pletcher/homeric-speech-narrative-by-line huggingface dataset:
Τεῦκρος δ’ ἐρρίγησε κασίγνητον δὲ προσηύδα
νευρὴν δ’ ἐξέρρηξε νεόστροφον ἣν ἐνέδησα
πρώϊον ὄφρ’ ἀνέχοιτο θαμὰ θρῴσκοντας ὀϊστούς
τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας
ὣς φάθ’ ὃ δὲ τόξον μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ἔθηκεν
αὐτὰρ ὅ γ’ ἀμφ’ ὤμοισι σάκος θέτο τετραθέλυμνον
βῆ δ’ ἰέναι μάλα δ’ ὦκα θέων Αἴαντι παρέστη
Ἕκτωρ δ’ ὡς εἶδεν Τεύκρου βλαφθέντα βέλεμνα
ῥεῖα δ’ ἀρίγνωτος Διὸς ἀνδράσι γίγνεται ἀλκή
ἠμὲν ὁτέοισιν κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυαλίξῃ
ἠδ’ ὅτινας μινύθῃ τε καὶ οὐκ ἐθέλῃσιν ἀμύνειν
ὡς νῦν Ἀργείων μινύθει μένος ἄμμι δ’ ἀρήγει
ἀλλὰ μάχεσθ’ ἐπὶ νηυσὶν ἀολλέες ὃς δέ κεν ὑμέων
τεθνάμεν ἀλλ’ ἄλοχός τε σόη καὶ παῖδες ὀπίσσω
Αἴας δ’ αὖθ’ ἑτέρωθεν ἐκέκλετο οἷς ἑτάροισιν
ἦ ἔλπεσθ’ ἢν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ
οὐ μὰν ἔς γε χορὸν κέλετ’ ἐλθέμεν ἀλλὰ μάχεσθαι
ἡμῖν δ’ οὔ τις τοῦδε νόος καὶ μῆτις ἀμείνων
ὧδ’ αὔτως παρὰ νηυσὶν ὑπ’ ἀνδράσι χειροτέροισιν
ἔνθ’ Ἕκτωρ μὲν ἕλε Σχεδίον Περιμήδεος υἱὸν
ἀρχὸν Φωκήων Αἴας δ’ ἕλε Λαοδάμαντα
ἡγεμόνα πρυλέων Ἀντήνορος ἀγλαὸν υἱόν
Πουλυδάμας δ’ Ὦτον Κυλλήνιον ἐξενάριξε
Φυλεΐδεω ἕταρον μεγαθύμων ἀρχὸν Ἐπειῶν
τῷ δὲ Μέγης ἐπόρουσεν ἰδών ὃ δ’ ὕπαιθα λιάσθη
δούπησεν δὲ πεσών ὃ δ’ ἀπ’ ὤμων τεύχε’ ἐσύλα
τόν ῥ’ ἐφόρει γυάλοισιν ἀρηρότα τόν ποτε Φυλεὺς
ἐς πόλεμον φορέειν δηΐων ἀνδρῶν ἀλεωρήν
ὅς οἱ καὶ τότε παιδὸς ἀπὸ χροὸς ἤρκεσ’ ὄλεθρον
κύμβαχον ἀκρότατον νύξ’ ἔγχεϊ ὀξυόεντι
ῥῆξε δ’ ἀφ’ ἵππειον λόφον αὐτοῦ πᾶς δὲ χαμᾶζε
εἷος ὃ τῷ πολέμιζε μένων ἔτι δ’ ἔλπετο νίκην
στῆ δ’ εὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθών βάλε δ’ ὦμον ὄπισθεν
πρόσσω ἱεμένη ὃ δ’ ἄρα πρηνὴς ἐλιάσθη
τὼ μὲν ἐεισάσθην χαλκήρεα τεύχε’ ἀπ’ ὤμων
πᾶσι μάλα πρῶτον δ’ Ἱκεταονίδην ἐνένιπεν
ἴφθιμον Μελάνιππον ὃ δ’ ὄφρα μὲν εἰλίποδας βοῦς
βόσκ’ ἐν Περκώτῃ δηΐων ἀπὸ νόσφιν ἐόντων
τόν ῥ’ Ἕκτωρ ἐνένιπεν ἔπος τ’ ἔφατ’ ἔκ τ’ ὀνόμαζεν
οὐχ ὁράᾳς οἷον Δόλοπος περὶ τεύχε’ ἕπουσιν
ἀλλ’ ἕπευ οὐ γὰρ ἔτ’ ἔστιν ἀποσταδὸν Ἀργείοισι
μάρνασθαι πρίν γ’ ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ κατ’ ἄκρης
Ἀργείους δ’ ὄτρυνε μέγας Τελαμώνιος Αἴας
ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ αἰδῶ θέσθ’ ἐνὶ θυμῷ
αἰδομένων δ’ ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται
φευγόντων δ’ οὔτ’ ἂρ κλέος ὄρνυται οὔτέ τις ἀλκή
ὣς ἔφαθ’ οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ ἀλέξασθαι μενέαινον
ἐν θυμῷ δ’ ἐβάλοντο ἔπος φράξαντο δὲ νῆας
Ἀντίλοχον δ’ ὄτρυνε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
Ἀντίλοχ’ οὔ τις σεῖο νεώτερος ἄλλος Ἀχαιῶν
οὔτε ποσὶν θάσσων οὔτ’ ἄλκιμος ὡς σὺ μάχεσθαι
ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἀπέσσυτο τὸν δ’ ὀρόθυνεν
ἐκ δ’ ἔθορε προμάχων καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
ἀλλ’ Ἱκετάονος υἱὸν ὑπέρθυμον Μελάνιππον
Ἀντίλοχος δ’ ἐπόρουσε κύων ὥς ὅς τ’ ἐπὶ νεβρῷ
βλημένῳ ἀΐξῃ τόν τ’ ἐξ εὐνῆφι θορόντα
ὣς ἐπὶ σοὶ Μελάνιππε θόρ’ Ἀντίλοχος μενεχάρμης
τεύχεα συλήσων ἀλλ’ οὐ λάθεν Ἕκτορα δῖον
Ἀντίλοχος δ’ οὐ μεῖνε θοός περ ἐὼν πολεμιστής
ἀλλ’ ὅ γ’ ἄρ’ ἔτρεσε θηρὶ κακὸν ῥέξαντι ἐοικώς
νηυσὶν ἐπεσσεύοντο Διὸς δ’ ἐτέλειον ἐφετμάς
Ἀργείων καὶ κῦδος ἀπαίνυτο τοὺς δ’ ὀρόθυνεν
ἐμβάλοι ἀκάματον Θέτιδος δ’ ἐξαίσιον ἀρὴν
μαίνετο δ’ ὡς ὅτ’ Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοὸν πῦρ
λαμπέσθην βλοσυρῇσιν ὑπ’ ὀφρύσιν ἀμφὶ δὲ πήληξ
Ἕκτορος αὐτὸς γάρ οἱ ἀπ’ αἰθέρος ἦεν ἀμύντωρ
Ζεύς ὅς μιν πλεόνεσσι μετ’ ἀνδράσι μοῦνον ἐόντα
ἔσσεσθ’ ἤδη γάρ οἱ ἐπόρνυε μόρσιμον ἦμαρ
Παλλὰς Ἀθηναίη ὑπὸ Πηλεΐδαο βίηφιν
καί ῥ’ ἔθελεν ῥῆξαι στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων
ᾗ δὴ πλεῖστον ὅμιλον ὅρα καὶ τεύχε’ ἄριστα
ἀλλ’ οὐδ’ ὧς δύνατο ῥῆξαι μάλα περ μενεαίνων
αὐτὰρ ὃ λαμπόμενος πυρὶ πάντοθεν ἔνθορ’ ὁμίλῳ
ἐν δ’ ἔπεσ’ ὡς ὅτε κῦμα θοῇ ἐν νηῒ πέσῃσι
δειδιότες τυτθὸν γὰρ ὑπ’ ἐκ θανάτοιο φέρονται
αὐτὰρ ὅ γ’ ὥς τε λέων ὀλοόφρων βουσὶν ἐπελθών
αἵ ῥά τ’ ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο νέμονται
αἰὲν ὁμοστιχάει ὃ δέ τ’ ἐν μέσσῃσιν ὀρούσας
βοῦν ἔδει αἳ δέ τε πᾶσαι ὑπέτρεσαν ὣς τότ’ Ἀχαιοὶ
θεσπεσίως ἐφόβηθεν ὑφ’ Ἕκτορι καὶ Διὶ πατρὶ
πάντες ὃ δ’ οἶον ἔπεφνε Μυκηναῖον Περιφήτην
τοῦ γένετ’ ἐκ πατρὸς πολὺ χείρονος υἱὸς ἀμείνων
ὅς ῥα τόθ’ Ἕκτορι κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυάλιξε
τὴν αὐτὸς φορέεσκε ποδηνεκέ’ ἕρκος ἀκόντων
τῇ ὅ γ’ ἐνὶ βλαφθεὶς πέσεν ὕπτιος ἀμφὶ δὲ πήληξ
Ἕκτωρ δ’ ὀξὺ νόησε θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη
στήθεϊ δ’ ἐν δόρυ πῆξε φίλων δέ μιν ἐγγὺς ἑταίρων
κτεῖν’ οἳ δ’ οὐκ ἐδύναντο καὶ ἀχνύμενοί περ ἑταίρου
εἰσωποὶ δ’ ἐγένοντο νεῶν περὶ δ’ ἔσχεθον ἄκραι
νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύατο τοὶ δ’ ἐπέχυντο
τῶν πρωτέων αὐτοῦ δὲ παρὰ κλισίῃσιν ἔμειναν
λίσσεθ’ ὑπὲρ τοκέων γουνούμενος ἄνδρα ἕκαστον
παίδων ἠδ’ ἀλόχων καὶ κτήσιος ἠδὲ τοκήων
ἠμὲν ὅτεῳ ζώουσι καὶ ᾧ κατατεθνήκασι
τῶν ὕπερ ἐνθάδ’ ἐγὼ γουνάζομαι οὐ παρεόντων
τοῖσι δ’ ἀπ’ ὀφθαλμῶν νέφος ἀχλύος ὦσεν Ἀθήνη
θεσπέσιον μάλα δέ σφι φόως γένετ’ ἀμφοτέρωθεν
ἠδ’ ὅσσοι παρὰ νηυσὶ μάχην ἐμάχοντο θοῇσιν
οὐδ’ ἄρ’ ἔτ’ Αἴαντι μεγαλήτορι ἥνδανε θυμῷ
ἀλλ’ ὅ γε νηῶν ἴκρι’ ἐπῴχετο μακρὰ βιβάσθων
ὡς δ’ ὅτ’ ἀνὴρ ἵπποισι κελητίζειν ἐῢ εἰδώς
ὅς τ’ ἐπεὶ ἐκ πολέων πίσυρας συναείρεται ἵππους
λαοφόρον καθ’ ὁδόν πολέες τέ ἑ θηήσαντο
ἀνέρες ἠδὲ γυναῖκες ὃ δ’ ἔμπεδον ἀσφαλὲς αἰεὶ
θρῴσκων ἄλλοτ’ ἐπ’ ἄλλον ἀμείβεται οἳ δὲ πέτονται
φοίτα μακρὰ βιβάς φωνὴ δέ οἱ αἰθέρ’ ἵκανεν
ἀλλ’ ὥς τ’ ὀρνίθων πετεηνῶν αἰετὸς αἴθων
χειρὶ μάλα μεγάλῃ ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅμ’ αὐτῷ
φαίης κ’ ἀκμῆτας καὶ ἀτειρέας ἀλλήλοισιν
ἄντεσθ’ ἐν πολέμῳ ὡς ἐσσυμένως ἐμάχοντο
τοῖσι δὲ μαρναμένοισιν ὅδ’ ἦν νόος ἤτοι Ἀχαιοὶ
οὐκ ἔφασαν φεύξεσθαι ὑπ’ ἐκ κακοῦ ἀλλ’ ὀλέεσθαι
Τρωσὶν δ’ ἔλπετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἑκάστου
νῆας ἐνιπρήσειν κτενέειν θ’ ἥρωας Ἀχαιούς
ἐς Τροίην οὐδ’ αὖτις ἀπήγαγε πατρίδα γαῖαν
δῄουν ἀλλήλους αὐτοσχεδόν οὐδ’ ἄρα τοί γε
τόξων ἀϊκὰς ἀμφὶς μένον οὐδ’ ἔτ’ ἀκόντων
ἀλλ’ οἵ γ’ ἐγγύθεν ἱστάμενοι ἕνα θυμὸν ἔχοντες
ἄλλα μὲν ἐκ χειρῶν χαμάδις πέσον ἄλλα δ’ ἀπ’ ὤμων
ἀνδρῶν μαρναμένων ῥέε δ’ αἵματι γαῖα μέλαινα
οἴσετε πῦρ ἅμα δ’ αὐτοὶ ἀολλέες ὄρνυτ’ ἀϋτήν
οἵ μ’ ἐθέλοντα μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν
αὐτόν τ’ ἰσχανάασκον ἐρητύοντό τε λαόν
ἀλλ’ εἰ δή ῥα τότε βλάπτε φρένας εὐρύοπα Ζεὺς
ὣς ἔφαθ’ οἳ δ’ ἄρα μᾶλλον ἐπ’ Ἀργείοισιν ὄρουσαν
Αἴας δ’ οὐκέτ’ ἔμιμνε βιάζετο γὰρ βελέεσσιν
ἀλλ’ ἀνεχάζετο τυτθόν ὀϊόμενος θανέεσθαι
θρῆνυν ἐφ’ ἑπταπόδην λίπε δ’ ἴκρια νηὸς ἐΐσης
ἔνθ’ ἄρ’ ὅ γ’ ἑστήκει δεδοκημένος ἔγχεϊ δ’ αἰεὶ
ἦέ τι τεῖχος ἄρειον ὅ κ’ ἀνδράσι λοιγὸν ἀμύναι
ᾗ κ’ ἀπαμυναίμεσθ’ ἑτεραλκέα δῆμον ἔχοντες
ἀλλ’ ἐν γὰρ Τρώων πεδίῳ πύκα θωρηκτάων
ἦ καὶ μαιμώων ἔφεπ’ ἔγχεϊ ὀξυόεντι
τὸν δ’ Αἴας οὔτασκε δεδεγμένος ἔγχεϊ μακρῷ
Πάτροκλος δ’ Ἀχιλῆϊ παρίστατο ποιμένι λαῶν
νηπίη ἥ θ’ ἅμα μητρὶ θέουσ’ ἀνελέσθαι ἀνώγει
εἱανοῦ ἁπτομένη καί τ’ ἐσσυμένην κατερύκει
δακρυόεσσα δέ μιν ποτιδέρκεται ὄφρ’ ἀνέληται
ἦέ τιν’ ἀγγελίην Φθίης ἐξέκλυες οἶος
ζώει δ’ Αἰακίδης Πηλεὺς μετὰ Μυρμιδόνεσσι
τῶν κε μάλ’ ἀμφοτέρων ἀκαχοίμεθα τεθνηώτων
ἦε σύ γ’ Ἀργείων ὀλοφύρεαι ὡς ὀλέκονται
ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ’ Ἀχαιῶν
οὔτασται δ’ Ὀδυσεὺς δουρικλυτὸς ἠδ’ Ἀγαμέμνων
τοὺς μέν τ’ ἰητροὶ πολυφάρμακοι ἀμφιπένονται
ἕλκε’ ἀκειόμενοι σὺ δ’ ἀμήχανος ἔπλευ Ἀχιλλεῦ
μὴ ἐμέ γ’ οὖν οὗτός γε λάβοι χόλος ὃν σὺ φυλάσσεις
πέτραι τ’ ἠλίβατοι ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής
ἀλλ’ ἐμέ περ πρόες ὦχ’ ἃμα δ’ ἄλλον λαὸν ὄπασσον
αἴ κ’ ἐμὲ σοὶ ἴσκοντες ἀπόσχωνται πολέμοιο
Τρῶες ἀναπνεύσωσι δ’ Ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν
τὸν δὲ μέγ’ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς
οὔ τε θεοπροπίης ἐμπάζομαι ἥν τινα οἶδα
δουρὶ δ’ ἐμῷ κτεάτισσα πόλιν εὐτείχεα πέρσας
ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν οὐδ’ ἄρα πως ἦν
οὐ πρὶν μηνιθμὸν καταπαυσέμεν ἀλλ’ ὁπότ’ ἂν δὴ
τύνη δ’ ὤμοιιν μὲν ἐμὰ κλυτὰ τεύχεα δῦθι
οὐ γὰρ Τυδεΐδεω Διομήδεος ἐν παλάμῃσι
οὐδέ πω Ἀτρεΐδεω ὀπὸς ἔκλυον αὐδήσαντος
ἐχθρῆς ἐκ κεφαλῆς ἀλλ’ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
Τρωσὶ κελεύοντος περιάγνυται οἳ δ’ ἀλαλητῷ
ἔμπεσ’ ἐπικρατέως μὴ δὴ πυρὸς αἰθομένοιο
νῆας ἐνιπρήσωσι φίλον δ’ ἀπὸ νόστον ἕλωνται
πείθεο δ’ ὥς τοι ἐγὼ μύθου τέλος ἐν φρεσὶ θείω
ἂψ ἀπονάσσωσιν ποτὶ δ’ ἀγλαὰ δῶρα πόρωσιν
μὴ σύ γ’ ἄνευθεν ἐμεῖο λιλαίεσθαι πολεμίζειν
μὴ δ’ ἐπαγαλλόμενος πολέμῳ καὶ δηϊοτῆτι
μή τις ἀπ’ Οὐλύμποιο θεῶν αἰειγενετάων
θήῃς τοὺς δ’ ἔτ’ ἐᾶν πεδίον κάτα δηριάασθαι
μήτέ τις Ἀργείων νῶϊν δ’ ἐκδῦμεν ὄλεθρον
ὄφρ’ οἶοι Τροίης ἱερὰ κρήδεμνα λύωμεν
Αἴας δ’ οὐκ ἔτ’ ἔμιμνε βιάζετο γὰρ βελέεσσι
πήληξ βαλλομένη καναχὴν ἔχε βάλλετο δ’ αἰεὶ
κὰπ φάλαρ’ εὐποίηθ’ ὃ δ’ ἀριστερὸν ὦμον ἔκαμνεν
ἀμφ’ αὐτῷ πελεμίξαι ἐρείδοντες βελέεσσιν
αἰεὶ δ’ ἀργαλέῳ ἔχετ’ ἄσθματι κὰδ δέ οἱ ἱδρὼς
πλῆξ’ ἄορι μεγάλῳ αἰχμῆς παρὰ καυλὸν ὄπισθεν
ἀντικρὺ δ’ ἀπάραξε τὸ μὲν Τελαμώνιος Αἴας
πῆλ’ αὔτως ἐν χειρὶ κόλον δόρυ τῆλε δ’ ἀπ’ αὐτοῦ
γνῶ δ’ Αἴας κατὰ θυμὸν ἀμύμονα ῥίγησέν τε
χάζετο δ’ ἐκ βελέων τοὶ δ’ ἔμβαλον ἀκάματον πῦρ
νηῒ θοῇ τῆς δ’ αἶψα κατ’ ἀσβέστη κέχυτο φλόξ
λεύσσω δὴ παρὰ νηυσὶ πυρὸς δηΐοιο ἰωήν
εἵλετο δ’ ἄλκιμα δοῦρε τά οἱ παλάμηφιν ἀρήρει
ἔγχος δ’ οὐχ ἕλετ’ οἶον ἀμύμονος Αἰακίδαο
βριθὺ μέγα στιβαρόν τὸ μὲν οὐ δύνατ’ ἄλλος Ἀχαιῶν
ἵππους δ’ Αὐτομέδοντα θοῶς ζευγνῦμεν ἄνωγε
τὸν μετ’ Ἀχιλλῆα ῥηξήνορα τῖε μάλιστα
τόν ῥά ποτ’ Ἠετίωνος ἑλὼν πόλιν ἤγαγ’ Ἀχιλλεύς
ὃς καὶ θνητὸς ἐὼν ἕπεθ’ ἵπποις ἀθανάτοισι
Μυρμιδόνας δ’ ἄρ’ ἐποιχόμενος θώρηξεν Ἀχιλλεὺς
οἵ τ’ ἔλαφον κεραὸν μέγαν οὔρεσι δῃώσαντες
καί τ’ ἀγεληδὸν ἴασιν ἀπὸ κρήνης μελανύδρου
ἀμφ’ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο
ῥώοντ’ ἐν δ’ ἄρα τοῖσιν ἀρήϊος ἵστατ’ Ἀχιλλεύς
πεντήκοντ’ ἦσαν νῆες θοαί ᾗσιν Ἀχιλλεὺς
πεντήκοντ’ ἔσαν ἄνδρες ἐπὶ κληῗσιν ἑταῖροι
πέντε δ’ ἄρ’ ἡγεμόνας ποιήσατο τοῖς ἐπεποίθει
ὅς ῥ’ ἀναφανδὸν ὄπυιε πορὼν ἀπερείσια ἕδνα
τῆς δ’ ἑτέρης Εὔδωρος ἀρήϊος ἡγεμόνευε
ἠράσατ’ ὀφθαλμοῖσιν ἰδὼν μετὰ μελπομένῃσιν
αὐτίκα δ’ εἰς ὑπερῷ’ ἀναβὰς παρελέξατο λάθρῃ
ἠγάγετο πρὸς δώματ’ ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα
τὸν δ’ ὃ γέρων Φύλας εὖ ἔτρεφεν ἠδ’ ἀτίταλλεν
ἀμφαγαπαζόμενος ὡς εἴ θ’ ἑὸν υἱὸν ἐόντα
πέμπτης δ’ Ἀλκιμέδων Λαέρκεος υἱὸς ἀμύμων
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντας ἅμ’ ἡγεμόνεσσιν Ἀχιλλεὺς
στῆσεν ἐῢ κρίνας κρατερὸν δ’ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε
πάνθ’ ὑπὸ μηνιθμόν καί μ’ ᾐτιάασθε ἕκαστος
σχέτλιε Πηλέος υἱὲ χόλῳ ἄρα σ’ ἔτρεφε μήτηρ
οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα ποντοπόροισιν
ταῦτά μ’ ἀγειρόμενοι θάμ’ ἐβάζετε νῦν δὲ πέφανται
φυλόπιδος μέγα ἔργον ἕης τὸ πρίν γ’ ἐράασθε
ὡς δ’ ὅτε τοῖχον ἀνὴρ ἀράρῃ πυκινοῖσι λίθοισι
πάντων δὲ προπάροιθε δύ’ ἀνέρε θωρήσσοντο
βῆ ῥ’ ἴμεν ἐς κλισίην χηλοῦ δ’ ἀπὸ πῶμ’ ἀνέῳγε
θῆκ’ ἐπὶ νηὸς ἄγεσθαι ἐῢ πλήσασα χιτώνων
χλαινάων τ’ ἀνεμοσκεπέων οὔλων τε ταπήτων
οὔτ’ ἀνδρῶν πίνεσκεν ἀπ’ αὐτοῦ αἴθοπα οἶνον
τό ῥα τότ’ ἐκ χηλοῖο λαβὼν ἐκάθηρε θεείῳ
πρῶτον ἔπειτα δ’ ἔνιψ’ ὕδατος καλῇσι ῥοῇσι
νίψατο δ’ αὐτὸς χεῖρας ἀφύσσατο δ’ αἴθοπα οἶνον
εὔχετ’ ἔπειτα στὰς μέσῳ ἕρκεϊ λεῖβε δὲ οἶνον
οὐρανὸν εἰσανιδών Δία δ’ οὐ λάθε τερπικέραυνον
σοὶ ναίουσ’ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦναι
ἠμὲν δή ποτ’ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες εὐξαμένοιο
ἀλλ’ ἕταρον πέμπω πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσι
μαίνονθ’ ὁππότ’ ἐγώ περ ἴω μετὰ μῶλον Ἄρηος
αὐτὰρ ἐπεί κ’ ἀπὸ ναῦφι μάχην ἐνοπήν τε δίηται
ὣς ἔφατ’ εὐχόμενος τοῦ δ’ ἔκλυε μητίετα Ζεύς
τῷ δ’ ἕτερον μὲν ἔδωκε πατήρ ἕτερον δ’ ἀνένευσε
δῶκε σόον δ’ ἀνένευσε μάχης ἐξαπονέεσθαι
ἂψ κλισίην εἰσῆλθε δέπας δ’ ἀπέθηκ’ ἐνὶ χηλῷ
στῆ δὲ πάροιθ’ ἐλθὼν κλισίης ἔτι δ’ ἤθελε θυμῷ
οἳ δ’ ἅμα Πατρόκλῳ μεγαλήτορι θωρηχθέντες
ἔστιχον ὄφρ’ ἐν Τρωσὶ μέγα φρονέοντες ὄρουσαν
αἰεὶ κερτομέοντες ὁδῷ ἔπι οἰκί’ ἔχοντας
τοὺς δ’ εἴ περ παρά τίς τε κιὼν ἄνθρωπος ὁδίτης
κινήσῃ ἀέκων οἳ δ’ ἄλκιμον ἦτορ ἔχοντες
ἐκ νηῶν ἐχέοντο βοὴ δ’ ἄσβεστος ὀρώρει
Πάτροκλος δ’ ἑτάροισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας
Μυρμιδόνες ἕταροι Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος
ὡς ἂν Πηλεΐδην τιμήσομεν ὃς μέγ’ ἄριστος
ἐν δ’ ἔπεσον Τρώεσσιν ἀολλέες ἀμφὶ δὲ νῆες
Τρῶες δ’ ὡς εἴδοντο Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν
μηνιθμὸν μὲν ἀπορρῖψαι φιλότητα δ’ ἑλέσθαι
ἤγαγεν ἐξ Ἀμυδῶνος ἀπ’ Ἀξιοῦ εὐρὺ ῥέοντος
τὸν βάλε δεξιὸν ὦμον ὃ δ’ ὕπτιος ἐν κονίῃσι
ἐκ νηῶν δ’ ἔλασεν κατὰ δ’ ἔσβεσεν αἰθόμενον πῦρ
ἡμιδαὴς δ’ ἄρα νηῦς λίπετ’ αὐτόθι τοὶ δὲ φόβηθεν
Τρῶες θεσπεσίῳ ὁμάδῳ Δαναοὶ δ’ ἐπέχυντο
ὡς δ’ ὅτ’ ἀφ’ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιο
ὣς Δαναοὶ νηῶν μὲν ἀπωσάμενοι δήϊον πῦρ
τυτθὸν ἀνέπνευσαν πολέμου δ’ οὐ γίγνετ’ ἐρωή
οὐ γάρ πώ τι Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ’ Ἀχαιῶν
ἀλλ’ ἔτ’ ἄρ’ ἀνθίσταντο νεῶν δ’ ὑπόεικον ἀνάγκῃ
αὐτίκ’ ἄρα στρεφθέντος Ἀρηϊλύκου βάλε μηρὸν
ῥῆξεν δ’ ὀστέον ἔγχος ὃ δὲ πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ
κάππεσ’ ἀτὰρ Μενέλαος ἀρήϊος οὖτα Θόαντα
στέρνον γυμνωθέντα παρ’ ἀσπίδα λῦσε δὲ γυῖα
Φυλεΐδης δ’ Ἄμφικλον ἐφορμηθέντα δοκεύσας
μυὼν ἀνθρώπου πέλεται περὶ δ’ ἔγχεος αἰχμῇ
Νεστορίδαι δ’ ὃ μὲν οὔτασ’ Ἀτύμνιον ὀξέϊ δουρὶ
ἤριπε δὲ προπάροιθε Μάρις δ’ αὐτοσχεδὰ δουρὶ
στὰς πρόσθεν νέκυος τοῦ δ’ ἀντίθεος Θρασυμήδης
ἔφθη ὀρεξάμενος πρὶν οὐτάσαι οὐδ’ ἀφάμαρτεν
δρύψ’ ἀπὸ μυώνων ἀπὸ δ’ ὀστέον ἄχρις ἄραξε
βήτην εἰς Ἔρεβος Σαρπηδόνος ἐσθλοὶ ἑταῖροι
Αἴας δὲ Κλεόβουλον Ὀϊλιάδης ἐπορούσας
πᾶν δ’ ὑπεθερμάνθη ξίφος αἵματι τὸν δὲ κατ’ ὄσσε
ἤμβροτον ἀλλήλων μέλεον δ’ ἠκόντισαν ἄμφω
τὼ δ’ αὖτις ξιφέεσσι συνέδραμον ἔνθα Λύκων μὲν
φάσγανον ἐρραίσθη ὃ δ’ ὑπ’ οὔατος αὐχένα θεῖνε
Πηνέλεως πᾶν δ’ εἴσω ἔδυ ξίφος ἔσχεθε δ’ οἶον
δέρμα παρηέρθη δὲ κάρη ὑπέλυντο δὲ γυῖα
Μηριόνης δ’ Ἀκάμαντα κιχεὶς ποσὶ καρπαλίμοισι
ἤριπε δ’ ἐξ ὀχέων κατὰ δ’ ὀφθαλμῶν κέχυτ’ ἀχλύς
Ἰδομενεὺς δ’ Ἐρύμαντα κατὰ στόμα νηλέϊ χαλκῷ
νύξε τὸ δ’ ἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησε
νέρθεν ὑπ’ ἐγκεφάλοιο κέασσε δ’ ἄρ’ ὀστέα λευκά
ἐκ δ’ ἐτίναχθεν ὀδόντες ἐνέπλησθεν δέ οἱ ἄμφω
αἵματος ὀφθαλμοί τὸ δ’ ἀνὰ στόμα καὶ κατὰ ῥῖνας
οὗτοι ἄρ’ ἡγεμόνες Δαναῶν ἕλον ἄνδρα ἕκαστος
σίνται ὑπ’ ἐκ μήλων αἱρεύμενοι αἵ τ’ ἐν ὄρεσσι
Αἴας δ’ ὃ μέγας αἰὲν ἐφ’ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ
ἵετ’ ἀκοντίσσαι ὃ δὲ ἰδρείῃ πολέμοιο
σκέπτετ’ ὀϊστῶν τε ῥοῖζον καὶ δοῦπον ἀκόντων
ἀλλὰ καὶ ὧς ἀνέμιμνε σάω δ’ ἐρίηρας ἑταίρους
ὡς δ’ ὅτ’ ἀπ’ Οὐλύμπου νέφος ἔρχεται οὐρανὸν εἴσω
ὣς τῶν ἐκ νηῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε
οὐδὲ κατὰ μοῖραν πέραον πάλιν Ἕκτορα δ’ ἵπποι
πολλοὶ δ’ ἐν τάφρῳ ἐρυσάρματες ὠκέες ἵπποι
ἄξαντ’ ἐν πρώτῳ ῥυμῷ λίπον ἅρματ’ ἀνάκτων
Πάτροκλος δ’ ἕπετο σφεδανὸν Δαναοῖσι κελεύων
πάσας πλῆσαν ὁδούς ἐπεὶ ἂρ τμάγεν ὕψι δ’ ἀέλλη
σκίδναθ’ ὑπὸ νεφέων τανύοντο δὲ μώνυχες ἵπποι
Πάτροκλος δ’ ᾗ πλεῖστον ὀρινόμενον ἴδε λαόν
τῇ ῥ’ ἔχ’ ὁμοκλήσας ὑπὸ δ’ ἄξοσι φῶτες ἔπιπτον
πρηνέες ἐξ ὀχέων δίφροι δ’ ἀνακυμβαλίαζον
ἀντικρὺ δ’ ἄρα τάφρον ὑπέρθορον ὠκέες ἵπποι
πρόσσω ἱέμενοι ἐπὶ δ’ Ἕκτορι κέκλετο θυμός
ἵετο γὰρ βαλέειν τὸν δ’ ἔκφερον ὠκέες ἵπποι
ὡς δ’ ὑπὸ λαίλαπι πᾶσα κελαινὴ βέβριθε χθὼν
ἤματ’ ὀπωρινῷ ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ
Ζεύς ὅτε δή ῥ’ ἄνδρεσσι κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ
πολλὰς δὲ κλιτῦς τότ’ ἀποτμήγουσι χαράδραι
ἐς δ’ ἅλα πορφυρέην μεγάλα στενάχουσι ῥέουσαι
ἐξ ὀρέων ἐπικάρ μινύθει δέ τε ἔργ’ ἀνθρώπων
Πάτροκλος δ’ ἐπεὶ οὖν πρώτας ἐπέκερσε φάλαγγας
εἴα ἱεμένους ἐπιβαινέμεν ἀλλὰ μεσηγὺ
κτεῖνε μεταΐσσων πολέων δ’ ἀπετίνυτο ποινήν
ἔνθ’ ἤτοι Πρόνοον πρῶτον βάλε δουρὶ φαεινῷ
ἧστο ἀλείς ἐκ γὰρ πλήγη φρένας ἐκ δ’ ἄρα χειρῶν
ἡνία ἠΐχθησαν ὃ δ’ ἔγχεϊ νύξε παραστὰς
γναθμὸν δεξιτερόν διὰ δ’ αὐτοῦ πεῖρεν ὀδόντων
ὣς ἕλκ’ ἐκ δίφροιο κεχηνότα δουρὶ φαεινῷ
κὰδ δ’ ἄρ’ ἐπὶ στόμ’ ἔωσε πεσόντα δέ μιν λίπε θυμός
αὐτὰρ ἔπειτ’ Ἐρύλαον ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ
μέσσην κὰκ κεφαλήν ἣ δ’ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη
ἐν κόρυθι βριαρῇ ὃ δ’ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ
αὐτὰρ ἔπειτ’ Ἐρύμαντα καὶ Ἀμφοτερὸν καὶ Ἐπάλτην
Ἰφέα τ’ Εὔιππόν τε καὶ Ἀργεάδην Πολύμηλον
Σαρπηδὼν δ’ ὡς οὖν ἴδ’ ἀμιτροχίτωνας ἑταίρους
χέρσ’ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμέντας
κέκλετ’ ἄρ’ ἀντιθέοισι καθαπτόμενος Λυκίοισιν
ἀντήσω γὰρ ἐγὼ τοῦδ’ ἀνέρος ὄφρα δαείω
Πάτροκλος δ’ ἑτέρωθεν ἐπεὶ ἴδεν ἔκθορε δίφρου
οἳ δ’ ὥς τ’ αἰγυπιοὶ γαμψώνυχες ἀγκυλοχεῖλαι
πέτρῃ ἐφ’ ὑψηλῇ μεγάλα κλάζοντε μάχωνται
ὣς οἳ κεκλήγοντες ἐπ’ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν
τοὺς δὲ ἰδὼν ἐλέησε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω
μοῖρ’ ὑπὸ Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμῆναι
ἦ ἤδη ὑπὸ χερσὶ Μενοιτιάδαο δαμάσσω
ἔρδ’ ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι
ἀλλ’ εἴ τοι φίλος ἐστί τεὸν δ’ ὀλοφύρεται ἦτορ
χέρσ’ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμῆναι
ἔνθ’ ἤτοι Πάτροκλος ἀγακλειτὸν Θρασύμηλον
ὅς ῥ’ ἠῢς θεράπων Σαρπηδόνος ἦεν ἄνακτος
Σαρπηδὼν δ’ αὐτοῦ μὲν ἀπήμβροτε δουρὶ φαεινῷ
ἔγχεϊ δεξιὸν ὦμον ὃ δ’ ἔβραχε θυμὸν ἀΐσθων
κὰδ δ’ ἔπεσ’ ἐν κονίῃσι μακών ἀπὸ δ’ ἔπτατο θυμός
σύγχυτ’ ἐπεὶ δὴ κεῖτο παρήορος ἐν κονίῃσι
ἀΐξας ἀπέκοψε παρήορον οὐδ’ ἐμάτησε
τὼ δ’ ἰθυνθήτην ἐν δὲ ῥυτῆρσι τάνυσθεν
τὼ δ’ αὖτις συνίτην ἔριδος πέρι θυμοβόροιο
ἔνθ’ αὖ Σαρπηδὼν μὲν ἀπήμβροτε δουρὶ φαεινῷ
Πατρόκλου δ’ ὑπὲρ ὦμον ἀριστερὸν ἤλυθ’ ἀκωκὴ
Πάτροκλος τοῦ δ’ οὐχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός
ἀλλ’ ἔβαλ’ ἔνθ’ ἄρα τε φρένες ἔρχαται ἀμφ’ ἁδινὸν κῆρ
κτεινόμενος μενέαινε φίλον δ’ ὀνόμηνεν ἑταῖρον
Γλαῦκε πέπον πολεμιστὰ μετ’ ἀνδράσι νῦν σε μάλα χρὴ
ἔσσομαι ἤματα πάντα διαμπερές εἴ κέ μ’ Ἀχαιοὶ
ἀλλ’ ἔχεο κρατερῶς ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα
ὀφθαλμοὺς ῥῖνάς θ’ ὃ δὲ λὰξ ἐν στήθεσι βαίνων
τοῖο δ’ ἅμα ψυχήν τε καὶ ἔγχεος ἐξέρυσ’ αἰχμήν
Μυρμιδόνες δ’ αὐτοῦ σχέθον ἵππους φυσιόωντας
ἱεμένους φοβέεσθαι ἐπεὶ λίπον ἅρματ’ ἀνάκτων
Γλαύκῳ δ’ αἰνὸν ἄχος γένετο φθογγῆς ἀΐοντι
ὠρίνθη δέ οἱ ἦτορ ὅ τ’ οὐ δύνατο προσαμῦναι
χειρὶ δ’ ἑλὼν ἐπίεζε βραχίονα τεῖρε γὰρ αὐτὸν
εὐχόμενος δ’ ἄρα εἶπεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι
εἲς ἢ ἐνὶ Τροίῃ δύνασαι δὲ σὺ πάντοσ’ ἀκούειν
τερσῆναι δύναται βαρύθει δέ μοι ὦμος ὑπ’ αὐτοῦ
ἔγχος δ’ οὐ δύναμαι σχεῖν ἔμπεδον οὐδὲ μάχεσθαι
ἐλθὼν δυσμενέεσσιν ἀνὴρ δ’ ὤριστος ὄλωλε
Σαρπηδὼν Διὸς υἱός ὃ δ’ οὐ οὗ παιδὸς ἀμύνει
κοίμησον δ’ ὀδύνας δὸς δὲ κράτος ὄφρ’ ἑτάροισι
αὐτός τ’ ἀμφὶ νέκυι κατατεθνηῶτι μάχωμαι
αὐτίκα παῦσ’ ὀδύνας ἀπὸ δ’ ἕλκεος ἀργαλέοιο
Γλαῦκος δ’ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ γήθησέν τε
ὅττί οἱ ὦκ’ ἤκουσε μέγας θεὸς εὐξαμένοιο
Πουλυδάμαντ’ ἔπι Πανθοΐδην καὶ Ἀγήνορα δῖον
βῆ δὲ μετ’ Αἰνείαν τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστήν
θυμὸν ἀποφθινύθουσι σὺ δ’ οὐκ ἐθέλεις ἐπαμύνειν
τὸν δ’ ὑπὸ Πατρόκλῳ δάμασ’ ἔγχεϊ χάλκεος Ἄρης
μὴ ἀπὸ τεύχε’ ἕλωνται ἀεικίσσωσι δὲ νεκρὸν
ἔσκε καὶ ἀλλοδαπός περ ἐών πολέες γὰρ ἅμ’ αὐτῷ
λαοὶ ἕποντ’ ἐν δ’ αὐτὸς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι
βὰν δ’ ἰθὺς Δαναῶν λελιημένοι ἦρχε δ’ ἄρά σφιν
ὦρσε Μενοιτιάδεω Πατροκλῆος λάσιον κῆρ
οἷοί περ πάρος ἦτε μετ’ ἀνδράσιν ἢ καὶ ἀρείους
Σαρπηδών ἀλλ’ εἴ μιν ἀεικισσαίμεθ’ ἑλόντες
τεύχεά τ’ ὤμοιιν ἀφελοίμεθα καί τιν’ ἑταίρων
οἳ δ’ ἐπεὶ ἀμφοτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας
δεινὸν ἀΰσαντες μέγα δ’ ἔβραχε τεύχεα φωτῶν
Ζεὺς δ’ ἐπὶ νύκτ’ ὀλοὴν τάνυσε κρατερῇ ὑσμίνῃ
ὅς ῥ’ ἐν Βουδείῳ εὖ ναιομένῳ ἤνασσε
τὸ πρίν ἀτὰρ τότε γ’ ἐσθλὸν ἀνεψιὸν ἐξεναρίξας
ἐς Πηλῆ’ ἱκέτευσε καὶ ἐς Θέτιν ἀργυρόπεζαν
οἳ δ’ ἅμ’ Ἀχιλλῆϊ ῥηξήνορι πέμπον ἕπεσθαι
τόν ῥα τόθ’ ἁπτόμενον νέκυος βάλε φαίδιμος Ἕκτωρ
χερμαδίῳ κεφαλήν ἣ δ’ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη
ἐν κόρυθι βριαρῇ ὃ δ’ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ
Πατρόκλῳ δ’ ἄρ’ ἄχος γένετο φθιμένου ἑτάροιο
ὠκέϊ ὅς τ’ ἐφόβησε κολοιούς τε ψῆράς τε
καί ῥ’ ἔβαλε Σθενέλαον Ἰθαιμένεος φίλον υἱὸν
αὐχένα χερμαδίῳ ῥῆξεν δ’ ἀπὸ τοῖο τένοντας
ὅσση δ’ αἰγανέης ῥιπὴ ταναοῖο τέτυκται
ἥν ῥά τ’ ἀνὴρ ἀφέῃ πειρώμενος ἢ ἐν ἀέθλῳ
ἠὲ καὶ ἐν πολέμῳ δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων
τόσσον ἐχώρησαν Τρῶες ὤσαντο δ’ Ἀχαιοί
ἐτράπετ’ ἔκτεινεν δὲ Βαθυκλῆα μεγάθυμον
δούπησεν δὲ πεσών πυκινὸν δ’ ἄχος ἔλλαβ’ Ἀχαιούς
ὡς ἔπεσ’ ἐσθλὸς ἀνήρ μέγα δὲ Τρῶες κεχάροντο
στὰν δ’ ἀμφ’ αὐτὸν ἰόντες ἀολλέες οὐδ’ ἄρ’ Ἀχαιοὶ
ἀλκῆς ἐξελάθοντο μένος δ’ ἰθὺς φέρον αὐτῶν
ἔνθ’ αὖ Μηριόνης Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν
Ἰδαίου ἐτέτυκτο θεὸς δ’ ὣς τίετο δήμῳ
Αἰνείας δ’ ἐπὶ Μηριόνῃ δόρυ χάλκεον ἧκεν
πρόσσω γὰρ κατέκυψε τὸ δ’ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν
οὔδει ἐνισκίμφθη ἐπὶ δ’ οὐρίαχος πελεμίχθη
Αἰνείας δ’ ἄρα θυμὸν ἐχώσατο φώνησέν τε
ἔγχος ἐμὸν κατέπαυσε διαμπερές εἴ σ’ ἔβαλόν περ
τὸν δ’ αὖ Μηριόνης δουρικλυτὸς ἀντίον ηὔδα
πάντων ἀνθρώπων σβέσσαι μένος ὅς κέ σευ ἄντα
εὖχος ἐμοὶ δοίης ψυχὴν δ’ Ἄϊδι κλυτοπώλῳ
ὣς φάτο τὸν δ’ ἐνένιπε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός
ὦ πέπον οὔ τοι Τρῶες ὀνειδείοις ἐπέεσσι
ἐν γὰρ χερσὶ τέλος πολέμου ἐπέων δ’ ἐνὶ βουλῇ
τῶν δ’ ὥς τε δρυτόμων ἀνδρῶν ὀρυμαγδὸς ὀρώρει
οὔρεος ἐν βήσσῃς ἕκαθεν δέ τε γίγνετ’ ἀκουή
χαλκοῦ τε ῥινοῦ τε βοῶν τ’ εὐποιητάων
οὐδ’ ἂν ἔτι φράδμων περ ἀνὴρ Σαρπηδόνα δῖον
οἳ δ’ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον ὡς ὅτε μυῖαι
ἀλλὰ κατ’ αὐτοὺς αἰὲν ὅρα καὶ φράζετο θυμῷ
πολλὰ μάλ’ ἀμφὶ φόνῳ Πατρόκλου μερμηρίζων
αὐτοῦ ἐπ’ ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι φαίδιμος Ἕκτωρ
χαλκῷ δῃώσῃ ἀπό τ’ ὤμων τεύχε’ ἕληται
ἦ ἔτι καὶ πλεόνεσσιν ὀφέλλειεν πόνον αἰπύν
ὄφρ’ ἠῢς θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος
ὤσαιτο προτὶ ἄστυ πολέων δ’ ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο
ἐς δίφρον δ’ ἀναβὰς φύγαδ’ ἔτραπε κέκλετο δ’ ἄλλους
ἔνθ’ οὐδ’ ἴφθιμοι Λύκιοι μένον ἀλλὰ φόβηθεν
πάντες ἐπεὶ βασιλῆα ἴδον βεβλαμμένον ἦτορ
κείμενον ἐν νεκύων ἀγύρει πολέες γὰρ ἐπ’ αὐτῷ
κάππεσον εὖτ’ ἔριδα κρατερὴν ἐτάνυσσε Κρονίων
οἳ δ’ ἄρ’ ἀπ’ ὤμοιιν Σαρπηδόνος ἔντε’ ἕλοντο
εἰ δ’ ἄγε νῦν φίλε Φοῖβε κελαινεφὲς αἷμα κάθηρον
χρῖσόν τ’ ἀμβροσίῃ περὶ δ’ ἄμβροτα εἵματα ἕσσον
θήσουσ’ ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ
βῆ δὲ κατ’ Ἰδαίων ὀρέων ἐς φύλοπιν αἰνήν
αὐτίκα δ’ ἐκ βελέων Σαρπηδόνα δῖον ἀείρας
χρῖσέν τ’ ἀμβροσίῃ περὶ δ’ ἄμβροτα εἵματα ἕσσε
Πάτροκλος δ’ ἵπποισι καὶ Αὐτομέδοντι κελεύσας
Τρῶας καὶ Λυκίους μετεκίαθε καὶ μέγ’ ἀάσθη
ἦ τ’ ἂν ὑπέκφυγε κῆρα κακὴν μέλανος θανάτοιο
ἀλλ’ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος ἠέ περ ἀνδρῶν
ῥηϊδίως ὅτε δ’ αὐτὸς ἐποτρύνῃσι μάχεσθαι
ἔνθα τίνα πρῶτον τίνα δ’ ὕστατον ἐξενάριξας
αὐτὰρ ἔπειτ’ Ἔλασον καὶ Μούλιον ἠδὲ Πυλάρτην
τοὺς ἕλεν οἳ δ’ ἄλλοι φύγαδε μνώοντο ἕκαστος
ἔστη τῷ ὀλοὰ φρονέων Τρώεσσι δ’ ἀρήγων
τρὶς μὲν ἐπ’ ἀγκῶνος βῆ τείχεος ὑψηλοῖο
Πάτροκλος τρὶς δ’ αὐτὸν ἀπεστυφέλιξεν Ἀπόλλων
χείρεσσ’ ἀθανάτῃσι φαεινὴν ἀσπίδα νύσσων
δεινὰ δ’ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
οὐδ’ ὑπ’ Ἀχιλλῆος ὅς περ σέο πολλὸν ἀμείνων
ὣς φάτο Πάτροκλος δ’ ἀνεχάζετο πολλὸν ὀπίσσω
Ἕκτωρ δ’ ἐν Σκαιῇσι πύλῃς ἔχε μώνυχας ἵππους
ταῦτ’ ἄρα οἱ φρονέοντι παρίστατο Φοῖβος Ἀπόλλων
αἴθ’ ὅσον ἥσσων εἰμί τόσον σέο φέρτερος εἴην
ἀλλ’ ἄγε Πατρόκλῳ ἔφεπε κρατερώνυχας ἵππους
Κεβριόνῃ δ’ ἐκέλευσε δαΐφρονι φαίδιμος Ἕκτωρ
δύσεθ’ ὅμιλον ἰών ἐν δὲ κλόνον Ἀργείοισιν
Ἕκτωρ δ’ ἄλλους μὲν Δαναοὺς ἔα οὐδ’ ἐνάριζεν
Πάτροκλος δ’ ἑτέρωθεν ἀφ’ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε
ἧκε δ’ ἐρεισάμενος οὐδὲ δὴν χάζετο φωτός
οὐδ’ ἁλίωσε βέλος βάλε δ’ Ἕκτορος ἡνιοχῆα
ἵππων ἡνί’ ἔχοντα μετώπιον ὀξέϊ λᾶϊ
ἀμφοτέρας δ’ ὀφρῦς σύνελεν λίθος οὐδέ οἱ ἔσχεν
αὐτοῦ πρόσθε ποδῶν ὃ δ’ ἄρ’ ἀρνευτῆρι ἐοικὼς
κάππεσ’ ἀπ’ εὐεργέος δίφρου λίπε δ’ ὀστέα θυμός
τὸν δ’ ἐπικερτομέων προσέφης Πατρόκλεες ἱππεῦ
ὢ πόποι ἦ μάλ’ ἐλαφρὸς ἀνήρ ὡς ῥεῖα κυβιστᾷ
Ἕκτωρ δ’ αὖθ’ ἑτέρωθεν ἀφ’ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε
τὼ περὶ Κεβριόναο λέονθ’ ὣς δηρινθήτην
ὥ τ’ ὄρεος κορυφῇσι περὶ κταμένης ἐλάφοιο
Πάτροκλος δ’ ἑτέρωθεν ἔχεν ποδός οἳ δὲ δὴ ἄλλοι
ὡς δ’ Εὖρός τε Νότος τ’ ἐριδαίνετον ἀλλήλοιιν
πολλὰ δὲ Κεβριόνην ἀμφ’ ὀξέα δοῦρα πεπήγει
πολλὰ δὲ χερμάδια μεγάλ’ ἀσπίδας ἐστυφέλιξαν
μαρναμένων ἀμφ’ αὐτόν ὃ δ’ ἐν στροφάλιγγι κονίης
ἦμος δ’ Ἠέλιος μετενίσετο βουλυτὸν δέ
καὶ τότε δή ῥ’ ὑπὲρ αἶσαν Ἀχαιοὶ φέρτεροι ἦσαν
Τρώων ἐξ ἐνοπῆς καὶ ἀπ’ ὤμων τεύχε’ ἕλοντο
τρὶς μὲν ἔπειτ’ ἐπόρουσε θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ
σμερδαλέα ἰάχων τρὶς δ’ ἐννέα φῶτας ἔπεφνεν
ἔνθ’ ἄρα τοι Πάτροκλε φάνη βιότοιο τελευτή
στῆ δ’ ὄπιθεν πλῆξεν δὲ μετάφρενον εὐρέε τ’ ὤμω
τοῦ δ’ ἀπὸ μὲν κρατὸς κυνέην βάλε Φοῖβος Ἀπόλλων
ἣ δὲ κυλινδομένη καναχὴν ἔχε ποσσὶν ὑφ’ ἵππων
ἀλλ’ ἀνδρὸς θείοιο κάρη χαρίεν τε μέτωπον
ῥύετ’ Ἀχιλλῆος τότε δὲ Ζεὺς Ἕκτορι δῶκεν
βριθὺ μέγα στιβαρὸν κεκορυθμένον αὐτὰρ ἀπ’ ὤμων
τὸν δ’ ἄτη φρένας εἷλε λύθεν δ’ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα
ἔγχεΐ θ’ ἱπποσύνῃ τε πόδεσσί τε καρπαλίμοισι
καὶ γὰρ δὴ τότε φῶτας ἐείκοσι βῆσεν ἀφ’ ἵππων
πρῶτ’ ἐλθὼν σὺν ὄχεσφι διδασκόμενος πολέμοιο
ὅς τοι πρῶτος ἐφῆκε βέλος Πατρόκλεες ἱππεῦ
οὐδὲ δάμασσ’ ὃ μὲν αὖτις ἀνέδραμε μίκτο δ’ ὁμίλῳ
ἐκ χροὸς ἁρπάξας δόρυ μείλινον οὐδ’ ὑπέμεινε
Πάτροκλον γυμνόν περ ἐόντ’ ἐν δηϊοτῆτι
ἂψ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρ’ ἀλεείνων
Ἕκτωρ δ’ ὡς εἶδεν Πατροκλῆα μεγάθυμον
δούπησεν δὲ πεσών μέγα δ’ ἤκαχε λαὸν Ἀχαιῶν
ὡς δ’ ὅτε σῦν ἀκάμαντα λέων ἐβιήσατο χάρμῃ
ὥ τ’ ὄρεος κορυφῇσι μέγα φρονέοντε μάχεσθον
πίδακος ἀμφ’ ὀλίγης ἐθέλουσι δὲ πιέμεν ἄμφω
πολλὰ δέ τ’ ἀσθμαίνοντα λέων ἐδάμασσε βίηφιν
Πάτροκλ’ ἦ που ἔφησθα πόλιν κεραϊξέμεν ἁμήν
νήπιε τάων δὲ πρόσθ’ Ἕκτορος ὠκέες ἵπποι
ποσσὶν ὀρωρέχαται πολεμίζειν ἔγχεϊ δ’ αὐτὸς
ἦμαρ ἀναγκαῖον σὲ δέ τ’ ἐνθάδε γῦπες ἔδονται
ἆ δείλ’ οὐδέ τοι ἐσθλὸς ἐὼν χραίσμησεν Ἀχιλλεύς
ὅς πού τοι μάλα πολλὰ μένων ἐπετέλλετ’ ἰόντι
τὸν δ’ ὀλιγοδρανέων προσέφης Πατρόκλεες ἱππεῦ
ἤδη νῦν Ἕκτορ μεγάλ’ εὔχεο σοὶ γὰρ ἔδωκε
ῥηιδίως αὐτοὶ γὰρ ἀπ’ ὤμων τεύχε’ ἕλοντο
τοιοῦτοι δ’ εἴ πέρ μοι ἐείκοσιν ἀντεβόλησαν
πάντές κ’ αὐτόθ’ ὄλοντο ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ δαμέντες
ἀλλά με μοῖρ’ ὀλοὴ καὶ Λητοῦς ἔκτανεν υἱός
ἀνδρῶν δ’ Εὔφορβος σὺ δέ με τρίτος ἐξεναρίζεις
οὔ θην οὐδ’ αὐτὸς δηρὸν βέῃ ἀλλά τοι ἤδη
χερσὶ δαμέντ’ Ἀχιλῆος ἀμύμονος Αἰακίδαο
ψυχὴ δ’ ἐκ ῥεθέων πταμένη Ἄϊδος δὲ βεβήκει
ὃν πότμον γοόωσα λιποῦσ’ ἀνδροτῆτα καὶ ἥβην
τίς δ’ οἶδ’ εἴ κ’ Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο
εἴρυσε λὰξ προσβάς τὸν δ’ ὕπτιον ὦσ’ ἀπὸ δουρός
αὐτίκα δὲ ξὺν δουρὶ μετ’ Αὐτομέδοντα βεβήκει
οὐδ’ ἔλαθ’ Ἀτρέος υἱὸν ἀρηΐφιλον Μενέλαον
ἀμφὶ δ’ ἄρ’ αὐτῷ βαῖν’ ὥς τις περὶ πόρτακι μήτηρ
οὐδ’ ἄρα Πάνθου υἱὸς ἐϋμμελίης ἀμέλησε
Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος ἄγχι δ’ ἄρ’ αὐτοῦ
χάζεο λεῖπε δὲ νεκρόν ἔα δ’ ἔναρα βροτόεντα
οὐ γάρ τις πρότερος Τρώων κλειτῶν τ’ ἐπικούρων
τὸν δὲ μέγ’ ὀχθήσας προσέφη ξανθὸς Μενέλαος
οὔτ’ οὖν παρδάλιος τόσσον μένος οὔτε λέοντος
ἧς ἥβης ἀπόνηθ’ ὅτε μ’ ὤνατο καί μ’ ὑπέμεινε
καί μ’ ἔφατ’ ἐν Δαναοῖσιν ἐλέγχιστον πολεμιστὴν
στήῃς ἀλλά σ’ ἔγωγ’ ἀναχωρήσαντα κελεύω
ἐς πληθὺν ἰέναι μηδ’ ἀντίος ἵστασ’ ἐμεῖο
ὣς φάτο τὸν δ’ οὐ πεῖθεν ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα
γνωτὸν ἐμὸν τὸν ἔπεφνες ἐπευχόμενος δ’ ἀγορεύεις
εἴ κεν ἐγὼ κεφαλήν τε τεὴν καὶ τεύχε’ ἐνείκας
ἀλλ’ οὐ μὰν ἔτι δηρὸν ἀπείρητος πόνος ἔσται
οὐδ’ ἔτ’ ἀδήριτος ἤτ’ ἀλκῆς ἤτε φόβοιο
ἀσπίδ’ ἐνὶ κρατερῇ ὃ δὲ δεύτερος ὄρνυτο χαλκῷ
ἂψ δ’ ἀναχαζομένοιο κατὰ στομάχοιο θέμεθλα
ἀντικρὺ δ’ ἁπαλοῖο δι’ αὐχένος ἤλυθ’ ἀκωκή
πλοχμοί θ’ οἳ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἐσφήκωντο
χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ ὅθ’ ἅλις ἀναβέβροχεν ὕδωρ
ἐλθὼν δ’ ἐξαπίνης ἄνεμος σὺν λαίλαπι πολλῇ
βόθρου τ’ ἐξέστρεψε καὶ ἐξετάνυσσ’ ἐπὶ γαίῃ
Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχε’ ἐσύλα
ὡς δ’ ὅτε τίς τε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκὶ πεποιθὼς
δῃῶν ἀμφὶ δὲ τόν γε κύνες τ’ ἄνδρές τε νομῆες