คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 23/2539หลักกฎหมาย: จำเลยแบ่งบรรจุเฮโรอีนจากหลอดใหญ่ใส่หลอดกาแฟเล็กที่ตัดสั้นเพื่อความสะดวกในการนำติดตัวไปเสพเองเท่ากับมีไว้ในครอบครองไม่อาจถือว่าเป็นการผลิตแต่ก็เป็นการกระทำอย่างหนึ่งในความผิดฐานผลิตแม้โจทก์จะไม่ได้ฟ้องในความผิดฐานมีไว้ในครอบครองก็ลงโทษความผิดฐานนี้ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา192วรรคท้ายโจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย ผลิต เฮโรอีน อันเป็น ยาเสพติดให้โทษ ประเภท 1จำนวน 20 หลอด เครื่องดื่ม หนัก 0.218 กรัม และ 1 หลอด พลาสติก ใสหนัก 0.060 กรัม ทั้งนี้ จำเลย มี เจตนา ผลิต ไว้ เพื่อ จำหน่าย ขอให้ลงโทษ ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7(1),8, 15, 65, 102 และ ริบของกลางจำเลย ให้การ ปฏิเสธศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง , 65 วรรคหนึ่งให้ จำคุก ตลอด ชีวิต ข้อ นำสืบ ของ จำเลย เป็น ประโยชน์ แก่ การ พิจารณาอยู่ บ้าง มีเหตุ บรรเทา โทษ ลดโทษ ให้ หนึ่ง ใน สาม ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 ประกอบ มาตรา 53 คง จำคุก 33 ปี 4 เดือน ของกลาง ริบข้อหา อื่น ให้ยกจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 พิพากษายืนจำเลย ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "พิเคราะห์ แล้ว ศาลล่าง ฟัง ข้อเท็จจริงต้อง กัน ว่า จำเลย ผลิต เฮโรอีน โดย วิธี แบ่ง บรรจุ หลอด ใหญ่ ใส่ หลอด กาแฟเล็ก ที่ ตัด สั้น เพียง 2 เซนติเมตร แต่ มิใช่ เป็น การกระทำ เพื่อ จำหน่ายจำเลย ฝ่ายเดียว ฎีกา ว่า พยานโจทก์ ฟัง ไม่ได้ ว่า จำเลย แบ่ง บรรจุอัน จะ ถือ เป็น ความผิด ฐาน ผลิต เฮโรอีน เกี่ยวกับ ปัญหา นี้ โจทก์ มีร้อยตำรวจเอก เวียง อ่อนจันทร์ กับ นาย ดาบตำรวจ สุชาติ หีมสุหรี ผู้ร่วมจับกุม จำเลย เป็น พยาน เบิกความ ว่า พยาน เข้า ไป ตรวจค้น จับกุมจำเลย ใน บ้าน ของ จำเลย ไป พบ จำเลย กำลัง แบ่ง บรรจุ เฮโรอีน ใส่ หลอด กาแฟเล็ก ที่ ตัด สั้น ประมาณ 2 เซนติเมตร จึง จับกุม จำเลย และ ยึด ของกลางมา เป็น หลักฐาน ศาลฎีกา เห็นว่า พยาน ทั้ง สอง เป็น เจ้าพนักงาน ตำรวจซึ่ง ปฏิบัติ ไป ตาม อำนาจ หน้าที่ ไม่มี เหตุอันควร สงสัย ว่า จะ กลั่นแกล้งปรักปรำ จำเลย ร้อยตำรวจโท สมพร ขัติยะ พนักงานสอบสวน เบิกความ ว่า ใน ชั้นสอบสวน จำเลย ก็ ให้การรับสารภาพ โดย รับ ว่า จำเลย ซื้อเฮโรอีน หลอด ใหญ่ มา แบ่ง บรรจุ ใส่ หลอด กาแฟ เล็ก เป็น การ รับสารภาพโดย สมัครใจ ดัง ปรากฏ รายละเอียด ใน บันทึก คำให้การ ชั้นสอบสวน ของจำเลย (เอกสาร หมาย จ. 5) จำเลย มิได้ นำสืบ ปฏิเสธ ว่า จำเลย ไม่ได้ให้การรับสารภาพ ใน ชั้นสอบสวน เห็น ได้ว่า พยานโจทก์ มี น้ำหนักน่าเชื่อ ถือ ฟังได้ ว่า จำเลย แบ่ง บรรจุ เฮโรอีน ของกลาง จริง แต่ข้อเท็จจริง ยุติ ตาม ที่ ศาลล่าง วินิจฉัย ว่า จำเลย มิได้ กระทำ เพื่อจำหน่าย จึง อาจ เป็น ได้ว่า จำเลย แบ่ง บรรจุ เพื่อ ความสะดวก ใน การ นำติดตัว ไป เสพ เอง ตอน ออก เรือ ไป ทำ ประมง ดัง ที่ จำเลย เบิกความ นั้น ก็ ได้การ แบ่ง บรรจุ ไว้ เสพ เอง เช่นนี้ เท่ากับ จำเลย มีไว้ ใน ครอบครอง เท่านั้นไม่อาจ ถือว่า เป็น การ ผลิต ตาม ความหมาย ที่ บัญญัติ ไว้ ใน มาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ การ มีไว้ ใน ครอบครอง เป็น การกระทำอย่างหนึ่ง ใน ความผิด ฐาน ผลิต แม้ โจทก์ จะ ไม่ได้ ฟ้อง ใน ความผิด ฐานมีไว้ ใน ครอบครอง ก็ ลงโทษ ใน ความผิด ฐาน นี้ ได้ ตาม ประมวล กฎหมาย วิธีพิจารณา ความอาญา มาตรา 192 วรรคท้าย ฎีกา ของ จำเลย ฟังขึ้น "พิพากษาแก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้ โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 67 กำหนด โทษ จำคุก 9 ปี ลด ฐาน มีเหตุ บรรเทา โทษหนึ่ง ใน สาม คง จำคุก จำเลย 6 ปี ยก คำขอ ที่ ให้ ลงโทษ ตาม มาตรา 65นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 23/2539พนักงานอัยการจังหวัดสงขลาโจทก์นาย หมัด หมัดโต๊ะแหล๊ะจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคท้าย พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 4, ม. 15, ม. 65, ม. 67จำเลยแบ่งบรรจุเฮโรอีนจากหลอดใหญ่ใส่หลอดกาแฟเล็กที่ตัดสั้นเพื่อความสะดวกในการนำติดตัวไปเสพเองเท่ากับมีไว้ในครอบครองไม่อาจถือว่าเป็นการผลิตแต่ก็เป็นการกระทำอย่างหนึ่งในความผิดฐานผลิตแม้โจทก์จะไม่ได้ฟ้องในความผิดฐานมีไว้ในครอบครองก็ลงโทษความผิดฐานนี้ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา192วรรคท้ายโจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย ผลิต เฮโรอีน อันเป็น ยาเสพติดให้โทษ ประเภท 1จำนวน 20 หลอด เครื่องดื่ม หนัก 0.218 กรัม และ 1 หลอด พลาสติก ใสหนัก 0.060 กรัม ทั้งนี้ จำเลย มี เจตนา ผลิต ไว้ เพื่อ จำหน่าย ขอให้ลงโทษ ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7(1),8, 15, 65, 102 และ ริบของกลางจำเลย ให้การ ปฏิเสธศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง , 65 วรรคหนึ่งให้ จำคุก ตลอด ชีวิต ข้อ นำสืบ ของ จำเลย เป็น ประโยชน์ แก่ การ พิจารณาอยู่ บ้าง มีเหตุ บรรเทา โทษ ลดโทษ ให้ หนึ่ง ใน สาม ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 ประกอบ มาตรา 53 คง จำคุก 33 ปี 4 เดือน ของกลาง ริบข้อหา อื่น ให้ยกจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 พิพากษายืนจำเลย ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "พิเคราะห์ แล้ว ศาลล่าง ฟัง ข้อเท็จจริงต้อง กัน ว่า จำเลย ผลิต เฮโรอีน โดย วิธี แบ่ง บรรจุ หลอด ใหญ่ ใส่ หลอด กาแฟเล็ก ที่ ตัด สั้น เพียง 2 เซนติเมตร แต่ มิใช่ เป็น การกระทำ เพื่อ จำหน่ายจำเลย ฝ่ายเดียว ฎีกา ว่า พยานโจทก์ ฟัง ไม่ได้ ว่า จำเลย แบ่ง บรรจุอัน จะ ถือ เป็น ความผิด ฐาน ผลิต เฮโรอีน เกี่ยวกับ ปัญหา นี้ โจทก์ มีร้อยตำรวจเอก เวียง อ่อนจันทร์ กับ นาย ดาบตำรวจ สุชาติ หีมสุหรี ผู้ร่วมจับกุม จำเลย เป็น พยาน เบิกความ ว่า พยาน เข้า ไป ตรวจค้น จับกุมจำเลย ใน บ้าน ของ จำเลย ไป พบ จำเลย กำลัง แบ่ง บรรจุ เฮโรอีน ใส่ หลอด กาแฟเล็ก ที่ ตัด สั้น ประมาณ 2 เซนติเมตร จึง จับกุม จำเลย และ ยึด ของกลางมา เป็น หลักฐาน ศาลฎีกา เห็นว่า พยาน ทั้ง สอง เป็น เจ้าพนักงาน ตำรวจซึ่ง ปฏิบัติ ไป ตาม อำนาจ หน้าที่ ไม่มี เหตุอันควร สงสัย ว่า จะ กลั่นแกล้งปรักปรำ จำเลย ร้อยตำรวจโท สมพร ขัติยะ พนักงานสอบสวน เบิกความ ว่า ใน ชั้นสอบสวน จำเลย ก็ ให้การรับสารภาพ โดย รับ ว่า จำเลย ซื้อเฮโรอีน หลอด ใหญ่ มา แบ่ง บรรจุ ใส่ หลอด กาแฟ เล็ก เป็น การ รับสารภาพโดย สมัครใจ ดัง ปรากฏ รายละเอียด ใน บันทึก คำให้การ ชั้นสอบสวน ของจำเลย (เอกสาร หมาย จ. 5) จำเลย มิได้ นำสืบ ปฏิเสธ ว่า จำเลย ไม่ได้ให้การรับสารภาพ ใน ชั้นสอบสวน เห็น ได้ว่า พยานโจทก์ มี น้ำหนักน่าเชื่อ ถือ ฟังได้ ว่า จำเลย แบ่ง บรรจุ เฮโรอีน ของกลาง จริง แต่ข้อเท็จจริง ยุติ ตาม ที่ ศาลล่าง วินิจฉัย ว่า จำเลย มิได้ กระทำ เพื่อจำหน่าย จึง อาจ เป็น ได้ว่า จำเลย แบ่ง บรรจุ เพื่อ ความสะดวก ใน การ นำติดตัว ไป เสพ เอง ตอน ออก เรือ ไป ทำ ประมง ดัง ที่ จำเลย เบิกความ นั้น ก็ ได้การ แบ่ง บรรจุ ไว้ เสพ เอง เช่นนี้ เท่ากับ จำเลย มีไว้ ใน ครอบครอง เท่านั้นไม่อาจ ถือว่า เป็น การ ผลิต ตาม ความหมาย ที่ บัญญัติ ไว้ ใน มาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ การ มีไว้ ใน ครอบครอง เป็น การกระทำอย่างหนึ่ง ใน ความผิด ฐาน ผลิต แม้ โจทก์ จะ ไม่ได้ ฟ้อง ใน ความผิด ฐานมีไว้ ใน ครอบครอง ก็ ลงโทษ ใน ความผิด ฐาน นี้ ได้ ตาม ประมวล กฎหมาย วิธีพิจารณา ความอาญา มาตรา 192 วรรคท้าย ฎีกา ของ จำเลย ฟังขึ้น "พิพากษาแก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้ โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 67 กำหนด โทษ จำคุก 9 ปี ลด ฐาน มีเหตุ บรรเทา โทษหนึ่ง ใน สาม คง จำคุก จำเลย 6 ปี ยก คำขอ ที่ ให้ ลงโทษ ตาม มาตรา 65นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ ภาค 3(อรุณ น้าประเสริฐ-จเร อำนวยวัฒนา-อรรถนิติ ดิษฐอำนาจ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย ผลิต เฮโรอีน อันเป็น ยาเสพติดให้โทษ ประเภท 1จำนวน 20 หลอด เครื่องดื่ม หนัก 0.218 กรัม และ 1 หลอด พลาสติก ใสหนัก 0.060 กรัม ทั้งนี้ จำเลย มี เจตนา ผลิต ไว้ เพื่อ จำหน่าย ขอให้ลงโทษ ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7(1),8, 15, 65, 102 และ ริบของกลางจำเลย ให้การ ปฏิเสธศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง , 65 วรรคหนึ่งให้ จำคุก ตลอด ชีวิต ข้อ นำสืบ ของ จำเลย เป็น ประโยชน์ แก่ การ พิจารณาอยู่ บ้าง มีเหตุ บรรเทา โทษ ลดโทษ ให้ หนึ่ง ใน สาม ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 ประกอบ มาตรา 53 คง จำคุก 33 ปี 4 เดือน ของกลาง ริบข้อหา อื่น ให้ยกจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 พิพากษายืนจำเลย ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "พิเคราะห์ แล้ว ศาลล่าง ฟัง ข้อเท็จจริงต้อง กัน ว่า จำเลย ผลิต เฮโรอีน โดย วิธี แบ่ง บรรจุ หลอด ใหญ่ ใส่ หลอด กาแฟเล็ก ที่ ตัด สั้น เพียง 2 เซนติเมตร แต่ มิใช่ เป็น การกระทำ เพื่อ จำหน่ายจำเลย ฝ่ายเดียว ฎีกา ว่า พยานโจทก์ ฟัง ไม่ได้ ว่า จำเลย แบ่ง บรรจุอัน จะ ถือ เป็น ความผิด ฐาน ผลิต เฮโรอีน เกี่ยวกับ ปัญหา นี้ โจทก์ มีร้อยตำรวจเอก เวียง อ่อนจันทร์ กับ นาย ดาบตำรวจ สุชาติ หีมสุหรี ผู้ร่วมจับกุม จำเลย เป็น พยาน เบิกความ ว่า พยาน เข้า ไป ตรวจค้น จับกุมจำเลย ใน บ้าน ของ จำเลย ไป พบ จำเลย กำลัง แบ่ง บรรจุ เฮโรอีน ใส่ หลอด กาแฟเล็ก ที่ ตัด สั้น ประมาณ 2 เซนติเมตร จึง จับกุม จำเลย และ ยึด ของกลางมา เป็น หลักฐาน ศาลฎีกา เห็นว่า พยาน ทั้ง สอง เป็น เจ้าพนักงาน ตำรวจซึ่ง ปฏิบัติ ไป ตาม อำนาจ หน้าที่ ไม่มี เหตุอันควร สงสัย ว่า จะ กลั่นแกล้งปรักปรำ จำเลย ร้อยตำรวจโท สมพร ขัติยะ พนักงานสอบสวน เบิกความ ว่า ใน ชั้นสอบสวน จำเลย ก็ ให้การรับสารภาพ โดย รับ ว่า จำเลย ซื้อเฮโรอีน หลอด ใหญ่ มา แบ่ง บรรจุ ใส่ หลอด กาแฟ เล็ก เป็น การ รับสารภาพโดย สมัครใจ ดัง ปรากฏ รายละเอียด ใน บันทึก คำให้การ ชั้นสอบสวน ของจำเลย (เอกสาร หมาย จ. 5) จำเลย มิได้ นำสืบ ปฏิเสธ ว่า จำเลย ไม่ได้ให้การรับสารภาพ ใน ชั้นสอบสวน เห็น ได้ว่า พยานโจทก์ มี น้ำหนักน่าเชื่อ ถือ ฟังได้ ว่า จำเลย แบ่ง บรรจุ เฮโรอีน ของกลาง จริง แต่ข้อเท็จจริง ยุติ ตาม ที่ ศาลล่าง วินิจฉัย ว่า จำเลย มิได้ กระทำ เพื่อจำหน่าย จึง อาจ เป็น ได้ว่า จำเลย แบ่ง บรรจุ เพื่อ ความสะดวก ใน การ นำติดตัว ไป เสพ เอง ตอน ออก เรือ ไป ทำ ประมง ดัง ที่ จำเลย เบิกความ นั้น ก็ ได้การ แบ่ง บรรจุ ไว้ เสพ เอง เช่นนี้ เท่ากับ จำเลย มีไว้ ใน ครอบครอง เท่านั้นไม่อาจ ถือว่า เป็น การ ผลิต ตาม ความหมาย ที่ บัญญัติ ไว้ ใน มาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ การ มีไว้ ใน ครอบครอง เป็น การกระทำอย่างหนึ่ง ใน ความผิด ฐาน ผลิต แม้ โจทก์ จะ ไม่ได้ ฟ้อง ใน ความผิด ฐานมีไว้ ใน ครอบครอง ก็ ลงโทษ ใน ความผิด ฐาน นี้ ได้ ตาม ประมวล กฎหมาย วิธีพิจารณา ความอาญา มาตรา 192 วรรคท้าย ฎีกา ของ จำเลย ฟังขึ้น "พิพากษาแก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้ โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 67 กำหนด โทษ จำคุก 9 ปี ลด ฐาน มีเหตุ บรรเทา โทษหนึ่ง ใน สาม คง จำคุก จำเลย 6 ปี ยก คำขอ ที่ ให้ ลงโทษ ตาม มาตรา 65นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 23/2539พนักงานอัยการจังหวัดสงขลาโจทก์นาย หมัด หมัดโต๊ะแหล๊ะจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคท้าย พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 4, ม. 15, ม. 65, ม. 67จำเลยแบ่งบรรจุเฮโรอีนจากหลอดใหญ่ใส่หลอดกาแฟเล็กที่ตัดสั้นเพื่อความสะดวกในการนำติดตัวไปเสพเองเท่ากับมีไว้ในครอบครองไม่อาจถือว่าเป็นการผลิตแต่ก็เป็นการกระทำอย่างหนึ่งในความผิดฐานผลิตแม้โจทก์จะไม่ได้ฟ้องในความผิดฐานมีไว้ในครอบครองก็ลงโทษความผิดฐานนี้ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา192วรรคท้ายโจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย ผลิต เฮโรอีน อันเป็น ยาเสพติดให้โทษ ประเภท 1จำนวน 20 หลอด เครื่องดื่ม หนัก 0.218 กรัม และ 1 หลอด พลาสติก ใสหนัก 0.060 กรัม ทั้งนี้ จำเลย มี เจตนา ผลิต ไว้ เพื่อ จำหน่าย ขอให้ลงโทษ ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7(1),8, 15, 65, 102 และ ริบของกลางจำเลย ให้การ ปฏิเสธศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง , 65 วรรคหนึ่งให้ จำคุก ตลอด ชีวิต ข้อ นำสืบ ของ จำเลย เป็น ประโยชน์ แก่ การ พิจารณาอยู่ บ้าง มีเหตุ บรรเทา โทษ ลดโทษ ให้ หนึ่ง ใน สาม ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 ประกอบ มาตรา 53 คง จำคุก 33 ปี 4 เดือน ของกลาง ริบข้อหา อื่น ให้ยกจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 พิพากษายืนจำเลย ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "พิเคราะห์ แล้ว ศาลล่าง ฟัง ข้อเท็จจริงต้อง กัน ว่า จำเลย ผลิต เฮโรอีน โดย วิธี แบ่ง บรรจุ หลอด ใหญ่ ใส่ หลอด กาแฟเล็ก ที่ ตัด สั้น เพียง 2 เซนติเมตร แต่ มิใช่ เป็น การกระทำ เพื่อ จำหน่ายจำเลย ฝ่ายเดียว ฎีกา ว่า พยานโจทก์ ฟัง ไม่ได้ ว่า จำเลย แบ่ง บรรจุอัน จะ ถือ เป็น ความผิด ฐาน ผลิต เฮโรอีน เกี่ยวกับ ปัญหา นี้ โจทก์ มีร้อยตำรวจเอก เวียง อ่อนจันทร์ กับ นาย ดาบตำรวจ สุชาติ หีมสุหรี ผู้ร่วมจับกุม จำเลย เป็น พยาน เบิกความ ว่า พยาน เข้า ไป ตรวจค้น จับกุมจำเลย ใน บ้าน ของ จำเลย ไป พบ จำเลย กำลัง แบ่ง บรรจุ เฮโรอีน ใส่ หลอด กาแฟเล็ก ที่ ตัด สั้น ประมาณ 2 เซนติเมตร จึง จับกุม จำเลย และ ยึด ของกลางมา เป็น หลักฐาน ศาลฎีกา เห็นว่า พยาน ทั้ง สอง เป็น เจ้าพนักงาน ตำรวจซึ่ง ปฏิบัติ ไป ตาม อำนาจ หน้าที่ ไม่มี เหตุอันควร สงสัย ว่า จะ กลั่นแกล้งปรักปรำ จำเลย ร้อยตำรวจโท สมพร ขัติยะ พนักงานสอบสวน เบิกความ ว่า ใน ชั้นสอบสวน จำเลย ก็ ให้การรับสารภาพ โดย รับ ว่า จำเลย ซื้อเฮโรอีน หลอด ใหญ่ มา แบ่ง บรรจุ ใส่ หลอด กาแฟ เล็ก เป็น การ รับสารภาพโดย สมัครใจ ดัง ปรากฏ รายละเอียด ใน บันทึก คำให้การ ชั้นสอบสวน ของจำเลย (เอกสาร หมาย จ. 5) จำเลย มิได้ นำสืบ ปฏิเสธ ว่า จำเลย ไม่ได้ให้การรับสารภาพ ใน ชั้นสอบสวน เห็น ได้ว่า พยานโจทก์ มี น้ำหนักน่าเชื่อ ถือ ฟังได้ ว่า จำเลย แบ่ง บรรจุ เฮโรอีน ของกลาง จริง แต่ข้อเท็จจริง ยุติ ตาม ที่ ศาลล่าง วินิจฉัย ว่า จำเลย มิได้ กระทำ เพื่อจำหน่าย จึง อาจ เป็น ได้ว่า จำเลย แบ่ง บรรจุ เพื่อ ความสะดวก ใน การ นำติดตัว ไป เสพ เอง ตอน ออก เรือ ไป ทำ ประมง ดัง ที่ จำเลย เบิกความ นั้น ก็ ได้การ แบ่ง บรรจุ ไว้ เสพ เอง เช่นนี้ เท่ากับ จำเลย มีไว้ ใน ครอบครอง เท่านั้นไม่อาจ ถือว่า เป็น การ ผลิต ตาม ความหมาย ที่ บัญญัติ ไว้ ใน มาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ การ มีไว้ ใน ครอบครอง เป็น การกระทำอย่างหนึ่ง ใน ความผิด ฐาน ผลิต แม้ โจทก์ จะ ไม่ได้ ฟ้อง ใน ความผิด ฐานมีไว้ ใน ครอบครอง ก็ ลงโทษ ใน ความผิด ฐาน นี้ ได้ ตาม ประมวล กฎหมาย วิธีพิจารณา ความอาญา มาตรา 192 วรรคท้าย ฎีกา ของ จำเลย ฟังขึ้น "พิพากษาแก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้ โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 67 กำหนด โทษ จำคุก 9 ปี ลด ฐาน มีเหตุ บรรเทา โทษหนึ่ง ใน สาม คง จำคุก จำเลย 6 ปี ยก คำขอ ที่ ให้ ลงโทษ ตาม มาตรา 65นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ ภาค 3(อรุณ น้าประเสริฐ-จเร อำนวยวัฒนา-อรรถนิติ ดิษฐอำนาจ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ