คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 995/2529หลักกฎหมาย: ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าโจทก์เพียงแต่ทำผิดระเบียบข้อบังคับของจำเลย ไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่อันถือว่าเป็นความผิดที่ร้ายแรง จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ปัญหาดังกล่าวจึงยุติตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเพราะจำเลยอุทธรณ์ แต่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับ เมื่อจำเลยมิได้อุทธรณ์ว่าแม้โจทก์เพียงกระทำผิดระเบียบข้อบังคับ จำเลยก็มีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์ได้ไม่ถือว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม คงอุทธรณ์ข้อที่ว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบข้อบังคับการทำงานหรือไม่ ข้ออุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย เพราะไม่ทำให้ผลของคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใดโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลยทำหน้าที่พนักงานขับรถ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์มิได้กระทำผิด เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานตามเดิม พร้อมกับจ่ายค่าเสียหายนับแต่วันเลิกจ้างจนถึงวันที่รับโจทก์กลับเข้าทำงาน จำเลยให้การว่า เหตุที่เลิกจ้างเนื่องจากโจทก์ปฏิบัติหน้าที่ขับรถโดยสาร มีพฤติการณ์ส่อไปในทางทุจริตโดยเรียกเก็บเงินค่าโดยสารแล้วไม่นำเงินไปซื้อตั๋วตามระเบียบ จำเลยได้ตั้งกรรมการขึ้นสอบสวนแล้วมีความเห็นว่าโจทก์กระทำผิดจริง เป็นการทุจริตต่อหน้าที่อันเป็นการผิดวินัยอย่างร้ายแรงจึงมิใช่การเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ขอให้พิพากษายกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งและอัตราค่าจ้างเดิมโดยนับอายุงานต่อเนื่อง ส่วนค่าเสียหายนั้นพิเคราะห์ตามพฤติการณ์แล้วให้จำเลยจ่ายครึ่งหนึ่งของส่วนที่เป็นเงินเดือนนับแต่วันเลิกจ้างจนกว่าจะรับโจทก์กลับเข้าทำงาน คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยก จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ปรากฏว่าศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบข้อบังคับของการทำงานหรือไม่ส่วนข้อที่ว่าโจทก์ทุจริตต่อหน้าที่หรือไม่เป็นอุทธรณ์ข้อเท็จจริงมีคำสั่งไม่รับ และจำเลยไม่ได้อุทธรณ์คำสั่งนี้ สำหรับปัญหาตามข้ออุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวนั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ศาลแรงงานกลางได้วินิจฉัยแล้วว่า โจทก์เพียงแต่ทำผิดระเบียบข้อบังคับของจำเลย ไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่อันถือว่าเป็นความผิดที่ร้ายแรง จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมซึ่งปัญหาดังกล่าวเป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางแล้ว เพราะจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับ เมื่อจำเลยไม่ได้อุทธรณ์ว่าแม้โจทก์เพียงกระทำผิดระเบียบข้อบังคับจำเลยก็มีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์ได้ไม่ถือว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมแล้ว ข้ออุทธรณ์ของจำเลยตามปัญหาดังกล่าวข้างต้น แม้จะฟังว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบของจำเลยหรือไม่ ก็ไม่ทำให้ผลของคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 995/2529นายสอน สรภูมิโจทก์บริษัทขนส่ง จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 49, ม. 54, ม. 56ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าโจทก์เพียงแต่ทำผิดระเบียบข้อบังคับของจำเลย ไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่อันถือว่าเป็นความผิดที่ร้ายแรง จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ปัญหาดังกล่าวจึงยุติตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเพราะจำเลยอุทธรณ์ แต่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับ เมื่อจำเลยมิได้อุทธรณ์ว่าแม้โจทก์เพียงกระทำผิดระเบียบข้อบังคับ จำเลยก็มีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์ได้ไม่ถือว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม คงอุทธรณ์ข้อที่ว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบข้อบังคับการทำงานหรือไม่ ข้ออุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย เพราะไม่ทำให้ผลของคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใดโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลยทำหน้าที่พนักงานขับรถ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์มิได้กระทำผิด เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานตามเดิม พร้อมกับจ่ายค่าเสียหายนับแต่วันเลิกจ้างจนถึงวันที่รับโจทก์กลับเข้าทำงาน จำเลยให้การว่า เหตุที่เลิกจ้างเนื่องจากโจทก์ปฏิบัติหน้าที่ขับรถโดยสาร มีพฤติการณ์ส่อไปในทางทุจริตโดยเรียกเก็บเงินค่าโดยสารแล้วไม่นำเงินไปซื้อตั๋วตามระเบียบ จำเลยได้ตั้งกรรมการขึ้นสอบสวนแล้วมีความเห็นว่าโจทก์กระทำผิดจริง เป็นการทุจริตต่อหน้าที่อันเป็นการผิดวินัยอย่างร้ายแรงจึงมิใช่การเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ขอให้พิพากษายกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งและอัตราค่าจ้างเดิมโดยนับอายุงานต่อเนื่อง ส่วนค่าเสียหายนั้นพิเคราะห์ตามพฤติการณ์แล้วให้จำเลยจ่ายครึ่งหนึ่งของส่วนที่เป็นเงินเดือนนับแต่วันเลิกจ้างจนกว่าจะรับโจทก์กลับเข้าทำงาน คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยก จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ปรากฏว่าศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบข้อบังคับของการทำงานหรือไม่ส่วนข้อที่ว่าโจทก์ทุจริตต่อหน้าที่หรือไม่เป็นอุทธรณ์ข้อเท็จจริงมีคำสั่งไม่รับ และจำเลยไม่ได้อุทธรณ์คำสั่งนี้ สำหรับปัญหาตามข้ออุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวนั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ศาลแรงงานกลางได้วินิจฉัยแล้วว่า โจทก์เพียงแต่ทำผิดระเบียบข้อบังคับของจำเลย ไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่อันถือว่าเป็นความผิดที่ร้ายแรง จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมซึ่งปัญหาดังกล่าวเป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางแล้ว เพราะจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับ เมื่อจำเลยไม่ได้อุทธรณ์ว่าแม้โจทก์เพียงกระทำผิดระเบียบข้อบังคับจำเลยก็มีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์ได้ไม่ถือว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมแล้ว ข้ออุทธรณ์ของจำเลยตามปัญหาดังกล่าวข้างต้น แม้จะฟังว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบของจำเลยหรือไม่ ก็ไม่ทำให้ผลของคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลย(สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์-สมบูรณ์ บุญภินนท์-เพียร สุมิระ)ศาลแรงงานกลาง - นายธวัชชัย พิทักษ์พลศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลยทำหน้าที่พนักงานขับรถ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์มิได้กระทำผิด เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานตามเดิม พร้อมกับจ่ายค่าเสียหายนับแต่วันเลิกจ้างจนถึงวันที่รับโจทก์กลับเข้าทำงาน จำเลยให้การว่า เหตุที่เลิกจ้างเนื่องจากโจทก์ปฏิบัติหน้าที่ขับรถโดยสาร มีพฤติการณ์ส่อไปในทางทุจริตโดยเรียกเก็บเงินค่าโดยสารแล้วไม่นำเงินไปซื้อตั๋วตามระเบียบ จำเลยได้ตั้งกรรมการขึ้นสอบสวนแล้วมีความเห็นว่าโจทก์กระทำผิดจริง เป็นการทุจริตต่อหน้าที่อันเป็นการผิดวินัยอย่างร้ายแรงจึงมิใช่การเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ขอให้พิพากษายกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งและอัตราค่าจ้างเดิมโดยนับอายุงานต่อเนื่อง ส่วนค่าเสียหายนั้นพิเคราะห์ตามพฤติการณ์แล้วให้จำเลยจ่ายครึ่งหนึ่งของส่วนที่เป็นเงินเดือนนับแต่วันเลิกจ้างจนกว่าจะรับโจทก์กลับเข้าทำงาน คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยก จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ปรากฏว่าศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบข้อบังคับของการทำงานหรือไม่ส่วนข้อที่ว่าโจทก์ทุจริตต่อหน้าที่หรือไม่เป็นอุทธรณ์ข้อเท็จจริงมีคำสั่งไม่รับ และจำเลยไม่ได้อุทธรณ์คำสั่งนี้ สำหรับปัญหาตามข้ออุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวนั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ศาลแรงงานกลางได้วินิจฉัยแล้วว่า โจทก์เพียงแต่ทำผิดระเบียบข้อบังคับของจำเลย ไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่อันถือว่าเป็นความผิดที่ร้ายแรง จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมซึ่งปัญหาดังกล่าวเป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางแล้ว เพราะจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับ เมื่อจำเลยไม่ได้อุทธรณ์ว่าแม้โจทก์เพียงกระทำผิดระเบียบข้อบังคับจำเลยก็มีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์ได้ไม่ถือว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมแล้ว ข้ออุทธรณ์ของจำเลยตามปัญหาดังกล่าวข้างต้น แม้จะฟังว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบของจำเลยหรือไม่ ก็ไม่ทำให้ผลของคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 995/2529นายสอน สรภูมิโจทก์บริษัทขนส่ง จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 49, ม. 54, ม. 56ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าโจทก์เพียงแต่ทำผิดระเบียบข้อบังคับของจำเลย ไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่อันถือว่าเป็นความผิดที่ร้ายแรง จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ปัญหาดังกล่าวจึงยุติตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเพราะจำเลยอุทธรณ์ แต่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับ เมื่อจำเลยมิได้อุทธรณ์ว่าแม้โจทก์เพียงกระทำผิดระเบียบข้อบังคับ จำเลยก็มีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์ได้ไม่ถือว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม คงอุทธรณ์ข้อที่ว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบข้อบังคับการทำงานหรือไม่ ข้ออุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย เพราะไม่ทำให้ผลของคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใดโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลยทำหน้าที่พนักงานขับรถ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์มิได้กระทำผิด เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานตามเดิม พร้อมกับจ่ายค่าเสียหายนับแต่วันเลิกจ้างจนถึงวันที่รับโจทก์กลับเข้าทำงาน จำเลยให้การว่า เหตุที่เลิกจ้างเนื่องจากโจทก์ปฏิบัติหน้าที่ขับรถโดยสาร มีพฤติการณ์ส่อไปในทางทุจริตโดยเรียกเก็บเงินค่าโดยสารแล้วไม่นำเงินไปซื้อตั๋วตามระเบียบ จำเลยได้ตั้งกรรมการขึ้นสอบสวนแล้วมีความเห็นว่าโจทก์กระทำผิดจริง เป็นการทุจริตต่อหน้าที่อันเป็นการผิดวินัยอย่างร้ายแรงจึงมิใช่การเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ขอให้พิพากษายกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งและอัตราค่าจ้างเดิมโดยนับอายุงานต่อเนื่อง ส่วนค่าเสียหายนั้นพิเคราะห์ตามพฤติการณ์แล้วให้จำเลยจ่ายครึ่งหนึ่งของส่วนที่เป็นเงินเดือนนับแต่วันเลิกจ้างจนกว่าจะรับโจทก์กลับเข้าทำงาน คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยก จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ปรากฏว่าศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบข้อบังคับของการทำงานหรือไม่ส่วนข้อที่ว่าโจทก์ทุจริตต่อหน้าที่หรือไม่เป็นอุทธรณ์ข้อเท็จจริงมีคำสั่งไม่รับ และจำเลยไม่ได้อุทธรณ์คำสั่งนี้ สำหรับปัญหาตามข้ออุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวนั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ศาลแรงงานกลางได้วินิจฉัยแล้วว่า โจทก์เพียงแต่ทำผิดระเบียบข้อบังคับของจำเลย ไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่อันถือว่าเป็นความผิดที่ร้ายแรง จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมซึ่งปัญหาดังกล่าวเป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางแล้ว เพราะจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับ เมื่อจำเลยไม่ได้อุทธรณ์ว่าแม้โจทก์เพียงกระทำผิดระเบียบข้อบังคับจำเลยก็มีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์ได้ไม่ถือว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมแล้ว ข้ออุทธรณ์ของจำเลยตามปัญหาดังกล่าวข้างต้น แม้จะฟังว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบของจำเลยหรือไม่ ก็ไม่ทำให้ผลของคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลย(สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์-สมบูรณ์ บุญภินนท์-เพียร สุมิระ)ศาลแรงงานกลาง - นายธวัชชัย พิทักษ์พลศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ