phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 617563หลักกฎหมาย: คดีนี้เทศบาลเมืองหนองปรือผู้ฟ้องคดีฟ้องขอให้บังคับผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ซึ่งเป็นเอกชนชำระเงินกรณีผิดสัญญา จ้างเหมาตามโครงการปรับปรุงแผนที่ภาษีและทะเบียนทรัพย์สินเพื่อการปรับปรุงระบบฐานข้อมูลการจัดเก็บรายได้ โดยสัญญาพิพาทมีวัตถุประสงค์เพื่อให้การปฏิบัติงานของผู้ฟ้องคดีเป็นไปอย่างรวดเร็วมีประสิทธิภาพและเพื่อความสะดวกของผู้ฟ้องคดีในการปฏิบัติงานและผู้ฟ้องคดีผู้ว่าจ้างประสงค์เพียงความสำเร็จของงานจ้างตามงวดงานที่คณะกรรมการตรวจรับงานจ้างได้ตรวจรับมอบงานแล้ว จึงเป็นเพียงการจ้างให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ จัดทำการงานให้แก่ผู้ว่าจ้างโดยตรงไม่มีลักษณะเป็นการให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ เข้าร่วมจัดทำบริการสาธารณะ จึงไม่ใช่สัญญาทางปกครองแต่เป็นเพียงสัญญาทางแพ่งที่มีคู่สัญญาฝ่ายหนึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครอง ข้อพิพาทเกี่ยวกับการไม่ปฏิบัติตามสัญญาในคดีนี้ จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสัญญาทางแพ่งที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม เมื่อสัญญาจ้างเหมาระหว่างผู้ฟ้องคดีกับผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ เป็นสัญญาทางแพ่ง สัญญาค้ำประกันของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ ที่ค้ำประกันการปฏิบัติงานตามสัญญาของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ซึ่งเป็นสัญญาทางแพ่ง จึงเป็นสัญญาอุปกรณ์ของสัญญาทางแพ่งที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรมด้วยเช่นกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 26/2560ศาลปกครองระยองศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดพัทยาศาลผู้รับความเห็นเทศบาลเมืองหนองปรือผู้ฟ้องคดีบริษัทพาสเซอร์เวย์ จำกัดผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. พ.ร.บ.เทศบาล พ.ศ.2496 ระเบียบกระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยแผนที่ภาษีและทะเบียนทรัพย์สินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น คดีนี้เทศบาลเมืองหนองปรือผู้ฟ้องคดีฟ้องขอให้บังคับผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ซึ่งเป็นเอกชนชำระเงินกรณีผิดสัญญา จ้างเหมาตามโครงการปรับปรุงแผนที่ภาษีและทะเบียนทรัพย์สินเพื่อการปรับปรุงระบบฐานข้อมูลการจัดเก็บรายได้ โดยสัญญาพิพาทมีวัตถุประสงค์เพื่อให้การปฏิบัติงานของผู้ฟ้องคดีเป็นไปอย่างรวดเร็วมีประสิทธิภาพและเพื่อความสะดวกของผู้ฟ้องคดีในการปฏิบัติงานและผู้ฟ้องคดีผู้ว่าจ้างประสงค์เพียงความสำเร็จของงานจ้างตามงวดงานที่คณะกรรมการตรวจรับงานจ้างได้ตรวจรับมอบงานแล้ว จึงเป็นเพียงการจ้างให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ จัดทำการงานให้แก่ผู้ว่าจ้างโดยตรงไม่มีลักษณะเป็นการให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ เข้าร่วมจัดทำบริการสาธารณะ จึงไม่ใช่สัญญาทางปกครองแต่เป็นเพียงสัญญาทางแพ่งที่มีคู่สัญญาฝ่ายหนึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครอง ข้อพิพาทเกี่ยวกับการไม่ปฏิบัติตามสัญญาในคดีนี้ จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสัญญาทางแพ่งที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม เมื่อสัญญาจ้างเหมาระหว่างผู้ฟ้องคดีกับผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ เป็นสัญญาทางแพ่ง สัญญาค้ำประกันของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ ที่ค้ำประกันการปฏิบัติงานตามสัญญาของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ซึ่งเป็นสัญญาทางแพ่ง จึงเป็นสัญญาอุปกรณ์ของสัญญาทางแพ่งที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรมด้วยเช่นกัน()แหล่งที่มาส่วนเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 9 วรรคหนึ่ง (4)
กฎกระทรวงกำหนดเขตทะเลชายฝั่ง ในบริเวณจังหวัดระยอง พ.ศ. 2565กฎกระทรวง กำหนดเขตทะเลชายฝั่ง ในบริเวณจังหวัดระยอง พ.ศ. ๒๕๖๕อาศัยอำนาจตามความในบทนิยามคำว่า "ทะเลชายฝั่ง" ในมาตรา ๕ และมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้กำหนดให้จังหวัดระยอง มีเขตทะเลชายฝั่งระยะสามไมล์ทะเลถึงสิบจุดแปดไมล์ทะเล นับจากแนวชายฝั่งทะเลที่น้ำทะเลจรดแผ่นดินบริเวณชายฝั่ง ทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ ณ วันที่ ๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๕ เฉลิมชัย ศรีอ่อน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๕ และมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘ บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์มีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดให้เขตทะเลชายฝั่งในบริเวณใด มีระยะนับจากแนวชายฝั่งทะเลออกไปน้อยหรือมากกว่าสามไมล์ทะเลก็ได้แต่ต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งจุดห้าไมล์ทะเลและไม่เกินสิบสองไมล์ทะเล สมควรกำหนดเขตทะเลชายฝั่งของจังหวัดระยองให้มีระยะนับจากแนวชายฝั่งทะเลออกไปมากกว่าสามไมล์ทะเล เพื่อประโยชน์ในการกำหนดมาตรการบริหารจัดการทรัพยากรสัตว์น้ำในเขตทะเลชายฝั่งให้อยู่ในภาวะที่เหมาะสมและสามารถทำการประมงได้อย่างยั่งยืนจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี(ฉบับที่๔๐)เรื่องกำหนดภาพเครื่องหมายราชการตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายราชการพุทธศักราช ๒๔๘๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายราชการ พุทธศักราช ๒๔๘๒ นายกรัฐมนตรีจึงประกาศกำหนดภาพเครื่องหมายราชการของสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติและสำนักงานสถิติกลาง สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรีไว้เป็นเครื่องหมายราชการ ตามความในพระราชบัญญัติเครื่องหมายราชการ พุทธศักราช๒๔๘๒ ดังปรากฏตามภาพและรายการแนบท้ายประกาศฉบับนี้ประกาศณ วันที่ ๓๑ มีนาคม ๒๕๐๔พลเอกถ. กิตติขจรรองนายกรัฐมนตรีลงนามแทนนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.เครื่องหมายราชการสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ๒. เครื่องหมายราชการสำนักงานสถิติกลาง(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ดลธี/พิมพ์๒๔มกราคม ๒๕๕๔เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ๒๖มกราคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๘/ตอนที่ ๓๓/หน้า ๓๘๖/๑๑ เมษายน ๒๕๐๔
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่องกำหนดมาตรการควบคุมกำกับการขนมูลฝอยทั่วไปเพื่อป้องกันการลักลอบทิ้งพ.ศ. ๒๕๖๐ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดมาตรการควบคุมกำกับการขนมูลฝอยทั่วไปเพื่อป้องกันการลักลอบทิ้งเพื่อประโยชน์ในการควบคุมระบบการขนมูลฝอยทั่วไปให้ขนส่งถึงสถานที่กำจัดและมูลฝอยทั่วไปที่เกิดขึ้นได้รับการกำจัดอย่างถูกต้องเหมาะสมไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยและสิ่งแวดล้อมอาศัยอำนาจตามความในข้อ ๑๗ (๒)แห่งกฎกระทรวงสุขลักษณะการจัดการมูลฝอยทั่วไป พ.ศ. ๒๕๖๐รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่อง กำหนดมาตรการควบคุมกำกับการขนมูลฝอยทั่วไปเพื่อป้องกันการลักลอบทิ้ง พ.ศ.๒๕๖๐ข้อ ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ในประกาศนี้การขนมูลฝอยทั่วไป หมายความว่าการขนมูลฝอยทั่วไปจากแหล่งกำเนิดไปยังสถานที่กำจัด หรือจากแหล่งกำเนิดไปยังสถานีขนถ่ายหรือการขนจากสถานีขนถ่ายไปยังสถานที่กำจัดโดยหน่วยงาน หรือบุคคลตามข้อ ๔ แห่งกฎกระทรวงสุขลักษณะการจัดการมูลฝอยทั่วไป พ.ศ.๒๕๖๐ผู้ขนมูลฝอยทั่วไป หมายความว่าหน่วยงานหรือบุคคลตามข้อ ๔ แห่งกฎกระทรวงสุขลักษณะการจัดการมูลฝอยทั่วไป พ.ศ. ๒๕๖๐ที่ดำเนินการขนมูลฝอยทั่วไปผู้กำจัดมูลฝอยทั่วไป หมายความว่าหน่วยงานหรือบุคคลตามข้อ ๔ แห่งกฎกระทรวงสุขลักษณะการจัดการมูลฝอยทั่วไป พ.ศ. ๒๕๖๐ที่ดำเนินการกำจัดมูลฝอยทั่วไปข้อ ๔ ในการขนมูลฝอยทั่วไปผู้ขนมูลฝอยทั่วไปและผู้กำจัดมูลฝอยทั่วไปต้องจัดให้มีมาตรการในการควบคุมกำกับการขนมูลฝอยทั่วไป แล้วแต่กรณีเพื่อป้องกันการลักลอบทิ้งมูลฝอยทั่วไปดังนี้(๑)กรณีขนมูลฝอยทั่วไปจากแหล่งกำเนิดไปยังสถานที่กำจัดโดยตรงหรือสถานีขนถ่ายหรือกรณีขนมูลฝอยทั่วไปจากสถานีขนถ่ายไปยังสถานที่กำจัดผู้ขนมูลฝอยทั่วไปต้องบันทึกน้ำหนักมูลฝอยที่ส่งถึงสถานที่กำจัดทุกครั้งและจัดทำรายงานเสนอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในวันที่ห้าของทุกเดือน(๒)ผู้กำจัดมูลฝอยทั่วไปต้องจัดทำรายงานน้ำหนักมูลฝอยรับกำจัดแจ้งเจ้าพนักงานท้องถิ่นซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดมูลฝอยและเจ้าพนักงานท้องถิ่นซึ่งสถานที่กำจัดตั้งอยู่ภายในวันที่ห้าของทุกเดือน(๓) ผู้ขนมูลฝอยทั่วไปต้องจัดให้มีมาตรการควบคุมและติดตามเส้นทางการขนมูลฝอยด้วยระบบGPS (Global Positioning System) หรือระบบอื่นตามที่ราชการส่วนท้องถิ่นเห็นสมควรประกาศณ วันที่ ๓๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๐ปิยะสกลสกลสัตยาทรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขปวันวิทย์/อัญชลี/จัดทำ๔ มกราคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๓๒๓ ง/หน้า ๑๕/๒๘ ธันวาคม ๒๕๖๐
กฎกระทรวงกำหนดเงื่อนไขการบำรุงรักษารถไว้ในใบอนุญาตประกอบการขนส่งพ.ศ. ๒๕๖๓[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ วรรคหนึ่ง มาตรา ๓๑ วรรคหนึ่ง (๑๕)มาตรา ๓๒ วรรคหนึ่ง(๑๐) และมาตรา ๓๓ วรรคหนึ่ง (๗) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา๓๔ (๕) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในการออกใบอนุญาตประกอบการขนส่งประจำทาง ใบอนุญาตประกอบการขนส่งไม่ประจำทางและใบอนุญาตประกอบการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก ให้นายทะเบียนโดยอนุมัติของคณะกรรมการกำหนดเงื่อนไขเกี่ยวกับการจัดให้มีการบำรุงรักษารถไว้ในใบอนุญาตดังกล่าวการกำหนดเงื่อนไขตามวรรคหนึ่งให้มีการกำหนดลักษณะการใช้งานของรถที่ต้องจัดให้มีการบำรุงรักษา รวมทั้งหลักเกณฑ์ วิธีการเงื่อนไข และระยะเวลาการบำรุงรักษารถตามที่อธิบดีประกาศกำหนด โดยความเห็นชอบของรัฐมนตรีข้อ ๒ ในการออกใบอนุญาตประกอบการขนส่งส่วนบุคคล ให้นายทะเบียนกำหนดเงื่อนไขเกี่ยวกับการจัดให้มีการบำรุงรักษารถไว้ในใบอนุญาตดังกล่าวทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ที่คณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางกำหนดให้ไว้ ณวันที่ ๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๓ศักดิ์สยามชิดชอบรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่การเกิดอุบัติเหตุทางถนนมีสาเหตุที่สำคัญประการหนึ่งคือสภาพเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบของรถไม่มั่นคงแข็งแรงหรือขาดความสมบูรณ์พร้อมใช้งาน ประกอบกับลักษณะการใช้งานรถที่ใช้ในการขนส่งมีผลทำให้เครื่องอุปกรณ์และส่วนควบของรถเกิดการสึกหรออย่างรวดเร็ว หากไม่มีการตรวจสอบความชำรุดบกพร่องและบำรุงรักษารถเป็นประจำอาจก่อให้เกิดอุบัติเหตุจากการใช้งานรถนั้นได้การตรวจสอบและบำรุงรักษารถเมื่อครบตามระยะทางหรือระยะเวลาที่กำหนดจะทำให้เกิดความปลอดภัยในการขนส่งและการใช้งานมากขึ้นสมควรกำหนดเงื่อนไขเกี่ยวกับการจัดให้มีการบำรุงรักษารถเป็นเงื่อนไขอื่นที่ให้นายทะเบียนกำหนดไว้ในการออกใบอนุญาตประกอบการขนส่งได้จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ชญานิศ/จัดทำ๓ สิงหาคม ๒๕๖๓สุภาทิพย์/ตรวจ๔ สิงหาคม ๒๕๖๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๗/ตอนที่ ๔๒ ก/หน้า ๔/๑๐ มิถุนายน ๒๕๖๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 35474หลักกฎหมาย: ปัญหาที่ว่า การที่ลูกจ้างต้องออกจากงานเพราะเหตุมีอายุครบเกษียณอายุตามกฎหมาย จะเป็นการเลิกจ้างที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานหรือไม่ นั้น เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 วรรคสอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2811 - 2812/2524นายเจตน์ ปุศยเวชโจทก์องค์การสะพานปลาจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 2) ประกาศวันที่ 13 มิถุนายน 2517 ข้อ 1 ป.วิ.พ. ม. 225, ม. 4ปัญหาที่ว่า การที่ลูกจ้างต้องออกจากงานเพราะเหตุมีอายุครบเกษียณอายุตามกฎหมาย จะเป็นการเลิกจ้างที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานหรือไม่ นั้น เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 วรรคสอง(วัฒน์ ผดุงจิตร-ขจร หะวานนท์-ธาดา วัชรานันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2811 - 2812/2524นายเจตน์ ปุศยเวชโจทก์องค์การสะพานปลาจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 2) ประกาศวันที่ 13 มิถุนายน 2517 ข้อ 1 ป.วิ.พ. ม. 225, ม. 4ปัญหาที่ว่า การที่ลูกจ้างต้องออกจากงานเพราะเหตุมีอายุครบเกษียณอายุตามกฎหมาย จะเป็นการเลิกจ้างที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานหรือไม่ นั้น เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 วรรคสอง(วัฒน์ ผดุงจิตร-ขจร หะวานนท์-ธาดา วัชรานันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3094/2537หลักกฎหมาย: ตามคำร้องของจำเลยที่ขอให้พิจารณาใหม่อ้างว่า จำเลยไม่เคยได้รับสำเนาคำฟ้อง และไม่ทราบว่าถูกโจทก์ฟ้องคดีนี้ สำนักงานของจำเลยมิได้ทำการมานานแล้ว และไม่มีผู้ใดอยู่ เมื่อจำเลยไปที่สำนักงานในวันยื่นคำร้องนี้จึงพบคำบังคับดังนี้ จำเลยได้อ้างถึงพฤติการณ์นอกเหนือไม่อาจบังคับได้แล้ว จึงชอบที่ศาลแรงงานจะรับคำร้องไว้ทำการไต่สวนว่าข้อเท็จจริงเป็นดังที่จำเลยอ้างและเป็นพฤติการณ์นอกเหนือไม่อาจบังคับได้หรือไม่ การที่ศาลแรงงานมีคำสั่งว่า ตามคำร้องไม่ปรากฏว่ามีพฤติการณ์นอกเหนือไม่อาจบังคับได้และด่วนยกคำร้องของจำเลยโดยไม่ทำการไต่สวนเสียก่อนเป็นการไม่ชอบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3094/2537นายหรรษะ อนันทรังสรรค์โจทก์บริษัทโชคทวีเรียลเอสเตท จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 21, ม. 208, ม. 209 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31ตามคำร้องของจำเลยที่ขอให้พิจารณาใหม่อ้างว่า จำเลยไม่เคยได้รับสำเนาคำฟ้อง และไม่ทราบว่าถูกโจทก์ฟ้องคดีนี้ สำนักงานของจำเลยมิได้ทำการมานานแล้ว และไม่มีผู้ใดอยู่ เมื่อจำเลยไปที่สำนักงานในวันยื่นคำร้องนี้จึงพบคำบังคับดังนี้ จำเลยได้อ้างถึงพฤติการณ์นอกเหนือไม่อาจบังคับได้แล้ว จึงชอบที่ศาลแรงงานจะรับคำร้องไว้ทำการไต่สวนว่าข้อเท็จจริงเป็นดังที่จำเลยอ้างและเป็นพฤติการณ์นอกเหนือไม่อาจบังคับได้หรือไม่ การที่ศาลแรงงานมีคำสั่งว่า ตามคำร้องไม่ปรากฏว่ามีพฤติการณ์นอกเหนือไม่อาจบังคับได้และด่วนยกคำร้องของจำเลยโดยไม่ทำการไต่สวนเสียก่อนเป็นการไม่ชอบ(สมิทธิ์ วราอุบล-ชลิต ประไพศาล-ชลอ ทองแย้ม)ศาลแรงงานกลาง - นายสมจิตต์ ทองศรีศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3094/2537นายหรรษะ อนันทรังสรรค์โจทก์บริษัทโชคทวีเรียลเอสเตท จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 21, ม. 208, ม. 209 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31ตามคำร้องของจำเลยที่ขอให้พิจารณาใหม่อ้างว่า จำเลยไม่เคยได้รับสำเนาคำฟ้อง และไม่ทราบว่าถูกโจทก์ฟ้องคดีนี้ สำนักงานของจำเลยมิได้ทำการมานานแล้ว และไม่มีผู้ใดอยู่ เมื่อจำเลยไปที่สำนักงานในวันยื่นคำร้องนี้จึงพบคำบังคับดังนี้ จำเลยได้อ้างถึงพฤติการณ์นอกเหนือไม่อาจบังคับได้แล้ว จึงชอบที่ศาลแรงงานจะรับคำร้องไว้ทำการไต่สวนว่าข้อเท็จจริงเป็นดังที่จำเลยอ้างและเป็นพฤติการณ์นอกเหนือไม่อาจบังคับได้หรือไม่ การที่ศาลแรงงานมีคำสั่งว่า ตามคำร้องไม่ปรากฏว่ามีพฤติการณ์นอกเหนือไม่อาจบังคับได้และด่วนยกคำร้องของจำเลยโดยไม่ทำการไต่สวนเสียก่อนเป็นการไม่ชอบ(สมิทธิ์ วราอุบล-ชลิต ประไพศาล-ชลอ ทองแย้ม)ศาลแรงงานกลาง - นายสมจิตต์ ทองศรีศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงพาณิชย์และกระทรวงมหาดไทยกฎกระทรวงพาณิชย์และกระทรวงมหาดไทยฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๓๑)ออกตามความในพระพระราชบัญญัติการค้าข้าวพุทธศักราช ๒๔๘๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติการค้าข้าว พุทธศักราช๒๔๘๙ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกความใน (๑) ของข้อ ๓แห่งกฎกระทรวงพาณิชย์และกระทรวงมหาดไทย ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๑)ออกตามความในพระราชบัญญัติการค้าข้าว พุทธศักราช ๒๔๘๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงพาณิชย์และกระทรวงมหาดไทยฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๓๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติการค้าข้าว พุทธศักราช ๒๔๘๙และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน(๑) หนังสืออนุญาตให้ประกอบการค้าข้าวประเภทค้าข้าวส่งไปจำหน่ายต่างประเทศ ฉบับละ๒๐,๐๐๐ บาทเว้นแต่หนังสืออนุญาตให้ประกอบการค้าข้าวประเภทค้าข้าวส่งไปจำหน่ายต่างประเทศที่มีเงื่อนไขให้ส่งข้าวไปจำหน่ายต่างประเทศได้เฉพาะประเทศที่มีชายแดนติดต่อกับประเทศไทยโดยมีมูลค่าการส่งออกไม่เกินวันละ๕๐,๐๐๐ บาท ฉบับละ ๒,๐๐๐ บาทให้ไว้ ณ วันที่ ๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๑สุบิน ปิ่นขยัน พลตรีประมาณ อดิเรกสารรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจาก มูลค่าการส่งออกสูงสุดต่อวันสำหรับหนังสือให้ประกอบการค้าข้าวประเภทค้าข้าวส่งไปจำหน่ายต่างประเทศได้เฉพาะประเทศที่มีชายแดนติดต่อกับประเทศไทยที่กำหนดไว้ไม่เกินวันละ ๒๐,๐๐๐ บาท โดยให้เสียค่าธรรมเนียมหนังสืออนุญาต ฉบับละ ๒,๐๐๐บาทนั้น ไม่เหมาะสมกับสภาพการณ์ทางเศรษฐกิจในปัจจุบัน สมควรแก้ไขการกำหนดมูลค่าการส่งออกฯดังกล่าว โดยเพิ่มเป็นไม่เกินวันละ ๕๐,๐๐๐ บาท จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้จุฑามาศ/ปรับปรุง๑๔ กรกฎาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๕/ตอนที่ ๒๑๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๖ ธันวาคม ๒๕๓๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 132/2469หลักกฎหมาย: มรฎก อายุความฟ้องมรฎก รับรองณี่อย่างไรเรียกว่ารับรองที่จะเรียกว่าญาติผู้รับมรฎกของผู้ตายรับรองจะใช้ณี่ซึ่งผู้ตายเป็นลูกณี่อยู่แก่เจ้าณี่อันเป็นเหตุให้ฟ้องร้องได้เกินกว่าอายุความมรฎก ๑ ปีนั้น ญาติของผู้ตายต้องมารับรองณี่สินต่อเจ้าณี่ ตามฎีกาบันทัดฐานที่ ๔๘๐/๑๒๓ การที่ผู้รับมรฎกคนหนึ่งทำสัญญารับรองกันระหว่างญาติว่าตนจะเป็นผู้ใช้ณี่สินให้เจ้าณี่ แต่เจ้าณี่มิได้เป็นคู่สัญญาด้วย แลทั้งไม่ปรากฎว่าเจ้าณี่ได้แสดงความประสงค์ให้ทราบว่าจะขอรับผลตามสัญญานั้นดังนี้ ยังหาเรียกว่ามีการรับรองอันจะทำให้เจ้าณี่ฟ้องร้องเกินปีได้ไม่ เพราะเจ้าณี่เป็นคนนอกสัญญา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 132/2469พระยาอร่ามมณเฑียร แทนพระเจ้าพี่นางเธอพระองค์เจ้าสุวภักตร์พิลัยพรรณหม่อมหลวงหญิงพัวพันจำเลยมรฎก อายุความฟ้องมรฎก รับรองณี่อย่างไรเรียกว่ารับรองที่จะเรียกว่าญาติผู้รับมรฎกของผู้ตายรับรองจะใช้ณี่ซึ่งผู้ตายเป็นลูกณี่อยู่แก่เจ้าณี่อันเป็นเหตุให้ฟ้องร้องได้เกินกว่าอายุความมรฎก ๑ ปีนั้น ญาติของผู้ตายต้องมารับรองณี่สินต่อเจ้าณี่ ตามฎีกาบันทัดฐานที่ ๔๘๐/๑๒๓ การที่ผู้รับมรฎกคนหนึ่งทำสัญญารับรองกันระหว่างญาติว่าตนจะเป็นผู้ใช้ณี่สินให้เจ้าณี่ แต่เจ้าณี่มิได้เป็นคู่สัญญาด้วย แลทั้งไม่ปรากฎว่าเจ้าณี่ได้แสดงความประสงค์ให้ทราบว่าจะขอรับผลตามสัญญานั้นดังนี้ ยังหาเรียกว่ามีการรับรองอันจะทำให้เจ้าณี่ฟ้องร้องเกินปีได้ไม่ เพราะเจ้าณี่เป็นคนนอกสัญญา(พรหม-พิพากษา-ศรี.)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ที่จะเรียกว่าญาติผู้รับมรฎกของผู้ตายรับรองจะใช้ณี่ซึ่งผู้ตายเป็นลูกณี่อยู่แก่เจ้าณี่อันเป็นเหตุให้ฟ้องร้องได้เกินกว่าอายุความมรฎก ๑ ปีนั้น ญาติของผู้ตายต้องมารับรองณี่สินต่อเจ้าณี่ ตามฎีกาบันทัดฐานที่ ๔๘๐/๑๒๓ การที่ผู้รับมรฎกคนหนึ่งทำสัญญารับรองกันระหว่างญาติว่าตนจะเป็นผู้ใช้ณี่สินให้เจ้าณี่ แต่เจ้าณี่มิได้เป็นคู่สัญญาด้วย แลทั้งไม่ปรากฎว่าเจ้าณี่ได้แสดงความประสงค์ให้ทราบว่าจะขอรับผลตามสัญญานั้นดังนี้ ยังหาเรียกว่ามีการรับรองอันจะทำให้เจ้าณี่ฟ้องร้องเกินปีได้ไม่ เพราะเจ้าณี่เป็นคนนอกสัญญา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 132/2469พระยาอร่ามมณเฑียร แทนพระเจ้าพี่นางเธอพระองค์เจ้าสุวภักตร์พิลัยพรรณหม่อมหลวงหญิงพัวพันจำเลยมรฎก อายุความฟ้องมรฎก รับรองณี่อย่างไรเรียกว่ารับรองที่จะเรียกว่าญาติผู้รับมรฎกของผู้ตายรับรองจะใช้ณี่ซึ่งผู้ตายเป็นลูกณี่อยู่แก่เจ้าณี่อันเป็นเหตุให้ฟ้องร้องได้เกินกว่าอายุความมรฎก ๑ ปีนั้น ญาติของผู้ตายต้องมารับรองณี่สินต่อเจ้าณี่ ตามฎีกาบันทัดฐานที่ ๔๘๐/๑๒๓ การที่ผู้รับมรฎกคนหนึ่งทำสัญญารับรองกันระหว่างญาติว่าตนจะเป็นผู้ใช้ณี่สินให้เจ้าณี่ แต่เจ้าณี่มิได้เป็นคู่สัญญาด้วย แลทั้งไม่ปรากฎว่าเจ้าณี่ได้แสดงความประสงค์ให้ทราบว่าจะขอรับผลตามสัญญานั้นดังนี้ ยังหาเรียกว่ามีการรับรองอันจะทำให้เจ้าณี่ฟ้องร้องเกินปีได้ไม่ เพราะเจ้าณี่เป็นคนนอกสัญญา(พรหม-พิพากษา-ศรี.)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62946หลักกฎหมาย: จำเลยฎีกาว่า ฟ้องของโจทก์ไม่ได้อ้าง พระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ.2484 มาตรา 70 มาลงโทษจำเลย การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนคำพิพากษาศาลชั้นต้นอ้างมาตรา 70 มาเป็นบทลงโทษจำเลยชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เป็น ปัญหาข้อกฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1563/2527พนักงานอัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายตุลา จะตุนามจำเลย ป.วิ.อ. ม. 216, ม. 218จำเลยฎีกาว่า ฟ้องของโจทก์ไม่ได้อ้าง พระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ.2484 มาตรา 70 มาลงโทษจำเลย การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนคำพิพากษาศาลชั้นต้นอ้างมาตรา 70 มาเป็นบทลงโทษจำเลยชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เป็น ปัญหาข้อกฎหมาย(ชลูตม์ สวัสดิทัต-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต-สวัสดิ์ รอดเจริญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1563/2527พนักงานอัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายตุลา จะตุนามจำเลย ป.วิ.อ. ม. 216, ม. 218จำเลยฎีกาว่า ฟ้องของโจทก์ไม่ได้อ้าง พระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ.2484 มาตรา 70 มาลงโทษจำเลย การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนคำพิพากษาศาลชั้นต้นอ้างมาตรา 70 มาเป็นบทลงโทษจำเลยชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เป็น ปัญหาข้อกฎหมาย(ชลูตม์ สวัสดิทัต-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต-สวัสดิ์ รอดเจริญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพากร เรื่อง การสั่งให้ผู้จ่ายเงินซื้อสินค้าบางกรณีหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย----------------------------------------------------อนุสนธิคําสั่งกรมสรรพากรให้บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลหรือนิติบุคคลอื่นที่เป็นผู้ผลิตหรือผู้ส่งออกซึ่งจ่ายเงินซื้อสินค้ายางพารา มันสําปะหลัง ปอ ข้าวโพด อ้อย เมล็ดกาแฟผลปาล์มน้ํามัน และข้าวสาร ปลายข้าว ข้าวกล้อง ข้าวนึ่ง และปลายข้าวนึ่ง มีหน้าที่หักภาษีเงินได้ไว้ ณ ที่จ่าย เมื่อมีการจ่ายเงินซื้อสินค้าดังกล่าวในอัตราร้อยละ 0.75 บาท ดังรายละเอียดแจ้งอยู่ในคําสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป.4/2528 ลงวันที่ 26 กันยายน พ.ศ.2528 นั้นโดยที่นิติบุคคลที่ตั้งขึ้นตามกฎหมายพิเศษบางราย เช่น องค์การของรัฐบาล สมาคมหอการค้า สหกรณ์หรือกลุ่มเกษตรกร เมื่อจ่ายเงินซื้อสินค้าดังกล่าว ไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย เพราะตามคําสั่งที่กล่าวข้างต้นกําหนดให้มีการหักภาษีเฉพาะกรณีที่ผู้จ่ายเป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลหรือนิติบุคคลอื่นเฉพาะที่เป็นผู้ผลิตหรือผู้ส่งออกเท่านั้น และเมื่อบุคคลดังกล่าวข้างต้นขายสินค้าดังกล่าวต่อไปให้แก่ผู้ผลิตหรือผู้ส่งออก ผู้ผลิตหรือผู้ส่งออกที่จ่ายเงินซื้อสินค้าดังกล่าว ก็ไม่อาจหักภาษี ณ ที่จ่าย ได้ เพราะนิติบุคคลดังกล่าวนั้นไม่มีหน้าที่ต้องเสียภาษีดังนั้น กรมสรรพากรจึงเห็นเป็นการสมควรที่จะกําหนดให้นิติบุคคลที่ไม่มีหน้าที่เสียภาษีเงินได้ มีหน้าที่หักภาษี เมื่อจ่ายเงินซื้อสินค้าดังกล่าวด้วย ทั้งนี้ เพื่อความเป็นธรรมแก่ผู้มีหน้าที่เสียภาษีเงินได้โดยทั่วไป และป้องกันการเลี่ยงภาษีเงินได้ในส่วนนี้ จึงได้ออกคําสั่งที่ ท.ป.18/2530 ลงวันที่ 10 สิงหาคม 2530 กําหนดให้นิติบุคคลดังกล่าวมีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย สําหรับการจ่ายเงินได้พึงประเมิน ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ.2530 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2530 บัณฑิต บุณยะปานะอธิบดีกรมสรรพากร
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลเมืองปทุมธานีจังหวัดปทุมธานีพ.ศ. ๒๔๙๙ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๒๑ กันยายน พ.ศ. ๒๔๙๙เป็นปีที่ ๑๑ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๙๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช๒๔๙๕ และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี พ.ศ. ๒๔๙๙มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานีมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพลป. พิบูลสงครามนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากสภาพเทศบาลเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ได้ขยายตัวทั้งในทางการก่อสร้างอาคารและการผังเมืองสมควรควบคุมการก่อสร้างอาคารในเขตเทศบาลนี้ เพื่อประโยชน์ในความมั่นคงแข็งแรงการอนามัย การสุขาภิบาล การป้องกันอัคคีภัย และการผังเมืองให้เป็นระเบียบเรียบร้อยโดยประกาศพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ตามความในมาตรา ๒แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ฐิติพงษ์/พิมพ์๓๐ พฤษภาคม ๒๕๕๑รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ๒ มิถุนายน ๒๕๕๑โชติกานต์/ปรับปรุง๙ กรกฎาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๒๕ กันยายน ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๗๓/ตอนที่ ๗๒/หน้า ๑๐๙๓/๒ ตุลาคม ๒๔๙๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65876หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา คำสั่ง อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกันสองแสนบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 18/2545พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบุรีโจทก์นาย บุญลือ สังข์ประเสริฐจำเลยนาย บุญลือ สังข์ประเสริฐ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 114ความว่า จำเลยยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา คำสั่ง อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกันสองแสนบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป(ทวีวัฒน์ แดงทองดี-พินิจ เพชรรุ่ง-พิชิต คำแฝง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 18/2545พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบุรีโจทก์นาย บุญลือ สังข์ประเสริฐจำเลยนาย บุญลือ สังข์ประเสริฐ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 114ความว่า จำเลยยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา คำสั่ง อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกันสองแสนบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป(ทวีวัฒน์ แดงทองดี-พินิจ เพชรรุ่ง-พิชิต คำแฝง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ