คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3632/2541หลักกฎหมาย: โจทก์และนายจ้างของ ส. มิได้ถูกฟ้องในคดีอาญา คำพิพากษาของศาลในส่วนคดีอาญาที่พิพากษาว่า ส. ขับรถประมาทไม่มีผลผูกพันนายจ้างของ ส. และบุคคลภายนอก โจทก์ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกยังอาจยกเป็นข้อต่อสู้และนำสืบในคดีแพ่งได้ว่า ส. มิได้เป็นฝ่ายขับรถประมาทเลินเล่อต่อจำเลย หากนำสืบได้ว่าจำเลยซึ่งเป็นคู่กรณีของ ส. เป็นฝ่าย ขับรถประมาทละเมิดต่อรถของนายจ้างซึ่งเป็น ส. เป็นผู้ขับ และโจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้ชำระค่าซ่อมรถคันดังกล่าวไปแล้ว โจทก์ย่อมรับช่วงสิทธิของนายจ้าง ส. เรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ตาม ป.พ.พ. มาตรา 880 และมาตรา 226โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน ๑๓๑,๐๘๘ บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ เจ็ดครึ่งต่อปีนับจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยทั้งสองให้การว่า เหตุที่รถเฉี่ยวชนกันเป็นเพราะความประมาทเลินเล่อของนายสมเจตน์ เจริญภักตร ต่อมานายสมเจตน์ถูกฟ้องฐานขับรถโดยประมาท ศาลพิพากษาลงโทษนายสมเจตน์ตามฟ้อง จำเลยทั้งสองไม่ต้อง รับผิด ขอให้ยกฟ้อง ระหว่างพิจารณา ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ ให้งดการชี้สองสถาน งดสืบพยานโจทก์และจำเลยทั้งสอง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ พิพากษาคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานแล้วพิพากษาใหม่ตาม รูปคดี ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลให้ศาลชั้นต้นรวมสั่งเมื่อมีคำพิพากษาใหม่ จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาจำเลยทั้งสองว่า โจทก์ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยมิใช่นายจ้าง ของนายสมเจตน์จะต้องผูกพันตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นในส่วนคดีอาญาที่พิพากษาว่า นายสมเจตน์ขับรถประมาทเป็นเหตุให้เกิดคดีนี้หรือไม่ เห็นว่า โจทก์และบริษัทชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด นายจ้างของนายสมเจตน์ มิได้ถูกฟ้องในคดีอาญาที่นายสมเจตน์ถูกฟ้อง คำพิพากษาในคดีอาญาดังกล่าวจึงไม่มีผลผูกพันโจทก์ และบริษัท ชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด ซึ่งเป็นบุคคลภายนอก โจทก์และบริษัทชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด ยังอาจยกเป็นข้อต่อสู้ และนำสืบในคดีแพ่งนี้ได้ว่านายสมเจตน์มิได้เป็นฝ่ายขับรถประมาทเลินเล่อต่อจำเลยทั้งสอง หากแต่จำเลยที่ ๑ เป็นฝ่าย ขับรถประมาทละเมิดต่อรถของบริษัทชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด ซึ่งนายสมเจตน์เป็นผู้ขับ และหากนำสืบได้เช่นนี้ โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยและได้ชำระค่าซ่อมรถคันดังกล่าวไปแล้ว ย่อมมีสิทธิที่จะรับช่วงสิทธิของบริษัทชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด เรียกค่าเสียหายจากจำเลยทั้งสองได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๘๘๐ และมาตรา ๒๒๖ พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสามศาลให้ศาลชั้นต้นรวมสั่งเมื่อมีคำพิพากษาใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3632/2541บริษัทประกันภัยไทยวิวัฒน์ จำกัด (มหาชน)โจทก์นายเอกวิทย์ ทองเนื้ออ่อน กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 226, ม. 880 ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 46, ม. 47 ป.วิ.พ. ม. 145โจทก์และนายจ้างของ ส. มิได้ถูกฟ้องในคดีอาญา คำพิพากษาของศาลในส่วนคดีอาญาที่พิพากษาว่า ส. ขับรถประมาทไม่มีผลผูกพันนายจ้างของ ส. และบุคคลภายนอก โจทก์ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกยังอาจยกเป็นข้อต่อสู้และนำสืบในคดีแพ่งได้ว่า ส. มิได้เป็นฝ่ายขับรถประมาทเลินเล่อต่อจำเลย หากนำสืบได้ว่าจำเลยซึ่งเป็นคู่กรณีของ ส. เป็นฝ่าย ขับรถประมาทละเมิดต่อรถของนายจ้างซึ่งเป็น ส. เป็นผู้ขับ และโจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้ชำระค่าซ่อมรถคันดังกล่าวไปแล้ว โจทก์ย่อมรับช่วงสิทธิของนายจ้าง ส. เรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ตาม ป.พ.พ. มาตรา 880 และมาตรา 226โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน ๑๓๑,๐๘๘ บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ เจ็ดครึ่งต่อปีนับจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยทั้งสองให้การว่า เหตุที่รถเฉี่ยวชนกันเป็นเพราะความประมาทเลินเล่อของนายสมเจตน์ เจริญภักตร ต่อมานายสมเจตน์ถูกฟ้องฐานขับรถโดยประมาท ศาลพิพากษาลงโทษนายสมเจตน์ตามฟ้อง จำเลยทั้งสองไม่ต้อง รับผิด ขอให้ยกฟ้อง ระหว่างพิจารณา ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ ให้งดการชี้สองสถาน งดสืบพยานโจทก์และจำเลยทั้งสอง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ พิพากษาคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานแล้วพิพากษาใหม่ตาม รูปคดี ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลให้ศาลชั้นต้นรวมสั่งเมื่อมีคำพิพากษาใหม่ จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาจำเลยทั้งสองว่า โจทก์ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยมิใช่นายจ้าง ของนายสมเจตน์จะต้องผูกพันตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นในส่วนคดีอาญาที่พิพากษาว่า นายสมเจตน์ขับรถประมาทเป็นเหตุให้เกิดคดีนี้หรือไม่ เห็นว่า โจทก์และบริษัทชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด นายจ้างของนายสมเจตน์ มิได้ถูกฟ้องในคดีอาญาที่นายสมเจตน์ถูกฟ้อง คำพิพากษาในคดีอาญาดังกล่าวจึงไม่มีผลผูกพันโจทก์ และบริษัท ชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด ซึ่งเป็นบุคคลภายนอก โจทก์และบริษัทชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด ยังอาจยกเป็นข้อต่อสู้ และนำสืบในคดีแพ่งนี้ได้ว่านายสมเจตน์มิได้เป็นฝ่ายขับรถประมาทเลินเล่อต่อจำเลยทั้งสอง หากแต่จำเลยที่ ๑ เป็นฝ่าย ขับรถประมาทละเมิดต่อรถของบริษัทชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด ซึ่งนายสมเจตน์เป็นผู้ขับ และหากนำสืบได้เช่นนี้ โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยและได้ชำระค่าซ่อมรถคันดังกล่าวไปแล้ว ย่อมมีสิทธิที่จะรับช่วงสิทธิของบริษัทชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด เรียกค่าเสียหายจากจำเลยทั้งสองได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๘๘๐ และมาตรา ๒๒๖ พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสามศาลให้ศาลชั้นต้นรวมสั่งเมื่อมีคำพิพากษาใหม่(ไชยวัฒน์ สัตยาประเสริฐ-บุญธรรม อยู่พุก-บุรินทร์ โชคเกิด)ศาลจังหวัดทุ่งสง - นายวิโรจน์ มณีธนวรรณศาลอุทธรณ์ภาค 3 - นายวิบูลย์ สุนทรวิภาตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน ๑๓๑,๐๘๘ บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ เจ็ดครึ่งต่อปีนับจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยทั้งสองให้การว่า เหตุที่รถเฉี่ยวชนกันเป็นเพราะความประมาทเลินเล่อของนายสมเจตน์ เจริญภักตร ต่อมานายสมเจตน์ถูกฟ้องฐานขับรถโดยประมาท ศาลพิพากษาลงโทษนายสมเจตน์ตามฟ้อง จำเลยทั้งสองไม่ต้อง รับผิด ขอให้ยกฟ้อง ระหว่างพิจารณา ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ ให้งดการชี้สองสถาน งดสืบพยานโจทก์และจำเลยทั้งสอง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ พิพากษาคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานแล้วพิพากษาใหม่ตาม รูปคดี ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลให้ศาลชั้นต้นรวมสั่งเมื่อมีคำพิพากษาใหม่ จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาจำเลยทั้งสองว่า โจทก์ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยมิใช่นายจ้าง ของนายสมเจตน์จะต้องผูกพันตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นในส่วนคดีอาญาที่พิพากษาว่า นายสมเจตน์ขับรถประมาทเป็นเหตุให้เกิดคดีนี้หรือไม่ เห็นว่า โจทก์และบริษัทชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด นายจ้างของนายสมเจตน์ มิได้ถูกฟ้องในคดีอาญาที่นายสมเจตน์ถูกฟ้อง คำพิพากษาในคดีอาญาดังกล่าวจึงไม่มีผลผูกพันโจทก์ และบริษัท ชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด ซึ่งเป็นบุคคลภายนอก โจทก์และบริษัทชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด ยังอาจยกเป็นข้อต่อสู้ และนำสืบในคดีแพ่งนี้ได้ว่านายสมเจตน์มิได้เป็นฝ่ายขับรถประมาทเลินเล่อต่อจำเลยทั้งสอง หากแต่จำเลยที่ ๑ เป็นฝ่าย ขับรถประมาทละเมิดต่อรถของบริษัทชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด ซึ่งนายสมเจตน์เป็นผู้ขับ และหากนำสืบได้เช่นนี้ โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยและได้ชำระค่าซ่อมรถคันดังกล่าวไปแล้ว ย่อมมีสิทธิที่จะรับช่วงสิทธิของบริษัทชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด เรียกค่าเสียหายจากจำเลยทั้งสองได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๘๘๐ และมาตรา ๒๒๖ พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสามศาลให้ศาลชั้นต้นรวมสั่งเมื่อมีคำพิพากษาใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3632/2541บริษัทประกันภัยไทยวิวัฒน์ จำกัด (มหาชน)โจทก์นายเอกวิทย์ ทองเนื้ออ่อน กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 226, ม. 880 ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 46, ม. 47 ป.วิ.พ. ม. 145โจทก์และนายจ้างของ ส. มิได้ถูกฟ้องในคดีอาญา คำพิพากษาของศาลในส่วนคดีอาญาที่พิพากษาว่า ส. ขับรถประมาทไม่มีผลผูกพันนายจ้างของ ส. และบุคคลภายนอก โจทก์ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกยังอาจยกเป็นข้อต่อสู้และนำสืบในคดีแพ่งได้ว่า ส. มิได้เป็นฝ่ายขับรถประมาทเลินเล่อต่อจำเลย หากนำสืบได้ว่าจำเลยซึ่งเป็นคู่กรณีของ ส. เป็นฝ่าย ขับรถประมาทละเมิดต่อรถของนายจ้างซึ่งเป็น ส. เป็นผู้ขับ และโจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้ชำระค่าซ่อมรถคันดังกล่าวไปแล้ว โจทก์ย่อมรับช่วงสิทธิของนายจ้าง ส. เรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ตาม ป.พ.พ. มาตรา 880 และมาตรา 226โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน ๑๓๑,๐๘๘ บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ เจ็ดครึ่งต่อปีนับจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยทั้งสองให้การว่า เหตุที่รถเฉี่ยวชนกันเป็นเพราะความประมาทเลินเล่อของนายสมเจตน์ เจริญภักตร ต่อมานายสมเจตน์ถูกฟ้องฐานขับรถโดยประมาท ศาลพิพากษาลงโทษนายสมเจตน์ตามฟ้อง จำเลยทั้งสองไม่ต้อง รับผิด ขอให้ยกฟ้อง ระหว่างพิจารณา ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ ให้งดการชี้สองสถาน งดสืบพยานโจทก์และจำเลยทั้งสอง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ พิพากษาคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานแล้วพิพากษาใหม่ตาม รูปคดี ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลให้ศาลชั้นต้นรวมสั่งเมื่อมีคำพิพากษาใหม่ จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาจำเลยทั้งสองว่า โจทก์ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยมิใช่นายจ้าง ของนายสมเจตน์จะต้องผูกพันตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นในส่วนคดีอาญาที่พิพากษาว่า นายสมเจตน์ขับรถประมาทเป็นเหตุให้เกิดคดีนี้หรือไม่ เห็นว่า โจทก์และบริษัทชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด นายจ้างของนายสมเจตน์ มิได้ถูกฟ้องในคดีอาญาที่นายสมเจตน์ถูกฟ้อง คำพิพากษาในคดีอาญาดังกล่าวจึงไม่มีผลผูกพันโจทก์ และบริษัท ชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด ซึ่งเป็นบุคคลภายนอก โจทก์และบริษัทชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด ยังอาจยกเป็นข้อต่อสู้ และนำสืบในคดีแพ่งนี้ได้ว่านายสมเจตน์มิได้เป็นฝ่ายขับรถประมาทเลินเล่อต่อจำเลยทั้งสอง หากแต่จำเลยที่ ๑ เป็นฝ่าย ขับรถประมาทละเมิดต่อรถของบริษัทชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด ซึ่งนายสมเจตน์เป็นผู้ขับ และหากนำสืบได้เช่นนี้ โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยและได้ชำระค่าซ่อมรถคันดังกล่าวไปแล้ว ย่อมมีสิทธิที่จะรับช่วงสิทธิของบริษัทชัยวารีมารีนโปรดัคส์ จำกัด เรียกค่าเสียหายจากจำเลยทั้งสองได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๘๘๐ และมาตรา ๒๒๖ พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสามศาลให้ศาลชั้นต้นรวมสั่งเมื่อมีคำพิพากษาใหม่(ไชยวัฒน์ สัตยาประเสริฐ-บุญธรรม อยู่พุก-บุรินทร์ โชคเกิด)ศาลจังหวัดทุ่งสง - นายวิโรจน์ มณีธนวรรณศาลอุทธรณ์ภาค 3 - นายวิบูลย์ สุนทรวิภาตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ