คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2653/2538หลักกฎหมาย: การสั่งเพิกถอนกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบ เป็นดุลพินิจของศาลที่จะสั่งได้ตามที่เห็นสมควรตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 คดีนี้มีการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยที่ 1 โดยการปิดหมายเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2534 และให้แก่จำเลยที่ 2 โดย น.รับแทนเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2534 แต่ปรากฏว่าวันที่17 กรกฎาคม 2534 จำเลยทั้งสองได้ยื่นคำให้การ แสดงว่าจำเลยที่ 2 ทราบว่าตนถูกฟ้องตั้งแต่วันดังกล่าว และต่อมาก็ได้มีการดำเนินกระบวนพิจารณาโดยการชี้สองสถานสืบพยานโจทก์จำเลยทั้งสองและมีคำพิพากษาจนพ้นอายุอุทธรณ์ไปแล้ว จำเลยที่ 2จึงไม่มีเหตุสมควรที่จะเพิกถอนกระบวนพิจารณาโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระค่าจ้างติดตั้งโครงฝ้ายและผนังพร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองให้การร่วมกันว่า จำเลยทั้งสองไม่ได้ตกลงจ้างโจทก์ติดตั้งโครงฝ้าและผนังตามฟ้อง ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันหรือแทนกันชำระเงิน 65,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยภายหลังศาลชั้นต้นพิพากษาและพ้นกำหนดเวลายื่นอุทธรณ์แล้วต่อมาวันที่ 14 ตุลาคม 2535 จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นว่าจำเลยที่ 2 เพิ่งทราบว่า การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยที่ 2 ไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะผู้รับคือ นางนิภาอายุไม่ครบ 20 ปี และยังเป็นผู้เยาว์ การดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ทั้งเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน ขอให้ศาลชั้นต้นเพิกถอนกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบและมีคำสั่งให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยทั้งสอง (น่าจะเป็นจำเลยที่ 2) ใหม่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องจำเลยที่ 2 อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จะสั่งเพิกถอนกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบหรือไม่นั้น เป็นดุลพินิจของศาลที่จะสั่งได้ตามที่เห็นสมควรตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27สำหรับคดีนี้หลังจากมีการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยที่ 1 โดยการปิดหมายเรียกเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2534และให้แก่จำเลยที่ 2 โดยนางนิภารับแทนเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม2534 แต่ปรากฏว่าวันที่ 17 กรกฎาคม 2534 จำเลยทั้งสองได้ยื่นคำให้การ แสดงว่าจำเลยที่ 2 ทราบว่าตนถูกโจทก์ฟ้องแล้วตั้งแต่วันดังกล่าว และต่อมาก็ได้มีการดำเนินกระบวนพิจารณาโดยการชี้สองสถานสืบพยานโจทก์จำเลยทั้งสองและมีคำพิพากษาจนพ้นอายุอุทธรณ์ไปแล้ว จำเลยที่ 2 จึงยื่นคำร้องขอให้เพิกถอนกระบวนพิจารณาดังกล่าว กรณีจึงไม่มีเหตุสมควรที่จะเพิกถอนกระบวนพิจารณาดังกล่าวตามคำร้องของ จำเลยที่ 2 คำพิพากษาฎีกาที่จำเลยที่ 2 อ้างมาข้อเท็จจริงไม่ตรงกับคดีนี้ ศาลล่างทั้งสองไม่สั่งเพิกถอนกระบวนพิจารณาดังกล่าวจึงชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2653/2538บริษัท ดี เซ ม เดคคอเรชั่น จำกัดโจทก์บริษัท รอ ยัลแมนชั่น จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 27, ม. 76, ม. 79การสั่งเพิกถอนกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบ เป็นดุลพินิจของศาลที่จะสั่งได้ตามที่เห็นสมควรตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 คดีนี้มีการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยที่ 1 โดยการปิดหมายเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2534 และให้แก่จำเลยที่ 2 โดย น.รับแทนเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2534 แต่ปรากฏว่าวันที่17 กรกฎาคม 2534 จำเลยทั้งสองได้ยื่นคำให้การ แสดงว่าจำเลยที่ 2 ทราบว่าตนถูกฟ้องตั้งแต่วันดังกล่าว และต่อมาก็ได้มีการดำเนินกระบวนพิจารณาโดยการชี้สองสถานสืบพยานโจทก์จำเลยทั้งสองและมีคำพิพากษาจนพ้นอายุอุทธรณ์ไปแล้ว จำเลยที่ 2จึงไม่มีเหตุสมควรที่จะเพิกถอนกระบวนพิจารณาโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระค่าจ้างติดตั้งโครงฝ้ายและผนังพร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองให้การร่วมกันว่า จำเลยทั้งสองไม่ได้ตกลงจ้างโจทก์ติดตั้งโครงฝ้าและผนังตามฟ้อง ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันหรือแทนกันชำระเงิน 65,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยภายหลังศาลชั้นต้นพิพากษาและพ้นกำหนดเวลายื่นอุทธรณ์แล้วต่อมาวันที่ 14 ตุลาคม 2535 จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นว่าจำเลยที่ 2 เพิ่งทราบว่า การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยที่ 2 ไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะผู้รับคือ นางนิภาอายุไม่ครบ 20 ปี และยังเป็นผู้เยาว์ การดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ทั้งเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน ขอให้ศาลชั้นต้นเพิกถอนกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบและมีคำสั่งให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยทั้งสอง (น่าจะเป็นจำเลยที่ 2) ใหม่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องจำเลยที่ 2 อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จะสั่งเพิกถอนกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบหรือไม่นั้น เป็นดุลพินิจของศาลที่จะสั่งได้ตามที่เห็นสมควรตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27สำหรับคดีนี้หลังจากมีการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยที่ 1 โดยการปิดหมายเรียกเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2534และให้แก่จำเลยที่ 2 โดยนางนิภารับแทนเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม2534 แต่ปรากฏว่าวันที่ 17 กรกฎาคม 2534 จำเลยทั้งสองได้ยื่นคำให้การ แสดงว่าจำเลยที่ 2 ทราบว่าตนถูกโจทก์ฟ้องแล้วตั้งแต่วันดังกล่าว และต่อมาก็ได้มีการดำเนินกระบวนพิจารณาโดยการชี้สองสถานสืบพยานโจทก์จำเลยทั้งสองและมีคำพิพากษาจนพ้นอายุอุทธรณ์ไปแล้ว จำเลยที่ 2 จึงยื่นคำร้องขอให้เพิกถอนกระบวนพิจารณาดังกล่าว กรณีจึงไม่มีเหตุสมควรที่จะเพิกถอนกระบวนพิจารณาดังกล่าวตามคำร้องของ จำเลยที่ 2 คำพิพากษาฎีกาที่จำเลยที่ 2 อ้างมาข้อเท็จจริงไม่ตรงกับคดีนี้ ศาลล่างทั้งสองไม่สั่งเพิกถอนกระบวนพิจารณาดังกล่าวจึงชอบแล้วพิพากษายืน(ชัยวัฒน์ ดุลยปวีณ-ก้าน อันนานนท์-อัครวิทย์ สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระค่าจ้างติดตั้งโครงฝ้ายและผนังพร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองให้การร่วมกันว่า จำเลยทั้งสองไม่ได้ตกลงจ้างโจทก์ติดตั้งโครงฝ้าและผนังตามฟ้อง ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันหรือแทนกันชำระเงิน 65,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยภายหลังศาลชั้นต้นพิพากษาและพ้นกำหนดเวลายื่นอุทธรณ์แล้วต่อมาวันที่ 14 ตุลาคม 2535 จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นว่าจำเลยที่ 2 เพิ่งทราบว่า การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยที่ 2 ไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะผู้รับคือ นางนิภาอายุไม่ครบ 20 ปี และยังเป็นผู้เยาว์ การดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ทั้งเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน ขอให้ศาลชั้นต้นเพิกถอนกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบและมีคำสั่งให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยทั้งสอง (น่าจะเป็นจำเลยที่ 2) ใหม่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องจำเลยที่ 2 อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จะสั่งเพิกถอนกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบหรือไม่นั้น เป็นดุลพินิจของศาลที่จะสั่งได้ตามที่เห็นสมควรตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27สำหรับคดีนี้หลังจากมีการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยที่ 1 โดยการปิดหมายเรียกเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2534และให้แก่จำเลยที่ 2 โดยนางนิภารับแทนเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม2534 แต่ปรากฏว่าวันที่ 17 กรกฎาคม 2534 จำเลยทั้งสองได้ยื่นคำให้การ แสดงว่าจำเลยที่ 2 ทราบว่าตนถูกโจทก์ฟ้องแล้วตั้งแต่วันดังกล่าว และต่อมาก็ได้มีการดำเนินกระบวนพิจารณาโดยการชี้สองสถานสืบพยานโจทก์จำเลยทั้งสองและมีคำพิพากษาจนพ้นอายุอุทธรณ์ไปแล้ว จำเลยที่ 2 จึงยื่นคำร้องขอให้เพิกถอนกระบวนพิจารณาดังกล่าว กรณีจึงไม่มีเหตุสมควรที่จะเพิกถอนกระบวนพิจารณาดังกล่าวตามคำร้องของ จำเลยที่ 2 คำพิพากษาฎีกาที่จำเลยที่ 2 อ้างมาข้อเท็จจริงไม่ตรงกับคดีนี้ ศาลล่างทั้งสองไม่สั่งเพิกถอนกระบวนพิจารณาดังกล่าวจึงชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2653/2538บริษัท ดี เซ ม เดคคอเรชั่น จำกัดโจทก์บริษัท รอ ยัลแมนชั่น จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 27, ม. 76, ม. 79การสั่งเพิกถอนกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบ เป็นดุลพินิจของศาลที่จะสั่งได้ตามที่เห็นสมควรตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 คดีนี้มีการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยที่ 1 โดยการปิดหมายเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2534 และให้แก่จำเลยที่ 2 โดย น.รับแทนเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2534 แต่ปรากฏว่าวันที่17 กรกฎาคม 2534 จำเลยทั้งสองได้ยื่นคำให้การ แสดงว่าจำเลยที่ 2 ทราบว่าตนถูกฟ้องตั้งแต่วันดังกล่าว และต่อมาก็ได้มีการดำเนินกระบวนพิจารณาโดยการชี้สองสถานสืบพยานโจทก์จำเลยทั้งสองและมีคำพิพากษาจนพ้นอายุอุทธรณ์ไปแล้ว จำเลยที่ 2จึงไม่มีเหตุสมควรที่จะเพิกถอนกระบวนพิจารณาโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระค่าจ้างติดตั้งโครงฝ้ายและผนังพร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองให้การร่วมกันว่า จำเลยทั้งสองไม่ได้ตกลงจ้างโจทก์ติดตั้งโครงฝ้าและผนังตามฟ้อง ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันหรือแทนกันชำระเงิน 65,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยภายหลังศาลชั้นต้นพิพากษาและพ้นกำหนดเวลายื่นอุทธรณ์แล้วต่อมาวันที่ 14 ตุลาคม 2535 จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นว่าจำเลยที่ 2 เพิ่งทราบว่า การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยที่ 2 ไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะผู้รับคือ นางนิภาอายุไม่ครบ 20 ปี และยังเป็นผู้เยาว์ การดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ทั้งเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน ขอให้ศาลชั้นต้นเพิกถอนกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบและมีคำสั่งให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยทั้งสอง (น่าจะเป็นจำเลยที่ 2) ใหม่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องจำเลยที่ 2 อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จะสั่งเพิกถอนกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบหรือไม่นั้น เป็นดุลพินิจของศาลที่จะสั่งได้ตามที่เห็นสมควรตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27สำหรับคดีนี้หลังจากมีการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยที่ 1 โดยการปิดหมายเรียกเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2534และให้แก่จำเลยที่ 2 โดยนางนิภารับแทนเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม2534 แต่ปรากฏว่าวันที่ 17 กรกฎาคม 2534 จำเลยทั้งสองได้ยื่นคำให้การ แสดงว่าจำเลยที่ 2 ทราบว่าตนถูกโจทก์ฟ้องแล้วตั้งแต่วันดังกล่าว และต่อมาก็ได้มีการดำเนินกระบวนพิจารณาโดยการชี้สองสถานสืบพยานโจทก์จำเลยทั้งสองและมีคำพิพากษาจนพ้นอายุอุทธรณ์ไปแล้ว จำเลยที่ 2 จึงยื่นคำร้องขอให้เพิกถอนกระบวนพิจารณาดังกล่าว กรณีจึงไม่มีเหตุสมควรที่จะเพิกถอนกระบวนพิจารณาดังกล่าวตามคำร้องของ จำเลยที่ 2 คำพิพากษาฎีกาที่จำเลยที่ 2 อ้างมาข้อเท็จจริงไม่ตรงกับคดีนี้ ศาลล่างทั้งสองไม่สั่งเพิกถอนกระบวนพิจารณาดังกล่าวจึงชอบแล้วพิพากษายืน(ชัยวัฒน์ ดุลยปวีณ-ก้าน อันนานนท์-อัครวิทย์ สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ