คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3230/2532หลักกฎหมาย: ข้อเท็จจริงที่ว่า วันใดเป็นวันหยุดราชการหรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงซึ่งเป็นที่รู้กันอยู่ทั่วไป และศาลรู้ได้เองโดยคู่ความไม่ต้องนำสืบ เมื่อวันครบกำหนดอายุความเป็นวันอาทิตย์โจทก์ฟ้องในวันรุ่งขึ้น อันเป็นวันแรกที่เปิดทำการได้ แม้โจทก์จะมิได้นำสืบว่าวันดังกล่าวเป็นวันอาทิตย์ คดีโจทก์ก็ไม่ขาดอายุความโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ได้ขับรถบรรทุกของจำเลยที่ ๒ โดยประมาทตัดหน้ารถบรรทุกของโจทก์ ทำให้รถทั้งสองคันเฉี่ยวชนกันรถบรรทุกของโจทก์ได้รับความเสียหาย จำเลยที่ ๓ เป็นผู้รับประกันภัยรถบรรทุกของจำเลยที่ ๒ จึงต้องร่วมรับผิด ขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน ๖๙,๐๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ ๓ ให้การว่า เหตุคดีนี้เกิดจากความประมาทของคนขับรถของโจทก์ คดีขาดอายุความ เพราะโจทก์รู้ถึงการละเมิดและรู้ตัวผู้จะพึงชดใช้ค่าเสียหายในวันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๔ แต่โจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๕ เกิน ๑ ปี ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหาย ๕๙,๐๐๐ บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ ๓ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยที่ ๓ ฎีกาว่า โจทก์ไม่นำสืบให้เห็นว่าวันครบกำหนดอายุความเป็นวันหยุดราชการ คดีโจทก์ที่ฟ้องจึงพ้นกำหนดอายุความนั้น เห็นว่า ข้อเท็จจริงที่ว่าวันใดเป็นวันหยุดราชการหรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงที่รู้กันอยู่ทั่วไปและศาลรู้ได้เอง โจทก์ไม่ต้องนำสืบ เมื่อปรากฏว่าวันดังกล่าวเป็นวันอาทิตย์ โจทก์นำคดีมาฟ้องในวันรุ่งขึ้น คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3230/2532ห้างหุ้นส่วนจำกัด ตั้งสนิทการช่างโจทก์นายประเสริฐ กลมกลาง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 84ข้อเท็จจริงที่ว่า วันใดเป็นวันหยุดราชการหรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงซึ่งเป็นที่รู้กันอยู่ทั่วไป และศาลรู้ได้เองโดยคู่ความไม่ต้องนำสืบ เมื่อวันครบกำหนดอายุความเป็นวันอาทิตย์โจทก์ฟ้องในวันรุ่งขึ้น อันเป็นวันแรกที่เปิดทำการได้ แม้โจทก์จะมิได้นำสืบว่าวันดังกล่าวเป็นวันอาทิตย์ คดีโจทก์ก็ไม่ขาดอายุความโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ได้ขับรถบรรทุกของจำเลยที่ ๒ โดยประมาทตัดหน้ารถบรรทุกของโจทก์ ทำให้รถทั้งสองคันเฉี่ยวชนกันรถบรรทุกของโจทก์ได้รับความเสียหาย จำเลยที่ ๓ เป็นผู้รับประกันภัยรถบรรทุกของจำเลยที่ ๒ จึงต้องร่วมรับผิด ขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน ๖๙,๐๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ ๓ ให้การว่า เหตุคดีนี้เกิดจากความประมาทของคนขับรถของโจทก์ คดีขาดอายุความ เพราะโจทก์รู้ถึงการละเมิดและรู้ตัวผู้จะพึงชดใช้ค่าเสียหายในวันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๔ แต่โจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๕ เกิน ๑ ปี ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหาย ๕๙,๐๐๐ บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ ๓ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยที่ ๓ ฎีกาว่า โจทก์ไม่นำสืบให้เห็นว่าวันครบกำหนดอายุความเป็นวันหยุดราชการ คดีโจทก์ที่ฟ้องจึงพ้นกำหนดอายุความนั้น เห็นว่า ข้อเท็จจริงที่ว่าวันใดเป็นวันหยุดราชการหรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงที่รู้กันอยู่ทั่วไปและศาลรู้ได้เอง โจทก์ไม่ต้องนำสืบ เมื่อปรากฏว่าวันดังกล่าวเป็นวันอาทิตย์ โจทก์นำคดีมาฟ้องในวันรุ่งขึ้น คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ พิพากษายืน.(เธียร ยูงทอง-ชูเชิด รักตะบุตร์-สัมฤทธิ์ ไชยศิริ)ศาลแพ่ง - นายธีระจิต ไชยาคำศาลอุทธรณ์ - นายมงคล สระฏนีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ได้ขับรถบรรทุกของจำเลยที่ ๒ โดยประมาทตัดหน้ารถบรรทุกของโจทก์ ทำให้รถทั้งสองคันเฉี่ยวชนกันรถบรรทุกของโจทก์ได้รับความเสียหาย จำเลยที่ ๓ เป็นผู้รับประกันภัยรถบรรทุกของจำเลยที่ ๒ จึงต้องร่วมรับผิด ขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน ๖๙,๐๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ ๓ ให้การว่า เหตุคดีนี้เกิดจากความประมาทของคนขับรถของโจทก์ คดีขาดอายุความ เพราะโจทก์รู้ถึงการละเมิดและรู้ตัวผู้จะพึงชดใช้ค่าเสียหายในวันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๔ แต่โจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๕ เกิน ๑ ปี ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหาย ๕๙,๐๐๐ บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ ๓ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยที่ ๓ ฎีกาว่า โจทก์ไม่นำสืบให้เห็นว่าวันครบกำหนดอายุความเป็นวันหยุดราชการ คดีโจทก์ที่ฟ้องจึงพ้นกำหนดอายุความนั้น เห็นว่า ข้อเท็จจริงที่ว่าวันใดเป็นวันหยุดราชการหรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงที่รู้กันอยู่ทั่วไปและศาลรู้ได้เอง โจทก์ไม่ต้องนำสืบ เมื่อปรากฏว่าวันดังกล่าวเป็นวันอาทิตย์ โจทก์นำคดีมาฟ้องในวันรุ่งขึ้น คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3230/2532ห้างหุ้นส่วนจำกัด ตั้งสนิทการช่างโจทก์นายประเสริฐ กลมกลาง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 84ข้อเท็จจริงที่ว่า วันใดเป็นวันหยุดราชการหรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงซึ่งเป็นที่รู้กันอยู่ทั่วไป และศาลรู้ได้เองโดยคู่ความไม่ต้องนำสืบ เมื่อวันครบกำหนดอายุความเป็นวันอาทิตย์โจทก์ฟ้องในวันรุ่งขึ้น อันเป็นวันแรกที่เปิดทำการได้ แม้โจทก์จะมิได้นำสืบว่าวันดังกล่าวเป็นวันอาทิตย์ คดีโจทก์ก็ไม่ขาดอายุความโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ได้ขับรถบรรทุกของจำเลยที่ ๒ โดยประมาทตัดหน้ารถบรรทุกของโจทก์ ทำให้รถทั้งสองคันเฉี่ยวชนกันรถบรรทุกของโจทก์ได้รับความเสียหาย จำเลยที่ ๓ เป็นผู้รับประกันภัยรถบรรทุกของจำเลยที่ ๒ จึงต้องร่วมรับผิด ขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน ๖๙,๐๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ ๓ ให้การว่า เหตุคดีนี้เกิดจากความประมาทของคนขับรถของโจทก์ คดีขาดอายุความ เพราะโจทก์รู้ถึงการละเมิดและรู้ตัวผู้จะพึงชดใช้ค่าเสียหายในวันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๔ แต่โจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๕ เกิน ๑ ปี ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหาย ๕๙,๐๐๐ บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ ๓ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยที่ ๓ ฎีกาว่า โจทก์ไม่นำสืบให้เห็นว่าวันครบกำหนดอายุความเป็นวันหยุดราชการ คดีโจทก์ที่ฟ้องจึงพ้นกำหนดอายุความนั้น เห็นว่า ข้อเท็จจริงที่ว่าวันใดเป็นวันหยุดราชการหรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงที่รู้กันอยู่ทั่วไปและศาลรู้ได้เอง โจทก์ไม่ต้องนำสืบ เมื่อปรากฏว่าวันดังกล่าวเป็นวันอาทิตย์ โจทก์นำคดีมาฟ้องในวันรุ่งขึ้น คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ พิพากษายืน.(เธียร ยูงทอง-ชูเชิด รักตะบุตร์-สัมฤทธิ์ ไชยศิริ)ศาลแพ่ง - นายธีระจิต ไชยาคำศาลอุทธรณ์ - นายมงคล สระฏนีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ