คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 368/2481หลักกฎหมาย: เอาเนื้อกระบือที่เป็นโรคตายเอง แต่ไม่ปรากฎว่าเน่าเสียไปขายไม่มีผิดตาม พ.ร.บ.ฆ่าโคกระบือและสุกร ฯลฯ ม.27จำเลยเอาเนื้อกระบือที่เป็นโรคตายเองขายให้ผู้อื่นใช้เป็นอาหาร โดยเป็นของที่อาจทำให้เกิดโรคภัยแก่ผู้บริโภค โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.เพิ่มเติมพระราชบัญญัติลักษณฆ่าโคกระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.๑๑๙ ม.๒๗,๒๘ และกฎหมายอาญามาตรา ๓๓๕(๒๒) ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๓๓๕(๒๒) ส่วนข้อที่ขอให้ลงโทษจำเลยตามพ.ร.บ.ลักษณฆ่าโคกระบือนั้น ให้ยก โจทก์อุทธรณ์และฎีกาขอให้ลงโทษตามพ.ร.บ.ลักษณฆ่าโคกระบือ ฯลฯ ด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่า ตาม ม.๒๗ แห่งพ.ร.บ.ฉะบับนั้นมุ่งจะลงโทษผู้ขายหรือพยายามจะขายเนื้อสัตว์ที่เน่าเสีย แต่ไม่ได้ความในคดีนี้ว่าเนื้กระบือที่จำเลยขายเป็นเนื้อที่เน่าเสีย ที่ศาลล่างทั้ง ๒ ยกฟ้องโจทก์ฝนข้อนี้ชอบแล้ว จึงพิพากษายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 368/2481อัยยการจังหวัดน่านโจทก์นายแก้ว สุถาลาจำเลย ป.อ. ม. 335 (22) พ.ร.บ.ลักษณะฆ่าโคกระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.119 ม. 27, ม. 28เอาเนื้อกระบือที่เป็นโรคตายเอง แต่ไม่ปรากฎว่าเน่าเสียไปขายไม่มีผิดตาม พ.ร.บ.ฆ่าโคกระบือและสุกร ฯลฯ ม.27จำเลยเอาเนื้อกระบือที่เป็นโรคตายเองขายให้ผู้อื่นใช้เป็นอาหาร โดยเป็นของที่อาจทำให้เกิดโรคภัยแก่ผู้บริโภค โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.เพิ่มเติมพระราชบัญญัติลักษณฆ่าโคกระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.๑๑๙ ม.๒๗,๒๘ และกฎหมายอาญามาตรา ๓๓๕(๒๒) ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๓๓๕(๒๒) ส่วนข้อที่ขอให้ลงโทษจำเลยตามพ.ร.บ.ลักษณฆ่าโคกระบือนั้น ให้ยก โจทก์อุทธรณ์และฎีกาขอให้ลงโทษตามพ.ร.บ.ลักษณฆ่าโคกระบือ ฯลฯ ด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่า ตาม ม.๒๗ แห่งพ.ร.บ.ฉะบับนั้นมุ่งจะลงโทษผู้ขายหรือพยายามจะขายเนื้อสัตว์ที่เน่าเสีย แต่ไม่ได้ความในคดีนี้ว่าเนื้กระบือที่จำเลยขายเป็นเนื้อที่เน่าเสีย ที่ศาลล่างทั้ง ๒ ยกฟ้องโจทก์ฝนข้อนี้ชอบแล้ว จึงพิพากษายืนตาม(พลางกูร-มนธา-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - ขุนเชเวน++ศาลอุทธรณ์ - ม.ร.ว.เสนีย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยเอาเนื้อกระบือที่เป็นโรคตายเองขายให้ผู้อื่นใช้เป็นอาหาร โดยเป็นของที่อาจทำให้เกิดโรคภัยแก่ผู้บริโภค โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.เพิ่มเติมพระราชบัญญัติลักษณฆ่าโคกระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.๑๑๙ ม.๒๗,๒๘ และกฎหมายอาญามาตรา ๓๓๕(๒๒) ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๓๓๕(๒๒) ส่วนข้อที่ขอให้ลงโทษจำเลยตามพ.ร.บ.ลักษณฆ่าโคกระบือนั้น ให้ยก โจทก์อุทธรณ์และฎีกาขอให้ลงโทษตามพ.ร.บ.ลักษณฆ่าโคกระบือ ฯลฯ ด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่า ตาม ม.๒๗ แห่งพ.ร.บ.ฉะบับนั้นมุ่งจะลงโทษผู้ขายหรือพยายามจะขายเนื้อสัตว์ที่เน่าเสีย แต่ไม่ได้ความในคดีนี้ว่าเนื้กระบือที่จำเลยขายเป็นเนื้อที่เน่าเสีย ที่ศาลล่างทั้ง ๒ ยกฟ้องโจทก์ฝนข้อนี้ชอบแล้ว จึงพิพากษายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 368/2481อัยยการจังหวัดน่านโจทก์นายแก้ว สุถาลาจำเลย ป.อ. ม. 335 (22) พ.ร.บ.ลักษณะฆ่าโคกระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.119 ม. 27, ม. 28เอาเนื้อกระบือที่เป็นโรคตายเอง แต่ไม่ปรากฎว่าเน่าเสียไปขายไม่มีผิดตาม พ.ร.บ.ฆ่าโคกระบือและสุกร ฯลฯ ม.27จำเลยเอาเนื้อกระบือที่เป็นโรคตายเองขายให้ผู้อื่นใช้เป็นอาหาร โดยเป็นของที่อาจทำให้เกิดโรคภัยแก่ผู้บริโภค โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.เพิ่มเติมพระราชบัญญัติลักษณฆ่าโคกระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.๑๑๙ ม.๒๗,๒๘ และกฎหมายอาญามาตรา ๓๓๕(๒๒) ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๓๓๕(๒๒) ส่วนข้อที่ขอให้ลงโทษจำเลยตามพ.ร.บ.ลักษณฆ่าโคกระบือนั้น ให้ยก โจทก์อุทธรณ์และฎีกาขอให้ลงโทษตามพ.ร.บ.ลักษณฆ่าโคกระบือ ฯลฯ ด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่า ตาม ม.๒๗ แห่งพ.ร.บ.ฉะบับนั้นมุ่งจะลงโทษผู้ขายหรือพยายามจะขายเนื้อสัตว์ที่เน่าเสีย แต่ไม่ได้ความในคดีนี้ว่าเนื้กระบือที่จำเลยขายเป็นเนื้อที่เน่าเสีย ที่ศาลล่างทั้ง ๒ ยกฟ้องโจทก์ฝนข้อนี้ชอบแล้ว จึงพิพากษายืนตาม(พลางกูร-มนธา-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - ขุนเชเวน++ศาลอุทธรณ์ - ม.ร.ว.เสนีย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ