คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1499/2528หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีคุณภาพต่ำและกระทำการปลอมปนน้ำมันที่จำหน่ายโดยบรรยายฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นผู้ค้าน้ำมันร่วมกันจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษซึ่งมีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดและร่วมกันกระทำการปลอมปนน้ำมันดังกล่าวด้วยเป็นฟ้องที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้ว โจทก์มิได้บรรยายในฟ้องถึงน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดไว้ในครอบครองมีปริมาณตั้งแต่ 200 ลิตรขึ้นไปเพื่อให้เข้าข้อสันนิษฐานของกฎหมายว่าจำเลยเป็นผู้กระทำการปลอมน้ำมันเชื้อเพลิงดังกล่าวเพื่อจำหน่ายโจทก์จึงจะนำสืบข้อเท็จจริงดังกล่าวหาได้ไม่และศาลก็รับฟังข้อเท็จจริงนั้นมาปรับบทกฎหมายซึ่งมิได้บรรยายมาในฟ้องไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามซึ่งเป็นผู้ค้าน้ำมันร่วมกันจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษ ซึ่งมีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด และร่วมกันกระทำการปลอมปนน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษดังกล่าวเพื่อจำหน่าย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2521 มาตรา 13, 21, 25 ตรี พระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2522 มาตรา 9จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ร่วมกันปลอมปนน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษเพื่อจำหน่ายเป็นความผิดตามฟ้องตามข้อสันนิษฐานของกฎหมาย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 มีความผิดตามพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2521มาตรา 13, 21, 25 ตรี พระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2522 มาตรา 9ลงโทษตามมาตรา 25 ตรี ซึ่งเป็นบทหนักปรับจำเลยที่ 1 จำคุกจำเลยที่ 2 และปรับแต่ให้รอการลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีคุณภาพต่ำและกระทำการปลอมปนน้ำมันที่จำหน่ายดังกล่าว โดยบรรยายฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นผู้ค้าน้ำมันร่วมกันจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษ ซึ่งมีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด และร่วมกันกระทำการปลอมน้ำมันดังกล่าวด้วย เป็นฟ้องที่บรรยายถึงการ่วมกันปลอมปนน้ำมันเชื้อเพลิงที่จำเลยร่วมกันจำหน่ายชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้ว ส่วนการกระทำอย่างไรที่เป็นการปลอมปนเป็นรายละเอียดที่โจทก์จะต้องนำสืบในชั้นพิจารณา แต่การที่โจทก์มิได้บรรยายในฟ้องถึงน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดไว้ในครอบครองมีปริมาณตั้งแต่ 200 ลิตขึ้นไป เพื่อให้เข้าข้อสันนิษฐานของกฎหมายว่าจำเลยเป็นผู้กระทำปลอมปนน้ำมันเชื้อเพลิงดังกล่าวเพื่อจำหน่าย ตามพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2521 มาตรา 25 ตรี พระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2522 มาตรา 9 เห็นว่าโจทก์จะนำสืบข้อเท็จจริงดังกล่าวหาได้ไม่ และศาลก็รับฟังข้อเท็จจริงนั้นมาปรับบทกฎหมายซึ่งมิได้บรรยายมาในฟ้องไม่ได้เพราะขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 พยานหลักฐานโจทก์ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันปลอมน้ำมันและจำหน่ายน้ำมันที่มีคุณภาพต่ำ (น้ำมันที่ปลอมปน)พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 ที่ 2 ด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1499/2528พนักงานอัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาโจทก์บริษัทยืนยงเสรี (1979) จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5), ม. 192 พ.ร.บ.น้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.2521 ม. 25 ตรี พ.ร.บ.น้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2522 ม. 9โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีคุณภาพต่ำและกระทำการปลอมปนน้ำมันที่จำหน่ายโดยบรรยายฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นผู้ค้าน้ำมันร่วมกันจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษซึ่งมีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดและร่วมกันกระทำการปลอมปนน้ำมันดังกล่าวด้วยเป็นฟ้องที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้ว โจทก์มิได้บรรยายในฟ้องถึงน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดไว้ในครอบครองมีปริมาณตั้งแต่ 200 ลิตรขึ้นไปเพื่อให้เข้าข้อสันนิษฐานของกฎหมายว่าจำเลยเป็นผู้กระทำการปลอมน้ำมันเชื้อเพลิงดังกล่าวเพื่อจำหน่ายโจทก์จึงจะนำสืบข้อเท็จจริงดังกล่าวหาได้ไม่และศาลก็รับฟังข้อเท็จจริงนั้นมาปรับบทกฎหมายซึ่งมิได้บรรยายมาในฟ้องไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามซึ่งเป็นผู้ค้าน้ำมันร่วมกันจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษ ซึ่งมีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด และร่วมกันกระทำการปลอมปนน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษดังกล่าวเพื่อจำหน่าย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2521 มาตรา 13, 21, 25 ตรี พระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2522 มาตรา 9จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ร่วมกันปลอมปนน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษเพื่อจำหน่ายเป็นความผิดตามฟ้องตามข้อสันนิษฐานของกฎหมาย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 มีความผิดตามพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2521มาตรา 13, 21, 25 ตรี พระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2522 มาตรา 9ลงโทษตามมาตรา 25 ตรี ซึ่งเป็นบทหนักปรับจำเลยที่ 1 จำคุกจำเลยที่ 2 และปรับแต่ให้รอการลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีคุณภาพต่ำและกระทำการปลอมปนน้ำมันที่จำหน่ายดังกล่าว โดยบรรยายฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นผู้ค้าน้ำมันร่วมกันจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษ ซึ่งมีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด และร่วมกันกระทำการปลอมน้ำมันดังกล่าวด้วย เป็นฟ้องที่บรรยายถึงการ่วมกันปลอมปนน้ำมันเชื้อเพลิงที่จำเลยร่วมกันจำหน่ายชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้ว ส่วนการกระทำอย่างไรที่เป็นการปลอมปนเป็นรายละเอียดที่โจทก์จะต้องนำสืบในชั้นพิจารณา แต่การที่โจทก์มิได้บรรยายในฟ้องถึงน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดไว้ในครอบครองมีปริมาณตั้งแต่ 200 ลิตขึ้นไป เพื่อให้เข้าข้อสันนิษฐานของกฎหมายว่าจำเลยเป็นผู้กระทำปลอมปนน้ำมันเชื้อเพลิงดังกล่าวเพื่อจำหน่าย ตามพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2521 มาตรา 25 ตรี พระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2522 มาตรา 9 เห็นว่าโจทก์จะนำสืบข้อเท็จจริงดังกล่าวหาได้ไม่ และศาลก็รับฟังข้อเท็จจริงนั้นมาปรับบทกฎหมายซึ่งมิได้บรรยายมาในฟ้องไม่ได้เพราะขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 พยานหลักฐานโจทก์ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันปลอมน้ำมันและจำหน่ายน้ำมันที่มีคุณภาพต่ำ (น้ำมันที่ปลอมปน)พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 ที่ 2 ด้วย(สมประสงค์ พานิชอัตรา-ยนต์ พิรวินิจ-สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามซึ่งเป็นผู้ค้าน้ำมันร่วมกันจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษ ซึ่งมีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด และร่วมกันกระทำการปลอมปนน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษดังกล่าวเพื่อจำหน่าย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2521 มาตรา 13, 21, 25 ตรี พระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2522 มาตรา 9จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ร่วมกันปลอมปนน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษเพื่อจำหน่ายเป็นความผิดตามฟ้องตามข้อสันนิษฐานของกฎหมาย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 มีความผิดตามพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2521มาตรา 13, 21, 25 ตรี พระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2522 มาตรา 9ลงโทษตามมาตรา 25 ตรี ซึ่งเป็นบทหนักปรับจำเลยที่ 1 จำคุกจำเลยที่ 2 และปรับแต่ให้รอการลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีคุณภาพต่ำและกระทำการปลอมปนน้ำมันที่จำหน่ายดังกล่าว โดยบรรยายฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นผู้ค้าน้ำมันร่วมกันจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษ ซึ่งมีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด และร่วมกันกระทำการปลอมน้ำมันดังกล่าวด้วย เป็นฟ้องที่บรรยายถึงการ่วมกันปลอมปนน้ำมันเชื้อเพลิงที่จำเลยร่วมกันจำหน่ายชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้ว ส่วนการกระทำอย่างไรที่เป็นการปลอมปนเป็นรายละเอียดที่โจทก์จะต้องนำสืบในชั้นพิจารณา แต่การที่โจทก์มิได้บรรยายในฟ้องถึงน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดไว้ในครอบครองมีปริมาณตั้งแต่ 200 ลิตขึ้นไป เพื่อให้เข้าข้อสันนิษฐานของกฎหมายว่าจำเลยเป็นผู้กระทำปลอมปนน้ำมันเชื้อเพลิงดังกล่าวเพื่อจำหน่าย ตามพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2521 มาตรา 25 ตรี พระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2522 มาตรา 9 เห็นว่าโจทก์จะนำสืบข้อเท็จจริงดังกล่าวหาได้ไม่ และศาลก็รับฟังข้อเท็จจริงนั้นมาปรับบทกฎหมายซึ่งมิได้บรรยายมาในฟ้องไม่ได้เพราะขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 พยานหลักฐานโจทก์ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันปลอมน้ำมันและจำหน่ายน้ำมันที่มีคุณภาพต่ำ (น้ำมันที่ปลอมปน)พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 ที่ 2 ด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1499/2528พนักงานอัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาโจทก์บริษัทยืนยงเสรี (1979) จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5), ม. 192 พ.ร.บ.น้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.2521 ม. 25 ตรี พ.ร.บ.น้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2522 ม. 9โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีคุณภาพต่ำและกระทำการปลอมปนน้ำมันที่จำหน่ายโดยบรรยายฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นผู้ค้าน้ำมันร่วมกันจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษซึ่งมีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดและร่วมกันกระทำการปลอมปนน้ำมันดังกล่าวด้วยเป็นฟ้องที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้ว โจทก์มิได้บรรยายในฟ้องถึงน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดไว้ในครอบครองมีปริมาณตั้งแต่ 200 ลิตรขึ้นไปเพื่อให้เข้าข้อสันนิษฐานของกฎหมายว่าจำเลยเป็นผู้กระทำการปลอมน้ำมันเชื้อเพลิงดังกล่าวเพื่อจำหน่ายโจทก์จึงจะนำสืบข้อเท็จจริงดังกล่าวหาได้ไม่และศาลก็รับฟังข้อเท็จจริงนั้นมาปรับบทกฎหมายซึ่งมิได้บรรยายมาในฟ้องไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามซึ่งเป็นผู้ค้าน้ำมันร่วมกันจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษ ซึ่งมีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด และร่วมกันกระทำการปลอมปนน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษดังกล่าวเพื่อจำหน่าย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2521 มาตรา 13, 21, 25 ตรี พระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2522 มาตรา 9จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ร่วมกันปลอมปนน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษเพื่อจำหน่ายเป็นความผิดตามฟ้องตามข้อสันนิษฐานของกฎหมาย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 มีความผิดตามพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2521มาตรา 13, 21, 25 ตรี พระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2522 มาตรา 9ลงโทษตามมาตรา 25 ตรี ซึ่งเป็นบทหนักปรับจำเลยที่ 1 จำคุกจำเลยที่ 2 และปรับแต่ให้รอการลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีคุณภาพต่ำและกระทำการปลอมปนน้ำมันที่จำหน่ายดังกล่าว โดยบรรยายฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นผู้ค้าน้ำมันร่วมกันจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเบนซินชนิดพิเศษ ซึ่งมีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด และร่วมกันกระทำการปลอมน้ำมันดังกล่าวด้วย เป็นฟ้องที่บรรยายถึงการ่วมกันปลอมปนน้ำมันเชื้อเพลิงที่จำเลยร่วมกันจำหน่ายชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้ว ส่วนการกระทำอย่างไรที่เป็นการปลอมปนเป็นรายละเอียดที่โจทก์จะต้องนำสืบในชั้นพิจารณา แต่การที่โจทก์มิได้บรรยายในฟ้องถึงน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีคุณภาพต่ำกว่าคุณภาพที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดไว้ในครอบครองมีปริมาณตั้งแต่ 200 ลิตขึ้นไป เพื่อให้เข้าข้อสันนิษฐานของกฎหมายว่าจำเลยเป็นผู้กระทำปลอมปนน้ำมันเชื้อเพลิงดังกล่าวเพื่อจำหน่าย ตามพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2521 มาตรา 25 ตรี พระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2522 มาตรา 9 เห็นว่าโจทก์จะนำสืบข้อเท็จจริงดังกล่าวหาได้ไม่ และศาลก็รับฟังข้อเท็จจริงนั้นมาปรับบทกฎหมายซึ่งมิได้บรรยายมาในฟ้องไม่ได้เพราะขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 พยานหลักฐานโจทก์ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันปลอมน้ำมันและจำหน่ายน้ำมันที่มีคุณภาพต่ำ (น้ำมันที่ปลอมปน)พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 ที่ 2 ด้วย(สมประสงค์ พานิชอัตรา-ยนต์ พิรวินิจ-สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ