คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 372/2500หลักกฎหมาย: ฝากั้นห้องจะเป็นส่วนควบของอาคารที่จำเลยเช่าจากโจทก์มาทำโรงแรมหรือไม่ จะต้องพิจารณาถึงสภาพของทรัพย์อย่างหนึ่งหรือตามจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่นอีกอย่างหนึ่งว่าฝาที่กั้นเป็นห้องนั้นเป็นสาระสำคัญในความเป็นอยู่ของอาคารที่จำเลยเช่าจากโจทก์หรือไม่ หากตามสภาพของฝาที่กั้นเป็นห้องเป็นทรัพย์ที่อาจแยกออกจากตัวอาคารได้ โดยมิได้เป็นการทำลายอาคารหรือทำให้อาคารบุบสลายหรือเปลี่ยนแปลงรูปทรงแต่อย่างใด ฝากั้นเป็นห้องหาเป็นสาระสำคัญของอาคารไม่ และโจทก์มิได้นำสืบถึงจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่น ฝากั้นห้องนั้นก็ไม่ถือว่าเป็นส่วนควบของอาคาร.โจทก์ฟ้องว่าต้นเดือนกุมภาพันธ์ ++ จำเลยบังอาจรื้อถอนห้องพักแรมที่ผู้มีชื่อต่อเติมและยกให้โจทก์นั้นเสีย ๓ ห้องราคา ๑๒,๐๐๐ บาท ทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑๒,๐๐๐ บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปีจนกว่าจะชำระเงินเสร็จ จำเลยให้การต่อสู้ว่าเดิมบิดาจำเลยได้เช่าห้องโจทก์เพื่อทำโรงแรมและขายเครื่องดื่มประมาณ ๑๐ ปีเศษ++นี้บิดาจำเลยตาย จำเลยเป็นผู้เช่าประกอบการค้าต่อมาจนทุกวันนี้ การเช่าเดิมไม่มีสัญญาต่อกับบิดาเป็นผู้กั้นชั้นบนเพื่อทำเป็นโรงแรม บิดาตายแล้วจำเลยกั้นชั้นล่าง การกั้นชั้นบน++ไม่เคยมีสัญญาหรือข้อความตกลงเลยว่าเมื่อกั้นแล้วผู้เช่าจะยกห้องที่กั้นให้เป็นกรรมสิทธิของโจทก์ การกั้นห้องเป็นประเพณีของการค้าที่ทำเป็นโรงแรมหาได้ตกลงดังโจทก์ฟ้องไม่ เมื่อ พ.ศ.๒๔๙๗ โจทก์ยื่นฟ้องขับไล่จำเลย แต่ได้ทำความประนีประนอมกับชั้นศาลโดยจำเลยเสียเงินให้โจทก์หมื่นแปดพันบาทพร้อมทั้งค่าเช่าอีกเดือนละ ๑๘๐ บาทงานค้าทางโรงแรมขาดทุน จำเลยเลิดทำโรงแรมตั้งแต่วันที่ทำสัญญากับโจทก์ เปลี่ยนเป็นทำการขายเครื่องดื่ม จำเลยรื้อห้องที่กั้นเพื่อขายเพื่อที่จำหน่ายเครื่องดื่ม จำเลยได้ทาสีตึกให้งดงามเสียเงินไป ๓,๐๐๐ ถึง ๔,๐๐๐ บาท การรื้อไม่ทำให้โจทก์เสียหาย โจทก์เคยเดินผ่านไปแต่ไม่ว่ากล่าว ขอให้ยกฟ้อง ศาลจังหวัดอุดรธานีพิจารณาแล้วพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาทั้งในข้อเท็จจริงและข้อ ก.ม. ศาลฎีกาตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาคดีนี้แล้ว ในทางข้อเท็จจริงฟังว่าพยานจำเลยมีน้ำหนักดีกว่าพยานโจทก์ เชื่อได้ว่าจำเลยเป็นผู้กั้นห้อง จำนวนห้องตามบัญชีโรงแรมที่โจทก์อ้างมานั้นไม่ได้ความว่าเป็นห้องที่กั้นขึ้นแต่เมื่อครั้งบิดาจำเลยหรือเมื่อครั้งจำเลยเช่า ทั้งไม่ปรากฏว่าเป็นห้องชั้นบนหรือชั้นล่างจึงไม่เป็นหลักฐานอันจะเป็นประโยชน์แก่คดีโจทก์ ฝากั้นเป็นห้อง ๆ เหล่านี้จะเป็นส่วนควบของอาคาร++จำเลยเช่าจากโจทก์ตาม ป.พ.พ. ม.๑๐๗ หรือไม่นั้นจะต้องพิจารณาถึงสภาพของทรัพย์อย่างหนึ่งหรือตามจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่นอีกอย่างหนึ่งว่าฝากั้นเป็นห้องนั้นเป็นสาระสำคัญในความเป็นอยู่ของอาคารที่จำเลยเช่าจากโจทก์หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าตามสภาพของฝาที่กั้นเป็นห้องหาเป็นสาระสำคัญของอาคารไม่ เพราะฝากั้นห้องเป็นทรัพย์ที่อาจแยกออกจากตัวอาคารได้ โดยมิได้เป็นการทำลายอาคารหรือทำให้อาคารบุบสลายหรือเปลี่ยนแปลงรูปทรงแต่อย่างไร และโจทก์มิได้นำสืบถึงจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่น ฉนั้นฝากั้นห้องไม่เป็นส่วนควบของอาคาร ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นให้ยก พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 372/2500นายเจริญ คูณะปุระโจทก์นายพัฒน์ ปุณศิริจำเลย ป.พ.พ. ม. 107ฝากั้นห้องจะเป็นส่วนควบของอาคารที่จำเลยเช่าจากโจทก์มาทำโรงแรมหรือไม่ จะต้องพิจารณาถึงสภาพของทรัพย์อย่างหนึ่งหรือตามจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่นอีกอย่างหนึ่งว่าฝาที่กั้นเป็นห้องนั้นเป็นสาระสำคัญในความเป็นอยู่ของอาคารที่จำเลยเช่าจากโจทก์หรือไม่ หากตามสภาพของฝาที่กั้นเป็นห้องเป็นทรัพย์ที่อาจแยกออกจากตัวอาคารได้ โดยมิได้เป็นการทำลายอาคารหรือทำให้อาคารบุบสลายหรือเปลี่ยนแปลงรูปทรงแต่อย่างใด ฝากั้นเป็นห้องหาเป็นสาระสำคัญของอาคารไม่ และโจทก์มิได้นำสืบถึงจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่น ฝากั้นห้องนั้นก็ไม่ถือว่าเป็นส่วนควบของอาคาร.โจทก์ฟ้องว่าต้นเดือนกุมภาพันธ์ ++ จำเลยบังอาจรื้อถอนห้องพักแรมที่ผู้มีชื่อต่อเติมและยกให้โจทก์นั้นเสีย ๓ ห้องราคา ๑๒,๐๐๐ บาท ทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑๒,๐๐๐ บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปีจนกว่าจะชำระเงินเสร็จ จำเลยให้การต่อสู้ว่าเดิมบิดาจำเลยได้เช่าห้องโจทก์เพื่อทำโรงแรมและขายเครื่องดื่มประมาณ ๑๐ ปีเศษ++นี้บิดาจำเลยตาย จำเลยเป็นผู้เช่าประกอบการค้าต่อมาจนทุกวันนี้ การเช่าเดิมไม่มีสัญญาต่อกับบิดาเป็นผู้กั้นชั้นบนเพื่อทำเป็นโรงแรม บิดาตายแล้วจำเลยกั้นชั้นล่าง การกั้นชั้นบน++ไม่เคยมีสัญญาหรือข้อความตกลงเลยว่าเมื่อกั้นแล้วผู้เช่าจะยกห้องที่กั้นให้เป็นกรรมสิทธิของโจทก์ การกั้นห้องเป็นประเพณีของการค้าที่ทำเป็นโรงแรมหาได้ตกลงดังโจทก์ฟ้องไม่ เมื่อ พ.ศ.๒๔๙๗ โจทก์ยื่นฟ้องขับไล่จำเลย แต่ได้ทำความประนีประนอมกับชั้นศาลโดยจำเลยเสียเงินให้โจทก์หมื่นแปดพันบาทพร้อมทั้งค่าเช่าอีกเดือนละ ๑๘๐ บาทงานค้าทางโรงแรมขาดทุน จำเลยเลิดทำโรงแรมตั้งแต่วันที่ทำสัญญากับโจทก์ เปลี่ยนเป็นทำการขายเครื่องดื่ม จำเลยรื้อห้องที่กั้นเพื่อขายเพื่อที่จำหน่ายเครื่องดื่ม จำเลยได้ทาสีตึกให้งดงามเสียเงินไป ๓,๐๐๐ ถึง ๔,๐๐๐ บาท การรื้อไม่ทำให้โจทก์เสียหาย โจทก์เคยเดินผ่านไปแต่ไม่ว่ากล่าว ขอให้ยกฟ้อง ศาลจังหวัดอุดรธานีพิจารณาแล้วพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาทั้งในข้อเท็จจริงและข้อ ก.ม. ศาลฎีกาตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาคดีนี้แล้ว ในทางข้อเท็จจริงฟังว่าพยานจำเลยมีน้ำหนักดีกว่าพยานโจทก์ เชื่อได้ว่าจำเลยเป็นผู้กั้นห้อง จำนวนห้องตามบัญชีโรงแรมที่โจทก์อ้างมานั้นไม่ได้ความว่าเป็นห้องที่กั้นขึ้นแต่เมื่อครั้งบิดาจำเลยหรือเมื่อครั้งจำเลยเช่า ทั้งไม่ปรากฏว่าเป็นห้องชั้นบนหรือชั้นล่างจึงไม่เป็นหลักฐานอันจะเป็นประโยชน์แก่คดีโจทก์ ฝากั้นเป็นห้อง ๆ เหล่านี้จะเป็นส่วนควบของอาคาร++จำเลยเช่าจากโจทก์ตาม ป.พ.พ. ม.๑๐๗ หรือไม่นั้นจะต้องพิจารณาถึงสภาพของทรัพย์อย่างหนึ่งหรือตามจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่นอีกอย่างหนึ่งว่าฝากั้นเป็นห้องนั้นเป็นสาระสำคัญในความเป็นอยู่ของอาคารที่จำเลยเช่าจากโจทก์หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าตามสภาพของฝาที่กั้นเป็นห้องหาเป็นสาระสำคัญของอาคารไม่ เพราะฝากั้นห้องเป็นทรัพย์ที่อาจแยกออกจากตัวอาคารได้ โดยมิได้เป็นการทำลายอาคารหรือทำให้อาคารบุบสลายหรือเปลี่ยนแปลงรูปทรงแต่อย่างไร และโจทก์มิได้นำสืบถึงจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่น ฉนั้นฝากั้นห้องไม่เป็นส่วนควบของอาคาร ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นให้ยก พิพากษายืน.(ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์-ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดอุดร - นายสุธีร์ จันศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - นายพจน์ ปุษปาคมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าต้นเดือนกุมภาพันธ์ ++ จำเลยบังอาจรื้อถอนห้องพักแรมที่ผู้มีชื่อต่อเติมและยกให้โจทก์นั้นเสีย ๓ ห้องราคา ๑๒,๐๐๐ บาท ทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑๒,๐๐๐ บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปีจนกว่าจะชำระเงินเสร็จ จำเลยให้การต่อสู้ว่าเดิมบิดาจำเลยได้เช่าห้องโจทก์เพื่อทำโรงแรมและขายเครื่องดื่มประมาณ ๑๐ ปีเศษ++นี้บิดาจำเลยตาย จำเลยเป็นผู้เช่าประกอบการค้าต่อมาจนทุกวันนี้ การเช่าเดิมไม่มีสัญญาต่อกับบิดาเป็นผู้กั้นชั้นบนเพื่อทำเป็นโรงแรม บิดาตายแล้วจำเลยกั้นชั้นล่าง การกั้นชั้นบน++ไม่เคยมีสัญญาหรือข้อความตกลงเลยว่าเมื่อกั้นแล้วผู้เช่าจะยกห้องที่กั้นให้เป็นกรรมสิทธิของโจทก์ การกั้นห้องเป็นประเพณีของการค้าที่ทำเป็นโรงแรมหาได้ตกลงดังโจทก์ฟ้องไม่ เมื่อ พ.ศ.๒๔๙๗ โจทก์ยื่นฟ้องขับไล่จำเลย แต่ได้ทำความประนีประนอมกับชั้นศาลโดยจำเลยเสียเงินให้โจทก์หมื่นแปดพันบาทพร้อมทั้งค่าเช่าอีกเดือนละ ๑๘๐ บาทงานค้าทางโรงแรมขาดทุน จำเลยเลิดทำโรงแรมตั้งแต่วันที่ทำสัญญากับโจทก์ เปลี่ยนเป็นทำการขายเครื่องดื่ม จำเลยรื้อห้องที่กั้นเพื่อขายเพื่อที่จำหน่ายเครื่องดื่ม จำเลยได้ทาสีตึกให้งดงามเสียเงินไป ๓,๐๐๐ ถึง ๔,๐๐๐ บาท การรื้อไม่ทำให้โจทก์เสียหาย โจทก์เคยเดินผ่านไปแต่ไม่ว่ากล่าว ขอให้ยกฟ้อง ศาลจังหวัดอุดรธานีพิจารณาแล้วพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาทั้งในข้อเท็จจริงและข้อ ก.ม. ศาลฎีกาตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาคดีนี้แล้ว ในทางข้อเท็จจริงฟังว่าพยานจำเลยมีน้ำหนักดีกว่าพยานโจทก์ เชื่อได้ว่าจำเลยเป็นผู้กั้นห้อง จำนวนห้องตามบัญชีโรงแรมที่โจทก์อ้างมานั้นไม่ได้ความว่าเป็นห้องที่กั้นขึ้นแต่เมื่อครั้งบิดาจำเลยหรือเมื่อครั้งจำเลยเช่า ทั้งไม่ปรากฏว่าเป็นห้องชั้นบนหรือชั้นล่างจึงไม่เป็นหลักฐานอันจะเป็นประโยชน์แก่คดีโจทก์ ฝากั้นเป็นห้อง ๆ เหล่านี้จะเป็นส่วนควบของอาคาร++จำเลยเช่าจากโจทก์ตาม ป.พ.พ. ม.๑๐๗ หรือไม่นั้นจะต้องพิจารณาถึงสภาพของทรัพย์อย่างหนึ่งหรือตามจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่นอีกอย่างหนึ่งว่าฝากั้นเป็นห้องนั้นเป็นสาระสำคัญในความเป็นอยู่ของอาคารที่จำเลยเช่าจากโจทก์หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าตามสภาพของฝาที่กั้นเป็นห้องหาเป็นสาระสำคัญของอาคารไม่ เพราะฝากั้นห้องเป็นทรัพย์ที่อาจแยกออกจากตัวอาคารได้ โดยมิได้เป็นการทำลายอาคารหรือทำให้อาคารบุบสลายหรือเปลี่ยนแปลงรูปทรงแต่อย่างไร และโจทก์มิได้นำสืบถึงจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่น ฉนั้นฝากั้นห้องไม่เป็นส่วนควบของอาคาร ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นให้ยก พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 372/2500นายเจริญ คูณะปุระโจทก์นายพัฒน์ ปุณศิริจำเลย ป.พ.พ. ม. 107ฝากั้นห้องจะเป็นส่วนควบของอาคารที่จำเลยเช่าจากโจทก์มาทำโรงแรมหรือไม่ จะต้องพิจารณาถึงสภาพของทรัพย์อย่างหนึ่งหรือตามจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่นอีกอย่างหนึ่งว่าฝาที่กั้นเป็นห้องนั้นเป็นสาระสำคัญในความเป็นอยู่ของอาคารที่จำเลยเช่าจากโจทก์หรือไม่ หากตามสภาพของฝาที่กั้นเป็นห้องเป็นทรัพย์ที่อาจแยกออกจากตัวอาคารได้ โดยมิได้เป็นการทำลายอาคารหรือทำให้อาคารบุบสลายหรือเปลี่ยนแปลงรูปทรงแต่อย่างใด ฝากั้นเป็นห้องหาเป็นสาระสำคัญของอาคารไม่ และโจทก์มิได้นำสืบถึงจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่น ฝากั้นห้องนั้นก็ไม่ถือว่าเป็นส่วนควบของอาคาร.โจทก์ฟ้องว่าต้นเดือนกุมภาพันธ์ ++ จำเลยบังอาจรื้อถอนห้องพักแรมที่ผู้มีชื่อต่อเติมและยกให้โจทก์นั้นเสีย ๓ ห้องราคา ๑๒,๐๐๐ บาท ทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑๒,๐๐๐ บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปีจนกว่าจะชำระเงินเสร็จ จำเลยให้การต่อสู้ว่าเดิมบิดาจำเลยได้เช่าห้องโจทก์เพื่อทำโรงแรมและขายเครื่องดื่มประมาณ ๑๐ ปีเศษ++นี้บิดาจำเลยตาย จำเลยเป็นผู้เช่าประกอบการค้าต่อมาจนทุกวันนี้ การเช่าเดิมไม่มีสัญญาต่อกับบิดาเป็นผู้กั้นชั้นบนเพื่อทำเป็นโรงแรม บิดาตายแล้วจำเลยกั้นชั้นล่าง การกั้นชั้นบน++ไม่เคยมีสัญญาหรือข้อความตกลงเลยว่าเมื่อกั้นแล้วผู้เช่าจะยกห้องที่กั้นให้เป็นกรรมสิทธิของโจทก์ การกั้นห้องเป็นประเพณีของการค้าที่ทำเป็นโรงแรมหาได้ตกลงดังโจทก์ฟ้องไม่ เมื่อ พ.ศ.๒๔๙๗ โจทก์ยื่นฟ้องขับไล่จำเลย แต่ได้ทำความประนีประนอมกับชั้นศาลโดยจำเลยเสียเงินให้โจทก์หมื่นแปดพันบาทพร้อมทั้งค่าเช่าอีกเดือนละ ๑๘๐ บาทงานค้าทางโรงแรมขาดทุน จำเลยเลิดทำโรงแรมตั้งแต่วันที่ทำสัญญากับโจทก์ เปลี่ยนเป็นทำการขายเครื่องดื่ม จำเลยรื้อห้องที่กั้นเพื่อขายเพื่อที่จำหน่ายเครื่องดื่ม จำเลยได้ทาสีตึกให้งดงามเสียเงินไป ๓,๐๐๐ ถึง ๔,๐๐๐ บาท การรื้อไม่ทำให้โจทก์เสียหาย โจทก์เคยเดินผ่านไปแต่ไม่ว่ากล่าว ขอให้ยกฟ้อง ศาลจังหวัดอุดรธานีพิจารณาแล้วพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาทั้งในข้อเท็จจริงและข้อ ก.ม. ศาลฎีกาตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาคดีนี้แล้ว ในทางข้อเท็จจริงฟังว่าพยานจำเลยมีน้ำหนักดีกว่าพยานโจทก์ เชื่อได้ว่าจำเลยเป็นผู้กั้นห้อง จำนวนห้องตามบัญชีโรงแรมที่โจทก์อ้างมานั้นไม่ได้ความว่าเป็นห้องที่กั้นขึ้นแต่เมื่อครั้งบิดาจำเลยหรือเมื่อครั้งจำเลยเช่า ทั้งไม่ปรากฏว่าเป็นห้องชั้นบนหรือชั้นล่างจึงไม่เป็นหลักฐานอันจะเป็นประโยชน์แก่คดีโจทก์ ฝากั้นเป็นห้อง ๆ เหล่านี้จะเป็นส่วนควบของอาคาร++จำเลยเช่าจากโจทก์ตาม ป.พ.พ. ม.๑๐๗ หรือไม่นั้นจะต้องพิจารณาถึงสภาพของทรัพย์อย่างหนึ่งหรือตามจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่นอีกอย่างหนึ่งว่าฝากั้นเป็นห้องนั้นเป็นสาระสำคัญในความเป็นอยู่ของอาคารที่จำเลยเช่าจากโจทก์หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าตามสภาพของฝาที่กั้นเป็นห้องหาเป็นสาระสำคัญของอาคารไม่ เพราะฝากั้นห้องเป็นทรัพย์ที่อาจแยกออกจากตัวอาคารได้ โดยมิได้เป็นการทำลายอาคารหรือทำให้อาคารบุบสลายหรือเปลี่ยนแปลงรูปทรงแต่อย่างไร และโจทก์มิได้นำสืบถึงจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่น ฉนั้นฝากั้นห้องไม่เป็นส่วนควบของอาคาร ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นให้ยก พิพากษายืน.(ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์-ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดอุดร - นายสุธีร์ จันศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - นายพจน์ ปุษปาคมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ