คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 382/2496หลักกฎหมาย: ความผิดฐานเรียกหรือรับสินน้ำใจตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 137 นั้น เพียงแต่เรียก หรือรับหรือยอมว่าจะรับ อย่างหนึ่งอย่างใดก็เป็นความผิดสำเร็จแล้ว ฉะนั้นการที่เจ้าพนักงานรถไฟเรียกเงินจากผู้ส่งของทางรถไฟ นอกเหนือไปจากค่าธรรมเนียมที่ต้องเสียผู้ส่งของโกรธ จึงไม่ส่งของนั้น แม้เจ้าพนักงานจะยังไม่ได้รับเงินเพราะผู้ส่งของไม่ยอมให้นั้นเจ้าพนักงานรถไฟผู้นั้นก็มีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 137 แล้วคดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 136, 137, 138จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 127 ให้จำคุก 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาสั่งรับฎีกาเฉพาะข้อกฎหมาย คือการที่จำเลยเรียกร้องเอาเงินจากนายไข่ ๆ โกรธไม่ยอมส่งครั่ง จำเลยจึงไม่ได้รับเงินตามที่เรียกจะเป็นความผิดตามมาตรา 137 หรือไม่ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จะเป็นความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 137 นั้น เพียงแต่เรียกหรือรับหรือยอมว่าจะรับ อย่างใดอย่างหนึ่ง ก็เป็นความผิดสำเร็จแล้ว ดังนั้นการที่จำเลยเรียกเงินจากนายไข่ แต่ไม่ได้รับเงินโดยที่นายไข่โกรธ ไม่ยอมส่งของนั้นจึงเป็นความผิดตามมาตรา 137 แล้วคงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 382/2496อัยการแพร่โจทก์นายสมัย คูชมภูจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 137, ม. 60ความผิดฐานเรียกหรือรับสินน้ำใจตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 137 นั้น เพียงแต่เรียก หรือรับหรือยอมว่าจะรับ อย่างหนึ่งอย่างใดก็เป็นความผิดสำเร็จแล้ว ฉะนั้นการที่เจ้าพนักงานรถไฟเรียกเงินจากผู้ส่งของทางรถไฟ นอกเหนือไปจากค่าธรรมเนียมที่ต้องเสียผู้ส่งของโกรธ จึงไม่ส่งของนั้น แม้เจ้าพนักงานจะยังไม่ได้รับเงินเพราะผู้ส่งของไม่ยอมให้นั้นเจ้าพนักงานรถไฟผู้นั้นก็มีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 137 แล้วคดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 136, 137, 138จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 127 ให้จำคุก 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาสั่งรับฎีกาเฉพาะข้อกฎหมาย คือการที่จำเลยเรียกร้องเอาเงินจากนายไข่ ๆ โกรธไม่ยอมส่งครั่ง จำเลยจึงไม่ได้รับเงินตามที่เรียกจะเป็นความผิดตามมาตรา 137 หรือไม่ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จะเป็นความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 137 นั้น เพียงแต่เรียกหรือรับหรือยอมว่าจะรับ อย่างใดอย่างหนึ่ง ก็เป็นความผิดสำเร็จแล้ว ดังนั้นการที่จำเลยเรียกเงินจากนายไข่ แต่ไม่ได้รับเงินโดยที่นายไข่โกรธ ไม่ยอมส่งของนั้นจึงเป็นความผิดตามมาตรา 137 แล้วคงพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 136, 137, 138จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 127 ให้จำคุก 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาสั่งรับฎีกาเฉพาะข้อกฎหมาย คือการที่จำเลยเรียกร้องเอาเงินจากนายไข่ ๆ โกรธไม่ยอมส่งครั่ง จำเลยจึงไม่ได้รับเงินตามที่เรียกจะเป็นความผิดตามมาตรา 137 หรือไม่ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จะเป็นความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 137 นั้น เพียงแต่เรียกหรือรับหรือยอมว่าจะรับ อย่างใดอย่างหนึ่ง ก็เป็นความผิดสำเร็จแล้ว ดังนั้นการที่จำเลยเรียกเงินจากนายไข่ แต่ไม่ได้รับเงินโดยที่นายไข่โกรธ ไม่ยอมส่งของนั้นจึงเป็นความผิดตามมาตรา 137 แล้วคงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 382/2496อัยการแพร่โจทก์นายสมัย คูชมภูจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 137, ม. 60ความผิดฐานเรียกหรือรับสินน้ำใจตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 137 นั้น เพียงแต่เรียก หรือรับหรือยอมว่าจะรับ อย่างหนึ่งอย่างใดก็เป็นความผิดสำเร็จแล้ว ฉะนั้นการที่เจ้าพนักงานรถไฟเรียกเงินจากผู้ส่งของทางรถไฟ นอกเหนือไปจากค่าธรรมเนียมที่ต้องเสียผู้ส่งของโกรธ จึงไม่ส่งของนั้น แม้เจ้าพนักงานจะยังไม่ได้รับเงินเพราะผู้ส่งของไม่ยอมให้นั้นเจ้าพนักงานรถไฟผู้นั้นก็มีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 137 แล้วคดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 136, 137, 138จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 127 ให้จำคุก 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาสั่งรับฎีกาเฉพาะข้อกฎหมาย คือการที่จำเลยเรียกร้องเอาเงินจากนายไข่ ๆ โกรธไม่ยอมส่งครั่ง จำเลยจึงไม่ได้รับเงินตามที่เรียกจะเป็นความผิดตามมาตรา 137 หรือไม่ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จะเป็นความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 137 นั้น เพียงแต่เรียกหรือรับหรือยอมว่าจะรับ อย่างใดอย่างหนึ่ง ก็เป็นความผิดสำเร็จแล้ว ดังนั้นการที่จำเลยเรียกเงินจากนายไข่ แต่ไม่ได้รับเงินโดยที่นายไข่โกรธ ไม่ยอมส่งของนั้นจึงเป็นความผิดตามมาตรา 137 แล้วคงพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ