คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 243/2517หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นและฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้โดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดจำคุก 12 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้แต่ความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นและลงโทษเท่าเดิม ส่วนข้อหาตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ นั้นคงยืนตามศาลชั้นต้น แม้ศาลล่างจะมิได้กำหนดโทษในความผิดฐานนี้ไว้ แต่ความผิดฐานนี้มีโทษจำคุกตั้งแต่ 6 เดือนถึง 5 ปีจะกำหนดโทษเกิน 5 ปีย่อมไม่ได้ จำเลยจึงต้องห้ามฎีกาข้อเท็จจริงในข้อหานี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ มีและใช้อาวุธปืน ๑ กระบอก ซึ่งไม่ได้จดทะเบียน และมีกระสุนปืน ๒ นัดไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตเมื่อวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๑๒ จำเลยที่ ๑, ๓ ร่วมกันมีและใช้ปืนดังกล่าวยิงพยายามฆ่านายเดช ภายศรี หลายนัดโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ต่อมาวันที่๓๐ ธันวาคม ๒๕๑๒ จำเลยทั้งสามยังร่วมกันมีและใช้ปืนนั้นยิงพยายามฆ่านายเดชอีก ๑ นัด โดยไตร่ตรองไว้ก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐, ๘๓ และตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘ ประกอบมาตรา ๘๐ และ ๒๘๙ ประกอบมาตรา ๘๐ ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๙ ประกอบมาตรา ๘๐ ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุด จำเลยที่ ๒มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ประกอบมาตรา ๘๐และจำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐มาตรา ๗, ๗๒ พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๐ มาตรา ๓วางโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ประกอบมาตรา ๘๐ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุด จำคุกคนละ ๑๘ ปี ลดโทษหนึ่งในสามตามมาตรา ๗๘คงจำคุกคนละ ๑๒ ปี ยกฟ้องจำเลยที่ ๓ จำเลยที่ ๑, ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๘๐ เฉพาะการกระทำผิดในวันที่ ๒๙ธันวาคม ๒๕๑๒ นอกจากที่แก้นี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์และจำเลยที่ ๑, ๒ ฎีกา เฉพาะข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ นั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในความผิดต่อพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ นั้น ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยศาลทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า จำเลยทั้งสองมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้โดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๐ มาตรา ๓ ซึ่งมีโทษจำคุกตั้งแต่ ๖ เดือนถึง ๕ ปี แม้ศาลชั้นต้นจะมิได้กำหนดโทษในความผิดฐานนี้ไว้ก็ตามแต่ก็จะกำหนดโทษเกิน ๕ ปีไม่ได้ เพราะฉะนั้นจำเลยทั้งสองจะฎีกาข้อเท็จจริงในข้อหานี้ไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 243/2517พนักงานอัยการจังหวัดอุดรธานีโจทก์นายสมคิด คำศรีระภาพ ที่ 1 กับพวกรวม 3 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 ป.อ. ม. 91 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นและฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้โดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดจำคุก 12 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้แต่ความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นและลงโทษเท่าเดิม ส่วนข้อหาตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ นั้นคงยืนตามศาลชั้นต้น แม้ศาลล่างจะมิได้กำหนดโทษในความผิดฐานนี้ไว้ แต่ความผิดฐานนี้มีโทษจำคุกตั้งแต่ 6 เดือนถึง 5 ปีจะกำหนดโทษเกิน 5 ปีย่อมไม่ได้ จำเลยจึงต้องห้ามฎีกาข้อเท็จจริงในข้อหานี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ มีและใช้อาวุธปืน ๑ กระบอก ซึ่งไม่ได้จดทะเบียน และมีกระสุนปืน ๒ นัดไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตเมื่อวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๑๒ จำเลยที่ ๑, ๓ ร่วมกันมีและใช้ปืนดังกล่าวยิงพยายามฆ่านายเดช ภายศรี หลายนัดโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ต่อมาวันที่๓๐ ธันวาคม ๒๕๑๒ จำเลยทั้งสามยังร่วมกันมีและใช้ปืนนั้นยิงพยายามฆ่านายเดชอีก ๑ นัด โดยไตร่ตรองไว้ก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐, ๘๓ และตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘ ประกอบมาตรา ๘๐ และ ๒๘๙ ประกอบมาตรา ๘๐ ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๙ ประกอบมาตรา ๘๐ ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุด จำเลยที่ ๒มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ประกอบมาตรา ๘๐และจำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐มาตรา ๗, ๗๒ พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๐ มาตรา ๓วางโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ประกอบมาตรา ๘๐ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุด จำคุกคนละ ๑๘ ปี ลดโทษหนึ่งในสามตามมาตรา ๗๘คงจำคุกคนละ ๑๒ ปี ยกฟ้องจำเลยที่ ๓ จำเลยที่ ๑, ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๘๐ เฉพาะการกระทำผิดในวันที่ ๒๙ธันวาคม ๒๕๑๒ นอกจากที่แก้นี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์และจำเลยที่ ๑, ๒ ฎีกา เฉพาะข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ นั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในความผิดต่อพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ นั้น ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยศาลทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า จำเลยทั้งสองมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้โดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๐ มาตรา ๓ ซึ่งมีโทษจำคุกตั้งแต่ ๖ เดือนถึง ๕ ปี แม้ศาลชั้นต้นจะมิได้กำหนดโทษในความผิดฐานนี้ไว้ก็ตามแต่ก็จะกำหนดโทษเกิน ๕ ปีไม่ได้ เพราะฉะนั้นจำเลยทั้งสองจะฎีกาข้อเท็จจริงในข้อหานี้ไม่ได้ พิพากษายืน(ธวัช สิทธิชัย-สุธรรม วรรณแสง-สงวน สิทธิไชย)ศาลจังหวัดอุดรธานี - นายสุนทร จันทรศักดิ์ศาลอุทธรณ์ - นายศิริ จีระมะกรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ มีและใช้อาวุธปืน ๑ กระบอก ซึ่งไม่ได้จดทะเบียน และมีกระสุนปืน ๒ นัดไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตเมื่อวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๑๒ จำเลยที่ ๑, ๓ ร่วมกันมีและใช้ปืนดังกล่าวยิงพยายามฆ่านายเดช ภายศรี หลายนัดโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ต่อมาวันที่๓๐ ธันวาคม ๒๕๑๒ จำเลยทั้งสามยังร่วมกันมีและใช้ปืนนั้นยิงพยายามฆ่านายเดชอีก ๑ นัด โดยไตร่ตรองไว้ก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐, ๘๓ และตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘ ประกอบมาตรา ๘๐ และ ๒๘๙ ประกอบมาตรา ๘๐ ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๙ ประกอบมาตรา ๘๐ ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุด จำเลยที่ ๒มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ประกอบมาตรา ๘๐และจำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐มาตรา ๗, ๗๒ พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๐ มาตรา ๓วางโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ประกอบมาตรา ๘๐ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุด จำคุกคนละ ๑๘ ปี ลดโทษหนึ่งในสามตามมาตรา ๗๘คงจำคุกคนละ ๑๒ ปี ยกฟ้องจำเลยที่ ๓ จำเลยที่ ๑, ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๘๐ เฉพาะการกระทำผิดในวันที่ ๒๙ธันวาคม ๒๕๑๒ นอกจากที่แก้นี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์และจำเลยที่ ๑, ๒ ฎีกา เฉพาะข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ นั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในความผิดต่อพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ นั้น ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยศาลทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า จำเลยทั้งสองมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้โดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๐ มาตรา ๓ ซึ่งมีโทษจำคุกตั้งแต่ ๖ เดือนถึง ๕ ปี แม้ศาลชั้นต้นจะมิได้กำหนดโทษในความผิดฐานนี้ไว้ก็ตามแต่ก็จะกำหนดโทษเกิน ๕ ปีไม่ได้ เพราะฉะนั้นจำเลยทั้งสองจะฎีกาข้อเท็จจริงในข้อหานี้ไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 243/2517พนักงานอัยการจังหวัดอุดรธานีโจทก์นายสมคิด คำศรีระภาพ ที่ 1 กับพวกรวม 3 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 ป.อ. ม. 91 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นและฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้โดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดจำคุก 12 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้แต่ความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นและลงโทษเท่าเดิม ส่วนข้อหาตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ นั้นคงยืนตามศาลชั้นต้น แม้ศาลล่างจะมิได้กำหนดโทษในความผิดฐานนี้ไว้ แต่ความผิดฐานนี้มีโทษจำคุกตั้งแต่ 6 เดือนถึง 5 ปีจะกำหนดโทษเกิน 5 ปีย่อมไม่ได้ จำเลยจึงต้องห้ามฎีกาข้อเท็จจริงในข้อหานี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ มีและใช้อาวุธปืน ๑ กระบอก ซึ่งไม่ได้จดทะเบียน และมีกระสุนปืน ๒ นัดไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตเมื่อวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๑๒ จำเลยที่ ๑, ๓ ร่วมกันมีและใช้ปืนดังกล่าวยิงพยายามฆ่านายเดช ภายศรี หลายนัดโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ต่อมาวันที่๓๐ ธันวาคม ๒๕๑๒ จำเลยทั้งสามยังร่วมกันมีและใช้ปืนนั้นยิงพยายามฆ่านายเดชอีก ๑ นัด โดยไตร่ตรองไว้ก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐, ๘๓ และตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘ ประกอบมาตรา ๘๐ และ ๒๘๙ ประกอบมาตรา ๘๐ ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๙ ประกอบมาตรา ๘๐ ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุด จำเลยที่ ๒มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ประกอบมาตรา ๘๐และจำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐มาตรา ๗, ๗๒ พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๐ มาตรา ๓วางโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ประกอบมาตรา ๘๐ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุด จำคุกคนละ ๑๘ ปี ลดโทษหนึ่งในสามตามมาตรา ๗๘คงจำคุกคนละ ๑๒ ปี ยกฟ้องจำเลยที่ ๓ จำเลยที่ ๑, ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๘๐ เฉพาะการกระทำผิดในวันที่ ๒๙ธันวาคม ๒๕๑๒ นอกจากที่แก้นี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์และจำเลยที่ ๑, ๒ ฎีกา เฉพาะข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ นั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในความผิดต่อพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ นั้น ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยศาลทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า จำเลยทั้งสองมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้โดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๐ มาตรา ๓ ซึ่งมีโทษจำคุกตั้งแต่ ๖ เดือนถึง ๕ ปี แม้ศาลชั้นต้นจะมิได้กำหนดโทษในความผิดฐานนี้ไว้ก็ตามแต่ก็จะกำหนดโทษเกิน ๕ ปีไม่ได้ เพราะฉะนั้นจำเลยทั้งสองจะฎีกาข้อเท็จจริงในข้อหานี้ไม่ได้ พิพากษายืน(ธวัช สิทธิชัย-สุธรรม วรรณแสง-สงวน สิทธิไชย)ศาลจังหวัดอุดรธานี - นายสุนทร จันทรศักดิ์ศาลอุทธรณ์ - นายศิริ จีระมะกรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ