ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบึงน้ำรักษ์เรื่องกิจการโรงฆ่าสัตว์พ.ศ. ๒๕๖๐[๑] โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบึงน้ำรักษ์ว่าด้วยกิจการโรงฆ่าสัตว์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลบึงน้ำรักษ์โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบึงน้ำรักษ์และนายอำเภอบางน้ำเปรี้ยวจึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่าข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบึงน้ำรักษ์ เรื่อง กิจการโรงฆ่าสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๐ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงน้ำรักษ์นับตั้งแต่ได้ปิดประกาศโดยเปิดเผยไว้ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบึงน้ำรักษ์แล้ว ๓๐ วันข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติประกาศ ระเบียบหรือคำสั่งอื่นใดส่วนที่ได้ตราไว้แล้วซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทนข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้สัตว์ หมายความว่า โค กระบือ แพะ แกะ สุกร นกกระจอกเทศ ไก่ เป็ดห่าน และสัตว์อื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวงการประกอบกิจการฆ่าสัตว์ หมายความว่าการดำเนินการฆ่าสัตว์ในโรงฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์เนื้อสัตว์ หมายความว่า เนื้อหรือส่วนอื่นของสัตว์ที่ตายแล้วและยังมิได้ปรุงแต่งให้เป็นอาหารหรือมิได้ปรุงแต่งเพื่อให้คงอยู่ไม่เน่าเปื่อยทั้งที่ชำแหละแล้วและยังมิได้ชำแหละชำแหละและตัดแต่งเนื้อสัตว์ หมายความว่าการแยกเนื้อสัตว์ตามขั้นตอนจากสัตว์ที่ตายแล้วเป็นส่วนต่าง ๆที่บริโภคได้และบริโภคไม่ได้ เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์การจำหน่ายเนื้อสัตว์ หมายความว่า การนำเนื้อสัตว์ออกขาย จ่าย แจกแลกเปลี่ยน ให้โดยเพื่อประโยชน์ในทางการค้าและให้หมายความรวมถึงการมีไว้ในครอบครองซึ่งเนื้อสัตว์เพื่อการจำหน่ายด้วยโรงพักสัตว์ หมายความว่าสถานที่พักสัตว์หรือกักสัตว์ก่อนทำการฆ่าตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์พ.ศ. ๒๕๕๙โรงฆ่าสัตว์ หมายความว่าสถานที่ที่กำหนดให้ทำการฆ่าสัตว์ตามพระราชบัญญัติ ควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๙พนักงานตรวจโรคสัตว์ หมายความว่า ผู้ซึ่งผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหรืออธิบดีแต่งตั้งให้มีอำนาจหน้าที่ตรวจโรคสัตว์หรือตรวจเนื้อสัตว์ตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์พ.ศ. ๒๕๕๙พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่าผู้ซึ่งอธิบดีแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์พ.ศ. ๒๕๕๙พนักงานท้องถิ่น หมายความว่าผู้ซึ่งผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ.๒๕๕๙นายทะเบียน หมายความว่าผู้ซึ่งอธิบดีแต่งตั้งให้เป็นนายทะเบียนประจำจังหวัดผู้อนุญาต หมายความว่า อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายใบอนุญาต หมายความว่า ใบอนุญาตให้ประกอบกิจการฆ่าสัตว์อธิบดี หมายความว่า อธิบดีกรมปศุสัตว์ข้อ ๕ ให้กิจการโรงฆ่าสัตว์เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงน้ำรักษ์ข้อ ๖ สถานประกอบกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อบัญญัตินี้ที่ตั้งอยู่ในเขตที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมืองหรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลใช้บังคับหรือสถานประกอบกิจการใดที่เข้าข่ายเป็นโรงงานหรือมีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตรายจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย แล้วแต่กรณีข้อ ๗ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบึงน้ำรักษ์เป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศหรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้หมวด๑สถานที่ตั้งลักษณะอาคาร และการสุขาภิบาล ข้อ ๘ โรงฆ่าสัตว์และโรงพักสัตว์ต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชนวัด ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หอพัก หรือสถานที่อื่นๆ ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้เพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพอนามัยอันก่อให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญแก่ประชาชนผู้อยู่อาศัยใกล้เคียงข้อ ๙ โรงฆ่าสัตว์และโรงพักสัตว์ต้องมีลักษณะอาคารหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้(๑) พื้นห้องฆ่าสัตว์ต้องเป็นพื้นคอนกรีตหรือวัสดุที่ไม่ดูดซึมน้ำไม่ดูดกลิ่น ไม่เป็นพิษ ไม่มีรอยแตก ไม่ลื่น พื้นต้องลาดเอียง ไม่มีน้ำขังให้ถูกต้องตามมาตรฐานของกรมปศุสัตว์และมาตรฐาน สินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ(มกอช.) และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง(๒) ฝาผนังและเพดานห้องฆ่าสัตว์ให้ใช้วัสดุที่มีผิวเรียบเพื่อป้องกันมิให้เกิดสิ่งสกปรกเกาะติดได้และต้องเป็นวัสดุที่ล้างและทำความสะอาดได้ง่ายให้ถูกต้องตามมาตรฐานของกรมปศุสัตว์ และมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ(มกอช.) และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง(๓) มีห้องเก็บอุปกรณ์ เครื่องมือเครื่องใช้ โดยเฉพาะและห้องน้ำห้องส้วมต้องแยกออกเป็นสัดส่วนต่างหากให้ถูกต้องตามมาตรฐานของกรมปศุสัตว์และมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ (มกอช.)และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง(๔) มีแสงสว่างทั้งที่เป็นแสงธรรมชาติ และแสงไฟฟ้าเพียงพอโดยไม่ทำให้การมองเห็นสีของเนื้อสัตว์เปลี่ยนไปให้ถูกต้องตามมาตรฐานของกรมปศุสัตว์และมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ (มกอช.)และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง(๕) จัดให้มีการระบายอากาศที่เหมาะสม โดยมีช่องระบายอากาศไม่น้อยกว่า๑ ใน ๑๐ของพื้นที่ห้องหรืออาจจัดให้มีพัดลมระบายอากาศเพิ่มเติมได้ตามความจำเป็นให้ถูกต้องตามมาตรฐานของกรมปศุสัตว์และมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ(มกอช.) และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง(๖)เครื่องมือที่ติดตั้งประจำที่ต้องติดตั้งให้ห่างจากฝาผนังหรือเพดานอย่างน้อย ๓๐เซนติเมตร เพื่อความสะดวกต่อการตรวจสอบและทำความสะอาดให้ถูกต้องตามมาตรฐานของกรมปศุสัตว์และมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ (มกอช.)และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องข้อ ๑๐ โรงฆ่าสัตว์ที่พนักงานอาจเปรอะเปื้อนจากสารเคมีวัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพต้องจัดให้มีที่อาบน้ำฉุกเฉินที่ล้างตาฉุกเฉินตามความจำเป็นและเหมาะสมกับคุณสมบัติของวัตถุอันตรายและขนาดของการประกอบกิจการตามที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องข้อ ๑๑ โรงฆ่าสัตว์และโรงพักสัตว์ต้องมีการเก็บรวบรวม หรือกำจัดมูลฝอยที่ถูกลักษณะและการป้องกันเหตุรำคาญดังนี้(๑)มีภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับที่เหมาะสมและเพียงพอกับปริมาณและประเภทมูลฝอยรวมทั้งมีการทำความสะอาดภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับและบริเวณที่เก็บภาชนะนั้นอยู่เสมอ(๒)ในกรณีที่มีการกำจัดเองต้องได้รับความเห็นชอบจากพนักงานท้องถิ่นและต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง(๓)กรณีที่มีมูลฝอยที่ปนเปื้อนสารพิษหรือวัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจะต้องดำเนินการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง(๔) มีการกำจัดกลิ่นหรือเสียงที่เกิดขึ้นจากโรงฆ่าสัตว์โรงพักสัตว์และการฆ่าสัตว์ โดยมิให้เป็นเหตุรำคาญหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของประชาชนที่อาศัยอยู่ในบริเวณใกล้เคียง(๕) มีระบบระบายน้ำทิ้งที่มีประสิทธิภาพและห้ามระบายน้ำทิ้งออกจากโรงฆ่าสัตว์ โรงพักสัตว์จนกว่าจะมีการบำบัดน้ำเสีย(๖) ต้องมีบ่อบำบัดน้ำเสียที่มีคุณภาพและห่างจากอาคารผลิตพอสมควรข้อ ๑๒ สถานประกอบกิจการต้องมีการป้องกันและกำจัดแมลงและสัตว์ที่เป็นพาหะของโรคติดต่อให้ถูกต้องตามหลักวิชาการหลักการสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อมดังนี้(๑) ต้องมีการกำจัดแมลง นก สัตว์ ประเภทฟันแทะและสัตว์มีพิษทั้งภายใน และบริเวณโรงพักสัตว์อย่างสม่ำเสมอ(๒) ยาฆ่าแมลงจะต้องเป็นชนิดที่กฎหมายให้ใช้ในโรงงานผลิตภัณฑ์อาหารและใช้อย่างระมัดระวังไม่ให้ปนเปื้อนกับเนื้อสัตว์ และปฏิบัติตามคำแนะนำการใช้ยาอย่างเคร่งครัดข้อ ๑๓ โรงฆ่าสัตว์และโรงพักสัตว์ต้องจัดวางสิ่งของให้เป็นระเบียบเรียบร้อยปลอดภัยเป็นสัดส่วน และต้องรักษาความสะอาดอยู่เสมอดังนี้(๑) เครื่องมือ อุปกรณ์ โต๊ะ หรืออุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องในโรงฆ่าสัตว์โรงพักสัตว์ ต้องทำความสะอาดและฆ่าเชื้อโรคก่อนและหลังปฏิบัติงาน(๒) จัดให้มีการทำความสะอาดโรงฆ่าสัตว์เป็นประจำทุกวันประจำสัปดาห์หลังการฆ่าสัตว์ หากพบว่ามีโรคระบาดสัตว์ให้ทำการฆ่าเชื้อโรคและทำความสะอาดโรงฆ่าสัตว์รวมถึงแจ้งพนักงานท้องถิ่นทราบทันทีเพื่อป้องกันโรคระบาดสัตว์(๓) สบู่สารซักฟอกและสารฆ่าเชื้อโรคต้องเป็นชนิดที่กฎหมายอนุญาตให้ใช้ในโรงงานผลิตภัณฑ์อาหารและต้องระมัดระวังไม่ให้ปนเปื้อนกับเนื้อสัตว์(๔)น้ำที่ใช้ล้างซากสัตว์และน้ำแข็งที่ใช้รักษาคุณภาพเนื้อสัตว์ต้องสะอาดตามมาตรฐานที่กฎหมายกำหนดและมีอย่างเพียงพอหมวด๒การอาชีวอนามัยและความปลอดภัย ข้อ ๑๔ สถานประกอบกิจการต้องมีมาตรการความปลอดภัยในการทำงานและปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องข้อ ๑๕ สถานประกอบกิจการต้องจัดให้มีการป้องกันเพื่อความปลอดภัยดังนี้(๑) มีเครื่องดับเพลิงตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง(๒)กรณีที่มีวัตถุอันตรายต้องมีสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับเก็บรักษาวัตถุอันตรายหรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่ายไว้โดยเฉพาะตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตราย และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องหมวด๓การควบคุมของเสียมลพิษหรือสิ่งใด ๆ ที่เกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการ ข้อ ๑๖ สถานประกอบกิจการใดที่การประกอบกิจการอาจก่อให้เกิดมลพิษทางเสียงหรือความสั่นสะเทือน มลพิษทางอากาศ มลพิษทางน้ำ ของเสียอันตรายหรือมีการใช้สารเคมีหรือวัตถุอันตรายจะต้องดำเนินการควบคุมและป้องกันมิให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียงหมวด๔ใบอนุญาต ข้อ ๑๗ เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้ห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการตามที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ ๕ ในลักษณะที่เป็นการค้าเว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบียนข้อ ๑๘ ผู้ใดประสงค์จะประกอบกิจการตามที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ๕ ในลักษณะที่เป็นการค้า ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตต่อนายทะเบียน ตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์พ.ศ. ๒๕๕๙ข้อ ๑๙ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและให้เห็นง่ายณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการข้อ ๒๐ ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย เสียหาย หรือถูกทำลายให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตต่อนายทะเบียนภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ใบอนุญาตสูญหายเสียหาย หรือถูกทำลาย การออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวงหมวด๕การขออนุญาตฆ่าสัตว์ ข้อ ๒๑ ผู้ใดมีความประสงค์จะฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์ให้แจ้งชนิดและจำนวนสัตว์ที่จะฆ่า วันและเวลาที่จะดำเนินการฆ่าและชื่อของโรงฆ่าสัตว์ต่อพนักงานท้องถิ่นและเสียค่าอากรการฆ่าสัตว์ตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้และหากเป็นกรณีการฆ่าสัตว์เพื่อการส่งออกด้วยให้แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เมื่อพนักงานท้องถิ่นที่ได้รับแจ้งตามวรรคหนึ่งให้พนักงานท้องถิ่นที่ออกหลักฐานการรับแจ้งเป็นหนังสือให้แก่ผู้ที่ประสงค์จะฆ่าสัตว์โดยกำหนดวันและเวลาในการฆ่าสัตว์ดังกล่าวตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ข้อ ๒๒ ให้ผู้ที่ประสงค์จะฆ่าสัตว์นำสัตว์ไปยังโรงพักสัตว์และจะต้องฆ่าสัตว์นั้นในโรงฆ่าสัตว์ตามวันและเวลาที่พนักงานท้องถิ่นกำหนดข้อ ๒๓ ห้ามมิให้ผู้ใดนำสัตว์ออกจากโรงพักสัตว์หรือโรงฆ่าสัตว์เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากพนักงานตรวจโรคสัตว์ข้อ ๒๔ ห้ามมิให้ผู้ใดจำหน่าย หรือมีไว้เพื่อจำหน่ายซึ่งเนื้อสัตว์ที่ถูกฆ่าโดยมิได้มีการแจ้งตามข้อ ๒๑วรรคหนึ่งข้อ ๒๕ ในกรณีที่พนักงานตรวจโรคสัตว์มีเหตุควรสงสัยว่าสัตว์ที่จะฆ่านั้นเป็นโรคหรือมีสารตกค้างที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภคหรือมีลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารให้พนักงานตรวจโรคสัตว์มีอำนาจสั่งงดการฆ่าสัตว์และแยกสัตว์นั้นไว้เพื่อตรวจพิสูจน์ได้ในกรณีที่ได้ทำการตรวจพิสูจน์แล้วพบว่าสัตว์ที่จะฆ่านั้นไม่เป็นโรคไม่มีสารตกค้างที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภคหรือมีความเหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารให้พนักงานตรวจโรคสัตว์มีคำสั่งให้ฆ่าสัตว์นั้นได้ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่จะฆ่านั้นเป็นโรคหรือมีสารตกค้างที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภคหรือมีลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารให้พนักงานตรวจโรคสัตว์มีคำสั่งงดการฆ่าสัตว์นั้น และแจ้งต่อพนักงานท้องถิ่นเพื่อคืนเงินอากรการฆ่าสัตว์และค่าธรรมเนียมแก่ผู้ที่ประสงค์จะฆ่าสัตว์นั้นข้อ ๒๖ เมื่อได้ฆ่าสัตว์แล้วห้ามมิให้ผู้ใดนำเนื้อสัตว์ออกจากโรงฆ่าสัตว์ก่อนที่พนักงานตรวจโรคสัตว์จะรับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์นั้นในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่ฆ่านั้นเป็นโรคหรือมีสารตกค้างที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภค หรือมีลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารให้พนักงานตรวจโรคสัตว์มีอำนาจทำลายเนื้อสัตว์นั้นทั้งหมดหรือบางส่วนหรือสั่งให้จัดทำให้เป็นเนื้อสัตว์ที่เหมาะสมสำหรับการบริโภคก่อนได้ข้อ ๒๗ ผู้ใดประสงค์จะจำหน่ายเนื้อสัตว์ของสัตว์ที่ตายโดยมิได้ถูกฆ่าให้นำเนื้อสัตว์นั้นซึ่งอยู่ในสภาพที่ยังมิได้ชำแหละและตัดแต่งเนื้อสัตว์ไปให้พนักงานตรวจโรคสัตว์ตรวจหรือในกรณีที่ไม่สามารถนำเนื้อสัตว์ไปให้พนักงานตรวจโรคสัตว์ตรวจได้จะขอให้พนักงานตรวจโรคสัตว์ไปตรวจเนื้อสัตว์นั้นก็ได้ทั้งนี้ต้องเสียค่าธรรมเนียมการรับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์ตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้เมื่อพนักงานตรวจโรคสัตว์ได้ตรวจแล้วเห็นว่าเป็นเนื้อสัตว์ที่ควรใช้เป็นอาหารได้ก็ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์รับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์ได้ในกรณีที่พนักงานตรวจโรคสัตว์เห็นว่าไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารให้นำข้อ๒๕ วรรคสามมาบังคับใช้โดยอนุโลมข้อ ๒๘ บรรดาค่าอากรค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลบึงน้ำรักษ์ข้อ ๒๙ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์พ.ศ. ๒๕๕๙ประกาศ ณ วันที่ ๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๐มนชัย โซ๊ะเฮงนายกองค์การบริหารส่วนตำบลบึงน้ำรักษ์[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบึงน้ำรักษ์เรื่อง กิจการโรงฆ่าสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๐๒. แบบแจ้งและตอบรับการแจ้งการฆ่าสัตว์(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)พรวิภา/จัดทำ๒๐ เมษายน ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๙๐ ง/หน้า ๑๓๖/๒๐ เมษายน ๒๕๖๑