phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62362หลักกฎหมาย: แม้ปัญหาเรื่องอำนาจฟ้องจะเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน แต่เมื่อข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าผู้พิทักษ์โจทก์ได้ให้สัตยาบันและได้เบิกความยืนยันต่อศาลว่าได้ให้สัตยาบันในการมอบอำนาจให้ฟ้องและการฟ้องคดีนี้แล้ว ถือว่าข้อบกพร่องในความสามารถได้แก้ไขโดยสมบูรณ์แล้ว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 56โจทก์จึงมีอำนาจฟ้อง ฎีกาจำเลยที่อ้างว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะความสามารถของโจทก์บกพร่องจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 19/2526นายพิชัย เดชาฤทธิ์ฯโจทก์นางสาวรัตนา เกิดทรัพย์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 56, ม. 225แม้ปัญหาเรื่องอำนาจฟ้องจะเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน แต่เมื่อข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าผู้พิทักษ์โจทก์ได้ให้สัตยาบันและได้เบิกความยืนยันต่อศาลว่าได้ให้สัตยาบันในการมอบอำนาจให้ฟ้องและการฟ้องคดีนี้แล้ว ถือว่าข้อบกพร่องในความสามารถได้แก้ไขโดยสมบูรณ์แล้ว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 56โจทก์จึงมีอำนาจฟ้อง ฎีกาจำเลยที่อ้างว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะความสามารถของโจทก์บกพร่องจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย(พิชัย วุฒิจำนงค์-สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 19/2526นายพิชัย เดชาฤทธิ์ฯโจทก์นางสาวรัตนา เกิดทรัพย์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 56, ม. 225แม้ปัญหาเรื่องอำนาจฟ้องจะเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน แต่เมื่อข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าผู้พิทักษ์โจทก์ได้ให้สัตยาบันและได้เบิกความยืนยันต่อศาลว่าได้ให้สัตยาบันในการมอบอำนาจให้ฟ้องและการฟ้องคดีนี้แล้ว ถือว่าข้อบกพร่องในความสามารถได้แก้ไขโดยสมบูรณ์แล้ว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 56โจทก์จึงมีอำนาจฟ้อง ฎีกาจำเลยที่อ้างว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะความสามารถของโจทก์บกพร่องจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย(พิชัย วุฒิจำนงค์-สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๔๓๕๗ (พ.ศ. ๒๕๕๔)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมฟิล์มพลาสติกสำหรับนมและผลิตภัณฑ์นม อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ฟิล์มพลาสติกสำหรับนมและผลิตภัณฑ์นมมาตรฐานเลขที่ มอก. 2491 - 2554 ไว้ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๒๐มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๔ชัยวุฒิ บรรณวัฒน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑.มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ฟิล์มพลาสติกสำหรับนมและผลิตภัณฑ์นม (มอก. 2491 2554)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๖ กันยายน ๒๕๕๔ปณตภร/ผู้ตรวจ๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๑๐๖ ง/หน้า ๑๒/๑๕ กันยายน ๒๕๕๔
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 511/2464หลักกฎหมาย: ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์สัตว์พาหนะ ๕ ปี แลให้เพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบตามมาตรา ๗๒ อีก ๑ ใน ๓ จำเลยทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกาในข้อเท็จจริงได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 511/2464 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์สัตว์พาหนะ ๕ ปี แลให้เพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบตามมาตรา ๗๒ อีก ๑ ใน ๓ จำเลยทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกาในข้อเท็จจริงได้()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์สัตว์พาหนะ ๕ ปี แลให้เพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบตามมาตรา ๗๒ อีก ๑ ใน ๓ จำเลยทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกาในข้อเท็จจริงได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 511/2464 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์สัตว์พาหนะ ๕ ปี แลให้เพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบตามมาตรา ๗๒ อีก ๑ ใน ๓ จำเลยทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกาในข้อเท็จจริงได้()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลกลางใหญ่ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลกลางใหญ่เรื่องการกำหนดอัตราลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ. ๒๕๕๘[๑] โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลกลางใหญ่ว่าด้วยกำหนดอัตราลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๔๖ และมาตรา ๒๒ (๑) แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ องค์การบริหารส่วนตำบลกลางใหญ่โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลกลางใหญ่และนายอำเภอเขื่องใน จึงตราข้อบัญญัติไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลกลางใหญ่เรื่อง การกำหนดอัตราลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๘ข้อ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลกลางใหญ่ตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย ณที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลกลางใหญ่แล้วเจ็ดวันข้อ๓ ให้ยกเลิกข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลกลางใหญ่เรื่อง การกำหนดอัตราลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๑บรรดาข้อบัญญัติกฎ ระเบียบประกาศหรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทนข้อ๔ ให้บุคคลธรรมดาซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลงที่อยู่ในจังหวัดอุบลราชธานีและใช้ที่ดินนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของตนเป็นที่เลี้ยงสัตว์ของตนหรือประกอบกสิกรรมของตนในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลกลางใหญ่ให้ลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ได้จำนวน ๓ ไร่ข้อ๕ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลกลางใหญ่เป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และมีอำนาจออกระเบียบ ประกาศหรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ประกาศ ณ วันที่ ๗กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๘วิลาศ ไชยดีนายกองค์การบริหารส่วนตำบลกลางใหญ่ปริยานุช/จัดทำ๒๘ ธันวาคม๒๕๕๘วริญา/ตรวจ๔ มกราคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๓๓๘ ง/หน้า ๑๗๖/๒๒ ธันวาคม ๒๕๕๘
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และกระทรวงมหาดไทยเรื่องกำหนดให้ท้องที่ตำบลรางสาลี่ อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรีเป็นเขตสำรวจเพื่อกำหนดเป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินตามพระราชบัญญัติจัดรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๑๗พ.ศ. ๒๕๕๑[๑] โดยที่ปรากฏว่าเจ้าของที่ดินบางส่วนในท้องที่ตำบลรางสาลี่ อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี ประสงค์และยินยอมให้ทางราชการดำเนินการจัดรูปที่ดินของตนอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๕ แห่งพระราชบัญญัติจัดรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๗รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงออกประกาศไว้ดังนี้ให้ท้องที่ตำบลรางสาลี่อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี ภายในแนวเขตตามแผนที่สังเขปท้ายประกาศนี้เป็นเขตสำรวจเพื่อกำหนดเป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินประกาศณ วันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๑สมศักดิ์ปริศนานันทกุล พลตำรวจเอกโกวิท วัฒนะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่สังเขปแสดงท้องที่ตำบลรางสาลี่ อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรีเป็นเขตสำรวจเพื่อกำหนดเป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินแนบท้ายประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และกระทรวงมหาดไทย ฉบับลงวันที่ ๓๐ กันยายนพ.ศ. ๒๕๕๑(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)วัชศักดิ์/จัดทำ๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๑ศิรวัชร์/ปรับปรุง๒๖ กรกฎาคม ๒๕๖๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๘๕ ง/หน้า ๓๓/๓ ธันวาคม ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 806/2466หลักกฎหมาย: คำถามชักค้านพยานในเวลาพิจารณาคดีพ. ถามนาง น. พยานโจทย์ขณะเบิกความว่า นาง น. กับโจทย์ได้เช่าห้องแถวอยู่ร่วมกันฤา นาง น. ได้นอนร่วมมุ้งเดียวกันฤา โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษ พ. ตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๘๒,๓๓๗,๓๓๙ ตัดสินว่า พ.ถามค้านนาง น.พยานโจทย์ในเวลาพิจารณาคดีเพื่อการวินิจฉัยชั่งน้ำหนักคำพยานจะว่า พ.ตั้งใจหมิ่นประมาทโจทย์ไม่ได้ ให้ยกฎีกาโจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 806/2466หลวงอรรถวิมลบัณฑิตโจทก์หลวงพลสงครามล. ป.อ. ม. 285คำถามชักค้านพยานในเวลาพิจารณาคดีพ. ถามนาง น. พยานโจทย์ขณะเบิกความว่า นาง น. กับโจทย์ได้เช่าห้องแถวอยู่ร่วมกันฤา นาง น. ได้นอนร่วมมุ้งเดียวกันฤา โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษ พ. ตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๘๒,๓๓๗,๓๓๙ ตัดสินว่า พ.ถามค้านนาง น.พยานโจทย์ในเวลาพิจารณาคดีเพื่อการวินิจฉัยชั่งน้ำหนักคำพยานจะว่า พ.ตั้งใจหมิ่นประมาทโจทย์ไม่ได้ ให้ยกฎีกาโจทย์(หริศ-จินดา-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: พ. ถามนาง น. พยานโจทย์ขณะเบิกความว่า นาง น. กับโจทย์ได้เช่าห้องแถวอยู่ร่วมกันฤา นาง น. ได้นอนร่วมมุ้งเดียวกันฤา โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษ พ. ตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๘๒,๓๓๗,๓๓๙ ตัดสินว่า พ.ถามค้านนาง น.พยานโจทย์ในเวลาพิจารณาคดีเพื่อการวินิจฉัยชั่งน้ำหนักคำพยานจะว่า พ.ตั้งใจหมิ่นประมาทโจทย์ไม่ได้ ให้ยกฎีกาโจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 806/2466หลวงอรรถวิมลบัณฑิตโจทก์หลวงพลสงครามล. ป.อ. ม. 285คำถามชักค้านพยานในเวลาพิจารณาคดีพ. ถามนาง น. พยานโจทย์ขณะเบิกความว่า นาง น. กับโจทย์ได้เช่าห้องแถวอยู่ร่วมกันฤา นาง น. ได้นอนร่วมมุ้งเดียวกันฤา โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษ พ. ตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๘๒,๓๓๗,๓๓๙ ตัดสินว่า พ.ถามค้านนาง น.พยานโจทย์ในเวลาพิจารณาคดีเพื่อการวินิจฉัยชั่งน้ำหนักคำพยานจะว่า พ.ตั้งใจหมิ่นประมาทโจทย์ไม่ได้ ให้ยกฎีกาโจทย์(หริศ-จินดา-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 692/2487หลักกฎหมาย: ผู้ควบคุมเรือกำปั่นยนต์มาจากต่างประเทศมาถึงตำบลปากพนังได้ใช้เรือนั้นรับคนโดยสารจากเรือที่จอดอยู่ที่ปากพนัง ส่งคนโดยสารนั้นขึ้นที่ตลาดปากพนัง ดั่งนี้ ไม่มีความผิดตามมาตรา 7(1) คำว่า"คนโดยสาร"ตามมาตรา 7(1) เพ่งเล็งถึงคนโดยสารที่มาจากต่างประเทศ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 692/2487อัยการปากพนังโจทก์นายเจะสะอิสจำเลย พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2480 ม. 6, ม. 7 (1), ม. 7 (2), ม. 7 (3), ม. 40ผู้ควบคุมเรือกำปั่นยนต์มาจากต่างประเทศมาถึงตำบลปากพนังได้ใช้เรือนั้นรับคนโดยสารจากเรือที่จอดอยู่ที่ปากพนัง ส่งคนโดยสารนั้นขึ้นที่ตลาดปากพนัง ดั่งนี้ ไม่มีความผิดตามมาตรา 7(1) คำว่า"คนโดยสาร"ตามมาตรา 7(1) เพ่งเล็งถึงคนโดยสารที่มาจากต่างประเทศ(ทิพปัญญา-ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 692/2487อัยการปากพนังโจทก์นายเจะสะอิสจำเลย พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2480 ม. 6, ม. 7 (1), ม. 7 (2), ม. 7 (3), ม. 40ผู้ควบคุมเรือกำปั่นยนต์มาจากต่างประเทศมาถึงตำบลปากพนังได้ใช้เรือนั้นรับคนโดยสารจากเรือที่จอดอยู่ที่ปากพนัง ส่งคนโดยสารนั้นขึ้นที่ตลาดปากพนัง ดั่งนี้ ไม่มีความผิดตามมาตรา 7(1) คำว่า"คนโดยสาร"ตามมาตรา 7(1) เพ่งเล็งถึงคนโดยสารที่มาจากต่างประเทศ(ทิพปัญญา-ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5413 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเอทานอลสําหรับใช้ในเครื่องสําอาง--------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เอทานอลสําหรับใช้ในเครื่องสําอาง มาตรฐานเลขที่ มอก. 640 เล่ม 4 - 2561 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2562 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๔๑)ออกตามความในพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔วรรคสอง และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้มิให้ใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานพ.ศ. ๒๕๔๑ บังคับแก่นายจ้างซึ่งจ้างลูกจ้างทำงานในงานดังต่อไปนี้(๑) งานเกษตรกรรม(๒) งานที่รับไปทำที่บ้านให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๑ไตรรงค์ สุวรรณคีรีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากสภาพการจ้างงานและการทำงานในงานเกษตรกรรมและงานที่รับไปทำที่บ้านซึ่งเป็นงานที่มาตรา๒๒ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑บัญญัติให้ออกกฎกระทรวงกำหนดการคุ้มครองแรงงานในกรณีต่างๆให้แตกต่างไปจากพระราชบัญญัติดังกล่าวได้นั้น ยังไม่มีมาตรฐานในการปฏิบัติที่ชัดเจนจึงไม่อาจออกกฎกระทรวงดังกล่าวได้ สมควรกำหนดมิให้ใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานพ.ศ. ๒๕๔๑ บังคับแก่งานทั้งสองประเภทไว้ก่อน และโดยที่มาตรา ๔ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานพ.ศ. ๒๕๔๑ บัญญัติว่า นอกจากกรณีตามวรรคหนึ่ง จะออกกฎกระทรวงมิให้ใช้บังคับพระราชบัญญัติดังกล่าวทั้งหมดหรือแต่บางส่วนแก่นายจ้างประเภทหนึ่งประเภทใดก็ได้จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้พรพิมล/พิมพ์๒๔ ก.ค ๒๕๔๔[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๕/ตอนที่ ๖๒ ก/หน้า ๒๐/๒๒ กันยายน ๒๕๔๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 89/2470หลักกฎหมาย: ที่ดิน จำนอง ผู้รับซื้อที่ดินจากที่ขายทอดตลาดที่รายพิภาษเปนสวนของโจทย์ไม่มีโฉนด โจทย์ได้ยอมให้จำเลยที่ ๑ ผู้เป็นบุตรไปทำหนังสือต่อเจ้าพนักงานอำเภอจำนองที่รายนี้ไว้แก่จำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๑ ผิดสัญญาไม่ชำระเงินจนถึงเจ้าพนักงานได้ยึดทรัพย์รายนี้ออกขายทอดตลาด จำเลยที่ ๓ ได้รับซื้อไว้ บัดนี้โจทย์ฟ้องเรียกที่รายพิภาษว่าจำเลยที่ ๑ เอาไปจำนองแก่จำเลยที่ ๒ โดยสมยอมและจำเลยที่ ๓ รับซื้อไว้ย่อมไม่ได้กรรมสิทธิขอให้บังคับให้จำเลยคืนฤาใช้เงินราคา ๔๐๐๐ บาท ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้งสองว่า โจทย์ไม่มีอำนาจเรียกที่คืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 89/2470นายสีกายโจทก์นายห้งเกี้ยวที่ 1 นายพบที่ 2 นายซ้ายที่ 3ล.ที่ดิน จำนอง ผู้รับซื้อที่ดินจากที่ขายทอดตลาดที่รายพิภาษเปนสวนของโจทย์ไม่มีโฉนด โจทย์ได้ยอมให้จำเลยที่ ๑ ผู้เป็นบุตรไปทำหนังสือต่อเจ้าพนักงานอำเภอจำนองที่รายนี้ไว้แก่จำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๑ ผิดสัญญาไม่ชำระเงินจนถึงเจ้าพนักงานได้ยึดทรัพย์รายนี้ออกขายทอดตลาด จำเลยที่ ๓ ได้รับซื้อไว้ บัดนี้โจทย์ฟ้องเรียกที่รายพิภาษว่าจำเลยที่ ๑ เอาไปจำนองแก่จำเลยที่ ๒ โดยสมยอมและจำเลยที่ ๓ รับซื้อไว้ย่อมไม่ได้กรรมสิทธิขอให้บังคับให้จำเลยคืนฤาใช้เงินราคา ๔๐๐๐ บาท ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้งสองว่า โจทย์ไม่มีอำนาจเรียกที่คืน(หริศ-นร-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ที่รายพิภาษเปนสวนของโจทย์ไม่มีโฉนด โจทย์ได้ยอมให้จำเลยที่ ๑ ผู้เป็นบุตรไปทำหนังสือต่อเจ้าพนักงานอำเภอจำนองที่รายนี้ไว้แก่จำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๑ ผิดสัญญาไม่ชำระเงินจนถึงเจ้าพนักงานได้ยึดทรัพย์รายนี้ออกขายทอดตลาด จำเลยที่ ๓ ได้รับซื้อไว้ บัดนี้โจทย์ฟ้องเรียกที่รายพิภาษว่าจำเลยที่ ๑ เอาไปจำนองแก่จำเลยที่ ๒ โดยสมยอมและจำเลยที่ ๓ รับซื้อไว้ย่อมไม่ได้กรรมสิทธิขอให้บังคับให้จำเลยคืนฤาใช้เงินราคา ๔๐๐๐ บาท ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้งสองว่า โจทย์ไม่มีอำนาจเรียกที่คืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 89/2470นายสีกายโจทก์นายห้งเกี้ยวที่ 1 นายพบที่ 2 นายซ้ายที่ 3ล.ที่ดิน จำนอง ผู้รับซื้อที่ดินจากที่ขายทอดตลาดที่รายพิภาษเปนสวนของโจทย์ไม่มีโฉนด โจทย์ได้ยอมให้จำเลยที่ ๑ ผู้เป็นบุตรไปทำหนังสือต่อเจ้าพนักงานอำเภอจำนองที่รายนี้ไว้แก่จำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๑ ผิดสัญญาไม่ชำระเงินจนถึงเจ้าพนักงานได้ยึดทรัพย์รายนี้ออกขายทอดตลาด จำเลยที่ ๓ ได้รับซื้อไว้ บัดนี้โจทย์ฟ้องเรียกที่รายพิภาษว่าจำเลยที่ ๑ เอาไปจำนองแก่จำเลยที่ ๒ โดยสมยอมและจำเลยที่ ๓ รับซื้อไว้ย่อมไม่ได้กรรมสิทธิขอให้บังคับให้จำเลยคืนฤาใช้เงินราคา ๔๐๐๐ บาท ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้งสองว่า โจทย์ไม่มีอำนาจเรียกที่คืน(หริศ-นร-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 15018/2558หลักกฎหมาย: จำเลยให้การเพียงว่า ซ. รับมอบสินค้าเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2554 แต่ไม่ได้แจ้งให้จำเลยทราบความเสียหายของสินค้าภายใน 8 วัน นับแต่วันที่รับมอบจากจำเลยในกรณีความเสียหายของสินค้าไม่เห็นประจักษ์ สิทธิเรียกร้องให้จำเลยรับผิดชดใช้ค่าเสียหายจึงขาดอายุความ สิทธิเรียกร้องของโจทก์ในฐานะผู้รับช่วงสิทธิจึงขาดอายุความเช่นกัน แต่จำเลยอุทธรณ์ว่า ความรับผิดของจำเลยสิ้นสุดลงแล้วเนื่องจาก ซ. รับสินค้าไปโดยมิได้อิดเอื้อน ชำระค่าระวางแล้วและมิได้แจ้งให้จำเลยทราบถึงความเสียหายของสินค้าพิพาทภายใน 8 วัน นับแต่วันรับมอบสินค้า อุทธรณ์ข้อนี้ของจำเลยจึงเป็นปัญหาตาม ป.พ.พ. มาตรา 623 ซึ่งเป็นปัญหาความรับผิดของจำเลยสิ้นสุดลงเพราะผู้รับสินค้าไม่อิดเอื้อนหรือไม่ หรือในกรณีความเสียหายไม่เห็นประจักษ์ ผู้รับสินค้าไม่แจ้งผู้ขนส่งภายใน 8 วัน นับแต่วันส่งมอบหรือไม่ ไม่ใช่ปัญหาเรื่องสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายขาดอายุความหรือไม่ตามที่ให้การไว้ ซึ่งเป็นปัญหาตามกฎหมายบทอื่น จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้ว โดยชอบในศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง ทั้งไม่ใช่ปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ พ.ศ.2539 มาตรา 38 ประกอบ ป.วิ.พ. มาตรา 225 ศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศไม่รับวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 15018/2558บริษัทมิตซุย สุมิโตโม อินชัวรันซ์ จำกัด โจทก์บริษัทส.สิริ ขนส่ง จำกัดจำเลยบริษัทฟอร์เวิร์ด เฟรท แอนด์ เซอร์วิส จำกัดจำเลยร่วม ป.พ.พ. ม. 623 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ พ.ศ.2539 ม. 38 ป.วิ.พ. ม. 225จำเลยให้การเพียงว่า ซ. รับมอบสินค้าเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2554 แต่ไม่ได้แจ้งให้จำเลยทราบความเสียหายของสินค้าภายใน 8 วัน นับแต่วันที่รับมอบจากจำเลยในกรณีความเสียหายของสินค้าไม่เห็นประจักษ์ สิทธิเรียกร้องให้จำเลยรับผิดชดใช้ค่าเสียหายจึงขาดอายุความ สิทธิเรียกร้องของโจทก์ในฐานะผู้รับช่วงสิทธิจึงขาดอายุความเช่นกัน แต่จำเลยอุทธรณ์ว่า ความรับผิดของจำเลยสิ้นสุดลงแล้วเนื่องจาก ซ. รับสินค้าไปโดยมิได้อิดเอื้อน ชำระค่าระวางแล้วและมิได้แจ้งให้จำเลยทราบถึงความเสียหายของสินค้าพิพาทภายใน 8 วัน นับแต่วันรับมอบสินค้า อุทธรณ์ข้อนี้ของจำเลยจึงเป็นปัญหาตาม ป.พ.พ. มาตรา 623 ซึ่งเป็นปัญหาความรับผิดของจำเลยสิ้นสุดลงเพราะผู้รับสินค้าไม่อิดเอื้อนหรือไม่ หรือในกรณีความเสียหายไม่เห็นประจักษ์ ผู้รับสินค้าไม่แจ้งผู้ขนส่งภายใน 8 วัน นับแต่วันส่งมอบหรือไม่ ไม่ใช่ปัญหาเรื่องสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายขาดอายุความหรือไม่ตามที่ให้การไว้ ซึ่งเป็นปัญหาตามกฎหมายบทอื่น จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้ว โดยชอบในศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง ทั้งไม่ใช่ปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ พ.ศ.2539 มาตรา 38 ประกอบ ป.วิ.พ. มาตรา 225 ศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศไม่รับวินิจฉัย(สุวัฒน์ วรรธนะหทัย-นวลน้อย ผลทวี-สุพจน์ ธำรงเวียงผึ้ง)ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง - นายชัชวาลย์ สุวรรณศักดิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศหมายเลขคดีดำศาลฎีกาทก.(ค)86/2557หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นกค144/2555หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นกค155/2556หมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1167/2487หลักกฎหมาย: ในเรื่องผิดสัญญาขายที่ดิน ศาลพิพากษาให้จำเลยโอนที่ดินตามโฉนดที่ระบุไว้ให้โจทก์ในราคาไร่ละ 200 บาทรวม 7600 บาทซึ่งคิดจากจำนวน 38 ไร่ เมื่อปรากฏว่าที่มีจำนวนเกิน 38 ไร่ จำเลยก็ต้องโอนให้โจทก์ทั้งหมด และโจทก์ต้องชำระราคาในที่ดินที่เพิ่มขึ้นนั้นด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1167/2487นางผิน แก้ววิไลโจทก์นายหว่าง วงศ์สายจำเลย ป.พ.พ. ม. 465 ป.วิ.พ. ม. 141, ม. 271ในเรื่องผิดสัญญาขายที่ดิน ศาลพิพากษาให้จำเลยโอนที่ดินตามโฉนดที่ระบุไว้ให้โจทก์ในราคาไร่ละ 200 บาทรวม 7600 บาทซึ่งคิดจากจำนวน 38 ไร่ เมื่อปรากฏว่าที่มีจำนวนเกิน 38 ไร่ จำเลยก็ต้องโอนให้โจทก์ทั้งหมด และโจทก์ต้องชำระราคาในที่ดินที่เพิ่มขึ้นนั้นด้วย(ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต-อ. นิติพน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1167/2487นางผิน แก้ววิไลโจทก์นายหว่าง วงศ์สายจำเลย ป.พ.พ. ม. 465 ป.วิ.พ. ม. 141, ม. 271ในเรื่องผิดสัญญาขายที่ดิน ศาลพิพากษาให้จำเลยโอนที่ดินตามโฉนดที่ระบุไว้ให้โจทก์ในราคาไร่ละ 200 บาทรวม 7600 บาทซึ่งคิดจากจำนวน 38 ไร่ เมื่อปรากฏว่าที่มีจำนวนเกิน 38 ไร่ จำเลยก็ต้องโอนให้โจทก์ทั้งหมด และโจทก์ต้องชำระราคาในที่ดินที่เพิ่มขึ้นนั้นด้วย(ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต-อ. นิติพน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 427/2469หลักกฎหมาย: ที่ดิน ยกให้ด้วยหนังสือแต่ไม่ได้มอบให้ปกครองกรรมสิทธิยังไม่ผ่านได้ความว่านางเขียวทำหนังสือกันที่กำนันยกที่ดินรายหนึ่งให้แก่โจทย์ แต่นางเขียวคงปกครองต่อมาจนตาย ฎีกาตัดสินว่าหนังสือที่ทำกันนั้นใช้ไม่ได้ตามกฎหมาย โจทย์ไม่มีกรรมสิทธิในที่ดินรายนี้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 427/2469นางแกรดโจทก์นายทองล.ที่ดิน ยกให้ด้วยหนังสือแต่ไม่ได้มอบให้ปกครองกรรมสิทธิยังไม่ผ่านได้ความว่านางเขียวทำหนังสือกันที่กำนันยกที่ดินรายหนึ่งให้แก่โจทย์ แต่นางเขียวคงปกครองต่อมาจนตาย ฎีกาตัดสินว่าหนังสือที่ทำกันนั้นใช้ไม่ได้ตามกฎหมาย โจทย์ไม่มีกรรมสิทธิในที่ดินรายนี้(พรหม-พิพาก-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่านางเขียวทำหนังสือกันที่กำนันยกที่ดินรายหนึ่งให้แก่โจทย์ แต่นางเขียวคงปกครองต่อมาจนตาย ฎีกาตัดสินว่าหนังสือที่ทำกันนั้นใช้ไม่ได้ตามกฎหมาย โจทย์ไม่มีกรรมสิทธิในที่ดินรายนี้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 427/2469นางแกรดโจทก์นายทองล.ที่ดิน ยกให้ด้วยหนังสือแต่ไม่ได้มอบให้ปกครองกรรมสิทธิยังไม่ผ่านได้ความว่านางเขียวทำหนังสือกันที่กำนันยกที่ดินรายหนึ่งให้แก่โจทย์ แต่นางเขียวคงปกครองต่อมาจนตาย ฎีกาตัดสินว่าหนังสือที่ทำกันนั้นใช้ไม่ได้ตามกฎหมาย โจทย์ไม่มีกรรมสิทธิในที่ดินรายนี้(พรหม-พิพาก-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สน. 3/2542เรื่อง การกําหนดอัตราส่วนการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์ของบริษัทเพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนรวม(ฉบับที่ 2) อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 126(4) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสองของข้อ 2 แห่งประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สน. 12/2542 เรื่อง การกําหนดอัตราส่วนการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์ของบริษัทเพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนรวม ลงวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2542 "การนับอัตราส่วนการลงทุนตามวรรคหนึ่ง มิให้นับการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหุ้นของบริษัทใดเพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนรวมที่จัดตั้งขึ้นตามมาตรการสนับสนุนการลงทุนของภาคเอกชนตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2542 รวมในอัตราส่วนดังกล่าว" ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 (นายวสันต์ เทียนหอม) ผู้ช่วยเลขาธิการอาวุโส แทน เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3288/2541หลักกฎหมาย: ศาลฎีกาพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกไปจากบ้านและที่ดินพิพาทพร้อมกับให้จำเลยชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ คดีถึงที่สุดแล้ว ย่อมผูกพันจำเลยซึ่งเป็นคู่ความฝ่ายแพ้คดีให้ต้องปฏิบัติตามคำพิพากษาคือออกจากบ้านและที่ดินพิพาท เมื่อจำเลยขัดขืนไม่ยอมปฏิบัติตามคำพิพากษา โจทก์ซึ่งเป็นคู่ความฝ่ายชนะคดีก็ชอบที่จะร้องขอให้บังคับคดีตามคำพิพากษาได้ จำเลยจะอาศัยเหตุที่จำเลยฟ้องโจทก์ขอแสดงสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทโดยอ้างว่าที่ดินพิพาทเป็นที่ดินราชพัสดุมิใช่ที่ดินของโจทก์เป็นคดีขึ้นมาใหม่เพื่อขอให้งดการบังคับคดีนี้ไว้ก่อนหาได้ไม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3288/2541นายเวที ไชยดิษฐ์ โดยนายวรเทพโจทก์ไชยดิษฐ์ผู้เข้าเป็นคู่ความแทนนางห้วน โชติประดิษฐ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 145, ม. 271, ม. 293ศาลฎีกาพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกไปจากบ้านและที่ดินพิพาทพร้อมกับให้จำเลยชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ คดีถึงที่สุดแล้ว ย่อมผูกพันจำเลยซึ่งเป็นคู่ความฝ่ายแพ้คดีให้ต้องปฏิบัติตามคำพิพากษาคือออกจากบ้านและที่ดินพิพาท เมื่อจำเลยขัดขืนไม่ยอมปฏิบัติตามคำพิพากษา โจทก์ซึ่งเป็นคู่ความฝ่ายชนะคดีก็ชอบที่จะร้องขอให้บังคับคดีตามคำพิพากษาได้ จำเลยจะอาศัยเหตุที่จำเลยฟ้องโจทก์ขอแสดงสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทโดยอ้างว่าที่ดินพิพาทเป็นที่ดินราชพัสดุมิใช่ที่ดินของโจทก์เป็นคดีขึ้นมาใหม่เพื่อขอให้งดการบังคับคดีนี้ไว้ก่อนหาได้ไม่(สุรินทร์ นาควิเชียร-อมร วีรวงศ์-เสริมศักดิ์ ผลัดธุระ)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นางสาวผจงธรณ์ วรินทรเวชศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายประจวบ พัชนีรัตนกรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3288/2541นายเวที ไชยดิษฐ์ โดยนายวรเทพโจทก์ไชยดิษฐ์ผู้เข้าเป็นคู่ความแทนนางห้วน โชติประดิษฐ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 145, ม. 271, ม. 293ศาลฎีกาพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกไปจากบ้านและที่ดินพิพาทพร้อมกับให้จำเลยชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ คดีถึงที่สุดแล้ว ย่อมผูกพันจำเลยซึ่งเป็นคู่ความฝ่ายแพ้คดีให้ต้องปฏิบัติตามคำพิพากษาคือออกจากบ้านและที่ดินพิพาท เมื่อจำเลยขัดขืนไม่ยอมปฏิบัติตามคำพิพากษา โจทก์ซึ่งเป็นคู่ความฝ่ายชนะคดีก็ชอบที่จะร้องขอให้บังคับคดีตามคำพิพากษาได้ จำเลยจะอาศัยเหตุที่จำเลยฟ้องโจทก์ขอแสดงสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทโดยอ้างว่าที่ดินพิพาทเป็นที่ดินราชพัสดุมิใช่ที่ดินของโจทก์เป็นคดีขึ้นมาใหม่เพื่อขอให้งดการบังคับคดีนี้ไว้ก่อนหาได้ไม่(สุรินทร์ นาควิเชียร-อมร วีรวงศ์-เสริมศักดิ์ ผลัดธุระ)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นางสาวผจงธรณ์ วรินทรเวชศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายประจวบ พัชนีรัตนกรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ