pere/sami_parallel huggingface dataset:
Hovedkriteriet for skiltinndelingen er, om stedsnavn på skilt viser til steder, som er innenfor kommuner i forvaltningsområdet for samisk eller til steder, som er utenfor forvaltningsområdet.
Galbbaid váldojuogu vuođđun lea dat, čujuhitgo galbbaid báikenamat dakkár báikkiide, mat leat sámegiela hálddašanguovllu suohkaniin vai dakkár báikkiide, mat leat hálddašanguovllu olggobealde.
I den tredje tabellen er tatt med stedsnavn, som viser til steder i Nord-Finland.
Goalmmát tabeallas leat mielde báikenamat, mat čujuhit báikkiide Davvi-Suomas.
Når veivisningsskiltene blir kategorisert i forhold til forvaltningsområdet, viser denne inndelingen samtidig også forskjellen mellom lokale mål og fjernmål og valg av navn på slike steder.
Go luoddačujuhangalbbaid juohká hálddašanguovllu siskko- ja olggobeallái čujuheaddji galbbaide, de lea das seammás maid erohus báikkálaš dási lokalitehtaid ja doppit guovllu báikkiid namaid anu gaskkas.
På et skilt kan det være flere navn og noen av navnene kan vise til steder innenfor forvaltningsområdet og andre navn til steder utenfor forvaltningsområdet.
Ovtta galbbas sáhttet leat máŋga nama ja muhtumat dain sáhttet čujuhit hálddašanguovllu siskkobeale suohkaniidda ja nuppit fas báikkiide hálddašanguovllu olggobealde.
Derfor viser tallene i tabellene til stedsnavnene, og til navnebruken på skiltene.
Dan dihte tabeallaid logut čujuhit báikenamaide ja dasa, mainna lágiin báikenamat leat daidda galbbaide merkejuvvon.
Tallene viser dermed ikke til den reelle mengden av skilt, men heller til mengden av stedsnavn og språkbruk på skiltene.
Dát logut eai čujut njulgestaga galbbaid reála mearrái, muhto buorebutge báikenamaid mearrái ja giellaatnui dain galbbain.
Videre er det ikke spesifisert hvilke kommuner navnene viser til, men den primære inndelingen er basert på tilhørighet til forvaltningsområdet eller ikke.
Tabellain ii leat viidáseappot sirrejuvvon guđe suohkana báikkiide namat čujuhit, muhto juogu kriteran lea, gullágo báiki hálddašanguovllu suohkanii vai ii.
Det er verdt å legge merke til, som allerede nevnt i kapittel 5.2.2, at stedsnavnloven gjelder også kommuner utenfor forvaltningsområdet for samisk språk.
Lea fuomášan veara nugo juo kapihttalis 5.2.2 lea čilgejuvvon, ahte báikenammaláhka guoská maiddái sámegiela hálddašanguovllu olggobeale suohkaniidda.
Derfor må bruk av samiske stedsnavn i offentlige sammenheng også i slike kommuner følge reglene i stedsnavnloven.
Dan dihte dakkár suohkaniinnai berrejit sámegiel báikenamat váldojuvvot vuhtii virggálaš oktavuođain báikenammalága njuolggadusaid mielde.
På veivisningsskilt, som viser til steder innenfor forvaltningsområdet, er største delen av navnene oppført bare på norsk, totalt 174 stedsnavn.
Luoddačujuhangalbbain, mat čujuhit hálddašanguovllu siskkobeale suohkaniid báikkiide, lea stuorámus oassi namain merkejuvvon dušše fal dárogillii, oktii buot 174 báikenama.
Dette utgjør 67 % eller to tredjedeler av navnene som er brukt på disse skiltene.
Dat lea 67 % dahje guokte goalmmádasoasi galbbain adnojuvvon namain.
I denne gruppen er det mange navn, som allerede har vedtatte parallelle skrivemåter ifølge stedsnavnloven som f.eks. Kolvik ~ Sarvvesvuotna i Porsanger og Høyholmen ~ Suoidnesuolu i Tana.
Dán nammajoavkkus leat máŋga dakkár nama, maid sámegiela buohtalasnamat leat juo mearriduvvon báikenammalága mielde nugo omd. namat Kolvik ~ Sarvvesvuotna Porsáŋggus ja Høyholmen ~ Suoidnesuolu Deanus.
I navnebruken på veivisningsskilt er det ikke tatt hensyn til samiske parallellnavn. Slikt navnevalg følger således ikke intensjonene i stedsnavnloven og skiltnormalen.
Luoddačujuhangalbbaid nammaanus eai leat dattetge váldon vuhtii sámegiela buohtalasnamat, ja danin báikenammalága ja galbanormála njuolggadusat eai leat čuvvojuvvon.
I Kåfjord kommune er det på alle veivisningsskilt bare norske navn, totalt 54 navn.
Gáivuona suohkanis leat buot luoddačujuhangalbbain dušše fal dárogiel namat, oktii buot 54 nama.
Ikke på et eneste skilt er det samiske parallellnavnet tatt med.
Ii ovttage galbbas leat váldojuvvon vuhtii sámegiela buohtalasnamma.
Som forklart i kapittel 5.4.3, fins det i Kåfjord kommune bare et vanlig stedsnavnskilt på to språk, nemlig navneparet Olmmáivággi ~ Manndalen.
Nugo kapihttalis 5.4.3 čilgejuvvui, de Gáivuona suohkanis lea dušše fal okta dábálaš báikenammagalba guovtti gillii, namalassii nammabárra Olmmáivággi ~ Manndalen.
På veivisningsskilt er ikke heller dette samiske navnet ennå akseptert i offentlig bruk.
Luoddačujuhangalbbain ii dátge sámi namma leat vel dássái dohkkehuvvon almmolaš atnui.
Også i Nesseby kommune er alle navn på veivisningsskilt bare på norsk, totalt 13 navn.
Unjárgga gielddasnai leat buot luoddačujuhangalbbaid namat ain dušše fal dárogillii, oktii buot 13 nama.
I denne gruppen er det paralle navn som allerede er vedtatt i henhold til stedsnavnloven og er satt på vanlige stedsnavnskilt i andre kommuner. Likevel er ikke samme navn ennå tatt hensyn til på veivisningsskilt.
Dán joavkkus leat buohtalasnamat, mat leat juo mearriduvvon báikenammalága mielde ja leat biddjon dábálaš báikenammagalbbaide eará suohkaniin, muhto luoddačujuhangalbbaide eai leat dakkár buohtalasnamat vel biddjon.
Slike navn er f.eks. Deanušaldi ~ Tana bru i Tana kommune og Leavdnja ~ Lakselv ~ Lemmijoki i Porsanger kommune.
Dákkár namat leat omd. Deanušaldi ~ Tana bru Deanus ja Leavdnja ~ Lakselv ~ Lemmijoki Porsáŋggus.
I Nesseby kommune er grendenavnet Karlebotn skiltet med veivisningskilt.
Unjárgga gielddas lea galbejuvvon luoddačujuhanvugiin gilinamma Karlebotn.
Kommunen har vedtatt den parallelle samiske skrivemåten Stuorravuonna allerede i 1995. Dette navnet er ikke tatt hensyn til på noen skilt parallelt med navnet Karlebotn.
Gielda lea mearridan dán báikki sámi buohtalasnama Stuorravuonna čállinvuogi juo jagi 1995. Dát namma ii leat merkejuvvon vel makkárge galbii buohtalagaid Karlebotn -namain.
I Tana, Porsanger og Karasjok kommuner har veivisningsskilt navn enten på samisk, samisk og norsk eller bare på norsk.
Deanu, Porsáŋggu ja Kárášjoga gielddain leat luoddačujuhangalbbat, main leat namat juogo sámegillii, sámegillii ja dárogillii dahje dušše dárogillii.
I Porsanger kommune er 88 % av veivisningskilt eller totalt 54 navn fortsatt bare på norsk.
Porsáŋggu gielddas leat 88 % luoddačujuhangalbbaid báikenamain ain dušše fal dárogillii, oktii buot 54 nama.
I denne gruppen er også navn, der Porsanger kommune har vedtatt skrivemåte også for samisk allerede på begynnelsen av 1990-tallet. Slike navn er f.eks. Snekkernes ~ Snihkkárnjárga (1993), Sandvik ~ Njárga (1994) og Kolvik ~ Sarvvesvuotna (1994).
Dán joavkkus leat maiddái namat, maid čállinvugiid Porsáŋggu gielda lea mearridan sámegilliinai juo 1990-logu álggus, nugo omd. Snekkernes ~ Snihkkárnjárga (1993), Sandvik ~ Njárga (1994) ja Kolvik ~ Sarvvesvuotna (1994).
Det eneste navnet som i Porsanger er skrevet på to språk på veivisningsskilt, er navneparet Karasjok ~ Kárášjohka.
Sámi buohtalasnamat eai leat váldojuvvon vuhtii luodda Karasjok ~ Kárášjohka. Dat lea golmma galbbas, mii lea 5 % galbbain.
Dette navneparet forekommer på tre skilt, som utgjør 5 % av skiltene.
Porsáŋggu gielddas leat luoddačujuhan Suovdi, mii lea njealji galbbas.
Det norske navnet er merket øverst på skiltene og følger dermed ikke rekkefølgen for navnene etter regelen i § 7-3 i forskrifter til stedsnavnloven og heller ikke etter regelen i skiltnormalen.
Dán gilis lea namma dušše fal sámegillii ja danin luoddačujuhangalbba namma sáhttá leat dušše sámegillii. čujuhangalbbain, vaikko čállinvuogit leat báikenammalága mielde mearriduvvon juo 20 jagi dassái.
I Porsanger kommune er 7 % av veivisningsskiltene på samisk. I praksis gjelder dette bare ét grendenavn Suovdi, som er merket på fire skilt.
Áidna namma, mii Porsáŋggus lea guovtti gillii merkejuvvon luoddačujuhangalbbain, lea nammabárra galbbaid namain 7 % sámegillii.
Denne grenden har navn bare på samisk.
Geavadis dat lea dušše fal ovtta giláža namma
I Porsanger kommune finner man også veivisningsskilt med navnet Igeldas.
Porsáŋggu gielddas lea maiddái luoddačujuhangalba, mas lea nammahápmi Igeldas.
I denne analysen tolkes navnet som et navn som brukes på norsk fordi den korrekte samiske skrivemåten er Ikkaldas.
Dán analysas nammahápmi lea dulkojuvvon dárogielas adnojuvvon namman daningo sámegiela rievttes nammahápmi lea Ikkaldas.
Det er klart at nettopp skrivemåten Igeldas som er brukt på veiskilt, har i årene løp bidratt til at denne navneformen har blitt innarbeid som norskspråklig navneform.
Lea čielggas, ahte jura luoddagalbbas adnojuvvon čállinvuohki Igeldas lea áiggi mielde leamaš doarjjan sajáidahttime aiddo dan nammahámi dárogiela atnui.
I 1993 har Porsanger kommune vedtatt, at navnet på bygda på norsk er Igeldas og på samisk Ikkaldas.
Porsáŋggu gielda lea jagi 1993 mearridan, ahte giláža namat leat dárogillii Igeldas ja sámegillii Ikkaldas.
Det samiske navnet er ikke i løpet av 20 år tatt hensyn til på veivisningsskilt.
Sámi namma ii leat 20 jagis vel váldojuvvon vuhtii luoddačujuhangalbba nammaanus.
I Tana kommune finner man på seks skilt bare samisk navn, og dette utgjør 11 % av alle skilt i denne kategorien.
Deanu gielddas lea guđa galbbas dušše sámi namma, mii lea 11 % buot dán joavkku galbbain.
Navnet Kárášjohka er skrevet på to skilt og navnet Gárgogeahči fins på fire skilt.
Namma Kárášjohka lea guovtti galbbas ja namma Gárgogeahči lea njelljii galbejuvvon.
Ellers i Tana kommune er største delen, nemlig 61 % eller 35 navn på veivisningsskilt innenfor forvaltningsområdet merket bare på norsk.
Muđuid lea Deanu gielddas ain stuorámus oassi, 61 % dahje 35 nama hálddašanguovllu luoddačujuhangalbbain dušše fal dárogillii.
16 navn eller 28 % av navnene er på to språk, både på samisk og norsk.
16 nama dahje 28 % namain leat guovtti gillii, sihke sáme- ja dárogillii.
Det er verdt å legge merke til at i Kautokeino kommune fins på 12 skilt eller 28 % av skiltene navn bare på norsk.
Lea mearkkašahtti, ahte Guovdageainnu suohkanis leat 12 galbbas (28 %) namma dušše fal dárogillii.
På ni skilt viser stedsnavnet til forvaltningområdets sentrale bygder, Kautokeino på 5 skilt og Karasjok på 4 skilt.
Ovcci galbba báikenamma čujuha sámegiela hálddašan Kautokeino 5 galbbas ja Karasjok 4 galbbas.
De originale samiske navnene Guovdageaidnu og Kárášjohka på disse bygdene er vedtatt allerede før stedsnavnloven trådte i kraft.
Dáid giliid dárogiel namaide leat mearriduvvon álgoálgosaš sámegiel namat Guovdageaidnu ja Kárášjohka juo ovdal go báikenammaláhka bođii fápmui.
Bygdenavnet Guovdageaidnu er godkjent som et offisielt navn allerede i 1979, og navnet Kárášjohka er godkjent i 1989. Disse samiske navnene er ennå ikke (i 2013) tatt systematisk hensyn til på veivisningskiltene.
Gilinamma Guovdageaidnu lea dohkkehuvvon virggálažžan juo jagi 1979 ja namma Kárášjohka jagi 1989. Dát sámi namat eai leat velge (jagi 2013) váldon systemáhtalaččat vuhtii luoddačujuhangalbbain. guovllu suohkaniid guovddáš giliide,
I Kautokeino kommune fordeler veivisningsskiltene seg slik at navnene på skiltene er merket enten bare på samisk eller bare på norsk.
Guovdageainnu suohkanis juohkásit dán joavkku luoddačujuhangalbbat nu, ahte galbbaid báikenamat leat merkejuvvon juogo dušše sámegillii dahje dušše dárogillii.
Veivisningsskilt med parallelle samiske og norske navn som f.eks. Kárášjohka ~ Karasjok fins ennå ikke i Kautokeino kommune.
Dakkár luoddačujuhangalbbat, main livčče buohtalas sáme- ja dárogiel namat nugo omd. Kárášjohka ~ Karasjok, eai Guovdageainnu suohkanis vel leat.
Både i Karasjok og Kautokeino kommune forekommer mest skilt som viser til grender som har navn bare på samisk som f.eks. Vullošnjárga i Karasjok og Čunovuohppi i Kautokeino.
Sihke Kárášjogas ja Guovdageainnus leat eanemustá galbbat, mat čujuhit dakkár giliide, main lea namma dušše fal sámegillii nugo omd. Vullošnjárga Kárášjogas ja Čunovuohppi Guovdageainnus.
I Karasjok kommune er 24 navn på samisk. Dette utgjør 63 % av skiltene.
Kárášjoga gielddas leat 24 nama sámegillii ja dat lea 63 % galbbain.
Av veivisningsskilt i Kautokeino kommune har til sammen 28 skilt eller 70 % av skiltene navn bare på samisk.
Guovdageainnu suohkana luoddačujuhangalbbain lea oktii buot 28 galbbas dahje 70 % galbbain namma dušše sámegillii.
En slik navnebruk på skilt gjenspeiler reell bruk av samiske stedsnavn i disse samiske kommunene, fordi navn på grendene er opprinnelige samiske navn og disse stedene har ikke parallellnavn på andre språk.
Dáid galbbaid giellaatnu addá rievttes gova sámi báikenamaid anus dain sámi suohkaniin, go gilážiid namat leat álgoálggus jura sámegillii ja dáidda báikkiide eai oba leatge buohtalasnamat eará gillii.
Mange av disse samiske navnene er vedtatt med korrekt samisk skrivemåte allerede før stedsnavnloven trådte i kraft.
Máŋga dain namain leat mearriduvvon rievttes sámegiela čállinvugiin juo ovdal go báikenammaláhka bođii fápmui.
I 1984 vedtok Kulturdepartementet noen grendenavn på den gjeldende nordsamiske skrivemåten i Indre Finnmark, som f.eks. Gárggoluoppal og Goaskinnjavvi (Kulturdep. 1984).
Jagi 1984 Kulturdepartemeanta mearridii SisFinnmárkkus muhtin gilážiid namaid čállinvugiid riekta davvisámegillii, nugo omd. Gárggoluoppal ja Goaskinnjavvi (Kulturdep. 1984).
Disse vedtatte samiske skrivemåtene som etterhvert i løpet av 1980-tallet har blitt skrevet på trafikkskilt, er de eneste slike veivisningskilt i hele det samiske området i Norge, der samiske stedsnavn er brukt med korrekte skrivemåter på skilt før stedsnavnloven trådte i kraft.
Dát Kulturdepartemeantta mearridan sámi gilinamaid čállinvuogit, mat biddjojuvvojedje dađistaga 1980-logus johtolatgalbbaide, leat áidna dákkár luoddačujuhangalbbat olles sámi guovllus Norggas, main sámi báikenamat leat rievttes čállinvugiin merkejuvvon galbbaide ovdal go báikenammaláhka bođii fápmui.
I denne gruppen av veivisningsskilt er 152 navn av totalt 156 navn skrevet på norsk.
Dán joavkku luoddačujuhangalbbaide leat čállojuvvon dárogillii 152 nama oktii buot 156 namas.
Dette utgjør 97 % av stedsnavnene i denne gruppen.
Dat lea 97 % dán joavkku báikenamain.
Det er verdt å merke seg at i alle andre kommuner untatt Nesseby, er alle navn som viser til steder utenfor forvaltingsområdet, merket på norsk på veivisningsskilt.
Lea hui mearkkašahtti, ahte buot eará suohkaniin earret Unjárggas, leat visot sámi hálddašanguovllu olggobeale báikkiid namat luoddačujuhangalbbain aivve fal dárogillii.
I Nesseby kommune er et navnepar akseptert på to språk på veivisningsskilt.
Unjárgga gielddas lea okta nammabárra dohkkehuvvon luoddačujuhangalbbaide guovtti gillii.
Dette navnet viser til en bygd i Sør-Varanger kommune, og navnet på bygda er merket på skiltet på norsk Bugøynes og på kvensk Pykeijä.
Dát namma čujuha gillái Mátta-Várjjaga gielddas, ja gili namma lea merkejuvvon galbii dárogillii Bugøynes ja kveanagillii Pykeijä. Nugo kapihttalis 5.2.4 namuhuvvui, de galbanormála njuolggadusaid mielde luoddačujuhan Buođggát, muhto Mátta-Várjjaga gielda ii leat vel mearridan dán sámi nama čállinvuogi virggálažžan.
Som drøftet i kapittel 5.2.4, er det mulig å bruke to navn på veivisningsskilt (Trafikkskilt 2012a, 57).
galbbain sáhttá atnit guokte nama (Trafikkskilt 2012a, 57). Dán gili sámegiel namma lea
I denne kategorien fins det stedsnavn utenfor forvaltningsområdet for samisk språk, som allerede har vedtatte parallelle skrivemåter på samisk, som f.eks. Čáhcesuolu (vedtatt 1993) og Áltá (vedtatt 2005).
Dán galbajoavkku báikenamain leat dakkár namat sámegiela hálddašanguovllu olggobealde, maidda leat juo mearriduvvon sámegiel buohtalasnamat, nugo omd. Čáhcesuolu (mearr. 1993) ja Áltá (mearr. 2005).
Slike skrivemåter er ikke tatt hensyn til ved språkvalg på veivisningsskilt.
Dát namat eai leat váldon vuhtii luoddačujuhangalbbaid giellaanus.
På vanlige stedsnavnskilt i kommunene er de ovenfornevnte samiske parallellnavnene i bruk.
Suohkaniid dábálaš báikenammagalbbain dát seammá sámi buohtalasnamat leat gal juo mielde.
Til denne gruppen hører også navnet Kirkenes, som i henhold til stedsnavnloven har blitt foreslått det parallelle samiske og kvenske navnet allerede på 1990-tallet.
Dán joavkku galbbain lea maiddái namma Kirkenes, masa lea báikenammalága mielde evttohuvvon sámi ja kveana buohtalasnamma juo 1990-logus. Mátta Kirkenes lea čállojuvvon kyrillalaš alfabehtain Mátta-Várjjaga gielddas.
Sør-Varanger kommune har til nå ikke vedtatt de tradisjonelle parallelle navnene.
Várjjaga gielda ii leat vel dássáige mearridan daid árbevirolaš buohtalasnamaid.
Bilde 10. Veivisningsskilt som er satt opp i begynnelsen av 2000-tallet i Sør-Varanger kommune
Dan sajis gávpoga dárogiel namma Govva 10. 2000-logu álggus biddjon luoddačujuhangalbbat Mátta-Várjjaga gielddas.
Skiltet på bilde 10 hører ikke til analyseområdet, fordi skiltene er i Sør-Varanger kommune.
Gova 10 galbbat eai gula dán dutkamuša analysaoassái, daningo dát galbbat leat Mátta-Várjjaga gielddas.
Dette bildet er allikevel med som eksempel på hvordan stedsnavnloven ikke følges.
Dát govva lea dattetge ovdamearkan, mo báikenammaláhka rihkkojuvvo.
Tana kommune har allerede på 1990-tallet vedtatt det parallelle samiske navnet Deanušaldi for navnet Tana bru, men det samiske navnet er ikke tatt hensyn til på veivisningsskiltet.
Deanu gielda lea mearridan juo 1990-logus Tana bru buohtalas sámi namman Deanušaldi, muhto namma ii leat dohkkehuvvon dás mielde luoddačujuheapmái.
Kirkenes -navnet skrevet på kyrillisk er akseptert på skiltet, selv om bruken av dette navnet ikke har grunnlag i stedsnavnloven.
Kyrillalaš alfabehtain čállojuvvon Kirkenes -namma lea dohkkehuvvon galbii, vaikko dasa ii leat makkárge vuođđu báikenammalágas.
I veimyndighetenes retningslinjer fins generelle råd, hvordan man skal vise til steder, som ligger i andre land (Trafikkskilt 2012a, 57).
Luoddaeiseválddiid rávvehusain leat oppalaš rávvagat, mo sáhttá čujuhit báikkiide, mat leat eará riikkain (Trafikkskilt 2012a, 57).
I retningslinjene nevnes også steder i Russland på følgende måte:
Rávvehusain namuhuvvojit maiddái Ruošša beale báikkit ná:
For visning til russiske mål skal skiltelementet vise stedsnavnet med både latinske og kyrilliske skrifttegn.
For visning til russiske mål skal skiltelementet vise stedsnavnet med både latinske og kyrilliske skrifttegn.
Stedet på det nedre skiltet på bilde 10 Kirkenes, ligger i Sør-Varanger kommune i Norge, og skiltet viser derfor ikke til Russland.
Gova 10 vuolit galbba báiki, Girkonjárga, lea Norgga bealde Mátta-Várjjaga gielddas, iige dat galba čujut Ruošša beallái.
På dette skiltet er skiltnormalen tolket feilaktig.
Danin dán galbbas lea galbanormála njuolggadus boastut dulkojuvvon.
En slik skilting bryter med stedsnavnloven, fordi områdets tradisjonelle språk ikke er tatt hensyn til på skiltet, men navnet med kyrilliske skrifttegn er prioritert.
Dákkár galben rihkku báikenammalága, daningo guovllu árbevirolaš gielat eai leat dohkkehuvvon galbbaide, muhto baicce nama merken kyrillalaš alfabehtain lea vuoruhuvvon.
Dette eksemplet viser, hvordan fylkets veimyndigheter sammen med enkelte kommuner kan bryte både samelovens språkregler og stedsnavnloven.
Dát ovdamearka čájeha, mo fylkka luoddaeiseválddit ovttas ovttaskas suohkaniin sáhttet rihkkut sihke sámelága giellanjuolggadusaid ja báikenammalága.
Til kategorien veivisningsskilt hører også den neste gruppen, der skiltene inneholder navn som viser til steder i Nord-Finland.
Luoddačujuhangalbbaide gullá maiddái čuovvovaš galbajoavku, mas leat mielde dakkár báikenamat, mat čujuhit Davvi-Supmii.
I Karasjok, Tana, Kautokeino og Nesseby kommuner fins 25 veivisningsskilt som viser til større steder i Nord-Finland.
Kárášjoga, Deanu, Guovdageainnu ja Unjárgga gielddas leat 25 luoddačujuhangalbba, mat čujuhit stuorábuš báikkiide Davvi-Suomas.
Språkvalg på skiltene viser, at fylkets veimyndigheter i de fleste tilfellene har akseptert også samiske navn på veivisningsskilt.
Galbbaid nammaatnu čájeha, ahte fylkka luoddaeiseválddit leat eanaš háviid dohkkehan maiddái sámi namaid luoddačujuhangalbbaide.
Dette er i tråd med skiltnormalen fordi det tilrådes å bruke skrivemåter som er i bruk i det landet skiltene viser til (Trafikkskilt 2012a, 57):
Dát lea galbanormála njuolggadusaid mielde daningo rávan lea atnit daid čállinvugiid, mat adnojuvvojit dan riikkas, gosa galbbat čujuhit (Trafikkskilt 2012a, 57):
For vegvisning til mål i andre land skal vedkommende lands skrivemåte benyttes for de aktuelle stedsnavn, hvis ikke annet er fastsatt i visningslista.
For vegvisning til mål i andre land skal vedkommende lands skrivemåte benyttes for de aktuelle stedsnavn, hvis ikke annet er fastsatt i visningslista.
Steder som veivisningsskilt i denne gruppen viser til, er i det såkalte hjemområdet for samene i Finland, og derfor har disse lokalitetene offisielle navn både på samisk og finsk (Sámi giellaláhka 2003).
Dán joavkku luoddačujuhangalbbaid báikkit leat sámiid ruovttuguovllus Suomas, ja danin dain báikkiin leat virggálaš namat sihke sámegillii ja suomagillii (Sámi giellaláhka 2003).
De stedene i Finland, som fins på skilt på norsk side, er på nordsamisk og finsk Eanodat ~ Enontekiö, Ohcejohka ~ Utsjoki, Avvil ~ Ivalo.
Suoma beale báikkit, mat leat Norgga beale galbbain, leat davvisáme- ja suomagillii Eanodat ~ Enontekiö, Ohcejohka ~ Utsjoki, Avvil ~ Ivalo.
På et skilt i Karasjok kommune er det samiske parallellnavnet for Ivalo merket på enaresamisk Avveel og ikke på nordsamisk Avvil, som hadde vært mer forventet fordi skiltene er i det nordsamiske området i Norge.
Ovtta galbbas Kárášjoga gielddas lea Ivalo buohtalasnamman anáraš namma Avveel iige davvisámegiel namma Avvil, mii livččii vuorddehahtti daningo galbbat leat Norgga bealde davvisámegiela guovllus.
I Tana, Kautokeino og Nesseby kommuner er navnene på skiltene skrevet ifølge hovedregelen i stedsnavnloven, nemlig slik at det samiske navnet står øverst og det finske navnet under dette.
Deanus, Guovdageainnus ja Unjárggas leat Suoma beale namat čállojuvvon báikenammalága váldonjuolggadusa mielde nu, ahte sámegiel namma lea vuosttažin ja dasto suomagiel namma.
I Karasjok kommune er rekkefølgen allikevel forskjellig, fordi det finske navnet er skrevet øverst og det samiske navnet under dette.
Kárášjoga gieldda luoddačujuhangalbbain lea dattetge eará ortnet, daningo suomagiel namma lea čállojuvvon bajimussii ja dasto sámi namma.
I Nesseby kommune finner man navneparet Avvil ~ Ivalo.
Unjárgga gielddas lea nammabárra Avvil ~ Ivalo.
På tre skilt er begge parallellnavnene tatt med, men på ét skilt er bare det finske navnet Ivalo merket på skiltet.
Golmma galbbas lea goabbáge buohtalasnamma mielde, muhto ovtta galbbas lea dušše suomagiel namma Ivalo merkejuvvon galbii.
Det mangler fortsatt systematikk i språkvalg for hele veivisningsskilt-kategorien.
Olles luoddačujuhangalbbaid joavkku nammaanus lea ain stuora eahpesystemáhtalašvuohta.
Når et sted er innenfor forvaltningsområdet for samisk språk, er det samiske parallellnavnet noen ganger akseptert på skilt.
Dalle go báiki lea sámi hálddašanguovllu siskkobealde, de lea muhtumin sámi buohtalasnamma dohkkehuvvon mielde galbii.
I andre lignende tilfeller er ikke samme navn tatt hensyn til i skiltingen.
Muhtumin fastten sullasaš galbbain seammá buohtalasnamma ii leat váldon mielde.
Derfor er det ennå ikke noe systematikk i når et samisk navn får plass på skilt og nårtid ikke, selv om mange skrivemåter er vedtatt allerede på 1990-tallet.
Danin luoddačujuhangalbbain ii leat vel oppanassiige systemáhtalaš vuohki, goas sámi báikenamma biddjo galbii ja goas ii, vaikko máŋgga nama čállinvuohki lea mearriduvvon juo 1990-logus.
I tillegg er det verdt å legge merke til, at på skilt som viser til steder utenfor forvaltningsområdet for samisk språk, mangler systematisk samiske parallellnavn.
Dan lassin lea mearkkašan veara, ahte sámi hálddašanguovllu olggobeale báikkiide čujuheaddji galbbain váilot systemáhtalaččat sámi buohtalasnamat.
En slik skilting er i strid med stedsnavnloven, fordi denne loven gjelder ikke bare kommuner som hører til forvaltningsområdet for samisk språk, men også andre kommuner.
Dakkár galbenvuohki lea báikenammalága vuostá, daningo dat láhka ii leat ráddjejuvvon guoskat dušše fal sámegiela hálddašanguovllu suohkaniidda.
De eneste navneparene utenfor forvaltningsområdet for samisk språk som er merket på to språk på skiltene, er parallelle navn i Finland.
Suoma beale báikkiid nammabárat leat áidna namat Norgga beale sámi hálddašanguovllu olggobealde, mat leat luoddačujuhangalbbain čállojuvvon guovtti gillii ja main lea sámegiela báikenammanai dohkkehuvvon galbii.
Bruken av navneparene på skilt viser samtidig, at veimyndighetene kan bruke parallelle navn også på veivisningsskilt, men allikevel er ikke steder i Norge skiltet med to språk i henhold til stedsnavnloven.
Dát nammabárat čájehit čielgasit, ahte luoddaeiseválddit sáhttet atnit nammabáraid maiddái luoddačujuhangalbbain, muhto das fuolakeahttá Norgga beale báikkiid namat eai leat galbejuvvon guovtti gillii báikenammalága njuolggadusaid mielde.
I tillegg har heller ikke alle kommuner vedtatt alle samiske parallellnavn, noe som er forutsetningen for at navnene kan brukes på offentlige skilt.
Dan lassin Norgga beale suohkanatge eai leat vel dohkkehan buot buohtalasnamaid, mat berrešedje dasto adnojuvvot luoddačujuhangalbbain.
I Kåfjord kommune fins ét avstandsskilt som viser til et sted innenfor forvaltningsområdet.
Gáivuona suohkanis lea okta gaskačujuhangalba, man báiki lea sámegiela hálddašanguovllus.
Det er Olderdalen, som er i Kåfjord kommune.
Dát leat Olderdalen, mii lea Gáivuona suohkanis.
Skiltet er bare på norsk.
Galba lea dušše dárogillii.
På avstandsskilt i Kåfjord kommune er ikke navn fra andre kommuner fra forvaltningsområdet med, fordi denne kommunen ligger geografisk sett adskilt fra de andre fem kommunene som hører til denne analysen.
Gáivuona gaskačujuhangalbbain eai leat hálddašanguovllu eará suohkaniid namat mielde daningo dat suohkan lea geográfalaččat sierra viđa eará suohkanis, mat gullet dán analysii.
Porsanger en den andre kommunen, der det ikke er et eneste avstandsskilt, der stedsnavnet i forvaltningsområdet er merket korrekt på to språk i henhold til stedsnavnloven.
Porsáŋgu lea nubbi gielda, gos ii leat oktage gaskačujuhangalba, mas sámi hálddašanguovllu báikenamma livččii adnojuvvon guovtti gillii riekta báikenammalága mielde.
På ét skilt er navneparet Karasjok ~ Kárášjohka merket, men rekkefølgen av navnene følger ikke hovedregelen i forskrifter til stedsnavnloven og ikke heller skiltnormalen.
Ovtta galbbas lea nammabárra Karasjok ~ Kárášjohka, muhto namaid ortnet ii čuovo báikenammalága láhkaásahusaid váldo Karasjok.
I Porsanger kommune er det også et avstandsskilt, der bare det norske navnet Karasjok er skrevet.
njuolggadusa iige galbanormálage. Porsáŋggu gielddas lea maiddái gaskačujuhangalba, mas lea dušše dárogiel namma
I Porsanger kommune er navn på hovedbygda Lakselv skrevet på 14 avstandsskilt.
Porsáŋggu gielddas lea guovddášgili namma Lakselv merkejuvvon 14 gaskačujuhangalbii.
Allerede på 1990-tallet har kommunen vedtatt skrivemåten på bygda på tre språk, men fortsatt etter 20 år siden navnevedtaket er bare det norske navnet i bruk på avstandsskilt.
Dán gilinamas leat juo 1990-logus mearriduvvon golmma gillii virggálaš namat, muhto ain, 20 jagi nammamearrádusa maŋŋá, lea dušše dárogiel namma anus gaskačujuhangalbbain.
På avstandsskiltene er de sentrale bygdenavnene i det samiske området som navnene Kautokeino og Karasjok meget usystematisk tatt hensyn til i skiltingen.
Lea mearkkašahtti, ahte gaskačujuhangalbbain leat sámi guovllu guovddáš giliid báikenamat nugo Guovdageaidnu ja Kárášjohka hui eahpesystemáhtalaš vuogi mielde váldon vuhtii galbemis.
I de fleste tilfellene er bare de norske navnene Kautokeino og Karasjok brukt på avstandsskilt.
Eanaš háviid leat dáid giliid dárogiel namat Kautokeino ja Karasjok adnojuvvon gaskačujuhangalbbain.
I Kautokeino kommune er navnet Karasjok brukt på 5 avstandsskilt. Også bygdenavnet Kautokeino forekommer fortsatt bare på norsk på 18 skilt.
Guovdageainnu suohkanis lea namma Karasjok adnojuvvon 5 gaskačujuhan Kautokeino lea ain dušše dárogillii 18 galbbas.
I Karasjok kommune er navnene usystematisk brukt på følgende måte: navnet Karasjok fins på 9 avstandsskilt og navneparet Kárášjohka ~ Karasjok forekommer på 4 skilt.
Kárášjoga gielddas leat namat adnojuvvon eahpesystemáhtalaččat ná: namma Karasjok lea 9 gaskačujuhangalbbas ja nammabárra Kárášjohka ~ Karasjok lea 4 galbbas.
Som nevnt ovenfor, er rekkefølgen av navnene i Porsanger kommune omvendt Karasjok ~ Kárášjohka, som forekommer på ét avstandsskilt.
Nugo ovddabealde juo namuhuvvui, Porsáŋggu gielddas lea namaid ortnetges nuppe gežiid Karasjok ~ Kárášjohka, mii lea ovtta gaskačujuhangalbbas.
I Kautokeino kommune er totalt 22 navn eller 48 % av navnene i denne gruppen av avstandsskilt merket på samisk.
Guovdageainnu suohkanis leat oktii buot 22 nama dahje 48 % dán joavkku namain, mat leat merkejuvvon gaskačujuhangalbbaide sámegillii.
Det er viktig å legge merke til, at det fins navn på tre steder på disse skiltene, nemlig Gievdneguoika, Šuoššjávri og Biedjovággi.
Lea dehálaš fuomášit, ahte galbbaide leat merkejuvvon golbma báikki, namalassii Gievdneguoika, Šuoššjávri ja Biedjovággi.
Navnet Šuoššjávri er skrevet fire ganger på avstandsskilt i Karasjok kommune.
Namma Šuoššjávri lea čállojuvvon njelljii Kárášjoga gielddas gaskačujuhangalbbaide.
I Tana kommune er stedsnavnet på 41 avstandsskilt skrevet på norsk.
Deanu gielddas lea 41 gaskačujuhangalbbas báikenamma merkejuvvon dárogillii.
Dette utgjør 79 % eller nesten fire femtedeler av skiltene i denne kategorien.
Dat lea 79 % dahje measta njeallje viđadasoasi dán joavkku galbbain.
Nesten i en femtedel, nemlig19 % av skiltene eller på til sammen 10 skilt er navnene skrevet på to språk.
Gosii ovtta viđadasoasis, namalassii 19 % galbbain dahje 10 galbbas leat báikenamat merkejuvvon guovtti gillii.
På ét skilt, er navnet skrevet på samisk.
Ovtta galbbas lea namma sámegillii.
I Tana kommune er det verdt å legge merke til, at parallelle navn er brukt meget usystematisk: på 21 skilt forekommer navnet Tana bru, men på 4 skilt finner man navnet på to språk Deanušaldi ~Tana bru. På 5 skilt fins navneparet Kárášjohka ~ Karasjok, og på 9 skilt er navnet merket bare på norsk.
Deanu gielddas lea mearkkašan veara, ahte buohtalas báikenamat leat adnojuvvon erenoamáš eahpesystemáhtalaččat: 21 galbbas lea namma Tanabru,muhto 4 galbbas guovtti gillii Deanušaldi ~ Tanabru. 5 galbbas lea nammabárra Kárášjohka ~ Karasjok, ja 9 galbbasges lea namma dušše fal dárogillii Karasjok.
Både navnet Deanušaldi og Kárášjohka er vedtatte parallelle navn, men veimyndighetene har ikke tatt hensyn til parallelle navn på en konsekvent måte.
Sihke Deanušaldi ja Kárášjohka leat mearriduvvon buohtalasnamat, muhto luoddaeiseválddit eai leat váldán vuhtii buohtalasnamaid oppanassiige konsekveanta vuogi mielde.
I Tana kommune er navnet Levajok merket på 8 skilt.
Deanu gieldda gaskačujuhangalbbain lea maiddái báikenamma Levajok oktii buot 8 galbbas.
Allerede i 1994 har kommunen vedtatt også den samiske skrivemåten Leavvajohka som grendenavn.
Gielda lea mearridan juo jagi 1994 gilážii maiddái álgoálgosaš sámegiela nama Leavvajohka.
På vanlige stedsnavnskilt er stedets riktige navn Leavvajohka skrevet korrekt, men på avstandsskilt bruker veimyndigheter fortsatt bare den gamle fornorskede navneformen.
Dábálaš báikenammagalbbas gal lea dán báikki namma Leavvajohka čállon riekta, muhto gaskačujuhangalbbain atnet luoddaeiseválddit ain dušše fal boares dáruiduhtton nammahámi.
I de seks kommunene som hører til forvaltningsområdet for samiske språk fins til sammen 144 stednavn på avstandsskilt som viser til steder utenfor forvaltningsområdet.
Sámi hálddašanguovllu guđa suohkanis leat gaskačujuhangalbbain oktii buot 144 báikenama, mat čujuhit báikkiide sámegiela hálddašanguovllu olggobealde.
Alle disse navnene er merket på norsk.
Buot dát namat leat merkejuvvon dárogillii.
Ved navnevalg på avstandsskiltene er det ikke tatt hensyn til, at stedsnavnloven angår også kommuner utenfor forvaltningsområdet for samisk språk.
Galbbain ii leat obanassiige váldojuvvon vuhtii, ahte báikenammaláhka guoská maiddái sámegiela hálddašanguovllu olggobeale suohkaniidda.
Derfor burde det tas hensyn til samiske parallellnavn også på slike skilt.
Sámi buohtalasnamat berrešedje váldojuvvot vuhtii maiddái dákkár galbbain.
I denne kategorien finner man navn som f.eks. Vadsø, Alta og Skibotn, og disse navnene har allerede vedtatte parallelle navn på samisk (se på kapittel 5.4.4).
Dán joavkku galbbain leat báikenamat nugo Vadsø, Alta ja Skibotn, ja daidda namaide leat juo mearriduvvon sámi buohtalasnamat (gč. kapihttala 5.4.4).
På skiltene er det i tillegg mange navn som kommunene ennå ikke har vedtatt parallelle samiske skrivemåter for som f.eks. Kirkenes og Ifjord.
Dan lassin galbbain leat máŋga nama, maidda suohkanat eai leat vel mearridan sámegiela čállinvugiid, nugo omd. Kirkenes ja Ifjord.
I Kautokeino kommune fins tre avstandsskilt som ikke har stedsnavn men en norsk term Riksgrensen.
Guovdageainnu suohkanis leat golbma gaskačujuhangalbba, main ii leat báikenamma muhto dárogiel tearbma Riksgrensen.
Disse skiltene er ikke tatt med i tabell 5.9 fordi skiltene ikke har et stedsnavn.
Dát galbbat eai leat mielde 5.9 tabealla loguin, daningo galbbain ii leat báikenamma.
Det er allikevel verdt å merke seg, at termen er brukt bare på norsk og at samelovens språkregler ikke er tatt hensyn til.
Mearkkašahtti lea, ahte galbbain adnon tearbma lea dušše dárogillii eaige sámelága giellanjuolggadusat leat váldon vuhtii.
Avstandsskilt, som inneholder navn som viser til steder i Finland, er halvparten (eller 7 navn) skrevet på samisk og finsk og halvparten (7 navn) er skrevet på finsk.
Gaskačujuhangalbbain, maid namat čujuhit Suoma beallái, leat bealli namain (7 nama) čállojuvvon sáme- ja suomagillii ja bealli namain (7 nama) leat merkejuvvon suomagillii.
For navn som er skrevet bare på finsk, fins det også parallelle navn på samisk som er i offentlig bruk i Finland, som f.eks. Gáregasnjárga ~ Karigasniemi eller Avvil ~ Ivalo.
Dat namat, mat leat dušše suomagillii, leat dattetge dakkárat, maidda leat buohtalasnamat sámegillii ja mat leat Suoma bealde virggálaš anus maiddái sámegillii, nugo omd. Gáregasnjárga ~ Karigasniemi dahje Avvil ~ Ivalo.
På skilt på norsk side er parallelle navn som f.eks. Avvil ~ Ivalo noen ganger brukt på skilt, men ikke på en systematisk måte.
Norgga beale galbbain leat buohtalasnamat nugo omd. Avvil ~ Ivalo muhtumin adnojuvvon galbbain, muhto eai systemáhtalaččat.
Som vist i kapittel 5.4.4 i analysen av tabell 5.7, er samiske og finske navn merket ganske systematisk på veivisningsskilt.
Nugo kapihttalis 5.4.4 tabealla 5.7 analysas čájehuvvui, de luoddačujuhangalbbain leat sáme- ja suomagiel namat adnojuvvon juo oalle systemáhtalaččat.
Men på avstandsskilt er navneparene ennå ikke konsekvent tatt hensyn til.
Gaskačujuhangalbbain eai leat nammabárat vel konsekveanta váldon vuhtii.
På finsk side følges Samisk språklov systematisk i offentlig skilting (se f.eks. Helander 2013a).
Suoma bealde čuvvojuvvo sámi giellaláhka systemáhtalaččat almmolaš luoddagalbemis (gč. omd. Helander 2013a).
Derfor bør man i Norge bruke navn i Nord-Finland på samme måte som de er brukt i Finland, nemlig på begge språk (jf. også Trafikkskilt 2012a, 57).
Danin Norgga bealdenai berrejit Davvi-Supmii čujuheaddji báikenamat merkejuvvot seamma láhkai go mo dat adnojuvvojit Suoma bealde, namalassii goappáge gillii (vrd. maiddái Trafikkskilt 2012a, 57).
På 22 serviceskilt er stedsnavn skrevet på samisk.
Bálvalusgalbbain lea 22 galbbas sámegiel báikenamma.
Dette utgjør litt over en fjerdedel eller 27 % av skiltene.
Dat lea badjelaš okta njealjádasoassi dahje 27 % galbbain.
Disse skiltene finner man i Kautokeino, Karasjok, Tana og Nesseby. Som eksempel kan nevnes navnet Ássebákti i Karasjok.
Dat galbbat leat Guovdageainnus, Kárášjogas, Deanus ja Unjárggas nugo omd. Ássebákti Kárášjogas.
Navn i denne gruppen har ikke parallelle navn på norsk eller på kvensk.
Dáin namain eai leat buohtalasnamat dáro- dahje kveanagillii.
På 16 skilt eller 19 % av navnene er både det samiske og norske navnet med.
16 galbbas, mii lea 19 % namain, lea sihke sáme- ja dárogiel namma mielde.
Når stedet har også et norsk navn, er ikke det samiske navnet alltid akseptert som parallellnavn.
Dalle go báikkis lea maiddái dárogiel namma, de sámi báikenamma ii leat álo dohkkehuvvon mielde buohtalasnamman.
Dette betyr at veimyndigheter ikke foretar konsekvente navnevalg, da det ser ut til å være kommunevise forskjeller.
Dat mearkkaša, ahte luoddaeiseválddit eai čuovo dán joavkkusge konsekveanta nammaanu, muhto erohusat orrot dás manname suohkaniid mielde.
Tospråklige navn på serviceskilt fins i Kåfjord, Kautokeino, Karasjok og Nesseby.
Guovttegielat namat leat bálvalusgalbbain Gáivuonas, Guovdageainnus, Kárášjogas ja Unjárggas.
På skilt i Kåfjord kommune fins navn på en institusjon som er skiltet på to språk.
Gáivuona galbbain lea rievtti mielde ásahusa namma, mii lea galbejuvvon guovtti gillii.
I Tana og Porsanger er ikke samiske parallellnavn tatt hensyn til på serviceskilt, selv om samme navn ellers er i bruk på to språk som f.eks. Rávttošvuopmi ~ Stabbursdalen og Vuollegeavŋŋis ~ Storfossen.
Deanu ja Porsáŋggu gielddaid bálvalusgalbbain eai leat váldon sámi buohtalasnamat mielde, vaikko namat livčče muđuid anus guovtti gillii nugo omd. Rávttošvuopmi ~ Stabbursdalen ja Vuollegeavŋŋis ~ Storfossen.
I Tana kommune er 85 % av navnene på norsk og i Porsanger er 88 % av navnene på norsk.
Deanu gielddas leat báikenamat dárogillii 85 % galbbain ja Porsáŋggus lea 88 % namain dárogillii.
I navnevalg på serviceskilt i disse kommunene er ikke reglene i stedsnavnloven og i skiltnormalen tatt hensyn til.
Dáid suohkaniid bálvalusgalbbaid nammaválljemis eai leat dan dihte čuvvojuvvon báikenammalága ja galbanormála njuolggadusat.
I Porsanger kommune forekommer navnet Silfar Canyon på tre skilt.
Porsáŋggu gielddas lea golmma galbbas namma Silfar Canyon.
Dette navnet er laget på engelsk for turister.
Dát namma lea ráhkaduvvon turisttaid váste eaŋgalsgillii.
Kommunens egne språk er ikke tatt med på skiltet.
Guovllu gielat eai leat dán galbbas obanassiige váldon vuhtii.
Termvalg på serviceskilt er for det meste bare på norsk i de seks kommunene i forvaltningsområdet for samisk språk, fordi 43 av 51 termer er på norsk.
Bálvalusgalbbaid tearbmaatnu lea eanaš dušše dárogillii sámegiela hálddašanguovllu suohkaniin, daningo 43 tearpma 51 tearpmas leat dárogillii.
Dette utgjør 84 % av termene i denne kategorien.
Dat lea 84 % dán galbajoavkku tearbmaanus.
I Kautokeino kommune fins fire skilt på samisk, og dette utgjør 8 % av serviceskiltene.
Guovdageainnu suohkanis lea njealji galbbas giellan sámegiella, mii vástida 8 % bálvalusgalbbain.
I Karasjok kommune er samisk og norsk brukt parallelt på fire skilt.
Kárášjoga gielddas leat njealji galbbas buohtalagaid sáme- ja dárogiella.
Dette betyr at bare på 8 % av serviceskiltene er både samisk og norsk tatt hensyn til ved termvalg på skiltene.
Dat mearkkaša, ahte easkka 8 % bálvalusgalbbain lea sihke sáme- ja dárogiella váldon vuhtii galbbaid tearbmaanus.
I undersøkelsesområdet er det fortsatt forskjeller mellom kommunene alt etter hvilke samiske termer som er tatt hensyn til på serviceskilt og om samisk er akseptert brukt parallelt med norsk på skiltene.
Dutkanguovllus leat ain suohkaniid mielde erohusat dađi mielde, makkár sámegiel tearpmat leat váldon atnui bálvalusgalbbain ja leago sámegiella dohkkehuvvon dan galbajoavkkus buohtalagaid dárogielain vai ii.
I Karasjok kommune fins det serviceskilt der termene er skrevet både på samisk og norsk, som f.eks. kulturmuittut ~ kultuminner (se bilde 2).
Kárášjoga gielddas leat bálvalusgalbbat, main tearpmat leat biddjon sihke sáme- ja dárogillii, nugo omd. kulturmuittut ~ kulturminner (gč. gova 2).
Samme term på serviceskilt i Nesseby kommune er skrevet bare på norsk.
Seammá tearbma Unjárgga bálvalusgalbbain lea merkejuvvon dušše dárogillii.
I Karasjok kommune fins også termene sámi musea ~ samisk museum skrevet på begge språk på serviceskilt.
Kárášjoga gielddas lea maiddái sámi musea ~ samisk museum čállojuvvon bálvalusgalbbaide guovtti gillii.
I andre kommuner fins på lignende skilt bare den norske termen museum og den samiske termen musea har ikke fått plass på disse skiltene.
Eará suohkaniid sullasaš galbbain lea adnon dárogiel tearbma museum iige sámegiel tearbma musea leat váldon mielde.
Disse eksemplene viser at samelovens språkregler ikke følges systematisk i språkvalg ved serviceskilt.
Dát ovdamearkkat čájehit, ahte bálvalusgalbbaid tearbmaanus eai čuvvojuvvo sámelága giellanjuolggadusat vel systemáhtalaččat.
I kommunene i forvaltningsområdet for samisk er termbruk på ikke-geografiske skilt fortsatt mest på norsk, 86 % eller på 161 skilt.
Ii-geográfalaš galbbain leat tearpmat adnojuvvon ain eanemustá dárogillii sámegiela hálddašanguovllu suohkaniin, 86 % dahje 161 galbbas.
Termer som f.eks. taxi og radio brukes på mange språk og de er egentlig ikke norskspråklige termer, men er mer å anse som internasjonale termer.
Tearpmat nugo omd. taxi ja radio adnojuvvojit olu gielain eaige dat leat rievtti mielde dušše dárogiel tearpmat, muhto buorebutge riikkaidgaskasaš tearpmat.
Når det forekommer norskspråklige termer som vegkirke, eldresenter og idrettsplass på skilt, skal man i henhold til samelovens språkregler også ta hensyn til den samiskspråklige termbruken i forvaltningsområdet for samisk språk.
Go galbbain leat dárogiel tearpmat nugo omd. vegkirke, eldresenter ja idrettsplass, de sámegiela hálddašanguovllu suohkaniin galggaše sámelága giellanjuolggadusaid mielde váldit vuhtii maiddái sámegielat tearbmaanu.
Den eneste termen i denne kategorien som er skiltet på samisk, er termen golfbána i Karasjok kommune (7 %).
Dán galbajoavkku áidna tearbma, mii lea galbejuvvon dušše sámegillii, lea golfbána Kárášjoga gielddas (7 %).
I Kautokeino, Karasjok og Tana kommuner har man eksempler på at termvalg noen ganger er akseptert på to språk.
Guovdageainnu, Kárášjoga ja Deanu gielddain leat muhtin ovdamearkkat das, ahte tearbmaatnu lea dohkkehuvvon muhtumin guovtti gillii ii-geográfalaš galbbaide.
I Karasjok kommune fins termer som ráđđeviessu ~ rådhus, apotehka ~ apotek og kulturmuittut ~ kulturminner. I Kautokeino kommune fins på to språk termen boazonjuovahat ~ reinslakteri.
Kárášjoga gielddas leat tearpmat nugo ráđđeviessu ~ rådhus, apotehka ~ apotek ja kulturmuittut ~ kulturminner. Guovdageainnu suohkanis lea guovtti gillii omd. boazonjuovahat ~ reinslakteri.
Bruken av tospråklige skilt utgjør bare 10 % av den totale mengden av termene.
Guovttegielat galbbaid oassi ii leat go vuos 10 % galbbaid tearbmaanus.
Som tabellen viser, er det forskjeller mellom kommunene, fordi i kommunene Kåfjord, Porsanger og Nesseby er ikke samiske termer tatt hensyn til på skiltene.
Nugo tabealla čájeha, de ii-geográfalaš galbbaid giela válljemis leat erohusat suohkaniid mielde, daningo Gáivuona suohkanis ja Porsáŋggu ja Unjárgga gielddain ii leat dain galbbain vel váldon vuhtii sámegiel tearbmaatnu.
I Nesseby kommune fins et ikke-geografisk skilt med navneparet Enarestien ~ Anárašmáđii, men fordi disse er stedsnavn, er de ikke tatt med i tabellen.
Unjárgga gielddas lea guovtti ii-geográfalaš galbbas nammabárra Enarestien ~ Anarášmáđii, muhto danin go dát leat báikenamat, de dat eai leat tabealla loguin mielde.
Den generelle situasjonen er fortsatt slik, at samelovens språkregler ikke er systematisk tatt hensyn til på ikke-geografiske skilt i de kommunene som hører til forvaltningsområdet.
Danin lea dilli ain nu, ahte sámelága giellanjuolggadusat eai leat vel mangeláhkai systemáhtalaččat váldon vuhtii sámegiela hálddašanguovllu suohkaniid iigeográfalaš galbbain.
I kommunene i undersøkelsesområdet fins det totalt 19 opplysningstavler.
Dutkanguovllu suohkaniin leat oktii buot 19 diehtotávvala.
Ikke på et eneste skilt finner man informasjon på samisk. Dette betyr, at språkkrav nevnt i § 3-2 i samelovens språkregler ikke er tatt hensyn til.
Ii ovttage diehtotávvalis leat diehtu čállojuvvon sámegillii, mii mearkkaša, ahte sámelága giellanjuolggadusaid § 3–2 giellagáibádus ii leat váldon vuhtii.
I kommunene Karasjok og Tana finner man opplysningstavler i nærheten av riksgrensen.
Mearkkašan veara leat diehtotávvalat Kárášjoga ja Deanu gielddas, mat leat riikkaráji lahka.
På disse skiltene er det informasjon om tollstasjoner ved grensen mellom Finland og Norge. Denne informasjonen angår derfor personer både i Norge og Finland.
Dain galbbain lea diehtu Suoma ja Norgga ráji tuollostašuvnnaid birra, ja nu dát diehtu guoská sihke Norgga ja Suoma beale olbmuide.
Begge land har en samisk språklov, men heller ikke på disse skiltene finner man informasjon på samisk.
Sihke Norggas ja Suomas lea fámus sámi giellaláhka, muhto ii dainge galbbain leat diehtu biddjon sámegillii.
5.4.9 Bruk av samiske stedsnavn på vanlige stedsnavnskilt, veivisningsskilt og avstandsskilt
5.4.9 Sámi báikenamaid atnu dábálaš báikenamma-, luodda- ja gaskačujuhangalbbain
I dette kapitlet sammenligner vi på hvilken måte sentrale bygdenavn i forvaltningsområdets seks kommuner er tatt hensyn til i tre skiltkategorier: vanlige stedsnavnskilt, veivisningsskilt og avstandsskilt.
Dán kapihttalis buohtastahttojuvvo, mo sámegiela hálddašanguovllu guđasuohkana guovddášgiliid namat leat galbejuvvon golmma galbajoavkkus: dábálaš báikenamma-, luoddačujuhan- ja gaskačujuhangalbbain.
I analysen har vi valgt følgende navn: i Troms fylke Olmmáivággi ~ Manndalen og i Finnmark fylke Guovdageaidnu ~ Kautokeino, Kárášjohka ~ Karasjok, Lakselv ~ Leavdnja ~ Lemmijoki, Deanušaldi ~ Tana bru og Vuonnabahta ~ Varangerbotn.
Dán oasi analysii leat válljejuvvon Romssa fylkkas Olmmáivággi ~ Manndalen ja Finn-márkkus Guovdageaidnu ~ Kautokeino, Kárášjohka ~ Karasjok, Lakselv ~ Leavdnja ~ Lemmijoki, Deanušaldi ~ Tana bru ja Vuonnabahta ~ Varanger-botn.
Analysen av de enkelte navneparene viser, at Kárášjohka er det eneste navnet som er skiltet bare på samisk på to veivisningsskilt.
Ovttaskas nammabáraid analysa čájeha, ahte Kárášjohka lea áidna namma, mii lea dušše sámegillii galbejuvvon guovtti luoddačujuhangalbbas.
Ellers er alle andre navn brukt som parallelle navn eller bare det norske navnet er tatt med på skiltet.
Muđuid leat buot eará namat adnojuvvon juogo buohtalasnamman, dahje dušše fal dárogiel namma lea adnojuvvon galbbas.
Når man sammenligner vanlige stedsnavnskilt, veivisnings- og avstandsskilt på denne figuren, så viser det seg at antall samiske navn avtar på veivisnings- og avstandsskilt.
Go buohtastahttá dán govvosa dábálaš báikenamma-, luoddačujuhan- ja gaskačujuhangalbbaid, de sámi namaid mearri dađistaga unnu luodda- ja gaskačujuhangalbbain.
Samiske parallellnavn fins på 11 tospråklige og 3 trespråklige skilt, som utgjør 80 % av vanlige stedsnavnskilt i denne kategorien.
Dábálaš báikenammagalbbain lea sámegiel buohtalasnamma 11 guovttegielat ja 3 golmmagielat galbbas. Dat lea 80 % dán nammajoavkku dábálaš báikenammagalbbain.
Det eneste navnet som ikke er systematisk merket på vanlige stedsnavnskilt, er navnet Deanušaldi som fortsatt på tre skilt er bare på norsk.
Áidna namma, mii ii leat systemáhtalaččat dábálaš báikenammagalbbas, lea Deanušaldi, mii lea vel golmma galbbas dušše dárogillii.
I Troms fylke er 100 % av vanlige stedsnavnskilt merket på to språk, men dette gjelder riktignok bare ét skilt som har navneparet Olmmáivággi ~ Manndalen merket riktig på begge språk i tråd med stedsnavnloven.
Romssa bealde lea gal dábálaš báikenammagalbbas 100 % guovtti gillii, muhto dás lea sáhka dušše ovtta galbbas, masa lea biddjon namma Olmmáivággi ~ Manndalen báikenammalága mielde guovtti gillii.
Samiske parallellnavn er med på veivisningsskilt i omtrent 40 % av skiltene, nemlig på 24 skilt av totalt 58 skilt.
Luoddačujuhangalbbain lea sámi buohtalasnamma mielde sullii 40 % galbbain, namalassii 24 galbbas oktii buot 58 galbbas.
I Troms fylke er navnevalget på veivisningsskilt 100 % på norsk.
Romssa fylkkas fas luoddačujuhangalbbain lea 100 % nammaatnu dušše fal dárogillii.
I praksis betyr dette at navnet Manndalen forkommer på 11 skilt, mens det samiske parallellnavnet Olmmáivággi ikke er tatt hensyn til på disse skiltene.
Geavadis dat mearkkaša, ahte namma Manndalen lea 11 luoddačujuhangalbbas, iige sámi buohtalasnamma Olmmáivággi leat dain galbbain váldojuvvon mielde.
I Troms fylke finner man heller ikke på et eneste avstandsskilt stedsnavn merket på to språk.
Ii ovttage gaskačujuhangalbbas leat Romssa fylkkas báikenamma guovtti gillii.