คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64/2515หลักกฎหมาย: บ. กับ น. ไม่มีอาวุธ เข้ากลุ้มรุมชกต่อจำเลย จำเลยใช้ปืนยิง น. หนึ่งนัด ขณะที่ น. กอดหลังจำเลย น.ผละออกและซไป จำเลยยิงซ้ำอีก กระสุนปืนถูกบริเวณคอและใต้ราวนมขวา แล้วจำเลยหันไปยิง บ. อีก 2-3 นัด ในระยะกระชั้นชิดติดพันกันนั้นเอง ถูกที่เหนือนมและสีข้าง น. และ บ. ถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยดังนี้เป็นการฆ่าคนโดยเจตนาเพื่อป้องกันตนเกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑ มีนาคม ๒๕๑๒ เวลากลางวัน จำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายเนียน สุขอุดม และนายบรรพต สุขอุดม โดยเจตนาฆ่า กระสุนปืนถูกนายเนียนถึงแก่ความตายในขณะนั้นเอง และถูกนายบรรพตถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา เหตุเกิดที่ตำบลทุ่งสงขลา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การว่า ยิงนายเนียนและนายบรรพตเพื่อป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกับผู้ตายวิวาทชกต่อยกันโดยผู้ตายไม่มีอาวุธแล้วจำเลยใช้ปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๒๐ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย ศาลวินิจฉัยฟ้องข้อเท็จจริงน่าเชื่อถือตามที่จำเลยนำสืบว่า วันเกิดเหตุจำเลยขับรถสวนกันกับรถที่นายบรรพตผู้ตายคนหนึ่งขับ นายบรรพตโบกมือให้จำเลยหยุดรถ จำเลยเข้าใจว่านายเนียนจะใช้ค่าซ่อมรถที่รถของจำเลยถูกรถของนายบรรพชนเอาก่อนวันเกิดเหตุ เมื่อจำเลยหยุดรถแล้วถามว่า "ลุงจะให้ค่าซ่อมรถใช่ไหม" นายเนียนก็ว่าเข้ามาเอาซี จำเลยจึงเดินไปหา ก็ถูกนายบรรพตเตะ แล้วนายเนียนเข้ารัดคอจำเลยไว้ให้นายบรรพตชกจำเลย จึงเป็นการที่ผู้ตายทั้งสองใช้กลุ้มรุมทำร้ายจำเลย หาใช่จำเลยสมัครใจวิวาทกับผู้ตายทั้งสองไม่ การที่จำเลยใช้ปืนยิงผู้ตายทั้งสอง จึงเป็นการป้องกันสิทธิของตนให้พ้นจากภยันตรายซึ่งเกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมาย ปัญหาว่าจำเลยได้กระทำไปพอสมควรแก่เหตุหรือไม่ ข้ออ้างของจำเลยที่ว่านายเนียนชักมีดเข้ามาจะแทงจำเลย และนายบรรพตชักปืนออกยิงจำเลยนั้น รูปคดีฟังไม่ได้ว่าผู้ตายทั้งสองใช้มีดจะแทงหรือยิงจำเลยก่อน คงฟังได้แต่เพียงว่าผู้ตายทั้งสองกลุ้มรุมชกต่อยจำเลย แม้ฝ่ายผู้ตายจะมี ๒ คน แต่ต่างก็ชกต่อยจำเลยด้วยมือเปล่าไม่มีอาวุธอะไร การที่จำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายเนียน สุขอุดม ๑ นัด ขณะนายเนียน สุขอุดม กอดหลังจำเลย นายเนียน สุขอุดม ผละออกมาแล้วเซไปจำเลยยิงซ้ำอีก กระสุนปืนถูกนายเนียน สุขอุดม บริเวณคอและใต้ราวนมขวาแล้วหันไปยิงนายบรรพต สุขอุดม อีก ๒-๓ นัด ในระยะกระชั้นชิดติดพันกันนั้นเอง ถูกที่เหนือนมและสีข้าง ถือว่าเป็นการฆ่าคนโดยเจตนา เพื่อป้องกันตนเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๖๘,๖๙ ให้จำคุก ๑๐ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64/2515อัยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายสมพงษ์ พ้นภัยพาลล. ป.อ. ม. 288, ม. 68, ม. 69บ. กับ น. ไม่มีอาวุธ เข้ากลุ้มรุมชกต่อจำเลย จำเลยใช้ปืนยิง น. หนึ่งนัด ขณะที่ น. กอดหลังจำเลย น.ผละออกและซไป จำเลยยิงซ้ำอีก กระสุนปืนถูกบริเวณคอและใต้ราวนมขวา แล้วจำเลยหันไปยิง บ. อีก 2-3 นัด ในระยะกระชั้นชิดติดพันกันนั้นเอง ถูกที่เหนือนมและสีข้าง น. และ บ. ถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยดังนี้เป็นการฆ่าคนโดยเจตนาเพื่อป้องกันตนเกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑ มีนาคม ๒๕๑๒ เวลากลางวัน จำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายเนียน สุขอุดม และนายบรรพต สุขอุดม โดยเจตนาฆ่า กระสุนปืนถูกนายเนียนถึงแก่ความตายในขณะนั้นเอง และถูกนายบรรพตถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา เหตุเกิดที่ตำบลทุ่งสงขลา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การว่า ยิงนายเนียนและนายบรรพตเพื่อป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกับผู้ตายวิวาทชกต่อยกันโดยผู้ตายไม่มีอาวุธแล้วจำเลยใช้ปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๒๐ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย ศาลวินิจฉัยฟ้องข้อเท็จจริงน่าเชื่อถือตามที่จำเลยนำสืบว่า วันเกิดเหตุจำเลยขับรถสวนกันกับรถที่นายบรรพตผู้ตายคนหนึ่งขับ นายบรรพตโบกมือให้จำเลยหยุดรถ จำเลยเข้าใจว่านายเนียนจะใช้ค่าซ่อมรถที่รถของจำเลยถูกรถของนายบรรพชนเอาก่อนวันเกิดเหตุ เมื่อจำเลยหยุดรถแล้วถามว่า "ลุงจะให้ค่าซ่อมรถใช่ไหม" นายเนียนก็ว่าเข้ามาเอาซี จำเลยจึงเดินไปหา ก็ถูกนายบรรพตเตะ แล้วนายเนียนเข้ารัดคอจำเลยไว้ให้นายบรรพตชกจำเลย จึงเป็นการที่ผู้ตายทั้งสองใช้กลุ้มรุมทำร้ายจำเลย หาใช่จำเลยสมัครใจวิวาทกับผู้ตายทั้งสองไม่ การที่จำเลยใช้ปืนยิงผู้ตายทั้งสอง จึงเป็นการป้องกันสิทธิของตนให้พ้นจากภยันตรายซึ่งเกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมาย ปัญหาว่าจำเลยได้กระทำไปพอสมควรแก่เหตุหรือไม่ ข้ออ้างของจำเลยที่ว่านายเนียนชักมีดเข้ามาจะแทงจำเลย และนายบรรพตชักปืนออกยิงจำเลยนั้น รูปคดีฟังไม่ได้ว่าผู้ตายทั้งสองใช้มีดจะแทงหรือยิงจำเลยก่อน คงฟังได้แต่เพียงว่าผู้ตายทั้งสองกลุ้มรุมชกต่อยจำเลย แม้ฝ่ายผู้ตายจะมี ๒ คน แต่ต่างก็ชกต่อยจำเลยด้วยมือเปล่าไม่มีอาวุธอะไร การที่จำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายเนียน สุขอุดม ๑ นัด ขณะนายเนียน สุขอุดม กอดหลังจำเลย นายเนียน สุขอุดม ผละออกมาแล้วเซไปจำเลยยิงซ้ำอีก กระสุนปืนถูกนายเนียน สุขอุดม บริเวณคอและใต้ราวนมขวาแล้วหันไปยิงนายบรรพต สุขอุดม อีก ๒-๓ นัด ในระยะกระชั้นชิดติดพันกันนั้นเอง ถูกที่เหนือนมและสีข้าง ถือว่าเป็นการฆ่าคนโดยเจตนา เพื่อป้องกันตนเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๖๘,๖๙ ให้จำคุก ๑๐ ปี(ถนอม ครูไพศาล-ประสม เภคะสุต-รัตน์ ศรีไกรวิน)ศาลจังหวัดชลบุรี - นายภักดิ์ บุญย์ภักดีศาลอุทธรณ์ - นายประเสริฐ วราภรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑ มีนาคม ๒๕๑๒ เวลากลางวัน จำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายเนียน สุขอุดม และนายบรรพต สุขอุดม โดยเจตนาฆ่า กระสุนปืนถูกนายเนียนถึงแก่ความตายในขณะนั้นเอง และถูกนายบรรพตถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา เหตุเกิดที่ตำบลทุ่งสงขลา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การว่า ยิงนายเนียนและนายบรรพตเพื่อป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกับผู้ตายวิวาทชกต่อยกันโดยผู้ตายไม่มีอาวุธแล้วจำเลยใช้ปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๒๐ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย ศาลวินิจฉัยฟ้องข้อเท็จจริงน่าเชื่อถือตามที่จำเลยนำสืบว่า วันเกิดเหตุจำเลยขับรถสวนกันกับรถที่นายบรรพตผู้ตายคนหนึ่งขับ นายบรรพตโบกมือให้จำเลยหยุดรถ จำเลยเข้าใจว่านายเนียนจะใช้ค่าซ่อมรถที่รถของจำเลยถูกรถของนายบรรพชนเอาก่อนวันเกิดเหตุ เมื่อจำเลยหยุดรถแล้วถามว่า "ลุงจะให้ค่าซ่อมรถใช่ไหม" นายเนียนก็ว่าเข้ามาเอาซี จำเลยจึงเดินไปหา ก็ถูกนายบรรพตเตะ แล้วนายเนียนเข้ารัดคอจำเลยไว้ให้นายบรรพตชกจำเลย จึงเป็นการที่ผู้ตายทั้งสองใช้กลุ้มรุมทำร้ายจำเลย หาใช่จำเลยสมัครใจวิวาทกับผู้ตายทั้งสองไม่ การที่จำเลยใช้ปืนยิงผู้ตายทั้งสอง จึงเป็นการป้องกันสิทธิของตนให้พ้นจากภยันตรายซึ่งเกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมาย ปัญหาว่าจำเลยได้กระทำไปพอสมควรแก่เหตุหรือไม่ ข้ออ้างของจำเลยที่ว่านายเนียนชักมีดเข้ามาจะแทงจำเลย และนายบรรพตชักปืนออกยิงจำเลยนั้น รูปคดีฟังไม่ได้ว่าผู้ตายทั้งสองใช้มีดจะแทงหรือยิงจำเลยก่อน คงฟังได้แต่เพียงว่าผู้ตายทั้งสองกลุ้มรุมชกต่อยจำเลย แม้ฝ่ายผู้ตายจะมี ๒ คน แต่ต่างก็ชกต่อยจำเลยด้วยมือเปล่าไม่มีอาวุธอะไร การที่จำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายเนียน สุขอุดม ๑ นัด ขณะนายเนียน สุขอุดม กอดหลังจำเลย นายเนียน สุขอุดม ผละออกมาแล้วเซไปจำเลยยิงซ้ำอีก กระสุนปืนถูกนายเนียน สุขอุดม บริเวณคอและใต้ราวนมขวาแล้วหันไปยิงนายบรรพต สุขอุดม อีก ๒-๓ นัด ในระยะกระชั้นชิดติดพันกันนั้นเอง ถูกที่เหนือนมและสีข้าง ถือว่าเป็นการฆ่าคนโดยเจตนา เพื่อป้องกันตนเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๖๘,๖๙ ให้จำคุก ๑๐ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64/2515อัยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายสมพงษ์ พ้นภัยพาลล. ป.อ. ม. 288, ม. 68, ม. 69บ. กับ น. ไม่มีอาวุธ เข้ากลุ้มรุมชกต่อจำเลย จำเลยใช้ปืนยิง น. หนึ่งนัด ขณะที่ น. กอดหลังจำเลย น.ผละออกและซไป จำเลยยิงซ้ำอีก กระสุนปืนถูกบริเวณคอและใต้ราวนมขวา แล้วจำเลยหันไปยิง บ. อีก 2-3 นัด ในระยะกระชั้นชิดติดพันกันนั้นเอง ถูกที่เหนือนมและสีข้าง น. และ บ. ถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยดังนี้เป็นการฆ่าคนโดยเจตนาเพื่อป้องกันตนเกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑ มีนาคม ๒๕๑๒ เวลากลางวัน จำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายเนียน สุขอุดม และนายบรรพต สุขอุดม โดยเจตนาฆ่า กระสุนปืนถูกนายเนียนถึงแก่ความตายในขณะนั้นเอง และถูกนายบรรพตถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา เหตุเกิดที่ตำบลทุ่งสงขลา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การว่า ยิงนายเนียนและนายบรรพตเพื่อป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกับผู้ตายวิวาทชกต่อยกันโดยผู้ตายไม่มีอาวุธแล้วจำเลยใช้ปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๒๐ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย ศาลวินิจฉัยฟ้องข้อเท็จจริงน่าเชื่อถือตามที่จำเลยนำสืบว่า วันเกิดเหตุจำเลยขับรถสวนกันกับรถที่นายบรรพตผู้ตายคนหนึ่งขับ นายบรรพตโบกมือให้จำเลยหยุดรถ จำเลยเข้าใจว่านายเนียนจะใช้ค่าซ่อมรถที่รถของจำเลยถูกรถของนายบรรพชนเอาก่อนวันเกิดเหตุ เมื่อจำเลยหยุดรถแล้วถามว่า "ลุงจะให้ค่าซ่อมรถใช่ไหม" นายเนียนก็ว่าเข้ามาเอาซี จำเลยจึงเดินไปหา ก็ถูกนายบรรพตเตะ แล้วนายเนียนเข้ารัดคอจำเลยไว้ให้นายบรรพตชกจำเลย จึงเป็นการที่ผู้ตายทั้งสองใช้กลุ้มรุมทำร้ายจำเลย หาใช่จำเลยสมัครใจวิวาทกับผู้ตายทั้งสองไม่ การที่จำเลยใช้ปืนยิงผู้ตายทั้งสอง จึงเป็นการป้องกันสิทธิของตนให้พ้นจากภยันตรายซึ่งเกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมาย ปัญหาว่าจำเลยได้กระทำไปพอสมควรแก่เหตุหรือไม่ ข้ออ้างของจำเลยที่ว่านายเนียนชักมีดเข้ามาจะแทงจำเลย และนายบรรพตชักปืนออกยิงจำเลยนั้น รูปคดีฟังไม่ได้ว่าผู้ตายทั้งสองใช้มีดจะแทงหรือยิงจำเลยก่อน คงฟังได้แต่เพียงว่าผู้ตายทั้งสองกลุ้มรุมชกต่อยจำเลย แม้ฝ่ายผู้ตายจะมี ๒ คน แต่ต่างก็ชกต่อยจำเลยด้วยมือเปล่าไม่มีอาวุธอะไร การที่จำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายเนียน สุขอุดม ๑ นัด ขณะนายเนียน สุขอุดม กอดหลังจำเลย นายเนียน สุขอุดม ผละออกมาแล้วเซไปจำเลยยิงซ้ำอีก กระสุนปืนถูกนายเนียน สุขอุดม บริเวณคอและใต้ราวนมขวาแล้วหันไปยิงนายบรรพต สุขอุดม อีก ๒-๓ นัด ในระยะกระชั้นชิดติดพันกันนั้นเอง ถูกที่เหนือนมและสีข้าง ถือว่าเป็นการฆ่าคนโดยเจตนา เพื่อป้องกันตนเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๖๘,๖๙ ให้จำคุก ๑๐ ปี(ถนอม ครูไพศาล-ประสม เภคะสุต-รัตน์ ศรีไกรวิน)ศาลจังหวัดชลบุรี - นายภักดิ์ บุญย์ภักดีศาลอุทธรณ์ - นายประเสริฐ วราภรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ