คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 770/2472หลักกฎหมาย: เจ้าพนักงานทำใบสำคัญแลให้ผู้รับจ้างลงพิมพ์ลายมือแล้วนำไปเบิกจากคลังเกินกว่าค่าจ้างที่ได้จ่ายไปจริง ยังไม่มีผิดฐานปลอมหนังสือ แต่มีผิดฐานฉ้อโกง เทียบฎีกาที่ 275/61 ปัญหากฎหมายจำเลยเปนปลัดอำเภอจ้าง ผ.จ.ถ่อเรือจากอำเภอโพนพิสัยไปส่งเงินที่จังหวัดหนองคายทั้งขาไปแลกลับรวม ๔ วันเปนเงิน ๔ บาทแต่จำเลยทำใบสำคัญให้ ผ.ลงพิมพ์ลายมือเบิกเงินต่อคลัง ๑๐ บาท ว่าได้จ้างเหมาจากอำเภอไชยบุรีถึงหนองคายทั้งไปแลกลับแล้วจำเลยจ่ายเงินให้ ผ.ไป ๔ บาท อีก ๖ บาทจำเลยเอาไว้เปนประโยชน์ตนเสีย ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่า ใบสำคัญที่จำเลยเบิกเงินจากคลังนั้น เปนหนังสือราชการตาม ม.๖ ข้อ ๑๙-๒๐ จำเลยต้องมีผิดตาม ม.๒๒๒ ข้อ ๒ แล ๒๒๕ ข้อ ๑ ประกอบด้วย ม.๑๓๒-๒๒๙ แต่โจทก์ฟ้องตาม ม.๒๒๕ จึงตัดสินให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานปลอมหนับงสือซึ่งเปนบทที่หนักแต่กะทงเดียวมีกำหนด ๓ ปี ลดตาม ม.๕๙ เสียกึ่งหนึ่งคงเหลือ ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยฎีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่าใบสำคัญเบิกเงินที่จำเลยเขียนเกินความจริงไปนั้น จะถือว่าเปนการต่อเติมข้อความในหนังสือที่แท้จริงตาม ม.๒๒๒ ข้อ ๒ ไม่ได้ ศาลฎีกาตัดสินแก้ว่า จำเลยไม่มีผิดฐานปลอมหนังสือ เพราะใบสำคัญที่จำเลยเบิกนั้น ผ.ได้ลงพิมพ์ลายมือให้จำเลยจะฟังว่าเปนใบสำคัญปลอมไม่ได้ แต่ใบสำคัญนั้นจำเลยทำขึ้นเพื่อให้เจ้าพนักงานหลงเชื่อว่าจำเลยได้จ่ายเงินไปจริง จำเลยจึงมีผิดฐานฉ้อตาม ม .๓๐๔ ให้จำคุกจำเลยตามที่ศาลล่างกำหนดมา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 770/2472อัยยการหนองคายโจทก์นายบัว-ทองสุวรรณไพศรีจำเลย ป.อ. ม. 222, ม. 225, ม. 229, ม. 304เจ้าพนักงานทำใบสำคัญแลให้ผู้รับจ้างลงพิมพ์ลายมือแล้วนำไปเบิกจากคลังเกินกว่าค่าจ้างที่ได้จ่ายไปจริง ยังไม่มีผิดฐานปลอมหนังสือ แต่มีผิดฐานฉ้อโกง เทียบฎีกาที่ 275/61 ปัญหากฎหมายจำเลยเปนปลัดอำเภอจ้าง ผ.จ.ถ่อเรือจากอำเภอโพนพิสัยไปส่งเงินที่จังหวัดหนองคายทั้งขาไปแลกลับรวม ๔ วันเปนเงิน ๔ บาทแต่จำเลยทำใบสำคัญให้ ผ.ลงพิมพ์ลายมือเบิกเงินต่อคลัง ๑๐ บาท ว่าได้จ้างเหมาจากอำเภอไชยบุรีถึงหนองคายทั้งไปแลกลับแล้วจำเลยจ่ายเงินให้ ผ.ไป ๔ บาท อีก ๖ บาทจำเลยเอาไว้เปนประโยชน์ตนเสีย ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่า ใบสำคัญที่จำเลยเบิกเงินจากคลังนั้น เปนหนังสือราชการตาม ม.๖ ข้อ ๑๙-๒๐ จำเลยต้องมีผิดตาม ม.๒๒๒ ข้อ ๒ แล ๒๒๕ ข้อ ๑ ประกอบด้วย ม.๑๓๒-๒๒๙ แต่โจทก์ฟ้องตาม ม.๒๒๕ จึงตัดสินให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานปลอมหนับงสือซึ่งเปนบทที่หนักแต่กะทงเดียวมีกำหนด ๓ ปี ลดตาม ม.๕๙ เสียกึ่งหนึ่งคงเหลือ ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยฎีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่าใบสำคัญเบิกเงินที่จำเลยเขียนเกินความจริงไปนั้น จะถือว่าเปนการต่อเติมข้อความในหนังสือที่แท้จริงตาม ม.๒๒๒ ข้อ ๒ ไม่ได้ ศาลฎีกาตัดสินแก้ว่า จำเลยไม่มีผิดฐานปลอมหนังสือ เพราะใบสำคัญที่จำเลยเบิกนั้น ผ.ได้ลงพิมพ์ลายมือให้จำเลยจะฟังว่าเปนใบสำคัญปลอมไม่ได้ แต่ใบสำคัญนั้นจำเลยทำขึ้นเพื่อให้เจ้าพนักงานหลงเชื่อว่าจำเลยได้จ่ายเงินไปจริง จำเลยจึงมีผิดฐานฉ้อตาม ม .๓๐๔ ให้จำคุกจำเลยตามที่ศาลล่างกำหนดมา(พรหม-พิพาก-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยเปนปลัดอำเภอจ้าง ผ.จ.ถ่อเรือจากอำเภอโพนพิสัยไปส่งเงินที่จังหวัดหนองคายทั้งขาไปแลกลับรวม ๔ วันเปนเงิน ๔ บาทแต่จำเลยทำใบสำคัญให้ ผ.ลงพิมพ์ลายมือเบิกเงินต่อคลัง ๑๐ บาท ว่าได้จ้างเหมาจากอำเภอไชยบุรีถึงหนองคายทั้งไปแลกลับแล้วจำเลยจ่ายเงินให้ ผ.ไป ๔ บาท อีก ๖ บาทจำเลยเอาไว้เปนประโยชน์ตนเสีย ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่า ใบสำคัญที่จำเลยเบิกเงินจากคลังนั้น เปนหนังสือราชการตาม ม.๖ ข้อ ๑๙-๒๐ จำเลยต้องมีผิดตาม ม.๒๒๒ ข้อ ๒ แล ๒๒๕ ข้อ ๑ ประกอบด้วย ม.๑๓๒-๒๒๙ แต่โจทก์ฟ้องตาม ม.๒๒๕ จึงตัดสินให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานปลอมหนับงสือซึ่งเปนบทที่หนักแต่กะทงเดียวมีกำหนด ๓ ปี ลดตาม ม.๕๙ เสียกึ่งหนึ่งคงเหลือ ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยฎีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่าใบสำคัญเบิกเงินที่จำเลยเขียนเกินความจริงไปนั้น จะถือว่าเปนการต่อเติมข้อความในหนังสือที่แท้จริงตาม ม.๒๒๒ ข้อ ๒ ไม่ได้ ศาลฎีกาตัดสินแก้ว่า จำเลยไม่มีผิดฐานปลอมหนังสือ เพราะใบสำคัญที่จำเลยเบิกนั้น ผ.ได้ลงพิมพ์ลายมือให้จำเลยจะฟังว่าเปนใบสำคัญปลอมไม่ได้ แต่ใบสำคัญนั้นจำเลยทำขึ้นเพื่อให้เจ้าพนักงานหลงเชื่อว่าจำเลยได้จ่ายเงินไปจริง จำเลยจึงมีผิดฐานฉ้อตาม ม .๓๐๔ ให้จำคุกจำเลยตามที่ศาลล่างกำหนดมา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 770/2472อัยยการหนองคายโจทก์นายบัว-ทองสุวรรณไพศรีจำเลย ป.อ. ม. 222, ม. 225, ม. 229, ม. 304เจ้าพนักงานทำใบสำคัญแลให้ผู้รับจ้างลงพิมพ์ลายมือแล้วนำไปเบิกจากคลังเกินกว่าค่าจ้างที่ได้จ่ายไปจริง ยังไม่มีผิดฐานปลอมหนังสือ แต่มีผิดฐานฉ้อโกง เทียบฎีกาที่ 275/61 ปัญหากฎหมายจำเลยเปนปลัดอำเภอจ้าง ผ.จ.ถ่อเรือจากอำเภอโพนพิสัยไปส่งเงินที่จังหวัดหนองคายทั้งขาไปแลกลับรวม ๔ วันเปนเงิน ๔ บาทแต่จำเลยทำใบสำคัญให้ ผ.ลงพิมพ์ลายมือเบิกเงินต่อคลัง ๑๐ บาท ว่าได้จ้างเหมาจากอำเภอไชยบุรีถึงหนองคายทั้งไปแลกลับแล้วจำเลยจ่ายเงินให้ ผ.ไป ๔ บาท อีก ๖ บาทจำเลยเอาไว้เปนประโยชน์ตนเสีย ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่า ใบสำคัญที่จำเลยเบิกเงินจากคลังนั้น เปนหนังสือราชการตาม ม.๖ ข้อ ๑๙-๒๐ จำเลยต้องมีผิดตาม ม.๒๒๒ ข้อ ๒ แล ๒๒๕ ข้อ ๑ ประกอบด้วย ม.๑๓๒-๒๒๙ แต่โจทก์ฟ้องตาม ม.๒๒๕ จึงตัดสินให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานปลอมหนับงสือซึ่งเปนบทที่หนักแต่กะทงเดียวมีกำหนด ๓ ปี ลดตาม ม.๕๙ เสียกึ่งหนึ่งคงเหลือ ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยฎีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่าใบสำคัญเบิกเงินที่จำเลยเขียนเกินความจริงไปนั้น จะถือว่าเปนการต่อเติมข้อความในหนังสือที่แท้จริงตาม ม.๒๒๒ ข้อ ๒ ไม่ได้ ศาลฎีกาตัดสินแก้ว่า จำเลยไม่มีผิดฐานปลอมหนังสือ เพราะใบสำคัญที่จำเลยเบิกนั้น ผ.ได้ลงพิมพ์ลายมือให้จำเลยจะฟังว่าเปนใบสำคัญปลอมไม่ได้ แต่ใบสำคัญนั้นจำเลยทำขึ้นเพื่อให้เจ้าพนักงานหลงเชื่อว่าจำเลยได้จ่ายเงินไปจริง จำเลยจึงมีผิดฐานฉ้อตาม ม .๓๐๔ ให้จำคุกจำเลยตามที่ศาลล่างกำหนดมา(พรหม-พิพาก-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ