คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 513/2500หลักกฎหมาย: กรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท บาดเจ็บถึงสาหัส จำเลยขับรถรางโดยประมาทชนนางสาวอัมพรบาดเจ็บสาหัส เป็นการกระทำโดยกรรมเดียว ผิดกฎหมายหลายบท ผิด ก.ม.อาญา ม.259 และ พ.ร.บ.จราจร ฯลฯ ลงโทษตามก.ม. อาญา ม.259 ซึ่งเป็นบทหนัก ศีรษะของผู้บาดเจ็บกระแทกเข้ากับฐานสิเมนต์อย่างแรงจนกระเทือนถึงสมองทำให้เรียนหนังสือไม่ได้ อ่านหนังสือไม่ได้ตลอดเวลา 21 วันและตลอดเวลา 2 เดือน เศษแล้วก็ยังเรียนหนังสือไม่ได้ตามปรกติ โดยจะดูหนังสือเกินชั่วโมงก็ปวดศีรษะ ถือว่าถึงความทุพพลภาพมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน เป็นบาดเจ็บถึงสาหัสตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256(8).เรื่อง ขับรถรางประมาทชนคนบาดเจ็บสาหัส โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถเร็วเกินสมควรในสถานที่ที่มีนักเรียนเดินเข้าโรงเรียนพลุกพล่านหน้าโรงเรียน มิได้ให้สัญญาณพอที่จะได้ยินทั่วถึงกัน และมิได้ระวังดูแลนักเรียนที่เดินอยุ่ริมทางรถราง เป็นเหตุให้ชนนางสาวอัมพร ชำนาญกิจล้มลงบาดเจ็บสาหัสถึงความทุพพลภาพมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกิน ๒๐ วัน ขอให้ลงโทษ จำเลยต่อสู้ว่า เหตุที่เกิดขึ้นเป็นความผิดของผู้บาดเจ็บที่เข้ามาในแนวทางรถรางอย่างกระทันหัน ศาลแขวงพระนครเหนือพิจารณาแล้วฟังคดีสมโจทก์ พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๙ จำคุก ๓ เดือนและผิด พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๑๓, ๒๙(๔),๓๒.๖๖. พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๔ ปรับอีก ๑๐๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยขับรถรางโดยประมาทเป็นเหตุให้ชนนางสาวอัมพรบาดเจ็บจริง แต่เห็นว่าบาดเจ็บของนางสาวอัมพรไม่ถึงสาหัสและความผิดของจำเลยเป็นการกระทำละเมิดกฎหมายหลายบท ไม่ใช่กระทำผิดหลายกระทง พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๓๓๘(๒) และพ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๑๓,๒๙(๔),๓๒,๖๖ . พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๔ จำคุก ๑๐ วัน ปรับ ๕๐ บาท โทษจำคุกให้รอไว้ ๒ ปีตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๔๑ และพ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา(ฉบับที่ ๑๔) พ.ศ.๒๔๙๔ มาตรา ๓ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาที่ว่าจำเลยขับรถโดยประมาทหรือไม่นั้น แม้จำเลยจะมิได้ฎีกาคัดค้านขึ้นมา ศาลฎีกาก็ต้องพิจารณาด้วยในข้อนี้ ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลทั้งสองว่า จำเลยได้ขับรถรางโดยประมาทเป็นเหตุให้ชนนางสาวอัมพรจริง ปัญหาที่บาดเจ็บของนางสาวอัมพรจะถึงสาหัสตามฟ้องหรือไม่นั้น ฟังได้ว่าศีรษะของนางสาวอัมพรกระแทกเข้ากับฐานสิเมนต์อย่างแรงจนกระเทือนถึงสมอง ทำให้เรียนหนังสือไม่ได้ อ่านหนังสือไม่ได้ตลอดเวลา ๒๑ วัน และตลอดเวลา ๒ เดือนเศษแล้วก็ยังเรียนหนังสือไม่ได้ตามปรกติ โดยจะดูหนังสือเกินชั่งโมงก็ปวดศีรษะ ศาลฎีกาเห็นว่าอาการตามที่ปรากฎนี้เป็นการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า ๒๐ วัน เป็นบาดเจ็บถึงสาหัสตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๖(๘) ดังฟ้องของโจทก์ ส่วนปัญหาที่ว่า การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดกฎหมายหลายบท หรือเป็นการกระทำความผิดหลายกระทง ศาลฎีกาเห็นว่ารถได้ชนนางสาวอัมพรเพราะจำเลยขับโดยประมาท ซึ่งเป็นการกระทำของจำเลยโดยกรรมเดียว วาระเดียวเท่านั้น จึงเป็นการกระทำละเมิดกฎหมายหลายบท ไม่ใช่เป็นการกระทำผิดกฎหมายหลายกระทง ศาลฎีกาพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๙ และ พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๔ ลงโทษจำคุก ๓ เดือนตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๙ ซึ่งอัตราโทษหนัก. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 513/2500พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายสำเริง พงษ์ไพฑุรย์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 70, ม. 256 (8)กรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท บาดเจ็บถึงสาหัส จำเลยขับรถรางโดยประมาทชนนางสาวอัมพรบาดเจ็บสาหัส เป็นการกระทำโดยกรรมเดียว ผิดกฎหมายหลายบท ผิด ก.ม.อาญา ม.259 และ พ.ร.บ.จราจร ฯลฯ ลงโทษตามก.ม. อาญา ม.259 ซึ่งเป็นบทหนัก ศีรษะของผู้บาดเจ็บกระแทกเข้ากับฐานสิเมนต์อย่างแรงจนกระเทือนถึงสมองทำให้เรียนหนังสือไม่ได้ อ่านหนังสือไม่ได้ตลอดเวลา 21 วันและตลอดเวลา 2 เดือน เศษแล้วก็ยังเรียนหนังสือไม่ได้ตามปรกติ โดยจะดูหนังสือเกินชั่วโมงก็ปวดศีรษะ ถือว่าถึงความทุพพลภาพมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน เป็นบาดเจ็บถึงสาหัสตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256(8).เรื่อง ขับรถรางประมาทชนคนบาดเจ็บสาหัส โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถเร็วเกินสมควรในสถานที่ที่มีนักเรียนเดินเข้าโรงเรียนพลุกพล่านหน้าโรงเรียน มิได้ให้สัญญาณพอที่จะได้ยินทั่วถึงกัน และมิได้ระวังดูแลนักเรียนที่เดินอยุ่ริมทางรถราง เป็นเหตุให้ชนนางสาวอัมพร ชำนาญกิจล้มลงบาดเจ็บสาหัสถึงความทุพพลภาพมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกิน ๒๐ วัน ขอให้ลงโทษ จำเลยต่อสู้ว่า เหตุที่เกิดขึ้นเป็นความผิดของผู้บาดเจ็บที่เข้ามาในแนวทางรถรางอย่างกระทันหัน ศาลแขวงพระนครเหนือพิจารณาแล้วฟังคดีสมโจทก์ พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๙ จำคุก ๓ เดือนและผิด พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๑๓, ๒๙(๔),๓๒.๖๖. พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๔ ปรับอีก ๑๐๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยขับรถรางโดยประมาทเป็นเหตุให้ชนนางสาวอัมพรบาดเจ็บจริง แต่เห็นว่าบาดเจ็บของนางสาวอัมพรไม่ถึงสาหัสและความผิดของจำเลยเป็นการกระทำละเมิดกฎหมายหลายบท ไม่ใช่กระทำผิดหลายกระทง พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๓๓๘(๒) และพ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๑๓,๒๙(๔),๓๒,๖๖ . พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๔ จำคุก ๑๐ วัน ปรับ ๕๐ บาท โทษจำคุกให้รอไว้ ๒ ปีตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๔๑ และพ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา(ฉบับที่ ๑๔) พ.ศ.๒๔๙๔ มาตรา ๓ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาที่ว่าจำเลยขับรถโดยประมาทหรือไม่นั้น แม้จำเลยจะมิได้ฎีกาคัดค้านขึ้นมา ศาลฎีกาก็ต้องพิจารณาด้วยในข้อนี้ ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลทั้งสองว่า จำเลยได้ขับรถรางโดยประมาทเป็นเหตุให้ชนนางสาวอัมพรจริง ปัญหาที่บาดเจ็บของนางสาวอัมพรจะถึงสาหัสตามฟ้องหรือไม่นั้น ฟังได้ว่าศีรษะของนางสาวอัมพรกระแทกเข้ากับฐานสิเมนต์อย่างแรงจนกระเทือนถึงสมอง ทำให้เรียนหนังสือไม่ได้ อ่านหนังสือไม่ได้ตลอดเวลา ๒๑ วัน และตลอดเวลา ๒ เดือนเศษแล้วก็ยังเรียนหนังสือไม่ได้ตามปรกติ โดยจะดูหนังสือเกินชั่งโมงก็ปวดศีรษะ ศาลฎีกาเห็นว่าอาการตามที่ปรากฎนี้เป็นการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า ๒๐ วัน เป็นบาดเจ็บถึงสาหัสตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๖(๘) ดังฟ้องของโจทก์ ส่วนปัญหาที่ว่า การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดกฎหมายหลายบท หรือเป็นการกระทำความผิดหลายกระทง ศาลฎีกาเห็นว่ารถได้ชนนางสาวอัมพรเพราะจำเลยขับโดยประมาท ซึ่งเป็นการกระทำของจำเลยโดยกรรมเดียว วาระเดียวเท่านั้น จึงเป็นการกระทำละเมิดกฎหมายหลายบท ไม่ใช่เป็นการกระทำผิดกฎหมายหลายกระทง ศาลฎีกาพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๙ และ พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๔ ลงโทษจำคุก ๓ เดือนตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๙ ซึ่งอัตราโทษหนัก.(มนูกิจวิมลอรรถ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เรื่อง ขับรถรางประมาทชนคนบาดเจ็บสาหัส โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถเร็วเกินสมควรในสถานที่ที่มีนักเรียนเดินเข้าโรงเรียนพลุกพล่านหน้าโรงเรียน มิได้ให้สัญญาณพอที่จะได้ยินทั่วถึงกัน และมิได้ระวังดูแลนักเรียนที่เดินอยุ่ริมทางรถราง เป็นเหตุให้ชนนางสาวอัมพร ชำนาญกิจล้มลงบาดเจ็บสาหัสถึงความทุพพลภาพมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกิน ๒๐ วัน ขอให้ลงโทษ จำเลยต่อสู้ว่า เหตุที่เกิดขึ้นเป็นความผิดของผู้บาดเจ็บที่เข้ามาในแนวทางรถรางอย่างกระทันหัน ศาลแขวงพระนครเหนือพิจารณาแล้วฟังคดีสมโจทก์ พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๙ จำคุก ๓ เดือนและผิด พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๑๓, ๒๙(๔),๓๒.๖๖. พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๔ ปรับอีก ๑๐๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยขับรถรางโดยประมาทเป็นเหตุให้ชนนางสาวอัมพรบาดเจ็บจริง แต่เห็นว่าบาดเจ็บของนางสาวอัมพรไม่ถึงสาหัสและความผิดของจำเลยเป็นการกระทำละเมิดกฎหมายหลายบท ไม่ใช่กระทำผิดหลายกระทง พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๓๓๘(๒) และพ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๑๓,๒๙(๔),๓๒,๖๖ . พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๔ จำคุก ๑๐ วัน ปรับ ๕๐ บาท โทษจำคุกให้รอไว้ ๒ ปีตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๔๑ และพ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา(ฉบับที่ ๑๔) พ.ศ.๒๔๙๔ มาตรา ๓ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาที่ว่าจำเลยขับรถโดยประมาทหรือไม่นั้น แม้จำเลยจะมิได้ฎีกาคัดค้านขึ้นมา ศาลฎีกาก็ต้องพิจารณาด้วยในข้อนี้ ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลทั้งสองว่า จำเลยได้ขับรถรางโดยประมาทเป็นเหตุให้ชนนางสาวอัมพรจริง ปัญหาที่บาดเจ็บของนางสาวอัมพรจะถึงสาหัสตามฟ้องหรือไม่นั้น ฟังได้ว่าศีรษะของนางสาวอัมพรกระแทกเข้ากับฐานสิเมนต์อย่างแรงจนกระเทือนถึงสมอง ทำให้เรียนหนังสือไม่ได้ อ่านหนังสือไม่ได้ตลอดเวลา ๒๑ วัน และตลอดเวลา ๒ เดือนเศษแล้วก็ยังเรียนหนังสือไม่ได้ตามปรกติ โดยจะดูหนังสือเกินชั่งโมงก็ปวดศีรษะ ศาลฎีกาเห็นว่าอาการตามที่ปรากฎนี้เป็นการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า ๒๐ วัน เป็นบาดเจ็บถึงสาหัสตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๖(๘) ดังฟ้องของโจทก์ ส่วนปัญหาที่ว่า การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดกฎหมายหลายบท หรือเป็นการกระทำความผิดหลายกระทง ศาลฎีกาเห็นว่ารถได้ชนนางสาวอัมพรเพราะจำเลยขับโดยประมาท ซึ่งเป็นการกระทำของจำเลยโดยกรรมเดียว วาระเดียวเท่านั้น จึงเป็นการกระทำละเมิดกฎหมายหลายบท ไม่ใช่เป็นการกระทำผิดกฎหมายหลายกระทง ศาลฎีกาพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๙ และ พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๔ ลงโทษจำคุก ๓ เดือนตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๙ ซึ่งอัตราโทษหนัก. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 513/2500พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายสำเริง พงษ์ไพฑุรย์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 70, ม. 256 (8)กรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท บาดเจ็บถึงสาหัส จำเลยขับรถรางโดยประมาทชนนางสาวอัมพรบาดเจ็บสาหัส เป็นการกระทำโดยกรรมเดียว ผิดกฎหมายหลายบท ผิด ก.ม.อาญา ม.259 และ พ.ร.บ.จราจร ฯลฯ ลงโทษตามก.ม. อาญา ม.259 ซึ่งเป็นบทหนัก ศีรษะของผู้บาดเจ็บกระแทกเข้ากับฐานสิเมนต์อย่างแรงจนกระเทือนถึงสมองทำให้เรียนหนังสือไม่ได้ อ่านหนังสือไม่ได้ตลอดเวลา 21 วันและตลอดเวลา 2 เดือน เศษแล้วก็ยังเรียนหนังสือไม่ได้ตามปรกติ โดยจะดูหนังสือเกินชั่วโมงก็ปวดศีรษะ ถือว่าถึงความทุพพลภาพมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน เป็นบาดเจ็บถึงสาหัสตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256(8).เรื่อง ขับรถรางประมาทชนคนบาดเจ็บสาหัส โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถเร็วเกินสมควรในสถานที่ที่มีนักเรียนเดินเข้าโรงเรียนพลุกพล่านหน้าโรงเรียน มิได้ให้สัญญาณพอที่จะได้ยินทั่วถึงกัน และมิได้ระวังดูแลนักเรียนที่เดินอยุ่ริมทางรถราง เป็นเหตุให้ชนนางสาวอัมพร ชำนาญกิจล้มลงบาดเจ็บสาหัสถึงความทุพพลภาพมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกิน ๒๐ วัน ขอให้ลงโทษ จำเลยต่อสู้ว่า เหตุที่เกิดขึ้นเป็นความผิดของผู้บาดเจ็บที่เข้ามาในแนวทางรถรางอย่างกระทันหัน ศาลแขวงพระนครเหนือพิจารณาแล้วฟังคดีสมโจทก์ พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๙ จำคุก ๓ เดือนและผิด พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๑๓, ๒๙(๔),๓๒.๖๖. พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๔ ปรับอีก ๑๐๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยขับรถรางโดยประมาทเป็นเหตุให้ชนนางสาวอัมพรบาดเจ็บจริง แต่เห็นว่าบาดเจ็บของนางสาวอัมพรไม่ถึงสาหัสและความผิดของจำเลยเป็นการกระทำละเมิดกฎหมายหลายบท ไม่ใช่กระทำผิดหลายกระทง พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๓๓๘(๒) และพ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๑๓,๒๙(๔),๓๒,๖๖ . พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๔ จำคุก ๑๐ วัน ปรับ ๕๐ บาท โทษจำคุกให้รอไว้ ๒ ปีตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๔๑ และพ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา(ฉบับที่ ๑๔) พ.ศ.๒๔๙๔ มาตรา ๓ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาที่ว่าจำเลยขับรถโดยประมาทหรือไม่นั้น แม้จำเลยจะมิได้ฎีกาคัดค้านขึ้นมา ศาลฎีกาก็ต้องพิจารณาด้วยในข้อนี้ ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลทั้งสองว่า จำเลยได้ขับรถรางโดยประมาทเป็นเหตุให้ชนนางสาวอัมพรจริง ปัญหาที่บาดเจ็บของนางสาวอัมพรจะถึงสาหัสตามฟ้องหรือไม่นั้น ฟังได้ว่าศีรษะของนางสาวอัมพรกระแทกเข้ากับฐานสิเมนต์อย่างแรงจนกระเทือนถึงสมอง ทำให้เรียนหนังสือไม่ได้ อ่านหนังสือไม่ได้ตลอดเวลา ๒๑ วัน และตลอดเวลา ๒ เดือนเศษแล้วก็ยังเรียนหนังสือไม่ได้ตามปรกติ โดยจะดูหนังสือเกินชั่งโมงก็ปวดศีรษะ ศาลฎีกาเห็นว่าอาการตามที่ปรากฎนี้เป็นการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า ๒๐ วัน เป็นบาดเจ็บถึงสาหัสตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๖(๘) ดังฟ้องของโจทก์ ส่วนปัญหาที่ว่า การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดกฎหมายหลายบท หรือเป็นการกระทำความผิดหลายกระทง ศาลฎีกาเห็นว่ารถได้ชนนางสาวอัมพรเพราะจำเลยขับโดยประมาท ซึ่งเป็นการกระทำของจำเลยโดยกรรมเดียว วาระเดียวเท่านั้น จึงเป็นการกระทำละเมิดกฎหมายหลายบท ไม่ใช่เป็นการกระทำผิดกฎหมายหลายกระทง ศาลฎีกาพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๙ และ พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๔ ลงโทษจำคุก ๓ เดือนตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๙ ซึ่งอัตราโทษหนัก.(มนูกิจวิมลอรรถ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ