คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1541/2500หลักกฎหมาย: เกี่ยวกับที่ดินแปลงเดียวกันทุกคดีคดีแรกถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้น ซึ่งพิพากษาให้แบ่งที่ดินเฉพาะส่วนที่โจทก์จะได้รับตามพินัยกรรม ข้อ 1. เพราะโจทก์ขอรับเพียงส่วนตามพินัยกรรมเท่านั้นคดีที่ 2. ถึงที่สุดชั้นศาลอุทธรณ์ โดยให้ยกคำชี้ขาดของศาลชั้นต้นที่ชี้ขาดไว้ว่าโจทก์จำเลยปกครองที่พิพาทร่วมกันโจทก์จึงมาฟ้องขอแบ่งที่ดินซึ่งเป็นกองกลางตามพินัยกรรม ข้อ 3. เช่นนี้ การฟ้องคดีใหม่นี้ ไม่เป็นการฟ้องซ้ำกับคดีแรกและคดีที่ 2.ได้ความว่า เดิมตามคดีแดง 68/2493 (นางชื้น ศิริไพบูลย์ โจทก์นางลำดวน สว่างเนตร์ จำเลย) ศาลชั้นต้นพิพากษาให้แบ่งที่ดินเฉพาะส่วนที่โจทก์จะได้รับตามพินัยกรรมข้อ 1. เท่านั้น เพราะโจทก์แถลงขอรับเพียงส่วนตามพินัยกรรมเท่านั้น ศาลยังมิได้พิพากษาเกี่ยวกับที่ดินซึ่งเป็นกองกลางตามพินัยกรรมข้อ 3. คดีแดง 68/2493นี้ ถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้นต่อมาตามคดีแดงที่ 27/2496 (นางชื้น ศิริไพบูลย์ โจทก์นางลำดวน สว่างเนตร์ จำเลย คู่ความเดียวกัน) โจทก์ฟ้องขอแบ่งที่ดินซึ่งเป็นกองกลางตามพินัยกรรมข้อ 3. คดีนี้ศาลชั้นต้นเห็นว่าเป็นการฟ้องซ้ำกับคดีแดง 68/2493 และเห็นต่อไปว่า โจทก์จำเลยปกครองที่พิพาทร่วมกัน อายุความที่จำเลยให้การตัดฟ้องก็ไม่ขาดอายุความ แต่โจทก์ฟ้องซ้ำกับฟ้องเอาส่วนของนางติมคนนอกคดีด้วย ฟ้องโจทก์จึงฟังไม่ได้ พิพากษาให้ยกฟ้อง จำเลยอุทธรณ์คัดค้านเฉพาะคำชี้ขาดที่ว่าปกครองร่วมกัน โดยจำเลยถือว่า มิได้ปกครองร่วมกันแต่แยกปกครองเป็นส่วนสัด ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของจำเลยและให้ยกคำชี้ขาดของศาลชั้นต้นที่ชี้ขาดไว้ว่าโจทก์จำเลยปกครองร่วมกันนั้นด้วย คดีแดง 27/2496 นี้ ถึงที่สุดเพียงชั้นศาลอุทธรณ์โจทก์จึงมาฟ้องคดีใหม่นี้ ขอแบ่งที่ดินที่เหลือจากแบ่งตามพินัยกรรมจำเลยทั้งสองต่อสู้ว่าเป็นฟ้องซ้ำ และจำเลยที่ 2 ว่าขาดอายุความศาลชั้นต้นว่าเป็นฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการที่โจทก์ฟ้องคดีใหม่นี้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำจึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ดำเนินการพิจารณาในประเด็นที่โต้เถียงกัน แล้วพิพากษาใหม่จำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีแดง 27/2496 ซึ่งมีคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดนั้น ศาลอุทธรณ์ยังไม่ได้วินิจฉัยชี้ขาดตามประเด็นที่โจทก์ฟ้องจำเลยในคดีที่กล่าว โจทก์จึงได้ดำเนินการฟ้องจำเลยทั้งสองในคดีนี้ใหม่ตามคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ จึงมิใช่ฟ้องซ้ำกับคดีแดง 27/2496 ประการหนึ่งอีกประการหนึ่ง จะว่าโจทก์ฟ้องซ้ำกับคดีแดง 68/2493 ก็ไม่ถนัด เพราะคดีแดง 68/2493 ศาลยังมิได้พิพากษาตามพินัยกรรมข้อ 3. ซึ่งเป็นเรื่องการขอแบ่งที่ดินซึ่งเป็นกองกลางจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1541/2500นางชื้น ศิริไพบูลย์โจทก์นางลำดวน สว่างเนตร์ ที่ 1 นายจู๋ เพ็ชร์ศรี ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 148เกี่ยวกับที่ดินแปลงเดียวกันทุกคดีคดีแรกถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้น ซึ่งพิพากษาให้แบ่งที่ดินเฉพาะส่วนที่โจทก์จะได้รับตามพินัยกรรม ข้อ 1. เพราะโจทก์ขอรับเพียงส่วนตามพินัยกรรมเท่านั้นคดีที่ 2. ถึงที่สุดชั้นศาลอุทธรณ์ โดยให้ยกคำชี้ขาดของศาลชั้นต้นที่ชี้ขาดไว้ว่าโจทก์จำเลยปกครองที่พิพาทร่วมกันโจทก์จึงมาฟ้องขอแบ่งที่ดินซึ่งเป็นกองกลางตามพินัยกรรม ข้อ 3. เช่นนี้ การฟ้องคดีใหม่นี้ ไม่เป็นการฟ้องซ้ำกับคดีแรกและคดีที่ 2.ได้ความว่า เดิมตามคดีแดง 68/2493 (นางชื้น ศิริไพบูลย์ โจทก์นางลำดวน สว่างเนตร์ จำเลย) ศาลชั้นต้นพิพากษาให้แบ่งที่ดินเฉพาะส่วนที่โจทก์จะได้รับตามพินัยกรรมข้อ 1. เท่านั้น เพราะโจทก์แถลงขอรับเพียงส่วนตามพินัยกรรมเท่านั้น ศาลยังมิได้พิพากษาเกี่ยวกับที่ดินซึ่งเป็นกองกลางตามพินัยกรรมข้อ 3. คดีแดง 68/2493นี้ ถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้นต่อมาตามคดีแดงที่ 27/2496 (นางชื้น ศิริไพบูลย์ โจทก์นางลำดวน สว่างเนตร์ จำเลย คู่ความเดียวกัน) โจทก์ฟ้องขอแบ่งที่ดินซึ่งเป็นกองกลางตามพินัยกรรมข้อ 3. คดีนี้ศาลชั้นต้นเห็นว่าเป็นการฟ้องซ้ำกับคดีแดง 68/2493 และเห็นต่อไปว่า โจทก์จำเลยปกครองที่พิพาทร่วมกัน อายุความที่จำเลยให้การตัดฟ้องก็ไม่ขาดอายุความ แต่โจทก์ฟ้องซ้ำกับฟ้องเอาส่วนของนางติมคนนอกคดีด้วย ฟ้องโจทก์จึงฟังไม่ได้ พิพากษาให้ยกฟ้อง จำเลยอุทธรณ์คัดค้านเฉพาะคำชี้ขาดที่ว่าปกครองร่วมกัน โดยจำเลยถือว่า มิได้ปกครองร่วมกันแต่แยกปกครองเป็นส่วนสัด ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของจำเลยและให้ยกคำชี้ขาดของศาลชั้นต้นที่ชี้ขาดไว้ว่าโจทก์จำเลยปกครองร่วมกันนั้นด้วย คดีแดง 27/2496 นี้ ถึงที่สุดเพียงชั้นศาลอุทธรณ์โจทก์จึงมาฟ้องคดีใหม่นี้ ขอแบ่งที่ดินที่เหลือจากแบ่งตามพินัยกรรมจำเลยทั้งสองต่อสู้ว่าเป็นฟ้องซ้ำ และจำเลยที่ 2 ว่าขาดอายุความศาลชั้นต้นว่าเป็นฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการที่โจทก์ฟ้องคดีใหม่นี้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำจึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ดำเนินการพิจารณาในประเด็นที่โต้เถียงกัน แล้วพิพากษาใหม่จำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีแดง 27/2496 ซึ่งมีคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดนั้น ศาลอุทธรณ์ยังไม่ได้วินิจฉัยชี้ขาดตามประเด็นที่โจทก์ฟ้องจำเลยในคดีที่กล่าว โจทก์จึงได้ดำเนินการฟ้องจำเลยทั้งสองในคดีนี้ใหม่ตามคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ จึงมิใช่ฟ้องซ้ำกับคดีแดง 27/2496 ประการหนึ่งอีกประการหนึ่ง จะว่าโจทก์ฟ้องซ้ำกับคดีแดง 68/2493 ก็ไม่ถนัด เพราะคดีแดง 68/2493 ศาลยังมิได้พิพากษาตามพินัยกรรมข้อ 3. ซึ่งเป็นเรื่องการขอแบ่งที่ดินซึ่งเป็นกองกลางจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า เดิมตามคดีแดง 68/2493 (นางชื้น ศิริไพบูลย์ โจทก์นางลำดวน สว่างเนตร์ จำเลย) ศาลชั้นต้นพิพากษาให้แบ่งที่ดินเฉพาะส่วนที่โจทก์จะได้รับตามพินัยกรรมข้อ 1. เท่านั้น เพราะโจทก์แถลงขอรับเพียงส่วนตามพินัยกรรมเท่านั้น ศาลยังมิได้พิพากษาเกี่ยวกับที่ดินซึ่งเป็นกองกลางตามพินัยกรรมข้อ 3. คดีแดง 68/2493นี้ ถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้นต่อมาตามคดีแดงที่ 27/2496 (นางชื้น ศิริไพบูลย์ โจทก์นางลำดวน สว่างเนตร์ จำเลย คู่ความเดียวกัน) โจทก์ฟ้องขอแบ่งที่ดินซึ่งเป็นกองกลางตามพินัยกรรมข้อ 3. คดีนี้ศาลชั้นต้นเห็นว่าเป็นการฟ้องซ้ำกับคดีแดง 68/2493 และเห็นต่อไปว่า โจทก์จำเลยปกครองที่พิพาทร่วมกัน อายุความที่จำเลยให้การตัดฟ้องก็ไม่ขาดอายุความ แต่โจทก์ฟ้องซ้ำกับฟ้องเอาส่วนของนางติมคนนอกคดีด้วย ฟ้องโจทก์จึงฟังไม่ได้ พิพากษาให้ยกฟ้อง จำเลยอุทธรณ์คัดค้านเฉพาะคำชี้ขาดที่ว่าปกครองร่วมกัน โดยจำเลยถือว่า มิได้ปกครองร่วมกันแต่แยกปกครองเป็นส่วนสัด ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของจำเลยและให้ยกคำชี้ขาดของศาลชั้นต้นที่ชี้ขาดไว้ว่าโจทก์จำเลยปกครองร่วมกันนั้นด้วย คดีแดง 27/2496 นี้ ถึงที่สุดเพียงชั้นศาลอุทธรณ์โจทก์จึงมาฟ้องคดีใหม่นี้ ขอแบ่งที่ดินที่เหลือจากแบ่งตามพินัยกรรมจำเลยทั้งสองต่อสู้ว่าเป็นฟ้องซ้ำ และจำเลยที่ 2 ว่าขาดอายุความศาลชั้นต้นว่าเป็นฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการที่โจทก์ฟ้องคดีใหม่นี้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำจึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ดำเนินการพิจารณาในประเด็นที่โต้เถียงกัน แล้วพิพากษาใหม่จำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีแดง 27/2496 ซึ่งมีคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดนั้น ศาลอุทธรณ์ยังไม่ได้วินิจฉัยชี้ขาดตามประเด็นที่โจทก์ฟ้องจำเลยในคดีที่กล่าว โจทก์จึงได้ดำเนินการฟ้องจำเลยทั้งสองในคดีนี้ใหม่ตามคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ จึงมิใช่ฟ้องซ้ำกับคดีแดง 27/2496 ประการหนึ่งอีกประการหนึ่ง จะว่าโจทก์ฟ้องซ้ำกับคดีแดง 68/2493 ก็ไม่ถนัด เพราะคดีแดง 68/2493 ศาลยังมิได้พิพากษาตามพินัยกรรมข้อ 3. ซึ่งเป็นเรื่องการขอแบ่งที่ดินซึ่งเป็นกองกลางจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1541/2500นางชื้น ศิริไพบูลย์โจทก์นางลำดวน สว่างเนตร์ ที่ 1 นายจู๋ เพ็ชร์ศรี ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 148เกี่ยวกับที่ดินแปลงเดียวกันทุกคดีคดีแรกถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้น ซึ่งพิพากษาให้แบ่งที่ดินเฉพาะส่วนที่โจทก์จะได้รับตามพินัยกรรม ข้อ 1. เพราะโจทก์ขอรับเพียงส่วนตามพินัยกรรมเท่านั้นคดีที่ 2. ถึงที่สุดชั้นศาลอุทธรณ์ โดยให้ยกคำชี้ขาดของศาลชั้นต้นที่ชี้ขาดไว้ว่าโจทก์จำเลยปกครองที่พิพาทร่วมกันโจทก์จึงมาฟ้องขอแบ่งที่ดินซึ่งเป็นกองกลางตามพินัยกรรม ข้อ 3. เช่นนี้ การฟ้องคดีใหม่นี้ ไม่เป็นการฟ้องซ้ำกับคดีแรกและคดีที่ 2.ได้ความว่า เดิมตามคดีแดง 68/2493 (นางชื้น ศิริไพบูลย์ โจทก์นางลำดวน สว่างเนตร์ จำเลย) ศาลชั้นต้นพิพากษาให้แบ่งที่ดินเฉพาะส่วนที่โจทก์จะได้รับตามพินัยกรรมข้อ 1. เท่านั้น เพราะโจทก์แถลงขอรับเพียงส่วนตามพินัยกรรมเท่านั้น ศาลยังมิได้พิพากษาเกี่ยวกับที่ดินซึ่งเป็นกองกลางตามพินัยกรรมข้อ 3. คดีแดง 68/2493นี้ ถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้นต่อมาตามคดีแดงที่ 27/2496 (นางชื้น ศิริไพบูลย์ โจทก์นางลำดวน สว่างเนตร์ จำเลย คู่ความเดียวกัน) โจทก์ฟ้องขอแบ่งที่ดินซึ่งเป็นกองกลางตามพินัยกรรมข้อ 3. คดีนี้ศาลชั้นต้นเห็นว่าเป็นการฟ้องซ้ำกับคดีแดง 68/2493 และเห็นต่อไปว่า โจทก์จำเลยปกครองที่พิพาทร่วมกัน อายุความที่จำเลยให้การตัดฟ้องก็ไม่ขาดอายุความ แต่โจทก์ฟ้องซ้ำกับฟ้องเอาส่วนของนางติมคนนอกคดีด้วย ฟ้องโจทก์จึงฟังไม่ได้ พิพากษาให้ยกฟ้อง จำเลยอุทธรณ์คัดค้านเฉพาะคำชี้ขาดที่ว่าปกครองร่วมกัน โดยจำเลยถือว่า มิได้ปกครองร่วมกันแต่แยกปกครองเป็นส่วนสัด ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของจำเลยและให้ยกคำชี้ขาดของศาลชั้นต้นที่ชี้ขาดไว้ว่าโจทก์จำเลยปกครองร่วมกันนั้นด้วย คดีแดง 27/2496 นี้ ถึงที่สุดเพียงชั้นศาลอุทธรณ์โจทก์จึงมาฟ้องคดีใหม่นี้ ขอแบ่งที่ดินที่เหลือจากแบ่งตามพินัยกรรมจำเลยทั้งสองต่อสู้ว่าเป็นฟ้องซ้ำ และจำเลยที่ 2 ว่าขาดอายุความศาลชั้นต้นว่าเป็นฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการที่โจทก์ฟ้องคดีใหม่นี้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำจึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ดำเนินการพิจารณาในประเด็นที่โต้เถียงกัน แล้วพิพากษาใหม่จำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีแดง 27/2496 ซึ่งมีคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดนั้น ศาลอุทธรณ์ยังไม่ได้วินิจฉัยชี้ขาดตามประเด็นที่โจทก์ฟ้องจำเลยในคดีที่กล่าว โจทก์จึงได้ดำเนินการฟ้องจำเลยทั้งสองในคดีนี้ใหม่ตามคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ จึงมิใช่ฟ้องซ้ำกับคดีแดง 27/2496 ประการหนึ่งอีกประการหนึ่ง จะว่าโจทก์ฟ้องซ้ำกับคดีแดง 68/2493 ก็ไม่ถนัด เพราะคดีแดง 68/2493 ศาลยังมิได้พิพากษาตามพินัยกรรมข้อ 3. ซึ่งเป็นเรื่องการขอแบ่งที่ดินซึ่งเป็นกองกลางจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ