คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1661/2497หลักกฎหมาย: โจทก์กล่าวฟ้องจำเลยในข้อหา 2 ข้อ คือเป็นเจ้ามือเล่นการพนันสลากกินรวบและเอาความเท็จไปแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าถูกปล้น ซึ่งไม่เป็นความจริง โดยเพทุบายว่าถูกปล้น เพื่อไม่ต้องใช้เงินแก่ลูกค้านั้น จะอาศัยพะยานโจทก์ที่ให้ความเห็นและข้อสันนิษฐานว่าจำเลยไม่ถูกปล้นมาวินิจฉัยฟังเอาว่าความที่จำเลยนำมาแจ้งนั้นเป็นความเท็จยังไม่ได้ และจะอนุมาณเอาจากการที่ว่าจำเลยไม่ต้องการจ่ายเงินให้ลูกค้าก็ยังไม่ได้ในเมื่อข้อเท็จจริงที่ว่าจำเลยเป็นเจ้ามือนั้นฟังไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกับพวกเล่นการพนันสลากกินรวบพนันเอาทรัพย์สินกันโดยจำเลยใช้วิธีเล่นขายเบอร์ให้แก่ลูกค้าโดยถือเอาเลขท้ายสองตัวของสลากกินแบ่งรัฐบาลซึ่งออกในวันที่ ๑๕ มกราคม ๒๔๙๖ เป็นเบอร์ที่ถูก และในวันที่ ๑๕ มกราคม ๒๔๙๖ จำเลยได้แจ้งความเท็จร้องเรียนกล่าวโทษผู้อื่นต่อนายกลมกำนันและจ่านายสิบตำรวจบุญยงค์ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานว่าจำเลยถูกปล้นทรัพย์ คนร้ายเอาเงินไป ๔๑๐๐ บาทกับปากกาหมึกซึม ๑ ด้าม ซึ่งความจริงไม่มีการปล้นรายนี้จำเลยเพทุบายว่าถูกปล้นเพื่อไม่ต้องใช้เงินแก่ลูกค้าที่ถูกสลากที่จำเลยเป็นเจ้ามือในการเล่นการพนันสลากกินรวม ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๑๑๘,๑๕๘ และพระราชบัญญัติการพะนัน จำเลยให้การปฏิเสธตลอดข้อหา ในประเด็นข้อแรกที่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเล่นการพนันสลากกินรวบนั้นศาลชั้นต้นเห็นว่าพะยานโจทก์ไม่พอลงโทษ คงฟังว่าจำเลยแจ้งความซึ่งจำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเท็จต่อเจ้าพนักงานตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๑๑๘ ให้จำคุกจำเลย ๓ เดือน ข้อหานอกนั้นให้ยกเสีย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าในข้อหาว่าจำเลยเล่นการพนันสลากกินรวบนั้นเป็นยุติเพราะโจทก์จำเลยมิได้อุทธรณ์ในข้อนี้ ส่วนในข้อหาว่าจำเลยแจ้งความเท็จศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์สืบไม่ได้ว่าจำเลยไม่ได้ถูกคนร้ายปล้น จึงฟังไม่ได้ว่าคำแจ้งความของจำเลยเป็นเท็จ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์มีแต่คำนายกลมกำนันและจ่านายสิบตำรวจบุญยงค์ที่มีความเห็นและสันนิษฐานเอาว่าไม่มีการปล้นทรัพย์ดังที่จำเลยแจ้งความกล่าวคือนายกลมให้การว่า "ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าจะมีการปล้นกันจริงหรือไม่" จ่านายสิบตำรวจบุญยงค์ให้การว่า "ข้าพเจ้าได้สืบสวนเรื่องปล้นต่อมาได้ความว่าไม่มีการปล้นจริง" เพียงเท่านี้จะฟังเอาว่าความที่จำเลยมาแจ้งว่าจำเลยถูกปล้นเป็นความเท็จยังไม่ได้ จะอนุมาณเอาจากการที่ว่าจำเลยไม่ต้องการจ่ายเงินให้ผู้แทงสลากกินรวบที่จำเลยเป็นเจ้ามือก็ยังไม่ได้ เพราะข้อเท็จจริงที่ว่าจำเลยเป็นเจ้ามือนั้นฟังไม่ได้ พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1661/2497พนักงานอัยการจังหวัดนครพนมโจทก์นายสีตาล สุทธิสารจำเลย ป.วิ.อ. ม. 226, ม. 227 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 118โจทก์กล่าวฟ้องจำเลยในข้อหา 2 ข้อ คือเป็นเจ้ามือเล่นการพนันสลากกินรวบและเอาความเท็จไปแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าถูกปล้น ซึ่งไม่เป็นความจริง โดยเพทุบายว่าถูกปล้น เพื่อไม่ต้องใช้เงินแก่ลูกค้านั้น จะอาศัยพะยานโจทก์ที่ให้ความเห็นและข้อสันนิษฐานว่าจำเลยไม่ถูกปล้นมาวินิจฉัยฟังเอาว่าความที่จำเลยนำมาแจ้งนั้นเป็นความเท็จยังไม่ได้ และจะอนุมาณเอาจากการที่ว่าจำเลยไม่ต้องการจ่ายเงินให้ลูกค้าก็ยังไม่ได้ในเมื่อข้อเท็จจริงที่ว่าจำเลยเป็นเจ้ามือนั้นฟังไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกับพวกเล่นการพนันสลากกินรวบพนันเอาทรัพย์สินกันโดยจำเลยใช้วิธีเล่นขายเบอร์ให้แก่ลูกค้าโดยถือเอาเลขท้ายสองตัวของสลากกินแบ่งรัฐบาลซึ่งออกในวันที่ ๑๕ มกราคม ๒๔๙๖ เป็นเบอร์ที่ถูก และในวันที่ ๑๕ มกราคม ๒๔๙๖ จำเลยได้แจ้งความเท็จร้องเรียนกล่าวโทษผู้อื่นต่อนายกลมกำนันและจ่านายสิบตำรวจบุญยงค์ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานว่าจำเลยถูกปล้นทรัพย์ คนร้ายเอาเงินไป ๔๑๐๐ บาทกับปากกาหมึกซึม ๑ ด้าม ซึ่งความจริงไม่มีการปล้นรายนี้จำเลยเพทุบายว่าถูกปล้นเพื่อไม่ต้องใช้เงินแก่ลูกค้าที่ถูกสลากที่จำเลยเป็นเจ้ามือในการเล่นการพนันสลากกินรวม ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๑๑๘,๑๕๘ และพระราชบัญญัติการพะนัน จำเลยให้การปฏิเสธตลอดข้อหา ในประเด็นข้อแรกที่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเล่นการพนันสลากกินรวบนั้นศาลชั้นต้นเห็นว่าพะยานโจทก์ไม่พอลงโทษ คงฟังว่าจำเลยแจ้งความซึ่งจำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเท็จต่อเจ้าพนักงานตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๑๑๘ ให้จำคุกจำเลย ๓ เดือน ข้อหานอกนั้นให้ยกเสีย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าในข้อหาว่าจำเลยเล่นการพนันสลากกินรวบนั้นเป็นยุติเพราะโจทก์จำเลยมิได้อุทธรณ์ในข้อนี้ ส่วนในข้อหาว่าจำเลยแจ้งความเท็จศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์สืบไม่ได้ว่าจำเลยไม่ได้ถูกคนร้ายปล้น จึงฟังไม่ได้ว่าคำแจ้งความของจำเลยเป็นเท็จ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์มีแต่คำนายกลมกำนันและจ่านายสิบตำรวจบุญยงค์ที่มีความเห็นและสันนิษฐานเอาว่าไม่มีการปล้นทรัพย์ดังที่จำเลยแจ้งความกล่าวคือนายกลมให้การว่า "ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าจะมีการปล้นกันจริงหรือไม่" จ่านายสิบตำรวจบุญยงค์ให้การว่า "ข้าพเจ้าได้สืบสวนเรื่องปล้นต่อมาได้ความว่าไม่มีการปล้นจริง" เพียงเท่านี้จะฟังเอาว่าความที่จำเลยมาแจ้งว่าจำเลยถูกปล้นเป็นความเท็จยังไม่ได้ จะอนุมาณเอาจากการที่ว่าจำเลยไม่ต้องการจ่ายเงินให้ผู้แทงสลากกินรวบที่จำเลยเป็นเจ้ามือก็ยังไม่ได้ เพราะข้อเท็จจริงที่ว่าจำเลยเป็นเจ้ามือนั้นฟังไม่ได้ พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-วิเทศจรรยารักษ์)ศาลจังหวัดนครพนม - นายบุญชัย สยามเนตรศาลอุทธรณ์ - หลวงวิจิตร เนติศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกับพวกเล่นการพนันสลากกินรวบพนันเอาทรัพย์สินกันโดยจำเลยใช้วิธีเล่นขายเบอร์ให้แก่ลูกค้าโดยถือเอาเลขท้ายสองตัวของสลากกินแบ่งรัฐบาลซึ่งออกในวันที่ ๑๕ มกราคม ๒๔๙๖ เป็นเบอร์ที่ถูก และในวันที่ ๑๕ มกราคม ๒๔๙๖ จำเลยได้แจ้งความเท็จร้องเรียนกล่าวโทษผู้อื่นต่อนายกลมกำนันและจ่านายสิบตำรวจบุญยงค์ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานว่าจำเลยถูกปล้นทรัพย์ คนร้ายเอาเงินไป ๔๑๐๐ บาทกับปากกาหมึกซึม ๑ ด้าม ซึ่งความจริงไม่มีการปล้นรายนี้จำเลยเพทุบายว่าถูกปล้นเพื่อไม่ต้องใช้เงินแก่ลูกค้าที่ถูกสลากที่จำเลยเป็นเจ้ามือในการเล่นการพนันสลากกินรวม ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๑๑๘,๑๕๘ และพระราชบัญญัติการพะนัน จำเลยให้การปฏิเสธตลอดข้อหา ในประเด็นข้อแรกที่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเล่นการพนันสลากกินรวบนั้นศาลชั้นต้นเห็นว่าพะยานโจทก์ไม่พอลงโทษ คงฟังว่าจำเลยแจ้งความซึ่งจำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเท็จต่อเจ้าพนักงานตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๑๑๘ ให้จำคุกจำเลย ๓ เดือน ข้อหานอกนั้นให้ยกเสีย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าในข้อหาว่าจำเลยเล่นการพนันสลากกินรวบนั้นเป็นยุติเพราะโจทก์จำเลยมิได้อุทธรณ์ในข้อนี้ ส่วนในข้อหาว่าจำเลยแจ้งความเท็จศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์สืบไม่ได้ว่าจำเลยไม่ได้ถูกคนร้ายปล้น จึงฟังไม่ได้ว่าคำแจ้งความของจำเลยเป็นเท็จ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์มีแต่คำนายกลมกำนันและจ่านายสิบตำรวจบุญยงค์ที่มีความเห็นและสันนิษฐานเอาว่าไม่มีการปล้นทรัพย์ดังที่จำเลยแจ้งความกล่าวคือนายกลมให้การว่า "ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าจะมีการปล้นกันจริงหรือไม่" จ่านายสิบตำรวจบุญยงค์ให้การว่า "ข้าพเจ้าได้สืบสวนเรื่องปล้นต่อมาได้ความว่าไม่มีการปล้นจริง" เพียงเท่านี้จะฟังเอาว่าความที่จำเลยมาแจ้งว่าจำเลยถูกปล้นเป็นความเท็จยังไม่ได้ จะอนุมาณเอาจากการที่ว่าจำเลยไม่ต้องการจ่ายเงินให้ผู้แทงสลากกินรวบที่จำเลยเป็นเจ้ามือก็ยังไม่ได้ เพราะข้อเท็จจริงที่ว่าจำเลยเป็นเจ้ามือนั้นฟังไม่ได้ พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1661/2497พนักงานอัยการจังหวัดนครพนมโจทก์นายสีตาล สุทธิสารจำเลย ป.วิ.อ. ม. 226, ม. 227 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 118โจทก์กล่าวฟ้องจำเลยในข้อหา 2 ข้อ คือเป็นเจ้ามือเล่นการพนันสลากกินรวบและเอาความเท็จไปแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าถูกปล้น ซึ่งไม่เป็นความจริง โดยเพทุบายว่าถูกปล้น เพื่อไม่ต้องใช้เงินแก่ลูกค้านั้น จะอาศัยพะยานโจทก์ที่ให้ความเห็นและข้อสันนิษฐานว่าจำเลยไม่ถูกปล้นมาวินิจฉัยฟังเอาว่าความที่จำเลยนำมาแจ้งนั้นเป็นความเท็จยังไม่ได้ และจะอนุมาณเอาจากการที่ว่าจำเลยไม่ต้องการจ่ายเงินให้ลูกค้าก็ยังไม่ได้ในเมื่อข้อเท็จจริงที่ว่าจำเลยเป็นเจ้ามือนั้นฟังไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกับพวกเล่นการพนันสลากกินรวบพนันเอาทรัพย์สินกันโดยจำเลยใช้วิธีเล่นขายเบอร์ให้แก่ลูกค้าโดยถือเอาเลขท้ายสองตัวของสลากกินแบ่งรัฐบาลซึ่งออกในวันที่ ๑๕ มกราคม ๒๔๙๖ เป็นเบอร์ที่ถูก และในวันที่ ๑๕ มกราคม ๒๔๙๖ จำเลยได้แจ้งความเท็จร้องเรียนกล่าวโทษผู้อื่นต่อนายกลมกำนันและจ่านายสิบตำรวจบุญยงค์ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานว่าจำเลยถูกปล้นทรัพย์ คนร้ายเอาเงินไป ๔๑๐๐ บาทกับปากกาหมึกซึม ๑ ด้าม ซึ่งความจริงไม่มีการปล้นรายนี้จำเลยเพทุบายว่าถูกปล้นเพื่อไม่ต้องใช้เงินแก่ลูกค้าที่ถูกสลากที่จำเลยเป็นเจ้ามือในการเล่นการพนันสลากกินรวม ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๑๑๘,๑๕๘ และพระราชบัญญัติการพะนัน จำเลยให้การปฏิเสธตลอดข้อหา ในประเด็นข้อแรกที่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเล่นการพนันสลากกินรวบนั้นศาลชั้นต้นเห็นว่าพะยานโจทก์ไม่พอลงโทษ คงฟังว่าจำเลยแจ้งความซึ่งจำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเท็จต่อเจ้าพนักงานตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๑๑๘ ให้จำคุกจำเลย ๓ เดือน ข้อหานอกนั้นให้ยกเสีย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าในข้อหาว่าจำเลยเล่นการพนันสลากกินรวบนั้นเป็นยุติเพราะโจทก์จำเลยมิได้อุทธรณ์ในข้อนี้ ส่วนในข้อหาว่าจำเลยแจ้งความเท็จศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์สืบไม่ได้ว่าจำเลยไม่ได้ถูกคนร้ายปล้น จึงฟังไม่ได้ว่าคำแจ้งความของจำเลยเป็นเท็จ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์มีแต่คำนายกลมกำนันและจ่านายสิบตำรวจบุญยงค์ที่มีความเห็นและสันนิษฐานเอาว่าไม่มีการปล้นทรัพย์ดังที่จำเลยแจ้งความกล่าวคือนายกลมให้การว่า "ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าจะมีการปล้นกันจริงหรือไม่" จ่านายสิบตำรวจบุญยงค์ให้การว่า "ข้าพเจ้าได้สืบสวนเรื่องปล้นต่อมาได้ความว่าไม่มีการปล้นจริง" เพียงเท่านี้จะฟังเอาว่าความที่จำเลยมาแจ้งว่าจำเลยถูกปล้นเป็นความเท็จยังไม่ได้ จะอนุมาณเอาจากการที่ว่าจำเลยไม่ต้องการจ่ายเงินให้ผู้แทงสลากกินรวบที่จำเลยเป็นเจ้ามือก็ยังไม่ได้ เพราะข้อเท็จจริงที่ว่าจำเลยเป็นเจ้ามือนั้นฟังไม่ได้ พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-วิเทศจรรยารักษ์)ศาลจังหวัดนครพนม - นายบุญชัย สยามเนตรศาลอุทธรณ์ - หลวงวิจิตร เนติศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ