พระราชบัญญัติว่าด้วยลักษณะฐานะของวัดบาทหลวงโรมันคาธอลิกในกรุงสยามตามกฎหมาย (รัตนโกสินทร์ศก 128)พระราชบัญญัติ ว่าด้วยลักษณ ฐานะ ของวัดบาดหลวง โรมันคาทอลิกในกรุงสยาม ตามกฎหมายมีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ สั่งว่าด้วยโปรวิการิโอ อาปอสตอลิโก ผู้บัญชาการมิซซังโรมันคาทอลิกในวิการิอาโต อาปอสตอลิโก แห่งกรุงเทพฯ ได้กราบบังคมทูลพระกรุณาว่า มิซซังโรมันคาทอลิกได้พยายามกระทำการมาแล้วแต่ปางก่อน และยังกระทำอยู่สืบไป เพื่อจะให้ประชาชนมีความดีและเจริญยิ่งขึ้นและว่ามีความยากลำบากเกิดขึ้นในการที่ดินของมิซซังที่กล่าวแล้วนั้น อีกประการหนึ่งตามความในข้อ ๓ ของหนังสือสัญญาทางพระราชไมตรี การค้าขายและการเดินเรือ ซึ่งได้ทำไว้ในระหว่างกรุงสยามกับกรุงฝรั่งเศส ลงวัน ๖ ๙ ค่ำ ปีมะโรงอัฐศก จุลศักราช ๑๒๑๘ ตรงกับวันที่ ๑๕ สิงหาคม คริสต์ศักราช ๑๘๕๖ นั้น มีความว่าบาทหลวงฝรั่งเศสจะสร้างวัดตึกและเรือนโรงอยู่ก็ดี ปลูกโรงสอนหนังสือเด็ก ๆ ก็ดี โรงรักษาคนไข้ก็ดี ในประเทศสยามก็ทำได้ แต่ต้องประพฤติตามกฎหมายไทย ประการหนึ่งยังไม่ได้ทำข้อบังคับ สำหรับการที่จะทำตามสัญญาที่กล่าวมานี้ และเป็นการสมควรที่จะมีข้อบังคับลงไว้เพื่อให้บาทหลวงโรมันคาทอลิกในกรุงสยามได้รับหนังสือสำหรับที่ดินซึ่งจะถือไว้ใช้เป็นประโยชน์ของวัดนั้น ประการหนึ่ง โปรวิการิโอ อาปอสตอลิโก ได้กราบบังคมทูลพระกรุณาว่า เพราะเหตุด้วยทุนที่จะใช้ในการสอนศาสนาไม่มีพอ รัฐบาลฝ่ายสยามจึงได้อนุญาตให้ทำการเพาะปลูกในที่ดินต่าง ๆ ในพระราชอาณาจักร เพื่อให้ได้รับประโยชน์มาใช้ในการวัดนั้นและว่ามิซซังโรมันคาทอลิกขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้มีอำนาจถือที่ดินเช่นว่ามานี้ได้บริบูรณ์ตามกฎหมายในพระราชอาณาจักรนี้ ประการหนึ่ง โปรวิการิโอ อาปอสตอลิโก ขอพระราชทานพระมหากรุณาและพระบรมราชานุเคราะห์ เพื่อให้มิซซังมีอำนาจถือที่ดินที่เป็นส่วนทำประโยชน์ให้แก่มิซซังตามแต่ที่จะได้มาโดยซื้อหรือโดยให้ปันกันตามกฎหมายฝ่ายสยาม อีกประการหนึ่ง การที่จะอนุญาตให้มีอำนาจถือที่ดินนี้ เป็นการจำเป็นที่ต้องกำหนดลงไว้ในกฎหมายฝ่ายสยามว่า ลักษณะฐานะของวัดบาทหลวงโรมันคาทอลิกเป็นอย่างไรด้วย เพราะเหตุทั้งหลายเหล่านี้ และเพราะเหตุที่โปรวิการิโอ อาปอสตอลิโกได้เขียนหนังสือรับแทนมิซซังคาทอลิกในวิการิอาโต อาปอสตอลิโก แห่งกรุงเทพฯ ว่า ทั้งผู้บัญชาการมิซซังนี้และผู้ที่จะสืบต่อไปในภายหน้า จะถือและทำตามข้อความทั้งปวงในพระราชบัญญัตินี้แล้ว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัตินี้ไว้ มีข้อความดังต่อไปนี้มาตรา 1 หมวดที่ ๑ ว่าด้วยข้อความทั่วไปมาตรา 1 ข้อ ๑ คณะโรมันคาทอลิก ในกรุงสยามนี้ไม่เลือกว่ามิซซังและบาทหลวงจะเป็นคนชาติภาษาใด ๆ ได้รับอนุญาตตามกฎหมายฝ่ายสยาม ให้เป็นบริษัทอันหนึ่งเฉพาะวิการิโอ อาปอสตอลิโกแห่งหนึ่ง เพื่อให้มีอำนาจถือที่ดินสำหรับประโยชน์มิซซัง ตามข้อความที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัตินี้มาตรา 2 ข้อ ๒ วิการิอาโต อาปอสตอลิโกนั้น ต่อไปในภายหลังเรียกว่า บิสชอปริก หรือมิซซัง วิการิโอ อาปอสตอลิโก ที่โป๊ปได้แต่งตั้งมาให้เป็นผู้ใหญ่ผู้หนึ่งในบิสชอปริก แห่งหนึ่ง และถ้าไม่มีตัวอยู่ผู้บัญชาการในมิซซังนั้นเป็นผู้แทนบริษัทของบิสชอปริก หรือมิซซังเหมือนอย่างบริษัทที่บุคคลรวมกันทำการได้อันหนึ่งมาตรา 2 ในสถานวัดบาทหลวงนั้น บาทหลวงที่รักษาที่นั้นทำการเป็นผู้แทนของมิซซัง อยู่ในบังคับบัญชาของบิสชอปหรือวิการิโอ อาปอสตอลิโก ซึ่งมีอำนาจใหญ่กว่ากัน ที่ตั้งสอนศาสนาทั้งหลาย ซึ่งไม่ได้ขึ้นอยู่ในสถานวัดบาทหลวงแห่งใด ๆ แล้ว มีโปรกุราตอร์มาตรา 2 ของมิซซังเป็นผู้แทนทำการอยู่ในบังคับบัญชาผู้มีอำนาจใหญ่กว่าอันเดียวกันนั้นมาตรา 3 ข้อ ๓ ในภายหน้าห้ามไม่ให้บาทหลวงโรมันคาทอลิกผู้ซึ่งยังอยู่ในมิซซัง ถือที่ดินในชื่อของตนเองได้มาตรา 4 ข้อ ๔ ที่ดินของมิซซังนั้น อยู่ในกฎหมายฝ่ายสยามและอยู่ในบังคับและอำนาจศาลฝ่ายสยามมาตรา 5 ข้อ ๕ ตั้งแต่นี้สืบไป ให้มิซซังถือที่ดินเป็นของมิซซังเองได้ตามความที่กล่าวไว้ในพระราชบัญญัตินี้ แต่จะถือที่ดินแทนผู้อื่นไม่ได้ มิซซังจะร้องว่าเป็นเจ้าของที่ดินหรือว่ามีประโยชน์ในที่ดินได้แต่ในชื่อของมิซซังเอง หรือในชื่อของสถานวัดบาทหลวง หรือสถานพักสอนศาสนา หรือที่ตั้งการสอนศาสนาโรมันคาทอลิกมาตรา 6 ข้อ ๖ ที่ดินของมิซซังนั้น ให้แบ่งเป็นสองอย่างตามที่ใช้การในที่ดินนั้น ๆ อย่างที่ ๑ นั้น คือที่ดินที่ใช้เป็นวัดโรงเรือนตึกรามวัดบาทหลวง อย่างที่ ๒ นั้น คือที่ดินเพื่อทำประโยชน์ให้แก่มิซซังมาตรา 2 หมวดที่ ๒ ว่าด้วยวัดและโรงเรือนตึกรามของบาทหลวงมาตรา 7 ข้อ ๗ ตามความในข้อ ๓ แห่งหนังสือสัญญาลงวัน ๖ ๙ ค่ำ ปีมะโรงอัฐศก จุลศักราช ๑๒๑๘ ตรงกับวันที่ ๑๕ สิงหาคม คริสต์ศักราช ๑๘๕๖ ในระหว่างกรุงสยามกับฝรั่งเศสนั้น มีความว่า บาทหลวงจะไปเที่ยวสอนศาสนาในประเทศสยามก็ได้ จะสร้างวัดตึกและเรือนโรงอยู่ก็ดี ปลูกโรงสอนหนังสือเด็ก ๆ ก็ดี โรงรักษาคนไข้ก็ดีมาตรา 7 ในประเทศสยามก็ทำได้ แต่ต้องประพฤติตามกฎหมายไทยมาตรา 8 ข้อ ๘ สถานวัดบาทหลวงนั้นเป็นที่ตั้งอยู่ประจำแห่งหนึ่ง ซึ่งรัฐบาลอนุญาตแล้ว มีที่เหล่านี้รวมอยู่ด้วยในจังหวัดนั้น คือ ที่วัดที่ป่าช้าที่อยู่ของบาทหลวง และมักมีที่โรงเรียนเด็กผู้ชาย โรงเรียนเด็กผู้หญิง โรงเลี้ยงเด็ก โรงเรียนศาสนา และโรงพยาบาล สถานพักสอนศาสนานั้น มีที่เหล่านี้รวมอยู่ด้วย คือ โรงสวดมาตรา 8 ที่พักของบาทหลวงเวลาไปตรวจสถานพัก และมักมีโรงเรียนศาสนาหรือโรงทำการกุศลอย่างอื่น ๆ แบบบัญชีที่ ๑ ซึ่งติดท้ายพระราชบัญญัตินี้ มีรายชื่อสถานวัดบาทหลวง และสถานพักสอนศาสนา ตามที่ได้ตั้งอยู่ในเวลาปัจจุบันนี้ อยู่ในบังคับของวิการิอาโต อาปอสตอลิโก แห่งกรุงเทพฯมาตรา 9 ข้อ ๙ ให้มิซซังจัดการตามที่จำเป็นจะต้องจัดให้สถานวัดบาทหลวง หรือสถานพักและที่ตั้งสอนศาสนานั้น มีเขตกำหนดให้ชัดเจนเป็นแผนกหนึ่งต่างหากจากที่ดินที่ติดต่อกัน อันเป็นที่กระทำประโยชน์ให้แก่วัด หรือเป็นที่อยู่ของคนเข้ารีดคริสตังมาตรา 10 ข้อ ๑๐ มิซซังจะหาที่ดินแห่งใด ๆ เพื่อใช้การตั้งสถานวัดบาทหลวง หรือสถานพักสอนศาสนาขึ้นใหม่ มีขนาดที่ดินตามที่ต้องการใช้เฉพาะเพื่อประโยชน์ที่กล่าวนี้ ก็ทำได้ตามปรารถนา แต่ว่าเมื่อมิซซังประสงค์จะตั้งสถานวัดบาทหลวง ขึ้นใหม่ในเมืองซึ่งยังไม่ได้มีอำนาจที่จะถือที่ดิน สำหรับทำประโยชน์ให้แก่มิซซังนั้นแล้วมาตรา 10 ก่อนที่จะตั้งสถานวัดบาทหลวงขึ้นนั้น ให้ทำเรื่องราวฉบับ ๑ ร้องขอต่อรัฐบาล ชี้แจงข้อความตามประสงค์ที่จะตั้งสถานนั้น การที่จะอนุญาตให้ตั้งสถานวัดบาทหลวงเช่นนี้ อย่าให้งดไว้โดยไม่มีเหตุอันสมควรที่จะงด และให้เสนาบดีเจ้ากระทรวงในท้องที่นั้นตอบคำร้องของมิซซังเป็นเด็ดขาดภายในกำหนดสี่เดือนมาตรา 10 การที่จะตั้งสถานพักสอนศาสนานั้น ไม่จำเป็นต้องขอให้รัฐบาลอนุญาตก่อน ก็ตั้งได้ แต่ว่าเพียงแต่ตั้งสถานพักสอนศาสนาแล้ว ไม่มีอำนาจที่จะถือที่ดินสำหรับทำประโยชน์ให้แก่วัดนั้นได้ ภายในเมืองที่ยังไม่มีสถานวัดบาทหลวงอยู่มาตรา 11 ข้อ ๑๑ บาทหลวง ผู้รักษาสถานวัดบาทหลวง หรือสถานพักสอนศาสนานั้น เป็นผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ปกป้องครอบครอง ที่ซึ่งอยู่ภายในเขตสถาน ดังได้กำหนดไว้แล้วในข้อ ๘ เพราะเหตุฉะนี้ ถ้ามีคดีเกิดขึ้นในสถานที่เหล่านี้แล้ว เจ้าพนักงานทั้งหลายซึ่งมีหน้าที่จะเข้าไปตรวจดูการในสถานที่นั้น ๆ จะต้องบอกแก่บาทหลวงก่อนมาตรา 11 หรือถ้าบาทหลวงไม่อยู่ก็ให้บอกแก่ผู้แทนบาทหลวงในที่นั้นมาตรา 3 หมวดที่ ๓ ว่าด้วยที่ดินซึ่งสำหรับทำประโยชน์ให้แก่มิซซังมาตรา 12 ข้อ ๑๒ นอกจากที่ดินสำหรับใช้การวัด หรือการกุศลดังได้กำหนดไว้ในข้อ ๘ นั้นแล้ว ให้มิซซังมีอำนาจที่จะถือที่ดินเป็นที่สำหรับทำประโยชน์ให้แก่มิซซัง ภายในเขตของเมืองใดเมืองหนึ่ง ซึ่งมีสถานวัดบาทหลวงตั้งอยู่แห่งหนึ่งแล้ว (เมืองที่ว่านั้น คือเขตแขวงที่แบ่งการปกครองเป็นชั้นรองจากมณฑล)มาตรา 12 แต่การที่จะตั้งสถานวัดบาทหลวงขึ้นใหม่ในภายหน้านั้นจะต้องทำตามความที่กล่าวไว้ในข้อ ๑๐ จึงจะตั้งขึ้นได้มาตรา 13 ข้อ ๑๓ จำนวนที่ดินซึ่งมิซซังจะมีได้ ในจำพวกที่ดินสำหรับทำประโยชน์ให้มิซซังนี้ ให้มีกำหนดไม่เกินกว่าเมืองละสามพันไร่ ไม่ว่าสถานวัดบาทหลวงที่ตั้งอยู่ในเมืองนั้นมีอยู่กี่แห่ง และที่ดินอย่างนี้ไม่ให้คิดจำนวนเนื้อที่ซึ่งตั้งสถานวัดบาทหลวง หรือสถานพักสอนศาสนานั้นเข้ามารวมด้วยมาตรา 14 ข้อ ๑๔ แบบบัญชีที่ ๒ ซึ่งติดท้ายพระราชบัญญัตินี้ มีรายชื่อเมืองทั้งหลาย ซึ่งวิการิอาโตแห่งกรุงเทพฯ มีอำนาจถือที่ดินสำหรับทำประโยชน์ให้แก่มิซซังได้ในเวลาปัจจุบันนี้ ด้วยเหตุที่มีพิเศษเฉพาะแก่ท้องที่เหล่านั้น ให้เลื่อนกำหนดจำนวนเนื้อที่ขึ้นไปเป็นหมื่นสี่พันไร่ ในเมืองชลบุรีหมื่นสามพันไร่มาตรา 14 ในเมืองราชบุรีและเก้าพันไร่ในเมืองฉะเชิงเทรา แต่ให้เข้าใจว่าจำนวนที่ดิน ซึ่งถือไว้ได้เกินกว่ากำหนดตามอัตราเมืองละสามพันไร่ ให้เป็นการยกเว้นอยู่ในสามเมืองนั้น จะต้องไปคิดหักจากจำนวนรวมกันทั้งหมด ที่อนุญาตให้ถือได้ในเมืองอื่น ๆ ซึ่งมีชื่ออยู่ในบัญชีที่กล่าวมาแล้ว เพื่อว่าเมื่อคิดเฉลี่ยถัวกันลงแล้วมาตรา 14 คงไม่ให้เกินกว่าเมืองละสามพันไร่ และตามอย่างที่เคยเป็นมาแต่ก่อนแล้ว ห้ามมิให้มิซซังถือเอาที่ดินภายในกำแพงพระนครกรุงเทพฯ เว้นไว้แต่รัฐบาลจะมอบอำนาจให้ถือจึงจะถือได้มาตรา 15 ข้อ ๑๕ ถ้ามิซซังเลิกถอนไม่ตั้งสถานวัดบาทหลวง ในเมืองหนึ่งเมืองใดแล้ว ให้มีกำหนดเวลาอนุญาตให้มิซซังจำหน่ายที่ดินซึ่งมีอยู่ในเมืองนั้นได้ปีหนึ่งมาตรา 16 ข้อ ๑๖ การที่มิซซังได้ที่ดินมา หรือการรักษาที่ดินนั้นผิดต่อข้อความที่กล่าวไว้ในข้อ ๑๒ ข้อ ๑๓ ข้อ ๑๔ และข้อ ๑๕ แห่งพระราชบัญญัตินี้แล้ว ให้นับว่าเป็นใช้ไม่ได้ หรือเป็นเหมือนไม่มีอำนาจในที่นั้นเลย ถ้ารัฐบาลขอให้ศาลที่มีอำนาจบังคับคดีนี้พิพากษาในข้อนี้แล้วเมื่อใดมาตรา 16 ก็ให้ศาลตัดสินได้ตามความข้อนี้เมื่อนั้น แล้วและให้ศาลจัดการขายทอดตลาดที่ดินนั้นด้วย เมื่อขายและได้เงินมาหักใช้ค่าธรรมเนียม และค่าใช้สอยในการนั้นเสร็จแล้ว เงินเหลือเท่าใดให้คืนให้แก่มิซซังเท่านั้นมาตรา 4 หมวดที่ ๔ ว่าด้วยการที่ทำให้สำเร็จตามพระราชบัญญัตินี้มาตรา 17 ข้อ ๑๗ การที่จำเป็นจะต้องทำให้สำเร็จโดยเร็ว ที่จะทำได้นั้นคือ เมื่อมิซซังร้องขอแล้ว ให้เจ้าพนักงานออกหนังสือสำหรับที่หรือโฉนดที่ดินที่มิซซังถืออยู่ในเวลานี้ ในชื่อของมิซซังหรือในชื่อของผู้อื่นถือไว้แทนมิซซัง ไม่เลือกว่าที่ดินเหล่านี้จะได้ถือมาตามความที่กำหนดไว้มาตรา 17 ในหนังสือสัญญาหรือตามวิธีที่คนในบังคับสยามมีอำนาจถือที่ดินได้มาตรา 18 ข้อ ๑๘ เพราะว่าการต่อไปภายหน้า จะอนุญาตให้มิซซังถือที่ดินได้แต่เพียงในชื่อของมิซซังอย่างเดียวเท่านี้ หนังสือสำหรับที่หรือโฉนดที่ดินซึ่งกล่าวมาในข้อก่อนนี้ จึงให้มีชื่อของมิซซังเท่านั้น การทำหนังสือสำหรับที่หรือโฉนดที่ดินนั้น ให้เป็นไปตามกฎหมายที่ใช้อยู่ในการออกหนังสือสำหรับที่ให้แก่คนในบังคับไทยมาตรา 18 แต่ให้มีชื่อสถานวัดบาทหลวง สถานพักหรือที่ตั้งสอนศาสนา สุดแต่ว่าที่ดินจะขึ้นอยู่สถานที่นั้น ๆมาตรา 19 ข้อ ๑๙ จนถึงเวลาที่จะมอบหนังสือสำหรับที่หรือโฉนดที่ดินใหม่ให้เสร็จแล้ว บรรดาที่ดินในระหว่างมิซซังกับคนในบังคับไทยในการที่เกี่ยวกับที่ดินแห่งหนึ่งแห่งใดที่มิซซังร้องไว้ก่อนวันออกพระราชบัญญัตินี้ ให้อยู่ในอำนาจศาลคดีต่างประเทศ คดีทั้งหลายที่เป็นกันค้างอยู่แต่ก่อนในศาลอื่น ๆมาตรา 19 ให้ย้ายมาว่าในศาลคดีต่างประเทศ ในคดีเช่นว่ามานี้ เรื่องใด ๆ ให้มิซซังได้รับประโยชน์ตามที่พระราชทานไว้ในพระราชบัญญัตินี้มาตรา 20 ข้อ ๒๐ ณ วันที่ ๑ มกราคมทุกปี ให้บิสชอปหรือวิการิโอ อาปอสตอลิโก ยื่นรายงานต่อเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย และกระทรวงนครบาล ตามเนื้อที่ซึ่งอยู่ในกระทรวงนั้น ให้มีข้อความบริบูรณ์ชัดเจนในเรื่องที่ดิน ซึ่งได้เปลี่ยนแปลงไปในระหว่างปีที่ล่วงแล้วมา คือ อย่างที่ ๑มาตรา 20 ว่าด้วยการที่ตั้งหรือเลิกถอนสถานวัดบาทหลวงและสถานพักสอนศาสนา อย่างที่ ๒ ว่าด้วยได้ที่ดินมาใหม่อีกหรือโอนที่ดินไป และให้ยื่นบัญชีตามแบบ มีจำนวนที่ดินซึ่งเปลี่ยนแปลงไปให้เห็นว่ามีที่ดินมิซซังถืออยู่ในเมืองใดเท่าใดทุกเมืองมาตรา 21 ข้อ ๒๑ จะมีประกาศต่อไปใหม่อีกฉบับหนึ่ง สำหรับที่จะจัดการให้ตกลงว่า ประโยชน์ที่มิซซังจะได้และจะต้องทำตาม พระบรมราชานุญาตในพระราชบัญญัตินี้ จะใช้ไปถึงที่วิการิอาโต อาปอสตอลิโก แห่งหนองแซงนั้นด้วยมาตรา 22 ข้อ ๒๒ ให้ทำคำแปลพระราชบัญญัตินี้ไว้เป็นภาษาอังกฤษสำหรับติดกับพระราชบัญญัตินี้ด้วยประกาศมา ณ วันที่ ๒๗ สิงหาคม รัตนโกสินทร์ ๑๒๘ เป็นวันที่ ๑๔๘๙๙ ในรัชกาลปัจจุบันนี้บัญชีที่ ๑ รายชื่อวัดบาทหลวง สถานพักและที่ตั้งสอนศาสนาของวิการิอาโต อาปอสตอลิโก แห่งกรุงเทพฯ เมือง สถานวัดบาทหลวง สถานพักสอนศาสนา (๑) มณฑลกรุงเทพฯ ๑ กรุงเทพฯ ๑ วัดบ้านญวนสามเสน ๒ วัดบ้านเขมรสามเสน ๓ วัดบ้านกุฎีจีน ๕ วัดบาทหลวงบางรัก ๖ โรงพยาบาลคลองพ่อยม ๗ โรงเรียนผู้หญิงถนนสีลม ๓พระโขนง(วัดมหาบุศย์) ๒นครเขื่อนขันธ์ ๘ ปากลัด ๓ สมุทรปราการ ๙ ปากน้ำ ๔ ธัญบุรี ๑๐ลำทรายอำเภอลำลูกกา ๕ มีนบุรี ๑๑ หัวจรเข้ (๒) มณฑลปราจิณบุรี<o:p> ๖ฉะเชิงเทรา ๑๒ คลองตีนเป็ด ๔ นครเนื่องเขต ๑๓ ปากคลองท่าลาด ๕ บ้านโพ ๑๔ ท่าเกวียน (เมืองพนม) (๒) เมือง สถานวัดบาทหลวง สถานพักสอนศาสนา ๗ ปราจีณบุรี ๑๕ ปราจีณ ๑๖โคกวัด ๖ หาดสะแก ๗ดงกะทุงยาม ๘ประจันตคาม ๘ นครนายก ๑๗ บ้านเหล้า ๑๘ หัวกระบือ (อำเภอองครักษ์) ๙ ชลบุรี ๑๙ บางปลาสร้อย ๙ โคกกะเหรี่ยง ๑๐ พนัสนิคม ๒๐ พนัส ๒๑ หัวไผ่ (๓)มณฑลนครไชยศรี ๑๑ นครไชยศรี ๒๒ ท่าคา ๑ ๐ หนองหิน ๑๒ สุพรรณบุรี ๒๓ สองพี่น้อง ๑๑ ทุ่งน้อย ๑๒บ้านดอน ๑๓มดแดง ๑๓ สมุทรสาคร ๒๔ ท่าจีน(๔)มณฑลกรุงเก่า ๑๔กรุงเก่า ๒๕อยุธยา (คลองตะเคียน) ๑๔ บ้านแดง (อำเภอ เสนาน้อย ๑๕เจ้าเจ็ด ๒๖ เกาะใหญ่ ๒๗ บ้านปลายนาปากคลองเจ้าเจ็ด (๓) เมือง สถานวัดบาทหลวง สถานพักสอนศาสนา ๑๕ สระบุรี ๒๘ ดอนพุด ๑๖ แก่งคอย ๑๖ สิงห์บุรี ๒๙ บ้านแป้ง (๕)มณฑลราชบุรี ๑๗ ราชบุรี ๓๐ บางนกแขวก ๓๑ โรงเรียนนักบวช ๓๒ วัดเพลง(อำเภอแม่น้ำอ้อม) ๑๗ เขาหลาว ๓๓ โคกมดตะนอย ๓๔ ดอนกระเบื้อง ๓๕ ท่าว่า (อำเภอพระแท่น) ๑๘ กาญจนบุรี ๓๖ ท่าม่วง (อำเภอวังขนาย) ๑๙ สมุทรสงคราม ๓๗ แม่กลอง (๖)มณฑลนครสวรรค์ ๒๐ นครสวรรค์ ๓๘ ปากน้ำโพ (เกาะญวน) (๗)มณฑลจันทบุรี ๒๑ จันทบุรี ๓๙ จันตบูน ๔๐ ปากน้ำจันตบูน ๔๑ บ้านยาว (อำเภอพลิ้ว) ๔๒ ท่าใหม่บัญชีที่ ๒ รายชื่อเมือง ซึ่งวิการิโอ อาปอสตอลิโก แห่งกรุงเทพฯ มีอำนาจที่จะถือที่ดินสำหรับทำประโยชน์ให้แก่มิซซัง มีจำนวนที่ดินประมาณว่ามีอยู่แล้ว ในวันที่ออกพระราชบัญญัตินี้ ๑มณฑลกรุงเทพฯ ๑ จังหวัดกรุงเทพฯ ๔๐๒ ไร่ ๒ นครเขื่อนขันธ์ ๓๕ ไร่ ๓ สมุทรปราการ ๔๐ไร่ ๔ ธัญบุรี ๑๐๐ ไร่ ๕ มีนบุรี ๕๐๐ ไร่ ๑,๐๗๗ไร่ ๒ มณฑลปาจิณบุรี ๖ ฉะเชิงเทรา ๘,๗๗๕ ไร่ ๗ ปาจินบุรี ๑,๓๒๕ ไร่ ๘ นครนายก ๒๙๕ ไร่ ๙ ชลบุรี ๑๒,๓๗๗ ไร่ ๒๒,๗๗๒ ไร่ ๓ มณฑลนครไชยศรี ๑๐ นครไชยศรี ๑,๙๗๐ ไร่ ๑๑ สุพรรณบุรี ๓๕๐ ไร่ ๑๒ สมุทรสาคร ๑๕๐ ไร่ ๒,๔๗๐ ไร่ ๔มณฑลกรุงเก่า ๑๓ กรุงเก่า ๑,๒๙๙ ไร่ ๑๔ สระบุรี ๑๖๐ ไร่ ๑๕ สิงห์บุรี ๑๖๔ ไร่ ๑,๖๒๓ ไร่ ๕มณฑลราชบุรี ๑๖ ราชบุรี ๑๑,๖๑๗ ไร่ ๑๗ กาญจนบุรี ๕๐ ไร่ ๑๘ สมุทรสงคราม ๘๓๔ ไร่ ๑๒,๕๐๑ ไร่ ๖ มณฑลนครสวรรค์ ๑๙ นครสวรรค์ ๑๒ ไร่ ๗มณฑลจันทบุรี ๒๐ จันทบุรี ๒๑๕ ไร่ รวม ๔๐,๖๗๐ ไร่