คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2219/2522หลักกฎหมาย: ผู้ประกันภัยรถยนต์คันเกิดเหตุซึ่งถูกเรียกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57 (3) เมื่อเกินกำหนดหนึ่งปีไปแล้วนับแต่วันละเมิด จะยกอายุความละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 448 ขึ้นต่อสู้ไม่ได้ เพราะผู้รับประกันต้องรับผิดตามสัญญาประกันภัย มิใช่ร่วมรับผิดในมูลละเมิดโจทก์ทั้งสองฟ้องให้จำเลยที่ ๑ ลูกจ้าง และจำเลยที่ ๒ นายจ้าง ร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ทั้งสองในมูลละเมิด ซึ่งจำเลยที่ ๑ ขับรถยนต์ในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ ไปชนรถยนต์ของโจทก์เสียหาย และทำให้โจทก์ที่ ๒ ซึ่งเป็นพนักงานของโจทก์ที่ ๑ ได้รับบาดเจ็บ จำเลยที่ ๑ ขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยที่ ๒ ให้การต่อสู้หลายประการ รวมทั้งปฏิเสธความผิดว่าจำเลยที่ ๑ ไม่ได้ประมาทและเรียกค่าเสียหายสูงเกินไป จำเลยที่ ๒ ยื่นคำร้องขอให้เรียกบริษัทธนกิจประกันภัยจำกัด ผู้รับประกันภัยรถยนต์ของจำเลยที่ ๒ เข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาต จำเลยร่วมให้การต่อสู้และปฏิเสธความรับผิดเช่นเดียวกับจำเลยที่ ๒ และต่อสู้ด้วยว่า จำเลยที่ ๒ เรียกจำเลยร่วมเข้ามาในคดีให้รับผิดต่อโจทก์เกิน ๑ ปี นับแต่วันละเมิด คดีโจทก์ขาดอายุความ จำเลยที่ ๑ และจำเลยร่วมขาดนัดพิจารณา แต่จำเลยร่วมมาศาลระหว่างสืบพยานโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ที่ ๑ เป็นเงิน ๑,๖๐๐ บาท แก่โจทก์ที่ ๒ เป็นเงิน ๘,๕๗๖ บาท และให้จำเลยร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ต่อโจทก์ที่ ๒ เฉพาะค่ารักษาพยาบาลและค่าที่ต้องทนทุกข์เวทนาเสื่อมสุขภาพอนามัยเป็นเงิน ๖,๕๗๖ บาท จำเลยร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยร่วมฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า คดีโจทก์ขาดอายุความ คดีนี้ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่า จำเลยที่ ๒ ขอให้ศาลเรียกจำเลยร่วมซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์คันเกิดเหตุเข้ามาในคดีเพื่อให้ร่วมรับผิดเมื่อเกินกำหนด ๑ ปี นับแต่วันละเมิด จึงมีปัญหาที่ยังต้องวินิจฉัยว่า คดีของโจทก์เฉพาะตัวจำเลยร่วมจะขาดอายุความหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๔๔๘ เป็นเรื่องใช้สิทธเรียกร้องของผู้ต้องเสียหายในมูลละเมิดซึ่งมีอายุความ ๑ ปี กรณีของจำเลยร่วมเป็นเรื่องจำเลยที่ ๒ ขอให้ศาลเรียกเข้ามาในคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๕๗ (๓) เพื่อการใช้สิทธิไล่เบี้ย เพราะจำเลยร่วมจะต้องรับผิดตามสัญญาประกันภัย จะนำบทบัญญัติมาตรา ๔๔๘ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาใช้บังคับไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2219/2522การไฟฟ้านครหลวง โดย นางสาวชโรจน์ ลำเสียงพล ผู้รับมอบอำนาจกับพวกบริษัทธนกิจประกันภัย จำกัดจำเลยร่วมนายบุญทันต์ สีสาย กับพวกล. ป.พ.พ. ม. 448 ป.วิ.พ. ม. 57 (3)ผู้ประกันภัยรถยนต์คันเกิดเหตุซึ่งถูกเรียกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57 (3) เมื่อเกินกำหนดหนึ่งปีไปแล้วนับแต่วันละเมิด จะยกอายุความละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 448 ขึ้นต่อสู้ไม่ได้ เพราะผู้รับประกันต้องรับผิดตามสัญญาประกันภัย มิใช่ร่วมรับผิดในมูลละเมิดโจทก์ทั้งสองฟ้องให้จำเลยที่ ๑ ลูกจ้าง และจำเลยที่ ๒ นายจ้าง ร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ทั้งสองในมูลละเมิด ซึ่งจำเลยที่ ๑ ขับรถยนต์ในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ ไปชนรถยนต์ของโจทก์เสียหาย และทำให้โจทก์ที่ ๒ ซึ่งเป็นพนักงานของโจทก์ที่ ๑ ได้รับบาดเจ็บ จำเลยที่ ๑ ขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยที่ ๒ ให้การต่อสู้หลายประการ รวมทั้งปฏิเสธความผิดว่าจำเลยที่ ๑ ไม่ได้ประมาทและเรียกค่าเสียหายสูงเกินไป จำเลยที่ ๒ ยื่นคำร้องขอให้เรียกบริษัทธนกิจประกันภัยจำกัด ผู้รับประกันภัยรถยนต์ของจำเลยที่ ๒ เข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาต จำเลยร่วมให้การต่อสู้และปฏิเสธความรับผิดเช่นเดียวกับจำเลยที่ ๒ และต่อสู้ด้วยว่า จำเลยที่ ๒ เรียกจำเลยร่วมเข้ามาในคดีให้รับผิดต่อโจทก์เกิน ๑ ปี นับแต่วันละเมิด คดีโจทก์ขาดอายุความ จำเลยที่ ๑ และจำเลยร่วมขาดนัดพิจารณา แต่จำเลยร่วมมาศาลระหว่างสืบพยานโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ที่ ๑ เป็นเงิน ๑,๖๐๐ บาท แก่โจทก์ที่ ๒ เป็นเงิน ๘,๕๗๖ บาท และให้จำเลยร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ต่อโจทก์ที่ ๒ เฉพาะค่ารักษาพยาบาลและค่าที่ต้องทนทุกข์เวทนาเสื่อมสุขภาพอนามัยเป็นเงิน ๖,๕๗๖ บาท จำเลยร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยร่วมฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า คดีโจทก์ขาดอายุความ คดีนี้ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่า จำเลยที่ ๒ ขอให้ศาลเรียกจำเลยร่วมซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์คันเกิดเหตุเข้ามาในคดีเพื่อให้ร่วมรับผิดเมื่อเกินกำหนด ๑ ปี นับแต่วันละเมิด จึงมีปัญหาที่ยังต้องวินิจฉัยว่า คดีของโจทก์เฉพาะตัวจำเลยร่วมจะขาดอายุความหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๔๔๘ เป็นเรื่องใช้สิทธเรียกร้องของผู้ต้องเสียหายในมูลละเมิดซึ่งมีอายุความ ๑ ปี กรณีของจำเลยร่วมเป็นเรื่องจำเลยที่ ๒ ขอให้ศาลเรียกเข้ามาในคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๕๗ (๓) เพื่อการใช้สิทธิไล่เบี้ย เพราะจำเลยร่วมจะต้องรับผิดตามสัญญาประกันภัย จะนำบทบัญญัติมาตรา ๔๔๘ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาใช้บังคับไม่ได้ พิพากษายืน(ไพบูลย์ ไวกาสี-วิทูร เทพพิทักษ์-ศิริ จีระมะกร)ศาลแพ่ง - นายโกมล อิศรางกูร ฯศาลอุทธรณ์ - นายธรรมสถิตย์ ธีรกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ทั้งสองฟ้องให้จำเลยที่ ๑ ลูกจ้าง และจำเลยที่ ๒ นายจ้าง ร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ทั้งสองในมูลละเมิด ซึ่งจำเลยที่ ๑ ขับรถยนต์ในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ ไปชนรถยนต์ของโจทก์เสียหาย และทำให้โจทก์ที่ ๒ ซึ่งเป็นพนักงานของโจทก์ที่ ๑ ได้รับบาดเจ็บ จำเลยที่ ๑ ขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยที่ ๒ ให้การต่อสู้หลายประการ รวมทั้งปฏิเสธความผิดว่าจำเลยที่ ๑ ไม่ได้ประมาทและเรียกค่าเสียหายสูงเกินไป จำเลยที่ ๒ ยื่นคำร้องขอให้เรียกบริษัทธนกิจประกันภัยจำกัด ผู้รับประกันภัยรถยนต์ของจำเลยที่ ๒ เข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาต จำเลยร่วมให้การต่อสู้และปฏิเสธความรับผิดเช่นเดียวกับจำเลยที่ ๒ และต่อสู้ด้วยว่า จำเลยที่ ๒ เรียกจำเลยร่วมเข้ามาในคดีให้รับผิดต่อโจทก์เกิน ๑ ปี นับแต่วันละเมิด คดีโจทก์ขาดอายุความ จำเลยที่ ๑ และจำเลยร่วมขาดนัดพิจารณา แต่จำเลยร่วมมาศาลระหว่างสืบพยานโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ที่ ๑ เป็นเงิน ๑,๖๐๐ บาท แก่โจทก์ที่ ๒ เป็นเงิน ๘,๕๗๖ บาท และให้จำเลยร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ต่อโจทก์ที่ ๒ เฉพาะค่ารักษาพยาบาลและค่าที่ต้องทนทุกข์เวทนาเสื่อมสุขภาพอนามัยเป็นเงิน ๖,๕๗๖ บาท จำเลยร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยร่วมฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า คดีโจทก์ขาดอายุความ คดีนี้ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่า จำเลยที่ ๒ ขอให้ศาลเรียกจำเลยร่วมซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์คันเกิดเหตุเข้ามาในคดีเพื่อให้ร่วมรับผิดเมื่อเกินกำหนด ๑ ปี นับแต่วันละเมิด จึงมีปัญหาที่ยังต้องวินิจฉัยว่า คดีของโจทก์เฉพาะตัวจำเลยร่วมจะขาดอายุความหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๔๔๘ เป็นเรื่องใช้สิทธเรียกร้องของผู้ต้องเสียหายในมูลละเมิดซึ่งมีอายุความ ๑ ปี กรณีของจำเลยร่วมเป็นเรื่องจำเลยที่ ๒ ขอให้ศาลเรียกเข้ามาในคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๕๗ (๓) เพื่อการใช้สิทธิไล่เบี้ย เพราะจำเลยร่วมจะต้องรับผิดตามสัญญาประกันภัย จะนำบทบัญญัติมาตรา ๔๔๘ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาใช้บังคับไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2219/2522การไฟฟ้านครหลวง โดย นางสาวชโรจน์ ลำเสียงพล ผู้รับมอบอำนาจกับพวกบริษัทธนกิจประกันภัย จำกัดจำเลยร่วมนายบุญทันต์ สีสาย กับพวกล. ป.พ.พ. ม. 448 ป.วิ.พ. ม. 57 (3)ผู้ประกันภัยรถยนต์คันเกิดเหตุซึ่งถูกเรียกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57 (3) เมื่อเกินกำหนดหนึ่งปีไปแล้วนับแต่วันละเมิด จะยกอายุความละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 448 ขึ้นต่อสู้ไม่ได้ เพราะผู้รับประกันต้องรับผิดตามสัญญาประกันภัย มิใช่ร่วมรับผิดในมูลละเมิดโจทก์ทั้งสองฟ้องให้จำเลยที่ ๑ ลูกจ้าง และจำเลยที่ ๒ นายจ้าง ร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ทั้งสองในมูลละเมิด ซึ่งจำเลยที่ ๑ ขับรถยนต์ในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ ไปชนรถยนต์ของโจทก์เสียหาย และทำให้โจทก์ที่ ๒ ซึ่งเป็นพนักงานของโจทก์ที่ ๑ ได้รับบาดเจ็บ จำเลยที่ ๑ ขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยที่ ๒ ให้การต่อสู้หลายประการ รวมทั้งปฏิเสธความผิดว่าจำเลยที่ ๑ ไม่ได้ประมาทและเรียกค่าเสียหายสูงเกินไป จำเลยที่ ๒ ยื่นคำร้องขอให้เรียกบริษัทธนกิจประกันภัยจำกัด ผู้รับประกันภัยรถยนต์ของจำเลยที่ ๒ เข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาต จำเลยร่วมให้การต่อสู้และปฏิเสธความรับผิดเช่นเดียวกับจำเลยที่ ๒ และต่อสู้ด้วยว่า จำเลยที่ ๒ เรียกจำเลยร่วมเข้ามาในคดีให้รับผิดต่อโจทก์เกิน ๑ ปี นับแต่วันละเมิด คดีโจทก์ขาดอายุความ จำเลยที่ ๑ และจำเลยร่วมขาดนัดพิจารณา แต่จำเลยร่วมมาศาลระหว่างสืบพยานโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ที่ ๑ เป็นเงิน ๑,๖๐๐ บาท แก่โจทก์ที่ ๒ เป็นเงิน ๘,๕๗๖ บาท และให้จำเลยร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ต่อโจทก์ที่ ๒ เฉพาะค่ารักษาพยาบาลและค่าที่ต้องทนทุกข์เวทนาเสื่อมสุขภาพอนามัยเป็นเงิน ๖,๕๗๖ บาท จำเลยร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยร่วมฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า คดีโจทก์ขาดอายุความ คดีนี้ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่า จำเลยที่ ๒ ขอให้ศาลเรียกจำเลยร่วมซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์คันเกิดเหตุเข้ามาในคดีเพื่อให้ร่วมรับผิดเมื่อเกินกำหนด ๑ ปี นับแต่วันละเมิด จึงมีปัญหาที่ยังต้องวินิจฉัยว่า คดีของโจทก์เฉพาะตัวจำเลยร่วมจะขาดอายุความหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๔๔๘ เป็นเรื่องใช้สิทธเรียกร้องของผู้ต้องเสียหายในมูลละเมิดซึ่งมีอายุความ ๑ ปี กรณีของจำเลยร่วมเป็นเรื่องจำเลยที่ ๒ ขอให้ศาลเรียกเข้ามาในคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๕๗ (๓) เพื่อการใช้สิทธิไล่เบี้ย เพราะจำเลยร่วมจะต้องรับผิดตามสัญญาประกันภัย จะนำบทบัญญัติมาตรา ๔๔๘ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาใช้บังคับไม่ได้ พิพากษายืน(ไพบูลย์ ไวกาสี-วิทูร เทพพิทักษ์-ศิริ จีระมะกร)ศาลแพ่ง - นายโกมล อิศรางกูร ฯศาลอุทธรณ์ - นายธรรมสถิตย์ ธีรกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ