คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 364/2532หลักกฎหมาย: คำฟ้องของโจทก์ฐานเบิกความเท็จได้บรรยายแต่เพียงรายละเอียดข้อความที่จำเลยเบิกความ กับความจริงเป็นอย่างไร และว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดี แต่มิได้บรรยายว่าคดีที่จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จนั้นมีข้อหาหรือฐานความผิดอะไร ประเด็นสำคัญของคดีมีว่าอย่างไรและคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร เป็นฟ้องที่ไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี จึงเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้เบิกความอันเป็นเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีหมายเลขดำที่ 331/2525 ของศาลชั้นต้น ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์ นายประเทือง อินทุยศ กับพวก จำเลยเป็นใจความว่า เมื่อ พ.ศ. 2521 นายปรุง อินทุภูติ ได้จ้างคนมาขุดบ่อล่อปลาในที่ดินเขตนิคมสร้างตนเองทุ่งสาน ผังที่ 9 ล็อกที่40 จำนวน 2 บ่อ ซึ่งทางนิคมสร้างตนเองทุ่งสานยกให้จำเลยครอบครองความจริงเมื่อ พ.ศ. 2521 นายปรุงได้จ้างคนมาขุดบ่อล่อปลาในที่ดินเขตนิคมสร้างตนเองทุ่งสาน ผังที่ 11 แปลงที่ 39 ซึ่งทางนิคมสร้างตนเองดังกล่าวยกให้โจทก์ครอบครอง และจำเลยยังเบิกความต่อไปอีกว่า จำเลย นายปรุง และนายแอ๊น ไม่เคยไปพบร้อยตำรวจเอกประเสริฐ ยิ่งเจริญ ที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอพรหมพิราม เรื่องบ่อปลา และจำเลยไม่เคยพิมพ์ลายนิ้วมือไว้ในบันทึกประจำวัน ความจริงจำเลย นายปรุงและนายแอ๊นได้เคยไปพบร้อยตำรวจเอกประเสริฐที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอพรหมพิราม เรื่องบ่อปลา และจำเลยได้พิมพ์ลายนิ้วมือไว้ในบันทึกประจำวันตกลงยินยอมมอบสิทธิครอบครองบ่อปลา 2 บ่อ ให้โจทก์ภายหลังจากที่จำเลยมีสิทธิใช้บ่อปลาดังกล่าวมีกำหนดเวลา 2 ปีแล้ว ข้อความเท็จที่จำเลยเบิกความทั้งสองตอนดังกล่าวเป็นข้อสำคัญในคดีหมายเลขดำที่ 331/2525 ของศาลชั้นต้นทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา177 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177 วรรคสอง จำคุก 1 ปี จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์มิได้บรรยายว่าคำเบิกความของจำเลยในคดีก่อนเป็นประเด็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร การกระทำของจำเลยตามฟ้องจึงไม่เป็นความผิดฐานเบิกความเท็จ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาในชั้นนี้ตามฎีกาของโจทก์ว่าฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5) หรือไม่ พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเบิกความเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีอาญาหมายเลขดำที่ 331/2525ของศาลชั้นต้น ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์นายประเทือง อินทุยศ กับพวก จำเลย โดยบรรยายรายละเอียดข้อความที่จำเลยเบิกความ กับความจริงเป็นอย่างไร และว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดี แต่โจทก์ไม่ได้บรรยายว่า คดีที่จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จนั้นมีข้อหาหรือฐานความผิดอะไร ประเด็นสำคัญของคดีมีว่าอย่างไร และคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร ดังนี้ฟ้องของโจทก์จึงไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีย่อมเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158(5) ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 364/2532นาย ประเทือง อินทุ ยศโจทก์นาง ละเอียด ทอง อยู่จำเลย ป.อ. ม. 177 ป.วิ.อ. ม. 158คำฟ้องของโจทก์ฐานเบิกความเท็จได้บรรยายแต่เพียงรายละเอียดข้อความที่จำเลยเบิกความ กับความจริงเป็นอย่างไร และว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดี แต่มิได้บรรยายว่าคดีที่จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จนั้นมีข้อหาหรือฐานความผิดอะไร ประเด็นสำคัญของคดีมีว่าอย่างไรและคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร เป็นฟ้องที่ไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี จึงเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้เบิกความอันเป็นเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีหมายเลขดำที่ 331/2525 ของศาลชั้นต้น ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์ นายประเทือง อินทุยศ กับพวก จำเลยเป็นใจความว่า เมื่อ พ.ศ. 2521 นายปรุง อินทุภูติ ได้จ้างคนมาขุดบ่อล่อปลาในที่ดินเขตนิคมสร้างตนเองทุ่งสาน ผังที่ 9 ล็อกที่40 จำนวน 2 บ่อ ซึ่งทางนิคมสร้างตนเองทุ่งสานยกให้จำเลยครอบครองความจริงเมื่อ พ.ศ. 2521 นายปรุงได้จ้างคนมาขุดบ่อล่อปลาในที่ดินเขตนิคมสร้างตนเองทุ่งสาน ผังที่ 11 แปลงที่ 39 ซึ่งทางนิคมสร้างตนเองดังกล่าวยกให้โจทก์ครอบครอง และจำเลยยังเบิกความต่อไปอีกว่า จำเลย นายปรุง และนายแอ๊น ไม่เคยไปพบร้อยตำรวจเอกประเสริฐ ยิ่งเจริญ ที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอพรหมพิราม เรื่องบ่อปลา และจำเลยไม่เคยพิมพ์ลายนิ้วมือไว้ในบันทึกประจำวัน ความจริงจำเลย นายปรุงและนายแอ๊นได้เคยไปพบร้อยตำรวจเอกประเสริฐที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอพรหมพิราม เรื่องบ่อปลา และจำเลยได้พิมพ์ลายนิ้วมือไว้ในบันทึกประจำวันตกลงยินยอมมอบสิทธิครอบครองบ่อปลา 2 บ่อ ให้โจทก์ภายหลังจากที่จำเลยมีสิทธิใช้บ่อปลาดังกล่าวมีกำหนดเวลา 2 ปีแล้ว ข้อความเท็จที่จำเลยเบิกความทั้งสองตอนดังกล่าวเป็นข้อสำคัญในคดีหมายเลขดำที่ 331/2525 ของศาลชั้นต้นทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา177 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177 วรรคสอง จำคุก 1 ปี จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์มิได้บรรยายว่าคำเบิกความของจำเลยในคดีก่อนเป็นประเด็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร การกระทำของจำเลยตามฟ้องจึงไม่เป็นความผิดฐานเบิกความเท็จ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาในชั้นนี้ตามฎีกาของโจทก์ว่าฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5) หรือไม่ พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเบิกความเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีอาญาหมายเลขดำที่ 331/2525ของศาลชั้นต้น ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์นายประเทือง อินทุยศ กับพวก จำเลย โดยบรรยายรายละเอียดข้อความที่จำเลยเบิกความ กับความจริงเป็นอย่างไร และว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดี แต่โจทก์ไม่ได้บรรยายว่า คดีที่จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จนั้นมีข้อหาหรือฐานความผิดอะไร ประเด็นสำคัญของคดีมีว่าอย่างไร และคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร ดังนี้ฟ้องของโจทก์จึงไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีย่อมเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158(5) ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(สุวรรณ ตระการพันธุ์-โสภณ รัตนากร-กู้เกียรติ สุนทรบุระ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้เบิกความอันเป็นเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีหมายเลขดำที่ 331/2525 ของศาลชั้นต้น ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์ นายประเทือง อินทุยศ กับพวก จำเลยเป็นใจความว่า เมื่อ พ.ศ. 2521 นายปรุง อินทุภูติ ได้จ้างคนมาขุดบ่อล่อปลาในที่ดินเขตนิคมสร้างตนเองทุ่งสาน ผังที่ 9 ล็อกที่40 จำนวน 2 บ่อ ซึ่งทางนิคมสร้างตนเองทุ่งสานยกให้จำเลยครอบครองความจริงเมื่อ พ.ศ. 2521 นายปรุงได้จ้างคนมาขุดบ่อล่อปลาในที่ดินเขตนิคมสร้างตนเองทุ่งสาน ผังที่ 11 แปลงที่ 39 ซึ่งทางนิคมสร้างตนเองดังกล่าวยกให้โจทก์ครอบครอง และจำเลยยังเบิกความต่อไปอีกว่า จำเลย นายปรุง และนายแอ๊น ไม่เคยไปพบร้อยตำรวจเอกประเสริฐ ยิ่งเจริญ ที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอพรหมพิราม เรื่องบ่อปลา และจำเลยไม่เคยพิมพ์ลายนิ้วมือไว้ในบันทึกประจำวัน ความจริงจำเลย นายปรุงและนายแอ๊นได้เคยไปพบร้อยตำรวจเอกประเสริฐที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอพรหมพิราม เรื่องบ่อปลา และจำเลยได้พิมพ์ลายนิ้วมือไว้ในบันทึกประจำวันตกลงยินยอมมอบสิทธิครอบครองบ่อปลา 2 บ่อ ให้โจทก์ภายหลังจากที่จำเลยมีสิทธิใช้บ่อปลาดังกล่าวมีกำหนดเวลา 2 ปีแล้ว ข้อความเท็จที่จำเลยเบิกความทั้งสองตอนดังกล่าวเป็นข้อสำคัญในคดีหมายเลขดำที่ 331/2525 ของศาลชั้นต้นทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา177 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177 วรรคสอง จำคุก 1 ปี จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์มิได้บรรยายว่าคำเบิกความของจำเลยในคดีก่อนเป็นประเด็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร การกระทำของจำเลยตามฟ้องจึงไม่เป็นความผิดฐานเบิกความเท็จ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาในชั้นนี้ตามฎีกาของโจทก์ว่าฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5) หรือไม่ พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเบิกความเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีอาญาหมายเลขดำที่ 331/2525ของศาลชั้นต้น ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์นายประเทือง อินทุยศ กับพวก จำเลย โดยบรรยายรายละเอียดข้อความที่จำเลยเบิกความ กับความจริงเป็นอย่างไร และว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดี แต่โจทก์ไม่ได้บรรยายว่า คดีที่จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จนั้นมีข้อหาหรือฐานความผิดอะไร ประเด็นสำคัญของคดีมีว่าอย่างไร และคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร ดังนี้ฟ้องของโจทก์จึงไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีย่อมเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158(5) ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 364/2532นาย ประเทือง อินทุ ยศโจทก์นาง ละเอียด ทอง อยู่จำเลย ป.อ. ม. 177 ป.วิ.อ. ม. 158คำฟ้องของโจทก์ฐานเบิกความเท็จได้บรรยายแต่เพียงรายละเอียดข้อความที่จำเลยเบิกความ กับความจริงเป็นอย่างไร และว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดี แต่มิได้บรรยายว่าคดีที่จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จนั้นมีข้อหาหรือฐานความผิดอะไร ประเด็นสำคัญของคดีมีว่าอย่างไรและคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร เป็นฟ้องที่ไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี จึงเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้เบิกความอันเป็นเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีหมายเลขดำที่ 331/2525 ของศาลชั้นต้น ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์ นายประเทือง อินทุยศ กับพวก จำเลยเป็นใจความว่า เมื่อ พ.ศ. 2521 นายปรุง อินทุภูติ ได้จ้างคนมาขุดบ่อล่อปลาในที่ดินเขตนิคมสร้างตนเองทุ่งสาน ผังที่ 9 ล็อกที่40 จำนวน 2 บ่อ ซึ่งทางนิคมสร้างตนเองทุ่งสานยกให้จำเลยครอบครองความจริงเมื่อ พ.ศ. 2521 นายปรุงได้จ้างคนมาขุดบ่อล่อปลาในที่ดินเขตนิคมสร้างตนเองทุ่งสาน ผังที่ 11 แปลงที่ 39 ซึ่งทางนิคมสร้างตนเองดังกล่าวยกให้โจทก์ครอบครอง และจำเลยยังเบิกความต่อไปอีกว่า จำเลย นายปรุง และนายแอ๊น ไม่เคยไปพบร้อยตำรวจเอกประเสริฐ ยิ่งเจริญ ที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอพรหมพิราม เรื่องบ่อปลา และจำเลยไม่เคยพิมพ์ลายนิ้วมือไว้ในบันทึกประจำวัน ความจริงจำเลย นายปรุงและนายแอ๊นได้เคยไปพบร้อยตำรวจเอกประเสริฐที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอพรหมพิราม เรื่องบ่อปลา และจำเลยได้พิมพ์ลายนิ้วมือไว้ในบันทึกประจำวันตกลงยินยอมมอบสิทธิครอบครองบ่อปลา 2 บ่อ ให้โจทก์ภายหลังจากที่จำเลยมีสิทธิใช้บ่อปลาดังกล่าวมีกำหนดเวลา 2 ปีแล้ว ข้อความเท็จที่จำเลยเบิกความทั้งสองตอนดังกล่าวเป็นข้อสำคัญในคดีหมายเลขดำที่ 331/2525 ของศาลชั้นต้นทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา177 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177 วรรคสอง จำคุก 1 ปี จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์มิได้บรรยายว่าคำเบิกความของจำเลยในคดีก่อนเป็นประเด็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร การกระทำของจำเลยตามฟ้องจึงไม่เป็นความผิดฐานเบิกความเท็จ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาในชั้นนี้ตามฎีกาของโจทก์ว่าฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5) หรือไม่ พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเบิกความเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีอาญาหมายเลขดำที่ 331/2525ของศาลชั้นต้น ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์นายประเทือง อินทุยศ กับพวก จำเลย โดยบรรยายรายละเอียดข้อความที่จำเลยเบิกความ กับความจริงเป็นอย่างไร และว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดี แต่โจทก์ไม่ได้บรรยายว่า คดีที่จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จนั้นมีข้อหาหรือฐานความผิดอะไร ประเด็นสำคัญของคดีมีว่าอย่างไร และคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร ดังนี้ฟ้องของโจทก์จึงไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีย่อมเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158(5) ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(สุวรรณ ตระการพันธุ์-โสภณ รัตนากร-กู้เกียรติ สุนทรบุระ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ