คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4840/2530หลักกฎหมาย: การที่ชาย 3 คนขับรถจักรยานยนต์ตามรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายไปในทางเปลี่ยวในเวลากลางคืนและขณะที่รถสวนกันเพราะผู้เสียหายกลับรถแล่นย้อนไปตามทางเดิม ชายคนหนึ่งซึ่งถือวัตถุสีดำตะโกนให้ผู้เสียหายหยุดรถยังไม่อาจทราบความประสงค์อันแท้จริงของชายทั้งสามว่าประสงค์ต่อทรัพย์ หรือไม่และยังไม่เป็นการขู่เข็ญว่าในทันใดนั้นจะใช้กำลังประทุษร้ายผู้เสียหายอันเป็นองค์ประกอบความผิดฐานปล้นทรัพย์ การกระทำของชายทั้งสามยังห่างไกลต่อผลคือการได้ทรัพย์สินอย่างใดอย่างหนึ่งของผู้เสียหายไป จึงถือไม่ได้ว่าชายทั้งสามได้ลงมือกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์แล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกอีก 1 คน ร่วมกันพยายามปล้นทรัพย์ผู้เสียหาย โดยมีและใช้อาวุธปืนและใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะเพื่อกระทำผิด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 80, 83340, 340 ตรี ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2524 ข้อ 14, 15 และริบรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรคสอง, 340 ตรี, 80, 83 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 14, 15 ให้จำคุกคนละ 12 ปี ริบรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง คืนของกลางแก่เจ้าของโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ได้ความจากผู้เสียหายและภริยาว่ามีรถจักรยานยนต์แล่นตามรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายไปตั้งแต่โค้งบ้านโพธิ์จนถึงตลาดท่าเสด็จและสะพานแห่งหนึ่ง เมื่อผู้เสียหายเลี้ยวรถกลับตลาดท่าเสด็จรถจักรยานยนต์คันดังกล่าวก็แล่นติดตามอีก และขณะรถรถสวนกันที่บริเวณสะพาน ชายที่นั่งท้ายสุดซึ่งถือวัตถุสีดำยาวประมาณ 1 คืบ ตะโกนบอกให้ผู้เสียหายหยุดรถ เห็นว่าพฤติการณ์ของชาย 3 คนที่ขับและซ้อนรถจักรยานยนต์ตามรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายและสั่งให้ผู้เสียหายหยุดรถตามที่โจทก์นำสืบมานั้น ยังถือไม่ได้ว่าชายทั้งสามได้ลงมือกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์แล้วดังโจทก์ฟ้อง เพราะชายที่ถือวัตถุสีดำดังกล่าวเพียงแต่ตะโกนให้ผู้เสียหายหยุดรถเท่านั้น จึงยังไม่อาจทราบความประสงค์อันแท้จริงของชายทั้งสามได้ว่าประสงค์ต่อทรัพย์หรือไม่ และยังไม่เป็นการขู่เข็นว่าในทันทีทันใดจะใช้กำลังประทุษร้ายผู้เสียหายกับพวกอันเป็นองค์ประกอบความผิดฐานปล้นทรัพย์แต่อย่างใด การกระทำของชายทั้งสามยังห่างไกลต่อผลคือการได้ทรัพย์สินอย่างใดอย่างหนึ่งของผู้เสียหายไป ย่อมไม่เป็นความผิดตามฟ้อง จึงไม่จำต้องวินิจฉัยว่าจำเลยทั้งสองคือชายสองในสามคนที่นั่งบนรถจักรยานยนต์คันที่แล่นตามรถผู้เสียหายหรือไม่อีกต่อไป ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4840/2530พนักงานอัยการจังหวัดสุพรรณบุรีโจทก์นายทวี มณีวงษ์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 340, ม. 340 ตรีการที่ชาย 3 คนขับรถจักรยานยนต์ตามรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายไปในทางเปลี่ยวในเวลากลางคืนและขณะที่รถสวนกันเพราะผู้เสียหายกลับรถแล่นย้อนไปตามทางเดิม ชายคนหนึ่งซึ่งถือวัตถุสีดำตะโกนให้ผู้เสียหายหยุดรถยังไม่อาจทราบความประสงค์อันแท้จริงของชายทั้งสามว่าประสงค์ต่อทรัพย์ หรือไม่และยังไม่เป็นการขู่เข็ญว่าในทันใดนั้นจะใช้กำลังประทุษร้ายผู้เสียหายอันเป็นองค์ประกอบความผิดฐานปล้นทรัพย์ การกระทำของชายทั้งสามยังห่างไกลต่อผลคือการได้ทรัพย์สินอย่างใดอย่างหนึ่งของผู้เสียหายไป จึงถือไม่ได้ว่าชายทั้งสามได้ลงมือกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์แล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกอีก 1 คน ร่วมกันพยายามปล้นทรัพย์ผู้เสียหาย โดยมีและใช้อาวุธปืนและใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะเพื่อกระทำผิด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 80, 83340, 340 ตรี ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2524 ข้อ 14, 15 และริบรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรคสอง, 340 ตรี, 80, 83 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 14, 15 ให้จำคุกคนละ 12 ปี ริบรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง คืนของกลางแก่เจ้าของโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ได้ความจากผู้เสียหายและภริยาว่ามีรถจักรยานยนต์แล่นตามรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายไปตั้งแต่โค้งบ้านโพธิ์จนถึงตลาดท่าเสด็จและสะพานแห่งหนึ่ง เมื่อผู้เสียหายเลี้ยวรถกลับตลาดท่าเสด็จรถจักรยานยนต์คันดังกล่าวก็แล่นติดตามอีก และขณะรถรถสวนกันที่บริเวณสะพาน ชายที่นั่งท้ายสุดซึ่งถือวัตถุสีดำยาวประมาณ 1 คืบ ตะโกนบอกให้ผู้เสียหายหยุดรถ เห็นว่าพฤติการณ์ของชาย 3 คนที่ขับและซ้อนรถจักรยานยนต์ตามรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายและสั่งให้ผู้เสียหายหยุดรถตามที่โจทก์นำสืบมานั้น ยังถือไม่ได้ว่าชายทั้งสามได้ลงมือกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์แล้วดังโจทก์ฟ้อง เพราะชายที่ถือวัตถุสีดำดังกล่าวเพียงแต่ตะโกนให้ผู้เสียหายหยุดรถเท่านั้น จึงยังไม่อาจทราบความประสงค์อันแท้จริงของชายทั้งสามได้ว่าประสงค์ต่อทรัพย์หรือไม่ และยังไม่เป็นการขู่เข็นว่าในทันทีทันใดจะใช้กำลังประทุษร้ายผู้เสียหายกับพวกอันเป็นองค์ประกอบความผิดฐานปล้นทรัพย์แต่อย่างใด การกระทำของชายทั้งสามยังห่างไกลต่อผลคือการได้ทรัพย์สินอย่างใดอย่างหนึ่งของผู้เสียหายไป ย่อมไม่เป็นความผิดตามฟ้อง จึงไม่จำต้องวินิจฉัยว่าจำเลยทั้งสองคือชายสองในสามคนที่นั่งบนรถจักรยานยนต์คันที่แล่นตามรถผู้เสียหายหรือไม่อีกต่อไป ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(อากาศ บำรุงชีพ-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-เฉลิม การปลื้มจิตต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกอีก 1 คน ร่วมกันพยายามปล้นทรัพย์ผู้เสียหาย โดยมีและใช้อาวุธปืนและใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะเพื่อกระทำผิด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 80, 83340, 340 ตรี ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2524 ข้อ 14, 15 และริบรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรคสอง, 340 ตรี, 80, 83 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 14, 15 ให้จำคุกคนละ 12 ปี ริบรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง คืนของกลางแก่เจ้าของโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ได้ความจากผู้เสียหายและภริยาว่ามีรถจักรยานยนต์แล่นตามรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายไปตั้งแต่โค้งบ้านโพธิ์จนถึงตลาดท่าเสด็จและสะพานแห่งหนึ่ง เมื่อผู้เสียหายเลี้ยวรถกลับตลาดท่าเสด็จรถจักรยานยนต์คันดังกล่าวก็แล่นติดตามอีก และขณะรถรถสวนกันที่บริเวณสะพาน ชายที่นั่งท้ายสุดซึ่งถือวัตถุสีดำยาวประมาณ 1 คืบ ตะโกนบอกให้ผู้เสียหายหยุดรถ เห็นว่าพฤติการณ์ของชาย 3 คนที่ขับและซ้อนรถจักรยานยนต์ตามรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายและสั่งให้ผู้เสียหายหยุดรถตามที่โจทก์นำสืบมานั้น ยังถือไม่ได้ว่าชายทั้งสามได้ลงมือกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์แล้วดังโจทก์ฟ้อง เพราะชายที่ถือวัตถุสีดำดังกล่าวเพียงแต่ตะโกนให้ผู้เสียหายหยุดรถเท่านั้น จึงยังไม่อาจทราบความประสงค์อันแท้จริงของชายทั้งสามได้ว่าประสงค์ต่อทรัพย์หรือไม่ และยังไม่เป็นการขู่เข็นว่าในทันทีทันใดจะใช้กำลังประทุษร้ายผู้เสียหายกับพวกอันเป็นองค์ประกอบความผิดฐานปล้นทรัพย์แต่อย่างใด การกระทำของชายทั้งสามยังห่างไกลต่อผลคือการได้ทรัพย์สินอย่างใดอย่างหนึ่งของผู้เสียหายไป ย่อมไม่เป็นความผิดตามฟ้อง จึงไม่จำต้องวินิจฉัยว่าจำเลยทั้งสองคือชายสองในสามคนที่นั่งบนรถจักรยานยนต์คันที่แล่นตามรถผู้เสียหายหรือไม่อีกต่อไป ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4840/2530พนักงานอัยการจังหวัดสุพรรณบุรีโจทก์นายทวี มณีวงษ์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 340, ม. 340 ตรีการที่ชาย 3 คนขับรถจักรยานยนต์ตามรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายไปในทางเปลี่ยวในเวลากลางคืนและขณะที่รถสวนกันเพราะผู้เสียหายกลับรถแล่นย้อนไปตามทางเดิม ชายคนหนึ่งซึ่งถือวัตถุสีดำตะโกนให้ผู้เสียหายหยุดรถยังไม่อาจทราบความประสงค์อันแท้จริงของชายทั้งสามว่าประสงค์ต่อทรัพย์ หรือไม่และยังไม่เป็นการขู่เข็ญว่าในทันใดนั้นจะใช้กำลังประทุษร้ายผู้เสียหายอันเป็นองค์ประกอบความผิดฐานปล้นทรัพย์ การกระทำของชายทั้งสามยังห่างไกลต่อผลคือการได้ทรัพย์สินอย่างใดอย่างหนึ่งของผู้เสียหายไป จึงถือไม่ได้ว่าชายทั้งสามได้ลงมือกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์แล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกอีก 1 คน ร่วมกันพยายามปล้นทรัพย์ผู้เสียหาย โดยมีและใช้อาวุธปืนและใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะเพื่อกระทำผิด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 80, 83340, 340 ตรี ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2524 ข้อ 14, 15 และริบรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรคสอง, 340 ตรี, 80, 83 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 14, 15 ให้จำคุกคนละ 12 ปี ริบรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง คืนของกลางแก่เจ้าของโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ได้ความจากผู้เสียหายและภริยาว่ามีรถจักรยานยนต์แล่นตามรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายไปตั้งแต่โค้งบ้านโพธิ์จนถึงตลาดท่าเสด็จและสะพานแห่งหนึ่ง เมื่อผู้เสียหายเลี้ยวรถกลับตลาดท่าเสด็จรถจักรยานยนต์คันดังกล่าวก็แล่นติดตามอีก และขณะรถรถสวนกันที่บริเวณสะพาน ชายที่นั่งท้ายสุดซึ่งถือวัตถุสีดำยาวประมาณ 1 คืบ ตะโกนบอกให้ผู้เสียหายหยุดรถ เห็นว่าพฤติการณ์ของชาย 3 คนที่ขับและซ้อนรถจักรยานยนต์ตามรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายและสั่งให้ผู้เสียหายหยุดรถตามที่โจทก์นำสืบมานั้น ยังถือไม่ได้ว่าชายทั้งสามได้ลงมือกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์แล้วดังโจทก์ฟ้อง เพราะชายที่ถือวัตถุสีดำดังกล่าวเพียงแต่ตะโกนให้ผู้เสียหายหยุดรถเท่านั้น จึงยังไม่อาจทราบความประสงค์อันแท้จริงของชายทั้งสามได้ว่าประสงค์ต่อทรัพย์หรือไม่ และยังไม่เป็นการขู่เข็นว่าในทันทีทันใดจะใช้กำลังประทุษร้ายผู้เสียหายกับพวกอันเป็นองค์ประกอบความผิดฐานปล้นทรัพย์แต่อย่างใด การกระทำของชายทั้งสามยังห่างไกลต่อผลคือการได้ทรัพย์สินอย่างใดอย่างหนึ่งของผู้เสียหายไป ย่อมไม่เป็นความผิดตามฟ้อง จึงไม่จำต้องวินิจฉัยว่าจำเลยทั้งสองคือชายสองในสามคนที่นั่งบนรถจักรยานยนต์คันที่แล่นตามรถผู้เสียหายหรือไม่อีกต่อไป ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(อากาศ บำรุงชีพ-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-เฉลิม การปลื้มจิตต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ