คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1132/2492หลักกฎหมาย: มาตรา 27 ข้อ 1 กฎหมายลักษณะอาญานั้น ต้องรู้เห็นเป็นใจในการกระทำผิดที่โจทก์กล่าวหาเจ้าของปืนยินยอมให้จำเลยทดลองยิงปืน แล้วจำเลยยิงปืนไปถูกคนตายโดยประมาท ดังนี้ หาใช่เป็นเรื่องเจ้าของปืนรู้เห็นยินยอมในการกระทำผิดไม่ ปืนของกลางจึงต้องคืนเจ้าของไปความว่า จำเลยได้ใช้ปืนทอมสันของนายชื้น ซึ่งเป็นปืนที่จดทะเบียนแล้วทดลองยิงต้นแค 1 นัด โดยจำเลยขอทดลองยิงดูนายชื้นก็ให้ทดลองยิงได้ จำเลยได้ยิงในระยะต่ำ กระสุนไม่ถูกต้นแคกลับไปถูกเด็กหญิงลำจวนบุตรนายชื้นถึงแก่ความตายโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานทำให้คนตายโดยประมาทศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 1 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 252, 59 ปืนของกลางริบ ศาลอุทธรณ์แก้ให้คืนปืนของกลางให้แก่เจ้าของโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา 27 ข้อ 1 กล่าวไว้ชัดแล้วว่าต้องรู้เห็นเป็นใจด้วยในการกระทำผิด ซึ่งหมายความถึงการกระทำผิดที่โจทก์กล่าวหา แต่ข้อเท็จจริงได้ความว่า เจ้าของปืนยินยอมให้ทดลองยิงดูเท่านั้น หาใช่เป็นเรื่องรู้เห็นยินยอมให้จำเลยยิงปืนไปถูกคนตายโดยประมาทดังฟ้องไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1132/2492อัยการสมุทรสาครโจทก์นายแถม ดีกระจ่างจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27, ม. 252มาตรา 27 ข้อ 1 กฎหมายลักษณะอาญานั้น ต้องรู้เห็นเป็นใจในการกระทำผิดที่โจทก์กล่าวหาเจ้าของปืนยินยอมให้จำเลยทดลองยิงปืน แล้วจำเลยยิงปืนไปถูกคนตายโดยประมาท ดังนี้ หาใช่เป็นเรื่องเจ้าของปืนรู้เห็นยินยอมในการกระทำผิดไม่ ปืนของกลางจึงต้องคืนเจ้าของไปความว่า จำเลยได้ใช้ปืนทอมสันของนายชื้น ซึ่งเป็นปืนที่จดทะเบียนแล้วทดลองยิงต้นแค 1 นัด โดยจำเลยขอทดลองยิงดูนายชื้นก็ให้ทดลองยิงได้ จำเลยได้ยิงในระยะต่ำ กระสุนไม่ถูกต้นแคกลับไปถูกเด็กหญิงลำจวนบุตรนายชื้นถึงแก่ความตายโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานทำให้คนตายโดยประมาทศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 1 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 252, 59 ปืนของกลางริบ ศาลอุทธรณ์แก้ให้คืนปืนของกลางให้แก่เจ้าของโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา 27 ข้อ 1 กล่าวไว้ชัดแล้วว่าต้องรู้เห็นเป็นใจด้วยในการกระทำผิด ซึ่งหมายความถึงการกระทำผิดที่โจทก์กล่าวหา แต่ข้อเท็จจริงได้ความว่า เจ้าของปืนยินยอมให้ทดลองยิงดูเท่านั้น หาใช่เป็นเรื่องรู้เห็นยินยอมให้จำเลยยิงปืนไปถูกคนตายโดยประมาทดังฟ้องไม่พิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ความว่า จำเลยได้ใช้ปืนทอมสันของนายชื้น ซึ่งเป็นปืนที่จดทะเบียนแล้วทดลองยิงต้นแค 1 นัด โดยจำเลยขอทดลองยิงดูนายชื้นก็ให้ทดลองยิงได้ จำเลยได้ยิงในระยะต่ำ กระสุนไม่ถูกต้นแคกลับไปถูกเด็กหญิงลำจวนบุตรนายชื้นถึงแก่ความตายโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานทำให้คนตายโดยประมาทศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 1 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 252, 59 ปืนของกลางริบ ศาลอุทธรณ์แก้ให้คืนปืนของกลางให้แก่เจ้าของโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา 27 ข้อ 1 กล่าวไว้ชัดแล้วว่าต้องรู้เห็นเป็นใจด้วยในการกระทำผิด ซึ่งหมายความถึงการกระทำผิดที่โจทก์กล่าวหา แต่ข้อเท็จจริงได้ความว่า เจ้าของปืนยินยอมให้ทดลองยิงดูเท่านั้น หาใช่เป็นเรื่องรู้เห็นยินยอมให้จำเลยยิงปืนไปถูกคนตายโดยประมาทดังฟ้องไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1132/2492อัยการสมุทรสาครโจทก์นายแถม ดีกระจ่างจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27, ม. 252มาตรา 27 ข้อ 1 กฎหมายลักษณะอาญานั้น ต้องรู้เห็นเป็นใจในการกระทำผิดที่โจทก์กล่าวหาเจ้าของปืนยินยอมให้จำเลยทดลองยิงปืน แล้วจำเลยยิงปืนไปถูกคนตายโดยประมาท ดังนี้ หาใช่เป็นเรื่องเจ้าของปืนรู้เห็นยินยอมในการกระทำผิดไม่ ปืนของกลางจึงต้องคืนเจ้าของไปความว่า จำเลยได้ใช้ปืนทอมสันของนายชื้น ซึ่งเป็นปืนที่จดทะเบียนแล้วทดลองยิงต้นแค 1 นัด โดยจำเลยขอทดลองยิงดูนายชื้นก็ให้ทดลองยิงได้ จำเลยได้ยิงในระยะต่ำ กระสุนไม่ถูกต้นแคกลับไปถูกเด็กหญิงลำจวนบุตรนายชื้นถึงแก่ความตายโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานทำให้คนตายโดยประมาทศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 1 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 252, 59 ปืนของกลางริบ ศาลอุทธรณ์แก้ให้คืนปืนของกลางให้แก่เจ้าของโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา 27 ข้อ 1 กล่าวไว้ชัดแล้วว่าต้องรู้เห็นเป็นใจด้วยในการกระทำผิด ซึ่งหมายความถึงการกระทำผิดที่โจทก์กล่าวหา แต่ข้อเท็จจริงได้ความว่า เจ้าของปืนยินยอมให้ทดลองยิงดูเท่านั้น หาใช่เป็นเรื่องรู้เห็นยินยอมให้จำเลยยิงปืนไปถูกคนตายโดยประมาทดังฟ้องไม่พิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ