Under kunststudiene følte han en tilknytning til den franske, modernistiske linjen Revold og Heiberg representerte, men mens Revold i sin korrektur i malerklassen betonet fargen, var Holm på den tiden vel så opptatt av å skape form og bevegelse. Han var opptatt av «den nye verdens» form og rom. Han skrev anmeldelser og artikler der han omtalte kubismens vesen som «en ny verden, bildets verden». I en artikkel om modernismen fremhevet han Picasso som eneren, som «har drevet kubismen så langt den kunne drives».