คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 834/2472หลักกฎหมาย: ปล้นฆ่าเจ้าทรัพย์เพื่อปกปิดการกระทำผิด วิธีพิจารณาอาญา ผู้ร้ายสมคบกันไปล้นทรัพย์ คนหนึ่งฆ่าเจ้าทรัพย์ตายในขณะนั้นคนที่มิได้ร่วมคิดในการฆ่าเจ้าทรัพย์มีผิดตาม ม.301 ตอน 3ได้ความว่า จ.นำผ้าต่างๆ ไปขายที่บ้าน บ.พอเวลาจวนพลบ น.พ.ช.จำเลยกับพวกที่ยังจับไม่ได้ต่างก็มาที่เรือน บ.ถามซื้อผ้า แต่ไม่ตกลงกัน น.พูดกับ ย.ต. พวกของตนให้จัดการเอา จ.ไปส่งนายร้อย ย.ต.ก็ช่วยกันฉุด จ.ๆ ไม่ยอมไปก็ต้องร้องเอะอะให้คนช่วย ส่วน น.พ.ช.กับพวกลงไปคอยอยู่ที่เชิงบันได น.พูดขึ้นว่าอย่าเอาไว้เลย ร้องดังนักเดี๋ยวจะเกิดเหตุ แล้ว น.ก็เอาปืนยิง จ.ตาย ต.จึงหยิบห่อผ้าของ จ.โยนให้ ช.แล้วจำเลยกับพวกก็พากันหนีไป ศาลเดิมตัดสินว่า น.มีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๖ ให้ประหารชีวิต ส่วน พ.ช.ด.ให้ปล่อยตัวไป ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตามศาลเดิมในข้อที่ลงโทษ น.และปล่อยตัว ด.แต่ส่วน พ.ช.นั้นฟังว่าเป็นผู้ร้ายปล้นด้วยมีผิดตาม ม.๓๐๑ ตอน ๓ ให้จำคุกตลอดชีวิต โจทก์และจำเลยที่ต้องโทษฎีกา โจทก์คัดค้านว่า พ.ช.ควรมีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๕-๖ อีกด้วย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยสมคบมาเพื่อแย่งทรัพย์ของ จ.และ พ.ช.ช่วยลากศพ จ.ไปทิ้งเท่านั้น ไม่ปรากฎว่าได้ร่วมคิดในการฆ่า จ.มาแต่แรก จึงมีผิดเพียง ม.๓๐๑ ตอน ๓ และ น.ก็มีผิดตาม ม.๓๐๑ อีกบทหนึ่งด้วย แต่ น.ต้องรับโทษหนักอยู่แล้ว จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 834/2472อัยยการพิษณุโลกโจทก์นายนา นายพัด นายเชื่อม นายดับจำเลย ป.อ. ม. 250 ป.วิ.อ. ปล้นฆ่าเจ้าทรัพย์เพื่อปกปิดการกระทำผิด วิธีพิจารณาอาญา ผู้ร้ายสมคบกันไปล้นทรัพย์ คนหนึ่งฆ่าเจ้าทรัพย์ตายในขณะนั้นคนที่มิได้ร่วมคิดในการฆ่าเจ้าทรัพย์มีผิดตาม ม.301 ตอน 3ได้ความว่า จ.นำผ้าต่างๆ ไปขายที่บ้าน บ.พอเวลาจวนพลบ น.พ.ช.จำเลยกับพวกที่ยังจับไม่ได้ต่างก็มาที่เรือน บ.ถามซื้อผ้า แต่ไม่ตกลงกัน น.พูดกับ ย.ต. พวกของตนให้จัดการเอา จ.ไปส่งนายร้อย ย.ต.ก็ช่วยกันฉุด จ.ๆ ไม่ยอมไปก็ต้องร้องเอะอะให้คนช่วย ส่วน น.พ.ช.กับพวกลงไปคอยอยู่ที่เชิงบันได น.พูดขึ้นว่าอย่าเอาไว้เลย ร้องดังนักเดี๋ยวจะเกิดเหตุ แล้ว น.ก็เอาปืนยิง จ.ตาย ต.จึงหยิบห่อผ้าของ จ.โยนให้ ช.แล้วจำเลยกับพวกก็พากันหนีไป ศาลเดิมตัดสินว่า น.มีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๖ ให้ประหารชีวิต ส่วน พ.ช.ด.ให้ปล่อยตัวไป ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตามศาลเดิมในข้อที่ลงโทษ น.และปล่อยตัว ด.แต่ส่วน พ.ช.นั้นฟังว่าเป็นผู้ร้ายปล้นด้วยมีผิดตาม ม.๓๐๑ ตอน ๓ ให้จำคุกตลอดชีวิต โจทก์และจำเลยที่ต้องโทษฎีกา โจทก์คัดค้านว่า พ.ช.ควรมีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๕-๖ อีกด้วย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยสมคบมาเพื่อแย่งทรัพย์ของ จ.และ พ.ช.ช่วยลากศพ จ.ไปทิ้งเท่านั้น ไม่ปรากฎว่าได้ร่วมคิดในการฆ่า จ.มาแต่แรก จึงมีผิดเพียง ม.๓๐๑ ตอน ๓ และ น.ก็มีผิดตาม ม.๓๐๑ อีกบทหนึ่งด้วย แต่ น.ต้องรับโทษหนักอยู่แล้ว จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(พิพาก-พรหม-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า จ.นำผ้าต่างๆ ไปขายที่บ้าน บ.พอเวลาจวนพลบ น.พ.ช.จำเลยกับพวกที่ยังจับไม่ได้ต่างก็มาที่เรือน บ.ถามซื้อผ้า แต่ไม่ตกลงกัน น.พูดกับ ย.ต. พวกของตนให้จัดการเอา จ.ไปส่งนายร้อย ย.ต.ก็ช่วยกันฉุด จ.ๆ ไม่ยอมไปก็ต้องร้องเอะอะให้คนช่วย ส่วน น.พ.ช.กับพวกลงไปคอยอยู่ที่เชิงบันได น.พูดขึ้นว่าอย่าเอาไว้เลย ร้องดังนักเดี๋ยวจะเกิดเหตุ แล้ว น.ก็เอาปืนยิง จ.ตาย ต.จึงหยิบห่อผ้าของ จ.โยนให้ ช.แล้วจำเลยกับพวกก็พากันหนีไป ศาลเดิมตัดสินว่า น.มีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๖ ให้ประหารชีวิต ส่วน พ.ช.ด.ให้ปล่อยตัวไป ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตามศาลเดิมในข้อที่ลงโทษ น.และปล่อยตัว ด.แต่ส่วน พ.ช.นั้นฟังว่าเป็นผู้ร้ายปล้นด้วยมีผิดตาม ม.๓๐๑ ตอน ๓ ให้จำคุกตลอดชีวิต โจทก์และจำเลยที่ต้องโทษฎีกา โจทก์คัดค้านว่า พ.ช.ควรมีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๕-๖ อีกด้วย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยสมคบมาเพื่อแย่งทรัพย์ของ จ.และ พ.ช.ช่วยลากศพ จ.ไปทิ้งเท่านั้น ไม่ปรากฎว่าได้ร่วมคิดในการฆ่า จ.มาแต่แรก จึงมีผิดเพียง ม.๓๐๑ ตอน ๓ และ น.ก็มีผิดตาม ม.๓๐๑ อีกบทหนึ่งด้วย แต่ น.ต้องรับโทษหนักอยู่แล้ว จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 834/2472อัยยการพิษณุโลกโจทก์นายนา นายพัด นายเชื่อม นายดับจำเลย ป.อ. ม. 250 ป.วิ.อ. ปล้นฆ่าเจ้าทรัพย์เพื่อปกปิดการกระทำผิด วิธีพิจารณาอาญา ผู้ร้ายสมคบกันไปล้นทรัพย์ คนหนึ่งฆ่าเจ้าทรัพย์ตายในขณะนั้นคนที่มิได้ร่วมคิดในการฆ่าเจ้าทรัพย์มีผิดตาม ม.301 ตอน 3ได้ความว่า จ.นำผ้าต่างๆ ไปขายที่บ้าน บ.พอเวลาจวนพลบ น.พ.ช.จำเลยกับพวกที่ยังจับไม่ได้ต่างก็มาที่เรือน บ.ถามซื้อผ้า แต่ไม่ตกลงกัน น.พูดกับ ย.ต. พวกของตนให้จัดการเอา จ.ไปส่งนายร้อย ย.ต.ก็ช่วยกันฉุด จ.ๆ ไม่ยอมไปก็ต้องร้องเอะอะให้คนช่วย ส่วน น.พ.ช.กับพวกลงไปคอยอยู่ที่เชิงบันได น.พูดขึ้นว่าอย่าเอาไว้เลย ร้องดังนักเดี๋ยวจะเกิดเหตุ แล้ว น.ก็เอาปืนยิง จ.ตาย ต.จึงหยิบห่อผ้าของ จ.โยนให้ ช.แล้วจำเลยกับพวกก็พากันหนีไป ศาลเดิมตัดสินว่า น.มีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๖ ให้ประหารชีวิต ส่วน พ.ช.ด.ให้ปล่อยตัวไป ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตามศาลเดิมในข้อที่ลงโทษ น.และปล่อยตัว ด.แต่ส่วน พ.ช.นั้นฟังว่าเป็นผู้ร้ายปล้นด้วยมีผิดตาม ม.๓๐๑ ตอน ๓ ให้จำคุกตลอดชีวิต โจทก์และจำเลยที่ต้องโทษฎีกา โจทก์คัดค้านว่า พ.ช.ควรมีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๕-๖ อีกด้วย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยสมคบมาเพื่อแย่งทรัพย์ของ จ.และ พ.ช.ช่วยลากศพ จ.ไปทิ้งเท่านั้น ไม่ปรากฎว่าได้ร่วมคิดในการฆ่า จ.มาแต่แรก จึงมีผิดเพียง ม.๓๐๑ ตอน ๓ และ น.ก็มีผิดตาม ม.๓๐๑ อีกบทหนึ่งด้วย แต่ น.ต้องรับโทษหนักอยู่แล้ว จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(พิพาก-พรหม-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ