คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 34/2510หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่เกี่ยวกับการเงินและพัสดุทั่วไป การเบิกเงินทุกประเภท โดยมีหน้าที่ตรวจฎีกา หลักฐานใบสำคัญเบิกจ่าย ทำทะเบียนบัญชีงบเดือน รักษาเอกสารการรับจ่ายเงิน จำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยทุจริต เบียดบังเอาเงินที่รับไว้ไปเป็นประโยชน์ของตนเสีย เมื่อโจทก์ไม่ระบุว่าจำเลยมีหน้าที่รับเงินด้วย ต้องถือว่าการที่จำเลยรับเงินเป็นการนอกเหนือหน้าที่ จะลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ไม่ได้โจทก์บรรยายฟ้องความว่า จำเลยเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่เกี่ยวกับการเงินและพัสดุทั่วไป การเบิกเงินทุกประเภท โดยมีหน้าที่ตรวจฎีกาหลักฐานใบสำคัญเบิกจ่ายทำทะเบียนบัญชีงบเดือน รักษาเอกสารการรับจ่ายเงิน จำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยทุจริตคือ รับเงินค่าเช่าบ้านพักซึ่งผู้ว่าราชการจังหวัดแม่ฮ่องสอนเช่าจากวัดม่วยต่อไปจากเสมียนตราจังหวัดรวม ๘ ครั้ง ตามวันที่ระบุในฟ้อง รวมเป็นเงิน ๘,๔๐๐ บาท ซึ่งจำเลยมหน้าที่ต้องส่งมอบให้ศึกษาธิการจังหวัดเพื่อเก็บรักษาแทนวัดม่วยต่อ ระหว่างวันเวลาที่ระบุในฟ้อง จำเลยได้เบียดบังเอาเงินนี้เป็นประโยชน์ของจำเลยเสียเอง เหตุเกิดที่ตำบลจองคำ อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗, ๓๕๒ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ขอให้ลดโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามมาตรา ๑๕๗ ไม่สมบูรณ์ เพราะไม่มีข้อความแสดงว่าจำเลยมีหน้าที่รับเงินด้วย จึงให้แก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นจำเลยผิดตามมาตรา ๓๕๒ เท่านั้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ฟ้องจะบรรยายว่าจำเลยมีหน้าที่เกี่ยวแก่การเงินและพัสดุทั่วไป การเบิกเงินทุกประเภท แต่ก็ยังบรรยายรายละเอียดของหน้าที่ไว้ด้วยว่ามีหน้าที่ในการตรวจฎีกา หลักฐานใบสำคัญเบิกจ่าย ทำทะเบียนบัญชีงบเดือน เก็บเอกสารการรับจ่ายเงิน โดยไม่ได้ระบุเลยว่าจำเลยมีหน้าที่รับเงินส่วนข้อที่บรรยายว่าจำเลยมีหน้าที่ต้องส่งเงินที่ได้รับมาจากเสมียนตราให้ศึกษาธิการจังหวัด ก็มิได้หมายความว่าจำเลยมีหน้าที่รับเงินดังกล่าว จึงถือได้ว่าจำเลยได้รับเงินไว้นอกเหนือหน้าที่ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 34/2510อัยการจังหวัดแม่ฮ่องสอนโจทก์นายประทีบ บุญเฉลยล. ป.อ. ม. 157 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่เกี่ยวกับการเงินและพัสดุทั่วไป การเบิกเงินทุกประเภท โดยมีหน้าที่ตรวจฎีกา หลักฐานใบสำคัญเบิกจ่าย ทำทะเบียนบัญชีงบเดือน รักษาเอกสารการรับจ่ายเงิน จำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยทุจริต เบียดบังเอาเงินที่รับไว้ไปเป็นประโยชน์ของตนเสีย เมื่อโจทก์ไม่ระบุว่าจำเลยมีหน้าที่รับเงินด้วย ต้องถือว่าการที่จำเลยรับเงินเป็นการนอกเหนือหน้าที่ จะลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ไม่ได้โจทก์บรรยายฟ้องความว่า จำเลยเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่เกี่ยวกับการเงินและพัสดุทั่วไป การเบิกเงินทุกประเภท โดยมีหน้าที่ตรวจฎีกาหลักฐานใบสำคัญเบิกจ่ายทำทะเบียนบัญชีงบเดือน รักษาเอกสารการรับจ่ายเงิน จำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยทุจริตคือ รับเงินค่าเช่าบ้านพักซึ่งผู้ว่าราชการจังหวัดแม่ฮ่องสอนเช่าจากวัดม่วยต่อไปจากเสมียนตราจังหวัดรวม ๘ ครั้ง ตามวันที่ระบุในฟ้อง รวมเป็นเงิน ๘,๔๐๐ บาท ซึ่งจำเลยมหน้าที่ต้องส่งมอบให้ศึกษาธิการจังหวัดเพื่อเก็บรักษาแทนวัดม่วยต่อ ระหว่างวันเวลาที่ระบุในฟ้อง จำเลยได้เบียดบังเอาเงินนี้เป็นประโยชน์ของจำเลยเสียเอง เหตุเกิดที่ตำบลจองคำ อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗, ๓๕๒ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ขอให้ลดโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามมาตรา ๑๕๗ ไม่สมบูรณ์ เพราะไม่มีข้อความแสดงว่าจำเลยมีหน้าที่รับเงินด้วย จึงให้แก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นจำเลยผิดตามมาตรา ๓๕๒ เท่านั้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ฟ้องจะบรรยายว่าจำเลยมีหน้าที่เกี่ยวแก่การเงินและพัสดุทั่วไป การเบิกเงินทุกประเภท แต่ก็ยังบรรยายรายละเอียดของหน้าที่ไว้ด้วยว่ามีหน้าที่ในการตรวจฎีกา หลักฐานใบสำคัญเบิกจ่าย ทำทะเบียนบัญชีงบเดือน เก็บเอกสารการรับจ่ายเงิน โดยไม่ได้ระบุเลยว่าจำเลยมีหน้าที่รับเงินส่วนข้อที่บรรยายว่าจำเลยมีหน้าที่ต้องส่งเงินที่ได้รับมาจากเสมียนตราให้ศึกษาธิการจังหวัด ก็มิได้หมายความว่าจำเลยมีหน้าที่รับเงินดังกล่าว จึงถือได้ว่าจำเลยได้รับเงินไว้นอกเหนือหน้าที่ พิพากษายืน.(วงษ์ วีระพงศ์-พจน์ ปุษปาคม-เกษม ทิพยจันทร์)ศาลจังหวัดแม่ฮ่องสอน - นายไพบูลย์ ไวกาลีศาลอุทธรณ์ - นายประสาท สุคนธมานแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์บรรยายฟ้องความว่า จำเลยเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่เกี่ยวกับการเงินและพัสดุทั่วไป การเบิกเงินทุกประเภท โดยมีหน้าที่ตรวจฎีกาหลักฐานใบสำคัญเบิกจ่ายทำทะเบียนบัญชีงบเดือน รักษาเอกสารการรับจ่ายเงิน จำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยทุจริตคือ รับเงินค่าเช่าบ้านพักซึ่งผู้ว่าราชการจังหวัดแม่ฮ่องสอนเช่าจากวัดม่วยต่อไปจากเสมียนตราจังหวัดรวม ๘ ครั้ง ตามวันที่ระบุในฟ้อง รวมเป็นเงิน ๘,๔๐๐ บาท ซึ่งจำเลยมหน้าที่ต้องส่งมอบให้ศึกษาธิการจังหวัดเพื่อเก็บรักษาแทนวัดม่วยต่อ ระหว่างวันเวลาที่ระบุในฟ้อง จำเลยได้เบียดบังเอาเงินนี้เป็นประโยชน์ของจำเลยเสียเอง เหตุเกิดที่ตำบลจองคำ อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗, ๓๕๒ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ขอให้ลดโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามมาตรา ๑๕๗ ไม่สมบูรณ์ เพราะไม่มีข้อความแสดงว่าจำเลยมีหน้าที่รับเงินด้วย จึงให้แก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นจำเลยผิดตามมาตรา ๓๕๒ เท่านั้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ฟ้องจะบรรยายว่าจำเลยมีหน้าที่เกี่ยวแก่การเงินและพัสดุทั่วไป การเบิกเงินทุกประเภท แต่ก็ยังบรรยายรายละเอียดของหน้าที่ไว้ด้วยว่ามีหน้าที่ในการตรวจฎีกา หลักฐานใบสำคัญเบิกจ่าย ทำทะเบียนบัญชีงบเดือน เก็บเอกสารการรับจ่ายเงิน โดยไม่ได้ระบุเลยว่าจำเลยมีหน้าที่รับเงินส่วนข้อที่บรรยายว่าจำเลยมีหน้าที่ต้องส่งเงินที่ได้รับมาจากเสมียนตราให้ศึกษาธิการจังหวัด ก็มิได้หมายความว่าจำเลยมีหน้าที่รับเงินดังกล่าว จึงถือได้ว่าจำเลยได้รับเงินไว้นอกเหนือหน้าที่ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 34/2510อัยการจังหวัดแม่ฮ่องสอนโจทก์นายประทีบ บุญเฉลยล. ป.อ. ม. 157 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่เกี่ยวกับการเงินและพัสดุทั่วไป การเบิกเงินทุกประเภท โดยมีหน้าที่ตรวจฎีกา หลักฐานใบสำคัญเบิกจ่าย ทำทะเบียนบัญชีงบเดือน รักษาเอกสารการรับจ่ายเงิน จำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยทุจริต เบียดบังเอาเงินที่รับไว้ไปเป็นประโยชน์ของตนเสีย เมื่อโจทก์ไม่ระบุว่าจำเลยมีหน้าที่รับเงินด้วย ต้องถือว่าการที่จำเลยรับเงินเป็นการนอกเหนือหน้าที่ จะลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ไม่ได้โจทก์บรรยายฟ้องความว่า จำเลยเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่เกี่ยวกับการเงินและพัสดุทั่วไป การเบิกเงินทุกประเภท โดยมีหน้าที่ตรวจฎีกาหลักฐานใบสำคัญเบิกจ่ายทำทะเบียนบัญชีงบเดือน รักษาเอกสารการรับจ่ายเงิน จำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยทุจริตคือ รับเงินค่าเช่าบ้านพักซึ่งผู้ว่าราชการจังหวัดแม่ฮ่องสอนเช่าจากวัดม่วยต่อไปจากเสมียนตราจังหวัดรวม ๘ ครั้ง ตามวันที่ระบุในฟ้อง รวมเป็นเงิน ๘,๔๐๐ บาท ซึ่งจำเลยมหน้าที่ต้องส่งมอบให้ศึกษาธิการจังหวัดเพื่อเก็บรักษาแทนวัดม่วยต่อ ระหว่างวันเวลาที่ระบุในฟ้อง จำเลยได้เบียดบังเอาเงินนี้เป็นประโยชน์ของจำเลยเสียเอง เหตุเกิดที่ตำบลจองคำ อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗, ๓๕๒ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ขอให้ลดโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามมาตรา ๑๕๗ ไม่สมบูรณ์ เพราะไม่มีข้อความแสดงว่าจำเลยมีหน้าที่รับเงินด้วย จึงให้แก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นจำเลยผิดตามมาตรา ๓๕๒ เท่านั้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ฟ้องจะบรรยายว่าจำเลยมีหน้าที่เกี่ยวแก่การเงินและพัสดุทั่วไป การเบิกเงินทุกประเภท แต่ก็ยังบรรยายรายละเอียดของหน้าที่ไว้ด้วยว่ามีหน้าที่ในการตรวจฎีกา หลักฐานใบสำคัญเบิกจ่าย ทำทะเบียนบัญชีงบเดือน เก็บเอกสารการรับจ่ายเงิน โดยไม่ได้ระบุเลยว่าจำเลยมีหน้าที่รับเงินส่วนข้อที่บรรยายว่าจำเลยมีหน้าที่ต้องส่งเงินที่ได้รับมาจากเสมียนตราให้ศึกษาธิการจังหวัด ก็มิได้หมายความว่าจำเลยมีหน้าที่รับเงินดังกล่าว จึงถือได้ว่าจำเลยได้รับเงินไว้นอกเหนือหน้าที่ พิพากษายืน.(วงษ์ วีระพงศ์-พจน์ ปุษปาคม-เกษม ทิพยจันทร์)ศาลจังหวัดแม่ฮ่องสอน - นายไพบูลย์ ไวกาลีศาลอุทธรณ์ - นายประสาท สุคนธมานแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ