Seippel brukte en fulltonende og klangrik nynorsk, og han var en språkkunstner. Med Martin Luther som forbilde la han vekt på å få et folkelig bibelspråk. Seippel sa at «språket skulle vera so folkelegt som råd var; difor satte eg meg fyr at eg inkje ville skrive ei setning som eg inkje visste eller trudde at ein norsk bonde kunde segja». Seippel greide å gi det nynorske bibelspråket den rike klangen som har preget det nynorske bibelspråket helt fram til i dag. Det var Seippel som først brukte «Lat»-formene i de tre første bønnene i Fadervår: «Lat namnet ditt helgast». I 1978 kom en form med «La -» også inn i bokmålsoversettelsen.