คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1946/2527หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องจำเลยที่ 4 ฐานเป็นผู้ใช้ให้จำเลยอื่นปล้นทรัพย์เมื่อศาลลงโทษจำเลยอื่นซึ่งเป็นตัวการฐานปล้นทรัพย์ตามมาตรา 340 วรรคสองแม้โจทก์จะนำสืบว่าจำเลยที่ 4 นำรถยนต์ของกลางเป็นยานพาหนะไปใช้ให้จำเลยอื่นกระทำความผิดก็ตาม ก็ลงโทษจำเลยที่ 4ซึ่งเป็นผู้ใช้ตามมาตรา 340 ตรี ไม่ได้เนื่องจากตามมาตรา 84 ผู้ใช้ต้องรับโทษเสมือนตัวการโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 4 ให้จ้างวานให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ร่วมกันปล้นรถยนต์บรรทุก จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ร่วมกันมีมีดปลายแหลมและเหล็กขูดชาร์พเป็นอาวุธติดตัว ปล้นรถยนต์บรรทุกของผู้อื่นไปโดยทุจริต ในการปล้นทรัพย์จำเลยทั้งสี่ใช้รถยนต์กระบะยี่ห้อดัทสันเป็นยานพาหนะเพื่อความสะดวกแก่การกระทำความผิด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 340 ตรี, 83, 84, 33 และริบของกลางจำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธ แต่เมื่อสืบพยานโจทก์ไปบางส่วน จำเลยที่ 2ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรคสอง ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 คนละ 15 ปี จำเลยที่ 4 ระวางโทษหนักกว่าอีกกึ่งหนึ่งตามมาตรา 340 ตรี ให้จำคุก 22 ปี 6 เดือน จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพเมื่อสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้ว เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาตามควร มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามมาตรา 78 หนึ่งในสี่คงจำคุก 11 ปี 3 เดือน ริบของกลาง จำเลยที่ 4 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 4 แต่ให้ขังไว้ระหว่างฎีกา เว้นแต่จะมีประกัน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 4 ให้จ้างวานให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ปล้นรถยนต์บรรทุก โดยขับรถยนต์กระบะยี่ห้อดัทสันไปรับจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ไปปล้นศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า แต่ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 4 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 ตรี นั้น เห็นว่าโจทก์มิได้ฟ้องว่าจำเลยที่ 4 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ปล้นทรัพย์โดยตรงแต่ฟ้องว่าจำเลยที่ 4 ใช้จ้างวานให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 กระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ตามมาตรา 84 ซึ่งจำเลยที่ 4 ต้องรับโทษเสมือนเป็นตัวการศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ฐานปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง มิได้ลงโทษฐานปล้นทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะตามมาตรา 340 ตรี เท่ากับพิพากษาว่าไม่ได้ใช้ยานพาหนะในการปล้น ฉะนั้น จำเลยที่ 4 ซึ่งเป็นผู้ใช้จ้างวานต้องรับโทษเสมือนเป็นตัวการ เช่น จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 แม้โจทก์จะนำสืบว่าจำเลยที่ 4 นำรถยนต์ของกลางไปใช้จ้างวานให้จำเลยอื่นกระทำผิดก็ตาม ก็ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 340 ตรีที่โจทก์ขอให้ลงโทษพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 4 มีความผิดตามมาตราประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรคสอง ให้จำคุก 15 ปี เฉพาะรถยนต์กระบะยี่ห้อดัทสันหมายเลขทะเบียน 80 - 5099 ให้คืนเจ้าของ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1946/2527พนักงานอัยการจังหวัดสระบุรีโจทก์นายชุนหรือบุญ แก้วก้านกล้วย กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 340, ม. 340ตรี, ม. 83, ม. 84โจทก์ฟ้องจำเลยที่ 4 ฐานเป็นผู้ใช้ให้จำเลยอื่นปล้นทรัพย์เมื่อศาลลงโทษจำเลยอื่นซึ่งเป็นตัวการฐานปล้นทรัพย์ตามมาตรา 340 วรรคสองแม้โจทก์จะนำสืบว่าจำเลยที่ 4 นำรถยนต์ของกลางเป็นยานพาหนะไปใช้ให้จำเลยอื่นกระทำความผิดก็ตาม ก็ลงโทษจำเลยที่ 4ซึ่งเป็นผู้ใช้ตามมาตรา 340 ตรี ไม่ได้เนื่องจากตามมาตรา 84 ผู้ใช้ต้องรับโทษเสมือนตัวการโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 4 ให้จ้างวานให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ร่วมกันปล้นรถยนต์บรรทุก จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ร่วมกันมีมีดปลายแหลมและเหล็กขูดชาร์พเป็นอาวุธติดตัว ปล้นรถยนต์บรรทุกของผู้อื่นไปโดยทุจริต ในการปล้นทรัพย์จำเลยทั้งสี่ใช้รถยนต์กระบะยี่ห้อดัทสันเป็นยานพาหนะเพื่อความสะดวกแก่การกระทำความผิด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 340 ตรี, 83, 84, 33 และริบของกลางจำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธ แต่เมื่อสืบพยานโจทก์ไปบางส่วน จำเลยที่ 2ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรคสอง ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 คนละ 15 ปี จำเลยที่ 4 ระวางโทษหนักกว่าอีกกึ่งหนึ่งตามมาตรา 340 ตรี ให้จำคุก 22 ปี 6 เดือน จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพเมื่อสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้ว เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาตามควร มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามมาตรา 78 หนึ่งในสี่คงจำคุก 11 ปี 3 เดือน ริบของกลาง จำเลยที่ 4 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 4 แต่ให้ขังไว้ระหว่างฎีกา เว้นแต่จะมีประกัน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 4 ให้จ้างวานให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ปล้นรถยนต์บรรทุก โดยขับรถยนต์กระบะยี่ห้อดัทสันไปรับจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ไปปล้นศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า แต่ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 4 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 ตรี นั้น เห็นว่าโจทก์มิได้ฟ้องว่าจำเลยที่ 4 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ปล้นทรัพย์โดยตรงแต่ฟ้องว่าจำเลยที่ 4 ใช้จ้างวานให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 กระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ตามมาตรา 84 ซึ่งจำเลยที่ 4 ต้องรับโทษเสมือนเป็นตัวการศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ฐานปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง มิได้ลงโทษฐานปล้นทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะตามมาตรา 340 ตรี เท่ากับพิพากษาว่าไม่ได้ใช้ยานพาหนะในการปล้น ฉะนั้น จำเลยที่ 4 ซึ่งเป็นผู้ใช้จ้างวานต้องรับโทษเสมือนเป็นตัวการ เช่น จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 แม้โจทก์จะนำสืบว่าจำเลยที่ 4 นำรถยนต์ของกลางไปใช้จ้างวานให้จำเลยอื่นกระทำผิดก็ตาม ก็ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 340 ตรีที่โจทก์ขอให้ลงโทษพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 4 มีความผิดตามมาตราประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรคสอง ให้จำคุก 15 ปี เฉพาะรถยนต์กระบะยี่ห้อดัทสันหมายเลขทะเบียน 80 - 5099 ให้คืนเจ้าของ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(พจน์ บุญเลี้ยง-อุดม บรรลือสินธุ์-ยนต์ พิรวินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 4 ให้จ้างวานให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ร่วมกันปล้นรถยนต์บรรทุก จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ร่วมกันมีมีดปลายแหลมและเหล็กขูดชาร์พเป็นอาวุธติดตัว ปล้นรถยนต์บรรทุกของผู้อื่นไปโดยทุจริต ในการปล้นทรัพย์จำเลยทั้งสี่ใช้รถยนต์กระบะยี่ห้อดัทสันเป็นยานพาหนะเพื่อความสะดวกแก่การกระทำความผิด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 340 ตรี, 83, 84, 33 และริบของกลางจำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธ แต่เมื่อสืบพยานโจทก์ไปบางส่วน จำเลยที่ 2ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรคสอง ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 คนละ 15 ปี จำเลยที่ 4 ระวางโทษหนักกว่าอีกกึ่งหนึ่งตามมาตรา 340 ตรี ให้จำคุก 22 ปี 6 เดือน จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพเมื่อสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้ว เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาตามควร มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามมาตรา 78 หนึ่งในสี่คงจำคุก 11 ปี 3 เดือน ริบของกลาง จำเลยที่ 4 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 4 แต่ให้ขังไว้ระหว่างฎีกา เว้นแต่จะมีประกัน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 4 ให้จ้างวานให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ปล้นรถยนต์บรรทุก โดยขับรถยนต์กระบะยี่ห้อดัทสันไปรับจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ไปปล้นศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า แต่ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 4 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 ตรี นั้น เห็นว่าโจทก์มิได้ฟ้องว่าจำเลยที่ 4 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ปล้นทรัพย์โดยตรงแต่ฟ้องว่าจำเลยที่ 4 ใช้จ้างวานให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 กระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ตามมาตรา 84 ซึ่งจำเลยที่ 4 ต้องรับโทษเสมือนเป็นตัวการศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ฐานปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง มิได้ลงโทษฐานปล้นทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะตามมาตรา 340 ตรี เท่ากับพิพากษาว่าไม่ได้ใช้ยานพาหนะในการปล้น ฉะนั้น จำเลยที่ 4 ซึ่งเป็นผู้ใช้จ้างวานต้องรับโทษเสมือนเป็นตัวการ เช่น จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 แม้โจทก์จะนำสืบว่าจำเลยที่ 4 นำรถยนต์ของกลางไปใช้จ้างวานให้จำเลยอื่นกระทำผิดก็ตาม ก็ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 340 ตรีที่โจทก์ขอให้ลงโทษพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 4 มีความผิดตามมาตราประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรคสอง ให้จำคุก 15 ปี เฉพาะรถยนต์กระบะยี่ห้อดัทสันหมายเลขทะเบียน 80 - 5099 ให้คืนเจ้าของ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1946/2527พนักงานอัยการจังหวัดสระบุรีโจทก์นายชุนหรือบุญ แก้วก้านกล้วย กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 340, ม. 340ตรี, ม. 83, ม. 84โจทก์ฟ้องจำเลยที่ 4 ฐานเป็นผู้ใช้ให้จำเลยอื่นปล้นทรัพย์เมื่อศาลลงโทษจำเลยอื่นซึ่งเป็นตัวการฐานปล้นทรัพย์ตามมาตรา 340 วรรคสองแม้โจทก์จะนำสืบว่าจำเลยที่ 4 นำรถยนต์ของกลางเป็นยานพาหนะไปใช้ให้จำเลยอื่นกระทำความผิดก็ตาม ก็ลงโทษจำเลยที่ 4ซึ่งเป็นผู้ใช้ตามมาตรา 340 ตรี ไม่ได้เนื่องจากตามมาตรา 84 ผู้ใช้ต้องรับโทษเสมือนตัวการโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 4 ให้จ้างวานให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ร่วมกันปล้นรถยนต์บรรทุก จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ร่วมกันมีมีดปลายแหลมและเหล็กขูดชาร์พเป็นอาวุธติดตัว ปล้นรถยนต์บรรทุกของผู้อื่นไปโดยทุจริต ในการปล้นทรัพย์จำเลยทั้งสี่ใช้รถยนต์กระบะยี่ห้อดัทสันเป็นยานพาหนะเพื่อความสะดวกแก่การกระทำความผิด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 340 ตรี, 83, 84, 33 และริบของกลางจำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธ แต่เมื่อสืบพยานโจทก์ไปบางส่วน จำเลยที่ 2ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรคสอง ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 คนละ 15 ปี จำเลยที่ 4 ระวางโทษหนักกว่าอีกกึ่งหนึ่งตามมาตรา 340 ตรี ให้จำคุก 22 ปี 6 เดือน จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพเมื่อสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้ว เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาตามควร มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามมาตรา 78 หนึ่งในสี่คงจำคุก 11 ปี 3 เดือน ริบของกลาง จำเลยที่ 4 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 4 แต่ให้ขังไว้ระหว่างฎีกา เว้นแต่จะมีประกัน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 4 ให้จ้างวานให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ปล้นรถยนต์บรรทุก โดยขับรถยนต์กระบะยี่ห้อดัทสันไปรับจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ไปปล้นศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า แต่ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 4 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 ตรี นั้น เห็นว่าโจทก์มิได้ฟ้องว่าจำเลยที่ 4 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ปล้นทรัพย์โดยตรงแต่ฟ้องว่าจำเลยที่ 4 ใช้จ้างวานให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 กระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ตามมาตรา 84 ซึ่งจำเลยที่ 4 ต้องรับโทษเสมือนเป็นตัวการศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ฐานปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง มิได้ลงโทษฐานปล้นทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะตามมาตรา 340 ตรี เท่ากับพิพากษาว่าไม่ได้ใช้ยานพาหนะในการปล้น ฉะนั้น จำเลยที่ 4 ซึ่งเป็นผู้ใช้จ้างวานต้องรับโทษเสมือนเป็นตัวการ เช่น จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 แม้โจทก์จะนำสืบว่าจำเลยที่ 4 นำรถยนต์ของกลางไปใช้จ้างวานให้จำเลยอื่นกระทำผิดก็ตาม ก็ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 340 ตรีที่โจทก์ขอให้ลงโทษพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 4 มีความผิดตามมาตราประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรคสอง ให้จำคุก 15 ปี เฉพาะรถยนต์กระบะยี่ห้อดัทสันหมายเลขทะเบียน 80 - 5099 ให้คืนเจ้าของ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(พจน์ บุญเลี้ยง-อุดม บรรลือสินธุ์-ยนต์ พิรวินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ