คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 108321หลักกฎหมาย: การที่จำเลยที่ 2 เพียงช่วยพันเฝือกที่ขาของจำเลยที่ 1 และเอาเฮโรอีนซุกซ่อนไว้ในเฝือก เป็นการสนับสนุนในการที่จำเลยที่ 1 กระทำผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตเท่านั้น มิใช่ร่วมกับจำเลยที่ 1 กระทำผิดดังกล่าวคดีทั้งสองสำนวนศาลชั้นต้นรวมพิจารณาพิพากษา และเรียกจำเลยสำนวนหลังว่าจำเลยที่ ๓ โจทก์ฟ้องทั้งสองสำนวนทำนองเดียวกันว่า จำเลยทั้งสามกับพวกร่วมกันมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อขาย จำหน่าย จ่ายแจก และร่วมกันนำเฮโรอีนดังกล่าวส่งออกนอกราชอาณาจักร แต่กระทำไปไม่ตลอด เพราะเจ้าพนักงานเข้าขัดขวางจับกุมจำเลยได้ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษฯ จำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพในข้อหาว่ามีเฮโรอีนไว้ในความครอบครอง แต่ปฏิเสธในข้อหาว่ามีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายและข้อหาว่าพยายามส่งเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักร จำเลยที่ ๒ และจำเลยที่ ๓ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๒ มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ ให้จำคุกคนละ ๑๕ ปี และมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๔ ทวิ, ๕ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐ ให้จำคุกคนละ ๑๐ ปี จำเลยที่ ๓ มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ ประกอบกับประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๖ ให้จำคุก ๑๐ ปี แต่คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงจำคุกจำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๒ คนละ ๑๖ ปี ๘ เดือน และจำคุกจำเลยที่ ๓ มีกำหนด ๖ ปี ๘ เดือน ของกลางริบ จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ และจำเลยที่ ๓ ในข้อหาฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่าย จำคุกจำเลยที่ ๒ ฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๕ ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๖, ๘๐ มีกำหนดโทษ ๖ ปี ๘ เดือน ลดโทษให้จำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๒ กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยที่ ๑ มีกำหนด ๑๒ ปี ๖ เดือน จำคุกจำเลยที่ ๒ มีกำหนด ๓ ปี ๔ เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ฎีกา คงมีปัญหาขึ้นสู่การวินิจฉัยของศาลฎีกาว่า ควรลดโทษจำเลยที่ ๑ ลงอีกหรือลงโทษสถานเบาหรือไม่ จำเลยที่ ๒ ร่วมกับจำเลยที่ ๑ มีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายและเป็นตัวการหรือผู้สนับสนุนจำเลยที่ ๑ ในความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่รับอนุญาตหรือไม่ และจำเลยที่ ๓ เป็นผู้สนับสนุนให้จำเลยที่ ๑ มีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายโดยไม่รับอนุญาตหรือไม่ ในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๒ เพียงช่วยพันเฝือกที่ขาของจำเลยที่ ๑ และเอาเฮโรอีนของกลางซุกซ่อนไว้ในเฝือก เพื่อให้จำเลยที่ ๑ นำออกนอกราชอาณาจักรนั้น เป็นการสนับสนุนในการที่จำเลยที่ ๑ กระทำความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตเท่านั้น มิใช่จำเลยที่ ๒ ร่วมกับจำเลยที่ ๑ กระทำความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่รับอนุญาต พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2616 - 2617/2519พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายมารค์ อลัน คิสซิงเจอร์ ที่ 1 นายริชาร์ด ลี เจนาริ ที่ 2ล.กับสำนวนอื่นอีกรวม 2สำนวน พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 20, ม. 20 ทวิ พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2504 ม. 5, ม. 6 ป.อ. ม. 80, ม. 83, ม. 86, ม. 91 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ม. 2การที่จำเลยที่ 2 เพียงช่วยพันเฝือกที่ขาของจำเลยที่ 1 และเอาเฮโรอีนซุกซ่อนไว้ในเฝือก เป็นการสนับสนุนในการที่จำเลยที่ 1 กระทำผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตเท่านั้น มิใช่ร่วมกับจำเลยที่ 1 กระทำผิดดังกล่าวคดีทั้งสองสำนวนศาลชั้นต้นรวมพิจารณาพิพากษา และเรียกจำเลยสำนวนหลังว่าจำเลยที่ ๓ โจทก์ฟ้องทั้งสองสำนวนทำนองเดียวกันว่า จำเลยทั้งสามกับพวกร่วมกันมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อขาย จำหน่าย จ่ายแจก และร่วมกันนำเฮโรอีนดังกล่าวส่งออกนอกราชอาณาจักร แต่กระทำไปไม่ตลอด เพราะเจ้าพนักงานเข้าขัดขวางจับกุมจำเลยได้ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษฯ จำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพในข้อหาว่ามีเฮโรอีนไว้ในความครอบครอง แต่ปฏิเสธในข้อหาว่ามีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายและข้อหาว่าพยายามส่งเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักร จำเลยที่ ๒ และจำเลยที่ ๓ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๒ มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ ให้จำคุกคนละ ๑๕ ปี และมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๔ ทวิ, ๕ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐ ให้จำคุกคนละ ๑๐ ปี จำเลยที่ ๓ มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ ประกอบกับประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๖ ให้จำคุก ๑๐ ปี แต่คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงจำคุกจำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๒ คนละ ๑๖ ปี ๘ เดือน และจำคุกจำเลยที่ ๓ มีกำหนด ๖ ปี ๘ เดือน ของกลางริบ จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ และจำเลยที่ ๓ ในข้อหาฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่าย จำคุกจำเลยที่ ๒ ฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๕ ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๖, ๘๐ มีกำหนดโทษ ๖ ปี ๘ เดือน ลดโทษให้จำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๒ กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยที่ ๑ มีกำหนด ๑๒ ปี ๖ เดือน จำคุกจำเลยที่ ๒ มีกำหนด ๓ ปี ๔ เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ฎีกา คงมีปัญหาขึ้นสู่การวินิจฉัยของศาลฎีกาว่า ควรลดโทษจำเลยที่ ๑ ลงอีกหรือลงโทษสถานเบาหรือไม่ จำเลยที่ ๒ ร่วมกับจำเลยที่ ๑ มีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายและเป็นตัวการหรือผู้สนับสนุนจำเลยที่ ๑ ในความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่รับอนุญาตหรือไม่ และจำเลยที่ ๓ เป็นผู้สนับสนุนให้จำเลยที่ ๑ มีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายโดยไม่รับอนุญาตหรือไม่ ในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๒ เพียงช่วยพันเฝือกที่ขาของจำเลยที่ ๑ และเอาเฮโรอีนของกลางซุกซ่อนไว้ในเฝือก เพื่อให้จำเลยที่ ๑ นำออกนอกราชอาณาจักรนั้น เป็นการสนับสนุนในการที่จำเลยที่ ๑ กระทำความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตเท่านั้น มิใช่จำเลยที่ ๒ ร่วมกับจำเลยที่ ๑ กระทำความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่รับอนุญาต พิพากษายืน.(มงคล วัลยะเพ็ชร์-สอน ไชยสุต-เพียร ศรีอรุณ)ศาลอาญา - นายถาวร ตันตราภรณ์ศาลอุทธรณ์ - นายเสนอ ศรนิยมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีทั้งสองสำนวนศาลชั้นต้นรวมพิจารณาพิพากษา และเรียกจำเลยสำนวนหลังว่าจำเลยที่ ๓ โจทก์ฟ้องทั้งสองสำนวนทำนองเดียวกันว่า จำเลยทั้งสามกับพวกร่วมกันมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อขาย จำหน่าย จ่ายแจก และร่วมกันนำเฮโรอีนดังกล่าวส่งออกนอกราชอาณาจักร แต่กระทำไปไม่ตลอด เพราะเจ้าพนักงานเข้าขัดขวางจับกุมจำเลยได้ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษฯ จำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพในข้อหาว่ามีเฮโรอีนไว้ในความครอบครอง แต่ปฏิเสธในข้อหาว่ามีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายและข้อหาว่าพยายามส่งเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักร จำเลยที่ ๒ และจำเลยที่ ๓ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๒ มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ ให้จำคุกคนละ ๑๕ ปี และมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๔ ทวิ, ๕ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐ ให้จำคุกคนละ ๑๐ ปี จำเลยที่ ๓ มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ ประกอบกับประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๖ ให้จำคุก ๑๐ ปี แต่คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงจำคุกจำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๒ คนละ ๑๖ ปี ๘ เดือน และจำคุกจำเลยที่ ๓ มีกำหนด ๖ ปี ๘ เดือน ของกลางริบ จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ และจำเลยที่ ๓ ในข้อหาฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่าย จำคุกจำเลยที่ ๒ ฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๕ ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๖, ๘๐ มีกำหนดโทษ ๖ ปี ๘ เดือน ลดโทษให้จำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๒ กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยที่ ๑ มีกำหนด ๑๒ ปี ๖ เดือน จำคุกจำเลยที่ ๒ มีกำหนด ๓ ปี ๔ เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ฎีกา คงมีปัญหาขึ้นสู่การวินิจฉัยของศาลฎีกาว่า ควรลดโทษจำเลยที่ ๑ ลงอีกหรือลงโทษสถานเบาหรือไม่ จำเลยที่ ๒ ร่วมกับจำเลยที่ ๑ มีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายและเป็นตัวการหรือผู้สนับสนุนจำเลยที่ ๑ ในความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่รับอนุญาตหรือไม่ และจำเลยที่ ๓ เป็นผู้สนับสนุนให้จำเลยที่ ๑ มีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายโดยไม่รับอนุญาตหรือไม่ ในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๒ เพียงช่วยพันเฝือกที่ขาของจำเลยที่ ๑ และเอาเฮโรอีนของกลางซุกซ่อนไว้ในเฝือก เพื่อให้จำเลยที่ ๑ นำออกนอกราชอาณาจักรนั้น เป็นการสนับสนุนในการที่จำเลยที่ ๑ กระทำความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตเท่านั้น มิใช่จำเลยที่ ๒ ร่วมกับจำเลยที่ ๑ กระทำความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่รับอนุญาต พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2616 - 2617/2519พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายมารค์ อลัน คิสซิงเจอร์ ที่ 1 นายริชาร์ด ลี เจนาริ ที่ 2ล.กับสำนวนอื่นอีกรวม 2สำนวน พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 20, ม. 20 ทวิ พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2504 ม. 5, ม. 6 ป.อ. ม. 80, ม. 83, ม. 86, ม. 91 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ม. 2การที่จำเลยที่ 2 เพียงช่วยพันเฝือกที่ขาของจำเลยที่ 1 และเอาเฮโรอีนซุกซ่อนไว้ในเฝือก เป็นการสนับสนุนในการที่จำเลยที่ 1 กระทำผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตเท่านั้น มิใช่ร่วมกับจำเลยที่ 1 กระทำผิดดังกล่าวคดีทั้งสองสำนวนศาลชั้นต้นรวมพิจารณาพิพากษา และเรียกจำเลยสำนวนหลังว่าจำเลยที่ ๓ โจทก์ฟ้องทั้งสองสำนวนทำนองเดียวกันว่า จำเลยทั้งสามกับพวกร่วมกันมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อขาย จำหน่าย จ่ายแจก และร่วมกันนำเฮโรอีนดังกล่าวส่งออกนอกราชอาณาจักร แต่กระทำไปไม่ตลอด เพราะเจ้าพนักงานเข้าขัดขวางจับกุมจำเลยได้ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษฯ จำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพในข้อหาว่ามีเฮโรอีนไว้ในความครอบครอง แต่ปฏิเสธในข้อหาว่ามีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายและข้อหาว่าพยายามส่งเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักร จำเลยที่ ๒ และจำเลยที่ ๓ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๒ มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ ให้จำคุกคนละ ๑๕ ปี และมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๔ ทวิ, ๕ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐ ให้จำคุกคนละ ๑๐ ปี จำเลยที่ ๓ มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ ประกอบกับประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๖ ให้จำคุก ๑๐ ปี แต่คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงจำคุกจำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๒ คนละ ๑๖ ปี ๘ เดือน และจำคุกจำเลยที่ ๓ มีกำหนด ๖ ปี ๘ เดือน ของกลางริบ จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ และจำเลยที่ ๓ ในข้อหาฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่าย จำคุกจำเลยที่ ๒ ฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๕ ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๖, ๘๐ มีกำหนดโทษ ๖ ปี ๘ เดือน ลดโทษให้จำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๒ กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยที่ ๑ มีกำหนด ๑๒ ปี ๖ เดือน จำคุกจำเลยที่ ๒ มีกำหนด ๓ ปี ๔ เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ฎีกา คงมีปัญหาขึ้นสู่การวินิจฉัยของศาลฎีกาว่า ควรลดโทษจำเลยที่ ๑ ลงอีกหรือลงโทษสถานเบาหรือไม่ จำเลยที่ ๒ ร่วมกับจำเลยที่ ๑ มีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายและเป็นตัวการหรือผู้สนับสนุนจำเลยที่ ๑ ในความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่รับอนุญาตหรือไม่ และจำเลยที่ ๓ เป็นผู้สนับสนุนให้จำเลยที่ ๑ มีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายโดยไม่รับอนุญาตหรือไม่ ในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๒ เพียงช่วยพันเฝือกที่ขาของจำเลยที่ ๑ และเอาเฮโรอีนของกลางซุกซ่อนไว้ในเฝือก เพื่อให้จำเลยที่ ๑ นำออกนอกราชอาณาจักรนั้น เป็นการสนับสนุนในการที่จำเลยที่ ๑ กระทำความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตเท่านั้น มิใช่จำเลยที่ ๒ ร่วมกับจำเลยที่ ๑ กระทำความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่รับอนุญาต พิพากษายืน.(มงคล วัลยะเพ็ชร์-สอน ไชยสุต-เพียร ศรีอรุณ)ศาลอาญา - นายถาวร ตันตราภรณ์ศาลอุทธรณ์ - นายเสนอ ศรนิยมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ