phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3497/2538หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซื้อสินค้าผ้าอนามัยไปจากโจทก์แล้วผิดนัดไม่ชำระราคา เป็นการฟ้องบังคับตามสัญญาซื้อขาย ส่วนฟ้องแย้งของจำเลยกล่าวอ้างว่า โจทก์ทำสัญญาตั้งจำเลยเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าของโจทก์ในประเทศไทยโดยจำเลยต้องเสียค่าใช้จ่ายสำหรับการดำเนินการโฆษณาสินค้าและส่งเสริมการขายและโจทก์บอกเลิกสัญญาไม่ชอบ ขอให้โจทก์ชำระค่าเสียหาย เป็นการฟ้องบังคับตามสัญญาตัวแทน ดังนี้ฟ้องแย้งเป็นคนละเรื่องกับที่โจทก์ฟ้อง ไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิมตามป.วิ.พ. มาตรา 177 วรรคสาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3497/2538บริษัทแทมแบนด์สอินคอร์ปอเรเต็ด จำกัดโจทก์(ไทยแลนด์) จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสามโจทก์ฟ้องว่า จำเลยซื้อสินค้าผ้าอนามัยไปจากโจทก์แล้วผิดนัดไม่ชำระราคา เป็นการฟ้องบังคับตามสัญญาซื้อขาย ส่วนฟ้องแย้งของจำเลยกล่าวอ้างว่า โจทก์ทำสัญญาตั้งจำเลยเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าของโจทก์ในประเทศไทยโดยจำเลยต้องเสียค่าใช้จ่ายสำหรับการดำเนินการโฆษณาสินค้าและส่งเสริมการขายและโจทก์บอกเลิกสัญญาไม่ชอบ ขอให้โจทก์ชำระค่าเสียหาย เป็นการฟ้องบังคับตามสัญญาตัวแทน ดังนี้ฟ้องแย้งเป็นคนละเรื่องกับที่โจทก์ฟ้อง ไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิมตามป.วิ.พ. มาตรา 177 วรรคสาม(บุญธรรม อยู่พุก-ณรงค์ ตันติเตมิท-ปรีชา บูรณะไทย)ศาลแพ่ง - นายบัณฑิต รชตะนันท์ศาลอุทธรณ์ - นายบรรหาร มูลทวีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3497/2538บริษัทแทมแบนด์สอินคอร์ปอเรเต็ด จำกัดโจทก์(ไทยแลนด์) จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสามโจทก์ฟ้องว่า จำเลยซื้อสินค้าผ้าอนามัยไปจากโจทก์แล้วผิดนัดไม่ชำระราคา เป็นการฟ้องบังคับตามสัญญาซื้อขาย ส่วนฟ้องแย้งของจำเลยกล่าวอ้างว่า โจทก์ทำสัญญาตั้งจำเลยเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าของโจทก์ในประเทศไทยโดยจำเลยต้องเสียค่าใช้จ่ายสำหรับการดำเนินการโฆษณาสินค้าและส่งเสริมการขายและโจทก์บอกเลิกสัญญาไม่ชอบ ขอให้โจทก์ชำระค่าเสียหาย เป็นการฟ้องบังคับตามสัญญาตัวแทน ดังนี้ฟ้องแย้งเป็นคนละเรื่องกับที่โจทก์ฟ้อง ไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิมตามป.วิ.พ. มาตรา 177 วรรคสาม(บุญธรรม อยู่พุก-ณรงค์ ตันติเตมิท-ปรีชา บูรณะไทย)ศาลแพ่ง - นายบัณฑิต รชตะนันท์ศาลอุทธรณ์ - นายบรรหาร มูลทวีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ ๓๗/๒๕๕๗เรื่องให้ผู้มีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนหรือวัตถุระเบิดที่สำหรับใช้เฉพาะแต่การสงครามนำส่งมอบ[๑] เนื่องด้วยปรากฏว่าได้มีบุคคลจำนวนหนึ่งมีอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืนหรือวัตถุระเบิดสำหรับใช้เฉพาะแต่การสงครามไว้ในครอบครองอันเป็นความผิดตามกฎหมายคณะรักษาความสงบแห่งชาติ จึงมีคำสั่งให้ผู้ที่มีอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืนหรือวัตถุระเบิด ดังกล่าว นำมามอบให้นายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.๒๔๙๐ ภายในวันที่ ๑๐ มิถุนายน พุทธศักราช๒๕๕๗ให้ผู้ที่ปฏิบัติตามคำสั่งนี้ไม่ต้องรับโทษตามที่บัญญัติไว้ในกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.๒๔๙๐สำหรับผู้ที่ฝ่าฝืนให้มีความผิดต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงยี่สิบปีทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปสั่ง ณวันที่ ๒๙ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชาหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติปริยานุช/ผู้จัดทำ๓ มิถุนายน๒๕๕๗นุสรา/ผู้ตรวจ๕ มิถุนายน๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๙๖ ง/หน้า ๙/๒ มิถุนายน ๒๕๕๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 600/2486หลักกฎหมาย: สัญญาเช่าที่มีข้อห้ามว่ามิให้เช่าช่วงด้วยนั้น ถ้าผู้เช่าทำผิดสัญญาเอาไปให้เช่าช่วง ผู้ให้เช่าย่อมมีสิทธิเลิกสัญญาได้และผู้เช่าช่วงไม่มีสิทธิที่จะอยู่ในที่เช่านั้นต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 600/2486กระทรวงการคลังโจทก์นายอึง-ไคตุ๋ง แซ่หว่อง ที่ 1จำเลยนายก้ำซิม แซ่หว่อง ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 537, ม. 544, ม. 545, ม. 386, ม. 393สัญญาเช่าที่มีข้อห้ามว่ามิให้เช่าช่วงด้วยนั้น ถ้าผู้เช่าทำผิดสัญญาเอาไปให้เช่าช่วง ผู้ให้เช่าย่อมมีสิทธิเลิกสัญญาได้และผู้เช่าช่วงไม่มีสิทธิที่จะอยู่ในที่เช่านั้นต่อไป(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 600/2486กระทรวงการคลังโจทก์นายอึง-ไคตุ๋ง แซ่หว่อง ที่ 1จำเลยนายก้ำซิม แซ่หว่อง ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 537, ม. 544, ม. 545, ม. 386, ม. 393สัญญาเช่าที่มีข้อห้ามว่ามิให้เช่าช่วงด้วยนั้น ถ้าผู้เช่าทำผิดสัญญาเอาไปให้เช่าช่วง ผู้ให้เช่าย่อมมีสิทธิเลิกสัญญาได้และผู้เช่าช่วงไม่มีสิทธิที่จะอยู่ในที่เช่านั้นต่อไป(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดเลยฉบับที่๕๔ (พ.ศ. ๒๕๔๘)เรื่องกำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร[๑] ด้วย คณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดเลยได้พิจารณาเห็นสมควรกำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารขึ้นเพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชนต่อไปฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบกพ.ศ. ๒๕๒๒ ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดเลย ในการประชุมครั้งที่ ๑/๒๕๔๓ เมื่อวันที่ ๑๘ สิงหาคม ๒๕๔๓ และได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางในการประชุมครั้งที่ ๒๒/๒๕๔๓ เมื่อวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๓ จึงให้กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๔ จังหวัดเลย สายที่ ๔๕๗๘ โดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังนี้ คือสายที่๔๕๗๘ เลย - ห้วยน้ำหมานตอนบนเริ่มต้นจากสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดเลย ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๐๑ ผ่านโรงเรียนเมืองเลย แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๓ ผ่านบ้านท่าแพ ถึงบ้านไร่ม่วงแยกขวาไปตามถนนชลประทาน ผ่านบ้านห้วยลวงไซ บ้านโป่งเบี้ย ไปสุดเส้นทาง ณ สถานที่จอดรถโดยสารประจำทางบริเวณอ่างเก็บน้ำห้วยน้ำหมานตอนบนช่วงโรงเรียนเลยอนุกูลวิทยา - บ้านไร่ม่วง - ห้วยน้ำหมานตอนบนเริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางโรงเรียนเลยอนุกูลวิทยา ไปตามทางหลวงชนบท (ยธ.หมายเลข ลย. ๒๐๕๑) แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๓ ผ่านบ้านไร่ม่วง แยกขวาไปตามถนนชลประทานผ่านบ้านห้วยลวงไซบ้านโป่งเบี้ย ไปสุดเส้นทาง ณ สถานที่จอดรถโดยสารประจำทางบริเวณอ่างเก็บน้ำห้วยน้ำหมานตอนบนประกาศณ วันที่ ๒๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๘สถิตย์ภักดิ์ศรีแพงรองผู้ว่าราชการจังหวัดรักษาราชการแทนผู้ว่าราชการจังหวัดเลยประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดเลยวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๑๓มีนาคม ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๒๒ ง/หน้า ๑๘๗/๘ มีนาคม ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1161/2523หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยที่ 1 พาโจทก์ไปซื้อที่ดินจำเลยที่ 2 แบ่งที่ดินสร้างเป็นห้อง 6 ห้อง ตกลงให้โจทก์เป็นเจ้าของและเป็นผู้ดำเนินการเมื่อสร้างตึกแถวเสร็จจำเลยทั้งสามกลับร่วมกันฉ้อฉลโดยเอาตึกแถวของโจทก์ขายให้แก่จำเลยที่ 3 ฟ้องดังกล่าวมิใช่เป็นเรื่องที่โจทก์และจำเลยที่ 1 เข้าหุ้นส่วนกันซื้อที่ดินและปลูกตึกแถวขาย แต่เป็นกรณีที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินซึ่งจำเลยที่ 1 ร่วมกับจำเลยที่ 2 เอาตึกแถวของโจทก์ไปขายแก่จำเลยที่ 3 จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่เป็นหุ้นส่วนการที่ศาลวินิจฉัยว่าโจทก์กับจำเลยที่ 1 เป็นหุ้นส่วนกันเพื่อก่อสร้างตึกขาย หุ้นส่วนยังไม่เลิกกัน ยังไม่ได้คิดบัญชีกันจึงเป็นการวินิจฉัยไม่ตรงประเด็นตามข้อหาในคำฟ้องไม่ชอบด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142 วรรคแรก ประกอบด้วยมาตรา 246 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1161/2523นายอิสระ พิศิษฏพงศ์โจทก์นายสุริยัน อยู่สัมพันธ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 142โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยที่ 1 พาโจทก์ไปซื้อที่ดินจำเลยที่ 2 แบ่งที่ดินสร้างเป็นห้อง 6 ห้อง ตกลงให้โจทก์เป็นเจ้าของและเป็นผู้ดำเนินการเมื่อสร้างตึกแถวเสร็จจำเลยทั้งสามกลับร่วมกันฉ้อฉลโดยเอาตึกแถวของโจทก์ขายให้แก่จำเลยที่ 3 ฟ้องดังกล่าวมิใช่เป็นเรื่องที่โจทก์และจำเลยที่ 1 เข้าหุ้นส่วนกันซื้อที่ดินและปลูกตึกแถวขาย แต่เป็นกรณีที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินซึ่งจำเลยที่ 1 ร่วมกับจำเลยที่ 2 เอาตึกแถวของโจทก์ไปขายแก่จำเลยที่ 3 จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่เป็นหุ้นส่วนการที่ศาลวินิจฉัยว่าโจทก์กับจำเลยที่ 1 เป็นหุ้นส่วนกันเพื่อก่อสร้างตึกขาย หุ้นส่วนยังไม่เลิกกัน ยังไม่ได้คิดบัญชีกันจึงเป็นการวินิจฉัยไม่ตรงประเด็นตามข้อหาในคำฟ้องไม่ชอบด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142 วรรคแรก ประกอบด้วยมาตรา 246(ไพบูลย์ เพียรรู้จบ-วิถี ปานะบุตร-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1161/2523นายอิสระ พิศิษฏพงศ์โจทก์นายสุริยัน อยู่สัมพันธ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 142โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยที่ 1 พาโจทก์ไปซื้อที่ดินจำเลยที่ 2 แบ่งที่ดินสร้างเป็นห้อง 6 ห้อง ตกลงให้โจทก์เป็นเจ้าของและเป็นผู้ดำเนินการเมื่อสร้างตึกแถวเสร็จจำเลยทั้งสามกลับร่วมกันฉ้อฉลโดยเอาตึกแถวของโจทก์ขายให้แก่จำเลยที่ 3 ฟ้องดังกล่าวมิใช่เป็นเรื่องที่โจทก์และจำเลยที่ 1 เข้าหุ้นส่วนกันซื้อที่ดินและปลูกตึกแถวขาย แต่เป็นกรณีที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินซึ่งจำเลยที่ 1 ร่วมกับจำเลยที่ 2 เอาตึกแถวของโจทก์ไปขายแก่จำเลยที่ 3 จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่เป็นหุ้นส่วนการที่ศาลวินิจฉัยว่าโจทก์กับจำเลยที่ 1 เป็นหุ้นส่วนกันเพื่อก่อสร้างตึกขาย หุ้นส่วนยังไม่เลิกกัน ยังไม่ได้คิดบัญชีกันจึงเป็นการวินิจฉัยไม่ตรงประเด็นตามข้อหาในคำฟ้องไม่ชอบด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142 วรรคแรก ประกอบด้วยมาตรา 246(ไพบูลย์ เพียรรู้จบ-วิถี ปานะบุตร-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตรสำหรับการปฏิบัติที่ดีสำหรับศูนย์รวบรวมน้ำนมดิบเป็นมาตรฐานบังคับพ.ศ. ๒๕๕๙ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๑๕ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑[๑] กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามร้อยหกสิบห้าวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๒ ให้มาตรฐานสินค้าเกษตร เลขที่ มกษ.๖๔๐๑ - ๒๕๕๘ ตามประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เรื่อง กำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร :การปฏิบัติที่ดีสำหรับศูนย์รวบรวมน้ำนมดิบ ตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตรพ.ศ. ๒๕๕๑ ลงวันที่ ๒๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๘ เป็นมาตรฐานบังคับให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๙พลเอก ฉัตรชัย สาริกัลยะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่น้ำนมดิบจัดเป็นสินค้าเกษตรที่สำคัญทางเศรษฐกิจของประเทศแต่เนื่องจากผู้เลี้ยงโคนมส่วนใหญ่เป็นเกษตรกรรายย่อยซึ่งกระจายอยู่ทั่วทุกภูมิภาคทำให้ต้องมีศูนย์รวบรวมน้ำนมดิบเพื่อทำการรวบรวมน้ำนมดิบก่อนส่งโรงงานแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต่อไปจึงจำเป็นต้องมีการควบคุมกระบวนการจัดการของศูนย์รวบรวมน้ำนมดิบตั้งแต่ขั้นตอนการรับและรวบรวมน้ำนมดิบ การลดอุณหภูมิ การเก็บรักษา และการขนส่งก่อนส่งมอบน้ำนมดิบแก่โรงงานแปรรูป เพื่อให้ได้น้ำนมดิบที่มีคุณภาพและได้มาตรฐานอีกทั้งเพื่อให้เกิดความปลอดภัยต่อผู้บริโภค ในการนี้ได้มีประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เรื่อง กำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร :การปฏิบัติที่ดีสำหรับศูนย์รวบรวมน้ำนมดิบ ตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ.๒๕๕๑ ลงวันที่ ๒๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๘และได้มีการดำเนินการรับฟังความคิดเห็นของตัวแทนของกลุ่มผู้มีส่วนได้เสียหรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องครบถ้วนตามความในมาตรา๑๘ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑ แล้วสมควรกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตรสำหรับการปฏิบัติที่ดีสำหรับศูนย์รวบรวมน้ำนมดิบเป็นมาตรฐานบังคับ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ชนิกา/ปริยานุช/จัดทำ๑๘ ตุลาคม ๒๕๕๙นุสรา/ตรวจ๒๘ พฤศจิกายน๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๙๑ ก/หน้า ๔๖/๑๗ ตุลาคม ๒๕๕๙
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสมุทรสงครามข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสมุทรสงครามว่าด้วยการห้ามจอดรถยนต์และกำหนดให้เป็นที่จอดเฉพาะรถจักรยานยนต์ (โดยมีอุปกรณ์สำหรับใส่กุญแจ)บนถนนในเขตเทศบาลเมืองสมุทรสงครามพ.ศ.๒๕๕๓[๑] ด้วยการจราจรในเขตเทศบาลเมืองสมุทรสงครามปัจจุบันกำลังประสบปัญหาสภาพการจราจรที่คับคั่งโดยเฉพาะถนนประสิทธิพัฒนาช่วงตั้งแต่แยกธนาคารกรุงไทย สาขาย่อย ไปจนถึงด่านศุลกากรแม่กลองซึ่งบริเวณหน้าโรงพยาลบาลสมเด็จพระพุทธเลิศหล้า เป็นเส้นทางเข้า - ออกจะมีรถฉุกเฉินวิ่งรับส่งผู้ป่วยเป็นประจำ และบริเวณหน้าร้านเซเว่น - อีเลเว่นมีการจอดรถไม่เป็นระเบียบเกิดปัญหาการจราจรติดขัดฉะนั้น จึงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓๙ (๒) และ(๙) แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ และคำสั่งกระทรวงมหาดไทย ที่ ๓๘๗/๒๕๔๑ลงวันที่ ๑๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ แต่งตั้งเจ้าพนักงานจราจรตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. ๒๕๒๒ ผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดสมุทรสงครามในฐานะเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสมุทรสงครามจึงออกข้อบังคับไว้ดังนี้ข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสมุทรสงครามว่าด้วยการห้ามจอดรถยนต์ และกำหนดให้เป็นที่จอดเฉพาะรถจักรยานยนต์ (โดยมีอุปกรณ์สำหรับใส่กุญแจ)บนถนนในเขตเทศบาลเมืองสมุทรสงคราม พ.ศ. ๒๕๕๓ข้อ ๒ ห้ามจอดรถยนต์ บนถนนประสิทธิพัฒนาตั้งแต่หน้าร้านแสงวณิช ถึงหน้าบ้านเลขที่ ๗๐๒/๔ ถนนประสิทธิ์พัฒนา ตำบลแม่กลองอำเภอเมืองฯ จังหวัดสมุทรสงคราม และบริเวณดังกล่าวที่ห้ามจอดรถยนต์นั้นกำหนดให้เป็นที่จอดเฉพาะรถจักรยานยนต์(โดยมีอุปกรณ์สำหรับใส่กุญแจ)ข้อ ๓ ห้ามจอดรถยนต์ บนถนนประสิทธิพัฒนาบริเวณหน้าร้านเซเว่น - อีเลเว่น และบริเวณดังกล่าวที่ห้ามจอดรถยนต์นั้นกำหนดให้เป็นที่จอดเฉพาะรถจักรยานยนต์ (โดยมีอุปกรณ์สำหรับใส่กุญแจ)ข้อ ๔ ข้อบังคับนี้ ไม่ใช้บังคับแก่รถที่ได้รับหนังสืออนุญาตผ่อนผันจากเจ้าพนักงานจราจรข้อ ๕ ข้อบังคับ ประกาศและระเบียบใดที่ขัดหรือแย้งกับข้อบังคับนี้ให้ยกเลิกโดยใช้ข้อบังคับนี้แทนข้อ ๖ ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๓ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๓พลตำรวจตรีจิตติ รอดบางยางผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดสมุทรสงครามเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสมุทรสงครามปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๔พฤศจิกายน ๒๕๕๓ณัฐวดี/ตรวจ๒๔พฤศจิกายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๑๓๔ ง/หน้า ๙๗/๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๓
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครว่าด้วยการห้ามรถบางประเภทเดินในทางยกระดับอุตราภิมุข(ดินแดง - ดอนเมือง)พ.ศ.๒๕๕๒ โดยที่เป็นการสมควรออกข้อบังคับเกี่ยวกับการจราจรในทางยกระดับอุตราภิมุข(ดินแดง - ดอนเมือง) เพื่อความสะดวกและปลอดภัยแก่ผู้ใช้ทางอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓๙ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับ มาตรา ๓๔ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ๒๕๕๐บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ผู้บัญชาการกองบัญชาการตำรวจนครบาล ในฐานะเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครตามคำสั่งกระทรวงมหาดไทย ที่ ๓๘๗/๒๕๔๑ ลงวันที่ ๑๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๑จึงได้ออกข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครว่าด้วยการห้ามรถบางประเภทเดินในทางยกระดับอุตราภิมุข (ดินแดง - ดอนเมือง) พ.ศ.๒๕๕๒ข้อ ๒[๑]ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ห้ามรถดังต่อไปนี้เดินในทางยกระดับอุตราภิมุข(ดินแดง - ดอนเมือง)๓.๑ รถจักรยาน๓.๒ ล้อเลื่อน ตามกฎหมายว่าด้วยล้อเลื่อน๓.๓ รถจักรยานยนต์๓.๔ รถยนต์สามล้อ๓.๕ รถแทรกเตอร์และรถบดถนนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์๓.๖ รถฝึกหัดขับหรือรถทดลองเครื่อง๓.๗ รถที่ใช้เฉพาะเพื่อการโฆษณา๓.๘รถที่มีขนาดความสูงของตัวรถหรือความสูงของสิ่งของที่บรรทุก เมื่อวัดจากพื้นทางเกิน๔.๐๐ เมตร หรือมีขนาดความกว้างของตัวรถรวมทั้งสิ่งของที่บรรทุกเกิน ๒.๕๐ เมตร หรือมีรัศมีวงเลี้ยวเกิน๑๒.๐๐ เมตร๓.๙รถยนต์ซึ่งบรรทุกคนในกระบะท้ายโดยไม่จัดให้มีหลังคาปกปิดมิดชิดและที่นั่งสองแถวมั่นคง แข็งแรง อันอาจก่อให้เกิดอันตรายแก่บุคคลหรือทรัพย์สิน๓.๑๐ รถยนต์ซึ่งบรรทุกสัตว์หรือสิ่งของในกระบะท้ายหรือส่วนท้ายรถโดยไม่จัดให้มีการป้องกันไม่ให้สัตว์หรือสิ่งของซึ่งบรรทุกตกหล่นรั่วไหล หรือปลิวไปจากรถอันอาจก่อให้เกิดอันตรายแก่บุคคลหรือทรัพย์สินข้อ ๔ห้ามมิให้หยุดหรือจอดในทางยกระดับอุตราภิมุข(ดินแดง - ดอนเมือง) เว้นแต่บริเวณที่มีเครื่องหมายอนุญาตให้จอดรถชั่วคราวหรือในกรณีที่รถขัดข้องหรือเกิดอุบัติเหตุข้อ ๕ห้ามมิให้กลับรถ หรือถอยหลังรถในทางยกระดับอุตราภิมุข (ดินแดง - ดอนเมือง)ข้อ ๖ข้อบังคับนี้มิให้ใช้บังคับแก่รถของทางราชการหรือรถฉุกเฉินที่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจราจรแล้วข้อ ๗นับตั้งแต่วัน เวลา ที่ข้อบังคับนี้มีผลใช้บังคับให้ยกเลิก ระเบียบ คำสั่งหรือข้อบังคับใด ที่ขัดหรือแย้งกับข้อบังคับนี้ไว้เป็นการชั่วคราวประกาศณ วันที่ ๑๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๒พลตำรวจตรีภาณุ เกิดลาภผลรองผู้บัญชาการปฏิบัติราชการแทนผู้บัญชาการกองบัญชาการตำรวจนครบาลเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครปริยานุช/ผู้จัดทำ๓๑กรกฎาคม ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๐๓ ง/หน้า ๙๑/๒๒ กรกฎาคม ๒๕๕๒
ประกาศกระทรวงการคลังประกาศกระทรวงการคลังเรื่องการเพิ่มทุนจดทะเบียนของ บริษัท กฟผ. จำกัด (มหาชน) อาศัยอำนาจตามมาตรา ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติทุนรัฐวิสาหกิจพ.ศ. ๒๕๔๒ กระทรวงการคลังในฐานะผู้ถือหุ้นของ บริษัท กฟผ. จำกัด (มหาชน) (บมจ. กฟผ.)จึงออกประกาศไว้ ดังนี้๑. การเพิ่มทุนจดทะเบียนของบมจ. กฟผ.กระทรวงการคลังอนุมัติการเพิ่มทุนจดทะเบียนของ บมจ.กฟผ. จาก ๖๐,๐๐๐ ล้านบาท เป็น๘๐,๐๐๐ ล้านบาท โดยการจดทะเบียนหุ้นสามัญเพิ่มทุน จำนวน ๒,๐๐๐ล้านหุ้น มูลค่าที่ตราไว้หุ้นละ ๑๐ บาท๒. การจัดสรรหุ้นสามัญเพิ่มทุน๒.๑ ให้เสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนจำนวนไม่เกิน ๔๖๐ล้านหุ้น เพื่อเสนอขาย ให้แก่ (๑) พนักงานประจำซึ่งมีชื่อปรากฏเป็นพนักงานของ บมจ. กฟผ. ณ วันจดทะเบียนจัดตั้ง บมจ. กฟผ. และกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ในฐานะผู้บริหารสูงสุดของบมจ. กฟผ. (๒) พนักงานของ บมจ. กฟผ. ที่ครบกำหนดเกษียณอายุในวันที่ ๓๐ กันยายน ๒๕๔๘และ (๓) พนักงานของ บมจ. กฟผ. ที่เข้าร่วมโครงการลาออกจากงานด้วยความยินดีทั้งสองฝ่ายในปี๒๕๔๘ โดยมีมูลค่ารวมของผลประโยชน์ตอบแทนที่ได้รับจำนวน ๘ เท่าของเงินเดือน ทั้งนี้มอบหมายให้คณะกรรมการดำเนินการระดมทุนจากภาคเอกชนในการแปลงสภาพการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย(คณะกรรมการระดมทุนฯ) พิจารณากำหนดราคาในเบื้องต้น เพื่อกำหนดผลประโยชน์ตอบแทนที่พนักงานจะได้รับจากการจัดสรรหุ้น๒.๒ ให้จัดสรรหุ้นสามัญเพิ่มทุนที่เหลือทั้งหมดและหุ้นสามัญที่เหลือจากการจัดสรร และ/หรือการเสนอขายตามข้อ๒.๑ ให้จัดสรรและเสนอขายให้แก่ประชาชนและนักลงทุนทั่วไป บริษัทหลักทรัพย์ที่ได้รับอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการจัดจำหน่ายหลักทรัพย์ซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดจำหน่ายหลักทรัพย์ของ บมจ. กฟผ. และเป็นผู้มีหน้าที่จัดหาหุ้นส่วนเกินตามประกาศสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเกี่ยวข้องและให้กองทุนสำรองเลี้ยงชีพของพนักงาน บมจ. กฟผ. ได้รับการจัดสรรหุ้นสามัญจำนวนหนึ่งในราคาที่เสนอขายให้แก่นักลงทุนทั่วไปโดยให้คณะกรรมการ บมจ. กฟผ. ร่วมกับคณะกรรมการระดมทุนฯ เป็นผู้มีอำนาจพิจารณากำหนดรายละเอียดและเงื่อนไขอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับการจัดสรรหุ้นสามัญเพิ่มทุนดังกล่าว เช่น จำนวนหุ้นสามัญที่ออกและเสนอขายในแต่ละคราวราคาระยะเวลาจองซื้อ และการชำระเงินค่าหุ้น การจัดสรรหุ้นในกรณีที่มีหุ้นเหลือจากการเสนอขายข้างต้นทั้งนี้ ให้คณะกรรมการระดมทุนฯ สามารถพิจารณาอนุมัติการปรับเปลี่ยนแนวทางรายละเอียดแผนการ และแนวทางการเสนอขายหุ้นสามัญของ บมจ. กฟผ. ได้ตามความจำเป็นและเหมาะสมเพื่อให้สอดคล้องกับสภาวะตลาดหุ้น ณ ช่วงเวลาที่เสนอขายโดยให้ถือความเห็นของกระทรวงการคลังดังกล่าวเป็นมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นตามนัยมาตรา ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติทุนรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. ๒๕๔๒ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ศุภรัตน์ควัฒน์กุลปลัดกระทรวงการคลังปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังนันทนา/ผู้จัดทำ๒ มีนาคม ๒๕๔๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๑๖ ง/หน้า ๓/๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 505/2508หลักกฎหมาย: เมื่อผู้จัดการสาขาของบริษัทจำเลยซึ่งประกอบธุรกิจการค้าในทางรับประกันภัยและประกันชีวิตเป็นเพียงผู้หาผู้ที่จะเอาประกันและดำเนินการเบื้องต้นเท่านั้นมิใช่ตัวแทนของบริษัทจำเลยในการทำกรมธรรม์ประกันชีวิตอำนาจในการที่จะรับประกันหรือไม่เป็นอำนาจของสำนักงานใหญ่การที่ผู้จัดการสาขารู้ข้อความจริง จะถือว่าบริษัทจำเลยต้องรู้ข้อความจริงด้วยหาได้ไม่ เมื่อข้อเท็จจริงยังรับฟังไม่ได้ว่า จำเลยรู้ข้อความจริงหรือรู้ว่าข้อแถลงเป็นความเท็จหรือควรจะรู้กรรมธรรม์ประกันชีวิตก็ตกเป็นโมฆียะเมื่อผู้รับประกันบอกล้างแล้ว ก็ตกเป็นโมฆะ ผู้รับประโยชน์ไม่มีสิทธิฟ้องเรียกเงินค่าประกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 505/2508นางแตงโม เสมา โดยนายประสิทธิ จึงสง่า ผู้รับมอบอำนาจโจทก์บริษัทอาคเนย์ประกันภัย จำกัดจำเลย ป.พ.พ. เมื่อผู้จัดการสาขาของบริษัทจำเลยซึ่งประกอบธุรกิจการค้าในทางรับประกันภัยและประกันชีวิตเป็นเพียงผู้หาผู้ที่จะเอาประกันและดำเนินการเบื้องต้นเท่านั้นมิใช่ตัวแทนของบริษัทจำเลยในการทำกรมธรรม์ประกันชีวิตอำนาจในการที่จะรับประกันหรือไม่เป็นอำนาจของสำนักงานใหญ่การที่ผู้จัดการสาขารู้ข้อความจริง จะถือว่าบริษัทจำเลยต้องรู้ข้อความจริงด้วยหาได้ไม่ เมื่อข้อเท็จจริงยังรับฟังไม่ได้ว่า จำเลยรู้ข้อความจริงหรือรู้ว่าข้อแถลงเป็นความเท็จหรือควรจะรู้กรรมธรรม์ประกันชีวิตก็ตกเป็นโมฆียะเมื่อผู้รับประกันบอกล้างแล้ว ก็ตกเป็นโมฆะ ผู้รับประโยชน์ไม่มีสิทธิฟ้องเรียกเงินค่าประกัน(มณี ชุติวงศ์-ประกอบ หุตะสิงห์-กิตติ สีหนนทน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 505/2508นางแตงโม เสมา โดยนายประสิทธิ จึงสง่า ผู้รับมอบอำนาจโจทก์บริษัทอาคเนย์ประกันภัย จำกัดจำเลย ป.พ.พ. เมื่อผู้จัดการสาขาของบริษัทจำเลยซึ่งประกอบธุรกิจการค้าในทางรับประกันภัยและประกันชีวิตเป็นเพียงผู้หาผู้ที่จะเอาประกันและดำเนินการเบื้องต้นเท่านั้นมิใช่ตัวแทนของบริษัทจำเลยในการทำกรมธรรม์ประกันชีวิตอำนาจในการที่จะรับประกันหรือไม่เป็นอำนาจของสำนักงานใหญ่การที่ผู้จัดการสาขารู้ข้อความจริง จะถือว่าบริษัทจำเลยต้องรู้ข้อความจริงด้วยหาได้ไม่ เมื่อข้อเท็จจริงยังรับฟังไม่ได้ว่า จำเลยรู้ข้อความจริงหรือรู้ว่าข้อแถลงเป็นความเท็จหรือควรจะรู้กรรมธรรม์ประกันชีวิตก็ตกเป็นโมฆียะเมื่อผู้รับประกันบอกล้างแล้ว ก็ตกเป็นโมฆะ ผู้รับประโยชน์ไม่มีสิทธิฟ้องเรียกเงินค่าประกัน(มณี ชุติวงศ์-ประกอบ หุตะสิงห์-กิตติ สีหนนทน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กธ. ๒๒/๒๕๖๑เรื่อง การกำหนดแบบคำขอและวิธีการขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัลตามประกาศกระทรวงการคลังว่าด้วยการอนุญาตการประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัลพ.ศ. ๒๕๖๑[๑] อาศัยอำนาจตามความในข้อ๔ แห่งประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง การอนุญาตการประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัล พ.ศ.๒๕๖๑ ลงวันที่ ๑๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ คณะกรรมการก.ล.ต. ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้ผู้ประสงค์จะขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัลตามประกาศกระทรวงการคลังว่าด้วยการอนุญาตการประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัลยื่นคำขอรับใบอนุญาตพร้อมด้วยเอกสารหลักฐานประกอบคำขอตามแบบและวิธีการที่กำหนดไว้บนเว็บไซต์ของสำนักงานก.ล.ต.ข้อ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่๒๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๑วรวิทย์จำปีรัตน์ประธานกรรมการคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์วิวรรธน์/จัดทำ๘ สิงหาคม ๒๕๖๑นุสรา/ตรวจ๒๒ สิงหาคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๗๗ ง/หน้า ๕๑/๒๔ กรกฎาคม ๒๕๖๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2296/2541หลักกฎหมาย: จำเลยปลูกสร้างสะพานกว้าง 1 เมตร ยาว 50 เมตร ลงในคลองสำโรงซึ่งเป็นคลองสาธารณะ ผ่านหน้าที่ดินของโจทก์ในระยะห่างประมาณ1 ถึง 2 เมตร ในลักษณะมั่นคงและถาวร อันอาจทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินที่ควรคิดหรือคาดหมายในการใช้ที่ดินของโจทก์เป็นทางขึ้นหรือทางลงคลองดังกล่าว ดังนั้น แม้โจทก์มิได้อาศัยและทำประโยชน์อยู่ในที่ดินขณะจำเลยปลูกสร้างสะพาน และการปลูกสร้างได้กระทำลงในคลองสาธารณะและเพื่อประโยชน์ต่อสาธารณชนก็ตาม โจทก์ก็ย่อมมีสิทธิจะฟ้องขอให้รื้อถอนสะพานที่ผ่านหน้าที่ดินของโจทก์เพื่อยังความเสียหายหรือเดือดร้อนนั้นให้สิ้นไปตาม ป.พ.พ.มาตรา 1337 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2296/2541นายภิญโญ ชำนาญกิจโจทก์นางนิ่ม นิลดี กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 421, ม. 1337จำเลยปลูกสร้างสะพานกว้าง 1 เมตร ยาว 50 เมตร ลงในคลองสำโรงซึ่งเป็นคลองสาธารณะ ผ่านหน้าที่ดินของโจทก์ในระยะห่างประมาณ1 ถึง 2 เมตร ในลักษณะมั่นคงและถาวร อันอาจทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินที่ควรคิดหรือคาดหมายในการใช้ที่ดินของโจทก์เป็นทางขึ้นหรือทางลงคลองดังกล่าว ดังนั้น แม้โจทก์มิได้อาศัยและทำประโยชน์อยู่ในที่ดินขณะจำเลยปลูกสร้างสะพาน และการปลูกสร้างได้กระทำลงในคลองสาธารณะและเพื่อประโยชน์ต่อสาธารณชนก็ตาม โจทก์ก็ย่อมมีสิทธิจะฟ้องขอให้รื้อถอนสะพานที่ผ่านหน้าที่ดินของโจทก์เพื่อยังความเสียหายหรือเดือดร้อนนั้นให้สิ้นไปตาม ป.พ.พ.มาตรา 1337(เสรี ชุณหถนอม-สมบัติ เดียวอิศเรศ-ไสว จันทะศรี)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายสืบพงษ์ ศรีพงษ์กุลศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายเจียม เสาวภาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2296/2541นายภิญโญ ชำนาญกิจโจทก์นางนิ่ม นิลดี กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 421, ม. 1337จำเลยปลูกสร้างสะพานกว้าง 1 เมตร ยาว 50 เมตร ลงในคลองสำโรงซึ่งเป็นคลองสาธารณะ ผ่านหน้าที่ดินของโจทก์ในระยะห่างประมาณ1 ถึง 2 เมตร ในลักษณะมั่นคงและถาวร อันอาจทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินที่ควรคิดหรือคาดหมายในการใช้ที่ดินของโจทก์เป็นทางขึ้นหรือทางลงคลองดังกล่าว ดังนั้น แม้โจทก์มิได้อาศัยและทำประโยชน์อยู่ในที่ดินขณะจำเลยปลูกสร้างสะพาน และการปลูกสร้างได้กระทำลงในคลองสาธารณะและเพื่อประโยชน์ต่อสาธารณชนก็ตาม โจทก์ก็ย่อมมีสิทธิจะฟ้องขอให้รื้อถอนสะพานที่ผ่านหน้าที่ดินของโจทก์เพื่อยังความเสียหายหรือเดือดร้อนนั้นให้สิ้นไปตาม ป.พ.พ.มาตรา 1337(เสรี ชุณหถนอม-สมบัติ เดียวอิศเรศ-ไสว จันทะศรี)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายสืบพงษ์ ศรีพงษ์กุลศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายเจียม เสาวภาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ