phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกรมการขนส่งทางบกประกาศกรมการขนส่งทางบกเรื่องกำหนดสีและรูปภาพเสมือนของแท้จริง (Graphic) ของแผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกิน๗ คน ที่ใช้หมายเลขทะเบียนที่กำหนดให้เป็นหมายเลขทะเบียนซึ่งเป็นที่ต้องการหรือเป็นที่นิยมที่จดทะเบียนในจังหวัดชุมพร(แผ่นป้ายทะเบียนรถที่ได้จากการประมูล) อาศัยอำนาจตามความใน (๓) และวรรคสอง ของข้อ ๒ (ข)แห่งกฎกระทรวงกำหนดลักษณะ ขนาด และสีของแผ่นป้ายทะเบียนรถ พ.ศ. ๒๕๔๗ ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ อธิบดีกรมการขนส่งทางบก จึงออกประกาศกำหนดสีและรูปภาพเสมือนของแท้จริง(Graphic) ของแผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกิน ๗ คน ที่ใช้หมายเลขทะเบียนที่กำหนดให้เป็นหมายเลขซึ่งเป็นที่ต้องการหรือเป็นที่นิยมที่จดทะเบียนในจังหวัดชุมพร(แผ่นป้ายทะเบียนรถที่ได้จากการประมูล) ไว้ โดยมีรายละเอียดตามแบบที่แนบท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ศิลปชัยจารุเกษมรัตนะอธิบดีกรมการขนส่งทางบก[เอกสารแนบท้าย]๑. แบบแผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกิน7 คนที่ใช้หมายเลขทะเบียนที่กำหนดให้เป็นหมายเลขทะเบียนซึ่งเป็นที่ต้องการหรือเป็นที่นิยมที่จดทะเบียนในจังหวัดชุมพร(แผ่นป้ายทะเบียนรถที่ได้จากการประมูล)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๑๑เมษายน ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๔๑ ง/หน้า ๑๑/๔ เมษายน ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2520/2522หลักกฎหมาย: ศาลฎีกาวินิจฉัยในคดีที่จำเลยฎีกา ขอให้งดขายทอดตลาดทรัพย์ของผู้ค้ำประกันการปฏิบัติตามคำพิพากษาแล้วว่า โจทก์เป็นผู้ค้ำประกันร่วมกับจำเลยที่ 3 โจทก์ได้ชำระหนี้แทนลูกหนี้ไปแล้ว โจทก์มีสิทธิขอบังคับให้จำเลยที่ 3 ผู้เป็นลูกหนี้ร่วมกับโจทก์ ชดใช้หนี้ที่โจทก์ได้ชำระไปแล้วกึ่งหนึ่งได้ กรณีมิใช่เรื่องจำเลยที่ 3 เป็นผู้ค้ำประกันลูกหนี้ต่อโจทก์ จำเลยที่ 3 จึงไม่มีสิทธิขอให้โจทก์เรียกร้องเอาชำระหนี้จากลูกหนี้ก่อน ดังนี้คำพิพากษาศาลฎีกาผูกพันจำเลย จำเลยฎีกาปัญหานี้อีกไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2520/2522นายประทีป พยัคฆาภรณ์โจทก์ห.จ.ก. สินมิตรพาณิชย์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 145ศาลฎีกาวินิจฉัยในคดีที่จำเลยฎีกา ขอให้งดขายทอดตลาดทรัพย์ของผู้ค้ำประกันการปฏิบัติตามคำพิพากษาแล้วว่า โจทก์เป็นผู้ค้ำประกันร่วมกับจำเลยที่ 3 โจทก์ได้ชำระหนี้แทนลูกหนี้ไปแล้ว โจทก์มีสิทธิขอบังคับให้จำเลยที่ 3 ผู้เป็นลูกหนี้ร่วมกับโจทก์ ชดใช้หนี้ที่โจทก์ได้ชำระไปแล้วกึ่งหนึ่งได้ กรณีมิใช่เรื่องจำเลยที่ 3 เป็นผู้ค้ำประกันลูกหนี้ต่อโจทก์ จำเลยที่ 3 จึงไม่มีสิทธิขอให้โจทก์เรียกร้องเอาชำระหนี้จากลูกหนี้ก่อน ดังนี้คำพิพากษาศาลฎีกาผูกพันจำเลย จำเลยฎีกาปัญหานี้อีกไม่ได้(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ชุบ วีระเวคิน-ชลูตม์ สวัสดิทัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2520/2522นายประทีป พยัคฆาภรณ์โจทก์ห.จ.ก. สินมิตรพาณิชย์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 145ศาลฎีกาวินิจฉัยในคดีที่จำเลยฎีกา ขอให้งดขายทอดตลาดทรัพย์ของผู้ค้ำประกันการปฏิบัติตามคำพิพากษาแล้วว่า โจทก์เป็นผู้ค้ำประกันร่วมกับจำเลยที่ 3 โจทก์ได้ชำระหนี้แทนลูกหนี้ไปแล้ว โจทก์มีสิทธิขอบังคับให้จำเลยที่ 3 ผู้เป็นลูกหนี้ร่วมกับโจทก์ ชดใช้หนี้ที่โจทก์ได้ชำระไปแล้วกึ่งหนึ่งได้ กรณีมิใช่เรื่องจำเลยที่ 3 เป็นผู้ค้ำประกันลูกหนี้ต่อโจทก์ จำเลยที่ 3 จึงไม่มีสิทธิขอให้โจทก์เรียกร้องเอาชำระหนี้จากลูกหนี้ก่อน ดังนี้คำพิพากษาศาลฎีกาผูกพันจำเลย จำเลยฎีกาปัญหานี้อีกไม่ได้(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ชุบ วีระเวคิน-ชลูตม์ สวัสดิทัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1011/2464หลักกฎหมาย: วิธีพิจารณานอกประเด็น พระราชบัญญัติดัดสันดานในการพิจารณาบังคับคดี ศาลควรระวังพิเคราะห์วินิจฉัยแต่ข้อความในประเด็น จำเลยต้องหาตามพระราชบัญญัติดัดสันดานคนจรจัด จำเลยให้การรับมิได้ต่อสู้ร้องขอความผ่อนผันอย่างใด ศาลจังหวัดน่านตัดสินให้ส่งตัวจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัด จำเลยอุทธรณ์ว่าเปนการเดือดร้อนแก่บุตรเล็ก ๆ ของจำเลย ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทย์ เพราะโทษส่งตัวไปต่างจังหวัดเปนโทษซึ่งมิได้บังคับเปนเด็ดขาดว่าต้องลงโทษเช่นนั้นเสมอไป คือถ้าลงโทษจำเลยแล้วก็เท่ากับลงโทษบุตร์จำเลยด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่า ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษตัดสินนอกประเด็น เพราะในชั้นศาลล่างจำเลยมิได้ต่อสู้ แลขอความผ่อนผันอย่างใด ฎีกาตัดสินยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1011/2464วิธีพิจารณานอกประเด็น พระราชบัญญัติดัดสันดานในการพิจารณาบังคับคดี ศาลควรระวังพิเคราะห์วินิจฉัยแต่ข้อความในประเด็น จำเลยต้องหาตามพระราชบัญญัติดัดสันดานคนจรจัด จำเลยให้การรับมิได้ต่อสู้ร้องขอความผ่อนผันอย่างใด ศาลจังหวัดน่านตัดสินให้ส่งตัวจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัด จำเลยอุทธรณ์ว่าเปนการเดือดร้อนแก่บุตรเล็ก ๆ ของจำเลย ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทย์ เพราะโทษส่งตัวไปต่างจังหวัดเปนโทษซึ่งมิได้บังคับเปนเด็ดขาดว่าต้องลงโทษเช่นนั้นเสมอไป คือถ้าลงโทษจำเลยแล้วก็เท่ากับลงโทษบุตร์จำเลยด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่า ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษตัดสินนอกประเด็น เพราะในชั้นศาลล่างจำเลยมิได้ต่อสู้ แลขอความผ่อนผันอย่างใด ฎีกาตัดสินยืน()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ในการพิจารณาบังคับคดี ศาลควรระวังพิเคราะห์วินิจฉัยแต่ข้อความในประเด็น จำเลยต้องหาตามพระราชบัญญัติดัดสันดานคนจรจัด จำเลยให้การรับมิได้ต่อสู้ร้องขอความผ่อนผันอย่างใด ศาลจังหวัดน่านตัดสินให้ส่งตัวจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัด จำเลยอุทธรณ์ว่าเปนการเดือดร้อนแก่บุตรเล็ก ๆ ของจำเลย ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทย์ เพราะโทษส่งตัวไปต่างจังหวัดเปนโทษซึ่งมิได้บังคับเปนเด็ดขาดว่าต้องลงโทษเช่นนั้นเสมอไป คือถ้าลงโทษจำเลยแล้วก็เท่ากับลงโทษบุตร์จำเลยด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่า ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษตัดสินนอกประเด็น เพราะในชั้นศาลล่างจำเลยมิได้ต่อสู้ แลขอความผ่อนผันอย่างใด ฎีกาตัดสินยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1011/2464วิธีพิจารณานอกประเด็น พระราชบัญญัติดัดสันดานในการพิจารณาบังคับคดี ศาลควรระวังพิเคราะห์วินิจฉัยแต่ข้อความในประเด็น จำเลยต้องหาตามพระราชบัญญัติดัดสันดานคนจรจัด จำเลยให้การรับมิได้ต่อสู้ร้องขอความผ่อนผันอย่างใด ศาลจังหวัดน่านตัดสินให้ส่งตัวจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัด จำเลยอุทธรณ์ว่าเปนการเดือดร้อนแก่บุตรเล็ก ๆ ของจำเลย ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทย์ เพราะโทษส่งตัวไปต่างจังหวัดเปนโทษซึ่งมิได้บังคับเปนเด็ดขาดว่าต้องลงโทษเช่นนั้นเสมอไป คือถ้าลงโทษจำเลยแล้วก็เท่ากับลงโทษบุตร์จำเลยด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่า ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษตัดสินนอกประเด็น เพราะในชั้นศาลล่างจำเลยมิได้ต่อสู้ แลขอความผ่อนผันอย่างใด ฎีกาตัดสินยืน()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๔๘๔๕ (พ.ศ. ๒๕๕๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการทดสอบโดยไม่ทำลาย การทดสอบโดยวิธีถ่ายภาพด้วยรังสีสำหรับรอยเชื่อม เล่ม ๑เทคนิครังสีเอกซ์ และแกมม่าด้วยฟิล์ม อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ ๗) พ.ศ.๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การทดสอบโดยไม่ทำลาย -การทดสอบโดยวิธีถ่ายภาพด้วยรังสี สำหรับรอยเชื่อม เล่ม ๑ เทคนิครังสีเอกซ์ และแกมม่าด้วยฟิล์ม มาตรฐานเลขที่ มอก. 2729 เล่ม 1- 2559 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๒๗กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๙อรรชกา สีบุญเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการทดสอบโดยไม่ทำลาย - การทดสอบโดยวิธีถ่ายภาพด้วยรังสี สำหรับรอยเชื่อม เล่ม ๑เทคนิครังสีเอกซ์ และแกมม่าด้วยฟิล์ม (มอก. 2729 เล่ม 1 - 2559)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ชวัลพร/ปริยานุช/พิมพ์๒๓ กันยายน๒๕๕๙นุสรา/ตรวจ๑ ธันวาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๑๑ ง/หน้า ๕/๒๑ กันยายน ๒๕๕๙
คําสั่งกรมบังคับคดีที่ 186 /2559เรื่อง แบบสัญญาซื้อขาย------------------- เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นไปด้วยความเรียบร้อยและ มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นอาศัยอํานาจตามความในมาตรา 32 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการ แผ่นดิน พ.ศ. 2534 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 จึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกคําสั่งกรมบังคับคดีที่ 99/2557 เรื่อง แบบสัญญาซื้อขาย ลงวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557ข้อ ๒ ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีใช้แบบหนังสือสัญญาซื้อขายตามแบบแนบท้ายคําสั่งนี้ ดังนี้ 2.1 กรณีประกาศขายทอดตลาดอสังหาริมทรัพย์ ให้ใช้แบบที่ 1/2559 2.2 กรณีประกาศขายทอดตลาดสังหาริมทรัพย์ ให้ใช้แบบที่ 2/2559ข้อ ๓ ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ถือปฏิบัติโดยอนุโลมผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2559 (ลงชื่อ) รื่นวดี สุวรรณมงคล (นางสาวรื่นวดี สุวรรณมงคล) อธิบดีกรมบังคับคดี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 507/2468หลักกฎหมาย: โทษครั้งแรกต้องเกิน 6 เดือนจำเลยเคยต้องโทษจำคุก ๖ เดือนครั้งหนึ่งพ้นโทษไปยังไม่ถึง ๓ ปี แล้วมากระทำผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาขึ้นอีก ศาลอุทธรณ์เพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา ๗๓ ฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ศาลอุทธรณ์ให้เพิ่มตามมาตรา ๗๓ นั้นไม่เห็นชอบด้วย เพราะโทษครั้งก่อนของจำเลยมีกำหนดเพียง ๖ เดือน การที่จะเพิ่มโทษตามมาตรา ๗๓ นั้นต้องปรากฎว่าโทษครั้งก่อนเกินกว่า ๖ เดือน ตามนัยฎีกาที่ ๓๖๗/๑๒๘ จึงแก้ให้เพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา ๗๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 507/2468อัยการสุราษฎรธานีโจทก์นายคำ จันมาล. ป.อ. ม. 72, ม. 73โทษครั้งแรกต้องเกิน 6 เดือนจำเลยเคยต้องโทษจำคุก ๖ เดือนครั้งหนึ่งพ้นโทษไปยังไม่ถึง ๓ ปี แล้วมากระทำผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาขึ้นอีก ศาลอุทธรณ์เพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา ๗๓ ฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ศาลอุทธรณ์ให้เพิ่มตามมาตรา ๗๓ นั้นไม่เห็นชอบด้วย เพราะโทษครั้งก่อนของจำเลยมีกำหนดเพียง ๖ เดือน การที่จะเพิ่มโทษตามมาตรา ๗๓ นั้นต้องปรากฎว่าโทษครั้งก่อนเกินกว่า ๖ เดือน ตามนัยฎีกาที่ ๓๖๗/๑๒๘ จึงแก้ให้เพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา ๗๒(จินดา-นรเนติ-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยเคยต้องโทษจำคุก ๖ เดือนครั้งหนึ่งพ้นโทษไปยังไม่ถึง ๓ ปี แล้วมากระทำผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาขึ้นอีก ศาลอุทธรณ์เพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา ๗๓ ฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ศาลอุทธรณ์ให้เพิ่มตามมาตรา ๗๓ นั้นไม่เห็นชอบด้วย เพราะโทษครั้งก่อนของจำเลยมีกำหนดเพียง ๖ เดือน การที่จะเพิ่มโทษตามมาตรา ๗๓ นั้นต้องปรากฎว่าโทษครั้งก่อนเกินกว่า ๖ เดือน ตามนัยฎีกาที่ ๓๖๗/๑๒๘ จึงแก้ให้เพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา ๗๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 507/2468อัยการสุราษฎรธานีโจทก์นายคำ จันมาล. ป.อ. ม. 72, ม. 73โทษครั้งแรกต้องเกิน 6 เดือนจำเลยเคยต้องโทษจำคุก ๖ เดือนครั้งหนึ่งพ้นโทษไปยังไม่ถึง ๓ ปี แล้วมากระทำผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาขึ้นอีก ศาลอุทธรณ์เพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา ๗๓ ฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ศาลอุทธรณ์ให้เพิ่มตามมาตรา ๗๓ นั้นไม่เห็นชอบด้วย เพราะโทษครั้งก่อนของจำเลยมีกำหนดเพียง ๖ เดือน การที่จะเพิ่มโทษตามมาตรา ๗๓ นั้นต้องปรากฎว่าโทษครั้งก่อนเกินกว่า ๖ เดือน ตามนัยฎีกาที่ ๓๖๗/๑๒๘ จึงแก้ให้เพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา ๗๒(จินดา-นรเนติ-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติงบประมาณ ประจำพุทธศักราช 2476 (ยกเลิก)พระราชบัญญัติ งบประมาณ ประจำ พุทธศักราช ๒๔๗๖ (ยกเลิก)โปรดดูรายละเอียดของกฎหมายที่เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา /
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2519หลักกฎหมาย: จำเลยขายเฮโรอีน 2 ห่อให้พลตำรวจ ท. ซึ่งปลอมตัวไปซื้อท. ซื้อไปแล้วได้นำพวกกลับไปจับจำเลยได้เฮโรอีนอีก 24 ห่อ เป็นความผิดอีกกระทงหนึ่งที่จำเลยมีไว้เพื่อจำหน่าย ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษฯ มาตรา 20ทวิ ซึ่งเป็นบทเฉพาะ ไม่ต้องปรับบทลงโทษฐานมีเฮโรอีนจำนวนเดียวกันนั้นไว้ในความครอบครองตามมาตรา 20 ตรีอีก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2519พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายชาญ สุขไชยศรีจำเลย ป.อ. ม. 91 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 จำเลยขายเฮโรอีน 2 ห่อให้พลตำรวจ ท. ซึ่งปลอมตัวไปซื้อท. ซื้อไปแล้วได้นำพวกกลับไปจับจำเลยได้เฮโรอีนอีก 24 ห่อ เป็นความผิดอีกกระทงหนึ่งที่จำเลยมีไว้เพื่อจำหน่าย ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษฯ มาตรา 20ทวิ ซึ่งเป็นบทเฉพาะ ไม่ต้องปรับบทลงโทษฐานมีเฮโรอีนจำนวนเดียวกันนั้นไว้ในความครอบครองตามมาตรา 20 ตรีอีก(ชลูตม์ สวัสดิทัต-ประภาศน์ อวยชัย-ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2519พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายชาญ สุขไชยศรีจำเลย ป.อ. ม. 91 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 จำเลยขายเฮโรอีน 2 ห่อให้พลตำรวจ ท. ซึ่งปลอมตัวไปซื้อท. ซื้อไปแล้วได้นำพวกกลับไปจับจำเลยได้เฮโรอีนอีก 24 ห่อ เป็นความผิดอีกกระทงหนึ่งที่จำเลยมีไว้เพื่อจำหน่าย ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษฯ มาตรา 20ทวิ ซึ่งเป็นบทเฉพาะ ไม่ต้องปรับบทลงโทษฐานมีเฮโรอีนจำนวนเดียวกันนั้นไว้ในความครอบครองตามมาตรา 20 ตรีอีก(ชลูตม์ สวัสดิทัต-ประภาศน์ อวยชัย-ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 678/2493หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคว่า จำเลยขายข้าวสารเหนียวให้แก่ผู้ไม่มีบัตรปันส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาต ฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการจังหวัดสงขลา แต่ในฟ้องไม่ได้บรรยายให้ปรากฏว่าข้าวสารเหนียวเป็นของที่คณะกรรมการประกาศควบคุมและคณะกรรมการได้ตั้งคณะกรรมการจังหวัดสงขลาเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ดำเนินการควบคุมข้าวเหนียวนั้นแทน ฟ้องของโจทก์ไม่ปรากฏข้อเท็จจริงทั้งสองประการนั้น ทั้งประกาศคณะกรรมการจังหวัดสงขลาจะมีข้อความกล่าวอ้างอาศัยอำนาจโดยชอบด้วยกฎหมายอย่างใด โจทก์มิได้ยื่นสำเนาให้ปรากฏ ดังนี้ถือว่าฟ้องยังไม่พอฟังว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 678/2493อัยการสงขลาโจทก์นายอั้ง ก๊กเฮงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5) พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ.2488 ม. 3, ม. 4, ม. 5 พ.ร.บ.การค้าข้าว พ.ศ.2489 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคว่า จำเลยขายข้าวสารเหนียวให้แก่ผู้ไม่มีบัตรปันส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาต ฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการจังหวัดสงขลา แต่ในฟ้องไม่ได้บรรยายให้ปรากฏว่าข้าวสารเหนียวเป็นของที่คณะกรรมการประกาศควบคุมและคณะกรรมการได้ตั้งคณะกรรมการจังหวัดสงขลาเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ดำเนินการควบคุมข้าวเหนียวนั้นแทน ฟ้องของโจทก์ไม่ปรากฏข้อเท็จจริงทั้งสองประการนั้น ทั้งประกาศคณะกรรมการจังหวัดสงขลาจะมีข้อความกล่าวอ้างอาศัยอำนาจโดยชอบด้วยกฎหมายอย่างใด โจทก์มิได้ยื่นสำเนาให้ปรากฏ ดังนี้ถือว่าฟ้องยังไม่พอฟังว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิด(ประมูล สุวรรณศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ปรีชาวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 678/2493อัยการสงขลาโจทก์นายอั้ง ก๊กเฮงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5) พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ.2488 ม. 3, ม. 4, ม. 5 พ.ร.บ.การค้าข้าว พ.ศ.2489 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคว่า จำเลยขายข้าวสารเหนียวให้แก่ผู้ไม่มีบัตรปันส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาต ฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการจังหวัดสงขลา แต่ในฟ้องไม่ได้บรรยายให้ปรากฏว่าข้าวสารเหนียวเป็นของที่คณะกรรมการประกาศควบคุมและคณะกรรมการได้ตั้งคณะกรรมการจังหวัดสงขลาเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ดำเนินการควบคุมข้าวเหนียวนั้นแทน ฟ้องของโจทก์ไม่ปรากฏข้อเท็จจริงทั้งสองประการนั้น ทั้งประกาศคณะกรรมการจังหวัดสงขลาจะมีข้อความกล่าวอ้างอาศัยอำนาจโดยชอบด้วยกฎหมายอย่างใด โจทก์มิได้ยื่นสำเนาให้ปรากฏ ดังนี้ถือว่าฟ้องยังไม่พอฟังว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิด(ประมูล สุวรรณศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ปรีชาวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63981หลักกฎหมาย: จำเลยขอฎีกาอย่างคนอนาถาเมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าจำเลยทำงานที่บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์มิดแลนด์ จำกัด ตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายตั๋วสัญญาใช้เงิน ได้รับเงินเดือนเดือนละ 15,000บาท จึงมีอาชีพเป็นหลักฐานและมีรายได้ดีพอสมควรการที่จำเลยอ้างว่าเป็นหนี้บุคคลอื่นเป็นจำนวน 210,000บาท ต้องชำระหนี้เดือนละ 4,500 บาท โดยไม่ได้ทำสัญญากู้และไม่มีหลักฐานการชำระหนี้ มาแสดงต่อศาล เป็นข้ออ้างที่เลื่อนลอย ฐานะของจำเลยจึงมิใช่บุคคลยากจนย่อมอยู่ในวิสัยที่จะชำระค่าธรรมเนียมชั้นฎีกาได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 106/2525บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์กรุงเทพธนาธร จำกัดฯโจทก์นายวราห์ วรพันธ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 156, ม. 246, ม. 247จำเลยขอฎีกาอย่างคนอนาถาเมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าจำเลยทำงานที่บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์มิดแลนด์ จำกัด ตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายตั๋วสัญญาใช้เงิน ได้รับเงินเดือนเดือนละ 15,000บาท จึงมีอาชีพเป็นหลักฐานและมีรายได้ดีพอสมควรการที่จำเลยอ้างว่าเป็นหนี้บุคคลอื่นเป็นจำนวน 210,000บาท ต้องชำระหนี้เดือนละ 4,500 บาท โดยไม่ได้ทำสัญญากู้และไม่มีหลักฐานการชำระหนี้ มาแสดงต่อศาล เป็นข้ออ้างที่เลื่อนลอย ฐานะของจำเลยจึงมิใช่บุคคลยากจนย่อมอยู่ในวิสัยที่จะชำระค่าธรรมเนียมชั้นฎีกาได้(อำนวย อินทุภูติ-สุทิน เลิศวิรุฬห์-เริ่ม ธรรมดุษฎี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 106/2525บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์กรุงเทพธนาธร จำกัดฯโจทก์นายวราห์ วรพันธ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 156, ม. 246, ม. 247จำเลยขอฎีกาอย่างคนอนาถาเมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าจำเลยทำงานที่บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์มิดแลนด์ จำกัด ตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายตั๋วสัญญาใช้เงิน ได้รับเงินเดือนเดือนละ 15,000บาท จึงมีอาชีพเป็นหลักฐานและมีรายได้ดีพอสมควรการที่จำเลยอ้างว่าเป็นหนี้บุคคลอื่นเป็นจำนวน 210,000บาท ต้องชำระหนี้เดือนละ 4,500 บาท โดยไม่ได้ทำสัญญากู้และไม่มีหลักฐานการชำระหนี้ มาแสดงต่อศาล เป็นข้ออ้างที่เลื่อนลอย ฐานะของจำเลยจึงมิใช่บุคคลยากจนย่อมอยู่ในวิสัยที่จะชำระค่าธรรมเนียมชั้นฎีกาได้(อำนวย อินทุภูติ-สุทิน เลิศวิรุฬห์-เริ่ม ธรรมดุษฎี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการอัยการประกาศคณะกรรมการอัยการเรื่องกำหนดโรคอันมีลักษณะต้องห้ามที่จะเป็นข้าราชการอัยการพ.ศ. ๒๕๕๕ โดยที่เป็นการสมควรให้มีประกาศคณะกรรมการอัยการ เรื่องกำหนดโรคอันมีลักษณะต้องห้ามที่จะเป็นข้าราชการอัยการอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๙ ข. (๖) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการพ.ศ. ๒๕๕๓อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายคณะกรรมการอัยการจึงออกประกาศ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศคณะกรรมการอัยการ เรื่องกำหนดโรคอันมีลักษณะต้องห้ามที่จะเป็นข้าราชการอัยการ พ.ศ. ๒๕๕๕ข้อ ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ โรคตามมาตรา ๔๙ข. (๖) คือ(๑)โรคเรื้อนในระยะติดต่อหรือในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม(๒) วัณโรคในระยะอันตราย(๓) โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม(๔) โรคติดยาเสพติดให้โทษ(๕) โรคพิษสุราเรื้อรัง(๖) โรคติดต่อที่เป็นเหตุให้ไม่เหมาะสมที่จะเป็นข้าราชการอัยการข้อ ๔ ให้อัยการสูงสุดรักษาการตามประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๑๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕จุลสิงห์วสันตสิงห์อัยการสูงสุดประธานคณะกรรมการอัยการปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๔ กันยายน๒๕๕๕ปณตภร/ผู้ตรวจ๒๖ กันยายน๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๙๑ ก/หน้า ๑๐/๒๑ กันยายน ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64328หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นกล่าวว่า 'คดีโจทก์ไม่มีมูลพอ' นั้นเท่ากับว่าคดีโจทก์ไม่มีมูลพอที่ศาลจะรับไว้พิจารณาจึงไม่มีข้อกฎหมายที่ต้องวินิจฉัยแต่อย่างใดการฟังหรือไม่ฟังข้อเท็จจริงใดอยู่ในอำนาจของศาลที่จะ พิจารณาชี้ขาดข้อเท็จจริงนั้น ข้อโต้เถียงคำวินิจฉัยของศาลว่ามิได้ฟังพยานเอกสารซึ่งโจทก์อ้างขึ้น มาประกอบการวินิจฉัยกับคำเบิกความของโจทก์นั้น เมื่อศาลล่างทั้ง สองวินิจฉัยต้องกันว่า คดีโจทก์ไม่มีมูล โดยอาศัยพยานหลักฐานในท้องสำนวนรวมทั้งเอกสารที่โจทก์อ้างแล้ว ฎีกาโจทก์จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนที่ศาลชั้นต้นกล่าวถึงคดีที่เกี่ยวข้องว่ายังไม่ถึงที่สุดนั้น เป็นข้อประกอบการวินิจฉัยข้อเท็จจริงด้วยเท่านั้น หาใช่ เป็นองค์ประกอบความผิดตามกฎหมายไม่ดังนั้นข้อโต้แย้งของโจทก์ ที่ว่าคดีดังกล่าวจะยังไม่ถึงที่สุด ความผิดของจำเลยก็ครบองค์ ความผิดตามกฎหมายแล้วจึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริงเช่นเดียวกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 524/2502นายเกษม รัตนาวะดีโจทก์นายง่วนเจ็ง หรือพิทักษ์ ชัยศรีสุขจำเลย ป.วิ.อ. ม. 167, ม. 219, ม. 227ศาลชั้นต้นกล่าวว่า 'คดีโจทก์ไม่มีมูลพอ' นั้นเท่ากับว่าคดีโจทก์ไม่มีมูลพอที่ศาลจะรับไว้พิจารณาจึงไม่มีข้อกฎหมายที่ต้องวินิจฉัยแต่อย่างใดการฟังหรือไม่ฟังข้อเท็จจริงใดอยู่ในอำนาจของศาลที่จะ พิจารณาชี้ขาดข้อเท็จจริงนั้น ข้อโต้เถียงคำวินิจฉัยของศาลว่ามิได้ฟังพยานเอกสารซึ่งโจทก์อ้างขึ้น มาประกอบการวินิจฉัยกับคำเบิกความของโจทก์นั้น เมื่อศาลล่างทั้ง สองวินิจฉัยต้องกันว่า คดีโจทก์ไม่มีมูล โดยอาศัยพยานหลักฐานในท้องสำนวนรวมทั้งเอกสารที่โจทก์อ้างแล้ว ฎีกาโจทก์จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนที่ศาลชั้นต้นกล่าวถึงคดีที่เกี่ยวข้องว่ายังไม่ถึงที่สุดนั้น เป็นข้อประกอบการวินิจฉัยข้อเท็จจริงด้วยเท่านั้น หาใช่ เป็นองค์ประกอบความผิดตามกฎหมายไม่ดังนั้นข้อโต้แย้งของโจทก์ ที่ว่าคดีดังกล่าวจะยังไม่ถึงที่สุด ความผิดของจำเลยก็ครบองค์ ความผิดตามกฎหมายแล้วจึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริงเช่นเดียวกัน(การุณย์นราทร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-วุฒิศักดิ์เนตินาท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 524/2502นายเกษม รัตนาวะดีโจทก์นายง่วนเจ็ง หรือพิทักษ์ ชัยศรีสุขจำเลย ป.วิ.อ. ม. 167, ม. 219, ม. 227ศาลชั้นต้นกล่าวว่า 'คดีโจทก์ไม่มีมูลพอ' นั้นเท่ากับว่าคดีโจทก์ไม่มีมูลพอที่ศาลจะรับไว้พิจารณาจึงไม่มีข้อกฎหมายที่ต้องวินิจฉัยแต่อย่างใดการฟังหรือไม่ฟังข้อเท็จจริงใดอยู่ในอำนาจของศาลที่จะ พิจารณาชี้ขาดข้อเท็จจริงนั้น ข้อโต้เถียงคำวินิจฉัยของศาลว่ามิได้ฟังพยานเอกสารซึ่งโจทก์อ้างขึ้น มาประกอบการวินิจฉัยกับคำเบิกความของโจทก์นั้น เมื่อศาลล่างทั้ง สองวินิจฉัยต้องกันว่า คดีโจทก์ไม่มีมูล โดยอาศัยพยานหลักฐานในท้องสำนวนรวมทั้งเอกสารที่โจทก์อ้างแล้ว ฎีกาโจทก์จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนที่ศาลชั้นต้นกล่าวถึงคดีที่เกี่ยวข้องว่ายังไม่ถึงที่สุดนั้น เป็นข้อประกอบการวินิจฉัยข้อเท็จจริงด้วยเท่านั้น หาใช่ เป็นองค์ประกอบความผิดตามกฎหมายไม่ดังนั้นข้อโต้แย้งของโจทก์ ที่ว่าคดีดังกล่าวจะยังไม่ถึงที่สุด ความผิดของจำเลยก็ครบองค์ ความผิดตามกฎหมายแล้วจึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริงเช่นเดียวกัน(การุณย์นราทร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-วุฒิศักดิ์เนตินาท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงฉบับที่ ๑๓๖(พ.ศ. ๒๕๓๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติเงินตราพ.ศ. ๒๕๐๑[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ.๒๕๐๑ และมาตรา ๑๐ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเงินตรา (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ให้กำหนดชนิด ราคา โลหะ อัตราเนื้อโลหะ น้ำหนัก ขนาดอัตราเผื่อเหลือเผื่อขาด ลวดลาย และลักษณะอื่น ๆของเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกเนื่องในโอกาสปีสิ่งแวดล้อมอาเซียน ใน พ.ศ. ๒๕๓๘ตามบัญชีท้ายกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๘สุรเกียรติ์เสถียรไทยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓๖ (พ.ศ. ๒๕๓๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรจัดทำเหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว(ทองแดงผสมนิเกิล) ราคายี่สิบบาท สองชนิด และเหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว(ทองแดงผสมนิเกิล) เคลือบไส้ทองแดง ราคาสองบาท หนึ่งชนิด ออกใช้เพื่อเป็นที่ระลึกเนื่องในโอกาสปีสิ่งแวดล้อมอาเซียนใน พ.ศ. ๒๕๓๘ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปิยะธิดา/ปรับปรุง๑๑ มิถุนายน๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๔๕ ก/หน้า ๕/๘ พฤศจิกายน ๒๕๓๘
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 9 (พ.ศ. 2559)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกการแต่งตั้งผู้ตรวจสอบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม---------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณท์อุตสาหกรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2548 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม จึงให้ยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง แต่งตั้งผู้ตรวจสอบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ของ บริษัท โปร - แอพพลิเคชั่น เซอร์วิซ จํากัด ดังต่อไปนี้ 1. ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2551) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ลงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2551 2. ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2551) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 3. ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 1 (พ.ศ. 2552) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ลงวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2552 4. ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2552) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ลงวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 5. ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 1 (พ.ศ. 2553) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ลงวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 6. ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 5 (พ.ศ. 2553) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ลงวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2553 7. ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2558) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ลงวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 8. ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2559) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ลงวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2559 ดังรายละเอียดตามเอกสารที่แนบท้ายนี้ ทั้งนี้ ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2559 อรรชกา สีบุญเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม