คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 530/2510หลักกฎหมาย: โจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันในศาล ตกลงแบ่งที่พิพาทกันคนละครึ่ง จำเลยยอมชดใช้เงินให้โจทก์ 8,000 บาท โดยจะนำมาวางศาลภายในเดือนเมษายน 2509 หากจำเลยไม่นำเงินมาวางภายในเดือนเมษายน 2509 จำเลยยอมให้ที่พิพาททั้งหมดตกเป็นสิทธิของโจทก์ ดังนี้ เมื่อได้ความว่าวันสุดท้ายที่จำเลยมีโอกาสจะนำเงินมาวางศาลในคดีนี้คือวันที่ 30 เมษายน 2509 ตรงกับวันหยุดราชการและเริ่มเปิดทำงานใหม่ในวันที่ 2 พฤษภาคม 2509 จำเลยจึงมีสิทธิที่จะนำเงินมาวางศาลได้ในวันที่เปิดทำงานใหม่ตามมาตรา 161 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ จำเลยมิได้ผิดสัญญาสัญญาที่มีกำหนดเวลาดังเช่นคดีนี้ย่อมมีวิธีการกำหนดระยะเวลาเริ่มต้นและวันสุดท้ายแห่ง ระยะเวลาดังที่บัญญัติไว้ในลักษณะ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่าที่นาพิพาทเป็นของโจทก์ ฯลฯ จำเลยให้การว่านาพิพาทเป็นของจำเลย จำเลยนำไปเป็นประกันเงินกู้ไว้กับโจทก์โจทก์จำเลยได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันตกลงแบ่งที่พิพาทคนละครึ่งและจำเลยยอมชดใช้เงินให้โจทก์ 8,000 บาท โดยจะนำมาวางศาลภายในเดือนเมษายน 2509 แล้วให้โจทก์รับไป หากจำเลยไม่นำเงินมาวางภายในเดือนเมษายน 2509 จำเลยยอมให้ที่พิพาททั้งหมดตกเป็นของโจทก์ ศาลพิพากษาตามยอมต่อมาโจทก์ไม่ยอมแบ่งที่พิพาทให้จำเลย ได้ความว่าจำเลยนำเงินมาวางศาลในวันที่ 29 เมษายน 2509 แต่หมดเวลาราชการเสียก่อนจะนำมาวางในวันรุ่งขึ้นก็เป็นวันเสาร์อันเป็นวันหยุดราชการจำเลยจึงนำเงินมาวางศาลในวันที่ 2 พฤษภาคม 2509 ซึ่งเป็นวันเปิดทำงานในวันแรกศาลชั้นต้นเห็นว่า ถือไม่ได้ว่าจำเลยผิดนัด มีคำสั่งให้จัดการแบ่งที่พิพาทให้จำเลยโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า วันสุดท้ายที่จำเลยมีโอกาสจะนำเงินมาวางศาลในคดีนี้ คือวันที่ 30 เมษายน 2509 ซึ่งตรงกับวันเสาร์เป็นวันหยุดราชการและเริ่มเปิดทำงานใหม่ใน 2 พฤษภาคม 2509 จำเลยจึงมีสิทธิที่จะนำเงินมาวางศาลได้ในวันที่เปิดทำงานใหม่ตามมาตรา 161 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ จำเลยไม่ได้ผิดสัญญาที่โจทก์ฎีกาว่า เป็นเรื่องสัญญา ไม่ใช่เรื่องกฎหมายนั้นเห็นว่าสัญญาที่มีกำหนดเวลาดังเช่นคดีนี้ย่อมมีวิธีการกำหนดระยะเวลาเริ่มต้นและวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาดังที่บัญญัติไว้ในลักษณะ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ โดยเฉพาะมาตรา 161 ได้บัญญัติถึงวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาว่า ถ้าวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาเป็นวันหยุดราชการ ก็ต้องนับวันที่เริ่มทำงานใหม่เข้าด้วยจำเลยจึงมีสิทธินำเงินมาวางศาลตามสัญญาในวันที่ 2 พฤษภาคม 2509 ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 530/2510นายทองแดง ร่องแซงโจทก์นางพลอย ระวังพงจำเลย ป.พ.พ. ม. 161 ป.วิ.พ. ม. 22, ม. 138 โจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันในศาล ตกลงแบ่งที่พิพาทกันคนละครึ่ง จำเลยยอมชดใช้เงินให้โจทก์ 8,000 บาท โดยจะนำมาวางศาลภายในเดือนเมษายน 2509 หากจำเลยไม่นำเงินมาวางภายในเดือนเมษายน 2509 จำเลยยอมให้ที่พิพาททั้งหมดตกเป็นสิทธิของโจทก์ ดังนี้ เมื่อได้ความว่าวันสุดท้ายที่จำเลยมีโอกาสจะนำเงินมาวางศาลในคดีนี้คือวันที่ 30 เมษายน 2509 ตรงกับวันหยุดราชการและเริ่มเปิดทำงานใหม่ในวันที่ 2 พฤษภาคม 2509 จำเลยจึงมีสิทธิที่จะนำเงินมาวางศาลได้ในวันที่เปิดทำงานใหม่ตามมาตรา 161 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ จำเลยมิได้ผิดสัญญาสัญญาที่มีกำหนดเวลาดังเช่นคดีนี้ย่อมมีวิธีการกำหนดระยะเวลาเริ่มต้นและวันสุดท้ายแห่ง ระยะเวลาดังที่บัญญัติไว้ในลักษณะ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่าที่นาพิพาทเป็นของโจทก์ ฯลฯ จำเลยให้การว่านาพิพาทเป็นของจำเลย จำเลยนำไปเป็นประกันเงินกู้ไว้กับโจทก์โจทก์จำเลยได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันตกลงแบ่งที่พิพาทคนละครึ่งและจำเลยยอมชดใช้เงินให้โจทก์ 8,000 บาท โดยจะนำมาวางศาลภายในเดือนเมษายน 2509 แล้วให้โจทก์รับไป หากจำเลยไม่นำเงินมาวางภายในเดือนเมษายน 2509 จำเลยยอมให้ที่พิพาททั้งหมดตกเป็นของโจทก์ ศาลพิพากษาตามยอมต่อมาโจทก์ไม่ยอมแบ่งที่พิพาทให้จำเลย ได้ความว่าจำเลยนำเงินมาวางศาลในวันที่ 29 เมษายน 2509 แต่หมดเวลาราชการเสียก่อนจะนำมาวางในวันรุ่งขึ้นก็เป็นวันเสาร์อันเป็นวันหยุดราชการจำเลยจึงนำเงินมาวางศาลในวันที่ 2 พฤษภาคม 2509 ซึ่งเป็นวันเปิดทำงานในวันแรกศาลชั้นต้นเห็นว่า ถือไม่ได้ว่าจำเลยผิดนัด มีคำสั่งให้จัดการแบ่งที่พิพาทให้จำเลยโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า วันสุดท้ายที่จำเลยมีโอกาสจะนำเงินมาวางศาลในคดีนี้ คือวันที่ 30 เมษายน 2509 ซึ่งตรงกับวันเสาร์เป็นวันหยุดราชการและเริ่มเปิดทำงานใหม่ใน 2 พฤษภาคม 2509 จำเลยจึงมีสิทธิที่จะนำเงินมาวางศาลได้ในวันที่เปิดทำงานใหม่ตามมาตรา 161 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ จำเลยไม่ได้ผิดสัญญาที่โจทก์ฎีกาว่า เป็นเรื่องสัญญา ไม่ใช่เรื่องกฎหมายนั้นเห็นว่าสัญญาที่มีกำหนดเวลาดังเช่นคดีนี้ย่อมมีวิธีการกำหนดระยะเวลาเริ่มต้นและวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาดังที่บัญญัติไว้ในลักษณะ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ โดยเฉพาะมาตรา 161 ได้บัญญัติถึงวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาว่า ถ้าวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาเป็นวันหยุดราชการ ก็ต้องนับวันที่เริ่มทำงานใหม่เข้าด้วยจำเลยจึงมีสิทธินำเงินมาวางศาลตามสัญญาในวันที่ 2 พฤษภาคม 2509 ได้พิพากษายืน(พยุง วัฒนสิงหะ-สวิง ลัดพลี-ศริ มลิลา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่าที่นาพิพาทเป็นของโจทก์ ฯลฯ จำเลยให้การว่านาพิพาทเป็นของจำเลย จำเลยนำไปเป็นประกันเงินกู้ไว้กับโจทก์โจทก์จำเลยได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันตกลงแบ่งที่พิพาทคนละครึ่งและจำเลยยอมชดใช้เงินให้โจทก์ 8,000 บาท โดยจะนำมาวางศาลภายในเดือนเมษายน 2509 แล้วให้โจทก์รับไป หากจำเลยไม่นำเงินมาวางภายในเดือนเมษายน 2509 จำเลยยอมให้ที่พิพาททั้งหมดตกเป็นของโจทก์ ศาลพิพากษาตามยอมต่อมาโจทก์ไม่ยอมแบ่งที่พิพาทให้จำเลย ได้ความว่าจำเลยนำเงินมาวางศาลในวันที่ 29 เมษายน 2509 แต่หมดเวลาราชการเสียก่อนจะนำมาวางในวันรุ่งขึ้นก็เป็นวันเสาร์อันเป็นวันหยุดราชการจำเลยจึงนำเงินมาวางศาลในวันที่ 2 พฤษภาคม 2509 ซึ่งเป็นวันเปิดทำงานในวันแรกศาลชั้นต้นเห็นว่า ถือไม่ได้ว่าจำเลยผิดนัด มีคำสั่งให้จัดการแบ่งที่พิพาทให้จำเลยโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า วันสุดท้ายที่จำเลยมีโอกาสจะนำเงินมาวางศาลในคดีนี้ คือวันที่ 30 เมษายน 2509 ซึ่งตรงกับวันเสาร์เป็นวันหยุดราชการและเริ่มเปิดทำงานใหม่ใน 2 พฤษภาคม 2509 จำเลยจึงมีสิทธิที่จะนำเงินมาวางศาลได้ในวันที่เปิดทำงานใหม่ตามมาตรา 161 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ จำเลยไม่ได้ผิดสัญญาที่โจทก์ฎีกาว่า เป็นเรื่องสัญญา ไม่ใช่เรื่องกฎหมายนั้นเห็นว่าสัญญาที่มีกำหนดเวลาดังเช่นคดีนี้ย่อมมีวิธีการกำหนดระยะเวลาเริ่มต้นและวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาดังที่บัญญัติไว้ในลักษณะ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ โดยเฉพาะมาตรา 161 ได้บัญญัติถึงวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาว่า ถ้าวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาเป็นวันหยุดราชการ ก็ต้องนับวันที่เริ่มทำงานใหม่เข้าด้วยจำเลยจึงมีสิทธินำเงินมาวางศาลตามสัญญาในวันที่ 2 พฤษภาคม 2509 ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 530/2510นายทองแดง ร่องแซงโจทก์นางพลอย ระวังพงจำเลย ป.พ.พ. ม. 161 ป.วิ.พ. ม. 22, ม. 138 โจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันในศาล ตกลงแบ่งที่พิพาทกันคนละครึ่ง จำเลยยอมชดใช้เงินให้โจทก์ 8,000 บาท โดยจะนำมาวางศาลภายในเดือนเมษายน 2509 หากจำเลยไม่นำเงินมาวางภายในเดือนเมษายน 2509 จำเลยยอมให้ที่พิพาททั้งหมดตกเป็นสิทธิของโจทก์ ดังนี้ เมื่อได้ความว่าวันสุดท้ายที่จำเลยมีโอกาสจะนำเงินมาวางศาลในคดีนี้คือวันที่ 30 เมษายน 2509 ตรงกับวันหยุดราชการและเริ่มเปิดทำงานใหม่ในวันที่ 2 พฤษภาคม 2509 จำเลยจึงมีสิทธิที่จะนำเงินมาวางศาลได้ในวันที่เปิดทำงานใหม่ตามมาตรา 161 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ จำเลยมิได้ผิดสัญญาสัญญาที่มีกำหนดเวลาดังเช่นคดีนี้ย่อมมีวิธีการกำหนดระยะเวลาเริ่มต้นและวันสุดท้ายแห่ง ระยะเวลาดังที่บัญญัติไว้ในลักษณะ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่าที่นาพิพาทเป็นของโจทก์ ฯลฯ จำเลยให้การว่านาพิพาทเป็นของจำเลย จำเลยนำไปเป็นประกันเงินกู้ไว้กับโจทก์โจทก์จำเลยได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันตกลงแบ่งที่พิพาทคนละครึ่งและจำเลยยอมชดใช้เงินให้โจทก์ 8,000 บาท โดยจะนำมาวางศาลภายในเดือนเมษายน 2509 แล้วให้โจทก์รับไป หากจำเลยไม่นำเงินมาวางภายในเดือนเมษายน 2509 จำเลยยอมให้ที่พิพาททั้งหมดตกเป็นของโจทก์ ศาลพิพากษาตามยอมต่อมาโจทก์ไม่ยอมแบ่งที่พิพาทให้จำเลย ได้ความว่าจำเลยนำเงินมาวางศาลในวันที่ 29 เมษายน 2509 แต่หมดเวลาราชการเสียก่อนจะนำมาวางในวันรุ่งขึ้นก็เป็นวันเสาร์อันเป็นวันหยุดราชการจำเลยจึงนำเงินมาวางศาลในวันที่ 2 พฤษภาคม 2509 ซึ่งเป็นวันเปิดทำงานในวันแรกศาลชั้นต้นเห็นว่า ถือไม่ได้ว่าจำเลยผิดนัด มีคำสั่งให้จัดการแบ่งที่พิพาทให้จำเลยโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า วันสุดท้ายที่จำเลยมีโอกาสจะนำเงินมาวางศาลในคดีนี้ คือวันที่ 30 เมษายน 2509 ซึ่งตรงกับวันเสาร์เป็นวันหยุดราชการและเริ่มเปิดทำงานใหม่ใน 2 พฤษภาคม 2509 จำเลยจึงมีสิทธิที่จะนำเงินมาวางศาลได้ในวันที่เปิดทำงานใหม่ตามมาตรา 161 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ จำเลยไม่ได้ผิดสัญญาที่โจทก์ฎีกาว่า เป็นเรื่องสัญญา ไม่ใช่เรื่องกฎหมายนั้นเห็นว่าสัญญาที่มีกำหนดเวลาดังเช่นคดีนี้ย่อมมีวิธีการกำหนดระยะเวลาเริ่มต้นและวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาดังที่บัญญัติไว้ในลักษณะ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ โดยเฉพาะมาตรา 161 ได้บัญญัติถึงวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาว่า ถ้าวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาเป็นวันหยุดราชการ ก็ต้องนับวันที่เริ่มทำงานใหม่เข้าด้วยจำเลยจึงมีสิทธินำเงินมาวางศาลตามสัญญาในวันที่ 2 พฤษภาคม 2509 ได้พิพากษายืน(พยุง วัฒนสิงหะ-สวิง ลัดพลี-ศริ มลิลา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ