คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 826/2490หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องอันเป็นความผิดฐานวางเพลิงตามอาญา ม. 186 มาตราเดียวแม้ข้อเท็จจริงจะปรากฎว่าจำเลยมีผิดตาม ม. 187 ศาลก็ลงโทษไม่ได้ตาม วิ.อาญา ม. 192 วรรค 3โจทก์ฟ้องว่า จำเลยวางเพลิงเผาเคหะสถานที่คนอยู่อาศัย เป็นเคหะสถานของนางมาหมดสิ้น และเพลิงลุกลามไหม้เคหะสถานบ้านเรือนของราษฎรอีก ๑๑ ราย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม. ๑๘๖ แก้ไข ๒๔๗๕ ม.๔ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยกับนางมาเป็นสามีภริยากันจำเลยวางเพลิงจุดเผาเรือนซึ่งจำเลยมีส่วนเป็นเจ้าของจำเลยไม่ผิดตาม ม. ๑๘๖ จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน และกล่าวต่อไปว่าจะลงโทษตาม ม. ๑๘๗ ก็ไม่ได้ เพราะโจทก์ไม่ได้ฟ้องคดีตาม ม. ๑๘๗ โจทก์ฎีกาฉะเพาะในข้อที่ว่า เมื่อข้อเท็จจริงตามฟ้องเป็นความผิดตาม ม. ๑๘๗ แล้ว แม้โจทก์จะมิได้อ้างมาตรานี้ ศาลก็ชอบที่จะลงโทษได้ ศาลฎีกาเห็นว่า ม. ๑๘๗ บัญญัติว่า "ผู้ใดเอาเพลิงจุดเผาทรัพย์ใด ๆ โดยลักษณะน่ากลัวจะเป็นอันตรายแก่ผู้คนอื่นทรัพย์ของผู้อื่น ฯลฯ แต่ในฟ้องของโจทก์กล่าวแต่เพียง จำเลยวางเพลิงจุดเผาเคหะที่คนอยู่อาศัย อันเป็นเคหะสถานของนางมา ฯลฯ เห็นได้ว่าโจทก์มิได้มุ่งประสงค์จะให้ลงโทษตาม ม. ๑๘๗ จึงยกบทมาตรา ๑๘๗ มาใช้ไม่ได้ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 826/2490อัยยการสุโขทัยโจทก์นายแถม มลิมลย์หรือมลิวันจำเลย ป.อ. ม. 186, ม. 187โจทก์บรรยายฟ้องอันเป็นความผิดฐานวางเพลิงตามอาญา ม. 186 มาตราเดียวแม้ข้อเท็จจริงจะปรากฎว่าจำเลยมีผิดตาม ม. 187 ศาลก็ลงโทษไม่ได้ตาม วิ.อาญา ม. 192 วรรค 3โจทก์ฟ้องว่า จำเลยวางเพลิงเผาเคหะสถานที่คนอยู่อาศัย เป็นเคหะสถานของนางมาหมดสิ้น และเพลิงลุกลามไหม้เคหะสถานบ้านเรือนของราษฎรอีก ๑๑ ราย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม. ๑๘๖ แก้ไข ๒๔๗๕ ม.๔ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยกับนางมาเป็นสามีภริยากันจำเลยวางเพลิงจุดเผาเรือนซึ่งจำเลยมีส่วนเป็นเจ้าของจำเลยไม่ผิดตาม ม. ๑๘๖ จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน และกล่าวต่อไปว่าจะลงโทษตาม ม. ๑๘๗ ก็ไม่ได้ เพราะโจทก์ไม่ได้ฟ้องคดีตาม ม. ๑๘๗ โจทก์ฎีกาฉะเพาะในข้อที่ว่า เมื่อข้อเท็จจริงตามฟ้องเป็นความผิดตาม ม. ๑๘๗ แล้ว แม้โจทก์จะมิได้อ้างมาตรานี้ ศาลก็ชอบที่จะลงโทษได้ ศาลฎีกาเห็นว่า ม. ๑๘๗ บัญญัติว่า "ผู้ใดเอาเพลิงจุดเผาทรัพย์ใด ๆ โดยลักษณะน่ากลัวจะเป็นอันตรายแก่ผู้คนอื่นทรัพย์ของผู้อื่น ฯลฯ แต่ในฟ้องของโจทก์กล่าวแต่เพียง จำเลยวางเพลิงจุดเผาเคหะที่คนอยู่อาศัย อันเป็นเคหะสถานของนางมา ฯลฯ เห็นได้ว่าโจทก์มิได้มุ่งประสงค์จะให้ลงโทษตาม ม. ๑๘๗ จึงยกบทมาตรา ๑๘๗ มาใช้ไม่ได้ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(ธรรมบัณฑิต-ประวัติ ปัตตพงศ์-นนทปัญญา)ศาลชั้นต้น - นาย+ ศิริสาลีศาลอุทธรณ์ - พระศิลปสิทธิ์วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยวางเพลิงเผาเคหะสถานที่คนอยู่อาศัย เป็นเคหะสถานของนางมาหมดสิ้น และเพลิงลุกลามไหม้เคหะสถานบ้านเรือนของราษฎรอีก ๑๑ ราย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม. ๑๘๖ แก้ไข ๒๔๗๕ ม.๔ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยกับนางมาเป็นสามีภริยากันจำเลยวางเพลิงจุดเผาเรือนซึ่งจำเลยมีส่วนเป็นเจ้าของจำเลยไม่ผิดตาม ม. ๑๘๖ จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน และกล่าวต่อไปว่าจะลงโทษตาม ม. ๑๘๗ ก็ไม่ได้ เพราะโจทก์ไม่ได้ฟ้องคดีตาม ม. ๑๘๗ โจทก์ฎีกาฉะเพาะในข้อที่ว่า เมื่อข้อเท็จจริงตามฟ้องเป็นความผิดตาม ม. ๑๘๗ แล้ว แม้โจทก์จะมิได้อ้างมาตรานี้ ศาลก็ชอบที่จะลงโทษได้ ศาลฎีกาเห็นว่า ม. ๑๘๗ บัญญัติว่า "ผู้ใดเอาเพลิงจุดเผาทรัพย์ใด ๆ โดยลักษณะน่ากลัวจะเป็นอันตรายแก่ผู้คนอื่นทรัพย์ของผู้อื่น ฯลฯ แต่ในฟ้องของโจทก์กล่าวแต่เพียง จำเลยวางเพลิงจุดเผาเคหะที่คนอยู่อาศัย อันเป็นเคหะสถานของนางมา ฯลฯ เห็นได้ว่าโจทก์มิได้มุ่งประสงค์จะให้ลงโทษตาม ม. ๑๘๗ จึงยกบทมาตรา ๑๘๗ มาใช้ไม่ได้ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 826/2490อัยยการสุโขทัยโจทก์นายแถม มลิมลย์หรือมลิวันจำเลย ป.อ. ม. 186, ม. 187โจทก์บรรยายฟ้องอันเป็นความผิดฐานวางเพลิงตามอาญา ม. 186 มาตราเดียวแม้ข้อเท็จจริงจะปรากฎว่าจำเลยมีผิดตาม ม. 187 ศาลก็ลงโทษไม่ได้ตาม วิ.อาญา ม. 192 วรรค 3โจทก์ฟ้องว่า จำเลยวางเพลิงเผาเคหะสถานที่คนอยู่อาศัย เป็นเคหะสถานของนางมาหมดสิ้น และเพลิงลุกลามไหม้เคหะสถานบ้านเรือนของราษฎรอีก ๑๑ ราย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม. ๑๘๖ แก้ไข ๒๔๗๕ ม.๔ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยกับนางมาเป็นสามีภริยากันจำเลยวางเพลิงจุดเผาเรือนซึ่งจำเลยมีส่วนเป็นเจ้าของจำเลยไม่ผิดตาม ม. ๑๘๖ จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน และกล่าวต่อไปว่าจะลงโทษตาม ม. ๑๘๗ ก็ไม่ได้ เพราะโจทก์ไม่ได้ฟ้องคดีตาม ม. ๑๘๗ โจทก์ฎีกาฉะเพาะในข้อที่ว่า เมื่อข้อเท็จจริงตามฟ้องเป็นความผิดตาม ม. ๑๘๗ แล้ว แม้โจทก์จะมิได้อ้างมาตรานี้ ศาลก็ชอบที่จะลงโทษได้ ศาลฎีกาเห็นว่า ม. ๑๘๗ บัญญัติว่า "ผู้ใดเอาเพลิงจุดเผาทรัพย์ใด ๆ โดยลักษณะน่ากลัวจะเป็นอันตรายแก่ผู้คนอื่นทรัพย์ของผู้อื่น ฯลฯ แต่ในฟ้องของโจทก์กล่าวแต่เพียง จำเลยวางเพลิงจุดเผาเคหะที่คนอยู่อาศัย อันเป็นเคหะสถานของนางมา ฯลฯ เห็นได้ว่าโจทก์มิได้มุ่งประสงค์จะให้ลงโทษตาม ม. ๑๘๗ จึงยกบทมาตรา ๑๘๗ มาใช้ไม่ได้ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(ธรรมบัณฑิต-ประวัติ ปัตตพงศ์-นนทปัญญา)ศาลชั้นต้น - นาย+ ศิริสาลีศาลอุทธรณ์ - พระศิลปสิทธิ์วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ