คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62538หลักกฎหมาย: ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์ไม่วินิจฉัยให้ครบประเด็นว่าจำเลยเป็นผู้ใช้ให้ผู้อื่นกระทำความผิดมิใช่เป็นตัวการตามฟ้องนั้นปรากฏว่าศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยร่วมเป็นตัวการกระทำความผิดจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจริตเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาว่าข้อตกลงระหว่างผู้เสียหายกับจำเลยต่อพนักงานสอบสวนทำให้คดีระงับหรือไม่นั้น. แม้จะเป็นปัญหาข้อกฎหมายแต่จำเลยกระทำความผิดต่อกฎหมายหลายบทซึ่งศาลได้พิพากษาลงโทษจำเลยในความผิดอันยอมความไม่ได้ข้อกฎหมายนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์มิได้วินิจฉัยค่าเสียหายให้ตามควรแก่พฤติการณ์นั้น เมื่อศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยค่าเสียหายตามข้อเท็จจริงในสำนวนจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาว่าการกระทำผิดเกิดเฉพาะเวลากลางวันลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 ไม่ได้นั้น ปรากฏว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้ร่วมกระทำความผิดกับผู้อื่นจึงลงโทษจำเลยตาม มาตรา 355 จึงไม่มีข้อกฎหมายที่จะต้องวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1222/2526พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางวิไล อุ่นใจ หรือชะนะหังโจทก์นายรักษ์ พรหมรักษ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 ป.อ. ม. 335, ม. 358, ม. 362, ม. 365, ม. 83ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์ไม่วินิจฉัยให้ครบประเด็นว่าจำเลยเป็นผู้ใช้ให้ผู้อื่นกระทำความผิดมิใช่เป็นตัวการตามฟ้องนั้นปรากฏว่าศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยร่วมเป็นตัวการกระทำความผิดจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจริตเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาว่าข้อตกลงระหว่างผู้เสียหายกับจำเลยต่อพนักงานสอบสวนทำให้คดีระงับหรือไม่นั้น. แม้จะเป็นปัญหาข้อกฎหมายแต่จำเลยกระทำความผิดต่อกฎหมายหลายบทซึ่งศาลได้พิพากษาลงโทษจำเลยในความผิดอันยอมความไม่ได้ข้อกฎหมายนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์มิได้วินิจฉัยค่าเสียหายให้ตามควรแก่พฤติการณ์นั้น เมื่อศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยค่าเสียหายตามข้อเท็จจริงในสำนวนจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาว่าการกระทำผิดเกิดเฉพาะเวลากลางวันลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 ไม่ได้นั้น ปรากฏว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้ร่วมกระทำความผิดกับผู้อื่นจึงลงโทษจำเลยตาม มาตรา 355 จึงไม่มีข้อกฎหมายที่จะต้องวินิจฉัย(สุพจน์ นาถะพินธุ-สมบูรณ์ บุญภินนท์-เพียร สุมิระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1222/2526พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางวิไล อุ่นใจ หรือชะนะหังโจทก์นายรักษ์ พรหมรักษ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 ป.อ. ม. 335, ม. 358, ม. 362, ม. 365, ม. 83ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์ไม่วินิจฉัยให้ครบประเด็นว่าจำเลยเป็นผู้ใช้ให้ผู้อื่นกระทำความผิดมิใช่เป็นตัวการตามฟ้องนั้นปรากฏว่าศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยร่วมเป็นตัวการกระทำความผิดจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจริตเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาว่าข้อตกลงระหว่างผู้เสียหายกับจำเลยต่อพนักงานสอบสวนทำให้คดีระงับหรือไม่นั้น. แม้จะเป็นปัญหาข้อกฎหมายแต่จำเลยกระทำความผิดต่อกฎหมายหลายบทซึ่งศาลได้พิพากษาลงโทษจำเลยในความผิดอันยอมความไม่ได้ข้อกฎหมายนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์มิได้วินิจฉัยค่าเสียหายให้ตามควรแก่พฤติการณ์นั้น เมื่อศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยค่าเสียหายตามข้อเท็จจริงในสำนวนจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาว่าการกระทำผิดเกิดเฉพาะเวลากลางวันลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 ไม่ได้นั้น ปรากฏว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้ร่วมกระทำความผิดกับผู้อื่นจึงลงโทษจำเลยตาม มาตรา 355 จึงไม่มีข้อกฎหมายที่จะต้องวินิจฉัย(สุพจน์ นาถะพินธุ-สมบูรณ์ บุญภินนท์-เพียร สุมิระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ