pletcher/homeric-speech-narrative-by-line huggingface dataset:
δακρυόεις δέ τ’ ἄνεισι πάϊς ἐς μητέρα χήρην
αὐτὰρ ὅθ’ ὕπνος ἕλοι παύσαιτό τε νηπιαχεύων
εὕδεσκ’ ἐν λέκτροισιν ἐν ἀγκαλίδεσσι τιθήνης
νῦν δ’ ἂν πολλὰ πάθῃσι φίλου ἀπὸ πατρὸς ἁμαρτὼν
γυμνόν ἀτάρ τοι εἵματ’ ἐνὶ μεγάροισι κέονται
ἀλλ’ ἤτοι τάδε πάντα καταφλέξω πυρὶ κηλέῳ
οὐδὲν σοί γ’ ὄφελος ἐπεὶ οὐκ ἐγκείσεαι αὐτοῖς
ἐπεὶ δὴ νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο
Μυρμιδόνας δ’ οὐκ εἴα ἀποσκίδνασθαι Ἀχιλλεύς
ἀλλ’ ὅ γε οἷς ἑτάροισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα
μὴ δή πω ὑπ’ ὄχεσφι λυώμεθα μώνυχας ἵππους
ἀλλ’ αὐτοῖς ἵπποισι καὶ ἅρμασιν ἆσσον ἰόντες
αὐτὰρ ἐπεί κ’ ὀλοοῖο τεταρπώμεσθα γόοιο
ὣς ἔφαθ’ οἳ δ’ ᾤμωξαν ἀολλέες ἦρχε δ’ Ἀχιλλεύς
Ἕκτορα δεῦρ’ ἐρύσας δώσειν κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι
ἐν κονίῃς οἳ δ’ ἔντε’ ἀφωπλίζοντο ἕκαστος
χάλκεα μαρμαίροντα λύον δ’ ὑψηχέας ἵππους
κὰδ δ’ ἷζον παρὰ νηῒ ποδώκεος Αἰακίδαο
σφαζόμενοι πολλοὶ δ’ ὄϊες καὶ μηκάδες αἶγες
πολλοὶ δ’ ἀργιόδοντες ὕες θαλέθοντες ἀλοιφῇ
πάντῃ δ’ ἀμφὶ νέκυν κοτυλήρυτον ἔρρεεν αἷμα
οἳ δ’ ὅτε δὴ κλισίην Ἀγαμέμνονος ἷξον ἰόντες
αὐτὰρ ὅ γ’ ἠρνεῖτο στερεῶς ἐπὶ δ’ ὅρκον ὄμοσσεν
οὐ μὰ Ζῆν’ ὅς τίς τε θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος
πρίν γ’ ἐνὶ Πάτροκλον θέμεναι πυρὶ σῆμά τε χεῦαι
κείρασθαί τε κόμην ἐπεὶ οὔ μ’ ἔτι δεύτερον ὧδε
ἵξετ’ ἄχος κραδίην ὄφρα ζωοῖσι μετείω
ἀλλ’ ἤτοι νῦν μὲν στυγερῇ πειθώμεθα δαιτί
ἠῶθεν δ’ ὄτρυνον ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον
ὕλην τ’ ἀξέμεναι παρά τε σχεῖν ὅσσ’ ἐπιεικὲς
ὄφρ’ ἤτοι τοῦτον μὲν ἐπιφλέγῃ ἀκάματον πῦρ
θᾶσσον ἀπ’ ὀφθαλμῶν λαοὶ δ’ ἐπὶ ἔργα τράπωνται
ἐσσυμένως δ’ ἄρα δόρπον ἐφοπλίσσαντες ἕκαστοι
Πηλεΐδης δ’ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης
ἐν καθαρῷ ὅθι κύματ’ ἐπ’ ἠϊόνος κλύζεσκον
Ἕκτορ’ ἐπαΐσσων προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν
ἦλθε δ’ ἐπὶ ψυχὴ Πατροκλῆος δειλοῖο
πάντ’ αὐτῷ μέγεθός τε καὶ ὄμματα κάλ’ ἐϊκυῖα
στῆ δ’ ἄρ’ ὑπὲρ κεφαλῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν
ἀλλ’ αὔτως ἀλάλημαι ἀν’ εὐρυπυλὲς Ἄϊδος δῶ
καί μοι δὸς τὴν χεῖρ’ ὀλοφύρομαι οὐ γὰρ ἔτ’ αὖτις
βουλὰς ἑζόμενοι βουλεύσομεν ἀλλ’ ἐμὲ μὲν κὴρ
καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ μοῖρα θεοῖς ἐπιείκελ’ Ἀχιλλεῦ
μὴ ἐμὰ σῶν ἀπάνευθε τιθήμεναι ὀστέ’ Ἀχιλλεῦ
ἀλλ’ ὁμοῦ ὡς ἐτράφημεν ἐν ὑμετέροισι δόμοισιν
ἤγαγεν ὑμέτερόνδ’ ἀνδροκτασίης ὕπο λυγρῆς
νήπιος οὐκ ἐθέλων ἀμφ’ ἀστραγάλοισι χολωθείς
ἔτραφέ τ’ ἐνδυκέως καὶ σὸν θεράποντ’ ὀνόμηνεν
τίπτέ μοι ἠθείη κεφαλὴ δεῦρ’ εἰλήλουθας
καί μοι ταῦτα ἕκαστ’ ἐπιτέλλεαι αὐτὰρ ἐγώ τοι
πάντα μάλ’ ἐκτελέω καὶ πείσομαι ὡς σὺ κελεύεις
οὐδ’ ἔλαβε ψυχὴ δὲ κατὰ χθονὸς ἠΰτε καπνὸς
ᾤχετο τετριγυῖα ταφὼν δ’ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς
χερσί τε συμπλατάγησεν ἔπος δ’ ὀλοφυδνὸν ἔειπεν
καί μοι ἕκαστ’ ἐπέτελλεν ἔϊκτο δὲ θέσκελον αὐτῷ
ὣς φάτο τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ’ ἵμερον ὦρσε γόοιο
οὐρῆάς τ’ ὄτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην
πάντοθεν ἐκ κλισιῶν ἐπὶ δ’ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει
οἳ δ’ ἴσαν ὑλοτόμους πελέκεας ἐν χερσὶν ἔχοντες
σειράς τ’ εὐπλέκτους πρὸ δ’ ἄρ’ οὐρῆες κίον αὐτῶν
πολλὰ δ’ ἄναντα κάταντα πάραντά τε δόχμιά τ’ ἦλθον
ἀλλ’ ὅτε δὴ κνημοὺς προσέβαν πολυπίδακος Ἴδης
αὐτίκ’ ἄρα δρῦς ὑψικόμους ταναήκεϊ χαλκῷ
πάντες δ’ ὑλοτόμοι φιτροὺς φέρον ὡς γὰρ ἀνώγει
κὰδ δ’ ἄρ’ ἐπ’ ἀκτῆς βάλλον ἐπισχερώ ἔνθ’ ἄρ’ Ἀχιλλεὺς
ἥατ’ ἄρ’ αὖθι μένοντες ἀολλέες αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
χαλκὸν ζώννυσθαι ζεῦξαι δ’ ὑπ’ ὄχεσφιν ἕκαστον
ἵππους οἳ δ’ ὄρνυντο καὶ ἐν τεύχεσσιν ἔδυνον
ἂν δ’ ἔβαν ἐν δίφροισι παραιβάται ἡνίοχοί τε
ἀχνύμενος ἕταρον γὰρ ἀμύμονα πέμπ’ Ἄϊδος δέ
οἳ δ’ ὅτε χῶρον ἵκανον ὅθί σφισι πέφραδ’ Ἀχιλλεὺς
ἔνθ’ αὖτ’ ἄλλ’ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς
ὀχθήσας δ’ ἄρα εἶπεν ἰδὼν ἐπὶ οἴνοπα πόντον
Σπερχεί’ ἄλλως σοί γε πατὴρ ἠρήσατο Πηλεὺς
σοί τε κόμην κερέειν ῥέξειν θ’ ἱερὴν ἑκατόμβην
πεντήκοντα δ’ ἔνορχα παρ’ αὐτόθι μῆλ’ ἱερεύσειν
ὣς ἠρᾶθ’ ὃ γέρων σὺ δέ οἱ νόον οὐκ ἐτέλεσσας
θῆκεν τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ’ ἵμερον ὦρσε γόοιο
καί νύ κ’ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο
εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αἶψ’ Ἀγαμέμνονι εἶπε παραστάς
νῦν δ’ ἀπὸ πυρκαϊῆς σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι
ὅπλεσθαι τάδε δ’ ἀμφὶ πονησόμεθ’ οἷσι μάλιστα
κήδεός ἐστι νέκυς παρὰ δ’ οἵ τ’ ἀγοὶ ἄμμι μενόντων
αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ’ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
κηδεμόνες δὲ παρ’ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην
πρόσθε πυρῆς ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον ἐκ δ’ ἄρα πάντων
ἐν δ’ ἐτίθει μέλιτος καὶ ἀλείφατος ἀμφιφορῆας
πρὸς λέχεα κλίνων πίσυρας δ’ ἐριαύχενας ἵππους
ᾤμωξέν τ’ ἄρ’ ἔπειτα φίλον δ’ ὀνόμηνεν ἑταῖρον
τοὺς ἅμα σοὶ πάντας πῦρ ἐσθίει Ἕκτορα δ’ οὔ τι
ὣς φάτ’ ἀπειλήσας τὸν δ’ οὐ κύνες ἀμφεπένοντο
τῷ δ’ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλλων
σκήλει’ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν
ἔνθ’ αὖτ’ ἀλλ’ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς
στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ’ ἀνέμοισι
ἀράων ἀΐουσα μετάγγελος ἦλθ’ ἀνέμοισιν
οἳ μὲν ἄρα Ζεφύροιο δυσαέος ἀθρόοι ἔνδον
βηλῷ ἔπι λιθέῳ τοὶ δ’ ὡς ἴδον ὀφθαλμοῖσι
ἣ δ’ αὖθ’ ἕζεσθαι μὲν ἀνήνατο εἶπε δὲ μῦθον
οὐχ ἕδος εἶμι γὰρ αὖτις ἐπ’ Ὠκεανοῖο ῥέεθρα
Αἰθιόπων ἐς γαῖαν ὅθι ῥέζουσ’ ἑκατόμβας
ἀλλ’ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν
ἣ μὲν ἄρ’ ὣς εἰποῦσ’ ἀπεβήσετο τοὶ δ’ ὀρέοντο
πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ Τροίην δ’ ἐρίβωλον ἱκέσθην
ἐν δὲ πυρῇ πεσέτην μέγα δ’ ἴαχε θεσπιδαὲς πῦρ
παννύχιοι δ’ ἄρα τοί γε πυρῆς ἄμυδις φλόγ’ ἔβαλλον
ἦμος δ’ ἑωσφόρος εἶσι φόως ἐρέων ἐπὶ γαῖαν
οἳ δ’ ἄνεμοι πάλιν αὖτις ἔβαν οἶκον δὲ νέεσθαι
Θρηΐκιον κατὰ πόντον ὃ δ’ ἔστενεν οἴδματι θύων
Πηλεΐδης δ’ ἀπὸ πυρκαϊῆς ἑτέρωσε λιασθεὶς
οἳ δ’ ἀμφ’ Ἀτρεΐωνα ἀολλέες ἠγερέθοντο
ἕζετο δ’ ὀρθωθεὶς καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπεν
πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ’ αἴθοπι οἴνῳ
ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ τοὶ δ’ ἄλλοι ἄνευθεν
ἐσχατιῇ καίοντ’ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες
τύμβον δ’ οὐ μάλα πολλὸν ἐγὼ πονέεσθαι ἄνωγα
ἀλλ’ ἐπιεικέα τοῖον ἔπειτα δὲ καὶ τὸν Ἀχαιοὶ
εὐρύν θ’ ὑψηλόν τε τιθήμεναι οἵ κεν ἐμεῖο
ὣς ἔφαθ’ οἳ δ’ ἐπίθοντο ποδώκεϊ Πηλεΐωνι
κλαίοντες δ’ ἑτάροιο ἐνηέος ὀστέα λευκὰ
νηῶν δ’ ἔκφερ’ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε
ἵππους θ’ ἡμιόνους τε βοῶν τ’ ἴφθιμα κάρηνα
ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλά’ ἄεθλα
θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργα ἰδυῖαν
καὶ τρίποδ’ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον
ἑξέτε’ ἀδμήτην βρέφος ἡμίονον κυέουσαν
καλὸν τέσσαρα μέτρα κεχανδότα λευκὸν ἔτ’ αὔτως
πέμπτῳ δ’ ἀμφίθετον φιάλην ἀπύρωτον ἔθηκε
στῆ δ’ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν
ἱππῆας τάδ’ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ’ ἐν ἀγῶνι
ἦ τ’ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην
ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι Ποσειδάων δὲ πόρ’ αὐτοὺς
πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ ὃ δ’ αὖτ’ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν
ἀλλ’ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω καὶ μώνυχες ἵπποι
τὸν τώ γ’ ἑσταότες πενθείετον οὔδεϊ δέ σφι
χαῖται ἐρηρέδαται τὼ δ’ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ
ὣς φάτο Πηλεΐδης ταχέες δ’ ἱππῆες ἄγερθεν
ἵππους δὲ Τρῳοὺς ὕπαγε ζυγόν οὕς ποτ’ ἀπηύρα
τῷ δ’ ἄρ’ ἐπ’ Ἀτρεΐδης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαος
τὴν Ἀγαμέμνονι δῶκ’ Ἀγχισιάδης Ἐχέπωλος
δῶρ’ ἵνα μή οἱ ἕποιθ’ ὑπὸ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν
ἀλλ’ αὐτοῦ τέρποιτο μένων μέγα γάρ οἱ ἔδωκε
Ζεὺς ἄφενος ναῖεν δ’ ὅ γ’ ἐν εὐρυχόρῳ Σικυῶνι
τὴν ὅ γ’ ὑπὸ ζυγὸν ἦγε μέγα δρόμου ἰσχανόωσαν
Ἀντίλοχος δὲ τέταρτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ’ ἵππους
μυθεῖτ’ εἰς ἀγαθὰ φρονέων νοέοντι καὶ αὐτῷ
Ἀντίλοχ’ ἤτοι μέν σε νέον περ ἐόντ’ ἐφίλησαν
παντοίας τὼ καί σε διδασκέμεν οὔ τι μάλα χρεώ
οἶσθα γὰρ εὖ περὶ τέρμαθ’ ἑλισσέμεν ἀλλά τοι ἵπποι
βάρδιστοι θείειν τώ τ’ οἴω λοίγι’ ἔσεσθαι
τῶν δ’ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι οὐδὲ μὲν αὐτοὶ
πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι
ἀλλ’ ἄγε δὴ σὺ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ
μήτι τοι δρυτόμος μέγ’ ἀμείνων ἠὲ βίηφι
μήτι δ’ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ
μήτι δ’ ἡνίοχος περιγίγνεται ἡνιόχοιο
ἀλλ’ ὃς μέν θ’ ἵπποισι καὶ ἅρμασιν οἷσι πεποιθὼς
αἰεὶ τέρμ’ ὁρόων στρέφει ἐγγύθεν οὐδέ ἑ λήθει
ἀλλ’ ἔχει ἀσφαλέως καὶ τὸν προὔχοντα δοκεύει
σῆμα δέ τοι ἐρέω μάλ’ ἀριφραδές οὐδέ σε λήσει
ἕστηκε ξύλον αὖον ὅσον τ’ ὄργυι’ ὑπὲρ αἴης
ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ λεῖος δ’ ἱππόδρομος ἀμφὶς
καὶ νῦν τέρματ’ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς
τῷ σὺ μάλ’ ἐγχρίμψας ἐλάαν σχεδὸν ἅρμα καὶ ἵππους
ἦκ’ ἐπ’ ἀριστερὰ τοῖιν ἀτὰρ τὸν δεξιὸν ἵππον
κύκλου ποιητοῖο λίθου δ’ ἀλέασθαι ἐπαυρεῖν
μή πως ἵππους τε τρώσῃς κατά θ’ ἅρματα ἄξῃς
εἰ γάρ κ’ ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων
οὐκ ἔσθ’ ὅς κέ σ’ ἕλῃσι μετάλμενος οὐδὲ παρέλθῃ
οὐδ’ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι
ἢ τοὺς Λαομέδοντος οἳ ἐνθάδε γ’ ἔτραφεν ἐσθλοί
ἕζετ’ ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ’ ἔειπε
Μηριόνης δ’ ἄρα πέμπτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ’ ἵππους
ἂν δ’ ἔβαν ἐς δίφρους ἐν δὲ κλήρους ἐβάλοντο
πάλλ’ Ἀχιλεύς ἐκ δὲ κλῆρος θόρε Νεστορίδαο
Ἀντιλόχου μετὰ τὸν δ’ ἔλαχε κρείων Εὔμηλος
τῷ δ’ ἄρ’ ἐπ’ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος
τῷ δ’ ἐπὶ Μηριόνης λάχ’ ἐλαυνέμεν ὕστατος αὖτε
Τυδεΐδης ὄχ’ ἄριστος ἐὼν λάχ’ ἐλαυνέμεν ἵππους
στὰν δὲ μεταστοιχί σήμηνε δὲ τέρματ’ Ἀχιλλεὺς
ὡς μεμνέῳτο δρόμους καὶ ἀληθείην ἀποείποι
οἳ δ’ ἅμα πάντες ἐφ’ ἵπποιιν μάστιγας ἄειραν
πέπληγόν θ’ ἱμᾶσιν ὁμόκλησάν τ’ ἐπέεσσιν
ἐσσυμένως οἳ δ’ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο
ἵστατ’ ἀειρομένη ὥς τε νέφος ἠὲ θύελλα
χαῖται δ’ ἐρρώοντο μετὰ πνοιῇς ἀνέμοιο
ἅρματα δ’ ἄλλοτε μὲν χθονὶ πίλνατο πουλυβοτείρῃ
ἄλλοτε δ’ ἀΐξασκε μετήορα τοὶ δ’ ἐλατῆρες
ἵπποις οἳ δ’ ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο
ἀλλ’ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον ὠκέες ἵπποι
ἂψ ἐφ’ ἁλὸς πολιῆς τότε δὴ ἀρετή γε ἑκάστου
φαίνετ’ ἄφαρ δ’ ἵπποισι τάθη δρόμος ὦκα δ’ ἔπειτα
τὰς δὲ μετ’ ἐξέφερον Διομήδεος ἄρσενες ἵπποι
Τρώϊοι οὐδέ τι πολλὸν ἄνευθ’ ἔσαν ἀλλὰ μάλ’ ἐγγύς
πνοιῇ δ’ Εὐμήλοιο μετάφρενον εὐρέε τ’ ὤμω
θέρμετ’ ἐπ’ αὐτῷ γὰρ κεφαλὰς καταθέντε πετέσθην
καί νύ κεν ἢ παρέλασσ’ ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν
τοῖο δ’ ἀπ’ ὀφθαλμῶν χύτο δάκρυα χωομένοιο
οὐδ’ ἄρ’ Ἀθηναίην ἐλεφηράμενος λάθ’ Ἀπόλλων
Τυδεΐδην μάλα δ’ ὦκα μετέσσυτο ποιμένα λαῶν
δῶκε δέ οἱ μάστιγα μένος δ’ ἵπποισιν ἐνῆκεν
ἣ δὲ μετ’ Ἀδμήτου υἱὸν κοτέουσ’ ἐβεβήκει
ἀμφὶς ὁδοῦ δραμέτην ῥυμὸς δ’ ἐπὶ γαῖαν ἐλύσθη
θρυλίχθη δὲ μέτωπον ἐπ’ ὀφρύσι τὼ δέ οἱ ὄσσε
ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ’ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε
τῷ δ’ ἄρ’ ἐπ’ Ἀτρεΐδης εἶχε ξανθὸς Μενέλαος
Ἀντίλοχος δ’ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο
Τυδεΐδεω ἵπποισι δαΐφρονος οἷσιν Ἀθήνη
νῦν ὤρεξε τάχος καὶ ἐπ’ αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν
ἵππους δ’ Ἀτρεΐδαο κιχάνετε μὴ δὲ λίπησθον
ἔσσεται αὐτίκα δ’ ὔμμε κατακτενεῖ ὀξέϊ χαλκῷ
αἴ κ’ ἀποκηδήσαντε φερώμεθα χεῖρον ἄεθλον
ἀλλ’ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὅττι τάχιστα
ταῦτα δ’ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω
μᾶλλον ἐπιδραμέτην ὀλίγον χρόνον αἶψα δ’ ἔπειτα
τῇ ῥ’ εἶχεν Μενέλαος ἁματροχιὰς ἀλεείνων
Ἀτρεΐδης δ’ ἔδεισε καὶ Ἀντιλόχῳ ἐγεγώνει
Ἀντίλοχ’ ἀφραδέως ἱππάζεαι ἀλλ’ ἄνεχ’ ἵππους
στεινωπὸς γὰρ ὁδός τάχα δ’ εὐρυτέρη παρελάσσαι
ὣς ἔφατ’ Ἀντίλοχος δ’ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε
ὅν τ’ αἰζηὸς ἀφῆκεν ἀνὴρ πειρώμενος ἥβης
τόσσον ἐπιδραμέτην αἳ δ’ ἠρώησαν ὀπίσσω
Ἀτρεΐδεω αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνειν
δίφρους τ’ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας κατὰ δ’ αὐτοὶ
Ἀντίλοχ’ οὔ τις σεῖο βροτῶν ὀλοώτερος ἄλλος
ἔρρ’ ἐπεὶ οὔ σ’ ἔτυμόν γε φάμεν πεπνῦσθαι Ἀχαιοί
ἀλλ’ οὐ μὰν οὐδ’ ὧς ἄτερ ὅρκου οἴσῃ ἄεθλον
μή μοι ἐρύκεσθον μὴ δ’ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ
Ἀργεῖοι δ’ ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσορόωντο
πρῶτος δ’ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἐφράσαθ’ ἵππους
τοῖο δ’ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας
ἔγνω φράσσατο δ’ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα
ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν ἐν δὲ μετώπῳ
ἄλλος δ’ ἡνίοχος ἰνδάλλεται αἳ δέ που αὐτοῦ
ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας
νῦν δ’ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν πάντῃ δέ μοι ὄσσε
ἔνθά μιν ἐκπεσέειν ὀΐω σύν θ’ ἅρματα ἆξαι
αἳ δ’ ἐξηρώησαν ἐπεὶ μένος ἔλλαβε θυμόν
Αἰτωλὸς γενεήν μετὰ δ’ Ἀργείοισιν ἀνάσσει
τὸν δ’ αἰσχρῶς ἐνένιπεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας
Ἰδομενεῦ τί πάρος λαβρεύεαι αἳ δέ τ’ ἄνευθεν
οὔτε νεώτατός ἐσσι μετ’ Ἀργείοισι τοσοῦτον
ἀλλ’ αἰεὶ μύθοις λαβρεύεαι οὐδέ τί σε χρὴ
ἵπποι δ’ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι αἳ τὸ πάρος περ
Εὐμήλου ἐν δ’ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε
ἴστορα δ’ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα θείομεν ἄμφω
ὁππότεραι πρόσθ’ ἵπποι ἵνα γνώῃς ἀποτίνων
ὣς ἔφατ’ ὄρνυτο δ’ αὐτίκ’ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας
καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ’ ἔρις γένετ’ ἀμφοτέροισιν
καὶ δ’ ἄλλῳ νεμεσᾶτον ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι
ἀλλ’ ὑμεῖς ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσοράασθε
ἵππους οἳ δὲ τάχ’ αὐτοὶ ἐπειγόμενοι περὶ νίκης
ἐνθάδ’ ἐλεύσονται τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος
μάστι δ’ αἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν οἳ δέ οἱ ἵπποι
ὑψόσ’ ἀειρέσθην ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον
αἰεὶ δ’ ἡνίοχον κονίης ῥαθάμιγγες ἔβαλλον
γίγνετ’ ἐπισσώτρων ἁρματροχιὴ κατόπισθεν
στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι πολὺς δ’ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς
κλῖνε δ’ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν οὐδὲ μάτησεν
ἴφθιμος Σθένελος ἀλλ’ ἐσσυμένως λάβ’ ἄεθλον
δῶκε δ’ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα
καὶ τρίποδ’ ὠτώεντα φέρειν ὃ δ’ ἔλυεν ὑφ’ ἵππους
τῷ δ’ ἄρ’ ἐπ’ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους
ἀλλὰ καὶ ὧς Μενέλαος ἔχ’ ἐγγύθεν ὠκέας ἵππους
οὐραῖαι ὃ δέ τ’ ἄγχι μάλα τρέχει οὐδέ τι πολλὴ
λείπετ’ ἀτὰρ τὰ πρῶτα καὶ ἐς δίσκουρα λέλειπτο
εἰ δέ κ’ ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι
τώ κέν μιν παρέλασσ’ οὐδ’ ἀμφήριστον ἔθηκεν
λείπετ’ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν
ἤκιστος δ’ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ’ ἐν ἀγῶνι
υἱὸς δ’ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων
στὰς δ’ ἄρ’ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ’ ἀγόρευε
ἀλλ’ ἄγε δή οἱ δῶμεν ἀέθλιον ὡς ἐπιεικὲς
δεύτερ’ ἀτὰρ τὰ πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός
ὣς ἔφαθ’ οἳ δ’ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευε
εἰ μὴ ἄρ’ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς
Πηλεΐδην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ’ ἀναστάς
τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ’ ἵππω
αὐτός τ’ ἐσθλὸς ἐών ἀλλ’ ὤφελεν ἀθανάτοισιν
καὶ πρόβατ’ εἰσὶ δέ τοι δμῳαὶ καὶ μώνυχες ἵπποι
τῶν οἱ ἔπειτ’ ἀνελὼν δόμεναι καὶ μεῖζον ἄεθλον
ἠὲ καὶ αὐτίκα νῦν ἵνα σ’ αἰνήσωσιν Ἀχαιοί
τὴν δ’ ἐγὼ οὐ δώσω περὶ δ’ αὐτῆς πειρηθήτω
ἀνδρῶν ὅς κ’ ἐθέλῃσιν ἐμοὶ χείρεσσι μάχεσθαι
Ἀντίλοχ’ εἰ μὲν δή με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλο
οἰσέμεναι κλισίηθεν ὃ δ’ ᾤχετο καί οἱ ἔνεικεν
Εὐμήλῳ δ’ ἐν χερσὶ τίθει ὃ δὲ δέξατο χαίρων
Ἀντιλόχῳ ἄμοτον κεχολωμένος ἐν δ’ ἄρα κῆρυξ
Ἀργείους ὃ δ’ ἔπειτα μετηύδα ἰσόθεος φώς
ἀλλ’ ἄγετ’ Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε μὴ δ’ ἐπ’ ἀρωγῇ
εἰ δ’ ἄγ’ ἐγὼν αὐτὸς δικάσω καί μ’ οὔ τινά φημι
Ἀντίλοχ’ εἰ δ’ ἄγε δεῦρο διοτρεφές ἣ θέμις ἐστί
τὸν δ’ αὖτ’ Ἀντίλοχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα
οἶσθ’ οἷαι νέου ἀνδρὸς ὑπερβασίαι τελέθουσι
κραιπνότερος μὲν γάρ τε νόος λεπτὴ δέ τε μῆτις
χωόμενος ἐπεὶ οὔ τι παρήορος οὐδ’ ἀεσίφρων
δεύτερον αὖτ’ ἀλέασθαι ἀμείνονας ἠπεροπεύειν
οὐ γάρ κέν με τάχ’ ἄλλος ἀνὴρ παρέπεισεν Ἀχαιῶν
σός τε πατὴρ ἀγαθὸς καὶ ἀδελφεὸς εἵνεκ’ ἐμεῖο
ἵππον ἄγειν ὃ δ’ ἔπειτα λέβηθ’ ἕλε παμφανόωντα
Μηριόνης δ’ ἀνάειρε δύω χρυσοῖο τάλαντα
τέτρατος ὡς ἔλασεν πέμπτον δ’ ὑπελείπετ’ ἄεθλον
Ἀργείων ἀν’ ἀγῶνα φέρων καὶ ἔειπε παραστάς
Πατρόκλοιο τάφου μνῆμ’ ἔμμεναι οὐ γὰρ ἔτ’ αὐτὸν
ὄψῃ ἐν Ἀργείοισι δίδωμι δέ τοι τόδ’ ἄεθλον
οὐδ’ ἔτ’ ἀκοντιστὺν ἐσδύσεαι οὐδὲ πόδεσσι
ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει ὃ δ’ ἐδέξατο χαίρων
οὐ γὰρ ἔτ’ ἔμπεδα γυῖα φίλος πόδες οὐδέ τι χεῖρες
εἴθ’ ὣς ἡβώοιμι βίη τέ μοι ἔμπεδος εἴη
ὡς ὁπότε κρείοντ’ Ἀμαρυγκέα θάπτον Ἐπειοὶ
Βουπρασίῳ παῖδες δ’ ἔθεσαν βασιλῆος ἄεθλα
ἔνθ’ οὔ τίς μοι ὁμοῖος ἀνὴρ γένετ’ οὔ τ’ ἄρ’ Ἐπειῶν
οὔ τ’ αὐτῶν Πυλίων οὔ τ’ Αἰτωλῶν μεγαθύμων
δουρὶ δ’ ὑπειρέβαλον Φυλῆά τε καὶ Πολύδωρον
οἴοισίν μ’ ἵπποισι παρήλασαν Ἀκτορίωνε
οὕνεκα δὴ τὰ μέγιστα παρ’ αὐτόθι λείπετ’ ἄεθλα
οἳ δ’ ἄρ’ ἔσαν δίδυμοι ὃ μὲν ἔμπεδον ἡνιόχευεν
ἔμπεδον ἡνιόχευ’ ὃ δ’ ἄρα μάστιγι κέλευεν
ὥς ποτ’ ἔον νῦν αὖτε νεώτεροι ἀντιοώντων
πείθεσθαι τότε δ’ αὖτε μετέπρεπον ἡρώεσσιν
ἀλλ’ ἴθι καὶ σὸν ἑταῖρον ἀέθλοισι κτερέϊζε
τοῦτο δ’ ἐγὼ πρόφρων δέχομαι χαίρει δέ μοι ἦτορ
τιμῆς ἧς τέ μ’ ἔοικε τετιμῆσθαι μετ’ Ἀχαιοῖς
σοὶ δὲ θεοὶ τῶνδ’ ἀντὶ χάριν μενοεικέα δοῖεν
ὣς φάτο Πηλεΐδης δὲ πολὺν καθ’ ὅμιλον Ἀχαιῶν
ᾤχετ’ ἐπεὶ πάντ’ αἶνον ἐπέκλυε Νηλεΐδαο
ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κατέδησ’ ἐν ἀγῶνι
ἑξέτε’ ἀδμήτην ἥ τ’ ἀλγίστη δαμάσασθαι
τῷ δ’ ἄρα νικηθέντι τίθει δέπας ἀμφικύπελλον
πὺξ μάλ’ ἀνασχομένω πεπληγέμεν ᾧ δέ κ’ Ἀπόλλων
ὣς ἔφατ’ ὄρνυτο δ’ αὐτίκ’ ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε
ἅψατο δ’ ἡμιόνου ταλαεργοῦ φώνησέν τε
ἡμίονον δ’ οὔ φημί τιν’ ἀξέμεν ἄλλον Ἀχαιῶν
πυγμῇ νικήσαντ’ ἐπεὶ εὔχομαι εἶναι ἄριστος
ἦ οὐχ ἅλις ὅττι μάχης ἐπιδεύομαι οὐδ’ ἄρα πως ἦν
ἐν πάντεσσ’ ἔργοισι δαήμονα φῶτα γενέσθαι
ἀντικρὺ χρόα τε ῥήξω σύν τ’ ὀστέ’ ἀράξω
κηδεμόνες δέ οἱ ἐνθάδ’ ἀολλέες αὖθι μενόντων
Εὐρύαλος δέ οἱ οἶος ἀνίστατο ἰσόθεος φὼς
ὅς ποτε Θήβας δ’ ἦλθε δεδουπότος Οἰδιπόδαο
θαρσύνων ἔπεσιν μέγα δ’ αὐτῷ βούλετο νίκην
ἄντα δ’ ἀνασχομένω χερσὶ στιβαρῇσιν ἅμ’ ἄμφω
σύν ῥ’ ἔπεσον σὺν δέ σφι βαρεῖαι χεῖρες ἔμιχθεν
δεινὸς δὲ χρόμαδος γενύων γένετ’ ἔρρεε δ’ ἱδρὼς
πάντοθεν ἐκ μελέων ἐπὶ δ’ ὄρνυτο δῖος Ἐπειός
κόψε δὲ παπτήναντα παρήϊον οὐδ’ ἄρ’ ἔτι δὴν
ὡς δ’ ὅθ’ ὑπὸ φρικὸς Βορέω ἀναπάλλεται ἰχθὺς
θίν’ ἐν φυκιόεντι μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν
ὣς πληγεὶς ἀνέπαλτ’ αὐτὰρ μεγάθυμος Ἐπειὸς
χερσὶ λαβὼν ὤρθωσε φίλοι δ’ ἀμφέσταν ἑταῖροι
οἵ μιν ἄγον δι’ ἀγῶνος ἐφελκομένοισι πόδεσσιν
αἷμα παχὺ πτύοντα κάρη βάλλονθ’ ἑτέρωσε
κὰδ δ’ ἀλλοφρονέοντα μετὰ σφίσιν εἷσαν ἄγοντες
αὐτοὶ δ’ οἰχόμενοι κόμισαν δέπας ἀμφικύπελλον
Πηλεΐδης δ’ αἶψ’ ἄλλα κατὰ τρίτα θῆκεν ἄεθλα
τῷ μὲν νικήσαντι μέγαν τρίποδ’ ἐμπυριβήτην
ἀνδρὶ δὲ νικηθέντι γυναῖκ’ ἐς μέσσον ἔθηκε
πολλὰ δ’ ἐπίστατο ἔργα τίον δέ ἑ τεσσαράβοιον
ὄρνυσθ’ οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθον
ὣς ἔφατ’ ὦρτο δ’ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας
ἂν δ’ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς
ζωσαμένω δ’ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα
ἀγκὰς δ’ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν
ὡς ὅτ’ ἀμείβοντες τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων
τετρίγει δ’ ἄρα νῶτα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν
αἵματι φοινικόεσσαι ἀνέδραμον οἳ δὲ μάλ’ αἰεὶ
οὔτ’ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι
οὔτ’ Αἴας δύνατο κρατερὴ δ’ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος
ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἀνίαζον ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς
ἤ μ’ ἀνάειρ’ ἢ ἐγὼ σέ τὰ δ’ αὖ Διὶ πάντα μελήσει
ὣς εἰπὼν ἀνάειρε δόλου δ’ οὐ λήθετ’ Ὀδυσσεύς
κόψ’ ὄπιθεν κώληπα τυχών ὑπέλυσε δὲ γυῖα
κὰδ δ’ ἔβαλ’ ἐξοπίσω ἐπὶ δὲ στήθεσσιν Ὀδυσσεὺς
κάππεσε λαοὶ δ’ αὖ θηεῦντό τε θάμβησάν τε
δεύτερος αὖτ’ ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
κίνησεν δ’ ἄρα τυτθὸν ἀπὸ χθονός οὐδ’ ἔτ’ ἄειρεν
καί νύ κε τὸ τρίτον αὖτις ἀναΐξαντ’ ἐπάλαιον
μηκέτ’ ἐρείδεσθον μὴ δὲ τρίβεσθε κακοῖσι
νίκη δ’ ἀμφοτέροισιν ἀέθλια δ’ ἶσ’ ἀνελόντες
ἔρχεσθ’ ὄφρα καὶ ἄλλοι ἀεθλεύωσιν Ἀχαιοί
καί ῥ’ ἀπομορξαμένω κονίην δύσαντο χιτῶνας
Πηλεΐδης δ’ αἶψ’ ἄλλα τίθει ταχυτῆτος ἄεθλα
ἀργύρεον κρητῆρα τετυγμένον ἓξ δ’ ἄρα μέτρα
χάνδανεν αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ’ αἶαν
Φοίνικες δ’ ἄγον ἄνδρες ἐπ’ ἠεροειδέα πόντον
στῆσαν δ’ ἐν λιμένεσσι Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν
ἡμιτάλαντον δὲ χρυσοῦ λοισθήϊ’ ἔθηκε
ὄρνυσθ’ οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθε
ἂν δ’ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἔπειτα δὲ Νέστορος υἱὸς
στὰν δὲ μεταστοιχί σήμηνε δὲ τέρματ’ Ἀχιλλεύς
τοῖσι δ’ ἀπὸ νύσσης τέτατο δρόμος ὦκα δ’ ἔπειτα
ἔκφερ’ Ὀϊλιάδης ἐπὶ δ’ ὄρνυτο δῖος Ὀδυσσεὺς
ἄγχι μάλ’ ὡς ὅτε τίς τε γυναικὸς ἐϋζώνοιο
στήθεός ἐστι κανών ὅν τ’ εὖ μάλα χερσὶ τανύσσῃ
πηνίον ἐξέλκουσα παρὲκ μίτον ἀγχόθι δ’ ἴσχει
κὰδ δ’ ἄρα οἱ κεφαλῆς χέ’ ἀϋτμένα δῖος Ὀδυσσεὺς
αἰεὶ ῥίμφα θέων ἴαχον δ’ ἐπὶ πάντες Ἀχαιοὶ
ἀλλ’ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον αὐτίκ’ Ὀδυσσεὺς
εὔχετ’ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ὃν κατὰ θυμόν
ἀλλ’ ὅτε δὴ τάχ’ ἔμελλον ἐπαΐξασθαι ἄεθλον
ἔνθ’ Αἴας μὲν ὄλισθε θέων βλάψεν γὰρ Ἀθήνη
τῇ ῥα βοῶν κέχυτ’ ὄνθος ἀποκταμένων ἐριμύκων
ἐν δ’ ὄνθου βοέου πλῆτο στόμα τε ῥῖνάς τε
κρητῆρ’ αὖτ’ ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
ὄνθον ἀποπτύων μετὰ δ’ Ἀργείοισιν ἔειπεν
ὢ πόποι ἦ μ’ ἔβλαψε θεὰ πόδας ἣ τὸ πάρος περ
μήτηρ ὣς Ὀδυσῆϊ παρίσταται ἠδ’ ἐπαρήγει
ὣς ἔφαθ’ οἳ δ’ ἄρα πάντες ἐπ’ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν
Ἀντίλοχος δ’ ἄρα δὴ λοισθήϊον ἔκφερ’ ἄεθλον
εἰδόσιν ὔμμ’ ἐρέω πᾶσιν φίλοι ὡς ἔτι καὶ νῦν
Αἴας μὲν γὰρ ἐμεῖ’ ὀλίγον προγενέστερός ἐστιν
οὗτος δὲ προτέρης γενεῆς προτέρων τ’ ἀνθρώπων
ὠμογέροντα δέ μίν φασ’ ἔμμεναι ἀργαλέον δὲ
τὸν δ’ Ἀχιλεὺς μύθοισιν ἀμειβόμενος προσέειπεν
Ἀντίλοχ’ οὐ μέν τοι μέλεος εἰρήσεται αἶνος
θῆκ’ ἐς ἀγῶνα φέρων κατὰ δ’ ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν
ψαύσῃ δ’ ἐνδίνων διά τ’ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα
τεύχεα δ’ ἀμφότεροι ξυνήϊα ταῦτα φερέσθων
καί σφιν δαῖτ’ ἀγαθὴν παραθήσομεν ἐν κλισίῃσιν
ἂν δ’ ἄρα Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης
δεινὸν δερκομένω θάμβος δ’ ἔχε πάντας Ἀχαιούς
ἀλλ’ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἰόντες
τρὶς μὲν ἐπήϊξαν τρὶς δὲ σχεδὸν ὁρμήθησαν
ἔνθ’ Αἴας μὲν ἔπειτα κατ’ ἀσπίδα πάντοσ’ ἐΐσην
νύξ’ οὐδὲ χρό’ ἵκανεν ἔρυτο γὰρ ἔνδοθι θώρηξ
Τυδεΐδης δ’ ἄρ’ ἔπειτα ὑπὲρ σάκεος μεγάλοιο
αἰὲν ἐπ’ αὐχένι κῦρε φαεινοῦ δουρὸς ἀκωκῇ
καὶ τότε δή ῥ’ Αἴαντι περιδείσαντες Ἀχαιοὶ
παυσαμένους ἐκέλευσαν ἀέθλια ἶσ’ ἀνελέσθαι
ἀλλ’ ἤτοι τὸν ἔπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς
τὸν δ’ ἄγετ’ ἐν νήεσσι σὺν ἄλλοισι κτεάτεσσι
χρεώμενος οὐ μὲν γάρ οἱ ἀτεμβόμενός γε σιδήρου
ποιμὴν οὐδ’ ἀροτὴρ εἶσ’ ἐς πόλιν ἀλλὰ παρέξει
ὣς ἔφατ’ ὦρτο δ’ ἔπειτα μενεπτόλεμος Πολυποίτης
ἂν δ’ Αἴας Τελαμωνιάδης καὶ δῖος Ἐπειός
ἑξείης δ’ ἵσταντο σόλον δ’ ἕλε δῖος Ἐπειός
ἧκε δὲ δινήσας γέλασαν δ’ ἐπὶ πάντες Ἀχαιοί
δεύτερος αὖτ’ ἀφέηκε Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος
τὸ τρίτον αὖτ’ ἔρριψε μέγας Τελαμώνιος Αἴας
ἀλλ’ ὅτε δὴ σόλον εἷλε μενεπτόλεμος Πολυποίτης
ὅσσόν τίς τ’ ἔρριψε καλαύροπα βουκόλος ἀνήρ
ἣ δέ θ’ ἑλισσομένη πέτεται διὰ βοῦς ἀγελαίας
ἀνστάντες δ’ ἕταροι Πολυποίταο κρατεροῖο
κὰδ δ’ ἐτίθει δέκα μὲν πελέκεας δέκα δ’ ἡμιπέλεκκα
ἱστὸν δ’ ἔστησεν νηὸς κυανοπρῴροιο
λεπτῇ μηρίνθῳ δῆσεν ποδός ἧς ἄρ’ ἀνώγει
πάντας ἀειράμενος πελέκεας οἶκον δὲ φερέσθω
ἥσσων γὰρ δὴ κεῖνος ὃ δ’ οἴσεται ἡμιπέλεκκα
ὣς ἔφατ’ ὦρτο δ’ ἔπειτα βίη Τεύκροιο ἄνακτος
ἂν δ’ ἄρα Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος
κλήρους δ’ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες
Τεῦκρος δὲ πρῶτος κλήρῳ λάχεν αὐτίκα δ’ ἰὸν
ἧκεν ἐπικρατέως οὐδ’ ἠπείλησεν ἄνακτι
ὄρνιθος μὲν ἅμαρτε μέγηρε γάρ οἱ τό γ’ Ἀπόλλων
αὐτὰρ ὃ μήρινθον βάλε πὰρ πόδα τῇ δέδετ’ ὄρνις
ἀντικρὺ δ’ ἀπὸ μήρινθον τάμε πικρὸς ὀϊστός
ἣ μὲν ἔπειτ’ ἤϊξε πρὸς οὐρανόν ἣ δὲ παρείθη
σπερχόμενος δ’ ἄρα Μηριόνης ἐξείρυσε χειρὸς
αὐτίκα δ’ ἠπείλησεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι
ὕψι δ’ ὑπὸ νεφέων εἶδε τρήρωνα πέλειαν
τῇ ῥ’ ὅ γε δινεύουσαν ὑπὸ πτέρυγος βάλε μέσσην
αὐχέν’ ἀπεκρέμασεν σὺν δὲ πτερὰ πυκνὰ λίασθεν
ὠκὺς δ’ ἐκ μελέων θυμὸς πτάτο τῆλε δ’ ἀπ’ αὐτοῦ
ἂν δ’ ἄρα Μηριόνης πελέκεας δέκα πάντας ἄειρε
Τεῦκρος δ’ ἡμιπέλεκκα φέρεν κοίλας ἐπὶ νῆας
κὰδ δὲ λέβητ’ ἄπυρον βοὸς ἄξιον ἀνθεμόεντα
θῆκ’ ἐς ἀγῶνα φέρων καί ῥ’ ἥμονες ἄνδρες ἀνέσταν
ἂν μὲν ἄρ’ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
ἠδ’ ὅσσον δυνάμει τε καὶ ἥμασιν ἔπλευ ἄριστος
ἀλλὰ σὺ μὲν τόδ’ ἄεθλον ἔχων κοίλας ἐπὶ νῆας
δῶκε δὲ Μηριόνῃ δόρυ χάλκεον αὐτὰρ ὅ γ’ ἥρως
λῦτο δ’ ἀγών λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι
ἐσκίδναντ’ ἰέναι τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο
ᾕρει πανδαμάτωρ ἀλλ’ ἐστρέφετ’ ἔνθα καὶ ἔνθα
ἠδ’ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα
ἄλλοτ’ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος ἄλλοτε δ’ αὖτε
ὕπτιος ἄλλοτε δὲ πρηνής τοτὲ δ’ ὀρθὸς ἀναστὰς
δινεύεσκ’ ἀλύων παρὰ θῖν’ ἁλός οὐδέ μιν ἠὼς
φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τ’ ἠϊόνας τε
ἀλλ’ ὅ γ’ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ’ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους
Ἕκτορα δ’ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν
τρὶς δ’ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος
αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο τὸν δέ τ’ ἔασκεν
ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα τοῖο δ’ Ἀπόλλων
πᾶσαν ἀεικείην ἄπεχε χροῒ φῶτ’ ἐλεαίρων
καὶ τεθνηότα περ περὶ δ’ αἰγίδι πάντα κάλυπτε
τὸν δ’ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες
κλέψαι δ’ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην
ἔνθ’ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν οὐδέ ποθ’ Ἥρῃ
οὐδὲ Ποσειδάων’ οὐδὲ γλαυκώπιδι κούρῃ
ἀλλ’ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ
καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ’ ἄτης
τὴν δ’ ᾔνησ’ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν
καὶ τότ’ ἄρ’ ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων
σχέτλιοί ἐστε θεοί δηλήμονες οὔ νύ ποθ’ ὑμῖν
Ἕκτωρ μηρί’ ἔκηε βοῶν αἰγῶν τε τελείων
ᾗ τ’ ἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ
ἀλλ’ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθ’ ἐπαρήγειν
ᾧ οὔτ’ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔτε νόημα
γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι λέων δ’ ὣς ἄγρια οἶδεν
ὅς τ’ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ
εἴξας εἶσ’ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν
γίγνεται ἥ τ’ ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδ’ ὀνίνησι
μέλλει μέν πού τις καὶ φίλτερον ἄλλον ὀλέσσαι
ἀλλ’ ἤτοι κλαύσας καὶ ὀδυράμενος μεθέηκε
αὐτὰρ ὅ γ’ Ἕκτορα δῖον ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα
ἵππων ἐξάπτων περὶ σῆμ’ ἑτάροιο φίλοιο
ἕλκει οὐ μήν οἱ τό γε κάλλιον οὐδέ τ’ ἄμεινον
μὴ ἀγαθῷ περ ἐόντι νεμεσσηθέωμέν οἱ ἡμεῖς
Πηλέϊ ὃς περὶ κῆρι φίλος γένετ’ ἀθανάτοισι
πάντες δ’ ἀντιάασθε θεοὶ γάμου ἐν δὲ σὺ τοῖσι
δαίνυ’ ἔχων φόρμιγγα κακῶν ἕταρ’ αἰὲν ἄπιστε
οὐ μὲν γὰρ τιμή γε μί’ ἔσσεται ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρ
ὣς γὰρ ἔμοιγ’ ἐπεὶ οὔ τι φίλων ἡμάρτανε δώρων
ἀλλ’ ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν οὐδέ πῃ ἔστι
μήτηρ παρμέμβλωκεν ὁμῶς νύκτάς τε καὶ ἦμαρ
ἀλλ’ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο
δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θ’ Ἕκτορα λύσῃ
ἥ τε κατ’ ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμβεβαυῖα
ἔρχεται ὠμηστῇσιν ἐπ’ ἰχθύσι κῆρα φέρουσα
εὗρε δ’ ἐνὶ σπῆϊ γλαφυρῷ Θέτιν ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ἄλλαι
εἵαθ’ ὁμηγερέες ἅλιαι θεαί ἣ δ’ ἐνὶ μέσσῃς
φθίσεσθ’ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης
τὴν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα
μίσγεσθ’ ἀθανάτοισιν ἔχω δ’ ἄχε’ ἄκριτα θυμῷ
εἶμι μέν οὐδ’ ἅλιον ἔπος ἔσσεται ὅττί κεν εἴπῃ
ὣς ἄρα φωνήσασα κάλυμμ’ ἕλε δῖα θεάων
κυάνεον τοῦ δ’ οὔ τι μελάντερον ἔπλετο ἔσθος
βῆ δ’ ἰέναι πρόσθεν δὲ ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις
ἡγεῖτ’ ἀμφὶ δ’ ἄρα σφι λιάζετο κῦμα θαλάσσης
ἀκτὴν δ’ ἐξαναβᾶσαι ἐς οὐρανὸν ἀϊχθήτην
εὗρον δ’ εὐρύοπα Κρονίδην περὶ δ’ ἄλλοι ἅπαντες
εἵαθ’ ὁμηγερέες μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες
ἣ δ’ ἄρα πὰρ Διὶ πατρὶ καθέζετο εἶξε δ’ Ἀθήνη
καί ῥ’ εὔφρην’ ἐπέεσσι Θέτις δ’ ὤρεξε πιοῦσα
ἀλλὰ καὶ ὧς ἐρέω τοῦ σ’ εἵνεκα δεῦρο κάλεσσα
κλέψαι δ’ ὀτρύνουσιν ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην
αἶψα μάλ’ ἐς στρατὸν ἐλθὲ καὶ υἱέϊ σῷ ἐπίτειλον
σκύζεσθαί οἱ εἰπὲ θεούς ἐμὲ δ’ ἔξοχα πάντων
Ἕκτορ’ ἔχει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐδ’ ἀπέλυσεν
αἴ κέν πως ἐμέ τε δείσῃ ἀπό θ’ Ἕκτορα λύσῃ
λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντ’ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
δῶρα δ’ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ
ὣς ἔφατ’ οὐδ’ ἀπίθησε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα
ἷξεν δ’ ἐς κλισίην οὗ υἱέος ἔνθ’ ἄρα τόν γε
εὗρ’ ἁδινὰ στενάχοντα φίλοι δ’ ἀμφ’ αὐτὸν ἑταῖροι
τοῖσι δ’ ὄϊς λάσιος μέγας ἐν κλισίῃ ἱέρευτο
ἣ δὲ μάλ’ ἄγχ’ αὐτοῖο καθέζετο πότνια μήτηρ
οὔτ’ εὐνῆς ἀγαθὸν δὲ γυναικί περ ἐν φιλότητι
μίσγεσθ’ οὐ γάρ μοι δηρὸν βέῃ ἀλλά τοι ἤδη
ἀλλ’ ἐμέθεν ξύνες ὦκα Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι
σκύζεσθαι σοί φησι θεούς ἑὲ δ’ ἔξοχα πάντων