คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 396/2518หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นสั่งให้ผู้ร้องขัดทรัพย์นำเงินมาวางศาลภายใน 15 วันเพื่อเป็นประกันการชำระหนี้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ หากไม่นำมาวางภายในกำหนด ให้จำหน่ายคดีก่อนสิ้นกำหนดวางเงิน ผู้ร้องขัดทรัพย์อุทธรณ์คำสั่งนั้นว่าผู้ร้องไม่ต้องวางเงินประกันความเสียหาย และขอให้มีคำสั่งงดการจำหน่ายคดี ครั้นสิ้นกำหนดแล้วศาลชั้นต้นจึงสั่งจำหน่ายคดี ผู้ร้องขัดทรัพย์ไม่อุทธรณ์คำสั่งนี้ ดังนี้ เมื่อศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีแล้วคู่ความมิได้อุทธรณ์คำสั่งเช่นนี้คดีจึงถึงที่สุดแล้ว ไม่มีทางจะยกขึ้นพิจารณาใหม่ได้และไม่มีประโยชน์ที่จะวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ร้องเรื่องคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้วาง เงินประกันต่อไปเดิมคดีนี้ศาลมีคำพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ให้โจทก์ โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินอ้างว่าเป็นจำเลย ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ที่ยึดเป็นของผู้ร้องขอให้ปล่อย โจทก์ให้การว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นที่มีโฉนดเป็นของจำเลย ผู้ร้องเป็นมารดาจำเลยยื่นคำร้องเพื่อประวิง ขอให้ยกคำร้อง ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องว่าคำร้องขัดทรัพย์ไม่มีมูลและยื่นเข้ามาเพื่อประวิงทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้ศาลสั่งผู้ร้องวางเงินประกันความเสียหาย ๕,๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นสั่งให้ผู้ร้องนำเงิน ๕,๐๐๐ บาทมาวางศาลภายใน ๑๕ วัน นับแต่วันสั่งเพื่อเป็นประกันการชำระค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ หากไม่วางภายในกำหนดให้จำหน่ายคดี ก่อนสิ้นกำหนดวางเงิน ผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นว่าคดีของผู้ร้องมีมูลที่จะร้องได้ และมิได้ยื่นเข้ามาเพื่อประวิงให้ชักช้าผู้ร้องไม่ต้องวางเงินประกันความเสียหายขอให้มีคำสั่งงดการจำหน่ายคดี หลังจากครบกำหนดวางเงิน โจทก์ยื่นคำแถลงว่าผู้ร้องไม่วางเงินตามคำสั่งศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีของผู้ร้องขัดทรัพย์ ผู้ร้องไม่อุทธรณ์คำสั่งนี้ ต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของผู้ร้องขัดทรัพย์ ผู้ร้องขัดทรัพย์ฎีกาว่า คำร้องขัดทรัพย์มีมูลและไม่ได้ยื่นเข้ามาเพื่อประวิงให้ชักช้า การไม่อุทธรณ์เมื่อศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีก็เป็นการชอบ เพราะจะเป็นการซ้ำหรือซ้อนกับอุทธรณ์เดิม ขอให้ยกคำร้องของโจทก์โดยผู้ร้องไม่ต้องวางเงินประกัน กับงดการจำหน่ายคดีเมื่อจำหน่ายคดีแล้วขอให้ยกขึ้นพิจารณาใหม่ ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเมื่อปรากฏว่าศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีของผู้ร้องขัดทรัพย์เสียแล้ว คู่ความไม่อุทธรณ์คำสั่งนี้คดีจึงถึงที่สุดแล้ว ไม่มีทางจะยกขึ้นพิจารณาใหม่ได้และไม่มีประโยชน์ที่จะวินิจฉัยเกี่ยวกับคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้ผู้ร้องวางประกัน พิพากษาให้ยกฎีกาของผู้ร้องขัดทรัพย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 396/2518นายบุญรอด ชมชูชื่นโจทก์นางละมัย นวลสายล.นางริม รักเดชาผู้ร้องขัดทรัพย์ ป.วิ.พ. ม. 132 (2), ม. 147, ม. 288 (1)ศาลชั้นต้นสั่งให้ผู้ร้องขัดทรัพย์นำเงินมาวางศาลภายใน 15 วันเพื่อเป็นประกันการชำระหนี้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ หากไม่นำมาวางภายในกำหนด ให้จำหน่ายคดีก่อนสิ้นกำหนดวางเงิน ผู้ร้องขัดทรัพย์อุทธรณ์คำสั่งนั้นว่าผู้ร้องไม่ต้องวางเงินประกันความเสียหาย และขอให้มีคำสั่งงดการจำหน่ายคดี ครั้นสิ้นกำหนดแล้วศาลชั้นต้นจึงสั่งจำหน่ายคดี ผู้ร้องขัดทรัพย์ไม่อุทธรณ์คำสั่งนี้ ดังนี้ เมื่อศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีแล้วคู่ความมิได้อุทธรณ์คำสั่งเช่นนี้คดีจึงถึงที่สุดแล้ว ไม่มีทางจะยกขึ้นพิจารณาใหม่ได้และไม่มีประโยชน์ที่จะวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ร้องเรื่องคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้วาง เงินประกันต่อไปเดิมคดีนี้ศาลมีคำพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ให้โจทก์ โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินอ้างว่าเป็นจำเลย ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ที่ยึดเป็นของผู้ร้องขอให้ปล่อย โจทก์ให้การว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นที่มีโฉนดเป็นของจำเลย ผู้ร้องเป็นมารดาจำเลยยื่นคำร้องเพื่อประวิง ขอให้ยกคำร้อง ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องว่าคำร้องขัดทรัพย์ไม่มีมูลและยื่นเข้ามาเพื่อประวิงทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้ศาลสั่งผู้ร้องวางเงินประกันความเสียหาย ๕,๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นสั่งให้ผู้ร้องนำเงิน ๕,๐๐๐ บาทมาวางศาลภายใน ๑๕ วัน นับแต่วันสั่งเพื่อเป็นประกันการชำระค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ หากไม่วางภายในกำหนดให้จำหน่ายคดี ก่อนสิ้นกำหนดวางเงิน ผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นว่าคดีของผู้ร้องมีมูลที่จะร้องได้ และมิได้ยื่นเข้ามาเพื่อประวิงให้ชักช้าผู้ร้องไม่ต้องวางเงินประกันความเสียหายขอให้มีคำสั่งงดการจำหน่ายคดี หลังจากครบกำหนดวางเงิน โจทก์ยื่นคำแถลงว่าผู้ร้องไม่วางเงินตามคำสั่งศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีของผู้ร้องขัดทรัพย์ ผู้ร้องไม่อุทธรณ์คำสั่งนี้ ต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของผู้ร้องขัดทรัพย์ ผู้ร้องขัดทรัพย์ฎีกาว่า คำร้องขัดทรัพย์มีมูลและไม่ได้ยื่นเข้ามาเพื่อประวิงให้ชักช้า การไม่อุทธรณ์เมื่อศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีก็เป็นการชอบ เพราะจะเป็นการซ้ำหรือซ้อนกับอุทธรณ์เดิม ขอให้ยกคำร้องของโจทก์โดยผู้ร้องไม่ต้องวางเงินประกัน กับงดการจำหน่ายคดีเมื่อจำหน่ายคดีแล้วขอให้ยกขึ้นพิจารณาใหม่ ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเมื่อปรากฏว่าศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีของผู้ร้องขัดทรัพย์เสียแล้ว คู่ความไม่อุทธรณ์คำสั่งนี้คดีจึงถึงที่สุดแล้ว ไม่มีทางจะยกขึ้นพิจารณาใหม่ได้และไม่มีประโยชน์ที่จะวินิจฉัยเกี่ยวกับคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้ผู้ร้องวางประกัน พิพากษาให้ยกฎีกาของผู้ร้องขัดทรัพย์(สุมิตร ฟักทองพรรณ-วิทูร เทพพิทักษ์-ล้วน นิลกำแหง)ศาลจังหวัดตรัง - ศาลอุทธรณ์ - นายสมาน เจนนภาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เดิมคดีนี้ศาลมีคำพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ให้โจทก์ โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินอ้างว่าเป็นจำเลย ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ที่ยึดเป็นของผู้ร้องขอให้ปล่อย โจทก์ให้การว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นที่มีโฉนดเป็นของจำเลย ผู้ร้องเป็นมารดาจำเลยยื่นคำร้องเพื่อประวิง ขอให้ยกคำร้อง ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องว่าคำร้องขัดทรัพย์ไม่มีมูลและยื่นเข้ามาเพื่อประวิงทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้ศาลสั่งผู้ร้องวางเงินประกันความเสียหาย ๕,๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นสั่งให้ผู้ร้องนำเงิน ๕,๐๐๐ บาทมาวางศาลภายใน ๑๕ วัน นับแต่วันสั่งเพื่อเป็นประกันการชำระค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ หากไม่วางภายในกำหนดให้จำหน่ายคดี ก่อนสิ้นกำหนดวางเงิน ผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นว่าคดีของผู้ร้องมีมูลที่จะร้องได้ และมิได้ยื่นเข้ามาเพื่อประวิงให้ชักช้าผู้ร้องไม่ต้องวางเงินประกันความเสียหายขอให้มีคำสั่งงดการจำหน่ายคดี หลังจากครบกำหนดวางเงิน โจทก์ยื่นคำแถลงว่าผู้ร้องไม่วางเงินตามคำสั่งศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีของผู้ร้องขัดทรัพย์ ผู้ร้องไม่อุทธรณ์คำสั่งนี้ ต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของผู้ร้องขัดทรัพย์ ผู้ร้องขัดทรัพย์ฎีกาว่า คำร้องขัดทรัพย์มีมูลและไม่ได้ยื่นเข้ามาเพื่อประวิงให้ชักช้า การไม่อุทธรณ์เมื่อศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีก็เป็นการชอบ เพราะจะเป็นการซ้ำหรือซ้อนกับอุทธรณ์เดิม ขอให้ยกคำร้องของโจทก์โดยผู้ร้องไม่ต้องวางเงินประกัน กับงดการจำหน่ายคดีเมื่อจำหน่ายคดีแล้วขอให้ยกขึ้นพิจารณาใหม่ ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเมื่อปรากฏว่าศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีของผู้ร้องขัดทรัพย์เสียแล้ว คู่ความไม่อุทธรณ์คำสั่งนี้คดีจึงถึงที่สุดแล้ว ไม่มีทางจะยกขึ้นพิจารณาใหม่ได้และไม่มีประโยชน์ที่จะวินิจฉัยเกี่ยวกับคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้ผู้ร้องวางประกัน พิพากษาให้ยกฎีกาของผู้ร้องขัดทรัพย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 396/2518นายบุญรอด ชมชูชื่นโจทก์นางละมัย นวลสายล.นางริม รักเดชาผู้ร้องขัดทรัพย์ ป.วิ.พ. ม. 132 (2), ม. 147, ม. 288 (1)ศาลชั้นต้นสั่งให้ผู้ร้องขัดทรัพย์นำเงินมาวางศาลภายใน 15 วันเพื่อเป็นประกันการชำระหนี้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ หากไม่นำมาวางภายในกำหนด ให้จำหน่ายคดีก่อนสิ้นกำหนดวางเงิน ผู้ร้องขัดทรัพย์อุทธรณ์คำสั่งนั้นว่าผู้ร้องไม่ต้องวางเงินประกันความเสียหาย และขอให้มีคำสั่งงดการจำหน่ายคดี ครั้นสิ้นกำหนดแล้วศาลชั้นต้นจึงสั่งจำหน่ายคดี ผู้ร้องขัดทรัพย์ไม่อุทธรณ์คำสั่งนี้ ดังนี้ เมื่อศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีแล้วคู่ความมิได้อุทธรณ์คำสั่งเช่นนี้คดีจึงถึงที่สุดแล้ว ไม่มีทางจะยกขึ้นพิจารณาใหม่ได้และไม่มีประโยชน์ที่จะวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ร้องเรื่องคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้วาง เงินประกันต่อไปเดิมคดีนี้ศาลมีคำพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ให้โจทก์ โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินอ้างว่าเป็นจำเลย ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ที่ยึดเป็นของผู้ร้องขอให้ปล่อย โจทก์ให้การว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นที่มีโฉนดเป็นของจำเลย ผู้ร้องเป็นมารดาจำเลยยื่นคำร้องเพื่อประวิง ขอให้ยกคำร้อง ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องว่าคำร้องขัดทรัพย์ไม่มีมูลและยื่นเข้ามาเพื่อประวิงทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้ศาลสั่งผู้ร้องวางเงินประกันความเสียหาย ๕,๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นสั่งให้ผู้ร้องนำเงิน ๕,๐๐๐ บาทมาวางศาลภายใน ๑๕ วัน นับแต่วันสั่งเพื่อเป็นประกันการชำระค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ หากไม่วางภายในกำหนดให้จำหน่ายคดี ก่อนสิ้นกำหนดวางเงิน ผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นว่าคดีของผู้ร้องมีมูลที่จะร้องได้ และมิได้ยื่นเข้ามาเพื่อประวิงให้ชักช้าผู้ร้องไม่ต้องวางเงินประกันความเสียหายขอให้มีคำสั่งงดการจำหน่ายคดี หลังจากครบกำหนดวางเงิน โจทก์ยื่นคำแถลงว่าผู้ร้องไม่วางเงินตามคำสั่งศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีของผู้ร้องขัดทรัพย์ ผู้ร้องไม่อุทธรณ์คำสั่งนี้ ต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของผู้ร้องขัดทรัพย์ ผู้ร้องขัดทรัพย์ฎีกาว่า คำร้องขัดทรัพย์มีมูลและไม่ได้ยื่นเข้ามาเพื่อประวิงให้ชักช้า การไม่อุทธรณ์เมื่อศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีก็เป็นการชอบ เพราะจะเป็นการซ้ำหรือซ้อนกับอุทธรณ์เดิม ขอให้ยกคำร้องของโจทก์โดยผู้ร้องไม่ต้องวางเงินประกัน กับงดการจำหน่ายคดีเมื่อจำหน่ายคดีแล้วขอให้ยกขึ้นพิจารณาใหม่ ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเมื่อปรากฏว่าศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีของผู้ร้องขัดทรัพย์เสียแล้ว คู่ความไม่อุทธรณ์คำสั่งนี้คดีจึงถึงที่สุดแล้ว ไม่มีทางจะยกขึ้นพิจารณาใหม่ได้และไม่มีประโยชน์ที่จะวินิจฉัยเกี่ยวกับคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้ผู้ร้องวางประกัน พิพากษาให้ยกฎีกาของผู้ร้องขัดทรัพย์(สุมิตร ฟักทองพรรณ-วิทูร เทพพิทักษ์-ล้วน นิลกำแหง)ศาลจังหวัดตรัง - ศาลอุทธรณ์ - นายสมาน เจนนภาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ