คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2059/2532หลักกฎหมาย: ผู้ถูกกล่าวหาเป็นเจ้าของที่ดินรู้ว่าหนังสือรับรองการประเมินราคาที่ดินของสำนักงานที่ดินเป็นหนังสือปลอม โดยได้ประเมินราคาที่ดินสูงกว่าความเป็นจริงมากและผู้ถูกกล่าวหาได้นำไปยื่นต่อศาลชั้นต้นเพื่อให้ศาลชั้นต้นเชื่อว่าที่ดินมีราคาประเมินตามหนังสือรับรองดังกล่าว ซึ่งจะทำให้จำเลยได้รับการปล่อยชั่วคราว การกระทำของผู้ถูกกล่าวหาเป็นการประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาลอันเป็นความผิดฐานละเมิดอำนาจศาล ศาลล่างมิได้อ้างบทกฎหมายที่เป็นบทลงโทษผู้ถูกกล่าวหา ศาลฎีกาย่อมปรับบทเสียให้ถูกต้องคดีสืบเนื่องมาจากผู้ถูกกล่าวหายื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ ๗๓๗/๒๕๓๐ ของศาลชั้นต้น โดยนำโฉนดที่ดินเลขที่ ๕๐๐๙๕ เนื้อที่ ๕๐ ตารางวา มาวางไว้ต่อศาลชั้นต้นเพื่อเป็นหลักประกัน พร้อมทั้งแสดงราคาที่ดินไว้ ๗๕,๐๐๐ บาท โดยอาศัยหนังสือรับรองของสำนักงานที่ดินจังหวัดชลบุรี ว่าที่ดินมีราคาประเมินไร่ละ ๖๐๐,๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวโดยตีราคาประกัน ๕๐,๐๐๐ บาท ต่อมาจำเลยหลบหนี ศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ถูกกล่าวหาตามสัญญา เมื่อบังคับคดีโดยยึดที่ดินเพื่อขายทอดตลาด เจ้าพนักงานบังคับคดีรายงานว่าที่ดินมีราคาเพียง ๗๕๐ บาท ศาลชั้นต้นสอบถามไปยังสำนักงานที่ดินจังหวัดชลบุรี ได้ความว่าหนังสือรับรองดังกล่าวเป็นเอกสารปลอม และราคาประเมินที่ถูกต้อง ที่ดินราคาไร่ละ ๔๐,๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นสอบผู้ถูกกล่าวหา ผู้ถูกกล่าวหายอมรับว่าได้นำหนังสือรับรองมายื่นต่อศาลจริง ศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของผู้ถูกกล่าวหาเป็นการประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๓๑(๑) ถือว่ากระทำผิดฐานละเมิดอำนาจศาล จำคุก ๓ เดือน ผู้ถูกกล่าวหาอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ถูกกล่าวหาฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าผู้ถูกกล่าวหารู้ว่าหนังสือรับรองดังกล่าวเป็นหนังสือปลอม และผู้ถูกกล่าวหานำมายื่นต่อศาลชั้นต้นเพื่อให้ศาลชั้นต้นเชื่อว่าที่ดินมีราคาประเมินตามหนังสือรับรองดังกล่าว ซึ่งจะทำให้จำเลยได้รับการปล่อยชั่วคราว การกระทำของผู้ถูกกล่าวหาเป็นการประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาลอันเป็นความผิดฐานละเมิดอำนาจศาล และไม่มีเหตุสมควรที่จะลงโทษสถานเบาหรือรอการลงโทษให้ แต่ศาลล่างทั้งสองมิได้อ้างบทกฎหมายที่เป็นบทลงโทษผู้ถูกกล่าวหาศาลฎีกาเห็นสมควรปรับบทเสียให้ถูกต้อง พิพากษาแก้เป็นว่า ผู้ถูกกล่าวหามีความผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๓๑(๑) และมาตรา ๓๓ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2059/2532นางสาวกิ่งก้อย ติสโสผู้ถูกกล่าวหา ป.วิ.พ. ม. 31, ม. 33 ป.วิ.อ. ม. 186 (7)ผู้ถูกกล่าวหาเป็นเจ้าของที่ดินรู้ว่าหนังสือรับรองการประเมินราคาที่ดินของสำนักงานที่ดินเป็นหนังสือปลอม โดยได้ประเมินราคาที่ดินสูงกว่าความเป็นจริงมากและผู้ถูกกล่าวหาได้นำไปยื่นต่อศาลชั้นต้นเพื่อให้ศาลชั้นต้นเชื่อว่าที่ดินมีราคาประเมินตามหนังสือรับรองดังกล่าว ซึ่งจะทำให้จำเลยได้รับการปล่อยชั่วคราว การกระทำของผู้ถูกกล่าวหาเป็นการประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาลอันเป็นความผิดฐานละเมิดอำนาจศาล ศาลล่างมิได้อ้างบทกฎหมายที่เป็นบทลงโทษผู้ถูกกล่าวหา ศาลฎีกาย่อมปรับบทเสียให้ถูกต้องคดีสืบเนื่องมาจากผู้ถูกกล่าวหายื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ ๗๓๗/๒๕๓๐ ของศาลชั้นต้น โดยนำโฉนดที่ดินเลขที่ ๕๐๐๙๕ เนื้อที่ ๕๐ ตารางวา มาวางไว้ต่อศาลชั้นต้นเพื่อเป็นหลักประกัน พร้อมทั้งแสดงราคาที่ดินไว้ ๗๕,๐๐๐ บาท โดยอาศัยหนังสือรับรองของสำนักงานที่ดินจังหวัดชลบุรี ว่าที่ดินมีราคาประเมินไร่ละ ๖๐๐,๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวโดยตีราคาประกัน ๕๐,๐๐๐ บาท ต่อมาจำเลยหลบหนี ศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ถูกกล่าวหาตามสัญญา เมื่อบังคับคดีโดยยึดที่ดินเพื่อขายทอดตลาด เจ้าพนักงานบังคับคดีรายงานว่าที่ดินมีราคาเพียง ๗๕๐ บาท ศาลชั้นต้นสอบถามไปยังสำนักงานที่ดินจังหวัดชลบุรี ได้ความว่าหนังสือรับรองดังกล่าวเป็นเอกสารปลอม และราคาประเมินที่ถูกต้อง ที่ดินราคาไร่ละ ๔๐,๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นสอบผู้ถูกกล่าวหา ผู้ถูกกล่าวหายอมรับว่าได้นำหนังสือรับรองมายื่นต่อศาลจริง ศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของผู้ถูกกล่าวหาเป็นการประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๓๑(๑) ถือว่ากระทำผิดฐานละเมิดอำนาจศาล จำคุก ๓ เดือน ผู้ถูกกล่าวหาอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ถูกกล่าวหาฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าผู้ถูกกล่าวหารู้ว่าหนังสือรับรองดังกล่าวเป็นหนังสือปลอม และผู้ถูกกล่าวหานำมายื่นต่อศาลชั้นต้นเพื่อให้ศาลชั้นต้นเชื่อว่าที่ดินมีราคาประเมินตามหนังสือรับรองดังกล่าว ซึ่งจะทำให้จำเลยได้รับการปล่อยชั่วคราว การกระทำของผู้ถูกกล่าวหาเป็นการประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาลอันเป็นความผิดฐานละเมิดอำนาจศาล และไม่มีเหตุสมควรที่จะลงโทษสถานเบาหรือรอการลงโทษให้ แต่ศาลล่างทั้งสองมิได้อ้างบทกฎหมายที่เป็นบทลงโทษผู้ถูกกล่าวหาศาลฎีกาเห็นสมควรปรับบทเสียให้ถูกต้อง พิพากษาแก้เป็นว่า ผู้ถูกกล่าวหามีความผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๓๑(๑) และมาตรา ๓๓ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ไมตรี กลั่นนุรักษ์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)ศาลจังหวัดชลบุรี - ศาลอุทธรณ์ - นายสัญชัย สิงหลกะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องมาจากผู้ถูกกล่าวหายื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ ๗๓๗/๒๕๓๐ ของศาลชั้นต้น โดยนำโฉนดที่ดินเลขที่ ๕๐๐๙๕ เนื้อที่ ๕๐ ตารางวา มาวางไว้ต่อศาลชั้นต้นเพื่อเป็นหลักประกัน พร้อมทั้งแสดงราคาที่ดินไว้ ๗๕,๐๐๐ บาท โดยอาศัยหนังสือรับรองของสำนักงานที่ดินจังหวัดชลบุรี ว่าที่ดินมีราคาประเมินไร่ละ ๖๐๐,๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวโดยตีราคาประกัน ๕๐,๐๐๐ บาท ต่อมาจำเลยหลบหนี ศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ถูกกล่าวหาตามสัญญา เมื่อบังคับคดีโดยยึดที่ดินเพื่อขายทอดตลาด เจ้าพนักงานบังคับคดีรายงานว่าที่ดินมีราคาเพียง ๗๕๐ บาท ศาลชั้นต้นสอบถามไปยังสำนักงานที่ดินจังหวัดชลบุรี ได้ความว่าหนังสือรับรองดังกล่าวเป็นเอกสารปลอม และราคาประเมินที่ถูกต้อง ที่ดินราคาไร่ละ ๔๐,๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นสอบผู้ถูกกล่าวหา ผู้ถูกกล่าวหายอมรับว่าได้นำหนังสือรับรองมายื่นต่อศาลจริง ศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของผู้ถูกกล่าวหาเป็นการประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๓๑(๑) ถือว่ากระทำผิดฐานละเมิดอำนาจศาล จำคุก ๓ เดือน ผู้ถูกกล่าวหาอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ถูกกล่าวหาฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าผู้ถูกกล่าวหารู้ว่าหนังสือรับรองดังกล่าวเป็นหนังสือปลอม และผู้ถูกกล่าวหานำมายื่นต่อศาลชั้นต้นเพื่อให้ศาลชั้นต้นเชื่อว่าที่ดินมีราคาประเมินตามหนังสือรับรองดังกล่าว ซึ่งจะทำให้จำเลยได้รับการปล่อยชั่วคราว การกระทำของผู้ถูกกล่าวหาเป็นการประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาลอันเป็นความผิดฐานละเมิดอำนาจศาล และไม่มีเหตุสมควรที่จะลงโทษสถานเบาหรือรอการลงโทษให้ แต่ศาลล่างทั้งสองมิได้อ้างบทกฎหมายที่เป็นบทลงโทษผู้ถูกกล่าวหาศาลฎีกาเห็นสมควรปรับบทเสียให้ถูกต้อง พิพากษาแก้เป็นว่า ผู้ถูกกล่าวหามีความผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๓๑(๑) และมาตรา ๓๓ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2059/2532นางสาวกิ่งก้อย ติสโสผู้ถูกกล่าวหา ป.วิ.พ. ม. 31, ม. 33 ป.วิ.อ. ม. 186 (7)ผู้ถูกกล่าวหาเป็นเจ้าของที่ดินรู้ว่าหนังสือรับรองการประเมินราคาที่ดินของสำนักงานที่ดินเป็นหนังสือปลอม โดยได้ประเมินราคาที่ดินสูงกว่าความเป็นจริงมากและผู้ถูกกล่าวหาได้นำไปยื่นต่อศาลชั้นต้นเพื่อให้ศาลชั้นต้นเชื่อว่าที่ดินมีราคาประเมินตามหนังสือรับรองดังกล่าว ซึ่งจะทำให้จำเลยได้รับการปล่อยชั่วคราว การกระทำของผู้ถูกกล่าวหาเป็นการประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาลอันเป็นความผิดฐานละเมิดอำนาจศาล ศาลล่างมิได้อ้างบทกฎหมายที่เป็นบทลงโทษผู้ถูกกล่าวหา ศาลฎีกาย่อมปรับบทเสียให้ถูกต้องคดีสืบเนื่องมาจากผู้ถูกกล่าวหายื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ ๗๓๗/๒๕๓๐ ของศาลชั้นต้น โดยนำโฉนดที่ดินเลขที่ ๕๐๐๙๕ เนื้อที่ ๕๐ ตารางวา มาวางไว้ต่อศาลชั้นต้นเพื่อเป็นหลักประกัน พร้อมทั้งแสดงราคาที่ดินไว้ ๗๕,๐๐๐ บาท โดยอาศัยหนังสือรับรองของสำนักงานที่ดินจังหวัดชลบุรี ว่าที่ดินมีราคาประเมินไร่ละ ๖๐๐,๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวโดยตีราคาประกัน ๕๐,๐๐๐ บาท ต่อมาจำเลยหลบหนี ศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ถูกกล่าวหาตามสัญญา เมื่อบังคับคดีโดยยึดที่ดินเพื่อขายทอดตลาด เจ้าพนักงานบังคับคดีรายงานว่าที่ดินมีราคาเพียง ๗๕๐ บาท ศาลชั้นต้นสอบถามไปยังสำนักงานที่ดินจังหวัดชลบุรี ได้ความว่าหนังสือรับรองดังกล่าวเป็นเอกสารปลอม และราคาประเมินที่ถูกต้อง ที่ดินราคาไร่ละ ๔๐,๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นสอบผู้ถูกกล่าวหา ผู้ถูกกล่าวหายอมรับว่าได้นำหนังสือรับรองมายื่นต่อศาลจริง ศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของผู้ถูกกล่าวหาเป็นการประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๓๑(๑) ถือว่ากระทำผิดฐานละเมิดอำนาจศาล จำคุก ๓ เดือน ผู้ถูกกล่าวหาอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ถูกกล่าวหาฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าผู้ถูกกล่าวหารู้ว่าหนังสือรับรองดังกล่าวเป็นหนังสือปลอม และผู้ถูกกล่าวหานำมายื่นต่อศาลชั้นต้นเพื่อให้ศาลชั้นต้นเชื่อว่าที่ดินมีราคาประเมินตามหนังสือรับรองดังกล่าว ซึ่งจะทำให้จำเลยได้รับการปล่อยชั่วคราว การกระทำของผู้ถูกกล่าวหาเป็นการประพฤติตนไม่เรียบร้อยในบริเวณศาลอันเป็นความผิดฐานละเมิดอำนาจศาล และไม่มีเหตุสมควรที่จะลงโทษสถานเบาหรือรอการลงโทษให้ แต่ศาลล่างทั้งสองมิได้อ้างบทกฎหมายที่เป็นบทลงโทษผู้ถูกกล่าวหาศาลฎีกาเห็นสมควรปรับบทเสียให้ถูกต้อง พิพากษาแก้เป็นว่า ผู้ถูกกล่าวหามีความผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๓๑(๑) และมาตรา ๓๓ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ไมตรี กลั่นนุรักษ์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)ศาลจังหวัดชลบุรี - ศาลอุทธรณ์ - นายสัญชัย สิงหลกะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ