กฎกระทรวงกฎกระทรวง(พ.ศ. ๒๕๒๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมืองพ.ศ. ๒๕๒๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ มาตรา ๒๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๕มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๕ มาตรา ๔๗ มาตรา ๕๐ มาตรา ๕๑ มาตรา ๕๒ และมาตรา ๕๗แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑[๒] ให้กำหนดอัตราค่าธรรมเนียม ดังต่อไปนี้(๑) การตรวจลงตราตามมาตรา๑๒ (๑)(ก)ประเภทคนเดินทางผ่านราชอาณาจักร ครั้งละ ๘๐๐บาท(ข)[๓]ประเภทนักท่องเที่ยว-ใช้ได้ครั้งเดียวสำหรับกรณียื่นขอรับการตรวจลงตรา ณ สถานทูตหรือสถานกงสุลไทย ๑,๐๐๐ บาท- ใช้ได้ครั้งเดียวสำหรับกรณียื่นขอรับการตรวจลงตรา ณ ช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมือง ๒,๐๐๐ บาท- ใช้ได้หลายครั้งภายในหกเดือน ๕,๐๐๐ บาท(ค)[๔]ประเภทคนอยู่ชั่วคราว- ใช้ได้ครั้งเดียว ๒,๐๐๐ บาท- ใช้ได้หลายครั้งภายในหนึ่งปี ๕,๐๐๐ บาท- ใช้ได้หลายครั้งภายในสามปี สำหรับบุคคลซึ่งมีหนังสือเดินทางหรือเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางของสมาชิก กลุ่มความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย - แปซิฟิก ซึ่งเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรเพื่อประกอบธุรกิจ ๕,๐๐๐ บาท- ใช้ได้หลายครั้งภายในสามปี สำหรับบุคคลซึ่งเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรเพื่อประกอบธุรกิจ ๑๐,๐๐๐ บาท๒,๐๐๐ บาท๕,๐๐๐ บาท๕,๐๐๐ บาท๑๐,๐๐๐ บาท(ง)ประเภทคนเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรตามมาตรา ๔๑ ครั้งละ ๑,๙๐๐ บาท(จ)ประเภทคนเข้าเมืองนอกกำหนดจำนวนคนต่างด้าวซึ่งจะเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรเป็นรายปี- ใช้ได้ครั้งเดียว ๑,๙๐๐บาท- ใช้ได้หลายครั้งภายในหนึ่งปี ๓,๘๐๐บาท(๒) อุทธรณ์ตามมาตรา ๒๒ คนละ ๑,๙๐๐บาท(๓)คำขออนุญาตเพื่ออยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวต่อไปตามมาตรา ๓๕ คนหนึ่ง ครั้งละ ๑,๙๐๐ บาท(๔) อุทธรณ์ตามมาตรา ๓๖ คนละ ๑,๙๐๐บาท(๕)คำขออนุญาตเพื่อกลับเข้ามาในราชอาณาจักรอีกตามมาตรา ๓๙- คนหนึ่งใช้ได้ครั้งเดียว ๑,๐๐๐บาท-คนหนึ่งใช้ได้หลายครั้งภายในระยะเวลาที่ยังเหลืออยู่ ๓,๘๐๐บาท(๖)คำขออนุญาตเพื่อมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรตามมาตรา ๔๕ คนละ ๗,๖๐๐บาท(๗) ใบสำคัญถิ่นที่อยู่ตามมาตรา๔๗ หรือมาตรา ๕๑(ก)ใบสำคัญถิ่นที่อยู่ตามมาตรา ๔๗ ฉบับละ ๑๙๑,๔๐๐ บาทในกรณีที่ขอใบสำคัญถิ่นที่อยู่เป็นคู่สมรสหรือบุตรที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะของคนต่างด้าวที่มีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรหรือของบุคคลซึ่งมีสัญชาติไทย ฉบับละ ๙๕,๗๐๐ บาท(ข) ใบสำคัญถิ่นที่อยู่ตามมาตรา๕๑ ฉบับละ ๙๕,๗๐๐ บาท(๘)หลักฐานการแจ้งออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเข้ามาอีกตามมาตรา๕๐ (๑) คนละ ๑,๙๐๐ บาท(๙)ใบสำคัญถิ่นที่อยู่ตามมาตรา ๕๐ (๒) ฉบับละ ๑๙,๐๐๐ บาท(๑๐)เอกสารที่ออกให้ตามมาตรา ๕๒ ฉบับละ ๑,๙๐๐ บาท(๑๑)คำขอเพื่อพิสูจน์สัญชาติต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามมาตรา ๕๗ คนละ ๘๐๐บาทข้อ ๒ ให้กำหนดค่าทำการและค่าใช้จ่ายอื่น ๆตามมาตรา ๓๓ ดังต่อไปนี้(๑) การตรวจเรือเดินทะเลที่มีขนาดตั้งแต่ห้าร้อยตันรียีสเตอร์ขึ้นไป นอกเวลาราชการถ้าไม่มีคนโดยสารพาหนะหนึ่งให้เสียถ้ามีคนโดยสารให้คิดเพิ่มขึ้นตามรายตัวคนโดยสาร(๒) การตรวจเรือเดินทะเลหรือเรือใบที่มีขนาดตั้งแต่หนึ่งร้อยตันรียีสเตอร์ขึ้นไป แต่ไม่ถึงห้าร้อยตันรียีสเตอร์นอกเวลาราชการถ้าไม่มีคนโดยสาร พาหนะหนึ่งให้เสียถ้ามีคนโดยสารให้คิดเพิ่มขึ้นตามรายตัวคนโดยสาร(๓) การตรวจเรือยนต์ เรือกลไฟ รวมทั้งเรือพ่วงที่ถูกลากจูงโดยเรือยนต์หรือเรือกลไฟ นอกจาก (๑) หรือ (๒) นอกเวลาราชการถ้าไม่มีคนโดยสาร พาหนะหนึ่งให้เสียถ้ามีคนโดยสารให้คิดเพิ่มขึ้นตามรายตัวคนโดยสาร(๔) การตรวจพาหนะทางอากาศนอกเวลาราชการถ้าไม่มีคนโดยสาร พาหนะหนึ่งให้เสียถ้ามีคนโดยสารให้คิดเพิ่มขึ้นตามรายตัวคนโดยสาร(๕) การตรวจรถยนต์ รถไฟที่เดินทางผ่านเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักร นอกเวลาราชการถ้าไม่มีคนโดยสาร พาหนะหนึ่งให้เสียถ้ามีคนโดยสารให้คิดเพิ่มขึ้นตามรายตัวคนโดยสาร(๖) การตรวจพาหนะทางบกอื่น นอกเวลาราชการถ้าไม่มีคนโดยสาร พาหนะหนึ่งให้เสียถ้ามีคนโดยสารให้คิดเพิ่มขึ้นตามรายตัวคนโดยสาร(๗) การตรวจพาหนะ ณ ที่อื่น นอกจากที่อธิบดีประกาศกำหนดตามมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง พาหนะหนึ่ง ให้เสีย(๘) การรอคอยเพื่อตรวจพาหนะใน (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) และ (๖) อันมิใช่ความผิดของพนักงานเจ้าหน้าที่(๙) การไปนอกสถานที่ทำการเพื่อควบคุมพาหนะ พาหนะหนึ่งให้เสียครั้งละ ๒๐๐ บาทคนละ ๑๐ บาทครั้งละ ๑๐๐ บาทคนละ ๑๐ บาทครั้งละ ๒๐ บาทคนละ ๓ บาทครั้งละ ๒๐๐ บาทคนละ ๑๐ บาทครั้งละ ๒๕ บาทคนละ ๕ บาทครั้งละ ๑๐ บาทคนละ ๓ บาทวันละ ๒๐๐ บาทวันละ ๒๐๐ บาทวันละ ๒๐๐ บาทให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๓พลเอก เล็ก แนวมาลีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๒๒มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๕ มาตรา ๔๗ มาตรา ๕๐ มาตรา ๕๑ มาตรา ๕๒และมาตรา ๕๗ แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมืองพ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติให้ผู้อุทธรณ์ ผู้ขออนุญาต ผู้ขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู่ผู้ขอหลักฐานการแจ้งออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเข้ามาอีกผู้ขอใบแทนหรือเปลี่ยนใบสำคัญถิ่นที่อยู่ และผู้ขอพิสูจน์สัญชาติต้องเสียค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง และมาตรา ๓๓บัญญัติให้เจ้าของพาหนะหรือผู้ควบคุมพาหนะเสียเงินค่าทำการและค่าใช้จ่ายอื่น ๆตามที่กำหนดในกฎกระทรวงจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่๑๒ (พ.ศ. ๒๕๒๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒[๕]หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่อัตราค่าธรรมเนียมต่าง ๆ เกี่ยวกับการเข้าเมือง ตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๒๒)และกฎกระทรวง ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมืองพ.ศ.๒๕๒๒ ยังไม่เหมาะสมกับสภาวการณ์ในปัจจุบัน สมควรปรับปรุงอัตราค่าธรรมเนียมดังกล่าวเสียใหม่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่๒๐ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒[๖]ข้อ ๓กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่รัฐบาลมีนโยบายในการอำนวยความสะดวกในการตรวจลงตราให้แก่คนต่างด้าวซึ่งประสงค์จะเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรเพื่อประกอบธุรกิจการลงทุนและแก่คนต่างด้าวซึ่งเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรแล้วประสงค์จะเดินทางออกนอกราชอาณาจักรและขออนุญาตเดินทางกลับเข้ามาอีกในกรณีที่มีการเดินทางเกินหนึ่งครั้งสมควรกำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับการเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรให้เหมาะสมกับกรณีดังกล่าว จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่๒๔ (พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒[๗]ข้อ ๒ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากประเทศไทยได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกกลุ่มความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย - แปซิฟิค(Asia - Pacific Economic Cooperation : APEC) ดังนั้นเพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกในการเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรแก่นักธุรกิจซึ่งมีหนังสือเดินทางหรือเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางของสมาชิกกลุ่มดังกล่าวสมควรกำหนดค่าธรรมเนียมการตรวจลงตราประเภทคนอยู่ชั่วคราวชนิดใช้ได้มากกว่าหนึ่งครั้งภายในเวลาสามปีแก่บุคคลซึ่งมีหนังสือเดินทางหรือเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางของสมาชิกกลุ่มความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย - แปซิฟิคซึ่งเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อประกอบธุรกิจ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่๒๖ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒[๘]ข้อ ๒กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้คือ โดยที่รัฐบาลมีนโยบายในการอำนวยความสะดวกในการตรวจลงตราให้แก่คนต่างด้าวซึ่งเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรประเภทคนเข้าเมืองนอกกำหนดจำนวนคนต่างด้าวซึ่งจะเข้ามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรเป็นรายปีเพื่อประกอบธุรกิจการลงทุนซึ่งประสงค์จะเดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรและกลับเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรต่อไปอีกโดยให้ตรวจลงตราครั้งเดียวแล้วใช้ได้มากกว่าหนึ่งครั้งภายในหนึ่งปีสมควรกำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับการเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรให้เหมาะสมกับกรณีดังกล่าวจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่๒๗ (พ.ศ. ๒๕๔๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒[๙]ข้อ ๒กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๒ได้แก้ไขเพิ่มเติมอัตราค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการเข้าเมืองตามบัญชีอัตราค่าธรรมเนียมและค่าทำการและค่าใช้จ่ายอื่นๆ ท้ายพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับอัตราค่าธรรมเนียมที่กำหนดในกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๒๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒และกฎกระทรวงฉบับที่แก้ไขเพิ่มเติม ยังไม่เหมาะสมกับสภาวการณ์ในปัจจุบันสมควรปรับปรุงอัตราค่าธรรมเนียมดังกล่าวให้เหมาะสมยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่๒๘ (พ.ศ. ๒๕๔๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒[๑๐]ข้อ๒กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ปัจจุบันมีบุคคลเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรเพื่อประกอบธุรกิจและต้องเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรหลายครั้งภายในสามปี เพื่ออำนวยความสะดวกแก่บุคคลดังกล่าวสมควรกำหนดค่าธรรมเนียมการตรวจลงตราประเภทคนอยู่ชั่วคราวชนิดใช้ได้หลายครั้งภายในเวลาสามปี จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่๒๙ (พ.ศ. ๒๕๕๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒[๑๑]ข้อ ๑กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ปัจจุบันคนต่างด้าวซึ่งประสงค์จะเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อการท่องเที่ยวหากไม่ได้รับการยกเว้นการตรวจลงตราจะต้องขอรับการตรวจลงตราประเภทนักท่องเที่ยวจากสถานทูตหรือสถานกงสุลไทยในต่างประเทศก่อนเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรทุกครั้งดังนั้นเพื่อเป็นการอํานวยความสะดวกแก่บุคคลดังกล่าวอันจะเป็นการส่งเสริมอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและรองรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซียนสมควรกําหนดอัตราค่าธรรมเนียมการตรวจลงตรา ประเภทนักท่องเที่ยวชนิดใช้ได้หลายครั้ง จึงจําเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๐(พ.ศ. ๒๕๕๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒[๑๒]ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไปหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่ปัจจุบันอัตราค่าธรรมเนียมการตรวจลงตราประเภทนักท่องเที่ยวชนิดใช้ได้ครั้งเดียวไม่ว่าจะเป็นการยื่นขอรับการตรวจลงตราก่อนการเดินทาง ณ สถานทูต หรือสถานกงสุลไทยหรือการยื่นขอรับการตรวจลงตราเมื่อเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักร ณ ช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองมีการกำหนดไว้ในอัตราเดียวกัน จึงมีคนต่างด้าวซึ่งประสงค์จะเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อการท่องเที่ยวเป็นเวลาไม่เกินสิบห้าวันเลือกที่จะเดินทางเข้ามาขอรับการตรวจลงตรา ณ ช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองเป็นจำนวนมากส่งผลให้การตรวจลงตราเกิดความล่าช้าและกระทบต่อการปฏิบัติงานของพนักงานเจ้าหน้าที่ในการตรวจสอบและคัดกรองคนต่างด้าวที่จะเข้ามาในราชอาณาจักร ดังนั้น เพื่อให้การตรวจสอบและการคัดกรองคนต่างด้าวที่จะเข้ามาในราชอาณาจักรมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมอัตราค่าธรรมเนียมการตรวจลงตราประเภทนักท่องเที่ยวชนิดใช้ได้ครั้งเดียวสำหรับการยื่นขอรับการตรวจลงตราณ ช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมือง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้นุสรา/ปรับปรุง๑๘ สิงหาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๗/ตอนที่ ๒๐/หน้า ๓๑/๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๓[๒] ข้อ ๑แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๗ (พ.ศ. ๒๕๔๖)ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒[๓] ข้อ ๑ (๑) (ข)แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๐ (พ.ศ. ๒๕๕๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒[๔] ข้อ ๑ (๑) (ค)แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๘ (พ.ศ. ๒๕๔๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒[๕] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๒๑๒/หน้า ๑๔๐/๒ ธันวาคม ๒๕๒๙[๖] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๕๐ ก/หน้า ๒๘/๒๖ กันยายน ๒๕๔๐[๗] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๗๐ ก/หน้า ๑๘/๔ สิงหาคม ๒๕๔๒[๘] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๕๔ ก/หน้า ๑๙/๗ มิถุนายน ๒๕๔๓[๙] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๕๙ ก/หน้า ๓/๒๗ มิถุนายน ๒๕๔๖[๑๐] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๔๙ ก/หน้า ๑/๑๗ พฤษภาคม ๒๕๔๙[๑๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนที่ ๘๘ ก/หน้า ๒๙/๑๔ กันยายน ๒๕๕๘[๑๒] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๖๔ ก/หน้า ๑๖/๒๙ กรกฎาคม ๒๕๕๙