คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2412/2523หลักกฎหมาย: โจทก์ยกที่ดินตรงที่เกิดเหตุพร้อมรั้วและราวไผ่ให้ บ. ตามสัญญาประนีประนอมยอมความในคดีแพ่ง กรรมสิทธิ์ในที่ดินจึงตกเป็นของ บ. โดยผลแห่งคำพิพากษาตามยอมนับตั้งแต่วันที่ได้พิพากษา แม้คู่ความจะตกลงให้รอการบังคับคดีไว้ก่อน ก็หามีผลเปลี่ยนแปลงคำพิพากษาดังกล่าวซึ่งถึงที่สุดแล้วให้เป็นอย่างอื่นไม่ โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายที่จะฟ้องผู้เข้าไปรื้อรั้วและตัดไม้ไผ่ในที่เกิดเหตุได้ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าที่ดินตรงที่เกิดเหตุพร้อมรั้วไม้ไผ่และราวไผ่เป็นของนางบุญเรือง พันธ์ธรรม โดยโจทก์ยกให้ตามสัญญาประนีประนอมยอมความในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 165/2519 ของศาลจังหวัดปราจีนบุรีโจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "สำหรับฎีกาข้อแรก เห็นว่าคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 165/2519 ของศาลจังหวัดปราจีนบุรีถึงที่สุดตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ฉะนั้นคำพิพากษาตามยอมในคดีนั้นย่อมผูกพันโจทก์กับพวกและนางบุญเรือง พันธ์ธรรม นับตั้งแต่วันที่ได้พิพากษา กรรมสิทธิ์ในที่ดินจึงตกเป็นของนางบุญเรืองโดยผลแห่งคำพิพากษาตามยอม แม้คู่ความจะตกลงให้รอการบังคับคดีไว้ก่อนก็หามีผลเปลี่ยนแปลงคำพิพากษาดังกล่าวให้เป็นอย่างอื่นไม่ ทั้งปรากฏว่าที่คู่ความตกลงให้รอการบังคับคดีก็ตกลงกันหลังจากเกิดเหตุในคดีนี้แล้ว และรอการบังคับคดีเฉพาะการรื้ออาคารเท่านั้นที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2412/2523นางมิ่ง ทุมเกิด กับพวกโจทก์นางละม่อม มะลิซ้อน กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4) ป.วิ.พ. ม. 145โจทก์ยกที่ดินตรงที่เกิดเหตุพร้อมรั้วและราวไผ่ให้ บ. ตามสัญญาประนีประนอมยอมความในคดีแพ่ง กรรมสิทธิ์ในที่ดินจึงตกเป็นของ บ. โดยผลแห่งคำพิพากษาตามยอมนับตั้งแต่วันที่ได้พิพากษา แม้คู่ความจะตกลงให้รอการบังคับคดีไว้ก่อน ก็หามีผลเปลี่ยนแปลงคำพิพากษาดังกล่าวซึ่งถึงที่สุดแล้วให้เป็นอย่างอื่นไม่ โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายที่จะฟ้องผู้เข้าไปรื้อรั้วและตัดไม้ไผ่ในที่เกิดเหตุได้ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าที่ดินตรงที่เกิดเหตุพร้อมรั้วไม้ไผ่และราวไผ่เป็นของนางบุญเรือง พันธ์ธรรม โดยโจทก์ยกให้ตามสัญญาประนีประนอมยอมความในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 165/2519 ของศาลจังหวัดปราจีนบุรีโจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "สำหรับฎีกาข้อแรก เห็นว่าคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 165/2519 ของศาลจังหวัดปราจีนบุรีถึงที่สุดตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ฉะนั้นคำพิพากษาตามยอมในคดีนั้นย่อมผูกพันโจทก์กับพวกและนางบุญเรือง พันธ์ธรรม นับตั้งแต่วันที่ได้พิพากษา กรรมสิทธิ์ในที่ดินจึงตกเป็นของนางบุญเรืองโดยผลแห่งคำพิพากษาตามยอม แม้คู่ความจะตกลงให้รอการบังคับคดีไว้ก่อนก็หามีผลเปลี่ยนแปลงคำพิพากษาดังกล่าวให้เป็นอย่างอื่นไม่ ทั้งปรากฏว่าที่คู่ความตกลงให้รอการบังคับคดีก็ตกลงกันหลังจากเกิดเหตุในคดีนี้แล้ว และรอการบังคับคดีเฉพาะการรื้ออาคารเท่านั้นที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"พิพากษายืน(อัมพล สุวรรณภักดี-ชุบ วีระเวคิน-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าที่ดินตรงที่เกิดเหตุพร้อมรั้วไม้ไผ่และราวไผ่เป็นของนางบุญเรือง พันธ์ธรรม โดยโจทก์ยกให้ตามสัญญาประนีประนอมยอมความในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 165/2519 ของศาลจังหวัดปราจีนบุรีโจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "สำหรับฎีกาข้อแรก เห็นว่าคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 165/2519 ของศาลจังหวัดปราจีนบุรีถึงที่สุดตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ฉะนั้นคำพิพากษาตามยอมในคดีนั้นย่อมผูกพันโจทก์กับพวกและนางบุญเรือง พันธ์ธรรม นับตั้งแต่วันที่ได้พิพากษา กรรมสิทธิ์ในที่ดินจึงตกเป็นของนางบุญเรืองโดยผลแห่งคำพิพากษาตามยอม แม้คู่ความจะตกลงให้รอการบังคับคดีไว้ก่อนก็หามีผลเปลี่ยนแปลงคำพิพากษาดังกล่าวให้เป็นอย่างอื่นไม่ ทั้งปรากฏว่าที่คู่ความตกลงให้รอการบังคับคดีก็ตกลงกันหลังจากเกิดเหตุในคดีนี้แล้ว และรอการบังคับคดีเฉพาะการรื้ออาคารเท่านั้นที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2412/2523นางมิ่ง ทุมเกิด กับพวกโจทก์นางละม่อม มะลิซ้อน กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4) ป.วิ.พ. ม. 145โจทก์ยกที่ดินตรงที่เกิดเหตุพร้อมรั้วและราวไผ่ให้ บ. ตามสัญญาประนีประนอมยอมความในคดีแพ่ง กรรมสิทธิ์ในที่ดินจึงตกเป็นของ บ. โดยผลแห่งคำพิพากษาตามยอมนับตั้งแต่วันที่ได้พิพากษา แม้คู่ความจะตกลงให้รอการบังคับคดีไว้ก่อน ก็หามีผลเปลี่ยนแปลงคำพิพากษาดังกล่าวซึ่งถึงที่สุดแล้วให้เป็นอย่างอื่นไม่ โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายที่จะฟ้องผู้เข้าไปรื้อรั้วและตัดไม้ไผ่ในที่เกิดเหตุได้ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าที่ดินตรงที่เกิดเหตุพร้อมรั้วไม้ไผ่และราวไผ่เป็นของนางบุญเรือง พันธ์ธรรม โดยโจทก์ยกให้ตามสัญญาประนีประนอมยอมความในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 165/2519 ของศาลจังหวัดปราจีนบุรีโจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "สำหรับฎีกาข้อแรก เห็นว่าคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 165/2519 ของศาลจังหวัดปราจีนบุรีถึงที่สุดตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ฉะนั้นคำพิพากษาตามยอมในคดีนั้นย่อมผูกพันโจทก์กับพวกและนางบุญเรือง พันธ์ธรรม นับตั้งแต่วันที่ได้พิพากษา กรรมสิทธิ์ในที่ดินจึงตกเป็นของนางบุญเรืองโดยผลแห่งคำพิพากษาตามยอม แม้คู่ความจะตกลงให้รอการบังคับคดีไว้ก่อนก็หามีผลเปลี่ยนแปลงคำพิพากษาดังกล่าวให้เป็นอย่างอื่นไม่ ทั้งปรากฏว่าที่คู่ความตกลงให้รอการบังคับคดีก็ตกลงกันหลังจากเกิดเหตุในคดีนี้แล้ว และรอการบังคับคดีเฉพาะการรื้ออาคารเท่านั้นที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"พิพากษายืน(อัมพล สุวรรณภักดี-ชุบ วีระเวคิน-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ