คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 575/2522หลักกฎหมาย: โจทก์ฎีกาลอย ๆ ว่า โจทก์มีสิทธิจะสวมสิทธิจำเลยต่อผู้ร้องได้ตามกฎหมายเท่านั้น มิได้ยกข้อกฎหมายขึ้นกล่าวอ้างอิงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาว่าโจทก์มีสิทธิจะสวมสิทธิจำเลยต่อผู้ร้องได้ ตามกฎหมายข้อใดประการใด จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยคดีนี้สืบเนื่องจากโจทก์เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาได้นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดรถยนต์บรรทุกเล็ก ยี่ห้อมาสด้า หมายเลขทะเบียน พ.บ. ๐๔๒๔๔ เพื่อขายทอดตลาดนำเงินมาชำระหนี้ตามคำพิพากษา ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า รถยนต์ดังกล่าวเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้อง ผู้ร้องตกลงจะขายให้จำเลย แต่จำเลยผิดสัญญาไม่ชำระเงินแก่ผู้ร้องหลายงวดติดกัน ผู้ร้องได้บอกเลิกสัญญา และกำลังติดตามเอารถยนต์คืน แต่ถูกยึดเสียก่อน ขณะนี้รถยนต์ราคา ๓๐,๐๐๐ บาท ขอให้ปล่อยรถยนต์ที่ยึด โจทก์ให้การว่า รถยนต์เป็นของจำเลย จำเลยชำระราคาเสร็จสิ้นแล้ว ผู้ร้องไม่เคยบอกเลิกสัญญา หากจำเลยมีหนี้สินติดค้าง ผู้ร้องชอบที่จะเรียกร้องเอาจากจำเลยคำร้องของผู้ร้องเคลือบคลุม ในระหว่างพิจารณา โจทก์ยื่นคำร้องขอสวมสิทธิของจำเลย โดยขอชำระหนี้ที่จำเลยค้างชำระแก่ผู้ร้อง ๙,๓๓๕ บาท ผู้ร้องยื่นคำคัดค้านขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นสั่งว่าจะสั่งคำร้องพร้อมกับคำสั่งวินิจฉัยชี้ขาดคดี ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ทำสัญญาซื้อขายรถคันพิพาทมีเงื่อนไขกับผู้ร้อง และชำระค่ารถยนต์ยังไม่เสร็จ กรรมสิทธิ์ยังไม่ตกเป็นของจำเลย โจทก์ไม่มีสิทธิยึดรถเพื่อนำออกขายทอดตลาด สำหรับคำร้องของโจทก์ที่ขอสวมสิทธิจำเลยนั้น ไม่เข้าเกณฑ์ตามมาตรา ๒๒๙ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เมื่อผู้ร้องคัดค้านไม่ตกลงยินยอมด้วยโจทก์ก็ไม่อาจจะขอรับช่วงสิทธิของจำเลยได้ จึงมีคำสั่งให้ปล่อยรถยนต์คันพิพาท และยกคำร้องของโจทก์เสีย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกามานั้นโจทก์คงฎีกาลอย ๆ ว่า โจทก์มีสิทธิจะสวมจำเลยต่อผู้ร้องได้ตามกฎหมายเท่านั้น มิได้ยกข้อกฎหมายขึ้นกล่าวอ้างอิงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาว่า โจทก์มีสิทธิจะสวมสิทธิจำเลยต่อผู้ร้องได้ตามกฎหมายข้อใดประการใด จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๔๙ ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ให้คืนค่าธรรมเนียมชั้นฎีกาทั้งหมดแก่โจทก์ ค่าทนายความชั้นฎีกาของผู้ร้องให้เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 575/2522นางชิน ดวงจันทร์โจทก์นายจำลอง เกลี้ยงมลทินล.บริษัทสหไทยไฟแนนซ์ จำกัด โดย นายบัว วิชิตกุล ผู้รับมอบอำนาจผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 249 ป.พ.พ. ม. 229โจทก์ฎีกาลอย ๆ ว่า โจทก์มีสิทธิจะสวมสิทธิจำเลยต่อผู้ร้องได้ตามกฎหมายเท่านั้น มิได้ยกข้อกฎหมายขึ้นกล่าวอ้างอิงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาว่าโจทก์มีสิทธิจะสวมสิทธิจำเลยต่อผู้ร้องได้ ตามกฎหมายข้อใดประการใด จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยคดีนี้สืบเนื่องจากโจทก์เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาได้นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดรถยนต์บรรทุกเล็ก ยี่ห้อมาสด้า หมายเลขทะเบียน พ.บ. ๐๔๒๔๔ เพื่อขายทอดตลาดนำเงินมาชำระหนี้ตามคำพิพากษา ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า รถยนต์ดังกล่าวเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้อง ผู้ร้องตกลงจะขายให้จำเลย แต่จำเลยผิดสัญญาไม่ชำระเงินแก่ผู้ร้องหลายงวดติดกัน ผู้ร้องได้บอกเลิกสัญญา และกำลังติดตามเอารถยนต์คืน แต่ถูกยึดเสียก่อน ขณะนี้รถยนต์ราคา ๓๐,๐๐๐ บาท ขอให้ปล่อยรถยนต์ที่ยึด โจทก์ให้การว่า รถยนต์เป็นของจำเลย จำเลยชำระราคาเสร็จสิ้นแล้ว ผู้ร้องไม่เคยบอกเลิกสัญญา หากจำเลยมีหนี้สินติดค้าง ผู้ร้องชอบที่จะเรียกร้องเอาจากจำเลยคำร้องของผู้ร้องเคลือบคลุม ในระหว่างพิจารณา โจทก์ยื่นคำร้องขอสวมสิทธิของจำเลย โดยขอชำระหนี้ที่จำเลยค้างชำระแก่ผู้ร้อง ๙,๓๓๕ บาท ผู้ร้องยื่นคำคัดค้านขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นสั่งว่าจะสั่งคำร้องพร้อมกับคำสั่งวินิจฉัยชี้ขาดคดี ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ทำสัญญาซื้อขายรถคันพิพาทมีเงื่อนไขกับผู้ร้อง และชำระค่ารถยนต์ยังไม่เสร็จ กรรมสิทธิ์ยังไม่ตกเป็นของจำเลย โจทก์ไม่มีสิทธิยึดรถเพื่อนำออกขายทอดตลาด สำหรับคำร้องของโจทก์ที่ขอสวมสิทธิจำเลยนั้น ไม่เข้าเกณฑ์ตามมาตรา ๒๒๙ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เมื่อผู้ร้องคัดค้านไม่ตกลงยินยอมด้วยโจทก์ก็ไม่อาจจะขอรับช่วงสิทธิของจำเลยได้ จึงมีคำสั่งให้ปล่อยรถยนต์คันพิพาท และยกคำร้องของโจทก์เสีย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกามานั้นโจทก์คงฎีกาลอย ๆ ว่า โจทก์มีสิทธิจะสวมจำเลยต่อผู้ร้องได้ตามกฎหมายเท่านั้น มิได้ยกข้อกฎหมายขึ้นกล่าวอ้างอิงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาว่า โจทก์มีสิทธิจะสวมสิทธิจำเลยต่อผู้ร้องได้ตามกฎหมายข้อใดประการใด จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๔๙ ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ให้คืนค่าธรรมเนียมชั้นฎีกาทั้งหมดแก่โจทก์ ค่าทนายความชั้นฎีกาของผู้ร้องให้เป็นพับ(สุทิน เลิศวิรุฬห์-ผสม จิตรชุ่ม-พยนต์ ยาวะประภาษ)ศาลจังหวัดเพชรบุรี - นายสนัด หมายสวัสดิ์ศาลอุทธรณ์ - นายธรรมสถิตย์ ธีรกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้สืบเนื่องจากโจทก์เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาได้นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดรถยนต์บรรทุกเล็ก ยี่ห้อมาสด้า หมายเลขทะเบียน พ.บ. ๐๔๒๔๔ เพื่อขายทอดตลาดนำเงินมาชำระหนี้ตามคำพิพากษา ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า รถยนต์ดังกล่าวเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้อง ผู้ร้องตกลงจะขายให้จำเลย แต่จำเลยผิดสัญญาไม่ชำระเงินแก่ผู้ร้องหลายงวดติดกัน ผู้ร้องได้บอกเลิกสัญญา และกำลังติดตามเอารถยนต์คืน แต่ถูกยึดเสียก่อน ขณะนี้รถยนต์ราคา ๓๐,๐๐๐ บาท ขอให้ปล่อยรถยนต์ที่ยึด โจทก์ให้การว่า รถยนต์เป็นของจำเลย จำเลยชำระราคาเสร็จสิ้นแล้ว ผู้ร้องไม่เคยบอกเลิกสัญญา หากจำเลยมีหนี้สินติดค้าง ผู้ร้องชอบที่จะเรียกร้องเอาจากจำเลยคำร้องของผู้ร้องเคลือบคลุม ในระหว่างพิจารณา โจทก์ยื่นคำร้องขอสวมสิทธิของจำเลย โดยขอชำระหนี้ที่จำเลยค้างชำระแก่ผู้ร้อง ๙,๓๓๕ บาท ผู้ร้องยื่นคำคัดค้านขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นสั่งว่าจะสั่งคำร้องพร้อมกับคำสั่งวินิจฉัยชี้ขาดคดี ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ทำสัญญาซื้อขายรถคันพิพาทมีเงื่อนไขกับผู้ร้อง และชำระค่ารถยนต์ยังไม่เสร็จ กรรมสิทธิ์ยังไม่ตกเป็นของจำเลย โจทก์ไม่มีสิทธิยึดรถเพื่อนำออกขายทอดตลาด สำหรับคำร้องของโจทก์ที่ขอสวมสิทธิจำเลยนั้น ไม่เข้าเกณฑ์ตามมาตรา ๒๒๙ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เมื่อผู้ร้องคัดค้านไม่ตกลงยินยอมด้วยโจทก์ก็ไม่อาจจะขอรับช่วงสิทธิของจำเลยได้ จึงมีคำสั่งให้ปล่อยรถยนต์คันพิพาท และยกคำร้องของโจทก์เสีย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกามานั้นโจทก์คงฎีกาลอย ๆ ว่า โจทก์มีสิทธิจะสวมจำเลยต่อผู้ร้องได้ตามกฎหมายเท่านั้น มิได้ยกข้อกฎหมายขึ้นกล่าวอ้างอิงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาว่า โจทก์มีสิทธิจะสวมสิทธิจำเลยต่อผู้ร้องได้ตามกฎหมายข้อใดประการใด จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๔๙ ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ให้คืนค่าธรรมเนียมชั้นฎีกาทั้งหมดแก่โจทก์ ค่าทนายความชั้นฎีกาของผู้ร้องให้เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 575/2522นางชิน ดวงจันทร์โจทก์นายจำลอง เกลี้ยงมลทินล.บริษัทสหไทยไฟแนนซ์ จำกัด โดย นายบัว วิชิตกุล ผู้รับมอบอำนาจผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 249 ป.พ.พ. ม. 229โจทก์ฎีกาลอย ๆ ว่า โจทก์มีสิทธิจะสวมสิทธิจำเลยต่อผู้ร้องได้ตามกฎหมายเท่านั้น มิได้ยกข้อกฎหมายขึ้นกล่าวอ้างอิงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาว่าโจทก์มีสิทธิจะสวมสิทธิจำเลยต่อผู้ร้องได้ ตามกฎหมายข้อใดประการใด จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยคดีนี้สืบเนื่องจากโจทก์เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาได้นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดรถยนต์บรรทุกเล็ก ยี่ห้อมาสด้า หมายเลขทะเบียน พ.บ. ๐๔๒๔๔ เพื่อขายทอดตลาดนำเงินมาชำระหนี้ตามคำพิพากษา ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า รถยนต์ดังกล่าวเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้อง ผู้ร้องตกลงจะขายให้จำเลย แต่จำเลยผิดสัญญาไม่ชำระเงินแก่ผู้ร้องหลายงวดติดกัน ผู้ร้องได้บอกเลิกสัญญา และกำลังติดตามเอารถยนต์คืน แต่ถูกยึดเสียก่อน ขณะนี้รถยนต์ราคา ๓๐,๐๐๐ บาท ขอให้ปล่อยรถยนต์ที่ยึด โจทก์ให้การว่า รถยนต์เป็นของจำเลย จำเลยชำระราคาเสร็จสิ้นแล้ว ผู้ร้องไม่เคยบอกเลิกสัญญา หากจำเลยมีหนี้สินติดค้าง ผู้ร้องชอบที่จะเรียกร้องเอาจากจำเลยคำร้องของผู้ร้องเคลือบคลุม ในระหว่างพิจารณา โจทก์ยื่นคำร้องขอสวมสิทธิของจำเลย โดยขอชำระหนี้ที่จำเลยค้างชำระแก่ผู้ร้อง ๙,๓๓๕ บาท ผู้ร้องยื่นคำคัดค้านขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นสั่งว่าจะสั่งคำร้องพร้อมกับคำสั่งวินิจฉัยชี้ขาดคดี ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ทำสัญญาซื้อขายรถคันพิพาทมีเงื่อนไขกับผู้ร้อง และชำระค่ารถยนต์ยังไม่เสร็จ กรรมสิทธิ์ยังไม่ตกเป็นของจำเลย โจทก์ไม่มีสิทธิยึดรถเพื่อนำออกขายทอดตลาด สำหรับคำร้องของโจทก์ที่ขอสวมสิทธิจำเลยนั้น ไม่เข้าเกณฑ์ตามมาตรา ๒๒๙ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เมื่อผู้ร้องคัดค้านไม่ตกลงยินยอมด้วยโจทก์ก็ไม่อาจจะขอรับช่วงสิทธิของจำเลยได้ จึงมีคำสั่งให้ปล่อยรถยนต์คันพิพาท และยกคำร้องของโจทก์เสีย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกามานั้นโจทก์คงฎีกาลอย ๆ ว่า โจทก์มีสิทธิจะสวมจำเลยต่อผู้ร้องได้ตามกฎหมายเท่านั้น มิได้ยกข้อกฎหมายขึ้นกล่าวอ้างอิงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาว่า โจทก์มีสิทธิจะสวมสิทธิจำเลยต่อผู้ร้องได้ตามกฎหมายข้อใดประการใด จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๔๙ ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ให้คืนค่าธรรมเนียมชั้นฎีกาทั้งหมดแก่โจทก์ ค่าทนายความชั้นฎีกาของผู้ร้องให้เป็นพับ(สุทิน เลิศวิรุฬห์-ผสม จิตรชุ่ม-พยนต์ ยาวะประภาษ)ศาลจังหวัดเพชรบุรี - นายสนัด หมายสวัสดิ์ศาลอุทธรณ์ - นายธรรมสถิตย์ ธีรกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ