พระราชบัญญัติอากรรังนกอีแอ่น พุทธศักราช 2482 (ยกเลิก)พระราชบัญญัติ อากรรังนกอีแอ่น พุทธศักราช ๒๔๘๒ (ยกเลิก)ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐) อาทิตย์ทิพอาภา พล.อ. เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน ตราไว้ ณ วันที่ ๑๗ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๘๒ เป็นปีที่ ๖ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรปรับปรุงการเก็บอากรรังนกอีแอ่นเสียใหม่ จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติอากรรังนกอีแอ่น พุทธศักราช ๒๔๘๒"มาตรา 2 มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกบรรดากฎหมาย กฎ และข้อบังคับอื่น ๆ ในส่วนที่มีบัญญัติไว้แล้วในพระราชบัญญัตินี้ หรือซึ่งแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ในท้องที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ชุมพร สุราษฎร์ธานี พัทลุง กระบี่ ตรัง พังงา ภูเก็ต สตูล ตราด และเมื่อจะใช้ในท้องที่จังหวัดอื่นใดต่อไป ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกามาตรา 5 มาตรา ๕ ห้ามมิให้ผู้ใดกระทำการใด ๆ อันสามารถอาจเป็นอันตรายแก่นกอีแอ่น หรืออาจเป็นเหตุให้นกอีแอ่นละที่อาศัยไปจากเกาะที่ทำรังอยู่ตามธรรมชาติ หรือกระทำความเสียหายแก่รังนกอีแอ่น บันดาที่มีอยู่ตามธรรมชาติบนเกาะ กิจการที่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลจำเป็นต้องกระทำในการปฏิบัติการตามหน้าที่มาตรา 5 หรือกิจการซึ่งผู้รับอนุญาตเก็บรังนกอีแอ่น หรือผู้ที่อาศัยอำนาจของผู้รับอนุญาตนั้นจำเป็นต้องกระทำในการเก็บรังนกอีแอ่นตามปกติ มิให้ถือว่า เป็นกิจการต้องห้ามตามความในวรรคก่อนมาตรา 6 มาตรา ๖ ห้ามมิให้ผู้ใดซึ่งรู้อยู่แล้ว เข้าหรือขึ้นไปบนเกาะที่นกอีแอ่นทำรังอยู่ตามธรรมชาติซึ่งจะได้ประกาศในพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตต์ไว้ เว้นแต่ผู้รับอนุญาตเก็บรังนกอีแอ่นผู้ที่อาศัยอำนาจของผู้รับอนุญาตนั้น ผู้ที่ได้รับอนุญาตจากคณะกรมการอำเภอท้องที่หรือเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลปฏิบัติการตามหน้าที่มาตรา 7 มาตรา ๗ ผู้ใดจะเก็บรังนกอีแอ่นบันดาที่มีอยู่ตามธรรมชาติบนเกาะ ต้องได้รับอนุญาตและเสียเงินอากรตามวิธีการ ซึ่งจะได้กำหนดโดยกฎกระทรวงมาตรา 8 มาตรา ๘ ผู้ที่ได้รับอนุญาตให้เก็บรังนกอีแอ่น ต้องทำบัญชีแสดงจำนวนและรายการอื่น ๆ เกี่ยวกับรังนกอีแอ่นที่เก็บได้ยื่นต่อกรมสรรพากรตามแบบที่อธิบดีกรมสรรพากรกำหนดมาตรา 9 มาตรา ๙ ห้ามมิให้ผู้ใดมีไว้ในครอบครองซึ่งรังนกอีแอ่นอันตนรู้ว่าได้มาโดยกระทำผิดพระราชบัญญัตินี้มาตรา 10 มาตรา ๑๐ ผู้ใดจงใจกระทำความเสียหายแก่รังนกอีแอ่นอันเป็นความผิดตามมาตรา ๕ หรือเก็บรังนกอีแอ่นโดยมิได้รับอนุญาตตามความในมาตรา ๗ หรือจงใจกระทำความผิดตามมาตรา ๙ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือทั้งปรับทั้งจำมาตรา 11 มาตรา ๑๑ ผู้รับอนุญาตเก็บรังนกอีแอ่นผู้ใดไม่ทำบัญชีตามความในมาตรา ๘ ยื่นต่อกรมสรรพากร หรือทำบัญชีดังกล่าวแล้วโดยรู้อยู่ว่าเป็นเท็จ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาทมาตรา 12 มาตรา ๑๒ ผู้ใดจงใจกระทำการอันสามารถอาจเป็นอันตรายแก่นกอีแอ่น หรืออาจเป็นเหตุให้นกอีแอ่นละที่อาศัยซึ่งเป็นความผิดตามมาตรา ๕ หรือกระทำการอันเป็นความผิดตามมาตรา ๖ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งร้อยบาทมาตรา 13 มาตรา ๑๓ ผู้ใดได้รับอนุญาตให้เก็บรังนกอีแอ่นโดยมีสัญญากับกรมสรรพากร หรือคณะกรมการจังหวัด ซึ่งทำไว้ก่อนวันใช้พระราชบัญญัตินี้และสัญญายังไม่สิ้นอายุให้ถือว่าผู้นั้นเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้เก็บรังนกอีแอ่นและอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัตินี้จนกว่าจะสิ้นอายุสัญญานั้น ๆมาตรา 14 มาตรา ๑๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี