คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1682/2500หลักกฎหมาย: จำเลยลักทรัพย์โดยวิธีล้วงกระเป๋า จำเลยแกะกระดุมเปิดฝากระเป๋ากางเกงเอาธนบัตรออกมานอกกระเป๋า แล้วพอดีเจ้าทรัพย์รู้ตัวใช้มือตบกระเป๋าบังเอิญไปถูกมือจำเลยซึ่งกำลังกุมธนบัตรอยู่ ธนบัตรร่วงหล่นจากมือจำเลยลงไปที่เท้าเจ้าทรัพย์ ดังนี้เป็นความผิดฐานลักทรัพย์สำเร็จแล้วไม่ใช่เป็นความผิดฐานพยายามคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาชี้ขาดข้อเท็จจริงยืนตามศาลชั้นต้นว่าจำเลยเป็นคนร้ายลักทรัพย์โดยวิธีล้วงเอาธนบัตร 800 บาทไปจากกระเป๋ากางเกงของนายปาน พักเชื้อไป พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานลักทรัพย์สำเร็จตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288 ให้ลงโทษจำคุก 2 ปี เพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบตาม มาตรา 72 อีก 1 ใน 3 รวมเป็น 2 ปี 8 เดือน และจำเลยเคยถูกศาลพิพากษาลงโทษฐานลักทรัพย์มาก่อนแล้วถึง 3 ครั้ง มีสันดานเป็นผู้ร้าย เมื่อพ้นโทษแล้วให้ส่งตัวไปกักกันมีกำหนดอีก 3 ปี และคืนเงินของกลางให้เจ้าทรัพย์จำเลยฎีกา ศาลรับฎีกาเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมาย ที่จำเลยอ้างว่าการกระทำของจำเลยยังไม่สำเร็จคดีเป็นผิดฐานพยายามลักทรัพย์เท่านั้นข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าจำเลยล้วงธนบัตรออกจากกระเป๋ากางเกงของนายปานซึ่งมีฝาปิดและมีกระดุมกลัดอยู่เอาธนบัตรออกมานอกกระเป๋าแล้วพอดีเจ้าทรัพย์รู้สึกตัว ใช้มือตบกระเป๋าบังเอิญไปถูกมือจำเลยซึ่งกำลังกุมธนบัตรอยู่ ธนบัตรร่วงหล่นจากมือจำเลยลงไปที่เท้าเจ้าทรัพย์จำเลยมีเจตนาลักโดยวิธีล้วงกระเป๋า และแกะกระดุมเปิดฝาล้วงเอาธนบัตรออกมานอกกระเป๋าได้แล้ว การล้วงกระเป๋าเป็นการสำเร็จจึงเป็นความผิดฐานลักทรัพย์สำเร็จแต่โทษเก่า ๆ ของจำเลยนั้น ภายหลังที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีนี้ไปแล้ว ได้มีการบังคับใช้พระราชบัญญัติล้างมลทินในโอกาสครบ 25พุทธศตวรรษ พ.ศ. 2499 ในมาตรา 3 ให้ถือว่ามิได้เคยต้องคำพิพากษาว่าได้กระทำผิดในคดีนั้น ๆ เป็นอันล้างมลทินไปแล้วมีผลให้ไม่ต้องเพิ่มโทษหรือกักกันจำเลยไปในตัวพิพากษาแก้เป็นเพียงให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานลักทรัพย์มีกำหนด2 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288 แต่ประการเดียว ฯลฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1682/2500พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายสนอง เกิดผลจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288จำเลยลักทรัพย์โดยวิธีล้วงกระเป๋า จำเลยแกะกระดุมเปิดฝากระเป๋ากางเกงเอาธนบัตรออกมานอกกระเป๋า แล้วพอดีเจ้าทรัพย์รู้ตัวใช้มือตบกระเป๋าบังเอิญไปถูกมือจำเลยซึ่งกำลังกุมธนบัตรอยู่ ธนบัตรร่วงหล่นจากมือจำเลยลงไปที่เท้าเจ้าทรัพย์ ดังนี้เป็นความผิดฐานลักทรัพย์สำเร็จแล้วไม่ใช่เป็นความผิดฐานพยายามคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาชี้ขาดข้อเท็จจริงยืนตามศาลชั้นต้นว่าจำเลยเป็นคนร้ายลักทรัพย์โดยวิธีล้วงเอาธนบัตร 800 บาทไปจากกระเป๋ากางเกงของนายปาน พักเชื้อไป พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานลักทรัพย์สำเร็จตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288 ให้ลงโทษจำคุก 2 ปี เพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบตาม มาตรา 72 อีก 1 ใน 3 รวมเป็น 2 ปี 8 เดือน และจำเลยเคยถูกศาลพิพากษาลงโทษฐานลักทรัพย์มาก่อนแล้วถึง 3 ครั้ง มีสันดานเป็นผู้ร้าย เมื่อพ้นโทษแล้วให้ส่งตัวไปกักกันมีกำหนดอีก 3 ปี และคืนเงินของกลางให้เจ้าทรัพย์จำเลยฎีกา ศาลรับฎีกาเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมาย ที่จำเลยอ้างว่าการกระทำของจำเลยยังไม่สำเร็จคดีเป็นผิดฐานพยายามลักทรัพย์เท่านั้นข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าจำเลยล้วงธนบัตรออกจากกระเป๋ากางเกงของนายปานซึ่งมีฝาปิดและมีกระดุมกลัดอยู่เอาธนบัตรออกมานอกกระเป๋าแล้วพอดีเจ้าทรัพย์รู้สึกตัว ใช้มือตบกระเป๋าบังเอิญไปถูกมือจำเลยซึ่งกำลังกุมธนบัตรอยู่ ธนบัตรร่วงหล่นจากมือจำเลยลงไปที่เท้าเจ้าทรัพย์จำเลยมีเจตนาลักโดยวิธีล้วงกระเป๋า และแกะกระดุมเปิดฝาล้วงเอาธนบัตรออกมานอกกระเป๋าได้แล้ว การล้วงกระเป๋าเป็นการสำเร็จจึงเป็นความผิดฐานลักทรัพย์สำเร็จแต่โทษเก่า ๆ ของจำเลยนั้น ภายหลังที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีนี้ไปแล้ว ได้มีการบังคับใช้พระราชบัญญัติล้างมลทินในโอกาสครบ 25พุทธศตวรรษ พ.ศ. 2499 ในมาตรา 3 ให้ถือว่ามิได้เคยต้องคำพิพากษาว่าได้กระทำผิดในคดีนั้น ๆ เป็นอันล้างมลทินไปแล้วมีผลให้ไม่ต้องเพิ่มโทษหรือกักกันจำเลยไปในตัวพิพากษาแก้เป็นเพียงให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานลักทรัพย์มีกำหนด2 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288 แต่ประการเดียว ฯลฯ(ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาชี้ขาดข้อเท็จจริงยืนตามศาลชั้นต้นว่าจำเลยเป็นคนร้ายลักทรัพย์โดยวิธีล้วงเอาธนบัตร 800 บาทไปจากกระเป๋ากางเกงของนายปาน พักเชื้อไป พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานลักทรัพย์สำเร็จตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288 ให้ลงโทษจำคุก 2 ปี เพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบตาม มาตรา 72 อีก 1 ใน 3 รวมเป็น 2 ปี 8 เดือน และจำเลยเคยถูกศาลพิพากษาลงโทษฐานลักทรัพย์มาก่อนแล้วถึง 3 ครั้ง มีสันดานเป็นผู้ร้าย เมื่อพ้นโทษแล้วให้ส่งตัวไปกักกันมีกำหนดอีก 3 ปี และคืนเงินของกลางให้เจ้าทรัพย์จำเลยฎีกา ศาลรับฎีกาเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมาย ที่จำเลยอ้างว่าการกระทำของจำเลยยังไม่สำเร็จคดีเป็นผิดฐานพยายามลักทรัพย์เท่านั้นข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าจำเลยล้วงธนบัตรออกจากกระเป๋ากางเกงของนายปานซึ่งมีฝาปิดและมีกระดุมกลัดอยู่เอาธนบัตรออกมานอกกระเป๋าแล้วพอดีเจ้าทรัพย์รู้สึกตัว ใช้มือตบกระเป๋าบังเอิญไปถูกมือจำเลยซึ่งกำลังกุมธนบัตรอยู่ ธนบัตรร่วงหล่นจากมือจำเลยลงไปที่เท้าเจ้าทรัพย์จำเลยมีเจตนาลักโดยวิธีล้วงกระเป๋า และแกะกระดุมเปิดฝาล้วงเอาธนบัตรออกมานอกกระเป๋าได้แล้ว การล้วงกระเป๋าเป็นการสำเร็จจึงเป็นความผิดฐานลักทรัพย์สำเร็จแต่โทษเก่า ๆ ของจำเลยนั้น ภายหลังที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีนี้ไปแล้ว ได้มีการบังคับใช้พระราชบัญญัติล้างมลทินในโอกาสครบ 25พุทธศตวรรษ พ.ศ. 2499 ในมาตรา 3 ให้ถือว่ามิได้เคยต้องคำพิพากษาว่าได้กระทำผิดในคดีนั้น ๆ เป็นอันล้างมลทินไปแล้วมีผลให้ไม่ต้องเพิ่มโทษหรือกักกันจำเลยไปในตัวพิพากษาแก้เป็นเพียงให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานลักทรัพย์มีกำหนด2 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288 แต่ประการเดียว ฯลฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1682/2500พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายสนอง เกิดผลจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288จำเลยลักทรัพย์โดยวิธีล้วงกระเป๋า จำเลยแกะกระดุมเปิดฝากระเป๋ากางเกงเอาธนบัตรออกมานอกกระเป๋า แล้วพอดีเจ้าทรัพย์รู้ตัวใช้มือตบกระเป๋าบังเอิญไปถูกมือจำเลยซึ่งกำลังกุมธนบัตรอยู่ ธนบัตรร่วงหล่นจากมือจำเลยลงไปที่เท้าเจ้าทรัพย์ ดังนี้เป็นความผิดฐานลักทรัพย์สำเร็จแล้วไม่ใช่เป็นความผิดฐานพยายามคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาชี้ขาดข้อเท็จจริงยืนตามศาลชั้นต้นว่าจำเลยเป็นคนร้ายลักทรัพย์โดยวิธีล้วงเอาธนบัตร 800 บาทไปจากกระเป๋ากางเกงของนายปาน พักเชื้อไป พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานลักทรัพย์สำเร็จตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288 ให้ลงโทษจำคุก 2 ปี เพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบตาม มาตรา 72 อีก 1 ใน 3 รวมเป็น 2 ปี 8 เดือน และจำเลยเคยถูกศาลพิพากษาลงโทษฐานลักทรัพย์มาก่อนแล้วถึง 3 ครั้ง มีสันดานเป็นผู้ร้าย เมื่อพ้นโทษแล้วให้ส่งตัวไปกักกันมีกำหนดอีก 3 ปี และคืนเงินของกลางให้เจ้าทรัพย์จำเลยฎีกา ศาลรับฎีกาเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมาย ที่จำเลยอ้างว่าการกระทำของจำเลยยังไม่สำเร็จคดีเป็นผิดฐานพยายามลักทรัพย์เท่านั้นข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าจำเลยล้วงธนบัตรออกจากกระเป๋ากางเกงของนายปานซึ่งมีฝาปิดและมีกระดุมกลัดอยู่เอาธนบัตรออกมานอกกระเป๋าแล้วพอดีเจ้าทรัพย์รู้สึกตัว ใช้มือตบกระเป๋าบังเอิญไปถูกมือจำเลยซึ่งกำลังกุมธนบัตรอยู่ ธนบัตรร่วงหล่นจากมือจำเลยลงไปที่เท้าเจ้าทรัพย์จำเลยมีเจตนาลักโดยวิธีล้วงกระเป๋า และแกะกระดุมเปิดฝาล้วงเอาธนบัตรออกมานอกกระเป๋าได้แล้ว การล้วงกระเป๋าเป็นการสำเร็จจึงเป็นความผิดฐานลักทรัพย์สำเร็จแต่โทษเก่า ๆ ของจำเลยนั้น ภายหลังที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีนี้ไปแล้ว ได้มีการบังคับใช้พระราชบัญญัติล้างมลทินในโอกาสครบ 25พุทธศตวรรษ พ.ศ. 2499 ในมาตรา 3 ให้ถือว่ามิได้เคยต้องคำพิพากษาว่าได้กระทำผิดในคดีนั้น ๆ เป็นอันล้างมลทินไปแล้วมีผลให้ไม่ต้องเพิ่มโทษหรือกักกันจำเลยไปในตัวพิพากษาแก้เป็นเพียงให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานลักทรัพย์มีกำหนด2 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288 แต่ประการเดียว ฯลฯ(ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ