joost schouppe (2020-12-24 10:16:25+00:00): 
Dag Wilfried,
Het gaat er niet om dat we per sé wisselvallige paadjes, voormalige wegen of wildpaden -willen- hebben in onze databank. Heel vaak evolueren deze paden tussen bestaan en niet-bestaan. Als je ze helemaal delete, dan verdwijnt die geschiedenis en is het moeilijker de historiek van een pad te vatten. Als je ze helemaal delete, dan gaat een argeloze mapper ze misschien opnieuw toevoegen. Als je ze gewoon delete, dan ga je vaak aan een van de absolute fundamenten van OpenStreetMap voorbij: de "on the ground rule". Wat je op terrein kunt waarnemen heeft bij ons de absolute voorrang. Dat is de enige manier om in een wereldwijd kaartenproject samen te kunnen werken. Je schiet hier ook een beetje op de pianist. Je spreekt nu met de mensen die de data verzamelen - vanuit het oogpunt "maak een zo correct mogelijk beeld van hoe de wereld er werkelijk uitziet". Wij zeggen "hier is een pad dat je niet mag gebruiken" omdat we zouden liegen moesten we zeggen "hier is geen pad". 
Ik zeg ook niet dat al die paadjes aan de kaart moeten -toegevoegd- worden, maar eerder dat ze niet zonder meer verwijderd mogen worden. We krijgen meer en meer te maken met allerlei mensen die vanuit hun eigen belang vinden dat een pad niet mag bestaan. Daarom houden we dit soort massale verwijderingen in de gaten - bijvoorbeeld omdat eigenaars paden gaan deleten die dan misschien wel op privé domein liggen, maar waar ondertussen een "right of way" is ontstaan. We gaan dan doorgaans in eerste instantie de objecten terugtoveren, eventueel aangeven als "niet meer bestaand pad" of "niet toegankelijk pad". Op die manier heeft iemand die de lokale wettelijke toestand beter kent alles in handen om dit verder te analyseren.

Dat neemt natuurlijk niet alle discussie weg: je kan over datamodellen discussiëren. Is een pad nu echt verdwenen? Wanneer is een "wildpad" echt een pad? 
Hierover willen wij met alle plezier met bosbeheerders in gesprek gaan. Met ANB heb ik dat al geprobeerd, maar nog niet echt reactie gekregen. Met Natuurpunt hebben we productieve contacten. Maar dan wel op basis van diepgaande gesprekken en pogingen om elkaar te verstaan.
Mij lijkt het bijvoorbeeld zeker doenbaar om samen iets op te zetten dat waarschuwt als er nieuwe paden ingetekend worden in gebieden waar dit door beheerders niet toegelaten wordt. Dat vraagt wel wat denkwerk.

Opnieuw: je spreekt nu met de mensen die de data verzamelenbieden we open aan; het zijn de ontwikkelaars van kaarten en software die hier vervolgens nuttige producten mee moeten maken. Velen van ons delen je bezorgdheden. We gaan dan ook nu al zelf ook in gesprek met die ontwikkelaars! Voor routering is dit meestal al OK, maar ook op basiskaarten moet duidelijker zijn welke paden je wel en niet mag gebruiken. Bijvoorbeeld RouteYou heeft dat nu mooi in orde op een van zijn basiskaarten. Ook op de kaarten die in osm.org staan (en die door vrijwilligers binnen de wereldwijde community gemaakt worden) is er zeker nog verbetering mogelijk. Maar daar zitten we met het probleem dat dit niet overal even prioritair is. Mij lijkt het alleszins logisch dat algemene basiskaarten "onbruikbare" paden hoogstens subtiel tonen, en dat gespecialiseerde kaarten toegangsrechten in groot detail tonen, zie bijvoorbeeld [de wanderreitkarte](https://www.wanderreitkarte.de/index.php?lon=4.2937&lat=50.7041&zoom=15) voor ruiters.