คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2290/2526หลักกฎหมาย: โจทก์ผู้อุทธรณ์มิได้ลงชื่อในคำฟ้องอุทธรณ์ คำฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์จึงไม่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่การที่จะให้โจทก์แก้ฟ้องอุทธรณ์หรือสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ ก็ล่วงเลยเวลาที่จะปฏิบัติแล้ว เพราะศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์ได้พิจารณาพิพากษาคดีเสร็จไปแล้วคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาจึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนลูกซองสั้นไม่มีหมายเลขทะเบียน ๑ กระบอกและกระสุน ๑ นัด ไว้ในความครอบครอง และจำเลยพาอาวุธปืนฯ เข้าไปในเมือง ฯลฯ โดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยใช้อาวุธปืนฯ ยิงผู้เสียหาย ๑ นัดโดยเจตนาฆ่า แต่ผู้เสียหายไม่ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพในความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ส่วนข้อหาพยายามฆ่าให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ริบของกลางความผิดฐานพยายามฆ่าให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าด้วย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปรากฏว่าพนักงานอัยการโจทก์ผู้อุทธรณ์มิได้ลงชื่อโจทก์ในคำฟ้องอุทธรณ์ คำฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์ไม่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่การที่จะให้โจทก์แก้ฟ้องอุทธรณ์หรือสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ ก็ล่วงเลยเวลาที่จะปฏิบัติได้เพราะศาลชั้นต้นได้มีคำสั่งรับอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์ได้พิจารณาพิพากษาคดีนี้เสร็จไปแล้ว การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีนี้มาเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาไม่จำต้องวินิจฉัยฎีกาของจำเลยต่อไป พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2290/2526พนักงานอัยการจังหวัดพะเยาโจทก์นายล้วน สิงคารจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (7), ม. 161, ม. 215, ม. 225โจทก์ผู้อุทธรณ์มิได้ลงชื่อในคำฟ้องอุทธรณ์ คำฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์จึงไม่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่การที่จะให้โจทก์แก้ฟ้องอุทธรณ์หรือสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ ก็ล่วงเลยเวลาที่จะปฏิบัติแล้ว เพราะศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์ได้พิจารณาพิพากษาคดีเสร็จไปแล้วคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาจึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนลูกซองสั้นไม่มีหมายเลขทะเบียน ๑ กระบอกและกระสุน ๑ นัด ไว้ในความครอบครอง และจำเลยพาอาวุธปืนฯ เข้าไปในเมือง ฯลฯ โดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยใช้อาวุธปืนฯ ยิงผู้เสียหาย ๑ นัดโดยเจตนาฆ่า แต่ผู้เสียหายไม่ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพในความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ส่วนข้อหาพยายามฆ่าให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ริบของกลางความผิดฐานพยายามฆ่าให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าด้วย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปรากฏว่าพนักงานอัยการโจทก์ผู้อุทธรณ์มิได้ลงชื่อโจทก์ในคำฟ้องอุทธรณ์ คำฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์ไม่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่การที่จะให้โจทก์แก้ฟ้องอุทธรณ์หรือสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ ก็ล่วงเลยเวลาที่จะปฏิบัติได้เพราะศาลชั้นต้นได้มีคำสั่งรับอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์ได้พิจารณาพิพากษาคดีนี้เสร็จไปแล้ว การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีนี้มาเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาไม่จำต้องวินิจฉัยฎีกาของจำเลยต่อไป พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ปรีชา พานิชวงศ์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-ปรานอม มหรรณพ)ศาลจังหวัดพะเยา - นายเกษม เวชศิลป์ศาลอุทธรณ์ - นายสกุล เศรษฐสุขแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนลูกซองสั้นไม่มีหมายเลขทะเบียน ๑ กระบอกและกระสุน ๑ นัด ไว้ในความครอบครอง และจำเลยพาอาวุธปืนฯ เข้าไปในเมือง ฯลฯ โดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยใช้อาวุธปืนฯ ยิงผู้เสียหาย ๑ นัดโดยเจตนาฆ่า แต่ผู้เสียหายไม่ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพในความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ส่วนข้อหาพยายามฆ่าให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ริบของกลางความผิดฐานพยายามฆ่าให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าด้วย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปรากฏว่าพนักงานอัยการโจทก์ผู้อุทธรณ์มิได้ลงชื่อโจทก์ในคำฟ้องอุทธรณ์ คำฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์ไม่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่การที่จะให้โจทก์แก้ฟ้องอุทธรณ์หรือสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ ก็ล่วงเลยเวลาที่จะปฏิบัติได้เพราะศาลชั้นต้นได้มีคำสั่งรับอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์ได้พิจารณาพิพากษาคดีนี้เสร็จไปแล้ว การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีนี้มาเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาไม่จำต้องวินิจฉัยฎีกาของจำเลยต่อไป พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2290/2526พนักงานอัยการจังหวัดพะเยาโจทก์นายล้วน สิงคารจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (7), ม. 161, ม. 215, ม. 225โจทก์ผู้อุทธรณ์มิได้ลงชื่อในคำฟ้องอุทธรณ์ คำฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์จึงไม่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่การที่จะให้โจทก์แก้ฟ้องอุทธรณ์หรือสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ ก็ล่วงเลยเวลาที่จะปฏิบัติแล้ว เพราะศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์ได้พิจารณาพิพากษาคดีเสร็จไปแล้วคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาจึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนลูกซองสั้นไม่มีหมายเลขทะเบียน ๑ กระบอกและกระสุน ๑ นัด ไว้ในความครอบครอง และจำเลยพาอาวุธปืนฯ เข้าไปในเมือง ฯลฯ โดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยใช้อาวุธปืนฯ ยิงผู้เสียหาย ๑ นัดโดยเจตนาฆ่า แต่ผู้เสียหายไม่ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพในความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ส่วนข้อหาพยายามฆ่าให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ริบของกลางความผิดฐานพยายามฆ่าให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าด้วย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปรากฏว่าพนักงานอัยการโจทก์ผู้อุทธรณ์มิได้ลงชื่อโจทก์ในคำฟ้องอุทธรณ์ คำฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์ไม่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่การที่จะให้โจทก์แก้ฟ้องอุทธรณ์หรือสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ ก็ล่วงเลยเวลาที่จะปฏิบัติได้เพราะศาลชั้นต้นได้มีคำสั่งรับอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์ได้พิจารณาพิพากษาคดีนี้เสร็จไปแล้ว การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีนี้มาเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาไม่จำต้องวินิจฉัยฎีกาของจำเลยต่อไป พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ปรีชา พานิชวงศ์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-ปรานอม มหรรณพ)ศาลจังหวัดพะเยา - นายเกษม เวชศิลป์ศาลอุทธรณ์ - นายสกุล เศรษฐสุขแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ