phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาแก้ไขประเภทธุรกิจตามบัญชีท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวพ.ศ. ๒๕๔๒พ.ศ. ๒๕๕๖ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๑๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๖เป็นปีที่ ๖๘ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรแก้ไขประเภทธุรกิจตามบัญชีสามธุรกิจที่คนไทยยังไม่มีความพร้อมที่จะแข่งขันในการประกอบกิจการกับคนต่างด้าวอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาแก้ไขประเภทธุรกิจตามบัญชีท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวพ.ศ. ๒๕๔๒ พ.ศ. ๒๕๕๖มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ยกเลิกความใน(๑๓) ของบัญชีสาม ท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน(๑๓)การค้าภายในเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์หรือผลิตผลทางการเกษตรพื้นเมืองที่ยังไม่มีกฎหมายห้ามไว้ยกเว้นการซื้อขายสินค้าเกษตรล่วงหน้าในตลาดสินค้าเกษตรล่วงหน้าแห่งประเทศไทยโดยไม่มีการส่งมอบหรือรับมอบสินค้าเกษตรภายในประเทศผู้รับสนองพระบรมราชโองการยิ่งลักษณ์ชินวัตรนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่การซื้อขายสินค้าเกษตรล่วงหน้าในตลาดสินค้าเกษตรล่วงหน้าแห่งประเทศไทยเฉพาะกรณีที่ไม่มีการส่งมอบหรือรับมอบสินค้าเกษตรภายในประเทศเป็นธุรกิจที่คนไทยมีความพร้อมที่จะแข่งขันในการประกอบกิจการกับคนต่างด้าวสมควรยกเว้นประเภทธุรกิจนี้ออกจากบัญชีสาม จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๖ มีนาคม ๒๕๕๖เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ๒๖ มีนาคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๒๘ ก/หน้า ๑/๒๒ มีนาคม ๒๕๕๖
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลบงตัน อำเภอดอยเต่าจังหวัดเชียงใหม่ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๕๙ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ พฤษภาคมพ.ศ. ๒๕๕๙เป็นปีที่ ๗๑ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลบงตัน อำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่ ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ และมาตรา ๒๕วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลบงตัน อำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่ ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๙มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลบงตันอำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลบงตัน อำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่ ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ.๒๕๕๙(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลบงตันอำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่มีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเอง หรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/จัดทำ๒๖ พฤษภาคม๒๕๕๙วิศนี/ตรวจ๒๖ พฤษภาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๔๖ ก/หน้า ๓๗/๒๔ พฤษภาคม ๒๕๕๙
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดปทุมธานีประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดปทุมธานีเรื่องกำหนดเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภท การเพาะเลี้ยงจระเข้พ.ศ. ๒๕๕๙ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำให้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมพ.ศ. ๒๕๕๙ ออกตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ.๒๕๕๘ กำหนดให้การเพาะเลี้ยงจระเข้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมและความในมาตรา ๗๗ แห่งพระราชกำหนดดังกล่าวบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมนอกเขตพื้นที่ที่คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดประกาศกำหนดให้เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดปทุมธานีออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้เขตท้องที่จังหวัดปทุมธานีเป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุม ประเภทการเพาะเลี้ยงจระเข้ข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑๔พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๙สุรชัย ขันอาสาผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานีประธานคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดปทุมธานีวิศนี/ปริยานุช/จัดทำ๗ ธันวาคม ๒๕๕๙ปริญสินีย์/ตรวจ๓๐ ธันวาคม๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๗๗ ง/หน้า ๓๑/๑ ธันวาคม ๒๕๕๙
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดลำพูนฉบับที่ ๔๕(พ.ศ. ๒๕๕๕)เรื่อง กำหนด(ปรับปรุง) แก้ไขชื่อเส้นทาง, รายละเอียดเส้นทาง (ชื่อถนน, ชื่อสถานที่, หมายเลขทางหลวงหรือทางหลวงจังหวัดเป็นทางหลวงแผ่นดิน) สำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด๔ จังหวัดลำพูน สายที่ ๒๔๑๒ วงกลมลี้ - บ้านห้วยหญ้าไทร[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดลำพูนฉบับที่ ๓๐ (พ.ศ. ๒๕๔๔) ลงวันที่ ๑๖ ตุลาคม ๒๕๔๔กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๔ จังหวัดลำพูน สายที่ ๒๔๑๒วงกลมลี้ - บ้านห้วยหญ้าไทร นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดลำพูนได้พิจารณาเห็นสมควรให้กำหนด (ปรับปรุง) แก้ไขชื่อเส้นทาง, รายละเอียดเส้นทาง (ชื่อถนน, ชื่อสถานที่, หมายเลขทางหลวง หรือทางหลวงจังหวัดเป็นทางหลวงแผ่นดิน)สำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารดังกล่าวฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดลำพูน ในการประชุมครั้งที่๑/๒๕๕๔ เมื่อวันที่ ๒ มีนาคม ๒๕๕๔และได้รับอนุมัติในหลักการจากคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางในการประชุมครั้งที่ ๑๕/๒๕๓๙ เมื่อวันที่ ๑๖ กรกฎาคม ๒๕๓๙ จึงให้กำหนด (ปรับปรุง) แก้ไขชื่อเส้นทาง, รายละเอียดเส้นทาง (ชื่อถนน, ชื่อสถานที่, หมายเลขทางหลวง หรือทางหลวงจังหวัดเป็นทางหลวงแผ่นดิน)สำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๔ จังหวัดลำพูน ๒๔๑๒ วงกลมลี้ -บ้านห้วยหญ้าไทร โดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทาง ดังต่อไปนี้ คือสายที่ ๒๔๑๒ วงกลมลี้ - บ้านห้วยหญ้าไทรเที่ยวไปเริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอลี้ ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๖ผ่านบ้านหล่ายหิน โรงพยาบาลลี้ ถึงสำนักงานขนส่งจังหวัดลำพูน สาขาอำเภอลี้แยกขวาไปตามทางหลวงชนบท ลพ.๓๐๑๗ ถึงบ้านแพะหนองห้า แยกขวาไปตามทางหลวงชนบท ลพ.๓๐๑๗ผ่านวัดพระบาท ห้วยต้ม ถึงบ้านฮั่ว แยกขวาไปตามทางหลวงท้องถิ่นผ่านบ้านแม่หว่างลุ่ม ถึงบ้านห้วยหญ้าไทร แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๖ผ่านบ้านปางส้าน ถึงบ้านปวงคำ แยกขวาไปตามทางหลวงท้องถิ่น ผ่านบ้านป่าหกไปสุดเส้นทาง ณ สถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอลี้เที่ยวกลับเริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอลี้ ไปตามทางหลวงท้องถิ่นผ่านบ้านป่าหก ถึงบ้านปวงคำ แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๖ ผ่านบ้านปางส้านถึงบ้านห้วยหญ้าไทร แยกขวาไปตามทางหลวงท้องถิ่น ผ่านบ้านแม่หว่างลุ่ม ถึงบ้านฮั่วแยกซ้ายไปตามทางหลวงชนบท ลพ.๓๐๑๗ ผ่านวัดพระบาทห้วยต้ม ถึงบ้านแพะหนองห้าแยกซ้ายไปตามทางหลวงชนบท ลพ.๓๐๑๗ ถึงสำนักงานขนส่งจังหวัดลำพูน สาขาอำเภอลี้แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๖ ผ่านโรงพยาบาลลี้ บ้านหล่ายหินไปสุดเส้นทาง ณ สถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอลี้ประกาศณ วันที่ ๑๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๕สุรชัยขันอาสาผู้ว่าราชการจังหวัดลำพูนประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดลำพูนปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๕ ตุลาคม ๒๕๕๕ณัฐพร/ผู้ตรวจ๒๕ ตุลาคม ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๑๑๖ ง/หน้า ๑๘๖/๑๘ ตุลาคม ๒๕๕๕
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่องแผนจัดการเพื่อคุ้มครองสมุนไพรในพื้นที่เขตอนุรักษ์ พ.ศ. ๒๕๕๖ - ๒๕๕๘(แผนระยะสั้น)ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยพ.ศ. ๒๕๔๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย พ.ศ. ๒๕๔๒กระทรวงสาธารณสุข จึงประกาศใช้แผนจัดการเพื่อคุ้มครองสมุนไพรในพื้นที่เขตอนุรักษ์พ.ศ. ๒๕๕๖ - ๒๕๕๘ (แผนระยะสั้น)ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย พ.ศ. ๒๕๔๒ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ กระทรวงสาธารณสุขโดยคณะกรรมการคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยให้คำแนะนำแก่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขในการจัดทำแผนจัดการเพื่อคุ้มครองสมุนไพรตามมาตรา๕๗ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย พ.ศ. ๒๕๔๒และได้เสนอขอความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรี เพื่อประโยชน์ในการคุ้มครองสมุนไพรและบริเวณถิ่นกำเนิดของสมุนไพรที่มีระบบนิเวศตามธรรมชาติหรือมีความหลากหลายทางชีวภาพหรืออาจได้รับผลกระทบกระเทือนจากการกระทำของมนุษย์ได้โดยง่ายในพื้นที่ที่ได้มีการกำหนดให้เป็นเขตอนุรักษ์ข้อ ๒ คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบในหลักการแผนจัดการเพื่อคุ้มครองสมุนไพรในพื้นที่เขตอนุรักษ์ พ.ศ.๒๕๕๖ - ๒๕๕๘ (แผนระยะสั้น)ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย พ.ศ. ๒๕๔๒ในคราวประชุมเมื่อวันที่ ๙ ตุลาคม ๒๕๕๕ประกอบด้วยแผนจัดการเพื่อคุ้มครองสมุนไพรในพื้นที่เขตอนุรักษ์ จำนวน ๕ แห่ง ได้แก่๒.๑พื้นที่เขตอนุรักษ์ป่าชุมชนบ้านทุ่งสูงในเขตป่าสงวนแห่งชาติเขาไม้แก้ว - ควนยิงวัวอำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่๒.๒ พื้นที่เขตอนุรักษ์พื้นที่ป่าภูคำบก อำเภอหนองพอกจังหวัดร้อยเอ็ด๒.๓ พื้นที่เขตอนุรักษ์ ป่าดอยม่อนฤาษีในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าขุนแม่กวง ตำบลเทพเสด็จ อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่๒.๔ พื้นที่เขตอนุรักษ์ ป่าชุมชนขุนน้ำวองในเขตป่าสงวนแห่งชาติแม่อิงฝั่งขวา บ้านม่วงยายเหนือ - ใต้ ตำบลม่วงยายอำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย๒.๕ พื้นที่ป่าตำบลแม่ยวม ในเขตป่าสงวนแห่งชาติแม่ยวมฝั่งขวาอำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอนรายละเอียดปรากฏตามเอกสารแนบท้ายข้อ ๓ ตามมาตรา ๕๙แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย พ.ศ. ๒๕๔๒เมื่อได้ประกาศใช้แผนจัดการเพื่อคุ้มครองสมุนไพรแล้วการคุ้มครองและจัดการพื้นที่เขตอนุรักษ์ให้เป็นไปตามแผนจัดการเพื่อคุ้มครองสมุนไพรและตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นประกาศณ วันที่ ๑๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๕ประดิษฐสินธวณรงค์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนจัดการเพื่อคุ้มครองสมุนไพรในพื้นที่เขตอนุรักษ์ พ.ศ. ๒๕๕๖ - ๒๕๕๘(แผนระยะสั้น) ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย พ.ศ.๒๕๔๒ (๕ พื้นที่)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๘ กุมภาพันธ์๒๕๕๖อุษมล/ผู้ตรวจ๒๖ กุมภาพันธ์๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๒๑ ง/หน้า ๕๐/๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖
ประกาศกระทรวงคมนาคมประกาศกระทรวงคมนาคมเรื่องการจัดให้มีสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดสงขลา[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑๕ วรรคห้าแห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมกำหนดจัดให้มีสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดสงขลา ในที่ดินบริเวณท่าเทียบเรือประมงใหม่สงขลา(ท่าสะอ้าน) ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา เนื้อที่ ๑๐ ไร่ ๒๒.๓ตารางวา โดยมีแนวเขตตามแผนที่แนบท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑๑ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ออมสิน ชีวะพฤกษ์รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนผังบริเวณสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดสงขลา(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปุณิกา/ปริยานุช/จัดทำ๗ มกราคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๓๔๓ ง/หน้า ๒๒/๒๘ ธันวาคม ๒๕๕๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 605/2471หลักกฎหมาย: อำนาจผัวที่จะทำโทษภรรยาเหตุอย่า วิธีพิจารณาแพ่งและอาญาฟ้องขออย่ากับฟ้องขอให้ลงโทษทางอาญา ไม่ควรให้ฟ้องรวมกันขึ้นมาโจทก์ฟ้องขอให้ ลงโทษตาม ม. ๒๕๖ กับขออย่ารวมกันขึ้นมาในสำนวนเดียวกัน ทาง พิจารณาได้ความว่าก่อนจะเกิดทำร้ายกันขึ้นนี้ โจทก์ จำเลยต่างเถียงกันขึ้น จำเลยถีบ โจทก์ ๆ ฉวยไม่ตำน้ำพริกตี จำเลย ๆ เอาไม้ฟืนตี โจทก์ ๑ แผล แต่ไม่สาหัส ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ว่า ยังไม่สมควรให้อย่าขาดกัน เพราะต่างฝ่ายต่างแรงเข้าหากัน ย่อมเปนธรรมดาอยู่เองที่จะได้รับบาดเจ็บบ้าง เมื่อพิเคราะห์ดูถึงฐานะของ โจทก์จำเลยแล้ว เห็นว่าการที่จำเลยทำไปนั้นยังไม่กว่าเหตุอนึ่งควรจะให้แยกฟ้องเรื่องนี้เปน ๒ สำนวน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 605/2471นางกิมโจทก์นายบัวล.อำนาจผัวที่จะทำโทษภรรยาเหตุอย่า วิธีพิจารณาแพ่งและอาญาฟ้องขออย่ากับฟ้องขอให้ลงโทษทางอาญา ไม่ควรให้ฟ้องรวมกันขึ้นมาโจทก์ฟ้องขอให้ ลงโทษตาม ม. ๒๕๖ กับขออย่ารวมกันขึ้นมาในสำนวนเดียวกัน ทาง พิจารณาได้ความว่าก่อนจะเกิดทำร้ายกันขึ้นนี้ โจทก์ จำเลยต่างเถียงกันขึ้น จำเลยถีบ โจทก์ ๆ ฉวยไม่ตำน้ำพริกตี จำเลย ๆ เอาไม้ฟืนตี โจทก์ ๑ แผล แต่ไม่สาหัส ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ว่า ยังไม่สมควรให้อย่าขาดกัน เพราะต่างฝ่ายต่างแรงเข้าหากัน ย่อมเปนธรรมดาอยู่เองที่จะได้รับบาดเจ็บบ้าง เมื่อพิเคราะห์ดูถึงฐานะของ โจทก์จำเลยแล้ว เห็นว่าการที่จำเลยทำไปนั้นยังไม่กว่าเหตุอนึ่งควรจะให้แยกฟ้องเรื่องนี้เปน ๒ สำนวน(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ ลงโทษตาม ม. ๒๕๖ กับขออย่ารวมกันขึ้นมาในสำนวนเดียวกัน ทาง พิจารณาได้ความว่าก่อนจะเกิดทำร้ายกันขึ้นนี้ โจทก์ จำเลยต่างเถียงกันขึ้น จำเลยถีบ โจทก์ ๆ ฉวยไม่ตำน้ำพริกตี จำเลย ๆ เอาไม้ฟืนตี โจทก์ ๑ แผล แต่ไม่สาหัส ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ว่า ยังไม่สมควรให้อย่าขาดกัน เพราะต่างฝ่ายต่างแรงเข้าหากัน ย่อมเปนธรรมดาอยู่เองที่จะได้รับบาดเจ็บบ้าง เมื่อพิเคราะห์ดูถึงฐานะของ โจทก์จำเลยแล้ว เห็นว่าการที่จำเลยทำไปนั้นยังไม่กว่าเหตุอนึ่งควรจะให้แยกฟ้องเรื่องนี้เปน ๒ สำนวน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 605/2471นางกิมโจทก์นายบัวล.อำนาจผัวที่จะทำโทษภรรยาเหตุอย่า วิธีพิจารณาแพ่งและอาญาฟ้องขออย่ากับฟ้องขอให้ลงโทษทางอาญา ไม่ควรให้ฟ้องรวมกันขึ้นมาโจทก์ฟ้องขอให้ ลงโทษตาม ม. ๒๕๖ กับขออย่ารวมกันขึ้นมาในสำนวนเดียวกัน ทาง พิจารณาได้ความว่าก่อนจะเกิดทำร้ายกันขึ้นนี้ โจทก์ จำเลยต่างเถียงกันขึ้น จำเลยถีบ โจทก์ ๆ ฉวยไม่ตำน้ำพริกตี จำเลย ๆ เอาไม้ฟืนตี โจทก์ ๑ แผล แต่ไม่สาหัส ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ว่า ยังไม่สมควรให้อย่าขาดกัน เพราะต่างฝ่ายต่างแรงเข้าหากัน ย่อมเปนธรรมดาอยู่เองที่จะได้รับบาดเจ็บบ้าง เมื่อพิเคราะห์ดูถึงฐานะของ โจทก์จำเลยแล้ว เห็นว่าการที่จำเลยทำไปนั้นยังไม่กว่าเหตุอนึ่งควรจะให้แยกฟ้องเรื่องนี้เปน ๒ สำนวน(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59806หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291,300 พระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 43,157 การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291อันเป็นบทหนักให้จำคุก 6 ปี จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่งคงจำคุก 3 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 18)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ โดยตีราคาประกัน 100,000 บาท (อันดับ 6แผ่นที่ 12)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา ในชั้นนี้จึงยังไม่มีเหตุที่จะพิจารณาให้ปล่อยชั่วคราว ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1953/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสังเวียน บุญร่วมจำเลยนายสังเวียน บุญร่วม จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291,300 พระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 43,157 การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291อันเป็นบทหนักให้จำคุก 6 ปี จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่งคงจำคุก 3 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 18)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ โดยตีราคาประกัน 100,000 บาท (อันดับ 6แผ่นที่ 12)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา ในชั้นนี้จึงยังไม่มีเหตุที่จะพิจารณาให้ปล่อยชั่วคราว ยกคำร้อง(เคียง บุญเพิ่ม-ประชา บุญวนิช-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1953/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสังเวียน บุญร่วมจำเลยนายสังเวียน บุญร่วม จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291,300 พระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 43,157 การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291อันเป็นบทหนักให้จำคุก 6 ปี จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่งคงจำคุก 3 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 18)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ โดยตีราคาประกัน 100,000 บาท (อันดับ 6แผ่นที่ 12)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา ในชั้นนี้จึงยังไม่มีเหตุที่จะพิจารณาให้ปล่อยชั่วคราว ยกคำร้อง(เคียง บุญเพิ่ม-ประชา บุญวนิช-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 996/2485หลักกฎหมาย: ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 168ฐานเป็นใจปล่อยให้นักโทษหลบหนีไปจากเรือนจำ. แต่ทางพิจารณาปรากฏว่าจำเลยมิได้มีเจตนาปล่อยผู้ต้องคุมขังให้หนีไป. เป็นแต่อนุญาตให้นักโทษออกไปจากเรือนจำ.กรณีจึงไม่เข้า มาตรา168. บรรยายฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 168 ฐานเดียวย่อมไม่เป็นการเพียงพอที่จะให้ศาลลงโทษจำเลยสถานอื่นได้. ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 28/2485. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 996/2485อัยการตะกั่วป่าโจทก์นายประสิทธิ รักสาวงส์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 168 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 168ฐานเป็นใจปล่อยให้นักโทษหลบหนีไปจากเรือนจำ. แต่ทางพิจารณาปรากฏว่าจำเลยมิได้มีเจตนาปล่อยผู้ต้องคุมขังให้หนีไป. เป็นแต่อนุญาตให้นักโทษออกไปจากเรือนจำ.กรณีจึงไม่เข้า มาตรา168. บรรยายฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 168 ฐานเดียวย่อมไม่เป็นการเพียงพอที่จะให้ศาลลงโทษจำเลยสถานอื่นได้. ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 28/2485.(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ว.จ. นิติสาตรไพสาล-ชม จามรมาน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 996/2485อัยการตะกั่วป่าโจทก์นายประสิทธิ รักสาวงส์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 168 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 168ฐานเป็นใจปล่อยให้นักโทษหลบหนีไปจากเรือนจำ. แต่ทางพิจารณาปรากฏว่าจำเลยมิได้มีเจตนาปล่อยผู้ต้องคุมขังให้หนีไป. เป็นแต่อนุญาตให้นักโทษออกไปจากเรือนจำ.กรณีจึงไม่เข้า มาตรา168. บรรยายฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 168 ฐานเดียวย่อมไม่เป็นการเพียงพอที่จะให้ศาลลงโทษจำเลยสถานอื่นได้. ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 28/2485.(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ว.จ. นิติสาตรไพสาล-ชม จามรมาน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานห้วยทับทัน เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. 2564กฎกระทรวง กำหนดให้ทางน้ำชลประทานห้วยทับทัน เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๖๔อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานห้วยทับทัน จากกิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลดอนแรด อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์ และตำบลบัวหุ่ง อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ ถึงกิโลเมตรที่ ๒๖.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลยางสว่าง อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์ และตำบลอีเซ อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ จังหวัดศรีสะเกษ ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ ณ วันที่ ๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๔ เฉลิมชัย ศรีอ่อน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานห้วยทับทัน เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองลพบุรีจังหวัดลพบุรี (ฉะบับที่ ๒)พุทธศักราช ๒๔๘๐ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎรลงวันที่ ๔สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)อาทิตย์ทิพอาภาพล.อ. เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธินตราไว้ ณ วันที่๑ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐เป็นปีที่ ๔ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เห็นสมควรกำหนดเขตเทศบาลเมืองลพบุรีจังหวัดลพบุรีเสียใหม่ ตามความจำเป็นแห่งการบริหารงานของเทศบาลคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๒แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๗๖ จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้ให้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองลพบุรีจังหวัดลพบุรี (ฉะบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๐มาตรา ๒[๑] ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา๔ แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี พุทธศักราช ๒๔๗๘และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนมาตรา ๔ ให้กำหนดเขตเทศบาลเมืองลพบุรีจังหวัดลพบุรีไว้ดังนี้ คือด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ ตรงประตูท่อเลียบไปตามลำคลองด้านเหนือ จดหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ที่ปากคลองท่อฝั่งเหนือข้างทางรถไฟด้านตะวันตกด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๒ เลียบทางรถไฟด้านตะวันตกเป็นเส้นตรงไปทางทิศใต้จดหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของกำแพงดินด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๓เลียบด้านใต้กำแพงดินไปทางทิศตะวันตก จดหลักเขตที่ ๔ซึ่งตั้งอยู่ที่ฝั่งเหนือลำรางวัดเชิงท่าจากหลักเขตที่ ๔ เลียบทางฝั่งเหนือลำรางวัดเชิงท่าจดหลักเขตที่๕ ซึ่งตั้งอยู่ที่ปากคลองบางบี่ทางฝั่งเหนือจากหลักเขตที่ ๕ ข้ามลำน้ำลพบุรีไปจดหลักเขตที่ ๖ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นเขตตัดกับฝั่งตะวันตกของลำน้ำลพบุรี ห่างจากหลักเขตที่ ๕ ระยะ๘๐ เมตรด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๖เลียบตามฝั่งตะวันตกของลำน้ำลพบุรี ไปทางทิศเหนือจนจดหลักเขตที่ ๗ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของลำน้ำลพบุรีบนเส้นตรงได้แนวกับมุมศาลาวัดมณีชลขันธ์(วัดคอกหมู) และหลักเขตที่ ๑จากหลักเขตที่ ๗ ข้ามแม่น้ำตรงไปหลักเขตที่ ๘ซึ่งตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของลำน้ำลพบุรีบนเส้นตรงได้แนวกับหลักเขตที่ ๗ และที่๑จากหลักเขตที่ ๘ หักไปทางทิศตะวันออกจนบรรจบหลักเขตที่ ๑ดังปรากฏในแผนผังท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ตามเส้นแนวเขตดังกำหนดในวรรคก่อนให้มีหลักย่อยปักไว้เป็นระยะเพื่อแสดงแนวเขตด้วยตามควรมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพ.อ.พหลพลพยุหเสนานายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช๒๔๘๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ศรินรัตน์/จัดทำ๑๓ เมษายน ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๙ มิถุนายน ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๕๔/-/หน้า ๑๗๖๙/๗ มีนาคม ๒๔๘๐
พระราชบัญญัติโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ในท้องที่ตำบลศาลาครุ อำเภอหนองเสือจังหวัดปทุมธานีของวัดบางบัวทองและของวัดท่าอิฐตำบลท่าอิฐอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรีให้แก่สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๓๓ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๒๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๓เป็นปีที่ ๔๕ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ในท้องที่ตำบลศาลาครุ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานีของวัดบางบัวทองและของวัดท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรีให้แก่สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติโอนกรรมสิทธิที่ธรณีสงฆ์ในท้องที่ตำบลศาลาครุ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานีของวัดบางบัวทองและของวัดท่าอิฐ ตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรีให้แก่สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๓๓มาตรา ๒[๑]พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้โอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ในท้องที่ตำบลศาลาครุ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี เนื้อที่ ๓๓๐ไร่ ๑ งาน ๓๓ตารางวา ของวัดบางบัวทองและของวัดท่าอิฐ ตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรีภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชบัญญัตินี้ ให้สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชบัญญัติโอนกรรมสิทธิที่ธรณีสงฆ์ ในท้องที่ตำบลศาลาครุอำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ของวัดบางบัวทองและของวัดท่าอิฐ ตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ดจังหวัดนนทบุรี ให้แก่สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๓๓(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่อำเภอคลองหลวงอำเภอหนองเสือ และอำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๑๙และสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมได้ทำการสำรวจแล้วปรากฏว่าแนวเขตปฏิรูปที่ดินตามพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวถูกที่ธรณีสงฆ์ที่ตั้งอยู่ในท้องที่ตำบลศาลาครุอำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ของวัดบางบัวทองและของวัดท่าอิฐ เนื้อที่ ๓๓๐ ไร่ ๑งาน ๓๓ ตารางวา ตามโฉนดที่ดิน เลขที่ ๑๓๓๗ซึ่งคณะกรรมการพิจารณาค่าทดแทนที่ดินที่ถูกเขตปฏิรูปที่ดินได้ชำระค่าผาติกรรมเป็นค่าทดแทนแล้วสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม จึงได้ติดต่อกับกรมการศาสนาเพื่อขอโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ดังกล่าวให้แก่สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมและกรมการศาสนาได้นำเสนอมหาเถรสมาคมพิจารณาแล้วไม่ขัดข้องสมควรโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ดังกล่าวให้แก่สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมจึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ปรียนันท์/จัดทำปาจรีย์/ปรับปรุง๑ กันยายน ๒๕๔๙พรรณพร/ปรับปรุง๑๓ มีนาคม ๒๕๖๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๗/ตอนที่ ๑๕๙/หน้า ๓๑๐/๓๐ สิงหาคม ๒๕๓๓