phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1978/2542หลักกฎหมาย: พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องคดีอาญาต่อศาลชั้นต้นซึ่งมิใช่ศาลแขวงโดยบรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันปลอมหนังสือมอบอำนาจของผู้เสียหาย ซึ่งเป็นเอกสารสิทธิและร่วมกันใช้เอกสารสิทธิปลอมดังกล่าว ขอให้ลงโทษตาม ป.อ.มาตรา265 ซึ่งมีโทษจำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงห้าปี และปรับตั้งแต่หนึ่งพันบาทถึงหนึ่งหมื่นบาทซึ่งข้อหาดังกล่าวเกินอำนาจพิจารณาของศาลแขวง กรณีจึงไม่อยู่ภายใต้บังคับของพ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 7การที่โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองต่อศาลชั้นต้นจึงชอบด้วยกฎหมายแล้ว แม้ศาลชั้นต้นจะพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตาม ป.อ.มาตรา 264 และ 268 ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 265 ก็ไม่ทำให้อำนาจฟ้องของโจทก์เปลี่ยนแปลงไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1978/2542พนักงานอัยการจังหวัดมุกดาหารโจทก์นายข้าย เงินนาม กับพวกจำเลย พระธรรมนูญศาลยุติธรรม ม. 14, ม. 15, ม. 16 ป.อ. ม. 264, ม. 265, ม. 268 ป.วิ.อ. ม. 158 (5) (6) พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2499 ม. 3พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องคดีอาญาต่อศาลชั้นต้นซึ่งมิใช่ศาลแขวงโดยบรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันปลอมหนังสือมอบอำนาจของผู้เสียหาย ซึ่งเป็นเอกสารสิทธิและร่วมกันใช้เอกสารสิทธิปลอมดังกล่าว ขอให้ลงโทษตาม ป.อ.มาตรา265 ซึ่งมีโทษจำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงห้าปี และปรับตั้งแต่หนึ่งพันบาทถึงหนึ่งหมื่นบาทซึ่งข้อหาดังกล่าวเกินอำนาจพิจารณาของศาลแขวง กรณีจึงไม่อยู่ภายใต้บังคับของพ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 7การที่โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองต่อศาลชั้นต้นจึงชอบด้วยกฎหมายแล้ว แม้ศาลชั้นต้นจะพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตาม ป.อ.มาตรา 264 และ 268 ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 265 ก็ไม่ทำให้อำนาจฟ้องของโจทก์เปลี่ยนแปลงไป(ศุภชัย ภู่งาม-สถิตย์ ไพเราะ-ม.ล.เฉลิมชัย เกษมสันต์)ศาลจังหวัดมุกดาหาร - นายโสภณ บางยี่ขันศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายวสันต์ ตรีสุวรรณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1978/2542พนักงานอัยการจังหวัดมุกดาหารโจทก์นายข้าย เงินนาม กับพวกจำเลย พระธรรมนูญศาลยุติธรรม ม. 14, ม. 15, ม. 16 ป.อ. ม. 264, ม. 265, ม. 268 ป.วิ.อ. ม. 158 (5) (6) พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2499 ม. 3พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องคดีอาญาต่อศาลชั้นต้นซึ่งมิใช่ศาลแขวงโดยบรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันปลอมหนังสือมอบอำนาจของผู้เสียหาย ซึ่งเป็นเอกสารสิทธิและร่วมกันใช้เอกสารสิทธิปลอมดังกล่าว ขอให้ลงโทษตาม ป.อ.มาตรา265 ซึ่งมีโทษจำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงห้าปี และปรับตั้งแต่หนึ่งพันบาทถึงหนึ่งหมื่นบาทซึ่งข้อหาดังกล่าวเกินอำนาจพิจารณาของศาลแขวง กรณีจึงไม่อยู่ภายใต้บังคับของพ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 7การที่โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองต่อศาลชั้นต้นจึงชอบด้วยกฎหมายแล้ว แม้ศาลชั้นต้นจะพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตาม ป.อ.มาตรา 264 และ 268 ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 265 ก็ไม่ทำให้อำนาจฟ้องของโจทก์เปลี่ยนแปลงไป(ศุภชัย ภู่งาม-สถิตย์ ไพเราะ-ม.ล.เฉลิมชัย เกษมสันต์)ศาลจังหวัดมุกดาหาร - นายโสภณ บางยี่ขันศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายวสันต์ ตรีสุวรรณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59513หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยทั้งสามฎีกา มีเหตุผลที่ศาลฎีกาสามารถกลับคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ได้ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 106)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงินจำนวน 20,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสามฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 95,96)จำเลยทั้งสามได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์โดยนำสัญญาค้ำประกันของธนาคารมาวางเป็นประกันไว้ต่อศาลชั้นต้น (อันดับ 79,84)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยทั้งสามคนใดคนหนึ่งหรือร่วมกันหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยเป็นเวลา 5 ปี มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1508/2532นายเสน่ห์ ยาป่าดายโจทก์นายวนหรือสังเวียน ยิ้มดี กับพวกจำเลยนายอนุชิต คูสกุล ทนายจำเลยทั้งสามผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยทั้งสามฎีกา มีเหตุผลที่ศาลฎีกาสามารถกลับคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ได้ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 106)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงินจำนวน 20,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสามฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 95,96)จำเลยทั้งสามได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์โดยนำสัญญาค้ำประกันของธนาคารมาวางเป็นประกันไว้ต่อศาลชั้นต้น (อันดับ 79,84)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยทั้งสามคนใดคนหนึ่งหรือร่วมกันหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยเป็นเวลา 5 ปี มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(นาม ยิ้มแย้ม-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต-อรรถวิทย์ วรรธนวินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1508/2532นายเสน่ห์ ยาป่าดายโจทก์นายวนหรือสังเวียน ยิ้มดี กับพวกจำเลยนายอนุชิต คูสกุล ทนายจำเลยทั้งสามผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยทั้งสามฎีกา มีเหตุผลที่ศาลฎีกาสามารถกลับคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ได้ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 106)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงินจำนวน 20,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสามฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 95,96)จำเลยทั้งสามได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์โดยนำสัญญาค้ำประกันของธนาคารมาวางเป็นประกันไว้ต่อศาลชั้นต้น (อันดับ 79,84)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยทั้งสามคนใดคนหนึ่งหรือร่วมกันหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยเป็นเวลา 5 ปี มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(นาม ยิ้มแย้ม-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต-อรรถวิทย์ วรรธนวินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่องกำหนดด่านนำเข้าซึ่งยาที่เป็นเภสัชเคมีภัณฑ์ที่เป็นสารออกฤทธิ์หรือเภสัชเคมีภัณฑ์กึ่งสำเร็จรูปที่มีส่วนผสมของสารออกฤทธิ์รวมทั้งเกลือของสารดังกล่าว(ฉบับที่ ๕) อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๗ ตรี แห่งพระราชบัญญัติยา พ.ศ.๒๕๑๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยา (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.๒๕๓๐ และมาตรา ๗๘ แห่งพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขโดยคำแนะนำของคณะกรรมการยาในการประชุมครั้งที่ ๖/๒๕๕๙ เมื่อวันที่ ๒๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ จึงออกประกาศกำหนดให้ท่าหรือที่ต่อไปนี้เป็นด่านนำเข้าซึ่งยาที่เป็นเภสัชเคมีภัณฑ์ที่เป็นสารออกฤทธิ์หรือเภสัชเคมีภัณฑ์กึ่งสำเร็จรูปที่มีส่วนผสมของสารออกฤทธิ์รวมทั้งเกลือของสารดังกล่าวเพิ่มเติม๑.ด่านอาหารและยาท่าเรือเอกชน บริษัทสยามแก๊สแอนด์ปิโตรเคมีคัลส์ จำกัด (มหาชน) จังหวัดสมุทรปราการ๒.ด่านอาหารและยาท่าเรือเอกชน บริษัททีเอสขนส่งและโลจิสติกส์ จำกัด จังหวัดสมุทรปราการทั้งนี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๓๐พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๙ปิยะสกล สกลสัตยาทรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขปุณิกา/ปริยานุช/จัดทำ๑๕ ธันวาคม๒๕๕๙นุสรา/ตรวจ๒๑ ธันวาคม๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๘๙ ง/หน้า ๑/๑๓ ธันวาคม ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60412หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาไว้ แต่เนื่องจากโจทก์ได้รับชำระหนี้จากจำเลยที่ 1 ครบถ้วนแล้วทั้งโจทก์ได้แถลงการรับชำระหนี้ครบถ้วนแล้ว จำเลยที่ 1 จึงขอถอนฟ้องฎีกาโปรดมีคำสั่งอนุญาตหมายเหตุ โจทก์ยื่นคำแถลงในวันเดียวกับที่จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องฎีกาว่าได้รับเงินจากจำเลยที่ 1 ครบถ้วนแล้ว(อันดับ 74)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำเลยที่ 1 ชำระเงิน 138,780 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ฯลฯจำเลยที่ 1 ฎีกา (อันดับ 69)คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 72)คำสั่งอนุญาตให้จำเลยที่ 1 ถอนฎีกา คืนค่าขึ้นศาลให้สามในสี่จำหน่ายคดีจากสารบบความศาลฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1508/2529นางตลับ จิรังกรณ์โจทก์นายสุปรีชา อินทัศน์ กับพวกจำเลยนายสุปรีชา อินทัศน์ จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 132, ม. 175ความว่า จำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาไว้ แต่เนื่องจากโจทก์ได้รับชำระหนี้จากจำเลยที่ 1 ครบถ้วนแล้วทั้งโจทก์ได้แถลงการรับชำระหนี้ครบถ้วนแล้ว จำเลยที่ 1 จึงขอถอนฟ้องฎีกาโปรดมีคำสั่งอนุญาตหมายเหตุ โจทก์ยื่นคำแถลงในวันเดียวกับที่จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องฎีกาว่าได้รับเงินจากจำเลยที่ 1 ครบถ้วนแล้ว(อันดับ 74)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำเลยที่ 1 ชำระเงิน 138,780 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ฯลฯจำเลยที่ 1 ฎีกา (อันดับ 69)คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 72)คำสั่งอนุญาตให้จำเลยที่ 1 ถอนฎีกา คืนค่าขึ้นศาลให้สามในสี่จำหน่ายคดีจากสารบบความศาลฎีกา(อภินย์ ปุษปาคม-ชวลิต นราลัย-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1508/2529นางตลับ จิรังกรณ์โจทก์นายสุปรีชา อินทัศน์ กับพวกจำเลยนายสุปรีชา อินทัศน์ จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 132, ม. 175ความว่า จำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาไว้ แต่เนื่องจากโจทก์ได้รับชำระหนี้จากจำเลยที่ 1 ครบถ้วนแล้วทั้งโจทก์ได้แถลงการรับชำระหนี้ครบถ้วนแล้ว จำเลยที่ 1 จึงขอถอนฟ้องฎีกาโปรดมีคำสั่งอนุญาตหมายเหตุ โจทก์ยื่นคำแถลงในวันเดียวกับที่จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องฎีกาว่าได้รับเงินจากจำเลยที่ 1 ครบถ้วนแล้ว(อันดับ 74)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำเลยที่ 1 ชำระเงิน 138,780 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ฯลฯจำเลยที่ 1 ฎีกา (อันดับ 69)คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 72)คำสั่งอนุญาตให้จำเลยที่ 1 ถอนฎีกา คืนค่าขึ้นศาลให้สามในสี่จำหน่ายคดีจากสารบบความศาลฎีกา(อภินย์ ปุษปาคม-ชวลิต นราลัย-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 991/2536หลักกฎหมาย: ที่ดินโจทก์จำเลยเดิมเป็นที่ดินแปลงเดียวกัน เมื่อแบ่งแยกแล้วที่ดินโจทก์ไม่มีทางออกสู่ทางสาธารณะ โจทก์จึงมีสิทธิขอให้เปิดทางจำเป็นได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1350 โดยไม่ต้องเสียค่าตอบแทน และเมื่อฟังว่าทางพิพาทเป็นทางจำเป็นแล้ว ก็ไม่เป็นทางภาระจำยอมอีก ปัญหาดังกล่าวเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนแม้คู่ความจะไม่ได้อุทธรณ์ฎีกาในปัญหานี้ ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขให้ถูกต้องได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 991/2536นายอำนาจ ปรมาธิกุลโจทก์นางนงค์นุช ไชยสุนทร กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1349, ม. 1350, ม. 1387 ป.วิ.พ. ม. 142 (5)ที่ดินโจทก์จำเลยเดิมเป็นที่ดินแปลงเดียวกัน เมื่อแบ่งแยกแล้วที่ดินโจทก์ไม่มีทางออกสู่ทางสาธารณะ โจทก์จึงมีสิทธิขอให้เปิดทางจำเป็นได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1350 โดยไม่ต้องเสียค่าตอบแทน และเมื่อฟังว่าทางพิพาทเป็นทางจำเป็นแล้ว ก็ไม่เป็นทางภาระจำยอมอีก ปัญหาดังกล่าวเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนแม้คู่ความจะไม่ได้อุทธรณ์ฎีกาในปัญหานี้ ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขให้ถูกต้องได้(ปราโมทย์ ชพานนท์-ปราโมทย์ ชพานนท์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์)ศาลจังหวัดมีนบุรี - นายสุมิตร สุภาดุลย์ศาลอุทธรณ์ - นางดวงมาลย์ ศิลปอาชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 991/2536นายอำนาจ ปรมาธิกุลโจทก์นางนงค์นุช ไชยสุนทร กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1349, ม. 1350, ม. 1387 ป.วิ.พ. ม. 142 (5)ที่ดินโจทก์จำเลยเดิมเป็นที่ดินแปลงเดียวกัน เมื่อแบ่งแยกแล้วที่ดินโจทก์ไม่มีทางออกสู่ทางสาธารณะ โจทก์จึงมีสิทธิขอให้เปิดทางจำเป็นได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1350 โดยไม่ต้องเสียค่าตอบแทน และเมื่อฟังว่าทางพิพาทเป็นทางจำเป็นแล้ว ก็ไม่เป็นทางภาระจำยอมอีก ปัญหาดังกล่าวเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนแม้คู่ความจะไม่ได้อุทธรณ์ฎีกาในปัญหานี้ ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขให้ถูกต้องได้(ปราโมทย์ ชพานนท์-ปราโมทย์ ชพานนท์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์)ศาลจังหวัดมีนบุรี - นายสุมิตร สุภาดุลย์ศาลอุทธรณ์ - นางดวงมาลย์ ศิลปอาชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ตราพระบรมราชโองการตราพระบรมราชโองการพระราชบัญญัติรถยนต์แก้ไขเพิ่มเติมพุทธศักราช๒๔๗๗ ฉบับที่ ๒-------------- ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๗ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๗) อนุวัตน์จาตุรนต์ อาทิตย์ทิพอาภา เจ้าพระยายมราช ตราไว้ณ วันที่ ๓ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๗๘ เป็นปีที่ ๒ในรัชกาลปัจจุบัน โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่าสมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติบางมาตราในพระราชบัญญัติรถยนต์ จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎรดังต่อไปนี้ มาตรา๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติรถยนต์แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๗๗ฉบับที่ ๒" มาตรา๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๗๘ มาตรา๓ ให้ยกเลิกตารางอัตราภาษีท้ายมาตรา ๒๓ ข้อ ๔ แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช๒๔๗๓ซึ่งได้แก้ไขโดยพระราชบัญญัติรถยนต์แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๗๗ เสียและให้ใช้ต่อไปนี้แทน[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]ผู้รับสนองพระบรมราชโองการนายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนานายกรัฐมนตรี[รก. ๒๔๗๘/-/๕/๗ เมษายน ๒๔๗๘}
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65863หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ ขอให้ศาลฎีกาปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ความผิดที่จำเลยกระทำเป็นเรื่องร้ายแรงศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกในอัตราสูง หากให้ปล่อยชั่วคราวก็เกรงว่าจะหลบหนี จึงไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 3/2545พนักงานอัยการจังหวัด สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นางสาว สมอร จูฑะรักษ์จำเลยนางสาว สมอร จูฑารักษ์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108, ม. 119 ทวิความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ ขอให้ศาลฎีกาปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ความผิดที่จำเลยกระทำเป็นเรื่องร้ายแรงศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกในอัตราสูง หากให้ปล่อยชั่วคราวก็เกรงว่าจะหลบหนี จึงไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง(วิบูลย์ มีอาสา-ศุภชัย ภู่งาม-สุวัฒน์ วรรธนะหทัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 3/2545พนักงานอัยการจังหวัด สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นางสาว สมอร จูฑะรักษ์จำเลยนางสาว สมอร จูฑารักษ์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108, ม. 119 ทวิความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ ขอให้ศาลฎีกาปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ความผิดที่จำเลยกระทำเป็นเรื่องร้ายแรงศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกในอัตราสูง หากให้ปล่อยชั่วคราวก็เกรงว่าจะหลบหนี จึงไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง(วิบูลย์ มีอาสา-ศุภชัย ภู่งาม-สุวัฒน์ วรรธนะหทัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 905/2469หลักกฎหมาย: วิธีพิจารณาอาญา พยานการที่เจ้าทรัพย์บอกแก่อำเภอต่อหน้าจำเลยในระหว่างไต่สวนว่า " ไม่รู้จักและจำผู้ร้ายไม่ได้ " นั้น ไม่กระทำให้พยานหลักฐานของโจทย์เสียไป เพราะเจ้าพนักงานถามต่อหน้าจำเลยและเจ้าทรัพย์อาจจะกลัวจำเลยหรือเกรงใจจำเลย หรือด้วยเหตุอื่น ๆ ก็ได้ แต่เมื่อเจ้าทรัพย์มาสาบาลตัวให้การต่อศาลว่าจำผู้ร้ายได้ แลมีพยานอื่นประกอบ ตามกฎหมายต้องฟังคำเจ้าทรัพย์ที่ให้การต่อหน้าศาลนั้นเป็นความจริง และการที่จำเลยให้การรับต่อกำนันนั้น เป็นคำรับสารภาพที่ฟังได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 905/2469อัยการชัยนาทโจทก์นายแคล้ว นายไสวล.วิธีพิจารณาอาญา พยานการที่เจ้าทรัพย์บอกแก่อำเภอต่อหน้าจำเลยในระหว่างไต่สวนว่า " ไม่รู้จักและจำผู้ร้ายไม่ได้ " นั้น ไม่กระทำให้พยานหลักฐานของโจทย์เสียไป เพราะเจ้าพนักงานถามต่อหน้าจำเลยและเจ้าทรัพย์อาจจะกลัวจำเลยหรือเกรงใจจำเลย หรือด้วยเหตุอื่น ๆ ก็ได้ แต่เมื่อเจ้าทรัพย์มาสาบาลตัวให้การต่อศาลว่าจำผู้ร้ายได้ แลมีพยานอื่นประกอบ ตามกฎหมายต้องฟังคำเจ้าทรัพย์ที่ให้การต่อหน้าศาลนั้นเป็นความจริง และการที่จำเลยให้การรับต่อกำนันนั้น เป็นคำรับสารภาพที่ฟังได้(หริศ-จินดา-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: การที่เจ้าทรัพย์บอกแก่อำเภอต่อหน้าจำเลยในระหว่างไต่สวนว่า " ไม่รู้จักและจำผู้ร้ายไม่ได้ " นั้น ไม่กระทำให้พยานหลักฐานของโจทย์เสียไป เพราะเจ้าพนักงานถามต่อหน้าจำเลยและเจ้าทรัพย์อาจจะกลัวจำเลยหรือเกรงใจจำเลย หรือด้วยเหตุอื่น ๆ ก็ได้ แต่เมื่อเจ้าทรัพย์มาสาบาลตัวให้การต่อศาลว่าจำผู้ร้ายได้ แลมีพยานอื่นประกอบ ตามกฎหมายต้องฟังคำเจ้าทรัพย์ที่ให้การต่อหน้าศาลนั้นเป็นความจริง และการที่จำเลยให้การรับต่อกำนันนั้น เป็นคำรับสารภาพที่ฟังได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 905/2469อัยการชัยนาทโจทก์นายแคล้ว นายไสวล.วิธีพิจารณาอาญา พยานการที่เจ้าทรัพย์บอกแก่อำเภอต่อหน้าจำเลยในระหว่างไต่สวนว่า " ไม่รู้จักและจำผู้ร้ายไม่ได้ " นั้น ไม่กระทำให้พยานหลักฐานของโจทย์เสียไป เพราะเจ้าพนักงานถามต่อหน้าจำเลยและเจ้าทรัพย์อาจจะกลัวจำเลยหรือเกรงใจจำเลย หรือด้วยเหตุอื่น ๆ ก็ได้ แต่เมื่อเจ้าทรัพย์มาสาบาลตัวให้การต่อศาลว่าจำผู้ร้ายได้ แลมีพยานอื่นประกอบ ตามกฎหมายต้องฟังคำเจ้าทรัพย์ที่ให้การต่อหน้าศาลนั้นเป็นความจริง และการที่จำเลยให้การรับต่อกำนันนั้น เป็นคำรับสารภาพที่ฟังได้(หริศ-จินดา-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4170 (พ.ศ. 2553)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมวิธีทดสอบสิ่งทอ เล่ม 9 แรงดึงและการยืดตัวที่ทําให้ผ้าทอขาดและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมวิธีทดสอบสิ่งทอ เล่ม 9 แรงดึงสูงสุดและการยืดของผ้าที่แรงดึงสูงสุดโดยวิธีจึงเต็มหน้ากว้างของชิ้นทดสอบ------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม วิธีทดสอบสิ่งทอ เล่ม 9 แรงดึงและการยืดตัวที่ทําให้ผ้าทอขาด มาตรฐานเลขที่ มอก. 121 เล่ม 9 - 2518 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 193 (พ.ศ. 2518) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม วิธีทดสอบสิ่งทอ เล่ม 9 แรงดึงและการยืดตัวที่ทําให้ผ้าทอขาด ลงวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2518 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม วิธีทดสอบสิ่งทอ เล่ม 9 แรงดึงสูงสุดและการยืดของผ้าที่แรงดึงสูงสุดโดยวิธีดึงเต็มหน้ากว้างของชิ้นทดสอบ มาตรฐานเลขที่ มอก. 121 เล่ม 9 - 2552 ขึ้นใหม่ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2553 ชาญชัย ชัยรุ่งเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศกระทรวงพาณิชย์ประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่องกำหนดอัตราค่าบริการการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าและการออกใบรับรองมาตรฐานสินค้าปุยนุ่น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์โดยคำแนะนำของคณะกรรมการมาตรฐานสินค้า ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้กำหนดอัตราค่าบริการการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าปุยนุ่นรวมทั้งการวิเคราะห์ตัวอย่างไว้ดังต่อไปนี้(๑) ปริมาณไม่เกิน ๕๐ เมตริกตันไม่เกิน ๕๐๐บาท(๒) ปริมาณไม่เกิน ๕๐ เมตริกตันเฉพาะส่วนที่เกินเมตริกตันละไม่เกิน ๑๐ บาทข้อ ๒ให้กำหนดอัตราค่าบริการการออกใบรับรองมาตรฐานสินค้าปุยนุ่นไว้ ดังต่อไปนี้(๑) ปริมาณไม่เกิน ๑๐ เมตริกตัน ไม่เกิน ๕๐บาท(๒) ปริมาณเกิน ๑๐ เมตริกตันเฉพาะส่วนที่เกินเมตริกตันละไม่เกิน ๑ บาทประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนด๑๕ วัน นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๔ สิงหาคม ๒๕๒๔ชวน หลีกภัยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์อุษมล/ผู้จัดทำ๑๒กันยายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๘/ตอนที่ ๑๓๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๓/๑๕ สิงหาคม ๒๕๒๔
-ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สช. 40 /2561 เรื่อง การให้ความเห็นชอบผู้สอบบัญชีในตลาดทุน (ฉบับที่ 6 ) \_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_ โดยที่มาตรา 61 มาตรา 89 มาตรา 106 มาตรา 199 และมาตรา 217 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 และมาตรา 140 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2542 และมาตรา 59 แห่งพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. 2550 และประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่เกี่ยวกับการออกและการเสนอขายหลักทรัพย์ และประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่เกี่ยวกับการจัดตั้งและจัดการกองทุน กําหนดให้ผู้สอบบัญชีที่ลงลายมือชื่อในรายงานการตรวจสอบงบการเงินของกิจการที่กําหนดตามบทบัญญัติหรือข้อกําหนดดังกล่าวต้องเป็นผู้สอบบัญชีที่ได้รับความเห็นชอบจากสํานักงาน และโดยที่เป็นการสมควรให้มีมาตรการการเปิดเผยการดําเนินงานของสํานักงานในกรณีที่ผู้สอบบัญชีในตลาดทุนฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่กําหนด สํานักงานออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ 27/2 ในหมวด 3 การสิ้นสุดการให้ความเห็นชอบและบทบังคับอื่น แห่งประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สช. 39/2553 เรื่อง การให้ความเห็นชอบผู้สอบบัญชีในตลาดทุน ลงวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2553 "ข้อ 27/2 เพื่อรักษาประโยชน์ของประชาชนหรือเพื่อคุ้มครองผู้ลงทุน ในกรณีที่ปรากฏข้อเท็จจริงเกี่ยวกับเหตุตามข้อ 27 วรรคหนึ่ง สํานักงานอาจเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับการดําเนินการของสํานักงานต่อบุคคลใด ๆ ตามอํานาจที่กําหนดในมาตรา 24/1 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535"ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2561 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 (นายรพี สุจริตกุล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
ประกาศคณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลางประกาศคณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลางเรื่อง กำหนดนโยบายการจัดพื้นที่ให้เป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่น ในการจัดสรรที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัยและพาณิชยกรรมการจัดสรรที่ดินเพื่อเกษตรกรรมและการจัดสรรที่ดินเพื่อการอุตสาหกรรม[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓คณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลางจึงกำหนดนโยบายเรื่อง การจัดพื้นที่ให้เป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นในการจัดสรรที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัยและพาณิชยกรรม การจัดสรรที่ดินเพื่อเกษตรกรรม และการจัดสรรที่ดินเพื่อการอุตสาหกรรมเพื่อให้คณะกรรมการจัดสรรที่ดินกรุงเทพมหานคร และคณะกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดใช้เป็นเกณฑ์ในการออกข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัยและพาณิชยกรรมการจัดสรรที่ดินเพื่อเกษตรกรรม และการจัดสรรที่ดินเพื่อการอุตสาหกรรม และพิจารณาเกี่ยวกับคำขออนุญาตทำการจัดสรรที่ดินไว้ดังนี้ข้อ๑ ในกรณีที่ผู้จัดสรรที่ดินรายใดมีความประสงค์จะให้มีการจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นผู้จัดสรรที่ดินจะต้องจัดพื้นที่ให้เป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้(๑) ที่ดินเปล่าต้องจัดให้มีเนื้อที่ไม่น้อยกว่า ๒๐ ตารางวา และมีความกว้างไม่น้อยกว่า๘.๐๐ เมตรความยาวไม่น้อยกว่า ๑๐.๐๐ เมตร เว้นแต่ข้อบัญญัติของท้องถิ่นใดกำหนดไว้สูงกว่าก็ให้เป็นไปตามข้อบัญญัติของท้องถิ่นนั้น โดยตำแหน่งที่ดินให้มีเขตติดต่อกับสาธารณูปโภคอื่นๆ เช่น ถนน สวนสนามเด็กเล่น สนามกีฬา พื้นที่ส่วนกลางสำหรับการจัดจำหน่ายผลิตผลทางการเกษตรหรือการสันทนาการที่จอดรถส่วนกลาง ศูนย์ฝึกอบรมพนักงาน ห้องอาหารสำหรับพนักงาน สถานพยาบาลเบื้องต้นและหรือสาธารณูปโภคอื่นที่ใช้ประโยชน์ลักษณะเดียวกัน(๒) ที่ดินพร้อมอาคาร ต้องมีเนื้อที่ไม่น้อยกว่า ๑๖ ตารางวา และมีความกว้างไม่น้อยกว่า๔.๐๐ เมตร(๓) พื้นที่ส่วนอื่นซึ่งผู้จัดสรรที่ดินได้จัดไว้ เพื่อเป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นแล้วเช่น สำนักงาน สโมสร เป็นต้น ต้องจัดให้มีพื้นที่ใช้สอยสำหรับสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นในอาคารดังกล่าวไม่น้อยกว่า ๖๔ ตารางเมตร อาคารดังกล่าวจะต้องอยู่บนที่ดินแปลงบริการสาธารณะในโครงการจัดสรรที่ดินและจะเก็บค่าใช้จ่ายสำหรับการใช้เป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นไม่ได้ทั้งนี้ไม่นับรวมถึงค่าใช้จ่ายสาธารณูปโภคสิ้นเปลืองข้อ๒ เมื่อตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นแล้วให้ถือว่าที่ดินดังกล่าวตามข้อ ๑ (๑) หรือที่ดินพร้อมอาคารตามข้อ ๑ (๒) เป็นสาธารณูปโภคส่วนที่ดินที่เป็นที่ตั้งสำนักงานสโมสร ฯลฯ ผู้จัดสรรที่ดินต้องโอนให้แก่นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นเนื้อที่ไม่น้อยกว่า๒๐ ตารางวา และให้เป็นสาธารณูปโภคด้วยประกาศนี้ไม่ให้ใช้บังคับเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินที่ได้ยื่นคำขออนุญาตไว้ก่อนประกาศนี้ใช้บังคับทั้งนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๒พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘สุจริต ปัจฉิมนันท์ประธานกรรมการจัดสรรที่ดินกลางชัชสรัญ/จัดทำ๒๔ มกราคม ๒๕๔๙ศิรวัชร์/ปรับปรุง๒๑ เมษายน ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๖ ง/หน้า ๘๓/๑๙ มกราคม ๒๕๔๙