ระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยการอุทธรณ์และการทบทวนคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพ.ศ. ๒๕๓๙ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓๓ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๖๑ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้ปรึกษาหารือกับคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์โดยที่ประชุมใหญ่แล้วจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยการอุทธรณ์และการทบทวนคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพ.ศ. ๒๕๓๙หมวด ๑บททั่วไป ข้อ๒ ในระเบียบนี้ผู้ร้องทุกข์ หมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบฉันทะให้ร้องทุกข์แทนตามระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยการยื่นและการส่งคำร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหน่วยงานที่รับผิดชอบ หมายความว่าหน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ แล้วแต่กรณีที่ต้องรับผิดชอบในงานที่มีการอุทธรณ์ไม่ว่าจะมีการระบุหน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐดังกล่าวไว้ในคำอุทธรณ์หรือไม่ก็ตามคำอุทธรณ์ หมายความว่า คำอุทธรณ์ตามข้อ ๓คำแก้อุทธรณ์ หมายความว่าบันทึกที่คู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งทำขึ้นตามข้อ ๑๐ เพื่อตอบคำอุทธรณ์ของผู้อุทธรณ์เลขาธิการ หมายความว่า เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาและให้หมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติราชการแทนด้วยพนักงานผู้รับผิดชอบสำนวน หมายความว่าผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้เป็นผู้รับผิดชอบการสอบสวนแต่ละเรื่อง และมีหน้าที่สรุปข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายพร้อมทั้งเสนอความคิดเห็นของตนต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเพื่อประกอบการพิจารณาตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้นิติกรผู้ทำสำนวน หมายความว่านิติกรซึ่งได้รับมอบหมายให้เป็นผู้รับผิดชอบในการสอบสวนและการทำสำนวนเกี่ยวกับคำอุทธรณ์ตลอดจนการดำเนินการต่าง ๆ เกี่ยวกับเรื่องอุทธรณ์ตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้หมวด ๒การอุทธรณ์ ข้อ๓ผู้ร้องทุกข์หรือหน่วยงานที่รับผิดชอบที่ไม่เห็นด้วยกับคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคตามมาตรา๕๙ หรือมาตรา ๖๐ แล้วแต่กรณี ให้มีสิทธิอุทธรณ์คำวินิจฉัยดังกล่าวต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ได้ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งความเห็นหรือคำวินิจฉัยนั้นข้อ๔ คำอุทธรณ์ต้อง(๑)ทำเป็นหนังสือไทยและใช้ถ้อยคำสุภาพ(๒)มีชื่อและที่อยู่ของผู้อุทธรณ์(๓)มีสำเนาคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคแนบมาด้วย(๔)ระบุประเด็นและเหตุผลของการอุทธรณ์(๕)ลงลายมือชื่อของผู้อุทธรณ์หรือผู้มีอำนาจลงนามแทนผู้อุทธรณ์ แล้วแต่กรณีข้อ๕การยื่นหรือส่งคำอุทธรณ์ให้กระทำได้ดังต่อไปนี้(๑)ยื่นหรือส่งต่อเจ้าหน้าที่ ณ สำนักงานคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคที่แจ้งผลการวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์หรือสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา(๒)ส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนไปยังสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาและเพื่อประโยชน์ในการนับกำหนดเวลาในการอุทธรณ์ให้ถือว่าวันที่ส่งคำอุทธรณ์แก่เจ้าพนักงานไปรษณีย์เป็นวันยื่นคำอุทธรณ์หมวด ๓วิธีพิจารณาและวินิจฉัยอุทธรณ์ ข้อ๖เมื่อสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้รับคำอุทธรณ์ใดแล้วให้เลขาธิการมอบหมายให้นิติกรผู้ทำสำนวนคนใดคนหนึ่งเป็นผู้รับผิดชอบในการตรวจคำอุทธรณ์การทำสำนวนและการดำเนินการต่าง ๆ เกี่ยวกับการพิจารณาวินิจฉัยคำอุทธรณ์นั้นตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้ข้อ๗ให้นิติกรผู้ทำสำนวนตรวจคำอุทธรณ์นั้นว่าถูกต้องตามระเบียบนี้หรือไม่ข้อ๘ในกรณีที่นิติกรผู้ทำสำนวนเห็นว่าคำอุทธรณ์นั้นยังไม่ครบถ้วนตามข้อ ๔หรือยังไม่ชัดเจนเพียงพอ ให้เสนอเรื่องต่อเลขาธิการเพื่อพิจารณาสั่งการให้แจ้งให้ผู้อุทธรณ์ดำเนินการแก้ไขให้ถูกต้องภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งถ้าผู้อุทธรณ์ดำเนินการตามวรรคหนึ่งภายในเวลาที่กำหนดให้นิติกรผู้ทำสำนวนพิจารณาดำเนินการกับคำอุทธรณ์นั้นต่อไปตามระเบียบนี้ถ้าผู้อุทธรณ์มิได้ดำเนินการตามวรรคหนึ่งภายในเวลาที่กำหนดหรือถ้านิติกรผู้ทำสำนวนเห็นว่าคำอุทธรณ์นั้นไม่อยู่ในอำนาจของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ที่จะรับไว้พิจารณาได้ให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อเลขาธิการเพื่อพิจารณามีคำสั่งให้เสนอเรื่องให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์พิจารณาวินิจฉัยต่อไปข้อ๙ ในกรณีที่นิติกรผู้ทำสำนวนเห็นว่าคำอุทธรณ์นั้นถูกต้องตามระเบียบนี้ให้เสนอเรื่องต่อเลขาธิการเพื่อมีคำสั่งรับคำอุทธรณ์นั้นไว้พิจารณาและมีคำสั่งให้ส่งสำเนาคำอุทธรณ์นั้นไปยังคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งเพื่อจัดทำคำแก้อุทธรณ์ข้อ๑๐ให้คู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งจัดทำคำแก้อุทธรณ์ให้ครบถ้วนและชัดเจนตามประเด็นต่างๆ ที่ปรากฏในคำอุทธรณ์และส่งไปยังสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับสำเนาคำอุทธรณ์ถ้าคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งมีความจำเป็นต้องใช้เวลาในการจัดทำคำแก้อุทธรณ์เกินกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งให้มีหนังสือแจ้งให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาทราบก่อนวันสิ้นกำหนดพร้อมด้วยเหตุผลและหากยังมีความจำเป็นต้องใช้เวลาในการจัดทำคำแก้อุทธรณ์ต่อไปอีกก็ให้มีหนังสือแจ้งให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาทราบก่อนวันสิ้นกำหนดแต่รวมระยะเวลาทั้งหมดต้องไม่เกินสามสิบวันข้อ๑๑ เมื่อได้รับคำแก้อุทธรณ์ภายในกำหนดเวลาตามข้อ ๑๐ให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อเลขาธิการเพื่อขออนุมัติจัดทำบันทึกสรุปสำนวนอุทธรณ์เสนอต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์เพื่อพิจารณาในกรณีที่คู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งมิได้ส่งคำแก้อุทธรณ์ภายในกำหนดเวลาตามข้อ๑๐ ให้ถือว่าคู่กรณีฝ่ายหนึ่งนั้นไม่ติดใจที่จะจัดทำคำแก้อุทธรณ์และให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อเลขาธิการเพื่อขออนุมัติจัดทำบันทึกสรุปสำนวนอุทธรณ์เสนอต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์เพื่อพิจารณาข้อ๑๒ในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์เห็นว่าข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานที่ได้มาเพียงพอที่จะพิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์ได้แล้วหรือเป็นกรณีที่คู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งมิได้ส่งคำแก้อุทธรณ์ให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์มีมติให้ส่งสำนวนอุทธรณ์นั้นให้พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนพิจารณาจัดทำคำแถลงการณ์ต่อไปข้อ๑๓ให้นำระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยวิธีพิจารณาและวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์มาใช้บังคับแก่การดำเนินการและการพิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์ตามระเบียบนี้ด้วยโดยอนุโลมข้อ๑๔คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์อาจมีคำวินิจฉัยไม่รับคำอุทธรณ์นั้นไว้พิจารณายกคำอุทธรณ์ ยืนตามคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคกลับคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคและวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์นั้นใหม่หรือแก้คำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคโดยวินิจฉัยยืนบางส่วนกลับบางส่วน และวินิจฉัยใหม่แทนส่วนที่กลับนั้นหรืออาจมีคำวินิจฉัยหรือข้อเสนอแนะอื่นเพิ่มเติม ก็ได้ในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์มีความเห็นแตกต่างไปจากคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์จะต้องยกเหตุผลและหลักฐานสนับสนุนอย่างชัดเจนไว้ในคำวินิจฉัยด้วยข้อ๑๕ในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์มีคำวินิจฉัยที่ไม่แตกต่างไปจากคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคให้ดำเนินการดังต่อไปนี้(๑)ถ้าคำวินิจฉัยไม่มีข้อเสนอแนะต่อนายกรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาสั่งการให้เลขาธิการแจ้งผลการวินิจฉัยให้ผู้อุทธรณ์และคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งทราบ(๒)ถ้าคำวินิจฉัยมีข้อเสนอแนะต่อนายกรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาสั่งการให้เลขาธิการเสนอคำวินิจฉัยไปยังนายกรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาสั่งการต่อไปในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์มีคำวินิจฉัยที่แตกต่างไปจากคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคให้เลขาธิการเสนอคำวินิจฉัยไปยังนายกรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาสั่งการต่อไปหมวด ๔การพิจารณาทบทวนคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค ข้อ๑๖ในกรณีที่เลขาธิการเห็นว่าคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเป็นปัญหาข้อกฎหมายสำคัญหรือผลการวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคอาจกระทบกระเทือนต่อวิถีทางปฏิบัติราชการหรือแก่ระบบบริหารราชการเป็นส่วนรวมหรือมีเหตุผลสมควรประการอื่นที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์จะได้พิจารณาทบทวนคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคให้เลขาธิการส่งคำวินิจฉัยนั้นให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์พิจารณาทบทวนในการพิจารณาตามวรรคหนึ่งให้เลขาธิการมอบหมายให้พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนคนใดคนหนึ่งพิจารณาเสนอความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณาของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ด้วยข้อ๑๗ เมื่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์พิจารณาเสร็จแล้วให้นำความในข้อ ๑๕ มาใช้บังคับโดยอนุโลมหมวด ๕การสั่งการของนายกรัฐมนตรี ข้อ๑๘เมื่อนายกรัฐมนตรีได้พิจารณาสั่งการแล้วให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาแจ้งผลการสั่งการให้ผู้ร้องทุกข์หน่วยงานที่รับผิดชอบ และสำนักงานทราบข้อ๑๙[๑]ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุกเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๓๐กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๙พลอากาศเอกสมบุญ ระหงส์รองนายกรัฐมนตรีปฏิบัติหน้าที่ประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาสุนันทา/ตรวจ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙ปาจรีย์/จัดทำ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙โชติกานต์/ปรับปรุง๑๑ กรกฎาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๘๕ ง/หน้า ๖๘/๒๒ ตุลาคม ๒๕๓๙