คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 237/2486หลักกฎหมาย: เหตุไนลักสนะคดี จำเลยผู้มิได้อุธรน์คำพิพากสา ถ้าการกะทำผิดมิไช่เหตุไนลักสนะคดี ก็ย่อมไม่ได้รับผลตามมาตรา 213 ป.ว.อ.โจทฟ้องขอไห้ลงโทสจำเลยทั้ง ๔ ตามกดหมายอาญามาตรา ๓๒๑ จำเลยไห้การปติเสธ ส่วนนายเพิ่มจำเลยที่ ๓ ตายระหว่างพิจารนา สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสาว่าจำเลยที่ ๑-๒ มีความผิดตามมาตรา ๓๒๑ จำคุกคนละ ๘ เดือน ปรับจำเลยทั้ง ๓ ตาม พ.ร.บ.ลักสนะค่าโคกะบือ ฯ ม.๑๘ รวมกันอีก ๖๐ บาท จำเลยที่ ๑-๒ อุธรน์ สาลอุธรน์ฟังว่าคดีสำหรับจำเลยที่ ๑ พอฟังลงโทสได้ ส่วนจำเลยที่ ๔ แม้จะมีได้อุธรน์ขึ้นมาก็ควนได้รับผลแห่งคำพิพากสาตาม ป.ว.อ. มาตรา ๒๑๓ ด้วย พิพากสาแก้ว่าจำเลยที่ ๒-๔ ไม่มีผิด ไห้ปล่อยตัวไป นอกนั้นยืน โจทดีกา สาลดีกาไม่เห็นชอบด้วยที่สาลอุธรน์ปล่อยตัวจำเลยที่ ๔ ผู้ที่มิได้อุธรน์ด้วย เพราะการที่จำเลยที่ ๔ จะได้กะทำผิดด้วยหรือไม่ มิไช่เปนเหตุไนลักสนะคดี หากเปนเหตุฉเพาะตัวของจำเลยที่ ๔ ว่าได้กะทำผิดหรือไม่ เรื่องนี้จำเลยที่ ๔ มิได้อุธรน์ ซึ่งเท่ากับรับว่าได้กะทำผิดจิง จะพิพากสาปล่อยจำเลยที่ ๔ ด้วยจึงมิชอบ จึงพิพากสาแก้ไห้ปล่อยจำเลยที่ ๒ แต่ผู้เดียว ส่วนจำเลยที่ ๔ ไห้คดีเปนไปตามสาลชั้นต้นเว้นแต่ไห้ปรับจำเลยที่ ๑-๔ เรื่องค่าโคโดยไม่ได้รับอนุญาตรวมกันเปนเงิน ๔๐ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 237/2486อัยการกาญจนบุรีโจทก์นายเหน่ง ทองริส ที่ 1 นายกล้อน แสงอาทิจ ที่ 2 นายเพิ่ม เชียงทุมมา ที่3นายพา นักกลองดิ ที่ 4จำเลย ป.วิ.อ. ม. 213เหตุไนลักสนะคดี จำเลยผู้มิได้อุธรน์คำพิพากสา ถ้าการกะทำผิดมิไช่เหตุไนลักสนะคดี ก็ย่อมไม่ได้รับผลตามมาตรา 213 ป.ว.อ.โจทฟ้องขอไห้ลงโทสจำเลยทั้ง ๔ ตามกดหมายอาญามาตรา ๓๒๑ จำเลยไห้การปติเสธ ส่วนนายเพิ่มจำเลยที่ ๓ ตายระหว่างพิจารนา สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสาว่าจำเลยที่ ๑-๒ มีความผิดตามมาตรา ๓๒๑ จำคุกคนละ ๘ เดือน ปรับจำเลยทั้ง ๓ ตาม พ.ร.บ.ลักสนะค่าโคกะบือ ฯ ม.๑๘ รวมกันอีก ๖๐ บาท จำเลยที่ ๑-๒ อุธรน์ สาลอุธรน์ฟังว่าคดีสำหรับจำเลยที่ ๑ พอฟังลงโทสได้ ส่วนจำเลยที่ ๔ แม้จะมีได้อุธรน์ขึ้นมาก็ควนได้รับผลแห่งคำพิพากสาตาม ป.ว.อ. มาตรา ๒๑๓ ด้วย พิพากสาแก้ว่าจำเลยที่ ๒-๔ ไม่มีผิด ไห้ปล่อยตัวไป นอกนั้นยืน โจทดีกา สาลดีกาไม่เห็นชอบด้วยที่สาลอุธรน์ปล่อยตัวจำเลยที่ ๔ ผู้ที่มิได้อุธรน์ด้วย เพราะการที่จำเลยที่ ๔ จะได้กะทำผิดด้วยหรือไม่ มิไช่เปนเหตุไนลักสนะคดี หากเปนเหตุฉเพาะตัวของจำเลยที่ ๔ ว่าได้กะทำผิดหรือไม่ เรื่องนี้จำเลยที่ ๔ มิได้อุธรน์ ซึ่งเท่ากับรับว่าได้กะทำผิดจิง จะพิพากสาปล่อยจำเลยที่ ๔ ด้วยจึงมิชอบ จึงพิพากสาแก้ไห้ปล่อยจำเลยที่ ๒ แต่ผู้เดียว ส่วนจำเลยที่ ๔ ไห้คดีเปนไปตามสาลชั้นต้นเว้นแต่ไห้ปรับจำเลยที่ ๑-๔ เรื่องค่าโคโดยไม่ได้รับอนุญาตรวมกันเปนเงิน ๔๐ บาท(คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-ป.สุวรรนสร)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - นายเอี่ยม นิติพนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทฟ้องขอไห้ลงโทสจำเลยทั้ง ๔ ตามกดหมายอาญามาตรา ๓๒๑ จำเลยไห้การปติเสธ ส่วนนายเพิ่มจำเลยที่ ๓ ตายระหว่างพิจารนา สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสาว่าจำเลยที่ ๑-๒ มีความผิดตามมาตรา ๓๒๑ จำคุกคนละ ๘ เดือน ปรับจำเลยทั้ง ๓ ตาม พ.ร.บ.ลักสนะค่าโคกะบือ ฯ ม.๑๘ รวมกันอีก ๖๐ บาท จำเลยที่ ๑-๒ อุธรน์ สาลอุธรน์ฟังว่าคดีสำหรับจำเลยที่ ๑ พอฟังลงโทสได้ ส่วนจำเลยที่ ๔ แม้จะมีได้อุธรน์ขึ้นมาก็ควนได้รับผลแห่งคำพิพากสาตาม ป.ว.อ. มาตรา ๒๑๓ ด้วย พิพากสาแก้ว่าจำเลยที่ ๒-๔ ไม่มีผิด ไห้ปล่อยตัวไป นอกนั้นยืน โจทดีกา สาลดีกาไม่เห็นชอบด้วยที่สาลอุธรน์ปล่อยตัวจำเลยที่ ๔ ผู้ที่มิได้อุธรน์ด้วย เพราะการที่จำเลยที่ ๔ จะได้กะทำผิดด้วยหรือไม่ มิไช่เปนเหตุไนลักสนะคดี หากเปนเหตุฉเพาะตัวของจำเลยที่ ๔ ว่าได้กะทำผิดหรือไม่ เรื่องนี้จำเลยที่ ๔ มิได้อุธรน์ ซึ่งเท่ากับรับว่าได้กะทำผิดจิง จะพิพากสาปล่อยจำเลยที่ ๔ ด้วยจึงมิชอบ จึงพิพากสาแก้ไห้ปล่อยจำเลยที่ ๒ แต่ผู้เดียว ส่วนจำเลยที่ ๔ ไห้คดีเปนไปตามสาลชั้นต้นเว้นแต่ไห้ปรับจำเลยที่ ๑-๔ เรื่องค่าโคโดยไม่ได้รับอนุญาตรวมกันเปนเงิน ๔๐ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 237/2486อัยการกาญจนบุรีโจทก์นายเหน่ง ทองริส ที่ 1 นายกล้อน แสงอาทิจ ที่ 2 นายเพิ่ม เชียงทุมมา ที่3นายพา นักกลองดิ ที่ 4จำเลย ป.วิ.อ. ม. 213เหตุไนลักสนะคดี จำเลยผู้มิได้อุธรน์คำพิพากสา ถ้าการกะทำผิดมิไช่เหตุไนลักสนะคดี ก็ย่อมไม่ได้รับผลตามมาตรา 213 ป.ว.อ.โจทฟ้องขอไห้ลงโทสจำเลยทั้ง ๔ ตามกดหมายอาญามาตรา ๓๒๑ จำเลยไห้การปติเสธ ส่วนนายเพิ่มจำเลยที่ ๓ ตายระหว่างพิจารนา สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสาว่าจำเลยที่ ๑-๒ มีความผิดตามมาตรา ๓๒๑ จำคุกคนละ ๘ เดือน ปรับจำเลยทั้ง ๓ ตาม พ.ร.บ.ลักสนะค่าโคกะบือ ฯ ม.๑๘ รวมกันอีก ๖๐ บาท จำเลยที่ ๑-๒ อุธรน์ สาลอุธรน์ฟังว่าคดีสำหรับจำเลยที่ ๑ พอฟังลงโทสได้ ส่วนจำเลยที่ ๔ แม้จะมีได้อุธรน์ขึ้นมาก็ควนได้รับผลแห่งคำพิพากสาตาม ป.ว.อ. มาตรา ๒๑๓ ด้วย พิพากสาแก้ว่าจำเลยที่ ๒-๔ ไม่มีผิด ไห้ปล่อยตัวไป นอกนั้นยืน โจทดีกา สาลดีกาไม่เห็นชอบด้วยที่สาลอุธรน์ปล่อยตัวจำเลยที่ ๔ ผู้ที่มิได้อุธรน์ด้วย เพราะการที่จำเลยที่ ๔ จะได้กะทำผิดด้วยหรือไม่ มิไช่เปนเหตุไนลักสนะคดี หากเปนเหตุฉเพาะตัวของจำเลยที่ ๔ ว่าได้กะทำผิดหรือไม่ เรื่องนี้จำเลยที่ ๔ มิได้อุธรน์ ซึ่งเท่ากับรับว่าได้กะทำผิดจิง จะพิพากสาปล่อยจำเลยที่ ๔ ด้วยจึงมิชอบ จึงพิพากสาแก้ไห้ปล่อยจำเลยที่ ๒ แต่ผู้เดียว ส่วนจำเลยที่ ๔ ไห้คดีเปนไปตามสาลชั้นต้นเว้นแต่ไห้ปรับจำเลยที่ ๑-๔ เรื่องค่าโคโดยไม่ได้รับอนุญาตรวมกันเปนเงิน ๔๐ บาท(คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-ป.สุวรรนสร)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - นายเอี่ยม นิติพนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ