คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 287/2510หลักกฎหมาย: คนร้ายปลดโคออกจากเกวียนแล้วปล่อยโคไว้แถวบริเวณที่เกวียนจอดนั้นเองเอาโคไปไม่ได้ เพราะผู้เสียหายกับชาวบ้านพากันมายังที่เกิดเหตุเกือบจะในทันที และตามบริเวณทุ่งนาใกล้ ๆ ก็ยังมีคนเกี่ยวข้าวอยู่เป็นอันมาก คนพวกนี้ได้คอยสกัดกั้นจำเลยไว้จนไม่สามารถจะนำโคไปได้ ต้องทิ้งไว้แล้วหนีเอาตัวรอด ความผิดของจำเลยจึงเป็นเพียงขั้นพยายามเท่านั้น จำเลย (อายุ 19 ปี) กับพวกรวม 3 คนปล้นทรัพย์ในเวลากลางวันอันน่าจะทำไปด้วยความคนองตามประสาเด็กหนุ่ม ไม่ได้คิดและตระเตรียมการให้รอบคอบอย่างคนธรรมดาที่คิดจะทำการใหญ่เช่นนี้ผลที่ได้รับก็คือพวกของตนถูกยิงตายไป 1 คน ตัวเองก็ถูกยิงบาดเจ็บดังนี้ ศาลลดมาตราส่วนโทษให้ 1 ใน 3 ตามมาตรา 76 เป็นการสมควรแล้วโจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ร่วมกันปล้นโคของนายไป๋จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 340 วรรค 4 ซึ่งเป็นบทหนัก คดีส่วนตัวจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องโจทก์และจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 288, 80ลดมาตราส่วนโทษลง 1 ใน 3 ตามมาตรา 76โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าตามคำพยานโจทก์ไม่ปรากฏว่า เมื่อคนร้ายปลดโค 4 ตัวออกจากเกวียน 2 เล่มแล้ว ได้พาโคไปไกลเพียงใด จึงทิ้งโควิ่งหนี เมื่อพิเคราะห์พยานโจทก์ทุกปากแล้ว น่าเชื่อว่าคนร้ายปล่อยโคไว้แถวบริเวณที่เกวียนจอดนั้นเอง เหตุที่คนร้ายเอาโคไปไม่ได้ เพราะผู้เสียหายกับชาวบ้านพากันมายังที่เกิดเหตุเกือบจะในทันที เพราะที่เกิดเหตุห่างจากหมู่บ้านเพียง 7 เส้นเท่านั้นและตามบริเวณทุ่งนาใกล้ ๆ ก็ยังมีคนขนข้าวเกี่ยวข้าวอยู่เป็นอันมาก คนพวกนี้ได้คอยสกัดกั้นจำเลยไว้จนไม่สามารถจะนำโคไปได้ ต้องทิ้งไว้แล้วหนีเอาตัวรอดฉะนั้น ความผิดของจำเลยที่ 1 เป็นเพียงขั้นพยายามปัญหาต่อไปมีว่า จะควรลดมาตราส่วนโทษให้จำเลยที่ 1 ตามมาตรา 76หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 น่าจะทำไปด้วยความคนองตามประสาเด็กหนุ่มไม่ได้คิดและตระเตรียมการให้รอบคอบอย่างคนธรรมดาที่คิดจะทำการใหญ่เช่นนี้ ผลที่ได้รับก็คือพวกของตนถูกยิงตายไป 1 คน ตัวเองก็ถูกยิงบาดเจ็บ ที่ศาลอุทธรณ์ลดมาตราส่วนโทษให้จำเลยผู้นี้ 1 ใน 3 ตามมาตรา 76เป็นการสมควรแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 287/2510อัยการจังหวัดสระบุรีโจทก์นายบุญธรรม คำภิรานนท์ ที่ 1 นายสุวรรณ์ หรือ อุ้ย วิมล ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 76, ม. 80, ม. 288, ม. 340 คนร้ายปลดโคออกจากเกวียนแล้วปล่อยโคไว้แถวบริเวณที่เกวียนจอดนั้นเองเอาโคไปไม่ได้ เพราะผู้เสียหายกับชาวบ้านพากันมายังที่เกิดเหตุเกือบจะในทันที และตามบริเวณทุ่งนาใกล้ ๆ ก็ยังมีคนเกี่ยวข้าวอยู่เป็นอันมาก คนพวกนี้ได้คอยสกัดกั้นจำเลยไว้จนไม่สามารถจะนำโคไปได้ ต้องทิ้งไว้แล้วหนีเอาตัวรอด ความผิดของจำเลยจึงเป็นเพียงขั้นพยายามเท่านั้น จำเลย (อายุ 19 ปี) กับพวกรวม 3 คนปล้นทรัพย์ในเวลากลางวันอันน่าจะทำไปด้วยความคนองตามประสาเด็กหนุ่ม ไม่ได้คิดและตระเตรียมการให้รอบคอบอย่างคนธรรมดาที่คิดจะทำการใหญ่เช่นนี้ผลที่ได้รับก็คือพวกของตนถูกยิงตายไป 1 คน ตัวเองก็ถูกยิงบาดเจ็บดังนี้ ศาลลดมาตราส่วนโทษให้ 1 ใน 3 ตามมาตรา 76 เป็นการสมควรแล้วโจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ร่วมกันปล้นโคของนายไป๋จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 340 วรรค 4 ซึ่งเป็นบทหนัก คดีส่วนตัวจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องโจทก์และจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 288, 80ลดมาตราส่วนโทษลง 1 ใน 3 ตามมาตรา 76โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าตามคำพยานโจทก์ไม่ปรากฏว่า เมื่อคนร้ายปลดโค 4 ตัวออกจากเกวียน 2 เล่มแล้ว ได้พาโคไปไกลเพียงใด จึงทิ้งโควิ่งหนี เมื่อพิเคราะห์พยานโจทก์ทุกปากแล้ว น่าเชื่อว่าคนร้ายปล่อยโคไว้แถวบริเวณที่เกวียนจอดนั้นเอง เหตุที่คนร้ายเอาโคไปไม่ได้ เพราะผู้เสียหายกับชาวบ้านพากันมายังที่เกิดเหตุเกือบจะในทันที เพราะที่เกิดเหตุห่างจากหมู่บ้านเพียง 7 เส้นเท่านั้นและตามบริเวณทุ่งนาใกล้ ๆ ก็ยังมีคนขนข้าวเกี่ยวข้าวอยู่เป็นอันมาก คนพวกนี้ได้คอยสกัดกั้นจำเลยไว้จนไม่สามารถจะนำโคไปได้ ต้องทิ้งไว้แล้วหนีเอาตัวรอดฉะนั้น ความผิดของจำเลยที่ 1 เป็นเพียงขั้นพยายามปัญหาต่อไปมีว่า จะควรลดมาตราส่วนโทษให้จำเลยที่ 1 ตามมาตรา 76หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 น่าจะทำไปด้วยความคนองตามประสาเด็กหนุ่มไม่ได้คิดและตระเตรียมการให้รอบคอบอย่างคนธรรมดาที่คิดจะทำการใหญ่เช่นนี้ ผลที่ได้รับก็คือพวกของตนถูกยิงตายไป 1 คน ตัวเองก็ถูกยิงบาดเจ็บ ที่ศาลอุทธรณ์ลดมาตราส่วนโทษให้จำเลยผู้นี้ 1 ใน 3 ตามมาตรา 76เป็นการสมควรแล้วพิพากษายืน(ทองคำ จารุเหติ-ยง เหลืองรังษี-นิคม ชัยอาญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ร่วมกันปล้นโคของนายไป๋จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 340 วรรค 4 ซึ่งเป็นบทหนัก คดีส่วนตัวจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องโจทก์และจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 288, 80ลดมาตราส่วนโทษลง 1 ใน 3 ตามมาตรา 76โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าตามคำพยานโจทก์ไม่ปรากฏว่า เมื่อคนร้ายปลดโค 4 ตัวออกจากเกวียน 2 เล่มแล้ว ได้พาโคไปไกลเพียงใด จึงทิ้งโควิ่งหนี เมื่อพิเคราะห์พยานโจทก์ทุกปากแล้ว น่าเชื่อว่าคนร้ายปล่อยโคไว้แถวบริเวณที่เกวียนจอดนั้นเอง เหตุที่คนร้ายเอาโคไปไม่ได้ เพราะผู้เสียหายกับชาวบ้านพากันมายังที่เกิดเหตุเกือบจะในทันที เพราะที่เกิดเหตุห่างจากหมู่บ้านเพียง 7 เส้นเท่านั้นและตามบริเวณทุ่งนาใกล้ ๆ ก็ยังมีคนขนข้าวเกี่ยวข้าวอยู่เป็นอันมาก คนพวกนี้ได้คอยสกัดกั้นจำเลยไว้จนไม่สามารถจะนำโคไปได้ ต้องทิ้งไว้แล้วหนีเอาตัวรอดฉะนั้น ความผิดของจำเลยที่ 1 เป็นเพียงขั้นพยายามปัญหาต่อไปมีว่า จะควรลดมาตราส่วนโทษให้จำเลยที่ 1 ตามมาตรา 76หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 น่าจะทำไปด้วยความคนองตามประสาเด็กหนุ่มไม่ได้คิดและตระเตรียมการให้รอบคอบอย่างคนธรรมดาที่คิดจะทำการใหญ่เช่นนี้ ผลที่ได้รับก็คือพวกของตนถูกยิงตายไป 1 คน ตัวเองก็ถูกยิงบาดเจ็บ ที่ศาลอุทธรณ์ลดมาตราส่วนโทษให้จำเลยผู้นี้ 1 ใน 3 ตามมาตรา 76เป็นการสมควรแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 287/2510อัยการจังหวัดสระบุรีโจทก์นายบุญธรรม คำภิรานนท์ ที่ 1 นายสุวรรณ์ หรือ อุ้ย วิมล ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 76, ม. 80, ม. 288, ม. 340 คนร้ายปลดโคออกจากเกวียนแล้วปล่อยโคไว้แถวบริเวณที่เกวียนจอดนั้นเองเอาโคไปไม่ได้ เพราะผู้เสียหายกับชาวบ้านพากันมายังที่เกิดเหตุเกือบจะในทันที และตามบริเวณทุ่งนาใกล้ ๆ ก็ยังมีคนเกี่ยวข้าวอยู่เป็นอันมาก คนพวกนี้ได้คอยสกัดกั้นจำเลยไว้จนไม่สามารถจะนำโคไปได้ ต้องทิ้งไว้แล้วหนีเอาตัวรอด ความผิดของจำเลยจึงเป็นเพียงขั้นพยายามเท่านั้น จำเลย (อายุ 19 ปี) กับพวกรวม 3 คนปล้นทรัพย์ในเวลากลางวันอันน่าจะทำไปด้วยความคนองตามประสาเด็กหนุ่ม ไม่ได้คิดและตระเตรียมการให้รอบคอบอย่างคนธรรมดาที่คิดจะทำการใหญ่เช่นนี้ผลที่ได้รับก็คือพวกของตนถูกยิงตายไป 1 คน ตัวเองก็ถูกยิงบาดเจ็บดังนี้ ศาลลดมาตราส่วนโทษให้ 1 ใน 3 ตามมาตรา 76 เป็นการสมควรแล้วโจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ร่วมกันปล้นโคของนายไป๋จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 340 วรรค 4 ซึ่งเป็นบทหนัก คดีส่วนตัวจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องโจทก์และจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 288, 80ลดมาตราส่วนโทษลง 1 ใน 3 ตามมาตรา 76โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าตามคำพยานโจทก์ไม่ปรากฏว่า เมื่อคนร้ายปลดโค 4 ตัวออกจากเกวียน 2 เล่มแล้ว ได้พาโคไปไกลเพียงใด จึงทิ้งโควิ่งหนี เมื่อพิเคราะห์พยานโจทก์ทุกปากแล้ว น่าเชื่อว่าคนร้ายปล่อยโคไว้แถวบริเวณที่เกวียนจอดนั้นเอง เหตุที่คนร้ายเอาโคไปไม่ได้ เพราะผู้เสียหายกับชาวบ้านพากันมายังที่เกิดเหตุเกือบจะในทันที เพราะที่เกิดเหตุห่างจากหมู่บ้านเพียง 7 เส้นเท่านั้นและตามบริเวณทุ่งนาใกล้ ๆ ก็ยังมีคนขนข้าวเกี่ยวข้าวอยู่เป็นอันมาก คนพวกนี้ได้คอยสกัดกั้นจำเลยไว้จนไม่สามารถจะนำโคไปได้ ต้องทิ้งไว้แล้วหนีเอาตัวรอดฉะนั้น ความผิดของจำเลยที่ 1 เป็นเพียงขั้นพยายามปัญหาต่อไปมีว่า จะควรลดมาตราส่วนโทษให้จำเลยที่ 1 ตามมาตรา 76หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 น่าจะทำไปด้วยความคนองตามประสาเด็กหนุ่มไม่ได้คิดและตระเตรียมการให้รอบคอบอย่างคนธรรมดาที่คิดจะทำการใหญ่เช่นนี้ ผลที่ได้รับก็คือพวกของตนถูกยิงตายไป 1 คน ตัวเองก็ถูกยิงบาดเจ็บ ที่ศาลอุทธรณ์ลดมาตราส่วนโทษให้จำเลยผู้นี้ 1 ใน 3 ตามมาตรา 76เป็นการสมควรแล้วพิพากษายืน(ทองคำ จารุเหติ-ยง เหลืองรังษี-นิคม ชัยอาญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ