pletcher/homeric-speech-narrative-by-line huggingface dataset:
ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ’ ἐν δ’ οὐρανόν ἐν δὲ θάλασσαν
ἠέλιόν τ’ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν
ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα τά τ’ οὐρανὸς ἐστεφάνωται
Πληϊάδας θ’ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος
Ἄρκτόν θ’ ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν
ἥ τ’ αὐτοῦ στρέφεται καί τ’ Ὠρίωνα δοκεύει
οἴη δ’ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο
καλάς ἐν τῇ μέν ῥα γάμοι τ’ ἔσαν εἰλαπίναι τε
νύμφας δ’ ἐκ θαλάμων δαΐδων ὕπο λαμπομενάων
ἠγίνεον ἀνὰ ἄστυ πολὺς δ’ ὑμέναιος ὀρώρει
κοῦροι δ’ ὀρχηστῆρες ἐδίνεον ἐν δ’ ἄρα τοῖσιν
λαοὶ δ’ εἰν ἀγορῇ ἔσαν ἀθρόοι ἔνθα δὲ νεῖκος
ὠρώρει δύο δ’ ἄνδρες ἐνείκεον εἵνεκα ποινῆς
ἀνδρὸς ἀποφθιμένου ὃ μὲν εὔχετο πάντ’ ἀποδοῦναι
δήμῳ πιφαύσκων ὃ δ’ ἀναίνετο μηδὲν ἑλέσθαι
ἄμφω δ’ ἱέσθην ἐπὶ ἴστορι πεῖραρ ἑλέσθαι
λαοὶ δ’ ἀμφοτέροισιν ἐπήπυον ἀμφὶς ἀρωγοί
κήρυκες δ’ ἄρα λαὸν ἐρήτυον οἳ δὲ γέροντες
εἵατ’ ἐπὶ ξεστοῖσι λίθοις ἱερῷ ἐνὶ κύκλῳ
σκῆπτρα δὲ κηρύκων ἐν χέρσ’ ἔχον ἠεροφώνων
τοῖσιν ἔπειτ’ ἤϊσσον ἀμοιβηδὶς δὲ δίκαζον
κεῖτο δ’ ἄρ’ ἐν μέσσοισι δύω χρυσοῖο τάλαντα
τὴν δ’ ἑτέρην πόλιν ἀμφὶ δύω στρατοὶ ἥατο λαῶν
οἳ δ’ οὔ πω πείθοντο λόχῳ δ’ ὑπεθωρήσσοντο
τεῖχος μέν ῥ’ ἄλοχοί τε φίλαι καὶ νήπια τέκνα
ῥύατ’ ἐφεσταότες μετὰ δ’ ἀνέρες οὓς ἔχε γῆρας
οἳ δ’ ἴσαν ἦρχε δ’ ἄρά σφιν Ἄρης καὶ Παλλὰς Ἀθήνη
ἀμφὶς ἀριζήλω λαοὶ δ’ ὑπολίζονες ἦσαν
οἳ δ’ ὅτε δή ῥ’ ἵκανον ὅθι σφίσιν εἶκε λοχῆσαι
ἐν ποταμῷ ὅθι τ’ ἀρδμὸς ἔην πάντεσσι βοτοῖσιν
ἔνθ’ ἄρα τοί γ’ ἵζοντ’ εἰλυμένοι αἴθοπι χαλκῷ
τοῖσι δ’ ἔπειτ’ ἀπάνευθε δύω σκοποὶ εἵατο λαῶν
δέγμενοι ὁππότε μῆλα ἰδοίατο καὶ ἕλικας βοῦς
οἳ δὲ τάχα προγένοντο δύω δ’ ἅμ’ ἕποντο νομῆες
τερπόμενοι σύριγξι δόλον δ’ οὔ τι προνόησαν
οἳ μὲν τὰ προϊδόντες ἐπέδραμον ὦκα δ’ ἔπειτα
τάμνοντ’ ἀμφὶ βοῶν ἀγέλας καὶ πώεα καλὰ
ἀργεννέων οἰῶν κτεῖνον δ’ ἐπὶ μηλοβοτῆρας
οἳ δ’ ὡς οὖν ἐπύθοντο πολὺν κέλαδον παρὰ βουσὶν
εἰράων προπάροιθε καθήμενοι αὐτίκ’ ἐφ’ ἵππων
βάντες ἀερσιπόδων μετεκίαθον αἶψα δ’ ἵκοντο
στησάμενοι δ’ ἐμάχοντο μάχην ποταμοῖο παρ’ ὄχθας
βάλλον δ’ ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν
ἐν δ’ Ἔρις ἐν δὲ Κυδοιμὸς ὁμίλεον ἐν δ’ ὀλοὴ Κήρ
εἷμα δ’ ἔχ’ ἀμφ’ ὤμοισι δαφοινεὸν αἵματι φωτῶν
ὡμίλευν δ’ ὥς τε ζωοὶ βροτοὶ ἠδ’ ἐμάχοντο
νεκρούς τ’ ἀλλήλων ἔρυον κατατεθνηῶτας
ἐν δ’ ἐτίθει νειὸν μαλακὴν πίειραν ἄρουραν
εὐρεῖαν τρίπολον πολλοὶ δ’ ἀροτῆρες ἐν αὐτῇ
οἳ δ’ ὁπότε στρέψαντες ἱκοίατο τέλσον ἀρούρης
τοῖσι δ’ ἔπειτ’ ἐν χερσὶ δέπας μελιηδέος οἴνου
δόσκεν ἀνὴρ ἐπιών τοὶ δὲ στρέψασκον ἀν’ ὄγμους
ἣ δὲ μελαίνετ’ ὄπισθεν ἀρηρομένῃ δὲ ἐῴκει
ἐν δ’ ἐτίθει τέμενος βασιλήϊον ἔνθα δ’ ἔριθοι
δράγματα δ’ ἄλλα μετ’ ὄγμον ἐπήτριμα πῖπτον ἔραζε
ἄλλα δ’ ἀμαλλοδετῆρες ἐν ἐλλεδανοῖσι δέοντο
τρεῖς δ’ ἄρ’ ἀμαλλοδετῆρες ἐφέστασαν αὐτὰρ ὄπισθε
ἀσπερχὲς πάρεχον βασιλεὺς δ’ ἐν τοῖσι σιωπῇ
σκῆπτρον ἔχων ἑστήκει ἐπ’ ὄγμου γηθόσυνος κῆρ
κήρυκες δ’ ἀπάνευθεν ὑπὸ δρυῒ δαῖτα πένοντο
βοῦν δ’ ἱερεύσαντες μέγαν ἄμφεπον αἳ δὲ γυναῖκες
δεῖπνον ἐρίθοισιν λεύκ’ ἄλφιτα πολλὰ πάλυνον
ἐν δ’ ἐτίθει σταφυλῇσι μέγα βρίθουσαν ἀλωὴν
καλὴν χρυσείην μέλανες δ’ ἀνὰ βότρυες ἦσαν
ἀμφὶ δὲ κυανέην κάπετον περὶ δ’ ἕρκος ἔλασσε
κασσιτέρου μία δ’ οἴη ἀταρπιτὸς ἦεν ἐπ’ αὐτήν
τοῖσιν δ’ ἐν μέσσοισι πάϊς φόρμιγγι λιγείῃ
ἱμερόεν κιθάριζε λίνον δ’ ὑπὸ καλὸν ἄειδε
μολπῇ τ’ ἰυγμῷ τε ποσὶ σκαίροντες ἕποντο
ἐν δ’ ἀγέλην ποίησε βοῶν ὀρθοκραιράων
μυκηθμῷ δ’ ἀπὸ κόπρου ἐπεσσεύοντο νομὸν δὲ
χρύσειοι δὲ νομῆες ἅμ’ ἐστιχόωντο βόεσσι
σμερδαλέω δὲ λέοντε δύ’ ἐν πρώτῃσι βόεσσι
ἕλκετο τὸν δὲ κύνες μετεκίαθον ἠδ’ αἰζηοί
οἳ δ’ ἤτοι δακέειν μὲν ἀπετρωπῶντο λεόντων
ἱστάμενοι δὲ μάλ’ ἐγγὺς ὑλάκτεον ἔκ τ’ ἀλέοντο
τῷ ἴκελον οἷόν ποτ’ ἐνὶ Κνωσῷ εὐρείῃ
ὀρχεῦντ’ ἀλλήλων ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔχοντες
τῶν δ’ αἳ μὲν λεπτὰς ὀθόνας ἔχον οἳ δὲ χιτῶνας
εἵατ’ ἐϋννήτους ἦκα στίλβοντας ἐλαίῳ
καί ῥ’ αἳ μὲν καλὰς στεφάνας ἔχον οἳ δὲ μαχαίρας
οἳ δ’ ὁτὲ μὲν θρέξασκον ἐπισταμένοισι πόδεσσι
ῥεῖα μάλ’ ὡς ὅτε τις τροχὸν ἄρμενον ἐν παλάμῃσιν
ἄλλοτε δ’ αὖ θρέξασκον ἐπὶ στίχας ἀλλήλοισι
πολλὸς δ’ ἱμερόεντα χορὸν περιίσταθ’ ὅμιλος
τερπόμενοι
δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατ’ αὐτοὺς
ἐν δ’ ἐτίθει ποταμοῖο μέγα σθένος Ὠκεανοῖο
τεῦξ’ ἄρα οἱ θώρηκα φαεινότερον πυρὸς αὐγῆς
αὐτὰρ ἐπεὶ πάνθ’ ὅπλα κάμε κλυτὸς ἀμφιγυήεις
ἣ δ’ ἴρηξ ὣς ἆλτο κατ’ Οὐλύμπου νιφόεντος
τεύχεα μαρμαίροντα παρ’ Ἡφαίστοιο φέρουσα
Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἀπ’ Ὠκεανοῖο ῥοάων
ὄρνυθ’ ἵν’ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν
ἣ δ’ ἐς νῆας ἵκανε θεοῦ πάρα δῶρα φέρουσα
κλαίοντα λιγέως πολέες δ’ ἀμφ’ αὐτὸν ἑταῖροι
μύρονθ’ ἣ δ’ ἐν τοῖσι παρίστατο δῖα θεάων
τύνη δ’ Ἡφαίστοιο πάρα κλυτὰ τεύχεα δέξο
καλὰ μάλ’ οἷ’ οὔ πώ τις ἀνὴρ ὤμοισι φόρησεν
ὡς ἄρα φωνήσασα θεὰ κατὰ τεύχε’ ἔθηκε
πρόσθεν Ἀχιλλῆος τὰ δ’ ἀνέβραχε δαίδαλα πάντα
Μυρμιδόνας δ’ ἄρα πάντας ἕλε τρόμος οὐδέ τις ἔτλη
ἄντην εἰσιδέειν ἀλλ’ ἔτρεσαν αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
ὡς εἶδ’ ὥς μιν μᾶλλον ἔδυ χόλος ἐν δέ οἱ ὄσσε
τέρπετο δ’ ἐν χείρεσσιν ἔχων θεοῦ ἀγλαὰ δῶρα
μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷ’ ἐπιεικὲς
ἔργ’ ἔμεν ἀθανάτων μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι
νῦν δ’ ἤτοι μὲν ἐγὼ θωρήξομαι ἀλλὰ μάλ’ αἰνῶς
ἐκ δ’ αἰὼν πέφαται κατὰ δὲ χρόα πάντα σαπήῃ
αἰεὶ τῷ γ’ ἔσται χρὼς ἔμπεδος ἢ καὶ ἀρείων
ἀλλὰ σύ γ’ εἰς ἀγορὴν καλέσας ἥρωας Ἀχαιοὺς
αἶψα μάλ’ ἐς πόλεμον θωρήσσεο δύσεο δ’ ἀλκήν
Πατρόκλῳ δ’ αὖτ’ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν
σμερδαλέα ἰάχων ὦρσεν δ’ ἥρωας Ἀχαιούς
καί ῥ’ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον
καὶ μὴν οἳ τότε γ’ εἰς ἀγορὴν ἴσαν οὕνεκ’ Ἀχιλλεὺς
Ἀτρεΐδη ἦ ἄρ τι τόδ’ ἀμφοτέροισιν ἄρειον
τὴν ὄφελ’ ἐν νήεσσι κατακτάμεν Ἄρτεμις ἰῷ
ἤματι τῷ ὅτ’ ἐγὼν ἑλόμην Λυρνησσὸν ὀλέσσας
τώ κ’ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας
νῦν δ’ ἤτοι μὲν ἐγὼ παύω χόλον οὐδέ τί με χρὴ
ἀσκελέως αἰεὶ μενεαινέμεν ἀλλ’ ἄγε θᾶσσον
ὄφρ’ ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼν
αἴ κ’ ἐθέλωσ’ ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν ἀλλά τιν’ οἴω
δηΐου ἐκ πολέμοιο ὑπ’ ἔγχεος ἡμετέροιο
ὣς ἔφαθ’ οἳ δ’ ἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
αὐτόθεν ἐξ ἕδρης οὐδ’ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς
ἀνδρῶν δ’ ἐν πολλῷ ὁμάδῳ πῶς κέν τις ἀκούσαι
σύνθεσθ’ Ἀργεῖοι μῦθόν τ’ εὖ γνῶτε ἕκαστος
καί τέ με νεικείεσκον ἐγὼ δ’ οὐκ αἴτιός εἰμι
ἤματι τῷ ὅτ’ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων
οὐλομένη τῇ μέν θ’ ἁπαλοὶ πόδες οὐ γὰρ ἐπ’ οὔδει
πίλναται ἀλλ’ ἄρα ἥ γε κατ’ ἀνδρῶν κράατα βαίνει
βλάπτουσ’ ἀνθρώπους κατὰ δ’ οὖν ἕτερόν γε πέδησε
ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ’ ἔμμεναι ἀλλ’ ἄρα καὶ τὸν
ἤματι τῷ ὅτ’ ἔμελλε βίην Ἡρακληείην
ἤτοι ὅ γ’ εὐχόμενος μετέφη πάντεσσι θεοῖσι
ὄφρ’ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει
τῶν ἀνδρῶν γενεῆς οἵ θ’ αἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσί
ψευστήσεις οὐδ’ αὖτε τέλος μύθῳ ἐπιθήσεις
εἰ δ’ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον
ὅς κεν ἐπ’ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς
ὣς ἔφατο Ζεὺς δ’ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν
ἀλλ’ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη
καρπαλίμως δ’ ἵκετ’ Ἄργος Ἀχαιικόν ἔνθ’ ἄρα ᾔδη
ἣ δ’ ἐκύει φίλον υἱόν ὃ δ’ ἕβδομος ἑστήκει μείς
ἐκ δ’ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα
Ἀλκμήνης δ’ ἀπέπαυσε τόκον σχέθε δ’ Εἰλειθυίας
αὐτὴ δ’ ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα
ἤδη ἀνὴρ γέγον’ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει
ὣς φάτο τὸν δ’ ἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν
αὐτίκα δ’ εἷλ’ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο
μή ποτ’ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα
ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπ’ οὐρανοῦ ἀστερόεντος
χειρὶ περιστρέψας τάχα δ’ ἵκετο ἔργ’ ἀνθρώπων
τὴν αἰεὶ στενάχεσχ’ ὅθ’ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο
ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ’ Εὐρυσθῆος ἀέθλων
ὣς καὶ ἐγών ὅτε δ’ αὖτε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ
οὐ δυνάμην λελαθέσθ’ Ἄτης ᾗ πρῶτον ἀάσθην
ἀλλ’ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς
ἀλλ’ ὄρσευ πόλεμον δὲ καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς
δῶρα δ’ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν
εἰ δ’ ἐθέλεις ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος
οἴσουσ’ ὄφρα ἴδηαι ὅ τοι μενοεικέα δώσω
δῶρα μὲν αἴ κ’ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν ὡς ἐπιεικές
ἤ τ’ ἐχέμεν παρὰ σοί νῦν δὲ μνησώμεθα χάρμης
αἶψα μάλ’ οὐ γὰρ χρὴ κλοτοπεύειν ἐνθάδ’ ἐόντας
ὥς κέ τις αὖτ’ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται
μὴ δ’ οὕτως ἀγαθός περ ἐών θεοείκελ’ Ἀχιλλεῦ
φύλοπις εὖτ’ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες
ἀνδρῶν ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν
δίψά τε καὶ λιμός βλάβεται δέ τε γούνατ’ ἰόντι
ὃς δέ κ’ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς
ἀλλ’ ἄγε λαὸν μὲν σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι
ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤ τ’ ἀνδρῶν ἤ τε γυναικῶν
Ἀτρεΐδη σὺ δ’ ἔπειτα δικαιότερος καὶ ἐπ’ ἄλλῳ
ἄνδρ’ ἀπαρέσσασθαι ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ
ταῦτα δ’ ἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι κέλεται δέ με θυμός
οὐδ’ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
μίμνετε δ’ ἄλλοι πάντες ἀολλέες ὄφρά κε δῶρα
σοὶ δ’ αὐτῷ τόδ’ ἐγὼν ἐπιτέλλομαι ἠδὲ κελεύω
δῶρα ἐμῆς παρὰ νηὸς ἐνεικέμεν ὅσσ’ Ἀχιλῆϊ
κάπρον ἑτοιμασάτω ταμέειν Διί τ’ Ἠελίῳ τε
νῦν δ’ οἳ μὲν κέαται δεδαϊγμένοι οὓς ἐδάμασσεν
ὑμεῖς δ’ ἐς βρωτὺν ὀτρύνετον ἦ τ’ ἂν ἔγωγε
νήστιας ἀκμήνους ἅμα δ’ ἠελίῳ καταδύντι
πρὶν δ’ οὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον κατὰ λαιμὸν ἰείη
κεῖται ἀνὰ πρόθυρον τετραμμένος ἀμφὶ δ’ ἑταῖροι
ἄμητος δ’ ὀλίγιστος ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα
γαστέρι δ’ οὔ πως ἔστι νέκυν πενθῆσαι Ἀχαιούς
νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ’ ἤματι δακρύσαντας
ὅσσοι δ’ ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται
μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος ὄφρ’ ἔτι μᾶλλον
νηυσὶν ἐπ’ Ἀργείων ἀλλ’ ἀθρόοι ὁρμηθέντες
βὰν δ’ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
αὐτίκ’ ἔπειθ’ ἅμα μῦθος ἔην τετέλεστο δὲ ἔργον
ἐκ δ’ ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας
ἕπτ’ ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον
ἦρχ’ ἅμα δ’ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν
καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν ἂν δ’ Ἀγαμέμνων
εὔχετο τοὶ δ’ ἄρα πάντες ἐπ’ αὐτόφιν εἵατο σιγῇ
εὐξάμενος δ’ ἄρα εἶπεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν
Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες αἵ θ’ ὑπὸ γαῖαν
ἀνθρώπους τίνυνται ὅτις κ’ ἐπίορκον ὀμόσσῃ
μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖρ’ ἐπένεικα
οὔ τ’ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου
ἀλλ’ ἔμεν’ ἀπροτίμαστος ἐνὶ κλισίῃσιν ἐμῇσιν
εἰ δέ τι τῶνδ’ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν
πολλὰ μάλ’ ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ’ ἀλίτηται ὀμόσσας
ῥῖψ’ ἐπιδινήσας βόσιν ἰχθύσιν αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
ἤθελ’ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι
ὣς ἄρ’ ἐφώνησεν λῦσεν δ’ ἀγορὴν αἰψηρήν
οἳ μὲν ἄρ’ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος
βὰν δ’ ἐπὶ νῆα φέροντες Ἀχιλλῆος θείοιο
ἵππους δ’ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί
Βρισηῒς δ’ ἄρ’ ἔπειτ’ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ
ἀμφ’ αὐτῷ χυμένη λίγ’ ἐκώκυε χερσὶ δ’ ἄμυσσε
στήθεά τ’ ἠδ’ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα
εἶπε δ’ ἄρα κλαίουσα γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσι
ἂψ ἀνιοῦσ’ ὥς μοι δέχεται κακὸν ἐκ κακοῦ αἰεί
οὐδὲ μὲν οὐδέ μ’ ἔασκες ὅτ’ ἄνδρ’ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς
κλαίειν ἀλλά μ’ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο
κουριδίην ἄλοχον θήσειν ἄξειν τ’ ἐνὶ νηυσὶν
τώ σ’ ἄμοτον κλαίω τεθνηότα μείλιχον αἰεί
ὣς ἔφατο κλαίουσ’ ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες
Πάτροκλον πρόφασιν σφῶν δ’ αὐτῶν κήδε’ ἑκάστη
αὐτὸν δ’ ἀμφὶ γέροντες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο
λισσόμενοι δειπνῆσαι ὃ δ’ ἠρνεῖτο στεναχίζων
λίσσομαι εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθ’ ἑταίρων
ἄσασθαι φίλον ἦτορ ἐπεί μ’ ἄχος αἰνὸν ἱκάνει
δύντα δ’ ἐς ἠέλιον μενέω καὶ τλήσομαι ἔμπης
δοιὼ δ’ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ’ ἱππηλάτα Φοῖνιξ
μνησάμενος δ’ ἁδινῶς ἀνενείκατο φώνησέν τε
ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ’ ἑταίρων
αἶψα καὶ ὀτραλέως ὁπότε σπερχοίατ’ Ἀχαιοὶ
οὐδ’ εἴ κεν τοῦ πατρὸς ἀποφθιμένοιο πυθοίμην
χήτεϊ τοιοῦδ’ υἷος ὃ δ’ ἀλλοδαπῷ ἐνὶ δήμῳ
εἴ που ἔτι ζώει γε Νεοπτόλεμος θεοειδής
οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ’ Ἄργεος ἱπποβότοιο
ἤδη γὰρ Πηλῆά γ’ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν
τεθνάμεν ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ’ ἀκάχησθαι
λυγρὴν ἀγγελίην ὅτ’ ἀποφθιμένοιο πύθηται
μυρομένους δ’ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων
ἦ νύ τοι οὐκέτι πάγχυ μετὰ φρεσὶ μέμβλετ’ Ἀχιλλεύς
οἴχονται μετὰ δεῖπνον ὃ δ’ ἄκμηνος καὶ ἄπαστος
ἀλλ’ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν
στάξον ἐνὶ στήθεσσ’ ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται
ἣ δ’ ἅρπῃ ἐϊκυῖα τανυπτέρυγι λιγυφώνῳ
οὐρανοῦ ἐκκατεπᾶλτο δι’ αἰθέρος αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
αὐτίκα θωρήσσοντο κατὰ στρατόν ἣ δ’ Ἀχιλῆϊ
στάξ’ ἵνα μή μιν λιμὸς ἀτερπὴς γούναθ’ ἵκοιτο
ᾤχετο τοὶ δ’ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων
ὡς δ’ ὅτε ταρφειαὶ νιφάδες Διὸς ἐκποτέονται
αἴγλη δ’ οὐρανὸν ἷκε γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν
δῦν’ ἄχος ἄτλητον ὃ δ’ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων
εἵλετο τοῦ δ’ ἀπάνευθε σέλας γένετ’ ἠΰτε μήνης
ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ἐκ πόντοιο σέλας ναύτῃσι φανήῃ
καιομένοιο πυρός τό τε καίεται ὑψόθ’ ὄρεσφι
σταθμῷ ἐν οἰοπόλῳ τοὺς δ’ οὐκ ἐθέλοντας ἄελλαι
πόντον ἐπ’ ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν
ὣς ἀπ’ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέρ’ ἵκανε
κρατὶ θέτο βριαρήν ἣ δ’ ἀστὴρ ὣς ἀπέλαμπεν
ἵππουρις τρυφάλεια περισσείοντο δ’ ἔθειραι
πειρήθη δ’ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς
τῷ δ’ εὖτε πτερὰ γίγνετ’ ἄειρε δὲ ποιμένα λαῶν
ἐκ δ’ ἄρα σύριγγος πατρώϊον ἐσπάσατ’ ἔγχος
ἵππους δ’ Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ἀμφιέποντες
ζεύγνυον ἀμφὶ δὲ καλὰ λέπαδν’ ἕσαν ἐν δὲ χαλινοὺς
γαμφηλῇς ἔβαλον κατὰ δ’ ἡνία τεῖναν ὀπίσσω
χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ’ ἵπποιιν ἀνόρουσεν
τεύχεσι παμφαίνων ὥς τ’ ἠλέκτωρ Ὑπερίων
σμερδαλέον δ’ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο
ἂψ Δαναῶν ἐς ὅμιλον ἐπεί χ’ ἕωμεν πολέμοιο
μηδ’ ὡς Πάτροκλον λίπετ’ αὐτόθι τεθνηῶτα
τὸν δ’ ἄρ’ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος
Ξάνθος ἄφαρ δ’ ἤμυσε καρήατι πᾶσα δὲ χαίτη
αὐδήεντα δ’ ἔθηκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη
καὶ λίην σ’ ἔτι νῦν γε σαώσομεν ὄβριμ’ Ἀχιλλεῦ
Τρῶες ἀπ’ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχε’ ἕλοντο
ἥν περ ἐλαφροτάτην φάσ’ ἔμμεναι ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ
εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ’ ὀλέσθαι
κρατὸς ἀπ’ Οὐλύμποιο πολυπτύχου ἣ δ’ ἄρα πάντῃ
οὔτέ τις οὖν ποταμῶν ἀπέην νόσφ’ Ὠκεανοῖο
οὔτ’ ἄρα νυμφάων αἵ τ’ ἄλσεα καλὰ νέμονται
ἐλθόντες δ’ ἐς δῶμα Διὸς νεφεληγερέταο
ὣς οἳ μὲν Διὸς ἔνδον ἀγηγέρατ’ οὐδ’ ἐνοσίχθων
νηκούστησε θεᾶς ἀλλ’ ἐξ ἁλὸς ἦλθε μετ’ αὐτούς
ἷζε δ’ ἄρ’ ἐν μέσσοισι Διὸς δ’ ἐξείρετο βουλήν
τίπτ’ αὖτ’ ἀργικέραυνε θεοὺς ἀγορὴν δὲ κάλεσσας
τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς
ἀλλ’ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο
ἥμενος ἔνθ’ ὁρόων φρένα τέρψομαι οἳ δὲ δὴ ἄλλοι
ἔρχεσθ’ ὄφρ’ ἂν ἵκησθε μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς
ἀμφοτέροισι δ’ ἀρήγεθ’ ὅπῃ νόος ἐστὶν ἑκάστου
οὐδὲ μίνυνθ’ ἕξουσι ποδώκεα Πηλεΐωνα
νῦν δ’ ὅτε δὴ καὶ θυμὸν ἑταίρου χώεται αἰνῶς
ὣς ἔφατο Κρονίδης πόλεμον δ’ ἀλίαστον ἔγειρε
βὰν δ’ ἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες
Ἥρη μὲν μετ’ ἀγῶνα νεῶν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη
ἠδὲ Ποσειδάων γαιήοχος ἠδ’ ἐριούνης
Ἥφαιστος δ’ ἅμα τοῖσι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων
ἐς δὲ Τρῶας Ἄρης κορυθαίολος αὐτὰρ ἅμ’ αὐτῷ
Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἠδ’ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα
Λητώ τε Ξάνθός τε φιλομειδής τ’ Ἀφροδίτη
εἷος μέν ῥ’ ἀπάνευθε θεοὶ θνητῶν ἔσαν ἀνδρῶν
τεῖος Ἀχαιοὶ μὲν μέγα κύδανον οὕνεκ’ Ἀχιλλεὺς
δειδιότας ὅθ’ ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεΐωνα
αὐτὰρ ἐπεὶ μεθ’ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν
ὦρτο δ’ Ἔρις κρατερὴ λαοσσόος αὖε δ’ Ἀθήνη
στᾶσ’ ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός
ἄλλοτ’ ἐπ’ ἀκτάων ἐριδούπων μακρὸν ἀΰτει
αὖε δ’ Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσος
ὀξὺ κατ’ ἀκροτάτης πόλιος Τρώεσσι κελεύων
σύμβαλον ἐν δ’ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν
γαῖαν ἀπειρεσίην ὀρέων τ’ αἰπεινὰ κάρηνα
πάντες δ’ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης
ἔδεισεν δ’ ὑπένερθεν ἄναξ ἐνέρων Ἀϊδωνεύς
δείσας δ’ ἐκ θρόνου ἆλτο καὶ ἴαχε μή οἱ ὕπερθε
σμερδαλέ’ εὐρώεντα τά τε στυγέουσι θεοί περ
ἵστατ’ Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα
ἄντα δ’ Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
Ἥρῃ δ’ ἀντέστη χρυσηλάκατος κελαδεινὴ
Λητοῖ δ’ ἀντέστη σῶκος ἐριούνιος Ἑρμῆς
ἄντα δ’ ἄρ’ Ἡφαίστοιο μέγας ποταμὸς βαθυδίνης
Πριαμίδεω τοῦ γάρ ῥα μάλιστά ἑ θυμὸς ἀνώγει
Αἰνείαν δ’ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων
Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἐναντίβιον πολεμίξειν
τὸν δ’ αὖτ’ Αἰνείας ἀπαμειβόμενος προσέειπε
οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντ’ Ἀχιλῆος
στήσομαι ἀλλ’ ἤδη με καὶ ἄλλοτε δουρὶ φόβησεν
εἰρύσαθ’ ὅς μοι ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα
ἦ κ’ ἐδάμην ὑπὸ χερσὶν Ἀχιλλῆος καὶ Ἀθήνης
ἥ οἱ πρόσθεν ἰοῦσα τίθει φάος ἠδ’ ἐκέλευεν
τὼ οὐκ ἔστ’ Ἀχιλῆος ἐναντίον ἄνδρα μάχεσθαι
καὶ δ’ ἄλλως τοῦ γ’ ἰθὺ βέλος πέτετ’ οὐδ’ ἀπολήγει
ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος οὔ κε μάλα ῥέα
νικήσει’ οὐδ’ εἰ παγχάλκεος εὔχεται εἶναι
τὸν δ’ αὖτε προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων
ἥρως ἀλλ’ ἄγε καὶ σὺ θεοῖς αἰειγενέτῃσιν
ἣ μὲν γὰρ Διός ἐσθ’ ἣ δ’ ἐξ ἁλίοιο γέροντος
ἀλλ’ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα μηδέ σε πάμπαν
οὐδ’ ἔλαθ’ Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην
ἣ δ’ ἄμυδις στήσασα θεοὺς μετὰ μῦθον ἔειπε
Αἰνείας ὅδ’ ἔβη κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ
ἀλλ’ ἄγεθ’ ἡμεῖς πέρ μιν ἀποτρωπῶμεν ὀπίσσω
ἀθανάτων οἳ δ’ αὖτ’ ἀνεμώλιοι οἳ τὸ πάρος περ
πάντες δ’ Οὐλύμποιο κατήλθομεν ἀντιόωντες
εἰ δ’ Ἀχιλεὺς οὐ ταῦτα θεῶν ἐκ πεύσεται ὀμφῆς
δείσετ’ ἔπειθ’ ὅτε κέν τις ἐναντίβιον θεὸς ἔλθῃ
τὴν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων
Ἥρη μὴ χαλέπαινε παρ’ ἐκ νόον οὐδέ τί σε χρή
οὐκ ἂν ἔγωγ’ ἐθέλοιμι θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι
ἡμέας τοὺς ἄλλους ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν
ἀλλ’ ἡμεῖς μὲν ἔπειτα καθεζώμεσθα κιόντες
ἐκ πάτου ἐς σκοπιήν πόλεμος δ’ ἄνδρεσσι μελήσει
εἰ δέ κ’ Ἄρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων
ἢ Ἀχιλῆ’ ἴσχωσι καὶ οὐκ εἰῶσι μάχεσθαι
αὐτίκ’ ἔπειτα καὶ ἄμμι παρ’ αὐτόθι νεῖκος ὀρεῖται
φυλόπιδος μάλα δ’ ὦκα διακρινθέντας ὀΐω
ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ θεῶν μεθ’ ὁμήγυριν ἄλλων
ὁππότε μιν σεύαιτο ἀπ’ ἠϊόνος πεδίον δέ
ἔνθα Ποσειδάων κατ’ ἄρ’ ἕζετο καὶ θεοὶ ἄλλοι
ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ἄρρηκτον νεφέλην ὤμοισιν ἕσαντο
οἳ δ’ ἑτέρωσε καθῖζον ἐπ’ ὀφρύσι Καλλικολώνης
ὣς οἳ μέν ῥ’ ἑκάτερθε καθήατο μητιόωντες
ὄκνεον ἀμφότεροι Ζεὺς δ’ ἥμενος ὕψι κέλευε
τῶν δ’ ἅπαν ἐπλήσθη πεδίον καὶ λάμπετο χαλκῷ
ἀνδρῶν ἠδ’ ἵππων κάρκαιρε δὲ γαῖα πόδεσσιν
ὀρνυμένων ἄμυδις δύο δ’ ἀνέρες ἔξοχ’ ἄριστοι
Αἰνείας τ’ Ἀγχισιάδης καὶ δῖος Ἀχιλλεύς
Πηλεΐδης δ’ ἑτέρωθεν ἐναντίον ὦρτο λέων ὣς
ἔρχεται ἀλλ’ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν
δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών περί τ’ ἀφρὸς ὀδόντας
μαστίεται ἑὲ δ’ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι
γλαυκιόων δ’ ἰθὺς φέρεται μένει ἤν τινα πέφνῃ
ὣς Ἀχιλῆ’ ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
τιμῆς τῆς Πριάμου ἀτὰρ εἴ κεν ἔμ’ ἐξεναρίξῃς
εἰσὶν γάρ οἱ παῖδες ὃ δ’ ἔμπεδος οὐδ’ ἀεσίφρων
αἴ κεν ἐμὲ κτείνῃς χαλεπῶς δέ σ’ ἔολπα τὸ ῥέξειν
ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα
σεῦα κατ’ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι
καρπαλίμως τότε δ’ οὔ τι μετατροπαλίζεο φεύγων
ἔνθεν δ’ ἐς Λυρνησσὸν ὑπέκφυγες αὐτὰρ ἐγὼ τὴν
ἀλλ’ οὐ νῦν ἐρύεσθαι ὀΐομαι ὡς ἐνὶ θυμῷ
βάλλεαι ἀλλά σ’ ἔγωγ’ ἀναχωρήσαντα κελεύω
τὸν δ’ αὖτ’ Αἰνείας ἀπαμείβετο φώνησέν τε
ἠμὲν κερτομίας ἠδ’ αἴσυλα μυθήσασθαι
ἴδμεν δ’ ἀλλήλων γενεήν ἴδμεν δὲ τοκῆας
πρόκλυτ’ ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων
ὄψει δ’ οὔ τ’ ἄρ πω σὺ ἐμοὺς ἴδες οὔτ’ ἄρ’ ἐγὼ σούς
μητρὸς δ’ ἐκ Θέτιδος καλλιπλοκάμου ἁλοσύδνης
εὔχομαι ἐκγεγάμεν μήτηρ δέ μοί ἐστ’ Ἀφροδίτη
σήμερον οὐ γάρ φημ’ ἐπέεσσί γε νηπυτίοισιν
ἀλλ’ ἔθ’ ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης
Δάρδανος αὖ τέκεθ’ υἱὸν Ἐριχθόνιον βασιλῆα
ὃς δὴ ἀφνειότατος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων
ἵππῳ δ’ εἰσάμενος παρελέξατο κυανοχαίτῃ
αἳ δ’ ὑποκυσάμεναι ἔτεκον δυοκαίδεκα πώλους
αἳ δ’ ὅτε μὲν σκιρτῷεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν
ἄκρον ἐπ’ ἀνθερίκων καρπὸν θέον οὐδὲ κατέκλων
ἀλλ’ ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπ’ εὐρέα νῶτα θαλάσσης
Τρῶα δ’ Ἐριχθόνιος τέκετο Τρώεσσιν ἄνακτα
Τρωὸς δ’ αὖ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο
Ἶλός τ’ Ἀσσάρακός τε καὶ ἀντίθεος Γανυμήδης
ὃς δὴ κάλλιστος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων
κάλλεος εἵνεκα οἷο ἵν’ ἀθανάτοισι μετείη
Ἶλος δ’ αὖ τέκεθ’ υἱὸν ἀμύμονα Λαομέδοντα
Λαομέδων δ’ ἄρα Τιθωνὸν τέκετο Πρίαμόν τε
Ἀσσάρακος δὲ Κάπυν ὃ δ’ ἄρ’ Ἀγχίσην τέκε παῖδα
αὐτὰρ ἔμ’ Ἀγχίσης Πρίαμος δ’ ἔτεχ’ Ἕκτορα δῖον
Ζεὺς δ’ ἀρετὴν ἄνδρεσσιν ὀφέλλει τε μινύθει τε
ἑσταότ’ ἐν μέσσῃ ὑσμίνῃ δηϊοτῆτος
πολλὰ μάλ’ οὐδ’ ἂν νηῦς ἑκατόζυγος ἄχθος ἄροιτο
στρεπτὴ δὲ γλῶσσ’ ἐστὶ βροτῶν πολέες δ’ ἔνι μῦθοι
ὁπποῖόν κ’ εἴπῃσθα ἔπος τοῖόν κ’ ἐπακούσαις
νεικεῦσ’ ἀλλήλῃσι μέσην ἐς ἄγυιαν ἰοῦσαι
πόλλ’ ἐτεά τε καὶ οὐκί χόλος δέ τε καὶ τὰ κελεύει
ἀλκῆς δ’ οὔ μ’ ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις μεμαῶτα
πρὶν χαλκῷ μαχέσασθαι ἐναντίον ἀλλ’ ἄγε θᾶσσον
γευσόμεθ’ ἀλλήλων χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν
σμερδαλέῳ μέγα δ’ ἀμφὶ σάκος μύκε δουρὸς ἀκωκῇ
ῥέα διελεύσεσθαι μεγαλήτορος Αἰνείαο
νήπιος οὐδ’ ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν
ὡς οὐ ῥηΐδι’ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα
ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι οὐδ’ ὑποείκειν
οὐδὲ τότ’ Αἰνείαο δαΐφρονος ὄβριμον ἔγχος
ἀλλὰ δύω μὲν ἔλασσε διὰ πτύχας αἳ δ’ ἄρ’ ἔτι τρεῖς
τὰς δύο χαλκείας δύο δ’ ἔνδοθι κασσιτέροιο
τὴν δὲ μίαν χρυσῆν τῇ ῥ’ ἔσχετο μείλινον ἔγχος
δεύτερος αὖτ’ Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος
καὶ βάλεν Αἰνείαο κατ’ ἀσπίδα πάντοσ’ ἐΐσην
ἄντυγ’ ὕπο πρώτην ᾗ λεπτότατος θέε χαλκός
λεπτοτάτη δ’ ἐπέην ῥινὸς βοός ἣ δὲ διὰ πρὸ
Πηλιὰς ἤϊξεν μελίη λάκε δ’ ἀσπὶς ὑπ’ αὐτῆς
Αἰνείας δ’ ἐάλη καὶ ἀπὸ ἕθεν ἀσπίδ’ ἀνέσχε
δείσας ἐγχείη δ’ ἄρ’ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ
ἔστη ἱεμένη διὰ δ’ ἀμφοτέρους ἕλε κύκλους
ἀσπίδος ἀμφιβρότης ὃ δ’ ἀλευάμενος δόρυ μακρὸν
ἔστη κὰδ δ’ ἄχος οἱ χύτο μυρίον ὀφθαλμοῖσι
Αἰνείας μέγα ἔργον ὃ οὐ δύο γ’ ἄνδρε φέροιεν
ἢ κόρυθ’ ἠὲ σάκος τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον
εἰ μὴ ἄρ’ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
αὐτίκα δ’ ἀθανάτοισι θεοῖς μετὰ μῦθον ἔειπεν
μὰψ ἕνεκ’ ἀλλοτρίων ἀχέων κεχαρισμένα δ’ αἰεὶ
ἀλλ’ ἄγεθ’ ἡμεῖς πέρ μιν ὑπὲκ θανάτου ἀγάγωμεν
τόνδε κατακτείνῃ μόριμον δέ οἵ ἐστ’ ἀλέασθαι
καὶ παίδων παῖδες τοί κεν μετόπισθε γένωνται
ἐννοσίγαι’ αὐτὸς σὺ μετὰ φρεσὶ σῇσι νόησον
ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους
πᾶσι μετ’ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη
μή ποτ’ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ
μηδ’ ὁπότ’ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται
καιομένη καίωσι δ’ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν
αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ’ ἄκουσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
βῆ ῥ’ ἴμεν ἄν τε μάχην καὶ ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων
ἷξε δ’ ὅθ’ Αἰνείας ἠδ’ ὃ κλυτὸς ἦεν Ἀχιλλεύς
αὐτίκα τῷ μὲν ἔπειτα κατ’ ὀφθαλμῶν χέεν ἀχλὺν
Αἰνείαν δ’ ἔσσευεν ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ’ ἀείρας
ἷξε δ’ ἐπ’ ἐσχατιὴν πολυάϊκος πολέμοιο
τῷ δὲ μάλ’ ἐγγύθεν ἦλθε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
Αἰνεία τίς σ’ ὧδε θεῶν ἀτέοντα κελεύει
ἀλλ’ ἀναχωρῆσαι ὅτε κεν συμβλήσεαι αὐτῷ
αὐτὰρ ἐπεί κ’ Ἀχιλεὺς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ
οὐ μὲν γάρ τίς σ’ ἄλλος Ἀχαιῶν ἐξεναρίξει
ὣς εἰπὼν λίπεν αὐτόθ’ ἐπεὶ διεπέφραδε πάντα
αἶψα δ’ ἔπειτ’ Ἀχιλῆος ἀπ’ ὀφθαλμῶν σκέδασ’ ἀχλὺν
θεσπεσίην ὃ δ’ ἔπειτα μέγ’ ἔξιδεν ὀφθαλμοῖσιν
ἀλλ’ ἄγε δὴ Δαναοῖσι φιλοπτολέμοισι κελεύσας
ἀλλ’ ἄγ’ ἀνὴρ ἄντ’ ἀνδρὸς ἴτω μεμάτω δὲ μάχεσθαι
τοσσούσδ’ ἀνθρώπους ἐφέπειν καὶ πᾶσι μάχεσθαι
οὐδέ κ’ Ἄρης ὅς περ θεὸς ἄμβροτος οὐδέ κ’ Ἀθήνη
τοσσῆσδ’ ὑσμίνης ἐφέποι στόμα καὶ πονέοιτο
ἀλλ’ ὅσσον μὲν ἐγὼ δύναμαι χερσίν τε ποσίν τε
καὶ σθένει οὔ μ’ ἔτι φημὶ μεθησέμεν οὐδ’ ἠβαιόν
ἀλλὰ μάλα στιχὸς εἶμι διαμπερές οὐδέ τιν’ οἴω
Τρώων χαιρήσειν ὅς τις σχεδὸν ἔγχεος ἔλθῃ
ὣς φάτ’ ἐποτρύνων Τρώεσσι δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ
κέκλεθ’ ὁμοκλήσας φάτο δ’ ἴμεναι ἄντ’ Ἀχιλῆος
ἔγχεϊ δ’ ἀργαλέον ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰσιν
οὐδ’ Ἀχιλεὺς πάντεσσι τέλος μύθοις ἐπιθήσει
τοῦ δ’ ἐγὼ ἀντίος εἶμι καὶ εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικεν
εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε μένος δ’ αἴθωνι σιδήρῳ
ὣς φάτ’ ἐποτρύνων οἳ δ’ ἀντίοι ἔγχε’ ἄειραν
Τρῶες τῶν δ’ ἄμυδις μίχθη μένος ὦρτο δ’ ἀϋτή
καὶ τότ’ ἄρ’ Ἕκτορα εἶπε παραστὰς Φοῖβος Ἀπόλλων
μή πώς σ’ ἠὲ βάλῃ ἠὲ σχεδὸν ἄορι τύψῃ
ὣς ἔφαθ’ Ἕκτωρ δ’ αὖτις ἐδύσετο οὐλαμὸν ἀνδρῶν
ταρβήσας ὅτ’ ἄκουσε θεοῦ ὄπα φωνήσαντος
ἐν δ’ Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν
σμερδαλέα ἰάχων πρῶτον δ’ ἕλεν Ἰφιτίωνα
τὸν δ’ ἰθὺς μεμαῶτα βάλ’ ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεὺς
δούπησεν δὲ πεσών ὃ δ’ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς
κεῖσαι Ὀτρυντεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ’ ἀνδρῶν
ἐνθάδε τοι θάνατος γενεὴ δέ τοί ἐστ’ ἐπὶ λίμνῃ
Ὕλλῳ ἐπ’ ἰχθυόεντι καὶ Ἕρμῳ δινήεντι
ὣς ἔφατ’ εὐχόμενος τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε
πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ ὃ δ’ ἐπ’ αὐτῷ Δημολέοντα
οὐδ’ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν ἀλλὰ δι’ αὐτῆς
αἰχμὴ ἱεμένη ῥῆξ’ ὀστέον ἐγκέφαλος δὲ
Ἱπποδάμαντα δ’ ἔπειτα καθ’ ἵππων ἀΐξαντα
ὣς ἄρα τόν γ’ ἐρυγόντα λίπ’ ὀστέα θυμὸς ἀγήνωρ
αὐτὰρ ὃ βῆ σὺν δουρὶ μετ’ ἀντίθεον Πολύδωρον
Πριαμίδην τὸν δ’ οὔ τι πατὴρ εἴασκε μάχεσθαι
ἀντικρὺ δὲ διέσχε παρ’ ὀμφαλὸν ἔγχεος αἰχμή
γνὺξ δ’ ἔριπ’ οἰμώξας νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυψε
κυανέη προτὶ οἷ δ’ ἔλαβ’ ἔντερα χερσὶ λιασθείς
Ἕκτωρ δ’ ὡς ἐνόησε κασίγνητον Πολύδωρον
κάρ ῥά οἱ ὀφθαλμῶν κέχυτ’ ἀχλύς οὐδ’ ἄρ’ ἔτ’ ἔτλη
δηρὸν ἑκὰς στρωφᾶσθ’ ἀλλ’ ἀντίος ἦλθ’ Ἀχιλῆϊ
ὡς εἶδ’ ὣς ἀνεπᾶλτο καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα
ἐγγὺς ἀνὴρ ὃς ἐμόν γε μάλιστ’ ἐσεμάσσατο θυμόν
ὅς μοι ἑταῖρον ἔπεφνε τετιμένον οὐδ’ ἂν ἔτι δὴν
ἦ καὶ ὑπόδρα ἰδὼν προσεφώνεεν Ἕκτορα δῖον
τὸν δ’ οὐ ταρβήσας προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ
οἶδα δ’ ὅτι σὺ μὲν ἐσθλός ἐγὼ δὲ σέθεν πολὺ χείρων
ἦ ῥα καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δόρυ καὶ τό γ’ Ἀθήνη
ἦκα μάλα ψύξασα τὸ δ’ ἂψ ἵκεθ’ Ἕκτορα δῖον
σμερδαλέα ἰάχων τὸν δ’ ἐξήρπαξεν Ἀπόλλων
τρὶς μὲν ἔπειτ’ ἐπόρουσε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς
ἔγχεϊ χαλκείῳ τρὶς δ’ ἠέρα τύψε βαθεῖαν
ὣς εἰπὼν Δρύοπ’ οὖτα κατ’ αὐχένα μέσσον ἄκοντι
Τρῶα δ’ Ἀλαστορίδην ὃ μὲν ἀντίος ἤλυθε γούνων
οὐ γάρ τι γλυκύθυμος ἀνὴρ ἦν οὐδ’ ἀγανόφρων
ἀλλὰ μάλ’ ἐμμεμαώς ὃ μὲν ἥπτετο χείρεσι γούνων
ἱέμενος λίσσεσθ’ ὃ δὲ φασγάνῳ οὖτα καθ’ ἧπαρ
ἐκ δέ οἱ ἧπαρ ὄλισθεν ἀτὰρ μέλαν αἷμα κατ’ αὐτοῦ
δουρὶ κατ’ οὖς εἶθαρ δὲ δι’ οὔατος ἦλθ’ ἑτέροιο
αἰχμὴ χαλκείη ὃ δ’ Ἀγήνορος υἱὸν Ἔχεκλον
Δευκαλίωνα δ’ ἔπειθ’ ἵνα τε ξυνέχουσι τένοντες
πρόσθ’ ὁρόων θάνατον ὃ δὲ φασγάνῳ αὐχένα θείνας
τῆλ’ αὐτῇ πήληκι κάρη βάλε μυελὸς αὖτε
σφονδυλίων ἔκπαλθ’ ὃ δ’ ἐπὶ χθονὶ κεῖτο τανυσθείς
αὐτὰρ ὃ βῆ ῥ’ ἰέναι μετ’ ἀμύμονα Πείρεω υἱὸν
Ῥίγμον ὃς ἐκ Θρῄκης ἐριβώλακος εἰληλούθει
τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι πάγη δ’ ἐν νηδύϊ χαλκός
ἤριπε δ’ ἐξ ὀχέων ὃ δ’ Ἀρηΐθοον θεράποντα
νύξ’ ἀπὸ δ’ ἅρματος ὦσε κυκήθησαν δέ οἱ ἵπποι
ὡς δ’ ἀναμαιμάει βαθέ’ ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ
κτεινομένους ἐφέπων ῥέε δ’ αἵματι γαῖα μέλαινα
ὡς δ’ ὅτε τις ζεύξῃ βόας ἄρσενας εὐρυμετώπους
ῥίμφά τε λέπτ’ ἐγένοντο βοῶν ὑπὸ πόσσ’ ἐριμύκων
ὣς ὑπ’ Ἀχιλλῆος μεγαθύμου μώνυχες ἵπποι
στεῖβον ὁμοῦ νέκυάς τε καὶ ἀσπίδας αἵματι δ’ ἄξων
αἵ τ’ ἀπ’ ἐπισσώτρων ὃ δὲ ἵετο κῦδος ἀρέσθαι
τῇ ῥ’ οἵ γε προχέοντο πεφυζότες ἠέρα δ’ Ἥρη
ἐν δ’ ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ βράχε δ’ αἰπὰ ῥέεθρα
ὄχθαι δ’ ἀμφὶ περὶ μεγάλ’ ἴαχον οἳ δ’ ἀλαλητῷ
ὡς δ’ ὅθ’ ὑπὸ ῥιπῆς πυρὸς ἀκρίδες ἠερέθονται
ὄρμενον ἐξαίφνης ταὶ δὲ πτώσσουσι καθ’ ὕδωρ
ὣς ὑπ’ Ἀχιλλῆος Ξάνθου βαθυδινήεντος
αὐτὰρ ὃ διογενὴς δόρυ μὲν λίπεν αὐτοῦ ἐπ’ ὄχθῃ
κεκλιμένον μυρίκῃσιν ὃ δ’ ἔσθορε δαίμονι ἶσος
τύπτε δ’ ἐπιστροφάδην τῶν δὲ στόνος ὄρνυτ’ ἀεικὴς