phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงพาณิชย์ประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่องกำหนดให้ปอฟอกเป็นสินค้ามาตรฐานและมาตรฐานสินค้าปอฟอก อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์โดยคำแนะนำของคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิก(๑) ประกาศกระทรวงเศรษฐการ เรื่องมาตรฐานปอฟอก ลงวันที่ ๗ กรกฎาคม ๒๕๐๔(๒) ประกาศกระทรวงเศรษฐการ เรื่องมาตรฐานปอฟอก (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๔ พฤศจิกายน ๒๕๑๑ข้อ ๒[๑] ในประกาศนี้ปอฟอก หมายความว่า เส้นใยที่ได้จากปอแกล้ว (Kenaf)หรือปอกระเจา (Jute)ที่ได้ฟอกแล้วข้อ ๓ให้กำหนดปอฟอกเป็นสินค้ามาตรฐานข้อ ๔ให้กำหนดมาตรฐานสินค้าปอฟอกไว้ตามรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ข้อ ๕ในกรณีที่มีประกาศ ระเบียบหลักเกณฑ์ หรือใบสำคัญแสดงการจดทะเบียนเป็นผู้ทำการค้าขาออกซึ่งสินค้ามาตรฐานใบอนุญาตให้เป็นผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าใบอนุญาตให้เป็นผู้ตรวจสอบมาตรฐานสินค้า หรือเอกสารอื่นใดซึ่งได้ออกไว้และหรือออกให้ไว้ตามและหรืออาศัยอำนาจตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออกพ.ศ. ๒๕๐๓ ก่อนประกาศฉบับนี้มีผลใช้บังคับได้ระบุหรืออ้างถึงปอฟอกที่กำหนดและหรือเป็นสินค้ามาตรฐานตามประกาศกระทรวงเศรษฐการเรื่อง มาตรฐานปอฟอก ลงวันที่ ๗ กรกฎาคม ๒๕๐๔ ปอฟอกตามที่ระบุหรืออ้างถึงดังกล่าวให้หมายความถึงและมีความหมายเดียวกันกับปอฟอกที่กำหนดให้เป็นสินค้ามาตรฐานตามประกาศฉบับนี้ด้วยประกาศฉบับนี้มีผลใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนด ๖๐วัน นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๒]ประกาศณ วันที่ ๑๓ มกราคม ๒๕๒๗โกศล ไกรฤกษ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์[เอกสารแนบท้าย]๑.[๓]มาตรฐานสินค้าปอฟอก (แก้ไขเพิ่มเติม ข้อ ๑ (๑))(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่อง กำหนดให้ปอฟอกเป็นสินค้ามาตรฐานและมาตรฐานสินค้าปอฟอก (ฉบับที่ ๒)[๔]อุษมล/ผู้จัดทำ๑๖กันยายน ๒๕๕๔[๑] ข้อ ๒แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่องกำหนดให้ปอฟอกเป็นสินค้ามาตรฐานและมาตรฐานสินค้าปอฟอก (ฉบับที่ ๒)[๒]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๑/ตอนที่ ๑๑/หน้า ๒๒๙/๒๔ มกราคม ๒๕๒๗[๓]มาตรฐานสินค้าปอฟอก แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่องกำหนดให้ปอฟอกเป็นสินค้ามาตรฐานและมาตรฐานสินค้าปอฟอก (ฉบับที่ ๒)[๔]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๒๓๖/หน้า ๗๙๒๐/๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๓๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 945/2478หลักกฎหมาย: จำเลยไปลักตักจากเขาเมื่อตัดได้แล้วก็เอาผูกไว้เป็นมัด ๆ เตรียมขนเอาไปดังนี้ ต้องมีความผิดฐานลักทรัพย์ ไม่ใช่เป็นเพียงพยายามลักทรัพย์ ม.60 - 293 -292ได้ความว่าในวันที่โจทก์หา เจ้าทรัพย์ไปตรวจสวนจากพบกอจากถูกตัดไปประมาณ ๓๐ ยอด แล้วพบจำเลยกำลังตัดยอดจากอยู่ห่างเจ้าทรัพย์สัก ๓ วา ถูกตัดลงนั้นเฉาะแล้วก็มี ยังก็มี และจำเลยได้ผูกไว้เป็นมัด ๆ เตรียมขนไป ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยได้ตัดยอดจากกระทำการเพื่อเอายอดจากไปทั้งได้ขนยอดจากเคลื่อนที่ไปแล้ว ความผิดของจำเลยหาใช่เป็นเพียงฐานพยายามลักทรัพย์ดังศาลอุทธรณ์กล่าวไม่ เห็นว่าความผิดของจำเลยต้องด้วยกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๙๓ ฐานลักทรัพย์ จึงพิพากษายืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 945/2478อัยการฉะเชิงเทราโจทก์นายทอก นายนวนจำเลย ป.อ. ม. 60 - 293 -จำเลยไปลักตักจากเขาเมื่อตัดได้แล้วก็เอาผูกไว้เป็นมัด ๆ เตรียมขนเอาไปดังนี้ ต้องมีความผิดฐานลักทรัพย์ ไม่ใช่เป็นเพียงพยายามลักทรัพย์ ม.60 - 293 -292ได้ความว่าในวันที่โจทก์หา เจ้าทรัพย์ไปตรวจสวนจากพบกอจากถูกตัดไปประมาณ ๓๐ ยอด แล้วพบจำเลยกำลังตัดยอดจากอยู่ห่างเจ้าทรัพย์สัก ๓ วา ถูกตัดลงนั้นเฉาะแล้วก็มี ยังก็มี และจำเลยได้ผูกไว้เป็นมัด ๆ เตรียมขนไป ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยได้ตัดยอดจากกระทำการเพื่อเอายอดจากไปทั้งได้ขนยอดจากเคลื่อนที่ไปแล้ว ความผิดของจำเลยหาใช่เป็นเพียงฐานพยายามลักทรัพย์ดังศาลอุทธรณ์กล่าวไม่ เห็นว่าความผิดของจำเลยต้องด้วยกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๙๓ ฐานลักทรัพย์ จึงพิพากษายืนตามศาลเดิม(พลางกูร-มนธา-อมาตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าในวันที่โจทก์หา เจ้าทรัพย์ไปตรวจสวนจากพบกอจากถูกตัดไปประมาณ ๓๐ ยอด แล้วพบจำเลยกำลังตัดยอดจากอยู่ห่างเจ้าทรัพย์สัก ๓ วา ถูกตัดลงนั้นเฉาะแล้วก็มี ยังก็มี และจำเลยได้ผูกไว้เป็นมัด ๆ เตรียมขนไป ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยได้ตัดยอดจากกระทำการเพื่อเอายอดจากไปทั้งได้ขนยอดจากเคลื่อนที่ไปแล้ว ความผิดของจำเลยหาใช่เป็นเพียงฐานพยายามลักทรัพย์ดังศาลอุทธรณ์กล่าวไม่ เห็นว่าความผิดของจำเลยต้องด้วยกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๙๓ ฐานลักทรัพย์ จึงพิพากษายืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 945/2478อัยการฉะเชิงเทราโจทก์นายทอก นายนวนจำเลย ป.อ. ม. 60 - 293 -จำเลยไปลักตักจากเขาเมื่อตัดได้แล้วก็เอาผูกไว้เป็นมัด ๆ เตรียมขนเอาไปดังนี้ ต้องมีความผิดฐานลักทรัพย์ ไม่ใช่เป็นเพียงพยายามลักทรัพย์ ม.60 - 293 -292ได้ความว่าในวันที่โจทก์หา เจ้าทรัพย์ไปตรวจสวนจากพบกอจากถูกตัดไปประมาณ ๓๐ ยอด แล้วพบจำเลยกำลังตัดยอดจากอยู่ห่างเจ้าทรัพย์สัก ๓ วา ถูกตัดลงนั้นเฉาะแล้วก็มี ยังก็มี และจำเลยได้ผูกไว้เป็นมัด ๆ เตรียมขนไป ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยได้ตัดยอดจากกระทำการเพื่อเอายอดจากไปทั้งได้ขนยอดจากเคลื่อนที่ไปแล้ว ความผิดของจำเลยหาใช่เป็นเพียงฐานพยายามลักทรัพย์ดังศาลอุทธรณ์กล่าวไม่ เห็นว่าความผิดของจำเลยต้องด้วยกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๙๓ ฐานลักทรัพย์ จึงพิพากษายืนตามศาลเดิม(พลางกูร-มนธา-อมาตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 681/2477หลักกฎหมาย: ศาลเดิมจำคุกจำเลยตามมาตรา 297-2936 แต่ให้ลงโทษตามมาตรา 293 ซึ่งเป็นบทหนักกำหนด 2 ปีศาลอุทธรณ์ยืนในข้อกำหนดโทษแต่ให้แก้บทลงโทษตาม ม.297 บทเดียวเป็นแก้น้อยโจทก์ฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ปัญหาที่ว่าตามข้อเท็จจริงควรฟังว่าจำเลยสมคบกันกระทำผิดควรลงโทษฐานปล้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริงคดีนี้ศาลเดิมพิพากษาว่าจำเลยมีความผิด,านวิ่งราวทรัพย์ประกอบด้วยมีพรรคพวกแลมีอาวุธตามมาตรา ๒๙๗-๒๙+ ให้จำคุกตามมาตรา ๒๙๓ ซึ่งเป็นบทที่หนักมีกำหนดคนละ ๒ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีผิดฐานวิ่งราวตามมาตรา ๒๙๗ บทเดียวแต่ให้จำคุกคนละ ๒ ปี ตามศาลเดิม โจทก์ฎีกาว่าตามข้อเท็จจริงควรฟังว่าจำเลยสมคับกับพวกกระทำความผิดควรลงโทษฐานปล้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อยโจทก์ฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามตามพ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์มาตรา ๓ ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 681/2477อัยยการนครนายกโจทก์นายพุด แช่มชื่นจำเลย พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 3 แก้น้อยศาลเดิมจำคุกจำเลยตามมาตรา 297-2936 แต่ให้ลงโทษตามมาตรา 293 ซึ่งเป็นบทหนักกำหนด 2 ปีศาลอุทธรณ์ยืนในข้อกำหนดโทษแต่ให้แก้บทลงโทษตาม ม.297 บทเดียวเป็นแก้น้อยโจทก์ฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ปัญหาที่ว่าตามข้อเท็จจริงควรฟังว่าจำเลยสมคบกันกระทำผิดควรลงโทษฐานปล้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริงคดีนี้ศาลเดิมพิพากษาว่าจำเลยมีความผิด,านวิ่งราวทรัพย์ประกอบด้วยมีพรรคพวกแลมีอาวุธตามมาตรา ๒๙๗-๒๙+ ให้จำคุกตามมาตรา ๒๙๓ ซึ่งเป็นบทที่หนักมีกำหนดคนละ ๒ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีผิดฐานวิ่งราวตามมาตรา ๒๙๗ บทเดียวแต่ให้จำคุกคนละ ๒ ปี ตามศาลเดิม โจทก์ฎีกาว่าตามข้อเท็จจริงควรฟังว่าจำเลยสมคับกับพวกกระทำความผิดควรลงโทษฐานปล้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อยโจทก์ฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามตามพ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์มาตรา ๓ ให้ยกฎีกาโจทก์(นล-พรหม-อมาตย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลเดิมพิพากษาว่าจำเลยมีความผิด,านวิ่งราวทรัพย์ประกอบด้วยมีพรรคพวกแลมีอาวุธตามมาตรา ๒๙๗-๒๙+ ให้จำคุกตามมาตรา ๒๙๓ ซึ่งเป็นบทที่หนักมีกำหนดคนละ ๒ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีผิดฐานวิ่งราวตามมาตรา ๒๙๗ บทเดียวแต่ให้จำคุกคนละ ๒ ปี ตามศาลเดิม โจทก์ฎีกาว่าตามข้อเท็จจริงควรฟังว่าจำเลยสมคับกับพวกกระทำความผิดควรลงโทษฐานปล้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อยโจทก์ฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามตามพ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์มาตรา ๓ ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 681/2477อัยยการนครนายกโจทก์นายพุด แช่มชื่นจำเลย พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 3 แก้น้อยศาลเดิมจำคุกจำเลยตามมาตรา 297-2936 แต่ให้ลงโทษตามมาตรา 293 ซึ่งเป็นบทหนักกำหนด 2 ปีศาลอุทธรณ์ยืนในข้อกำหนดโทษแต่ให้แก้บทลงโทษตาม ม.297 บทเดียวเป็นแก้น้อยโจทก์ฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ปัญหาที่ว่าตามข้อเท็จจริงควรฟังว่าจำเลยสมคบกันกระทำผิดควรลงโทษฐานปล้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริงคดีนี้ศาลเดิมพิพากษาว่าจำเลยมีความผิด,านวิ่งราวทรัพย์ประกอบด้วยมีพรรคพวกแลมีอาวุธตามมาตรา ๒๙๗-๒๙+ ให้จำคุกตามมาตรา ๒๙๓ ซึ่งเป็นบทที่หนักมีกำหนดคนละ ๒ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีผิดฐานวิ่งราวตามมาตรา ๒๙๗ บทเดียวแต่ให้จำคุกคนละ ๒ ปี ตามศาลเดิม โจทก์ฎีกาว่าตามข้อเท็จจริงควรฟังว่าจำเลยสมคับกับพวกกระทำความผิดควรลงโทษฐานปล้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อยโจทก์ฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามตามพ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์มาตรา ๓ ให้ยกฎีกาโจทก์(นล-พรหม-อมาตย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สน. 41/25602558 เรื่อง การเปิดเผยการปฏิบัติตามหลักธรรมาภิบาลการลงทุน สําหรับผู้ลงทุนสถาบัน (Investment Governance Code for Institutional Investors) \_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_ อาศัยอํานาจตามความในข้อ 5(1) ประกอบกับข้อ 7 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทธ. 35/2556 เรื่อง มาตรฐานการประกอบธุรกิจ โครงสร้างการบริหารงาน ระบบงาน และการให้บริการของผู้ประกอบธุรกิจหลักทรัพย์และผู้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ลงวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2556 สํานักงานออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในประกาศนี้ "ผู้ประกอบธุรกิจ" หมายความว่า ผู้ประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการจัดการกองทุนรวมหรือการจัดการกองทุนส่วนบุคคล แต่ไม่รวมถึงสถาบันการเงินที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายอื่นที่มิใช่กฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์"หลักธรรมาภิบาลการลงทุน" หมายความว่า หลักธรรมาภิบาลการลงทุนสําหรับผู้ลงทุนสถาบัน (Investment Governance Code for Institutional Investors) ตามที่คณะกรรมการ ก.ล.ต. ให้ความเห็นชอบ ซึ่งเผยแพร่บนเว็บไซต์ของสํานักงานข้อ ๒ ให้ผู้ประกอบธุรกิจดําเนินการเปิดเผยข้อมูลดังต่อไปนี้บนเว็บไซต์ของผู้ประกอบธุรกิจ ภายใน 4 เดือนนับแต่วันสิ้นสุดรอบระยะเวลาบัญชีของแต่ละปี และในรายงานประจําปี (ถ้ามี)(1) การรับหรือไม่รับการปฏิบัติตามหลักธรรมาภิบาลการลงทุนโดยมติคณะกรรมการของผู้ประกอบธุรกิจ และหากไม่รับให้ระบุเหตุผลด้วย (2) กรณีผู้ประกอบธุรกิจรับที่จะปฏิบัติตามหลักธรรมาภิบาลการลงทุน ให้เปิดเผยข้อมูลดังนี้ (ก) นโยบายธรรมาภิบาลการลงทุนของผู้ประกอบธุรกิจ (ข) รายงานการปฏิบัติตามหลักธรรมาภิบาลการลงทุน และหากยังไม่ได้ปฏิบัติในเรื่องใด ให้ระบุเรื่องดังกล่าว พร้อมทั้งเหตุผลหรือมาตรการที่นํามาใช้ทดแทนการปฏิบัติดังกล่าวด้วยข้อ ๓ ให้ผู้ประกอบธุรกิจเปิดเผยข้อมูลตามข้อ 2(2) ในครั้งแรกภายใน 4 เดือนนับแต่วันสิ้นสุดรอบระยะเวลาบัญชีที่สิ้นสุดตั้งแต่วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2561 เป็นต้นไปข้อ ๔ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2560 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2560 (นายรพี สุจริตกุล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1023/2472หลักกฎหมาย: ใบฟ้อง ใบแต่งทนายเป็นหนังสือสำคัญ ลักษณพะยาน พะยานให้การซัดเพื่อปลีกตัวและมีอริกับจำเลยฎีกาที่ 96/58,761/63คดีนี้ทางพิจารณาปรากฎว่า นายชิดเหมือนของนายต๋อ แต่ภายหลังโกรธกับนายต๋อออกจากงานคนเดียวมาเบิกความยืนยันว่า นายต๋อให้นายหนูลงลายมือปลอมนายเทียมลงในฟ้องและใบแต่ทนาย เพื่อปลีกตัวให้พ้นผิด แต่ลายพิมพ์นิ้วมือในฟ้องและแต่งทนายนั้นเป็นลายพิมพ์นิ้วมือของนายหนูปลอมจริง ศาลเดิมตัดสินลงโทษนายหนูตามมาตรา ๒๒๓ ปล่อยนายต๋อ ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษนายหนู นายต๋อฐานปลอมหนังสือสำคัญตามมาตรา ๒๒๔ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มีคำนายชิดไม่สู้มีน้ำหนักนัก ส่วนนายหนูมีผิดฐานปลอมหนังสือสำคัญ เพราะเป็นหนังสือตั้งตัวแทนทำให้ก่อสิทธิขึ้น จึงตัดสินลงโทษนายหนู่ ปล่อยนายต๋อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1023/2472นายกลมโจทก์นายหนู นายต๋อ นายเทียมจำเลย ป.อ. ม. 224, ม. 223, ม. 6ใบฟ้อง ใบแต่งทนายเป็นหนังสือสำคัญ ลักษณพะยาน พะยานให้การซัดเพื่อปลีกตัวและมีอริกับจำเลยฎีกาที่ 96/58,761/63คดีนี้ทางพิจารณาปรากฎว่า นายชิดเหมือนของนายต๋อ แต่ภายหลังโกรธกับนายต๋อออกจากงานคนเดียวมาเบิกความยืนยันว่า นายต๋อให้นายหนูลงลายมือปลอมนายเทียมลงในฟ้องและใบแต่ทนาย เพื่อปลีกตัวให้พ้นผิด แต่ลายพิมพ์นิ้วมือในฟ้องและแต่งทนายนั้นเป็นลายพิมพ์นิ้วมือของนายหนูปลอมจริง ศาลเดิมตัดสินลงโทษนายหนูตามมาตรา ๒๒๓ ปล่อยนายต๋อ ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษนายหนู นายต๋อฐานปลอมหนังสือสำคัญตามมาตรา ๒๒๔ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มีคำนายชิดไม่สู้มีน้ำหนักนัก ส่วนนายหนูมีผิดฐานปลอมหนังสือสำคัญ เพราะเป็นหนังสือตั้งตัวแทนทำให้ก่อสิทธิขึ้น จึงตัดสินลงโทษนายหนู่ ปล่อยนายต๋อไป(นล-ศรี-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ทางพิจารณาปรากฎว่า นายชิดเหมือนของนายต๋อ แต่ภายหลังโกรธกับนายต๋อออกจากงานคนเดียวมาเบิกความยืนยันว่า นายต๋อให้นายหนูลงลายมือปลอมนายเทียมลงในฟ้องและใบแต่ทนาย เพื่อปลีกตัวให้พ้นผิด แต่ลายพิมพ์นิ้วมือในฟ้องและแต่งทนายนั้นเป็นลายพิมพ์นิ้วมือของนายหนูปลอมจริง ศาลเดิมตัดสินลงโทษนายหนูตามมาตรา ๒๒๓ ปล่อยนายต๋อ ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษนายหนู นายต๋อฐานปลอมหนังสือสำคัญตามมาตรา ๒๒๔ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มีคำนายชิดไม่สู้มีน้ำหนักนัก ส่วนนายหนูมีผิดฐานปลอมหนังสือสำคัญ เพราะเป็นหนังสือตั้งตัวแทนทำให้ก่อสิทธิขึ้น จึงตัดสินลงโทษนายหนู่ ปล่อยนายต๋อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1023/2472นายกลมโจทก์นายหนู นายต๋อ นายเทียมจำเลย ป.อ. ม. 224, ม. 223, ม. 6ใบฟ้อง ใบแต่งทนายเป็นหนังสือสำคัญ ลักษณพะยาน พะยานให้การซัดเพื่อปลีกตัวและมีอริกับจำเลยฎีกาที่ 96/58,761/63คดีนี้ทางพิจารณาปรากฎว่า นายชิดเหมือนของนายต๋อ แต่ภายหลังโกรธกับนายต๋อออกจากงานคนเดียวมาเบิกความยืนยันว่า นายต๋อให้นายหนูลงลายมือปลอมนายเทียมลงในฟ้องและใบแต่ทนาย เพื่อปลีกตัวให้พ้นผิด แต่ลายพิมพ์นิ้วมือในฟ้องและแต่งทนายนั้นเป็นลายพิมพ์นิ้วมือของนายหนูปลอมจริง ศาลเดิมตัดสินลงโทษนายหนูตามมาตรา ๒๒๓ ปล่อยนายต๋อ ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษนายหนู นายต๋อฐานปลอมหนังสือสำคัญตามมาตรา ๒๒๔ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มีคำนายชิดไม่สู้มีน้ำหนักนัก ส่วนนายหนูมีผิดฐานปลอมหนังสือสำคัญ เพราะเป็นหนังสือตั้งตัวแทนทำให้ก่อสิทธิขึ้น จึงตัดสินลงโทษนายหนู่ ปล่อยนายต๋อไป(นล-ศรี-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่ ทจ. 21 /2554เรื่อง การจอง การจัดจําหน่าย และการจัดสรรหลักทรัพย์ที่ออกใหม่(ฉบับที่ 5)\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4 ) พ.ศ. 2551 และมาตรา 35 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 มาตรา 43 มาตรา 44 และมาตรา 64 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการกํากับตลาดทุนออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ 7/1 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทจ. 29/2551 เรื่อง การจอง การจัดจําหน่าย และการจัดสรรหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ ลงวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 "ข้อ 7/1 ในกรณีที่มีข้อกําหนดให้การเสนอขายหลักทรัพย์ประเภทใดต้องมีสรุปข้อมูลสําคัญของหลักทรัพย์ (fact sheet) ในแบบแสดงรายการข้อมูล บริษัทที่ออกหลักทรัพย์ต้องแจกข้อมูลดังกล่าวซึ่งมีสาระตรงตามสรุปข้อมูลสําคัญของหลักทรัพย์ที่ปรากฏในแบบแสดงรายการข้อมูล ในรูปเอกสารสิ่งพิมพ์หรือแผ่นบันทึกข้อมูลไปพร้อมกับการแจกใบจองซื้อหลักทรัพย์ด้วย" ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2554 เป็นต้นไป
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63619หลักกฎหมาย: การอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมพร้อมฎีกา ผู้ร้องต้องอุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์ ตามลำดับชั้นของศาลจะอุทธรณ์ไปยังศาลฎีกาหาได้ไม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 289/2523นายมัย แก้วอินทร์โจทก์นางถนอม จินชัยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 23, ม. 223, ม. 252การอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมพร้อมฎีกา ผู้ร้องต้องอุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์ ตามลำดับชั้นของศาลจะอุทธรณ์ไปยังศาลฎีกาหาได้ไม่(วัฒน์ ผดุงจิตร-ชลูตม์ สวัสดิทัต-สนิท อังศุสิงห์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 289/2523นายมัย แก้วอินทร์โจทก์นางถนอม จินชัยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 23, ม. 223, ม. 252การอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมพร้อมฎีกา ผู้ร้องต้องอุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์ ตามลำดับชั้นของศาลจะอุทธรณ์ไปยังศาลฎีกาหาได้ไม่(วัฒน์ ผดุงจิตร-ชลูตม์ สวัสดิทัต-สนิท อังศุสิงห์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59847หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 4 ขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 จำคุกคนละ 1 ปี คำขอนอกจากนี้ให้ยกเสียศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 วรรคแรก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 4 ยื่นคำร้องดังกล่าว (สำนวนธุรการ อันดับ 55)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 4 ชั่วคราวชั้นอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 150,000 บาท (สำนวนธุรการอันดับ 1 แผ่นที่ 12,19 แผ่นที่ 7)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจำเลยที่ 4 ยังมิได้ยื่นฎีกา ในชั้นนี้จึงไม่มีเหตุที่จะสั่งปล่อยชั่วคราว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2021/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายพยูร ศรีเมือง กับพวกจำเลยนายชัยยุทธ์ บุญมาไสว จำเลยที่ 4ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 4 ขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 จำคุกคนละ 1 ปี คำขอนอกจากนี้ให้ยกเสียศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 วรรคแรก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 4 ยื่นคำร้องดังกล่าว (สำนวนธุรการ อันดับ 55)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 4 ชั่วคราวชั้นอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 150,000 บาท (สำนวนธุรการอันดับ 1 แผ่นที่ 12,19 แผ่นที่ 7)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจำเลยที่ 4 ยังมิได้ยื่นฎีกา ในชั้นนี้จึงไม่มีเหตุที่จะสั่งปล่อยชั่วคราว ให้ยกคำร้อง(ถาวร ตันตราภรณ์-ประชา บุญวนิช-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2021/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายพยูร ศรีเมือง กับพวกจำเลยนายชัยยุทธ์ บุญมาไสว จำเลยที่ 4ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 4 ขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 จำคุกคนละ 1 ปี คำขอนอกจากนี้ให้ยกเสียศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 วรรคแรก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 4 ยื่นคำร้องดังกล่าว (สำนวนธุรการ อันดับ 55)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 4 ชั่วคราวชั้นอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 150,000 บาท (สำนวนธุรการอันดับ 1 แผ่นที่ 12,19 แผ่นที่ 7)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจำเลยที่ 4 ยังมิได้ยื่นฎีกา ในชั้นนี้จึงไม่มีเหตุที่จะสั่งปล่อยชั่วคราว ให้ยกคำร้อง(ถาวร ตันตราภรณ์-ประชา บุญวนิช-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๔๐๘๓ (พ.ศ. ๒๕๕๒)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่องยกเลิกและกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบัตรชี้บ่งลักษณะเฉพาะตัว -บัตรวงจรรวมมีตัวสัมผัสเล่ม 2มิติและการวางตำแหน่งของตัวสัมผัส โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบัตรชี้บ่งลักษณะเฉพาะตัว - บัตรวงจรรวมมีตัวสัมผัส เล่ม 2มิติและการวางตำแหน่งของตัวสัมผัส มาตรฐานเลขที่ มอก. 1531 - 2543อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๒๙๔๔ (พ.ศ. ๒๕๔๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม บัตรชี้บ่งลักษณะเฉพาะตัว -บัตรวงจรรวมมีตัวสัมผัส เล่ม 2 มิติและการวางตำแหน่งของตัวสัมผัส ลงวันที่ ๑๔กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๔ และออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบัตรชี้บ่งลักษณะเฉพาะตัว - บัตรวงจรรวมมีตัวสัมผัส เล่ม 2มิติและการวางตำแหน่งของตัวสัมผัส มาตรฐานเลขที่ มอก. 1531 - 2552 ขึ้นใหม่ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ให้มีผลตั้งแต่วันถัดจากวันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๑ กันยายนพ.ศ. ๒๕๕๒ชาญชัย ชัยรุ่งเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑.มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม บัตรชี้บ่งลักษณะเฉพาะตัว - บัตรวงจรรวมมีตัวสัมผัสเล่ม 2 มิติและการวางตำแหน่งของตัวสัมผัส (มอก. 1531 - 2552)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/จัดทำ๙ มีนาคม ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๙ มีนาคม ๒๕๕๓จุฑามาศ/ปรับปรุง๑๕ มกราคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๒๘ ง/หน้า ๔/๒ มีนาคม ๒๕๕๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61121หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลสั่งปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ระหว่างพิจารณา บริษัทอีซูซุมอเตอร์ (ประเทศไทย)จำกัด ผู้เสียหายขอเข้ามาเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง แต่ให้ขังจำเลยที่ 2 ไว้ในระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษาใหม่ตามรูปคดีศาลชั้นต้นออกหมายขังจำเลยที่ 2 ไว้ระหว่างพิจารณา (อันดับ166)จำเลยที่ 1 ฎีกา (อันดับ 175)จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบ ศาลชั้นต้นสั่งว่าส่งศาลฎีกาพิจารณาสั่ง (อันดับ 183,182)คำสั่งปรากฏว่า จำเลยที่ 2 มิได้ฎีกา ไม่มีคดีสำหรับจำเลยที่ 2อยู่ระหว่างพิจารณาของศาลฎีกา จำเลยที่ 2 จึงไม่อาจขอให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกาต่อศาลฎีกาได้ แต่อยู่ในอำนาจศาลชั้นต้นที่จะพิจารณาสั่งยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1403/2530พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรปราการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์บริษัทอีซูซุมอเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัดโจทก์นายล้วน นาคโสภา กับพวกจำเลยนายชูชาติ จิตเอื้อ จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลสั่งปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ระหว่างพิจารณา บริษัทอีซูซุมอเตอร์ (ประเทศไทย)จำกัด ผู้เสียหายขอเข้ามาเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง แต่ให้ขังจำเลยที่ 2 ไว้ในระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษาใหม่ตามรูปคดีศาลชั้นต้นออกหมายขังจำเลยที่ 2 ไว้ระหว่างพิจารณา (อันดับ166)จำเลยที่ 1 ฎีกา (อันดับ 175)จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบ ศาลชั้นต้นสั่งว่าส่งศาลฎีกาพิจารณาสั่ง (อันดับ 183,182)คำสั่งปรากฏว่า จำเลยที่ 2 มิได้ฎีกา ไม่มีคดีสำหรับจำเลยที่ 2อยู่ระหว่างพิจารณาของศาลฎีกา จำเลยที่ 2 จึงไม่อาจขอให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกาต่อศาลฎีกาได้ แต่อยู่ในอำนาจศาลชั้นต้นที่จะพิจารณาสั่งยกคำร้อง(นิเวศน์ คำผอง-สมศักดิ์ เกิดลาภผล-ชวลิต นราลัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1403/2530พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรปราการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์บริษัทอีซูซุมอเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัดโจทก์นายล้วน นาคโสภา กับพวกจำเลยนายชูชาติ จิตเอื้อ จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลสั่งปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ระหว่างพิจารณา บริษัทอีซูซุมอเตอร์ (ประเทศไทย)จำกัด ผู้เสียหายขอเข้ามาเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง แต่ให้ขังจำเลยที่ 2 ไว้ในระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษาใหม่ตามรูปคดีศาลชั้นต้นออกหมายขังจำเลยที่ 2 ไว้ระหว่างพิจารณา (อันดับ166)จำเลยที่ 1 ฎีกา (อันดับ 175)จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบ ศาลชั้นต้นสั่งว่าส่งศาลฎีกาพิจารณาสั่ง (อันดับ 183,182)คำสั่งปรากฏว่า จำเลยที่ 2 มิได้ฎีกา ไม่มีคดีสำหรับจำเลยที่ 2อยู่ระหว่างพิจารณาของศาลฎีกา จำเลยที่ 2 จึงไม่อาจขอให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกาต่อศาลฎีกาได้ แต่อยู่ในอำนาจศาลชั้นต้นที่จะพิจารณาสั่งยกคำร้อง(นิเวศน์ คำผอง-สมศักดิ์ เกิดลาภผล-ชวลิต นราลัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องลักษณะเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียน(ฉบับที่๑/๒๕๕๒)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๒ วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ อธิบดีกรมสรรพสามิตประกาศกำหนดลักษณะเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนของบริษัท สากลบอตตลิ่ง จำกัด ดังต่อไปนี้เครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนตามทะเบียนที่พนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับจดไว้เลขที่ ๓๖๕/๒๕๕๑ ลงวันที่ ๑๒ ธันวาคม๒๕๕๑ เป็นเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนเป็นสิ่งผนึกภาชนะฝาเกลียวทำด้วยพลาสติกเป็นรูปวงกลม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒.๘ เซนติเมตร พื้นฝาสีแดงมีอักษรภาษาอังกฤษและสัญลักษณ์สีขาว คำว่า เหนือ คำว่า Mecca มีอักษรภาษาอังกฤษสีขาว คำว่า Classicถัดลงมาข้างอักษร คำว่า Cola มีอักษรภาษาอังกฤษสีขาว คำว่าR อยู่ในวงกลมขอบเส้นสีขาวถัดลงมามีสัญลักษณ์และอักษรภาษาไทยสีขาว คำว่า ถัดออกมาโดยรอบมีอักษรภาษาไทย ตัวเลขและสัญลักษณ์สีขาว คำว่า เครื่องดื่มโคล่าปริมาตรสุทธิ 1.25 ลิตร ผลิตโดย : บริษัท สากลบอตตลิ่ง จำกัดด้านข้างฝาโดยรอบพื้นสีแดงประกาศณ วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๒มัทนาพฤกษะริตานนท์ผู้อำนวยการสำนักบริหารการคลังและรายได้ปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๔เมษายน ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๓๘ ง/หน้า ๑๘/๙ เมษายน ๒๕๕๒