กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๓ (พ.ศ. ๒๕๓๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติเงินทดแทนพ.ศ.๒๕๓๗--------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ และมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. ๒๕๓๗รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ข้อ๑ ให้คณะกรรมการการแพทย์หรือคณะอนุกรรมการซึ่งคณะกรรมการการแพทย์มอบหมายเป็นผู้มีอำนาจพิจารณาความจำเป็นในการฟื้นฟูสมรรถภาพในการทำงานของลูกจ้าง ข้อ๒ ให้ลูกจ้างที่ประสงค์จะขอรับค่าฟื้นฟูสมรรถภาพในการทำงานภายหลังการประสบอันตรายหรือเจ็บป่วยยื่นคำขอตามแบบที่กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาพร้อมด้วยหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบดังกล่าว ณ สำนักงานประกันสังคมหรือสำนักงานประกันสังคมจังหวัด แล้วแต่กรณี ข้อ๓ ให้นายจ้างจ่ายค่าฟื้นฟูสมรรถภาพในการทำงานของลูกจ้างเท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็นตามหลักเกณฑ์และอัตราดังต่อไปนี้ (๑)ค่าใช้จ่ายในกระบวนการเวชศาสตร์ฟื้นฟูสมรรถภาพในการทำงานด้านการแพทย์และค่าใช้จ่ายในการฟื้นฟูสมรรถภาพในการทำงานด้านอาชีพไม่เกินสองหมื่นบาท (๒)ค่าใช้จ่ายในการผ่าตัดเพื่อประโยชน์ในการฟื้นฟูสมรรถภาพในการทำงาน ไม่เกินสองหมื่นบาท ข้อ๔ ค่าใช้จ่ายในกระบวนการเวชศาสตร์ฟื้นฟูสมรรถภาพในการทำงานด้านการแพทย์ตามข้อ ๓ (๑) ให้จ่ายตามหลักเกณฑ์และอัตราดังต่อไปนี้ (๑)ค่าใช้จ่ายทางกายภาพบำบัด ครั้งละไม่เกินหนึ่งร้อยบาท (๒)ค่าใช้จ่ายทางอาชีวบำบัด ครั้งละไม่เกินห้าสิบบาท (๓)ค่าอวัยวะเทียม หน่วยละไม่เกินอัตราที่ทางราชการกำหนด (๔) ค่ากายอุปกรณ์เสริมหน่วยละไม่เกินหนึ่งพันห้าร้อยบาท ในกรณีที่ลูกจ้างมีความจำเป็นที่จะต้องซ่อมแซมหรือเปลี่ยนอวัยวะเทียมหรือกายอุปกรณ์เสริมให้คณะกรรมการการแพทย์หรือผู้ซึ่งคณะกรรมการการแพทย์มอบหมายเป็นผู้มีอำนาจพิจารณาความจำเป็นดังกล่าว ข้อ ๕ ค่าใช้จ่ายในการฟื้นฟูสมรรถภาพในการทำงานด้านอาชีพตามข้อ ๓(๑) ให้จ่ายได้เฉพาะที่เป็นการฝึกตามหลักสูตรที่หน่วยงานในสำนักงานประกันสังคมเป็นผู้ดำเนินการทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์และอัตราดังต่อไปนี้ (๑) งานฝึกเตรียมเข้าทำงานให้จ่ายได้เฉพาะงานใดงานหนึ่งและไม่เกินอัตราดังต่อไปนี้ ก.งานเครื่องมือกล สี่พันแปดร้อยบาท ข.งานโลหะ สามพันสองร้อยบาท ค.งานไม้เฟอร์นิเจอร์ แกะสลัก ช่างสี แปดพันบาท ง.งานประกอบชิ้นส่วนอุปกรณ์ไฟฟ้า สามพันสองร้อยบาท จ.งานสำนักงาน สามพันบาท ฉ.งานสิ่งประดิษฐ์ ห้าพันบาท ซ.งานซ่อมรถจักรยาน สามพันสองร้อยบาท (๒)งานฝึกอาชีพ ให้จ่ายได้เฉพาะงานใดงานหนึ่งและไม่เกินอัตราดังต่อไปนี้ ก.งานเครื่องมือกล เจ็ดพันสามร้อยบาท ข.งานโลหะแผ่นและสีโลหะ หกพันห้าร้อยบาท ค.งานเชื่อมโลหะ เจ็ดพันแปดร้อยบาท ง.งานเชื่อมมิก สี่พันหกร้อยยี่สิบบาท จ.งานไม้เฟอร์นิเจอร์ หนึ่งหมื่นหนึ่งพันบาท ฉ.งานไม้ประดิษฐ์ เจ็ดพันห้าร้อยบาท ช.งานเครื่องยนต์เล็ก เจ็ดพันบาท ซ.งานสำนักงาน หนึ่งพันหกร้อยบาท ฌ.งานพิมพ์ดีด หนึ่งพันบาท ญ.งานพิมพ์ สี่พันสองร้อยบาท ฎ.งานอิเล็กทรอนิกส์ หนึ่งหมื่นบาท ฏ.งานซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้า สี่พันห้าร้อยบาท ฐ.งานเครื่องทำความเย็นและปรับอากาศ หกพันห้าร้อยบาท ฑ.งานตัดเย็บเสื้อผ้า หกพันบาท ณ.งานเย็บจักรอุตสาหกรรม สองพันบาท ให้ไว้ณ วันที่ ๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๙ ประสงค์บูรณ์พงศ์ รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ รักษาราชการแทน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม+----------------------------------------------------------------------------------------------------+หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่มาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. ๒๕๓๗บัญญัติให้นายจ้างจ่ายค่าฟื้นฟูสมรรถภาพในการทำงานของลูกจ้างตามความจำเป็น ตามหลักเกณฑ์ วิธีการและอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง ในกรณีที่ลูกจ้างจำเป็นต้องได้รับการฟื้นฟูสมรรถภาพในการทำงานภายหลังการประสบอันตรายหรือเจ็บป่วยอันเกี่ยวข้องกับการทำงานตามที่กำหนดในพระราชบัญญัติเงินทดแทนพ.ศ. ๒๕๓๗ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้[รก. ๒๕๓๙/๑๘ก./๓/๓ มิถุนายน ๒๕๓๙]