คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 938/2503หลักกฎหมาย: ที่ดินที่โจทก์นำยึดเป็นทรัพย์ซึ่งจำเลยกับผู้ร้องตกลงถือกรรมสิทธิ์ร่วมกันสืบไปโดยให้ผู้ร้องเป็นฝ่ายรักษาไว้ เช่นนี้ จำเลยยังไม่ขาดสิทธิเรียกร้องเกี่ยวกับที่ดินนั้น ผู้ร้องจะถือว่าได้สิทธิโดยการครอบครองเกิน 1 ปีหาได้ไม่ โจทก์มีสิทธินำยึดที่ดินซึ่งเป็นทรัพย์ที่จำเลยและผู้ร้องมีกรรมสิทธิ์ร่วมกัน ผู้ร้องจะขอให้ศาลสั่งปล่อยทรัพย์ดังกล่าวนี้หาได้ไม่โจทก์นำเข้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดิน ๑ แปลง เพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ ตามคำพิพากษา โดยอ้างว่าเป็นทรัพย์ของจำเลย ผู้ร้องขัดทรัพย์ว่า ที่ดินแปลงนี้เป็นของผู้ร้องฯ ซื้อมาระหว่างเป็นสามีภรรยากับจำเลย ต่อมาผู้ร้องได้จดทะเบียนหย่าขาดกับจำเลย ๆ ไม่ได้เรียกร้องขอแบ่งภายในอายุความ ๑ ปี จำเลยจึงหมดสิทธิเรียกร้องขอแบ่งสินสมรสตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๘๕ ผู้ร้องได้ครอบครองที่ดินรายนี้ในฐานะเป็นเจ้าของแต่ผู้เดียวจนบัดนี้ จึงตกเป็นของผู้ร้องแต่ผู้เดียว หนี้ที่จำเลยกู้เงินจากโจทก์เป็นหนี้เฉพาะส่วนตัวของจำเลย ผู้ร้องมิได้อนุญาตหรือยินยอมด้วย ขอให้ศาลสั่งปล่อยทรัพย์ที่ยึด ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า ที่ดินรายนี้เป็นสินสมรสระหว่างจำเลยกับผู้ร้อง และปรากฏตามบันทึกหนังสือหย่าระหว่างจำเลยกับผู้ร้องว่า ที่ดินแปลงนี้ยังไม่ได้แบ่งกัน ทั้งสองฝ่ายตกลงให้ถือกรรมสิทธิร่วมกัน จำเลยจึงมีกรรมสิทธิในที่ดินที่โจทก์นำยึดร่วมกับผู้ร้อง ผู้ร้องจะขอให้ถอนการยึดทรัพย์หรือปล่อยทรัพย์ที่ยึดไม่ได้ ผู้ร้องฎีกาขอให้ปล่อยทรัพย์ ข้อที่ผู้ร้องฎีกาว่า คู่ความแถลงรับกันว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดนี้เป็นสินสมรสระหว่างจำเลยกับผู้ร้อง และในหนังสือหย่าระหว่างจำเลยกับผู้ร้องได้บันทึกว่า ทั้งสองฝ่ายยังไม่ได้แบ่งทรัพย์กันเพราะไม่สามารถแบ่งแยกได้ จึงตกลงถือกรรมสิทธิ์ร่วมกันสืบไปโดยให้ผู้ร้องเป็นฝ่ายรักษาไว้ เพราะฉะนั้น ข้อเท็จจริงต้องฟังว่า ที่ดินรายนี้เป็นทรัพย์ที่จำเลยและผู้ร้องตกลงเป็นเจ้าของร่วมกัน และจำเลยยังไม่ขาดสิทธิเรียกร้อง ผู้ร้องจะถือว่าได้สิทธิโดยการครอบครองเกิน ๑ ปีหาไม่ได้ ส่วนที่ผู้ร้องฎีกาว่า หากเป็นสินสมรสของผู้ร้องกับจำเลย โจทก์จะบังคับคดีเอา เฉพาะส่วนของจำเลยหรือบังคับคดีเอาได้ทั้งหมดตลอดถึงส่วนของผู้ร้องด้วยนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อวินิจฉัยว่า ที่ดินรายนี้เป็นทรัพย์ซึ่งจำเลยกับผู้ร้องตกลงถือกรรมสิทธิ์ร่วมกัน โจทก์มีสิทธินำยึดได้ เรื่องนี้ผู้ร้องขอให้ศาลสั่งปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึด เมื่อสั่งปล่อยไม่ได้ ก็ต้องยกคำร้องของผู้ร้อง ชั้นนี้ ยังไม่มีประเด็นว่าผู้ร้องจะมีส่วนได้ในที่ดินแปลงนี้เท่าใด และจะต้องรับผิดในหนี้สินรายนี้ด้วยหรือไม่ ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 938/2503นายนกเทศ หงษ์เทศ โดยนายทาอภิรมยานนท์ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นางบุญเพ็ญ สุริยภูมิจำเลยนายสุวรรณ สุริยภูมิผู้ร้องขัดทรัพย์ ป.วิ.พ. ม. 271, ม. 285, ม. 288, ม. 254, ม. 256 ป.พ.พ. ม. 185, ม. 1367, ม. 1466ที่ดินที่โจทก์นำยึดเป็นทรัพย์ซึ่งจำเลยกับผู้ร้องตกลงถือกรรมสิทธิ์ร่วมกันสืบไปโดยให้ผู้ร้องเป็นฝ่ายรักษาไว้ เช่นนี้ จำเลยยังไม่ขาดสิทธิเรียกร้องเกี่ยวกับที่ดินนั้น ผู้ร้องจะถือว่าได้สิทธิโดยการครอบครองเกิน 1 ปีหาได้ไม่ โจทก์มีสิทธินำยึดที่ดินซึ่งเป็นทรัพย์ที่จำเลยและผู้ร้องมีกรรมสิทธิ์ร่วมกัน ผู้ร้องจะขอให้ศาลสั่งปล่อยทรัพย์ดังกล่าวนี้หาได้ไม่โจทก์นำเข้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดิน ๑ แปลง เพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ ตามคำพิพากษา โดยอ้างว่าเป็นทรัพย์ของจำเลย ผู้ร้องขัดทรัพย์ว่า ที่ดินแปลงนี้เป็นของผู้ร้องฯ ซื้อมาระหว่างเป็นสามีภรรยากับจำเลย ต่อมาผู้ร้องได้จดทะเบียนหย่าขาดกับจำเลย ๆ ไม่ได้เรียกร้องขอแบ่งภายในอายุความ ๑ ปี จำเลยจึงหมดสิทธิเรียกร้องขอแบ่งสินสมรสตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๘๕ ผู้ร้องได้ครอบครองที่ดินรายนี้ในฐานะเป็นเจ้าของแต่ผู้เดียวจนบัดนี้ จึงตกเป็นของผู้ร้องแต่ผู้เดียว หนี้ที่จำเลยกู้เงินจากโจทก์เป็นหนี้เฉพาะส่วนตัวของจำเลย ผู้ร้องมิได้อนุญาตหรือยินยอมด้วย ขอให้ศาลสั่งปล่อยทรัพย์ที่ยึด ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า ที่ดินรายนี้เป็นสินสมรสระหว่างจำเลยกับผู้ร้อง และปรากฏตามบันทึกหนังสือหย่าระหว่างจำเลยกับผู้ร้องว่า ที่ดินแปลงนี้ยังไม่ได้แบ่งกัน ทั้งสองฝ่ายตกลงให้ถือกรรมสิทธิร่วมกัน จำเลยจึงมีกรรมสิทธิในที่ดินที่โจทก์นำยึดร่วมกับผู้ร้อง ผู้ร้องจะขอให้ถอนการยึดทรัพย์หรือปล่อยทรัพย์ที่ยึดไม่ได้ ผู้ร้องฎีกาขอให้ปล่อยทรัพย์ ข้อที่ผู้ร้องฎีกาว่า คู่ความแถลงรับกันว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดนี้เป็นสินสมรสระหว่างจำเลยกับผู้ร้อง และในหนังสือหย่าระหว่างจำเลยกับผู้ร้องได้บันทึกว่า ทั้งสองฝ่ายยังไม่ได้แบ่งทรัพย์กันเพราะไม่สามารถแบ่งแยกได้ จึงตกลงถือกรรมสิทธิ์ร่วมกันสืบไปโดยให้ผู้ร้องเป็นฝ่ายรักษาไว้ เพราะฉะนั้น ข้อเท็จจริงต้องฟังว่า ที่ดินรายนี้เป็นทรัพย์ที่จำเลยและผู้ร้องตกลงเป็นเจ้าของร่วมกัน และจำเลยยังไม่ขาดสิทธิเรียกร้อง ผู้ร้องจะถือว่าได้สิทธิโดยการครอบครองเกิน ๑ ปีหาไม่ได้ ส่วนที่ผู้ร้องฎีกาว่า หากเป็นสินสมรสของผู้ร้องกับจำเลย โจทก์จะบังคับคดีเอา เฉพาะส่วนของจำเลยหรือบังคับคดีเอาได้ทั้งหมดตลอดถึงส่วนของผู้ร้องด้วยนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อวินิจฉัยว่า ที่ดินรายนี้เป็นทรัพย์ซึ่งจำเลยกับผู้ร้องตกลงถือกรรมสิทธิ์ร่วมกัน โจทก์มีสิทธินำยึดได้ เรื่องนี้ผู้ร้องขอให้ศาลสั่งปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึด เมื่อสั่งปล่อยไม่ได้ ก็ต้องยกคำร้องของผู้ร้อง ชั้นนี้ ยังไม่มีประเด็นว่าผู้ร้องจะมีส่วนได้ในที่ดินแปลงนี้เท่าใด และจะต้องรับผิดในหนี้สินรายนี้ด้วยหรือไม่ ศาลฎีกาพิพากษายืน(บริรักษ์จรรยาวัตร-ประมูล สุวรรณศร-สนิท สุมาวงศ์)ศาลจังหวัดขอนแก่น - นายโสพิทย์ คังคะเกตุศาลอุทธรณ์ - นายประสงค์ ศิริทรัพย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์นำเข้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดิน ๑ แปลง เพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ ตามคำพิพากษา โดยอ้างว่าเป็นทรัพย์ของจำเลย ผู้ร้องขัดทรัพย์ว่า ที่ดินแปลงนี้เป็นของผู้ร้องฯ ซื้อมาระหว่างเป็นสามีภรรยากับจำเลย ต่อมาผู้ร้องได้จดทะเบียนหย่าขาดกับจำเลย ๆ ไม่ได้เรียกร้องขอแบ่งภายในอายุความ ๑ ปี จำเลยจึงหมดสิทธิเรียกร้องขอแบ่งสินสมรสตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๘๕ ผู้ร้องได้ครอบครองที่ดินรายนี้ในฐานะเป็นเจ้าของแต่ผู้เดียวจนบัดนี้ จึงตกเป็นของผู้ร้องแต่ผู้เดียว หนี้ที่จำเลยกู้เงินจากโจทก์เป็นหนี้เฉพาะส่วนตัวของจำเลย ผู้ร้องมิได้อนุญาตหรือยินยอมด้วย ขอให้ศาลสั่งปล่อยทรัพย์ที่ยึด ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า ที่ดินรายนี้เป็นสินสมรสระหว่างจำเลยกับผู้ร้อง และปรากฏตามบันทึกหนังสือหย่าระหว่างจำเลยกับผู้ร้องว่า ที่ดินแปลงนี้ยังไม่ได้แบ่งกัน ทั้งสองฝ่ายตกลงให้ถือกรรมสิทธิร่วมกัน จำเลยจึงมีกรรมสิทธิในที่ดินที่โจทก์นำยึดร่วมกับผู้ร้อง ผู้ร้องจะขอให้ถอนการยึดทรัพย์หรือปล่อยทรัพย์ที่ยึดไม่ได้ ผู้ร้องฎีกาขอให้ปล่อยทรัพย์ ข้อที่ผู้ร้องฎีกาว่า คู่ความแถลงรับกันว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดนี้เป็นสินสมรสระหว่างจำเลยกับผู้ร้อง และในหนังสือหย่าระหว่างจำเลยกับผู้ร้องได้บันทึกว่า ทั้งสองฝ่ายยังไม่ได้แบ่งทรัพย์กันเพราะไม่สามารถแบ่งแยกได้ จึงตกลงถือกรรมสิทธิ์ร่วมกันสืบไปโดยให้ผู้ร้องเป็นฝ่ายรักษาไว้ เพราะฉะนั้น ข้อเท็จจริงต้องฟังว่า ที่ดินรายนี้เป็นทรัพย์ที่จำเลยและผู้ร้องตกลงเป็นเจ้าของร่วมกัน และจำเลยยังไม่ขาดสิทธิเรียกร้อง ผู้ร้องจะถือว่าได้สิทธิโดยการครอบครองเกิน ๑ ปีหาไม่ได้ ส่วนที่ผู้ร้องฎีกาว่า หากเป็นสินสมรสของผู้ร้องกับจำเลย โจทก์จะบังคับคดีเอา เฉพาะส่วนของจำเลยหรือบังคับคดีเอาได้ทั้งหมดตลอดถึงส่วนของผู้ร้องด้วยนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อวินิจฉัยว่า ที่ดินรายนี้เป็นทรัพย์ซึ่งจำเลยกับผู้ร้องตกลงถือกรรมสิทธิ์ร่วมกัน โจทก์มีสิทธินำยึดได้ เรื่องนี้ผู้ร้องขอให้ศาลสั่งปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึด เมื่อสั่งปล่อยไม่ได้ ก็ต้องยกคำร้องของผู้ร้อง ชั้นนี้ ยังไม่มีประเด็นว่าผู้ร้องจะมีส่วนได้ในที่ดินแปลงนี้เท่าใด และจะต้องรับผิดในหนี้สินรายนี้ด้วยหรือไม่ ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 938/2503นายนกเทศ หงษ์เทศ โดยนายทาอภิรมยานนท์ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นางบุญเพ็ญ สุริยภูมิจำเลยนายสุวรรณ สุริยภูมิผู้ร้องขัดทรัพย์ ป.วิ.พ. ม. 271, ม. 285, ม. 288, ม. 254, ม. 256 ป.พ.พ. ม. 185, ม. 1367, ม. 1466ที่ดินที่โจทก์นำยึดเป็นทรัพย์ซึ่งจำเลยกับผู้ร้องตกลงถือกรรมสิทธิ์ร่วมกันสืบไปโดยให้ผู้ร้องเป็นฝ่ายรักษาไว้ เช่นนี้ จำเลยยังไม่ขาดสิทธิเรียกร้องเกี่ยวกับที่ดินนั้น ผู้ร้องจะถือว่าได้สิทธิโดยการครอบครองเกิน 1 ปีหาได้ไม่ โจทก์มีสิทธินำยึดที่ดินซึ่งเป็นทรัพย์ที่จำเลยและผู้ร้องมีกรรมสิทธิ์ร่วมกัน ผู้ร้องจะขอให้ศาลสั่งปล่อยทรัพย์ดังกล่าวนี้หาได้ไม่โจทก์นำเข้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดิน ๑ แปลง เพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ ตามคำพิพากษา โดยอ้างว่าเป็นทรัพย์ของจำเลย ผู้ร้องขัดทรัพย์ว่า ที่ดินแปลงนี้เป็นของผู้ร้องฯ ซื้อมาระหว่างเป็นสามีภรรยากับจำเลย ต่อมาผู้ร้องได้จดทะเบียนหย่าขาดกับจำเลย ๆ ไม่ได้เรียกร้องขอแบ่งภายในอายุความ ๑ ปี จำเลยจึงหมดสิทธิเรียกร้องขอแบ่งสินสมรสตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๘๕ ผู้ร้องได้ครอบครองที่ดินรายนี้ในฐานะเป็นเจ้าของแต่ผู้เดียวจนบัดนี้ จึงตกเป็นของผู้ร้องแต่ผู้เดียว หนี้ที่จำเลยกู้เงินจากโจทก์เป็นหนี้เฉพาะส่วนตัวของจำเลย ผู้ร้องมิได้อนุญาตหรือยินยอมด้วย ขอให้ศาลสั่งปล่อยทรัพย์ที่ยึด ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า ที่ดินรายนี้เป็นสินสมรสระหว่างจำเลยกับผู้ร้อง และปรากฏตามบันทึกหนังสือหย่าระหว่างจำเลยกับผู้ร้องว่า ที่ดินแปลงนี้ยังไม่ได้แบ่งกัน ทั้งสองฝ่ายตกลงให้ถือกรรมสิทธิร่วมกัน จำเลยจึงมีกรรมสิทธิในที่ดินที่โจทก์นำยึดร่วมกับผู้ร้อง ผู้ร้องจะขอให้ถอนการยึดทรัพย์หรือปล่อยทรัพย์ที่ยึดไม่ได้ ผู้ร้องฎีกาขอให้ปล่อยทรัพย์ ข้อที่ผู้ร้องฎีกาว่า คู่ความแถลงรับกันว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดนี้เป็นสินสมรสระหว่างจำเลยกับผู้ร้อง และในหนังสือหย่าระหว่างจำเลยกับผู้ร้องได้บันทึกว่า ทั้งสองฝ่ายยังไม่ได้แบ่งทรัพย์กันเพราะไม่สามารถแบ่งแยกได้ จึงตกลงถือกรรมสิทธิ์ร่วมกันสืบไปโดยให้ผู้ร้องเป็นฝ่ายรักษาไว้ เพราะฉะนั้น ข้อเท็จจริงต้องฟังว่า ที่ดินรายนี้เป็นทรัพย์ที่จำเลยและผู้ร้องตกลงเป็นเจ้าของร่วมกัน และจำเลยยังไม่ขาดสิทธิเรียกร้อง ผู้ร้องจะถือว่าได้สิทธิโดยการครอบครองเกิน ๑ ปีหาไม่ได้ ส่วนที่ผู้ร้องฎีกาว่า หากเป็นสินสมรสของผู้ร้องกับจำเลย โจทก์จะบังคับคดีเอา เฉพาะส่วนของจำเลยหรือบังคับคดีเอาได้ทั้งหมดตลอดถึงส่วนของผู้ร้องด้วยนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อวินิจฉัยว่า ที่ดินรายนี้เป็นทรัพย์ซึ่งจำเลยกับผู้ร้องตกลงถือกรรมสิทธิ์ร่วมกัน โจทก์มีสิทธินำยึดได้ เรื่องนี้ผู้ร้องขอให้ศาลสั่งปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึด เมื่อสั่งปล่อยไม่ได้ ก็ต้องยกคำร้องของผู้ร้อง ชั้นนี้ ยังไม่มีประเด็นว่าผู้ร้องจะมีส่วนได้ในที่ดินแปลงนี้เท่าใด และจะต้องรับผิดในหนี้สินรายนี้ด้วยหรือไม่ ศาลฎีกาพิพากษายืน(บริรักษ์จรรยาวัตร-ประมูล สุวรรณศร-สนิท สุมาวงศ์)ศาลจังหวัดขอนแก่น - นายโสพิทย์ คังคะเกตุศาลอุทธรณ์ - นายประสงค์ ศิริทรัพย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ