คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 527/2499หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ซื้อทรัพย์ของโจทก์ไปจากการขายทอดตลาดของศาลโจทก์ประสงค์จะขอซื้อทรัพย์คืนจากจำเลยคำฟ้องเช่นนี้จะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา1332 มาบังคับใช้ในคดีนี้หาได้ไม่เพราะ มาตรา1332 เป็นเรื่องซื้อทรัพย์ในการขายทอดตลาดหรือในท้องตลาดหรือจากพ่อค้าซึ่งขายของชนิดนั้นไม่เกี่ยวกับการซื้อทรัพย์จากการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาลซึ่ง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา1330 บัญญัติได้โดยเฉพาะแล้วคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินตามที่จำเลยรับซื้อจากการขายทอดตลาดไว้ในคดีแพ่งแดงที่ 95/2489 ทรัพย์รายนี้โจทก์เป็นผู้ครอบครองตลอดมาจนบัดนี้ จำเลยไม่เคยเข้าเกี่ยวข้องเลยโจทก์ทราบว่าจำเลยซื้อไปจากการขายทอดตลาดที่ศาลจังหวัดปากพนัง เมื่อวันที่ 25 ธ.ค. 89โจทก์มีความประสงค์จะชดใช้ราคาที่ดินที่จำเลยรับซื้อไปจากศาลให้กับจำเลยเพื่อเอาที่ดินดังกล่าวกลับคืนมา แต่จำเลยไม่ยอมขายหรือคืนให้ จึงขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยรับเงิน 2,700 บาท และคืนที่ดินให้โจทก์ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าคำฟ้องกล่าวชัดว่าจำเลยได้ซื้อทรัพย์รายนี้ไปจากการขายทอดตลาดของศาล กรณีเช่นนี้ต้องบังคับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1330 ซึ่งบัญญัติว่า "สิทธิของบุคคลผู้ซื้อทรัพย์สินโดยสุจรติในการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาลหรือคำสั่งเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในคดีล้มละลายนั้นท่านว่ามิเสียไปถึงแม้ว่าภายหลังจะพิสูจน์ได้ว่าทรัพย์สินนั้นจะ มิใช่ของจำเลยหรือลูกหนี้โดยคำพิพากษาหรือผู้ล้มละลาย" จะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 มาใช้บังคับในคดีนี้ดังที่โจทก์อุทธรณ์หาได้ไม่ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องขอคืนทรัพย์จากจำเลยและเห็นว่าเมื่อคำฟ้องของโจทก์ไม่มีทางชนะคดีได้ศาลควรสั่งยกคำฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172วรรคท้าย ไม่ใช้เป็นกรณีที่จะสั่งคืนหรือไม่รับคำฟ้องตามมาตรา 18 จึงพิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องของโจทก์โจทก์ฎีกาว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องคดีขอซื้อทรัพย์คืนจากจำเลยได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332ศาลฎีกาปรึกษาเห็นว่าเมื่อคดีนี้ปรากฏว่าจำเลยได้ซื้อทรัพย์รายนี้จากการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาลก็ต้องบังคับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1330 ส่วน มาตรา 1332 เป็นเรื่องการซื้อทรัพย์ในการขายทอดตลาดหรือในท้องตลาดหรือจากพ่อค้าซึ่งขายของชนิดนั้นเห็นได้ว่าไม่เกี่ยวกับเรื่องการซื้อทรัพย์จากการขายทอดตลาดตามคำสั่งศาลซึ่งมีบัญญัติไว้โดยเฉพาะแล้วศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีมาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษยืน ค่าฤชาธรรมเนียมเป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 527/2499นางปัญจาง คงเมืองโจทก์นายฟื้น ขิณวงษ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1330, ม. 1332โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ซื้อทรัพย์ของโจทก์ไปจากการขายทอดตลาดของศาลโจทก์ประสงค์จะขอซื้อทรัพย์คืนจากจำเลยคำฟ้องเช่นนี้จะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา1332 มาบังคับใช้ในคดีนี้หาได้ไม่เพราะ มาตรา1332 เป็นเรื่องซื้อทรัพย์ในการขายทอดตลาดหรือในท้องตลาดหรือจากพ่อค้าซึ่งขายของชนิดนั้นไม่เกี่ยวกับการซื้อทรัพย์จากการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาลซึ่ง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา1330 บัญญัติได้โดยเฉพาะแล้วคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินตามที่จำเลยรับซื้อจากการขายทอดตลาดไว้ในคดีแพ่งแดงที่ 95/2489 ทรัพย์รายนี้โจทก์เป็นผู้ครอบครองตลอดมาจนบัดนี้ จำเลยไม่เคยเข้าเกี่ยวข้องเลยโจทก์ทราบว่าจำเลยซื้อไปจากการขายทอดตลาดที่ศาลจังหวัดปากพนัง เมื่อวันที่ 25 ธ.ค. 89โจทก์มีความประสงค์จะชดใช้ราคาที่ดินที่จำเลยรับซื้อไปจากศาลให้กับจำเลยเพื่อเอาที่ดินดังกล่าวกลับคืนมา แต่จำเลยไม่ยอมขายหรือคืนให้ จึงขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยรับเงิน 2,700 บาท และคืนที่ดินให้โจทก์ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าคำฟ้องกล่าวชัดว่าจำเลยได้ซื้อทรัพย์รายนี้ไปจากการขายทอดตลาดของศาล กรณีเช่นนี้ต้องบังคับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1330 ซึ่งบัญญัติว่า "สิทธิของบุคคลผู้ซื้อทรัพย์สินโดยสุจรติในการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาลหรือคำสั่งเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในคดีล้มละลายนั้นท่านว่ามิเสียไปถึงแม้ว่าภายหลังจะพิสูจน์ได้ว่าทรัพย์สินนั้นจะ มิใช่ของจำเลยหรือลูกหนี้โดยคำพิพากษาหรือผู้ล้มละลาย" จะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 มาใช้บังคับในคดีนี้ดังที่โจทก์อุทธรณ์หาได้ไม่ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องขอคืนทรัพย์จากจำเลยและเห็นว่าเมื่อคำฟ้องของโจทก์ไม่มีทางชนะคดีได้ศาลควรสั่งยกคำฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172วรรคท้าย ไม่ใช้เป็นกรณีที่จะสั่งคืนหรือไม่รับคำฟ้องตามมาตรา 18 จึงพิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องของโจทก์โจทก์ฎีกาว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องคดีขอซื้อทรัพย์คืนจากจำเลยได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332ศาลฎีกาปรึกษาเห็นว่าเมื่อคดีนี้ปรากฏว่าจำเลยได้ซื้อทรัพย์รายนี้จากการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาลก็ต้องบังคับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1330 ส่วน มาตรา 1332 เป็นเรื่องการซื้อทรัพย์ในการขายทอดตลาดหรือในท้องตลาดหรือจากพ่อค้าซึ่งขายของชนิดนั้นเห็นได้ว่าไม่เกี่ยวกับเรื่องการซื้อทรัพย์จากการขายทอดตลาดตามคำสั่งศาลซึ่งมีบัญญัติไว้โดยเฉพาะแล้วศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีมาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษยืน ค่าฤชาธรรมเนียมเป็นพับ(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินตามที่จำเลยรับซื้อจากการขายทอดตลาดไว้ในคดีแพ่งแดงที่ 95/2489 ทรัพย์รายนี้โจทก์เป็นผู้ครอบครองตลอดมาจนบัดนี้ จำเลยไม่เคยเข้าเกี่ยวข้องเลยโจทก์ทราบว่าจำเลยซื้อไปจากการขายทอดตลาดที่ศาลจังหวัดปากพนัง เมื่อวันที่ 25 ธ.ค. 89โจทก์มีความประสงค์จะชดใช้ราคาที่ดินที่จำเลยรับซื้อไปจากศาลให้กับจำเลยเพื่อเอาที่ดินดังกล่าวกลับคืนมา แต่จำเลยไม่ยอมขายหรือคืนให้ จึงขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยรับเงิน 2,700 บาท และคืนที่ดินให้โจทก์ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าคำฟ้องกล่าวชัดว่าจำเลยได้ซื้อทรัพย์รายนี้ไปจากการขายทอดตลาดของศาล กรณีเช่นนี้ต้องบังคับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1330 ซึ่งบัญญัติว่า "สิทธิของบุคคลผู้ซื้อทรัพย์สินโดยสุจรติในการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาลหรือคำสั่งเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในคดีล้มละลายนั้นท่านว่ามิเสียไปถึงแม้ว่าภายหลังจะพิสูจน์ได้ว่าทรัพย์สินนั้นจะ มิใช่ของจำเลยหรือลูกหนี้โดยคำพิพากษาหรือผู้ล้มละลาย" จะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 มาใช้บังคับในคดีนี้ดังที่โจทก์อุทธรณ์หาได้ไม่ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องขอคืนทรัพย์จากจำเลยและเห็นว่าเมื่อคำฟ้องของโจทก์ไม่มีทางชนะคดีได้ศาลควรสั่งยกคำฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172วรรคท้าย ไม่ใช้เป็นกรณีที่จะสั่งคืนหรือไม่รับคำฟ้องตามมาตรา 18 จึงพิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องของโจทก์โจทก์ฎีกาว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องคดีขอซื้อทรัพย์คืนจากจำเลยได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332ศาลฎีกาปรึกษาเห็นว่าเมื่อคดีนี้ปรากฏว่าจำเลยได้ซื้อทรัพย์รายนี้จากการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาลก็ต้องบังคับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1330 ส่วน มาตรา 1332 เป็นเรื่องการซื้อทรัพย์ในการขายทอดตลาดหรือในท้องตลาดหรือจากพ่อค้าซึ่งขายของชนิดนั้นเห็นได้ว่าไม่เกี่ยวกับเรื่องการซื้อทรัพย์จากการขายทอดตลาดตามคำสั่งศาลซึ่งมีบัญญัติไว้โดยเฉพาะแล้วศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีมาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษยืน ค่าฤชาธรรมเนียมเป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 527/2499นางปัญจาง คงเมืองโจทก์นายฟื้น ขิณวงษ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1330, ม. 1332โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ซื้อทรัพย์ของโจทก์ไปจากการขายทอดตลาดของศาลโจทก์ประสงค์จะขอซื้อทรัพย์คืนจากจำเลยคำฟ้องเช่นนี้จะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา1332 มาบังคับใช้ในคดีนี้หาได้ไม่เพราะ มาตรา1332 เป็นเรื่องซื้อทรัพย์ในการขายทอดตลาดหรือในท้องตลาดหรือจากพ่อค้าซึ่งขายของชนิดนั้นไม่เกี่ยวกับการซื้อทรัพย์จากการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาลซึ่ง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา1330 บัญญัติได้โดยเฉพาะแล้วคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินตามที่จำเลยรับซื้อจากการขายทอดตลาดไว้ในคดีแพ่งแดงที่ 95/2489 ทรัพย์รายนี้โจทก์เป็นผู้ครอบครองตลอดมาจนบัดนี้ จำเลยไม่เคยเข้าเกี่ยวข้องเลยโจทก์ทราบว่าจำเลยซื้อไปจากการขายทอดตลาดที่ศาลจังหวัดปากพนัง เมื่อวันที่ 25 ธ.ค. 89โจทก์มีความประสงค์จะชดใช้ราคาที่ดินที่จำเลยรับซื้อไปจากศาลให้กับจำเลยเพื่อเอาที่ดินดังกล่าวกลับคืนมา แต่จำเลยไม่ยอมขายหรือคืนให้ จึงขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยรับเงิน 2,700 บาท และคืนที่ดินให้โจทก์ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าคำฟ้องกล่าวชัดว่าจำเลยได้ซื้อทรัพย์รายนี้ไปจากการขายทอดตลาดของศาล กรณีเช่นนี้ต้องบังคับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1330 ซึ่งบัญญัติว่า "สิทธิของบุคคลผู้ซื้อทรัพย์สินโดยสุจรติในการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาลหรือคำสั่งเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในคดีล้มละลายนั้นท่านว่ามิเสียไปถึงแม้ว่าภายหลังจะพิสูจน์ได้ว่าทรัพย์สินนั้นจะ มิใช่ของจำเลยหรือลูกหนี้โดยคำพิพากษาหรือผู้ล้มละลาย" จะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 มาใช้บังคับในคดีนี้ดังที่โจทก์อุทธรณ์หาได้ไม่ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องขอคืนทรัพย์จากจำเลยและเห็นว่าเมื่อคำฟ้องของโจทก์ไม่มีทางชนะคดีได้ศาลควรสั่งยกคำฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172วรรคท้าย ไม่ใช้เป็นกรณีที่จะสั่งคืนหรือไม่รับคำฟ้องตามมาตรา 18 จึงพิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องของโจทก์โจทก์ฎีกาว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องคดีขอซื้อทรัพย์คืนจากจำเลยได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332ศาลฎีกาปรึกษาเห็นว่าเมื่อคดีนี้ปรากฏว่าจำเลยได้ซื้อทรัพย์รายนี้จากการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาลก็ต้องบังคับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1330 ส่วน มาตรา 1332 เป็นเรื่องการซื้อทรัพย์ในการขายทอดตลาดหรือในท้องตลาดหรือจากพ่อค้าซึ่งขายของชนิดนั้นเห็นได้ว่าไม่เกี่ยวกับเรื่องการซื้อทรัพย์จากการขายทอดตลาดตามคำสั่งศาลซึ่งมีบัญญัติไว้โดยเฉพาะแล้วศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีมาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษยืน ค่าฤชาธรรมเนียมเป็นพับ(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ