คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1049/2526หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นได้อนุญาตให้โจทก์ขยายเวลาการวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมใช้แทนจำเลยไปอีก 10 วัน และโจทก์ได้นำเงินดังกล่าวมาวางศาลภายในกำหนดที่ศาลชั้นต้นขยายระยะเวลาให้ ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของโจทก์จึงเป็นการชอบแล้วโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่นาหนึ่งแปลง เมื่อประมาณ 5 ปีมานี้ โจกท์กู้เงินจำเลย 400 บาท ได้มอบที่ดินดังกล่าวให้จำเลยเป็นประกันและทำกินต่างดอกเบี้ยโดยไม่ได้กำหนดเวลาชำระหนี้ แต่ตกลงกันว่าโจทก์มีเงินเมื่อไรให้นำไปชำระและไถ่ถอนคืนได้ ต่อมาโจทก์นำเงินไปชำระเพื่อไถ่ถอนที่ดินคืนจำเลยไม่ยอมรับ ขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยรับชำระเงินและส่งมอบที่ดินคืนให้โจทก์จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า ที่นาของโจทก์คือที่นาภายในเส้นสีแดงซึ่งเป็นที่พิพาท นอกนั้นเป็นที่นาของจำเลย โจทก์ไม่เคยมอบที่นาให้จำเลยทำกิน โจทก์กู้เงินจำเลยไป 4,000 บาท ไม่ใช่ 400 บาท และได้ทำหลักฐานสัญญากู้เงินลงที่พิพาทของโจทก์ดังกล่าวไว้เป็นประกัน ไม่ได้กำหนดเวลาชำระหนี้ โจทก์ไม่ชำระดอกเบี้ย 3 ปีแล้ว จำเลยทวงถามโจทก์ก็ไม่ชำระและโกรธเคืองจำเลย ต่อมาจำเลยให้บุตรไปออก น.ส.3 ที่นาของจำเลย โจทก์ไปคัดค้าน ทางการเปรียบเทียบแล้วไม่ตกลงกัน เนื่องจากโจทก์เป็นหนี้จำเลย4,000 บาท และยังไม่ชำระ จึงฟ้องแย้งให้ศาลบังคับโจทก์ให้ชำระเงินแก่จำเลยโจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า ที่นาภายในเส้นสีดำเป็นของโจทก์และมอบให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ย ส่วนที่นาภายในเส้นสีแดงเป็นที่หัวไร่ปลายนาของโจทก์ โจทก์ไม่เคยนำที่ดินนี้ไปประกันเงินกู้แก่จำเลย แผนที่ท้ายคำให้การไม่ถูกต้อง โจทก์กู้เงินจำเลยเพียง 400 บาท ไม่ใช่ 4,000 บาท ขอให้ยกฟ้องแย้งศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรับเงิน 400 บาทจากโจทก์และส่งมอบนาพิพาทคืนให้โจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องต่อไปจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์และให้โจทก์ชำระหนี้เงินกู้4,000 บาท แก่จำเลยโจทก์ฎีกาจำเลยตั้งประเด็นมาในคำแก้ฎีกาว่าโจทก์มิได้นำค่าฤชาธรรมเนียมที่จะต้องใช้แทนจำเลยมาวางศาลในขณะยื่นคำฟ้องฎีกา จึงเป็นคำฟ้องฎีกาที่ไม่ชอบศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นได้อนุญาตให้โจทก์ขยายเวลาการวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมใช้แทนจำเลยไปอีก 10 วัน ตามคำสั่งในคำร้องของโจทก์ลงวันที่ 26 ตุลาคม 2524 และโจทก์ได้นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมใช้แทนดังกล่าวมาวางศาลตามรายงานเจ้าหน้าที่ ลงวันที่ 4 พฤศจิกายน 2524 ในสำนวนการที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของโจทก์ไว้ จึงเป็นการชอบแล้วและศาลฎีกาได้วินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ได้นำไปประกันเงินกู้จำนวน 400 บาท ที่โจทก์กู้จากจำเลยพิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1049/2526นายพลอย หรือพอย ตุ้มประโคนโจทก์นางลาน หูประโคน หรือแย้มงามจำเลย ป.วิ.พ. ม. 23, ม. 229, ม. 247ศาลชั้นต้นได้อนุญาตให้โจทก์ขยายเวลาการวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมใช้แทนจำเลยไปอีก 10 วัน และโจทก์ได้นำเงินดังกล่าวมาวางศาลภายในกำหนดที่ศาลชั้นต้นขยายระยะเวลาให้ ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของโจทก์จึงเป็นการชอบแล้วโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่นาหนึ่งแปลง เมื่อประมาณ 5 ปีมานี้ โจกท์กู้เงินจำเลย 400 บาท ได้มอบที่ดินดังกล่าวให้จำเลยเป็นประกันและทำกินต่างดอกเบี้ยโดยไม่ได้กำหนดเวลาชำระหนี้ แต่ตกลงกันว่าโจทก์มีเงินเมื่อไรให้นำไปชำระและไถ่ถอนคืนได้ ต่อมาโจทก์นำเงินไปชำระเพื่อไถ่ถอนที่ดินคืนจำเลยไม่ยอมรับ ขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยรับชำระเงินและส่งมอบที่ดินคืนให้โจทก์จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า ที่นาของโจทก์คือที่นาภายในเส้นสีแดงซึ่งเป็นที่พิพาท นอกนั้นเป็นที่นาของจำเลย โจทก์ไม่เคยมอบที่นาให้จำเลยทำกิน โจทก์กู้เงินจำเลยไป 4,000 บาท ไม่ใช่ 400 บาท และได้ทำหลักฐานสัญญากู้เงินลงที่พิพาทของโจทก์ดังกล่าวไว้เป็นประกัน ไม่ได้กำหนดเวลาชำระหนี้ โจทก์ไม่ชำระดอกเบี้ย 3 ปีแล้ว จำเลยทวงถามโจทก์ก็ไม่ชำระและโกรธเคืองจำเลย ต่อมาจำเลยให้บุตรไปออก น.ส.3 ที่นาของจำเลย โจทก์ไปคัดค้าน ทางการเปรียบเทียบแล้วไม่ตกลงกัน เนื่องจากโจทก์เป็นหนี้จำเลย4,000 บาท และยังไม่ชำระ จึงฟ้องแย้งให้ศาลบังคับโจทก์ให้ชำระเงินแก่จำเลยโจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า ที่นาภายในเส้นสีดำเป็นของโจทก์และมอบให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ย ส่วนที่นาภายในเส้นสีแดงเป็นที่หัวไร่ปลายนาของโจทก์ โจทก์ไม่เคยนำที่ดินนี้ไปประกันเงินกู้แก่จำเลย แผนที่ท้ายคำให้การไม่ถูกต้อง โจทก์กู้เงินจำเลยเพียง 400 บาท ไม่ใช่ 4,000 บาท ขอให้ยกฟ้องแย้งศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรับเงิน 400 บาทจากโจทก์และส่งมอบนาพิพาทคืนให้โจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องต่อไปจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์และให้โจทก์ชำระหนี้เงินกู้4,000 บาท แก่จำเลยโจทก์ฎีกาจำเลยตั้งประเด็นมาในคำแก้ฎีกาว่าโจทก์มิได้นำค่าฤชาธรรมเนียมที่จะต้องใช้แทนจำเลยมาวางศาลในขณะยื่นคำฟ้องฎีกา จึงเป็นคำฟ้องฎีกาที่ไม่ชอบศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นได้อนุญาตให้โจทก์ขยายเวลาการวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมใช้แทนจำเลยไปอีก 10 วัน ตามคำสั่งในคำร้องของโจทก์ลงวันที่ 26 ตุลาคม 2524 และโจทก์ได้นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมใช้แทนดังกล่าวมาวางศาลตามรายงานเจ้าหน้าที่ ลงวันที่ 4 พฤศจิกายน 2524 ในสำนวนการที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของโจทก์ไว้ จึงเป็นการชอบแล้วและศาลฎีกาได้วินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ได้นำไปประกันเงินกู้จำนวน 400 บาท ที่โจทก์กู้จากจำเลยพิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ปรีชา พานิชวงศ์-ดำรง แจ่มสุธี-บุญส่ง คล้ายแก้ว)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่นาหนึ่งแปลง เมื่อประมาณ 5 ปีมานี้ โจกท์กู้เงินจำเลย 400 บาท ได้มอบที่ดินดังกล่าวให้จำเลยเป็นประกันและทำกินต่างดอกเบี้ยโดยไม่ได้กำหนดเวลาชำระหนี้ แต่ตกลงกันว่าโจทก์มีเงินเมื่อไรให้นำไปชำระและไถ่ถอนคืนได้ ต่อมาโจทก์นำเงินไปชำระเพื่อไถ่ถอนที่ดินคืนจำเลยไม่ยอมรับ ขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยรับชำระเงินและส่งมอบที่ดินคืนให้โจทก์จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า ที่นาของโจทก์คือที่นาภายในเส้นสีแดงซึ่งเป็นที่พิพาท นอกนั้นเป็นที่นาของจำเลย โจทก์ไม่เคยมอบที่นาให้จำเลยทำกิน โจทก์กู้เงินจำเลยไป 4,000 บาท ไม่ใช่ 400 บาท และได้ทำหลักฐานสัญญากู้เงินลงที่พิพาทของโจทก์ดังกล่าวไว้เป็นประกัน ไม่ได้กำหนดเวลาชำระหนี้ โจทก์ไม่ชำระดอกเบี้ย 3 ปีแล้ว จำเลยทวงถามโจทก์ก็ไม่ชำระและโกรธเคืองจำเลย ต่อมาจำเลยให้บุตรไปออก น.ส.3 ที่นาของจำเลย โจทก์ไปคัดค้าน ทางการเปรียบเทียบแล้วไม่ตกลงกัน เนื่องจากโจทก์เป็นหนี้จำเลย4,000 บาท และยังไม่ชำระ จึงฟ้องแย้งให้ศาลบังคับโจทก์ให้ชำระเงินแก่จำเลยโจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า ที่นาภายในเส้นสีดำเป็นของโจทก์และมอบให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ย ส่วนที่นาภายในเส้นสีแดงเป็นที่หัวไร่ปลายนาของโจทก์ โจทก์ไม่เคยนำที่ดินนี้ไปประกันเงินกู้แก่จำเลย แผนที่ท้ายคำให้การไม่ถูกต้อง โจทก์กู้เงินจำเลยเพียง 400 บาท ไม่ใช่ 4,000 บาท ขอให้ยกฟ้องแย้งศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรับเงิน 400 บาทจากโจทก์และส่งมอบนาพิพาทคืนให้โจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องต่อไปจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์และให้โจทก์ชำระหนี้เงินกู้4,000 บาท แก่จำเลยโจทก์ฎีกาจำเลยตั้งประเด็นมาในคำแก้ฎีกาว่าโจทก์มิได้นำค่าฤชาธรรมเนียมที่จะต้องใช้แทนจำเลยมาวางศาลในขณะยื่นคำฟ้องฎีกา จึงเป็นคำฟ้องฎีกาที่ไม่ชอบศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นได้อนุญาตให้โจทก์ขยายเวลาการวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมใช้แทนจำเลยไปอีก 10 วัน ตามคำสั่งในคำร้องของโจทก์ลงวันที่ 26 ตุลาคม 2524 และโจทก์ได้นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมใช้แทนดังกล่าวมาวางศาลตามรายงานเจ้าหน้าที่ ลงวันที่ 4 พฤศจิกายน 2524 ในสำนวนการที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของโจทก์ไว้ จึงเป็นการชอบแล้วและศาลฎีกาได้วินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ได้นำไปประกันเงินกู้จำนวน 400 บาท ที่โจทก์กู้จากจำเลยพิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1049/2526นายพลอย หรือพอย ตุ้มประโคนโจทก์นางลาน หูประโคน หรือแย้มงามจำเลย ป.วิ.พ. ม. 23, ม. 229, ม. 247ศาลชั้นต้นได้อนุญาตให้โจทก์ขยายเวลาการวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมใช้แทนจำเลยไปอีก 10 วัน และโจทก์ได้นำเงินดังกล่าวมาวางศาลภายในกำหนดที่ศาลชั้นต้นขยายระยะเวลาให้ ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของโจทก์จึงเป็นการชอบแล้วโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่นาหนึ่งแปลง เมื่อประมาณ 5 ปีมานี้ โจกท์กู้เงินจำเลย 400 บาท ได้มอบที่ดินดังกล่าวให้จำเลยเป็นประกันและทำกินต่างดอกเบี้ยโดยไม่ได้กำหนดเวลาชำระหนี้ แต่ตกลงกันว่าโจทก์มีเงินเมื่อไรให้นำไปชำระและไถ่ถอนคืนได้ ต่อมาโจทก์นำเงินไปชำระเพื่อไถ่ถอนที่ดินคืนจำเลยไม่ยอมรับ ขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยรับชำระเงินและส่งมอบที่ดินคืนให้โจทก์จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า ที่นาของโจทก์คือที่นาภายในเส้นสีแดงซึ่งเป็นที่พิพาท นอกนั้นเป็นที่นาของจำเลย โจทก์ไม่เคยมอบที่นาให้จำเลยทำกิน โจทก์กู้เงินจำเลยไป 4,000 บาท ไม่ใช่ 400 บาท และได้ทำหลักฐานสัญญากู้เงินลงที่พิพาทของโจทก์ดังกล่าวไว้เป็นประกัน ไม่ได้กำหนดเวลาชำระหนี้ โจทก์ไม่ชำระดอกเบี้ย 3 ปีแล้ว จำเลยทวงถามโจทก์ก็ไม่ชำระและโกรธเคืองจำเลย ต่อมาจำเลยให้บุตรไปออก น.ส.3 ที่นาของจำเลย โจทก์ไปคัดค้าน ทางการเปรียบเทียบแล้วไม่ตกลงกัน เนื่องจากโจทก์เป็นหนี้จำเลย4,000 บาท และยังไม่ชำระ จึงฟ้องแย้งให้ศาลบังคับโจทก์ให้ชำระเงินแก่จำเลยโจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า ที่นาภายในเส้นสีดำเป็นของโจทก์และมอบให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ย ส่วนที่นาภายในเส้นสีแดงเป็นที่หัวไร่ปลายนาของโจทก์ โจทก์ไม่เคยนำที่ดินนี้ไปประกันเงินกู้แก่จำเลย แผนที่ท้ายคำให้การไม่ถูกต้อง โจทก์กู้เงินจำเลยเพียง 400 บาท ไม่ใช่ 4,000 บาท ขอให้ยกฟ้องแย้งศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรับเงิน 400 บาทจากโจทก์และส่งมอบนาพิพาทคืนให้โจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องต่อไปจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์และให้โจทก์ชำระหนี้เงินกู้4,000 บาท แก่จำเลยโจทก์ฎีกาจำเลยตั้งประเด็นมาในคำแก้ฎีกาว่าโจทก์มิได้นำค่าฤชาธรรมเนียมที่จะต้องใช้แทนจำเลยมาวางศาลในขณะยื่นคำฟ้องฎีกา จึงเป็นคำฟ้องฎีกาที่ไม่ชอบศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นได้อนุญาตให้โจทก์ขยายเวลาการวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมใช้แทนจำเลยไปอีก 10 วัน ตามคำสั่งในคำร้องของโจทก์ลงวันที่ 26 ตุลาคม 2524 และโจทก์ได้นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมใช้แทนดังกล่าวมาวางศาลตามรายงานเจ้าหน้าที่ ลงวันที่ 4 พฤศจิกายน 2524 ในสำนวนการที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของโจทก์ไว้ จึงเป็นการชอบแล้วและศาลฎีกาได้วินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ได้นำไปประกันเงินกู้จำนวน 400 บาท ที่โจทก์กู้จากจำเลยพิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ปรีชา พานิชวงศ์-ดำรง แจ่มสุธี-บุญส่ง คล้ายแก้ว)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ