คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 694/2508หลักกฎหมาย: ในคดีที่โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าเมื่อศาลชั้นต้นพิจารณาพยานหลักฐานของโจทก์จำเลยและไปเผชิญสืบห้องพิพาทด้วยแล้วจึงวินิจฉัยว่า จำเลยทำการค้าเป็นส่วนใหญ่ เช่นนี้ จำเลยจะอุทธรณ์หรือฎีกาว่าทำการค้าเป็นส่วนน้อยไม่ได้ ถือว่าเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าห้องแถวโจทก์เพื่อทำการค้า ค่าเช่าเดือนละ ๒๕ บาท ขอให้บังคับจำเลยส่งมอบห้องเช่าคืนให้โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่าเช่าเพื่ออยู่อาศัย ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่าจำเลยเช่าห้องพิพาทเพื่อทำการค้าพิพากษาให้จำเลยส่งมอบห้องแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้าม พิพากษาให้ยกอุทธรณ์จำเลย จำเลยฎีกาอ้างเป็นปัญาข้อกฎหมายว่า จำเลยทำการค้าในห้องพิพาทเป็นส่วนน้อย ศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาว่าจำเลยทำการค้าเป็นส่วนใหญ่หรือส่วนน้อยนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาจากพยานหลักฐานของโจทก์จำเลยและจากการไปเผชิญสืบห้องพิพาท แล้ววินิจฉัยว่า จำเลยทำการค้าเป็นส่วนใหญ่ จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง การที่จำเลยโต้เถียงขึ้นมาอีกว่าทำการค้าเป็นส่วนน้อยจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามกฎหมาย พิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 694/2508นายไส่เต็ก แซ่คูโจทก์นางจันทรรัตน์ แซ่ช้อจำเลย ป.วิ.พ. ม. 224, ม. 248 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ.2504 ในคดีที่โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าเมื่อศาลชั้นต้นพิจารณาพยานหลักฐานของโจทก์จำเลยและไปเผชิญสืบห้องพิพาทด้วยแล้วจึงวินิจฉัยว่า จำเลยทำการค้าเป็นส่วนใหญ่ เช่นนี้ จำเลยจะอุทธรณ์หรือฎีกาว่าทำการค้าเป็นส่วนน้อยไม่ได้ ถือว่าเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าห้องแถวโจทก์เพื่อทำการค้า ค่าเช่าเดือนละ ๒๕ บาท ขอให้บังคับจำเลยส่งมอบห้องเช่าคืนให้โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่าเช่าเพื่ออยู่อาศัย ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่าจำเลยเช่าห้องพิพาทเพื่อทำการค้าพิพากษาให้จำเลยส่งมอบห้องแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้าม พิพากษาให้ยกอุทธรณ์จำเลย จำเลยฎีกาอ้างเป็นปัญาข้อกฎหมายว่า จำเลยทำการค้าในห้องพิพาทเป็นส่วนน้อย ศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาว่าจำเลยทำการค้าเป็นส่วนใหญ่หรือส่วนน้อยนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาจากพยานหลักฐานของโจทก์จำเลยและจากการไปเผชิญสืบห้องพิพาท แล้ววินิจฉัยว่า จำเลยทำการค้าเป็นส่วนใหญ่ จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง การที่จำเลยโต้เถียงขึ้นมาอีกว่าทำการค้าเป็นส่วนน้อยจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามกฎหมาย พิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย(สวิง ลัดพลี-สอาด นาวีเจริญ-เจน เวชศิลป์)ศาลแพ่ง - นายอัศนี เกาไศยนันท์ศาลอุทธรณ์ - นายกิ่ง ศาลิคุปต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าห้องแถวโจทก์เพื่อทำการค้า ค่าเช่าเดือนละ ๒๕ บาท ขอให้บังคับจำเลยส่งมอบห้องเช่าคืนให้โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่าเช่าเพื่ออยู่อาศัย ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่าจำเลยเช่าห้องพิพาทเพื่อทำการค้าพิพากษาให้จำเลยส่งมอบห้องแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้าม พิพากษาให้ยกอุทธรณ์จำเลย จำเลยฎีกาอ้างเป็นปัญาข้อกฎหมายว่า จำเลยทำการค้าในห้องพิพาทเป็นส่วนน้อย ศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาว่าจำเลยทำการค้าเป็นส่วนใหญ่หรือส่วนน้อยนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาจากพยานหลักฐานของโจทก์จำเลยและจากการไปเผชิญสืบห้องพิพาท แล้ววินิจฉัยว่า จำเลยทำการค้าเป็นส่วนใหญ่ จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง การที่จำเลยโต้เถียงขึ้นมาอีกว่าทำการค้าเป็นส่วนน้อยจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามกฎหมาย พิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 694/2508นายไส่เต็ก แซ่คูโจทก์นางจันทรรัตน์ แซ่ช้อจำเลย ป.วิ.พ. ม. 224, ม. 248 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ.2504 ในคดีที่โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าเมื่อศาลชั้นต้นพิจารณาพยานหลักฐานของโจทก์จำเลยและไปเผชิญสืบห้องพิพาทด้วยแล้วจึงวินิจฉัยว่า จำเลยทำการค้าเป็นส่วนใหญ่ เช่นนี้ จำเลยจะอุทธรณ์หรือฎีกาว่าทำการค้าเป็นส่วนน้อยไม่ได้ ถือว่าเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าห้องแถวโจทก์เพื่อทำการค้า ค่าเช่าเดือนละ ๒๕ บาท ขอให้บังคับจำเลยส่งมอบห้องเช่าคืนให้โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่าเช่าเพื่ออยู่อาศัย ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่าจำเลยเช่าห้องพิพาทเพื่อทำการค้าพิพากษาให้จำเลยส่งมอบห้องแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้าม พิพากษาให้ยกอุทธรณ์จำเลย จำเลยฎีกาอ้างเป็นปัญาข้อกฎหมายว่า จำเลยทำการค้าในห้องพิพาทเป็นส่วนน้อย ศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาว่าจำเลยทำการค้าเป็นส่วนใหญ่หรือส่วนน้อยนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาจากพยานหลักฐานของโจทก์จำเลยและจากการไปเผชิญสืบห้องพิพาท แล้ววินิจฉัยว่า จำเลยทำการค้าเป็นส่วนใหญ่ จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง การที่จำเลยโต้เถียงขึ้นมาอีกว่าทำการค้าเป็นส่วนน้อยจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามกฎหมาย พิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย(สวิง ลัดพลี-สอาด นาวีเจริญ-เจน เวชศิลป์)ศาลแพ่ง - นายอัศนี เกาไศยนันท์ศาลอุทธรณ์ - นายกิ่ง ศาลิคุปต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ