คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 440/2509หลักกฎหมาย: ในกรณีที่จำเลยควบคุมเรือยนต์โดยประมาท เป็นเหตุให้ชนสะพานและท่าเทียบเรือของโจทก์การที่โจทก์ไม่จุดไฟขาวไว้ที่สะพานและท่าเทียบเรือ ตามที่ใบอนุญาตของกรมเจ้าท่าบังคับไว้นับว่าเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายว่าด้วยการเดินเรือฯ เพราะหากโจทก์จุดไฟขาวไว้ให้ผู้เดินเรือในเวลากลางคืนเห็นได้ ก็จะเป็นทางป้องกันมิให้เรือแล่นมาชนสะพานและท่าเทียบเรือซึ่งล่วงล้ำร่องน้ำอยู่3 เมตรนั้นได้ จึงถือว่าโจทก์มีส่วนผิดอยู่ด้วยศาลพิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายให้เพียง 3 ใน 4 ของ ค่าเสียหายทั้งหมดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 442 และ 223โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นนายท้ายเรือยนต์ชื่ออ่าวสยาม 2และเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 และที่ 3 จำเลยที่ 1 ได้ควบคุมเรือยนต์ดังกล่าวโดยประมาทชนท่าเทียบเรือและสะพานคอนกรีตของโจทก์ชำรุดเสียหาย จึงขอให้จำเลยร่วมกันชดใช้ค่าเสียหาย 127,732 บาทแก่โจทก์จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธความรับผิดและต่อสู้ว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิด เพราะมิได้จุดโคมไฟสีขาวไว้ที่ท่าและสะพานเพื่อป้องกันอุบัติเหตุเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติเดินเรือในน่านน้ำสยามฯศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และ 3 ร่วมกันใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 100,000 บาท คดีได้ความว่าจำเลยที่ 1 ไม่ใช่ลูกจ้าง จำเลยที่ 2 จึงให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 1 และ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 และ 3 ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่เห็นว่าการที่โจทก์ไม่จุดไฟขาวที่สะพานและท่าเทียบเรือตามที่ใบอนุญาตของกรมเจ้าท่าบังคับไว้นับว่าเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายว่าด้วยการเดินเรือหากโจทก์จุดไฟขาวไว้ให้ผู้เดินเรือในเวลากลางคืนเห็นได้ก็ย่อมจะเป็นทางป้องกันมิให้เรือแล่นเข้ามาชนสะพานและท่าเทียบเรือซึ่งล่วงล้ำร่องน้ำอยู่ 3 เมตรนั้นได้ จึงนับได้ว่าฝ่ายโจทก์มีส่วนก่อให้เกิดการชนสะพานและท่าเทียบเรืออยู่ด้วย ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 442 และ 223 จึงให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เพียง 3 ใน 4 เป็นเงิน 75,000 บาทพิพากษาแก้เฉพาะค่าเสียหาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 440/2509กรมสหกรณ์พาณิชย์ โดยนายพจน์ ศังขฤกษ์ อธิบดีโจทก์นายประชา มัลลิกานนท์ ที่ 1จำเลยนางพูนศรี สุทธารมย์ ในฐานะส่วนตัวและในฐานะหุ้นส่วนกับห้างหุ้นส่วนจำกัดเรือเดินทะเล ที่ 2จำเลยห้างหุ้นส่วนจำกัดเรือเดินทะเล โดยนายประชุม กาญจโนมัยจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 437 พ.ร.บ.การเดินเรือในน่านน้ำสยาม พ.ศ.2456 ม. 84, ม. 93 ในกรณีที่จำเลยควบคุมเรือยนต์โดยประมาท เป็นเหตุให้ชนสะพานและท่าเทียบเรือของโจทก์การที่โจทก์ไม่จุดไฟขาวไว้ที่สะพานและท่าเทียบเรือ ตามที่ใบอนุญาตของกรมเจ้าท่าบังคับไว้นับว่าเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายว่าด้วยการเดินเรือฯ เพราะหากโจทก์จุดไฟขาวไว้ให้ผู้เดินเรือในเวลากลางคืนเห็นได้ ก็จะเป็นทางป้องกันมิให้เรือแล่นมาชนสะพานและท่าเทียบเรือซึ่งล่วงล้ำร่องน้ำอยู่3 เมตรนั้นได้ จึงถือว่าโจทก์มีส่วนผิดอยู่ด้วยศาลพิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายให้เพียง 3 ใน 4 ของ ค่าเสียหายทั้งหมดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 442 และ 223โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นนายท้ายเรือยนต์ชื่ออ่าวสยาม 2และเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 และที่ 3 จำเลยที่ 1 ได้ควบคุมเรือยนต์ดังกล่าวโดยประมาทชนท่าเทียบเรือและสะพานคอนกรีตของโจทก์ชำรุดเสียหาย จึงขอให้จำเลยร่วมกันชดใช้ค่าเสียหาย 127,732 บาทแก่โจทก์จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธความรับผิดและต่อสู้ว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิด เพราะมิได้จุดโคมไฟสีขาวไว้ที่ท่าและสะพานเพื่อป้องกันอุบัติเหตุเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติเดินเรือในน่านน้ำสยามฯศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และ 3 ร่วมกันใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 100,000 บาท คดีได้ความว่าจำเลยที่ 1 ไม่ใช่ลูกจ้าง จำเลยที่ 2 จึงให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 1 และ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 และ 3 ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่เห็นว่าการที่โจทก์ไม่จุดไฟขาวที่สะพานและท่าเทียบเรือตามที่ใบอนุญาตของกรมเจ้าท่าบังคับไว้นับว่าเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายว่าด้วยการเดินเรือหากโจทก์จุดไฟขาวไว้ให้ผู้เดินเรือในเวลากลางคืนเห็นได้ก็ย่อมจะเป็นทางป้องกันมิให้เรือแล่นเข้ามาชนสะพานและท่าเทียบเรือซึ่งล่วงล้ำร่องน้ำอยู่ 3 เมตรนั้นได้ จึงนับได้ว่าฝ่ายโจทก์มีส่วนก่อให้เกิดการชนสะพานและท่าเทียบเรืออยู่ด้วย ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 442 และ 223 จึงให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เพียง 3 ใน 4 เป็นเงิน 75,000 บาทพิพากษาแก้เฉพาะค่าเสียหาย(อรรถไพศาลศรุดี-มณี ชุติวงศ์-วงษ์ วีระพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นนายท้ายเรือยนต์ชื่ออ่าวสยาม 2และเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 และที่ 3 จำเลยที่ 1 ได้ควบคุมเรือยนต์ดังกล่าวโดยประมาทชนท่าเทียบเรือและสะพานคอนกรีตของโจทก์ชำรุดเสียหาย จึงขอให้จำเลยร่วมกันชดใช้ค่าเสียหาย 127,732 บาทแก่โจทก์จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธความรับผิดและต่อสู้ว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิด เพราะมิได้จุดโคมไฟสีขาวไว้ที่ท่าและสะพานเพื่อป้องกันอุบัติเหตุเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติเดินเรือในน่านน้ำสยามฯศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และ 3 ร่วมกันใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 100,000 บาท คดีได้ความว่าจำเลยที่ 1 ไม่ใช่ลูกจ้าง จำเลยที่ 2 จึงให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 1 และ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 และ 3 ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่เห็นว่าการที่โจทก์ไม่จุดไฟขาวที่สะพานและท่าเทียบเรือตามที่ใบอนุญาตของกรมเจ้าท่าบังคับไว้นับว่าเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายว่าด้วยการเดินเรือหากโจทก์จุดไฟขาวไว้ให้ผู้เดินเรือในเวลากลางคืนเห็นได้ก็ย่อมจะเป็นทางป้องกันมิให้เรือแล่นเข้ามาชนสะพานและท่าเทียบเรือซึ่งล่วงล้ำร่องน้ำอยู่ 3 เมตรนั้นได้ จึงนับได้ว่าฝ่ายโจทก์มีส่วนก่อให้เกิดการชนสะพานและท่าเทียบเรืออยู่ด้วย ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 442 และ 223 จึงให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เพียง 3 ใน 4 เป็นเงิน 75,000 บาทพิพากษาแก้เฉพาะค่าเสียหาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 440/2509กรมสหกรณ์พาณิชย์ โดยนายพจน์ ศังขฤกษ์ อธิบดีโจทก์นายประชา มัลลิกานนท์ ที่ 1จำเลยนางพูนศรี สุทธารมย์ ในฐานะส่วนตัวและในฐานะหุ้นส่วนกับห้างหุ้นส่วนจำกัดเรือเดินทะเล ที่ 2จำเลยห้างหุ้นส่วนจำกัดเรือเดินทะเล โดยนายประชุม กาญจโนมัยจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 437 พ.ร.บ.การเดินเรือในน่านน้ำสยาม พ.ศ.2456 ม. 84, ม. 93 ในกรณีที่จำเลยควบคุมเรือยนต์โดยประมาท เป็นเหตุให้ชนสะพานและท่าเทียบเรือของโจทก์การที่โจทก์ไม่จุดไฟขาวไว้ที่สะพานและท่าเทียบเรือ ตามที่ใบอนุญาตของกรมเจ้าท่าบังคับไว้นับว่าเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายว่าด้วยการเดินเรือฯ เพราะหากโจทก์จุดไฟขาวไว้ให้ผู้เดินเรือในเวลากลางคืนเห็นได้ ก็จะเป็นทางป้องกันมิให้เรือแล่นมาชนสะพานและท่าเทียบเรือซึ่งล่วงล้ำร่องน้ำอยู่3 เมตรนั้นได้ จึงถือว่าโจทก์มีส่วนผิดอยู่ด้วยศาลพิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายให้เพียง 3 ใน 4 ของ ค่าเสียหายทั้งหมดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 442 และ 223โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นนายท้ายเรือยนต์ชื่ออ่าวสยาม 2และเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 และที่ 3 จำเลยที่ 1 ได้ควบคุมเรือยนต์ดังกล่าวโดยประมาทชนท่าเทียบเรือและสะพานคอนกรีตของโจทก์ชำรุดเสียหาย จึงขอให้จำเลยร่วมกันชดใช้ค่าเสียหาย 127,732 บาทแก่โจทก์จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธความรับผิดและต่อสู้ว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิด เพราะมิได้จุดโคมไฟสีขาวไว้ที่ท่าและสะพานเพื่อป้องกันอุบัติเหตุเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติเดินเรือในน่านน้ำสยามฯศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และ 3 ร่วมกันใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 100,000 บาท คดีได้ความว่าจำเลยที่ 1 ไม่ใช่ลูกจ้าง จำเลยที่ 2 จึงให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 1 และ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 และ 3 ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่เห็นว่าการที่โจทก์ไม่จุดไฟขาวที่สะพานและท่าเทียบเรือตามที่ใบอนุญาตของกรมเจ้าท่าบังคับไว้นับว่าเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายว่าด้วยการเดินเรือหากโจทก์จุดไฟขาวไว้ให้ผู้เดินเรือในเวลากลางคืนเห็นได้ก็ย่อมจะเป็นทางป้องกันมิให้เรือแล่นเข้ามาชนสะพานและท่าเทียบเรือซึ่งล่วงล้ำร่องน้ำอยู่ 3 เมตรนั้นได้ จึงนับได้ว่าฝ่ายโจทก์มีส่วนก่อให้เกิดการชนสะพานและท่าเทียบเรืออยู่ด้วย ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 442 และ 223 จึงให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เพียง 3 ใน 4 เป็นเงิน 75,000 บาทพิพากษาแก้เฉพาะค่าเสียหาย(อรรถไพศาลศรุดี-มณี ชุติวงศ์-วงษ์ วีระพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ