pletcher/homeric-speech-narrative-by-line huggingface dataset:
ἔκδοτε καὶ τιμὴν ἀποτινέμεν ἥν τιν’ ἔοικεν
ὣς ἔφατ’ Ἀτρεΐδης ἐπὶ δ’ ᾔνεον ἄλλοι Ἀχαιοί
οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἠγορόωντο
χρυσέῳ ἐν δαπέδῳ μετὰ δέ σφισι πότνια Ἥβη
δειδέχατ’ ἀλλήλους Τρώων πόλιν εἰσορόωντες
αὐτίκ’ ἐπειρᾶτο Κρονίδης ἐρεθιζέμεν Ἥρην
Ἥρη τ’ Ἀργείη καὶ Ἀλαλκομενηῒς Ἀθήνη
ἀλλ’ ἤτοι ταὶ νόσφι καθήμεναι εἰσορόωσαι
τέρπεσθον τῷ δ’ αὖτε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη
ἀλλ’ ἤτοι νίκη μὲν ἀρηϊφίλου Μενελάου
ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ’ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα
ἤ ῥ’ αὖτις πόλεμόν τε κακὸν καὶ φύλοπιν αἰνὴν
ὄρσομεν ἦ φιλότητα μετ’ ἀμφοτέροισι βάλωμεν
εἰ δ’ αὖ πως τόδε πᾶσι φίλον καὶ ἡδὺ γένοιτο
ἤτοι μὲν οἰκέοιτο πόλις Πριάμοιο ἄνακτος
αὖτις δ’ Ἀργείην Ἑλένην Μενέλαος ἄγοιτο
ὣς ἔφαθ’ αἳ δ’ ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη
πλησίαι αἵ γ’ ἥσθην κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην
Ἥρῃ δ’ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον ἀλλὰ προσηύδα
πῶς ἐθέλεις ἅλιον θεῖναι πόνον ἠδ’ ἀτέλεστον
ἱδρῶ θ’ ὃν ἵδρωσα μόγῳ καμέτην δέ μοι ἵπποι
ἕρδ’ ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι
τόσσα κακὰ ῥέζουσιν ὅ τ’ ἀσπερχὲς μενεαίνεις
εἰ δὲ σύ γ’ εἰσελθοῦσα πύλας καὶ τείχεα μακρὰ
ἕρξον ὅπως ἐθέλεις μὴ τοῦτό γε νεῖκος ὀπίσσω
σοὶ καὶ ἐμοὶ μέγ’ ἔρισμα μετ’ ἀμφοτέροισι γένηται
ἄλλο δέ τοι ἐρέω σὺ δ’ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν
μή τι διατρίβειν τὸν ἐμὸν χόλον ἀλλά μ’ ἐᾶσαι
αἳ γὰρ ὑπ’ ἠελίῳ τε καὶ οὐρανῷ ἀστερόεντι
τὰς διαπέρσαι ὅτ’ ἄν τοι ἀπέχθωνται περὶ κῆρι
τάων οὔ τοι ἐγὼ πρόσθ’ ἵσταμαι οὐδὲ μεγαίρω
εἴ περ γὰρ φθονέω τε καὶ οὐκ εἰῶ διαπέρσαι
οὐκ ἀνύω φθονέουσ’ ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐσσι
ἀλλὰ χρὴ καὶ ἐμὸν θέμεναι πόνον οὐκ ἀτέλεστον
κέκλημαι σὺ δὲ πᾶσι μετ’ ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις
ἀλλ’ ἤτοι μὲν ταῦθ’ ὑποείξομεν ἀλλήλοισι
σοὶ μὲν ἐγώ σὺ δ’ ἐμοί ἐπὶ δ’ ἕψονται θεοὶ ἄλλοι
πειρᾶν δ’ ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς
ὣς ἔφατ’ οὐδ’ ἀπίθησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
αὐτίκ’ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
αἶψα μάλ’ ἐς στρατὸν ἐλθὲ μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς
οἷον δ’ ἀστέρα ἧκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω
τῷ ἐϊκυῖ’ ἤϊξεν ἐπὶ χθόνα Παλλὰς Ἀθήνη
κὰδ δ’ ἔθορ’ ἐς μέσσον θάμβος δ’ ἔχεν εἰσορόωντας
ἦ ῥ’ αὖτις πόλεμός τε κακὸς καὶ φύλοπις αἰνὴ
ἔσσεται ἢ φιλότητα μετ’ ἀμφοτέροισι τίθησι
Ζεύς ὅς τ’ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται
ὣς ἄρα τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε
ἣ δ’ ἀνδρὶ ἰκέλη Τρώων κατεδύσεθ’ ὅμιλον
ἑσταότ’ ἀμφὶ δέ μιν κρατεραὶ στίχες ἀσπιστάων
λαῶν οἵ οἱ ἕποντο ἀπ’ Αἰσήποιο ῥοάων
ἀγχοῦ δ’ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
τλαίης κεν Μενελάῳ ἐπιπροέμεν ταχὺν ἰόν
τοῦ κεν δὴ πάμπρωτα παρ’ ἀγλαὰ δῶρα φέροιο
σῷ βέλεϊ δμηθέντα πυρῆς ἐπιβάντ’ ἀλεγεινῆς
ἀλλ’ ἄγ’ ὀΐστευσον Μενελάου κυδαλίμοιο
εὔχεο δ’ Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ
ὣς φάτ’ Ἀθηναίη τῷ δὲ φρένας ἄφρονι πεῖθεν
αὐτίκ’ ἐσύλα τόξον ἐΰξοον ἰξάλου αἰγὸς
ἀγρίου ὅν ῥά ποτ’ αὐτὸς ὑπὸ στέρνοιο τυχήσας
βεβλήκει πρὸς στῆθος ὃ δ’ ὕπτιος ἔμπεσε πέτρῃ
τοῦ κέρα ἐκ κεφαλῆς ἑκκαιδεκάδωρα πεφύκει
πᾶν δ’ εὖ λειήνας χρυσέην ἐπέθηκε κορώνην
καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκε τανυσσάμενος ποτὶ γαίῃ
ἀγκλίνας πρόσθεν δὲ σάκεα σχέθον ἐσθλοὶ ἑταῖροι
αὐτὰρ ὁ σύλα πῶμα φαρέτρης ἐκ δ’ ἕλετ’ ἰὸν
ἀβλῆτα πτερόεντα μελαινέων ἕρμ’ ὀδυνάων
αἶψα δ’ ἐπὶ νευρῇ κατεκόσμει πικρὸν ὀϊστόν
εὔχετο δ’ Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ
ἕλκε δ’ ὁμοῦ γλυφίδας τε λαβὼν καὶ νεῦρα βόεια
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ κυκλοτερὲς μέγα τόξον ἔτεινε
λίγξε βιός νευρὴ δὲ μέγ’ ἴαχεν ἆλτο δ’ ὀϊστὸς
ὀξυβελὴς καθ’ ὅμιλον ἐπιπτέσθαι μενεαίνων
οὐδὲ σέθεν Μενέλαε θεοὶ μάκαρες λελάθοντο
ἣ δὲ τόσον μὲν ἔεργεν ἀπὸ χροὸς ὡς ὅτε μήτηρ
παιδὸς ἐέργῃ μυῖαν ὅθ’ ἡδέϊ λέξεται ὕπνῳ
αὐτὴ δ’ αὖτ’ ἴθυνεν ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες
ἐν δ’ ἔπεσε ζωστῆρι ἀρηρότι πικρὸς ὀϊστός
μίτρης θ’ ἣν ἐφόρει ἔρυμα χροὸς ἕρκος ἀκόντων
ἀκρότατον δ’ ἄρ’ ὀϊστὸς ἐπέγραψε χρόα φωτός
αὐτίκα δ’ ἔρρεεν αἷμα κελαινεφὲς ἐξ ὠτειλῆς
ὡς δ’ ὅτε τίς τ’ ἐλέφαντα γυνὴ φοίνικι μιήνῃ
κεῖται δ’ ἐν θαλάμῳ πολέες τέ μιν ἠρήσαντο
ἀμφότερον κόσμός θ’ ἵππῳ ἐλατῆρί τε κῦδος
εὐφυέες κνῆμαί τε ἰδὲ σφυρὰ κάλ’ ὑπένερθε
ῥίγησεν δ’ ἄρ’ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
ὡς δὲ ἴδεν νεῦρόν τε καὶ ὄγκους ἐκτὸς ἐόντας
τοῖς δὲ βαρὺ στενάχων μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων
χειρὸς ἔχων Μενέλαον ἐπεστενάχοντο δ’ ἑταῖροι
φίλε κασίγνητε θάνατόν νύ τοι ὅρκι’ ἔταμνον
ὥς σ’ ἔβαλον Τρῶες κατὰ δ’ ὅρκια πιστὰ πάτησαν
οὐ μέν πως ἅλιον πέλει ὅρκιον αἷμά τε ἀρνῶν
σπονδαί τ’ ἄκρητοι καὶ δεξιαὶ ᾗς ἐπέπιθμεν
εἴ περ γάρ τε καὶ αὐτίκ’ Ὀλύμπιος οὐκ ἐτέλεσσεν
ἔσσεται ἦμαρ ὅτ’ ἄν ποτ’ ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρὴ
τῆσδ’ ἀπάτης κοτέων τὰ μὲν ἔσσεται οὐκ ἀτέλεστα
καί κεν ἐλέγχιστος πολυδίψιον Ἄργος ἱκοίμην
Ἀργείην Ἑλένην σέο δ’ ὀστέα πύσει ἄρουρα
καί κέ τις ὧδ’ ἐρέει Τρώων ὑπερηνορεόντων
αἴθ’ οὕτως ἐπὶ πᾶσι χόλον τελέσει’ Ἀγαμέμνων
ὡς καὶ νῦν ἅλιον στρατὸν ἤγαγεν ἐνθάδ’ Ἀχαιῶν
ὥς ποτέ τις ἐρέει τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών
τὸν δ’ ἐπιθαρσύνων προσέφη ξανθὸς Μενέλαος
εἰρύσατο ζωστήρ τε παναίολος ἠδ’ ὑπένερθε
ἕλκος δ’ ἰητὴρ ἐπιμάσσεται ἠδ’ ἐπιθήσει
φάρμαχ’ ἅ κεν παύσῃσι μελαινάων ὀδυνάων
ἦ καὶ Ταλθύβιον θεῖον κήρυκα προσηύδα
Ταλθύβι’ ὅττι τάχιστα Μαχάονα δεῦρο κάλεσσον
φῶτ’ Ἀσκληπιοῦ υἱὸν ἀμύμονος ἰητῆρος
ὄφρα ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱόν
ὣς ἔφατ’ οὐδ’ ἄρα οἱ κῆρυξ ἀπίθησεν ἀκούσας
βῆ δ’ ἰέναι κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
ἀγχοῦ δ’ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
ὄρσ’ Ἀσκληπιάδη καλέει κρείων Ἀγαμέμνων
ὄφρα ἴδῃς Μενέλαον ἀρήϊον ἀρχὸν Ἀχαιῶν
ὣς φάτο τῷ δ’ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε
βὰν δ’ ἰέναι καθ’ ὅμιλον ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν
ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἵκανον ὅθι ξανθὸς Μενέλαος
βλήμενος ἦν περὶ δ’ αὐτὸν ἀγηγέραθ’ ὅσσοι ἄριστοι
κυκλόσ’ ὃ δ’ ἐν μέσσοισι παρίστατο ἰσόθεος φώς
αὐτίκα δ’ ἐκ ζωστῆρος ἀρηρότος ἕλκεν ὀϊστόν
τοῦ δ’ ἐξελκομένοιο πάλιν ἄγεν ὀξέες ὄγκοι
λῦσε δέ οἱ ζωστῆρα παναίολον ἠδ’ ὑπένερθε
αὐτὰρ ἐπεὶ ἴδεν ἕλκος ὅθ’ ἔμπεσε πικρὸς ὀϊστός
αἷμ’ ἐκμυζήσας ἐπ’ ἄρ’ ἤπια φάρμακα εἰδὼς
ὄφρα τοὶ ἀμφεπένοντο βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον
τόφρα δ’ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον ἀσπιστάων
οἳ δ’ αὖτις κατὰ τεύχε’ ἔδυν μνήσαντο δὲ χάρμης
ἔνθ’ οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα δῖον
οὐδὲ καταπτώσσοντ’ οὐδ’ οὐκ ἐθέλοντα μάχεσθαι
ἵππους μὲν γὰρ ἔασε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ
καὶ τοὺς μὲν θεράπων ἀπάνευθ’ ἔχε φυσιόωντας
τῷ μάλα πόλλ’ ἐπέτελλε παρισχέμεν ὁππότε κέν μιν
καί ῥ’ οὓς μὲν σπεύδοντας ἴδοι Δαναῶν ταχυπώλων
οὐ γὰρ ἐπὶ ψευδέσσι πατὴρ Ζεὺς ἔσσετ’ ἀρωγός
ἀλλ’ οἵ περ πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσαντο
ἡμεῖς αὖτ’ ἀλόχους τε φίλας καὶ νήπια τέκνα
οὕς τινας αὖ μεθιέντας ἴδοι στυγεροῦ πολέμοιο
τίφθ’ οὕτως ἔστητε τεθηπότες ἠΰτε νεβροί
αἵ τ’ ἐπεὶ οὖν ἔκαμον πολέος πεδίοιο θέουσαι
ἑστᾶσ’ οὐδ’ ἄρα τίς σφι μετὰ φρεσὶ γίγνεται ἀλκή
ἦ μένετε Τρῶας σχεδὸν ἐλθέμεν ἔνθά τε νῆες
εἰρύατ’ εὔπρυμνοι πολιῆς ἐπὶ θινὶ θαλάσσης
ὄφρα ἴδητ’ αἴ κ’ ὔμμιν ὑπέρσχῃ χεῖρα Κρονίων
ἦλθε δ’ ἐπὶ Κρήτεσσι κιὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν
οἳ δ’ ἀμφ’ Ἰδομενῆα δαΐφρονα θωρήσσοντο
Μηριόνης δ’ ἄρα οἱ πυμάτας ὄτρυνε φάλαγγας
τοὺς δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
αὐτίκα δ’ Ἰδομενῆα προσηύδα μειλιχίοισιν
ἠμὲν ἐνὶ πτολέμῳ ἠδ’ ἀλλοίῳ ἐπὶ ἔργῳ
ἠδ’ ἐν δαίθ’ ὅτε πέρ τε γερούσιον αἴθοπα οἶνον
εἴ περ γάρ τ’ ἄλλοι γε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
ἕστηχ’ ὥς περ ἐμοί πιέειν ὅτε θυμὸς ἀνώγοι
ἀλλ’ ὄρσευ πόλεμον δ’ οἷος πάρος εὔχεαι εἶναι
τὸν δ’ αὖτ’ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα
ἀλλ’ ἄλλους ὄτρυνε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς
ὄφρα τάχιστα μαχώμεθ’ ἐπεὶ σύν γ’ ὅρκι’ ἔχευαν
Τρῶες τοῖσιν δ’ αὖ θάνατος καὶ κήδε’ ὀπίσσω
ἔσσετ’ ἐπεὶ πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσαντο
ὣς ἔφατ’ Ἀτρεΐδης δὲ παρῴχετο γηθόσυνος κῆρ
ἦλθε δ’ ἐπ’ Αἰάντεσσι κιὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν
ὡς δ’ ὅτ’ ἀπὸ σκοπιῆς εἶδεν νέφος αἰπόλος ἀνὴρ
ἐρχόμενον κατὰ πόντον ὑπὸ Ζεφύροιο ἰωῆς
τῷ δέ τ’ ἄνευθεν ἐόντι μελάντερον ἠΰτε πίσσα
φαίνετ’ ἰὸν κατὰ πόντον ἄγει δέ τε λαίλαπα πολλήν
ῥίγησέν τε ἰδών ὑπό τε σπέος ἤλασε μῆλα
τοῖαι ἅμ’ Αἰάντεσσι διοτρεφέων αἰζηῶν
καὶ τοὺς μὲν γήθησεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων
καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
Αἴαντ’ Ἀργείων ἡγήτορε χαλκοχιτώνων
σφῶϊ μέν οὐ γὰρ ἔοικ’ ὀτρυνέμεν οὔ τι κελεύω
ὣς εἰπὼν τοὺς μὲν λίπεν αὐτοῦ βῆ δὲ μετ’ ἄλλους
ἔνθ’ ὅ γε Νέστορ’ ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴν
πεζοὺς δ’ ἐξόπιθε στῆσεν πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς
ἕρκος ἔμεν πολέμοιο κακοὺς δ’ ἐς μέσσον ἔλασσεν
ἱππεῦσιν μὲν πρῶτ’ ἐπετέλλετο τοὺς γὰρ ἀνώγει
οἶος πρόσθ’ ἄλλων μεμάτω Τρώεσσι μάχεσθαι
μηδ’ ἀναχωρείτω ἀλαπαδνότεροι γὰρ ἔσεσθε
ὃς δέ κ’ ἀνὴρ ἀπὸ ὧν ὀχέων ἕτερ’ ἅρμαθ’ ἵκηται
ὧδε καὶ οἱ πρότεροι πόλεας καὶ τείχε’ ἐπόρθεον
ὣς ὃ γέρων ὄτρυνε πάλαι πολέμων ἐῢ εἰδώς
ὦ γέρον εἴθ’ ὡς θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν
ὥς τοι γούναθ’ ἕποιτο βίη δέ τοι ἔμπεδος εἴη
τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
ἀλλ’ οὔ πως ἅμα πάντα θεοὶ δόσαν ἀνθρώποισιν
ἀλλὰ καὶ ὧς ἱππεῦσι μετέσσομαι ἠδὲ κελεύσω
αἰχμὰς δ’ αἰχμάσσουσι νεώτεροι οἵ περ ἐμεῖο
εὗρ’ υἱὸν Πετεῶο Μενεσθῆα πλήξιππον
ἑσταότ’ ἀμφὶ δ’ Ἀθηναῖοι μήστωρες ἀϋτῆς
Τρώων ὁρμήσειε καὶ ἄρξειαν πολέμοιο
τοὺς δὲ ἰδὼν νείκεσσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
τίπτε καταπτώσσοντες ἀφέστατε μίμνετε δ’ ἄλλους
σφῶϊν μέν τ’ ἐπέοικε μετὰ πρώτοισιν ἐόντας
ἔνθα φίλ’ ὀπταλέα κρέα ἔδμεναι ἠδὲ κύπελλα
οἴνου πινέμεναι μελιηδέος ὄφρ’ ἐθέλητον
νῦν δὲ φίλως χ’ ὁρόῳτε καὶ εἰ δέκα πύργοι Ἀχαιῶν
τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
πῶς δὴ φῂς πολέμοιο μεθιέμεν ὁππότ’ Ἀχαιοὶ
Τρωσὶν ἐφ’ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα
ὄψεαι αἴ κ’ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ
Τρώων ἱπποδάμων σὺ δὲ ταῦτ’ ἀνεμώλια βάζεις
τὸν δ’ ἐπιμειδήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων
ὡς γνῶ χωομένοιο πάλιν δ’ ὅ γε λάζετο μῦθον
ἤπια δήνεα οἶδε τὰ γὰρ φρονέεις ἅ τ’ ἐγώ περ
ἀλλ’ ἴθι ταῦτα δ’ ὄπισθεν ἀρεσσόμεθ’ εἴ τι κακὸν νῦν
εὗρε δὲ Τυδέος υἱὸν ὑπέρθυμον Διομήδεα
ἑσταότ’ ἔν θ’ ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσι
καὶ τὸν μὲν νείκεσσεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων
τί πτώσσεις τί δ’ ὀπιπεύεις πολέμοιο γεφύρας
οὐ μὲν Τυδέϊ γ’ ὧδε φίλον πτωσκαζέμεν ἦεν
ἀλλὰ πολὺ πρὸ φίλων ἑτάρων δηΐοισι μάχεσθαι
ἤντησ’ οὐδὲ ἴδον περὶ δ’ ἄλλων φασὶ γενέσθαι
ἤτοι μὲν γὰρ ἄτερ πολέμου εἰσῆλθε Μυκήνας
ξεῖνος ἅμ’ ἀντιθέῳ Πολυνείκεϊ λαὸν ἀγείρων
οἳ δὲ τότ’ ἐστρατόωνθ’ ἱερὰ πρὸς τείχεα Θήβης
οἳ δ’ ἔθελον δόμεναι καὶ ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευον
οἳ δ’ ἐπεὶ οὖν ᾤχοντο ἰδὲ πρὸ ὁδοῦ ἐγένοντο
Ἀσωπὸν δ’ ἵκοντο βαθύσχοινον λεχεποίην
ἔνθ’ αὖτ’ ἀγγελίην ἐπὶ Τυδῆ στεῖλαν Ἀχαιοί
αὐτὰρ ὃ βῆ πολέας δὲ κιχήσατο Καδμεΐωνας
ἔνθ’ οὐδὲ ξεῖνός περ ἐὼν ἱππηλάτα Τυδεὺς
ἀλλ’ ὅ γ’ ἀεθλεύειν προκαλίζετο πάντα δ’ ἐνίκα
οἳ δὲ χολωσάμενοι Καδμεῖοι κέντορες ἵππων
ἂψ ἄρ’ ἀνερχομένῳ πυκινὸν λόχον εἷσαν ἄγοντες
κούρους πεντήκοντα δύω δ’ ἡγήτορες ἦσαν
υἱός τ’ Αὐτοφόνοιο μενεπτόλεμος Πολυφόντης
πάντας ἔπεφν’ ἕνα δ’ οἶον ἵει οἶκον δὲ νέεσθαι
Μαίον’ ἄρα προέηκε θεῶν τεράεσσι πιθήσας
τοῖος ἔην Τυδεὺς Αἰτώλιος ἀλλὰ τὸν υἱὸν
γείνατο εἷο χέρεια μάχῃ ἀγορῇ δέ τ’ ἀμείνω
ὣς φάτο τὸν δ’ οὔ τι προσέφη κρατερὸς Διομήδης
τὸν δ’ υἱὸς Καπανῆος ἀμείψατο κυδαλίμοιο
Ἀτρεΐδη μὴ ψεύδε’ ἐπιστάμενος σάφα εἰπεῖν
ἡμεῖς τοι πατέρων μέγ’ ἀμείνονες εὐχόμεθ’ εἶναι
παυρότερον λαὸν ἀγαγόνθ’ ὑπὸ τεῖχος ἄρειον
τὼ μή μοι πατέρας ποθ’ ὁμοίῃ ἔνθεο τιμῇ
τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κρατερὸς Διομήδης
τέττα σιωπῇ ἧσο ἐμῷ δ’ ἐπιπείθεο μύθῳ
τούτῳ μὲν γὰρ κῦδος ἅμ’ ἕψεται εἴ κεν Ἀχαιοὶ
τούτῳ δ’ αὖ μέγα πένθος Ἀχαιῶν δῃωθέντων
ἀλλ’ ἄγε δὴ καὶ νῶϊ μεδώμεθα θούριδος ἀλκῆς
δεινὸν δ’ ἔβραχε χαλκὸς ἐπὶ στήθεσσιν ἄνακτος
ὡς δ’ ὅτ’ ἐν αἰγιαλῷ πολυηχέϊ κῦμα θαλάσσης
ὄρνυτ’ ἐπασσύτερον Ζεφύρου ὕπο κινήσαντος
χέρσῳ ῥηγνύμενον μεγάλα βρέμει ἀμφὶ δέ τ’ ἄκρας
κυρτὸν ἐὸν κορυφοῦται ἀποπτύει δ’ ἁλὸς ἄχνην
ὣς τότ’ ἐπασσύτεραι Δαναῶν κίνυντο φάλαγγες
ἡγεμόνων οἳ δ’ ἄλλοι ἀκὴν ἴσαν οὐδέ κε φαίης
τόσσον λαὸν ἕπεσθαι ἔχοντ’ ἐν στήθεσιν αὐδήν
τεύχεα ποικίλ’ ἔλαμπε τὰ εἱμένοι ἐστιχόωντο
Τρῶες δ’ ὥς τ’ ὄϊες πολυπάμονος ἀνδρὸς ἐν αὐλῇ
οὐ γὰρ πάντων ἦεν ὁμὸς θρόος οὐδ’ ἴα γῆρυς
ἀλλὰ γλῶσσα μέμικτο πολύκλητοι δ’ ἔσαν ἄνδρες
ὄρσε δὲ τοὺς μὲν Ἄρης τοὺς δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη
Δεῖμός τ’ ἠδὲ Φόβος καὶ Ἔρις ἄμοτον μεμαυῖα
ἥ τ’ ὀλίγη μὲν πρῶτα κορύσσεται αὐτὰρ ἔπειτα
ἐρχομένη καθ’ ὅμιλον ὀφέλλουσα στόνον ἀνδρῶν
οἳ δ’ ὅτε δή ῥ’ ἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο
σύν ῥ’ ἔβαλον ῥινούς σὺν δ’ ἔγχεα καὶ μένε’ ἀνδρῶν
ἔπληντ’ ἀλλήλῃσι πολὺς δ’ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει
ἔνθα δ’ ἅμ’ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν
ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων ῥέε δ’ αἵματι γαῖα
ὡς δ’ ὅτε χείμαρροι ποταμοὶ κατ’ ὄρεσφι ῥέοντες
ὣς τῶν μισγομένων γένετο ἰαχή τε πόνος τε
πρῶτος δ’ Ἀντίλοχος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν
τόν ῥ’ ἔβαλε πρῶτος κόρυθος φάλον ἱπποδασείης
ἐν δὲ μετώπῳ πῆξε πέρησε δ’ ἄρ’ ὀστέον εἴσω
ἤριπε δ’ ὡς ὅτε πύργος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
τὸν δὲ πεσόντα ποδῶν ἔλαβε κρείων Ἐλεφήνωρ
ἕλκε δ’ ὑπ’ ἐκ βελέων λελιημένος ὄφρα τάχιστα
τεύχεα συλήσειε μίνυνθα δέ οἱ γένεθ’ ὁρμή
νεκρὸν γὰρ ἐρύοντα ἰδὼν μεγάθυμος Ἀγήνωρ
πλευρά τά οἱ κύψαντι παρ’ ἀσπίδος ἐξεφαάνθη
ὣς τὸν μὲν λίπε θυμός ἐπ’ αὐτῷ δ’ ἔργον ἐτύχθη
ἀλλήλοις ἐπόρουσαν ἀνὴρ δ’ ἄνδρ’ ἐδνοπάλιζεν
ἔνθ’ ἔβαλ’ Ἀνθεμίωνος υἱὸν Τελαμώνιος Αἴας
Ἴδηθεν κατιοῦσα παρ’ ὄχθῃσιν Σιμόεντος
γείνατ’ ἐπεί ῥα τοκεῦσιν ἅμ’ ἕσπετο μῆλα ἰδέσθαι
ἔπλεθ’ ὑπ’ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι
πρῶτον γάρ μιν ἰόντα βάλε στῆθος παρὰ μαζὸν
δεξιόν ἀντικρὺ δὲ δι’ ὤμου χάλκεον ἔγχος
ἦλθεν ὃ δ’ ἐν κονίῃσι χαμαὶ πέσεν αἴγειρος ὣς
ἥ ῥά τ’ ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο πεφύκει
λείη ἀτάρ τέ οἱ ὄζοι ἐπ’ ἀκροτάτῃ πεφύασι
τὴν μέν θ’ ἁρματοπηγὸς ἀνὴρ αἴθωνι σιδήρῳ
ἐξέταμ’ ὄφρα ἴτυν κάμψῃ περικαλλέϊ δίφρῳ
ἣ μέν τ’ ἀζομένη κεῖται ποταμοῖο παρ’ ὄχθας
τοῖον ἄρ’ Ἀνθεμίδην Σιμοείσιον ἐξενάριξεν
Αἴας διογενής τοῦ δ’ Ἄντιφος αἰολοθώρηξ
Πριαμίδης καθ’ ὅμιλον ἀκόντισεν ὀξέϊ δουρί
τοῦ μὲν ἅμαρθ’ ὃ δὲ Λεῦκον Ὀδυσσέος ἐσθλὸν ἑταῖρον
βεβλήκει βουβῶνα νέκυν ἑτέρωσ’ ἐρύοντα
ἤριπε δ’ ἀμφ’ αὐτῷ νεκρὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός
τοῦ δ’ Ὀδυσεὺς μάλα θυμὸν ἀποκταμένοιο χολώθη
στῆ δὲ μάλ’ ἐγγὺς ἰὼν καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
ἀνδρὸς ἀκοντίσσαντος ὃ δ’ οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν
ἀλλ’ υἱὸν Πριάμοιο νόθον βάλε Δημοκόωντα
ὅς οἱ Ἀβυδόθεν ἦλθε παρ’ ἵππων ὠκειάων
τόν ῥ’ Ὀδυσεὺς ἑτάροιο χολωσάμενος βάλε δουρὶ
κόρσην ἣ δ’ ἑτέροιο διὰ κροτάφοιο πέρησεν
δούπησεν δὲ πεσών ἀράβησε δὲ τεύχε’ ἐπ’ αὐτῷ
χώρησαν δ’ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ
Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον ἐρύσαντο δὲ νεκρούς
ἴθυσαν δὲ πολὺ προτέρω νεμέσησε δ’ Ἀπόλλων
Περγάμου ἐκκατιδών Τρώεσσι δὲ κέκλετ’ ἀΰσας
ὄρνυσθ’ ἱππόδαμοι Τρῶες μηδ’ εἴκετε χάρμης
οὐ μὰν οὐδ’ Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο
μάρναται ἀλλ’ ἐπὶ νηυσὶ χόλον θυμαλγέα πέσσει
ὣς φάτ’ ἀπὸ πτόλιος δεινὸς θεός αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
ἐρχομένη καθ’ ὅμιλον ὅθι μεθιέντας ἴδοιτο
ἔνθ’ Ἀμαρυγκείδην Διώρεα μοῖρα πέδησε
Πείρως Ἰμβρασίδης ὃς ἄρ’ Αἰνόθεν εἰληλούθει
ἀμφοτέρω δὲ τένοντε καὶ ὀστέα λᾶας ἀναιδὴς
ἄχρις ἀπηλοίησεν ὃ δ’ ὕπτιος ἐν κονίῃσι
θυμὸν ἀποπνείων ὃ δ’ ἐπέδραμεν ὅς ῥ’ ἔβαλέν περ
Πείροος οὖτα δὲ δουρὶ παρ’ ὀμφαλόν ἐκ δ’ ἄρα πᾶσαι
τὸν δὲ Θόας Αἰτωλὸς ἀπεσσύμενον βάλε δουρὶ
στέρνον ὑπὲρ μαζοῖο πάγη δ’ ἐν πνεύμονι χαλκός
ἀγχίμολον δέ οἱ ἦλθε Θόας ἐκ δ’ ὄβριμον ἔγχος
τῷ ὅ γε γαστέρα τύψε μέσην ἐκ δ’ αἴνυτο θυμόν
τεύχεα δ’ οὐκ ἀπέδυσε περίστησαν γὰρ ἑταῖροι
Θρήϊκες ἀκρόκομοι δολίχ’ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες
ὣς τώ γ’ ἐν κονίῃσι παρ’ ἀλλήλοισι τετάσθην
ἤτοι ὃ μὲν Θρῃκῶν ὃ δ’ Ἐπειῶν χαλκοχιτώνων
ἡγεμόνες πολλοὶ δὲ περὶ κτείνοντο καὶ ἄλλοι
ἔνθά κεν οὐκέτι ἔργον ἀνὴρ ὀνόσαιτο μετελθών
ὅς τις ἔτ’ ἄβλητος καὶ ἀνούτατος ὀξέϊ χαλκῷ
χειρὸς ἑλοῦσ’ αὐτὰρ βελέων ἀπερύκοι ἐρωήν
πρηνέες ἐν κονίῃσι παρ’ ἀλλήλοισι τέταντο
ἔνθ’ αὖ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ Παλλὰς Ἀθήνη
δῶκε μένος καὶ θάρσος ἵν’ ἔκδηλος μετὰ πᾶσιν
Ἀργείοισι γένοιτο ἰδὲ κλέος ἐσθλὸν ἄροιτο
ἀστέρ’ ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον ὅς τε μάλιστα
ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δάρης ἀφνειὸς ἀμύμων
τώ οἱ ἀποκρινθέντε ἐναντίω ὁρμηθήτην
τὼ μὲν ἀφ’ ἵπποιιν ὃ δ’ ἀπὸ χθονὸς ὄρνυτο πεζός
Τυδεΐδεω δ’ ὑπὲρ ὦμον ἀριστερὸν ἤλυθ’ ἀκωκὴ
ἔγχεος οὐδ’ ἔβαλ’ αὐτόν ὃ δ’ ὕστερος ὄρνυτο χαλκῷ
Τυδεΐδης τοῦ δ’ οὐχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός
ἀλλ’ ἔβαλε στῆθος μεταμάζιον ὦσε δ’ ἀφ’ ἵππων
Ἰδαῖος δ’ ἀπόρουσε λιπὼν περικαλλέα δίφρον
οὐδ’ ἔτλη περιβῆναι ἀδελφειοῦ κταμένοιο
ἀλλ’ Ἥφαιστος ἔρυτο σάωσε δὲ νυκτὶ καλύψας
ἵππους δ’ ἐξελάσας μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς
τὸν μὲν ἀλευάμενον τὸν δὲ κτάμενον παρ’ ὄχεσφι
χειρὸς ἑλοῦσ’ ἐπέεσσι προσηύδα θοῦρον Ἄρηα
μάρνασθ’ ὁπποτέροισι πατὴρ Ζεὺς κῦδος ὀρέξῃ
νῶϊ δὲ χαζώμεσθα Διὸς δ’ ἀλεώμεθα μῆνιν
τὸν μὲν ἔπειτα καθεῖσεν ἐπ’ ἠϊόεντι Σκαμάνδρῳ
Τρῶας δ’ ἔκλιναν Δαναοί ἕλε δ’ ἄνδρα ἕκαστος
Ἰδομενεὺς δ’ ἄρα Φαῖστον ἐνήρατο Μῄονος υἱὸν
τὸν μὲν ἄρ’ Ἰδομενεὺς δουρικλυτὸς ἔγχεϊ μακρῷ
νύξ’ ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον
ἤριπε δ’ ἐξ ὀχέων στυγερὸς δ’ ἄρα μιν σκότος εἷλε
τὸν μὲν ἄρ’ Ἰδομενῆος ἐσύλευον θεράποντες
Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἕλ’ ἔγχεϊ ὀξυόεντι
ἀλλ’ οὔ οἱ τότε γε χραῖσμ’ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα
ἤριπε δὲ πρηνής ἀράβησε δὲ τεύχε’ ἐπ’ αὐτῷ
Ἁρμονίδεω ὃς χερσὶν ἐπίστατο δαίδαλα πάντα
οἷ τ’ αὐτῷ ἐπεὶ οὔ τι θεῶν ἐκ θέσφατα ᾔδη
τὸν μὲν Μηριόνης ὅτε δὴ κατέμαρπτε διώκων
ἀντικρὺ κατὰ κύστιν ὑπ’ ὀστέον ἤλυθ’ ἀκωκή
γνὺξ δ’ ἔριπ’ οἰμώξας θάνατος δέ μιν ἀμφεκάλυψε
Πήδαιον δ’ ἄρ’ ἔπεφνε Μέγης Ἀντήνορος υἱὸν
ὅς ῥα νόθος μὲν ἔην πύκα δ’ ἔτρεφε δῖα Θεανὼ
τὸν μὲν Φυλεΐδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν
ἀντικρὺ δ’ ἀν’ ὀδόντας ὑπὸ γλῶσσαν τάμε χαλκός
ἤριπε δ’ ἐν κονίῃ ψυχρὸν δ’ ἕλε χαλκὸν ὀδοῦσιν
Εὐρύπυλος δ’ Εὐαιμονίδης Ὑψήνορα δῖον
ἀρητὴρ ἐτέτυκτο θεὸς δ’ ὣς τίετο δήμῳ
τὸν μὲν ἄρ’ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός
πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μεταδρομάδην ἔλασ’ ὦμον
φασγάνῳ ἀΐξας ἀπὸ δ’ ἔξεσε χεῖρα βαρεῖαν
αἱματόεσσα δὲ χεὶρ πεδίῳ πέσε τὸν δὲ κατ’ ὄσσε
ὣς οἳ μὲν πονέοντο κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην
Τυδεΐδην δ’ οὐκ ἂν γνοίης ποτέροισι μετείη
ἠὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλέοι ἦ μετ’ Ἀχαιοῖς
θῦνε γὰρ ἂμ πεδίον ποταμῷ πλήθοντι ἐοικὼς
χειμάρρῳ ὅς τ’ ὦκα ῥέων ἐκέδασσε γεφύρας
τὸν δ’ οὔτ’ ἄρ τε γέφυραι ἐεργμέναι ἰσχανόωσιν
οὔτ’ ἄρα ἕρκεα ἴσχει ἀλωάων ἐριθηλέων
ἐλθόντ’ ἐξαπίνης ὅτ’ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος
πολλὰ δ’ ὑπ’ αὐτοῦ ἔργα κατήριπε κάλ’ αἰζηῶν
Τρώων οὐδ’ ἄρα μιν μίμνον πολέες περ ἐόντες
τὸν δ’ ὡς οὖν ἐνόησε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱὸς
θύνοντ’ ἂμ πεδίον πρὸ ἕθεν κλονέοντα φάλαγγας
αἶψ’ ἐπὶ Τυδεΐδῃ ἐτιταίνετο καμπύλα τόξα
καὶ βάλ’ ἐπαΐσσοντα τυχὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον
θώρηκος γύαλον διὰ δ’ ἔπτατο πικρὸς ὀϊστός
ἀντικρὺ δὲ διέσχε παλάσσετο δ’ αἵματι θώρηξ
τῷ δ’ ἐπὶ μακρὸν ἄϋσε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός
δήθ’ ἀνσχήσεσθαι κρατερὸν βέλος εἰ ἐτεόν με
ὣς ἔφατ’ εὐχόμενος τὸν δ’ οὐ βέλος ὠκὺ δάμασσεν
ἀλλ’ ἀναχωρήσας πρόσθ’ ἵπποιιν καὶ ὄχεσφιν
ὣς ἄρ’ ἔφη Σθένελος δὲ καθ’ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε
πὰρ δὲ στὰς βέλος ὠκὺ διαμπερὲς ἐξέρυσ’ ὤμου
αἷμα δ’ ἀνηκόντιζε διὰ στρεπτοῖο χιτῶνος
δὴ τότ’ ἔπειτ’ ἠρᾶτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης
δηΐῳ ἐν πολέμῳ νῦν αὖτ’ ἐμὲ φῖλαι Ἀθήνη
δὸς δέ τέ μ’ ἄνδρα ἑλεῖν καὶ ἐς ὁρμὴν ἔγχεος ἐλθεῖν
ὅς μ’ ἔβαλε φθάμενος καὶ ἐπεύχεται οὐδέ μέ φησι
δηρὸν ἔτ’ ὄψεσθαι λαμπρὸν φάος ἠελίοιο
ὣς ἔφατ’ εὐχόμενος τοῦ δ’ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη
γυῖα δ’ ἔθηκεν ἐλαφρά πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν
ἀχλὺν δ’ αὖ τοι ἀπ’ ὀφθαλμῶν ἕλον ἣ πρὶν ἐπῆεν
ὄφρ’ εὖ γιγνώσκῃς ἠμὲν θεὸν ἠδὲ καὶ ἄνδρα
τὼ νῦν αἴ κε θεὸς πειρώμενος ἐνθάδ’ ἵκηται
μή τι σύ γ’ ἀθανάτοισι θεοῖς ἀντικρὺ μάχεσθαι
ἔλθῃσ’ ἐς πόλεμον τήν γ’ οὐτάμεν ὀξέϊ χαλκῷ
ἣ μὲν ἄρ’ ὣς εἰποῦσ’ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη
Τυδεΐδης δ’ ἐξαῦτις ἰὼν προμάχοισιν ἐμίχθη
δὴ τότε μιν τρὶς τόσσον ἕλεν μένος ὥς τε λέοντα
ὅν ῥά τε ποιμὴν ἀγρῷ ἐπ’ εἰροπόκοις ὀΐεσσι
χραύσῃ μέν τ’ αὐλῆς ὑπεράλμενον οὐδὲ δαμάσσῃ
τοῦ μέν τε σθένος ὦρσεν ἔπειτα δέ τ’ οὐ προσαμύνει
ἀλλὰ κατὰ σταθμοὺς δύεται τὰ δ’ ἐρῆμα φοβεῖται
αἳ μέν τ’ ἀγχιστῖναι ἐπ’ ἀλλήλῃσι κέχυνται
ἔνθ’ ἕλεν Ἀστύνοον καὶ Ὑπείρονα ποιμένα λαῶν
τὸν δ’ ἕτερον ξίφεϊ μεγάλῳ κληῗδα παρ’ ὦμον
πλῆξ’ ἀπὸ δ’ αὐχένος ὦμον ἐέργαθεν ἠδ’ ἀπὸ νώτου
τοὺς μὲν ἔασ’ ὃ δ’ Ἄβαντα μετῴχετο καὶ Πολύειδον
τοῖς οὐκ ἐρχομένοις ὃ γέρων ἐκρίνατ’ ὀνείρους
ἀλλά σφεας κρατερὸς Διομήδης ἐξενάριξε
υἱὸν δ’ οὐ τέκετ’ ἄλλον ἐπὶ κτεάτεσσι λιπέσθαι
ἔνθ’ ὅ γε τοὺς ἐνάριζε φίλον δ’ ἐξαίνυτο θυμὸν
λεῖπ’ ἐπεὶ οὐ ζώοντε μάχης ἐκνοστήσαντε
ἔνθ’ υἷας Πριάμοιο δύω λάβε Δαρδανίδαο
ὡς δὲ λέων ἐν βουσὶ θορὼν ἐξ αὐχένα ἄξῃ
βῆσε κακῶς ἀέκοντας ἔπειτα δὲ τεύχε’ ἐσύλα
ἵππους δ’ οἷς ἑτάροισι δίδου μετὰ νῆας ἐλαύνειν
τὸν δ’ ἴδεν Αἰνείας ἀλαπάζοντα στίχας ἀνδρῶν
βῆ δ’ ἴμεν ἄν τε μάχην καὶ ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων
στῆ δὲ πρόσθ’ αὐτοῖο ἔπος τέ μιν ἀντίον ηὔδα
καὶ κλέος ᾧ οὔ τίς τοι ἐρίζεται ἐνθάδε γ’ ἀνήρ
οὐδέ τις ἐν Λυκίῃ σέο γ’ εὔχεται εἶναι ἀμείνων
ἀλλ’ ἄγε τῷδ’ ἔφες ἀνδρὶ βέλος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν
Τρῶας ἐπεὶ πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν γούνατ’ ἔλυσεν
τὸν δ’ αὖτε προσέειπε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός
ἵππους τ’ εἰσορόων σάφα δ’ οὐκ οἶδ’ εἰ θεός ἐστιν
εἰ δ’ ὅ γ’ ἀνὴρ ὅν φημι δαΐφρων Τυδέος υἱὸς
οὐχ ὅ γ’ ἄνευθε θεοῦ τάδε μαίνεται ἀλλά τις ἄγχι
ἕστηκ’ ἀθανάτων νεφέλῃ εἰλυμένος ὤμους
ἤδη γάρ οἱ ἐφῆκα βέλος καί μιν βάλον ὦμον
καί μιν ἔγωγ’ ἐφάμην Ἀϊδωνῆϊ προϊάψειν
ἔμπης δ’ οὐκ ἐδάμασσα θεός νύ τίς ἐστι κοτήεις
ἵπποι δ’ οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κ’ ἐπιβαίην
ἦ μέν μοι μάλα πολλὰ γέρων αἰχμητὰ Λυκάων
ἵπποισίν μ’ ἐκέλευε καὶ ἅρμασιν ἐμβεβαῶτα
ἀλλ’ ἐγὼ οὐ πιθόμην ἦ τ’ ἂν πολὺ κέρδιον ἦεν
ὣς λίπον αὐτὰρ πεζὸς ἐς Ἴλιον εἰλήλουθα
τόξοισιν πίσυνος τὰ δέ μ’ οὐκ ἄρ’ ἔμελλον ὀνήσειν
ἤδη γὰρ δοιοῖσιν ἀριστήεσσιν ἐφῆκα
Τυδεΐδῃ τε καὶ Ἀτρεΐδῃ ἐκ δ’ ἀμφοτέροιιν
ἀτρεκὲς αἷμ’ ἔσσευα βαλών ἤγειρα δὲ μᾶλλον
τώ ῥα κακῇ αἴσῃ ἀπὸ πασσάλου ἀγκύλα τόξα
εἰ δέ κε νοστήσω καὶ ἐσόψομαι ὀφθαλμοῖσι
πατρίδ’ ἐμὴν ἄλοχόν τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα
αὐτίκ’ ἔπειτ’ ἀπ’ ἐμεῖο κάρη τάμοι ἀλλότριος φὼς
τὸν δ’ αὖτ’ Αἰνείας Τρώων ἀγὸς ἀντίον ηὔδα
μὴ δ’ οὕτως ἀγόρευε πάρος δ’ οὐκ ἔσσεται ἄλλως
πρίν γ’ ἐπὶ νὼ τῷδ’ ἀνδρὶ σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν
ἀλλ’ ἄγ’ ἐμῶν ὀχέων ἐπιβήσεο ὄφρα ἴδηαι
κραιπνὰ μάλ’ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι
ἀλλ’ ἄγε νῦν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα
δέξαι ἐγὼ δ’ ἵππων ἀποβήσομαι ὄφρα μάχωμαι
ἠὲ σὺ τόνδε δέδεξο μελήσουσιν δ’ ἐμοὶ ἵπποι
Αἰνεία σὺ μὲν αὐτὸς ἔχ’ ἡνία καὶ τεὼ ἵππω
μᾶλλον ὑφ’ ἡνιόχῳ εἰωθότι καμπύλον ἅρμα
μὴ τὼ μὲν δείσαντε ματήσετον οὐδ’ ἐθέλητον
ἐκφερέμεν πολέμοιο τεὸν φθόγγον ποθέοντε
νῶϊ δ’ ἐπαΐξας μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς
ἀλλὰ σύ γ’ αὐτὸς ἔλαυνε τέ’ ἅρματα καὶ τεὼ ἵππω
τὸν δὲ δ’ ἐγὼν ἐπιόντα δεδέξομαι ὀξέϊ δουρί
ὣς ἄρα φωνήσαντες ἐς ἅρματα ποικίλα βάντες
ἐμμεμαῶτ’ ἐπὶ Τυδεΐδῃ ἔχον ὠκέας ἵππους
τοὺς δὲ ἴδε Σθένελος Καπανήϊος ἀγλαὸς υἱός
ἄνδρ’ ὁρόω κρατερὼ ἐπὶ σοὶ μεμαῶτε μάχεσθαι
ἶν’ ἀπέλεθρον ἔχοντας ὃ μὲν τόξων ἐῢ εἰδὼς
Πάνδαρος υἱὸς δ’ αὖτε Λυκάονος εὔχεται εἶναι
Αἰνείας δ’ υἱὸς μὲν ἀμύμονος Ἀγχίσαο
εὔχεται ἐκγεγάμεν μήτηρ δέ οἵ ἐστ’ Ἀφροδίτη
ἀλλ’ ἄγε δὴ χαζώμεθ’ ἐφ’ ἵππων μηδέ μοι οὕτω
μή τι φόβον δ’ ἀγόρευ’ ἐπεὶ οὐδὲ σὲ πεισέμεν οἴω
οὐ γάρ μοι γενναῖον ἀλυσκάζοντι μάχεσθαι
ὀκνείω δ’ ἵππων ἐπιβαινέμεν ἀλλὰ καὶ αὔτως
ἀντίον εἶμ’ αὐτῶν τρεῖν μ’ οὐκ ἐᾷ Παλλὰς Ἀθήνη
τούτω δ’ οὐ πάλιν αὖτις ἀποίσετον ὠκέες ἵπποι
ἄμφω ἀφ’ ἡμείων εἴ γ’ οὖν ἕτερός γε φύγῃσιν
Αἰνείαο δ’ ἐπαΐξαι μεμνημένος ἵππων
ἐκ δ’ ἐλάσαι Τρώων μετ’ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς
τῆς γάρ τοι γενεῆς ἧς Τρωΐ περ εὐρύοπα Ζεὺς
δῶχ’ υἷος ποινὴν Γανυμήδεος οὕνεκ’ ἄριστοι
ἵππων ὅσσοι ἔασιν ὑπ’ ἠῶ τ’ ἠέλιόν τε
τοὺς μὲν τέσσαρας αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλ’ ἐπὶ φάτνῃ
τὼ δὲ δύ’ Αἰνείᾳ δῶκεν μήστωρε φόβοιο
εἰ τούτω κε λάβοιμεν ἀροίμεθά κε κλέος ἐσθλόν
τὼ δὲ τάχ’ ἐγγύθεν ἦλθον ἐλαύνοντ’ ὠκέας ἵππους
τὸν πρότερος προσέειπε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός
ἦ μάλα σ’ οὐ βέλος ὠκὺ δαμάσσατο πικρὸς ὀϊστός
νῦν αὖτ’ ἐγχείῃ πειρήσομαι αἴ κε τύχωμι
καὶ βάλε Τυδεΐδαο κατ’ ἀσπίδα τῆς δὲ διὰ πρὸ
βέβληαι κενεῶνα διαμπερές οὐδέ σ’ ὀΐω
δηρὸν ἔτ’ ἀνσχήσεσθαι ἐμοὶ δὲ μέγ’ εὖχος ἔδωκας
τὸν δ’ οὐ ταρβήσας προσέφη κρατερὸς Διομήδης
ἤμβροτες οὐδ’ ἔτυχες ἀτὰρ οὐ μὲν σφῶΐ γ’ ὀΐω
πρίν γ’ ἀποπαύσεσθαι πρίν γ’ ἢ ἕτερόν γε πεσόντα
ὣς φάμενος προέηκε βέλος δ’ ἴθυνεν Ἀθήνη
ῥῖνα παρ’ ὀφθαλμόν λευκοὺς δ’ ἐπέρησεν ὀδόντας
τοῦ δ’ ἀπὸ μὲν γλῶσσαν πρυμνὴν τάμε χαλκὸς ἀτειρής
αἰχμὴ δ’ ἐξελύθη παρὰ νείατον ἀνθερεῶνα
ἤριπε δ’ ἐξ ὀχέων ἀράβησε δὲ τεύχε’ ἐπ’ αὐτῷ
ὠκύποδες τοῦ δ’ αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε
Αἰνείας δ’ ἀπόρουσε σὺν ἀσπίδι δουρί τε μακρῷ
ἀμφὶ δ’ ἄρ’ αὐτῷ βαῖνε λέων ὣς ἀλκὶ πεποιθώς
πρόσθε δέ οἱ δόρυ τ’ ἔσχε καὶ ἀσπίδα πάντοσ’ ἐΐσην
τὸν κτάμεναι μεμαὼς ὅς τις τοῦ γ’ ἀντίος ἔλθοι
σμερδαλέα ἰάχων ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ
Τυδεΐδης μέγα ἔργον ὃ οὐ δύο γ’ ἄνδρε φέροιεν
οἷοι νῦν βροτοί εἰσ’ ὃ δέ μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος
τῷ βάλεν Αἰνείαο κατ’ ἰσχίον ἔνθά τε μηρὸς
θλάσσε δέ οἱ κοτύλην πρὸς δ’ ἄμφω ῥῆξε τένοντε
ὦσε δ’ ἀπὸ ῥινὸν τρηχὺς λίθος αὐτὰρ ὅ γ’ ἥρως
καί νύ κεν ἔνθ’ ἀπόλοιτο ἄναξ ἀνδρῶν Αἰνείας
μήτηρ ἥ μιν ὑπ’ Ἀγχίσῃ τέκε βουκολέοντι
ἀμφὶ δ’ ἑὸν φίλον υἱὸν ἐχεύατο πήχεε λευκώ
ἣ μὲν ἑὸν φίλον υἱὸν ὑπεξέφερεν πολέμοιο
οὐδ’ υἱὸς Καπανῆος ἐλήθετο συνθεσιάων
ἀλλ’ ὅ γε τοὺς μὲν ἑοὺς ἠρύκακε μώνυχας ἵππους
Αἰνείαο δ’ ἐπαΐξας καλλίτριχας ἵππους
ἐξέλασε Τρώων μετ’ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς
δῶκε δὲ Δηϊπύλῳ ἑτάρῳ φίλῳ ὃν περὶ πάσης
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν αὐτὰρ ὅ γ’ ἥρως
ὧν ἵππων ἐπιβὰς ἔλαβ’ ἡνία σιγαλόεντα
γιγνώσκων ὅ τ’ ἄναλκις ἔην θεός οὐδὲ θεάων
τάων αἵ τ’ ἀνδρῶν πόλεμον κάτα κοιρανέουσιν
οὔτ’ ἄρ’ Ἀθηναίη οὔτε πτολίπορθος Ἐνυώ
ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἐκίχανε πολὺν καθ’ ὅμιλον ὀπάζων
ἔνθ’ ἐπορεξάμενος μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς
ἀβληχρήν εἶθαρ δὲ δόρυ χροὸς ἀντετόρησεν
πρυμνὸν ὕπερ θέναρος ῥέε δ’ ἄμβροτον αἷμα θεοῖο
οὐ γὰρ σῖτον ἔδουσ’ οὐ πίνουσ’ αἴθοπα οἶνον
τοὔνεκ’ ἀναίμονές εἰσι καὶ ἀθάνατοι καλέονται
ἣ δὲ μέγα ἰάχουσα ἀπὸ ἕο κάββαλεν υἱόν
τῇ δ’ ἐπὶ μακρὸν ἄϋσε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης
ἦ οὐχ ἅλις ὅττι γυναῖκας ἀνάλκιδας ἠπεροπεύεις
εἰ δὲ σύ γ’ ἐς πόλεμον πωλήσεαι ἦ τέ σ’ ὀΐω
ῥιγήσειν πόλεμόν γε καὶ εἴ χ’ ἑτέρωθι πύθηαι
ὣς ἔφαθ’ ἣ δ’ ἀλύουσ’ ἀπεβήσετο τείρετο δ’ αἰνῶς
τὴν μὲν ἄρ’ Ἶρις ἑλοῦσα ποδήνεμος ἔξαγ’ ὁμίλου
εὗρεν ἔπειτα μάχης ἐπ’ ἀριστερὰ θοῦρον Ἄρηα
ἥμενον ἠέρι δ’ ἔγχος ἐκέκλιτο καὶ ταχέ’ ἵππω
ὄφρ’ ἐς Ὄλυμπον ἵκωμαι ἵν’ ἀθανάτων ἕδος ἐστί
λίην ἄχθομαι ἕλκος ὅ με βροτὸς οὔτασεν ἀνὴρ
ὣς φάτο τῇ δ’ ἄρ’ Ἄρης δῶκε χρυσάμπυκας ἵππους
ἣ δ’ ἐς δίφρον ἔβαινεν ἀκηχεμένη φίλον ἦτορ
μάστιξεν δ’ ἐλάαν τὼ δ’ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην
αἶψα δ’ ἔπειθ’ ἵκοντο θεῶν ἕδος αἰπὺν Ὄλυμπον
ἔνθ’ ἵππους ἔστησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις