คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3792/2524หลักกฎหมาย: ความผิดในคดีก่อนกับความผิดในคดีนี้เป็นความผิดกรรมเดียวกันแต่ผิดต่อกฎหมายหลายบทเมื่อโจทก์ฟ้องจำเลยในคดีก่อนเฉพาะความผิดฐานฉ้อโกงและโกงเจ้าหนี้และศาลพิพากษาลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกงไปแล้ว ถือได้ว่าได้มีคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดซึ่งได้ฟ้องแล้ว โจทก์จะนำความผิดเดียวกันนั้นมาฟ้องให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมเอกสารและใช้เอกสารปลอมอีกไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันทำเอกสารสิทธิปลอมทั้งฉบับแสดงว่าจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ ๑๔๔๙๙ แล้วจำเลยทั้งสองได้นำเอกสารสิทธิปลอมดังกล่าวไปใช้แก่โจทก์โจทก์หลงเชื่อว่าจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของที่ดินจึงรับซื้อไว้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๒๖๔, ๒๖๕, ๒๖๖ และ ๒๖๘ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งประทับฟ้อง ต่อมาได้จำหน่ายคดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๑ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๖๘ ข้อหาอื่นให้ยก จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในสำนวนคดีก่อนโจทก์ได้ฟ้องจำเลยทั้งสองในความผิดฐานฉ้อโกงและโกงเจ้าหนี้ โดยบรรยายฟ้องไว้ในคดีก่อนด้วยแล้วว่า จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันนำโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๔๔๙๙ มีชื่อจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของโอนขายให้แก่โจทก์และรับเงินไปจากโจทก์ ๒๕๐,๐๐๐ บาท จำเลยทั้งสองได้รับรองว่าโฉนดดังกล่าวเป็นของทางราชการกรมที่ดินทำให้โจทก์หลงเชื่อให้เงินแก่จำเลยทั้งสองไป ต่อมาโจทก์จึงทราบว่าโฉนดดังกล่าวเป็นเอกสารปลอม ดังนี้เห็นได้ว่าความผิดในคดีก่อนกับความผิดในคดีนี้เป็นความผิดกรรมเดียวกันแต่ผิดต่อกฎหมายหลายบทเมื่อโจทก์ฟ้องจำเลยในคดีก่อนเฉพาะความผิดฐานฉ้อโกงและโกงเจ้าหนี้แต่ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกงไปแล้วเช่นนี้ ถือได้ว่าได้มีคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดซึ่งได้ฟ้องแล้ว โจทก์จะนำความผิดเดียวกันนั้นมาฟ้องให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมเอกสารและใช้เอกสารปลอมอีกไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๙(๔) พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3792/2524นางสร้อย กล่อมเจริญโจทก์นายผ่อง หรือนิตย์ เจริญสุข กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 90 ป.วิ.อ. ม. 39 (4)ความผิดในคดีก่อนกับความผิดในคดีนี้เป็นความผิดกรรมเดียวกันแต่ผิดต่อกฎหมายหลายบทเมื่อโจทก์ฟ้องจำเลยในคดีก่อนเฉพาะความผิดฐานฉ้อโกงและโกงเจ้าหนี้และศาลพิพากษาลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกงไปแล้ว ถือได้ว่าได้มีคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดซึ่งได้ฟ้องแล้ว โจทก์จะนำความผิดเดียวกันนั้นมาฟ้องให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมเอกสารและใช้เอกสารปลอมอีกไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันทำเอกสารสิทธิปลอมทั้งฉบับแสดงว่าจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ ๑๔๔๙๙ แล้วจำเลยทั้งสองได้นำเอกสารสิทธิปลอมดังกล่าวไปใช้แก่โจทก์โจทก์หลงเชื่อว่าจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของที่ดินจึงรับซื้อไว้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๒๖๔, ๒๖๕, ๒๖๖ และ ๒๖๘ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งประทับฟ้อง ต่อมาได้จำหน่ายคดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๑ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๖๘ ข้อหาอื่นให้ยก จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในสำนวนคดีก่อนโจทก์ได้ฟ้องจำเลยทั้งสองในความผิดฐานฉ้อโกงและโกงเจ้าหนี้ โดยบรรยายฟ้องไว้ในคดีก่อนด้วยแล้วว่า จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันนำโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๔๔๙๙ มีชื่อจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของโอนขายให้แก่โจทก์และรับเงินไปจากโจทก์ ๒๕๐,๐๐๐ บาท จำเลยทั้งสองได้รับรองว่าโฉนดดังกล่าวเป็นของทางราชการกรมที่ดินทำให้โจทก์หลงเชื่อให้เงินแก่จำเลยทั้งสองไป ต่อมาโจทก์จึงทราบว่าโฉนดดังกล่าวเป็นเอกสารปลอม ดังนี้เห็นได้ว่าความผิดในคดีก่อนกับความผิดในคดีนี้เป็นความผิดกรรมเดียวกันแต่ผิดต่อกฎหมายหลายบทเมื่อโจทก์ฟ้องจำเลยในคดีก่อนเฉพาะความผิดฐานฉ้อโกงและโกงเจ้าหนี้แต่ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกงไปแล้วเช่นนี้ ถือได้ว่าได้มีคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดซึ่งได้ฟ้องแล้ว โจทก์จะนำความผิดเดียวกันนั้นมาฟ้องให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมเอกสารและใช้เอกสารปลอมอีกไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๙(๔) พิพากษายืน(สุวัฒน์ รัตรสาร-สุไพศาล วิบุลศิลป์-ดุสิต วราโห)ศาลอาญา - นายศรี จาณุจิตรศาลอุทธรณ์ - นายคำนึง อุไรรัตน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันทำเอกสารสิทธิปลอมทั้งฉบับแสดงว่าจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ ๑๔๔๙๙ แล้วจำเลยทั้งสองได้นำเอกสารสิทธิปลอมดังกล่าวไปใช้แก่โจทก์โจทก์หลงเชื่อว่าจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของที่ดินจึงรับซื้อไว้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๒๖๔, ๒๖๕, ๒๖๖ และ ๒๖๘ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งประทับฟ้อง ต่อมาได้จำหน่ายคดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๑ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๖๘ ข้อหาอื่นให้ยก จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในสำนวนคดีก่อนโจทก์ได้ฟ้องจำเลยทั้งสองในความผิดฐานฉ้อโกงและโกงเจ้าหนี้ โดยบรรยายฟ้องไว้ในคดีก่อนด้วยแล้วว่า จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันนำโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๔๔๙๙ มีชื่อจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของโอนขายให้แก่โจทก์และรับเงินไปจากโจทก์ ๒๕๐,๐๐๐ บาท จำเลยทั้งสองได้รับรองว่าโฉนดดังกล่าวเป็นของทางราชการกรมที่ดินทำให้โจทก์หลงเชื่อให้เงินแก่จำเลยทั้งสองไป ต่อมาโจทก์จึงทราบว่าโฉนดดังกล่าวเป็นเอกสารปลอม ดังนี้เห็นได้ว่าความผิดในคดีก่อนกับความผิดในคดีนี้เป็นความผิดกรรมเดียวกันแต่ผิดต่อกฎหมายหลายบทเมื่อโจทก์ฟ้องจำเลยในคดีก่อนเฉพาะความผิดฐานฉ้อโกงและโกงเจ้าหนี้แต่ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกงไปแล้วเช่นนี้ ถือได้ว่าได้มีคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดซึ่งได้ฟ้องแล้ว โจทก์จะนำความผิดเดียวกันนั้นมาฟ้องให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมเอกสารและใช้เอกสารปลอมอีกไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๙(๔) พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3792/2524นางสร้อย กล่อมเจริญโจทก์นายผ่อง หรือนิตย์ เจริญสุข กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 90 ป.วิ.อ. ม. 39 (4)ความผิดในคดีก่อนกับความผิดในคดีนี้เป็นความผิดกรรมเดียวกันแต่ผิดต่อกฎหมายหลายบทเมื่อโจทก์ฟ้องจำเลยในคดีก่อนเฉพาะความผิดฐานฉ้อโกงและโกงเจ้าหนี้และศาลพิพากษาลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกงไปแล้ว ถือได้ว่าได้มีคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดซึ่งได้ฟ้องแล้ว โจทก์จะนำความผิดเดียวกันนั้นมาฟ้องให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมเอกสารและใช้เอกสารปลอมอีกไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันทำเอกสารสิทธิปลอมทั้งฉบับแสดงว่าจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ ๑๔๔๙๙ แล้วจำเลยทั้งสองได้นำเอกสารสิทธิปลอมดังกล่าวไปใช้แก่โจทก์โจทก์หลงเชื่อว่าจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของที่ดินจึงรับซื้อไว้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๒๖๔, ๒๖๕, ๒๖๖ และ ๒๖๘ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งประทับฟ้อง ต่อมาได้จำหน่ายคดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๑ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๖๘ ข้อหาอื่นให้ยก จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในสำนวนคดีก่อนโจทก์ได้ฟ้องจำเลยทั้งสองในความผิดฐานฉ้อโกงและโกงเจ้าหนี้ โดยบรรยายฟ้องไว้ในคดีก่อนด้วยแล้วว่า จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันนำโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๔๔๙๙ มีชื่อจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของโอนขายให้แก่โจทก์และรับเงินไปจากโจทก์ ๒๕๐,๐๐๐ บาท จำเลยทั้งสองได้รับรองว่าโฉนดดังกล่าวเป็นของทางราชการกรมที่ดินทำให้โจทก์หลงเชื่อให้เงินแก่จำเลยทั้งสองไป ต่อมาโจทก์จึงทราบว่าโฉนดดังกล่าวเป็นเอกสารปลอม ดังนี้เห็นได้ว่าความผิดในคดีก่อนกับความผิดในคดีนี้เป็นความผิดกรรมเดียวกันแต่ผิดต่อกฎหมายหลายบทเมื่อโจทก์ฟ้องจำเลยในคดีก่อนเฉพาะความผิดฐานฉ้อโกงและโกงเจ้าหนี้แต่ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกงไปแล้วเช่นนี้ ถือได้ว่าได้มีคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดซึ่งได้ฟ้องแล้ว โจทก์จะนำความผิดเดียวกันนั้นมาฟ้องให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมเอกสารและใช้เอกสารปลอมอีกไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๙(๔) พิพากษายืน(สุวัฒน์ รัตรสาร-สุไพศาล วิบุลศิลป์-ดุสิต วราโห)ศาลอาญา - นายศรี จาณุจิตรศาลอุทธรณ์ - นายคำนึง อุไรรัตน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ