คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1561/2493หลักกฎหมาย: พูดยกเรือนให้หลานก่อนตาย. โดยไม่ได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 525 นั้น ถือว่าไม่สมบูรณ์เพราะเรือนเป็นทรัพย์ติดที่ดิน ตามมาตรา 100 ฉะนั้นเมื่อผู้ให้ตาย เรือนนี้จึงตกเป็นทรัพย์มรดกตกทอดยังทายาทเช่นเดียวกับทรัพย์อื่นผู้รับได้ครอบครองเรือนยังไม่ถึง 10 ปียังไม่ได้กรรมสิทธิ์โจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกของบิดามารดาจากจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 คดีมีปัญหาเฉพาะเรือนพิพาทหมาย 4 ซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินมรดกหมายเลข 1 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าเรือนพิพาท ผู้ตายยกให้จำเลยที่ 2 แล้วก่อนตาย จึงไม่ใช่มรดกศาลอุทธรณ์เห็นว่า เรือนพิพาทเป็นอสังหาริมทรัพย์ การยกให้ด้วยปากเปล่าไม่สมบูรณ์ จึงพิพากษาแก้ให้เอาเรือนพิพาทมาแบ่งเป็นมรดกด้วยจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรือนพิพาทปลูกอยู่ในที่ดินหมายเลข 1 มาแล้วแต่เดิม และยังคงอยู่ตลอดมาจนบัดนี้ จึงเป็นทรัพย์ที่ติดที่ดินและเป็นส่วนควบของที่ดินตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 107 ซึ่งเป็นอสังหาริมทรัพย์ตามกฎหมาย การยกให้ด้วยปากเปล่าจึงไม่สมบูรณ์ กรรมสิทธิ์ยังไม่ตกเป็นของจำเลยที่ 2 และยังคงเป็นทรัพย์มรดกติดไปกับที่ดินหมายเลข 1 แม้ในทางครอบครอง จำเลยก็ครอบครองยังไม่ถึง 10 ปี จึงยังไม่ได้กรรมสิทธิ์พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1561/2493นางเคลือบ อังชัญ ที่ 1 นางน้อย จรลี ที่ 2โจทก์นางเล็ก ประชา ที่ 3 น.ส.ระเบียบ มะโหธร ที่ 4โจทก์น.ส.อบ หอมหวาน โดยนางเคลือบ ผู้ปกครองโจทก์นายยวน มะโหธร ที่ 1 นางย้อย มะธุระ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 100, ม. 107, ม. 525, ม. 1382พูดยกเรือนให้หลานก่อนตาย. โดยไม่ได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 525 นั้น ถือว่าไม่สมบูรณ์เพราะเรือนเป็นทรัพย์ติดที่ดิน ตามมาตรา 100 ฉะนั้นเมื่อผู้ให้ตาย เรือนนี้จึงตกเป็นทรัพย์มรดกตกทอดยังทายาทเช่นเดียวกับทรัพย์อื่นผู้รับได้ครอบครองเรือนยังไม่ถึง 10 ปียังไม่ได้กรรมสิทธิ์โจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกของบิดามารดาจากจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 คดีมีปัญหาเฉพาะเรือนพิพาทหมาย 4 ซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินมรดกหมายเลข 1 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าเรือนพิพาท ผู้ตายยกให้จำเลยที่ 2 แล้วก่อนตาย จึงไม่ใช่มรดกศาลอุทธรณ์เห็นว่า เรือนพิพาทเป็นอสังหาริมทรัพย์ การยกให้ด้วยปากเปล่าไม่สมบูรณ์ จึงพิพากษาแก้ให้เอาเรือนพิพาทมาแบ่งเป็นมรดกด้วยจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรือนพิพาทปลูกอยู่ในที่ดินหมายเลข 1 มาแล้วแต่เดิม และยังคงอยู่ตลอดมาจนบัดนี้ จึงเป็นทรัพย์ที่ติดที่ดินและเป็นส่วนควบของที่ดินตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 107 ซึ่งเป็นอสังหาริมทรัพย์ตามกฎหมาย การยกให้ด้วยปากเปล่าจึงไม่สมบูรณ์ กรรมสิทธิ์ยังไม่ตกเป็นของจำเลยที่ 2 และยังคงเป็นทรัพย์มรดกติดไปกับที่ดินหมายเลข 1 แม้ในทางครอบครอง จำเลยก็ครอบครองยังไม่ถึง 10 ปี จึงยังไม่ได้กรรมสิทธิ์พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกของบิดามารดาจากจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 คดีมีปัญหาเฉพาะเรือนพิพาทหมาย 4 ซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินมรดกหมายเลข 1 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าเรือนพิพาท ผู้ตายยกให้จำเลยที่ 2 แล้วก่อนตาย จึงไม่ใช่มรดกศาลอุทธรณ์เห็นว่า เรือนพิพาทเป็นอสังหาริมทรัพย์ การยกให้ด้วยปากเปล่าไม่สมบูรณ์ จึงพิพากษาแก้ให้เอาเรือนพิพาทมาแบ่งเป็นมรดกด้วยจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรือนพิพาทปลูกอยู่ในที่ดินหมายเลข 1 มาแล้วแต่เดิม และยังคงอยู่ตลอดมาจนบัดนี้ จึงเป็นทรัพย์ที่ติดที่ดินและเป็นส่วนควบของที่ดินตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 107 ซึ่งเป็นอสังหาริมทรัพย์ตามกฎหมาย การยกให้ด้วยปากเปล่าจึงไม่สมบูรณ์ กรรมสิทธิ์ยังไม่ตกเป็นของจำเลยที่ 2 และยังคงเป็นทรัพย์มรดกติดไปกับที่ดินหมายเลข 1 แม้ในทางครอบครอง จำเลยก็ครอบครองยังไม่ถึง 10 ปี จึงยังไม่ได้กรรมสิทธิ์พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1561/2493นางเคลือบ อังชัญ ที่ 1 นางน้อย จรลี ที่ 2โจทก์นางเล็ก ประชา ที่ 3 น.ส.ระเบียบ มะโหธร ที่ 4โจทก์น.ส.อบ หอมหวาน โดยนางเคลือบ ผู้ปกครองโจทก์นายยวน มะโหธร ที่ 1 นางย้อย มะธุระ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 100, ม. 107, ม. 525, ม. 1382พูดยกเรือนให้หลานก่อนตาย. โดยไม่ได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 525 นั้น ถือว่าไม่สมบูรณ์เพราะเรือนเป็นทรัพย์ติดที่ดิน ตามมาตรา 100 ฉะนั้นเมื่อผู้ให้ตาย เรือนนี้จึงตกเป็นทรัพย์มรดกตกทอดยังทายาทเช่นเดียวกับทรัพย์อื่นผู้รับได้ครอบครองเรือนยังไม่ถึง 10 ปียังไม่ได้กรรมสิทธิ์โจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกของบิดามารดาจากจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 คดีมีปัญหาเฉพาะเรือนพิพาทหมาย 4 ซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินมรดกหมายเลข 1 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าเรือนพิพาท ผู้ตายยกให้จำเลยที่ 2 แล้วก่อนตาย จึงไม่ใช่มรดกศาลอุทธรณ์เห็นว่า เรือนพิพาทเป็นอสังหาริมทรัพย์ การยกให้ด้วยปากเปล่าไม่สมบูรณ์ จึงพิพากษาแก้ให้เอาเรือนพิพาทมาแบ่งเป็นมรดกด้วยจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรือนพิพาทปลูกอยู่ในที่ดินหมายเลข 1 มาแล้วแต่เดิม และยังคงอยู่ตลอดมาจนบัดนี้ จึงเป็นทรัพย์ที่ติดที่ดินและเป็นส่วนควบของที่ดินตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 107 ซึ่งเป็นอสังหาริมทรัพย์ตามกฎหมาย การยกให้ด้วยปากเปล่าจึงไม่สมบูรณ์ กรรมสิทธิ์ยังไม่ตกเป็นของจำเลยที่ 2 และยังคงเป็นทรัพย์มรดกติดไปกับที่ดินหมายเลข 1 แม้ในทางครอบครอง จำเลยก็ครอบครองยังไม่ถึง 10 ปี จึงยังไม่ได้กรรมสิทธิ์พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ