pletcher/homeric-speech-narrative-by-line huggingface dataset:
ὡς δ’ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα
Βορέης καὶ Ζέφυρος τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον
ἐλθόντ’ ἐξαπίνης ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν
Ἀτρεΐδης δ’ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ
ἷζον δ’ εἰν ἀγορῇ τετιηότες ἂν δ’ Ἀγαμέμνων
ἥ τε κατ’ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ
ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπε’ Ἀργείοισι μετηύδα
δὴν δ’ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν
ἴσασ’ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες
σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω
ἀλκὴν δ’ οὔ τοι δῶκεν ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον
δαιμόνι’ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν
ἀπτολέμους τ’ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις
ἑστᾶσ’ αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί
ἀλλ’ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
νῶϊ δ’ ἐγὼ Σθένελός τε μαχησόμεθ’ εἰς ὅ κε τέκμωρ
τοῖσι δ’ ἀνιστάμενος μετεφώνεεν ἱππότα Νέστωρ
ἀλλ’ ἄγ’ ἐγών ὃς σεῖο γεραίτερος εὔχομαι εἶναι
μῦθον ἀτιμήσει’ οὐδὲ κρείων Ἀγαμέμνων
δόρπά τ’ ἐφοπλισόμεσθα φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι
κούροισιν μὲν ταῦτ’ ἐπιτέλλομαι αὐτὰρ ἔπειτα
ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ’ εὐρέα πόντον ἄγουσι
πᾶσά τοί ἐσθ’ ὑποδεξίη πολέεσσι δ’ ἀνάσσεις
πολλῶν δ’ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην
βουλὴν βουλεύσῃ μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς
νὺξ δ’ ἧδ’ ἠὲ διαρραίσει στρατὸν ἠὲ σαώσει
ὣς ἔφαθ’ οἳ δ’ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο
ἠδ’ ἀμφ’ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος
ἠδ’ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον
ἕπτ’ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ
κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ’ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες
οἳ δ’ ἐπ’ ὀνείαθ’ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον
ἐν σοὶ μὲν λήξω σέο δ’ ἄρξομαι οὕνεκα πολλῶν
σκῆπτρόν τ’ ἠδὲ θέμιστας ἵνά σφισι βουλεύῃσθα
τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδ’ ἐπακοῦσαι
κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ ὅτ’ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ
εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν σέο δ’ ἕξεται ὅττί κεν ἄρχῃ
οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ’ ἔτι καὶ νῦν
οὔ τι καθ’ ἡμέτερόν γε νόον μάλα γάρ τοι ἔγωγε
πόλλ’ ἀπεμυθεόμην σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ
ἠτίμησας ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας ἀλλ’ ἔτι καὶ νῦν
φραζώμεσθ’ ὥς κέν μιν ἀρεσσάμενοι πεπίθωμεν
δώροισίν τ’ ἀγανοῖσιν ἔπεσσί τε μειλιχίοισι
τὸν δ’ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
ἀασάμην οὐδ’ αὐτὸς ἀναίνομαι ἀντί νυ πολλῶν
ἀλλ’ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας
ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ’ ἀπερείσι’ ἄποινα
ὑμῖν δ’ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶρ’ ὀνομήνω
ἕπτ’ ἀπύρους τρίποδας δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα
αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι δώδεκα δ’ ἵππους
δώσω δ’ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας
τὰς μέν οἱ δώσω μετὰ δ’ ἔσσεται ἣν τότ’ ἀπηύρων
ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ’ ἀλαπάξαι
εἰσελθών ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ’ Ἀχαιοί
αἵ κε μετ’ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν
εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ’ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης
τάων ἥν κ’ ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω
πρὸς οἶκον Πηλῆος ἐγὼ δ’ ἐπὶ μείλια δώσω
πολλὰ μάλ’ ὅσσ’ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί
Φηράς τε
ζαθέας
ἠδ’ Ἄνθειαν βαθύλειμον
καλήν τ’ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν
πᾶσαι δ’ ἐγγὺς ἁλός νέαται Πύλου ἠμαθόεντος
ἐν δ’ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται
δμηθήτω Ἀΐδης τοι ἀμείλιχος ἠδ’ ἀδάμαστος
ἠδ’ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι
δῶρα μὲν οὐκέτ’ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι
ἀλλ’ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν οἵ κε τάχιστα
ἔλθωσ’ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος
εἰ δ’ ἄγε τοὺς ἂν ἐγὼ ἐπιόψομαι οἳ δὲ πιθέσθων
αὐτὰρ ἔπειτ’ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς
κηρύκων δ’ Ὀδίος τε καὶ Εὐρυβάτης ἅμ’ ἑπέσθων
ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ’ αἴ κ’ ἐλεήσῃ
αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ’ ἔπιόν θ’ ὅσον ἤθελε θυμός
ὁρμῶντ’ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
τοῖσι δὲ πόλλ’ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
πολλὰ μάλ’ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ
τὸν δ’ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ
καλῇ δαιδαλέῃ ἐπὶ δ’ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν
τὴν ἄρετ’ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας
τῇ ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν ἄειδε δ’ ἄρα κλέα ἀνδρῶν
στὰν δὲ πρόσθ’ αὐτοῖο ταφὼν δ’ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς
ὣς δ’ αὔτως Πάτροκλος ἐπεὶ ἴδε φῶτας ἀνέστη
χαίρετον ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ
εἷσεν δ’ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν
ζωρότερον δὲ κέραιε δέπας δ’ ἔντυνον ἑκάστῳ
ἐν δ’ ἄρα νῶτον ἔθηκ’ ὄϊος καὶ πίονος αἰγός
τῷ δ’ ἔχεν Αὐτομέδων τάμνεν δ’ ἄρα δῖος Ἀχιλλεύς
καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφ’ ὀβελοῖσιν ἔπειρε
πῦρ δὲ Μενοιτιάδης δαῖεν μέγα ἰσόθεος φώς
πάσσε δ’ ἁλὸς θείοιο κρατευτάων ἐπαείρας
αὐτὰρ ἐπεί ῥ’ ὤπτησε καὶ εἰν ἐλεοῖσιν ἔχευε
αὐτὸς δ’ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο
Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον ὃ δ’ ἐν πυρὶ βάλλε θυηλάς
νεῦσ’ Αἴας Φοίνικι νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς
πλησάμενος δ’ οἴνοιο δέπας δείδεκτ’ Ἀχιλῆα
χαῖρ’ Ἀχιλεῦ δαιτὸς μὲν ἐΐσης οὐκ ἐπιδευεῖς
δαίνυσθ’ ἀλλ’ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν
κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν οὐδ’ ἔτι φασὶ
σχήσεσθ’ ἀλλ’ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι
ἀστράπτει Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων
αὐτάς τ’ ἐμπρήσειν μαλεροῦ πυρός αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ
ταῦτ’ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή οἱ ἀπειλὰς
ἀλλ’ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν
αὐτῷ τοι μετόπισθ’ ἄχος ἔσσεται οὐδέ τι μῆχος
ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ’ ἄκος εὑρεῖν ἀλλὰ πολὺ πρὶν
ἤματι τῷ ὅτε σ’ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε
δώσουσ’ αἴ κ’ ἐθέλωσι σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν
ληγέμεναι δ’ ἔριδος κακομηχάνου ὄφρά σε μᾶλλον
τίωσ’ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες
ὣς ἐπέτελλ’ ὃ γέρων σὺ δὲ λήθεαι ἀλλ’ ἔτι καὶ νῦν
παύε’ ἔα δὲ χόλον θυμαλγέα σοὶ δ’ Ἀγαμέμνων
ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶρ’ Ἀγαμέμνων
ὅσσ’ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο
δώσει δ’ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας
ἐξέλεθ’ αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν
τὰς μέν τοι δώσει μετὰ δ’ ἔσσεται ἣν τότ’ ἀπηύρα
ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ’ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν
γαμβρός κέν οἱ ἔοις τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ
τάων ἥν κ’ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι
πρὸς οἶκον Πηλῆος ὃ δ’ αὖτ’ ἐπὶ μείλια δώσει
Φηράς τε ζαθέας ἠδ’ Ἄνθειαν βαθύλειμον
αὐτὸς καὶ τοῦ δῶρα σὺ δ’ ἄλλους περ Παναχαιοὺς
τίσουσ’ ἦ γάρ κέ σφι μάλα μέγα κῦδος ἄροιο
νῦν γάρ χ’ Ἕκτορ’ ἕλοις ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι
ᾗ περ δὴ φρονέω τε καὶ ὡς τετελεσμένον ἔσται
ὅς χ’ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν ἄλλο δὲ εἴπῃ
οὔ τ’ ἔμεγ’ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα πεισέμεν οἴω
οὔτ’ ἄλλους Δαναούς ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν
μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ’ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί
κάτθαν’ ὁμῶς ὅ τ’ ἀεργὸς ἀνὴρ ὅ τε πολλὰ ἐοργώς
ὡς δ’ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι
μάστακ’ ἐπεί κε λάβῃσι κακῶς δ’ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ
ἤματα δ’ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων
δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ’ ἀνθρώπων
πεζὸς δ’ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον
Ἀτρεΐδῃ ὃ δ’ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι
δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο πολλὰ δ’ ἔχεσκεν
ἄλλα δ’ ἀριστήεσσι δίδου γέρα καὶ βασιλεῦσι
τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται ἐμεῦ δ’ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν
εἵλετ’ ἔχει δ’ ἄλοχον θυμαρέα τῇ παριαύων
Ἀργείους τί δὲ λαὸν ἀνήγαγεν ἐνθάδ’ ἀγείρας
Ἀτρεΐδης ἦ οὐχ Ἑλένης ἕνεκ’ ἠϋκόμοιο
ἦ μοῦνοι φιλέουσ’ ἀλόχους μερόπων ἀνθρώπων
νῦν δ’ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ’ ἀπάτησε
ἀλλ’ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι
φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ
καὶ δὴ τεῖχος ἔδειμε καὶ ἤλασε τάφρον ἐπ’ αὐτῷ
ἀλλ’ οὐδ’ ὧς δύναται σθένος Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
ἴσχειν ὄφρα δ’ ἐγὼ μετ’ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον
ἀλλ’ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν
ἔνθά ποτ’ οἶον ἔμιμνε μόγις δέ μευ ἔκφυγεν ὁρμήν
νῦν δ’ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ
ἦρι μάλ’ Ἑλλήσποντον ἐπ’ ἰχθυόεντα πλεούσας
νῆας ἐμάς ἐν δ’ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας
ἄλλον δ’ ἐνθένδε χρυσὸν καὶ χαλκὸν ἐρυθρὸν
ἄξομαι ἅσσ’ ἔλαχόν γε γέρας δέ μοι ὅς περ ἔδωκεν
Ἀτρεΐδης τῷ πάντ’ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω
αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος οὐδ’ ἂν ἔμοιγε
τετλαίη κύνεός περ ἐὼν εἰς ὦπα ἰδέσθαι
ἐκ γὰρ δή μ’ ἀπάτησε καὶ ἤλιτεν οὐδ’ ἂν ἔτ’ αὖτις
ἐξαπάφοιτ’ ἐπέεσσιν ἅλις δέ οἱ ἀλλὰ ἕκηλος
οὐδ’ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη
οὐδ’ ὅσ’ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται οὐδ’ ὅσα Θήβας
Αἰγυπτίας ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται
αἵ θ’ ἑκατόμπυλοί εἰσι διηκόσιοι δ’ ἀν’ ἑκάστας
οὐδ’ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε
οὐδέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσει’ Ἀγαμέμνων
πρίν γ’ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην
κούρην δ’ οὐ γαμέω Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
οὐδ’ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι
ἔργα δ’ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ἰσοφαρίζοι
οὐδέ μιν ὧς γαμέω ὃ δ’ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω
ὅς τις οἷ τ’ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν
ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ’ ἵκωμαι
πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀν’ Ἑλλάδα τε Φθίην τε
τάων ἥν κ’ ἐθέλωμι φίλην ποιήσομ’ ἄκοιτιν
οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐδ’ ὅσα φασὶν
τὸ πρὶν ἐπ’ εἰρήνης πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν
οὐδ’ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει
οὔθ’ ἑλετή ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων
εἰ μέν κ’ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι
εἰ δέ κεν οἴκαδ’ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
ἔσσεται οὐδέ κέ μ’ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη
καὶ δ’ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἐγὼ παραμυθησαίμην
οἴκαδ’ ἀποπλείειν ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ
ἀλλ’ ὑμεῖς μὲν ἰόντες ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν
ὄφρ’ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γ’ ἑτοίμη
Φοῖνιξ δ’ αὖθι παρ’ ἄμμι μένων κατακοιμηθήτω
ὄφρά μοι ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ’ ἕπηται
αὔριον ἢν ἐθέλῃσιν ἀνάγκῃ δ’ οὔ τί μιν ἄξω
δάκρυ’ ἀναπρήσας περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν
εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ’ Ἀχιλλεῦ
πῶς ἂν ἔπειτ’ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην
οἶος σοὶ δέ μ’ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς
νήπιον οὔ πω εἰδόθ’ ὁμοιΐου πολέμοιο
οὐδ’ ἀγορέων ἵνα τ’ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι
μύθων τε ῥητῆρ’ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων
ὡς ἂν ἔπειτ’ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι
λείπεσθ’ οὐδ’ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς
τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν ἀτιμάζεσκε δ’ ἄκοιτιν
μητέρ’ ἐμήν ἣ δ’ αἰὲν ἐμὲ λισσέσκετο γούνων
παλλακίδι προμιγῆναι ἵν’ ἐχθήρειε γέροντα
τῇ πιθόμην καὶ ἔρεξα πατὴρ δ’ ἐμὸς αὐτίκ’ ὀϊσθεὶς
πολλὰ κατηρᾶτο στυγερὰς δ’ ἐπεκέκλετ’ Ἐρινῦς
ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα θεοὶ δ’ ἐτέλειον ἐπαρὰς
ἔνθ’ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ’ ἐν φρεσὶ θυμὸς
πολλὸν δ’ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος
εἰνάνυχες δέ μοι ἀμφ’ αὐτῷ παρὰ νύκτας ἴαυον
οἳ μὲν ἀμειβόμενοι φυλακὰς ἔχον οὐδέ ποτ’ ἔσβη
πῦρ ἕτερον μὲν ὑπ’ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς
ἄλλο δ’ ἐνὶ προδόμῳ πρόσθεν θαλάμοιο θυράων
ἀλλ’ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή
καὶ τότ’ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας
ῥεῖα λαθὼν φύλακάς τ’ ἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας
φεῦγον ἔπειτ’ ἀπάνευθε δι’ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο
Φθίην δ’ ἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων
ἐς Πηλῆα ἄναχθ’ ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο
καί μ’ ἐφίλησ’ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ
μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι
καί μ’ ἀφνειὸν ἔθηκε πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν
ναῖον δ’ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων
καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ’ Ἀχιλλεῦ
ἐκ θυμοῦ φιλέων ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ’ ἄλλῳ
οὔ τ’ ἐς δαῖτ’ ἰέναι οὔ τ’ ἐν μεγάροισι πάσασθαι
πρίν γ’ ὅτε δή σ’ ἐπ’ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας
ὄψου τ’ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών
ἐξ ἐμεῦ ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ’ Ἀχιλλεῦ
ποιεύμην ἵνα μοί ποτ’ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς
ἀλλ’ Ἀχιλεῦ δάμασον θυμὸν μέγαν οὐδέ τί σε χρὴ
νηλεὲς ἦτορ ἔχειν στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί
λοιβῇ τε κνίσῃ τε παρατρωπῶσ’ ἄνθρωποι
χωλαί τε ῥυσαί τε παραβλῶπές τ’ ὀφθαλμώ
αἵ ῥά τε καὶ μετόπισθ’ ἄτης ἀλέγουσι κιοῦσαι
ἣ δ’ ἄτη σθεναρή τε καὶ ἀρτίπος οὕνεκα πάσας
πολλὸν ὑπεκπροθέει φθάνει δέ τε πᾶσαν ἐπ’ αἶαν
βλάπτουσ’ ἀνθρώπους αἳ δ’ ἐξακέονται ὀπίσσω
ὃς μέν τ’ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας
τὸν δὲ μέγ’ ὤνησαν καί τ’ ἔκλυον εὐχομένοιο
ὃς δέ κ’ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ
λίσσονται δ’ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι
τῷ ἄτην ἅμ’ ἕπεσθαι ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ
ἀλλ’ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι
τιμήν ἥ τ’ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν
εἰ μὲν γὰρ μὴ δῶρα φέροι τὰ δ’ ὄπισθ’ ὀνομάζοι
Ἀτρεΐδης ἀλλ’ αἰὲν ἐπιζαφελῶς χαλεπαίνοι
νῦν δ’ ἅμα τ’ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δ’ ὄπισθεν ὑπέστη
μηδὲ πόδας πρὶν δ’ οὔ τι νεμεσσητὸν κεχολῶσθαι
ἡρώων ὅτε κέν τιν’ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι
δωρητοί τε πέλοντο παράρρητοί τ’ ἐπέεσσι
ὡς ἦν ἐν δ’ ὑμῖν ἐρέω πάντεσσι φίλοισι
Κουρῆτές τ’ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι
Οἰνεὺς ῥέξ’ ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ’ ἑκατόμβας
οἴῃ δ’ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο
ἢ λάθετ’ ἢ οὐκ ἐνόησεν ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ
ὃς κακὰ πόλλ’ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν
πολλὰ δ’ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ
τὸν δ’ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος
πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας
τόσσος ἔην πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησ’ ἀλεγεινῆς
ἣ δ’ ἀμφ’ αὐτῷ θῆκε πολὺν κέλαδον καὶ ἀϋτὴν
ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε
τείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες
ἀλλ’ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος ὅς τε καὶ ἄλλων
Ἴδεώ θ’ ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ’ ἀνδρῶν
τὴν δὲ τότ’ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον οὕνεκ’ ἄρ’ αὐτῆς
πόλλ’ ἀχέουσ’ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο
κικλήσκουσ’ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν
παιδὶ δόμεν θάνατον τῆς δ’ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς
τῶν δὲ τάχ’ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρει
πύργων βαλλομένων τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες
ἐλλίσσονθ’ ὃ δὲ μᾶλλον ἀναίνετο πολλὰ δ’ ἑταῖροι
ἀλλ’ οὐδ’ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον
πρίν γ’ ὅτε δὴ θάλαμος πύκ’ ἐβάλλετο τοὶ δ’ ἐπὶ πύργων
λίσσετ’ ὀδυρομένη καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα
κήδε’ ὅσ’ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ
τέκνα δέ τ’ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας
τοῦ δ’ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα
βῆ δ’ ἰέναι χροῒ δ’ ἔντε’ ἐδύσετο παμφανόωντα
εἴξας ᾧ θυμῷ τῷ δ’ οὐκέτι δῶρα τέλεσσαν
πολλά τε καὶ χαρίεντα κακὸν δ’ ἤμυνε καὶ αὔτως
νηυσὶν καιομένῃσιν ἀμυνέμεν ἀλλ’ ἐπὶ δώρων
ἔρχεο ἶσον γάρ σε θεῷ τίσουσιν Ἀχαιοί
εἰ δέ κ’ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς
οὐκέθ’ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών
χρεὼ τιμῆς φρονέω δὲ τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ
ἥ μ’ ἕξει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν εἰς ὅ κ’ ἀϋτμὴ
ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ’ ὀρώρῃ
καλόν τοι σὺν ἐμοὶ τὸν κήδειν ὅς κ’ ἐμὲ κήδῃ
οὗτοι δ’ ἀγγελέουσι σὺ δ’ αὐτόθι λέξεο μίμνων
εὐνῇ ἔνι μαλακῇ ἅμα δ’ ἠοῖ φαινομένηφι
φρασσόμεθ’ ἤ κε νεώμεθ’ ἐφ’ ἡμέτερ’ ἦ κε μένωμεν
ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ’ ἐπ’ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ
ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο τοῖσι δ’ ἄρ’ Αἴας
τῇδέ γ’ ὁδῷ κρανέεσθαι ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα
οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι αὐτάρ Ἀχιλλεὺς
καί ῥ’ ὃ μὲν ἐν δήμῳ μένει αὐτοῦ πόλλ’ ἀποτίσας
τοῦ δέ τ’ ἐρητύεται κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
ποινὴν δεξαμένῳ σοὶ δ’ ἄληκτόν τε κακόν τε
οἴης νῦν δέ τοι ἑπτὰ παρίσχομεν ἔξοχ’ ἀρίστας
ἄλλά τε πόλλ’ ἐπὶ τῇσι σὺ δ’ ἵλαον ἔνθεο θυμόν
κήδιστοί τ’ ἔμεναι καὶ φίλτατοι ὅσσοι Ἀχαιοί
μνήσομαι ὥς μ’ ἀσύφηλον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν
Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τιν’ ἀτίμητον μετανάστην
ἀλλ’ ὑμεῖς ἔρχεσθε καὶ ἀγγελίην ἀπόφασθε
πρίν γ’ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον
κτείνοντ’ Ἀργείους κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας
ὣς ἔφαθ’ οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον
σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν ἦρχε δ’ Ὀδυσσεύς
Πάτροκλος δ’ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε
αἳ δ’ ἐπιπειθόμεναι στόρεσαν λέχος ὡς ἐκέλευσε
ἔνθ’ ὃ γέρων κατέλεκτο καὶ ἠῶ δῖαν ἔμιμνεν
τῷ δ’ ἄρα παρκατέλεκτο γυνή τὴν Λεσβόθεν ἦγε
Πάτροκλος δ’ ἑτέρωθεν ἐλέξατο πὰρ δ’ ἄρα καὶ τῷ
τοὺς μὲν ἄρα χρυσέοισι κυπέλλοις υἷες Ἀχαιῶν
δειδέχατ’ ἄλλοθεν ἄλλος ἀνασταδόν ἔκ τ’ ἐρέοντο
πρῶτος δ’ ἐξερέεινεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
εἴπ’ ἄγε μ’ ὦ πολύαιν’ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν
ἤ ῥ’ ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ
ἦ ἀπέειπε χόλος δ’ ἔτ’ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν
τὸν δ’ αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς
κεῖνός γ’ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον ἀλλ’ ἔτι μᾶλλον
πιμπλάνεται μένεος σὲ δ’ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα
αὐτὸς δ’ ἠπείλησεν ἅμ’ ἠοῖ φαινομένηφι
νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ’ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας
καὶ δ’ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἔφη παραμυθήσασθαι
ὣς ἔφατ’ εἰσὶ καὶ οἵδε τάδ’ εἰπέμεν οἵ μοι ἕποντο
Φοῖνιξ δ’ αὖθ’ ὃ γέρων κατελέξατο ὡς γὰρ ἀνώγει
ὄφρά οἱ ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ’ ἕπηται
αὔριον ἢν ἐθέλῃσιν ἀνάγκῃ δ’ οὔ τί μιν ἄξει
μυρία δῶρα διδούς ὃ δ’ ἀγήνωρ ἐστὶ καὶ ἄλλως
ἀλλ’ ἤτοι κεῖνον μὲν ἐάσομεν ἤ κεν ἴῃσιν
ἦ κε μένῃ τότε δ’ αὖτε μαχήσεται ὁππότε κέν μιν
ὀτρύνων καὶ δ’ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μάχεσθαι
ἀλλ’ οὐκ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν
ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο
ὣς πυκίν’ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ’ Ἀγαμέμνων
ἤτοι ὅτ’ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε
αὐλῶν συρίγγων τ’ ἐνοπὴν ὅμαδόν τ’ ἀνθρώπων
αὐτὰρ ὅτ’ ἐς νῆάς τε ἴδοι καὶ λαὸν Ἀχαιῶν
ὑψόθ’ ἐόντι Διί μέγα δ’ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ
Νέστορ’ ἔπι πρῶτον Νηλήϊον ἐλθέμεν ἀνδρῶν
ὀρθωθεὶς δ’ ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα
ἀμφὶ δ’ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντος
αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές εἵλετο δ’ ἔγχος
ὣς δ’ αὔτως Μενέλαον ἔχε τρόμος οὐδὲ γὰρ αὐτῷ
Ἀργεῖοι τοὶ δὴ ἕθεν εἵνεκα πουλὺν ἐφ’ ὑγρὴν
θήκατο χαλκείην δόρυ δ’ εἵλετο χειρὶ παχείῃ
βῆ δ’ ἴμεν ἀνστήσων ὃν ἀδελφεόν ὃς μέγα πάντων
Ἀργείων ἤνασσε θεὸς δ’ ὣς τίετο δήμῳ
τὸν δ’ εὗρ’ ἀμφ’ ὤμοισι τιθήμενον ἔντεα καλὰ
νηῒ πάρα πρύμνῃ τῷ δ’ ἀσπάσιος γένετ’ ἐλθών
τίφθ’ οὕτως ἠθεῖε κορύσσεαι ἦ τιν’ ἑταίρων
ὀτρυνέεις Τρώεσσιν ἐπίσκοπον ἀλλὰ μάλ’ αἰνῶς
νύκτα δι’ ἀμβροσίην μάλα τις θρασυκάρδιος ἔσται
χρεὼ βουλῆς ἐμὲ καὶ σὲ διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε
Ἑκτορέοις ἄρα μᾶλλον ἐπὶ φρένα θῆχ’ ἱεροῖσιν
οὐ γάρ πω ἰδόμην οὐδ’ ἔκλυον αὐδήσαντος
ἄνδρ’ ἕνα τοσσάδε μέρμερ’ ἐπ’ ἤματι μητίσασθαι
ὅσσ’ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διῒ φίλος υἷας Ἀχαιῶν
ἔργα δ’ ἔρεξ’ ὅσα φημὶ μελησέμεν Ἀργείοισι
δηθά τε καὶ δολιχόν τόσα γὰρ κακὰ μήσατ’ Ἀχαιούς
ἀλλ’ ἴθι νῦν Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα κάλεσσον
ῥίμφα θέων παρὰ νῆας ἐγὼ δ’ ἐπὶ Νέστορα δῖον
εἶμι καὶ ὀτρυνέω ἀνστήμεναι αἴ κ’ ἐθέλῃσιν
ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ἠδ’ ἐπιτεῖλαι
τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
ἦε θέω μετὰ σ’ αὖτις ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπιτείλω
φθέγγεο δ’ ᾗ κεν ἴῃσθα καὶ ἐγρήγορθαι ἄνωχθι
αὐτὰρ ὃ βῆ ῥ’ ἰέναι μετὰ Νέστορα ποιμένα λαῶν
τὸν δ’ εὗρεν παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ
εὐνῇ ἔνι μαλακῇ παρὰ δ’ ἔντεα ποικίλ’ ἔκειτο
πὰρ δὲ ζωστὴρ κεῖτο παναίολος ᾧ ῥ’ ὁ γεραιὸς
ζώννυθ’ ὅτ’ ἐς πόλεμον φθισήνορα θωρήσσοιτο
ὀρθωθεὶς δ’ ἄρ’ ἐπ’ ἀγκῶνος κεφαλὴν ἐπαείρας
τίς δ’ οὗτος κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν ἔρχεαι οἶος
νύκτα δι’ ὀρφναίην ὅτε θ’ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι
ἠέ τιν’ οὐρήων διζήμενος ἤ τιν’ ἑταίρων
φθέγγεο μηδ’ ἀκέων ἐπ’ ἔμ’ ἔρχεο τίπτε δέ σε χρεώ
Ζεὺς ἐνέηκε πόνοισι διαμπερὲς εἰς ὅ κ’ ἀϋτμὴ
πλάζομαι ὧδ’ ἐπεὶ οὔ μοι ἐπ’ ὄμμασι νήδυμος ὕπνος
ἱζάνει ἀλλὰ μέλει πόλεμος καὶ κήδε’ Ἀχαιῶν
ἔμπεδον ἀλλ’ ἀλαλύκτημαι κραδίη δέ μοι ἔξω
στηθέων ἐκθρῴσκει τρομέει δ’ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα
ἀλλ’ εἴ τι δραίνεις ἐπεὶ οὐδὲ σέ γ’ ὕπνος ἱκάνει
δεῦρ’ ἐς τοὺς φύλακας καταβήομεν ὄφρα ἴδωμεν
δυσμενέες δ’ ἄνδρες σχεδὸν εἵαται οὐδέ τι ἴδμεν
σοὶ δὲ μάλ’ ἕψομ’ ἐγώ ποτὶ δ’ αὖ καὶ ἐγείρομεν ἄλλους
ἠμὲν Τυδεΐδην δουρὶ κλυτὸν ἠδ’ Ὀδυσῆα
ἠδ’ Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος ἄλκιμον υἱόν
ἀλλ’ εἴ τις καὶ τούσδε μετοιχόμενος καλέσειεν
ἀντίθεόν τ’ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα
τῶν γὰρ νῆες ἔασιν ἑκαστάτω οὐδὲ μάλ’ ἐγγύς
νεικέσω εἴ πέρ μοι νεμεσήσεαι οὐδ’ ἐπικεύσω
ὡς εὕδει σοὶ δ’ οἴῳ ἐπέτρεψεν πονέεσθαι
λισσόμενος χρειὼ γὰρ ἱκάνεται οὐκέτ’ ἀνεκτός
οὔτ’ ὄκνῳ εἴκων οὔτ’ ἀφραδίῃσι νόοιο
ἀλλ’ ἐμέ τ’ εἰσορόων καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενος ὁρμήν
νῦν δ’ ἐμέο πρότερος μάλ’ ἐπέγρετο καί μοι ἐπέστη
ἀλλ’ ἴομεν κείνους δὲ κιχησόμεθα πρὸ πυλάων
ἐν φυλάκεσσ’ ἵνα γάρ σφιν ἐπέφραδον ἠγερέθεσθαι
οὕτως οὔ τίς οἱ νεμεσήσεται οὐδ’ ἀπιθήσει
Ἀργείων ὅτε κέν τιν’ ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ
ἀμφὶ δ’ ἄρα χλαῖναν περονήσατο φοινικόεσσαν
διπλῆν ἐκταδίην οὔλη δ’ ἐπενήνοθε λάχνη
εἵλετο δ’ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ
βῆ δ’ ἰέναι κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
πρῶτον ἔπειτ’ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον
φθεγξάμενος τὸν δ’ αἶψα περὶ φρένας ἤλυθ’ ἰωή
ἐκ δ’ ἦλθε κλισίης καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπε
τίφθ’ οὕτω κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν οἶοι ἀλᾶσθε
νύκτα δι’ ἀμβροσίην ὅ τι δὴ χρειὼ τόσον ἵκει
ἀλλ’ ἕπε’ ὄφρα καὶ ἄλλον ἐγείρομεν ὅν τ’ ἐπέοικε
ὣς φάθ’ ὃ δὲ κλισίην δὲ κιὼν πολύμητις Ὀδυσσεὺς
ποικίλον ἀμφ’ ὤμοισι σάκος θέτο βῆ δὲ μετ’ αὐτούς
βὰν δ’ ἐπὶ Τυδεΐδην Διομήδεα τὸν δὲ κίχανον
ἐκτὸς ἀπὸ κλισίης σὺν τεύχεσιν ἀμφὶ δ’ ἑταῖροι
εὗδον ὑπὸ κρασὶν δ’ ἔχον ἀσπίδας ἔγχεα δέ σφιν
ὄρθ’ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο τῆλε δὲ χαλκὸς
λάμφ’ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός αὐτὰρ ὅ γ’ ἥρως
εὗδ’ ὑπὸ δ’ ἔστρωτο ῥινὸν βοὸς ἀγραύλοιο
λὰξ ποδὶ κινήσας ὄτρυνέ τε νείκεσέ τ’ ἄντην
εἵαται ἄγχι νεῶν ὀλίγος δ’ ἔτι χῶρος ἐρύκει
ὣς φάθ’ ὃ δ’ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε
πάντῃ ἐποιχόμενοι σὺ δ’ ἀμήχανός ἐσσι γεραιέ
τὸν δ’ αὖτε προσέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
ἀλλ’ ἴθι νῦν Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος υἱὸν
ἄνστησον σὺ γάρ ἐσσι νεώτερος εἴ μ’ ἐλεαίρεις
ὣς φάθ’ ὃ δ’ ἀμφ’ ὤμοισιν ἑέσσατο δέρμα λέοντος
βῆ δ’ ἰέναι τοὺς δ’ ἔνθεν ἀναστήσας ἄγεν ἥρως
οἳ δ’ ὅτε δὴ φυλάκεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν
ἀλλ’ ἐγρηγορτὶ σὺν τεύχεσιν εἵατο πάντες
θηρὸς ἀκούσαντες κρατερόφρονος ὅς τε καθ’ ὕλην
ἔρχηται δι’ ὄρεσφι πολὺς δ’ ὀρυμαγδὸς ἐπ’ αὐτῷ
τετράφαθ’ ὁππότ’ ἐπὶ Τρώων ἀΐοιεν ἰόντων
τοὺς δ’ ὃ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳ
οὕτω νῦν φίλα τέκνα φυλάσσετε μηδέ τιν’ ὕπνος
ὣς εἰπὼν τάφροιο διέσσυτο τοὶ δ’ ἅμ’ ἕποντο
τοῖς δ’ ἅμα Μηριόνης καὶ Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς
τάφρον δ’ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο
πιπτόντων ὅθεν αὖτις ἀπετράπετ’ ὄβριμος Ἕκτωρ
ἔνθα καθεζόμενοι ἔπε’ ἀλλήλοισι πίφαυσκον
ὦ φίλοι οὐκ ἂν δή τις ἀνὴρ πεπίθοιθ’ ἑῷ αὐτοῦ
ἐλθεῖν εἴ τινά που δηΐων ἕλοι ἐσχατόωντα
ἂψ ἀναχωρήσουσιν ἐπεὶ δαμάσαντό γ’ Ἀχαιούς
πάντας ἐπ’ ἀνθρώπους καί οἱ δόσις ἔσσεται ἐσθλή
αἰεὶ δ’ ἐν δαίτῃσι καὶ εἰλαπίνῃσι παρέσται
Νέστορ ἔμ’ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
Τρώων ἀλλ’ εἴ τίς μοι ἀνὴρ ἅμ’ ἕποιτο καὶ ἄλλος
σύν τε δύ’ ἐρχομένω καί τε πρὸ ὃ τοῦ ἐνόησεν
ὅππως κέρδος ἔῃ μοῦνος δ’ εἴ πέρ τε νοήσῃ
ὣς ἔφαθ’ οἳ δ’ ἔθελον Διομήδεϊ πολλοὶ ἕπεσθαι
ἤθελε Μηριόνης μάλα δ’ ἤθελε Νέστορος υἱός
ἤθελε δ’ Ἀτρεΐδης δουρικλειτὸς Μενέλαος
ἤθελε δ’ ὁ τλήμων Ὀδυσεὺς καταδῦναι ὅμιλον
τὸν μὲν δὴ ἕταρόν γ’ αἱρήσεαι ὅν κ’ ἐθέλῃσθα
μηδὲ σύ γ’ αἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω
καλλείπειν σὺ δὲ χείρον’ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων
ἐς γενεὴν ὁρόων μηδ’ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν
ὣς ἔφατ’ ἔδεισεν δὲ περὶ ξανθῷ Μενελάῳ
τοῖς δ’ αὖτις μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης
εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετέ μ’ αὐτὸν ἑλέσθαι
πῶς ἂν ἔπειτ’ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην
τούτου γ’ ἑσπομένοιο καὶ ἐκ πυρὸς αἰθομένοιο
Τυδεΐδη μήτ’ ἄρ με μάλ’ αἴνεε μήτέ τι νείκει
εἰδόσι γάρ τοι ταῦτα μετ’ Ἀργείοις ἀγορεύεις
ἀλλ’ ἴομεν μάλα γὰρ νὺξ ἄνεται ἐγγύθι δ’ ἠώς
ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε παροίχωκεν δὲ πλέων νὺξ
τῶν δύο μοιράων τριτάτη δ’ ἔτι μοῖρα λέλειπται
ὣς εἰπόνθ’ ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην
φάσγανον ἄμφηκες τὸ δ’ ἑὸν παρὰ νηῒ λέλειπτο
Μηριόνης δ’ Ὀδυσῆϊ δίδου βιὸν ἠδὲ φαρέτρην
ῥινοῦ ποιητήν πολέσιν δ’ ἔντοσθεν ἱμᾶσιν
εὖ καὶ ἐπισταμένως μέσσῃ δ’ ἐνὶ πῖλος ἀρήρει
τήν ῥά ποτ’ ἐξ Ἐλεῶνος Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο
ἐξέλετ’ Αὐτόλυκος πυκινὸν δόμον ἀντιτορήσας
Σκάνδειαν δ’ ἄρα δῶκε Κυθηρίῳ Ἀμφιδάμαντι
δὴ τότ’ Ὀδυσσῆος πύκασεν κάρη ἀμφιτεθεῖσα
τὼ δ’ ἐπεὶ οὖν ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην
βάν ῥ’ ἰέναι λιπέτην δὲ κατ’ αὐτόθι πάντας ἀρίστους
Παλλὰς Ἀθηναίη τοὶ δ’ οὐκ ἴδον ὀφθαλμοῖσι
νύκτα δι’ ὀρφναίην ἀλλὰ κλάγξαντος ἄκουσαν
χαῖρε δὲ τῷ ὄρνιθ’ Ὀδυσεύς ἠρᾶτο δ’ Ἀθήνῃ
δεύτερος αὖτ’ ἠρᾶτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης
σπεῖό μοι ὡς ὅτε πατρὶ ἅμ’ ἕσπεο Τυδέϊ δίῳ
τοὺς δ’ ἄρ’ ἐπ’ Ἀσωπῷ λίπε χαλκοχίτωνας Ἀχαιούς
κεῖσ’ ἀτὰρ ἂψ ἀπιὼν μάλα μέρμερα μήσατο ἔργα
σοὶ δ’ αὖ ἐγὼ ῥέξω βοῦν ἦνιν εὐρυμέτωπον
ὣς ἔφαν εὐχόμενοι τῶν δ’ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη
οἳ δ’ ἐπεὶ ἠρήσαντο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο
βάν ῥ’ ἴμεν ὥς τε λέοντε δύω διὰ νύκτα μέλαιναν
ἂμ φόνον ἂν νέκυας διά τ’ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα
εὕδειν ἀλλ’ ἄμυδις κικλήσκετο πάντας ἀρίστους
ὅσσοι ἔσαν Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ’ ἐριαύχενας ἵππους
ὅς τίς κε τλαίη οἷ τ’ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο
ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ’ ἡμετέρῃσι δαμέντες
φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν οὐδ’ ἐθέλουσι
Ἕκτορ ἔμ’ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
ἀλλ’ ἄγε μοι τὸ σκῆπτρον ἀνάσχεο καί μοι ὄμοσσον
σοὶ δ’ ἐγὼ οὐχ ἅλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐδ’ ἀπὸ δόξης
τόφρα γὰρ ἐς στρατὸν εἶμι διαμπερὲς ὄφρ’ ἂν ἵκωμαι
νῆ’ Ἀγαμεμνονέην ὅθι που μέλλουσιν ἄριστοι
ὣς φάθ’ ὃ δ’ ἐν χερσὶ σκῆπτρον λάβε καί οἱ ὄμοσσεν
ὣς φάτο καί ῥ’ ἐπίορκον ἐπώμοσε τὸν δ’ ὀρόθυνεν
αὐτίκα δ’ ἀμφ’ ὤμοισιν ἐβάλλετο καμπύλα τόξα
ἕσσατο δ’ ἔκτοσθεν ῥινὸν πολιοῖο λύκοιο
κρατὶ δ’ ἐπὶ κτιδέην κυνέην ἕλε δ’ ὀξὺν ἄκοντα
βῆ δ’ ἰέναι προτὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ οὐδ’ ἄρ’ ἔμελλεν
ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν κάλλιφ’ ὅμιλον
βῆ ῥ’ ἀν’ ὁδὸν μεμαώς τὸν δὲ φράσατο προσιόντα
οὐκ οἶδ’ ἢ νήεσσιν ἐπίσκοπος ἡμετέρῃσιν
ἀλλ’ ἐῶμέν μιν πρῶτα παρεξελθεῖν πεδίοιο
τυτθόν ἔπειτα δέ κ’ αὐτὸν ἐπαΐξαντες ἕλοιμεν
καρπαλίμως εἰ δ’ ἄμμε παραφθαίησι πόδεσσιν
κλινθήτην ὃ δ’ ἄρ’ ὦκα παρέδραμεν ἀφραδίῃσιν
ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἀπέην ὅσσόν τ’ ἐπὶ οὖρα πέλονται
τὼ μὲν ἐπεδραμέτην ὃ δ’ ἄρ’ ἔστη δοῦπον ἀκούσας
ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἄπεσαν δουρηνεκὲς ἢ καὶ ἔλασσον
γνῶ ῥ’ ἄνδρας δηΐους λαιψηρὰ δὲ γούνατ’ ἐνώμα
φευγέμεναι τοὶ δ’ αἶψα διώκειν ὁρμήθησαν
ὡς δ’ ὅτε καρχαρόδοντε δύω κύνε εἰδότε θήρης
ἢ κεμάδ’ ἠὲ λαγωὸν ἐπείγετον ἐμμενὲς αἰεὶ
χῶρον ἀν’ ὑλήενθ’ ὃ δέ τε προθέῃσι μεμηκώς
ὣς τὸν Τυδεΐδης ἠδ’ ὃ πτολίπορθος Ὀδυσσεὺς
ἀλλ’ ὅτε δὴ τάχ’ ἔμελλε μιγήσεσθαι φυλάκεσσι
φεύγων ἐς νῆας τότε δὴ μένος ἔμβαλ’ Ἀθήνη
δουρὶ δ’ ἐπαΐσσων προσέφη κρατερὸς Διομήδης
ἠὲ μέν’ ἠέ σε δουρὶ κιχήσομαι οὐδέ σέ φημι
ἦ ῥα καὶ ἔγχος ἀφῆκεν ἑκὼν δ’ ἡμάρτανε φωτός
δεξιτερὸν δ’ ὑπὲρ ὦμον ἐΰξου δουρὸς ἀκωκὴ
ἐν γαίῃ ἐπάγη ὃ δ’ ἄρ’ ἔστη τάρβησέν τε
βαμβαίνων ἄραβος δὲ διὰ στόμα γίγνετ’ ὀδόντων
χλωρὸς ὑπαὶ δείους τὼ δ’ ἀσθμαίνοντε κιχήτην
χειρῶν δ’ ἁψάσθην ὃ δὲ δακρύσας ἔπος ηὔδα
ζωγρεῖτ’ αὐτὰρ ἐγὼν ἐμὲ λύσομαι ἔστι γὰρ ἔνδον
τῶν κ’ ὔμμιν χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσι’ ἄποινα
τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
ἀλλ’ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον
πῇ δὴ οὕτως ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ ἔρχεαι οἷος
ἦ σ’ Ἕκτωρ προέηκε διασκοπιᾶσθαι ἕκαστα
νῆας ἔπι γλαφυράς ἦ σ’ αὐτὸν θυμὸς ἀνῆκε
τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Δόλων ὑπὸ δ’ ἔτρεμε γυῖα
πολλῇσίν μ’ ἄτῃσι παρὲκ νόον ἤγαγεν Ἕκτωρ
ἠνώγει δέ μ’ ἰόντα θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν
τὸν δ’ ἐπιμειδήσας προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
ἵππων Αἰακίδαο δαΐφρονος οἳ δ’ ἀλεγεινοὶ
ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ’ ὀχέεσθαι
ἄλλῳ γ’ ἢ Ἀχιλῆϊ τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ