คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1051/2493หลักกฎหมาย: การฟ้องคดีบังคับจำนองนั้น แม้หนี้จำนองเกิน 10 ปีแล้วก็ยังฟ้องได้ฟ้องขอให้ที่จำนองหลุดเป็นสิทธิหรือยึดที่จำนองขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้จำนองนั้น เมื่อปรากฏว่าจำเลยผู้จำนองค้างดอกเบี้ยเกิน 5 ปี แล้ว และไม่ได้ต่อสู้ไว้ว่าที่จำนองมีราคาท่วมหนี้จำนอง ศาลก็ย่อมพิพากษาให้เอาที่จำนองหลุดเป็นสิทธิแก่โจทก์ได้โจทก์ฟ้องจำเลย ขอให้ศาลพิพากษาให้ที่จำนองตกเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ หรือยึดที่จำนองมาขายทอดตลาดได้เงินสุทธิเท่าใด ไม่พอหนี้ให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์จนครบ และให้ใช้ดอกเบี้ยจำเลยต่อสู้ว่า สัญญาจำนองเป็นนิติกรรมอำพราง เพราะไม่ใช่กู้ยืมเงินกันจริง เป็นหนี้เกิดจากการเข้าหุ้นส่วนกัน มาคิดเป็นต้นเงินจำนอง และตัดฟ้องว่าคดีขาดอายุความศาลชั้นต้นเห็นว่า เป็นคดีจำนอง จำเลยจะยกอายุความขึ้นตัดไม่ได้ จึงพิพากษาให้ที่จำนองตกเป็นสิทธิแก่โจทก์ เพราะจำเลยขาดส่งดอกเบี้ยจำเลยอุทธรณ์ว่า โจทก์นำสืบไม่ได้ว่า ได้มีหนังสือบอกกล่าวบังคับจำนอง และว่าคดีขาดอายุความ กับคัดค้านว่า โจทก์มีคำขอให้ที่จำนองหลุด หรือยึดขายทอดตลาด ศาลหาควรพิพากษาให้ที่จำนองหลุด เพราะที่มีราคาท่วมหนี้จำนองศาลอุทธรณ์เห็นว่า เรื่องอายุความมีประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 189 ยกเว้นไว้ คดีจึงไม่ขาดอายุความ ส่วนข้อคัดค้านอื่น ๆ จำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้ไว้ เมื่อจำเลยค้างดอกเบี้ยเกิน 5 ปีแล้ว โจทก์ก็ขอให้ที่หลุดเป็นสิทธิได้ตามมาตรา 729 จึงพิพากษายืนจำเลยฎีกาในข้อกฎหมายขึ้นมาเช่นเดียวกับชั้นอุทธรณ์ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกาขึ้นมา ชอบด้วยการพิจารณาและข้อกฎหมายแล้วจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1051/2493นายสุชาติ (ซุ่นฉ้อง) โค่ยปราการ หรือรัตนปราการโจทก์นายเอ่งไท้ เนาวมุกดาจำเลย ป.พ.พ. ม. 189, ม. 728, ม. 729 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 142, ม. 172, ม. 177การฟ้องคดีบังคับจำนองนั้น แม้หนี้จำนองเกิน 10 ปีแล้วก็ยังฟ้องได้ฟ้องขอให้ที่จำนองหลุดเป็นสิทธิหรือยึดที่จำนองขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้จำนองนั้น เมื่อปรากฏว่าจำเลยผู้จำนองค้างดอกเบี้ยเกิน 5 ปี แล้ว และไม่ได้ต่อสู้ไว้ว่าที่จำนองมีราคาท่วมหนี้จำนอง ศาลก็ย่อมพิพากษาให้เอาที่จำนองหลุดเป็นสิทธิแก่โจทก์ได้โจทก์ฟ้องจำเลย ขอให้ศาลพิพากษาให้ที่จำนองตกเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ หรือยึดที่จำนองมาขายทอดตลาดได้เงินสุทธิเท่าใด ไม่พอหนี้ให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์จนครบ และให้ใช้ดอกเบี้ยจำเลยต่อสู้ว่า สัญญาจำนองเป็นนิติกรรมอำพราง เพราะไม่ใช่กู้ยืมเงินกันจริง เป็นหนี้เกิดจากการเข้าหุ้นส่วนกัน มาคิดเป็นต้นเงินจำนอง และตัดฟ้องว่าคดีขาดอายุความศาลชั้นต้นเห็นว่า เป็นคดีจำนอง จำเลยจะยกอายุความขึ้นตัดไม่ได้ จึงพิพากษาให้ที่จำนองตกเป็นสิทธิแก่โจทก์ เพราะจำเลยขาดส่งดอกเบี้ยจำเลยอุทธรณ์ว่า โจทก์นำสืบไม่ได้ว่า ได้มีหนังสือบอกกล่าวบังคับจำนอง และว่าคดีขาดอายุความ กับคัดค้านว่า โจทก์มีคำขอให้ที่จำนองหลุด หรือยึดขายทอดตลาด ศาลหาควรพิพากษาให้ที่จำนองหลุด เพราะที่มีราคาท่วมหนี้จำนองศาลอุทธรณ์เห็นว่า เรื่องอายุความมีประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 189 ยกเว้นไว้ คดีจึงไม่ขาดอายุความ ส่วนข้อคัดค้านอื่น ๆ จำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้ไว้ เมื่อจำเลยค้างดอกเบี้ยเกิน 5 ปีแล้ว โจทก์ก็ขอให้ที่หลุดเป็นสิทธิได้ตามมาตรา 729 จึงพิพากษายืนจำเลยฎีกาในข้อกฎหมายขึ้นมาเช่นเดียวกับชั้นอุทธรณ์ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกาขึ้นมา ชอบด้วยการพิจารณาและข้อกฎหมายแล้วจึงพิพากษายืน(ปรีชาวินิจฉัย-นาถปริญญา-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องจำเลย ขอให้ศาลพิพากษาให้ที่จำนองตกเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ หรือยึดที่จำนองมาขายทอดตลาดได้เงินสุทธิเท่าใด ไม่พอหนี้ให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์จนครบ และให้ใช้ดอกเบี้ยจำเลยต่อสู้ว่า สัญญาจำนองเป็นนิติกรรมอำพราง เพราะไม่ใช่กู้ยืมเงินกันจริง เป็นหนี้เกิดจากการเข้าหุ้นส่วนกัน มาคิดเป็นต้นเงินจำนอง และตัดฟ้องว่าคดีขาดอายุความศาลชั้นต้นเห็นว่า เป็นคดีจำนอง จำเลยจะยกอายุความขึ้นตัดไม่ได้ จึงพิพากษาให้ที่จำนองตกเป็นสิทธิแก่โจทก์ เพราะจำเลยขาดส่งดอกเบี้ยจำเลยอุทธรณ์ว่า โจทก์นำสืบไม่ได้ว่า ได้มีหนังสือบอกกล่าวบังคับจำนอง และว่าคดีขาดอายุความ กับคัดค้านว่า โจทก์มีคำขอให้ที่จำนองหลุด หรือยึดขายทอดตลาด ศาลหาควรพิพากษาให้ที่จำนองหลุด เพราะที่มีราคาท่วมหนี้จำนองศาลอุทธรณ์เห็นว่า เรื่องอายุความมีประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 189 ยกเว้นไว้ คดีจึงไม่ขาดอายุความ ส่วนข้อคัดค้านอื่น ๆ จำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้ไว้ เมื่อจำเลยค้างดอกเบี้ยเกิน 5 ปีแล้ว โจทก์ก็ขอให้ที่หลุดเป็นสิทธิได้ตามมาตรา 729 จึงพิพากษายืนจำเลยฎีกาในข้อกฎหมายขึ้นมาเช่นเดียวกับชั้นอุทธรณ์ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกาขึ้นมา ชอบด้วยการพิจารณาและข้อกฎหมายแล้วจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1051/2493นายสุชาติ (ซุ่นฉ้อง) โค่ยปราการ หรือรัตนปราการโจทก์นายเอ่งไท้ เนาวมุกดาจำเลย ป.พ.พ. ม. 189, ม. 728, ม. 729 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 142, ม. 172, ม. 177การฟ้องคดีบังคับจำนองนั้น แม้หนี้จำนองเกิน 10 ปีแล้วก็ยังฟ้องได้ฟ้องขอให้ที่จำนองหลุดเป็นสิทธิหรือยึดที่จำนองขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้จำนองนั้น เมื่อปรากฏว่าจำเลยผู้จำนองค้างดอกเบี้ยเกิน 5 ปี แล้ว และไม่ได้ต่อสู้ไว้ว่าที่จำนองมีราคาท่วมหนี้จำนอง ศาลก็ย่อมพิพากษาให้เอาที่จำนองหลุดเป็นสิทธิแก่โจทก์ได้โจทก์ฟ้องจำเลย ขอให้ศาลพิพากษาให้ที่จำนองตกเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ หรือยึดที่จำนองมาขายทอดตลาดได้เงินสุทธิเท่าใด ไม่พอหนี้ให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์จนครบ และให้ใช้ดอกเบี้ยจำเลยต่อสู้ว่า สัญญาจำนองเป็นนิติกรรมอำพราง เพราะไม่ใช่กู้ยืมเงินกันจริง เป็นหนี้เกิดจากการเข้าหุ้นส่วนกัน มาคิดเป็นต้นเงินจำนอง และตัดฟ้องว่าคดีขาดอายุความศาลชั้นต้นเห็นว่า เป็นคดีจำนอง จำเลยจะยกอายุความขึ้นตัดไม่ได้ จึงพิพากษาให้ที่จำนองตกเป็นสิทธิแก่โจทก์ เพราะจำเลยขาดส่งดอกเบี้ยจำเลยอุทธรณ์ว่า โจทก์นำสืบไม่ได้ว่า ได้มีหนังสือบอกกล่าวบังคับจำนอง และว่าคดีขาดอายุความ กับคัดค้านว่า โจทก์มีคำขอให้ที่จำนองหลุด หรือยึดขายทอดตลาด ศาลหาควรพิพากษาให้ที่จำนองหลุด เพราะที่มีราคาท่วมหนี้จำนองศาลอุทธรณ์เห็นว่า เรื่องอายุความมีประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 189 ยกเว้นไว้ คดีจึงไม่ขาดอายุความ ส่วนข้อคัดค้านอื่น ๆ จำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้ไว้ เมื่อจำเลยค้างดอกเบี้ยเกิน 5 ปีแล้ว โจทก์ก็ขอให้ที่หลุดเป็นสิทธิได้ตามมาตรา 729 จึงพิพากษายืนจำเลยฎีกาในข้อกฎหมายขึ้นมาเช่นเดียวกับชั้นอุทธรณ์ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกาขึ้นมา ชอบด้วยการพิจารณาและข้อกฎหมายแล้วจึงพิพากษายืน(ปรีชาวินิจฉัย-นาถปริญญา-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ