คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1560/2505หลักกฎหมาย: แก๊ปกระดาษเป็นเม็ดเล็ก ๆ ติดกับกระดาษโตขนาดหัวไม้ขีดไฟบ้าง เล็กกว่าบ้าง อยู่ห่าง ๆ กัน เมื่อมีจำนวนไม่มากพอจะทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารขึ้นได้ขณะระเบิดแล้ว ก็ยังไม่ถึงขนาดที่จะถือว่าเป็นวัตถุระเบิดได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจค้าและมีวัตถุระเบิด (เป็นเม็ดติดอยู่กับแผ่นกระดาษ บุคคลโดยมากเรียกว่าแก๊ปกระดาษ) จำนวน ๒๕๗ แผ่น ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๓๘, ๗๔ และฉบับที่ ๓ พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) ริบของกลาง จำเลยรับสารภาพร่มมีแก๊ปกระดาษของกลางไว้ขายไม่รับอนุญาตจริง โจทก์ส่งรายงานการตรวจพิสูจน์ของกลางของผู้ชำนาญและขอสืบพยานประกอบศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ ให้งดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าแก๊ปกระดาษของกลางยังไม่มีกำลังดันอย่างแรงหรือแรงประหารหรือแรงทำลาย ตามรายงานการตรวจพิสูจน์จึงวงเล็บข้อความไว้ว่า "ถ้ามีมากพอ" ฉะนั้น จึงยังไม่เป็นวัตถุระเบิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) มีความว่า "วัตถุระเบิด คือ วัตถุที่สามารถส่งกำลังดันอย่างแรงต่อสิ่งห้อมล้อมโดยฉับพลันในเมื่อระเบิดขึ้น โดยมีสิ่งเหมาะมาทำให้เกิดกำลังดันหรือโดยการสลายตัวของวัตถุระเบิดนั้น ทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหาร ฯ " ซึ่งแปลความหมายได้ว่า วัตถุระเบิดนั้นจำกัดความได้เป็น ๒ อย่าง คือ เป็นวัตถุที่สามารถส่งกำลังดันอย่างแรงต่อสิ่งห้อมล้อมโดยฉับพลันในเมื่อระเบิดขึ้น โดยมีสิ่งเหมาะมาทำให้เกิดกำลังดันอย่างหนึ่ง หรือโดยการสลายตัวของวัตถุระเบิดนั้น อีกอย่างหนึ่ง แต่ทั้งสองอย่างนี้จะต้องทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารเกิดขึ้นด้วย จึงจะเป็นความหมายของคำว่า วัตถุระเบิดโดยครบถ้วน ฉะนั้น วัตถุใดแม้จะระเบิดขึ้นด้วยประการใด แต่ไม่ทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารแล้ว ก็ไม่เป็นวัตถุระเบิดตามความหมายของกฎหมาย ของกลางรายนี้ตามรายงานการตรวจของผู้ชำนาญบันทึกไว้ว่า ถ้ามีมากพอซึ่งหมายความว่า จะต้องมีมากพอจึงจะทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหาร และแปลได้ว่าของกลางที่ตรวจนี้ยังไม่มีมากพอ ทั้งศาลชั้นต้นพิจารณาเห็นว่า แก๊ปกระดาษเป็นเม็ดเล็ก ๆ ติดกับกระดาษโตขนาดหัวไม้ขีดไฟบ้าง เล็กกว่าบ้าง อยู่ห่าง ๆ กัน จึงยังไม่ถึงขนาดที่จะพังว่าเป็นวัตถุระเบิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1560/2505อัยการจังหวัดเพชรบูรณ์โจทก์นางคำเบ้า ไพรภิบาลจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2501 ม. 3 (3)แก๊ปกระดาษเป็นเม็ดเล็ก ๆ ติดกับกระดาษโตขนาดหัวไม้ขีดไฟบ้าง เล็กกว่าบ้าง อยู่ห่าง ๆ กัน เมื่อมีจำนวนไม่มากพอจะทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารขึ้นได้ขณะระเบิดแล้ว ก็ยังไม่ถึงขนาดที่จะถือว่าเป็นวัตถุระเบิดได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจค้าและมีวัตถุระเบิด (เป็นเม็ดติดอยู่กับแผ่นกระดาษ บุคคลโดยมากเรียกว่าแก๊ปกระดาษ) จำนวน ๒๕๗ แผ่น ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๓๘, ๗๔ และฉบับที่ ๓ พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) ริบของกลาง จำเลยรับสารภาพร่มมีแก๊ปกระดาษของกลางไว้ขายไม่รับอนุญาตจริง โจทก์ส่งรายงานการตรวจพิสูจน์ของกลางของผู้ชำนาญและขอสืบพยานประกอบศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ ให้งดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าแก๊ปกระดาษของกลางยังไม่มีกำลังดันอย่างแรงหรือแรงประหารหรือแรงทำลาย ตามรายงานการตรวจพิสูจน์จึงวงเล็บข้อความไว้ว่า "ถ้ามีมากพอ" ฉะนั้น จึงยังไม่เป็นวัตถุระเบิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) มีความว่า "วัตถุระเบิด คือ วัตถุที่สามารถส่งกำลังดันอย่างแรงต่อสิ่งห้อมล้อมโดยฉับพลันในเมื่อระเบิดขึ้น โดยมีสิ่งเหมาะมาทำให้เกิดกำลังดันหรือโดยการสลายตัวของวัตถุระเบิดนั้น ทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหาร ฯ " ซึ่งแปลความหมายได้ว่า วัตถุระเบิดนั้นจำกัดความได้เป็น ๒ อย่าง คือ เป็นวัตถุที่สามารถส่งกำลังดันอย่างแรงต่อสิ่งห้อมล้อมโดยฉับพลันในเมื่อระเบิดขึ้น โดยมีสิ่งเหมาะมาทำให้เกิดกำลังดันอย่างหนึ่ง หรือโดยการสลายตัวของวัตถุระเบิดนั้น อีกอย่างหนึ่ง แต่ทั้งสองอย่างนี้จะต้องทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารเกิดขึ้นด้วย จึงจะเป็นความหมายของคำว่า วัตถุระเบิดโดยครบถ้วน ฉะนั้น วัตถุใดแม้จะระเบิดขึ้นด้วยประการใด แต่ไม่ทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารแล้ว ก็ไม่เป็นวัตถุระเบิดตามความหมายของกฎหมาย ของกลางรายนี้ตามรายงานการตรวจของผู้ชำนาญบันทึกไว้ว่า ถ้ามีมากพอซึ่งหมายความว่า จะต้องมีมากพอจึงจะทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหาร และแปลได้ว่าของกลางที่ตรวจนี้ยังไม่มีมากพอ ทั้งศาลชั้นต้นพิจารณาเห็นว่า แก๊ปกระดาษเป็นเม็ดเล็ก ๆ ติดกับกระดาษโตขนาดหัวไม้ขีดไฟบ้าง เล็กกว่าบ้าง อยู่ห่าง ๆ กัน จึงยังไม่ถึงขนาดที่จะพังว่าเป็นวัตถุระเบิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) พิพากษายืน(สารกิจปรีชา-การุณย์นราทร)ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ - นายอำนวย เปล่งวิทยาศาลอุทธรณ์ - นายเนิ่น กฤษณะเศรนีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจค้าและมีวัตถุระเบิด (เป็นเม็ดติดอยู่กับแผ่นกระดาษ บุคคลโดยมากเรียกว่าแก๊ปกระดาษ) จำนวน ๒๕๗ แผ่น ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๓๘, ๗๔ และฉบับที่ ๓ พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) ริบของกลาง จำเลยรับสารภาพร่มมีแก๊ปกระดาษของกลางไว้ขายไม่รับอนุญาตจริง โจทก์ส่งรายงานการตรวจพิสูจน์ของกลางของผู้ชำนาญและขอสืบพยานประกอบศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ ให้งดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าแก๊ปกระดาษของกลางยังไม่มีกำลังดันอย่างแรงหรือแรงประหารหรือแรงทำลาย ตามรายงานการตรวจพิสูจน์จึงวงเล็บข้อความไว้ว่า "ถ้ามีมากพอ" ฉะนั้น จึงยังไม่เป็นวัตถุระเบิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) มีความว่า "วัตถุระเบิด คือ วัตถุที่สามารถส่งกำลังดันอย่างแรงต่อสิ่งห้อมล้อมโดยฉับพลันในเมื่อระเบิดขึ้น โดยมีสิ่งเหมาะมาทำให้เกิดกำลังดันหรือโดยการสลายตัวของวัตถุระเบิดนั้น ทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหาร ฯ " ซึ่งแปลความหมายได้ว่า วัตถุระเบิดนั้นจำกัดความได้เป็น ๒ อย่าง คือ เป็นวัตถุที่สามารถส่งกำลังดันอย่างแรงต่อสิ่งห้อมล้อมโดยฉับพลันในเมื่อระเบิดขึ้น โดยมีสิ่งเหมาะมาทำให้เกิดกำลังดันอย่างหนึ่ง หรือโดยการสลายตัวของวัตถุระเบิดนั้น อีกอย่างหนึ่ง แต่ทั้งสองอย่างนี้จะต้องทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารเกิดขึ้นด้วย จึงจะเป็นความหมายของคำว่า วัตถุระเบิดโดยครบถ้วน ฉะนั้น วัตถุใดแม้จะระเบิดขึ้นด้วยประการใด แต่ไม่ทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารแล้ว ก็ไม่เป็นวัตถุระเบิดตามความหมายของกฎหมาย ของกลางรายนี้ตามรายงานการตรวจของผู้ชำนาญบันทึกไว้ว่า ถ้ามีมากพอซึ่งหมายความว่า จะต้องมีมากพอจึงจะทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหาร และแปลได้ว่าของกลางที่ตรวจนี้ยังไม่มีมากพอ ทั้งศาลชั้นต้นพิจารณาเห็นว่า แก๊ปกระดาษเป็นเม็ดเล็ก ๆ ติดกับกระดาษโตขนาดหัวไม้ขีดไฟบ้าง เล็กกว่าบ้าง อยู่ห่าง ๆ กัน จึงยังไม่ถึงขนาดที่จะพังว่าเป็นวัตถุระเบิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1560/2505อัยการจังหวัดเพชรบูรณ์โจทก์นางคำเบ้า ไพรภิบาลจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2501 ม. 3 (3)แก๊ปกระดาษเป็นเม็ดเล็ก ๆ ติดกับกระดาษโตขนาดหัวไม้ขีดไฟบ้าง เล็กกว่าบ้าง อยู่ห่าง ๆ กัน เมื่อมีจำนวนไม่มากพอจะทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารขึ้นได้ขณะระเบิดแล้ว ก็ยังไม่ถึงขนาดที่จะถือว่าเป็นวัตถุระเบิดได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจค้าและมีวัตถุระเบิด (เป็นเม็ดติดอยู่กับแผ่นกระดาษ บุคคลโดยมากเรียกว่าแก๊ปกระดาษ) จำนวน ๒๕๗ แผ่น ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๓๘, ๗๔ และฉบับที่ ๓ พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) ริบของกลาง จำเลยรับสารภาพร่มมีแก๊ปกระดาษของกลางไว้ขายไม่รับอนุญาตจริง โจทก์ส่งรายงานการตรวจพิสูจน์ของกลางของผู้ชำนาญและขอสืบพยานประกอบศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ ให้งดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าแก๊ปกระดาษของกลางยังไม่มีกำลังดันอย่างแรงหรือแรงประหารหรือแรงทำลาย ตามรายงานการตรวจพิสูจน์จึงวงเล็บข้อความไว้ว่า "ถ้ามีมากพอ" ฉะนั้น จึงยังไม่เป็นวัตถุระเบิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) มีความว่า "วัตถุระเบิด คือ วัตถุที่สามารถส่งกำลังดันอย่างแรงต่อสิ่งห้อมล้อมโดยฉับพลันในเมื่อระเบิดขึ้น โดยมีสิ่งเหมาะมาทำให้เกิดกำลังดันหรือโดยการสลายตัวของวัตถุระเบิดนั้น ทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหาร ฯ " ซึ่งแปลความหมายได้ว่า วัตถุระเบิดนั้นจำกัดความได้เป็น ๒ อย่าง คือ เป็นวัตถุที่สามารถส่งกำลังดันอย่างแรงต่อสิ่งห้อมล้อมโดยฉับพลันในเมื่อระเบิดขึ้น โดยมีสิ่งเหมาะมาทำให้เกิดกำลังดันอย่างหนึ่ง หรือโดยการสลายตัวของวัตถุระเบิดนั้น อีกอย่างหนึ่ง แต่ทั้งสองอย่างนี้จะต้องทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารเกิดขึ้นด้วย จึงจะเป็นความหมายของคำว่า วัตถุระเบิดโดยครบถ้วน ฉะนั้น วัตถุใดแม้จะระเบิดขึ้นด้วยประการใด แต่ไม่ทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารแล้ว ก็ไม่เป็นวัตถุระเบิดตามความหมายของกฎหมาย ของกลางรายนี้ตามรายงานการตรวจของผู้ชำนาญบันทึกไว้ว่า ถ้ามีมากพอซึ่งหมายความว่า จะต้องมีมากพอจึงจะทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหาร และแปลได้ว่าของกลางที่ตรวจนี้ยังไม่มีมากพอ ทั้งศาลชั้นต้นพิจารณาเห็นว่า แก๊ปกระดาษเป็นเม็ดเล็ก ๆ ติดกับกระดาษโตขนาดหัวไม้ขีดไฟบ้าง เล็กกว่าบ้าง อยู่ห่าง ๆ กัน จึงยังไม่ถึงขนาดที่จะพังว่าเป็นวัตถุระเบิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) พิพากษายืน(สารกิจปรีชา-การุณย์นราทร)ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ - นายอำนวย เปล่งวิทยาศาลอุทธรณ์ - นายเนิ่น กฤษณะเศรนีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ