คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 788/2517หลักกฎหมาย: บันทึกการจับกุมที่มีข้อความอื่นตรงกับความจริง เพียงแต่ลงสถานที่ทำบันทึกผิดจากความจริง ยังไม่ถือว่าจำเลยซึ่งเป็นนายตำรวจผู้ทำบันทึกกรอกข้อความอันเป็นเท็จลงในเอกสารอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 162โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๔๘,๑๔๙, ๑๕๗, ๑๖๒, ๑๗๒, ๑๗๓, ๑๗๔, ๑๗๙, ๒๐๐, ๒๐๑, ๓๐๙, ๓๑๐, ๓๖๔, ๓๖๕, ๘๓ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ววินิจฉัยว่า โจทก์ยืนยันว่าโจทก์มิได้กระทำความผิดฐานเล่นการพนันสลากกินรวบ จำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๖ ถึงที่ ๙ เข้าไปตรวจค้นจับกุมโจทก์ในบ้านโดยไม่มีหมายจับและหมายค้น เมื่อไปถึงสถานีตำรวจแล้ว จำเลยที่ ๑ ทำบันทึกการตรวจค้นในหมายค้นว่าได้เอกสารของกลางอันเป็นความเท็จ แล้วกล่าวหาต่อพนักงานสอบสวนว่าโจทก์เล่นการพนันสลากกินรวบคดีสำหรับจำเลยที่ ๑ มีมูลความผิดตามมาตรา ๑๕๗,๑๖๒, ๑๗๒, ๑๗๓, ๑๗๔, ๑๗๙, ๒๐๐, ๓๑๐, ๓๖๔, ๓๖๕ คดีสำหรับจำเลยที่ ๖ ถึง ๙ มีมูลความผิดตามมาตรา ๑๕๗, ๑๗๙, ๒๐๐, ๓๑๐, ๓๖๔, ๓๖๕ ส่วนคดีสำหรับจำเลยอื่นไม่มีมูล ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๖ ถึงที่ ๙ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า จำเลยดังกล่าวกระทำไปโดยชอบด้วยกฎหมายและหน้าที่ ไม่เป็นความผิดตามฟ้อง พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา แต่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของโจทก์เฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่ามีแต่หมายค้นไม่มีหมายจับ การที่จำเลยจับโจทก์ไปจะมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๙, ๓๑๐ หรือไม่ และการที่จำเลยบันทึกการจับกุมที่สถานีตำรวจจะผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๒ หรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เฉพาะความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๐๙ นั้น ศาลชั้นต้นสั่งว่าไม่มีมูล และคำสั่งดังกล่าวถึงที่สุดแล้ว ศาลฎีกาจึงไม่วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยจะเป็นความผิดตามมาตรานี้หรือไม่ และศาลฎีกาเห็นว่าแม้ศาลชั้นต้นจะสั่งว่าคดีสำหรับจำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๖ ถึงที่ ๙ มีมูลตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๐ ด้วยก็ตามแต่ตามฎีกาของโจทก์อ้างเพียงว่า การที่จำเลยจับโจทก์โดยมีแต่หมายค้นไม่มีหมายจับนั้น เป็นการจับโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายและเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการเท่านั้น โจทก์มิได้อ้างว่าเป็นความผิดต่อเสรีภาพหรือเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๐ แต่อย่างใด ศาลฎีกาจึงไม่วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยจะเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๐ หรือไม่ และโจทก์มิได้อุทธรณ์คำสั่งรับฎีกาของศาลชั้นต้นที่ไม่สั่งรับฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการ ศาลฎีกาจึงไม่วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการหรือไม่ ในปัญหาที่ว่า การที่จำเลยทำบันทึกการจับกุมที่สถานีตำรวจแต่ระบุว่าทำบันทึกการจับกุมที่บ้านของบิดามารดาโจทก์ จะมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๒ หรือไม่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าแม้บันทึกการจับกุม (บันทึกการตรวจค้น) จะทำที่สถานีตำรวจแต่ระบุว่าทำที่บ้านของบิดามารดาโจทก์ก็ตาม แต่ข้อความอื่นในบันทึกดังกล่าวตรงกับความเป็นจริง เพียงแต่ลงสถานที่ที่ทำบันทึกนั้นจากสถานีตำรวจเป็นบ้านของบิดามารดาโจทก์เท่านั้น ยังไม่ถือว่าจำเลยกรอกข้อความอันเป็นความเท็จลงในเอกสารอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๒ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 788/2517นายสุวิชาญ สุทธิวรฤทธิ์โจทก์ร้อยตำรวจโทพจนารถ เศวตาสัย กับพวกรวม 10 คนจำเลย ป.อ. ม. 162บันทึกการจับกุมที่มีข้อความอื่นตรงกับความจริง เพียงแต่ลงสถานที่ทำบันทึกผิดจากความจริง ยังไม่ถือว่าจำเลยซึ่งเป็นนายตำรวจผู้ทำบันทึกกรอกข้อความอันเป็นเท็จลงในเอกสารอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 162โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๔๘,๑๔๙, ๑๕๗, ๑๖๒, ๑๗๒, ๑๗๓, ๑๗๔, ๑๗๙, ๒๐๐, ๒๐๑, ๓๐๙, ๓๑๐, ๓๖๔, ๓๖๕, ๘๓ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ววินิจฉัยว่า โจทก์ยืนยันว่าโจทก์มิได้กระทำความผิดฐานเล่นการพนันสลากกินรวบ จำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๖ ถึงที่ ๙ เข้าไปตรวจค้นจับกุมโจทก์ในบ้านโดยไม่มีหมายจับและหมายค้น เมื่อไปถึงสถานีตำรวจแล้ว จำเลยที่ ๑ ทำบันทึกการตรวจค้นในหมายค้นว่าได้เอกสารของกลางอันเป็นความเท็จ แล้วกล่าวหาต่อพนักงานสอบสวนว่าโจทก์เล่นการพนันสลากกินรวบคดีสำหรับจำเลยที่ ๑ มีมูลความผิดตามมาตรา ๑๕๗,๑๖๒, ๑๗๒, ๑๗๓, ๑๗๔, ๑๗๙, ๒๐๐, ๓๑๐, ๓๖๔, ๓๖๕ คดีสำหรับจำเลยที่ ๖ ถึง ๙ มีมูลความผิดตามมาตรา ๑๕๗, ๑๗๙, ๒๐๐, ๓๑๐, ๓๖๔, ๓๖๕ ส่วนคดีสำหรับจำเลยอื่นไม่มีมูล ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๖ ถึงที่ ๙ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า จำเลยดังกล่าวกระทำไปโดยชอบด้วยกฎหมายและหน้าที่ ไม่เป็นความผิดตามฟ้อง พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา แต่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของโจทก์เฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่ามีแต่หมายค้นไม่มีหมายจับ การที่จำเลยจับโจทก์ไปจะมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๙, ๓๑๐ หรือไม่ และการที่จำเลยบันทึกการจับกุมที่สถานีตำรวจจะผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๒ หรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เฉพาะความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๐๙ นั้น ศาลชั้นต้นสั่งว่าไม่มีมูล และคำสั่งดังกล่าวถึงที่สุดแล้ว ศาลฎีกาจึงไม่วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยจะเป็นความผิดตามมาตรานี้หรือไม่ และศาลฎีกาเห็นว่าแม้ศาลชั้นต้นจะสั่งว่าคดีสำหรับจำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๖ ถึงที่ ๙ มีมูลตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๐ ด้วยก็ตามแต่ตามฎีกาของโจทก์อ้างเพียงว่า การที่จำเลยจับโจทก์โดยมีแต่หมายค้นไม่มีหมายจับนั้น เป็นการจับโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายและเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการเท่านั้น โจทก์มิได้อ้างว่าเป็นความผิดต่อเสรีภาพหรือเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๐ แต่อย่างใด ศาลฎีกาจึงไม่วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยจะเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๐ หรือไม่ และโจทก์มิได้อุทธรณ์คำสั่งรับฎีกาของศาลชั้นต้นที่ไม่สั่งรับฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการ ศาลฎีกาจึงไม่วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการหรือไม่ ในปัญหาที่ว่า การที่จำเลยทำบันทึกการจับกุมที่สถานีตำรวจแต่ระบุว่าทำบันทึกการจับกุมที่บ้านของบิดามารดาโจทก์ จะมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๒ หรือไม่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าแม้บันทึกการจับกุม (บันทึกการตรวจค้น) จะทำที่สถานีตำรวจแต่ระบุว่าทำที่บ้านของบิดามารดาโจทก์ก็ตาม แต่ข้อความอื่นในบันทึกดังกล่าวตรงกับความเป็นจริง เพียงแต่ลงสถานที่ที่ทำบันทึกนั้นจากสถานีตำรวจเป็นบ้านของบิดามารดาโจทก์เท่านั้น ยังไม่ถือว่าจำเลยกรอกข้อความอันเป็นความเท็จลงในเอกสารอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๒ พิพากษายืน(มงคล วัลยะเพ็ชร์-ดวง ดีวาจิน-ธานินทร์ กรัยวิเชียร)ศาลอาญา - นายศิริ อติโพธิศาลอุทธรณ์ - นายถนัด ลีลากุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๔๘,๑๔๙, ๑๕๗, ๑๖๒, ๑๗๒, ๑๗๓, ๑๗๔, ๑๗๙, ๒๐๐, ๒๐๑, ๓๐๙, ๓๑๐, ๓๖๔, ๓๖๕, ๘๓ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ววินิจฉัยว่า โจทก์ยืนยันว่าโจทก์มิได้กระทำความผิดฐานเล่นการพนันสลากกินรวบ จำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๖ ถึงที่ ๙ เข้าไปตรวจค้นจับกุมโจทก์ในบ้านโดยไม่มีหมายจับและหมายค้น เมื่อไปถึงสถานีตำรวจแล้ว จำเลยที่ ๑ ทำบันทึกการตรวจค้นในหมายค้นว่าได้เอกสารของกลางอันเป็นความเท็จ แล้วกล่าวหาต่อพนักงานสอบสวนว่าโจทก์เล่นการพนันสลากกินรวบคดีสำหรับจำเลยที่ ๑ มีมูลความผิดตามมาตรา ๑๕๗,๑๖๒, ๑๗๒, ๑๗๓, ๑๗๔, ๑๗๙, ๒๐๐, ๓๑๐, ๓๖๔, ๓๖๕ คดีสำหรับจำเลยที่ ๖ ถึง ๙ มีมูลความผิดตามมาตรา ๑๕๗, ๑๗๙, ๒๐๐, ๓๑๐, ๓๖๔, ๓๖๕ ส่วนคดีสำหรับจำเลยอื่นไม่มีมูล ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๖ ถึงที่ ๙ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า จำเลยดังกล่าวกระทำไปโดยชอบด้วยกฎหมายและหน้าที่ ไม่เป็นความผิดตามฟ้อง พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา แต่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของโจทก์เฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่ามีแต่หมายค้นไม่มีหมายจับ การที่จำเลยจับโจทก์ไปจะมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๙, ๓๑๐ หรือไม่ และการที่จำเลยบันทึกการจับกุมที่สถานีตำรวจจะผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๒ หรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เฉพาะความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๐๙ นั้น ศาลชั้นต้นสั่งว่าไม่มีมูล และคำสั่งดังกล่าวถึงที่สุดแล้ว ศาลฎีกาจึงไม่วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยจะเป็นความผิดตามมาตรานี้หรือไม่ และศาลฎีกาเห็นว่าแม้ศาลชั้นต้นจะสั่งว่าคดีสำหรับจำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๖ ถึงที่ ๙ มีมูลตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๐ ด้วยก็ตามแต่ตามฎีกาของโจทก์อ้างเพียงว่า การที่จำเลยจับโจทก์โดยมีแต่หมายค้นไม่มีหมายจับนั้น เป็นการจับโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายและเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการเท่านั้น โจทก์มิได้อ้างว่าเป็นความผิดต่อเสรีภาพหรือเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๐ แต่อย่างใด ศาลฎีกาจึงไม่วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยจะเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๐ หรือไม่ และโจทก์มิได้อุทธรณ์คำสั่งรับฎีกาของศาลชั้นต้นที่ไม่สั่งรับฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการ ศาลฎีกาจึงไม่วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการหรือไม่ ในปัญหาที่ว่า การที่จำเลยทำบันทึกการจับกุมที่สถานีตำรวจแต่ระบุว่าทำบันทึกการจับกุมที่บ้านของบิดามารดาโจทก์ จะมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๒ หรือไม่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าแม้บันทึกการจับกุม (บันทึกการตรวจค้น) จะทำที่สถานีตำรวจแต่ระบุว่าทำที่บ้านของบิดามารดาโจทก์ก็ตาม แต่ข้อความอื่นในบันทึกดังกล่าวตรงกับความเป็นจริง เพียงแต่ลงสถานที่ที่ทำบันทึกนั้นจากสถานีตำรวจเป็นบ้านของบิดามารดาโจทก์เท่านั้น ยังไม่ถือว่าจำเลยกรอกข้อความอันเป็นความเท็จลงในเอกสารอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๒ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 788/2517นายสุวิชาญ สุทธิวรฤทธิ์โจทก์ร้อยตำรวจโทพจนารถ เศวตาสัย กับพวกรวม 10 คนจำเลย ป.อ. ม. 162บันทึกการจับกุมที่มีข้อความอื่นตรงกับความจริง เพียงแต่ลงสถานที่ทำบันทึกผิดจากความจริง ยังไม่ถือว่าจำเลยซึ่งเป็นนายตำรวจผู้ทำบันทึกกรอกข้อความอันเป็นเท็จลงในเอกสารอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 162โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๔๘,๑๔๙, ๑๕๗, ๑๖๒, ๑๗๒, ๑๗๓, ๑๗๔, ๑๗๙, ๒๐๐, ๒๐๑, ๓๐๙, ๓๑๐, ๓๖๔, ๓๖๕, ๘๓ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ววินิจฉัยว่า โจทก์ยืนยันว่าโจทก์มิได้กระทำความผิดฐานเล่นการพนันสลากกินรวบ จำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๖ ถึงที่ ๙ เข้าไปตรวจค้นจับกุมโจทก์ในบ้านโดยไม่มีหมายจับและหมายค้น เมื่อไปถึงสถานีตำรวจแล้ว จำเลยที่ ๑ ทำบันทึกการตรวจค้นในหมายค้นว่าได้เอกสารของกลางอันเป็นความเท็จ แล้วกล่าวหาต่อพนักงานสอบสวนว่าโจทก์เล่นการพนันสลากกินรวบคดีสำหรับจำเลยที่ ๑ มีมูลความผิดตามมาตรา ๑๕๗,๑๖๒, ๑๗๒, ๑๗๓, ๑๗๔, ๑๗๙, ๒๐๐, ๓๑๐, ๓๖๔, ๓๖๕ คดีสำหรับจำเลยที่ ๖ ถึง ๙ มีมูลความผิดตามมาตรา ๑๕๗, ๑๗๙, ๒๐๐, ๓๑๐, ๓๖๔, ๓๖๕ ส่วนคดีสำหรับจำเลยอื่นไม่มีมูล ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๖ ถึงที่ ๙ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า จำเลยดังกล่าวกระทำไปโดยชอบด้วยกฎหมายและหน้าที่ ไม่เป็นความผิดตามฟ้อง พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา แต่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของโจทก์เฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่ามีแต่หมายค้นไม่มีหมายจับ การที่จำเลยจับโจทก์ไปจะมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๙, ๓๑๐ หรือไม่ และการที่จำเลยบันทึกการจับกุมที่สถานีตำรวจจะผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๒ หรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เฉพาะความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๐๙ นั้น ศาลชั้นต้นสั่งว่าไม่มีมูล และคำสั่งดังกล่าวถึงที่สุดแล้ว ศาลฎีกาจึงไม่วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยจะเป็นความผิดตามมาตรานี้หรือไม่ และศาลฎีกาเห็นว่าแม้ศาลชั้นต้นจะสั่งว่าคดีสำหรับจำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๖ ถึงที่ ๙ มีมูลตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๐ ด้วยก็ตามแต่ตามฎีกาของโจทก์อ้างเพียงว่า การที่จำเลยจับโจทก์โดยมีแต่หมายค้นไม่มีหมายจับนั้น เป็นการจับโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายและเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการเท่านั้น โจทก์มิได้อ้างว่าเป็นความผิดต่อเสรีภาพหรือเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๐ แต่อย่างใด ศาลฎีกาจึงไม่วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยจะเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๐ หรือไม่ และโจทก์มิได้อุทธรณ์คำสั่งรับฎีกาของศาลชั้นต้นที่ไม่สั่งรับฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการ ศาลฎีกาจึงไม่วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการหรือไม่ ในปัญหาที่ว่า การที่จำเลยทำบันทึกการจับกุมที่สถานีตำรวจแต่ระบุว่าทำบันทึกการจับกุมที่บ้านของบิดามารดาโจทก์ จะมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๒ หรือไม่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าแม้บันทึกการจับกุม (บันทึกการตรวจค้น) จะทำที่สถานีตำรวจแต่ระบุว่าทำที่บ้านของบิดามารดาโจทก์ก็ตาม แต่ข้อความอื่นในบันทึกดังกล่าวตรงกับความเป็นจริง เพียงแต่ลงสถานที่ที่ทำบันทึกนั้นจากสถานีตำรวจเป็นบ้านของบิดามารดาโจทก์เท่านั้น ยังไม่ถือว่าจำเลยกรอกข้อความอันเป็นความเท็จลงในเอกสารอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๒ พิพากษายืน(มงคล วัลยะเพ็ชร์-ดวง ดีวาจิน-ธานินทร์ กรัยวิเชียร)ศาลอาญา - นายศิริ อติโพธิศาลอุทธรณ์ - นายถนัด ลีลากุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ