ τ’ ὀνόμαζεν
Ἥρη πῇ μεμαυῖα κατ’ Οὐλύμπου τόδ’ ἱκάνεις
ἵπποι δ’ οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κ’ ἐπιβαίης
οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ’ ἀτίταλλον
ἵπποι δ’ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης
ἑστᾶσ’ οἵ μ’ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν
νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατ’ Οὐλύμπου τόδ’ ἱκάνω
νῶϊ δ’ ἄγ’ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε
οὐ γάρ πώ ποτέ μ’ ὧδε θεᾶς ἔρος οὐδὲ γυναικὸς
οὐδ’ ὁπότ’ ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο
ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωρ’ ἀτάλαντον
οὐδ’ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης
οὐδ’ ὅτε Φοίνικος κούρης τηλεκλειτοῖο
ἣ τέκε μοι Μίνων τε καὶ ἀντίθεον Ῥαδάμανθυν
οὐδ’ ὅτε περ Σεμέλης οὐδ’ Ἀλκμήνης ἐνὶ Θήβῃ
ἥ ῥ’ Ἡρακλῆα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα
οὐδ’ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης
οὐδ’ ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος οὐδὲ σεῦ αὐτῆς
πῶς κ’ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων
εὕδοντ’ ἀθρήσειε θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν
ἀλλ’ εἰ δή ῥ’ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ
ἔνθ’ ἴομεν κείοντες ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή
Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τιν’ ἀνδρῶν
χρύσεον οὐδ’ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ
τοῖσι δ’ ὑπὸ χθὼν δῖα φύεν νεοθηλέα ποίην
λωτόν θ’ ἑρσήεντα ἰδὲ κρόκον ἠδ’ ὑάκινθον
πυκνὸν καὶ μαλακόν ὃς ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ’ ἔεργε
καλὴν χρυσείην στιλπναὶ δ’ ἀπέπιπτον ἔερσαι
ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς ἔχε δ’ ἀγκὰς ἄκοιτιν
καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ ὄφρ’ ἔτι εὕδει
Ζεύς ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμ’ ἐκάλυψα
Ἥρη δ’ ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι
ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ’ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ’ ἀνθρώπων
τὸν δ’ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν
αὐτίκα δ’ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν
Ἀργεῖοι καὶ δ’ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην
ἀλλ’ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ’ Ἀχιλλεὺς
κείνου δ’ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται εἴ κεν οἳ ἄλλοι
ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ’ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν
κρύψαντες χερσίν τε τὰ μακρότατ’ ἔγχε’ ἑλόντες
ἴομεν αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι οὐδ’ ἔτι φημὶ
ὃς δέ κ’ ἀνὴρ μενέχαρμος ἔχει δ’ ὀλίγον σάκος ὤμῳ
χείρονι φωτὶ δότω ὃ δ’ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω
τοὺς δ’ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ
οἰχόμενοι δ’ ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχε’ ἄμειβον
αὐτὰρ ἐπεί ῥ’ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν
βάν ῥ’ ἴμεν ἦρχε δ’ ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων
εἴκελον ἀστεροπῇ τῷ δ’ οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι
Τρῶας δ’ αὖθ’ ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ
δή ῥα τότ’ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν
ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν ὃ δ’ Ἀργείοισιν ἀρήγων
ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ
οὔρεος ἐν βήσσῃς ὅτε τ’ ὤρετο καιέμεν ὕλην
οὔτ’ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι
δεινὸν ἀϋσάντων ὅτ’ ἐπ’ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν
ἔγχει ἐπεὶ τέτραπτο πρὸς ἰθύ οἱ οὐδ’ ἀφάμαρτε
τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα χώσατο δ’ Ἕκτωρ
τὸν μὲν ἔπειτ’ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας
στρόμβον δ’ ὣς ἔσσευε βαλών περὶ δ’ ἔδραμε πάντῃ
ὡς δ’ ὅθ’ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς
πρόρριζος δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ
ἐξ αὐτῆς τὸν δ’ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται
ὣς ἔπεσ’ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι
χειρὸς δ’ ἔκβαλεν ἔγχος ἐπ’ αὐτῷ δ’ ἀσπὶς ἑάφθη
οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν
αἰχμάς ἀλλ’ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν
Σαρπηδών τ’ ἀρχὸς Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων
τῶν δ’ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν ἀλλὰ πάροιθεν
ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ τὸν δ’ ἄρ’ ἑταῖροι
χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου ὄφρ’ ἵκεθ’ ἵππους
ἀλλ’ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο
χεῦαν ὃ δ’ ἀμπνύνθη καὶ ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν
ἑζόμενος δ’ ἐπὶ γοῦνα κελαινεφὲς αἷμ’ ἀπέμεσσεν
αὖτις δ’ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί τὼ δέ οἱ ὄσσε
νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα βέλος δ’ ἔτι θυμὸν ἐδάμνα
Ἀργεῖοι δ’ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα
Ἤνοπι βουκολέοντι παρ’ ὄχθας Σατνιόεντος
οὖτα κατὰ λαπάρην ὃ δ’ ἀνετράπετ’ ἀμφὶ δ’ ἄρ’ αὐτῷ
τῷ δ’ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ
υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο δι’ ὤμου δ’ ὄβριμον ἔγχος
Πουλυδάμας δ’ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας
οὐ μὰν αὖτ’ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο
καρπαλίμως δ’ ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
Πουλυδάμας δ’ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν
λικριφὶς ἀΐξας κόμισεν δ’ Ἀντήνορος υἱὸς
τόν ῥ’ ἔβαλεν κεφαλῆς τε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ
νείατον ἀστράγαλον ἀπὸ δ’ ἄμφω κέρσε τένοντε
οὔδεϊ πλῆντ’ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος
Αἴας δ’ αὖτ’ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι
ἦ ῥ’ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι
ἦ ῥ’ εὖ γιγνώσκων Τρῶας δ’ ἄχος ἔλλαβε θυμόν
ἔνθ’ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ
ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς ὃ δ’ ὕφελκε ποδοῖιν
τῷ δ’ Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας
οὔ θην οἴοισίν γε πόνος τ’ ἔσεται καὶ ὀϊζὺς
ἡμῖν ἀλλά ποθ’ ὧδε κατακτενέεσθε καὶ ὔμμες
φράζεσθ’ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει
ὁρμήθη δ’ Ἀκάμαντος ὃ δ’ οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν
Πηνελέωο ἄνακτος ὃ δ’ οὔτασεν Ἰλιονῆα
τῷ δ’ ἄρ’ ὑπὸ μήτηρ μοῦνον τέκεν Ἰλιονῆα
τὸν τόθ’ ὑπ’ ὀφρύος οὖτα κατ’ ὀφθαλμοῖο θέμεθλα
ἐκ δ’ ὦσε γλήνην δόρυ δ’ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ
καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν ὃ δ’ ἕζετο χεῖρε πετάσσας
αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη ἔτι δ’ ὄβριμον ἔγχος
ὣς φάτο τοὺς δ’ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα
ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντ’ ἀνδράγρι’ Ἀχαιῶν
ἤρατ’ ἐπεί ῥ’ ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος
Φάλκην δ’ Ἀντίλοχος καὶ Μέρμερον ἐξενάριξε
Τεῦκρος δὲ Προθόωνά τ’ ἐνήρατο καὶ Περιφήτην
Ἀτρεΐδης δ’ ἄρ’ ἔπειθ’ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν
οὖτα κατὰ λαπάρην διὰ δ’ ἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε
δῃώσας ψυχὴ δὲ κατ’ οὐταμένην ὠτειλὴν
ἔσσυτ’ ἐπειγομένη τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε
πλείστους δ’ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός
ἀνδρῶν τρεσσάντων ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ
οἳ μὲν δὴ παρ’ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες
στῆ δ’ ἄρ’ ἀναΐξας ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς
Ἕκτορα δ’ ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον ἀμφὶ δ’ ἑταῖροι
εἵαθ’ ὃ δ’ ἀργαλέῳ ἔχετ’ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων
αἷμ’ ἐμέων ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλ’ Ἀχαιῶν
δεινὰ δ’ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν
οὐ μὰν οἶδ’ εἰ αὖτε κακορραφίης ἀλεγεινῆς
ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τ’ ἐκρέμω ὑψόθεν ἐκ δὲ ποδοῖιν
χρύσεον ἄρρηκτον σὺ δ’ ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσιν
ἐκρέμω ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον
λῦσαι δ’ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν ὃν δὲ λάβοιμι
ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ ὄφρ’ ἂν ἵκηται
γῆν ὀλιγηπελέων ἐμὲ δ’ οὐδ’ ὧς θυμὸν ἀνίει
πέμψας ἐπ’ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα
τῶν σ’ αὖτις μνήσω ἵν’ ἀπολλήξῃς ἀπατάων
ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή
ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μ’ ἀπάτησας
καί μιν φωνήσασ’ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
σή θ’ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν
μὴ δι’ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων
πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα τοῖσι δ’ ἀρήγει
τειρομένους δ’ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς
εἰ μὲν δὴ σύ γ’ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη
ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετ’ ἀθανάτοισι καθίζοις
ἀλλ’ εἰ δή ῥ’ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις
Ἶρίν τ’ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον
ὄφρ’ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ’ ἱκέσθαι
Ἕκτορα δ’ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων
αὖτις δ’ ἐμπνεύσῃσι μένος λελάθῃ δ’ ὀδυνάων
φεύγοντες δ’ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι
Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ὃ δ’ ἀνστήσει ὃν ἑταῖρον
Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντ’ αἰζηοὺς
τοὺς ἄλλους μετὰ δ’ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον
ἐκ τοῦ δ’ ἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρὰ νηῶν
αἰὲν ἐγὼ τεύχοιμι διαμπερὲς εἰς ὅ κ’ Ἀχαιοὶ
τὸ πρὶν δ’ οὔτ’ ἄρ’ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν’ ἄλλον
ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ’ ἐάσω
ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον ἐμῷ δ’ ἐπένευσα κάρητι
ἤματι τῷ ὅτ’ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων
ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος ὅς τ’ ἐπὶ πολλὴν
ἔνθ’ εἴην ἢ ἔνθα μενοινήῃσί τε πολλά
ἵκετο δ’ αἰπὺν Ὄλυμπον ὁμηγερέεσσι δ’ ἐπῆλθεν
ἣ δ’ ἄλλους μὲν ἔασε Θέμιστι δὲ καλλιπαρῄῳ
ἦ μάλα δή σ’ ἐφόβησε Κρόνου πάϊς ὅς τοι ἀκοίτης
τὴν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα θεὰ λευκώλενος Ἥρη
ἀλλὰ σύ γ’ ἄρχε θεοῖσι δόμοις ἔνι δαιτὸς ἐΐσης
ἣ μὲν ἄρ’ ὣς εἰποῦσα καθέζετο πότνια Ἥρη
ὄχθησαν δ’ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοί ἣ δ’ ἐγέλασσε
χείλεσιν οὐδὲ μέτωπον ἐπ’ ὀφρύσι κυανέῃσιν
ἢ ἔπει ἠὲ βίῃ ὃ δ’ ἀφήμενος οὐκ ἀλεγίζει
οὐδ’ ὄθεται φησὶν γὰρ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι
τὼ ἔχεθ’ ὅττί κεν ὔμμι κακὸν πέμπῃσιν ἑκάστῳ
ἤδη γὰρ νῦν ἔλπομ’ Ἄρηΐ γε πῆμα τετύχθαι
ὣς ἔφατ’ αὐτὰρ Ἄρης θαλερὼ πεπλήγετο μηρὼ
χερσὶ καταπρηνέσσ’ ὀλοφυρόμενος δ’ ἔπος ηὔδα
μὴ νῦν μοι νεμεσήσετ’ Ὀλύμπια δώματ’ ἔχοντες
τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ’ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ
κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ’ αἵματι καὶ κονίῃσιν
ὣς φάτο καί ῥ’ ἵππους κέλετο Δεῖμόν τε Φόβον τε
ζευγνύμεν αὐτὸς δ’ ἔντε’ ἐδύσετο παμφανόωντα
ἔνθά κ’ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος
τοῦ δ’ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ’ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων
ἔγχος δ’ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα
χάλκεον ἣ δ’ ἐπέεσσι καθάπτετο θοῦρον Ἄρηα
οὔατ’ ἀκουέμεν ἐστί νόος δ’ ἀπόλωλε καὶ αἰδώς
λείψει ὃ δ’ ἡμέας εἶσι κυδοιμήσων ἐς Ὄλυμπον
μάρψει δ’ ἑξείης ὅς τ’ αἴτιος ὅς τε καὶ οὐκί
τώ σ’ αὖ νῦν κέλομαι μεθέμεν χόλον υἷος ἑῆος
ἢ πέφατ’ ἢ καὶ ἔπειτα πεφήσεται ἀργαλέον δὲ
πάντων ἀνθρώπων ῥῦσθαι γενεήν τε τόκον τε
ὣς εἰποῦσ’ ἵδρυσε θρόνῳ ἔνι θοῦρον Ἄρηα
Ἥρη δ’ Ἀπόλλωνα καλέσσατο δώματος ἐκτὸς
Ἶρίν θ’ ἥ τε θεοῖσι μετάγγελος ἀθανάτοισι
καί σφεας φωνήσασ’ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
Ζεὺς σφὼ εἰς Ἴδην κέλετ’ ἐλθέμεν ὅττι τάχιστα
αὐτὰρ ἐπὴν ἔλθητε Διός τ’ εἰς ὦπα ἴδησθε
ἣ μὲν ἄρ’ ὣς εἰποῦσα πάλιν κίε πότνια Ἥρη
ἕζετο δ’ εἰνὶ θρόνῳ τὼ δ’ ἀΐξαντε πετέσθην
Ἴδην δ’ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν
εὗρον δ’ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ
τὼ δὲ πάροιθ’ ἐλθόντε Διὸς νεφεληγερέταο
ὅττί οἱ ὦκ’ ἐπέεσσι φίλης ἀλόχοιο πιθέσθην
βάσκ’ ἴθι Ἶρι ταχεῖα Ποσειδάωνι ἄνακτι
πάντα τάδ’ ἀγγεῖλαι μὴ δὲ ψευδάγγελος εἶναι
εἰ δέ μοι οὐκ ἐπέεσσ’ ἐπιπείσεται ἀλλ’ ἀλογήσει
μή μ’ οὐδὲ κρατερός περ ἐὼν ἐπιόντα ταλάσσῃ
καὶ γενεῇ πρότερος τοῦ δ’ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ
ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χάλαζα
ἀγχοῦ δ’ ἱσταμένη προσέφη κλυτὸν ἐννοσίγαιον
παυσάμενόν σ’ ἐκέλευσε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο
εἰ δέ οἱ οὐκ ἐπέεσσ’ ἐπιπείσεαι ἀλλ’ ἀλογήσεις
ἐνθάδ’ ἐλεύσεσθαι σὲ δ’ ὑπεξαλέασθαι ἄνωγε
καὶ γενεῇ πρότερος σὸν δ’ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ
τὴν δὲ μέγ’ ὀχθήσας προσέφη κλυτὸς ἐννοσίγαιος
ὢ πόποι ἦ ῥ’ ἀγαθός περ ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπεν
εἴ μ’ ὁμότιμον ἐόντα βίῃ ἀέκοντα καθέξει
τρεῖς γάρ τ’ ἐκ Κρόνου εἰμὲν ἀδελφεοὶ οὓς τέκετο Ῥέα
Ζεὺς καὶ ἐγώ τρίτατος δ’ Ἀΐδης ἐνέροισιν ἀνάσσων
τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται ἕκαστος δ’ ἔμμορε τιμῆς
παλλομένων Ἀΐδης δ’ ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα
Ζεὺς δ’ ἔλαχ’ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι
γαῖα δ’ ἔτι ξυνὴ πάντων καὶ μακρὸς Ὄλυμπος
τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις
οἶσθ’ ὡς πρεσβυτέροισιν Ἐρινύες αἰὲν ἕπονται
τὴν δ’ αὖτε προσέειπε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
ἐσθλὸν καὶ τὸ τέτυκται ὅτ’ ἄγγελος αἴσιμα εἰδῇ
ὁππότ’ ἂν ἰσόμορον καὶ ὁμῇ πεπρωμένον αἴσῃ
ἀλλ’ ἤτοι νῦν μέν κε νεμεσσηθεὶς ὑποείξω
Ἰλίου αἰπεινῆς πεφιδήσεται οὐδ’ ἐθελήσει
ἴστω τοῦθ’ ὅτι νῶϊν ἀνήκεστος χόλος ἔσται
δῦνε δὲ πόντον ἰών πόθεσαν δ’ ἥρωες Ἀχαιοί
καὶ τότ’ Ἀπόλλωνα προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς
ἔρχεο νῦν φίλε Φοῖβε μεθ’ Ἕκτορα χαλκοκορυστήν
ἀλλὰ τόδ’ ἠμὲν ἐμοὶ πολὺ κέρδιον ἠδέ οἱ αὐτῷ
χεῖρας ἐμάς ἐπεὶ οὔ κεν ἀνιδρωτί γ’ ἐτελέσθη
ἀλλὰ σύ γ’ ἐν χείρεσσι λάβ’ αἰγίδα θυσσανόεσσαν
τῇ μάλ’ ἐπισσείων φοβέειν ἥρωας Ἀχαιούς
σοὶ δ’ αὐτῷ μελέτω ἑκατηβόλε φαίδιμος Ἕκτωρ
τόφρα γὰρ οὖν οἱ ἔγειρε μένος μέγα ὄφρ’ ἂν Ἀχαιοὶ
κεῖθεν δ’ αὐτὸς ἐγὼ φράσομαι ἔργον τε ἔπος τε
ὣς ἔφατ’ οὐδ’ ἄρα πατρὸς ἀνηκούστησεν Ἀπόλλων
βῆ δὲ κατ’ Ἰδαίων ὀρέων ἴρηκι ἐοικὼς
ὠκέϊ φασσοφόνῳ ὅς τ’ ὤκιστος πετεηνῶν
ἥμενον οὐδ’ ἔτι κεῖτο νέον δ’ ἐσαγείρετο θυμόν
παύετ’ ἐπεί μιν ἔγειρε Διὸς νόος αἰγιόχοιο
ἀγχοῦ δ’ ἱστάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων
Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο τί ἢ δὲ σὺ νόσφιν ἀπ’ ἄλλων
ἧσ’ ὀλιγηπελέων ἦ πού τί σε κῆδος ἱκάνει
τὸν δ’ ὀλιγοδρανέων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ
τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε θεῶν ὅς μ’ εἴρεαι ἄντην
καὶ δὴ ἔγωγ’ ἐφάμην νέκυας καὶ δῶμ’ Ἀΐδαο
ἤματι τῷδ’ ἵξεσθαι ἐπεὶ φίλον ἄϊον ἦτορ
τὸν δ’ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων
ῥύομ’ ὁμῶς αὐτόν τε καὶ αἰπεινὸν πτολίεθρον
ἀλλ’ ἄγε νῦν ἱππεῦσιν ἐπότρυνον πολέεσσι
πᾶσαν λειανέω τρέψω δ’ ἥρωας Ἀχαιούς
ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ’ ἐνώμα
οἳ δ’ ὥς τ’ ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα
τὸν μέν τ’ ἠλίβατος πέτρη καὶ δάσκιος ὕλη
εἰρύσατ’ οὐδ’ ἄρα τέ σφι κιχήμεναι αἴσιμον ἦεν
τῶν δέ θ’ ὑπὸ ἰαχῆς ἐφάνη λὶς ἠϋγένειος
αὐτὰρ ἐπεὶ ἴδον Ἕκτορ’ ἐποιχόμενον στίχας ἀνδρῶν
τοῖσι δ’ ἔπειτ’ ἀγόρευε Θόας Ἀνδραίμονος υἱός
Αἰτωλῶν ὄχ’ ἄριστος ἐπιστάμενος μὲν ἄκοντι
ἐσθλὸς δ’ ἐν σταδίῃ ἀγορῇ δέ ἑ παῦροι Ἀχαιῶν
οἷον δ’ αὖτ’ ἐξαῦτις ἀνέστη κῆρας ἀλύξας
χερσὶν ὑπ’ Αἴαντος θανέειν Τελαμωνιάδαο
Ἕκτορ’ ὃ δὴ πολλῶν Δαναῶν ὑπὸ γούνατ’ ἔλυσεν
αὐτοὶ δ’ ὅσσοι ἄριστοι ἐνὶ στρατῷ εὐχόμεθ’ εἶναι
δούρατ’ ἀνασχόμενοι τὸν δ’ οἴω καὶ μεμαῶτα
οἳ μὲν ἄρ’ ἀμφ’ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα
Τεῦκρον Μηριόνην τε Μέγην τ’ ἀτάλαντον Ἄρηϊ
μακρὰ βιβάς πρόσθεν δὲ κί’ αὐτοῦ Φοῖβος Ἀπόλλων
εἱμένος ὤμοιιν νεφέλην ἔχε δ’ αἰγίδα θοῦριν
δεινὴν ἀμφιδάσειαν ἀριπρεπέ’ ἣν ἄρα χαλκεὺς
τὴν ἄρ’ ὅ γ’ ἐν χείρεσσιν ἔχων ἡγήσατο λαῶν
Ἀργεῖοι δ’ ὑπέμειναν ἀολλέες ὦρτο δ’ ἀϋτὴ
ὀξεῖ’ ἀμφοτέρωθεν ἀπὸ νευρῆφι δ’ ὀϊστοὶ
ἄλλα μὲν ἐν χροῒ πήγνυτ’ ἀρηϊθόων αἰζηῶν
ὄφρα μὲν αἰγίδα χερσὶν ἔχ’ ἀτρέμα Φοῖβος Ἀπόλλων
αὐτὰρ ἐπεὶ κατ’ ἐνῶπα ἰδὼν Δαναῶν ταχυπώλων
σεῖσ’ ἐπὶ δ’ αὐτὸς ἄϋσε μάλα μέγα τοῖσι δὲ θυμὸν
οἳ δ’ ὥς τ’ ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶϋ μέγ’ οἰῶν
ἐλθόντ’ ἐξαπίνης σημάντορος οὐ παρεόντος
ἔνθα δ’ ἀνὴρ ἕλεν ἄνδρα κεδασθείσης ὑσμίνης
Ἴασος αὖτ’ ἀρχὸς μὲν Ἀθηναίων ἐτέτυκτο
Μηκιστῆ δ’ ἕλε Πουλυδάμας Ἐχίον δὲ Πολίτης
πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ Κλονίον δ’ ἕλε δῖος Ἀγήνωρ
φεύγοντ’ ἐν προμάχοισι διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν
ὄφρ’ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ’ ἔντεα τόφρα δ’ Ἀχαιοὶ
νηυσὶν ἐπισσεύεσθαι ἐᾶν δ’ ἔναρα βροτόεντα
ὃν δ’ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε νεῶν ἑτέρωθι νοήσω
ῥεῖ’ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων
μακρὴν ἠδ’ εὐρεῖαν ὅσον τ’ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ
γίγνεται ὁππότ’ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι
τῇ ῥ’ οἵ γε προχέοντο φαλαγγηδόν πρὸ δ’ Ἀπόλλων
αἰγίδ’ ἔχων ἐρίτιμον ἔρειπε δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν
ῥεῖα μάλ’ ὡς ὅτε τις ψάμαθον πάϊς ἄγχι θαλάσσης
ὅς τ’ ἐπεὶ οὖν ποιήσῃ ἀθύρματα νηπιέῃσιν
εὔχετο χεῖρ’ ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα
εὔχετο νοστῆσαι σὺ δ’ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας
ὣς ἔφατ’ εὐχόμενος μέγα δ’ ἔκτυπε μητίετα Ζεύς
Τρῶες δ’ ὡς ἐπύθοντο Διὸς κτύπον αἰγιόχοιο
μᾶλλον ἐπ’ Ἀργείοισι θόρον μνήσαντο δὲ χάρμης
οἳ δ’ ὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο
νηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται ὁππότ’ ἐπείγῃ
ἲς ἀνέμου ἣ γάρ τε μάλιστά γε κύματ’ ὀφέλλει
ἵππους δ’ εἰσελάσαντες ἐπὶ πρύμνῃσι μάχοντο
ἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδόν οἳ μὲν ἀφ’ ἵππων
οἳ δ’ ἀπὸ νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντες
μακροῖσι ξυστοῖσι τά ῥά σφ’ ἐπὶ νηυσὶν ἔκειτο
Πάτροκλος δ’ εἷος μὲν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε
τόφρ’ ὅ γ’ ἐνὶ κλισίῃ ἀγαπήνορος Εὐρυπύλοιο
ἧστό τε καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις ἐπὶ δ’ ἕλκεϊ λυγρῷ
φάρμακ’ ἀκέσματ’ ἔπασσε μελαινάων ὀδυνάων
ᾤμωξέν τ’ ἄρ’ ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ
Εὐρύπυλ’ οὐκ ἔτι τοι δύναμαι χατέοντί περ ἔμπης
σπεύσομαι εἰς Ἀχιλῆα ἵν’ ὀτρύνω πολεμίζειν
τίς δ’ οἶδ’ εἴ κέν οἱ σὺν δαίμονι θυμὸν ὀρίνω
τὸν μὲν ἄρ’ ὣς εἰπόντα πόδες φέρον αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
Τρῶας ἐπερχομένους μένον ἔμπεδον οὐδ’ ἐδύναντο
ἀλλ’ ὥς τε στάθμη δόρυ νήϊον ἐξιθύνει
ἄλλοι δ’ ἀμφ’ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο νέεσσιν
Ἕκτωρ δ’ ἄντ’ Αἴαντος ἐείσατο κυδαλίμοιο
οὔθ’ ὃ τὸν ἐξελάσαι καὶ ἐνιπρῆσαι πυρὶ νῆα
οὔθ’ ὃ τὸν ἂψ ὤσασθαι ἐπεί ῥ’ ἐπέλασσέ γε δαίμων
ἔνθ’ υἷα Κλυτίοιο Καλήτορα φαίδιμος Αἴας
Ἕκτωρ δ’ ὡς ἐνόησεν ἀνεψιὸν ὀφθαλμοῖσιν
ἀλλ’ υἷα Κλυτίοιο σαώσατε μή μιν Ἀχαιοὶ
τοῦ μὲν ἅμαρθ’ ὃ δ’ ἔπειτα Λυκόφρονα Μάστορος υἱὸν
Αἴαντος θεράποντα Κυθήριον ὅς ῥα παρ’ αὐτῷ
ναῖ’ ἐπεὶ ἄνδρα κατέκτα Κυθήροισι ζαθέοισι
τόν ῥ’ ἔβαλεν κεφαλὴν ὑπὲρ οὔατος ὀξέϊ χαλκῷ
ἑσταότ’ ἄγχ’ Αἴαντος ὃ δ’ ὕπτιος ἐν κονίῃσι
Αἴας δ’ ἐρρίγησε κασίγνητον δὲ προσηύδα
τὸν δ’ Ἕκτωρ μεγάθυμος ἀπέκτανε ποῦ νύ τοι ἰοὶ
ὣς φάθ’ ὃ δὲ ξυνέηκε θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη
ἰοδόκον μάλα δ’ ὦκα βέλεα Τρώεσσιν ἐφίει
καί ῥ’ ἔβαλε Κλεῖτον Πεισήνορος ἀγλαὸν υἱὸν
ἡνία χερσὶν ἔχοντα ὃ μὲν πεπόνητο καθ’ ἵππους
τῇ γὰρ ἔχ’ ᾗ ῥα πολὺ πλεῖσται κλονέοντο φάλαγγες
Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος τάχα δ’ αὐτῷ
κείν’ ὄχεα κροτέοντες ἄναξ δ’ ἐνόησε τάχιστα
τοὺς μὲν ὅ γ’ Ἀστυνόῳ Προτιάονος υἱέϊ δῶκε
πολλὰ δ’ ἐπότρυνε σχεδὸν ἴσχειν εἰσορόωντα
ἵππους αὐτὸς δ’ αὖτις ἰὼν προμάχοισιν ἐμίχθη
Τεῦκρος δ’ ἄλλον ὀϊστὸν ἐφ’ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ
ἀλλ’ οὐ λῆθε Διὸς πυκινὸν νόον ὅς ῥ’ ἐφύλασσεν
Ἕκτορ’ ἀτὰρ Τεῦκρον Τελαμώνιον εὖχος ἀπηύρα
ῥῆξ’ ἐπὶ τῷ ἐρύοντι παρεπλάγχθη δέ οἱ ἄλλῃ