คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1830/2514หลักกฎหมาย: ดุลพินิจของศาลเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 2 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษปรับสถานเดียวคนละ 200 บาท เป็นเรื่องดุลพินิจของศาลแม้จะแก้ไขมาก ก็ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๑๐ จำเลยกับพวกที่ยังหลบหนีได้ร่วมกันทำร้ายนายวีระศักดิ์ วังคำแหง ได้รับอันตรายแก่กายเหตุเกิดที่ตำบลวัดธาตุ อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕, ๘๓ จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ ๒ เดือน จำเลยทั้งสามจึงอุทธรณ์เรื่องโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นเห็นสมควรให้ปรับจำเลยสถานเดียวคนละ ๒๐๐ บาท โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อศาลอุทธรณ์ให้ปรับจำเลยสถานเดียวคนละ ๒๐๐ บาทแล้ว โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการฎีกาในข้อดุลพินิจของศาล ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยเพียงปรับสถานเดียวอันเป็นการแก้ไขมาก แต่ศาลอุทธรณ์คงลงโทษจำคุกจำเลยปรับไม่เกิน ๑,๐๐๐ บาท โจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๐ พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1830/2514อัยการจังหวัดหนองคายโจทก์นายเจริญ พนาลิกุล ที่ 1 กับพวกรวม 3 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ดุลพินิจของศาลเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 2 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษปรับสถานเดียวคนละ 200 บาท เป็นเรื่องดุลพินิจของศาลแม้จะแก้ไขมาก ก็ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๑๐ จำเลยกับพวกที่ยังหลบหนีได้ร่วมกันทำร้ายนายวีระศักดิ์ วังคำแหง ได้รับอันตรายแก่กายเหตุเกิดที่ตำบลวัดธาตุ อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕, ๘๓ จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ ๒ เดือน จำเลยทั้งสามจึงอุทธรณ์เรื่องโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นเห็นสมควรให้ปรับจำเลยสถานเดียวคนละ ๒๐๐ บาท โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อศาลอุทธรณ์ให้ปรับจำเลยสถานเดียวคนละ ๒๐๐ บาทแล้ว โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการฎีกาในข้อดุลพินิจของศาล ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยเพียงปรับสถานเดียวอันเป็นการแก้ไขมาก แต่ศาลอุทธรณ์คงลงโทษจำคุกจำเลยปรับไม่เกิน ๑,๐๐๐ บาท โจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๐ พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(สวัสดิ์ ภู่งาม-บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-อัศนี เกาไศยนันท์)ศาลจังหวัดหนองคาย - นายไพฑูรย์ เนติโพธิ์ศาลอุทธรณ์ - นายสนิท บริรักษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๑๐ จำเลยกับพวกที่ยังหลบหนีได้ร่วมกันทำร้ายนายวีระศักดิ์ วังคำแหง ได้รับอันตรายแก่กายเหตุเกิดที่ตำบลวัดธาตุ อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕, ๘๓ จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ ๒ เดือน จำเลยทั้งสามจึงอุทธรณ์เรื่องโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นเห็นสมควรให้ปรับจำเลยสถานเดียวคนละ ๒๐๐ บาท โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อศาลอุทธรณ์ให้ปรับจำเลยสถานเดียวคนละ ๒๐๐ บาทแล้ว โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการฎีกาในข้อดุลพินิจของศาล ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยเพียงปรับสถานเดียวอันเป็นการแก้ไขมาก แต่ศาลอุทธรณ์คงลงโทษจำคุกจำเลยปรับไม่เกิน ๑,๐๐๐ บาท โจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๐ พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1830/2514อัยการจังหวัดหนองคายโจทก์นายเจริญ พนาลิกุล ที่ 1 กับพวกรวม 3 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ดุลพินิจของศาลเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 2 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษปรับสถานเดียวคนละ 200 บาท เป็นเรื่องดุลพินิจของศาลแม้จะแก้ไขมาก ก็ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๑๐ จำเลยกับพวกที่ยังหลบหนีได้ร่วมกันทำร้ายนายวีระศักดิ์ วังคำแหง ได้รับอันตรายแก่กายเหตุเกิดที่ตำบลวัดธาตุ อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕, ๘๓ จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ ๒ เดือน จำเลยทั้งสามจึงอุทธรณ์เรื่องโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นเห็นสมควรให้ปรับจำเลยสถานเดียวคนละ ๒๐๐ บาท โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อศาลอุทธรณ์ให้ปรับจำเลยสถานเดียวคนละ ๒๐๐ บาทแล้ว โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการฎีกาในข้อดุลพินิจของศาล ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยเพียงปรับสถานเดียวอันเป็นการแก้ไขมาก แต่ศาลอุทธรณ์คงลงโทษจำคุกจำเลยปรับไม่เกิน ๑,๐๐๐ บาท โจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๐ พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(สวัสดิ์ ภู่งาม-บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-อัศนี เกาไศยนันท์)ศาลจังหวัดหนองคาย - นายไพฑูรย์ เนติโพธิ์ศาลอุทธรณ์ - นายสนิท บริรักษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ