piotrpersona/polish-labor-code huggingface dataset:
Nadzór i kontrola przestrzegania prawa pracy

Art. 18 4 . § 1. Nadzór i kontrolę przestrzegania prawa pracy, w tym przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, sprawuje Państwowa Inspekcja Pracy.  
- § 2. Nadzór i kontrolę przestrzegania zasad, przepisów higieny pracy i warunków środowiska pracy sprawuje Państwowa Inspekcja Sanitarna.
- § 3. Organizację  i zakres  działania  inspekcji,  o których  mowa  w § 1  i 2, określają odrębne przepisy.
- Art. 18 5 . § 1. Społeczną kontrolę przestrzegania prawa pracy,  w tym przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, sprawuje społeczna inspekcja pracy.
- § 2. Organizację,  zadania  i uprawnienia  społecznej  inspekcji  pracy  oraz zasady  jej  współdziałania  z Państwową  Inspekcją  Pracy  i innymi  państwowymi organami nadzoru i kontroli określają odrębne przepisy.
Przepisy ogólne o rozwiązaniu umowy o pracę

Art. 30. § 1. Umowa o pracę rozwiązuje się:  
- 1) na mocy porozumienia stron;
- 2) przez  oświadczenie  jednej  ze  stron  z zachowaniem  okresu  wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem);
- 3) przez oświadczenie jednej ze stron bez zachowania okresu wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia);
- 4) z upływem czasu, na który była zawarta .
- 5) (uchylony)
6. § 2. Umowa o pracę na okres próbny rozwiązuje się z upływem tego okresu, a przed jego upływem może być rozwiązana za wypowiedzeniem.
7. § 2 1 . Okres wypowiedzenia umowy o pracę obejmujący tydzień lub miesiąc albo  ich  wielokrotność  kończy  się  odpowiednio  w sobotę  lub  w ostatnim  dniu miesiąca.
8. § 3. Oświadczenie każdej ze stron o wypowiedzeniu lub rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinno nastąpić na piśmie.
9. § 4. W oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na  czas  określony  lub  umowy  o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu  umowy  o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiąz anie umowy.
10. § 5. W oświadczeniu  pracodawcy  o wypowiedzeniu  umowy  o pracę  lub  jej rozwiązaniu bez wypowiedzenia powinno być zawarte pouczenie o przysługującym pracownikowi prawie odwołania do sądu pracy.  
Art. 31. (uchylony)
umowy o pracę bez wypowiedzenia

Art. 56. § 1. Pracownikowi, z którym rozwiązano  umowę  o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach  
albo o odszkodowanie. O przywróceniu do pracy lub odszkodowaniu orzeka sąd pracy.  
§ 2. Przepisy art. 45 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.  
Art. 57. § 1.  Pracownikowi,  który  podjął  pracę  w wyniku przywrócenia do pracy,  przysługuje  wynagrodzenie  za  czas  pozostawania  bez  pracy,  nie  więcej jednak niż za 3 miesiące i nie mniej niż za 1 miesiąc.  
§ 2. Jeżeli  umowę  o pracę  rozwiązano  z pracownikiem,  o którym  mowa w art. 39, albo z pracownicą w okresie ciąży oraz w okresie urlopu macierzyńskiego  lub  od  dnia  złożenia  przez  pracownika  wniosku  o udzielenie urlopu  macierzyńskiego  albo  jego  części  do  dnia  zakończenia  tego  urlopu, wynagrodzenie przysługuje za cały czas pozostawania bez pracy. Dotyczy to także przypadku, gdy rozwiązanie umowy o pracę podlega ograniczeniu z mocy przepisu szczególnego.  
§ 3. (uchylony)  
§ 4. Przepisy art. 48 i 51 § 1 stosuje się odpowiednio.  
Art. 58. Odszkodowanie, o którym mowa w art. 56, przysługuje w wysokości wynagrodzenia  za  okres  wypowiedzenia.  W przypadku  rozwiązania  umowy o pracę  zawartej  na  czas  określony  odszkodowanie  przysługuje  w wysokości wynagrodzenia za czas, do którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za okres wypowiedzenia.  
Art. 59. W razie rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę zawartej na czas  określony  z naruszeniem  przepisów  o rozwiązywaniu  umów  o pracę  bez wypowiedzenia pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie, jeżeli upłynął już termin, do którego umowa miała trwać, lub gdy przywrócenie do pracy byłoby  niewskazane  ze  względu  na  krótki  okres,  jaki  pozostał  do  upływu  tego terminu.  W tym  przypadku  odszkodowanie  przysługuje  w wysokości  określonej w art. 58.  
Art. 60. Jeżeli pracodawca rozwiązał umowę o pracę w okresie wypowiedzenia  z naruszeniem  przepisów  o  rozwiązywaniu  umów  o pracę  bez wypowiedzenia, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie. Odszkodowanie  przysługuje  w wysokości  wynagrodzenia  za  czas  do  upły wu okresu wypowiedzenia.  
- Art. 61. Do  pracownika,  któremu  przyznano  odszkodowanie  na  podstawie przepisów niniejszego oddziału, stosuje się odpowiednio przepis art. 51 § 2.
Uprawnienia pracodawcy w razie nieuzasadnionego rozwiązania przez pracownika umowy o pracę bez wypowiedzenia

- Art. 61 1 . W razie  nieuzasadnionego  rozwiązania  przez  pracownika  umowy o pracę  bez  wypowiedzenia  na  podstawie  art. 55  § 1 1 ,  pracodawcy  przysługuje roszczenie o odszkodowanie. O odszkodowaniu orzeka sąd pracy.
- Art. 61 2 . § 1. Odszkodowanie, o którym  mowa  w art. 61 1 , przysługuje w wysokości wynagrodzenia pracownika za okres wypowiedzenia. W przypadku rozwiązania umowy o pracę zawartej na czas określony, odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas, do którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za okres wypowiedzenia.
- § 2. W razie  orzeczenia  przez  sąd  pracy  o odszkodowaniu,  przepisu  art. 55 § 3 nie stosuje się.
- Art. 62. (uchylony)
Stosunek pracy na podstawie wyboru

- Art. 73. § 1.  Nawiązanie  stosunku  pracy  następuje  na  podstawie  wyboru, jeżeli z wyboru wynika obowiązek wykonywania pracy w charakterze pracownika. § 2. Stosunek pracy z wyboru rozwiązuje się z wygaśnięciem mandatu.
- Art. 74. Pracownik pozostający w związku z wyborem na urlopie bezpłatnym ma prawo powrotu do pracy u pracodawcy, który zatrudniał go w chwili wyboru, na stanowisko równorzędne pod względem wynagrodzenia z poprzednio zajmowanym, jeżeli  zgłosi  swój  powrót  w ciągu  7 dni  od  rozwiązania  stosunku pracy  z wyboru.  Niedotrzymanie tego warunku  powoduje wygaśnięcie stosunku pracy, chyba że nastąpiło z przyczyn niezależnych od pracownika.
- Art. 75. Pracownikowi,  który  nie  pozostawał  w związku  z wyborem  na urlopie bezpłatnym, przysługuje odprawa  w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia.
Stosunek pracy na podstawie spółdzielczej umowy o pracę

- Art. 77. § 1.  Stosunek  pracy  między  spółdzielnią  pracy  a jej  członkiem nawiązuje się przez spółdzielczą umowę o pracę.
- § 2. Stosunek  pracy  na  podstawie  spółdzielczej  umowy  o pracę  reguluje ustawa -Prawo spółdzielcze, a w zakresie nieuregulowanym odmiennie tą ustawą stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu pracy.
Świadczenia przysługujące w okresie czasowej niezdolności do pracy

Art. 92. § 1. Za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek:  
- 1) choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną trwającej łącznie do  33 dni  w ciągu  roku  kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia -trwającej łącznie do 14 dni w ciągu roku kalendarzowego -pracownik  zachowuje  prawo  do  80 %  wynagrodzenia, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują wyższe wynagrodzenie z tego tytułu;  
- 2) wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo choroby przypadającej w czasie ciąży -w okresie  wskazanym  w pkt 1 -pracownik  zachowuje  prawo  do 100 % wynagrodzenia;
- 3) poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandyda tów  na  dawców  komórek,  tkanek  i  narządów  oraz  poddania  się zabiegowi  pobrania  komórek,  tkanek  i narządów  w okresie  wskazanym w pkt 1 -pracownik zachowuje prawo do 100 % wynagrodzenia.  
§ 1 1 . (uchylony)  
§ 2. Wynagrodzenie, o którym  mowa  w § 1, oblicza się według  zasad obowiązujących przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego i wypłaca za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy.  
§ 3. Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1:  
- 1) nie  ulega  obniżeniu  w przypadku  ograniczenia  podstawy  wymiaru  zasiłku chorobowego;
- 2) nie przysługuje w przypadkach, w których pracownik nie ma prawa do zasiłku chorobowego.  
§ 4. Za czas niezdolności do pracy, o której  mowa w § 1,  trwającej  łącznie dłużej niż 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia, trwającej łącznie dłużej niż 14 dni w ciągu roku kalendarzowego,  pracownikowi  przysługuje  zasiłek  chorobowy  na  zasadach określonych w odrębnych przepisach.  
§ 5. Przepisy § 1 pkt 1 i § 4 w części dotyczącej pracownika, który ukończył 50 rok  życia,  dotyczą  niezdolności  pracownika do  pracy  przypadającej  po  roku kalendarzowym, w którym pracownik ukończył 50 rok życia.
Odprawa rentowa lub emerytalna

Art. 92 1 . § 1.  Pracownikowi  spełniającemu  warunki  uprawniające  do  renty z tytułu  niezdolności  do  pracy  lub  emerytury,  którego  stosunek  pracy  ustał w związku z przejściem na rentę lub emeryturę, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia.  
§ 2. Pracownik, który otrzymał odprawę, nie może ponownie nabyć do niej prawa.
Odprawa pośmiertna

Art. 93. § 1. W razie śmierci pracownika w czasie trwania stosunku pracy lub w czasie  pobierania  po  jego  rozwiązaniu  zasiłku  z tytułu  niezdolności  do  pracy wskutek choroby, rodzinie przysługuje od pracodawcy odprawa pośmiertna.  
§ 2. Wysokość  odprawy, o której  mowa  w § 1,  jest  uzależniona  od  okresu zatrudnienia pracownika u danego pracodawcy i wynosi:  
- 1) jednomiesięczne wynagrodzenie, jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 10 lat;
- 2) trzymiesięczne wynagrodzenie, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 10 lat;
- 3) sześciomiesięczne  wynagrodzenie,  jeżeli  pracownik  był  zatrudniony  co najmniej 15 lat.  
§ 3. Przepis art. 36 § 1 1 stosuje się odpowiednio.  
§ 4. Odprawa pośmiertna przysługuje następującym członkom rodziny pracownika:  
- 1) małżonkowi;
- 2) innym  członkom  rodziny  spełniającym  warunki  wymagane  do  uzyskania renty  rodzinnej  w myśl  przepisów  o  emeryturach  i rentach  z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.  
§ 5. Odprawę pośmiertną dzieli się  w częściach równych pomiędzy wszystkich uprawnionych członków rodziny.  
§ 6. Jeżeli  po  zmarłym  pracowniku  pozostał  tylko  jeden  członek  rodziny uprawniony  do  odprawy  pośmiertnej,  przysługuje  mu  odprawa  w wysokości połowy odpowiedniej kwoty określonej w § 2.  
§ 7. Odprawa pośmiertna nie przysługuje członkom rodziny, o których mowa w § 4,  jeżeli  pracodawca  ubezpieczył  pracownika  na  życie,  a odszkodowanie wypłacone przez instytucję ubezpieczeniową jest nie niższe niż odprawa pośmiertna przysługująca zgodnie z § 2  i 6.  Jeżeli  odszkodowanie jest niższe od odprawy  pośmiertnej,  pracodawca  jest  obowiązany  wypłacić  rodzinie  kwotę stanowiącą różnicę między tymi świadczeniami.
Obowiązki pracownika

- Art. 100. § 1.  Pracownik  jest  obowiązany  wykonywać  pracę  sumiennie i starannie oraz stosować się do poleceń przełożonych, które dotyczą pracy, jeżeli nie są one sprzeczne z przepisami prawa lub umową o pracę.
- § 2. Pracownik jest obowiązany w szczególności:
- 1) przestrzegać czasu pracy ustalonego w zakładzie pracy;
- 2) przestrzegać regulaminu pracy i ustalonego w zakładzie pracy porządku;
- 3) przestrzegać  przepisów  oraz  zasad  bezpieczeństwa  i higieny  pracy,  a także przepisów przeciwpożarowych;
- 4) dbać o dobro zakładu pracy, chronić jego mienie oraz zachować w tajemnicy informacje, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę;
- 5) przestrzegać tajemnicy określonej w odrębnych przepisach;
- 6) przestrzegać w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego.  
Art. 101. (uchylony)
Zakaz konkurencji

Art. 101 1 . § 1.  W zakresie  określonym  w odrębnej  umowie,  pracownik  nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani też świadczyć pracy  w ramach  stosunku  pracy  lub  na  innej  podstawie  na  rzecz  podmiotu prowadzącego taką działalność (zakaz konkurenc ji).  
§ 2. Pracodawca, który poniósł szkodę wskutek naruszenia przez pracownika zakazu  konkurencji  przewidzianego  w umowie,  może  dochodzić  od  pracownika wyrównania tej szkody na zasadach określonych w przepisach rozdziału I w dziale piątym.  
- Art. 101 2 . § 1. Przepis art. 101 1 § 1 stosuje się odpowiednio, gdy pracodawca i pracownik mający dostęp do szczególnie ważnych informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę, zawierają umowę o zakazie konkurencji po  ustaniu  stosunku  pracy.  W umowie  określa  się  także  okres  obowiązywania zakazu  konkurencji  oraz  wysokość  odszkodowania  należnego  pracownikowi  od pracodawcy, z zastrzeżeniem przepisów § 2 i 3.  
§ 2. Zakaz konkurencji, o którym mowa w § 1, przestaje obowiązywać przed upływem terminu, na jaki została zawarta umowa przewidziana w tym przepisie, w razie  ustania  przyczyn  uzasadniających  taki  zakaz  lub  niewywiązywania  się pracodawcy z obowiązku wypłaty odszkodowania.  
§ 3. Odszkodowanie, o którym mowa w § 1,  nie  może  być  niższe  od  25 % wynagrodzenia  otrzymanego  przez  pracownika  przed  ustaniem  stosunku  pracy przez okres odpowiadający okresowi obowiązywania zakazu konkurencji; odszkodowanie  może  być  wypłacane  w miesięczny ch  ratach.  W razie  sporu o odszkodowaniu orzeka sąd pracy.  
Art. 101 3 . Umowy, o których mowa  w art. 101 1 § 1 i w art. 101 2 § 1, wymagają pod rygorem nieważności formy pisemnej.  
Art. 101 4 . Przepisy rozdziału nie naruszają zakazu konkurencji przewidzianego w odrębnych przepisach.
Regulamin pracy

Art. 104. § 1.  Regulamin  pracy  ustala  organizację  i porządek  w procesie pracy oraz związane z tym prawa i obowiązki pracodawcy i pracowników.  
§  1 1 .  Pracodawca  zatrudniający  co  najmniej  50  pracowników  wprowadza regulamin pracy,  chyba  że  w  zakresie  przewidzianym  w  §  1  obowiązują postanowienia układu zbiorowego pracy.  
§ 2. Pracodawca zatrudniający mniej niż 50 pracowników może wprowadzić regulamin pracy,  chyba  że w  zakresie  przewidzianym  w  §  1  obowiązują postanowienia układu zbiorowego pracy.  
§ 3. Pracodawca zatrudniający co najmniej 20 i mniej niż 50 pracowników wprowadza regulamin pracy, jeżeli zakładowa organizacja związkowa wystąpi z wnioskiem  o  jego  wprowadzenie,  chyba  że  w  zakresie  przewidzianym  w  §  1 obowiązują postanowienia układu zbiorowego pracy.  
Art. 104 1 . § 1.  Regulamin pracy, określając prawa i obowiązki pracodawcy i pracowników  związane  z porządkiem  w zakładzie pracy, powinien ustalać w szczególności:  
- 1) organizację pracy, warunki przebywania na terenie zakładu pracy w czasie pracy i po jej zakończeniu, wyposażenie pracowników  w narzędzia i materiały, a także  w odzież i obuwie robocze oraz  w środki ochrony indywidualnej i higieny osobistej;
- 2) systemy  i rozkłady  czasu  pracy  oraz  przyjęte  okresy  rozliczeniowe  czasu pracy;
- 3) (uchylony)
- 4) porę nocną;
- 5) termin, miejsce, czas i częstotliwość wypłaty wynagrodzenia;
- 6) wykazy prac wzbronionych pracownikom młodocianym oraz kobietom;
- 7) rodzaje prac i wykaz stanowisk pracy dozwolonych pracownikom młodocianym w celu odbywania przygotowania zawodowego;
8. 7a) wykaz lekkich prac dozwolonych pracownikom młodocianym zatrudnionym w innym celu niż przygotowanie zawodowe;
- 8) obowiązki dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej, w tym także sposób informowania pracowników o ryzyku zawodowym, które wiąże się z wykonywaną pracą;
- 9) przyjęty  u danego  pracodawcy  sposób  potwierdzania  przez  pracowników przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy.  
- § 2. Regulamin pracy powinien zawierać  informacje  o karach  stosowanych zgodnie z art. 108 z tytułu odpowiedzialności porządkowej pracowników.
- Art. 104 2 . § 1. Regulamin pracy ustala pracodawca w uzgodnieniu z zakładową organizacją związkową.
- § 2. W razie nieuzgodnienia treści regulaminu pracy z zakładową organizacją związkową w ustalonym przez strony terminie, a także w przypadku, gdy u danego pracodawcy nie działa zakładowa organizacja związkowa, regulamin pracy ustala pracodawca.
- Art. 104 3 . § 1.  Regulamin pracy wchodzi w życie po upływie 2 tygodni od dnia  podania  go  do  wiadomości  pracowników,  w sposób  przyjęty  u danego pracodawcy.
- § 2. Pracodawca jest obowiązany zapoznać pracownika z treścią regulaminu pracy przed dopuszczeniem go do pracy.  
Art. 104 4 . (uchylony)
Nagrody i wyróżnienia

- Art. 105. Pracownikom, którzy przez wzorowe wypełnianie swoich obowiązków, przejawianie inicjatywy w pracy i podnoszenie jej wydajności oraz jakości  przyczyniają się  szczególnie  do  wykonywania zadań zakładu, mogą być przyznawane nagrody i wyróżnienia. Odpis zawiado mienia o przyznaniu nagrody lub wyróżnienia składa się do akt osobowych pracownika.  
Art. 106. (uchylony)  
Art. 107. (uchylony)
Odpowiedzialność pracownika za szkodę wyrządzoną pracodawcy

Art. 114. Pracownik, który wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania  obowiązków  pracowniczych  ze  swej  winy  wyrządził  pracodawcy szkodę, ponosi odpowiedzialność materialną według zasad określonych w przepisach niniejszego rozdziału.  
Art. 115. Pracownik ponosi odpowiedzialność za szkodę  w granicach rzeczywistej straty poniesionej przez pracodawcę i tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego wynikła szkoda.  
Art. 116. Pracodawca jest obowiązany wykazać okoliczności uzasadniające odpowiedzialność pracownika oraz wysokość powstałej szkody.  
Art. 117. § 1.  Pracownik  nie  ponosi  odpowiedzialności  za  szkodę  w takim zakresie, w jakim pracodawca lub inna osoba przyczyniły się do jej powstania albo zwiększenia.  
§ 2. Pracownik  nie  ponosi  ryzyka  związanego  z działalnością  pracodawcy, a w szczególności  nie  odpowiada  za  szkodę  wynikłą  w związku  z działaniem w granicach dopuszczalnego ryzyka.  
§ 3. (uchylony)  
Art. 118. W razie wyrządzenia szkody przez kilku pracowników każdy z nich ponosi odpowiedzialność za część szkody stosownie do przyczynienia się do niej i stopnia winy. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie stopnia winy i przyczynienia się poszczególnych pracowników do powstania szkody, odpowiadają oni w częściach równych.  
Art. 119. Odszkodowanie ustala się  w wysokości wyrządzonej szkody, jednak  nie  może  ono  przewyższać  kwoty  trzymiesięcznego  wynagrodzenia przysługującego pracownikowi w dniu wyrządzenia szkody.  
Art. 120. § 1.  W razie  wyrządzenia  przez  pracownika  przy  wykonywaniu przez niego obowiązków pracowniczych szkody osobie trzeciej, zobowiązany do naprawienia szkody jest wyłącznie pracodawca.  
§ 2. Wobec pracodawcy, który naprawił szkodę wyrządzoną osobie trzeciej, pracownik ponosi odpowiedzialność przewidzianą  w przepisach niniejszego rozdziału.  
Art. 121. § 1.  Jeżeli  naprawienie  szkody  następuje  na  podstawie  ugody pomiędzy  pracodawcą  i pracownikiem,  wysokość  odszkodowania  może  być obniżona, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności stopnia winy pracownika i jego stosunku do obowiązków pracowniczych.  
§ 2. Przy uwzględnieniu okoliczności wymienionych w § 1 wysokość odszkodowania  może  być  także  obniżona  przez  sąd  pracy;  dotyczy  to  również przypadku, gdy naprawienie szkody następuje na podstawie ugody sądowej.  
- Art. 121 1 . § 1. W razie niewykonania ugody przez pracownika, podlega ona wykonaniu w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, po nadaniu jej klauzuli wykonalności przez sąd pracy.
- § 2. Sąd pracy odmówi nadania klauzuli wykonalności ugodzie, jeżeli ustali, że jest ona sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego.
- Art. 122. Jeżeli pracownik umyślnie wyrządził szkodę, jest obowiązany do jej naprawienia w pełnej wysokości.  
Art. 123. (uchylony)
Odpowiedzialność za mienie powierzone pracownikowi

- Art. 124. § 1.  Pracownik, któremu powierzono z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się:
- 1) pieniądze, papiery wartościowe lub kosztowności,
- 2) narzędzia  i instrumenty  lub  podobne  przedmioty,  a także  środki  ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze,  
odpowiada w pełnej wysokości za szkodę powstałą w tym mieniu.  
§ 2. Pracownik odpowiada w pełnej wysokości również za szkodę w mieniu innym niż wymienione w § 1,  powierzonym  mu  z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się.  
§ 3. Od odpowiedzialności określonej w § 1 i 2 pracownik może się uwolnić, jeżeli wykaże, że szkoda powstała z przyczyn od niego niezależnych, a w szczególności wskutek niezapewnienia przez pracodawcę warunków umożliwiających zabezpieczenie powierzonego mienia.  
- Art. 125. § 1. Na zasadach określonych w art. 124 pracownicy mogą przyjąć wspólną odpowiedzialność materialną za mienie powierzone im łącznie z obowiązkiem wyliczenia się. Podstawą łącznego powierzenia mienia jest umowa o współodpowiedzialności materialnej, zawarta przez pracowników z pracodawcą na piśmie pod rygorem nieważności.  
§ 2. Pracownicy ponoszący wspólną odpowiedzialność materialną odpowiadają w częściach określonych w umowie. Jednakże w razie ustalenia, że szkoda w całości lub w części została spowodowana przez niektórych  
pracowników,  za  całość  szkody  lub  za  stosowną  jej  część  odpowiadają  tylko sprawcy szkody.  
Art. 126. § 1. Rada  Ministrów  określi  w drodze rozporządzenia zakres i szczegółowe zasady stosowania przepisów art. 125 oraz tryb łącznego powierzania mienia.  
§ 2. Rada  Ministrów,  w drodze rozporządzenia, może  określić  warunki odpowiedzialności za szkodę w mieniu, o którym mowa w art. 124 § 2 i w art. 125:  
- 1) w ograniczonej wysokości, ustalonej tym rozporządzeniem;
- 2) na zasadach przewidzianych w art. 114 -116 i 118.  
Art. 127. Do odpowiedzialności określonej w art. 124 -126 stosuje się odpowiednio przepisy art. 117, 121, 121 1 i 122.
Przepisy ogólne

Art. 128. § 1. Czasem  pracy  jest czas,  w którym  pracownik  pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy.  
§ 2. Ilekroć w przepisach działu jest mowa o:  
- 1) pracy  zmianowej -należy  przez  to  rozumieć  wykonywanie  pracy  według ustalonego rozkładu czasu pracy przewidującego zmianę pory wykonywania pracy  przez  poszczególnych  pracowników  po  upływie  określonej  liczby godzin, dni lub tygodni;
- 2) pracownikach  zarządzających  w imieniu  pracodawcy  zakładem  pracy  należy przez to rozumieć pracowników kierujących jednoosobowo zakładem pracy i ich zastępców lub pracowników wchodzących w skład kolegialnego organu zarządzającego zakładem pracy oraz głównych księgowych.  
§ 3. Do celów rozliczania czasu pracy pracownika:  
- 1) przez dobę należy rozumieć 24 kolejne godziny, poczynając od godziny, w której pracownik rozpoczyna pracę zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy;  
- 2) przez tydzień należy rozumieć 7 kolejnych dni kalendarzowych, poczynając od pierwszego dnia okresu rozliczeniowego.