คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5870/2533หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยกับพวกที่หลบหนีได้บังอาจร่วมกันเล่นการพนันรัสเซี่ยนพูล(ผีลาย) ซึ่งเป็นการพนันตามบัญชี ก.อันดับที่ 18 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 พนันเอาทรัพย์สินกันโดยมิได้มีพระราชกฤษฎีกาอนุญาตให้เล่นได้ ซึ่งประเภทของการพนันที่โจทก์ระบุมาในฟ้องไม่ใช่บิลเลียดรู หรือตีผี ดังที่ระบุไว้ในบัญชี ก. อันดับที่ 18 ดังกล่าว การกระทำของจำเลยที่โจทก์กล่าวในฟ้อง จึงมิใช่การกระทำที่พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478บัญญัติเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้ ดังนั้น แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ และศาลพิพากษาเสร็จเด็ดขาดแล้วว่าทรัพย์สินของกลางเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันให้ริบก็ตาม คำพิพากษาดังกล่าวก็ไม่ผูกพันผู้ร้อง และกรณีเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้ไม่มีฝ่ายใดยกขึ้นอ้าง ศาลฎีกาก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ เมื่อการกระทำของจำเลยที่โจทก์กล่าวในฟ้องมิใช่การกระทำที่เป็นความผิด ทรัพย์สินของกลางที่เจ้าพนักงานยึดซึ่งผู้ร้องขอคืนจึงมิใช่อุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันที่มาตรา 10วรรค 2 แห่งพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 บัญญัติให้ศาลมีอำนาจริบได้ ไม่จำต้องวินิจฉัยว่าผู้ร้องรู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิดด้วยหรือไม่.คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสี่ตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 ริบอุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันและทรัพย์สินที่ยึดได้จากวงพนันของกลางและจ่ายสินบนนำจับผู้ร้องยื่นคำร้องขอคืนของกลางที่ริบโจทก์ยื่นคำคัดค้านศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว สั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478มาตรา 4 วรรคแรก บัญญัติว่า "ห้ามมิให้อนุญาติจัดให้มี หรือเข้าเล่น หรือเข้าพนันในการเล่นอันระบุไว้ในบัญชี ก.ท้ายพระราชบัญญัตินี้ หรือการเล่นซึ่งมีลักษณะคล้ายกัน หรือการเล่นอันร้ายแรงอื่นใดซึ่งรัฐมนตรีเจ้าหน้าที่ได้ออกกฎกระทรวงระบุเพิ่มเติมห้ามไว้ แต่เมื่อรัฐบาลพิจารณาเห็นว่า ณ สถานที่ใดสมควรจะอนุญาตภายใต้บังคับเงื่อนไขใด ๆ ให้มีการเล่นชนิดใด ก็อนุญาตได้โดยออกพระราชกฤษฎีกา" และบัญชี ก.ท้ายพระราชบัญญัติดังกล่าวระบุประเภทของการพนันในอันดับที่ 18 ว่า "บิลเลียดรู ตีผี"แต่คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยกับพวกที่หลบหนีได้บังอาจร่วมกันเล่นการพนันรัสเชี่ยนพูล (ผีลาย) ซึ่งเป็นการพนันตามบัญชี ก.อันดับที่ 18 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 พนันเอาทรัพย์สินกันโดยมิได้มีพระราชกฤษฎีกาอนุญาตให้เล่นได้ ซึ่งประเภทของการพนันที่โจทก์ระบุมาในฟ้องไม่ใช่บิลเลียดรู หรือตีผีดังที่ระบุไว้ในบัญชี ก. อันดับที่ 18 ดังกล่าว การกระทำของจำเลยทั้งสี่ที่โจทก์กล่าวในฟ้อง จึงมิใช่การกระทำที่พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 บัญญัติเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้ ดังนั้นแม้จำเลยทั้งสี่จะให้การรับสารภาพ และศาลพิพากษาเสร็จเด็ดขาดแล้วว่า ทรัพย์สินของกลางเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันให้ริบก็ตาม คำพิพากษาดังกล่าวก็ไม่มีผลผูกพันผู้ร้องซึ่งเป็นบุคคลภายนอกมิได้มีโอกาสต่อสู้หรือโต้แย้งข้อตกลงของโจทก์ที่กล่าวหาจำเลยทั้งสี่ด้วย และปัญหาดังกล่าวเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้ไม่มีฝ่ายใดยกขึ้นอ้าง ศาลฎีกาก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ ซึ่งศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อการกระทำของจำเลยทั้งสี่ที่โจทก์กล่าวในฟ้อง มิใช่การกระทำที่เป็นความผิดตามบัญชี ก. อันดับที่ 18 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478ทรัพย์สินของกลางที่เจ้าพนักงานยึดซึ่งผู้ร้องขอคืนจึงมิใช่เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันตามบัญชี ก. อันดับที่ 18ท้ายพระราชบัญญัติดังกล่าวที่มาตรา 10 วรรค 2 บัญญัติให้ศาลมีอำนาจริบได้ ไม่จำต้องวินิจฉัยว่าผู้ร้องรู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิดด้วยหรือไม่พิพากษากลับ ให้คืนโต๊ะบิลเลียด ไม้คิว ลูกบิลเลียดของกลางแก่ผู้ร้อง. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5870/2533พนักงานอัยการ ประจำศาล จังหวัด สี คิ้วโจทก์สมาคม ส่งเสริม การ ดนตรี อำเภอ ปากช่อง จังหวัด นครราชสีมาผู้ร้องนาย เอนก เอนก ธนะ สุวรรณ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 33, ม. 36 ป.วิ.อ. ม. 195 วรรค2, ม. 225 พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 ม. 4, ม. 10โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยกับพวกที่หลบหนีได้บังอาจร่วมกันเล่นการพนันรัสเซี่ยนพูล(ผีลาย) ซึ่งเป็นการพนันตามบัญชี ก.อันดับที่ 18 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 พนันเอาทรัพย์สินกันโดยมิได้มีพระราชกฤษฎีกาอนุญาตให้เล่นได้ ซึ่งประเภทของการพนันที่โจทก์ระบุมาในฟ้องไม่ใช่บิลเลียดรู หรือตีผี ดังที่ระบุไว้ในบัญชี ก. อันดับที่ 18 ดังกล่าว การกระทำของจำเลยที่โจทก์กล่าวในฟ้อง จึงมิใช่การกระทำที่พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478บัญญัติเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้ ดังนั้น แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ และศาลพิพากษาเสร็จเด็ดขาดแล้วว่าทรัพย์สินของกลางเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันให้ริบก็ตาม คำพิพากษาดังกล่าวก็ไม่ผูกพันผู้ร้อง และกรณีเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้ไม่มีฝ่ายใดยกขึ้นอ้าง ศาลฎีกาก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ เมื่อการกระทำของจำเลยที่โจทก์กล่าวในฟ้องมิใช่การกระทำที่เป็นความผิด ทรัพย์สินของกลางที่เจ้าพนักงานยึดซึ่งผู้ร้องขอคืนจึงมิใช่อุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันที่มาตรา 10วรรค 2 แห่งพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 บัญญัติให้ศาลมีอำนาจริบได้ ไม่จำต้องวินิจฉัยว่าผู้ร้องรู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิดด้วยหรือไม่.คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสี่ตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 ริบอุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันและทรัพย์สินที่ยึดได้จากวงพนันของกลางและจ่ายสินบนนำจับผู้ร้องยื่นคำร้องขอคืนของกลางที่ริบโจทก์ยื่นคำคัดค้านศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว สั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478มาตรา 4 วรรคแรก บัญญัติว่า "ห้ามมิให้อนุญาติจัดให้มี หรือเข้าเล่น หรือเข้าพนันในการเล่นอันระบุไว้ในบัญชี ก.ท้ายพระราชบัญญัตินี้ หรือการเล่นซึ่งมีลักษณะคล้ายกัน หรือการเล่นอันร้ายแรงอื่นใดซึ่งรัฐมนตรีเจ้าหน้าที่ได้ออกกฎกระทรวงระบุเพิ่มเติมห้ามไว้ แต่เมื่อรัฐบาลพิจารณาเห็นว่า ณ สถานที่ใดสมควรจะอนุญาตภายใต้บังคับเงื่อนไขใด ๆ ให้มีการเล่นชนิดใด ก็อนุญาตได้โดยออกพระราชกฤษฎีกา" และบัญชี ก.ท้ายพระราชบัญญัติดังกล่าวระบุประเภทของการพนันในอันดับที่ 18 ว่า "บิลเลียดรู ตีผี"แต่คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยกับพวกที่หลบหนีได้บังอาจร่วมกันเล่นการพนันรัสเชี่ยนพูล (ผีลาย) ซึ่งเป็นการพนันตามบัญชี ก.อันดับที่ 18 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 พนันเอาทรัพย์สินกันโดยมิได้มีพระราชกฤษฎีกาอนุญาตให้เล่นได้ ซึ่งประเภทของการพนันที่โจทก์ระบุมาในฟ้องไม่ใช่บิลเลียดรู หรือตีผีดังที่ระบุไว้ในบัญชี ก. อันดับที่ 18 ดังกล่าว การกระทำของจำเลยทั้งสี่ที่โจทก์กล่าวในฟ้อง จึงมิใช่การกระทำที่พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 บัญญัติเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้ ดังนั้นแม้จำเลยทั้งสี่จะให้การรับสารภาพ และศาลพิพากษาเสร็จเด็ดขาดแล้วว่า ทรัพย์สินของกลางเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันให้ริบก็ตาม คำพิพากษาดังกล่าวก็ไม่มีผลผูกพันผู้ร้องซึ่งเป็นบุคคลภายนอกมิได้มีโอกาสต่อสู้หรือโต้แย้งข้อตกลงของโจทก์ที่กล่าวหาจำเลยทั้งสี่ด้วย และปัญหาดังกล่าวเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้ไม่มีฝ่ายใดยกขึ้นอ้าง ศาลฎีกาก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ ซึ่งศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อการกระทำของจำเลยทั้งสี่ที่โจทก์กล่าวในฟ้อง มิใช่การกระทำที่เป็นความผิดตามบัญชี ก. อันดับที่ 18 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478ทรัพย์สินของกลางที่เจ้าพนักงานยึดซึ่งผู้ร้องขอคืนจึงมิใช่เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันตามบัญชี ก. อันดับที่ 18ท้ายพระราชบัญญัติดังกล่าวที่มาตรา 10 วรรค 2 บัญญัติให้ศาลมีอำนาจริบได้ ไม่จำต้องวินิจฉัยว่าผู้ร้องรู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิดด้วยหรือไม่พิพากษากลับ ให้คืนโต๊ะบิลเลียด ไม้คิว ลูกบิลเลียดของกลางแก่ผู้ร้อง.(มานิตย์ จิตต์จันทร์กลับ-ครีภูมิ สุวรรณโรจน์-พรชัย สมรรถเวช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสี่ตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 ริบอุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันและทรัพย์สินที่ยึดได้จากวงพนันของกลางและจ่ายสินบนนำจับผู้ร้องยื่นคำร้องขอคืนของกลางที่ริบโจทก์ยื่นคำคัดค้านศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว สั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478มาตรา 4 วรรคแรก บัญญัติว่า "ห้ามมิให้อนุญาติจัดให้มี หรือเข้าเล่น หรือเข้าพนันในการเล่นอันระบุไว้ในบัญชี ก.ท้ายพระราชบัญญัตินี้ หรือการเล่นซึ่งมีลักษณะคล้ายกัน หรือการเล่นอันร้ายแรงอื่นใดซึ่งรัฐมนตรีเจ้าหน้าที่ได้ออกกฎกระทรวงระบุเพิ่มเติมห้ามไว้ แต่เมื่อรัฐบาลพิจารณาเห็นว่า ณ สถานที่ใดสมควรจะอนุญาตภายใต้บังคับเงื่อนไขใด ๆ ให้มีการเล่นชนิดใด ก็อนุญาตได้โดยออกพระราชกฤษฎีกา" และบัญชี ก.ท้ายพระราชบัญญัติดังกล่าวระบุประเภทของการพนันในอันดับที่ 18 ว่า "บิลเลียดรู ตีผี"แต่คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยกับพวกที่หลบหนีได้บังอาจร่วมกันเล่นการพนันรัสเชี่ยนพูล (ผีลาย) ซึ่งเป็นการพนันตามบัญชี ก.อันดับที่ 18 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 พนันเอาทรัพย์สินกันโดยมิได้มีพระราชกฤษฎีกาอนุญาตให้เล่นได้ ซึ่งประเภทของการพนันที่โจทก์ระบุมาในฟ้องไม่ใช่บิลเลียดรู หรือตีผีดังที่ระบุไว้ในบัญชี ก. อันดับที่ 18 ดังกล่าว การกระทำของจำเลยทั้งสี่ที่โจทก์กล่าวในฟ้อง จึงมิใช่การกระทำที่พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 บัญญัติเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้ ดังนั้นแม้จำเลยทั้งสี่จะให้การรับสารภาพ และศาลพิพากษาเสร็จเด็ดขาดแล้วว่า ทรัพย์สินของกลางเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันให้ริบก็ตาม คำพิพากษาดังกล่าวก็ไม่มีผลผูกพันผู้ร้องซึ่งเป็นบุคคลภายนอกมิได้มีโอกาสต่อสู้หรือโต้แย้งข้อตกลงของโจทก์ที่กล่าวหาจำเลยทั้งสี่ด้วย และปัญหาดังกล่าวเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้ไม่มีฝ่ายใดยกขึ้นอ้าง ศาลฎีกาก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ ซึ่งศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อการกระทำของจำเลยทั้งสี่ที่โจทก์กล่าวในฟ้อง มิใช่การกระทำที่เป็นความผิดตามบัญชี ก. อันดับที่ 18 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478ทรัพย์สินของกลางที่เจ้าพนักงานยึดซึ่งผู้ร้องขอคืนจึงมิใช่เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันตามบัญชี ก. อันดับที่ 18ท้ายพระราชบัญญัติดังกล่าวที่มาตรา 10 วรรค 2 บัญญัติให้ศาลมีอำนาจริบได้ ไม่จำต้องวินิจฉัยว่าผู้ร้องรู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิดด้วยหรือไม่พิพากษากลับ ให้คืนโต๊ะบิลเลียด ไม้คิว ลูกบิลเลียดของกลางแก่ผู้ร้อง. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5870/2533พนักงานอัยการ ประจำศาล จังหวัด สี คิ้วโจทก์สมาคม ส่งเสริม การ ดนตรี อำเภอ ปากช่อง จังหวัด นครราชสีมาผู้ร้องนาย เอนก เอนก ธนะ สุวรรณ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 33, ม. 36 ป.วิ.อ. ม. 195 วรรค2, ม. 225 พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 ม. 4, ม. 10โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยกับพวกที่หลบหนีได้บังอาจร่วมกันเล่นการพนันรัสเซี่ยนพูล(ผีลาย) ซึ่งเป็นการพนันตามบัญชี ก.อันดับที่ 18 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 พนันเอาทรัพย์สินกันโดยมิได้มีพระราชกฤษฎีกาอนุญาตให้เล่นได้ ซึ่งประเภทของการพนันที่โจทก์ระบุมาในฟ้องไม่ใช่บิลเลียดรู หรือตีผี ดังที่ระบุไว้ในบัญชี ก. อันดับที่ 18 ดังกล่าว การกระทำของจำเลยที่โจทก์กล่าวในฟ้อง จึงมิใช่การกระทำที่พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478บัญญัติเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้ ดังนั้น แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ และศาลพิพากษาเสร็จเด็ดขาดแล้วว่าทรัพย์สินของกลางเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันให้ริบก็ตาม คำพิพากษาดังกล่าวก็ไม่ผูกพันผู้ร้อง และกรณีเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้ไม่มีฝ่ายใดยกขึ้นอ้าง ศาลฎีกาก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ เมื่อการกระทำของจำเลยที่โจทก์กล่าวในฟ้องมิใช่การกระทำที่เป็นความผิด ทรัพย์สินของกลางที่เจ้าพนักงานยึดซึ่งผู้ร้องขอคืนจึงมิใช่อุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันที่มาตรา 10วรรค 2 แห่งพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 บัญญัติให้ศาลมีอำนาจริบได้ ไม่จำต้องวินิจฉัยว่าผู้ร้องรู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิดด้วยหรือไม่.คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสี่ตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 ริบอุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันและทรัพย์สินที่ยึดได้จากวงพนันของกลางและจ่ายสินบนนำจับผู้ร้องยื่นคำร้องขอคืนของกลางที่ริบโจทก์ยื่นคำคัดค้านศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว สั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478มาตรา 4 วรรคแรก บัญญัติว่า "ห้ามมิให้อนุญาติจัดให้มี หรือเข้าเล่น หรือเข้าพนันในการเล่นอันระบุไว้ในบัญชี ก.ท้ายพระราชบัญญัตินี้ หรือการเล่นซึ่งมีลักษณะคล้ายกัน หรือการเล่นอันร้ายแรงอื่นใดซึ่งรัฐมนตรีเจ้าหน้าที่ได้ออกกฎกระทรวงระบุเพิ่มเติมห้ามไว้ แต่เมื่อรัฐบาลพิจารณาเห็นว่า ณ สถานที่ใดสมควรจะอนุญาตภายใต้บังคับเงื่อนไขใด ๆ ให้มีการเล่นชนิดใด ก็อนุญาตได้โดยออกพระราชกฤษฎีกา" และบัญชี ก.ท้ายพระราชบัญญัติดังกล่าวระบุประเภทของการพนันในอันดับที่ 18 ว่า "บิลเลียดรู ตีผี"แต่คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยกับพวกที่หลบหนีได้บังอาจร่วมกันเล่นการพนันรัสเชี่ยนพูล (ผีลาย) ซึ่งเป็นการพนันตามบัญชี ก.อันดับที่ 18 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 พนันเอาทรัพย์สินกันโดยมิได้มีพระราชกฤษฎีกาอนุญาตให้เล่นได้ ซึ่งประเภทของการพนันที่โจทก์ระบุมาในฟ้องไม่ใช่บิลเลียดรู หรือตีผีดังที่ระบุไว้ในบัญชี ก. อันดับที่ 18 ดังกล่าว การกระทำของจำเลยทั้งสี่ที่โจทก์กล่าวในฟ้อง จึงมิใช่การกระทำที่พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 บัญญัติเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้ ดังนั้นแม้จำเลยทั้งสี่จะให้การรับสารภาพ และศาลพิพากษาเสร็จเด็ดขาดแล้วว่า ทรัพย์สินของกลางเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันให้ริบก็ตาม คำพิพากษาดังกล่าวก็ไม่มีผลผูกพันผู้ร้องซึ่งเป็นบุคคลภายนอกมิได้มีโอกาสต่อสู้หรือโต้แย้งข้อตกลงของโจทก์ที่กล่าวหาจำเลยทั้งสี่ด้วย และปัญหาดังกล่าวเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้ไม่มีฝ่ายใดยกขึ้นอ้าง ศาลฎีกาก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ ซึ่งศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อการกระทำของจำเลยทั้งสี่ที่โจทก์กล่าวในฟ้อง มิใช่การกระทำที่เป็นความผิดตามบัญชี ก. อันดับที่ 18 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478ทรัพย์สินของกลางที่เจ้าพนักงานยึดซึ่งผู้ร้องขอคืนจึงมิใช่เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่นการพนันตามบัญชี ก. อันดับที่ 18ท้ายพระราชบัญญัติดังกล่าวที่มาตรา 10 วรรค 2 บัญญัติให้ศาลมีอำนาจริบได้ ไม่จำต้องวินิจฉัยว่าผู้ร้องรู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิดด้วยหรือไม่พิพากษากลับ ให้คืนโต๊ะบิลเลียด ไม้คิว ลูกบิลเลียดของกลางแก่ผู้ร้อง.(มานิตย์ จิตต์จันทร์กลับ-ครีภูมิ สุวรรณโรจน์-พรชัย สมรรถเวช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ