คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1788/2513หลักกฎหมาย: ผู้ตายเป็นพี่ชายจำเลยและอยู่บ้านเดียวกับจำเลย จำเลยเมาสุราและต่อยเตะบุตรสาวจำเลย ผู้ตายเข้าห้ามโดยกระชากตัวจำเลยออกมาจำเลยจะกระทืบบุตรสาวอีก ผู้ตายเอาขาขัดจำเลยล้มลง จำเลยจึงใช้มีดเฉพาะตัวมีดยาว 1 คืบแทงผู้ตายถูกที่ชายโครงซ้าย ต่อมาไม่นานผู้ตายถึงแก่ความตายเพราะเลือดตกภายในจากการฉีกขาดของม้ามกระเพาะอาหารและเส้นเลือดใหญ่ในช่องท้อง พฤติการณ์ดังนี้ แสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย และการกระทำของจำเลยไม่ เป็นการกระทำขณะบันดาลโทสะโดยถูกข่มเหงอย่างร้ายแรง ด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 72โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าผู้อื่น ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 และริบมีดของกลางที่จำเลยใช้กระทำผิดจำเลยให้การปฏิเสธอ้างว่าผู้ตายถูกมีดเพราะอุบัติเหตุศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำคุก 15 ปี จำเลยรับสารภาพในชั้นสอบสวนลดโทษให้ 1 ใน 3 คงจำคุก 10 ปี ริบมีดของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาว่าไม่มีเจตนาฆ่า และกระทำไปโดยบันดาลโทสะศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยตกอยู่ในอาการเมาสุรา การที่จำเลยลงโทษแก่นางสาวแดงบุตรสาวจำเลยโดยเตะต่อยและกระทืบเป็นการกระทำที่รุนแรงเกินไปด้วยขาดสติสัมปชัญญะผู้ตายซึ่งเป็นลุงของนางสาวแดงสุดที่จะอดกลั้นได้ จึงห้ามปรามขัดขวาง แต่จำเลยก็หาได้รู้สำนึกไม่ กลับเอามีดซึ่งยาวทั้งด้ามและตัวมีด 1 คืบเศษมาแทงผู้ตายถูกที่สำคัญและอวัยวะภายในอันเป็นการกระทำที่ส่อเจตนาของจำเลยจำเลยจะอ้างเหตุบันดาลโทสะที่เกิดขึ้นเพราะบุตรสาวและผู้ตายเป็นต้นเหตุและว่าจำเลยกระทำแก่ผู้ตายโดยจิตไร้สำนึกไม่มีเจตนาขึ้นเป็นข้อลบล้างความผิดของจำเลยหาได้ไม่ จำเลยจึงมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1788/2513พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายใจดี ยิ้มย่องจำเลย ป.อ. ม. 72, ม. 288ผู้ตายเป็นพี่ชายจำเลยและอยู่บ้านเดียวกับจำเลย จำเลยเมาสุราและต่อยเตะบุตรสาวจำเลย ผู้ตายเข้าห้ามโดยกระชากตัวจำเลยออกมาจำเลยจะกระทืบบุตรสาวอีก ผู้ตายเอาขาขัดจำเลยล้มลง จำเลยจึงใช้มีดเฉพาะตัวมีดยาว 1 คืบแทงผู้ตายถูกที่ชายโครงซ้าย ต่อมาไม่นานผู้ตายถึงแก่ความตายเพราะเลือดตกภายในจากการฉีกขาดของม้ามกระเพาะอาหารและเส้นเลือดใหญ่ในช่องท้อง พฤติการณ์ดังนี้ แสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย และการกระทำของจำเลยไม่ เป็นการกระทำขณะบันดาลโทสะโดยถูกข่มเหงอย่างร้ายแรง ด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 72โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าผู้อื่น ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 และริบมีดของกลางที่จำเลยใช้กระทำผิดจำเลยให้การปฏิเสธอ้างว่าผู้ตายถูกมีดเพราะอุบัติเหตุศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำคุก 15 ปี จำเลยรับสารภาพในชั้นสอบสวนลดโทษให้ 1 ใน 3 คงจำคุก 10 ปี ริบมีดของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาว่าไม่มีเจตนาฆ่า และกระทำไปโดยบันดาลโทสะศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยตกอยู่ในอาการเมาสุรา การที่จำเลยลงโทษแก่นางสาวแดงบุตรสาวจำเลยโดยเตะต่อยและกระทืบเป็นการกระทำที่รุนแรงเกินไปด้วยขาดสติสัมปชัญญะผู้ตายซึ่งเป็นลุงของนางสาวแดงสุดที่จะอดกลั้นได้ จึงห้ามปรามขัดขวาง แต่จำเลยก็หาได้รู้สำนึกไม่ กลับเอามีดซึ่งยาวทั้งด้ามและตัวมีด 1 คืบเศษมาแทงผู้ตายถูกที่สำคัญและอวัยวะภายในอันเป็นการกระทำที่ส่อเจตนาของจำเลยจำเลยจะอ้างเหตุบันดาลโทสะที่เกิดขึ้นเพราะบุตรสาวและผู้ตายเป็นต้นเหตุและว่าจำเลยกระทำแก่ผู้ตายโดยจิตไร้สำนึกไม่มีเจตนาขึ้นเป็นข้อลบล้างความผิดของจำเลยหาได้ไม่ จำเลยจึงมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาพิพากษายืน(ประสาท สุคนธมาน-อาจิต ไชยาคำ-วินัย ทองลงยา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าผู้อื่น ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 และริบมีดของกลางที่จำเลยใช้กระทำผิดจำเลยให้การปฏิเสธอ้างว่าผู้ตายถูกมีดเพราะอุบัติเหตุศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำคุก 15 ปี จำเลยรับสารภาพในชั้นสอบสวนลดโทษให้ 1 ใน 3 คงจำคุก 10 ปี ริบมีดของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาว่าไม่มีเจตนาฆ่า และกระทำไปโดยบันดาลโทสะศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยตกอยู่ในอาการเมาสุรา การที่จำเลยลงโทษแก่นางสาวแดงบุตรสาวจำเลยโดยเตะต่อยและกระทืบเป็นการกระทำที่รุนแรงเกินไปด้วยขาดสติสัมปชัญญะผู้ตายซึ่งเป็นลุงของนางสาวแดงสุดที่จะอดกลั้นได้ จึงห้ามปรามขัดขวาง แต่จำเลยก็หาได้รู้สำนึกไม่ กลับเอามีดซึ่งยาวทั้งด้ามและตัวมีด 1 คืบเศษมาแทงผู้ตายถูกที่สำคัญและอวัยวะภายในอันเป็นการกระทำที่ส่อเจตนาของจำเลยจำเลยจะอ้างเหตุบันดาลโทสะที่เกิดขึ้นเพราะบุตรสาวและผู้ตายเป็นต้นเหตุและว่าจำเลยกระทำแก่ผู้ตายโดยจิตไร้สำนึกไม่มีเจตนาขึ้นเป็นข้อลบล้างความผิดของจำเลยหาได้ไม่ จำเลยจึงมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1788/2513พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายใจดี ยิ้มย่องจำเลย ป.อ. ม. 72, ม. 288ผู้ตายเป็นพี่ชายจำเลยและอยู่บ้านเดียวกับจำเลย จำเลยเมาสุราและต่อยเตะบุตรสาวจำเลย ผู้ตายเข้าห้ามโดยกระชากตัวจำเลยออกมาจำเลยจะกระทืบบุตรสาวอีก ผู้ตายเอาขาขัดจำเลยล้มลง จำเลยจึงใช้มีดเฉพาะตัวมีดยาว 1 คืบแทงผู้ตายถูกที่ชายโครงซ้าย ต่อมาไม่นานผู้ตายถึงแก่ความตายเพราะเลือดตกภายในจากการฉีกขาดของม้ามกระเพาะอาหารและเส้นเลือดใหญ่ในช่องท้อง พฤติการณ์ดังนี้ แสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย และการกระทำของจำเลยไม่ เป็นการกระทำขณะบันดาลโทสะโดยถูกข่มเหงอย่างร้ายแรง ด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 72โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าผู้อื่น ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 และริบมีดของกลางที่จำเลยใช้กระทำผิดจำเลยให้การปฏิเสธอ้างว่าผู้ตายถูกมีดเพราะอุบัติเหตุศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำคุก 15 ปี จำเลยรับสารภาพในชั้นสอบสวนลดโทษให้ 1 ใน 3 คงจำคุก 10 ปี ริบมีดของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาว่าไม่มีเจตนาฆ่า และกระทำไปโดยบันดาลโทสะศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยตกอยู่ในอาการเมาสุรา การที่จำเลยลงโทษแก่นางสาวแดงบุตรสาวจำเลยโดยเตะต่อยและกระทืบเป็นการกระทำที่รุนแรงเกินไปด้วยขาดสติสัมปชัญญะผู้ตายซึ่งเป็นลุงของนางสาวแดงสุดที่จะอดกลั้นได้ จึงห้ามปรามขัดขวาง แต่จำเลยก็หาได้รู้สำนึกไม่ กลับเอามีดซึ่งยาวทั้งด้ามและตัวมีด 1 คืบเศษมาแทงผู้ตายถูกที่สำคัญและอวัยวะภายในอันเป็นการกระทำที่ส่อเจตนาของจำเลยจำเลยจะอ้างเหตุบันดาลโทสะที่เกิดขึ้นเพราะบุตรสาวและผู้ตายเป็นต้นเหตุและว่าจำเลยกระทำแก่ผู้ตายโดยจิตไร้สำนึกไม่มีเจตนาขึ้นเป็นข้อลบล้างความผิดของจำเลยหาได้ไม่ จำเลยจึงมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาพิพากษายืน(ประสาท สุคนธมาน-อาจิต ไชยาคำ-วินัย ทองลงยา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ