พระราชบัญญัติล้อเลื่อน (ฉะบับที่ 2) พุทธศักราช 2481พระราชบัญญัติ ล้อเลื่อน (ฉะบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๑ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐) อาทิตย์ทิพอาภา พล. อ. เจ้าพระยาพิชเยนทร โยธิน ตราไว้ ณ วันที่ ๗ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๒ เป็นปีที่ ๖ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช ๒๔๗๘ จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติล้อเลื่อน (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๑"มาตรา 2 มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช ๒๔๗๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๒๒ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่รับจดทะเบียนและออกใบอนุญาตให้เป็นผู้ขับขี่ล้อเลื่อนได้แต่บุคคลซึ่งมีลักษณะและคุณสมบัติ ดังต่อไปนี้ ๑. ล้อเลื่อนส่วนบุคคล (ก) มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบสามปีบริบูรณ์มาตรา 3 แต่ถ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ในจังหวัดใดพิจารณาเห็นสมควรจะให้อายุต่ำกว่าที่กำหนดนี้ตามสภาพแห่งท้องถิ่นในจังหวัดนั้น ก็ให้มีอำนาจกำหนดอายุต่ำกว่านี้ได้เฉพาะการขับขี่ล้อเลื่อนภายในท้องถิ่นในจังหวัดนั้น ๆ (ข) มีร่างกายสมประกอบและสามารถขับขี่ล้อเลื่อนได้ (ค) รู้ข้อบังคับการจราจร (ง)มาตรา 3 รู้การขับขี่ล้อเลื่อนชนิดนั้น ๒. ล้อเลื่อนรับจ้าง นอกจากมีลักษณะและคุณสมบัติดังบัญญัติไว้ในอนุมาตรา ๑ (ข) (ค) และ (ง) แล้ว ต้องมีลักษณะและคุณสมบัติดังต่อไปนี้อีก (ก) มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบเจ็ดปีบริบูรณ์ (ข) มีสัญชาติเป็นไทยตามกฎหมาย (ค) รู้ถนนหนทางแห่งเขตซึ่งได้รับใบอนุญาตพอสมควร (ง)มาตรา 3 ปราศจากโรคติดต่อซึ่งเป็นที่น่ารังเกียจ (จ) ไม่เคยทำความผิดต้องรับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาให้ลงโทษจำคุกตามกฎหมายลักษณะอาญา ในความผิดอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้ (๑) ฐานสมคบกันเป็นอั้งยี่และเป็นซ่องโจรผู้ร้ายตามมาตรา ๑๗๗ ถึง มาตรา ๑๘๔ (๒) ฐานกระทำให้เกิดภยันตรายแก่สาธารณชน ฯลฯ ตามมาตรา ๑๙๑ และมาตรา ๑๙๔มาตรา 3 (๓) ฐานข่มขืนกระทำชำเราตามมาตรา ๒๔๓ มาตรา ๒๔๔ มาตรา ๒๔๕ วรรค ๒ และมาตรา ๒๔๖ (๔) ฐานประทุษร้ายแก่ชีวิตและร่างกายตามมาตรา ๒๔๙ ถึงมาตรา ๒๕๙ (๕) ฐานกระทำให้เสื่อมเสียอิสระภาพตามมาตรา ๒๖๘ ถึงมาตรา ๒๗๐ และมาตรา ๒๗๒ เฉพาะเกี่ยวกับมาตรา ๒๗๐ กับมาตรา ๒๗๓ ถึงมาตรา ๒๗๗ (๖) ฐานลักทรัพย์ วิ่งราวทรัพย์ ชิงทรัพย์มาตรา 3 ปล้นทรัพย์ และฐานสลัด ตามมาตรา ๒๘๘ ถึงมาตรา ๓๐๒ (๗) ฐานกรรโชก ตามมาตรา ๓๐๓ (๘) ฐานยักยอกทรัพย์อันต้องอาญา ตามมาตรา ๓๑๔ และมาตรา ๓๑๗ ถึงมาตรา ๓๑๙ (๙) ฐานรับของโจร ตามมาตรา ๓๒๑ ถึงมาตรา ๓๒๓ (๑๐) ฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามมาตรา ๓๒๔ และมาตรา ๓๒๕ (๑๑) ฐานกระทำให้เกิดภยันตรายแก่สาธารณชน ฯลฯ ในความผิดลหุโทษมาตรา 3 ตามมาตรา ๓๓๕ อนุมาตรา ๑๓ (๑๒) ฐานประทุษร้ายต่อทางไปมา ฯลฯ ในความผิดลหุโทษ ตามมาตรา ๓๓๖ อนุมาตรา ๑๕ แต่ทั้งนี้ถ้าพ้นโทษจำคุกมาแล้วไม่น้อยกว่าหกเดือนพนักงานเจ้าหน้าที่จะออกใบอนุญาตขับขี่ให้ก็ได้มาตรา 4 มาตรา ๔ ความในมาตรา ๒๒ อนุมาตรา ๒ (ข) แห่งพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช ๒๔๗๘ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้ มิให้ใช้บังคับแก่ผู้ที่มีใบอนุญาต เป็นผู้ขับขี่ล้อเลื่อนอยู่แล้วในวันใช้พระราชบัญญัตินี้เว้นแต่จะขาดต่อใบอนุญาตหรือถูกถอนใบอนุญาตมาตรา 5 มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช ๒๔๗๘ มาตรา ๒๒ซึ่งพระราชบัญญัติฉบับนี้ให้ยกเลิกมีความดังต่อไปนี้ "ให้พนักงานเจ้าหน้าที่รับจดทะเบียนและออกใบอนุญาตให้เป็นผู้ขับขี่ล้อเลื่อนได้แต่บุคคลซึ่งมีลักษณะและคุณสมบัติดังต่อไปนี้ (๑) ล้อเลื่อนส่วนบุคคล (ก) มีอายุไม่ต่ำกว่า ๑๓ ปี (ข)มีร่างกายสมประกอบและสามารถขับขี่ล้อเลื่อนได้ (ง) รู้การขับขี่ล้อเลื่อนชนิดนั้น (๒) ล้อเลื่อนรับจ้าง นอกจากมีลักษณะและคุณสมบัติดังบัญญัติไว้ในอนุมาตรา๑ (ข) (ค) และ (ง) แล้ว ต้องมีลักษณะและคุณสมบัติดังต่อไปนี้ (ก) มีอายุไม่ต่ำกว่า ๑๗ ปี (ข) มีความรู้ภาษาไทยพอสมควร (ค)รู้ถนนหนทางแห่งเขตซึ่งได้รับใบอนุญาตพอสมควร (ง)ปราศจากโรคติดต่อซึ่งเป็นภัยหรือที่น่ารังเกียจแก่ประชาชน (จ)ไม่เคยทำความผิดต้องรับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาให้ลงโทษจำคุกตามกฎหมายลักษณะอาญา (๑)ฐานสมคบกันเป็นอั้งยี่และเป็นซ่องโจรผู้ร้าย ตามมาตรา ๑๗๗ ถึงมาตรา ๑๘๔ (๒) ฐานกระทำให้เกิดภยันตรายแก่สาธารณชนฯลฯตามมาตรา ๑๙๑ และมาตรา ๑๙๔ (๓) ฐานข่มขืนกระทำชำเราตามมาตรา ๒๔๓ มาตรา๒๔๔ มาตรา ๒๔๕ วรรค ๒ และมาตรา ๒๔๖ (๔) ฐานประทุษร้ายแก่ชีวิตและร่างกาย ตามมาตรา ๒๔๙ ถึงมาตรา ๒๕๙ (๕) ฐานกระทำให้เสื่อมเสียอิสรภาพ ตามมาตรา ๒๖๘ ถึง มาตรา ๒๗๐ และมาตรา ๒๗๒เฉพาะเกี่ยวกับมาตรา ๒๗๐ กับ มาตรา ๒๗๓ ถึงมาตรา ๒๗๗ (๖)ฐานลักทรัพย์วิ่งราวทรัพย์ ชิงทรัพย์ ปล้นทรัพย์และฐานสลัด ตามมาตรา ๒๙๓ถึงมาตรา ๓๐๒ (๗) ฐานกรรโชกมาตรา ๓๐๓ (๘) ฐานยักยอกทรัพย์อันต้องอาญา ตามมาตรา ๓๑๔ และมาตรา ๓๑๗ ถึงมาตรา ๓๑๙ (๙) ฐานรับของโจรตามมาตรา ๓๒๑ ถึงมาตรา ๓๒๓ (๑๐) ฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามมาตรา ๓๒๔ และมาตรา ๓๒๕ (๑๑)ฐานกระทำให้เกิดภยันตรายแก่สาธารณชน ฯลฯในความผิดลหุโทษ ตามมาตรา ๓๓๕ อนุมาตรา ๑๓ (๑๒) ฐานประทุษร้ายต่อทางไปมา ฯลฯในความผิดลหุโทษตามมาตรา ๓๓๖ อนุมาตรา ๑๕ แต่ทั้งนี้ถ้าพ้นโทษจำคุกมาแล้วไม่น้อยกว่า๖ เดือน พนักงานเจ้าหน้าที่จะออกใบอนุญาตขับขี่ให้ก็ได้"