Synsvinkelen i romanen ligger hos hovedpersonen Agnar, og det meste av boka kan oppfattes som hans indre monolog. Duun-forskeren Einar Vannebo sier at den indre monologen hos Agnar «er som eit ekko av røyster frå personane omkring han og frå det bygdekollektivet han lever i. Det anddre har sagt, blir gjennom heile romanen ofte referert i replikkform, men renn meir eller mindre umerkande over i Agnars tankar om kva som kan ligge bak eller under ytringane.» Romanen har et handlingsplan, som utspiller seg noen høstuker en gang i 1930-åra, og et fortidsplan. Tidfestinga til 1930-åra er gjort med markører som «funkisvindauge», sølvrevoppdrett og strømledninger, men ellers er tidsplanene i boka tvetydige. Bygda er ikke nærmere stedfestet, men den ligger ved sjøen, og ligner på Duuns vanlige omgivelser, ei namdalsk fjordbygd, skriver både Kari Dalen og Sigurd Hoel om romanen.