คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1408/2510หลักกฎหมาย: ผู้ตายยิงจำเลยก่อนแต่ไม่ถูก ขณะที่ผู้ตายกำลังเอี้ยวตัวหักลำปืนจำเลยยิงผู้ตาย 1 นัด ผู้ตายล้มลง จำเลยยิงซ้ำอีก 2 นัด เพราะกลัวผู้ตายจะไม่ตาย เป็นการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนาจำเลยต่อสู้ว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นเห็นว่า ผู้ตายเข้ามาในนาจำเลยเพื่อปล้นกระบือ จำเลยยิงผู้ตายขณะผู้ตายบรรจุกระสุนปืน เป็นการป้องกันตัวและทรัพย์สินโดยชอบโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ตามพฤติการณ์เชื่อไม่ได้ว่าผู้ตายเข้าไปในนาของบิดาจำเลยเพื่อลักหรือปล้นกระบือ ผู้ตายเข้าไปในนาของบิดาจำเลยและประจันหน้ากับจำเลย ผู้ตายยิงจำเลยก่อน แต่ไม่ถูกขณะผู้ตายบรรจุกระสุนใหม่และหันหลังจะก้าวหนี จำเลยจึงยิงผู้ตายในระยะติดพันกันรวม3 นัด จนผู้ตายตายคาที่ เป็นการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยไปถึงจอมปลวกคนละฟากกับที่ผู้ตายปล้ำจับเด็กชายสมหวัง ผู้ตายเห็นจำเลยได้ยิงมาทางจำเลย 1 นัด จำเลยได้หอบหมอนลง พอจำเลยโผล่ขึ้นจะยิงก็ถูกยิงอีก จำเลยจึงหมอบลง พอโผล่ดูเห็นผู้ตายกำลังเอี้ยวตัวหักลำปืน จำเลยยกปืนขึ้นผู้ตายก็หันหลังก้าวจะหนี จำเลยจึงยิงไป 1 นัด ผู้ตายล้มลงแล้วจำเลยได้ยิงซ้ำอีก 2 นัดเพราะกลัวผู้ตายจะไม่ตาย ผู้ตายล้มลงห่างจากที่ยืนยิงจำเลยทีแรก 1 ก้าวยาว ๆ การที่จำเลยยิงผู้ตายอีก 2 นัด หลังจากผู้ตายล้มลงแล้ว จำเลยว่าเพราะกลัวผู้ตายจะไม่ตายจึงยิงอีก 2 นัดนั้น การทำเช่นนี้เป็นการเกินสมควรแก่เหตุ เกินกว่ากรณีแห่งความจำเป็นที่จะต้องกระทำเพื่อป้องกัน ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยเพราะจำเลยทำเกินสมควรแก่เหตุ จึงชอบแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1408/2510พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบูรณ์โจทก์นายสมคิด โกลาหะฬะจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 69ผู้ตายยิงจำเลยก่อนแต่ไม่ถูก ขณะที่ผู้ตายกำลังเอี้ยวตัวหักลำปืนจำเลยยิงผู้ตาย 1 นัด ผู้ตายล้มลง จำเลยยิงซ้ำอีก 2 นัด เพราะกลัวผู้ตายจะไม่ตาย เป็นการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนาจำเลยต่อสู้ว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นเห็นว่า ผู้ตายเข้ามาในนาจำเลยเพื่อปล้นกระบือ จำเลยยิงผู้ตายขณะผู้ตายบรรจุกระสุนปืน เป็นการป้องกันตัวและทรัพย์สินโดยชอบโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ตามพฤติการณ์เชื่อไม่ได้ว่าผู้ตายเข้าไปในนาของบิดาจำเลยเพื่อลักหรือปล้นกระบือ ผู้ตายเข้าไปในนาของบิดาจำเลยและประจันหน้ากับจำเลย ผู้ตายยิงจำเลยก่อน แต่ไม่ถูกขณะผู้ตายบรรจุกระสุนใหม่และหันหลังจะก้าวหนี จำเลยจึงยิงผู้ตายในระยะติดพันกันรวม3 นัด จนผู้ตายตายคาที่ เป็นการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยไปถึงจอมปลวกคนละฟากกับที่ผู้ตายปล้ำจับเด็กชายสมหวัง ผู้ตายเห็นจำเลยได้ยิงมาทางจำเลย 1 นัด จำเลยได้หอบหมอนลง พอจำเลยโผล่ขึ้นจะยิงก็ถูกยิงอีก จำเลยจึงหมอบลง พอโผล่ดูเห็นผู้ตายกำลังเอี้ยวตัวหักลำปืน จำเลยยกปืนขึ้นผู้ตายก็หันหลังก้าวจะหนี จำเลยจึงยิงไป 1 นัด ผู้ตายล้มลงแล้วจำเลยได้ยิงซ้ำอีก 2 นัดเพราะกลัวผู้ตายจะไม่ตาย ผู้ตายล้มลงห่างจากที่ยืนยิงจำเลยทีแรก 1 ก้าวยาว ๆ การที่จำเลยยิงผู้ตายอีก 2 นัด หลังจากผู้ตายล้มลงแล้ว จำเลยว่าเพราะกลัวผู้ตายจะไม่ตายจึงยิงอีก 2 นัดนั้น การทำเช่นนี้เป็นการเกินสมควรแก่เหตุ เกินกว่ากรณีแห่งความจำเป็นที่จะต้องกระทำเพื่อป้องกัน ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยเพราะจำเลยทำเกินสมควรแก่เหตุ จึงชอบแล้ว(สว่าง ภูวะปัจฉิม-สวิง ลัดพลี-จินตา บุณยอาคม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนาจำเลยต่อสู้ว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นเห็นว่า ผู้ตายเข้ามาในนาจำเลยเพื่อปล้นกระบือ จำเลยยิงผู้ตายขณะผู้ตายบรรจุกระสุนปืน เป็นการป้องกันตัวและทรัพย์สินโดยชอบโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ตามพฤติการณ์เชื่อไม่ได้ว่าผู้ตายเข้าไปในนาของบิดาจำเลยเพื่อลักหรือปล้นกระบือ ผู้ตายเข้าไปในนาของบิดาจำเลยและประจันหน้ากับจำเลย ผู้ตายยิงจำเลยก่อน แต่ไม่ถูกขณะผู้ตายบรรจุกระสุนใหม่และหันหลังจะก้าวหนี จำเลยจึงยิงผู้ตายในระยะติดพันกันรวม3 นัด จนผู้ตายตายคาที่ เป็นการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยไปถึงจอมปลวกคนละฟากกับที่ผู้ตายปล้ำจับเด็กชายสมหวัง ผู้ตายเห็นจำเลยได้ยิงมาทางจำเลย 1 นัด จำเลยได้หอบหมอนลง พอจำเลยโผล่ขึ้นจะยิงก็ถูกยิงอีก จำเลยจึงหมอบลง พอโผล่ดูเห็นผู้ตายกำลังเอี้ยวตัวหักลำปืน จำเลยยกปืนขึ้นผู้ตายก็หันหลังก้าวจะหนี จำเลยจึงยิงไป 1 นัด ผู้ตายล้มลงแล้วจำเลยได้ยิงซ้ำอีก 2 นัดเพราะกลัวผู้ตายจะไม่ตาย ผู้ตายล้มลงห่างจากที่ยืนยิงจำเลยทีแรก 1 ก้าวยาว ๆ การที่จำเลยยิงผู้ตายอีก 2 นัด หลังจากผู้ตายล้มลงแล้ว จำเลยว่าเพราะกลัวผู้ตายจะไม่ตายจึงยิงอีก 2 นัดนั้น การทำเช่นนี้เป็นการเกินสมควรแก่เหตุ เกินกว่ากรณีแห่งความจำเป็นที่จะต้องกระทำเพื่อป้องกัน ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยเพราะจำเลยทำเกินสมควรแก่เหตุ จึงชอบแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1408/2510พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบูรณ์โจทก์นายสมคิด โกลาหะฬะจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 69ผู้ตายยิงจำเลยก่อนแต่ไม่ถูก ขณะที่ผู้ตายกำลังเอี้ยวตัวหักลำปืนจำเลยยิงผู้ตาย 1 นัด ผู้ตายล้มลง จำเลยยิงซ้ำอีก 2 นัด เพราะกลัวผู้ตายจะไม่ตาย เป็นการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนาจำเลยต่อสู้ว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นเห็นว่า ผู้ตายเข้ามาในนาจำเลยเพื่อปล้นกระบือ จำเลยยิงผู้ตายขณะผู้ตายบรรจุกระสุนปืน เป็นการป้องกันตัวและทรัพย์สินโดยชอบโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ตามพฤติการณ์เชื่อไม่ได้ว่าผู้ตายเข้าไปในนาของบิดาจำเลยเพื่อลักหรือปล้นกระบือ ผู้ตายเข้าไปในนาของบิดาจำเลยและประจันหน้ากับจำเลย ผู้ตายยิงจำเลยก่อน แต่ไม่ถูกขณะผู้ตายบรรจุกระสุนใหม่และหันหลังจะก้าวหนี จำเลยจึงยิงผู้ตายในระยะติดพันกันรวม3 นัด จนผู้ตายตายคาที่ เป็นการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยไปถึงจอมปลวกคนละฟากกับที่ผู้ตายปล้ำจับเด็กชายสมหวัง ผู้ตายเห็นจำเลยได้ยิงมาทางจำเลย 1 นัด จำเลยได้หอบหมอนลง พอจำเลยโผล่ขึ้นจะยิงก็ถูกยิงอีก จำเลยจึงหมอบลง พอโผล่ดูเห็นผู้ตายกำลังเอี้ยวตัวหักลำปืน จำเลยยกปืนขึ้นผู้ตายก็หันหลังก้าวจะหนี จำเลยจึงยิงไป 1 นัด ผู้ตายล้มลงแล้วจำเลยได้ยิงซ้ำอีก 2 นัดเพราะกลัวผู้ตายจะไม่ตาย ผู้ตายล้มลงห่างจากที่ยืนยิงจำเลยทีแรก 1 ก้าวยาว ๆ การที่จำเลยยิงผู้ตายอีก 2 นัด หลังจากผู้ตายล้มลงแล้ว จำเลยว่าเพราะกลัวผู้ตายจะไม่ตายจึงยิงอีก 2 นัดนั้น การทำเช่นนี้เป็นการเกินสมควรแก่เหตุ เกินกว่ากรณีแห่งความจำเป็นที่จะต้องกระทำเพื่อป้องกัน ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยเพราะจำเลยทำเกินสมควรแก่เหตุ จึงชอบแล้ว(สว่าง ภูวะปัจฉิม-สวิง ลัดพลี-จินตา บุณยอาคม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ