คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 145/2548หลักกฎหมาย: จำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดที่ดินโดยอ้างว่าราคาที่ขายได้เป็นราคาที่ต่ำเกินไป ระหว่างการไต่สวนทนายจำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอเลื่อนคดี ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีกับมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลยทั้งสาม จำเลยที่ 3 ยื่นอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีและคำสั่งยกคำร้องขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาด ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิจารณาแล้วพิพากษายืน คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ภาค 1 ย่อมเป็นที่สุดตาม ป.วิ.พ. มาตรา 309 ทวิ วรรคสี่คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาตามยอม นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ออกขายทอดตลาดตามคำสั่งศาล ที่ดินแปลงดังกล่าวเจ้าพนักงานที่ดินประเมินราคา 288,000 บาท เจ้าพนักงานบังคับคดีประเมินราคา 180,000 บาท ในการขายทอดตลาดครั้งที่ 7 คงมีแต่นายสมควรผู้เดียวเข้าสู้ราคาโดยเสนอราคา 200,000 บาท ซึ่งเป็นราคาสูงสุด จำเลยที่ 3 ค้านราคา เจ้าพนักงานบังคับคดีเห็นว่าไม่มีผู้เข้าสู้ราคาและราคาที่เสนอก็สูงกว่าราคาของเจ้าพนักงานบังคับคดีแล้ว จึงได้นับและเคาะไม้ขายให้แก่นายสมควร จำเลยทั้งสามยื่นคำร้อง ขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดโดยอ้างว่าราคาที่ขายต่ำไป ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้อง ระหว่างการไต่สวนทนายจำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอเลื่อนการไต่สวน อ้างว่าทนายจำเลยทั้งสามป่วยเจ็บไม่สามารถมาศาลได้ ศาลชั้นต้นไม่เชื่อว่าทนายจำเลยทั้งสามป่วยจริง จึงมีคำสั่งไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีและงดสืบพยานจำเลยทั้งสาม แล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้อง จำเลยที่ 3 อุทธรณ์คำสั่งทั้งสองของศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน จำเลยที่ 3 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีนี้จำเลยทั้งสามยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดโดยอ้างว่าราคาที่ขายได้เป็นราคาที่ต่ำเกินไป ระหว่างการไต่สวนทนายจำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอเลื่อนคดี แต่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีกับมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลยทั้งสาม จำเลยที่ 3 ยื่นอุทธรณ์คำสั่งทั้งสองของศาลชั้นต้น กล่าวคือ อุทธรณ์คำสั่งที่ไม่อนุญาตให้ทนายจำเลยทั้งสามเลื่อนคดีและอุทธรณ์คำสั่งที่ให้ยกคำร้องขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดของจำเลยทั้งสาม ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิจารณาแล้วพิพากษายืน คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ภาค 1 ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 309 ทวิ วรรคสี่ จำเลยที่ 3 ไม่มีสิทธิฎีกาต่อมา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของจำเลยที่ 3 จึงเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย" พิพากษายกฎีกาของจำเลยที่ 3 คืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาทั้งหมดให้จำเลยที่ 3 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 145/2548นายเจือ ฟักแสงโจทก์นายเสมอ พรหมจำปา กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 309 ทวิ วรรคสี่จำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดที่ดินโดยอ้างว่าราคาที่ขายได้เป็นราคาที่ต่ำเกินไป ระหว่างการไต่สวนทนายจำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอเลื่อนคดี ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีกับมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลยทั้งสาม จำเลยที่ 3 ยื่นอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีและคำสั่งยกคำร้องขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาด ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิจารณาแล้วพิพากษายืน คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ภาค 1 ย่อมเป็นที่สุดตาม ป.วิ.พ. มาตรา 309 ทวิ วรรคสี่คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาตามยอม นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ออกขายทอดตลาดตามคำสั่งศาล ที่ดินแปลงดังกล่าวเจ้าพนักงานที่ดินประเมินราคา 288,000 บาท เจ้าพนักงานบังคับคดีประเมินราคา 180,000 บาท ในการขายทอดตลาดครั้งที่ 7 คงมีแต่นายสมควรผู้เดียวเข้าสู้ราคาโดยเสนอราคา 200,000 บาท ซึ่งเป็นราคาสูงสุด จำเลยที่ 3 ค้านราคา เจ้าพนักงานบังคับคดีเห็นว่าไม่มีผู้เข้าสู้ราคาและราคาที่เสนอก็สูงกว่าราคาของเจ้าพนักงานบังคับคดีแล้ว จึงได้นับและเคาะไม้ขายให้แก่นายสมควร จำเลยทั้งสามยื่นคำร้อง ขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดโดยอ้างว่าราคาที่ขายต่ำไป ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้อง ระหว่างการไต่สวนทนายจำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอเลื่อนการไต่สวน อ้างว่าทนายจำเลยทั้งสามป่วยเจ็บไม่สามารถมาศาลได้ ศาลชั้นต้นไม่เชื่อว่าทนายจำเลยทั้งสามป่วยจริง จึงมีคำสั่งไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีและงดสืบพยานจำเลยทั้งสาม แล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้อง จำเลยที่ 3 อุทธรณ์คำสั่งทั้งสองของศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน จำเลยที่ 3 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีนี้จำเลยทั้งสามยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดโดยอ้างว่าราคาที่ขายได้เป็นราคาที่ต่ำเกินไป ระหว่างการไต่สวนทนายจำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอเลื่อนคดี แต่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีกับมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลยทั้งสาม จำเลยที่ 3 ยื่นอุทธรณ์คำสั่งทั้งสองของศาลชั้นต้น กล่าวคือ อุทธรณ์คำสั่งที่ไม่อนุญาตให้ทนายจำเลยทั้งสามเลื่อนคดีและอุทธรณ์คำสั่งที่ให้ยกคำร้องขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดของจำเลยทั้งสาม ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิจารณาแล้วพิพากษายืน คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ภาค 1 ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 309 ทวิ วรรคสี่ จำเลยที่ 3 ไม่มีสิทธิฎีกาต่อมา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของจำเลยที่ 3 จึงเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย" พิพากษายกฎีกาของจำเลยที่ 3 คืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาทั้งหมดให้จำเลยที่ 3(มนตรี ยอดปัญญา-วิบูลย์ มีอาสา-ประจักษ์ เกียรติ์อนุพงศ์)แหล่งที่มาสำนักวิชาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาตามยอม นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ออกขายทอดตลาดตามคำสั่งศาล ที่ดินแปลงดังกล่าวเจ้าพนักงานที่ดินประเมินราคา 288,000 บาท เจ้าพนักงานบังคับคดีประเมินราคา 180,000 บาท ในการขายทอดตลาดครั้งที่ 7 คงมีแต่นายสมควรผู้เดียวเข้าสู้ราคาโดยเสนอราคา 200,000 บาท ซึ่งเป็นราคาสูงสุด จำเลยที่ 3 ค้านราคา เจ้าพนักงานบังคับคดีเห็นว่าไม่มีผู้เข้าสู้ราคาและราคาที่เสนอก็สูงกว่าราคาของเจ้าพนักงานบังคับคดีแล้ว จึงได้นับและเคาะไม้ขายให้แก่นายสมควร จำเลยทั้งสามยื่นคำร้อง ขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดโดยอ้างว่าราคาที่ขายต่ำไป ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้อง ระหว่างการไต่สวนทนายจำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอเลื่อนการไต่สวน อ้างว่าทนายจำเลยทั้งสามป่วยเจ็บไม่สามารถมาศาลได้ ศาลชั้นต้นไม่เชื่อว่าทนายจำเลยทั้งสามป่วยจริง จึงมีคำสั่งไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีและงดสืบพยานจำเลยทั้งสาม แล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้อง จำเลยที่ 3 อุทธรณ์คำสั่งทั้งสองของศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน จำเลยที่ 3 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีนี้จำเลยทั้งสามยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดโดยอ้างว่าราคาที่ขายได้เป็นราคาที่ต่ำเกินไป ระหว่างการไต่สวนทนายจำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอเลื่อนคดี แต่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีกับมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลยทั้งสาม จำเลยที่ 3 ยื่นอุทธรณ์คำสั่งทั้งสองของศาลชั้นต้น กล่าวคือ อุทธรณ์คำสั่งที่ไม่อนุญาตให้ทนายจำเลยทั้งสามเลื่อนคดีและอุทธรณ์คำสั่งที่ให้ยกคำร้องขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดของจำเลยทั้งสาม ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิจารณาแล้วพิพากษายืน คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ภาค 1 ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 309 ทวิ วรรคสี่ จำเลยที่ 3 ไม่มีสิทธิฎีกาต่อมา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของจำเลยที่ 3 จึงเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย" พิพากษายกฎีกาของจำเลยที่ 3 คืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาทั้งหมดให้จำเลยที่ 3 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 145/2548นายเจือ ฟักแสงโจทก์นายเสมอ พรหมจำปา กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 309 ทวิ วรรคสี่จำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดที่ดินโดยอ้างว่าราคาที่ขายได้เป็นราคาที่ต่ำเกินไป ระหว่างการไต่สวนทนายจำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอเลื่อนคดี ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีกับมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลยทั้งสาม จำเลยที่ 3 ยื่นอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีและคำสั่งยกคำร้องขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาด ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิจารณาแล้วพิพากษายืน คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ภาค 1 ย่อมเป็นที่สุดตาม ป.วิ.พ. มาตรา 309 ทวิ วรรคสี่คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาตามยอม นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ออกขายทอดตลาดตามคำสั่งศาล ที่ดินแปลงดังกล่าวเจ้าพนักงานที่ดินประเมินราคา 288,000 บาท เจ้าพนักงานบังคับคดีประเมินราคา 180,000 บาท ในการขายทอดตลาดครั้งที่ 7 คงมีแต่นายสมควรผู้เดียวเข้าสู้ราคาโดยเสนอราคา 200,000 บาท ซึ่งเป็นราคาสูงสุด จำเลยที่ 3 ค้านราคา เจ้าพนักงานบังคับคดีเห็นว่าไม่มีผู้เข้าสู้ราคาและราคาที่เสนอก็สูงกว่าราคาของเจ้าพนักงานบังคับคดีแล้ว จึงได้นับและเคาะไม้ขายให้แก่นายสมควร จำเลยทั้งสามยื่นคำร้อง ขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดโดยอ้างว่าราคาที่ขายต่ำไป ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้อง ระหว่างการไต่สวนทนายจำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอเลื่อนการไต่สวน อ้างว่าทนายจำเลยทั้งสามป่วยเจ็บไม่สามารถมาศาลได้ ศาลชั้นต้นไม่เชื่อว่าทนายจำเลยทั้งสามป่วยจริง จึงมีคำสั่งไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีและงดสืบพยานจำเลยทั้งสาม แล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้อง จำเลยที่ 3 อุทธรณ์คำสั่งทั้งสองของศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน จำเลยที่ 3 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีนี้จำเลยทั้งสามยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดโดยอ้างว่าราคาที่ขายได้เป็นราคาที่ต่ำเกินไป ระหว่างการไต่สวนทนายจำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอเลื่อนคดี แต่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีกับมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลยทั้งสาม จำเลยที่ 3 ยื่นอุทธรณ์คำสั่งทั้งสองของศาลชั้นต้น กล่าวคือ อุทธรณ์คำสั่งที่ไม่อนุญาตให้ทนายจำเลยทั้งสามเลื่อนคดีและอุทธรณ์คำสั่งที่ให้ยกคำร้องขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดของจำเลยทั้งสาม ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิจารณาแล้วพิพากษายืน คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ภาค 1 ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 309 ทวิ วรรคสี่ จำเลยที่ 3 ไม่มีสิทธิฎีกาต่อมา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของจำเลยที่ 3 จึงเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย" พิพากษายกฎีกาของจำเลยที่ 3 คืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาทั้งหมดให้จำเลยที่ 3(มนตรี ยอดปัญญา-วิบูลย์ มีอาสา-ประจักษ์ เกียรติ์อนุพงศ์)แหล่งที่มาสำนักวิชาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ