คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3076/2539หลักกฎหมาย: สัญญากู้เงินมีข้อความว่าจำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ร่วมไป190,000 บาท เพื่อเป็นหลักฐานในการกู้ยืมเงิน จำเลยได้นำเช็คพิพาทให้โจทก์ร่วมถือไว้เป็นหลักประกันด้วยเช่นนี้ มีความหมายชัดแจ้งว่าเช็คพิพาทเป็นเช็คที่จำเลยได้ออกให้แก่โจทก์ร่วมเป็นหลักประกันในการที่จำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ร่วมไป มิใช่ออกให้เพื่อชำระหนี้แม้ตามสัญญากู้เงินจะมีข้อความว่า จำเลยจะชำระหนี้ให้แก่โจทก์ร่วมภายในวันที่ที่ลงไว้ในเช็คพิพาทก็ตาม ก็จะตีความว่าจำเลยออกเช็คเพื่อชำระหนี้ไม่ได้ จำเลยจึงไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4โจทก์ฟ้องว่า จำเลยออกเช็คธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัดสาขานครศรีธรรมราช 2 ฉบับ ฉบับแรก ลงวันที่ 18 มิถุนายน 2536จำนวนเงิน 100,000 บาท ฉบับที่ 2 ลงวันที่ 2 กรกฎาคม 2536จำนวนเงิน 90,000 บาท ให้แก่นายบัญชา คำนวณศิลป์ผู้เสียหาย เพื่อชำระหนี้เงินกู้ยืม ซึ่งมีอยู่จริงและบังคับได้ตามกฎหมาย เมื่อเช็คทั้งสองฉบับถึงกำหนด ผู้เสียหายนำไปเรียกเก็บเงินปรากฏว่าธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงิน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534มาตรา 4 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา นายบัญชา คำนวณศิลป์ ผู้เสียหาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ร่วมอุทธรณ์ โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนโจทก์ร่วมฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ร่วมฎีกาว่า จำเลยกระทำความผิดตามฟ้องนั้น ปรากฏตามสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.8 ว่าจำเลยได้กู้ยืมเงินโจทก์ร่วมไปจำนวน 190,000 บาท และมีข้อความระบุไว้ในข้อ 2 ว่า เพื่อเป็นหลักฐานในการกู้ยืมเงิน ข้าพเจ้าได้นำเช็คธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด สาขานครศรีธรรมราชเลขที่ 0090981 ลงวันที่ 18 มิถุนายน 2536 จำนวนเงิน100,000 บาท และเช็คเลขที่ 0090982 ลงวันที่ 2 กรกฎาคม 2536จำนวนเงิน 90,000 บาท ให้ท่านถือไว้เป็นประกันด้วย ข้อความที่ระบุไว้ดังกล่าวย่อมมีความหมายชัดแจ้งว่าเช็คทั้ง 2 ฉบับ ซึ่งก็คือเช็คเอกสารหมาย จ.1 และ จ.2 เป็นเช็คที่จำเลยได้ออกให้แก่โจทก์ร่วมเป็นหลักประกันในการที่จำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ร่วมไปมิใช่เช็คที่จำเลยออกให้แก่โจทก์ร่วมเพื่อชำระหนี้ แม้ตามสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.8 ข้อ 3 จะมีข้อความว่า จำเลยจะชำระหนี้ให้แก่โจทก์ร่วมภายในวันที่ 18 มิถุนายน 2536และวันที่ 2 กรกฎาคม 2536 ซึ่งเป็นวันที่ลงไว้ในเช็คเอกสารหมาย จ.1และ จ.2 ก็ตาม ตีความว่าจำเลยออกเช็คเพื่อชำระหนี้น่าจะไม่ได้ เพราะมีความหมายเพียงว่าจำเลยจะนำเงินมาชำระให้แก่โจทก์ร่วมภายในวันที่ที่ระบุไว้เท่านั้น เมื่อฟังว่าจำเลยออกเช็คเอกสารหมาย จ.1 และ จ.2 เพื่อเป็นหลักประกันการชำระหนี้มิได้ออกเพื่อชำระหนี้ จำเลยย่อมไม่มีความผิดตามฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3076/2539พนักงานอัยการ ประจำศาล แขวง นครศรีธรรมราชโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาย บัญชา คำนวณ ศิลป์โจทก์นาย ขาว นวล แก้วจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2534 ม. 4สัญญากู้เงินมีข้อความว่าจำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ร่วมไป190,000 บาท เพื่อเป็นหลักฐานในการกู้ยืมเงิน จำเลยได้นำเช็คพิพาทให้โจทก์ร่วมถือไว้เป็นหลักประกันด้วยเช่นนี้ มีความหมายชัดแจ้งว่าเช็คพิพาทเป็นเช็คที่จำเลยได้ออกให้แก่โจทก์ร่วมเป็นหลักประกันในการที่จำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ร่วมไป มิใช่ออกให้เพื่อชำระหนี้แม้ตามสัญญากู้เงินจะมีข้อความว่า จำเลยจะชำระหนี้ให้แก่โจทก์ร่วมภายในวันที่ที่ลงไว้ในเช็คพิพาทก็ตาม ก็จะตีความว่าจำเลยออกเช็คเพื่อชำระหนี้ไม่ได้ จำเลยจึงไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4โจทก์ฟ้องว่า จำเลยออกเช็คธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัดสาขานครศรีธรรมราช 2 ฉบับ ฉบับแรก ลงวันที่ 18 มิถุนายน 2536จำนวนเงิน 100,000 บาท ฉบับที่ 2 ลงวันที่ 2 กรกฎาคม 2536จำนวนเงิน 90,000 บาท ให้แก่นายบัญชา คำนวณศิลป์ผู้เสียหาย เพื่อชำระหนี้เงินกู้ยืม ซึ่งมีอยู่จริงและบังคับได้ตามกฎหมาย เมื่อเช็คทั้งสองฉบับถึงกำหนด ผู้เสียหายนำไปเรียกเก็บเงินปรากฏว่าธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงิน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534มาตรา 4 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา นายบัญชา คำนวณศิลป์ ผู้เสียหาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ร่วมอุทธรณ์ โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนโจทก์ร่วมฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ร่วมฎีกาว่า จำเลยกระทำความผิดตามฟ้องนั้น ปรากฏตามสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.8 ว่าจำเลยได้กู้ยืมเงินโจทก์ร่วมไปจำนวน 190,000 บาท และมีข้อความระบุไว้ในข้อ 2 ว่า เพื่อเป็นหลักฐานในการกู้ยืมเงิน ข้าพเจ้าได้นำเช็คธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด สาขานครศรีธรรมราชเลขที่ 0090981 ลงวันที่ 18 มิถุนายน 2536 จำนวนเงิน100,000 บาท และเช็คเลขที่ 0090982 ลงวันที่ 2 กรกฎาคม 2536จำนวนเงิน 90,000 บาท ให้ท่านถือไว้เป็นประกันด้วย ข้อความที่ระบุไว้ดังกล่าวย่อมมีความหมายชัดแจ้งว่าเช็คทั้ง 2 ฉบับ ซึ่งก็คือเช็คเอกสารหมาย จ.1 และ จ.2 เป็นเช็คที่จำเลยได้ออกให้แก่โจทก์ร่วมเป็นหลักประกันในการที่จำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ร่วมไปมิใช่เช็คที่จำเลยออกให้แก่โจทก์ร่วมเพื่อชำระหนี้ แม้ตามสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.8 ข้อ 3 จะมีข้อความว่า จำเลยจะชำระหนี้ให้แก่โจทก์ร่วมภายในวันที่ 18 มิถุนายน 2536และวันที่ 2 กรกฎาคม 2536 ซึ่งเป็นวันที่ลงไว้ในเช็คเอกสารหมาย จ.1และ จ.2 ก็ตาม ตีความว่าจำเลยออกเช็คเพื่อชำระหนี้น่าจะไม่ได้ เพราะมีความหมายเพียงว่าจำเลยจะนำเงินมาชำระให้แก่โจทก์ร่วมภายในวันที่ที่ระบุไว้เท่านั้น เมื่อฟังว่าจำเลยออกเช็คเอกสารหมาย จ.1 และ จ.2 เพื่อเป็นหลักประกันการชำระหนี้มิได้ออกเพื่อชำระหนี้ จำเลยย่อมไม่มีความผิดตามฟ้องพิพากษายืน(ชูชาติ ศรีแสง-จิระ บุญพจนสุนทร-วินัย วิมลเศรษฐ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยออกเช็คธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัดสาขานครศรีธรรมราช 2 ฉบับ ฉบับแรก ลงวันที่ 18 มิถุนายน 2536จำนวนเงิน 100,000 บาท ฉบับที่ 2 ลงวันที่ 2 กรกฎาคม 2536จำนวนเงิน 90,000 บาท ให้แก่นายบัญชา คำนวณศิลป์ผู้เสียหาย เพื่อชำระหนี้เงินกู้ยืม ซึ่งมีอยู่จริงและบังคับได้ตามกฎหมาย เมื่อเช็คทั้งสองฉบับถึงกำหนด ผู้เสียหายนำไปเรียกเก็บเงินปรากฏว่าธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงิน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534มาตรา 4 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา นายบัญชา คำนวณศิลป์ ผู้เสียหาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ร่วมอุทธรณ์ โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนโจทก์ร่วมฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ร่วมฎีกาว่า จำเลยกระทำความผิดตามฟ้องนั้น ปรากฏตามสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.8 ว่าจำเลยได้กู้ยืมเงินโจทก์ร่วมไปจำนวน 190,000 บาท และมีข้อความระบุไว้ในข้อ 2 ว่า เพื่อเป็นหลักฐานในการกู้ยืมเงิน ข้าพเจ้าได้นำเช็คธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด สาขานครศรีธรรมราชเลขที่ 0090981 ลงวันที่ 18 มิถุนายน 2536 จำนวนเงิน100,000 บาท และเช็คเลขที่ 0090982 ลงวันที่ 2 กรกฎาคม 2536จำนวนเงิน 90,000 บาท ให้ท่านถือไว้เป็นประกันด้วย ข้อความที่ระบุไว้ดังกล่าวย่อมมีความหมายชัดแจ้งว่าเช็คทั้ง 2 ฉบับ ซึ่งก็คือเช็คเอกสารหมาย จ.1 และ จ.2 เป็นเช็คที่จำเลยได้ออกให้แก่โจทก์ร่วมเป็นหลักประกันในการที่จำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ร่วมไปมิใช่เช็คที่จำเลยออกให้แก่โจทก์ร่วมเพื่อชำระหนี้ แม้ตามสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.8 ข้อ 3 จะมีข้อความว่า จำเลยจะชำระหนี้ให้แก่โจทก์ร่วมภายในวันที่ 18 มิถุนายน 2536และวันที่ 2 กรกฎาคม 2536 ซึ่งเป็นวันที่ลงไว้ในเช็คเอกสารหมาย จ.1และ จ.2 ก็ตาม ตีความว่าจำเลยออกเช็คเพื่อชำระหนี้น่าจะไม่ได้ เพราะมีความหมายเพียงว่าจำเลยจะนำเงินมาชำระให้แก่โจทก์ร่วมภายในวันที่ที่ระบุไว้เท่านั้น เมื่อฟังว่าจำเลยออกเช็คเอกสารหมาย จ.1 และ จ.2 เพื่อเป็นหลักประกันการชำระหนี้มิได้ออกเพื่อชำระหนี้ จำเลยย่อมไม่มีความผิดตามฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3076/2539พนักงานอัยการ ประจำศาล แขวง นครศรีธรรมราชโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาย บัญชา คำนวณ ศิลป์โจทก์นาย ขาว นวล แก้วจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2534 ม. 4สัญญากู้เงินมีข้อความว่าจำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ร่วมไป190,000 บาท เพื่อเป็นหลักฐานในการกู้ยืมเงิน จำเลยได้นำเช็คพิพาทให้โจทก์ร่วมถือไว้เป็นหลักประกันด้วยเช่นนี้ มีความหมายชัดแจ้งว่าเช็คพิพาทเป็นเช็คที่จำเลยได้ออกให้แก่โจทก์ร่วมเป็นหลักประกันในการที่จำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ร่วมไป มิใช่ออกให้เพื่อชำระหนี้แม้ตามสัญญากู้เงินจะมีข้อความว่า จำเลยจะชำระหนี้ให้แก่โจทก์ร่วมภายในวันที่ที่ลงไว้ในเช็คพิพาทก็ตาม ก็จะตีความว่าจำเลยออกเช็คเพื่อชำระหนี้ไม่ได้ จำเลยจึงไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4โจทก์ฟ้องว่า จำเลยออกเช็คธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัดสาขานครศรีธรรมราช 2 ฉบับ ฉบับแรก ลงวันที่ 18 มิถุนายน 2536จำนวนเงิน 100,000 บาท ฉบับที่ 2 ลงวันที่ 2 กรกฎาคม 2536จำนวนเงิน 90,000 บาท ให้แก่นายบัญชา คำนวณศิลป์ผู้เสียหาย เพื่อชำระหนี้เงินกู้ยืม ซึ่งมีอยู่จริงและบังคับได้ตามกฎหมาย เมื่อเช็คทั้งสองฉบับถึงกำหนด ผู้เสียหายนำไปเรียกเก็บเงินปรากฏว่าธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงิน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534มาตรา 4 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา นายบัญชา คำนวณศิลป์ ผู้เสียหาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ร่วมอุทธรณ์ โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนโจทก์ร่วมฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ร่วมฎีกาว่า จำเลยกระทำความผิดตามฟ้องนั้น ปรากฏตามสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.8 ว่าจำเลยได้กู้ยืมเงินโจทก์ร่วมไปจำนวน 190,000 บาท และมีข้อความระบุไว้ในข้อ 2 ว่า เพื่อเป็นหลักฐานในการกู้ยืมเงิน ข้าพเจ้าได้นำเช็คธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด สาขานครศรีธรรมราชเลขที่ 0090981 ลงวันที่ 18 มิถุนายน 2536 จำนวนเงิน100,000 บาท และเช็คเลขที่ 0090982 ลงวันที่ 2 กรกฎาคม 2536จำนวนเงิน 90,000 บาท ให้ท่านถือไว้เป็นประกันด้วย ข้อความที่ระบุไว้ดังกล่าวย่อมมีความหมายชัดแจ้งว่าเช็คทั้ง 2 ฉบับ ซึ่งก็คือเช็คเอกสารหมาย จ.1 และ จ.2 เป็นเช็คที่จำเลยได้ออกให้แก่โจทก์ร่วมเป็นหลักประกันในการที่จำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ร่วมไปมิใช่เช็คที่จำเลยออกให้แก่โจทก์ร่วมเพื่อชำระหนี้ แม้ตามสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.8 ข้อ 3 จะมีข้อความว่า จำเลยจะชำระหนี้ให้แก่โจทก์ร่วมภายในวันที่ 18 มิถุนายน 2536และวันที่ 2 กรกฎาคม 2536 ซึ่งเป็นวันที่ลงไว้ในเช็คเอกสารหมาย จ.1และ จ.2 ก็ตาม ตีความว่าจำเลยออกเช็คเพื่อชำระหนี้น่าจะไม่ได้ เพราะมีความหมายเพียงว่าจำเลยจะนำเงินมาชำระให้แก่โจทก์ร่วมภายในวันที่ที่ระบุไว้เท่านั้น เมื่อฟังว่าจำเลยออกเช็คเอกสารหมาย จ.1 และ จ.2 เพื่อเป็นหลักประกันการชำระหนี้มิได้ออกเพื่อชำระหนี้ จำเลยย่อมไม่มีความผิดตามฟ้องพิพากษายืน(ชูชาติ ศรีแสง-จิระ บุญพจนสุนทร-วินัย วิมลเศรษฐ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ