phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63534หลักกฎหมาย: คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 827/2522บริษัทสยามรามา จำกัด กับพวกโจทก์นายประเสริฐ เชื้อสกุล กับพวกจำเลยผู้ร้องขัดทรัพย์จำเลยห้างหุ้นส่วนจำกัดอัศวินซุปเปอร์แมนจำเลย ป.วิ.พ. ม. 236คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236(อัมพล สุวรรณภักดี-ชุบ วีระเวคิน-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 827/2522บริษัทสยามรามา จำกัด กับพวกโจทก์นายประเสริฐ เชื้อสกุล กับพวกจำเลยผู้ร้องขัดทรัพย์จำเลยห้างหุ้นส่วนจำกัดอัศวินซุปเปอร์แมนจำเลย ป.วิ.พ. ม. 236คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236(อัมพล สุวรรณภักดี-ชุบ วีระเวคิน-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐมกระทรวงศึกษาธิการพ.ศ. ๒๕๔๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ และมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏพ.ศ. ๒๕๔๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้จัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม กระทรวงศึกษาธิการ ดังนี้(๑) สำนักงานอธิการบดี(๒) คณะครุศาสตร์(๓) คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์(๔) คณะวิทยาการจัดการ(๕) คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี(๖) สถาบันวิจัยและพัฒนา(๗) สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ(๘) สำนักศิลปะและวัฒนธรรม(๙) สำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียนให้ไว้ ณ วันที่ ๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๘อดิศัยโพธารามิกรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการหมายเหตุ : -เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยสถาบันราชภัฏโดยประกาศใช้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. ๒๕๔๗ แทนพระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏพ.ศ. ๒๕๓๘ และโดยที่มาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. ๒๕๔๗ บัญญัติให้การจัดตั้ง การรวม และการยุบเลิกสำนักงานวิทยาเขต บัณฑิตวิทยาลัย คณะ สถาบัน สำนัก วิทยาลัย ศูนย์ส่วนราชการหรือหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าคณะ ให้ทำเป็นกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ๒๖ เมษายน ๒๕๕๔คุณากร/ผู้ตรวจ[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๒๐ ก/หน้า ๑๙/๘ มีนาคม ๒๕๔๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3872/2541หลักกฎหมาย: ป.วิ.อ. มาตรา 193, 216, 225 ศาลอุทธรณ์เห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์มิได้อ้างว่าฟ้องคดีนี้กับคดีก่อนเป็นคนละประเด็นกันหรือไม่ อย่างไร ทั้งมิได้ระบุข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายให้เห็น จึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่แจ้งชัด ต้องห้ามตาม ป.วิ.อ.มาตรา 193 วรรคสองศาลอุทธรณ์จึงไม่รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของโจทก์ การที่โจทก์ฎีกาเพียงว่าคดียังไม่มีคำพิพากษาลงโทษจำเลยเสร็จเด็ดขาดตาม ป.วิ.อ.มาตรา 39 (4) และคดีโจทก์ยังไม่ขาดอายุความ โดยโจทก์ไม่ได้โต้แย้งคัดค้านคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ว่าไม่ถูกต้องหรือไม่ชอบด้วยกฎหมายประการใด จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ.มาตรา216 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3872/2541นายอรรถวุฒิ สฤษดิพันธุ์โจทก์นายโป๊ะเฮง แซ่อุ้ยจำเลยป.วิ.อ. มาตรา 193, 216, 225 ศาลอุทธรณ์เห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์มิได้อ้างว่าฟ้องคดีนี้กับคดีก่อนเป็นคนละประเด็นกันหรือไม่ อย่างไร ทั้งมิได้ระบุข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายให้เห็น จึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่แจ้งชัด ต้องห้ามตาม ป.วิ.อ.มาตรา 193 วรรคสองศาลอุทธรณ์จึงไม่รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของโจทก์ การที่โจทก์ฎีกาเพียงว่าคดียังไม่มีคำพิพากษาลงโทษจำเลยเสร็จเด็ดขาดตาม ป.วิ.อ.มาตรา 39 (4) และคดีโจทก์ยังไม่ขาดอายุความ โดยโจทก์ไม่ได้โต้แย้งคัดค้านคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ว่าไม่ถูกต้องหรือไม่ชอบด้วยกฎหมายประการใด จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ.มาตรา216 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย(สุนทร สิทธิเวชวิจิตร-อร่าม หุตางกูร-อำนวย เต้พันธ์)ศาลแขวงปทุมวัน - นายทวีศักดิ์ จันทร์วีระเสถียรศาลอุทธรณ์ - นายรุ่ง เรืองโรจน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3872/2541นายอรรถวุฒิ สฤษดิพันธุ์โจทก์นายโป๊ะเฮง แซ่อุ้ยจำเลยป.วิ.อ. มาตรา 193, 216, 225 ศาลอุทธรณ์เห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์มิได้อ้างว่าฟ้องคดีนี้กับคดีก่อนเป็นคนละประเด็นกันหรือไม่ อย่างไร ทั้งมิได้ระบุข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายให้เห็น จึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่แจ้งชัด ต้องห้ามตาม ป.วิ.อ.มาตรา 193 วรรคสองศาลอุทธรณ์จึงไม่รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของโจทก์ การที่โจทก์ฎีกาเพียงว่าคดียังไม่มีคำพิพากษาลงโทษจำเลยเสร็จเด็ดขาดตาม ป.วิ.อ.มาตรา 39 (4) และคดีโจทก์ยังไม่ขาดอายุความ โดยโจทก์ไม่ได้โต้แย้งคัดค้านคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ว่าไม่ถูกต้องหรือไม่ชอบด้วยกฎหมายประการใด จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ.มาตรา216 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย(สุนทร สิทธิเวชวิจิตร-อร่าม หุตางกูร-อำนวย เต้พันธ์)ศาลแขวงปทุมวัน - นายทวีศักดิ์ จันทร์วีระเสถียรศาลอุทธรณ์ - นายรุ่ง เรืองโรจน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 235/2475หลักกฎหมาย: ทั้งผู้จัดการร้านขายของไม่ต้องทำเป็นหนังสือผู้จัดการในนามตนเองออกตั๋วสั่งจ่ายเงินของตัวการ ผู้จัดการไม่ต้องรับผิดต่อตัวการ พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ใบอนุญาตสุรา การโอนชื่อผู้รับอนุญาตเพื่อสะดวกต่อการค้าไม่หมายความว่าได้โอนการขายสุราให้แก่ผู้นั้นไม่โจทก์มีร้านขายสุรา ให้จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นบุตร์เขยเป็นผู้จัดการ จำเลยได้ทำตั๋วสั่งจ่ายเงินให้แก่ห้างที่เอาสุรามาส่งต่อร้านโจทก์ในนามของจำเลยเอง ภายหลังโจทก์ขอโอนใส่ชื่อจำเลยในใบอนุญาตขายสุราเพื่อความสะดวกแก่ตัวโจทก์ บัดนี้โจทก์กลับมาฟ้องจำเลยเรียกตามตั๋วสั่งจ่ายที่จำเลยได้ทำไป ฎีกาตัดสินยกฟ้องโจทก์ เพราะร้านขายสุราเป็นร้านของโจทก์ การที่โจทก์โอนใส่ชื่อจำเลยในใบอนุญาตเพื่อสะดวกแก่โจทก์นั้นไม่เรียกว่าโอนการขายสุราให้จำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 235/2475นายกิมซ่วนโจทก์นายเอ๊กชิ้นที่ 1 นางลิ่มอิ่มที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 798-821ทั้งผู้จัดการร้านขายของไม่ต้องทำเป็นหนังสือผู้จัดการในนามตนเองออกตั๋วสั่งจ่ายเงินของตัวการ ผู้จัดการไม่ต้องรับผิดต่อตัวการ พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ใบอนุญาตสุรา การโอนชื่อผู้รับอนุญาตเพื่อสะดวกต่อการค้าไม่หมายความว่าได้โอนการขายสุราให้แก่ผู้นั้นไม่โจทก์มีร้านขายสุรา ให้จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นบุตร์เขยเป็นผู้จัดการ จำเลยได้ทำตั๋วสั่งจ่ายเงินให้แก่ห้างที่เอาสุรามาส่งต่อร้านโจทก์ในนามของจำเลยเอง ภายหลังโจทก์ขอโอนใส่ชื่อจำเลยในใบอนุญาตขายสุราเพื่อความสะดวกแก่ตัวโจทก์ บัดนี้โจทก์กลับมาฟ้องจำเลยเรียกตามตั๋วสั่งจ่ายที่จำเลยได้ทำไป ฎีกาตัดสินยกฟ้องโจทก์ เพราะร้านขายสุราเป็นร้านของโจทก์ การที่โจทก์โอนใส่ชื่อจำเลยในใบอนุญาตเพื่อสะดวกแก่โจทก์นั้นไม่เรียกว่าโอนการขายสุราให้จำเลย(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-หริศ-พรหม)ศาลชั้นต้น - พระนิติธรรมประกรณ์ศาลอุทธรณ์ - วรสารวินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์มีร้านขายสุรา ให้จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นบุตร์เขยเป็นผู้จัดการ จำเลยได้ทำตั๋วสั่งจ่ายเงินให้แก่ห้างที่เอาสุรามาส่งต่อร้านโจทก์ในนามของจำเลยเอง ภายหลังโจทก์ขอโอนใส่ชื่อจำเลยในใบอนุญาตขายสุราเพื่อความสะดวกแก่ตัวโจทก์ บัดนี้โจทก์กลับมาฟ้องจำเลยเรียกตามตั๋วสั่งจ่ายที่จำเลยได้ทำไป ฎีกาตัดสินยกฟ้องโจทก์ เพราะร้านขายสุราเป็นร้านของโจทก์ การที่โจทก์โอนใส่ชื่อจำเลยในใบอนุญาตเพื่อสะดวกแก่โจทก์นั้นไม่เรียกว่าโอนการขายสุราให้จำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 235/2475นายกิมซ่วนโจทก์นายเอ๊กชิ้นที่ 1 นางลิ่มอิ่มที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 798-821ทั้งผู้จัดการร้านขายของไม่ต้องทำเป็นหนังสือผู้จัดการในนามตนเองออกตั๋วสั่งจ่ายเงินของตัวการ ผู้จัดการไม่ต้องรับผิดต่อตัวการ พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ใบอนุญาตสุรา การโอนชื่อผู้รับอนุญาตเพื่อสะดวกต่อการค้าไม่หมายความว่าได้โอนการขายสุราให้แก่ผู้นั้นไม่โจทก์มีร้านขายสุรา ให้จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นบุตร์เขยเป็นผู้จัดการ จำเลยได้ทำตั๋วสั่งจ่ายเงินให้แก่ห้างที่เอาสุรามาส่งต่อร้านโจทก์ในนามของจำเลยเอง ภายหลังโจทก์ขอโอนใส่ชื่อจำเลยในใบอนุญาตขายสุราเพื่อความสะดวกแก่ตัวโจทก์ บัดนี้โจทก์กลับมาฟ้องจำเลยเรียกตามตั๋วสั่งจ่ายที่จำเลยได้ทำไป ฎีกาตัดสินยกฟ้องโจทก์ เพราะร้านขายสุราเป็นร้านของโจทก์ การที่โจทก์โอนใส่ชื่อจำเลยในใบอนุญาตเพื่อสะดวกแก่โจทก์นั้นไม่เรียกว่าโอนการขายสุราให้จำเลย(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-หริศ-พรหม)ศาลชั้นต้น - พระนิติธรรมประกรณ์ศาลอุทธรณ์ - วรสารวินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คําสั่งกรมบังคับคดีที่ 111/2527เรื่อง การนําทรัพย์สินที่ยึดหรืออายัดมาเก็บรักษา----------------- อนุสนธิคําสั่งกรมบังคับคดี ที่ 117/2523 ลงวันที่ 26 พฤษภาคม 2523 วางระเบียบเกี่ยวกับการนําทรัพย์ที่ยึดหรืออายัดมาเก็บรักษายังกรมบังคับคดีนั้น บัดนี้ กรมบังคับคดีได้ก่อสร้างสถานรักษาและจําหน่ายทรัพย์สินเสร็จเรียบร้อยแล้ว ตั้งอยู่เลขที่ 33/3 ถนนปิ่นเกล้า - นครชัยศรี กิโลเมตรที่ 6 แขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร จึงเห็นสมควรยกเลิกคําสั่งกรมบังคับคดี ที่ 117/2523 ดังกล่าวและมีคําสั่งดังต่อไปนี้ ข้อ ๑ บรรดาสังหาริมทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึดหรืออายัดไว้ให้นํามาเก็บ รักษาไว้ ณ สถานรักษาและจําหน่ายทรัพย์สิน กรมบังคับคดี ทั้งสิ้น เว้นแต่ทรัพย์สินซึ่งมีสภาพ หรือลักษณะไม่เหมาะสมที่จะนํามาเก็บรักษา เช่น 1.1 ทรัพย์ที่มีลักษณะอาจทําให้เกิดสกปรกเลอะเทอะหรือมีกลิ่น ซึ่งอาจรบกวนหรือก่อความรําคาญ 1.2 ทรัพย์ประเภทที่มีน้ําหนักมากหรือไม่สะดวกต่อการเคลื่อนย้าย หรือมีความสูง หรือความกว้างมาก หรือเปลืองเนื้อที่ในการเก็บรักษา หรือทรัพย์สินที่จะต้องเก็บรักษาไว้เป็นเวลานาน 1.3 ทรัพย์ซึ่งโดยสภาพอาจเกิดอันตรายได้ง่าย เช่น สารวัตถุเคมี หรือสิ่งที่เป็นเชื้อเพลิง 1.4 ทรัพย์ซึ่งต้องเก็บรักษาไว้ในสถานที่โดยเฉพาะเพื่อรักษาคุณภาพของตัวทรัพย์ กรณีดังกล่าวให้เจ้าพนักงานบังคับคดีทํารายงานแจ้งให้ผู้อํานวยการกองกองยึดอายัดและจําหน่ายทรัพย์สินทราบข้อ ๒ ก่อนออกไปทําการยึดทรัพย์ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีสอบถามผู้นํากว่า ได้จัดเตรียมยานพาหนะที่จะขนย้ายทรัพย์เพื่อนํามาเก็บรักษาไว้ ณ สถานรักษาและจําหน่าย ทรัพย์สิน กรมบังคับคดีแล้วหรือไม่ ถ้าผู้นําจืดไม่พร้อมที่จะขนย้ายทรัพย์เพื่อนํามาเก็บรักษาให้ รายงานผู้อํานวยการกอง กองยึดอายัดและจําหน่ายทรัพย์สิน เพื่อขอคําสั่งปฏิบัติต่อไปข้อ ๓ เมื่อเจ้าพนักงานบังคับคดีออกไปทําการยึดทรัพย์แล้ว ไม่สามารถขนย้าย ทรัพย์นํามาเก็บรักษา ณ สถานรักษาและจําหน่ายทรัพย์สินได้ให้รายงาน ในรายงานขออนุมัติอํานวยการกอง กองยึดอายัดและจําหน่ายทรัพย์สิน หากมีเหตุพ้นวิสัยไม่อาจขออนุมัติผู้อํานวยการกอง กองยึดอายัด และจําหน่ายทรัพย์สินได้ ก็ให้รายงานให้ผู้อํานวยการกอง กองยึดอายัดและจําหน่ายทรัพย์สินทราบ ในโอกาสแรกเท่าที่จะกระทําได้ ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 30 กรกฎาคม 2527 (นายสวัสดิ์ โชติพานิช)อธิบดีกรมบังคับคดี
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงท้องถิ่นสายเชื่อมระหว่างถนนจรัญสนิทวงศ์กับถนนพุทธมณฑลสาย๔พ.ศ.๒๕๕๐ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๐เป็นปีที่๖๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงท้องถิ่นสายเชื่อมระหว่างถนนจรัญสนิทวงศ์กับถนนพุทธมณฑลสาย ๔ ในท้องที่แขวงบ้านช่างหล่อแขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย แขวงคลองชักพระ แขวงบางพรม แขวงบางเชือกหนัง เขตตลิ่งชันแขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา แขวงบางไผ่ เขตบางแค กรุงเทพมหานคร และตำบลกระทุ่มล้ม อำเภอสามพรานจังหวัดนครปฐมอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๖ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย(ฉบับชั่วคราว)พุทธศักราช ๒๕๔๙ กับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐ ประกอบกับมาตรา ๖๘/๑ แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงท้องถิ่น สายเชื่อมระหว่างถนนจรัญสนิทวงศ์กับถนนพุทธมณฑลสาย ๔ พ.ศ.๒๕๕๐มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ ให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่แขวงบ้านช่างหล่อ แขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย แขวงคลองชักพระ แขวงบางพรมแขวงบางเชือกหนังเขตตลิ่งชัน แขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา แขวงบางไผ่ เขตบางแค กรุงเทพมหานครและตำบลกระทุ่มล้ม อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม มีส่วนแคบที่สุดหนึ่งร้อยเมตร และส่วนกว้างที่สุดหกร้อยเมตรทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์นายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อสร้างทางหลวงท้องถิ่น สายเชื่อมระหว่างถนนจรัญสนิทวงศ์กับพุทธมณฑลสาย๔ พ.ศ. ๒๕๕๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากมีความจำเป็นต้องสร้างทางหลวงท้องถิ่น สายเชื่อมระหว่างถนนจรัญสนิทวงศ์กับถนนพุทธมณฑลสาย๔ ในท้องที่แขวงบ้านช่างหล่อ แขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย แขวงคลองชักพระ แขวงบางพรมแขวงบางเชือกหนัง เขตตลิ่งชัน แขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา แขวงบางไผ่ เขตบางแค กรุงเทพมหานครและตำบลกระทุ่มล้ม อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภค ในการนี้ สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๑๗พฤษภาคม ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๒๒ ก/หน้า ๑๓/๑ พฤษภาคม ๒๕๕๐
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๔๕๑๗ (พ.ศ. ๒๕๕๖)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่องยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหน่วยเอสไอและข้อแนะนำการใช้พหุคูณรวมทั้งการใช้หน่วยอื่นและยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมปริมาณและหน่วยต่าง ๆทางกายภาพเล่ม 2ปริมาณและหน่วยของปรากฏการณ์เป็นคาบและที่เกี่ยวข้องและกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมปริมาณและหน่วย เล่ม 1 : ทั่วไป โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม หน่วยเอสไอและข้อแนะนำการใช้พหุคูณรวมทั้งการใช้หน่วยอื่นมาตรฐานเลขที่ มอก. 230 - 2550 และมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ปริมาณและหน่วยต่างๆ ทางกายภาพ เล่ม 2 ปริมาณและหน่วยของปรากฏการณ์เป็นคาบและที่เกี่ยวข้องมาตรฐานเลขที่ มอก. 235 เล่ม 2 -2527 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่๓๗๖๙ (พ.ศ. ๒๕๕๐) และฉบับที่ ๘๗๑ (พ.ศ. ๒๕๒๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่องยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม หลักเกณฑ์การใช้หน่วยต่าง ๆ ของระบบเอสไอและกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหน่วยเอสไอและข้อแนะนำการใช้พหุคูณรวมทั้งการใช้หน่วยอื่นลงวันที่ ๒๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ และยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ปริมาณและหน่วยต่างๆ ทางกายภาพ เล่ม 2 ปริมาณและหน่วยของปรากฏการณ์ตามคาบและที่เกี่ยวข้อง และกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมปริมาณและหน่วยต่าง ๆ ทางกายภาพ เล่ม 2 ปริมาณและหน่วยของปรากฏการณ์เป็นคาบและที่เกี่ยวข้องลงวันที่ ๒๔ ธันวาคม ๒๕๒๗ และออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ปริมาณและหน่วยเล่ม 1 : ทั่วไป มาตรฐานเลขที่ มอก. 235 เล่ม 1 - 2556 ขึ้นใหม่ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ให้มีผลตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๑๔มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ประเสริฐ บุญชัยสุขรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ปริมาณและหน่วย เล่ม 1 :ทั่วไป (มอก. 235 เล่ม 1 - 2556)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/พิมพ์๑ พฤษภาคม ๒๕๕๖อุษมล/ผู้ตรวจ๒ พฤษภาคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๕๒ ง/หน้า ๑๓/๒๖ เมษายน ๒๕๕๖
ประกาศกระทรวงพาณิชย์ประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่องกำหนดด่านศุลกากรที่ผู้ส่งหรือนำสินค้ามาตรฐานข้าวหอมมะลิไทยออกนอกราชอาณาจักรต้องแสดงใบรับรองมาตรฐานสินค้า อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๔ (๔) และมาตรา ๑๖แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำโดยอาศัยอำนาจตามบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์โดยคำแนะนำของคณะกรรมการมาตรฐานสินค้า จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ผู้ส่งหรือผู้นำสินค้ามาตรฐานข้าวหอมมะลิไทยออกนอกราชอาณาจักรทางด่านศุลกากรต่อไปนี้คือ ท่ากรุงเทพฯ ด่านศุลกากรแหลมฉบัง ด่านศุลกากรสุไหงโก ลก ด่านศุลกากรปาดังเบซาร์ต้องแสดงใบรับรองมาตรฐานสินค้าต่อพนักงานศุลกากรข้อ ๒การส่งหรือนำสินค้ามาตรฐานข้าวหอมมะลิไทยออกนอกราชอาณาจักรทางด่านศุลกากรที่กำหนดไว้ในข้อ๑ เพื่อใช้ในยานพาหนะที่บรรทุกออกไป หรือเพื่อเป็นตัวอย่างอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างรวมกันมีปริมาณครั้งละไม่เกิน ๒๐ กิโลกรัมผู้ส่งหรือนำออกไม่ต้องจดทะเบียนเป็นผู้ทำการค้าขาออกซึ่งสินค้ามาตรฐานข้าวหอมมะลิไทยและไม่ต้องแสดงใบรับรองมาตรฐานสินค้าข้อ ๓[๑] ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนด ๑๕วัน นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๕อดิศัย โพธารามิกรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์อุษมล/ผู้จัดทำ๒๖กันยายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนพิเศษ ๒๑ ง/หน้า ๓/๗ มีนาคม ๒๕๔๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 681/2471หลักกฎหมาย: ที่ดิน ปกครองโดยปรปักษ์ฮ. สามีและ ข. ภรรยาเปนเจ้าของที่นาแปลงหนึ่ง ฮ. ได้กู้เงิน ผ. มา ๖๐๐ บาท เพื่อปลดหนี้รายนี้ ฮ. ยินยอมให้ที่นาตกเปนกรรมสิทธิ์แก่ ผ. โดย ข. รู้เห็นยินยอมด้วย แต่ยังไม่ได้จัดการโอนทะเบียน ฮ. ถึงแก่กรรม ผ. โจทก์ได้ปกครองเปนเจ้าของทีนานี้แต่ผู้เดียวเปนเวลา ๑๕ ปี มาแล้ว ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า ผ. โจทก์ได้ปกครองที่รายนี้ โดยอำนาจปรปักษ์มาตั้ง ๑๕ ปีแล้ว ผู้รับมรดกของ ฮ. ไม่มีสิทธิ์ที่จะเรียกร้องเอาที่นารายนี้ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 681/2471นายผึ้งโจทก์นางขาว นางเป๋อ กับพวกล. ป.ที่ดิน ที่ดิน ปกครองโดยปรปักษ์ฮ. สามีและ ข. ภรรยาเปนเจ้าของที่นาแปลงหนึ่ง ฮ. ได้กู้เงิน ผ. มา ๖๐๐ บาท เพื่อปลดหนี้รายนี้ ฮ. ยินยอมให้ที่นาตกเปนกรรมสิทธิ์แก่ ผ. โดย ข. รู้เห็นยินยอมด้วย แต่ยังไม่ได้จัดการโอนทะเบียน ฮ. ถึงแก่กรรม ผ. โจทก์ได้ปกครองเปนเจ้าของทีนานี้แต่ผู้เดียวเปนเวลา ๑๕ ปี มาแล้ว ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า ผ. โจทก์ได้ปกครองที่รายนี้ โดยอำนาจปรปักษ์มาตั้ง ๑๕ ปีแล้ว ผู้รับมรดกของ ฮ. ไม่มีสิทธิ์ที่จะเรียกร้องเอาที่นารายนี้ได้(มนู-นร-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ฮ. สามีและ ข. ภรรยาเปนเจ้าของที่นาแปลงหนึ่ง ฮ. ได้กู้เงิน ผ. มา ๖๐๐ บาท เพื่อปลดหนี้รายนี้ ฮ. ยินยอมให้ที่นาตกเปนกรรมสิทธิ์แก่ ผ. โดย ข. รู้เห็นยินยอมด้วย แต่ยังไม่ได้จัดการโอนทะเบียน ฮ. ถึงแก่กรรม ผ. โจทก์ได้ปกครองเปนเจ้าของทีนานี้แต่ผู้เดียวเปนเวลา ๑๕ ปี มาแล้ว ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า ผ. โจทก์ได้ปกครองที่รายนี้ โดยอำนาจปรปักษ์มาตั้ง ๑๕ ปีแล้ว ผู้รับมรดกของ ฮ. ไม่มีสิทธิ์ที่จะเรียกร้องเอาที่นารายนี้ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 681/2471นายผึ้งโจทก์นางขาว นางเป๋อ กับพวกล. ป.ที่ดิน ที่ดิน ปกครองโดยปรปักษ์ฮ. สามีและ ข. ภรรยาเปนเจ้าของที่นาแปลงหนึ่ง ฮ. ได้กู้เงิน ผ. มา ๖๐๐ บาท เพื่อปลดหนี้รายนี้ ฮ. ยินยอมให้ที่นาตกเปนกรรมสิทธิ์แก่ ผ. โดย ข. รู้เห็นยินยอมด้วย แต่ยังไม่ได้จัดการโอนทะเบียน ฮ. ถึงแก่กรรม ผ. โจทก์ได้ปกครองเปนเจ้าของทีนานี้แต่ผู้เดียวเปนเวลา ๑๕ ปี มาแล้ว ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า ผ. โจทก์ได้ปกครองที่รายนี้ โดยอำนาจปรปักษ์มาตั้ง ๑๕ ปีแล้ว ผู้รับมรดกของ ฮ. ไม่มีสิทธิ์ที่จะเรียกร้องเอาที่นารายนี้ได้(มนู-นร-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64476หลักกฎหมาย: ฎีกาจำเลยเป็นข้อที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์สั่งไม่รับเป็นข้ออุทธรณ์มาแล้วจึงถือไม่ได้ว่าเป็นข้อที่ว่ากล่าวกันมาแล้วในชั้นอุทธรณ์ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 695/2505พระนางเจ้าสุวัทนาพระวรราชเทวีโจทก์นางเบ็ญจวรรณ ธำรงศักดิ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249ฎีกาจำเลยเป็นข้อที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์สั่งไม่รับเป็นข้ออุทธรณ์มาแล้วจึงถือไม่ได้ว่าเป็นข้อที่ว่ากล่าวกันมาแล้วในชั้นอุทธรณ์ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249(สอาด นาวีเจริญ-เจน เวชศิลป์-สวิง ลัดพลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 695/2505พระนางเจ้าสุวัทนาพระวรราชเทวีโจทก์นางเบ็ญจวรรณ ธำรงศักดิ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249ฎีกาจำเลยเป็นข้อที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์สั่งไม่รับเป็นข้ออุทธรณ์มาแล้วจึงถือไม่ได้ว่าเป็นข้อที่ว่ากล่าวกันมาแล้วในชั้นอุทธรณ์ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249(สอาด นาวีเจริญ-เจน เวชศิลป์-สวิง ลัดพลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 460/2467หลักกฎหมาย: ความรับผิดชอบในณี่สินมรฎก ผู้ปกครองเด็กโจทย์ฟ้องนางสาวเลอรเวอร์ในฐานเปนผู้รับมรฎกให้รับผิดชอบในณี่สินของพ่อซึ่งเปนณี่ห้างโจทย์ แหม่มบลอนเปนผู้ปกครองจำเลยในการต่อสู้คดีเรื่องนี้ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลล่างในข้อที่ฟังข้อเท็จจริงว่า ทรัพย์มรฎกของนายเลอรเวอร์ตกอยู่ในความจัดการของกลสุลอังกฤษ ไม่มีทรัพย์สิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งเปนส่วนของกองมรฎกตกอยู่ที่จำเลยเลย ฎีกาตัดสินว่าโดยเหตุนี้โจทย์ฟ้องจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 460/2467ห้างเคียมฮั่วเสงแอนด์โกโจทก์แหม่มบลอนผู้ปกครองนางสาวเลอรเวอร์ล.ความรับผิดชอบในณี่สินมรฎก ผู้ปกครองเด็กโจทย์ฟ้องนางสาวเลอรเวอร์ในฐานเปนผู้รับมรฎกให้รับผิดชอบในณี่สินของพ่อซึ่งเปนณี่ห้างโจทย์ แหม่มบลอนเปนผู้ปกครองจำเลยในการต่อสู้คดีเรื่องนี้ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลล่างในข้อที่ฟังข้อเท็จจริงว่า ทรัพย์มรฎกของนายเลอรเวอร์ตกอยู่ในความจัดการของกลสุลอังกฤษ ไม่มีทรัพย์สิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งเปนส่วนของกองมรฎกตกอยู่ที่จำเลยเลย ฎีกาตัดสินว่าโดยเหตุนี้โจทย์ฟ้องจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้อง(เนียล-มโน-บัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องนางสาวเลอรเวอร์ในฐานเปนผู้รับมรฎกให้รับผิดชอบในณี่สินของพ่อซึ่งเปนณี่ห้างโจทย์ แหม่มบลอนเปนผู้ปกครองจำเลยในการต่อสู้คดีเรื่องนี้ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลล่างในข้อที่ฟังข้อเท็จจริงว่า ทรัพย์มรฎกของนายเลอรเวอร์ตกอยู่ในความจัดการของกลสุลอังกฤษ ไม่มีทรัพย์สิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งเปนส่วนของกองมรฎกตกอยู่ที่จำเลยเลย ฎีกาตัดสินว่าโดยเหตุนี้โจทย์ฟ้องจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 460/2467ห้างเคียมฮั่วเสงแอนด์โกโจทก์แหม่มบลอนผู้ปกครองนางสาวเลอรเวอร์ล.ความรับผิดชอบในณี่สินมรฎก ผู้ปกครองเด็กโจทย์ฟ้องนางสาวเลอรเวอร์ในฐานเปนผู้รับมรฎกให้รับผิดชอบในณี่สินของพ่อซึ่งเปนณี่ห้างโจทย์ แหม่มบลอนเปนผู้ปกครองจำเลยในการต่อสู้คดีเรื่องนี้ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลล่างในข้อที่ฟังข้อเท็จจริงว่า ทรัพย์มรฎกของนายเลอรเวอร์ตกอยู่ในความจัดการของกลสุลอังกฤษ ไม่มีทรัพย์สิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งเปนส่วนของกองมรฎกตกอยู่ที่จำเลยเลย ฎีกาตัดสินว่าโดยเหตุนี้โจทย์ฟ้องจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้อง(เนียล-มโน-บัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาโอนกรรมสิทธิ์ที่วัดวัดกัลยาณวัฒน์ ตำบลบ้านปรืออำเภอกระสังจังหวัดบุรีรัมย์ให้แก่กรมทางหลวงพ.ศ. ๒๕๕๔ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๔เป็นปีที่ ๖๖ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรโอนกรรมสิทธิ์ที่วัด วัดกัลยาณวัฒน์ ตำบลบ้านปรืออำเภอกระสัง จังหวัดบุรีรัมย์ ให้แก่กรมทางหลวงเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๐๘ สายประโคนชัย - กระสัง ตอนอำเภอประโคนชัย- บ้านระกาอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๓๔ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. ๒๕๐๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่าพระราชกฤษฎีกาโอนกรรมสิทธิ์ที่วัด วัดกัลยาณวัฒน์ ตำบลบ้านปรืออำเภอกระสัง จังหวัดบุรีรัมย์ ให้แก่กรมทางหลวง พ.ศ. ๒๕๕๔มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้โอนกรรมสิทธิ์ที่วัด วัดกัลยาณวัฒน์ตำบลบ้านปรือ อำเภอกระสัง จังหวัดบุรีรัมย์ เนื้อที่ ๓ งาน ๘๑ ตารางวาภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ ให้แก่กรมทางหลวงมาตรา ๔ ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาโอนกรรมสิทธิ์ที่วัด วัดกัลยาณวัฒน์ ตำบลบ้านปรืออำเภอกระสัง จังหวัดบุรีรัมย์ ให้แก่กรมทางหลวง พ.ศ. ๒๕๕๔(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากกรมทางหลวงได้ทำการสำรวจที่ดินที่จะต้องเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๒๐๘ สายประโคนชัย กระสัง ตอนอำเภอประโคนชัย - บ้านระกาตามที่ได้กำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนไว้ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๐๘ สายประโคนชัย - กระสังตอนอำเภอประโคนชัย - บ้านระกา พ.ศ. ๒๕๓๘ เสร็จแล้วและปรากฏว่าแนวทางหลวงแผ่นดินสายนี้ ตอน กม. ที่ ๓๘ + ๓๓๕ - กม. ที่ ๓๘ + ๔๖๙ถูกที่วัด วัดกัลยาณวัฒน์ ตำบลบ้านปรือ อำเภอกระสัง จังหวัดบุรีรัมย์ เนื้อที่ ๓งาน ๘๑ ตารางวา ตามโฉนดที่ดิน เลขที่ ๑๑๑๐๘ซึ่งกรมทางหลวงได้ติดต่อกับสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติเพื่อขอโอนกรรมสิทธิ์ที่วัดดังกล่าวให้แก่กรมทางหลวงและสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้นำเสนอมหาเถรสมาคมพิจารณาแล้วไม่ขัดข้องและวัดกัลยาณวัฒน์ได้รับค่าผาติกรรมจากกรมทางหลวงแล้ว สมควรโอนกรรมสิทธิ์ที่วัดดังกล่าวให้แก่กรมทางหลวงจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๘ พฤษภาคม๒๕๕๔ณัฐวดี/ตรวจ๑๘ พฤษภาคม๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๓๕ ก/หน้า ๑๐/๑๒ พฤษภาคม ๒๕๕๔