คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5762/2537หลักกฎหมาย: ข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 และ 297ที่พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยนั้น มิใช่เป็นความผิดต่อส่วนตัว ดังนั้น การที่ ถ.และอ. จะเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายหรือไม่ หามีผลต่ออำนาจฟ้องของพนักงานอัยการโจทก์ไม่ ฎีกาของจำเลยในข้อนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้ พฤติการณ์ที่จำเลยกับพวกกระทำแก่ ถ.และอ. เป็นการกระทำที่รุนแรง มีการใช้ไม้ท่อนและขวดเป็นอาวุธ ร่วมกระทำความผิดด้วยกันหลายคนโดยที่ฝ่ายผู้เสียหายทั้งสองมิได้เป็นฝ่ายก่อเหตุก่อนและผลแห่งการถูกทำร้ายร่างกายครั้งนั้น ถ. ได้รับอันตรายสาหัสถึงกับเลือดคั่งใต้กะโหลกศีรษะ สมองช้ำ เดินไม่ได้ตามปกติทั้งไม่ปรากฏว่าจำเลยได้บรรเทาผลร้ายแห่งคดีแต่อย่างใดเลยจึงไม่มีเหตุอันควรปรานีด้วยการรอการลงโทษให้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งหกตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 58, 83, 91, 295, 296, 297, 298 และนำโทษของจำเลยที่ 3ที่รอไว้ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 347/2534 ของศาลชั้นต้นมาบวกเข้ากับโทษของจำเลยที่ 3 ในคดีนี้จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธ แต่จำเลยที่ 3 รับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 347/2534 ของศาลชั้นต้นศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 295, 297 เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 สำหรับจำเลยที่ 3 ให้บวกโทษจำคุกที่รอการลงโทษไว้ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 347/2534 ของศาลชั้นต้นเข้ากับโทษของจำเลยที่ 3 ในคดีนี้ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 6 ข้อหาอื่นให้ยกโจทก์และจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5กับพวกร่วมกันทำร้ายร่างกายนายถกลศักดิ์ได้รับอันตรายสาหัสและนายอาทิตย์ ได้รับอันตรายแก่กายจริงดังที่โจทก์ฟ้อง ที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 นำสืบและฎีกาขึ้นมาว่าในคืนเกิดเหตุนายถกลศักดิ์และนายอาทิตย์กับพวกได้หาเรื่องทะเลาะและทำร้ายร่างกายพวกของจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 กับพวก นายถกลศักดิ์กับนายอาทิตย์และพวกทะเลาะวิวาทชุลมุนต่อสู้ทำร้ายร่างกายกับจำเลยที่ 2ถึงที่ 5 และพวกนายถกลศักดิ์และนายอาทิตย์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายในคดีนี้นั้น เห็นว่า ข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295และ 297 ที่พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5นั้น มิใช่เป็นความผิดต่อส่วนตัว การที่นายถกลศักดิ์และนายอาทิตย์จะเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายหรือไม่ หามีผลต่ออำนาจฟ้องของพนักงานอัยการโจทก์ไม่ ฎีกาของจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ในข้อนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยส่วนที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ฎีกาขอให้รอการลงโทษนั้น เห็นว่าพฤติการณ์ที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 กับพวกกระทำแก่นายถกลศักดิ์และนายอาทิตย์เป็นการกระทำที่รุนแรง มีการใช้ไม้ท่อนและขวดเป็นอาวุธ ทั้งร่วมกระทำความผิดด้วยกันหลายคน โดยที่ฝ่ายผู้เสียหายทั้งสองมิได้เป็นฝ่ายก่อเหตุก่อนและผลแห่งการถูกทำร้ายร่างกายครั้งนั้นนายถกลศักดิ์ได้รับอันตรายสาหัสถึงกับเลือดคั่งใต้กะโหลกศีรษะ สมองช้ำ เดินไม่ได้ตามปกติ ยิ่งกว่านั้นความไม่ปรากฏว่า จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ได้บรรเทาผลร้ายแห่งคดีแต่อย่างใดเลย จึงไม่มีเหตุอันควรปรานีด้วยการรอการลงโทษให้ตามที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ฎีกาขอมาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5762/2537พนักงานอัยการ จังหวัด ราชบุรีโจทก์นาย นพพลหรือเขียด คำ สุข กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 56, ม. 295, ม. 297 ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 28, ม. 120, ม. 121, ม. 122, ม. 123 ป.วิ.พ. ม. 249 ข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 และ 297ที่พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยนั้น มิใช่เป็นความผิดต่อส่วนตัว ดังนั้น การที่ ถ.และอ. จะเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายหรือไม่ หามีผลต่ออำนาจฟ้องของพนักงานอัยการโจทก์ไม่ ฎีกาของจำเลยในข้อนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้ พฤติการณ์ที่จำเลยกับพวกกระทำแก่ ถ.และอ. เป็นการกระทำที่รุนแรง มีการใช้ไม้ท่อนและขวดเป็นอาวุธ ร่วมกระทำความผิดด้วยกันหลายคนโดยที่ฝ่ายผู้เสียหายทั้งสองมิได้เป็นฝ่ายก่อเหตุก่อนและผลแห่งการถูกทำร้ายร่างกายครั้งนั้น ถ. ได้รับอันตรายสาหัสถึงกับเลือดคั่งใต้กะโหลกศีรษะ สมองช้ำ เดินไม่ได้ตามปกติทั้งไม่ปรากฏว่าจำเลยได้บรรเทาผลร้ายแห่งคดีแต่อย่างใดเลยจึงไม่มีเหตุอันควรปรานีด้วยการรอการลงโทษให้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งหกตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 58, 83, 91, 295, 296, 297, 298 และนำโทษของจำเลยที่ 3ที่รอไว้ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 347/2534 ของศาลชั้นต้นมาบวกเข้ากับโทษของจำเลยที่ 3 ในคดีนี้จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธ แต่จำเลยที่ 3 รับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 347/2534 ของศาลชั้นต้นศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 295, 297 เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 สำหรับจำเลยที่ 3 ให้บวกโทษจำคุกที่รอการลงโทษไว้ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 347/2534 ของศาลชั้นต้นเข้ากับโทษของจำเลยที่ 3 ในคดีนี้ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 6 ข้อหาอื่นให้ยกโจทก์และจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5กับพวกร่วมกันทำร้ายร่างกายนายถกลศักดิ์ได้รับอันตรายสาหัสและนายอาทิตย์ ได้รับอันตรายแก่กายจริงดังที่โจทก์ฟ้อง ที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 นำสืบและฎีกาขึ้นมาว่าในคืนเกิดเหตุนายถกลศักดิ์และนายอาทิตย์กับพวกได้หาเรื่องทะเลาะและทำร้ายร่างกายพวกของจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 กับพวก นายถกลศักดิ์กับนายอาทิตย์และพวกทะเลาะวิวาทชุลมุนต่อสู้ทำร้ายร่างกายกับจำเลยที่ 2ถึงที่ 5 และพวกนายถกลศักดิ์และนายอาทิตย์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายในคดีนี้นั้น เห็นว่า ข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295และ 297 ที่พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5นั้น มิใช่เป็นความผิดต่อส่วนตัว การที่นายถกลศักดิ์และนายอาทิตย์จะเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายหรือไม่ หามีผลต่ออำนาจฟ้องของพนักงานอัยการโจทก์ไม่ ฎีกาของจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ในข้อนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยส่วนที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ฎีกาขอให้รอการลงโทษนั้น เห็นว่าพฤติการณ์ที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 กับพวกกระทำแก่นายถกลศักดิ์และนายอาทิตย์เป็นการกระทำที่รุนแรง มีการใช้ไม้ท่อนและขวดเป็นอาวุธ ทั้งร่วมกระทำความผิดด้วยกันหลายคน โดยที่ฝ่ายผู้เสียหายทั้งสองมิได้เป็นฝ่ายก่อเหตุก่อนและผลแห่งการถูกทำร้ายร่างกายครั้งนั้นนายถกลศักดิ์ได้รับอันตรายสาหัสถึงกับเลือดคั่งใต้กะโหลกศีรษะ สมองช้ำ เดินไม่ได้ตามปกติ ยิ่งกว่านั้นความไม่ปรากฏว่า จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ได้บรรเทาผลร้ายแห่งคดีแต่อย่างใดเลย จึงไม่มีเหตุอันควรปรานีด้วยการรอการลงโทษให้ตามที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ฎีกาขอมาพิพากษายืน(สุรินทร์ นาควิเชียร-นาม ยิ้มแย้ม-สุวรรณ ตระการพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งหกตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 58, 83, 91, 295, 296, 297, 298 และนำโทษของจำเลยที่ 3ที่รอไว้ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 347/2534 ของศาลชั้นต้นมาบวกเข้ากับโทษของจำเลยที่ 3 ในคดีนี้จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธ แต่จำเลยที่ 3 รับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 347/2534 ของศาลชั้นต้นศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 295, 297 เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 สำหรับจำเลยที่ 3 ให้บวกโทษจำคุกที่รอการลงโทษไว้ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 347/2534 ของศาลชั้นต้นเข้ากับโทษของจำเลยที่ 3 ในคดีนี้ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 6 ข้อหาอื่นให้ยกโจทก์และจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5กับพวกร่วมกันทำร้ายร่างกายนายถกลศักดิ์ได้รับอันตรายสาหัสและนายอาทิตย์ ได้รับอันตรายแก่กายจริงดังที่โจทก์ฟ้อง ที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 นำสืบและฎีกาขึ้นมาว่าในคืนเกิดเหตุนายถกลศักดิ์และนายอาทิตย์กับพวกได้หาเรื่องทะเลาะและทำร้ายร่างกายพวกของจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 กับพวก นายถกลศักดิ์กับนายอาทิตย์และพวกทะเลาะวิวาทชุลมุนต่อสู้ทำร้ายร่างกายกับจำเลยที่ 2ถึงที่ 5 และพวกนายถกลศักดิ์และนายอาทิตย์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายในคดีนี้นั้น เห็นว่า ข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295และ 297 ที่พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5นั้น มิใช่เป็นความผิดต่อส่วนตัว การที่นายถกลศักดิ์และนายอาทิตย์จะเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายหรือไม่ หามีผลต่ออำนาจฟ้องของพนักงานอัยการโจทก์ไม่ ฎีกาของจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ในข้อนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยส่วนที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ฎีกาขอให้รอการลงโทษนั้น เห็นว่าพฤติการณ์ที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 กับพวกกระทำแก่นายถกลศักดิ์และนายอาทิตย์เป็นการกระทำที่รุนแรง มีการใช้ไม้ท่อนและขวดเป็นอาวุธ ทั้งร่วมกระทำความผิดด้วยกันหลายคน โดยที่ฝ่ายผู้เสียหายทั้งสองมิได้เป็นฝ่ายก่อเหตุก่อนและผลแห่งการถูกทำร้ายร่างกายครั้งนั้นนายถกลศักดิ์ได้รับอันตรายสาหัสถึงกับเลือดคั่งใต้กะโหลกศีรษะ สมองช้ำ เดินไม่ได้ตามปกติ ยิ่งกว่านั้นความไม่ปรากฏว่า จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ได้บรรเทาผลร้ายแห่งคดีแต่อย่างใดเลย จึงไม่มีเหตุอันควรปรานีด้วยการรอการลงโทษให้ตามที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ฎีกาขอมาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5762/2537พนักงานอัยการ จังหวัด ราชบุรีโจทก์นาย นพพลหรือเขียด คำ สุข กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 56, ม. 295, ม. 297 ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 28, ม. 120, ม. 121, ม. 122, ม. 123 ป.วิ.พ. ม. 249 ข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 และ 297ที่พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยนั้น มิใช่เป็นความผิดต่อส่วนตัว ดังนั้น การที่ ถ.และอ. จะเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายหรือไม่ หามีผลต่ออำนาจฟ้องของพนักงานอัยการโจทก์ไม่ ฎีกาของจำเลยในข้อนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้ พฤติการณ์ที่จำเลยกับพวกกระทำแก่ ถ.และอ. เป็นการกระทำที่รุนแรง มีการใช้ไม้ท่อนและขวดเป็นอาวุธ ร่วมกระทำความผิดด้วยกันหลายคนโดยที่ฝ่ายผู้เสียหายทั้งสองมิได้เป็นฝ่ายก่อเหตุก่อนและผลแห่งการถูกทำร้ายร่างกายครั้งนั้น ถ. ได้รับอันตรายสาหัสถึงกับเลือดคั่งใต้กะโหลกศีรษะ สมองช้ำ เดินไม่ได้ตามปกติทั้งไม่ปรากฏว่าจำเลยได้บรรเทาผลร้ายแห่งคดีแต่อย่างใดเลยจึงไม่มีเหตุอันควรปรานีด้วยการรอการลงโทษให้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งหกตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 58, 83, 91, 295, 296, 297, 298 และนำโทษของจำเลยที่ 3ที่รอไว้ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 347/2534 ของศาลชั้นต้นมาบวกเข้ากับโทษของจำเลยที่ 3 ในคดีนี้จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธ แต่จำเลยที่ 3 รับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 347/2534 ของศาลชั้นต้นศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 295, 297 เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 สำหรับจำเลยที่ 3 ให้บวกโทษจำคุกที่รอการลงโทษไว้ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 347/2534 ของศาลชั้นต้นเข้ากับโทษของจำเลยที่ 3 ในคดีนี้ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 6 ข้อหาอื่นให้ยกโจทก์และจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5กับพวกร่วมกันทำร้ายร่างกายนายถกลศักดิ์ได้รับอันตรายสาหัสและนายอาทิตย์ ได้รับอันตรายแก่กายจริงดังที่โจทก์ฟ้อง ที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 นำสืบและฎีกาขึ้นมาว่าในคืนเกิดเหตุนายถกลศักดิ์และนายอาทิตย์กับพวกได้หาเรื่องทะเลาะและทำร้ายร่างกายพวกของจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 กับพวก นายถกลศักดิ์กับนายอาทิตย์และพวกทะเลาะวิวาทชุลมุนต่อสู้ทำร้ายร่างกายกับจำเลยที่ 2ถึงที่ 5 และพวกนายถกลศักดิ์และนายอาทิตย์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายในคดีนี้นั้น เห็นว่า ข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295และ 297 ที่พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5นั้น มิใช่เป็นความผิดต่อส่วนตัว การที่นายถกลศักดิ์และนายอาทิตย์จะเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายหรือไม่ หามีผลต่ออำนาจฟ้องของพนักงานอัยการโจทก์ไม่ ฎีกาของจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ในข้อนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยส่วนที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ฎีกาขอให้รอการลงโทษนั้น เห็นว่าพฤติการณ์ที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 กับพวกกระทำแก่นายถกลศักดิ์และนายอาทิตย์เป็นการกระทำที่รุนแรง มีการใช้ไม้ท่อนและขวดเป็นอาวุธ ทั้งร่วมกระทำความผิดด้วยกันหลายคน โดยที่ฝ่ายผู้เสียหายทั้งสองมิได้เป็นฝ่ายก่อเหตุก่อนและผลแห่งการถูกทำร้ายร่างกายครั้งนั้นนายถกลศักดิ์ได้รับอันตรายสาหัสถึงกับเลือดคั่งใต้กะโหลกศีรษะ สมองช้ำ เดินไม่ได้ตามปกติ ยิ่งกว่านั้นความไม่ปรากฏว่า จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ได้บรรเทาผลร้ายแห่งคดีแต่อย่างใดเลย จึงไม่มีเหตุอันควรปรานีด้วยการรอการลงโทษให้ตามที่จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ฎีกาขอมาพิพากษายืน(สุรินทร์ นาควิเชียร-นาม ยิ้มแย้ม-สุวรรณ ตระการพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ