คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1026/2503หลักกฎหมาย: ในคดีอาญา โจทก์ยื่นคำร้องขอเลื่อนคดีไปจนกว่า จะจับตัวจำเลยได้ และในท้ายคำร้อง ทนายโจทก์ได้เซ็นที่หมายเหตุว่า ข้าพเจ้ารอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้ว ศาลได้มีคำสั่งในวันรุ่งขึ้นว่าให้เลื่อนคดีไป โดยโจทก์ยังไม่ทราบคำสั่งศาล ดังนี้ ศาลจะพิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยถือว่าโจทก์ไม่มาตามกำหนดนัดตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 166, 181 หาชอบไม่คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๐ ศาลแขวงพระนครใต้ไต่สวนมูลฟ้องแล้ว สั่งประทับฟ้องและหมายเรียกจำเลยแต่ส่งหมายให้จำเลยไม่ได้ โจทก์จึงขอให้ศาลออกหมายจับจำเลย ต่อมาในวันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๐๒ โจทก์ยื่นคำร้องว่า ตามที่ศาลนัดให้จำเลยยื่นคำให้การและสืบพยานโจทก์ในวันที่ ๓๐ ตุลาคม นั้น ยังจับตัวจำเลยไม่ได้ ขอเลื่อนการพิจารณาจนกว่าจะจับตัวจำเลยได้ ศาลสั่งคำร้องของโจทก์ในวันรุ่งขึ้นคือวันที่ ๓๐ ตุลาคม ว่าเลื่อนไปวันที่ ๓๐ เดือนหน้า เวลา ๘.๓๐ น. ลงนัดไว้ ให้โจทก์มาศาลในวันเวลานัดด้วย ถ้าถึงกำหนดนัดแล้วยังไม่ได้ตัวจำเลยมาจะได้พิจารณาสั่งจำหน่ายคดีชั่วคราวต่อไป ครั้นถึงวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ซึ่งเป็นวันนัด โจทก์และทนายโจทก์ก็ไม่มาศาล โดยมิได้แจ้งเหตุขัดข้อง ศาลมีคำสั่งในวันนั้นว่า ปรากฏว่าที่คำร้องของโจทก์ลงวันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๐๒ ศาลได้สั่งนัดวันนี้เวลา ๘.๓๐ น. และโจทก์ได้มาศาล ท้ายคำร้องนั้น ทนายโจทก์ได้เซ็นที่หมายเหตุว่า ข้าพเจ้ารอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้ว ดังนี้ เมื่อโจทก์และทนายไม่มาศาลตามกำหนดนัด ให้ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๖, ๑๘๑ วันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๐๒ เจ้าพนักงานตำรวจจับตัวจำเลยมาศาลตามหมายจับ ศาลได้ปล่อยตัวจำเลยโดยอ้างว่าศาลได้ยกฟ้องแล้ว ในวันเดียวกันนั้น โจทก์ยื่นคำร้องว่า โจทก์ไม่ได้มาศาลตามกำหนดนัด หาใช่จงใจขาดนัด เพราะโจทก์ไม่ทราบคำสั่งศาล จึงมิได้มาศาล จึงขอให้ศาลยกคดีขึ้นพิจารณาต่อไป ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า โจทก์ยื่นคำร้องเกินกำหนด ๑๕ วัน นับแต่วันที่ศาลยกฟ้องแล้ว ให้ยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีต่อไป จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คำรับรองในหมายเหตุท้ายคำร้องของโจทก์ว่า ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้วนั้น ย่อมหมายความเพียงว่าผู้ยื่นรอฟังคำสั่งอยู่ในวันยื่นจนกว่าจะหมดเวลาทำการในวันนั้นเท่านั้น จะถือเลยว่าผู้อื่นจะต้องมารอฟังคำสั่งในวันต่อมาอีกด้วยไม่ได้ เมื่อศาลชั้นต้นสั่งเลื่อนคดีไปแล้ว ก็หาแจ้งให้โจทก์ทราบไม่ ครั้นถึงวันนัดไม่มีโจทก์มาศาล ศาลจะถือเอาคำร้องรับรองในหมายเหตุท้ายคำร้องของโจทก์ว่าโจทก์ทราบคำสั่งให้เลื่อนคดีนั้น และถือว่าโจทก์ขาดนัดให้ยกฟ้องเสีย เป็นการไม่ชอบ และเมื่อศาลชั้นต้นสั่งยกฟ้องแล้ว หาจัดการอ่านคำให้โจทก์ทราบไม่ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1026/2503นายทองดี การสมลาภโจทก์นายวิมล ทรัพย์บวรจำเลย ป.วิ.อ. ม. 166, ม. 181ในคดีอาญา โจทก์ยื่นคำร้องขอเลื่อนคดีไปจนกว่า จะจับตัวจำเลยได้ และในท้ายคำร้อง ทนายโจทก์ได้เซ็นที่หมายเหตุว่า ข้าพเจ้ารอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้ว ศาลได้มีคำสั่งในวันรุ่งขึ้นว่าให้เลื่อนคดีไป โดยโจทก์ยังไม่ทราบคำสั่งศาล ดังนี้ ศาลจะพิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยถือว่าโจทก์ไม่มาตามกำหนดนัดตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 166, 181 หาชอบไม่คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๐ ศาลแขวงพระนครใต้ไต่สวนมูลฟ้องแล้ว สั่งประทับฟ้องและหมายเรียกจำเลยแต่ส่งหมายให้จำเลยไม่ได้ โจทก์จึงขอให้ศาลออกหมายจับจำเลย ต่อมาในวันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๐๒ โจทก์ยื่นคำร้องว่า ตามที่ศาลนัดให้จำเลยยื่นคำให้การและสืบพยานโจทก์ในวันที่ ๓๐ ตุลาคม นั้น ยังจับตัวจำเลยไม่ได้ ขอเลื่อนการพิจารณาจนกว่าจะจับตัวจำเลยได้ ศาลสั่งคำร้องของโจทก์ในวันรุ่งขึ้นคือวันที่ ๓๐ ตุลาคม ว่าเลื่อนไปวันที่ ๓๐ เดือนหน้า เวลา ๘.๓๐ น. ลงนัดไว้ ให้โจทก์มาศาลในวันเวลานัดด้วย ถ้าถึงกำหนดนัดแล้วยังไม่ได้ตัวจำเลยมาจะได้พิจารณาสั่งจำหน่ายคดีชั่วคราวต่อไป ครั้นถึงวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ซึ่งเป็นวันนัด โจทก์และทนายโจทก์ก็ไม่มาศาล โดยมิได้แจ้งเหตุขัดข้อง ศาลมีคำสั่งในวันนั้นว่า ปรากฏว่าที่คำร้องของโจทก์ลงวันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๐๒ ศาลได้สั่งนัดวันนี้เวลา ๘.๓๐ น. และโจทก์ได้มาศาล ท้ายคำร้องนั้น ทนายโจทก์ได้เซ็นที่หมายเหตุว่า ข้าพเจ้ารอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้ว ดังนี้ เมื่อโจทก์และทนายไม่มาศาลตามกำหนดนัด ให้ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๖, ๑๘๑ วันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๐๒ เจ้าพนักงานตำรวจจับตัวจำเลยมาศาลตามหมายจับ ศาลได้ปล่อยตัวจำเลยโดยอ้างว่าศาลได้ยกฟ้องแล้ว ในวันเดียวกันนั้น โจทก์ยื่นคำร้องว่า โจทก์ไม่ได้มาศาลตามกำหนดนัด หาใช่จงใจขาดนัด เพราะโจทก์ไม่ทราบคำสั่งศาล จึงมิได้มาศาล จึงขอให้ศาลยกคดีขึ้นพิจารณาต่อไป ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า โจทก์ยื่นคำร้องเกินกำหนด ๑๕ วัน นับแต่วันที่ศาลยกฟ้องแล้ว ให้ยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีต่อไป จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คำรับรองในหมายเหตุท้ายคำร้องของโจทก์ว่า ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้วนั้น ย่อมหมายความเพียงว่าผู้ยื่นรอฟังคำสั่งอยู่ในวันยื่นจนกว่าจะหมดเวลาทำการในวันนั้นเท่านั้น จะถือเลยว่าผู้อื่นจะต้องมารอฟังคำสั่งในวันต่อมาอีกด้วยไม่ได้ เมื่อศาลชั้นต้นสั่งเลื่อนคดีไปแล้ว ก็หาแจ้งให้โจทก์ทราบไม่ ครั้นถึงวันนัดไม่มีโจทก์มาศาล ศาลจะถือเอาคำร้องรับรองในหมายเหตุท้ายคำร้องของโจทก์ว่าโจทก์ทราบคำสั่งให้เลื่อนคดีนั้น และถือว่าโจทก์ขาดนัดให้ยกฟ้องเสีย เป็นการไม่ชอบ และเมื่อศาลชั้นต้นสั่งยกฟ้องแล้ว หาจัดการอ่านคำให้โจทก์ทราบไม่ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว พิพากษายืน(การุณย์นราทร-ชวน สิงหลกะ-อนุสสรนิติสาร)ศาลแขวงพระนครใต้ - นายผสม จิตรชุ่มศาลอุทธรณ์ - นายอรุณ ตินทุกะสิริแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๐ ศาลแขวงพระนครใต้ไต่สวนมูลฟ้องแล้ว สั่งประทับฟ้องและหมายเรียกจำเลยแต่ส่งหมายให้จำเลยไม่ได้ โจทก์จึงขอให้ศาลออกหมายจับจำเลย ต่อมาในวันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๐๒ โจทก์ยื่นคำร้องว่า ตามที่ศาลนัดให้จำเลยยื่นคำให้การและสืบพยานโจทก์ในวันที่ ๓๐ ตุลาคม นั้น ยังจับตัวจำเลยไม่ได้ ขอเลื่อนการพิจารณาจนกว่าจะจับตัวจำเลยได้ ศาลสั่งคำร้องของโจทก์ในวันรุ่งขึ้นคือวันที่ ๓๐ ตุลาคม ว่าเลื่อนไปวันที่ ๓๐ เดือนหน้า เวลา ๘.๓๐ น. ลงนัดไว้ ให้โจทก์มาศาลในวันเวลานัดด้วย ถ้าถึงกำหนดนัดแล้วยังไม่ได้ตัวจำเลยมาจะได้พิจารณาสั่งจำหน่ายคดีชั่วคราวต่อไป ครั้นถึงวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ซึ่งเป็นวันนัด โจทก์และทนายโจทก์ก็ไม่มาศาล โดยมิได้แจ้งเหตุขัดข้อง ศาลมีคำสั่งในวันนั้นว่า ปรากฏว่าที่คำร้องของโจทก์ลงวันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๐๒ ศาลได้สั่งนัดวันนี้เวลา ๘.๓๐ น. และโจทก์ได้มาศาล ท้ายคำร้องนั้น ทนายโจทก์ได้เซ็นที่หมายเหตุว่า ข้าพเจ้ารอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้ว ดังนี้ เมื่อโจทก์และทนายไม่มาศาลตามกำหนดนัด ให้ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๖, ๑๘๑ วันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๐๒ เจ้าพนักงานตำรวจจับตัวจำเลยมาศาลตามหมายจับ ศาลได้ปล่อยตัวจำเลยโดยอ้างว่าศาลได้ยกฟ้องแล้ว ในวันเดียวกันนั้น โจทก์ยื่นคำร้องว่า โจทก์ไม่ได้มาศาลตามกำหนดนัด หาใช่จงใจขาดนัด เพราะโจทก์ไม่ทราบคำสั่งศาล จึงมิได้มาศาล จึงขอให้ศาลยกคดีขึ้นพิจารณาต่อไป ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า โจทก์ยื่นคำร้องเกินกำหนด ๑๕ วัน นับแต่วันที่ศาลยกฟ้องแล้ว ให้ยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีต่อไป จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คำรับรองในหมายเหตุท้ายคำร้องของโจทก์ว่า ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้วนั้น ย่อมหมายความเพียงว่าผู้ยื่นรอฟังคำสั่งอยู่ในวันยื่นจนกว่าจะหมดเวลาทำการในวันนั้นเท่านั้น จะถือเลยว่าผู้อื่นจะต้องมารอฟังคำสั่งในวันต่อมาอีกด้วยไม่ได้ เมื่อศาลชั้นต้นสั่งเลื่อนคดีไปแล้ว ก็หาแจ้งให้โจทก์ทราบไม่ ครั้นถึงวันนัดไม่มีโจทก์มาศาล ศาลจะถือเอาคำร้องรับรองในหมายเหตุท้ายคำร้องของโจทก์ว่าโจทก์ทราบคำสั่งให้เลื่อนคดีนั้น และถือว่าโจทก์ขาดนัดให้ยกฟ้องเสีย เป็นการไม่ชอบ และเมื่อศาลชั้นต้นสั่งยกฟ้องแล้ว หาจัดการอ่านคำให้โจทก์ทราบไม่ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1026/2503นายทองดี การสมลาภโจทก์นายวิมล ทรัพย์บวรจำเลย ป.วิ.อ. ม. 166, ม. 181ในคดีอาญา โจทก์ยื่นคำร้องขอเลื่อนคดีไปจนกว่า จะจับตัวจำเลยได้ และในท้ายคำร้อง ทนายโจทก์ได้เซ็นที่หมายเหตุว่า ข้าพเจ้ารอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้ว ศาลได้มีคำสั่งในวันรุ่งขึ้นว่าให้เลื่อนคดีไป โดยโจทก์ยังไม่ทราบคำสั่งศาล ดังนี้ ศาลจะพิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยถือว่าโจทก์ไม่มาตามกำหนดนัดตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 166, 181 หาชอบไม่คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๐ ศาลแขวงพระนครใต้ไต่สวนมูลฟ้องแล้ว สั่งประทับฟ้องและหมายเรียกจำเลยแต่ส่งหมายให้จำเลยไม่ได้ โจทก์จึงขอให้ศาลออกหมายจับจำเลย ต่อมาในวันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๐๒ โจทก์ยื่นคำร้องว่า ตามที่ศาลนัดให้จำเลยยื่นคำให้การและสืบพยานโจทก์ในวันที่ ๓๐ ตุลาคม นั้น ยังจับตัวจำเลยไม่ได้ ขอเลื่อนการพิจารณาจนกว่าจะจับตัวจำเลยได้ ศาลสั่งคำร้องของโจทก์ในวันรุ่งขึ้นคือวันที่ ๓๐ ตุลาคม ว่าเลื่อนไปวันที่ ๓๐ เดือนหน้า เวลา ๘.๓๐ น. ลงนัดไว้ ให้โจทก์มาศาลในวันเวลานัดด้วย ถ้าถึงกำหนดนัดแล้วยังไม่ได้ตัวจำเลยมาจะได้พิจารณาสั่งจำหน่ายคดีชั่วคราวต่อไป ครั้นถึงวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ซึ่งเป็นวันนัด โจทก์และทนายโจทก์ก็ไม่มาศาล โดยมิได้แจ้งเหตุขัดข้อง ศาลมีคำสั่งในวันนั้นว่า ปรากฏว่าที่คำร้องของโจทก์ลงวันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๐๒ ศาลได้สั่งนัดวันนี้เวลา ๘.๓๐ น. และโจทก์ได้มาศาล ท้ายคำร้องนั้น ทนายโจทก์ได้เซ็นที่หมายเหตุว่า ข้าพเจ้ารอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้ว ดังนี้ เมื่อโจทก์และทนายไม่มาศาลตามกำหนดนัด ให้ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๖, ๑๘๑ วันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๐๒ เจ้าพนักงานตำรวจจับตัวจำเลยมาศาลตามหมายจับ ศาลได้ปล่อยตัวจำเลยโดยอ้างว่าศาลได้ยกฟ้องแล้ว ในวันเดียวกันนั้น โจทก์ยื่นคำร้องว่า โจทก์ไม่ได้มาศาลตามกำหนดนัด หาใช่จงใจขาดนัด เพราะโจทก์ไม่ทราบคำสั่งศาล จึงมิได้มาศาล จึงขอให้ศาลยกคดีขึ้นพิจารณาต่อไป ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า โจทก์ยื่นคำร้องเกินกำหนด ๑๕ วัน นับแต่วันที่ศาลยกฟ้องแล้ว ให้ยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีต่อไป จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คำรับรองในหมายเหตุท้ายคำร้องของโจทก์ว่า ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้วนั้น ย่อมหมายความเพียงว่าผู้ยื่นรอฟังคำสั่งอยู่ในวันยื่นจนกว่าจะหมดเวลาทำการในวันนั้นเท่านั้น จะถือเลยว่าผู้อื่นจะต้องมารอฟังคำสั่งในวันต่อมาอีกด้วยไม่ได้ เมื่อศาลชั้นต้นสั่งเลื่อนคดีไปแล้ว ก็หาแจ้งให้โจทก์ทราบไม่ ครั้นถึงวันนัดไม่มีโจทก์มาศาล ศาลจะถือเอาคำร้องรับรองในหมายเหตุท้ายคำร้องของโจทก์ว่าโจทก์ทราบคำสั่งให้เลื่อนคดีนั้น และถือว่าโจทก์ขาดนัดให้ยกฟ้องเสีย เป็นการไม่ชอบ และเมื่อศาลชั้นต้นสั่งยกฟ้องแล้ว หาจัดการอ่านคำให้โจทก์ทราบไม่ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว พิพากษายืน(การุณย์นราทร-ชวน สิงหลกะ-อนุสสรนิติสาร)ศาลแขวงพระนครใต้ - นายผสม จิตรชุ่มศาลอุทธรณ์ - นายอรุณ ตินทุกะสิริแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ