pletcher/homeric-speech-narrative-by-line huggingface dataset:
τὸν δ’ αὖτε προσέειπε Δόλων Εὐμήδεος υἱός
τοὶ γὰρ ἐγώ τοι ταῦτα μάλ’ ἀτρεκέως καταλέξω
νόσφιν ἀπὸ φλοίσβου φυλακὰς δ’ ἃς εἴρεαι ἥρως
οἷ δ’ ἐγρηγόρθασι φυλασσέμεναί τε κέλονται
εὕδουσ’ ἦ ἀπάνευθε δίειπέ μοι ὄφρα δαείω
τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Δόλων Εὐμήδεος υἱός
τοὶ γὰρ ἐγὼ καὶ ταῦτα μάλ’ ἀτρεκέως καταλέξω
πρὸς Θύμβρης δ’ ἔλαχον Λύκιοι Μυσοί τ’ ἀγέρωχοι
Θρήϊκες οἷδ’ ἀπάνευθε νεήλυδες ἔσχατοι ἄλλων
ἐν δέ σφιν Ῥῆσος βασιλεὺς πάϊς Ἠϊονῆος
λευκότεροι χιόνος θείειν δ’ ἀνέμοισιν ὁμοῖοι
τεύχεα δὲ χρύσεια πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι
ἤλυθ’ ἔχων τὰ μὲν οὔ τι καταθνητοῖσιν ἔοικεν
ἄνδρεσσιν φορέειν ἀλλ’ ἀθανάτοισι θεοῖσιν
ἀλλ’ ἐμὲ μὲν νῦν νηυσὶ πελάσσετον ὠκυπόροισιν
ἠέ με δήσαντες λίπετ’ αὐτόθι νηλέϊ δεσμῷ
ἠὲ κατ’ αἶσαν ἔειπον ἐν ὑμῖν ἦε καὶ οὐκί
εἰ δέ κ’ ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃς
οὐκέτ’ ἔπειτα σὺ πῆμά ποτ’ ἔσσεαι Ἀργείοισιν
ἁψάμενος λίσσεσθαι ὃ δ’ αὐχένα μέσσον ἔλασσε
φασγάνῳ ἀΐξας ἀπὸ δ’ ἄμφω κέρσε τένοντε
φθεγγομένου δ’ ἄρα τοῦ γε κάρη κονίῃσιν ἐμίχθη
τοῦ δ’ ἀπὸ μὲν κτιδέην κυνέην κεφαλῆφιν ἕλοντο
καὶ τά γ’ Ἀθηναίῃ ληΐτιδι δῖος Ὀδυσσεὺς
ὑψόσ’ ἀνέσχεθε χειρὶ καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα
πάντων ἀθανάτων ἐπιδωσόμεθ’ ἀλλὰ καὶ αὖτις
πέμψον ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν ἵππους τε καὶ εὐνάς
ὣς ἄρ’ ἐφώνησεν καὶ ἀπὸ ἕθεν ὑψόσ’ ἀείρας
θῆκεν ἀνὰ μυρίκην δέελον δ’ ἐπὶ σῆμά τ’ ἔθηκε
συμμάρψας δόνακας μυρίκης τ’ ἐριθηλέας ὄζους
τὼ δὲ βάτην προτέρω διά τ’ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα
αἶψα δ’ ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν τέλος ἷξον ἰόντες
οἳ δ’ εὗδον καμάτῳ ἀδηκότες ἔντεα δέ σφιν
καλὰ παρ’ αὐτοῖσι χθονὶ κέκλιτο εὖ κατὰ κόσμον
Ῥῆσος δ’ ἐν μέσῳ εὗδε παρ’ αὐτῷ δ’ ὠκέες ἵπποι
τὸν δ’ Ὀδυσεὺς προπάροιθεν ἰδὼν Διομήδεϊ δεῖξεν
ἀλλ’ ἄγε δὴ πρόφερε κρατερὸν μένος οὐδέ τί σε χρὴ
ἑστάμεναι μέλεον σὺν τεύχεσιν ἀλλὰ λύ’ ἵππους
ἠὲ σύ γ’ ἄνδρας ἔναιρε μελήσουσιν δ’ ἐμοὶ ἵπποι
ὣς φάτο τῷ δ’ ἔμπνευσε μένος γλαυκῶπις Ἀθήνη
κτεῖνε δ’ ἐπιστροφάδην τῶν δὲ στόνος ὄρνυτ’ ἀεικὴς
ἄορι θεινομένων ἐρυθαίνετο δ’ αἵματι γαῖα
ὄφρα δυώδεκ’ ἔπεφνεν ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεὺς
τὸν δ’ Ὀδυσεὺς μετόπισθε λαβὼν ποδὸς ἐξερύσασκε
νεκροῖς ἀμβαίνοντες ἀήθεσσον γὰρ ἔτ’ αὐτῶν
ἀλλ’ ὅτε δὴ βασιλῆα κιχήσατο Τυδέος υἱός
τὴν νύκτ’ Οἰνεΐδαο πάϊς διὰ μῆτιν Ἀθήνης
τόφρα δ’ ἄρ’ ὃ τλήμων Ὀδυσεὺς λύε μώνυχας ἵππους
σὺν δ’ ἤειρεν ἱμᾶσι καὶ ἐξήλαυνεν ὁμίλου
ῥοίζησεν δ’ ἄρα πιφαύσκων Διομήδεϊ δίῳ
ἢ ὅ γε δίφρον ἑλών ὅθι ποικίλα τεύχε’ ἔκειτο
ῥυμοῦ ἐξερύοι ἢ ἐκφέροι ὑψόσ’ ἀείρας
εἷος ὃ ταῦθ’ ὥρμαινε κατὰ φρένα τόφρα δ’ Ἀθήνη
καρπαλίμως δ’ ἵππων ἐπεβήσετο κόψε δ’ Ὀδυσσεὺς
τόξῳ τοὶ δ’ ἐπέτοντο θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
οὐδ’ ἀλαοσκοπιὴν εἶχ’ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
ὡς ἴδ’ Ἀθηναίην μετὰ Τυδέος υἱὸν ἕπουσαν
ὦρσεν δὲ Θρῃκῶν βουληφόρον Ἱπποκόωντα
Ῥήσου ἀνεψιὸν ἐσθλόν ὃ δ’ ἐξ ὕπνου ἀνορούσας
ὡς ἴδε χῶρον ἐρῆμον ὅθ’ ἕστασαν ὠκέες ἵπποι
ἄνδράς τ’ ἀσπαίροντας ἐν ἀργαλέῃσι φονῇσιν
ᾤμωξέν τ’ ἄρ’ ἔπειτα φίλον τ’ ὀνόμηνεν ἑταῖρον
ὅσσ’ ἄνδρες ῥέξαντες ἔβαν κοίλας ἐπὶ νῆας
οἳ δ’ ὅτε δή ῥ’ ἵκανον ὅθι σκοπὸν Ἕκτορος ἔκταν
ἔνθ’ Ὀδυσεὺς μὲν ἔρυξε Διῒ φίλος ὠκέας ἵππους
ἐν χείρεσσ’ Ὀδυσῆϊ τίθει ἐπεβήσετο δ’ ἵππων
ἵππων μ’ ὠκυπόδων ἀμφὶ κτύπος οὔατα βάλλει
ὧδ’ ἄφαρ ἐκ Τρώων ἐλασαίατο μώνυχας ἵππους
ἀλλ’ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή τι πάθωσιν
οὔ πω πᾶν εἴρητο ἔπος ὅτ’ ἄρ’ ἤλυθον αὐτοί
καί ῥ’ οἳ μὲν κατέβησαν ἐπὶ χθόνα τοὶ δὲ χαρέντες
πρῶτος δ’ ἐξερέεινε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
ὅππως τοῦσδ’ ἵππους λάβετον καταδύντες ὅμιλον
αἰεὶ μὲν Τρώεσσ’ ἐπιμίσγομαι οὐδέ τί φημι
ἀλλ’ οὔ πω τοίους ἵππους ἴδον οὐδὲ νόησα
ἀλλά τιν’ ὔμμ’ ὀΐω δόμεναι θεὸν ἀντιάσαντα
κούρη τ’ αἰγιόχοιο Διὸς γλαυκῶπις Ἀθήνη
ῥεῖα θεός γ’ ἐθέλων καὶ ἀμείνονας ἠέ περ οἵδε
ἵππους δωρήσαιτ’ ἐπεὶ ἢ πολὺ φέρτεροί εἰσιν
ἵπποι δ’ οἵδε γεραιὲ νεήλυδες οὓς ἐρεείνεις
Θρηΐκιοι τὸν δέ σφιν ἄνακτ’ ἀγαθὸς Διομήδης
ἔκτανε πὰρ δ’ ἑτάρους δυοκαίδεκα πάντας ἀρίστους
καγχαλόων ἅμα δ’ ἄλλοι ἴσαν χαίροντες Ἀχαιοί
οἳ δ’ ὅτε Τυδεΐδεω κλισίην εὔτυκτον ἵκοντο
φάτνῃ ἐφ’ ἱππείῃ ὅθι περ Διομήδεος ἵπποι
νηῒ δ’ ἐνὶ πρυμνῇ ἔναρα βροτόεντα Δόλωνος
θῆκ’ Ὀδυσεύς ὄφρ’ ἱρὸν ἑτοιμασσαίατ’ Ἀθήνῃ
αὐτοὶ δ’ ἱδρῶ πολλὸν ἀπενίζοντο θαλάσσῃ
ἐσβάντες κνήμας τε ἰδὲ λόφον ἀμφί τε μηρούς
ἔς ῥ’ ἀσαμίνθους βάντες ἐϋξέστας λούσαντο
τὼ δὲ λοεσσαμένω καὶ ἀλειψαμένω λίπ’ ἐλαίῳ
ἠὼς δ’ ἐκ λεχέων παρ’ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο
ὄρνυθ’ ἵν’ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσι
Ζεὺς δ’ Ἔριδα προΐαλλε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
ἔνθα στᾶσ’ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε
ὄρθι’ Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ’ ἑκάστῳ
Ἀτρεΐδης δ’ ἐβόησεν ἰδὲ ζώννυσθαι ἄνωγεν
Ἀργείους ἐν δ’ αὐτὸς ἐδύσετο νώροπα χαλκόν
πεύθετο γὰρ Κύπρον δὲ μέγα κλέος οὕνεκ’ Ἀχαιοὶ
τοῦ δ’ ἤτοι δέκα οἶμοι ἔσαν μέλανος κυάνοιο
τρεῖς ἑκάτερθ’ ἴρισσιν ἐοικότες ἅς τε Κρονίων
ἐν νέφεϊ στήριξε τέρας μερόπων ἀνθρώπων
ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἐν δέ οἱ ἧλοι
ἂν δ’ ἕλετ’ ἀμφιβρότην πολυδαίδαλον ἀσπίδα θοῦριν
τῇ δ’ ἐπὶ μὲν Γοργὼ βλοσυρῶπις ἐστεφάνωτο
τῆς δ’ ἐξ ἀργύρεος τελαμὼν ἦν αὐτὰρ ἐπ’ αὐτοῦ
εἵλετο δ’ ἄλκιμα δοῦρε δύω κεκορυθμένα χαλκῷ
ὀξέα τῆλε δὲ χαλκὸς ἀπ’ αὐτόφιν οὐρανὸν εἴσω
λάμπ’ ἐπὶ δ’ ἐγδούπησαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη
ἵππους εὖ κατὰ κόσμον ἐρυκέμεν αὖθ’ ἐπὶ τάφρῳ
ῥώοντ’ ἄσβεστος δὲ βοὴ γένετ’ ἠῶθι πρό
φθὰν δὲ μέγ’ ἱππήων ἐπὶ τάφρῳ κοσμηθέντες
ἱππῆες δ’ ὀλίγον μετεκίαθον ἐν δὲ κυδοιμὸν
ὦρσε κακὸν Κρονίδης κατὰ δ’ ὑψόθεν ἧκεν ἐέρσας
αἵματι μυδαλέας ἐξ αἰθέρος οὕνεκ’ ἔμελλε
Τρῶες δ’ αὖθ’ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο
Ἕκτορά τ’ ἀμφὶ μέγαν καὶ ἀμύμονα Πουλυδάμαντα
Αἰνείαν θ’ ὃς Τρωσὶ θεὸς ὣς τίετο δήμῳ
τρεῖς τ’ Ἀντηνορίδας Πόλυβον καὶ Ἀγήνορα δῖον
ἠΐθεόν τ’ Ἀκάμαντ’ ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν
Ἕκτωρ δ’ ἐν πρώτοισι φέρ’ ἀσπίδα πάντοσ’ ἐΐσην
οἷος δ’ ἐκ νεφέων ἀναφαίνεται οὔλιος ἀστὴρ
παμφαίνων τοτὲ δ’ αὖτις ἔδυ νέφεα σκιόεντα
ἄλλοτε δ’ ἐν πυμάτοισι κελεύων πᾶς δ’ ἄρα χαλκῷ
λάμφ’ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο
οἳ δ’ ὥς τ’ ἀμητῆρες ἐναντίοι ἀλλήλοισιν
ὄγμον ἐλαύνωσιν ἀνδρὸς μάκαρος κατ’ ἄρουραν
ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ’ ἀλλήλοισι θορόντες
δῄουν οὐδ’ ἕτεροι μνώοντ’ ὀλοοῖο φόβοιο
ἴσας δ’ ὑσμίνη κεφαλὰς ἔχεν οἳ δὲ λύκοι ὣς
θῦνον Ἔρις δ’ ἄρ’ ἔχαιρε πολύστονος εἰσορόωσα
οἳ δ’ ἄλλοι οὔ σφιν πάρεσαν θεοί ἀλλὰ ἕκηλοι
πάντες δ’ ᾐτιόωντο κελαινεφέα Κρονίωνα
οὕνεκ’ ἄρα Τρώεσσιν ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι
τῶν μὲν ἄρ’ οὐκ ἀλέγιζε πατήρ ὃ δὲ νόσφι λιασθεὶς
χαλκοῦ τε στεροπήν ὀλλύντάς τ’ ὀλλυμένους τε
οὔρεος ἐν βήσσῃσιν ἐπεί τ’ ἐκορέσσατο χεῖρας
κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας ἐν δ’ Ἀγαμέμνων
πρῶτος ὄρουσ’ ἕλε δ’ ἄνδρα Βιάνορα ποιμένα λαῶν
αὐτόν ἔπειτα δ’ ἑταῖρον Ὀϊλῆα πλήξιππον
ἤτοι ὅ γ’ ἐξ ἵππων κατεπάλμενος ἀντίος ἔστη
τὸν δ’ ἰθὺς μεμαῶτα μετώπιον ὀξέϊ δουρὶ
νύξ’ οὐδὲ στεφάνη δόρυ οἱ σχέθε χαλκοβάρεια
ἀλλὰ δι’ αὐτῆς ἦλθε καὶ ὀστέου ἐγκέφαλος δὲ
Ἄντιφος αὖ παρέβασκε περικλυτός ὥ ποτ’ Ἀχιλλεὺς
ποιμαίνοντ’ ἐπ’ ὄεσσι λαβών καὶ ἔλυσεν ἀποίνων
δὴ τότε γ’ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
Ἄντιφον αὖ παρὰ οὖς ἔλασε ξίφει ἐκ δ’ ἔβαλ’ ἵππων
σπερχόμενος δ’ ἀπὸ τοῖιν ἐσύλα τεύχεα καλὰ
εἶδεν ὅτ’ ἐξ Ἴδης ἄγαγεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς
ἐλθὼν εἰς εὐνήν ἁπαλόν τέ σφ’ ἦτορ ἀπηύρα
ἣ δ’ εἴ πέρ τε τύχῃσι μάλα σχεδόν οὐ δύναταί σφι
καρπαλίμως δ’ ἤϊξε διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην
σπεύδουσ’ ἱδρώουσα κραταιοῦ θηρὸς ὑφ’ ὁρμῆς
Τρώων ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ὑπ’ Ἀργείοισι φέβοντο
οὐκ εἴασχ’ Ἑλένην δόμεναι ξανθῷ Μενελάῳ
εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας ὁμοῦ δ’ ἔχον ὠκέας ἵππους
ἐκ γάρ σφεας χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα
τὼ δὲ κυκηθήτην ὃ δ’ ἐναντίον ὦρτο λέων ὣς
Ἀτρεΐδης τὼ δ’ αὖτ’ ἐκ δίφρου γουναζέσθην
πολλὰ δ’ ἐν Ἀντιμάχοιο δόμοις κειμήλια κεῖται
εἰ νῶϊ ζωοὺς πεπύθοιτ’ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν
μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἀμείλικτον δ’ ὄπ’ ἄκουσαν
εἰ μὲν δὴ Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος υἱέες ἐστόν
ὅς ποτ’ ἐνὶ Τρώων ἀγορῇ Μενέλαον ἄνωγεν
αὖθι κατακτεῖναι μηδ’ ἐξέμεν ἂψ ἐς Ἀχαιούς
ἦ καὶ Πείσανδρον μὲν ἀφ’ ἵππων ὦσε χαμᾶζε
δουρὶ βαλὼν πρὸς στῆθος ὃ δ’ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη
Ἱππόλοχος δ’ ἀπόρουσε τὸν αὖ χαμαὶ ἐξενάριξε
χεῖρας ἀπὸ ξίφεϊ τμήξας ἀπό τ’ αὐχένα κόψας
ὅλμον δ’ ὣς ἔσσευε κυλίνδεσθαι δι’ ὁμίλου
τοὺς μὲν ἔασ’ ὃ δ’ ὅθι πλεῖσται κλονέοντο φάλαγγες
τῇ ῥ’ ἐνόρουσ’ ἅμα δ’ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί
ἱππεῖς δ’ ἱππῆας ὑπὸ δέ σφισιν ὦρτο κονίη
αἰὲν ἀποκτείνων ἕπετ’ Ἀργείοισι κελεύων
ὡς δ’ ὅτε πῦρ ἀΐδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ
πάντῃ τ’ εἰλυφόων ἄνεμος φέρει οἳ δέ τε θάμνοι
ὣς ἄρ’ ὑπ’ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι πῖπτε κάρηνα
Τρώων φευγόντων πολλοὶ δ’ ἐριαύχενες ἵπποι
κείν’ ὄχεα κροτάλιζον ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας
ἡνιόχους ποθέοντες ἀμύμονας οἳ δ’ ἐπὶ γαίῃ
Ἕκτορα δ’ ἐκ βελέων ὕπαγε Ζεὺς ἔκ τε κονίης
ἔκ τ’ ἀνδροκτασίης ἔκ θ’ αἵματος ἔκ τε κυδοιμοῦ
Ἀτρεΐδης δ’ ἕπετο σφεδανὸν Δαναοῖσι κελεύων
οἳ δὲ παρ’ Ἴλου σῆμα παλαιοῦ Δαρδανίδαο
μέσσον κὰπ πεδίον παρ’ ἐρινεὸν ἐσσεύοντο
ἱέμενοι πόλιος ὃ δὲ κεκλήγων ἕπετ’ αἰεὶ
ἀλλ’ ὅτε δὴ Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκοντο
ἔνθ’ ἄρα δὴ ἵσταντο καὶ ἀλλήλους ἀνέμιμνον
οἳ δ’ ἔτι κὰμ μέσσον πεδίον φοβέοντο βόες ὥς
πάσας τῇ δέ τ’ ἰῇ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος
τῆς δ’ ἐξ αὐχέν’ ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι
πρῶτον ἔπειτα δέ θ’ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει
αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον οἳ δ’ ἐφέβοντο
Ἀτρεΐδεω ὑπὸ χερσί περὶ πρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦεν
ἀλλ’ ὅτε δὴ τάχ’ ἔμελλεν ὑπὸ πτόλιν αἰπύ τε τεῖχος
οὐρανόθεν καταβάς ἔχε δ’ ἀστεροπὴν μετὰ χερσίν
βάσκ’ ἴθι Ἶρι ταχεῖα τὸν Ἕκτορι μῦθον ἐνίσπες
ὄφρ’ ἂν μέν κεν ὁρᾷ Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν
θύνοντ’ ἐν προμάχοισιν ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν
τόφρ’ ἀναχωρείτω τὸν δ’ ἄλλον λαὸν ἀνώχθω
μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην
αὐτὰρ ἐπεί κ’ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ
δύῃ τ’ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ
ὣς ἔφατ’ οὐδ’ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις
βῆ δὲ κατ’ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν
εὗρ’ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον
ἑσταότ’ ἔν θ’ ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν
ὄφρ’ ἂν μέν κεν ὁρᾷς Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν
τόφρ’ ὑπόεικε μάχης τὸν δ’ ἄλλον λαὸν ἄνωχθι
Ἕκτωρ δ’ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε
Ἀργεῖοι δ’ ἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας
ἀρτύνθη δὲ μάχη στὰν δ’ ἀντίοι ἐν δ’ Ἀγαμέμνων
πρῶτος ὄρουσ’ ἔθελεν δὲ πολὺ προμάχεσθαι ἁπάντων
Κισσῆς τόν γ’ ἔθρεψε δόμοις ἔνι τυτθὸν ἐόντα
αὐτὰρ ἐπεί ῥ’ ἥβης ἐρικυδέος ἵκετο μέτρον
γήμας δ’ ἐκ θαλάμοιο μετὰ κλέος ἵκετ’ Ἀχαιῶν
τὰς μὲν ἔπειτ’ ἐν Περκώτῃ λίπε νῆας ἐΐσας
ὅς ῥα τότ’ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίον ἦλθεν
Ἀτρεΐδης μὲν ἅμαρτε παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ’ ἔγχος
νύξ’ ἐπὶ δ’ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας
οὐδ’ ἔτορε ζωστῆρα παναίολον ἀλλὰ πολὺ πρὶν
ἀργύρῳ ἀντομένη μόλιβος ὣς ἐτράπετ’ αἰχμή
ἕλκ’ ἐπὶ οἷ μεμαὼς ὥς τε λίς ἐκ δ’ ἄρα χειρὸς
σπάσσατο τὸν δ’ ἄορι πλῆξ’ αὐχένα λῦσε δὲ γυῖα
κουριδίης ἧς οὔ τι χάριν ἴδε πολλὰ δ’ ἔδωκε
πρῶθ’ ἑκατὸν βοῦς δῶκεν ἔπειτα δὲ χίλι’ ὑπέστη
δὴ τότε γ’ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων ἐξενάριξε
βῆ δὲ φέρων ἀν’ ὅμιλον Ἀχαιῶν τεύχεα καλά
τὸν δ’ ὡς οὖν ἐνόησε Κόων ἀριδείκετος ἀνδρῶν
στῆ δ’ εὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθὼν Ἀγαμέμνονα δῖον
ῥίγησέν τ’ ἄρ’ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
ἀλλ’ οὐδ’ ὧς ἀπέληγε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο
ἀλλ’ ἐπόρουσε Κόωνι ἔχων ἀνεμοτρεφὲς ἔγχος
τὸν δ’ ἕλκοντ’ ἀν’ ὅμιλον ὑπ’ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης
τοῖο δ’ ἐπ’ Ἰφιδάμαντι κάρη ἀπέκοψε παραστάς
ἔνθ’ Ἀντήνορος υἷες ὑπ’ Ἀτρεΐδῃ βασιλῆϊ
ἔγχεΐ τ’ ἄορί τε μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν
ὄφρά οἱ αἷμ’ ἔτι θερμὸν ἀνήνοθεν ἐξ ὠτειλῆς
αὐτὰρ ἐπεὶ τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο παύσατο δ’ αἷμα
ὀξεῖαι δ’ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο
ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξὺ γυναῖκα
ὣς ὀξεῖ’ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο
ἐς δίφρον δ’ ἀνόρουσε καὶ ἡνιόχῳ ἐπέτελλε
ὣς ἔφαθ’ ἡνίοχος δ’ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους
νῆας ἔπι γλαφυράς τὼ δ’ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην
ἄφρεον δὲ στήθεα ῥαίνοντο δὲ νέρθε κονίῃ
Ἕκτωρ δ’ ὡς ἐνόησ’ Ἀγαμέμνονα νόσφι κιόντα
οἴχετ’ ἀνὴρ ὤριστος ἐμοὶ δὲ μέγ’ εὖχος ἔδωκε
Ζεὺς Κρονίδης ἀλλ’ ἰθὺς ἐλαύνετε μώνυχας ἵππους
ἰφθίμων Δαναῶν ἵν’ ὑπέρτερον εὖχος ἄρησθε
ὡς δ’ ὅτε πού τις θηρητὴρ κύνας ἀργιόδοντας
σεύῃ ἐπ’ ἀγροτέρῳ συῒ καπρίῳ ἠὲ λέοντι
ὣς ἐπ’ Ἀχαιοῖσιν σεῦε Τρῶας μεγαθύμους
αὐτὸς δ’ ἐν πρώτοισι μέγα φρονέων ἐβεβήκει
ἐν δ’ ἔπεσ’ ὑσμίνῃ ὑπεραέϊ ἶσος ἀέλλῃ
ἔνθα τίνα πρῶτον τίνα δ’ ὕστατον ἐξενάριξεν
καὶ Δόλοπα Κλυτίδην καὶ Ὀφέλτιον ἠδ’ Ἀγέλαον
Αἴσυμνόν τ’ Ὦρόν τε καὶ Ἱππόνοον μενεχάρμην
τοὺς ἄρ’ ὅ γ’ ἡγεμόνας Δαναῶν ἕλεν αὐτὰρ ἔπειτα
πολλὸν δὲ τρόφι κῦμα κυλίνδεται ὑψόσε δ’ ἄχνη
σκίδναται ἐξ ἀνέμοιο πολυπλάγκτοιο ἰωῆς
ὣς ἄρα πυκνὰ καρήαθ’ ὑφ’ Ἕκτορι δάμνατο λαῶν
εἰ μὴ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ κέκλετ’ Ὀδυσσεύς
ἀλλ’ ἄγε δεῦρο πέπον παρ’ ἔμ’ ἵσταο δὴ γὰρ ἔλεγχος
τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρατερὸς Διομήδης
ἡμέων ἔσσεται ἦδος ἐπεὶ νεφεληγερέτα Ζεὺς
ἦ καὶ Θυμβραῖον μὲν ἀφ’ ἵππων ὦσε χαμᾶζε
τοὺς μὲν ἔπειτ’ εἴασαν ἐπεὶ πολέμου ἀπέπαυσαν
τὼ δ’ ἀν’ ὅμιλον ἰόντε κυδοίμεον ὡς ὅτε κάπρω
ἔνθ’ ἑλέτην δίφρόν τε καὶ ἀνέρε δήμου ἀρίστω
θυμοῦ καὶ ψυχῆς κεκαδὼν κλυτὰ τεύχε’ ἀπηύρα
Ἱππόδαμον δ’ Ὀδυσεὺς καὶ Ὑπείροχον ἐξενάριξεν
ἐξ Ἴδης καθορῶν τοὶ δ’ ἀλλήλους ἐνάριζον
Παιονίδην ἥρωα κατ’ ἰσχίον οὐδέ οἱ ἵπποι
τοὺς μὲν γὰρ θεράπων ἀπάνευθ’ ἔχεν αὐτὰρ ὃ πεζὸς
Ἕκτωρ δ’ ὀξὺ νόησε κατὰ στίχας ὦρτο δ’ ἐπ’ αὐτοὺς
αἶψα δ’ Ὀδυσσῆα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα
ἀλλ’ ἄγε δὴ στέωμεν καὶ ἀλεξώμεσθα μένοντες
καὶ βάλεν οὐδ’ ἀφάμαρτε τιτυσκόμενος κεφαλῆφιν
ἄκρην κὰκ κόρυθα πλάγχθη δ’ ἀπὸ χαλκόφι χαλκός
οὐδ’ ἵκετο χρόα καλόν ἐρύκακε γὰρ τρυφάλεια
Ἕκτωρ δ’ ὦκ’ ἀπέλεθρον ἀνέδραμε μίκτο δ’ ὁμίλῳ
ὄφρα δὲ Τυδεΐδης μετὰ δούρατος ᾤχετ’ ἐρωὴν
τόφρ’ Ἕκτωρ ἔμπνυτο καὶ ἂψ ἐς δίφρον ὀρούσας
ἐξέλασ’ ἐς πληθύν καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν
ἦλθε κακόν νῦν αὖτέ σ’ ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων
ἦ θήν σ’ ἐξανύω γε καὶ ὕστερον ἀντιβολήσας
αἴνυτ’ ἀπὸ στήθεσφι παναίολον ἀσπίδα τ’ ὤμων
καὶ βάλεν οὐδ’ ἄρα μιν ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός
ταρσὸν δεξιτεροῖο ποδός διὰ δ’ ἀμπερὲς ἰὸς
ἐκ λόχου ἀμπήδησε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα
βέβληαι οὐδ’ ἅλιον βέλος ἔκφυγεν ὡς ὄφελόν τοι
οἵ τέ σε πεφρίκασι λέονθ’ ὡς μηκάδες αἶγες
εἰ μὲν δὴ ἀντίβιον σὺν τεύχεσι πειρηθείης
νῦν δέ μ’ ἐπιγράψας ταρσὸν ποδὸς εὔχεαι αὔτως
ἦ τ’ ἄλλως ὑπ’ ἐμεῖο καὶ εἴ κ’ ὀλίγον περ ἐπαύρῃ
τοῦ δὲ γυναικὸς μέν τ’ ἀμφίδρυφοί εἰσι παρειαί
παῖδες δ’ ὀρφανικοί ὃ δέ θ’ αἵματι γαῖαν ἐρεύθων
ὣς φάτο τοῦ δ’ Ὀδυσεὺς δουρικλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν
ἔστη πρόσθ’ ὃ δ’ ὄπισθε καθεζόμενος βέλος ὠκὺ
ἐκ ποδὸς ἕλκ’ ὀδύνη δὲ διὰ χροὸς ἦλθ’ ἀλεγεινή
οἰώθη δ’ Ὀδυσεὺς δουρὶ κλυτός οὐδέ τις αὐτῷ
ὀχθήσας δ’ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν
μοῦνος τοὺς δ’ ἄλλους Δαναοὺς ἐφόβησε Κρονίων
ὃς δέ κ’ ἀριστεύῃσι μάχῃ ἔνι τὸν δὲ μάλα χρεὼ
ἑστάμεναι κρατερῶς ἤ τ’ ἔβλητ’ ἤ τ’ ἔβαλ’ ἄλλον
εἷος ὃ ταῦθ’ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν
ἔλσαν δ’ ἐν μέσσοισι μετὰ σφίσι πῆμα τιθέντες
ὡς δ’ ὅτε κάπριον ἀμφὶ κύνες θαλεροί τ’ αἰζηοὶ
σεύωνται ὃ δέ τ’ εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο
ἀμφὶ δέ τ’ ἀΐσσονται ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων
ὥς ῥα τότ’ ἀμφ’ Ὀδυσῆα Διῒ φίλον ἐσσεύοντο
Χερσιδάμαντα δ’ ἔπειτα καθ’ ἵππων ἀΐξαντα
δουρὶ κατὰ πρότμησιν ὑπ’ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης
νύξεν ὃ δ’ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ
τοὺς μὲν ἔασ’ ὃ δ’ ἄρ’ Ἱππασίδην Χάροπ’ οὔτασε δουρὶ
τῷ δ’ ἐπαλεξήσων Σῶκος κίεν ἰσόθεος φώς
στῆ δὲ μάλ’ ἐγγὺς ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν
ὦ Ὀδυσεῦ πολύαινε δόλων ἆτ’ ἠδὲ πόνοιο
τοιώδ’ ἄνδρε κατακτείνας καὶ τεύχε’ ἀπούρας
ὣς εἰπὼν οὔτησε κατ’ ἀσπίδα πάντοσ’ ἐΐσην
πάντα δ’ ἀπὸ πλευρῶν χρόα ἔργαθεν οὐδ’ ἔτ’ ἔασε
γνῶ δ’ Ὀδυσεὺς ὅ οἱ οὔ τι τέλος κατακαίριον ἦλθεν
ἂψ δ’ ἀναχωρήσας Σῶκον πρὸς μῦθον ἔειπεν
ἆ δείλ’ ἦ μάλα δή σε κιχάνεται αἰπὺς ὄλεθρος
ἤτοι μέν ῥ’ ἔμ’ ἔπαυσας ἐπὶ Τρώεσσι μάχεσθαι
ἤματι τῷδ’ ἔσσεσθαι ἐμῷ δ’ ὑπὸ δουρὶ δαμέντα
ἦ καὶ ὃ μὲν φύγαδ’ αὖτις ὑποστρέψας ἐβεβήκει
δούπησεν δὲ πεσών ὃ δ’ ἐπεύξατο δῖος Ὀδυσσεύς
ὦ Σῶχ’ Ἱππάσου υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο
φθῆ σε τέλος θανάτοιο κιχήμενον οὐδ’ ὑπάλυξας
ἆ δείλ’ οὐ μὲν σοί γε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
ὄσσε καθαιρήσουσι θανόντι περ ἀλλ’ οἰωνοὶ
αὐτὰρ ἔμ’ εἴ κε θάνω κτεριοῦσί γε δῖοι Ἀχαιοί
Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ὅπως ἴδον αἷμ’ Ὀδυσῆος
κεκλόμενοι καθ’ ὅμιλον ἐπ’ αὐτῷ πάντες ἔβησαν
αὐτὰρ ὅ γ’ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο αὖε δ’ ἑταίρους
τρὶς μὲν ἔπειτ’ ἤϋσεν ὅσον κεφαλὴ χάδε φωτός
τρὶς δ’ ἄϊεν ἰάχοντος ἄρηι φίλος Μενέλαος
αἶψα δ’ ἄρ’ Αἴαντα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα
ἀμφί μ’ Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἵκετ’ ἀϋτὴ
ἀλλ’ ἴομεν καθ’ ὅμιλον ἀλεξέμεναι γὰρ ἄμεινον
ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ἦρχ’ ὃ δ’ ἅμ’ ἕσπετο ἰσόθεος φώς
εὗρον ἔπειτ’ Ὀδυσῆα Διῒ φίλον ἀμφὶ δ’ ἄρ’ αὐτὸν
Τρῶες ἕπονθ’ ὡς εἴ τε δαφοινοὶ θῶες ὄρεσφιν
ἀμφ’ ἔλαφον κεραὸν βεβλημένον ὅν τ’ ἔβαλ’ ἀνὴρ
ἰῷ ἀπὸ νευρῆς τὸν μέν τ’ ἤλυξε πόδεσσι
φεύγων ὄφρ’ αἷμα λιαρὸν καὶ γούνατ’ ὀρώρῃ
ὥς ῥα τότ’ ἀμφ’ Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην
Τρῶες ἕπον πολλοί τε καὶ ἄλκιμοι αὐτὰρ ὅ γ’ ἥρως
ἤτοι τὸν Μενέλαος ἀρήϊος ἔξαγ’ ὁμίλου
ὡς δ’ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίον δὲ κάτεισι
χειμάρρους κατ’ ὄρεσφιν ὀπαζόμενος Διὸς ὄμβρῳ
ἐσφέρεται πολλὸν δέ τ’ ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα βάλλει
πεύθετ’ ἐπεί ῥα μάχης ἐπ’ ἀριστερὰ μάρνατο πάσης
ἀνδρῶν πῖπτε κάρηνα βοὴ δ’ ἄσβεστος ὀρώρει
Νέστορά τ’ ἀμφὶ μέγαν καὶ ἀρήϊον Ἰδομενῆα
ἔγχεΐ θ’ ἱπποσύνῃ τε νέων δ’ ἀλάπαζε φάλαγγας
οὐδ’ ἄν πω χάζοντο κελεύθου δῖοι Ἀχαιοὶ
μή πώς μιν πολέμοιο μετακλινθέντος ἕλοιεν
αὐτίκα δ’ Ἰδομενεὺς προσεφώνεε Νέστορα δῖον
βαινέτω ἐς νῆας δὲ τάχιστ’ ἔχε μώνυχας ἵππους
ἰούς τ’ ἐκτάμνειν ἐπί τ’ ἤπια φάρμακα πάσσειν
αὐτίκα δ’ ὧν ὀχέων ἐπεβήσετο πὰρ δὲ Μαχάων
βαῖν’ Ἀσκληπιοῦ υἱὸς ἀμύμονος ἰητῆρος
Ἕκτορ νῶϊ μὲν ἐνθάδ’ ὁμιλέομεν Δαναοῖσιν
εὐρὺ γὰρ ἀμφ’ ὤμοισιν ἔχει σάκος ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς
κεῖσ’ ἵππους τε καὶ ἅρμ’ ἰθύνομεν ἔνθα μάλιστα
ἀλλήλους ὀλέκουσι βοὴ δ’ ἄσβεστος ὄρωρεν
ῥίμφ’ ἔφερον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς
στείβοντες νέκυάς τε καὶ ἀσπίδας αἵματι δ’ ἄξων
ἃς ἄρ’ ἀφ’ ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον
αἵ τ’ ἀπ’ ἐπισσώτρων ὃ δὲ ἵετο δῦναι ὅμιλον
Αἴαντος δ’ ἀλέεινε μάχην Τελαμωνιάδαο
Ζεὺς δὲ πατὴρ Αἴανθ’ ὑψίζυγος ἐν φόβον ὦρσε
τρέσσε δὲ παπτήνας ἐφ’ ὁμίλου θηρὶ ἐοικὼς
ὡς δ’ αἴθωνα λέοντα βοῶν ἀπὸ μεσσαύλοιο
ἰθύει ἀλλ’ οὔ τι πρήσσει θαμέες γὰρ ἄκοντες
ἠῶθεν δ’ ἀπὸ νόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ
ὣς Αἴας τότ’ ἀπὸ Τρώων τετιημένος ἦτορ
ἤϊε πόλλ’ ἀέκων περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν
ὡς δ’ ὅτ’ ὄνος παρ’ ἄρουραν ἰὼν ἐβιήσατο παῖδας
νωθής ᾧ δὴ πολλὰ περὶ ῥόπαλ’ ἀμφὶς ἐάγῃ
κείρει τ’ εἰσελθὼν βαθὺ λήϊον οἳ δέ τε παῖδες
σπουδῇ τ’ ἐξήλασσαν ἐπεί τ’ ἐκορέσσατο φορβῆς
ὣς τότ’ ἔπειτ’ Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱὸν
Τρῶες ὑπέρθυμοι πολυηγερέες τ’ ἐπίκουροι
Αἴας δ’ ἄλλοτε μὲν μνησάσκετο θούριδος ἀλκῆς
τὸν δ’ ὡς οὖν ἐνόησ’ Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱὸς
στῆ ῥα παρ’ αὐτὸν ἰών καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων εἶθαρ δ’ ὑπὸ γούνατ’ ἔλυσεν
Εὐρύπυλος δ’ ἐπόρουσε καὶ αἴνυτο τεύχε’ ἀπ’ ὤμων
τεύχε’ ἀπαινύμενον Ἀπισάονος αὐτίκα τόξον
ἕλκετ’ ἐπ’ Εὐρυπύλῳ καί μιν βάλε μηρὸν ὀϊστῷ
στῆτ’ ἐλελιχθέντες καὶ ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ
Αἴανθ’ ὃς βελέεσσι βιάζεται οὐδέ ἕ φημι
φεύξεσθ’ ἐκ πολέμοιο δυσηχέος ἀλλὰ μάλ’ ἄντην
ἵστασθ’ ἀμφ’ Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν
ὣς ἔφατ’ Εὐρύπυλος βεβλημένος οἳ δὲ παρ’ αὐτὸν
πλησίοι ἔστησαν σάκε’ ὤμοισι κλίναντες
δούρατ’ ἀνασχόμενοι τῶν δ’ ἀντίος ἤλυθεν Αἴας
Νέστορα δ’ ἐκ πολέμοιο φέρον Νηλήϊαι ἵπποι
αἶψα δ’ ἑταῖρον ἑὸν Πατροκλῆα προσέειπε
ἔκμολεν ἶσος Ἄρηϊ κακοῦ δ’ ἄρα οἱ πέλεν ἀρχή
τίπτέ με κικλήσκεις Ἀχιλεῦ τί δέ σε χρεὼ ἐμεῖο
νῦν ὀΐω περὶ γούνατ’ ἐμὰ στήσεσθαι Ἀχαιοὺς
λισσομένους χρειὼ γὰρ ἱκάνεται οὐκέτ’ ἀνεκτός
ἀλλ’ ἴθι νῦν Πάτροκλε Διῒ φίλε Νέστορ’ ἔρειο
ἤτοι μὲν τά γ’ ὄπισθε Μαχάονι πάντα ἔοικε
οἳ δ’ ὅτε δὴ κλισίην Νηληϊάδεω ἀφίκοντο
αὐτοὶ μέν ῥ’ ἀπέβησαν ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν
ἵππους δ’ Εὐρυμέδων θεράπων λύε τοῖο γέροντος
ἐξ ὀχέων τοὶ δ’ ἱδρῶ ἀπεψύχοντο χιτώνων
στάντε ποτὶ πνοιὴν παρὰ θῖν’ ἁλός αὐτὰρ ἔπειτα
τὴν ἄρετ’ ἐκ Τενέδοιο γέρων ὅτε πέρσεν Ἀχιλλεύς
θυγατέρ’ Ἀρσινόου μεγαλήτορος ἥν οἱ Ἀχαιοὶ
καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον αὐτὰρ ἐπ’ αὐτῆς
χάλκειον κάνεον ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον
ἠδὲ μέλι χλωρόν παρὰ δ’ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν
πὰρ δὲ δέπας περικαλλές ὃ οἴκοθεν ἦγ’ ὁ γεραιός
χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον οὔατα δ’ αὐτοῦ
τέσσαρ’ ἔσαν δοιαὶ δὲ πελειάδες ἀμφὶς ἕκαστον
χρύσειαι νεμέθοντο δύω δ’ ὑπὸ πυθμένες ἦσαν
πλεῖον ἐόν Νέστωρ δ’ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν
οἴνῳ Πραμνείῳ ἐπὶ δ’ αἴγειον κνῆ τυρὸν
κνήστι χαλκείῃ ἐπὶ δ’ ἄλφιτα λευκὰ πάλυνε
πινέμεναι δ’ ἐκέλευσεν ἐπεί ῥ’ ὥπλισσε κυκειῶ
τὼ δ’ ἐπεὶ οὖν πίνοντ’ ἀφέτην πολυκαγκέα δίψαν
Πάτροκλος δὲ θύρῃσιν ἐφίστατο ἰσόθεος φώς
ἐς δ’ ἄγε χειρὸς ἑλών κατὰ δ’ ἑδριάασθαι ἄνωγε
Πάτροκλος δ’ ἑτέρωθεν ἀναίνετο εἶπέ τε μῦθον
νῦν δὲ ἔπος ἐρέων πάλιν ἄγγελος εἶμ’ Ἀχιλῆϊ
τίπτε τὰρ ὧδ’ Ἀχιλεὺς ὀλοφύρεται υἷας Ἀχαιῶν
οὔτασται δ’ Ὀδυσεὺς δουρὶ κλυτὸς ἠδ’ Ἀγαμέμνων
τοῦτον δ’ ἄλλον ἐγὼ νέον ἤγαγον ἐκ πολέμοιο
ἐσθλὸς ἐὼν Δαναῶν οὐ κήδεται οὐδ’ ἐλεαίρει
Ἀργείων ἀέκητι πυρὸς δηΐοιο θέρωνται
αὐτοί τε κτεινώμεθ’ ἐπισχερώ οὐ γὰρ ἐμὴ ἲς
ἔσθ’ οἵη πάρος ἔσκεν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσιν
ὡς ὁπότ’ Ἠλείοισι καὶ ἡμῖν νεῖκος ἐτύχθη
ἀμφὶ βοηλασίῃ ὅτ’ ἐγὼ κτάνον Ἰτυμονῆα
ῥύσι’ ἐλαυνόμενος ὃ δ’ ἀμύνων ᾗσι βόεσσιν
ἔβλητ’ ἐν πρώτοισιν ἐμῆς ἀπὸ χειρὸς ἄκοντι
κὰδ δ’ ἔπεσεν λαοὶ δὲ περίτρεσαν ἀγροιῶται
ληΐδα δ’ ἐκ πεδίου συνελάσσαμεν ἤλιθα πολλὴν
τόσσα συῶν συβόσια τόσ’ αἰπόλια πλατέ’ αἰγῶν
κήρυκες δ’ ἐλίγαινον ἅμ’ ἠοῖ φαινομένηφι
τοὺς ἴμεν οἷσι χρεῖος ὀφείλετ’ ἐν Ἤλιδι δίῃ
ἐλθὼν γάρ ῥ’ ἐκάκωσε βίη Ἡρακληείη
τῶν προτέρων ἐτέων κατὰ δ’ ἔκταθεν ὅσσοι ἄριστοι
τῶν οἶος λιπόμην οἳ δ’ ἄλλοι πάντες ὄλοντο
ταῦθ’ ὑπερηφανέοντες Ἐπειοὶ χαλκοχίτωνες
ἐκ δ’ ὃ γέρων ἀγέλην τε βοῶν καὶ πῶϋ μέγ’ οἰῶν
εἵλετο κρινάμενος τριηκόσι’ ἠδὲ νομῆας
καὶ γὰρ τῷ χρεῖος μέγ’ ὀφείλετ’ ἐν Ἤλιδι δίῃ
ἐλθόντες μετ’ ἄεθλα περὶ τρίποδος γὰρ ἔμελλον
θεύσεσθαι τοὺς δ’ αὖθι ἄναξ ἀνδρῶν Αὐγείας
κάσχεθε τὸν δ’ ἐλατῆρ’ ἀφίει ἀκαχήμενον ἵππων
τῶν ὃ γέρων ἐπέων κεχολωμένος ἠδὲ καὶ ἔργων
ἐξέλετ’ ἄσπετα πολλά τὰ δ’ ἄλλ’ ἐς δῆμον ἔδωκε
παῖδ’ ἔτ’ ἐόντ’ οὔ πω μάλα εἰδότε θούριδος ἀλκῆς
τηλοῦ ἐπ’ Ἀλφειῷ νεάτη Πύλου ἠμαθόεντος
ἀλλ’ ὅτε πᾶν πεδίον μετεκίαθον ἄμμι δ’ Ἀθήνη
ἄγγελος ἦλθε θέουσ’ ἀπ’ Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι
ἔννυχος οὐδ’ ἀέκοντα Πύλον κάτα λαὸν ἄγειρεν
ἀλλὰ μάλ’ ἐσσυμένους πολεμίζειν οὐδέ με Νηλεὺς
οὐ γάρ πώ τί μ’ ἔφη ἴδμεν πολεμήϊα ἔργα
ἱππῆες Πυλίων τὰ δ’ ἐπέρρεον ἔθνεα πεζῶν
ἔνδιοι ἱκόμεσθ’ ἱερὸν ῥόον Ἀλφειοῖο
ταῦρον δ’ Ἀλφειῷ ταῦρον δὲ Ποσειδάωνι
δόρπον ἔπειθ’ ἑλόμεσθα κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι
συμφερόμεσθα μάχῃ Διί τ’ εὐχόμενοι καὶ Ἀθήνῃ
ἀλλ’ ὅτε δὴ Πυλίων καὶ Ἐπειῶν ἔπλετο νεῖκος
Μούλιον αἰχμητήν γαμβρὸς δ’ ἦν Αὐγείαο
πρεσβυτάτην δὲ θύγατρ’ εἶχε ξανθὴν Ἀγαμήδην
ἤριπε δ’ ἐν κονίῃσιν ἐγὼ δ’ ἐς δίφρον ὀρούσας
ἡγεμόν’ ἱππήων ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι
πεντήκοντα δ’ ἕλον δίφρους δύο δ’ ἀμφὶς ἕκαστον
καί νύ κεν Ἀκτορίωνε Μολίονε παῖδ’ ἀλάπαξα
κτείνοντές τ’ αὐτοὺς ἀνά τ’ ἔντεα καλὰ λέγοντες
ὄφρ’ ἐπὶ Βουπρασίου πολυπύρου βήσαμεν ἵππους
πέτρης τ’ Ὠλενίης καὶ Ἀλησίου ἔνθα κολώνη
ἔνθ’ ἄνδρα κτείνας πύματον λίπον αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
ἂψ ἀπὸ Βουπρασίοιο Πύλονδ’ ἔχον ὠκέας ἵππους
πάντες δ’ εὐχετόωντο θεῶν Διὶ Νέστορί τ’ ἀνδρῶν
ὣς ἔον εἴ ποτ’ ἔον γε μετ’ ἀνδράσιν αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
πολλὰ μετακλαύσεσθαι ἐπεί κ’ ἀπὸ λαὸς ὄληται
ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε Μενοίτιος ὧδ’ ἐπέτελλεν
νῶϊ δέ τ’ ἔνδον ἐόντες ἐγὼ καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
πάντα μάλ’ ἐν μεγάροις ἠκούομεν ὡς ἐπέτελλε
Πηλῆος δ’ ἱκόμεσθα δόμους εὖ ναιετάοντας
λαὸν ἀγείροντες κατ’ Ἀχαιΐδα πουλυβότειραν
ἔνθα δ’ ἔπειθ’ ἥρωα Μενοίτιον εὕρομεν ἔνδον
ἠδὲ σέ πὰρ δ’ Ἀχιλῆα γέρων δ’ ἱππηλάτα Πηλεὺς
σπένδων αἴθοπα οἶνον ἐπ’ αἰθομένοις ἱεροῖσι
σφῶϊ μὲν ἀμφὶ βοὸς ἕπετον κρέα νῶϊ δ’ ἔπειτα
στῆμεν ἐνὶ προθύροισι ταφὼν δ’ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεύς
ξείνιά τ’ εὖ παρέθηκεν ἅ τε ξείνοις θέμις ἐστίν
ἦρχον ἐγὼ μύθοιο κελεύων ὔμμ’ ἅμ’ ἕπεσθαι
σφὼ δὲ μάλ’ ἠθέλετον τὼ δ’ ἄμφω πόλλ’ ἐπέτελλον
Πηλεὺς μὲν ᾧ παιδὶ γέρων ἐπέτελλ’ Ἀχιλῆϊ
σοὶ δ’ αὖθ’ ὧδ’ ἐπέτελλε Μενοίτιος Ἄκτορος υἱός
πρεσβύτερος δὲ σύ ἐσσι βίῃ δ’ ὅ γε πολλὸν ἀμείνων
ἀλλ’ εὖ οἱ φάσθαι πυκινὸν ἔπος ἠδ’ ὑποθέσθαι
ταῦτ’ εἴποις Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι αἴ κε πίθηται
τίς δ’ οἶδ’ εἴ κέν οἱ σὺν δαίμονι θυμὸν ὀρίναις
ἀλλὰ σέ περ προέτω ἅμα δ’ ἄλλος λαὸς ἑπέσθω
Τρῶες ἀναπνεύσωσι δ’ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν
τειρόμενοι ὀλίγη δέ τ’ ἀνάπνευσις πολέμοιο
ῥεῖα δέ κ’ ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀϋτῇ
βῆ δὲ θέειν παρὰ νῆας ἐπ’ Αἰακίδην Ἀχιλῆα
ἀλλ’ ὅτε δὴ κατὰ νῆας Ὀδυσσῆος θείοιο
ἷξε θέων Πάτροκλος ἵνά σφ’ ἀγορή τε θέμις τε
ὤμων καὶ κεφαλῆς ἀπὸ δ’ ἕλκεος ἀργαλέοιο
ὣς ἄρ’ ἐμέλλετε τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης
ἀλλ’ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ διοτρεφὲς Εὐρύπυλ’ ἥρως
ἤ ῥ’ ἔτι που σχήσουσι πελώριον Ἕκτορ’ Ἀχαιοί
ἦ ἤδη φθίσονται ὑπ’ αὐτοῦ δουρὶ δαμέντες
τὸν δ’ αὖτ’ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντίον ηὔδα
ἔσσεται ἀλλ’ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέονται
ἀλλ’ ἐμὲ μὲν σὺ σάωσον ἄγων ἐπὶ νῆα μέλαιναν
μηροῦ δ’ ἔκταμ’ ὀϊστόν ἀπ’ αὐτοῦ δ’ αἷμα κελαινὸν
νίζ’ ὕδατι λιαρῷ ἐπὶ δ’ ἤπια φάρμακα πάσσε
κεῖσθαι ὃ δ’ ἐν πεδίῳ Τρώων μένει ὀξὺν Ἄρηα
τὸν δ’ αὖτε προσέειπε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός
πῶς τὰρ ἔοι τάδε ἔργα τί ῥέξομεν Εὐρύπυλ’ ἥρως
ἔρχομαι ὄφρ’ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι μῦθον ἐνίσπω
ἀλλ’ οὐδ’ ὧς περ σεῖο μεθήσω τειρομένοιο
ὀξὺ βέλος περιπευκές ἀπ’ αὐτοῦ δ’ αἷμα κελαινὸν
νίζ’ ὕδατι λιαρῷ ἐπὶ δὲ ῥίζαν βάλε πικρὴν
ἔσχ’ ὀδύνας τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο παύσατο δ’ αἷμα
ἰᾶτ’ Εὐρύπυλον βεβλημένον οἳ δὲ μάχοντο
Ἀργεῖοι καὶ Τρῶες ὁμιλαδόν οὐδ’ ἄρ’ ἔμελλε
ἐντὸς ἔχον ῥύοιτο θεῶν δ’ ἀέκητι τέτυκτο
ὄφρα μὲν Ἕκτωρ ζωὸς ἔην καὶ μήνι’ Ἀχιλλεὺς
πολλοὶ δ’ Ἀργείων οἳ μὲν δάμεν οἳ δὲ λίποντο
Ἀργεῖοι δ’ ἐν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδ’ ἔβησαν
ὅσσοι ἀπ’ Ἰδαίων ὀρέων ἅλα δὲ προρέουσι
Ῥῆσός θ’ Ἑπτάπορός τε Κάρησός τε Ῥοδίος τε
τῶν πάντων ὁμόσε στόματ’ ἔτραπε Φοῖβος Ἀπόλλων
ἐννῆμαρ δ’ ἐς τεῖχος ἵει ῥόον ὗε δ’ ἄρα Ζεὺς
αὐτὸς δ’ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν
ἡγεῖτ’ ἐκ δ’ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε
λεῖα δ’ ἐποίησεν παρ’ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον
αὖτις δ’ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε
τεῖχος ἀμαλδύνας ποταμοὺς δ’ ἔτρεψε νέεσθαι
ὣς ἄρ’ ἔμελλον ὄπισθε Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων
θησέμεναι τότε δ’ ἀμφὶ μάχη ἐνοπή τε δεδήει
βαλλόμεν’ Ἀργεῖοι δὲ Διὸς μάστιγι δαμέντες
αὐτὰρ ὅ γ’ ὡς τὸ πρόσθεν ἐμάρνατο ἶσος ἀέλλῃ
ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ἔν τε κύνεσσι καὶ ἀνδράσι θηρευτῇσι
αἰχμὰς ἐκ χειρῶν τοῦ δ’ οὔ ποτε κυδάλιμον κῆρ
ὅππῃ τ’ ἰθύσῃ τῇ εἴκουσι στίχες ἀνδρῶν
ὣς Ἕκτωρ ἀν’ ὅμιλον ἰὼν ἐλλίσσεθ’ ἑταίρους