คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 924/2501หลักกฎหมาย: ที่งอกริมตลิ่งตามความหมายของมาตรา 1308 แพ่ง ป.พ.พ.คือที่งอกตามธรรมชาติ ไม่ใช่เป็นที่ดินซึ่งได้ถมขึ้นในที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดิน (อ้างฎีกา 534/2485)โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยจากที่ดินซึ่งโจทก์อ้างว่าโจทก์เป็นเจ้าของและโจทก์ให้จำเลยอาศัยปลูกเรือนอยู่ จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นที่ชายตลิ่งริมทะเลสาปมีน้ำท่วมถึง เป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินจำเลยได้ขนหินและดินจากภูเขามาถมที่พิพาทและปลูกเรือนอยู่มาหลายปีแล้ว ไม่เคยอาศัยที่พิพาทจากโจทก์ ศาลชั้นต้นฟังว่าที่พิพาทเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดิน พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ข้อที่โจทก์ฎีกาว่า ที่งอกริมตลิ่งที่บุคคลกระทำขึ้นให้งอกออกไปเช่นคดีนี้จะเรียกว่าเป็นที่งอกริมตลิ่งตาม ป.พ.พ.มาตรา๑๓๐๘ หรือไม่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าที่งอกตามความหมายของมาตรานี้ คือ ที่งอกตามธรรมชาติ ไม่ใช่เป็นที่ดินซึ่งได้ถมขึ้นในที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดิน ตามฎีกาที่ ๕๓๔/๒๔๘๕ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 924/2501นายชุ่ม ทัพวงศ์ศรีโจทก์นายหวังหมาด แหละโกมินทร์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1308ที่งอกริมตลิ่งตามความหมายของมาตรา 1308 แพ่ง ป.พ.พ.คือที่งอกตามธรรมชาติ ไม่ใช่เป็นที่ดินซึ่งได้ถมขึ้นในที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดิน (อ้างฎีกา 534/2485)โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยจากที่ดินซึ่งโจทก์อ้างว่าโจทก์เป็นเจ้าของและโจทก์ให้จำเลยอาศัยปลูกเรือนอยู่ จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นที่ชายตลิ่งริมทะเลสาปมีน้ำท่วมถึง เป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินจำเลยได้ขนหินและดินจากภูเขามาถมที่พิพาทและปลูกเรือนอยู่มาหลายปีแล้ว ไม่เคยอาศัยที่พิพาทจากโจทก์ ศาลชั้นต้นฟังว่าที่พิพาทเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดิน พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ข้อที่โจทก์ฎีกาว่า ที่งอกริมตลิ่งที่บุคคลกระทำขึ้นให้งอกออกไปเช่นคดีนี้จะเรียกว่าเป็นที่งอกริมตลิ่งตาม ป.พ.พ.มาตรา๑๓๐๘ หรือไม่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าที่งอกตามความหมายของมาตรานี้ คือ ที่งอกตามธรรมชาติ ไม่ใช่เป็นที่ดินซึ่งได้ถมขึ้นในที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดิน ตามฎีกาที่ ๕๓๔/๒๔๘๕ พิพากษายืน(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ไชยเจริญ สันติศิริ)ศาลจังหวัดสงขลา - นายประกาศ บุณโยดมศาลอุทธรณ์ - นายเป้า สังขวาสีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยจากที่ดินซึ่งโจทก์อ้างว่าโจทก์เป็นเจ้าของและโจทก์ให้จำเลยอาศัยปลูกเรือนอยู่ จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นที่ชายตลิ่งริมทะเลสาปมีน้ำท่วมถึง เป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินจำเลยได้ขนหินและดินจากภูเขามาถมที่พิพาทและปลูกเรือนอยู่มาหลายปีแล้ว ไม่เคยอาศัยที่พิพาทจากโจทก์ ศาลชั้นต้นฟังว่าที่พิพาทเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดิน พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ข้อที่โจทก์ฎีกาว่า ที่งอกริมตลิ่งที่บุคคลกระทำขึ้นให้งอกออกไปเช่นคดีนี้จะเรียกว่าเป็นที่งอกริมตลิ่งตาม ป.พ.พ.มาตรา๑๓๐๘ หรือไม่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าที่งอกตามความหมายของมาตรานี้ คือ ที่งอกตามธรรมชาติ ไม่ใช่เป็นที่ดินซึ่งได้ถมขึ้นในที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดิน ตามฎีกาที่ ๕๓๔/๒๔๘๕ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 924/2501นายชุ่ม ทัพวงศ์ศรีโจทก์นายหวังหมาด แหละโกมินทร์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1308ที่งอกริมตลิ่งตามความหมายของมาตรา 1308 แพ่ง ป.พ.พ.คือที่งอกตามธรรมชาติ ไม่ใช่เป็นที่ดินซึ่งได้ถมขึ้นในที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดิน (อ้างฎีกา 534/2485)โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยจากที่ดินซึ่งโจทก์อ้างว่าโจทก์เป็นเจ้าของและโจทก์ให้จำเลยอาศัยปลูกเรือนอยู่ จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นที่ชายตลิ่งริมทะเลสาปมีน้ำท่วมถึง เป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินจำเลยได้ขนหินและดินจากภูเขามาถมที่พิพาทและปลูกเรือนอยู่มาหลายปีแล้ว ไม่เคยอาศัยที่พิพาทจากโจทก์ ศาลชั้นต้นฟังว่าที่พิพาทเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดิน พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ข้อที่โจทก์ฎีกาว่า ที่งอกริมตลิ่งที่บุคคลกระทำขึ้นให้งอกออกไปเช่นคดีนี้จะเรียกว่าเป็นที่งอกริมตลิ่งตาม ป.พ.พ.มาตรา๑๓๐๘ หรือไม่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าที่งอกตามความหมายของมาตรานี้ คือ ที่งอกตามธรรมชาติ ไม่ใช่เป็นที่ดินซึ่งได้ถมขึ้นในที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดิน ตามฎีกาที่ ๕๓๔/๒๔๘๕ พิพากษายืน(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ไชยเจริญ สันติศิริ)ศาลจังหวัดสงขลา - นายประกาศ บุณโยดมศาลอุทธรณ์ - นายเป้า สังขวาสีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ