phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
กฎกระทรวงกฎกระทรวง(พ.ศ. ๒๕๓๒)ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบและบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่กรุงเทพมหานครพ.ศ. ๒๕๓๐[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ และมาตรา ๑๔แห่งพระราชบัญญัติเครื่องแบบและบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่กรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๓๐รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้เจ้าหน้าที่กรุงเทพมหานครทำคำขอมีบัตรประจำตัวตามแบบท้ายกฎกระทรวงนี้พร้อมกับแนบรูปถ่ายสามรูป โดยยื่นต่อผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัว ดังนี้(๑) ประธานสภากรุงเทพมหานคร รองประธานสภากรุงเทพมหานครสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครและรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ให้ยื่นคำขอต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย(๒) ประธานสภาเขต รองประธานสภาเขต สมาชิกสภาเขตเลขานุการประธานสภากรุงเทพมหานคร และเลขานุการรองประธานสภากรุงเทพมหานครให้ยื่นคำขอต่อประธานสภากรุงเทพมหานคร(๓) เลขานุการผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครผู้ช่วยเลขานุการผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ประธานที่ปรึกษาและที่ปรึกษาของผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครให้ยื่นคำขอต่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครรูปถ่ายตามวรรคหนึ่งให้ใช้รูปถ่ายไม่เกินหกเดือนก่อนวันยื่นคำขอมีบัตรประจำตัว ขนาด ๒.๕ x ๓ เซนติเมตรครึ่งตัว หน้าตรง ไม่สวมหมวก แต่งเครื่องแบบปฏิบัติราชการเครื่องแบบพิธีการชุดสากล หรือชุดไทยพระราชทานข้อ ๒บัตรประจำตัวให้มีสีขาว และให้มีขนาดและลักษณะตามแบบท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๓ เมื่อได้ออกบัตรประจำตัวให้แก่ผู้ใดให้ผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวตามข้อ ๑ จัดให้มีสำเนาข้อความและรายการบัตรประจำตัวของผู้นั้นตามแบบท้ายกฎกระทรวงนี้สองฉบับแต่ละฉบับให้ติดรูปถ่ายของผู้นั้นไว้ด้วย ฉบับหนึ่งให้เก็บไว้เป็นหลักฐานอีกฉบับหนึ่งให้ส่งไปยังพนักงานเจ้าหน้าที่ออกบัตรประจำตัวประชาชนแห่งท้องที่ซึ่งผู้ถือบัตรประจำตัวดังกล่าวมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านข้อ ๔ในกรณีบัตรประจำตัวชำรุดหรือสูญหายให้ผู้ถือบัตรประจำตัวทำรายงานกรณีบัตรประจำตัวชำรุดหรือสูญหายตามแบบท้ายกฎกระทรวงนี้ยื่นต่อผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวตามข้อ ๑ เพื่อพิจารณาออกบัตรประจำตัวใหม่การขอและการออกบัตรประจำตัวใหม่ตามวรรคหนึ่ง ให้นำความในข้อ๑ ข้อ ๒ และข้อ ๓ มาใช้บังคับโดยอนุโลมข้อ ๕บัตรประจำตัวที่ได้ออกก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ ให้คงใช้ได้ต่อไปจนกว่าผู้ถือบัตรประจำตัวดังกล่าวจะขอบัตรใหม่หรือพ้นจากตำแหน่งให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๒พลตำรวจเอก ประมาณ อดิเรกสารรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑.คำขอมีบัตรประจำตัว หรือขอมีบัตรประจำตัวใหม่ตามพระราชบัญญัติเครื่องแบบและบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่กรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๓๐๒.แบบบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่กรุงเทพมหานคร ท้ายกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๓๒)ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบและบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่กรุงเทพมหานคร พ.ศ.๒๕๓๐๓.สำเนาข้อความและรายการบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่กรุงเทพมหานคร๔.รายงานกรณีบัตรประจำตัวชำรุดหรือสูญหาย (ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๘แห่งพระราชบัญญัติเครื่องแบบและบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่กรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๓๐บัญญัติให้การขอและการออกบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่กรุงเทพมหานครให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้วันทิตา/ปรับปรุง๘ มีนาคม ๒๕๕๗วิชพงษ์/ตรวจ๑๒ มีนาคม ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๖/ตอนที่ ๕๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๖ เมษายน ๒๕๓๒
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2525พระราชบัญญัติ จัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. ๒๕๒๕ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๕ เป็นปีที่ ๓๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. ๒๕๒๕"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้จัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา เรียกว่า "ศาลจังหวัดสีคิ้ว" และจะเปิดทำการได้เมื่อใด ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกามาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ศาลจังหวัดสีคิ้วมีเขตตลอดท้องที่อำเภอสีคิ้ว อำเภอด่านขุนทด อำเภอปากช่อง และอำเภอสูงเนิน ในจังหวัดนครราชสีมา ในระหว่างที่ยังมิได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดวันเปิดทำการตามมาตรา ๓ ให้ศาลจังหวัดนครราชสีมามีเขตอำนาจตลอดถึงเขตของศาลจังหวัดสีคิ้วด้วย บรรดาคดีของเขตท้องที่อำเภอที่ระบุไว้ในวรรคหนึ่งมาตรา 4 ซึ่งค้างพิจารณาอยู่ในศาลจังหวัดนครราชสีมาในวันเปิดทำการตามมาตรา ๓ ให้คงพิจารณาพิพากษาในศาลจังหวัดนครราชสีมามาตรา 5 มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ป. ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา ให้มีเขตตลอดท้องที่อำเภอสีคิ้ว อำเภอด่านขุนทด อำเภอปากช่อง และอำเภอสูงเนิน เพื่อประโยชน์แก่ประชาชนในท้องที่อำเภอดังกล่าว และโดยที่มาตรา ๑๗๐ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติว่า บรรดาศาลทั้งหลายจะตั้งขึ้นได้ก็แต่โดยพระราชบัญญัติ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 547/2466หลักกฎหมาย: ชั้นไต่สวนจำเลยเบิกความว่า จำเลยได้เห็น ป.เอามีดแทง ฉ. แต่ครั้นจำเลยมาเบิกความในศาล กลับเบิกว่า เห็นเขากอดปล้ำกันชุลมุน จำเลยไม่ทันเห็นในขณะที่ ฉ. แล อ. ถูกแทง ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเบิกความเท็จในข้อความสำคัญ เพราะถ้าฟังคำของจำเลยจะเห็นว่ามีการวิวาทต่อสู้กันตั้งแต่ ๓ คนขึ้นไป แล ฉ. ถูกบาดเจ็บในที่วิวาทโดยไม่ปรากฎว่าผู้ใดกระทำร้าย เพื่อให้ศาลลงโทษ ป.เบาลง ทำให้เสื่อมเสียความยุติธรรมได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 547/2466อัยการพิจิตร์โจทก์นายหมอน ศิลาล. ป.อ. ม. 156ชั้นไต่สวนจำเลยเบิกความว่า จำเลยได้เห็น ป.เอามีดแทง ฉ. แต่ครั้นจำเลยมาเบิกความในศาล กลับเบิกว่า เห็นเขากอดปล้ำกันชุลมุน จำเลยไม่ทันเห็นในขณะที่ ฉ. แล อ. ถูกแทง ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเบิกความเท็จในข้อความสำคัญ เพราะถ้าฟังคำของจำเลยจะเห็นว่ามีการวิวาทต่อสู้กันตั้งแต่ ๓ คนขึ้นไป แล ฉ. ถูกบาดเจ็บในที่วิวาทโดยไม่ปรากฎว่าผู้ใดกระทำร้าย เพื่อให้ศาลลงโทษ ป.เบาลง ทำให้เสื่อมเสียความยุติธรรมได้(พิจารณา-นรเนติ-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ชั้นไต่สวนจำเลยเบิกความว่า จำเลยได้เห็น ป.เอามีดแทง ฉ. แต่ครั้นจำเลยมาเบิกความในศาล กลับเบิกว่า เห็นเขากอดปล้ำกันชุลมุน จำเลยไม่ทันเห็นในขณะที่ ฉ. แล อ. ถูกแทง ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเบิกความเท็จในข้อความสำคัญ เพราะถ้าฟังคำของจำเลยจะเห็นว่ามีการวิวาทต่อสู้กันตั้งแต่ ๓ คนขึ้นไป แล ฉ. ถูกบาดเจ็บในที่วิวาทโดยไม่ปรากฎว่าผู้ใดกระทำร้าย เพื่อให้ศาลลงโทษ ป.เบาลง ทำให้เสื่อมเสียความยุติธรรมได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 547/2466อัยการพิจิตร์โจทก์นายหมอน ศิลาล. ป.อ. ม. 156ชั้นไต่สวนจำเลยเบิกความว่า จำเลยได้เห็น ป.เอามีดแทง ฉ. แต่ครั้นจำเลยมาเบิกความในศาล กลับเบิกว่า เห็นเขากอดปล้ำกันชุลมุน จำเลยไม่ทันเห็นในขณะที่ ฉ. แล อ. ถูกแทง ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเบิกความเท็จในข้อความสำคัญ เพราะถ้าฟังคำของจำเลยจะเห็นว่ามีการวิวาทต่อสู้กันตั้งแต่ ๓ คนขึ้นไป แล ฉ. ถูกบาดเจ็บในที่วิวาทโดยไม่ปรากฎว่าผู้ใดกระทำร้าย เพื่อให้ศาลลงโทษ ป.เบาลง ทำให้เสื่อมเสียความยุติธรรมได้(พิจารณา-นรเนติ-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 118155. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 546/2466 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 546/2466 ป.อ. ม. 118()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 271/2520หลักกฎหมาย: เจ้ามรดกทำพินัยกรรมไว้มีข้อความว่า ถ้าข้าพเจ้าถึงแก่ความตายไปแล้ว บรรดาทรัพย์สินของข้าพเจ้าที่มีอยู่และที่จะเกิดขึ้นในภายหน้า ข้าพเจ้าขอยอมยกให้แก่ผู้ที่ได้ระบุชื่อในพินัยกรรมนี้ให้เป็นผู้รับทรัพย์สินตามจำนวนที่กำหนดซึ่งกำหนดไว้ดังนี้ (1) บ้าน 1 หลัง (2) นอกชานด้านหน้าตัวเรือน (3) ครัวเรือน (4) ยุ้ง ตามหมายเลขที่ 1 ถึงที่ 4 ปลูกอยู่ในที่ของ ส. เป็นกรรมสิทธิ์ของข้าพเจ้าแต่ผู้เดียว ขอยกให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่อ. แต่ผู้เดียวดังนี้ถือว่าเจ้ามรดกได้ระบุทรัพย์ที่ยอมยกให้ อ. นั้นรวมถึงบรรดาทรัพย์สินอื่นที่เจ้ามรดกมีอยู่และที่จะเกิดขึ้นหลังวันทำพินัยกรรมด้วยเหตุที่ได้ระบุทรัพย์หมายเลข (1) ถึง (4) ไว้ในพินัยกรรมคงเป็นเพราะปลูกสร้างอยู่ในที่ดินของ ส. จึงระบุให้ผู้รับมรดกได้ทราบไว้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 271/2520นายช่วง เฉียบแหลม กับพวกโจทก์นางหม่น กรผลึกจำเลย ป.อ. เจ้ามรดกทำพินัยกรรมไว้มีข้อความว่า ถ้าข้าพเจ้าถึงแก่ความตายไปแล้ว บรรดาทรัพย์สินของข้าพเจ้าที่มีอยู่และที่จะเกิดขึ้นในภายหน้า ข้าพเจ้าขอยอมยกให้แก่ผู้ที่ได้ระบุชื่อในพินัยกรรมนี้ให้เป็นผู้รับทรัพย์สินตามจำนวนที่กำหนดซึ่งกำหนดไว้ดังนี้ (1) บ้าน 1 หลัง (2) นอกชานด้านหน้าตัวเรือน (3) ครัวเรือน (4) ยุ้ง ตามหมายเลขที่ 1 ถึงที่ 4 ปลูกอยู่ในที่ของ ส. เป็นกรรมสิทธิ์ของข้าพเจ้าแต่ผู้เดียว ขอยกให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่อ. แต่ผู้เดียวดังนี้ถือว่าเจ้ามรดกได้ระบุทรัพย์ที่ยอมยกให้ อ. นั้นรวมถึงบรรดาทรัพย์สินอื่นที่เจ้ามรดกมีอยู่และที่จะเกิดขึ้นหลังวันทำพินัยกรรมด้วยเหตุที่ได้ระบุทรัพย์หมายเลข (1) ถึง (4) ไว้ในพินัยกรรมคงเป็นเพราะปลูกสร้างอยู่ในที่ดินของ ส. จึงระบุให้ผู้รับมรดกได้ทราบไว้(สนับ คัมภีรยส-สุธี ชอบธรรม-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 271/2520นายช่วง เฉียบแหลม กับพวกโจทก์นางหม่น กรผลึกจำเลย ป.อ. เจ้ามรดกทำพินัยกรรมไว้มีข้อความว่า ถ้าข้าพเจ้าถึงแก่ความตายไปแล้ว บรรดาทรัพย์สินของข้าพเจ้าที่มีอยู่และที่จะเกิดขึ้นในภายหน้า ข้าพเจ้าขอยอมยกให้แก่ผู้ที่ได้ระบุชื่อในพินัยกรรมนี้ให้เป็นผู้รับทรัพย์สินตามจำนวนที่กำหนดซึ่งกำหนดไว้ดังนี้ (1) บ้าน 1 หลัง (2) นอกชานด้านหน้าตัวเรือน (3) ครัวเรือน (4) ยุ้ง ตามหมายเลขที่ 1 ถึงที่ 4 ปลูกอยู่ในที่ของ ส. เป็นกรรมสิทธิ์ของข้าพเจ้าแต่ผู้เดียว ขอยกให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่อ. แต่ผู้เดียวดังนี้ถือว่าเจ้ามรดกได้ระบุทรัพย์ที่ยอมยกให้ อ. นั้นรวมถึงบรรดาทรัพย์สินอื่นที่เจ้ามรดกมีอยู่และที่จะเกิดขึ้นหลังวันทำพินัยกรรมด้วยเหตุที่ได้ระบุทรัพย์หมายเลข (1) ถึง (4) ไว้ในพินัยกรรมคงเป็นเพราะปลูกสร้างอยู่ในที่ดินของ ส. จึงระบุให้ผู้รับมรดกได้ทราบไว้(สนับ คัมภีรยส-สุธี ชอบธรรม-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศศูนย์อำนวยการรักษาความสงบเรียบร้อยประกาศศูนย์อำนวยการรักษาความสงบเรียบร้อยเรื่องห้ามบุคคลที่มีพฤติการณ์เป็นภัยหรืออาจเป็นภัยต่อความมั่นคงภายในราชอาณาจักรเข้าหรือต้องออกจากบริเวณพื้นที่ อาคาร หรือสถานที่ที่กำหนด[๑] ตามที่ได้มีการประกาศให้เขตพื้นที่เขตดุสิตกรุงเทพมหานคร เป็นพื้นที่ปรากฏเหตุการณ์อันกระทบต่อความมั่นคงภายในราชอาณาจักรลงวันที่๑๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒ และมีข้อกำหนดออกตามความในมาตรา ๑๘แห่งพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๕๑ ลงวันที่ ๑๕กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒ ซึ่งได้มอบอำนาจให้ ผอ.รมน. ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากผอ.รมน. หรือผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการกำหนดเงื่อนเวลาในการปฏิบัติตามข้อกำหนดหรือเงื่อนไขในการปฏิบัติของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามที่เห็นสมควรนั้นเพื่อประโยชน์ในการป้องกัน ปราบปราม ระงับยับยั้ง และแก้ไขหรือบรรเทาเหตุการณ์ในพื้นที่เขตดุสิต กรุงเทพมหานครให้เป็นไปด้วยความเรียบร้อยและเกิดประสิทธิภาพสามารถป้องกันการปิดล้อมทำเนียบรัฐบาลหน่วยงานของรัฐและสถานที่สำคัญรวมทั้งเพื่อไม่ให้เป็นการขัดขวางการปฏิบัติราชการของนายกรัฐมนตรีคณะรัฐมนตรีและเจ้าหน้าที่ของรัฐอาศัยอำนาจตามความในข้อกำหนดออกตามความในมาตรา ๑๘แห่งพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๕๑ ข้อ ๒ และวรรคท้ายจึงออกประกาศกำหนด ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ห้ามบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่มีพฤติการณ์อันอาจก่อให้เกิดความไม่สงบสุขทำลายหรือทำความเสียหายต่อชีวิต ร่างกาย ทรัพย์สินของประชาชนหรือของรัฐ อาทิการปลุกระดม ยุยงปลุกปั่น สร้างสถานการณ์เพื่อให้เกิดความรุนแรงหรือเป็นอันตรายต่อความสงบสุขของประชาชนและความมั่นคงของรัฐเข้าหรือต้องออกบริเวณพื้นที่เขตดุสิต กรุงเทพมหานครข้อ ๒ทำเนียบรัฐบาล, สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ๒, โรงเรียนพระดาบส,บ้านสี่เสาเทเวศร์, สโมสรทหารบก หอประชุมกองทัพบก และสำนักงานวิจัยและพัฒนาการทางทหารกองทัพบก เป็นเขตหวงห้ามเด็ดขาด ห้ามบุคคลหรือกลุ่มบุคคลเข้าหรือออกจากบริเวณพื้นที่หรืออาคาร เว้นแต่เป็นบุคคลที่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ข้อ ๓ให้ผู้อำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักรผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการรักษาความสงบเรียบร้อย หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายซึ่งเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ชั้นสัญญาบัตรหรือเทียบเท่าเป็นผู้ดำเนินการตามประกาศนี้ข้อ ๔ประกาศกำหนดนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒สุเทพเทือกสุบรรณรองนายกรัฐมนตรีผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการรักษาความสงบเรียบร้อยปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๘ตุลาคม ๒๕๕๒นฤดล/ตรวจ๒๖ตุลาคม ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๕๖ ง/หน้า ๗๔/๒๑ ตุลาคม ๒๕๕๒
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งนิคมสร้างตนเองในท้องที่อำเภออรัญประเทศจังหวัดปราจีนบุรีพ.ศ.๒๕๑๒ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๒๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๒เป็นปีที่๒๔ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งนิคมสร้างตนเองในท้องที่อำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๗แห่งพระราชบัญญัติจัดที่ดินเพื่อการครองชีพ พ.ศ. ๒๕๑๑ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งนิคมสร้างตนเองในท้องที่อำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรี พ.ศ. ๒๕๑๒มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้จัดตั้งนิคมสร้างตนเองในท้องที่อำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรีภายในแนวเขตที่ดินตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพลถนอม กิตติขจรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งนิคมสร้างตนเองในท้องที่อำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรี พ.ศ. ๒๕๑๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่กฎหมายว่าด้วยการจัดที่ดินเพื่อการครองชีพบัญญัติว่า การจัดตั้งนิคมให้กระทำโดยพระราชกฤษฎีกาและเนื่องจากที่ดินในท้องที่อำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรีเหมาะสมที่จะจัดเป็นนิคมสร้างตนเองจึงสมควรตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้นศิรวัชร์/จัดทำ๑๑พฤษภาคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๘๖/ตอนที่ ๘๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๔๗/๓ ตุลาคม ๒๕๑๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 438/2483หลักกฎหมาย: ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 438/2483 ป.อ. ม. 288, ม. 293, ม. 321ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 438/2483 ป.อ. ม. 288, ม. 293, ม. 321ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 106817. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 437/2483 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 437/2483()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ที่ นร 1008.1/ว 13 สํานักงาน ก.พ.ถนนพิษณุโลก กทม. 1030030 มีนาคม 2553 เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการรับเงินเดือน สิทธิและประโยชน์ของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ที่ได้รับแต่งตั้งให้กลับไปดํารงตําแหน่งตามเดิมหรือตําแหน่งอื่นในประเภทเดียวกันและระดับเดียวกัน เพราะเหตุที่มีคุณสมบัติไม่ตรงตามคุณสมบัติเฉพาะสําหรับตําแหน่งเรียนสิ่งที่ส่งมาด้วย 1. หลักเกณฑ์และวิธีการรับเงินเดือน สิทธิและประโยชน์ของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ที่ได้รับแต่งตั้งให้กลับไปดํารงตําแหน่งตามเดิมหรือตําแหน่งอื่นในประเภทเดียวกันและระดับเดียวกัน เพราะเหตุที่มีคุณสมบัติไม่ตรงตามคุณสมบัติเฉพาะสําหรับตําแหน่ง 2. คําอธิบายหลักเกณฑ์และวิธีการรับเงินเดือน สิทธิและประโยชน์ของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ที่ได้รับแต่งตั้งให้กลับไปดํารงตําแหน่งตามเดิมหรือตําแหน่งอื่นในประเภทเดียวกันและระดับเดียวกัน เพราะเหตุที่มีคุณสมบัติไม่ตรงตามคุณสมบัติเฉพาะสําหรับตําแหน่งอื่นๆ - ด้วยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 มาตรา 66 วรรคสอง บัญญัติให้การรับเงินเดือน สิทธิและประโยชน์ของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ที่ได้รับแต่งตั้งให้กลับไปดํารงตําแหน่งตามเดิมหรือตําแหน่งอื่นในประเภทเดียวกันและระดับเดียวกัน เพราะเหตุที่มีคุณสมบัติไม่ตรงตามคุณสมบัติเฉพาะสําหรับตําแหน่ง ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่ ก.พ. กําหนด ก.พ. จึงกําหนดหลักเกณฑ์และวิธีการรับเงินเดือน สิทธิและประโยชน์ของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ที่ได้รับแต่งตั้งให้กลับไปดํารงตําแหน่งตามเดิมหรือตําแหน่งอื่นในประเภทเดียวกันและระดับเดียวกัน เพราะเหตุที่มีคุณสมบัติไม่ตรงตามคุณสมบัติเฉพาะสําหรับตําแหน่ง ตามสิ่งที่ส่งมาด้วย 1 ในการนี้ สํานักงาน ก.พ. ได้จัดทําคําอธิบายเกี่ยวกับหลักเกณฑ์และวิธีการดังกล่าว เพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และวิธีการข้างต้นตามสิ่งที่ส่งมาด้วย 2 จึงเรียนมาเพื่อโปรดทราบและถือปฏิบัติต่อไป ทั้งนี้ ได้แจ้งให้กรมและจังหวัดทราบด้วยแล้วผู้มีอํานาจลงนาม - ขอแสดงความนับถือ (นางเบญจวรรณ สร่างนิทร)เลขาธิการ ก.พ.อื่นๆ - สํานักพัฒนาระบบจําแนกตําแหน่งและค่าตอบแทนโทร. 0 2547 1983, 0 2547 1985, 0 2547 1980, 0 2547 1000 ต่อ 8100โทรสาร 0 2547 1437
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64621หลักกฎหมาย: คำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นซึ่งสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเนื่องจากเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 79/2509พ.ต.สุปรีย์ อิศรางกูร ณ อยุธยาฯโจทก์นายย่งง้วน แซ่ตั้งจำเลย ป.วิ.พ. ม. 236คำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นซึ่งสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเนื่องจากเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236(ยง เหลืองรังษี-ห้วน ประชาบาล-สุทิน เกษคุปต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 79/2509พ.ต.สุปรีย์ อิศรางกูร ณ อยุธยาฯโจทก์นายย่งง้วน แซ่ตั้งจำเลย ป.วิ.พ. ม. 236คำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นซึ่งสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเนื่องจากเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236(ยง เหลืองรังษี-ห้วน ประชาบาล-สุทิน เกษคุปต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 39/2536หลักกฎหมาย: จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยกล่าวอ้างว่า โจทก์ทุจริตต่อหน้าที่นำใบเสร็จไปเรียกเก็บเงินแล้วเบียดบังเอาเงินนั้นเป็นประโยชน์ส่วนตัว มิได้อ้างเหตุความไม่ไว้วางใจเป็นเหตุเลิกจ้าง แม้ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์กระทำผิดตามที่จำเลยกล่าวอ้าง แต่สิทธิเลิกจ้างโดยทั่วไปย่อมเป็นสิทธิของนายจ้างหรือสิทธิในทางจัดการ โดยต้องเป็นการเลิกจ้างที่เป็นธรรมและมีเหตุสมควรที่จะเลิกจ้างได้ เมื่อข้อเท็จจริงปรากฎว่าโจทก์ทำตัวไม่น่าไว้วางใจ การที่ศาล-แรงงานกลางอ้างเหตุดังกล่าวมาวินิจฉัยว่าโจทก์กระทำตัวไม่น่าไว้วางใจ และมีเหตุสมควรที่จำเลยเลิกจ้างโจทก์ได้ เป็นการวินิจฉัยเพื่อความเป็นธรรมแก่ทั้งสองฝ่าย ไม่เป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 39/2536นางอรุณศรี แซ่สวาทโจทก์(ประเทศไทย) จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 183 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม. 47จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยกล่าวอ้างว่า โจทก์ทุจริตต่อหน้าที่นำใบเสร็จไปเรียกเก็บเงินแล้วเบียดบังเอาเงินนั้นเป็นประโยชน์ส่วนตัว มิได้อ้างเหตุความไม่ไว้วางใจเป็นเหตุเลิกจ้าง แม้ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์กระทำผิดตามที่จำเลยกล่าวอ้าง แต่สิทธิเลิกจ้างโดยทั่วไปย่อมเป็นสิทธิของนายจ้างหรือสิทธิในทางจัดการ โดยต้องเป็นการเลิกจ้างที่เป็นธรรมและมีเหตุสมควรที่จะเลิกจ้างได้ เมื่อข้อเท็จจริงปรากฎว่าโจทก์ทำตัวไม่น่าไว้วางใจ การที่ศาล-แรงงานกลางอ้างเหตุดังกล่าวมาวินิจฉัยว่าโจทก์กระทำตัวไม่น่าไว้วางใจ และมีเหตุสมควรที่จำเลยเลิกจ้างโจทก์ได้ เป็นการวินิจฉัยเพื่อความเป็นธรรมแก่ทั้งสองฝ่าย ไม่เป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น(สุชาติ สุขสุมิตร-ปรีชา ธนานันท์-พรชัย สมรรถเวช)ศาลแรงงานกลาง - นายสถิตย์ อรรถบลยุคลศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 39/2536นางอรุณศรี แซ่สวาทโจทก์(ประเทศไทย) จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 183 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม. 47จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยกล่าวอ้างว่า โจทก์ทุจริตต่อหน้าที่นำใบเสร็จไปเรียกเก็บเงินแล้วเบียดบังเอาเงินนั้นเป็นประโยชน์ส่วนตัว มิได้อ้างเหตุความไม่ไว้วางใจเป็นเหตุเลิกจ้าง แม้ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์กระทำผิดตามที่จำเลยกล่าวอ้าง แต่สิทธิเลิกจ้างโดยทั่วไปย่อมเป็นสิทธิของนายจ้างหรือสิทธิในทางจัดการ โดยต้องเป็นการเลิกจ้างที่เป็นธรรมและมีเหตุสมควรที่จะเลิกจ้างได้ เมื่อข้อเท็จจริงปรากฎว่าโจทก์ทำตัวไม่น่าไว้วางใจ การที่ศาล-แรงงานกลางอ้างเหตุดังกล่าวมาวินิจฉัยว่าโจทก์กระทำตัวไม่น่าไว้วางใจ และมีเหตุสมควรที่จำเลยเลิกจ้างโจทก์ได้ เป็นการวินิจฉัยเพื่อความเป็นธรรมแก่ทั้งสองฝ่าย ไม่เป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น(สุชาติ สุขสุมิตร-ปรีชา ธนานันท์-พรชัย สมรรถเวช)ศาลแรงงานกลาง - นายสถิตย์ อรรถบลยุคลศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ ๒๗/๒๕๕๙เรื่องมาตรการป้องกันและแก้ไขปัญหาความเดือดร้อนจากการจุดและปล่อยบั้งไฟพลุ ตะไล โคมลอย โคมไฟโคมควัน หรือวัตถุอื่นใดที่คล้ายคลึงกัน เพื่อเป็นการแก้ไขปัญหาความเดือดร้อนและเพื่อป้องกันอันตรายรวมทั้งความเสียหายที่จะเกิดแก่ชุมชนและประชาชนจากการจุดและปล่อยหรือกระทำการอย่างใดเพื่อให้บั้งไฟพลุ ตะไล โคมลอย โคมไฟ โคมควัน หรือวัตถุอื่นใดที่คล้ายคลึงกัน ขึ้นไปสู่อากาศสมควรกำหนดมาตรการป้องกันและแก้ไขปัญหาดังกล่าวเพื่อความสงบเรียบร้อยของบ้านเมืองอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๔๔ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติโดยความเห็นชอบของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ จึงมีคำสั่งดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ห้ามมิให้ผู้ใดจุดและปล่อยหรือกระทำการอย่างใด เพื่อให้บั้งไฟ พลุ ตะไล โคมลอย โคมไฟ โคมควันหรือวัตถุอื่นใดที่คล้ายคลึงกัน ขึ้นไปสู่อากาศเว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากผู้อำนวยการเขตสำหรับกรุงเทพมหานครหรือนายอำเภอแห่งท้องที่ สำหรับจังหวัดซึ่งรับผิดชอบในเขตพื้นที่ที่จะจุดและปล่อยหรือกระทำการอย่างใดนั้นหลักเกณฑ์ในการพิจารณาอนุญาตของผู้อำนวยการเขตหรือนายอำเภอแห่งท้องที่ให้เป็นไปตามประกาศจังหวัดตามข้อ ๒ หรือข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครตามข้อ ๔แล้วแต่กรณีข้อ ๒ ให้จังหวัดจัดทำประกาศจังหวัดโดยความเห็นชอบร่วมกันของคณะกรมการจังหวัดและสภาวัฒนธรรมจังหวัดเพื่อกำหนดมาตรการป้องกันและการรักษาความปลอดภัยและการดูแลรักษาความสงบเรียบร้อยของประชาชนในการจุดและปล่อยหรือกระทำการอย่างใดเพื่อให้บั้งไฟ พลุ ตะไล โคมลอย โคมไฟ โคมควันหรือวัตถุอื่นใดที่คล้ายคลึงกัน ขึ้นไปสู่อากาศข้อ ๓ ประกาศจังหวัดตามข้อ ๒อย่างน้อยต้องมีรายละเอียดดังต่อไปนี้(๑)กำหนดระยะเวลาในการจุดและปล่อย หรือการกระทำอย่างใดซึ่งต้องสอดคล้องกับระยะเวลาในการจัดงานประเพณีและวัฒนธรรมท้องถิ่น(๒)ชนิด ขนาด และจำนวน ของบั้งไฟ พลุ ตะไล โคมลอย โคมไฟ โคมควันหรือวัตถุอื่นใดที่คล้ายคลึงกัน ที่จะทำการจุดและปล่อยหรือกระทำการอย่างใด(๓)สถานที่จุดและปล่อยหรือกระทำการอย่างใดเพื่อให้บั้งไฟ พลุ ตะไล โคมลอย โคมไฟ โคมควันหรือวัตถุอื่นใดที่คล้ายคลึงกัน ขึ้นไปสู่อากาศ(๔)มาตรการในการป้องกันมิให้มีการเล่นพนัน(๕)มาตรการป้องกันและรักษาความปลอดภัยและการอื่นใดเพื่อความสงบเรียบร้อยและความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของชุมชนและประชาชนข้อ ๔ ให้กรุงเทพมหานครออกข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครเพื่อกำหนดมาตรการให้เป็นไปตามข้อ๒ และข้อ ๓ โดยอนุโลมข้อ ๕ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อ ๑หรือไม่ปฏิบัติตามประกาศจังหวัดตามข้อ ๒ หรือข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครตามข้อ ๔ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับข้อ ๖[๑] คำสั่งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปสั่ง ณ วันที่ ๑๐มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๕๙พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชาหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติปริยานุช/จัดทำ๑๓ มิถุนายน๒๕๕๙ชวัลพร/ตรวจ๒๓ มิถุนายน๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๑๓๓ ง/หน้า ๑๑/๑๐ มิถุนายน ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 189/2480หลักกฎหมาย: ทำให้เสียทรัพย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 192 - 193/2480ทำให้เสียทรัพย์()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 192 - 193/2480ทำให้เสียทรัพย์()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 109249. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 190 - 191/2480 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 190 - 191/2480 ป.อ. ม. 276-254()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สน. 36/2558เรื่อง การลงทุนและการมีไว้เพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุน(ฉบับที่ 17)\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 126(4) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ประกอบกับข้อ 12 และข้อ 17 โดยได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการกํากับตลาดทุน และข้อ 19(6) แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทน. 27/2552 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการจัดตั้งและจัดการกองทุน ลงวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 สํานักงานออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ 3/2 แห่งประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สน. 24/2552 เรื่อง การลงทุนและการมีไว้เพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนลงวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 "ข้อ 3/2 ในกรณีที่บริษัทจัดการกองทุนรวมยื่นคําขอผ่อนผันหรือคําขอรับความเห็นชอบใดตามประกาศนี้มาพร้อมกับคําขออนุมัติจัดตั้งกองทุนรวมที่บริษัทจัดการกองทุนรวมได้ขอผ่อนผันหรือขอรับความเห็นชอบดังกล่าว สํานักงานจะพิจารณาคําขอผ่อนผันหรือคําขอรับความเห็นชอบให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาเดียวกันกับการพิจารณาคําขออนุมัติจัดตั้งกองทุนรวมนั้น ทั้งนี้ ตามขั้นตอนและวิธีการที่ระบุในคู่มือสําหรับประชาชน"ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - 1. ประกาศ ณ วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 (นายรพี สุจริตกุล) เลขาธิการสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์