คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2008/2497หลักกฎหมาย: จำเลยที่ขายของนายจ้างเห็นกำลังถูกทำร้ายจึงใช้ปืนยิงไปกะสุนปืนไปถูกผู้ตายเข้าถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันแต่เกินกว่าเหตุเพราะที่ถูกทำร้ายเป็นเพียงแต่ถูกขว้างและตีเท่านั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองบังอาจสมคบกันใช้อาวุธปืนยิงพลทหารชิด เสนีวงศ์ตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยกระทำโดยป้องกันเกินกว่าเหตุ พิพากษาให้จำคุกคนละ ๕ ปี ตาม ก.ม.อาญา ม.๒๔๙ ,๕๓ นายลิ้มจำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนลดให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๓ ปี ๔ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่ากระสุนปืนที่นายลิ้มจำเลยยิงได้ถูกผู้ตาย พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าขณะที่จำเลยทั้งสองเดินกลับบ้านจากไปดูหนังตะลุงเวลากลางคืน ได้ยินเสียงท้าทายกันจำเลยทั้งสองได้ไปทางเสียงนั้น นายเชื้อจำเลยพูดว่าเสียงใครตีนายชิต นายชิตนี้เป็นพี่นายเชื้อจำเลย นายลิ้มจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างนายเชื้อจำเลยเห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังทำร้ายนายชิตจึงยิงปืนไปเพื่อป้องกันนายชิต เป็นเหตุให้กระสุนปืนพวกนายชิตตาย เห็นว่าการกระทำของนายลิ้มจำเลยเป็นการป้องกันเกินกว่าเหตุ เพราะนายชิตถูกคนร้ายขว้างและตีเท่านั้น ส่วนนายเชื้อจำเลยพยานโจทก์ไม่พอฟังว่าจำเลยเป็นคนบอกให้นายลิ้มจำเลยยิง จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษนายลิ้มจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น นอกนั้นยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2008/2497อัยการจังหวัดราชบุรีโจทก์นายเชื้อ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 50, ม. 49จำเลยที่ขายของนายจ้างเห็นกำลังถูกทำร้ายจึงใช้ปืนยิงไปกะสุนปืนไปถูกผู้ตายเข้าถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันแต่เกินกว่าเหตุเพราะที่ถูกทำร้ายเป็นเพียงแต่ถูกขว้างและตีเท่านั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองบังอาจสมคบกันใช้อาวุธปืนยิงพลทหารชิด เสนีวงศ์ตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยกระทำโดยป้องกันเกินกว่าเหตุ พิพากษาให้จำคุกคนละ ๕ ปี ตาม ก.ม.อาญา ม.๒๔๙ ,๕๓ นายลิ้มจำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนลดให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๓ ปี ๔ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่ากระสุนปืนที่นายลิ้มจำเลยยิงได้ถูกผู้ตาย พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าขณะที่จำเลยทั้งสองเดินกลับบ้านจากไปดูหนังตะลุงเวลากลางคืน ได้ยินเสียงท้าทายกันจำเลยทั้งสองได้ไปทางเสียงนั้น นายเชื้อจำเลยพูดว่าเสียงใครตีนายชิต นายชิตนี้เป็นพี่นายเชื้อจำเลย นายลิ้มจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างนายเชื้อจำเลยเห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังทำร้ายนายชิตจึงยิงปืนไปเพื่อป้องกันนายชิต เป็นเหตุให้กระสุนปืนพวกนายชิตตาย เห็นว่าการกระทำของนายลิ้มจำเลยเป็นการป้องกันเกินกว่าเหตุ เพราะนายชิตถูกคนร้ายขว้างและตีเท่านั้น ส่วนนายเชื้อจำเลยพยานโจทก์ไม่พอฟังว่าจำเลยเป็นคนบอกให้นายลิ้มจำเลยยิง จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษนายลิ้มจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น นอกนั้นยืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)ศาลจังหวัดราชบุรี - นายยิ้ม บูรณารมย์ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิเทศนฤบาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองบังอาจสมคบกันใช้อาวุธปืนยิงพลทหารชิด เสนีวงศ์ตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยกระทำโดยป้องกันเกินกว่าเหตุ พิพากษาให้จำคุกคนละ ๕ ปี ตาม ก.ม.อาญา ม.๒๔๙ ,๕๓ นายลิ้มจำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนลดให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๓ ปี ๔ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่ากระสุนปืนที่นายลิ้มจำเลยยิงได้ถูกผู้ตาย พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าขณะที่จำเลยทั้งสองเดินกลับบ้านจากไปดูหนังตะลุงเวลากลางคืน ได้ยินเสียงท้าทายกันจำเลยทั้งสองได้ไปทางเสียงนั้น นายเชื้อจำเลยพูดว่าเสียงใครตีนายชิต นายชิตนี้เป็นพี่นายเชื้อจำเลย นายลิ้มจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างนายเชื้อจำเลยเห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังทำร้ายนายชิตจึงยิงปืนไปเพื่อป้องกันนายชิต เป็นเหตุให้กระสุนปืนพวกนายชิตตาย เห็นว่าการกระทำของนายลิ้มจำเลยเป็นการป้องกันเกินกว่าเหตุ เพราะนายชิตถูกคนร้ายขว้างและตีเท่านั้น ส่วนนายเชื้อจำเลยพยานโจทก์ไม่พอฟังว่าจำเลยเป็นคนบอกให้นายลิ้มจำเลยยิง จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษนายลิ้มจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น นอกนั้นยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2008/2497อัยการจังหวัดราชบุรีโจทก์นายเชื้อ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 50, ม. 49จำเลยที่ขายของนายจ้างเห็นกำลังถูกทำร้ายจึงใช้ปืนยิงไปกะสุนปืนไปถูกผู้ตายเข้าถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันแต่เกินกว่าเหตุเพราะที่ถูกทำร้ายเป็นเพียงแต่ถูกขว้างและตีเท่านั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองบังอาจสมคบกันใช้อาวุธปืนยิงพลทหารชิด เสนีวงศ์ตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยกระทำโดยป้องกันเกินกว่าเหตุ พิพากษาให้จำคุกคนละ ๕ ปี ตาม ก.ม.อาญา ม.๒๔๙ ,๕๓ นายลิ้มจำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนลดให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๓ ปี ๔ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่ากระสุนปืนที่นายลิ้มจำเลยยิงได้ถูกผู้ตาย พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าขณะที่จำเลยทั้งสองเดินกลับบ้านจากไปดูหนังตะลุงเวลากลางคืน ได้ยินเสียงท้าทายกันจำเลยทั้งสองได้ไปทางเสียงนั้น นายเชื้อจำเลยพูดว่าเสียงใครตีนายชิต นายชิตนี้เป็นพี่นายเชื้อจำเลย นายลิ้มจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างนายเชื้อจำเลยเห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังทำร้ายนายชิตจึงยิงปืนไปเพื่อป้องกันนายชิต เป็นเหตุให้กระสุนปืนพวกนายชิตตาย เห็นว่าการกระทำของนายลิ้มจำเลยเป็นการป้องกันเกินกว่าเหตุ เพราะนายชิตถูกคนร้ายขว้างและตีเท่านั้น ส่วนนายเชื้อจำเลยพยานโจทก์ไม่พอฟังว่าจำเลยเป็นคนบอกให้นายลิ้มจำเลยยิง จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษนายลิ้มจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น นอกนั้นยืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)ศาลจังหวัดราชบุรี - นายยิ้ม บูรณารมย์ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิเทศนฤบาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ