pletcher/homeric-speech-narrative-by-line huggingface dataset:
πολλὰ μάλ’ ἰύζουσιν ἀπόπροθεν οὐδ’ ἐθέλουσιν
ὅς ῥά οἱ Ἕκτορ’ ἐπῶρσε θοῷ ἀτάλαντον Ἄρηϊ
ἵππους Αἰακίδαο δαΐφρονος οἳ δ’ ἀλεγεινοὶ
Ἕκτορα δ’ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας
πάπτηνεν δ’ ἄρ’ ἔπειτα κατὰ στίχας αὐτίκα δ’ ἔγνω
τὸν μὲν ἀπαινύμενον κλυτὰ τεύχεα τὸν δ’ ἐπὶ γαίῃ
κείμενον ἔρρει δ’ αἷμα κατ’ οὐταμένην ὠτειλήν
ἀσβέστῳ οὐδ’ υἱὸν λάθεν Ἀτρέος ὀξὺ βοήσας
Πάτροκλόν θ’ ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκ’ ἐνθάδε τιμῆς
αἰδεσθείς μή πώς με περιστήωσ’ ἕνα πολλοί
Τρῶας δ’ ἐνθάδε πάντας ἄγει κορυθαίολος Ἕκτωρ
ὁππότ’ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι
τώ μ’ οὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται
Ἕκτορι χωρήσαντ’ ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει
ἄμφω κ’ αὖτις ἰόντες ἐπιμνησαίμεθα χάρμης
εἷος ὁ ταῦθ’ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν
τόφρα δ’ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον ἦρχε δ’ ἄρ’ Ἕκτωρ
αὐτὰρ ὅ γ’ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο λεῖπε δὲ νεκρὸν
ἔγχεσι καὶ φωνῇ τοῦ δ’ ἐν φρεσὶν ἄλκιμον ἦτορ
παχνοῦται ἀέκων δέ τ’ ἔβη ἀπὸ μεσσαύλοιο
τὸν δὲ μάλ’ αἶψ’ ἐνόησε μάχης ἐπ’ ἀριστερὰ πάσης
γυμνόν ἀτὰρ τά γε τεύχε’ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ
ὣς ἔφατ’ Αἴαντι δὲ δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε
Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον ἐπεὶ κλυτὰ τεύχε’ ἀπηύρα
ἕλχ’ ἵν’ ἀπ’ ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέϊ χαλκῷ
Ἕκτωρ δ’ ἂψ ἐς ὅμιλον ἰὼν ἀνεχάζεθ’ ἑταίρων
ἐς δίφρον δ’ ἀνόρουσε δίδου δ’ ὅ γε τεύχεα καλὰ
Αἴας δ’ ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ σάκος εὐρὺ καλύψας
ᾧ ῥά τε νήπι’ ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ
ἄνδρες ἐπακτῆρες ὃ δέ τε σθένεϊ βλεμεαίνει
πᾶν δέ τ’ ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτων
Ἀτρεΐδης δ’ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος
Ἕκτορ’ ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ
Ἕκτορ εἶδος ἄριστε μάχης ἄρα πολλὸν ἐδεύεο
ἦ σ’ αὔτως κλέος ἐσθλὸν ἔχει φύξηλιν ἐόντα
πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ’ ὅμιλον
σχέτλι’ ἐπεὶ Σαρπηδόν’ ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον
ὅς τοι πόλλ’ ὄφελος γένετο πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ
ζωὸς ἐών νῦν δ’ οὔ οἱ ἀλαλκέμεναι κύνας ἔτλης
οἴκαδ’ ἴμεν Τροίῃ δὲ πεφήσεται αἰπὺς ὄλεθρος
ἄτρομον οἷόν τ’ ἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης
εἰ δ’ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος
λύσειαν καί κ’ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω
τοίου γὰρ θεράπων πέφατ’ ἀνέρος ὃς μέγ’ ἄριστος
ἀλλὰ σύ γ’ Αἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας
στήμεναι ἄντα κατ’ ὄσσε ἰδὼν δηΐων ἐν ἀϋτῇ
οὐδ’ ἰθὺς μαχέσασθαι ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι
ὢ πόποι ἦ τ’ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων
ἀλλ’ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος αἰγιόχοιο
ῥηϊδίως ὁτὲ δ’ αὐτὸς ἐποτρύνει μαχέσασθαι
ἀλλ’ ἄγε δεῦρο πέπον παρ’ ἔμ’ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον
ὄφρ’ ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω
δηΐου ἐκ πολέμοιο θέων δ’ ἐκίχανεν ἑταίρους
ὦκα μάλ’ οὔ πω τῆλε ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπών
στὰς δ’ ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντε’ ἄμειβεν
Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν ὃ δ’ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε
Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες
πατρὶ φίλῳ ἔπορον ὃ δ’ ἄρα ᾧ παιδὶ ὄπασσε
γηράς ἀλλ’ οὐχ υἱὸς ἐν ἔντεσι πατρὸς ἐγήρα
τὸν δ’ ὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν νεφεληγερέτα Ζεὺς
ἆ δείλ’ οὐδέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν
ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι σὺ δ’ ἄμβροτα τεύχεα δύνεις
τεύχεα δ’ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων
Ἕκτορι δ’ ἥρμοσε τεύχε’ ἐπὶ χροΐ δῦ δέ μιν Ἄρης
δεινὸς ἐνυάλιος πλῆσθεν δ’ ἄρα οἱ μέλε’ ἐντὸς
βῆ ῥα μέγα ἰάχων ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι
Ἀστεροπαῖόν τε Δεισήνορά θ’ Ἱππόθοόν τε
ἐνθάδ’ ἀφ’ ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον
ἀλλ’ ἵνα μοι Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα
προφρονέως ῥύοισθε φιλοπτολέμων ὑπ’ Ἀχαιῶν
ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι ἥμισυ δ’ αὐτὸς
ἕξω ἐγώ τὸ δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ
ὣς ἔφαθ’ οἳ δ’ ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν
δούρατ’ ἀνασχόμενοι μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς
νεκρὸν ὑπ’ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο
νήπιοι ἦ τε πολέσσιν ἐπ’ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα
καὶ τότ’ ἄρ’ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον
ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο
ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ’ οἰωνούς
Ἕκτωρ ἡμῖν δ’ αὖτ’ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος
ἀλλ’ ἄγ’ ἀριστῆας Δαναῶν κάλει ἤν τις ἀκούσῃ
ὣς ἔφατ’ οὐδ’ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
οἵ τε παρ’ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ
ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω νεμεσιζέσθω δ’ ἐνὶ θυμῷ
ὣς ἔφατ’ ὀξὺ δ’ ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας
πρῶτος δ’ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα
τὸν δὲ μετ’ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος
τῶν δ’ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ’ εἴποι
ὡς δ’ ὅτ’ ἐπὶ προχοῇσι διιπετέος ποταμοῖο
βέβρυχεν μέγα κῦμα ποτὶ ῥόον ἀμφὶ δέ τ’ ἄκραι
φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν ἀμφὶ δ’ ἄρά σφι
χεῦ’ ἐπεὶ οὐδὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε
μίσησεν δ’ ἄρα μιν δηΐων κυσὶ κύρμα γενέσθαι
νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν οὐδέ τιν’ αὐτῶν
μέλλον ἀπέσσεσθαι μάλα γάρ σφεας ὦκ’ ἐλέλιξεν
Αἴας ὃς περὶ μὲν εἶδος περὶ δ’ ἔργα τέτυκτο
καπρίῳ ὅς τ’ ἐν ὄρεσσι κύνας θαλερούς τ’ αἰζηοὺς
τὸν δ’ υἱὸς Τελαμῶνος ἐπαΐξας δι’ ὁμίλου
πλῆξ’ αὐτοσχεδίην κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου
ἤρικε δ’ ἱπποδάσεια κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ
πληγεῖσ’ ἔγχεΐ τε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ
ἐγκέφαλος δὲ παρ’ αὐλὸν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς
αἱματόεις τοῦ δ’ αὖθι λύθη μένος ἐκ δ’ ἄρα χειρῶν
κεῖσθαι ὃ δ’ ἄγχ’ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ
τῆλ’ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος οὐδὲ τοκεῦσι
Ἕκτωρ δ’ αὖτ’ Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
Φωκήων ὄχ’ ἄριστον ὃς ἐν κλειτῷ Πανοπῆϊ
οἰκία ναιετάασκε πολέσσ’ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων
τὸν βάλ’ ὑπὸ κληῗδα μέσην διὰ δ’ ἀμπερὲς ἄκρη
Αἴας δ’ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν
Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς
Φόρκυν θ’ Ἱππόθοόν τε λύοντο δὲ τεύχε’ ἀπ’ ὤμων
κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ ἀλλ’ αὐτὸς Ἀπόλλων
νίκην ἀλλ’ αὐτοὶ τρεῖτ’ ἄσπετον οὐδὲ μάχεσθε
ὣς ἔφατ’ Αἰνείας δ’ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα
ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών μέγα δ’ Ἕκτορα εἶπε βοήσας
Ἕκτόρ τ’ ἠδ’ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ’ ἐπικούρων
αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γ’ ἀρηϊφίλων ὑπ’ Ἀχαιῶν
ἀλλ’ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς
Ζῆν’ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι
τώ ῥ’ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν μηδ’ οἵ γε ἕκηλοι
ἔνθ’ αὖτ’ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ
τὸν δὲ πεσόντ’ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης
ὅς ῥ’ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει
καὶ δὲ μετ’ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι
τὸν δὲ πεσόντ’ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος
ἀλλ’ οὔ πως ἔτι εἶχε σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ
ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ πρὸ δὲ δούρατ’ ἔχοντο
οὔτέ τιν’ ἐξοπίσω νεκροῦ χάζεσθαι ἀνώγει
ἀλλὰ μάλ’ ἀμφ’ αὐτῷ βεβάμεν σχεδόθεν δὲ μάχεσθαι
δεύετο πορφυρέῳ τοὶ δ’ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον
καὶ Δαναῶν οὐδ’ οἳ γὰρ ἀναιμωτί γε μάχοντο
ἀλλήλοις ἀν’ ὅμιλον ἀλεξέμεναι φόνον αἰπύν
οὔτέ ποτ’ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔ τε σελήνην
ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ’ ὅσσον ἄριστοι
οἳ δ’ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ’ αἰθέρι πέπτατο δ’ αὐγὴ
ἠελίου ὀξεῖα νέφος δ’ οὐ φαίνετο πάσης
γαίης οὐδ’ ὀρέων μεταπαυόμενοι δὲ μάχοντο
πολλὸν ἀφεσταότες τοὶ δ’ ἐν μέσῳ ἄλγε’ ἔπασχον
ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν δύο δ’ οὔ πω φῶτε πεπύσθην
Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος ἀλλ’ ἔτ’ ἔφαντο
τὼ δ’ ἐπιοσσομένω θάνατον καὶ φύζαν ἑταίρων
γούνατά τε κνῆμαί τε πόδες θ’ ὑπένερθεν ἑκάστου
χεῖρές τ’ ὀφθαλμοί τε παλάσσετο μαρναμένοιιν
ὡς δ’ ὅτ’ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην
δεξάμενοι δ’ ἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσι
κυκλόσ’ ἄφαρ δέ τε ἰκμὰς ἔβη δύνει δέ τ’ ἀλοιφὴ
ὣς οἵ γ’ ἔνθα καὶ ἔνθα νέκυν ὀλίγῃ ἐνὶ χώρῃ
νῆας ἔπι γλαφυράς περὶ δ’ αὐτοῦ μῶλος ὀρώρει
ἄγριος οὐδέ κ’ Ἄρης λαοσσόος οὐδέ κ’ Ἀθήνη
τόν γε ἰδοῦσ’ ὀνόσαιτ’ οὐδ’ εἰ μάλα μιν χόλος ἵκοι
ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον οὐδ’ ἄρα πώ τι
πολλὸν γὰρ ῥ’ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων
δὴ τότε γ’ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη
μήτηρ ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ’ ἑταῖρος
οἳ δ’ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ’ ἔχοντες
νῆας ἔπι γλαφυράς ἀλλ’ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα
ὦ φίλοι εἰ καὶ μοῖρα παρ’ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι
ὣς ἄρα τις εἴπεσκε μένος δ’ ὄρσασκεν ἑκάστου
ὣς οἳ μὲν μάρναντο σιδήρειος δ’ ὀρυμαγδὸς
χάλκεον οὐρανὸν ἷκε δι’ αἰθέρος ἀτρυγέτοιο
ἵπποι δ’ Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες
ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφ’ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
πολλὰ δὲ μειλιχίοισι προσηύδα πολλὰ δ’ ἀρειῇ
τὼ δ’ οὔτ’ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον
ἠθελέτην ἰέναι οὔτ’ ἐς πόλεμον μετ’ Ἀχαιούς
ἀλλ’ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον ἥ τ’ ἐπὶ τύμβῳ
ἡνιόχοιο πόθῳ θαλερὴ δ’ ἐμιαίνετο χαίτη
μυρομένω δ’ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων
θνητῷ ὑμεῖς δ’ ἐστὸν ἀγήρω τ’ ἀθανάτω τε
ἦ ἵνα δυστήνοισι μετ’ ἀνδράσιν ἄλγε’ ἔχητον
ἀλλ’ οὐ μὰν ὑμῖν γε καὶ ἅρμασι δαιδαλέοισιν
ἦ οὐχ ἅλις ὡς καὶ τεύχε’ ἔχει καὶ ἐπεύχεται αὔτως
σφῶϊν δ’ ἐν γούνεσσι βαλῶ μένος ἠδ’ ἐνὶ θυμῷ
τὼ δ’ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε
τοῖσι δ’ ἐπ’ Αὐτομέδων μάχετ’ ἀχνύμενός περ ἑταίρου
ἵπποις ἀΐσσων ὥς τ’ αἰγυπιὸς μετὰ χῆνας
ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπ’ ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ
ῥεῖα δ’ ἐπαΐξασκε πολὺν καθ’ ὅμιλον ὀπάζων
ἀλλ’ οὐχ ᾕρει φῶτας ὅτε σεύαιτο διώκειν
οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ’ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ
στῆ δ’ ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα
μοῦνος ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο τεύχεα δ’ Ἕκτωρ
τὸν δ’ αὖτ’ Αὐτομέδων προσέφη Διώρεος υἱός
ὣς ἔφατ’ Ἀλκιμέδων δὲ βοηθόον ἅρμ’ ἐπορούσας
Αὐτομέδων δ’ ἀπόρουσε νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ
αὐτίκα δ’ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα
ἵππω τώδ’ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο
ὣς ἔφατ’ οὐδ’ ἀπίθησεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο
τὼ δ’ ἰθὺς βήτην βοέῃς εἰλυμένω ὤμους
αὔῃσι στερεῇσι πολὺς δ’ ἐπελήλατο χαλκός
τοῖσι δ’ ἅμα Χρομίος τε καὶ Ἄρητος θεοειδὴς
αὐτώ τε κτενέειν ἐλάαν τ’ ἐριαύχενας ἵππους
νήπιοι οὐδ’ ἄρ’ ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι
αὖτις ἀπ’ Αὐτομέδοντος ὃ δ’ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ
αὐτίκα δ’ Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον
ἀλλὰ μάλ’ ἐμπνείοντε μεταφρένῳ οὐ γὰρ ἔγωγε
πρίν γ’ ἐπ’ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω
Ἀργείων ἤ κ’ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη
Αἴαντ’ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε
ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ’ οἵ περ ἄριστοι
ἀμφ’ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν
Ἕκτωρ Αἰνείας θ’ οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι
ἀλλ’ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται
καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ’ ἀσπίδα πάντοσ’ ἐΐσην
νειαίρῃ δ’ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν
ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ
ὣς ἄρ’ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος ἐν δέ οἱ ἔγχος
νηδυίοισι μάλ’ ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα
Ἕκτωρ δ’ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
καί νύ κε δὴ ξιφέεσσ’ αὐτοσχεδὸν ὁρμηθήτην
εἰ μή σφω’ Αἴαντε διέκριναν μεμαῶτε
οἵ ῥ’ ἦλθον καθ’ ὅμιλον ἑταίρου κικλήσκοντος
Ἕκτωρ Αἰνείας τ’ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής
Ἄρητον δὲ κατ’ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ
θῆκ’ ἂν δ’ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν
ἂψ δ’ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη
ὀρνύμεναι Δαναούς δὴ γὰρ νόος ἐτράπετ’ αὐτοῦ
δύσετ’ Ἀχαιῶν ἔθνος ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον
πρῶτον δ’ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα
ἔσσεται εἴ κ’ Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον
τὴν δ’ αὖτε προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
δοίη κάρτος ἐμοί βελέων δ’ ἀπερύκοι ἐρωήν
τώ κεν ἔγωγ’ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν
ἀλλ’ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος οὐδ’ ἀπολήγει
ἰσχανάᾳ δακέειν λαρόν τέ οἱ αἷμ’ ἀνθρώπου
βῆ δ’ ἐπὶ Πατρόκλῳ καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
ἔσκε δ’ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος
ἀφνειός τ’ ἀγαθός τε μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ
νεκρὸν ὑπ’ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων
Ἕκτορα δ’ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων
Ἕκτορ τίς κέ σ’ ἔτ’ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν
μαλθακὸς αἰχμητής νῦν δ’ οἴχεται οἶος ἀείρας
νεκρὸν ὑπ’ ἐκ Τρώων σὸν δ’ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον
ὣς φάτο τὸν δ’ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα
καὶ τότ’ ἄρα Κρονίδης ἕλετ’ αἰγίδα θυσσανόεσσαν
ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ’ ἔκτυπε τὴν δὲ τίναξε
νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου ἐφόβησε δ’ Ἀχαιούς
αἰχμὴ Πουλυδάμαντος ὃ γάρ ῥ’ ἔβαλε σχεδὸν ἐλθών
Λήϊτον αὖθ’ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖρ’ ἐπὶ καρπῷ
Ἕκτορα δ’ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα
ἐν καυλῷ δ’ ἐάγη δολιχὸν δόρυ τοὶ δὲ βόησαν
Τρῶες ὃ δ’ Ἰδομενῆος ἀκόντισε Δευκαλίδαο
δίφρῳ ἐφεσταότος τοῦ μέν ῥ’ ἀπὸ τυτθὸν ἅμαρτεν
αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θ’ ἡνίοχόν τε
Κοίρανον ὅς ῥ’ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετ’ αὐτῷ
αὐτὸς δ’ ὤλεσε θυμὸν ὑφ’ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
τὸν βάλ’ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος ἐκ δ’ ἄρ’ ὀδόντας
ἤριπε δ’ ἐξ ὀχέων κατὰ δ’ ἡνία χεῦεν ἔραζε
γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τ’ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν
ὣς ἔφατ’ Ἰδομενεὺς δ’ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους
οὐδ’ ἔλαθ’ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον
τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλε’ ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ
ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός Ζεὺς δ’ ἔμπης πάντ’ ἰθύνει
ἡμῖν δ’ αὔτως πᾶσιν ἐτώσια πίπτει ἔραζε
ἀλλ’ ἄγετ’ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην
ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν ἠδὲ καὶ αὐτοὶ
οἵ που δεῦρ’ ὁρόωντες ἀκηχέδατ’ οὐδ’ ἔτι φασὶν
εἴη δ’ ὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα
λυγρῆς ἀγγελίης ὅτι οἱ φίλος ὤλεθ’ ἑταῖρος
ἀλλ’ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν τοιοῦτον Ἀχαιῶν
Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ’ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν
ποίησον δ’ αἴθρην δὸς δ’ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι
αὐτίκα δ’ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην
ἠέλιος δ’ ἐπέλαμψε μάχη δ’ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη
ζωὸν ἔτ’ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν
ὄτρυνον δ’ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα
εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ’ ἑταῖρος
βῆ δ’ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο
ὅς τ’ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ’ ἄνδρας τ’ ἐρεθίζων
ἠῶθεν δ’ ἀπονόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ
ἤϊε πόλλ’ ἀέκων περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ
ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν
πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσσ’ ἐπέτελλεν
Αἴαντ’ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε
πάντοσε παπταίνων ὥς τ’ αἰετός ὅν ῥά τέ φασιν
ὅν τε καὶ ὑψόθ’ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ
θάμνῳ ὑπ’ ἀμφικόμῳ κατακείμενος ἀλλά τ’ ἐπ’ αὐτῷ
εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο
ἀγχοῦ δ’ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος
Ἀντίλοχ’ εἰ δ’ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι
νίκη δὲ Τρώων πέφαται δ’ ὤριστος Ἀχαιῶν
ἀλλὰ σύ γ’ αἶψ’ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
ὣς ἔφατ’ Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας
ἀλλ’ οὐδ’ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε
βῆ δὲ θέειν τὰ δὲ τεύχε’ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ
οὐδ’ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς
ἀλλ’ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν
αὐτὸς δ’ αὖτ’ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει
στῆ δὲ παρ’ Αἰάντεσσι θέων εἶθαρ δὲ προσηύδα
ἡμεῖς δ’ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην
πάντα κατ’ αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε
ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ’ ὦκα
νεκρὸν ἀείραντες φέρετ’ ἐκ πόνου αὐτὰρ ὄπισθε
μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παρ’ ἀλλήλοισι μένοντες
ὣς ἔφαθ’ οἳ δ’ ἄρα νεκρὸν ἀπὸ χθονὸς ἀγκάζοντο
ὕψι μάλα μεγάλως ἐπὶ δ’ ἴαχε λαὸς ὄπισθε
ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες οἵ τ’ ἐπὶ κάπρῳ
ἕως μὲν γάρ τε θέουσι διαρραῖσαι μεμαῶτες
ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἐν τοῖσιν ἑλίξεται ἀλκὶ πεποιθώς
ἄψ τ’ ἀνεχώρησαν διά τ’ ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος
ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ Αἴαντε μεταστρεφθέντε κατ’ αὐτοὺς
ὣς οἵ γ’ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο
ἄγριος ἠΰτε πῦρ τό τ’ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν
ἐν σέλαϊ μεγάλῳ τὸ δ’ ἐπιβρέμει ἲς ἀνέμοιο
οἳ δ’ ὥς θ’ ἡμίονοι κρατερὸν μένος ἀμφιβαλόντες
ἕλκωσ’ ἐξ ὄρεος κατὰ παιπαλόεσσαν ἀταρπὸν
τείρεθ’ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ σπευδόντεσσιν
ὣς οἵ γ’ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον αὐτὰρ ὄπισθεν
Αἴαντ’ ἰσχανέτην ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ
Τρώων οἳ δ’ ἅμ’ ἕποντο δύω δ’ ἐν τοῖσι μάλιστα
Αἰνείας τ’ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ
τῶν δ’ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν
ὣς ἄρ’ ὑπ’ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν
πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ’ ἀμφί τε τάφρον
φευγόντων Δαναῶν πολέμου δ’ οὐ γίγνετ’ ἐρωή
Ἀντίλοχος δ’ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε
τὸν δ’ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων
τὰ φρονέοντ’ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν
ὤ μοι ἐγώ τί τ’ ἄρ’ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
σχέτλιος ἦ τ’ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ
ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν μηδ’ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι
δάκρυα θερμὰ χέων φάτο δ’ ἀγγελίην ἀλεγεινήν
γυμνοῦ ἀτὰρ τά γε τεύχε’ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ
χεύατο κὰκ κεφαλῆς χαρίεν δ’ ᾔσχυνε πρόσωπον
νεκταρέῳ δὲ χιτῶνι μέλαιν’ ἀμφίζανε τέφρη
αὐτὸς δ’ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς
δμῳαὶ δ’ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε
θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ’ ἴαχον ἐκ δὲ θύραζε
ἔδραμον ἀμφ’ Ἀχιλῆα δαΐφρονα χερσὶ δὲ πᾶσαι
στήθεα πεπλήγοντο λύθεν δ’ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης
Ἀντίλοχος δ’ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυα λείβων
χεῖρας ἔχων Ἀχιλῆος ὃ δ’ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ
σμερδαλέον δ’ ᾤμωξεν ἄκουσε δὲ πότνια μήτηρ
κώκυσέν τ’ ἄρ’ ἔπειτα θεαὶ δέ μιν ἀμφαγέροντο
ἔνθ’ ἄρ’ ἔην Γλαύκη τε Θάλειά τε Κυμοδόκη τε
Νησαίη Σπειώ τε Θόη θ’ Ἁλίη τε βοῶπις
ἔνθα δ’ ἔην Κλυμένη Ἰάνειρά τε καὶ Ἰάνασσα
Μαῖρα καὶ Ὠρείθυια ἐϋπλόκαμός τ’ Ἀμάθεια
ἄλλαι θ’ αἳ κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν
τῶν δὲ καὶ ἀργύφεον πλῆτο σπέος αἳ δ’ ἅμα πᾶσαι
στήθεα πεπλήγοντο Θέτις δ’ ἐξῆρχε γόοιο
κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες ὄφρ’ ἐῢ πᾶσαι
εἴδετ’ ἀκούουσαι ὅσ’ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ
ἥ τ’ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε
ἔξοχον ἡρώων ὃ δ’ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος
Τρωσὶ μαχησόμενον τὸν δ’ οὐχ ὑποδέξομαι αὖτις
ἀλλ’ εἶμ’ ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος ἠδ’ ἐπακούσω
ῥήγνυτο ταὶ δ’ ὅτε δὴ Τροίην ἐρίβωλον ἵκοντο
Μυρμιδόνων εἴρυντο νέες ταχὺν ἀμφ’ Ἀχιλῆα
καί ῥ’ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα
ἐκ Διός ὡς ἄρα δὴ πρίν γ’ εὔχεο χεῖρας ἀνασχὼν
σεῦ ἐπιδευομένους παθέειν τ’ ἀεκήλια ἔργα
ἀλλὰ τί μοι τῶν ἦδος ἐπεὶ φίλος ὤλεθ’ ἑταῖρος
ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ τὸν ἀπώλεσα τεύχεα δ’ Ἕκτωρ
δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι
αἴθ’ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετ’ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι
νῦν δ’ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη
οἴκαδε νοστήσαντ’ ἐπεὶ οὐδ’ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε
ζώειν οὐδ’ ἄνδρεσσι μετέμμεναι αἴ κε μὴ Ἕκτωρ
Πατρόκλοιο δ’ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ
τὸν δ’ αὖτε προσέειπε Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα
ὠκύμορος δή μοι τέκος ἔσσεαι οἷ’ ἀγορεύεις
αὐτίκα γάρ τοι ἔπειτα μεθ’ Ἕκτορα πότμος ἑτοῖμος
τὴν δὲ μέγ’ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς
αὐτίκα τεθναίην ἐπεὶ οὐκ ἄρ’ ἔμελλον ἑταίρῳ
ἔφθιτ’ ἐμεῖο δὲ δῆσεν ἀρῆς ἀλκτῆρα γενέσθαι
νῦν δ’ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
οὐδέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐδ’ ἑτάροισι
ἀλλ’ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης
τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
ἐν πολέμῳ ἀγορῇ δέ τ’ ἀμείνονές εἰσι καὶ ἄλλοι
ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ’ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο
καὶ χόλος ὅς τ’ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι
νῦν δ’ εἶμ’ ὄφρα φίλης κεφαλῆς ὀλετῆρα κιχείω
Ἕκτορα κῆρα δ’ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ
Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ’ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι
κείσομ’ ἐπεί κε θάνω νῦν δὲ κλέος ἐσθλὸν ἀροίμην
δάκρυ’ ὀμορξαμένην ἁδινὸν στοναχῆσαι ἐφείην
γνοῖεν δ’ ὡς δὴ δηρὸν ἐγὼ πολέμοιο πέπαυμαι
μὴ δέ μ’ ἔρυκε μάχης φιλέουσά περ οὐδέ με πείσεις
τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα
πρίν γ’ ἐμὲ δεῦρ’ ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδηαι
ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι ἅμ’ ἠελίῳ ἀνιόντι
τεύχεα καλὰ φέρουσα παρ’ Ἡφαίστοιο ἄνακτος
ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τράπεθ’ υἷος ἑοῖο
καὶ στρεφθεῖσ’ ἁλίῃσι κασιγνήτῃσι μετηύδα
ὀψόμεναί τε γέρονθ’ ἅλιον καὶ δώματα πατρός
καί οἱ πάντ’ ἀγορεύσατ’ ἐγὼ δ’ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον
εἶμι παρ’ Ἥφαιστον κλυτοτέχνην αἴ κ’ ἐθέλῃσιν
ὣς ἔφαθ’ αἳ δ’ ὑπὸ κῦμα θαλάσσης αὐτίκ’ ἔδυσαν
ἣ δ’ αὖτ’ Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα
ἤϊεν ὄφρα φίλῳ παιδὶ κλυτὰ τεύχε’ ἐνείκαι
τὴν μὲν ἄρ’ Οὔλυμπον δὲ πόδες φέρον αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
θεσπεσίῳ ἀλαλητῷ ὑφ’ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
ἐκ βελέων ἐρύσαντο νέκυν θεράποντ’ Ἀχιλῆος
τρὶς δὲ δύ’ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκὴν
νεκροῦ ἀπεστυφέλιξαν ὃ δ’ ἔμπεδον ἀλκὶ πεποιθὼς
ἄλλοτ’ ἐπαΐξασκε κατὰ μόθον ἄλλοτε δ’ αὖτε
στάσκε μέγα ἰάχων ὀπίσω δ’ οὐ χάζετο πάμπαν
ὡς δ’ ἀπὸ σώματος οὔ τι λέοντ’ αἴθωνα δύνανται
ὄρσεο Πηλεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ’ ἀνδρῶν
ἕστηκε πρὸ νεῶν οἳ δ’ ἀλλήλους ὀλέκουσιν
πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι ταμόνθ’ ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆς
ἀλλ’ ἄνα μηδ’ ἔτι κεῖσο σέβας δέ σε θυμὸν ἱκέσθω
τὴν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς
τὸν δ’ αὖτε προσέειπε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις
οὐδ’ οἶδε Κρονίδης ὑψίζυγος οὐδέ τις ἄλλος
πῶς τὰρ ἴω μετὰ μῶλον ἔχουσι δὲ τεύχε’ ἐκεῖνοι
μήτηρ δ’ οὔ με φίλη πρίν γ’ εἴα θωρήσσεσθαι
πρίν γ’ αὐτὴν ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι
στεῦτο γὰρ Ἡφαίστοιο πάρ’ οἰσέμεν ἔντεα καλά
ἄλλου δ’ οὔ τευ οἶδα τεῦ ἂν κλυτὰ τεύχεα δύω
ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὅ γ’ ἔλπομ’ ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖ
εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι κλυτὰ τεύχε’ ἔχονται
ἀλλ’ αὔτως ἐπὶ τάφρον ἰὼν Τρώεσσι φάνηθι
αἴ κέ σ’ ὑποδείσαντες ἀπόσχωνται πολέμοιο
αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὦρτο Διῒ φίλος ἀμφὶ δ’ Ἀθήνη
ὤμοις ἰφθίμοισι βάλ’ αἰγίδα θυσσανόεσσαν
χρύσεον ἐκ δ’ αὐτοῦ δαῖε φλόγα παμφανόωσαν
ὡς δ’ ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέρ’ ἵκηται
ἄστεος ἐκ σφετέρου ἅμα δ’ ἠελίῳ καταδύντι
πυρσοί τε φλεγέθουσιν ἐπήτριμοι ὑψόσε δ’ αὐγὴ
αἴ κέν πως σὺν νηυσὶν ἄρεω ἀλκτῆρες ἵκωνται
ὣς ἀπ’ Ἀχιλλῆος κεφαλῆς σέλας αἰθέρ’ ἵκανε
στῆ δ’ ἐπὶ τάφρον ἰὼν ἀπὸ τείχεος οὐδ’ ἐς Ἀχαιοὺς
μίσγετο μητρὸς γὰρ πυκινὴν ὠπίζετ’ ἐφετμήν
ἔνθα στὰς ἤϋσ’ ἀπάτερθε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη
φθέγξατ’ ἀτὰρ Τρώεσσιν ἐν ἄσπετον ὦρσε κυδοιμόν
ὡς δ’ ὅτ’ ἀριζήλη φωνή ὅτε τ’ ἴαχε σάλπιγξ
ἄστυ περιπλομένων δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων
ὣς τότ’ ἀριζήλη φωνὴ γένετ’ Αἰακίδαο
οἳ δ’ ὡς οὖν ἄϊον ὄπα χάλκεον Αἰακίδαο
ἡνίοχοι δ’ ἔκπληγεν ἐπεὶ ἴδον ἀκάματον πῦρ
τρὶς μὲν ὑπὲρ τάφρου μεγάλ’ ἴαχε δῖος Ἀχιλλεύς
τρὶς δὲ κυκήθησαν Τρῶες κλειτοί τ’ ἐπίκουροι
ἔνθα δὲ καὶ τότ’ ὄλοντο δυώδεκα φῶτες ἄριστοι
ἀσπασίως Πάτροκλον ὑπ’ ἐκ βελέων ἐρύσαντες
κάτθεσαν ἐν λεχέεσσι φίλοι δ’ ἀμφέσταν ἑταῖροι
μυρόμενοι μετὰ δέ σφι ποδώκης εἵπετ’ Ἀχιλλεὺς
τόν ῥ’ ἤτοι μὲν ἔπεμπε σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν
ἐς πόλεμον οὐδ’ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα
Ἠέλιον δ’ ἀκάμαντα βοῶπις πότνια Ἥρη
πέμψεν ἐπ’ Ὠκεανοῖο ῥοὰς ἀέκοντα νέεσθαι
Τρῶες δ’ αὖθ’ ἑτέρωθεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης
χωρήσαντες ἔλυσαν ὑφ’ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους
ἐς δ’ ἀγορὴν ἀγέροντο πάρος δόρποιο μέδεσθαι
ὀρθῶν δ’ ἑσταότων ἀγορὴ γένετ’ οὐδέ τις ἔτλη
ἕζεσθαι πάντας γὰρ ἔχε τρόμος οὕνεκ’ Ἀχιλλεὺς
ἐξεφάνη δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ’ ἀλεγεινῆς
τοῖσι δὲ Πουλυδάμας πεπνυμένος ἦρχ’ ἀγορεύειν
Ἕκτορι δ’ ἦεν ἑταῖρος ἰῇ δ’ ἐν νυκτὶ γένοντο
ἀλλ’ ὃ μὲν ἂρ μύθοισιν ὃ δ’ ἔγχεϊ πολλὸν ἐνίκα
ἐν πεδίῳ παρὰ νηυσίν ἑκὰς δ’ ἀπὸ τείχεός εἰμεν
νῦν δ’ αἰνῶς δείδοικα ποδώκεα Πηλεΐωνα
ἀλλ’ ἴομεν προτὶ ἄστυ πίθεσθέ μοι ὧδε γὰρ ἔσται
ἀμβροσίη εἰ δ’ ἄμμε κιχήσεται ἐνθάδ’ ἐόντας
Τρώων αἲ γὰρ δή μοι ἀπ’ οὔατος ὧδε γένοιτο
εἰ δ’ ἂν ἐμοῖς ἐπέεσσι πιθώμεθα κηδόμενοί περ
ὑψηλαί τε πύλαι σανίδες τ’ ἐπὶ τῇς ἀραρυῖαι
μακραὶ ἐΰξεστοι ἐζευγμέναι εἰρύσσονται
στησόμεθ’ ἂμ πύργους τῷ δ’ ἄλγιον αἴ κ’ ἐθέλῃσιν
ἂψ πάλιν εἶσ’ ἐπὶ νῆας ἐπεί κ’ ἐριαύχενας ἵππους
εἴσω δ’ οὔ μιν θυμὸς ἐφορμηθῆναι ἐάσει
οὐδέ ποτ’ ἐκπέρσει πρίν μιν κύνες ἀργοὶ ἔδονται
Πουλυδάμα σὺ μὲν οὐκέτ’ ἐμοὶ φίλα ταῦτ’ ἀγορεύεις
κτήματα περνάμεν’ ἵκει ἐπεὶ μέγας ὠδύσατο Ζεύς
νῦν δ’ ὅτε πέρ μοι ἔδωκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω
κῦδος ἀρέσθ’ ἐπὶ νηυσί θαλάσσῃ τ’ ἔλσαι Ἀχαιούς
νήπιε μηκέτι ταῦτα νοήματα φαῖν’ ἐνὶ δήμῳ
Τρώων δ’ ὃς κτεάτεσσιν ὑπερφιάλως ἀνιάζει
εἰ δ’ ἐτεὸν παρὰ ναῦφιν ἀνέστη δῖος Ἀχιλλεύς
ἄλγιον αἴ κ’ ἐθέλῃσι τῷ ἔσσεται οὔ μιν ἔγωγε
φεύξομαι ἐκ πολέμοιο δυσηχέος ἀλλὰ μάλ’ ἄντην
νήπιοι ἐκ γάρ σφεων φρένας εἵλετο Παλλὰς Ἀθήνη
Πουλυδάμαντι δ’ ἄρ’ οὔ τις ὃς ἐσθλὴν φράζετο βουλήν
δόρπον ἔπειθ’ εἵλοντο κατὰ στρατόν αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
χεῖρας ἐπ’ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου
ᾧ ῥά θ’ ὑπὸ σκύμνους ἐλαφηβόλος ἁρπάσῃ ἀνὴρ
ὕλης ἐκ πυκινῆς ὃ δέ τ’ ἄχνυται ὕστερος ἐλθών
πολλὰ δέ τ’ ἄγκε’ ἐπῆλθε μετ’ ἀνέρος ἴχνι’ ἐρευνῶν
ὢ πόποι ἦ ῥ’ ἅλιον ἔπος ἔκβαλον ἤματι κείνῳ
ἀλλ’ οὐ Ζεὺς ἄνδρεσσι νοήματα πάντα τελευτᾷ
αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ ἐπεὶ οὐδ’ ἐμὲ νοστήσαντα
οὐδὲ Θέτις μήτηρ ἀλλ’ αὐτοῦ γαῖα καθέξει
νῦν δ’ ἐπεὶ οὖν Πάτροκλε σεῦ ὕστερος εἶμ’ ὑπὸ γαῖαν
οὔ σε πρὶν κτεριῶ πρίν γ’ Ἕκτορος ἐνθάδ’ ἐνεῖκαι
οἳ δὲ λοετροχόον τρίποδ’ ἵστασαν ἐν πυρὶ κηλέῳ
ἐν δ’ ἄρ’ ὕδωρ ἔχεαν ὑπὸ δὲ ξύλα δαῖον ἑλόντες
γάστρην μὲν τρίποδος πῦρ ἄμφεπε θέρμετο δ’ ὕδωρ
καὶ τότε δὴ λοῦσάν τε καὶ ἤλειψαν λίπ’ ἐλαίῳ
ἐν δ’ ὠτειλὰς πλῆσαν ἀλείφατος ἐννεώροιο
παννύχιοι μὲν ἔπειτα πόδας ταχὺν ἀμφ’ Ἀχιλῆα
Ζεὺς δ’ Ἥρην προσέειπε κασιγνήτην ἄλοχόν τε
ἀνστήσασ’ Ἀχιλῆα πόδας ταχύν ἦ ῥά νυ σεῖο
ὅς περ θνητός τ’ ἐστὶ καὶ οὐ τόσα μήδεα οἶδε
πῶς δὴ ἔγωγ’ ἥ φημι θεάων ἔμμεν ἀρίστη
Ἡφαίστου δ’ ἵκανε δόμον Θέτις ἀργυρόπεζα
ἄφθιτον ἀστερόεντα μεταπρεπέ’ ἀθανάτοισι
χάλκεον ὅν ῥ’ αὐτὸς ποιήσατο κυλλοποδίων
τὸν δ’ εὗρ’ ἱδρώοντα ἑλισσόμενον περὶ φύσας
χρύσεα δέ σφ’ ὑπὸ κύκλα ἑκάστῳ πυθμένι θῆκεν
ὄφρά οἱ αὐτόματοι θεῖον δυσαίατ’ ἀγῶνα
ἠδ’ αὖτις πρὸς δῶμα νεοίατο θαῦμα ἰδέσθαι
οἳ δ’ ἤτοι τόσσον μὲν ἔχον τέλος οὔατα δ’ οὔ πω
δαιδάλεα προσέκειτο τά ῥ’ ἤρτυε κόπτε δὲ δεσμούς
ὄφρ’ ὅ γε ταῦτ’ ἐπονεῖτο ἰδυίῃσι πραπίδεσσι
τίπτε Θέτι τανύπεπλε ἱκάνεις ἡμέτερον δῶ
ἀλλ’ ἕπεο προτέρω ἵνα τοι πὰρ ξείνια θείω
κέκλετο δ’ Ἥφαιστον κλυτοτέχνην εἶπέ τε μῦθον
Ἥφαιστε πρόμολ’ ὧδε Θέτις νύ τι σεῖο χατίζει
τὴν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις
ἥ μ’ ἐσάωσ’ ὅτε μ’ ἄλγος ἀφίκετο τῆλε πεσόντα
μητρὸς ἐμῆς ἰότητι κυνώπιδος ἥ μ’ ἐθέλησε
κρύψαι χωλὸν ἐόντα τότ’ ἂν πάθον ἄλγεα θυμῷ
εἰ μή μ’ Εὐρυνόμη τε Θέτις θ’ ὑπεδέξατο κόλπῳ
τῇσι παρ’ εἰνάετες χάλκευον δαίδαλα πολλά
πόρπας τε γναμπτάς θ’ ἕλικας κάλυκάς τε καὶ ὅρμους
ᾔδεεν οὔτε θεῶν οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων
ἀλλὰ Θέτις τε καὶ Εὐρυνόμη ἴσαν αἵ μ’ ἐσάωσαν
ἣ νῦν ἡμέτερον δόμον ἵκει τώ με μάλα χρεὼ
ὄφρ’ ἂν ἐγὼ φύσας ἀποθείομαι ὅπλά τε πάντα
ἦ καὶ ἀπ’ ἀκμοθέτοιο πέλωρ αἴητον ἀνέστη
φύσας μέν ῥ’ ἀπάνευθε τίθει πυρός ὅπλά τε πάντα
λάρνακ’ ἐς ἀργυρέην συλλέξατο τοῖς ἐπονεῖτο
σπόγγῳ δ’ ἀμφὶ πρόσωπα καὶ ἄμφω χεῖρ’ ἀπομόργνυ
δῦ δὲ χιτῶν’ ἕλε δὲ σκῆπτρον παχύ βῆ δὲ θύραζε
χωλεύων ὑπὸ δ’ ἀμφίπολοι ῥώοντο ἄνακτι
καὶ σθένος ἀθανάτων δὲ θεῶν ἄπο ἔργα ἴσασιν
Ἥφαιστ’ ἦ ἄρα δή τις ὅσαι θεαί εἰσ’ ἐν Ὀλύμπῳ
τοσσάδ’ ἐνὶ φρεσὶν ᾗσιν ἀνέσχετο κήδεα λυγρὰ
ὅσσ’ ἐμοὶ ἐκ πασέων Κρονίδης Ζεὺς ἄλγε’ ἔδωκεν
ἐκ μέν μ’ ἀλλάων ἁλιάων ἀνδρὶ δάμασσεν
πολλὰ μάλ’ οὐκ ἐθέλουσα ὃ μὲν δὴ γήραϊ λυγρῷ
Ἀργείων καὶ πολλὰ περικλυτὰ δῶρ’ ὀνόμαζον
ἔνθ’ αὐτὸς μὲν ἔπειτ’ ἠναίνετο λοιγὸν ἀμῦναι
πέμπε δέ μιν πόλεμον δέ πολὺν δ’ ἅμα λαὸν ὄπασσε
πᾶν δ’ ἦμαρ μάρναντο περὶ Σκαιῇσι πύλῃσι
ἔκταν’ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε
τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθ’ ἱκάνομαι αἴ κ’ ἐθέλῃσθα
υἱεῖ ἐμῷ ὠκυμόρῳ δόμεν ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν
καὶ θώρηχ’ ὃ γὰρ ἦν οἱ ἀπώλεσε πιστὸς ἑταῖρος
ὣς εἰπὼν τὴν μὲν λίπεν αὐτοῦ βῆ δ’ ἐπὶ φύσας
τὰς δ’ ἐς πῦρ ἔτρεψε κέλευσέ τε ἐργάζεσθαι
φῦσαι δ’ ἐν χοάνοισιν ἐείκοσι πᾶσαι ἐφύσων
ἄλλοτε μὲν σπεύδοντι παρέμμεναι ἄλλοτε δ’ αὖτε
ὅππως Ἥφαιστός τ’ ἐθέλοι καὶ ἔργον ἄνοιτο
χαλκὸν δ’ ἐν πυρὶ βάλλεν ἀτειρέα κασσίτερόν τε
πάντοσε δαιδάλλων περὶ δ’ ἄντυγα βάλλε φαεινὴν
τρίπλακα μαρμαρέην ἐκ δ’ ἀργύρεον τελαμῶνα
πέντε δ’ ἄρ’ αὐτοῦ ἔσαν σάκεος πτύχες αὐτὰρ ἐν αὐτῷ