คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61291หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกา จึงไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ขอให้ศาลใช้ดุลพินิจรอการลงโทษแก่จำเลย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 38)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฯลฯ เรียงกระทงลงโทษกระทงแรกจำคุก 1 ปี กระทงที่สองจำคุก 1 ปี และกระทงที่สามจำคุก4 เดือน รวมเป็นโทษจำคุกจำเลย 2 ปี 4 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 2 เดือนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับ ลงวันที่ 6 พฤศจิกายน 2530(อันดับ 37)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 38)คำสั่งฎีกาของจำเลยที่ขอให้รอการลงโทษนั้น เป็นดุลพินิจในการกำหนดโทษฎีกาของจำเลยจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้ว ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1768/2530พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นางประชิด ธรรมจิราจำเลยนางประชิด ธรรมจิรา จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 224ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกา จึงไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ขอให้ศาลใช้ดุลพินิจรอการลงโทษแก่จำเลย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 38)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฯลฯ เรียงกระทงลงโทษกระทงแรกจำคุก 1 ปี กระทงที่สองจำคุก 1 ปี และกระทงที่สามจำคุก4 เดือน รวมเป็นโทษจำคุกจำเลย 2 ปี 4 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 2 เดือนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับ ลงวันที่ 6 พฤศจิกายน 2530(อันดับ 37)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 38)คำสั่งฎีกาของจำเลยที่ขอให้รอการลงโทษนั้น เป็นดุลพินิจในการกำหนดโทษฎีกาของจำเลยจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้ว ยกคำร้อง(วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ไมตรี กลั่นนุรักษ์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1768/2530พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นางประชิด ธรรมจิราจำเลยนางประชิด ธรรมจิรา จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 224ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกา จึงไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ขอให้ศาลใช้ดุลพินิจรอการลงโทษแก่จำเลย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 38)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฯลฯ เรียงกระทงลงโทษกระทงแรกจำคุก 1 ปี กระทงที่สองจำคุก 1 ปี และกระทงที่สามจำคุก4 เดือน รวมเป็นโทษจำคุกจำเลย 2 ปี 4 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 2 เดือนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับ ลงวันที่ 6 พฤศจิกายน 2530(อันดับ 37)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 38)คำสั่งฎีกาของจำเลยที่ขอให้รอการลงโทษนั้น เป็นดุลพินิจในการกำหนดโทษฎีกาของจำเลยจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้ว ยกคำร้อง(วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ไมตรี กลั่นนุรักษ์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ