คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 305/2511หลักกฎหมาย: จำเลยกู้เงินมารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ จำเลยตกลงยกนาให้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ชำระหนี้แทนเงินมารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ยอมรับ แต่ให้จำเลยโอนนานั้นให้แก่โจทก์ จำเลยตกลงโจทก์จำเลยจึงได้ไปทำคำขอทำสัญญาซื้อขายนานั้นที่อำเภอดังนี้ ถือได้ว่า โจทก์จำเลยได้ทำสัญญาจะซื้อขายนานั้นแล้ว โดยหักเงินที่จำเลยเป็นหนี้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์เป็นราคานานั้นเมื่อจำเลยไม่ยอมโอนขาย โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องขอให้บังคับจำเลยปฏิบัติตามสัญญาจะซื้อขายนั้นได้โจทก์ฟ้องว่า เดิมจำเลยทั้งสองซึ่งเป็นสามีภริยากู้เงินของมารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ไป จำเลยทั้งสองยอมยกนาที่พิพาทให้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ แต่มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ยกนาที่พิพาทให้แก่โจทก์ ทุกฝ่ายตกลงให้จำเลยยื่นคำร้องต่ออำเภอโอนนาที่พิพาทให้โจทก์ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องต่ออำเภอขอขายนาที่พิพาทให้โจทก์ แล้วกลับไม่ยอมขาย ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยโอนนาที่พิพาทให้โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า สัญญากู้เงินที่ฟ้องเป็นสัญญาปลอมจำเลยไม่ได้ตกลงยกนาที่พิพาทให้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์จำเลยไม่ได้ทำหนังสือขอขาย เจ้าหน้าที่เขียนเอาเอง บังคับและหลอกลวงให้จำเลยลงชื่อจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาสืบพยานโจทก์ได้ 3 ปาก จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลสั่งว่าจะสั่งในคำพิพากษาศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้อง เชื่อว่าจำเลยทั้งสองทำเอกสารโอนขายนาที่พิพาทให้โจทก์จริง พิพากษาให้จำเลยทั้งสองโอนนาที่พิพาทให้โจทก์จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยตกลงยกนาที่พิพาทให้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์เป็นการชำระหนี้แทนเงิน ซึ่งคนทั้งสองก็ยอมรับแต่ขอให้จำเลยโอนนาที่พิพาทให้โจทก์ และจำเลยก็ตกลง โจทก์จำเลยได้ไปทำคำขอทำสัญญาซื้อขายนาที่พิพาทกันที่อำเภอ ถือได้ว่าโจทก์จำเลยได้ทำสัญญาจะซื้อขายที่นาพิพาทกันแล้ว โดยหักเงินที่จำเลยเป็นหนี้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์เป็นราคานาที่พิพาท เมื่อจำเลยบิดพลิ้วไม่ยอมโอนขายนาที่พิพาทให้โจทก์ตามสัญญาจะซื้อขายที่ทำกันไว้ที่อำเภอ โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องขอให้บังคับจำเลยปฏิบัติตามสัญญาจะซื้อขายได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 305/2511นางกิมหลี สุวรรณชัยโยชน์ (หม้ายโจทก์นายแดง ทะโคกสระน้อย ที่ 1 นางแหน ทะโคกสระน้อย ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 213, ม. 374, ม. 456จำเลยกู้เงินมารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ จำเลยตกลงยกนาให้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ชำระหนี้แทนเงินมารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ยอมรับ แต่ให้จำเลยโอนนานั้นให้แก่โจทก์ จำเลยตกลงโจทก์จำเลยจึงได้ไปทำคำขอทำสัญญาซื้อขายนานั้นที่อำเภอดังนี้ ถือได้ว่า โจทก์จำเลยได้ทำสัญญาจะซื้อขายนานั้นแล้ว โดยหักเงินที่จำเลยเป็นหนี้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์เป็นราคานานั้นเมื่อจำเลยไม่ยอมโอนขาย โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องขอให้บังคับจำเลยปฏิบัติตามสัญญาจะซื้อขายนั้นได้โจทก์ฟ้องว่า เดิมจำเลยทั้งสองซึ่งเป็นสามีภริยากู้เงินของมารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ไป จำเลยทั้งสองยอมยกนาที่พิพาทให้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ แต่มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ยกนาที่พิพาทให้แก่โจทก์ ทุกฝ่ายตกลงให้จำเลยยื่นคำร้องต่ออำเภอโอนนาที่พิพาทให้โจทก์ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องต่ออำเภอขอขายนาที่พิพาทให้โจทก์ แล้วกลับไม่ยอมขาย ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยโอนนาที่พิพาทให้โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า สัญญากู้เงินที่ฟ้องเป็นสัญญาปลอมจำเลยไม่ได้ตกลงยกนาที่พิพาทให้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์จำเลยไม่ได้ทำหนังสือขอขาย เจ้าหน้าที่เขียนเอาเอง บังคับและหลอกลวงให้จำเลยลงชื่อจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาสืบพยานโจทก์ได้ 3 ปาก จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลสั่งว่าจะสั่งในคำพิพากษาศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้อง เชื่อว่าจำเลยทั้งสองทำเอกสารโอนขายนาที่พิพาทให้โจทก์จริง พิพากษาให้จำเลยทั้งสองโอนนาที่พิพาทให้โจทก์จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยตกลงยกนาที่พิพาทให้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์เป็นการชำระหนี้แทนเงิน ซึ่งคนทั้งสองก็ยอมรับแต่ขอให้จำเลยโอนนาที่พิพาทให้โจทก์ และจำเลยก็ตกลง โจทก์จำเลยได้ไปทำคำขอทำสัญญาซื้อขายนาที่พิพาทกันที่อำเภอ ถือได้ว่าโจทก์จำเลยได้ทำสัญญาจะซื้อขายที่นาพิพาทกันแล้ว โดยหักเงินที่จำเลยเป็นหนี้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์เป็นราคานาที่พิพาท เมื่อจำเลยบิดพลิ้วไม่ยอมโอนขายนาที่พิพาทให้โจทก์ตามสัญญาจะซื้อขายที่ทำกันไว้ที่อำเภอ โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องขอให้บังคับจำเลยปฏิบัติตามสัญญาจะซื้อขายได้พิพากษายืน(สวิง ลัดพลี-ชลัม รุทระวณิช-ลออง จุลกะเศียน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เดิมจำเลยทั้งสองซึ่งเป็นสามีภริยากู้เงินของมารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ไป จำเลยทั้งสองยอมยกนาที่พิพาทให้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ แต่มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ยกนาที่พิพาทให้แก่โจทก์ ทุกฝ่ายตกลงให้จำเลยยื่นคำร้องต่ออำเภอโอนนาที่พิพาทให้โจทก์ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องต่ออำเภอขอขายนาที่พิพาทให้โจทก์ แล้วกลับไม่ยอมขาย ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยโอนนาที่พิพาทให้โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า สัญญากู้เงินที่ฟ้องเป็นสัญญาปลอมจำเลยไม่ได้ตกลงยกนาที่พิพาทให้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์จำเลยไม่ได้ทำหนังสือขอขาย เจ้าหน้าที่เขียนเอาเอง บังคับและหลอกลวงให้จำเลยลงชื่อจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาสืบพยานโจทก์ได้ 3 ปาก จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลสั่งว่าจะสั่งในคำพิพากษาศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้อง เชื่อว่าจำเลยทั้งสองทำเอกสารโอนขายนาที่พิพาทให้โจทก์จริง พิพากษาให้จำเลยทั้งสองโอนนาที่พิพาทให้โจทก์จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยตกลงยกนาที่พิพาทให้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์เป็นการชำระหนี้แทนเงิน ซึ่งคนทั้งสองก็ยอมรับแต่ขอให้จำเลยโอนนาที่พิพาทให้โจทก์ และจำเลยก็ตกลง โจทก์จำเลยได้ไปทำคำขอทำสัญญาซื้อขายนาที่พิพาทกันที่อำเภอ ถือได้ว่าโจทก์จำเลยได้ทำสัญญาจะซื้อขายที่นาพิพาทกันแล้ว โดยหักเงินที่จำเลยเป็นหนี้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์เป็นราคานาที่พิพาท เมื่อจำเลยบิดพลิ้วไม่ยอมโอนขายนาที่พิพาทให้โจทก์ตามสัญญาจะซื้อขายที่ทำกันไว้ที่อำเภอ โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องขอให้บังคับจำเลยปฏิบัติตามสัญญาจะซื้อขายได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 305/2511นางกิมหลี สุวรรณชัยโยชน์ (หม้ายโจทก์นายแดง ทะโคกสระน้อย ที่ 1 นางแหน ทะโคกสระน้อย ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 213, ม. 374, ม. 456จำเลยกู้เงินมารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ จำเลยตกลงยกนาให้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ชำระหนี้แทนเงินมารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ยอมรับ แต่ให้จำเลยโอนนานั้นให้แก่โจทก์ จำเลยตกลงโจทก์จำเลยจึงได้ไปทำคำขอทำสัญญาซื้อขายนานั้นที่อำเภอดังนี้ ถือได้ว่า โจทก์จำเลยได้ทำสัญญาจะซื้อขายนานั้นแล้ว โดยหักเงินที่จำเลยเป็นหนี้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์เป็นราคานานั้นเมื่อจำเลยไม่ยอมโอนขาย โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องขอให้บังคับจำเลยปฏิบัติตามสัญญาจะซื้อขายนั้นได้โจทก์ฟ้องว่า เดิมจำเลยทั้งสองซึ่งเป็นสามีภริยากู้เงินของมารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ไป จำเลยทั้งสองยอมยกนาที่พิพาทให้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ แต่มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์ยกนาที่พิพาทให้แก่โจทก์ ทุกฝ่ายตกลงให้จำเลยยื่นคำร้องต่ออำเภอโอนนาที่พิพาทให้โจทก์ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องต่ออำเภอขอขายนาที่พิพาทให้โจทก์ แล้วกลับไม่ยอมขาย ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยโอนนาที่พิพาทให้โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า สัญญากู้เงินที่ฟ้องเป็นสัญญาปลอมจำเลยไม่ได้ตกลงยกนาที่พิพาทให้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์จำเลยไม่ได้ทำหนังสือขอขาย เจ้าหน้าที่เขียนเอาเอง บังคับและหลอกลวงให้จำเลยลงชื่อจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาสืบพยานโจทก์ได้ 3 ปาก จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลสั่งว่าจะสั่งในคำพิพากษาศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้อง เชื่อว่าจำเลยทั้งสองทำเอกสารโอนขายนาที่พิพาทให้โจทก์จริง พิพากษาให้จำเลยทั้งสองโอนนาที่พิพาทให้โจทก์จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยตกลงยกนาที่พิพาทให้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์เป็นการชำระหนี้แทนเงิน ซึ่งคนทั้งสองก็ยอมรับแต่ขอให้จำเลยโอนนาที่พิพาทให้โจทก์ และจำเลยก็ตกลง โจทก์จำเลยได้ไปทำคำขอทำสัญญาซื้อขายนาที่พิพาทกันที่อำเภอ ถือได้ว่าโจทก์จำเลยได้ทำสัญญาจะซื้อขายที่นาพิพาทกันแล้ว โดยหักเงินที่จำเลยเป็นหนี้มารดาโจทก์และน้องชายโจทก์เป็นราคานาที่พิพาท เมื่อจำเลยบิดพลิ้วไม่ยอมโอนขายนาที่พิพาทให้โจทก์ตามสัญญาจะซื้อขายที่ทำกันไว้ที่อำเภอ โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องขอให้บังคับจำเลยปฏิบัติตามสัญญาจะซื้อขายได้พิพากษายืน(สวิง ลัดพลี-ชลัม รุทระวณิช-ลออง จุลกะเศียน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ