phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงเทศบาลสายเชื่อมระหว่างถนนวิภาวดีรังสิตกับถนนพหลโยธินพ.ศ.๒๕๔๘ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘เป็นปีที่๖๐ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงเทศบาลสายเชื่อมระหว่างถนนวิภาวดีรังสิตกับถนนพหลโยธิน ในท้องที่แขวงสีกันเขตดอนเมือง และแขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานครอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยกับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับมาตรา ๖๘ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา๔๘ มาตรา ๔๙ มาตรา ๕๐ และมาตรา๕๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงเทศบาลสายเชื่อมระหว่างถนนวิภาวดีรังสิตกับถนนพหลโยธิน พ.ศ. ๒๕๔๘มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ ให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่แขวงสีกันเขตดอนเมือง และแขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร มีส่วนแคบที่สุดสองร้อยเมตรและส่วนกว้างที่สุดหกร้อยเมตรทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงเทศบาลสายเชื่อมระหว่างถนนวิภาวดีรังสิตกับถนนพหลโยธิน พ.ศ. ๒๕๔๘(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีความจำเป็นจะต้องสร้างทางหลวงเทศบาลสายเชื่อมระหว่างถนนวิภาวดีรังสิตกับถนนพหลโยธิน ในท้องที่แขวงสีกัน เขตดอนเมืองและแขวงอนุสาวรีย์เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคในการนี้ สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าว เพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ชัชสรัญ/ผู้จัดทำ๙มกราคม ๒๕๔๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๒๗ ก/หน้า ๑๐/๓๐ ธันวาคม ๒๕๔๘
คำสั่งกระทรวงกลาโหมคำสั่งกระทรวงกลาโหมที่ ๗๓๒/๒๕๑๙เรื่อง ให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารใช้อำนาจตามกฎอัยการศึก[๑] ตามที่ได้ประกาศใช้กฎอัยการศึกทั่วราชอาณาจักรตั้งแต่วันที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ เวลา ๑๙.๑๐ นาฬิกา เป็นต้นไปแล้ว นั้นเพื่อให้เกิดความสะดวกเกี่ยวกับการยุทธการระงับ การปราบปรามหรือการรักษาความสงบเรียบร้อยและให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารมีอำนาจเต็มที่จะตรวจค้น ที่จะเกณฑ์ ที่จะห้าม ที่จะยึดที่จะเข้าอาศัย ที่จะทำลาย หรือเปลี่ยนแปลงสถานที่ และที่จะขับไล่ ฉะนั้น จึงกำหนดเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารผู้ใช้อำนาจตามกฎอัยการศึกดังกล่าวแล้วดังนี้๑. ให้ยกเลิกคำสั่งกองบัญชาการทหารสูงสุดลับมาก ที่ ๑๙๔/๒๕๑๙ เรื่อง ให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารใช้อำนาจตามกฎอัยการศึกลงวันที่ ๒๓ เมษายน ๒๕๑๙ และคำสั่งกองทัพบก (เฉพาะ) ที่ ๓๖/๒๕๑๙ เรื่องให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารใช้อำนาจตามกฎอัยการศึก ลงวันที่ ๑๒ พฤษภาคม ๒๕๑๙๒. ให้ผู้บัญชาการทหารสูงสุดและผู้บัญชาการทหารบก เป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารตามกฎอัยการศึก พ.ศ. ๒๔๕๗ทั่วราชอาณาจักรและให้ใช้อำนาจทุกประการที่มีอยู่ตามกฎอัยการศึก พ.ศ. ๒๔๕๗ได้ทั่วราชอาณาจักร๓. ให้แม่ทัพกองทัพภาคทุกภาคเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารตามกฎอัยการศึก พ.ศ. ๒๔๕๗ ในเขตกองทัพภาคและให้ใช้อำนาจทุกประการที่มีอยู่ตามกฎอัยการศึก พ.ศ. ๒๔๕๗ได้ภายในเขตกองทัพภาคนั้น ๆ๔. การใช้อำนาจตามกฎอัยการศึก พ.ศ. ๒๔๕๗เฉพาะการเกณฑ์นั้น หากมีความจำเป็นต้องกระทำให้รายงานขออนุมัติต่อผู้บัญชาการทหารสูงสุดก่อนเมื่อได้รับอนุมัติแล้ว จึงจะดำเนินการได้ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๖ ตุลาคม๒๕๑๙ เวลา ๑๙.๑๐ นาฬิกา เป็นต้นไปสั่ง ณ วันที่ ๑๕ ตุลาคม ๒๕๑๙พลเรือเอก จิตต์สังขดุลย์ปลัดกระทรวงกลาโหมผู้ใช้อำนาจของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสุกัญญา/ผู้จัดทำ๘เมษายน ๒๕๕๓นฤดล/ตรวจ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๓/ตอนที่ ๑๓๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๕/๑๘ ตุลาคม ๒๕๑๙
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ในท้องที่ตำบลวังโตนดอำเภอนายายอามและตำบลทุ่งเบญจาอำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรีเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วน[๑] ตามที่ได้ประกาศใช้บังคับพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลวังโตนด อำเภอนายายอาม และตำบลทุ่งเบญจา อำเภอท่าใหม่จังหวัดจันทบุรี พ.ศ. ๒๕๕๕ เพื่อประโยชน์แก่การชลประทานในการก่อสร้างประตูระบายน้ำและอาคารประกอบตามโครงการประตูระบายน้ำทุ่งเบญจา นั้นอธิบดีกรมชลประทานผู้เป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวได้พิจารณาแล้วเห็นว่าการก่อสร้างประตูระบายน้ำและอาคารประกอบตามโครงการดังกล่าวเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่อประโยชน์แก่การชลประทาน การเก็บกักน้ำสำหรับพื้นที่การเกษตรการอุปโภคและบริโภค ตลอดจนการป้องกันและบรรเทาอุทกภัย ซึ่งหากการเวนคืนเนิ่นช้าไปจะเป็นอุปสรรคอย่างมากแก่การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายประกอบกับมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายคณะรัฐมนตรีโดยมติเมื่อวันที่ ๑๙ กรกฎาคม ๒๕๕๖ จึงกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ในท้องที่ตำบลวังโตนด อำเภอนายายอาม และตำบลทุ่งเบญจา อำเภอท่าใหม่จังหวัดจันทบุรี ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลวังโตนด อำเภอนายายอาม และตำบลทุ่งเบญจา อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรีพ.ศ. ๒๕๕๕ เป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีอำนาจเข้าครอบครองหรือใช้อสังหาริมทรัพย์นั้นตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐ ได้ประกาศณ วันที่ ๑๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๖ยิ่งลักษณ์ชินวัตรนายกรัฐมนตรีปริยานุช/ผู้จัดทำ๑ ตุลาคม ๒๕๕๖อุษมล/ผู้ตรวจ๙ ตุลาคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๑๒๕ ง/หน้า ๕/๒๗ กันยายน ๒๕๕๖
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่18 (พ.ศ. 2537)ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมืองพ.ศ.2522-----------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 และมาตรา 25 และมาตรา 26 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้ยกเลิกแบบตม.2 ท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2523)ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522และให้ใช้แบบ ตม.2ท้ายกฎกระทรวงนี้แทน ให้ยกเลิกแบบตม.2 ท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2523)ออกตามความในพระราชบัญญัติให้ไว้ ณ วันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2537พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธรัฐมนตรีว่าการกระทรวงหมาดไทย-------------------------------------------------------------หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากข้อ 15 ของแบบรายการเกี่ยวกับพาหนะ (แบบ ตม.2) ท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่3 (พ.ศ. 2523)ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522ซึ่งกำหนดระยะเวลาให้คนโดยสารซึ่งเดินทางผ่านมากับพาหนะสามารถแวะพักได้ภายใน 6ชั่วโมงโดยไม่ต้องผ่านการตรวจอนุญาตของพนักงานเจ้าหน้าที่ เพื่อเข้าประเทศนั้นระยะเวลาดังกล่าวไม่สอดคล้องกับนโยบายของรัฐบาลที่ต้องการสนับสนุนให้ท่าอากาศยานกรุงเทพเป็นศูนย์กลางการขนส่งทางอากาศของภูมิภาคเอเชียสมควรขยายเวลาอนุญาตในแบบท้ายกฎกระทรวงดังกล่าวจากเดิมเป็นภายใน 12 ชั่วโมงจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 5)เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการออกใบกํากับภาษีโดยตัวแทนในนามของผู้ประกอบการจดทะเบียนตามมาตรา 86 วรรคสี่ และมาตรา86/2 แห่งประมวลรัษฎากร---------------------------------------------- อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 86 วรรคสี่ และมาตรา 86/2 แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ. 2534 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการออกใบกํากับภาษีโดยตัวแทนในนามของผู้ประกอบการจดทะเบียน ไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในกรณีตัวแทนของผู้ประกอบการที่อยู่นอกราชอาณาจักรต้องปฏิบัติดังนี้ (1) ต้องเป็นตัวแทนที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มแทนผู้ประกอบการที่อยู่นอกราชอาณาจักร (2) ตัวการและตัวแทนต้องเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียน ซึ่งต้องคํานวณเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 82/3 แห่งประมวลรัษฎากร "(3) ผู้ประกอบการจดทะเบียนที่อยู่นอกราชอาณาจักรต้องมอบอํานาจให้ตัวแทนขออนุมัติต่ออธิบดีกรมสรรพากรเพื่อให้ตัวแทนออกใบกํากับภาษีในนามของตน โดยยื่นคําขอตามแบบที่อธิบดีกรมสรรพากรกําหนด ณ สํานักงานสรรพากรพื้นที่ หรือสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาในเขตท้องที่ที่สถานประกอบการที่เป็นสํานักงานใหญ่ของตัวแทนตั้งอยู่" ( แก้ไขเพิ่มเติมโดย ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 135) ใช้บังคับ 11 ตุลาคม 2545 เป็นต้นไป ) (4) ตัวแทนต้องออกใบกํากับภาษีที่มีรายการครบถ้วนตามมาตรา 86/4 แห่งประมวลรัษฎากร "(5) ในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงตัวแทน ให้ผู้ประกอบการที่อยู่นอกราชอาณาจักรหรือตัวแทนที่ได้รับการแต่งตั้งใหม่ปฏิบัติตาม (1) ถึง (4) และแจ้งการเปลี่ยนแปลง ณสํานักงานสรรพากรพื้นที่ หรือสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาในเขตท้องที่ที่สถานประกอบการที่เป็นสํานักงานใหญ่ของตัวแทนเดิมตั้งอยู่ก่อนการเปลี่ยนแปลงไม่น้อยกว่า 15 วัน และให้ตัวแทนใหม่นําสําเนาแบบแจ้งการเปลี่ยนแปลงมาแจ้ง ณ สํานักงานสรรพากรพื้นที่ หรือสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาในเขตท้องที่ที่สถานประกอบการที่เป็นสํานักงานใหญ่ของตัวแทนใหม่ตั้งอยู่" ( แก้ไขเพิ่มเติมโดย ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 135) ใช้บังคับ 11 ตุลาคม 2545 เป็นต้นไป )ข้อ ๒ ในกรณีตัวแทนของผู้ประกอบการที่อยู่ในราชอาณาจักร ให้เป็นไปตามประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 8) เรื่อง การกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขการขายสินค้าโดยมีการตั้งตัวแทนเพื่อขายและได้ส่งมอบสินค้าให้ตัวแทนแล้ว ตามมาตรา 78(3) แห่งประมวลรัษฎากรข้อ ๓ ตัวแทนของผู้ประกอบการในราชอาณาจักรต้องออกใบกํากับภาษีที่มีรายการครบถ้วนตามมาตรา 86/4 แห่งประมวลรัษฎากร ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2534 บัณฑิต บุณยะปานะอธิบดีกรมสรรพากร
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 244/2494หลักกฎหมาย: ทายาทคนหนึ่งมอบหมายให้ทายาทอีกคนหนึ่งดูแลที่ดินอันเป็นมรดกยังมิได้แบ่งกันไว้แทนตนซึ่งในขณะนั้นทราบดีแล้วว่ามีทายาทที่มีสิทธิรับมรดกรายนี้รวมถึง 5 คนสิทธิของทายาทผู้มอบหมายจึงมีอยู่แต่เพียง1 ใน 5 ส่วน ฉะนั้นการที่มอบให้เขาดูแลแทน จึงเป็นมอบให้ดูแลแทนเพียง 1 ใน 5 ส่วนตามที่ตนมีสิทธิเท่านั้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 244/2494นายแมะ สระทองด้วงโจทก์นางเชย ฮื้ออินจำเลย ป.พ.พ. ม. 1368, ม. 1754ทายาทคนหนึ่งมอบหมายให้ทายาทอีกคนหนึ่งดูแลที่ดินอันเป็นมรดกยังมิได้แบ่งกันไว้แทนตนซึ่งในขณะนั้นทราบดีแล้วว่ามีทายาทที่มีสิทธิรับมรดกรายนี้รวมถึง 5 คนสิทธิของทายาทผู้มอบหมายจึงมีอยู่แต่เพียง1 ใน 5 ส่วน ฉะนั้นการที่มอบให้เขาดูแลแทน จึงเป็นมอบให้ดูแลแทนเพียง 1 ใน 5 ส่วนตามที่ตนมีสิทธิเท่านั้น(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-นนทปัญญา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 244/2494นายแมะ สระทองด้วงโจทก์นางเชย ฮื้ออินจำเลย ป.พ.พ. ม. 1368, ม. 1754ทายาทคนหนึ่งมอบหมายให้ทายาทอีกคนหนึ่งดูแลที่ดินอันเป็นมรดกยังมิได้แบ่งกันไว้แทนตนซึ่งในขณะนั้นทราบดีแล้วว่ามีทายาทที่มีสิทธิรับมรดกรายนี้รวมถึง 5 คนสิทธิของทายาทผู้มอบหมายจึงมีอยู่แต่เพียง1 ใน 5 ส่วน ฉะนั้นการที่มอบให้เขาดูแลแทน จึงเป็นมอบให้ดูแลแทนเพียง 1 ใน 5 ส่วนตามที่ตนมีสิทธิเท่านั้น(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-นนทปัญญา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65701หลักกฎหมาย: ฎีกาจำเลยที่ขอให้กำหนดโทษจำเลยในสถานเบาหรือลดโทษให้จำเลยและยกโทษกักกัน โดยอ้างว่าจำเลยกระทำผิดในขณะวิกลจริตโต้เถียงที่ศาลล่างไม่ฟังว่าจำเลยวิกลจริตนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลล่างทั้งสองพิพากษาคดีโดยไม่ฟังว่าจำเลยเป็นคนวิกลจริตแล้ว เมื่อจำเลยมิได้ยกปัญหาเรื่องวิกลจริตขึ้นต่อสู้ไว้แต่ในศาลชั้นต้น จำเลยจะยกปัญหาข้อนี้ขึ้นมาในชั้นฎีกาไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 208/2497พนักงานอัยการโจทก์นายเจียด อินทรโยธินจำเลย ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 218 ป.วิ.พ. ม. 249ฎีกาจำเลยที่ขอให้กำหนดโทษจำเลยในสถานเบาหรือลดโทษให้จำเลยและยกโทษกักกัน โดยอ้างว่าจำเลยกระทำผิดในขณะวิกลจริตโต้เถียงที่ศาลล่างไม่ฟังว่าจำเลยวิกลจริตนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลล่างทั้งสองพิพากษาคดีโดยไม่ฟังว่าจำเลยเป็นคนวิกลจริตแล้ว เมื่อจำเลยมิได้ยกปัญหาเรื่องวิกลจริตขึ้นต่อสู้ไว้แต่ในศาลชั้นต้น จำเลยจะยกปัญหาข้อนี้ขึ้นมาในชั้นฎีกาไม่ได้(จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์-ธรรมบัณฑิต-ดุลยกรณ์พิทารณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 208/2497พนักงานอัยการโจทก์นายเจียด อินทรโยธินจำเลย ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 218 ป.วิ.พ. ม. 249ฎีกาจำเลยที่ขอให้กำหนดโทษจำเลยในสถานเบาหรือลดโทษให้จำเลยและยกโทษกักกัน โดยอ้างว่าจำเลยกระทำผิดในขณะวิกลจริตโต้เถียงที่ศาลล่างไม่ฟังว่าจำเลยวิกลจริตนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลล่างทั้งสองพิพากษาคดีโดยไม่ฟังว่าจำเลยเป็นคนวิกลจริตแล้ว เมื่อจำเลยมิได้ยกปัญหาเรื่องวิกลจริตขึ้นต่อสู้ไว้แต่ในศาลชั้นต้น จำเลยจะยกปัญหาข้อนี้ขึ้นมาในชั้นฎีกาไม่ได้(จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์-ธรรมบัณฑิต-ดุลยกรณ์พิทารณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 156/2487หลักกฎหมาย: การวินิจฉัยความผิดของผู้เก็บของตกนั้น หากผู้เก็บไม่รู้ว่า เจ้าของเขากำลังติดตามอยู่ อาจเป็นยักยอกเก็บของตกได้ศาลล่างไม่ได้ชี้ขาดข้อเท็จจริงในข้อที่จำเลยรู้หรือไม่ว่า เจ้าของกำลังหาอยู่ ศาลฎีกามีอำนาจย้อนสำนวนไปให้พิพากษาใหม่ได้ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 1/2487 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 156/2487อัยการอุบล และนางหลั่งเฮียงโจทก์ด.ช.วิจิตร ที่ 1 นางหอม ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 318, ม. 228 ป.วิ.อ. ม. 208, ม. 225การวินิจฉัยความผิดของผู้เก็บของตกนั้น หากผู้เก็บไม่รู้ว่า เจ้าของเขากำลังติดตามอยู่ อาจเป็นยักยอกเก็บของตกได้ศาลล่างไม่ได้ชี้ขาดข้อเท็จจริงในข้อที่จำเลยรู้หรือไม่ว่า เจ้าของกำลังหาอยู่ ศาลฎีกามีอำนาจย้อนสำนวนไปให้พิพากษาใหม่ได้ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 1/2487(คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-ประมูล สุวรรณศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 156/2487อัยการอุบล และนางหลั่งเฮียงโจทก์ด.ช.วิจิตร ที่ 1 นางหอม ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 318, ม. 228 ป.วิ.อ. ม. 208, ม. 225การวินิจฉัยความผิดของผู้เก็บของตกนั้น หากผู้เก็บไม่รู้ว่า เจ้าของเขากำลังติดตามอยู่ อาจเป็นยักยอกเก็บของตกได้ศาลล่างไม่ได้ชี้ขาดข้อเท็จจริงในข้อที่จำเลยรู้หรือไม่ว่า เจ้าของกำลังหาอยู่ ศาลฎีกามีอำนาจย้อนสำนวนไปให้พิพากษาใหม่ได้ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 1/2487(คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-ประมูล สุวรรณศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงการคลังเรื่องออกใช้เหรียญกษาปณ์ที่ระลึก ๑๐๐ ปี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยพ.ศ. ๒๕๖๐[๑] ด้วยกระทรวงการคลังได้จัดทำเหรียญกษาปณ์ที่ระลึก๑๐๐ ปี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในวันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ออกใช้ตามกฎกระทรวงกำหนดลักษณะของเหรียญกษาปณ์ที่ระลึก ๑๐๐ ปี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยพ.ศ. ๒๕๖๐ คือเหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว(ทองแดงผสมนิกเกิล) ราคายี่สิบบาทหนักเหรียญละ ๑๕ กรัมลักษณะ เป็นเหรียญกษาปณ์ไม่ขัดเงาวงขอบนอกมีเฟืองจักรขนาด เส้นผ่าศูนย์กลาง๓๒ มิลลิเมตรลวดลาย ด้านหน้ากลางเหรียญมีพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงฉลองพระองค์ครุยดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ทางกฎหมายมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ประเทศอังกฤษและพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงฉลองพระองค์ครุยวิทยฐานะพระบรมราชูปถัมภกของเนติบัณฑิตยสภาในพระบรมราชูปถัมภ์เบื้องบนและเบื้องล่างมีลายไทยประดิษฐ์ภายในวงขอบเหรียญด้านขวามีข้อความว่าพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและด้านซ้ายมีข้อความว่าพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาวชิราวุธ พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวด้านหลังกลางเหรียญมีรูปอาคารมหาจุฬาลงกรณ์เบื้องบนรูปอาคารมหาจุฬาลงกรณ์มีรูปตราประจำมหาวิทยาลัยภายในวงขอบเหรียญเบื้องบนมีข้อความว่าครบ ๑๐๐ ปีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย๒๖ มีนาคม ๒๕๖๐เบื้องล่างมีข้อความบอกราคาว่า๒๐ บาทและข้อความว่า ประเทศไทย โดยมีลายไทยประดิษฐ์คั่นระหว่างข้อความเบื้องบนกับเบื้องล่างทั้งสองข้างจึงประกาศให้ทราบทั่วกันส่วนเหรียญกษาปณ์ชนิดและราคาอื่นที่ประกาศออกใช้ไปแล้วยังคงใช้ได้ต่อไปประกาศณ วันที่ ๒๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๐อภิศักดิ์ตันติวรวงศ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังพรวิภา/ปริยานุช/จัดทำ๓๑มกราคม ๒๕๖๐ปริญสินีย์/ตรวจ๑มีนาคม ๒๕๖๐ปิยะธิดา/ปรับปรุง๘ ตุลาคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๓๐ ง/หน้า ๑๔/๒๗ มกราคม ๒๕๖๐
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลบ้านใหม่ตำบลวัดตูม ตำบลภูเขาทองและตำบลบ้านป้อมอำเภอพระนครศรีอยุธยาจังหวัดพระนครศรีอยุธยาพ.ศ. ๒๕๓๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕เป็นปีที่ ๔๗ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลบ้านใหม่ ตำบลวัดตูม ตำบลภูเขาทองและตำบลบ้านป้อม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยาอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลบ้านใหม่ ตำบลวัดตูม ตำบลภูเขาทองและตำบลบ้านป้อม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พ.ศ. ๒๕๓๕มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลบ้านใหม่ ตำบลวัดตูม ตำบลภูเขาทอง และตำบลบ้านป้อมอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยาภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอานันท์ ปันยารชุนนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลบ้านใหม่ ตำบลวัดตูม ตำบลภูเขาทอง และตำบลบ้านป้อมอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พ.ศ. ๒๕๓๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากในท้องที่บางแห่งในตำบลบ้านใหม่ ตำบลวัดตูม ตำบลภูเขาทอง และตำบลบ้านป้อมอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นพื้นที่ที่ต้องการอนุรักษ์ไว้เป็นพื้นที่ทางประวัติศาสตร์และกำลังมีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมืองสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าวเพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัยการป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมืองการสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้สรัลพร/พิมพ์๑๕ มกราคม ๒๕๕๑ฐิติพงษ์/ตรวจ๒๘ มกราคม ๒๕๕๑โชติกานต์/ปรับปรุง๒๑ เมษายน ๒๕๖๓ปาจรีย์/ตรวจ๑๖ กันยายน ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๒๐/หน้า ๑๙/๑๓ มีนาคม ๒๕๓๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63015หลักกฎหมาย: คดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยฟังว่า คดีไม่มีมูลว่าจำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ จึงเป็นคดีที่ทั้งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ฎีกาที่ว่า จำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายที่ไม่ทำให้คำวินิจฉัยในข้อเท็จจริงของคดีเปลี่ยนแปลงไป จึงเป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 50/2519นายสุนัย พงศ์อารยะโจทก์นายชูสง่า ฤทธิประศาสน์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220, ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 249คดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยฟังว่า คดีไม่มีมูลว่าจำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ จึงเป็นคดีที่ทั้งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ฎีกาที่ว่า จำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายที่ไม่ทำให้คำวินิจฉัยในข้อเท็จจริงของคดีเปลี่ยนแปลงไป จึงเป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย(สนับ คัมภีรยส-สุธี ชอบธรรม-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 50/2519นายสุนัย พงศ์อารยะโจทก์นายชูสง่า ฤทธิประศาสน์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220, ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 249คดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยฟังว่า คดีไม่มีมูลว่าจำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ จึงเป็นคดีที่ทั้งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ฎีกาที่ว่า จำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายที่ไม่ทำให้คำวินิจฉัยในข้อเท็จจริงของคดีเปลี่ยนแปลงไป จึงเป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย(สนับ คัมภีรยส-สุธี ชอบธรรม-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กจ. 26/2561 เรื่อง การกําหนดผู้ยื่นคําขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ของทรัสต์เพื่อการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์และทรัสต์เพื่อการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐาน\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 14 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 และมาตรา 33/1 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2559 คณะกรรมการ ก.ล.ต.ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้บุคคลดังต่อไปนี้ ของทรัสต์เพื่อการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ หรือทรัสต์เพื่อการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐาน แล้วแต่กรณี เป็นผู้ยื่นคําขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ประเภทใบทรัสต์และหุ้นกู้ที่ออกโดยทรัสต์ดังกล่าว(1) ผู้ที่จะเป็นผู้ก่อตั้งกองทรัสต์หรือผู้ก่อตั้งกองทรัสต์ เฉพาะกรณีที่เป็นการขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ต่อประชาชนเป็นครั้งแรก และยังมิได้ก่อตั้งกองทรัสต์(2) ผู้จัดการกองทรัสต์ตามสัญญาก่อตั้งทรัสต์ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2562 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ([นาย]( ์ จําปีรัตน์) ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์